PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Tancerka, groomerka, twórczyni ludowa i altowiolistka – opisy przypadków chorób zawodowych układu ruchu i obwodowego układu nerwowego Choroby układu ruchu i obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy są zaliczane do przeciążeniowych chorób skumulowanych mikrourazów, wynikających z chronicznego przeciążenia i/lub uszkodzenia określonych struktur układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego. Sposób wykonywania pracy, który predysponuje do ich rozwoju, cechuje się monotypią, tj. powtarzalnością ruchów przez istotną część zmiany roboczej. W pracy opisano 4 przypadki odwoławczego postępowania diagnostyczno-orzeczniczego kobiet z chorobami układu ruchu i obwodowego układu nerwowego, u których wykazano związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy rozwojem schorzeń a sposobem wykonywania pracy. Ponowna szczegółowa analiza narażenia zawodowego oraz pogłębienie wywiadu zawodowego pozwoliły na ustalenie zawodowej etiologii schorzeń z uwzględnieniem istnienia czynników pozazawodowych czy też w związku z wykonywaniem pracy na rzadko spotykanych stanowiskach. Trudności orzecznicze w ocenie możliwości wystąpienia procesu chorobowego w związku z ekspozycją zawodową powoduje częste współistnienie czynników pozazawodowych predysponujących do powstania choroby wymienionej w wykazie chorób zawodowych, które powinny podlegać szczegółowej ocenie w toku postepowania prowadzonego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej. Dwustopniowy system orzeczniczy dający możliwość ponownego badania pozwala na powtórną niezależną ocenę medyczną i dotyczącą narażenia zawodowego oraz na zweryfikowanie przedstawionych wcześniej wniosków.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Używanie substancji psychoaktywnych wśród studentów w aspekcie analizy uczelnianych działań prozdrowotnych Wprowadzenie. Młodzi ludzie rozpoczynając studia, wchodzą w środowisko, w którym dominujące zachowania zdrowotne nie są korzystne. Studenci to istotni adresaci działań mających na celu przeciwdziałanie używaniu substancji psychoaktywnych. Cel pracy. Celem pracy była ocena skali używania substancji psychoaktywnych wśród studentów Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej (PWSZ) w Suwałkach w aspekcie analizy uczelnianych działań prozdrowotnych. Materiał i metoda. Badanie odbyło się w dwuetapowo. Przed rozpoczęciem działań prozdrowotnych, w roku akademickim 2013/14, zbadano 322 studentów pierwszego roku studiów. Powtórne badanie przeprowadzono po dwóch latach prowadzenia działań prozdrowotnych wśród 249 studentów trzeciego roku studiów. Badanie zrealizowano metodą sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety własnego autorstwa. Wyniki. Alkohol był najbardziej popularną substancją psychoaktywną wśród studentów PWSZ. Nielegalne substancje psychoaktywne były najmniej rozpowszechnione. Nie stwierdzono różnic w zakresie rozpowszechnienia substancji psychoaktywnych wśród studentów PWSZ w trakcie prowadzenia uczelnianych działań prozdrowotnych. Wnioski. Działania mające na celu przeciwdziałanie używaniu substancji psychoaktywnych wśród studentów powinny skupiać się na grupach ryzyka. Poza edukacją należy wykorzystywać także strategie zmiany postaw i zachowań w większym stopniu aktywizujące uczestników.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Oznaczanie pozostałości zieleni malachitowej i leukomalachitowej w tkance mięśniowej ryb metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) Zieleń malachitowa (MG) i leukomalachitowa (LMG) jest przedmiotem monitoringu w mięśniach ryb, dla których minimalna wymagana wartość graniczna wydajności metody analitycznej (MRPL) wynosi 2 μg/kg. Próbki ekstrahowano mieszaniną buforu i acetonitrylu. Oczyszczanie próbek prowadzono metodą SPE na kolumienkach SCX. Do rozdziału MG i LMG stosowano kolumnę chromatograficzną Luna Phenyl-Hexyl Phenomenex. Próbki były fortyfikowane LG i LMG w zakresie 2 – 25 μg/kg. Współczynniki zmienności powtarzalności (CV%) były niższe niż 14% dla MG i 16% dla LMG. Średni odzysk był w zakresie 65 – 83% dla MG i 70 – 73% dla LMG. Opracowana metoda spełnia wymagane kryteria metody do oznaczania pozostałości MG i LMG w próbkach tkanki mięśniowej ryb.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Wykorzystanie biometanu jako paliwa w transporcie samochodowym efektywnym sposobem ograniczenia emisji zanieczyszczeń do powietrza W artykule przedstawiono możliwości wykorzystania biometanu jako paliwa w transporcie samochodowym. Porównano emisje zanieczyszczeń ze spalania biometanu oraz powszechnie stosowanych paliw silnikowych. Zwrócono uwagę na korzyści środowiskowe związane z wprowadzeniem tego paliwa w transporcie: znaczne ograniczenie emisji zanieczyszczeń do powietrza, smogu oraz hałasu w aglomeracjach miejskich.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Lokalizacja szpitali a czystosc mikrobiologiczna powietrza w pomieszczeniach W pracy przedstawiono wyniki pomiarów stężenia mikroorganizmów w pomieszczeniach szpitali położonych w zwartej zabudowie miasta i poza miastem. Omówiono wpływ różnych czynników na stężenie bakterii i grzybów w pomieszczeniach szpitala.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Kuchnie gazowe jako zrodlo emisji benzo[a]pirenu W pracy przedstawiono metodę spektrofluorometrycznego oznaczania benzo(a)pirenu bez wstępnego oddzielenia od innych wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych. W oparciu o opracowaną metodę określono zawartość tego związku w powietrzu zanieczyszczonym spalinami powstającymi podczas spalania wybranych paliw gazowych. Na podstawie przeprowadzonych badań ustalono, że podczas spalania warszawskiego gazu ziemnego nie powstaje benzo(a)piren. Natomiast spalenie mieszanki propan-butanu może powodować znaczne zanieczyszczenie powietrza omawianą substancją.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Ocena stanu wiedzy i świadomości turystów na temat zagrożeń mikrobiologicznych występujących w krajach strefy tropikalnej i subtropikalnej Wprowadzenie i cel pracy. Podróże do egzotycznych destynacji łączą się z ryzykiem wystąpienia u turystów chorób typowych dla odwiedzanego regionu. Dzięki wdrożeniu działań profilaktycznych możliwe jest uniknięcie lub znaczne zredukowanie ryzyka wystąpienia u nich choroby egzotycznej. Podróżnicy powinni bezwzględnie przestrzegać zasad higieny osobistej i żywienia, często myć ręce i zaopatrzyć odpowiednio apteczkę oraz zadbać o zależną od miejsca pobytu immunoprofilaktykę. Celem badania było poznanie nawyków osób podróżujących i ocena stanu ich wiedzy na temat możliwych zagrożeń mikrobiologicznych oraz sposobów im zapobiegania. Materiał i metoda. Materiał do badań stanowiły dane pochodzące z 250 elektronicznych, anonimowych ankiet. Wykorzystano sondaż diagnostyczny (tzw. metoda kuli śnieżnej). Badanie prowadzono wśród użytkowników internetowych forów podróżniczych i grup zrzeszających turystów i podróżników w Polsce. Wyniki. Badana grupa turystów przejawiła niezadowalający poziom świadomości zagrożeń, na jakie mogą być narażeni podczas egzotycznego wyjazdu. Ankietowani nie potrafili wskazać wszystkich chorób zagrażających ich zdrowiu w tropikach. Ponad 43% badanych, podróżując z dziećmi do 6. roku życia, nie wprowadziła ograniczeń żywieniowych. Grupa ok. 16% ankietowanych, uznając, że szczepionki powinny stanowić wyposażenie apteczki, wykazała się niskim stanem wiedzy na temat szczepień. Znaczna część respondentów przyznała, że informacje dotyczące zdrowia, jakie uzyskali w biurze podróży, były niewystarczające. Osoby te rzadko poszukiwały informacji w specjalistycznych centrach medycyny podróży i u lekarzy. Wnioski. Wyniki oraz obserwacje innych badaczy przemawiają za koniecznością wprowadzenia dodatkowych działań edukacyjnych kierowanych do pracowników ochrony zdrowia oraz studentów uczelni medycznych, podkreślają także pilną potrzebę edukacji pracowników biur podróży.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Wymagania kwalifikacyjne pracowników w działalności leczniczej Część I Zagadnienie kwalifikacji wymaganych do podejmowania pracy w ochronie zdrowia jest bardzo obszerne. Dlatego autorzy skupili się na wymaganiach jakie są stawiane lekarzom oraz lekarzom dentystom, ażeby ci mogli pracować w ochronie zdrowia. Treść artykułu obejmuje m.in. takie zagadnienia, jak: działalność lecznicza, prawo do wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty oraz kształcenie ustawiczne lekarzy.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Długo utrzymujące się objawy duszności, kaszlu i zmęczenia po przebyciu COVID-19 – przegląd narracyjny badań epidemiologicznych Long-COVID (długo utrzymujący się COVID-19) lub post-COVID syndrome (PCS) to dolegliwości związane z infekcją wirusem SARS‑ CoV‑2 utrzymujące się >4 tygodni od wystąpienia pierwszych objawów. Celem niniejszego przeglądu narracyjnego była odpowiedź na pytanie, jaka jest skala występowania 3 często manifestujących się w long-COVID objawów, tj. przewlekłego zmęczenia, duszności i kaszlu, oraz czy takie choroby współistniejące jak cukrzyca i nadciśnienie tętnicze zwiększają ryzyko powikłań po przebytej infekcji SARS‑ CoV‑2. W pracy zastosowano metodę przeglądu narracyjnego. Artykuły dotyczące występowania objawów long-COVID-19 wyszukano w bazie PubMed (31 maja 2021 r.). Wyłączono badania, w których okres obserwacji był <30 dni oraz średnia wieku badanych przekraczała 60. r.ż., oraz te, w których nie podano informacji o zastosowanej metodologii, a w szczególności o sposobie rekrutacji uczestników. Za wysoką częstość występowania cukrzycy przyjęto wartości >10%, a nadciśnienia tętniczego >40%. Za średnią częstość występowania cukrzycy przyjęto wartości <10%, a nadciśnienia tętniczego <40%. Na podstawie powyższych danych można wnioskować, że w okresie >30 dni od wypisu ze szpitala w populacjach obciążonych wysoką częstością cukrzycy i nadciśnienia tętniczego przewlekłe zmęczenie i kaszel występowały częściej niż w pozostałych analizowanych grupach. Najczęściej występującą duszność stwierdzono w populacjach o wysokiej częstości cukrzycy i średniej częstości nadciśnienia tętniczego. Utrzymujące się objawy charakterystyczne dla long-COVID mogą znacząco ograniczać możliwość wykonywania pracy. W tej sytuacji badania kontrolne wykonywane przed powrotem do pracy po długotrwałym zwolnieniu nabierają nowego wymiaru.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Spożycie folianów w Polsce na podstawie piśmiennictwa z ostatnich 10 lat (2000-2010) Celem pracy było dokonanie przeglądu piśmiennictwa z ostatnich 10 lat dotyczących spożycia folianów przez osoby dorosłe w Polsce. Średnie spożycie folianów wśród osób dorosłych (18-96 lat) wahało się w rożnych subpopulacjach w zakresie 110-352 μg/os/d. Młode kobiety (18-35 lat), nie będące w ciąży spożywały średnio 127-315μg tej witaminy dziennie oraz 18-25% z nich deklarowała stosowanie suplementów kwasu foliowego. Osoby starsze w wieku 60 lat i powyżej spożywały 133-284 μg/os/d i jedynie 13-14% z nich stosowało suplementy. Głównym źródłem omawianej witaminy w diecie osób dorosłych były przede wszystkim warzywa oraz pieczywo.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Wstępne wyniki badań seroepidemiologicznych i klinicznych w kierunku gorączki Q u osób zawodowo narażonych Gorączka Q (febris Q, coxiellosis) jest występującą globalnie chorobą ludzi i wielu gatunków zwierząt. Wywołuje ją, namnażająca się wewnątrzkomórkowo, bakteria Coxiella burnetii (rząd Legionellales), wytwarzająca spory – wyjątkowo wytrzymałe na działanie czynników fi zyko-chemicznych. W Polsce, jako choroba ludzi, znana jest od 1956 roku, zaś najczęstszym źródłem zakażenia dla ludzi są: zakażone bydło i owce oraz skażone środowisko bytowania tych zwierząt. Wycinkowo jedynie rozpoznana epidemiologicznie i sporadycznie diagnozowana u ludzi, występuje niewątpliwie na terenie całego kraju. Ofi cjalnie zgłaszane przypadki u ludzi, odzwierciedlają (według szacunku jednego z nas, jedynie około 1% przypadków klinicznych u ludzi w Polsce). Motywem przedstawionych poniżej badań, były 3 ogniska epizootyczno-epidemiczne, które pojawiły się latem i wczesną jesienią 2008 roku, na pograniczu województw lubelskiego i podkarpackiego, zrazu u krów mlecznych i wtórnie, u ludzi z grup narażenia zawodowego. W pracy przedstawiono wstępne wyniki badań w kierunku gorączki Q u osób zawodowo narażonych. Przebadano serologicznie grupę 135 osób. W celu wykazania obecności przeciwciał IgG zastosowano metodę immunofl uorescencji pośredniej (IFA) w fazie I i II oraz metodę odczynu wiązania dopełniacza (OWD) w fazie II. Przedstawione wyniki traktujemy jako wstępne, zaś badania kontynuujemy wespół z Laboratorium Diagnostyki Serologicznej Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach, której kierownikiem jest dr wet. Krzysztof Niemczuk, uczestnik wspólnego Grantu, oraz z oddziałami obserwacyjno-zakaźnymi w Biłgoraju i Dębicy i Narodowym Instytutem Zdrowia Publicznego-Państwowym Zakładem Higieny

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Popularność stosowania diet redukcyjnych wśród kobiet w wieku 19–39 lat Wprowadzenie. Współczesne kobiety coraz częściej podejmują decyzje o zastosowaniu diety redukcyjnej pozwalającej w krótkim czasie osiągnąć szybką redukcję zbędnych kilogramów. Wiedzę żywieniową na temat specyfiki diet najczęściej czerpią z mediów, sporadycznie zaś korzystają z porady dietetyka lub lekarza. Takie zachowania stanowią niebezpieczeństwo rozwoju negatywnych konsekwencji zdrowotnych. Cel pracy. Ocena stopnia rozpowszechnienia oraz postaw młodych kobiet w zakresie stosowania diet redukcyjnych. Materiał i metody. Badaniami objęto 105 kobiet w wieku 19–39 lat z terenu Krakowa i Warszawy. Badaną populację podzielono na dwie grupy: grupa I – 66 kobiet niestosujących diety redukcyjnej (63%), grupa II – 39 kobiet, które stosowały (obecnie lub w przeszłości) dietę redukcyjną (37%). Wyniki. Kobiety stosujące diety redukcyjne stanowiły 37% badanej populacji. Ponad 80% ankietowanych z obu grup twierdziło, iż obecnie istnieje duża presja społeczna związana z posiadaniem szczupłej sylwetki. Najczęściej stosowanymi dietami: dieta Dukana (41,7%), kopenhaska (22,2%), Kwaśniewskiego (16,7%) oraz diety monoskładnikowe (13,9%). Tylko 13,9% kobiet stosujących dietę redukcyjną korzystało z pomocy dietetyka. Stosowanie diet często (58,3%) kończyło się wystąpieniem efektu „jo-jo”. Wnioski. Kobiety stosujące diety redukcyjne cechowała niższa samoocena, niezadawalająca ocena własnego ciała oraz większa chęć wprowadzenia zmian we własnym wyglądzie w porównaniu z kobietami niestosującymi diet. Znaczna część kobiet (38,46%) z grupy II zdecydowana była stosować szkodliwą dla zdrowia dietę zapewniającą szybką redukcję masy ciała.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Potencjalne zagrożenia wynikające ze spożycia wybranych produktów „superfoods” W ostatnich latach na popularności zyskała żywność określana mianem „superfoods”. Mimo braku jednolitej definicji, a tym samym nieistnienia konkretnej listy produktów, żywność zazwyczaj zostaje określona jako „super”, jeśli prezentuje niezwykle wysoką zawartość przeciwutleniaczy, witamin, białka, błonnika lub innych składników wpływających na poprawę zdrowia. W środkach masowego przekazu pojawiają się informacje na temat prozdrowotnych działań tej żywności, która, w opinii znacznej części społeczeństwa, stanowi remedium na wiele chorób. Jednak pomimo pozytywnego działania, spożywanie „superfoods” może nieść za sobą liczne zagrożenia. Reakcje alergiczne, interakcje z lekami oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe to jedne z wielu niepożądanych objawów po spożyciu produktów typu „superfoods”. W celu większej kontroli w 2007 roku Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (European Food Safety Authority, EFSA) zakazał wprowadzania do obrotu produktów oznaczonych jako superfoods, jeśli nie posiadają one oświadczenia zdrowotnego popartego badaniami klinicznymi. Z uwagi na fakt, że jest to pojęcie stosunkowo nowe, zaleca się zachowanie ostrożności przy wyborze preparatów zawierających „superfoods” oraz ich rozsądną konsumpcję w umiarkowanych ilościach.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Analiza porównawcza spożycia wybranych karotenoidów z wykorzystaniem metody częstotliwości spożycia oraz 4-dniowego bieżącego notowania Celem pracy była ocena porównawcza spożycia beta-karotenu, likopenu i luteiny dwoma metodami: częstotliwości spożycia i 4-dniowego bieżącego notowania. W badaniu przeprowadzonym w 2005 roku w okresie wiosenno-letnim wzięło udział 130 studentek SGGW w wieku 18-25 lat Spożycie beta-karotenu (3,62 vs. 3,49 mg/dzień/osobę), likopenu (4,54 vs. 4,05 mg/dzień/osobę) i luteiny (2,50 vs. 2,12 mg/dzień/osobę zależnie od metody) ocenione tymi metodami nie różniło się istotnie statystycznie, osiągając nieco większe wartości przy zastosowaniu metody częstotliwości spożycia (odpowiednio o 3,7; 12,1 oraz 17,9%). Przy użyciu współczynników korelacji Pearson, stwierdzono silną zależność między spożyciem badanych karotenoidów odnotowując dla beta-karotenu r=0,82; dla likopenu r=0,75; dla luteiny r=0,73, przy p < 0,001. Źródłami beta-karotenu były warzywa (90% tego karotenoidu, w tym marchew 54%.) Przetwory pomidorowe i pomidory wnosiły odpowiednio 60-61% i 30% likopenu. Warzywa świeże dostarczały 54-60% luteiny, w tym warzywa liściaste 25-30%.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Ocena stanu odżywienia, sprawności fizycznej oraz częstotliwości spożycia produktów spożywczych przez dziewczęta w wieku 16 i 18 lat Celem pracy była ocena stanu odżywienia, sprawności fizycznej oraz częstotliwości spożycia wybranych grup produktów spożywczych wśród dziewcząt w wieku 16 i 18 lat, uczennic Zespołu Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze. Przeprowadzono badania antropometryczne masy i wysokości ciała, obwodu talii, a z uzyskanych wartości wyliczono wskaźniki BMI, WC, WHtR, które odniesiono do rozkładów centylowych odpowiednio dla płci i wieku. Przeprowadzono również test sprawności fizycznej Zuchory oraz badanie ankietowe dotyczące częstości spożywania wybranych grup produktów spożywczych oraz stosowania diet odchudzających. Badania wykazały, że: 1) większy odsetek dziewcząt 18-letnich (niż 16-letnich) charakteryzował się prawidłowym stanem odżywienia, większą aktywności fizyczną, bardzo dobrą sprawnością fizyczną, częstszym spożywaniem produktów prozdrowotnych, ale również stosowaniem diet odchudzających; 2) nieprawidłowości w ilości spożywanych posiłków występowały w obu grupach wiekowych badanych dziewcząt. Należy monitorować sposób odżywienia dziewcząt w okresie adolescencji, a także prowadzić edukację w zakresie racjonalnego żywienia oraz podejmowania aktywności fizycznej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Przesłanki ekologiczne i pedagogiczne edukacji ekologicznej uczniów klas początkowych (o kształtowaniu zainteresowań ekologicznych) W prezentowanym artykule autor zdefiniował podstawowe pojęcia ekologiczne. Wyróżnił trzy sfery edukacji ekologicznej: opisowo-techniczną, instrumentalną i aksjologiczno-normatywną. Przedstawił główne metody i formy pomocne w kształtowaniu zainteresowań ekologicznych wśród uczniów klas początkowych.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Zastosowanie metody ekstrakcji rozpraszania próbki w fazie stałej (MSPD) do oznaczania tyreostatyków w tkance mięśniowej zwierząt metodą chromatografii cieczowej - tandem spektometrii mas Wprowadzenie. Pozostałości tyreostatyków nie powinny znajdować w tkankach zwierząt przeznaczonych do spożycia. Zaproponowana w UE wartość granicznej wydajności metody analitycznej MRPL (ang. minimum required performance limit) w tkankach zwierzęcych wynosi 10 μg/kg. Dlatego też decyzyjna wartość graniczna (CCa) oraz zdolność wykrywania (CCb) dla metod stosowanych do oznaczania tych związków powinna być niższa niż 10 μg/kg. Cel. Celem pracy było opracowanie, w oparciu o dane z piśmiennictwa i badania własne, metody analitycznej do identyfikacji i oznaczania pięciu tyerostatyków: tapazolu (TAP), tiouracylu (TU), metylotiouracylu (MTU), propylotiouracylu (PTU) i fenylotiouracylu (FTU)) w tkance mięśniowej bydła, która spełniałaby wymagania decyzji Komisji nr 2002/657/WE. Materiał i metoda. Opracowano metodę do oznaczania tyreostatyków: tapazolu, tiouracylu, metylotiouracylu, propylotiouracylu i fenylotiouracylu w tkance mięśniowej bydła przy zastosowaniu chromatografii cieczowej-tandemowej spektrometrii mas (LC-MS/MS). Do ekstrakcji i oczyszczania próbek zastosowano metodę rozpraszania próbki w fazie stałej (ang. matrix solid-phase dispersion – MSPD). Analizę prowadzono w układzie LC-ESI-MS/MS z zastosowaniem kolumny Luna C18 Phenomenex. Jako standard wewnętrzny stosowano dimetylotiouracyl (DMTU). Próbki fortyfikowano na poziomach: 5, 10 i 20 μg/kg. Metodę zwalidowano zgodnie z kryteriami decyzji Komisji nr 2002/657/WE. Wyniki. Średnie odzyski mieściły się w zakresie 90 – 109%. Współczynniki zmienności powtarzalności ( CV) nie przekroczył 10%. Decyzyjna wartość graniczna (CCa) oraz zdolność wykrycia (CCβ) obliczone dla wszystkich badanych tyreostatyków nie przekroczyły zalecanej wartości granicznej wydajności metody (MRPL) wynoszącej 10 μg/kg . Wnioski. Opracowana i zwalidowana metoda oznaczania tyreostatyków w tkance mięśniowej zwierząt przy zastosowaniu do oczyszczania metody MSPD oraz techniki LC-ESI-MS/MS pozwala na wykrycie tych związków poniżej dopuszczalnego poziomu 10 mg/kg. Procedura analityczna spełnia wymagania decyzji Komisji nr 2002/657/WE.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Terapia fotodynamiczna (PDT) w chorobach skóry - co nowego? Poniższa praca prezentuje przegląd piśmiennictwa dotyczącego wskazań do leczenia fotodynamicznego w chorobach nowotworowych skóry, jak i prace prezentujące nowe możliwości zastosowania PDT także w nienowotworowych chorobach skóry. Udowodnione jest skuteczne leczenie z zastosowaniem terapii fotodynamicznej takich schorzeń, jak raki podstawnokomórkowe, choroba Bowena, rogowacenie słoneczne, powierzchowny rak kolczystokomórkowy, przerzuty raka piersi do skóry, ziarniniak grzybiasty oraz łuszczyca. Wykazano także, iż PDT z miejscową aplikacją kwasu 5-delta-aminolewulinowego (ALA) jest skuteczne w leczeniu epidermodysplazji brodawczakowatej, chorobie Dariera oraz w schorzeniach mikrobiologicznych, np. w kandidiazie. Nowym kierunkiem rozwoju PDT są wskazania kosmetyczne (odmładzanie skóry światłem). Wszystkie te wskazania związane są z selektywnym, bezpiecznym i skutecznym działaniem terapii fotodynamicznej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu