PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Biologia i ekologia bielika Haliaeetus albicilla w okresie lęgowym w Kampinoskim Parku Narodowym Praca przedstawia dane na temat zmian liczebności i rozmieszczenia par lęgowych, wybiórczości siedliskowej, parametrów rozrodu, żerowisk i diety bielika Haliaeetus albicilla w Kampinoskim Parku Narodowym w latach 1992–2020. W ostatnich kilku latach ich liczebność wynosiła 5 par lęgowych z gniazdami, a maksymalne zagęszczenie 1,3 pary/100 km2 powierzchni całkowitej i 1,7 pary/100 km2 powierzchni leśnej. Stanowiska lęgowe usytuowane były w zachodniej i centralnej części parku. Bieliki zakładały gniazda w borach sosnowych i olsach, w wieku ponad 100 lat (102-189 lat) oraz jedno gniazdo w enklawie parku przy Wiśle w łęgu (50 lat); średnia 144 lata. Średnio na jeden rewir przypadało 2,1 gniazda. Zebrano informacje o wynikach 75 lęgów, z których 39 (52%) zakończyło się sukcesem. Bieliki odchowały ogółem 51-60 młodych, czyli produkcja młodych wynosiła 0,7-0,9 juv/parę lęgową i 1,3-1,5 juv/parę z sukcesem. Liczba odchowanych młodych w pojedynczym gnieździe wynosiła od jednego do dwóch, tylko w jednym przypadku stwierdzono trzy młode. Gniazda były użytkowane średnio przez 6 lat, najdłużej 18. Były umieszczane na wysokości średnio 23,5 m. Odległość między zajętymi gniazdami sąsiednich rewirów (w latach 2000-2020) wynosiła od 9 do 16 km, średnio – 12,3 km. Główne żerowiska wszystkich par bielika stanowiło koryto Wisły, a poszczególne pary w różnym stopniu korzystały także ze zbiorników i cieków wodnych, mokradeł oraz terenów otwartych wewnątrz parku oraz w jego otulinie.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Zawartosc makroelementow oraz stosunki jonowe w ziarnie jeczmienia jarego w warunkach dolistnego nawozenia mikroelementami Badania nad oddziaływaniem dolistnego nawożenia mikroelementami na skład chemiczny ziarna jęczmienia jarego oparto na 3-letnim doświadczeniu polowym. Eksperyment realizowano w latach 1999-2001 w Stacji Badawczej WR Mochełek. W doświadczeniu stosowano nawożenie dolistne mikroelementami w formie schelatowanego nawozu oraz roztworami pojedynczych soli B, Cu, Mn, Mo Zn. Stosowanie nawozu mikroelementowego oraz samej miedzi spowodowało istotne obniżenie zawartości potasu w ziarnie odpowiednio o 6,6% i 3,5% w stosunku do kontroli. Stwierdzono, że nalistne stosowanie cynku spowodowało spadek zawartości fosforu i magnezu odpowiednio o 8,6% i 10,7%, w porównaniu z obiektem kontrolnym. Wykazano, że nawożenie cynkiem, manganem i borem wpłynęło na istotne rozszerzenie stosunku jonowego sumy kationów jednowartościowych do sumy dwuwartościowych.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
'Olowiany diabel' Prawie każda patologia jest wieloprzyczynowa. W dążeniu do opanowania agresji młodzieży, należy uwzględnić możliwość toksycznego wpływu ołowiu i kadmu na mózg. Wynika to z analizy pierwiastkowej włosów metodą spektroskopii absorpcji atomowej wykonanej w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Udokumentowano, że nadmiar ołowiu i niedobór magnezu, który jest neutralizatorem tej neurotoksyny - jest znamienny i powszechny. Dlatego konieczna jest masowa suplementacja magnezem młodzieży szkolnej.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Dynamika jesiennej wędrówki ptaków w krajobrazie rolniczym pod Radzyniem Podlaskim (Nizina Południowopodlaska) W okresie 19 VIII-18 XI 2013 roku w krajobrazie rolniczym Niziny Południowopodlaskiej pod Radzyniem Podlaskim (E Poland) prowadzono obserwacje jesiennej migracji ptaków. Wykonano 12 liczeń z zastosowaniem każdego dnia 2 metod: stacjonarnej oraz transektowej. Liczenia na 3 punktach obserwacyjnych oddalonych o 1,5 km trwały 4 godziny (2, 1, 1). Naprzemiennie z nimi prowadzono liczenia na 3 transektach o długości 1 km każdy. Łączny czas obserwacji terenowych wyniósł 66 godzin, na które składało się 48 godzin na punkcie obserwacyjnym oraz 18 na transektach. Analizie poddano 56 gatunków wędrownych o łącznej liczebności 13 997 osobników. Najliczniejszymi gatunkami były zięba Fringilla coelebs (6961 os. – 48,9%), skowronek Alauda arvensis (1722 os. – 12,3%) oraz dymówka Hirundo rustica (1083 os. – 7,7%). Próg 1% udziału w zgrupowaniu wędrownym przekroczyły ponadto grzywacz Columba palumbus, dzwoniec Carduelis chloris, pliszka żółta Motacilla flava, świergotek łąkowy Anthus pratensis, czyż Carduelis spinus, pliszka siwa Motacilla alba, modraszka Cyanistes caeruleus, bogatka Parus major i świergotek drzewny Anthus trivialis. Zgrupowania ocenione metodą punktową i transektową odznaczały się wysokim podobieństwem struktury dominacji – Re=3%, ale niższym podobieństwem składu gatunkowego – QS=63,4%. Tylko w przypadku pliszki siwej i dymówki podobieństwo dynamiki liczebności było na tyle duże, że obie metody można dla tych gatunków stosować zamiennie. Żadna z tych metod nie oddaje w pełni przebiegu wędrówek ptaków i obie metody z pewnością się uzupełniają, bowiem jedna lepiej oddaje aktywną fazą wędrówki, czyli dalekodystansowy przelot, a druga – fazę postojową.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Zmiany liczebnosci i zmiennosc zachowan labedzi niemych Cygnus olor na srodpolnym zbiorniku wodnym kolo Kwiecewa w okresie wiosennym i letnim Liczebność nielęgowego stada łabędzi niemych Cygnus olor na zbiorniku wodnym koło Kwiecewa była wyraźnie wyższa wiosną niż latem. Ten spadek liczby ptaków prawdopodobnie wynikał z przemieszczeń lokalnych spowodowanych między innymi stopniowym zmniejszaniem się powierzchni zbiornika oraz odlotem ptaków na pierzowiska. Intensywniejsze żerowanie w okresie wiosennym mogło wynikać z większego zapotrzebowania na pokarm podczas niższych temperatur. Latem stwierdzono więcej ptaków pielęgnujących upierzenie, co prawdopodobnie było związane z zachodzącym wtedy pierzeniem piór okrywowych. W kolejnych porach dnia zarówno wiosną, jak i latem najwięcej łabędzi żerowało wieczorem.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Wplyw nawadniania kroplowego i nawozenia mineralnego na jakosc owocow truskawki Truskawkę odmiana Elsanta, Elkat, Senga Sengana uprawiano na glebie lekkiej w zróżnicowanych warunkach wodnych i nawozowych. Oceniane odmiany truskawki gromadziły w owocach podobne ilości azotu, potasu i witaminy C. W owocach odmiany Elsanty więcej było azotanów i fosforu, a u odmiany Senga Sengana - wapnia, magnezu, żelaza i cukrów. Nawadnianie zwiększyło w owocach zawartość fosforu, potasu i witaminy C, natomiast zubożało owoce w azot, azotany, magnez oraz cukry. Zwiększone nawożenie NPK zmniejszyło w owocach truskawki ilość witaminy C i cukrów, ale wydatnie zwiększyło ilość azotu, azotanów, fosforu, potasu, wapnia i żelaza.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Ocena porównawcza niektórych odczynów aglutacyjnych w diagnostyce włośnicy W latach 1960-1964 przebadano około 1000 surowic ludzkich i około 300 zwierzęcych, przy pomocy co najmniej 3-4 odczynów jednocześnie. Starano się ocenić wartość odczynów aglutynacyjnych i porównać z odczynem wiązania dopełniacza. Przeprowadzono 15 doświadczeń. Wykazano, że szczególnie odczyny aglutynacyjne z bentonitem, cholesterolem i lateksem nadają się doskonale do diagnostyki włośnicy tak u ludzi, jak i zwierząt. W pierwszym okresie po zarażeniu ustępują one co do czułości odczynowi wiązania dopełniacza, ale za to później, po 3-9 miesiącach, przewyższają go. Odczyn z karminem posiada mniejszą wartość. Na uwagę zasługuje bardzo prosty w wykonaniu odczyn kartonowy z węglem. Trudno stwierdzić, który z 3 wymienionych wyżej odczynów uznać za najlepszy. Uzupełniają się one częściowo, zwłaszcza w pierwszej fazie po zarażeniu. Różnice między tymi próbami - występujące z niektórymi surowcami - są bardzo interesujące z teoretycznego punktu widzenia. Prawie z reguły najwyższe miana otrzymywano w próbie z bentonitem, najniższe z lateksem. Pierwsze przeciwciała wykrywano po 20-30 dniach od zarażenia, najwyższe miana występowały po 1 1/2 do 3 mies. Później przeciwciała stopniowo zanikały. Próby aglutynacyjne swoiste, czułe i proste w wykonaniu powinny znaleźć szerokie zastosowanie w diagnostyce włośnicy. Konieczna jest jednak standaryzacja zarówno metod przyrządzania odczynników, jak i wykonywania prób.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Trombidioza i jej przyczyny Z okazji stwierdzenia po raz pierwszy w Polsce Trombicula (Neotrombicula) autumnalis (Shaw 1790) na kretach z okolicy Krakowa autor omawia znaczenie lekarskie larw z rodziny Trombiculidae Ewing 1944 i związane z tym zagadnienia z biologii i ekologii tych roztoczy. W Polsce stwierdzono dotychczas 4 gatunki: T. (N.) autumnalis Shaw 1790, T. (N.) zachvatkini Szluger 1948 (Kozłowski 1958), T. (Leptotrombidium) russica Oudemans 1902 (Willmann 1952) i Cheladonta costulata (Willmann 1952). Ze względu na brak w literaturze polskiej, poza krótką wzmianką, prac o tej grupie roztoczy, autor podaje charakterystykę systematyczną. tych 4 gatunków, jako zapoczątkowanie badań nad tymi ektopasożytami w Polsce.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Complexastraea i Thecosmilia z astartu Polski Opracowano kilka gatunków korali należących do rodziny Montlivaultiidae Dietrich, zebranych w górnej jurze obrzeżenia Gór Świętokrzyskich. Okazy z Bukowej pochodzą ze środkowego astartu, a okazy z Sobkowa, Sulejowa i okolic Kodrąbia - z górnego astartu. Opisano 6 gatunków korali ,w tym 2 nowe : Complexastraea sobkoviensis n. sp. i C. carinata n. sp.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Wpływ niedoboru potasu na wskaźniki wymiany gazowej, indeks zieloności liści (SPAD) oraz plonowanie życicy trwałej i kupkówki pospokitej W doświadczeniu szklarniowym badano intensywność fotosyntezy, transpiracji, indeks zieloności liści SPAD (Soil Plant Analysis Development) oraz plonowanie życicy trwałej i kupkówki pospolitej uprawianych w warunkach niedoboru potasu w podłożu. Intensywność fotosyntezy i transpiracji mierzono przenośnym analizatorem gazowym LI-COR 6400, a indeks zieloności liści - optycznym chlorofilometrem Minolta SPAD-502. Plon suchej masy określono susząc zieloną masę w temp. 105 st.C do stałej wagi. Stwierdzono, że niedobór potasu w glebie istotnie ograniczał intensywność fotosyntezy, poziom chlorofilu w liściach oraz plonowanie życicy trwałej i kupkówki pospolitej. Odmiany tetraploidalne silniej reagowały na jego niedobór i w większym stopniu ograniczały badane parametry niż odmiany diploidalne. Pod wpływem deficytu potasu wzrastała intensywność transpiracji u wszystkich odmian, przy czym odmiany tetraploidalne zawierające więcej chlorofilu wyparowywały więcej wody z jednostki powierzchni liści niż odmiany diploidalne. Najbardziej odporna na niedobór potasu okazała się odmiana Areda kupkówki pospolitej, u której stwierdzono najmniejszy spadek intensywności fotosyntezy plonu suchej masy.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Zawartość metali ciężkich w polskich wodach mineralnych i źródlanych Celem badań było oznaczenie metali ciężkich w najpopularniejszych wodach źródlanych i mineralnych dostępnych na rynku polskim. Oznaczano zawartość Cd, Pb, Al, Ni, Fe, Cr i Mn, stosując metodę spektrometrii absorpcji atomowej (AAS). Wykazano, że oprócz jednego przypadku (tab. 4), we wszystkich badanych wodach nie zostały przekroczone wartości metali ciężkich, określone jako dopuszczalne przez Ministerstwo Zdrowia w Zarządzeniu z dn. 04.09.2000 r.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Gospodarka wapniem i magnezem w roslinach pszenicy jarej w warunkach stosowania regulatorow wzrostu i zroznicowanych dawek potasu W doświadczeniu wazonowym badano wpływ regulatorów wzrostu na gospodarkę wapniem i magnezem w warunkach stosowania wzrastającego poziomu nawożenia potasem. Zawartość wapnia w roślinach pszenicy w większym stopniu zależała od regulatorów wzrostu niż od poziomu nawożenia potasem. Regulatory wzrostu w niewielkim stopniu zwiększyły zawartość magnezu w ziarnie, a wyraźnie zmniejszyły jego koncentrację w źdźble i liściach. Nawożenie dawką 0,5 g K pozwoliło uzyskać najwyższą zawartość magnezu we wszystkich organach pszenicy. Fitohormony, zwłaszcza kinetyna, ograniczały akumulację wapnia i magnezu w ziarnie i organach wegetatywnych pszenicy. Kinetyna i auksyna roszerzały stosunek K: (Ca+Mg) w ziarnie pszenicy, a giberelina go zacieśniała. Wzrastające dawki potasu wyraźnie rozszerzyły stosunek K: (Ca+Mg) w źdźble i liściach (flagowym i podflagowym), a w niewielkim stopniu również w ziarnie.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Zawartość metali ciężkich w osadach dennych rzeki Kłodnicy Oznaczono zawartość metali ciężkich w osadach dennych rzeki Kłodnicy. Próbki pobrano z 7 stanowisk wzdłuż biegu rzeki - od źródeł do ujścia do Odry w Kędzierzynie-Koźlu. Zaobserwowano wysokie stężenia żelaza i manganu w osadach środkowego biegu rzeki, pochodzących z wód podziemnych odwadnianych kopalni węgla kamiennego. wysoka zawartość ołowiu w tym rejonie była, prawdopodobnie, skutkiem eksploatacji złóż tego metalu prowadzonej w przeszłości w obrębie zlewni rzeki. Wykazano, że zanieczyszczenie osadów dennych Kłodnicy nie odbiega od stanu stwierdzonego w innych rzekach rejonu Górnego Śląska, jednakże są one bardziej zanieczyszczone metalami ciężkimi niż osady z innych rejonów Polski. W przyszłości celowe jest objęcie badaniami monitoringowymi osadów dennych Kłodnicy.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Zgrupowania lęgowe ptaków zasiedlających stawy rybne w Wildze w roku 1981 i 2014 W latach 1981 i 2014 wykonano badania na liczebnością awifauny lęgowej stawów rybnych w Wildze (120 ha), w dolinie Wisły środkowej (woj. mazowieckie). Wykorzystując kombinowaną odmianę metody kartograficznej, przeprowadzono 8 kontroli terenowych, określono liczebność wszystkich lęgowych gatunków w granicach wyznaczonych groblami stawów. W roku 1981 gniazdowało 36 gatunków, a w roku 2014 – 29; łącznie w obu sezonach – 41 gatunków. Liczebność lęgowych par w obu sezonach wynosiła odpowiednio: 1970 par (470 bez śmieszki Chroicocephalus ridibundus) i 210 par. Zagęszczenie spadło z 1641,7 p./100 ha (391,7 bez śmieszki) do 175 p./100 ha w roku 2014. Po 33 latach nie wykazano już gniazdowania 12 gatunków ptaków, a spadek liczebności dotyczył 14 gatunków. W tym czasie stawy zasiedliło 5 gatunków, a wzrost liczebności objął 6 gatunków. Za spadek liczebności przypuszczalnie odpowiadają czynniki antropogeniczne oraz drapieżnictwo ze strony norki amerykańskiej Neovison vison.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Zmiany liczebności populacji lęgowej bociana białego Ciconia ciconia w Powiecie Piaseczyńskim Bocian biały uznawany jest za gatunek parasolowy (ang. umbrella species), a stan i trendy jego populacji mogą odzwierciedlać zmiany jakie zachodzą w środowisku. Powiat piaseczyński to jeden z najintensywniej rozwijających się obszarów w województwie mazowieckim i w Polsce. Ważne wydaje się zatem monitorowanie stanu populacji lęgowej na stałych powierzchniach w celu rejestracji zachodzących zmian szczególnie na terenie tak silnie podlegającym urbanizacji. Celem niniejszej pracy jest opis aktualnego stanu populacji lęgowej bociana białego w powiecie piaseczyńskim w oparciu o monitoring prowadzony w latach 2014-2018, porównanie jej z danymi z lat wcześniejszych oraz ustalenie i analiza parametrów rozrodu populacji oraz informacji powrotnych uzyskanych z obrączkowania piskląt. W wyniku przeprowadzonych prac ustalono, że w poszczególnych latach na terenie powiatu piaseczyńskiego gniazdowało od 22 do 33 par lęgowych. Zagęszczenie populacji w okresie badań wyniosło od 3,5 pary/100 km2 (2018) do 5,3 pary/100 km2 (2014). W porównaniu z danymi uzyskanymi w wyniku przeprowadzonych Międzynarodowych Spisów Bociana Białego w 1994 r. i 2004 r. dla obszaru gmin obecnego powiatu piaseczyńskiego nastąpił spadek liczebności z 51 par w 1994 r. (8,2 pary/100 km2) do 22 par w 2018 r. (3,5 pary/100 km2). Spośród gmin obecnego powiatu piaseczyńskiego spadki liczby par lęgowych (HPa) i zagęszczeń par bocianów białych na 100 km2 powierzchni (StD) zanotowano we wszystkich z wyjątkiem gminy Lesznowola, w której pomiędzy 1994 r. a 2018 r. zarejestrowano niewielki wzrost. Największe spadki zaobserwowano w gm. Góra Kalwaria i Konstancin-Jeziorna. Podobnie jak w większości badanych populacji w Polsce na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat także i w powiecie piaseczyńskim nastąpiła wyraźna zmiana w umiejscowieniu gniazd, z drzew na słupy. Prowadzenie monitoringu w kolejnych latach pomoże stwierdzić czy wpływ czynników opisanych w niniejszej pracy na trend liczebności populacji lęgowej bocianów białych ulegnie pogłębieniu i spowoduje całkowite wycofanie się tego gatunku z gmin powiatu piaseczyńskiego.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Invasive harlequin ladybird Harmonia axyridis (Pallas, 1773) (Coleoptera: Coccinellidae) preyed by black redstart Phoenicurus ochruros Jedna z wypluwek kopciuszka znalezionych w dn. 19 VII 2015 w Brzozówce w Kampinoskim Parku Narodowym zawierała pokrywy skrzydłowe i inne chitynowe fragmenty biedronki azjatyckiej Harmonia axyridis forma succinea. Obserwacja jest warta odnotowania gdyż biedronki bardzo rzadko łowione są przez drapieżniki z uwagi na gorzki smak i zawartość toksycznych związków w ich ciele. Rozpoznanie naturalnych wrogów biedronki azjatyckiej jest dodatkowo ważne z uwagi na potencjalny negatywny wpływ tego inwazyjnego gatunku na ojczystą faunę.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Wplyw CaCl2 na zawartosc skladnikow mineralnych w lisciach salaty Badano wpływ stosowania CaCl2 na gromadzenie się bioskładników mineralnych: magnezu, wapnia, potasu, miedzi, cynku, żelaza i manganu w świeżych liściach sałaty. Rośliny opryskiwano zróżnicowanymi ilościami roztworu CaCl2 oraz stosowano doglebowo różne dawki jonów potasowych w formie K2SO4. Sałatę zebrano po 30 dniach od wysiewu. Wpływ badanych czynników na poziom bioskładników w sałacie był różny. Po zastosowaniu podstawowej dawki K2SO4 stwierdzono wzrost zawartości jonów wapnia i cynku pod wpływem jednokrotnego oprysku CaCl2 oraz spadek zawartości jonów miedzi pod wpływem dwukrotnego oprysku CaCl2 w stosunku do kontroli. Potraktowanie roślin jonami wapniowymi miało większy wpływ na zmiany zawartości składników mineralnych po zastosowaniu podwójnej dawki jonów potasu. W tym przypadku zaobserwowano wzrost zawartości jonów żelaza i manganu pod wpływem jonów wapniowych (jednokrotny i dwukrotny oprysk CaCl2 w stosunku do kontroli. W przypadku podwójnej dawki jonów potasu stwierdzono również spadek zawartości jonów wapniowych na skutek dwukrotnego oprysku CaCl2 w stosunku do kontroli. Nie stwierdzono wpływu jonów wapnia i potasu na zawartość jonów magnezu w liściach sałaty.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Preferencje konsumentow zwiazane ze spozywaniem wod butelkowanych Badano preferencje konsumentów związane ze spożywaniem wód butelkowanych. Stwierdzono, że preferencje były związane z zakupem wód butelkowanych „Nałęczowianka” (33%), „Muszynianka” (26%), „Piwniczanka” (19%)) i piciem zgodnie z wiekiem i wykształceniem konsumentów.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Rolnicze źródła zanieczyszczenia wód – biogeny Rolnictwo jest jednym z głównych i najbardziej istotnych źródeł eutrofizacji wód. Eutrofizacja jest procesem wzbogacenia wód w biogeny, głównie azot i fosfor. Intensywność dopływu N i P do wód zależy od: warunków pogodowych, ukształtowania powierzchni ternu, właściwości gleby, charakteru działalności rolniczej oraz zagospodarowania zagrody wiejskiej. Migracja N ze względu na lepszą rozpuszczalność jego związków zależy, przede wszystkim, od warunków hydrologicznych i glebowych, i jest związana głównie z wymywaniem, natomiast migracja P jest powiązana ze zjawiskiem erozji. Rolnicze źródła zanieczyszczeń wód można podzielić na obszarowe i punktowe. Zanieczyszczenia obszarowe obejmują straty składników (N i P) z nawozów mineralnych i organicznych stosowanych na użytkach rolnych, spływy powierzchniowe z terenów wiejskich i w wyniku erozji. Są one związane z rolnictwem, ponieważ w większości obszar zlewni jest użytkowany rolniczo (blisko 60% powierzchni kraju stanowił UR). Poza tym stanowił one najtrudniejszą do kontrolowania przyczynę degradacji wód. Punktowe źródła zanieczyszczeń pochodzą, przede wszystkim, z zabudowani gospodarskich, pryzm obornikowych, zbiorników na gnojowicę oraz z działalności bytowej: rozproszone budynki mieszkalne i szamba. Zanieczyszczenia te powstają najczęściej w wyniku nieprawidłowego składowania odchodów zwierzęcych. Ilość biogenów przenikających z obszarów wiejskich do wód może być skutecznie ograniczona przez: stosowanie odpowiedniej agrotechniki, racjonalne nawożenie, odpowiedni dobór roślin (płodozmiany przeciwerozyjne), zakładanie stref buforowych i oczyszczalni roślinnych. Podstawowe akta prawne mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniami ze źródeł rolniczych to: Dyrektywa Azotanowa, Kodeks Dobrej Praktyki, Ustawa o nawozach i nawożeniu.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Kobiece anioły biznesu w Europie: identyfikacja barier i możliwości wsparcia instytucjonalnego Celem artykułu jest przedstawienie i ocena kontekstu inwestycji dokonywanych na przez aniołów biznesu w Europie z perspektywy kobiet. Analizie poddano przyczyny mniejszej aktywności kobiet wśród aniołów biznesu, zidentyfikowano główne bariery stojące na przeszkodzie rozwoju tej nieformalnej części rynku venture capital, a następnie zidentyfikowano potencjalne możliwości wsparcia instytucjonalnego aktywności kobiet wśród aniołów biznesu na wybranych rynkach europejskich poprzez wskazanie praktycznych inicjatyw w tym obszarze. Przedmiotem oceny były głównie europejskie organizacje zrzeszające kobiety anioły biznesu, a badanie przeprowadzone było na podstawie danych udostępnianych przez wybrane organizacje. Liczba kobiet inwestujących na rynku aniołów biznesu w Europie jest nadal stosunkowo niska, a zdecydowaną większość inwestorów stanowią mężczyźni. Wyniki dotychczasowych badań wskazują, iż występuje silna korelacja między liczbą kobiet inwestorek a liczbą kobiet budujących i rozwijających własne przedsiębiorstwa. W związku z tym w Europie powstaje coraz więcej inicjatyw oraz organizacji wspierających i zrzeszających kobiety inwestorki, dzięki którym istnieje możliwość nawiązania współpracy z kobietami założycielkami przedsiębiorstw. Dynamika wzrostu tej części rynku aniołów biznesu jest stosunkowo wysoka, a z roku na rok powstaje coraz więcej inicjatyw i pomysłów wspierających kobiety w biznesie. Kobiety inwestorki na rynku aniołów biznesu rozwijają swoje umiejętności, szukają nowych wyzwań i chętnie udzielają wsparcia innym kobietom chcącym działać w roli aniołów biznesu.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki biologiczne
Badanie wpływu składowiska odpadów na wybrane elementy środowiska przyrodniczego W pracy przedstawiono wyniki badania wpływu składowiska odpadów na wybrane elementy środowiska (ekosystem wodny i glebowy), będącego w bliskim otoczeniu tego obiektu. Badaniom poddano próbki gleb, roślinności, wód oraz osadów dennych, w których określono poziomy stężeń wybranych metali ciężkich (Cd, Cu, Pb, Zn). W próbkach wód oznaczono podstawowe parametry fizykochemiczne, takie jak: pH, konduktywność, aniony - Cl<sup>-</sup>, SO<sup>2-</sup><sub>4</sub>, NO<sup>-</sup><sub>3</sub>, NO<sup>-</sup><sub>2</sub> oraz kationy - Ca<sup>2+</sup>, Mg<sup>2+</sup>, NH<sup>+</sup><sub>4</sub> . W próbkach gleb określono również poziomy stężeń form mobilnych badanych metali ciężkich, wykazujących dużą biodostępność w ekosystemie glebowym. Przeprowadzono test wymywamości łatwo uruchamianych form metali z osadów dennych do fazy wodnej za pomocą wody destylowanej, EDTA oraz analizowanych wód powierzchniowych. Do oznaczenia stężeń metali ciężkich wykorzystano metodę AAS. Uzyskane dane analityczne pozwoliły na zdiagnozowanie stanu jakości wybranych elementów środowiska, narażonego na antropopresję ze strony obiektu komunalnego jako potencjalnego źródła zanieczyszczeń oraz określenie jego wpływu na badane komponenty środowiska.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki chemiczne