PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Zagadnienia etyczne w islamie Analogicznie do innych religii, islam – obok doktryny – zawiera obszerne przesłanie etyczne, które jest głęboko zakorzenione w wierze w Boga. W przekonaniu muzułmanów cała etyka wyrasta z Koranu, a przykład życia proroka Mahometa daje objaśnienie dla koranicznych nauk. W konsekwencji ludzkie czyny wyrażają posłuszeństwo bądź nieposłuszeństwo wobec Boga. Jednocześnie, zwłaszcza wskutek kontaktów z kulturą grecką, już w pierwszych wiekach islamu ukształtowało się odmienne, bo filozoficzne ujęcie zagadnień etycznych. W centrum etycznych pojęć islamu jest charakter (khuluq) rozumiany jako stan duszy. Tutaj kształtują się cnoty, ale i wady, które prowadzą człowieka odpowiednio do dobrego lub złego postępowania. Po zarysowaniu zagadnień podstawowych niniejszy artykuł analizuje i przedstawia niektóre kwestie szczegółowe, jak główne cnoty i wady, komplementarność kobiecości i męskości, tematyka małżeństwa i rodziny oraz świętość ludzkiego życia, implikująca niegodziwość moralną aborcji czy eutanazji.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Duchowość bez ducha Książka Wesley’a Wildmana i Kate Stockly Spirit Tech – The Brave New World of Consciousness Hacking and Enlightenment Engineering to ciekawe zestawienie i analiza aktualnych badań nad technologiami duchowego doświadczenia. Książka oferuje najnowszą wiedzę w zakresie neuronauk, bardzo odważne prognozy rozwoju technologii duchowości i bardzo daleko idące wnioski w kwestii rozwoju religii. Swoje dzieło autorzy traktują interdyscyplinarnie, dotykając w nim zagadnień neuronauki, inżynierii medycznej, psychologii, religii i etyki. Nie stronią od wielkich filozoficznych, psychologicznych i etycznych pytań, w sposób szczególny koncentrują się nad pytaniami o autentyczność, znaczenie, bezpieczeństwo i odpowiedzialność społeczną wynikającą z mariażu technologii i duchowości. Współczesne neuronauki wraz z inżynierią wytworzyły już nowe obszary relacji nauka-wiara i technika-wiara. Technologiczne substytuty duchowości stają się też coraz wyraźniej nowym wyzwaniem dla tradycyjnej duchowości i dla religii.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Cywilnoprawna problematyka wykorzystania gry komputerowej jako narzędzia promocji: in-game advertising oraz advergaming W artykule omówiono dwa zjawiska charakterystyczne dla wykorzystania gry komputerowej jako narzędzia promocji: in-game advertising i advergaming. Rozpoczęto od zaprezentowania kontekstu historycznego oraz społecznego zjawiska, jak również przedstawienia niezbędnych definicji. Następnie przeanalizowano obowiązek zastosowania wobec gier komputerowych przepisów regulujących reklamę zawartych w najistotniejszych aktach prawnych. Wywody te uzupełniono rozważaniami na temat kwestii reklamowania wirtualnych produktów, które nie mają realnych odpowiedników. W dalszej kolejności przyjrzano się zjawisku możliwości dochodzenia przez reklamodawcę odszkodowania z tytułu wadliwej reklamy, jak również możliwości naruszenia dóbr osobistych twórców gry z powodu wprowadzenia do niej reklamy lub lokowania produktu przez wydawcę bez ich wiedzy i zgody.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
„Ten, który stał się Mostem”. Wpływ Lewisa H. Morgana na rosyjską antropologię Artykuł jest poświęcony wpływowi teorii Lewisa Henry’ego Morgana na rozwój radzieckiej antropologii. Morgan (niebezpośrednio, lecz znacznie) przyczynił się do stworzenia na terenie ZSRR szkoły antropologii zaangażowanej społecznie. Autorka szkicuje zarys historii antropologii rosyjskiej w okresie komunizmu. Pokazuje, jak ideologie polityczne wpływały na kształtowanie się w ZSRR kategorii badawczych.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Czarnogóra Andrzeja Stasiuka Autor analizuje obrazy Czarnogóry w prozie Andrzeja Stasiuka, inspirując się refleksjami zawartymi w Poruszonej mapie Przemysława Czaplińskiego. Ograniczenie przedmiotu analizy do tego państwa pozwala uwypuklić istotne cechy pisarstwa Stasiuka, nie zawsze dostrzegane przez krytykę. Przywiązanie do własnej pamięci i autorskiej wizji są w tej prozie ważniejsze niż cele, które przyświecają literaturze non fiction. Jest ono przez to zależne od stereotypów na temat Bałkanów oraz własnych powierzchownych obserwacji.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Retoryka i językoznawstwo – obszary spotkania Artykuł jest próbą porównania dwóch dziedzin wiedzy: klasycznej retoryki i współczesnej lingwistyki. Dzisiejsi językoznawcy traktują retorykę jako dyscyplinę historyczną i przednaukową. Dla wielu z nich retoryka wydaje się także zbyt normatywna i sformalizowana. Dzieje się tak od reformy artes liberales, dokonanej w renesansie przez Piotra Ramusa (Pierre’a de la Ramée). Retoryka została wtedy ograniczona jedynie do sztuki krasomówczej oraz teorii stylu (stylistyki). W XVIII wieku (tak jak cała humanistyka) została wyrzucona z „ogrodu nauk”. Natomiast w wieku XIX odrzucono ją wraz z całą klasyczną koncepcją sztuki. To wszystko sprawia, że dzisiejsi uczeni raczej nieufnie patrzą na retorykę. Autor artykułu przekonuje tymczasem, że klasyczna retoryka jest dyscypliną nowoczesną i przydatną dla współczesnego językoznawstwa. W konkluzji stwierdza, że w dzisiejszych badaniach nad tekstem retoryka może dać perspektywę ogólną, lingwistyka zaś konieczne uszczegółowienia.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Diabeł tkwi w szczegółach. Reinterpretacja literackiego satanizmu w nowych ruchach religijnych W artykule opisano i zanalizowano literacki satanizm jako czynnik istotny we współczesnym powstaniu i rozwoju satanizmu jako takiego. Zwłaszcza wraz z pojawieniem się Świątyni Satanistycznej (w 2013 r.) dawne podejścia do satanizmu (skupione na okultyzmie i kulcie diabła) wydały się mieć zbyt ograniczoną moc wyjaśniającą, aby zrozumieć tenże nowy ruch religijny, a zarazem zjawisko typowo amerykańskie. Prowokuje to do wyjścia poza tradycyjne dychotomie oraz porzucenia podejścia metafizycznego na rzecz wyjaśnienia społeczno-psychologicznego. W artykule rozważono i uściślono rozróżnienie między ateistycznym satanizmem a pseudosatanizmem. Szczególnie ważny w niniejszym artykule jest opis podwójnej reinterpretacji w ramach satanizmu sensu largo. Po pierwsze, jest to reinterpretacja Szatana przez literackich satanistów, w tym romantyków, takich jak Percy Bysshe Shelley. Po drugie, jest to reinterpretacja literatury satanistycznej przez Church of Satan (zaliczenie do niej i zaakcentowanie ważności Ayn Rand, Friedricha Nietzschego, Marka Twaina, Giosuè Carducciego, a także Benjamina DeCasseresa) oraz przez Świątynię Satanistyczną (podkreślenie społeczno-kulturowej kontestacji o poważnych religijnych i politycznych konsekwencjach).

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Kwestie fundamentalne metodologii katechetyki Autor określa katechetykę jako naukę o katechezie i wskazuje, że definicja katechetyki jako nauki uzależniona jest od rozumienia katechezy w Kościele, co zmieniało się na przestrzeni wieków. Katechetyka była zatem definiowana bądź jako nauka pedagogiczna, bądź jako teologiczna. W tym drugim przypadku katechetyka jest rozumiana jako subdyscyplina teologii pastoralnej albo jako autonomiczna i interdyscyplinarna nauka teologiczna. Opowiadając się za tym ostatnim rozwiązaniem autor wskazuje na relację między katechetyką a jej naukami pomocniczymi: pedagogiką, socjologią i psychologią, wyjaśnia specyfikę wnioskowania katechetycznego oraz wyszczególnia modele badań katechetycznych.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Reżyserzy powołania – Karol Wojtyła na szklanym ekranie Filmy o Janie Pawle II kręcono już za jego życia. Zarówno w pełnometrażowych obrazach fabularnych, jak i w realizacjach dokumentalnych, będących swego rodzaju przewodnikami po najważniejszych wydarzeniach wielkiego pontyfikatu, twórcy starali się ukazać dzieje człowieka, który swoją posługą zmieniał oblicze świata – czynił go lepszym. W niniejszym artykule starano się poznać i przedstawić źródła duchowej mocy Wojtyły – opowiedzieć o jego „seminarium domowym” i o drodze, którą musiał przebyć, aby zostać kapłanem. Kreatorzy świata przedstawionego oparli swój przekaz na dokumentach archiwalnych, świadectwach osób z najbliższego otoczenia Papieża, a także na wspomnieniach Jana Pawła II. Korzystając z takiej bazy materiałowej, reżyserzy ukazali widzom wędrówkę Lolka/Karola do Boga, do jego niezwykłej z Nim zażyłości. Drogę, która była dla Papieża procesem otwierania się na Miłość – pielgrzymką do „sensu istnienia”.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Formuły powitalne z czasownikiem besar ‘całować’ w historii języka hiszpańskiego Celem studium jest diachroniczna analiza hiszpańskich formuł powitalnych, rozumianych jako spragmatykalizowane jednostki dyskursywne, właściwe ekspresywnemu aktowi mowy i służące do otwarcia kanału komunikacyjnego. W oparciu o teksty z epistolarnej tradycji dyskursywnej (VI-XIX wieku), autor podejmuje próbę ukazania paradygmatycznego pochodzenia, ewolucyjnej ścieżki oraz socjopragmatycznego uwarunkowania wyrażeń z czasownikiem besar ‘całować’ w historii języka hiszpańskiego.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Symbole prawosławne w filmach animowanych z ZSRR wyprodukowanych w latach 1948-1982 Artykuł dotyczy symboli prawosławnych, które obecne są w wybranych filmach animowanych wyprodukowanych w Związku Radzieckim. Wbrew temu, czego można by się spodziewać po filmach powstałych w okresie panowania doktryny socrealistycznej, niejednokrotnie odnaleźć w nich można nawiązania do sfery religijnej. Pojawiają się one jako detale nieodłącznie wchodzące w skład świata przedstawionego – przede wszystkim jako cerkwie i ikonografia. Zdarza się, że postaci wykonują znak krzyża, bądź że pada kwestia, której nie wypowiadałby ateista, a nawet osoba niepraktykująca. Co najważniejsze – w zdecydowanej większości przypadków odwołania te nie posiadają wydźwięku pejoratywnego czy sarkastycznego, co dziwi szczególnie w przypadku produkcji powstałych w dobie stalinizmu.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Leksyka religijna jako wartościujący komponent chrematonimii marketingowej Przedmiotem artykułu uczyniono konotacje wartościujące ewokowane przez nazewnictwo marketingowe o podstawach leksykalnych z pola semantycznego religia. Wybrana do opisu kategoria chrematonimów marketingowych z komponentami religijnymi sfery sacrum i profanum pokazuje, że wykładniki te posłużyły ich twórcom jako perswazyjne operatory wartościowania, wpisujące nazwy te w repertuar polszczyzny konsumpcyjnej. Wybraną do opisu kategorię onimów opisano z perspektywy lingwistyki kulturowej i marketingowej, uwzględniając marketingowy kontekst tworzenia sztucznych zależności między wartościami, kulturą a mediami. Owa analiza umożliwiła wskazanie określonych modeli strukturalnych (w tym seryjnych), wytypowanie swoistych połączeń wyrazowych (kolokacji) służących nazewniczemu wartościowaniu oraz określenie roli pola znaczeniowego poszczególnych ich komponentów strukturalnych.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
August Zaleski w dwóch przesileniach gabinetów gen. Władysława Sikorskiego (lipiec 1940 i 1941 rok) Artykuł omawia rolę Augusta Zaleskiego w przesileniach gabinetowych gen. Władysława Sikorskiego w 1940 i 1941 roku. Wymieniony dyplomata w latach II wojny światowej po raz kolejny w swojej karierze stanął na czele Ministerstwa Spraw Zagranicznych, jednak nie posiadał pełnej niezależności w pełnieniu swojej funkcji – musiał liczyć się z premierem. Autorka zwraca uwagę na napięte stosunki na linii Zaleski–Sikorski, które kładły cień na kolejne problemy, z którymi musiał borykać się rząd na uchodźstwie. Punktami kulminacyjnymi tej relacji były dwa przesilenia gabinetowe, kiedy dochodziło do próby sił, z których jednak Zaleski nie mógł wyjść zwycięsko.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Relacja na temat kościoła parafialnego w Nawarzycach i nieistniejącej świątyni w Lubczy z roku 1898 Rzymskokatolicka parafia w Nawarzycach (woj. świętokrzyskie, diecezja kielecka) ma średniowieczną metrykę (wzmiankowana po raz pierwszy w 1345 r.). Znajduje się tam murowany kościół pw. św. Andrzeja Apostoła i św. Anny, wybudowany w połowie XVII stulecia z fundacji opata jędrzejowskiego, Bernarda Łaszewskiego. Wystrój świątyni pochodzi w większości z około 1780 r. i utrzymany jest w stylu barokowo-rokokowym. Wnętrze skrywa kilka wysokiej klasy zabytków, takich jak kamienna chrzcielnica w formie misy, wsparta na grzbietach lwów, oraz drewniana ambona w kształcie łodzi, podtrzymywana przez cztery nagie syreny. Przedstawione do edycji źródło przechowywane jest w zbiorach kieleckiego Archiwum Diecezjalnego. Rękopis ten nie był dotychczas publikowany i wyzyskiwany przez historyków w szerszym zakresie. Jest on o tyle cenny, że zawiera wiele interesujących, nieznanych dotąd faktów na temat kościoła w Lubczy, zniszczonego przez kalwinów w okresie reformacji, jak również samej parafii – inkorporowanej do parafii nawarzyckiej w 1690 r.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Reinterpretacja aktu wiary wobec wyzwań nowych ateistów Artykuł traktuje o potrzebie odnowienia rozumienia rzeczywistości wiary w kontekście wyzwań, które nowy ateizm stawia przed osobami wierzącymi. Wśród poruszanych wątków pojawiły się też problem niewiary w ogólności czy obojętności. Istotne w reformie odczytywania współcześnie natury wiary jest to, by wiarę rozpatrywać w zgodzie z rozumem, odpowiedzialnością, wolnością i jej posłannictwem. Z przeprowadzonych rozważań wynika możliwość i potrzeba współpracy wiary i rozumu, która jest najlepszą formą reakcji na opinie nowych ateistów. Widać, że często ateizm w wydaniu klasycznym jest formą zniewolenia umysłu, a w formie współczesnej stanowi zniewolenie woli. Jednakże źle realizowana wiara, oderwana od swoich korzeni, wynaturzona i pozbawiona racjonalności stanowi dokładnie to samo zniewolenie i staje się tak samo niebezpieczna jak ateizm. Kryzys wiary pojawia się tam, gdzie brakuje racjonalności. Jeśli wiara boi się rozumu, to znaczy, że czegoś jej brakuje. Być może brakuje jej zakorzenienia w prawdzie, odwagi do podjęcia decyzji i wzięcia odpowiedzialności. Być może boi się wątpliwości, wciąż postrzegając je jako wadę, zamiast widzieć w nich szansę. Być może boi się pytań, na które nie ma łatwych odpowiedzi; pytań, na które odpowiedzi szuka się latami albo i przez całe życie. Jeśli rozum boi się wiary, to znaczy, że brakuje mu krytycyzmu i pokory – samoświadomości. Jeśli rozum boi się wiary, to znaczy, że boi się, że może nie być samowystarczalny. Być może boi się nadprzyrodzoności, bo ona stawia przed człowiekiem kolejne wyzwania. Być może boi się, że przygoda z wiarą zaskoczy go na tyle, że będzie musiał zreorganizować całe swoje myślenie. Być może boi się, że dotąd błądził i będzie musiał rozpocząć poszukiwania od nowa. Ratunkiem dla wiary jest skazanie jej na racjonalność. Nie chodzi tu o to, by nie docenić wiary jako takiej, a przecenić rozum. Wręcz przeciwnie, chodzi o zachowanie zdrowych relacji między nimi, tak by rozum wspierał człowieka na drodze do Boga, pozwalając tajemnicą nazywać to, co faktycznie nią jest, a nie to, czego jeszcze człowiek nie zdołał odkryć.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Nauczając historii – analiza argentyńskiego serialu animowanego La asombrosa excursión de Zamba Artykuł ten analizuje sposób ukazania głównych bohaterów oraz treść poszczególnych odcinków argentyńskiego serialu La asombrosa excursión de Zamba. Ma on na celu zinterpretowanie podejścia do historii zaproponowanego przez autorów serialu oraz składających się nań elementów (stosunku do Argentyńczyków i nie-Argentyńczyków). Ostatecznie, artykuł proponuje kilka sposobów odczytania badanego materiału jak i celu jego powstania.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Troska o katechezę pierwszego metropolity szczecińsko-kamieńskiego abp. Mariana Przykuckiego Opracowanie przybliża siedem lat posługi pasterskiej abp. Mariana Przykuckiego jako czas licznych przedsięwzięć katechetycznych. Metropolita zabiegał o właściwe miejsce lekcji religii w szkole, troszczył się o współpracę środowisk katechetycznych, rozwijał szkolnictwo katolickie. Poprzez reorganizację organów kurialnych i utworzenie Wydziału Wychowania Katolickiego dążył do tego, aby posługa katechetyczna była realizowana na jak najwyższym poziomie dla dobra Ludu Bożego nad Odrą i Bałtykiem.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Pokora w Rozmyślaniach św. Urszuli Ledóchowskiej w świetle Ćwiczeń duchowych św. Ignacego Loyoli Artykuł przedstawia koncepcję pokory zawartą w dziele Rozmyślania św. Urszuli Ledóchowskiej oraz wskazuje obecne w niej elementy duchowości ignacjańskiej. Matka Ledóchowska, na której duchowość wpływ mieli jezuici, wykorzystuje metodę medytacji i kontemplacji ewangelicznej podaną przez św. Ignacego. Istota pokory – według autorki Rozmyślań – to zrozumienie prawdy o Bogu Stwórcy i o nicości człowieka jako stworzenia. Święta Urszula ukazuje różne aspekty omawianej cnoty, które odpowiadają poszczególnym tygodniom ćwiczeń ignacjańskich. Rozważania św. Urszuli są w pełni zrozumiałe jedynie w perspektywie dążenia do jak najpełniejszego naśladowania Jezusa w Jego uniżeniu.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Gra w uwodzenie: między romantyczną świadomością a pragmatycznym działaniem Artykuł dotyczy związku pomiędzy uwodzeniem a grą. Oba mechanizmy mają wiele wspólnego, ponieważ opierają się na podobnej strategii, formie i treści. Uwodzenie jest tu interpretowane (na podstawie teorii Jeana Baudrillarda) jako siła odpychania i przyciągania, która wykracza nie tylko poza seksualność, lecz także poza rzeczywistość. Uwodzenie jest kontinuum gry, w której wcześniejszy ruch determinuje następne, a pokusa wzmaga żądanie gracza.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Niepokoje końca wieku. Sanitarium i rekonwalescencja amerykańskiej tożsamości W amerykańskiej kulturze popularnej lat 90. wykształcił się nurt pesymistycznych narracji realizowanych w estetyce sennego koszmaru. Twórcy gier typu Sanitarium przywoływali pamięć historycznych porażek, ale też przestrzegali przed nadciągającą zagładą. W niniejszym artykule gra studia DreamForge Intertainment jest analizowana jako reprezentacja rozpadu amerykańskiej tożsamości. Z jednej strony porusza się w niej temat społecznego kryzysu, który dotknął Stany Zjednoczone u schyłku tysiąclecia. Z drugiej strony w fabule Sanitarium wybrzmiewa wiara w możliwość odnowienia moralnej siły Ameryki.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
„Prawda serca”. Esej audiowizualny Piotra Załuskiego Herbert. Fresk w kościele (2005–2006) na lekcji języka polskiego Celem tekstu jest namysł nad sposobami opowiadania w filmie dokumentalnym o duchowym wymiarze twórczości poetyckiej w celu wykorzystania wskazanego filmu na zajęciach edukacyjnych. Materiałem badawczym jest esej audiowizualny Herbert. Fresk w kościele Piotra Załuskiego (ur. 1945) z lat 2005–2006, o twórczości Zbigniewa Herberta (1924–1998). Narzędzia metodologiczne, które umożliwiają tego typu poszukiwania, a następnie są pomocne przy analizie postawionego problemu badawczego, wywodzą się z tradycji semiotyki oraz badań porównawczych. Komparatystyczne analizy, związane z opisem mechanizmów adaptacyjnych: literatura a film, siłą rzeczy znajdują się na pierwszym planie.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
„Jest nas już trzysta tysięcy”. Autotematyczne spojrzenie na słuchaczy i wykonawców w polskich piosenkach bigbeatowych z lat 60. i początku lat 70. XX wieku Autor skupia się na polskiej muzyce bigbeatowej z lat 60. i początku lat 70. XX wieku. Analizując teksty wybranych utworów z tego okresu, wskazuje na występujący w nich autotematyzm – prezentuje różne sposoby, na jakie wykonawcy bigbeatowi wypowiadali się w piosenkach o swoich słuchaczach, o samych sobie i o muzyce młodzieżowej jako zjawisku. Wykorzystuje przy tym zarówno utwory popularnych zespołów, jak i mniej znanych, lokalnych grup. Rozważania umieszczone są w szerszym kontekście społecznym i politycznym, a źródła muzyczne uzupełniono cytatami z ówczesnej prasy, wypowiedziami polityków oraz organizatorów życia kulturalnego. Autor wykazuje, że autotematyzm obecny w tekstach piosenek bigbeatowych świadczy o sporej samoświadomości polskich artystów w omawianym okresie.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Postacie Postacie konsekrowane a wystawienie eucharystyczne. Aspekt prawno-liturgiczny Chrystusowi w Eucharystii przysługuje kult adoracji. Celem artykułu jest ukazanie problematyki wystawiania do adoracji postaci eucharystycznych w aspekcie prawno-liturgicznym. W pierwszej części artykułu ukazano kwestię obecności Chrystusa w Eucharystii pod postaciami chleba i wina. W części drugiej przedstawiono problematykę wystawienia Chrystusa eucharystycznego pod postacią chleba, natomiast część trzecia ukazała zakaz wystawiania do adoracji Krwi Chrystusa.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
„Hee Haw”. Performanse śpiewu i tekstów songów Nicka Cave’a z formacją The Birthday Party na płycie The Birthday Party (1980) W artykule podjęto próbę interpretacji aspektów performatywnych śpiewu i tekstów piosenek Nicka Cave’a oraz autorstwa gitarzysty Rowlanda Stuarta Howarda (1959–2009), a także Micka Harveya, Vincenta Eugene’a Craddocka (znanego jako Gene Vincent) i Billa Davisa (właściwie: William Douchette) z albumu śpiewającego pianisty z grupą The Birthday Party The Birthday Party (1980). Studium, wpisując się w nurt rock song lyrics studies, jest recepcyjnym śladem i refleksją nad początkami drogi twórczej wybitnego autora tekstów piosenek oraz kompozytora muzyki rockowej i wokalisty, obdarzonego interesującym głosem. Teza prezentowanej pracy jest następująca: pochodzący z Australii wokalista od pierwszych nagrań z zespołem The Boys Next Door (płyta Door, Door z roku 1979) pisze utwory o miłości, bólu i samotności, a przede wszystkim każdy kolejny krążek autora Into My Arms to zapis doświadczenia tęsknoty, nie inaczej jest zatem i w przypadku omawianego tutaj albumu, który wyraża żal i smutek – uczucia autora/piosenkarza, „ja” opowiadającego/śpiewającego, persony tekstowo-muzycznej, czy inaczej mówiąc – piosenkowego podmiotu performatywnego. Śpiew Nicka Cave’a można określić jako metaforę habitusu punkowych miniatur piosenkowych, będących tekstowymi i głosowymi ekspresjami buntu, w których dominuje ironia, konstytutywną zasadą poetyki tych utworów zaś jest groteska.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Amatorskie realizacje teatralne dramatów Karola Wojtyły W promowaniu idei zawartych w dramatach Karola Wojtyły istotną rolę, obok scen zawodowych, pełnią środowiska amatorskie. Brat naszego Boga i Przed sklepem jubilera, a także różne montaże poetyckie oparte na poezji Wojtyły na stałe zagościły do repertuarów mniejszych grup teatralnych. Niektóre z nich, jak „Droga” z Poznania, „Teatr Karola” z Gliwic czy „Hagiograf” z Krakowa swoje istnienie i działania podporządkowują celowi, jakim jest promocja myśli i twórczości papieża Polaka. Różnorodność form, od spektakli rapsodycznych, przez montaże słowno-muzyczne, aż po formy bardzo popularne, jak na przykład musicale, sprawia, że idee, które zostawił w swych pismach Jan Paweł II, ciągle znajdują nowych odbiorców.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Dorota Muszytowska, Etos chrześcijańskiej wspólnoty. Socjoretoryka Listu Jakuba (Warszawa: Wydawnictwo UKSW 2016) Book review: Dorota Muszytowska, Etos chrześcijańskiej wspólnoty. Socjoretoryka Listu Jakuba (Warszawa: Wydawnictwo UKSW 2016). Ss. 357. PLN 27.00. ISBN 978838900981

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii