PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Ślad węglowy betonu Obecnie, ślad węglowy stał się jednym z najczęściej stosowanych parametrów określających wpływ wyrobów na środowisko. Jest to pojęcie zdefiniowane w normie ISO 14067 jako „suma emitowanych i pochłanianych przez produkt gazów cieplarnianych, wyrażana ekwiwalentem CO2 i bazująca na ocenie cyklu życia”. W przypadku betonu, podejście do określania śladu węglowego staje się coraz bardziej kompleksowe, uwzględniające „główne życie” (pozyskiwanie surowców, ich transport, produkcję materiału, transport na plac budowy, układanie itp.), „drugie życie” (rozbiórka i ewentualny recykling), a także sekwestrację CO2 w procesie karbonatyzacji. Pomocne są tu dostępne systemy komputerowego wspomagania liczenia śladu węglowego nie tylko dla betonu, ale dla całej konstrukcji. Co istotne, w ostatniej dekadzie rozwój oprogramowania komputerowego, wspomagającego obliczanie śladu węglowego, postępuje prawie wykładniczo, a istniejące rozwiązania są coraz bardziej kompleksowe.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Właściwości adhezyjne małocząsteczkowego polimeru modyfikowanego nanokrzemionką i dezintegrowanego ultradźwiękami przeznaczonego do hydrofobizacji ceramiki budowlanej Zbadano skuteczność hydrofobizacji powierzchni cegły ceramicznej pełnej za pomocą preparatu na bazie nanopolimerów. Proces polegał na zanurzeniu cegły na 15 s w roztworze nanopolimeru modyfikowanego dodatkiem nanokrzemionki i dezintegrowanego ultradźwiękami. Miarą właściwości adhezyjnych hydrofobowej nanobłonki powstałej na powierzchniach cegieł była wartość swobodnej energii powierzchniowej γs (SEP) wyznaczanej metodą Owensa—Wendta na podstawie kątów zwilżania powierzchni próbek wodą destylowaną oraz dijodometanem. Oceniano wpływ ultradźwięków oraz dodatku nanokrzemionki do roztworu polimeru na wybrane właściwości adhezyjne hydrofobizowanej powierzchni badanego materiału.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Nowe reaktywne żywice silikonowe Opisano syntezę nowych odmian reaktywnych żywic silikonowych zawierających podstawniki winylowe i metakryloksypropylowe, sieciujących bardzo szybko (w ciągu kilkudziesięciu sekund) w temp. 100—150 °C w reakcji polimeryzacji z udziałem inicjatorów nadtlenkowych. Roztwory otrzymanych ciekłych żywic i ich mieszaniny z różnymi monomerami oraz polimerami organicznymi i krzemoorganicznymi, zdolnymi do polimeryzacji, mogą być wykorzystywane jako materiały powłokowe, spoiwa lub modyfikatory polimerów.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Wpływ dodatku bioszkła na własności kompozytów ceramicznych i polimerowych Celem przeprowadzonych badań było wytworzenie oraz charakterystyka dwóch rodzajów kompozytów: hydroksyapatyt (HA)/bioszkło oraz polimer (PGLA)/bioszkło. Dodatek bioszkła do matryc: polimerowej i hydroksyapatytowej zastosowano w celu modyfikacji własności mechanicznych oraz poprawy bioaktywności wytworzonych kompozytów. Do otrzymania kompozytów zastosowano dwa bioszkła pochodzenia żelowego S2 (80%mol.SiO2, 16%mol.CaO, 4%mol. P2O5) oraz A2 (40%mol.SiO2, 54%mol.CaO, 6%mol. P2O5. Kompozyty hydroksyapatyt/bioszkło zawierały 10% oraz 50%mas. dodatku bioszkła. Za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) i analizy rentgenowskiej (XRD) scharakteryzowano mikrostrukturę oraz skład fazowy otrzymanych kompozytów. Metoda ultradźwiękowa posłużyła do wyznaczenia własności mechanicznych (modułu Younga E) kompozytów. Bioaktywność materiałów została oceniona poprzez zmiany morfologii powierzchni próbek po kontakcie przez 7 i 14 dni z płynem SBF. Na podstawie przeprowadzonych badań określono, iż dodatek 10% A2 (E=12,24GPa) oraz 50% S2 (E=15,54GPa) do matrycy hydroksyapatytowej wpłynął na podwyższenie modułu Younga tych kompozytów w porównaniu do samego hydroksyapatytu (E=9,03GPa). Po kontakcie ze sztucznym osoczem oceniono, iż tworzenie się apatytowej warstwy na powierzchniach kompozytów HA/bioszkło było szybsze dla kompozytów z dodatkiem bioszkła A2 niż w przypadku S2. Wytworzono również kompozyty PGLA/bioszkło, w postaci folii otrzymanych poprzez odlewanie na szalki Petriego roztworów rozpuszczonych: PGLA oraz bioszkła (A2 lub S2). Kompozyty te otrzymano przy udziale objętościowym bioszkła 12%, 21% oraz 33%. Przeprowadzono badania w celu określenia własności mechanicznych (wytrzymałość na rozciąganie, moduł Younga) kompozytów oraz testy w płynie SBF przez okres 5 i 10 dni. Wyniki badań parametrów wytrzymałościowych pokazują, że dodatek, bioszkła do matrycy polimerowej powoduje wzrost zarówno modułu Younga jak i wytrzymałości na rozciąganie tych kompozytów. Po teście w SBF zaobserwowano gwałtowne formowanie się warstwy apatytowej na powierzchni kompozytów - co wskazuje na wysoką bioaktywność otrzymanych materiałów.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Kompozyty gumowe zawierające napełniacz pozyskany w procesie recyklingu małogabarytowych elektrośmieci W poprzednim artykule przedstawiono właściwości odzyskanego w procesie recyklingu tonera stosowanego w drukarkach laserowych oraz właściwości standardowych mieszanek i wulkanizatów kauczuków SBR, NBR i EPDM zawierających toner w roli napełniacza. Jak wykazały badania, zastosowanie odzyskanego tonera jako napełniacza w mieszankach kauczuków niepolarnych, np. EPDM, nie jest celowe, chociaż wprowadzony w mniejszych ilościach może być plastyfikatorem mieszanek EPDM. Stwierdzono natomiast możliwość zastosowania tonera jako napełniacza w mieszankach NBR, w których uzyskuje się poprawę właściwości przerobowych oraz odporności na starzenie cieplne wulkanizatów. W niniejszej pracy opisano właściwości mieszanek kauczukowych i wulkanizatów o skorygowanym składzie kompozycji na bazie kauczuków SBR, EPDM, NBR i zawierających poużytkowy, odzyskany toner w roli napełniacza. Skład kompozycji skorygowano poprzez uwzględnienie żywicy zawartej w tonerze (ok. 65% mas) po stronie składnika polimerowego (kauczukowego) oraz uzupełnieniu całkowitej ilości napełniacza do wartości w mieszankach porównawczych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Rozdział mieszanin tworzyw polimerowych na separatorze igłowym W pracy przedstawiono nowy sposób rozdziału mieszanin tworzyw przy użyciu eksperymentalnego separatora igłowego wykorzystując różnice w ich twardości. Określono wpływ procesu na jakość rozdziału materiałów.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Włókna w medycynie i w inżynierii biomateriałów - przegląd zastosowań Zastosowanie włókien oraz wyrobów włókienniczych w medycynie wzrosło intensywnie na przestrzeni ostatnich lat. Obecnie włókna i biotekstylia wykorzystywane są niemal we wszystkich dziedzinach związanych z medycyną i ochroną zdrowia. Materiały włókniste stosowane są zarówno jako tzw. „materiały do użytku zewnętrznego" czyli między innymi specjalistyczna odzież ochronna jak również w postaci artykułów higienicznych, materiałów opatrunkowych, w urządzeniach pozaustrojowych oraz jako materiały implantacyjne, stykające się bezpośrednio z tkankami pacjenta. W pracy przedstawiono przegląd zastosowań włókien i materiałów włóknistych w medycynie i inżynierii biomateriałów.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Wpływ gęstości podziału na rejony komunikacyjne na wyniki prognozy ruchu Artykuł pokazuje, że gęstość podziału obszaru analizy na rejony ruchotwórcze ma istotny wpływ na wyniki analiz ruchu. Obliczenia wykonano metodą modelowania w Departamencie Studiów Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Krakowie dla 3 wariantów podziału - podział bardzo gęsty (rejony = wsie, osiedla, dzielnice), podział gęsty (rejony = gminy) i podział rzadki (rejony = powiaty). Zbudowano model sieci drogowej obejmujący województwo małopolskie oraz obszary przyległe w sąsiednich województwach, a także na Słowacji. Przeanalizowano 4 inwestycje drogowe: autostrada A4 Kraków - Bochnia, drogę ekspresową S7 Lubień - Rabka, drogę ekspresową S7 Miechów - Kraków oraz obwodnicę Zabierzowa. Wyniki analizy pokazują zbliżone wartości natężeń ruchu dla planowanych inwestycji oraz bardzo duże różnice w natężeniach ruchu na drogach alternatywnych w szerokim obszarze. Powoduje to znaczne różnice w obliczonych pracach przewozowych oraz relacjach skrętnych na węzłach i skrzyżowaniach, a zatem wpływa na wyniki innych analiz – analiz przepustowości, ekonomicznych, środowiskowych, itd. Wykonując prognozę ruchu należy zdawać sobie sprawę, że każde zadanie jest inne i wymaga indywidualnego podejścia. Trzeba zastanowić się, gdzie tak naprawdę są źródła i cele podróży. Czasami wystarczy podział na gminy, czasami trzeba dokonać jeszcze gęstszego podziału rejonów komunikacyjnych - zejść do poziomu wsi, osiedla czy dzielnicy miasta, czyli dokonać podziału gmin i miast na części. Krajowy Model Ruchu, zbudowany z dokładnością powiatów stanowi bazę wyjściową do analiz, niemniej zawsze wymaga dostosowania do konkretnego zadania.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Zastosowanie żywicy epoksydowej Epidian 100 jako osnowy w kompozytach magnetycznych W pracy przedstawiono przykładowe wyniki badań właściwości magnetycznych oraz struktury kompozytów zbudowanych z żywicy epoksydowej Epidian 100 oraz amorficznego wypełniacza o właściwościach magnetycznych magnetycznie miękkich. Na podstawie analizy badań struktury wykonanych za pomocą dyfraktometru rentgenowskiego można stwierdzić, że badane kompozyty posiadały strukturę amorficzną, co w rezultacie jest potwierdzeniem amorficzności metalicznego wypełniacza. Podstawowe parametry opisujące materiał magnetycznie miękkie, tj. magnetyczna polaryzacja oraz pole koercji w badanych kompozytach zmieniają się w zależności od ilości diamagnetycznego lepiszcza lub frakcji stosowanego wypełniacza. W przypadku kompozytów magnetycznych już niewielka ilość diamagnetycznej żywicy epoksydowej Epidian 100 jest powodem gwałtownego pogorszenia parametrów magnetycznie miękkich.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Rozwój energetyki odnawialnej w świetle dyrektywy 2009/28/WE Zgodnie z dyrektywą w sprawie promowania energii ze źródeł odnawialnych, udział energii odnawialnej, w całkowitym zużyciu energii do 2020 r., powinien kształtować się na poziomie 20%. Cel strategiczny dla Polska ustalono na poziomie 15%. Osiągnięcie tego celu będzie wymagało ogromnego wzrostu energetyki odnawialnej we wszystkich sektorach: w produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodu oraz biopaliw i biokomponentów. Niewypełnienie tego celu jest zagrożone sankcjami. W artykule omówiono podstawowe zasady wynikające z wdrożenia zapisów dyrektywy, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnych zagrożeń przedstawionych na przykładzie prognoz rozwoju regionalnej strategii odnawialnych źródeł energii (OZE) Opolszczyzny.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Wykorzystanie tomografii komputerowej w defektoskopii odlewów z żeliwa sferoidalnego W artykule przedstawiono aktualne możliwości urządzeń pomiarowych, jakimi są tomografy komputerowe (CT), zdolnych do wykonania pełnych prześwietleń odlewów o grubości ścianek przekraczającej 80 mm. Wszystkie badania nieniszczące (NDT) zostały wykonane na wybranych odlewach z żeliwa sferoidalnego i szarego wykonanych w Spółce Akcyjnej Odlewnie Polskie w Starachowicach. Przedstawiono zasadę działania i ogólną budowę tomografów komputerowych oraz możliwości ich wykorzystania. Dodatkowo pokazano możliwości CT przy wizualizacji wyników i zestawieniu ich z dokumentacją 3D. Przedstawiono perspektywy oraz ograniczenia przy wykrywaniu i określaniu wad w odlewach.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Badania odporności handlowych plastyfikatów PVC na czynniki spęczniające Na przykładzie wykładzin podłogowych przedstawiono zagadnienia związane z odpornością plastyfikatów PVC na działanie estrowych związków małocząsteczkowych: octanu etylu, octanu izobutylu oraz ftalanu dimetylu. Przeprowadzono analizę FTIR, wyznaczono stabilność termiczną metodą TGA, scharakteryzowano kinetykę pęcznienia plastyfikatów w cieczach małocząsteczkowych i ich parach, zbadano twardość wykładzin poddanych procesowi pęcznienia. Stwierdzono, że wykładziny wykonane z plastyfikatów PVC nie są odporne na działanie małocząsteczkowych związków estrowych, zarówno w postaci cieczy jak i ich par. Wskutek szybkiego pochłaniania tego typu substancji drastycznie maleje twardość wykładzin i następuje ich deformacja, co może prowadzić do ich odrywania się od podłoża.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Tworzywa ceramiczne z węglika krzemu otrzymywane metodą gelcasting W artykule przedstawiono wyniki badań otrzymywania ceramiki z węglika krzemu metodą gelcasting. Dobrano korzystny udział inicjatora żelowania poprzez określenie czasu wiązania mas lejnych, zawierających monomer organiczny – monoakrylan glicerolu. Badano wpływ składu fazy stałej na właściwości otrzymanych odlewów po suszeniu i wypaleniu: gęstość pozorną, porowatość otwartą i wytrzymałość na ściskanie. Oznaczono również skład fazowy wybranych materiałów po wypaleniu. Najlepsze właściwości uzyskano dla materiału zawierającego w swym składzie 26% mas. krzemu krystalicznego i 8% mas. tlenku glinu. Materiał ten, po wypaleniu, charakteryzował się najniższą porowatością otwartą (22,4%), najwyższą gęstością pozorną (2,45 g/cm3) oraz wytrzymałością na ściskanie (136 MPa). Ze względu na wymagania stawiane tego rodzaju materiałom w ich zastosowaniach, istnieje konieczność dalszego podwyższenia właściwości wytrzymałościowych i obniżenia porowatości otwartej materiałów po wypaleniu poprzez zwiększenie udziału fazy stałej oraz optymalizację jej składu ziarnowego i surowcowego.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Identyfikacja i ocena obszarów niezgodności w produkcji ramek aluminiowych z wykorzystaniem metody FMEA Głównym celem artykułu jest identyfikacja i ocena obszarów niezgodności ram luminiowych. W artykule wykorzystano metodę zarządzania jakością, jaką jest analiza FMEA. W wyniku przeprowadzonych badań określono priorytetowe dla badanego produktu niezgodności. Kolejnym etapem było wskazanie działań korygujących. Zastosowanie analizy FMEA pomogło określić przyczyny oraz skutki potencjalnych niezgodności. Wykorzystana metoda pozwoliła zbadać główne błędy występujące podczas produkcji ram aluminiowych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Turbulentne warunki działalności biznesowej przedsiębiorstwa wydobywczego wyznacznikiem zmian oddziaływań jego menadżerów Określane w literaturze przedmiotu zjawisko turbulencji czy chaosu we współczesnej rzeczywistości ekonomicznej oraz zjawisko intensywnego rozwoju doktryny społecznej odpowiedzialności biznesowej (CSR) pokazały dwa strumienie przyczyn, które mogą kształtować oddziaływania menadżerskie i determinować ich zmiany w sferze działalności biznesowej przedsiębiorstwa. W przypadku turbulentnych warunków ustawicznie pojawiająca się nieprzewidywalność jest uznawana przez menadżerów za stały komponent. Na uwagę zasługuje również kwestia wdrażania całościowego zarządzania utrzymaniem ruchu w zakładach KGHM (aktualnie globalne przedsiębiorstwo wydobywcze), nazywanego w literaturze TPM (Total Productive Maintenance). Zastosowany system wprowadzający usprawnienia organizacji pracy kształtuje oddziaływania pracownika, który dzięki prostym rozwiązaniom, takim jak uporządkowanie i systematyka miejsca pracy, zwiększa jego efektywność i zarazem poprawia komfort pracy.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Praca zasobnika energii elektrycznej w sieci z generacją rozproszoną Coraz więcej mocy w systemie elektroenergetycznym pochodzi z odnawialnych źródeł energii. Zarówno właściciele niewielkich gospodarstw domowych, jak i duże ośrodki przemysłowe montują własne źródła energii. W związku ze zmiennym profilem zarówno obciążenia, jak i generacji istnieje potrzeba realizowania coraz szerszych badań w tej dziedzinie. W artykule przedstawiono wyniki badań na temat współpracy systemu elektroenergetycznego, źródła o profilu generacji obrazującym rzeczywistą instalację, obciążenia o profilu przemysłowym oraz kilku wybranych zasobników energii.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Analiza historyczno-porównawcza języka matematyki w zakresie trygonometrii na podstawie podręcznika Stanisława Przystańskiego „Trygonometrya prostokreślna” z 1859 roku Wstęp i cel: Porównanie językowo-historyczne w naukach matematycznych ma na celu ujawnienie zmian w sposobie myślenia ówczesnych i dzisiejszych matematyków oraz skutków tych zmian. Analiza ukazuje jak różne podejścia do danej dziedziny, definiują jej istotę. Materiał i metody: Materiał stanowi tekst podręcznika „Trygonometrya prostokreśla” Stanisława Przystańskiego z 1859 roku. Zastosowana analiza historyczno-porównawcza bazuje na metodach analiz gramatycznych, z uwzględnieniem różnic w budowie słów i zdań oraz bada różnice leksykalne pomiędzy nomenklaturą matematyczną, znajdującą sie w XIX-wiecznym podręczniku, oraz dzisiejszą. Wyniki: Nomenklatura ta w zakresie trygonometrii uległa znacznym zmianom, zarówno pod kątem stylistycznym, szczególnie zaś leksykalnym, gdyż zapomnieniu uległa cała, rodzima grupa nazw. Analiza porównawcza ujawniła także nieco różny od współczesnego sposób myślenia o nauczaniu matematyki, autor podręcznik ukazuje bowiem praktyczne i świadome myślenie, nastawione na ucznia. Wniosek: Podręcznik „Trygonometrya prostokreślna” Stanisława Przystańskiego z 1859 roku nie jest akademickim dyskursem na dany temat, ale wyniknął z potrzeby takiego przekazania teorii, by ją w konkretnej sytuacji praktycznej móc zastosować.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Metoda określania cykli zapobiegawczego profilowania szyn Głównym problemem w zapobiegawczym profilowaniu szyn jest określanie ich cykli. Artykuł przedstawia cykle stosowane na kilu kolejach oraz proponowany przez autorkę model obliczeń. Podano również przykłady oparte na tym modelu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Właściwości biologiczne litych wszczepów cementu wapniowofosforanowego z dodatkiem alginianu sodu. Porównawcze badania eksperymentalne Celem badań była ocena biologiczna zmodyfikowanych cementów opartych na fosforanie wapnia, w formie litych walców, przeznaczonych do uzupełniania ubytków kości. Badaniu poddano trzy rodzaje materiałów, oznaczonych roboczo symbolami B, H i K-0,25 alg, o następujących składach komponentów proszkowych: B - &alpha;TCP, DCP, DCPD; H - &alpha;TCP, HA; K-0,25 alg - &alpha;TCP, &beta;TCP, DCPD, alginian sodu. Przeprowadzono badania cytotoksyczności oraz odczynu tkanki kostnej na obecność tych materiałów. Okres obserwacji po wszczepieniu kompozytów w formie litych walców do krętarzy kości udowej królików wynosił 1, 2 i 3 miesiące. W badaniach histologicznych stwierdzono, że w bezpośrednim sąsiedztwie implantów, do 2 miesiąca po wszczepieniu, obecna była faza wysiękowa. Wszczepy otaczało pasmo tkanki łącznej i kostnej częściowo wnikającej w strukturę implantu. W 3 miesiącu obserwacji ulegające częściowej defragmentacji cementy otaczała splotowata i blaszkowata tkanka kostna z wyspami tkanki łącznej. Implanty ulegały stopniowej resorpcji od strony brzeżnej. Przeprowadzone badania mikroskopowe wykazały, że resorpcja cementu i procesy regeneracyjne tkanki kostnej były intensywniejsze w przypadku cementu zawierającego alginian sodu w porównaniu do cementów nie zawierających alginianu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Analiza palności nienasyconych żywic poliestrowych modyfikowanych nanocząstkami Na bazie nienasyconej żywicy poliestrowej (UP) zsyntetyzowano kompozyty polimerowe zawierające nanocząstki w postaci: nanorurek węglowych, glinokrzemianów, poliedrycznego oligomerycznego silseskwioksanu oraz ditlenku tytanu. Przeprowadzono badania przy użyciu kalorymetru stożkowego i scharakteryzowano palność oraz dymotwórczość otrzymanych nanokompozytów. Stwierdzono, że charakteryzowały się one palnością zmniejszoną w stosunku do palności nienapełnionej żywicy poliestrowej. Zastosowane nanocząstki wykazywały różną skuteczność działania ograniczającego emisję dymów wydzielanych przez palące się nanokompozyty. Najkorzystniejszy wpływ uniepalniający wykazywał dodany do UP nanometryczny ditlenek tytanu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Kryteria optymalizacji w systemach sterowania rozmytego piecami odlewniczymi Regulatory rozmyte są coraz powszechniej stosowane w układach sterowania urządzeniami technicznymi i procesami technologicznymi. Projektowanie regulatorów rozmytych przeznaczonych do sterowania piecami odlewniczymi, które charakteryzują się dużymi wartościami stałych czasowych i czasów opóźnień, jest zagadnieniem bardzo złożonym. Do optymalizacji struktury i wartości parametrów takich regulatorów można zastosować różne kryteria jakościowe, które decydują o efektywności układu sterowania. W artykule przedstawiono wybrane kryteria optymalizacji parametrów regulatora rozmytego o założonej strukturze. Na podstawie zaprezentowanych wyników symulacji pracy modelowego układu sterowania rozmytego odlewniczym piecem elektrycznym oporowym dokonano oceny jakości sterowania dla wybranych kryteriów optymalizacji.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Wycena górniczego projektu inwestycyjnego z elastycznością – podejście ‘MAD’ vs. model konsekutywnego drzewa stochastycznego Analiza opcji rzeczowych stanowi od lat atrakcyjną alternatywę dla podstawowej metodyki oceny efektywności ekonomicznej i wyceny aktywów rzeczowych – analizy zdyskontowanych przepływów pieniężnych DCF.Wśród zasadniczych przyczyn wzrastającego zainteresowania tą metodyką w przemyśle – w tym w szczególności wydobywczym – jest jej potencjał w zakresie wyceny elastyczności decyzyjnej, związanej z istniejącymi faktycznie możliwościami odkładania przedsięwzięć w czasie oraz modyfikacji zakładanych pierwotnie strategii operacyjnych; takie podejście umożliwia uzyskiwanie wartości fundamentalnej na poziomie zbliżonym do rynkowego. Fundament teorii opcji stanowi stochastyczne modelowanie zmian aktywów podstawowych tych instrumentów w czasie. Aktualnie preferowana praktyczna metodyka wyceny przedsięwzięć z elastycznością (nazywana podejściem MAD) zakłada, że walor bazowy opcji rzeczowych – wartość bieżąca brutto projektu PV – rozwija się w czasie zgodnie z iloczynowym procesem stochastycznym, stanowiącym dwumianową aproksymację geometrycznego ruchu Browna (GBM). Ponadto przyjmuje się, że instrumentem bliźniaczym aktywów podstawowych, którego istnienie jest niezbędnym warunkiem poprawnej wyceny opcji, jest szacowana w analizie DCF wartość zaktualizowana netto – NPV. [...]

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Wykorzystanie haloizytu i zeolitu syntetycznego w sorpcji metali ciężkich W artykule przedstawiono wyniki badań zeolitu typu A otrzymanego z haloizytu. Na podstawie rentgenowskiej analizy dyfraktometrycznej (XRD) i zmian mikrostruktury po poddaniu haloizytu działaniu NaOH stwierdzono zeolit 4Å. W artykule porównano pojemność sorpcyjną haloizytu oraz zeolitu syntetycznego. Do badań wykorzystano wodne roztwory soli [Pb(NO3)2; Zn(NO3)2; Cr(NO3)3 · 9H2O] o stężeniu 15 mM/dm3. Na podstawie otrzymanych wyników badań stwierdzono, że haloizyt charakteryzuje się pięciokrotnie niższą pojemnością sorpcyjną w porównaniu do zeolitu 4Å w odniesieniu do kationów cynku oraz ołowiu. Analiza składu chemicznego w punkcie (EDS) potwierdziła obecność metali ciężkich w haloizycie oraz zeolicie syntetycznym.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa
Modyfikacja kompozytów PE-LD/mączka drzewna nadtlenkiem W pracy przedstawiono efekty modyfikacji własności mechanicznych kompozytów polimerowo-drzewnych (WPC) nadtlenkiem dikumylu. Modyfikowano kompozyty polietylenu małej gęstości (PE-LD) z mączką drzewną Lignocel 9. Zawartość napełniacza drzewnego w kompozycie wynosiła 20% lub 40% wagowych. Zaobserwowano wyraźny wzrost wartości wytrzymałości na rozciąganie, wydłużenia względnego przy zerwaniu i udarności modyfikowanych kompozytów przy zachowaniu własności termoplastycznych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria materiałowa