PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Badanie możliwości i likwidacji punktowych źródeł zanieczyszczeń wód podziemnych węglowodorami chlorowanymi W publikacji została poruszona tematyka likwidacji wtórnych źródeł zanieczyszczeń wód podziemnych węglowodorami chlorowanymi, przy wykorzystaniu metody bioremediacji w warunkach beztlenowych. Przedstawiono model matematyczny procesu bioremediacji z wykorzystaniem kinetyki Michaeli-sa-Menten, Monoda oraz kinetyki drugiego rzędu. Dokonano identyfikacji parametrów występujących w równaniach na podstawie zgromadzonych danych doświadczalnych. Wykonano symulacje dla różnych warunków procesu bioremediacji i przeanalizowano uzyskane wyniki.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza możliwości wykorzystania obrazów hiperspektralnych HySpex do inwentaryzacji drzewostanów leśnych Puszczy Białowieskiej W artykule przedstawiono analizę możliwości zastosowania zobrazowań hiperspektralnych HySpex do wykonania map rozmieszczenia poszczególnych gatunków drzewostanów leśnych, na przykładzie Puszczy Białowieskiej. W tym celu przeprowadzono kilka wariantów klasyfikacji przy użyciu metody Spectral Angle Mapper. Całą procedurę wykonano w oprogramowaniu ENVI 5.3 (Environmental for Visualizing Images), w module specjalnie dedykowanym danym hiperspektralnym. Metodyka badawcza obejmuje: wstępne przetwarzanie obrazów, tworzenie wzorców do klasyfikacji, procedurę klasyfikacji SAM i finalną ocenę dokładności uzyskanych wyników. Ostatecznie otrzymano mapy rozmieszczenia gatunków drzew w obrębie badanego szeregu hiperspektralnego. Dokładność map została oszacowana na podstawie danych pochodzących z opisów taksacyjnych. Ogólna dokładność klasyfikacji gatunków drzew na podstawie obrazów hiperspektralnych HySpex wyniosła ok. 77%. Najlepiej sklasyfikowane zostały olcha, sosna i dąb, w pozostałych przypadkach (brzoza i świerk) zaobserwowano zróżnicowane dokładności producenta i użytkownika, co może wynikać zarówno z charakteru drzewostanów leśnych, jak i pól testowych wykorzystanych do ceny dokładności wyników klasyfikacji. Na podstawie wygenerowanych map pokrycia terenu można wskazać obszary leśne o zróżnicowanym składzie gatunkowym fragmentu Puszczy Białowieskiej. Wykorzystanie danych teledetekcyjnych HySpex stanowi duży potencjał w zabiegach inwentaryzacyjnych lasu. Aktualizacja opisów taksacyjnych, modelowanie zjawisk czy symulacja scenariuszy dla obszarów leśnych technikami zdalnymi na potrzeby praktyki leśnej wydaje się technicznie i ekonomicznie uzasadnione.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rekultywacja w prawie geologicznym i górniczym jako element planowania działalności Dobrze zaplanowana działalność górnicza cechuje się tym, że już na jej początku należy wiedzieć jak będzie wyglądało zakończenie. Istotnym elementem planowania jest rekultywacja i likwidacja zakładu górniczego. Te dwa procesy mają znaczenie nie tylko w kształtowaniu opłacalności eksploatacji kopaliny, ale mają również wymiar obowiązku prawnego, jaki nakładają przepisy z zakresu ochrony środowiska oraz prawa geologicznego i górniczego. Artykuł ma na celu przybliżenie tych zagadnień w świetle ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz aktów wykonawczych do tej ustawy, z jednoczesną oceną dotychczasowych i nowych przepisów w odniesieniu do skuteczności egzekwowania obowiązku rekultywacyjnego. Przeprowadzona analiza uregulowań prawnych i posiadane doświadczenie zawodowe autorów zaowocowało przedstawieniem kilku tez związanych z procesem rekultywacji.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Monitoring jakości wody w systemie on-line jako ważny element układu technologicznego uzdatniania wody W pracy omówiono doświadczenia warszawskich wodociągów w zakresie wprowadzania i eksploatacji monitoringu jakości wody pracującego w systemie on-line. Systemem tym objęto Wodociąg Północny, uzdatniający wodę infiltracyjną ujmowaną spod dna Wisły, oraz dwie stacje uzdatniania wody podziemnej, tj. "Radość" i "Falenica". Ciągłym monitoringiem została objęta woda ujmowana i wprowadzana do sieci miejskiej, a także woda w newralgicznych punktach układu technologicznego. Zakres oznaczanych wskaźników jakości wody był następujący: temperatura, pH, mętność, absorbancja w UV oraz zawartość tlenu rozpuszczonego. Dotychczasowe doświadczenia potwierdziły potrzebę monitorowania on-line jakości wody, dzięki czemu została zwiększona dyscyplina eksploatacyjna, a w okresach ekstremalnych, np. spływów powodziowych w rzece, zakład dysponuje aktualnymi informacjami o zmianach jakości ujmowanej wody oraz prawidłowości przebiegu poszczególnych procesów technologicznych. Przewiduje się dalszą rozbudowę systemu o układ do ciągłego oznaczenia stężenia azotu amonowego i ogólnego węgla organicznego. Doświadczenia Wodociągu Praskiego potwierdzają celowość prowadzenia monitoringu jakości wody w systemie on-line, co przyczyniło się do prawidłowej kontroli przebiegu procesów technologicznych, a w konsekwencji do zachowania wymaganej jakości wody uzdatnionej. Zastosowanie monitoringu on-line nie jest równoznaczne z zaprzestaniem bieżącej kontroli jakości wody w laboratorium.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dekarbonizacja Unii Europejskiej zagrożeniem dla jej bezpieczeństwa energetycznego i zrównoważonego rozwoju Bezpieczeństwo energetyczne i zrównoważony rozwój to jedne z kwestii znajdujących się w perspektywie zainteresowań nauk interdyscyplinarnych dotyczących gospodarki surowcowej. Przedstawienie jednej, zadowalającej definicji tych dwóch zjawisk jest przez to bardzo trudne. Uzależnienie się UE od dostaw surowców energetycznych z państw trzecich oraz propagowana przez Wspólnotę idea "odwęglenia" gospodarek stwarza zagrożenie dla prawidłowości rozwoju Unii. Pomimo posiadanego potencjału "węglowego" i umiejętności wydobywania tego surowca państwa stowarzyszone głosami swoich przedstawicieli planują odchodzenie od wykorzystania węgla. Jednocześnie państwa UE w coraz większym stopniu uzależniają się od dostaw surowców energetycznych częstokroć z kierunków niestabilnych politycznie. Posiadany potencjał węgla kamiennego wykorzystywany był od wielu dziesięcioleci, jednakże z chwilą rozpoczęcie przez decydentów UE "walki o klimat", w ich przekonaniu, coraz bardziej węgiel staje się zbędnym balastem. Jednocześnie największe gospodarki unijne w dalszym ciągu wykorzystują węgiel kamienny, niestety nie wydobyty w państwach Unii, a już pochodzący z importu. Stwarza to zagrożenie zakłóceniami w prawid?owym funkcjonowaniu państw członkowskich, jak i całej Wspólnoty. Zwiększone koszty produkcji, utrudnienia w funkcjonowaniu energochłonnych sektorów produkcji mogą spowodować odpływ kapitału do krajów, gdzie węgiel w dalszym ci?gu pozostaje podstawowym surowcem energetycznym. Może to skutkować zwiększonym bezrobociem, spadkiem dochodów państwa, a przez to i problemami finansowania projektów związanych z ochroną środowiska.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przekształcenia śródpolnych mokradeł Pojezierza Dobrzyńskiego w świetle archiwalnych materiałów kartograficznych Mokradła w środkowej części Pojezierza Dobrzyńskiego były intensywnie przekształcane w wyniku rozwoju osadnictwa i rolnictwa. Podstawowym zabiegiem, prowadzącym do likwidacji mokradeł, było odprowadzenie wody za pomocą rowów. Dzięki zachowanym archiwalnym materiałom kartograficznym można, począwszy od XVIII w., prześledzić proces przekształceń mokradeł i sieci rowów melioracyjnych. Pomimo długotrwałej presji na środowiska podmokłe w badanym regionie zachowały się różne typy małych zbiorników wodnych i mokradeł śródpolnych. Stopień zaawansowania zaniku mokradeł jest uzależniony od rejonu badań i okresu, dla którego obliczono zmiany. Obecnie udział mokradeł w powierzchni terenu wynosi ok. 11% i jest mniejszy od średniej krajowej (13,9%) (DEMBEK i in. 2000). Pozostałości małych mokradeł na terenach rolniczych, jako cenne siedliska, powinny być chronione przed zabudową, niewłaściwym zagospodarowaniem i zniszczeniem. Wobec braku dostępu samorządów lokalnych do specjalistycznych opracowań, pomocne w planowaniu rozwoju, zagospodarowaniu przestrzennym i w ochronie środowiska mogą być także lokalne analizy archiwalnych planów i map.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena stopnia zanieczyszczenia gleb na pograniczu byłej strefy ochronnej Huty Miedzi „Głogów” Realizowane od szeregu lat przez Hutę Miedzi Głogów działania proekologiczne przyczyniły się do znacznego ograniczenia większości negatywnych skutków oddziaływania zakładu na środowisko. Modernizacja technologii produkcji miedzi i wprowadzenie skutecznych instalacji oczyszczających doprowadziły do wyraźnej poprawy stanu agrocenoz sąsiadujących z Hutą. Ograniczenie emisji pyłowej przyczyniło się do zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska metalami ciężkimi. Niemal całkowicie wyeliminowana została emisja SO2 do atmosfery. Dzięki temu wyraźnie zmniejszył się stopień zakwaszenia gleb. Z tego względu 31 grudnia 2005 roku Minister Środowiska zdecydował o całkowitej likwidacji strefy ochronnej wokół Huty Miedzi Głogów. Mimo obserwowanej poprawy stanu środowiska na omawianym terenie, nadal wymagany jest stały i konsekwentnie prowadzony jego monitoring. Dotyczy to zwłaszcza gleb, które w początkowych latach działania zakładu nagromadziły duże ilości metali ciężkich, głównie Cu i Pb. Ksenobiotyki te uległy w glebach bioakumulacji.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie antropogenicznych mikrozanieczyszczeń organicznych z różnych strumieni wodnych w procesie sekwencyjnym FK/UF/NF Znaczna liczba mikrozanieczyszczeń organicznych pochodzenia antropogenicznego zaliczana jest do związków trudno- lub niebiodegradowalnych, mogących negatywnie oddziaływać na organizmy żywe, w tym również na zdrowie człowieka. Za główne źródło tego rodzaju zanieczyszczeń uznawane są ścieki bytowo-gospodarcze oraz ścieki z różnych gałęzi przemysłu. Celem pojętych badań było opracowanie metody pozwalającej na usunięcie z różnych strumieni wodnych wybranych mikrozanieczyszczeń tj. diklofenaku, oktylofenolu, antracenu oraz bezno[a]pirenu w oparciu o zawansowane procesy utleniania oraz techniki filtracji membranowej. Badania prowadzono na roztworach sporządzonych na bazie wody zdejonizowanej oraz modelowych i rzeczywistych ściekach zawierających mikrozanieczyszczenia o stężeniu 0,5 mg/dm<sup>3</sup>. Zastosowano fotokatalityczne utlenianie w obecności TiO2 prowadzone w reaktorze porcjowym wyposażonym w lampę UV o mocy 150 W. Uzyskane roztwóry poprocesowe poddano procesowi ultrafiltracji mającej na celu odseparowanie cząsteczek katalizatora jak i zatrzymanie wysokocząsteczkowych związków organicznych wchodzących w skład oczyszczanych strumieni wodnych. Proces realizowano w układzie filtracji jednokierunkowej przy ciśnieniu transmembranowym wynoszącym 0,2 MPa. Wykonana analiza chromatograficzna mająca na celu określenie stopnia usunięcia badanych mikrozanieczyszczeń w roztworach podprocesowych wskazała na ich niecałkowity rozkład w procesie fotokatalizy oraz na generowanie znacznej liczby ubocznych produktów ich utleniania. W celu ich kompletnej eliminacji zastosowano drugi etap filtracji membranowej przy użyciu membrany nanofiltracyjnej. Zaproponowany układ łączący fotokatalizę z dwustopniową filtracją membranową pozwolił na ponad 91% usunięcie mikrozanieczyszczeń z roztworów wodnych sporządzonych na bazie wody zdejonizowanej oraz na całkowite usunięcie związków oraz ubocznych produktów ich utleniania ze ścieków modelowych jak i rzeczywistych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Optyczno-elektroniczny sposób określania składu granulometrycznego gruntów i możliwości zastosowania w geologii inżynierskiej Obecnie istnieją już techniczne możliwości uniknięcia trudnych manualnie i pracochłonnych pomiarów składu granulometrycznego gruntów (np. analiza sitowa czy areometryczna). Parametr ten można badać za pomocą urządzeń optyczno-elektronicznych typu Elsieve, które coraz powszechniej używane są w Polsce. Takie urządzenia pomiarowe wykorzystuje się do wyznaczenia krzywej granulometrycznej ziaren o wymiarach od 0.5 mim do 100 mm. Dodatkowo istnieje możliwość określenia kształtu ziaren według pomiarów 3D oraz innych parametrów uziarnienia. System pomiarowy może składać się z dowolnej liczby urządzeń połączonych indywidualnie z komputerem rejestrującym. Każdy indywidualny komputer przyrządu pomiarowego połączony jest z komputerem centralnym pełniącym rolę serwera. Stworzona sieć komputerów pozwala jednocześnie rejestrować wyniki pomiarowe na komputerze obsługującym dane urządzenie pomiarowe, jak również na pozostałych komputerach. Taki system pomiarowy jest używany do badań uziarnienia gruntów i innych geomateriałów w laboratorium Instytutu Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej Wydziału Geologii UW.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Szacowanie ufności i precyzji – podstawowych miar niepewności oceny stanu wód powierzchniowych Omówiono propozycję metody szacowania dwóch miar niepewności oceny stanu wód wymaganych przez Ramową Dyrektywę Wodną – ufności i precyzji. Sposób szacowania miar niepewności w przypadku wskaźników jakości wody oraz grup wskaźników, a następnie oceny stanu ekologicznego i chemicznego wód naśladuje hierarchiczną strukturę procedur klasyfikacyjnych. Proponowaną miarą niepewności, umożliwiającą propagację niepewności mierzonych wartości wskaźników jakości wody w górę hierarchicznej struktury ocen, jest precyzja standaryzowana. Proponowane definicje miar niepewności i sposób ich szacowania zilustrowano przykładem opartym na wybranych jednolitych częściach wód (JCW) z wykorzystaniem rzeczywistych danych pomiarowych pochodzących z polskiego systemu monitoringu wód powierzchniowych w dwóch województwach – pomorskim i dolnośląskim. Analiza występowania poszczególnych przedziałów niepewności w ocenie stanu wód wykazała, że ocena stanu ekologicznego przeważającej większości jednolitych części wód w obu województwach charakteryzowała się niewielką niepewnością w zakresie 0,0÷0,3, a ponad połowa ocen wszystkich JCW w obu województwach charakteryzowała się niepewnością poniżej 0,5. Ze względu na brak statystycznie znaczącej liczby pomiarów substancji priorytetowych do oceny stanu chemicznego, tę część oceny stanu jednolitych części wód należy traktować jako przybliżenie stanu rzeczywistego, a nie precyzyjną ocenę.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza wytrzymałościowa szybkozamknięcia śluzy Wykonano obliczenia sprawdzające metodą elementów skończonych zamknięcia śluzy DN900. Określono rozkład naprężeń, odkształceń, w elementach podstawowych zespołu: tulei, pokrywie i półpierścieniu dla dwóch przypadków obciążenia: ciśnienie obliczeniowe pn=8,4MPa oraz ciśnienie próby pp=14,2MPa. Przetestowano również wpływ zacisku wstępnego.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Współczynnik konsolidacji c<sub>v</sub> bardzo zwartych prekonsolidowanych iłów W pracy przedstawiono wyniki badań współczynnika konsolidacji c<sub>v</sub> dla wybranych pięciu próbek iłów z rejonu Dolnego Śląska. Wartości c<sub>v</sub> wyznaczano w edometrach przy różnych obciążeniach konsolidacyjnych mniejszych od pionowych naprężeń pierwotnych in situ. Uzyskane wartości współczynnika c<sub>v</sub> malały proporcjonalnie do stopnia prekonsolidacji. Zauważono odwrotną zależność pomiędzy wartością współczynnika c<sub>v</sub>, a powierzchnią właściwą gruntu S<sub>t</sub> i pęcznieniem swobodnym FS.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie zmian zawartości chlorków w wodzie w procesie infiltracji Na przykładzie ujęcia infiltracyjnego w Legnicy (Przybków) przedstawiono modele zmian zawartości chlorków w wodzie w procesie infiltracji. W tym celu zbudowano modele ARIMA szeregów czasowych zawartości chlorków wodzie infiltracyjnej w studni zbiorczej. Skonstruowano również równanie regresji zawartości chlorków w wodzie infiltracyjnej ze studni zbiorczej w zależności od ich zawartości w wodach Kaczawy oraz zależnie od wysokości opadów atmosferycznych w rejonie Legnicy. Otrzymana postać regresji pozwoliła wnioskować, że opóźnienie transportowe dla chlorków w wodzie ze studni zbiorczej wynosi około 42 dób. Zaprezentowane w pracy modele zastosowano do prognozowania zawartości chlorków w ujmowanej wodzie infiltracyjnej.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Okręgi przemysłowe w Polsce u progu XXI wieku Przestrzeń przemysłowa w Polsce jest częścią przestrzeni gospodarczej, ukształtowanej w okresie długiego doświadczenia historycznego. Jej współczesny obraz jest wynikiem różnorodnych wydarzeń społecznych i gospodarczych, obejmujących zarówno okresy rozwoju, jak i okresy wojennej i niewojennej destrukcji. Podstawowymi elementami przestrzeni przemysłowej są różnorodne formy koncentracji przemysłu (skupiska przemysłowe), które stanowią funkcję natężenia sił skupienia przestrzennego potencjału produkcyjnego i czasu. Skupiska przemysłowe różnią się od siebie pod względem genezy, zasięgu, zainwestowania, struktury produkcji, powiązań techniczno-ekonomicznych itp., dlatego ich delimitacja nastręcza wiele trudności.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Drobne frakcje ziarnowe z przeróbki bazaltów i ich przydatność w ceramice Produkcja kruszyw łamanych z bazaltów dolnośląskich wiąże się m.in. z otrzymywaniem znacznej ilości drobnych frakcji ziarnowych, często o pyłowym charakterze. Jak dotąd stopień ich gospodarczego wykorzystania jest niewielki. W składzie mineralnym surowca bazaltowego stwierdzono obecność – oprócz głównych składników (pirokseny, zasadowe plagioklazy oraz – rzadziej – oliwiny i nefelin) – produktów ich wietrzenia chemicznego, reprezentowanych przez minerały ilaste z grupy smektytu. Stwierdzono, że przejawy tego wietrzenia nie powinny stanowić przeszkody w wykorzystaniu tego surowca do produkcji klinkierowych wyrobów ceramicznych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena obrazowych danych teledetekcyjnych do identyfikacji obiektów w zielonej i błękitnej infrastrukturze W ostatnich latach koncepcja zielonej i błękitnej infrastruktury zdobywa coraz większe uznanie i coraz częściej jest wdrażana również w polskich miastach i gminach. Pełni wiele ważnych funkcji, począwszy od aspektu rekreacyjnego, ekologicznego i ekonomicznego aż po gospodarczy. Koncepcja ta przywiązuje szczególną wagę do elementów środowiska przyrodniczego przy podejmowaniu decyzji dotyczących głównie zagospodarowania przestrzennego, ale też do aspektów jego monitorowania i zarządzania. Aby sprostać temu zadaniu niezbędne jest odwołanie się do aktualnych danych przestrzennych. Można z powodzeniem wykorzystać istniejące bazy danych przestrzennych, jak np. BDOT10k, Natura 2000 czy inne tematyczne powstające w urzędach miast, np. w biurach ochrony środowiska. Wymagają one jednak ustawicznej aktualizacji i tu w sukurs przychodzą zdjęcia wielospektralne, które mogą znacznie przyspieszyć i zautomatyzować proces aktualizacji bazy danych przestrzennych. W zależności od potrzeb i szczegółowości bazy danych można do tego celu wykorzystać dane optyczne z pułapu lotniczego lub satelitarnego. Celem przeprowadzonych badań jest analiza możliwości wykorzystania ortofotomapy lotniczej oraz zdjęcia satelitarnego Sentinel-2 pozyskanych dla dwóch różnych obszarów badawczych. Do eksperymentów zostały wybrane obszary testowe odmienne pod względem charakterystyki pokrycia terenu, stopnia zainwestowania i krajobrazu. Była to gmina miejsko-wiejska o krajobrazie rolniczym oraz centralna dzielnica miasta wojewódzkiego o wysokim wskaźniku zurbanizowania. Opracowano i przetestowano metodykę przetwarzania ortofotomapy i zdjęcia satelitarnego w celu ekstrakcji informacji o obiektach topograficznych reprezentujących roślinność oraz wody będącymi integralną częścią bazy danych „błękitnej i zielonej infrastruktury”. Przeprowadzone badania i analizy porównawcze wskazały na potencjał i ograniczenia obu źródeł danych teledetekcyjnych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ilościowe zmiany WWA w osadach i cieczach nadosadowych podczas fermentacji prowadzonej w warunkach denitryfikacji Przedstawiono wyniki badań zmian ilościowych WWA w osadach ściekowych i cieczach nadosadowych podczas fermentacji osadów w warunkach redukcji azotanów. W badaniach wykorzystano osady surowe i przefermentowane z miejskiej oczyszczalni ścieków, do której wprowadza się do oczyszczania ścieki bytowe oraz przemysłowe. Osady wymieszano i inkubowano w ciemności w temperaturze 36°C. W celu zapewnienia warunków denitryfikacji do osadów wprowadzono NaNO3. Równolegle, w takich samych warunkach jak fermentacja, prowadzono badania z osadami, w których zahamowano aktywność mikroorganizmów. Analizowano WWA przed inkubacją, po 8 dobach oraz po 22 dobach. Ilościowo określono stężenia 2-, 3- oraz 4-pierścieniowych WWA (rekomendowanych przez EPA) z wykorzystaniem zestawu chromatograf gazowy - spektrometr masowy. Oznaczenia WWA prowadzono równolegle w osadach (w fazie stałej) oraz w cieczach nadosadowych. Po 22 dobach fermentacji zanotowano zmiany ilościowe WWA w osadach i w cieczach. Podczas hydrolizy złożonych związków organicznych (wstępna faza procesu) w osadach kontrolnych odnotowano wzrost stężenia sumarycznego (szczególnie naftalenu i 3-pierścieniowych WWA). Efektywność usuwania poszczególnych związków była zróżnicowana. Po 22 dobach inkubacji stężenie 10 WWA w osadach obniżyło się o 22% w warunkach denitryfikacji, natomiast zawartość badanych WWA w osadach kontrolnych była większa od początkowej. W cieczach nadosadowych stężenie WWA było mniejsze o 31% w warunkach redukujących azotany. Udział procesów abiotycznych w usuwaniu WWA w cieczach był znaczący. W cieczach wydzielonych znad osadów, w których zahamowano aktywność mikroorganizmów, spadek stężenia sumarycznego WWA wynosił 47% w porównaniu ze stężeniem początkowym.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka