PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Wybrane zagadnienia problematyki patologicznego hazardu w Polsce Wśród różnego rodzaju zjawisk patologicznych szczególne miejsce z uwagi na swoje dramatyczne konsekwencje zajmuje hazard. Samo uprawianie hazardu nie jest jeszcze patologią. Patologicznym staje się uzależnienie od tej czynności, kiedy to uprawianie hazardu staje się najważniejsze w życiu człowieka, zaczyna dominować w jego myśleniu, w uczuciach oraz w zachowaniu, w związku z czym powstają szkody, a w chwili zaprzestania grania pojawiają się przykre objawy odstawienia. Taki hazard został nazwany patologicznym i jest uznany za chorobę. W artykule omawia się prawdopodobne przyczyny uzależnienia od hazardu, mechanizmy i fazy nałogowego grania, charakteryzuje się osobowość patologicznego gracza, myślenie hazardzisty, konsekwencje grania, rodzinę hazardzisty i terapię patologicznego hazardu. Podaje się krótkie studium przypadku, który ma typowy charakter dla procesu rozwoju patologicznego uzależnienia i jego dramatycznych skutków.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Mechanizm grywalizacji w nauczaniu podstaw programowania W artykule przedstawiono koncepcję realizacji oraz spostrzeżenia związane z przeprowadzeniem eksperymentalnego kursu z przedmiotu podstawy programowania, w którym zastosowano mechanizm grywalizacji. Kurs przeznaczony był dla studentów kierunku informatyka. Opracowano go z wykorzystaniem narzędzi dostępnych na platformie Moodle.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Poczucie samowystarczalności barierą kształtowania otwartej tożsamości religijnej w „czasie marnym” Pedagogiczny namysł nad sposobami i kondycją kreowania otwartej tożsamości religijnej młodzieży autorka umieściła w perspektywie aktualnej sytuacji społecznej, raczej niesprzyjającej aktywnościom w obszarze religii, zwłaszcza noszącym znamiona otwartości na Inność. Sytuacja taka została nazwana przez filozofa i poetę, Friedricha Hölderlina „czasem marnym”. Dlatego autorka punktem wyjścia swojej refleksji uczyniła cytaty Friedricha Hölderlina i Rainera Rilkego stanowiące niezbędny filozoficzny kontekst refleksji. W poszukiwaniu pełniejszego oglądu i deskrypcji otwartej tożsamości religijnej oraz uwarunkowań procesu jej kształtowania autorka zwraca uwagę tylko na wybrane kwestie, jak fundamentalizm religijny, poczucie samowystarczalności w wymiarze religijnym, refleksyjność i parezja, które w istotny sposób, pozytywny bądź negatywny, warunkują omawiany proces.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Rola edukacji medialnej w procesie przygotowania dzieci i młodzieży do racjonalnego korzystania z przestrzeni wirtualnej Media elektroniczne stały się we współczesnym świecie ważnym filarem procesu edukacji i wychowania młodego pokolenia. Świat wirtualny stanowi bardzo ważną przestrzeń życiową i jednocześnie socjalizacyjno-wychowawczą dzieci i młodzieży. Również wsparcie procesu dydaktyczno-wychowawczego przez nowoczesne technologie informacyjno-komunikacyjne jest już dość mocno zaawansowane i wciąż przybiera coraz to nowe formy oraz daje nowe, nieograniczone możliwości. Nie należy jednak zapominać, że korzystanie przestrzeni wirtualnej przez młodego człowieka obarczone jest także dość obszernym katalogiem zagrożeń i niebezpieczeństw. Dlatego też niezwykle ważne są refleksje nad specyfiką procesu wychowania i kształcenia wspieranego przez internet i komputer. Za bardzo istotne z pedagogicznego punktu widzenia uznaje się edukowanie młodych użytkowników mass mediów w zakresie racjonalnego korzystania z możliwości przez nie oferowanych. Ogromną rolę w działaniach tych pełni właściwie zorganizowana i systematycznie prowadzona edukacja medialna.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Mężczyźni w zawodach kobiecych – projekty zorientowane na wsparcie zatrudnienia mężczyzn w placówkach przedszkolnych Niemiec Artykuł koncentruje się na sposobach realizacji polityki równości płci w Niemczech na przykładzie zawodu wychowawcy/wychowawczyni w instytucjach przedszkolnych. Wspierane przez rząd federalny projekty modelowe mają za zadanie przełamywać społeczne stereotypy i przynoszą już dziś wymierne rezultaty. Widoczne jest wyraźne odejście od pierwotnej wizji zawodu, który u swych źródeł był skierowany wyłącznie do kobiet, w efekcie również współcześnie sfeminizowany. Sytuacja ta, niezmienna przez prawie 200 lat, jest efektem lekceważenia w politycznym dyskursie rangi tej grupy zawodowej i traktowania jako „niewidocznej”. Aktualna polityka rządu wspiera zatrudnienie mężczyzn w przedszkolach i powoli zmienia zastany stan. Celem artykułu jest przedstawienie głównych projektów modelowych realizowanych w ostatniej dekadzie przez wszystkie kraje związkowe wspierane przez rząd federalny, ale też analiza ich kluczowych założeń oraz przyjmowanej argumentacji. Zaangażowanie rządu w realizację projektów zorientowanych na wsparcie zatrudnienia mężczyzn w placówkach przedszkolnych i monitorowanie ich rezultatów można odczytać jako przykłady realizowanej w praktyce polityki równości płci. W rezultacie wyłania się tu bardzo ciekawy obraz, w którym kwestie ogólne, obecne w debatach społecznych (gender) zostały połączone ze specyficznymi dla grupy zawodowej „ErzieherIn” – jak wzrost rangi wczesnej opieki i edukacji, ale też poważne braki kadrowe. Pojawiające się na tym polu napięcia rzutują na tempo zmian, w którym tradycja ustępuje współczesnym oczekiwaniom społecznym.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Konsumeryzm, konsumpcjonizm, wyzwania dla edukacji Konsumeryzm (konsumpcjonizm) jako zjawisko nadmiernej konsumpcji dóbr wiąże się z utylitarystycznym podejściem do świata i hedonistycznym materializmem. Ujawnia się to w postawach wobec i w sytuacjach konsumpcji (MIEĆ) uznanych za wyznacznik wartości ich życia/jakości życia. Upowszechnienie tych postaw zagraża samemu człowiekowi. Stąd wielkie zadania przed systemami edukacji.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
O potrzebie badań nad starością osób z długotrwałą niepełnosprawnością nabytą Współcześnie rosnąca populacja starzejących się osób z długotrwałą niepełnosprawnością stanowi wyzwanie dla badaczy i praktyków, gdyż stanowi grupę o specyficznych cechach i potrzebach wynikających ze specyfiki obydwu zjawisk. Nie jest to jednak prosta suma ich cech, ale skomplikowany i niejednoznaczny konglomerat o niejasnych granicach i uwarunkowaniach. Stąd w artykule skupiono się na omówieniu charakterystycznych cech starzenia się osób z długotrwałą niepełnosprawnością nabytą z punktu widzenia fizycznego i psychospołecznego funkcjonowania. Perspektywa temporalna jest punktem wyjścia do uzasadnienia potrzeby badań nad zjawiskiem starzenia się osób z długotrwałą niepełnosprawnością nabytą.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
SPOSOBY SKUTECZNEJ KOMUNIKACJI NAUCZYCIELA Z UCZNIEM W artykule przedstawiono sposoby skutecznej komunikacji interpersonalnej między uczniem a nauczycielem. Wskazano na czynniki, które są nieodzownym elementem w procesie porozumiewania się. Każdy z nas może działać według przedstawionych poniżej schematów, jak również odnaleźć taki model komunikacji, w którym będzie czuł się najlepiej. W procesie komunikacji ważne jest również to, jakim stylem i sposobem wychowania kierują się wychowawcy, gdyż ma to niesamowity wpływ na rozwój psychiczny i społeczny każdego ucznia.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Teatr forum jako egzemplifikacja edukacji performatywnej Artykuł prezentuje Teatr Forum jako przykład metody performatywnej. Autorka podejmuje próbę zdefiniowania pojęcia edukacja performatywna. Analizie zostaje poddana geneza terminu performatywność oraz jego znaczenie na gruncie filozofii języka i filozofii kultury. Następnie zostaje zdefiniowane pojęcie edukacja performatywna i przedstawiona jedna z metod edukacji performatywnej – Teatr Forum.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
„DOSTRZEC INNEGO” – SZTUKA WSPÓŁCZESNA JAKO PRZESTRZEŃ NIEFORMALNEJ EDUKACJI DOROSŁYCH, NA PRZYKŁADZIE DZIAŁAŃ TEATRU Artykuł porusza kwestię istotnej roli sztuki współczesnej w edukacji dorosłych w obszarze tolerancji wobec szeroko rozumianej inności. Edukacja nieformalna jest jednym z najistotniejszych źródeł zdobywania wiedzy przez dorosłych, a sztuka współczesna jest doskonałym przykładem tak rozumianej przestrzeni edukacyjnej. Autorka, skupiając się przede wszystkim na działaniach teatru współczesnego, opisuje trzy jego wymiary, w których dokonuje się edukacja nieformalna dorosłych w odniesieniu do postaw tolerancji – jest to wymiar instytucjonalny teatru, wymiar eksperymentalny oraz warsztatowe formy teatralne. We wszystkich tych wymiarach dostrzec można konkretne narzędzia, którymi wobec widza posługuje się teatr współczesny. Autorka dokonuje opisu i klasyfikacji tych narzędzi, ukazując mechanizmy ich edukacyjnego oddziaływania.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Między odrzuceniem a akceptacją – w stronę komunikacji inkluzyjnej Komunikacja jako kluczowy element prowadzenia procesu edukacyjnego, wychowawczego, socjalizacyjnego i resocjalizacyjnego powinna również nabrać szczególnego wymiaru w odniesieniu do idei inkluzji społecznej. W oparciu o różne koncepcje teoretyczne z zakresu psychologii komunikacji oraz komunikacji terapeutycznej zostanie podjęta próba określenia komunikacji inkluzyjnej jako formy dialogu skutecznie wspierającego proces edukacji włączającej. Po przedstawieniu znaczenia komunikacji w rozwoju człowieka zostaną przeanalizowane cechy i elementy charakterystyczne dla komunikacji wykluczającej, utrudniającej jednostce prawidłowy rozwój i uczestnictwo w różnych formach aktywności społecznej. Przeciwwagę dla tego procesu stanowi komunikacja inkluzyjna, cechująca się przejrzystością, otwartością, empatią i wspieraniem rozwoju wychowanka. Przykładem metody porozumiewania się, która może być wykorzystywana w komunikacji inkluzyjnej, jest Porozumienie Bez Przemocy, opracowane przez Marshalla Rosenebrga.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Człowiek uniwersytetu – przyczynek do biografii naukowej Profesora Karola Poznańskiego (w dziewięćdziesiątą rocznicę urodzin) Rozważania zawarte w prezentowanym szkicu zostały poświęcone osobie Profesora Karola Poznańskiego, który w dniu 14 lutego 2021 roku ukończył 90 lat. Niniejsza refleksja ma na celu ukazanie rysu biografii naukowej Profesora, który należy do wybitnych polskich historyków wychowania. Aktywnie uczestniczy on w życiu naukowym jako organizator i uczestnik zjazdów oraz konferencji naukowych, głównie z zakresu historii wychowania. Ma także duże zasługi w rozwoju polskiej historii oświaty i wychowania jako mistrz i opiekun naukowy wielu badaczy, a także autor licznych prac naukowych. Jego twórczość naukowa i działalność dydaktyczna czynią go człowiekiem uniwersytetu. Doskonale łączy on rolę badacza i nauczyciela akademickiego. Rezultatem tej pracy jest wypromowanie pokolenia badaczy, którzy z dużym powodzeniem podejmują zadania akademickie. Profesor Karol Poznański ma duże zasługi w działalności naukowo-organizacyjnej na rzecz instytucjonalizacji nauki polskiej. Analiza jego biografii naukowej pokazuje, że w swej działalności akademickiej uosabia on rolę uczonego, pedagoga i organizatora. Tekst został przygotowany na podstawie źródeł drukowanych, opracowań, materiałów archiwalnych oraz źródeł wywoływanych.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Dysleksja a trudności w czytaniu i pisaniu typu wzrokowego. Głos w dyskusji Trudności w czytaniu i pisaniu ze względu na często skomplikowane do ustalenia podłoże etiologiczne mają niespójną w literaturze terminologię. Niniejszy artykuł ma charakter przeglądowy i stanowi próbę podjęcia dyskusji na temat dysleksji typu wzrokowego. Autorki tekstu stawiają pytanie, czy w kontekście nowych metod neuroobrazowania i szeroko pojętych neuronauk istnieją trudności w czytaniu i pisaniu, u których podstaw stoi zakłócona praca układu wzrokowego i czy można je przyporządkować dysleksji rozwojowej. Przyjmując założenie o językowym charakterze dysleksji rozwojowej, na plan pierwszy u dziecka wkraczającego w świat czytania wysuwają się zaburzenia natury fonologicznej. Ów deficyt przetwarzania fonologicznego burzy dekodowanie (identyfikację) słów, uniemożliwiając ich rozpoznanie, co z kolei powstrzymuje dostęp do procesów językowych wyższego rzędu, a więc odkrywania znaczenia z tekstu lub budowania własnej narracji.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Finspongski rękopis Jana Amosa Komeńskiego – kontrowersje i sprzeczności w/wokół jego twórczości Autor przedstawia czytelnikowi odnaleziony w szwedzkiej bibliotece w Norrköpingu anonimowy rękopis (pierwotnie chodziło o prywatne księgozbiory Ludwika De Geera z jego zamkowej biblioteki w Finspongu). Po przeprowadzonej ekspertyzie grafologicznej, dokonanej przez Aril-da Jägerskogha, okazało się, że opisywany finspongski rękopis ma jednak autora, którym jest słynny „nauczyciel narodów”, Jan Amos Komeński. Chodziło o siedemnastowieczny rękopis zatytułowany De Rerum humanarum Emendatione Consultatio Catholica ad Genus Humanum. Ante alios vero Ad Eruditos Europae (pol. O Powszechnej Naprawie Rzeczy Ludzkiej, ludzkiemu pokoleniu, przede wszystkim jednak europejskim inteligentom), składający się z przedmowy Europae lumina – czes. Světlům Evropy – pol. Światłom Europy (18 stron) oraz z tzw. czes. Dedikace Nejmocnější trojici severských království v Evropě – pol. Dedykacji trzem najpotężniejszym Królestwom Północnej Europy (2 strony). Rękopis ten został odnaleziony pod koniec XX wieku przez czeską badaczkę dzieł komeniologicznych Blankę Karlsson.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Relacja resocjalizacyjna i jej znaczenie w narracji wychowawców zakładu karnego Celem artykułu jest zaprezentowanie stanowiska wychowawców Służby Więziennej na temat znaczenia relacji z osadzonymi dla optymalizacji prowadzonych działań naprawczych. Artykuł składa się z dwóch głównych części. W pierwszej przedstawione zostały założenia teoretyczne dotyczące kategorii „relacji wychowawczej” H. Nohla, które następnie zostały odniesione do specyfiki środowiska resocjalizacyjnego. Wynikiem tego działania jest przedstawienie teoretycznych podstaw „relacji resocjalizacyjnej” oraz jej zoperacjonalizowanych obszarów. W drugiej części artykułu zostały zaprezentowane wyniki przeprowadzonych badań oraz wnioski i postulaty pedagogiczne.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Międzypokoleniowe uczenie się w cyberprzestrzeni. Przykład projektu „ICT Guides” W artykule przedstawione są wyniki badań nad międzypokoleniowym uczeniem się w cyberprzestrzeni przeprowadzonych w ramach projekt „ICT Guides” (Erasmus+). Projekt polegał na cyklicznym organizowaniu w czterech europejskich metropoliach kursów międzypokoleniowego uczenia się z udziałem uczniów z rodzin imigrantów i lokalnych seniorów, które wspomagane były przez nowoczesne technologie (z ang. ICT). Wyniki badań wskazują, że świat wirtualny może być dogodnym miejscem międzypokoleniowych spotkań i oddziaływań edukacyjnych motywujących uczniów do nauki oraz ograniczających wykluczenie społeczne i cyfrowe seniorów.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Ochotnicze Hufce Pracy oknem na świat na współczesnym rynku pracy w procesie przygotowania zawodowego W zamieszczonym artykule dokonano krótkiej charakterystyki problematyki pewnego wycinka działalności Ochotniczych Hufców Pracy w dawnych i współczesnych uwarunkowaniach rozwoju społecznego. Rozwój społeczeństwa informacyjnego wprowadza poprzez OHP nowe procedury kształcenia i wychowania młodzieży i dorosłych oraz zaspokojenia płynnego rynku pracy. Utrzymujące się duże bezrobocie, w szczególności wśród młodzieży wymusza obecnie na OHP przedstawione szeroko działania innowacyjno-zapobiegawcze.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Młodość - etapem przygotowania do sakramentalnego małżeństwa Ostatnie dziesięciolecia to czas licznych przemian kulturowych, globalizacji społeczeństw, a także rozwoju technologii. Młode pokolenie wobec nowych wyzwań cywilizacyjnych często ma trudności z określeniem własnej drogi życiowej. Każdy człowiek, szczególnie młody dokonuje wielu wyborów. Wśród nich jest decyzja o wspólnym życiu u boku drugiej osoby. Pedagogika nie może pozostać obojętna na wychowanie młodzieży do pielęgnowania tradycyjnego, chrześcijańskiego modelu życia rodzinnego. Stąd ważne jest wskazanie narzeczeństwa jako okresu poprzedzającego zawarcie sakramentalnego małżeństwa. Coraz częściej młodzi ludzie przechodzą z etapu relacji koleżeńskich od razu do roli małżonków. Błogosławiony Jan Paweł II wskazuje trzy etapy przygotowania do sakramentu małżeństwa: bliższe, dalsze i bezpośrednie. Warto podejmować te kwestie, aby doprowadzić do wypracowania konkretnych wskazań dla młodzieży i narzeczonych, które pomogą im spędzić przyszłe życie w zgodzie i harmonii.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
SUKCES DZIECKA SUKCESEM NAUCZYCIELA W TEORII I PRAKTYCE EDUKACYJNEJ. STUDIUM INDYWIDUALNYCH PRZYPADKÓW Sukces ma charakter indywidualny – jest czymś oczekiwanym lub pojawia się niespodziewanie. Przede wszystkim jednak na sukces trzeba sobie zapracować. Powodzenie uskrzydla i jest źródłem szczęścia. Wyczekują go i potrzebują ludzie w każdym wieku. W przypadku uczniów sukces ma szczególne znaczenie, jako że stanowi podstawę przyszłej edukacji, a poza satysfakcją przyspiesza również rozwój. W niniejszej pracy opisano fragment życia siedmioletniej dziewczynki stanowiący część okresu od 6 do 11 roku. Niniejszy opis to jedynie fragment jej życia w odniesieniu do okresu kształcenia. Autorka niniejszego opracowania brała udział w niektórych opisywanych wydarzeniach lub ze względu na bohaterkę była z wydarzeniami powiązana. Po omówieniu indywidualnych przypadków następuje analiza rozwoju poznawczego, przede wszystkim wg J. Piageta i L. Wygotskiego. Niniejsze teorie mają wobec opisanego przypadku charakter teoretyczny.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Umiejętność podejmowania decyzji przez uczniów, jako warunek ich efektywnego funkcjonowania W artykule omówiono rodzaje problemów do rozwiązania. Przedstawiono działalność decy-zyjną opartą na strukturze systemu sterującego. Omówiono relacje zachodzące między podsystemami tego systemu: postulatorem, optymalizatorem i realizatorem. Uzasadniono konieczność zapoznania uczniów z problematyką dotyczącą podejmowania decyzji w ujęciu cybernetycznym.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Wykorzystanie technologii informacyjnej a zagrożenia „dla informatyki i przez informatykę” Funkcjonalną podstawą społeczeństwa informacyjnego staje się powszechne zastosowanie technologii informacyjno-komunikacyjnych. Ich wykorzystanie stając się cywilizacyjną koniecz-nością wskazuje wiele zjawisk pozytywnych, ujawniając zarazem pewne zagrożenia. Problematy-kę zagrożeń można rozpatrywać dwukierunkowo, tzn. w ujęciu skutków społecznych wywołanych rozwojem technologii informacyjnych (zagrożeń przez informatykę) oraz w kategoriach zjawisk i procesów ograniczających ich dalszy rozwój (zagrożeń dla informatyki).

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Edukacja międzykulturowa – kilka lat później. Zmiana uwarunkowań, pytania o kondycję, wyzwania W roku 2012 ukazał się pierwszy tom czasopisma „Edukacja Międzykulturowa”. Został w nim opublikowany tekst, który był próbą „bilansu otwarcia” zagadnień wielokulturowości oraz edukacji wielo- i międzykulturowej – według spostrzeganego wówczas stanu. Obraz tych zagadnień przedstawiał się jako optymistyczny. Coraz szersza stawała się wiedza o zjawiskach wielokulturowości, w Polsce i w innych państwach dominowały nastroje prointegracyjne, dostrzegano korzyści płynące z integracji europejskiej, kształtowała się świadomość słabości edukacji wielokulturowej i znajomość nowej propozycji – edukacji międzykulturowej. Pomyślny był rozwój pedagogiki międzykulturowej – jako (sub)dyscypliny naukowej, rozwój kadrowy i instytucjonalny. Edukacja międzykulturowa – jako obszar praktyki społecznej – miała liczne udane realizacje w oświacie. Lata następne przyniosły znaczne zmiany nastawienia społecznego wobec wielokulturowości. Spowodowane to zostało m.in. nasileniem się zjawiska terroryzmu, niekontrolowaną falą uchodźców i imigrantów, którzy napłynęli do Europy, a także poczuciem zagrożenia związanym z konfliktem zbrojnym na Ukrainie. Niekorzystne zmiany postaw wobec Innych, Obcych, ujawniły się w zachowaniach polityków, niektórych radykalnych grup, a także w przekazach różnych mediów masowej komunikacji. Wszystko to składa się na odmienne niż kilka lat temu uwarunkowania edukacji międzykulturowej i pedagogiki międzykulturowej. O niektórych obserwowanych skutkach mowa jest w artykule. Sformułowane zostały także pytania o kondycję edukacji i pedagogiki międzykulturowej w dzisiejszych warunkach. W kolejnym fragmencie zaakcentowany jest fakt, że pedagogika międzykulturowa przeżywa czas próby i powinności – mimo wszystko – podjęcia edukacyjnych wyzwań.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Dziecko w sytuacji rozwodu rodziców Rozwód jest wydarzeniem przełomowym w życiu każdego członka rodziny. Można go rozpatrywać w perspektywie indywidualnej, diadycznej i rodzinnej. W niniejszym tekście rozpatrywany jest głównie w kontekście rodzinnym i najmłodszych członków tejże wyjątkowej wspólnoty. Dla dzieci rozwód oznacza utratę pełnej rodziny i wiąże się z szeregiem – traumatycznych dla ich funkcjonowania – bezpośrednich i odroczonych w czasie skutków rozwodu rodziców. Szczególnym wymiarem sytuacji rozwodowych są „przetargi o dziecko” we wszystkich fazach procesu rozwodowego. Będąc obiektem manipulacji, indoktrynacji i instrumentem w konflikcie rodziców, dzieci doświadczają ogromnej krzywdy – bolesnych uczuć, niezaspokojenia ważnych dla swego rozwoju potrzeb. Dlatego też nie do przecenienia jest wspieranie rodzin i ich dzieci w sytuacjach rozwodowych. Wybrane przykłady form wsparcia psychologiczno-pedagogicznego we wskazanym aspekcie zamykają rozważania dotyczące jednego z najtrudniejszych problemów życia społecznego oraz jednego z największych zagrożeń współczesnej rodziny.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Emocje w badaniach nad dzieciństwem. Studia z socjologii dzieciństwa i socjologii emocji W artykule poruszone zostały zagadnienia związane z dwiema stosunkowo młodymi subdyscyplinami socjologii: „nową” socjologią dzieciństwa oraz socjologią emocji. Znaczący kontekst podjętym rozważaniom nadało rozróżnienie dwóch odmiennych podejść do badań nad dzieckiem i jego rozwojem. Dominująca rola psychologii w badaniach nad dzieckiem do końca lat 80. ubiegłego stulecia została ograniczona na rzecz odkryć socjologów, antropologów czy historyków dzieciństwa; uwolniony został „nowy” paradygmat w badaniach nad dzieciństwem: „nowa” socjologia dzieciństwa. Tym samym, autorka zestawia wybrane obszary i elementy „nowej” socjologii dzieciństwa i socjologii emocji, w celu uzyskania odpowiedzi na postawione pytania badawcze o miejsce i znaczenie emocji dzieci i nastawienia emocjonalnego dorosłych w badaniach nad dzieciństwem w ujęciu socjologicznym i szerzej – społeczno-kulturowym. W artykule zrekonstruowany został proces badawczy, w ramach którego autorka podejmowała kolejne czynności badawcze, poszukując znaczenia emocji dzieci i nastawienia emocjonalnego dorosłych wobec dzieci na przestrzeni wieków.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika
Dziecko w sytuacji rozwodu rodziców. Implikacje pedagogiczne W artykule podjęta została problematyka rozwodu i jego konsekwencji dla funkcjonowania dziecka. Wskazane zostały najczęściej podawane przyczyny rozwodu oraz wybrane teorie, które mogą być wykorzystywane w podejmowanej w artykule problematyce. Podjęte zostało również zagadnienie rozwodu jako sytuacji trudnej, „zdarzenia krytycznego”, „trajektorii cierpienia”. Ukazano dziecko w sytuacji kryzysu rozwodowego, charakteryzując stadia rozwodu przez jakie przechodzi dziecko jego doświadczające. Zaprezentowane zostały również emocje towarzyszące dziecku w obliczu rozwodu rodziców. Kolejnym zagadnieniem poruszonym w artykule były sposoby radzenia sobie dziecka z rozwodem rodziców. Wskazane zostały czynniki sprzyjające pozytywnej adaptacji dziecka do sytuacji w jakiej się znajduje podczas rozwodu rodziców. W artykule zaprezentowano również implikacje pedagogiczne dotyczące tego, jak wspierać dziecko w sytuacji rozstania rodziców.

Dziedziny: nauki społeczne, pedagogika