PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Rozwój produktu agroturystycznego w oparciu o jazdę konną Niewiele gospodarstw z kujawsko-pomorskiej wsi buduje produkt agroturystyczny w oparciu o jazdę konną. Badania wykazały, że spośród 78 respondentów tylko 26,9% organizuje w zagrodzie tę formę wypoczynku. Dwa gospodarstwa dysponowały stosunkowo dużą liczbą koni (20 i więcej). Ich stadniny odznaczały się wysokim poziomem świadczonych usług. Gospodarstwa proponują rozmaite formy wypoczynku „w siodle". Od indywidualnej nauki jazdy konnej z instruktorem, obozów, kuligów, po przejażdżki bryczką. Duża grupa właścicieli (52,4%) uruchamiała agroturystykę z myślą, że główną atrakcją zagrody będzie re-kreacja konna. Pozostali gospodarze (47,6%) organizowali na terenie posesji ten rodzaj aktywności ruchowej dopiero po 3-5 latach. Było to podyktowane identyfikacją rynku i dostrzeżeniem zapotrzebowania na ten rodzaj usługi. Zainteresowanie jazdą konną zdaniem ankietowanych (71,4%) wyrażają najczęściej miłośnicy koni, rodziny oraz młodzież w grupach zorganizowanych. Z roku na rok liczba turystów wzrasta, dlatego też właściciele gospodarstw agroturystycznych (23,8%) planują przeprowadzić szereg inwestycji, by podnieść standard usługi i zachęcić gości do dalszego doskonalenia umiejętności jeździeckich.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Plany rozwoju turystyki w strategiach gmin turystycznych W artykule wskazano na rolę strategii w programowaniu rozwoju turystyki w gminach turystycznych. Przedstawiono zagadnienia dotyczące strategii w turystyce oraz roli samorządu gminy w kształtowaniu gospodarki turystycznej. Obszarem badawczym jest subregion południowy województwa śląskiego, którego atrakcyjność turystyczną scharakteryzowano na podstawie danych statystycznych. W artykule dokonano oceny diagnostycznej strategii rozwoju gmin badanego regionu.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zanzibarskie drzwi Niewielka wyspa Zanzibar w Tanzanii może się poszczycić bogatą historią, która ukształtowała jej stolicę - Stone Town. Unikatową ozdobą architektury tego miasta są wspaniale rzeźbione drewniane drzwi o wielowiekowej tradycji wyrobu, polegającej na stosowaniu stałego zestawu elementów struktury i motywów rzeźbiarskich. Zmiany polityczne przyczyniły się zarówno do rozkwitu, jak i do zaniku tej tradycji, pozostawiając niewielką liczbę zachowanych egzemplarzy.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Usługi elektroniczne w Polsce i w Unii Europejskiej Zmiany polityczne, społeczne i gospodarcze zapoczątkowane w Polsce w 1989 r. stworzyły podstawy do dynamicznego rozwoju sektora działalności usługowej. Istotnym aspektem przemian organizacyjnych w sferze usług jest także rozwój nowych form świadczenia tradycyjnych usług z zastosowaniem technik komputerowych i sieci internetowej (usługi elektroniczne), np. elektroniczna administracja, zdalna edukacja czy handel elektroniczny. Rozwój nowych form świadczenia usług był możliwy dzięki postępowi w technologii informacyjno-komunikacyjnej (ICT). Głównym celem artykułu jest analiza poziomu rozwoju usług elektronicznych w Polsce na tle innych państw Unii Europejskiej. Formułuje się następujące cele szczegółowe: (1) systematyzacja terminologii związanej z usługami elektronicznymi, (2) określenie uwarunkowań rozwoju usług elektronicznych w Polsce i innych państwach UE, (3) charakterystyka poziomu rozwoju wybranych typów usług elektronicznych dla odbiorców indywidualnych i przedsiębiorstw w Polsce, (4) porównanie poziomu rozwoju wybranych typów usług elektronicznych w Polsce z innymi państwami UE.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Pojedynczość w architekturze Artykuł przedstawia zjawiska zachodzące w architekturze wynikające z idei globalnych. Zjawiska na płaszczyznach kulturowych, ekonomicznych i związanych z technologią oraz ich wpływ na unifikację architektury. W opozycji do teorii jednorodności stawiana jest pojedynczość. Próba definicji architektury pojedynczej ukazuje złożoność jej odniesień. Swoboda interpretacji i szeroka kompleksowość zagadnienia pozwalają na rozpatrywanie wielu przypadków pojedynczości. Od oczywistych, odpowiednich dla funkcjonalizmu po ideowe, czy wyrażane wolną myślą twórczą.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Jezioro Berzdorf - główny użytkownik w bilansie wodno-gospodarczym Nysy Łużyckiej Nysa Łużycka jest rzeką o stosunkowo ubogich zasobach wodnych, na co nakłada się silna antropopresja. Zjawiskiem charakterystycznym jest ciągła zmienność przepływów w profilu podłużnym rzeki. Zasadniczy wpływ na zasoby wodne zlewni Nysy Łużyckiej ma górnictwo węgla brunatnego i towarzyszące mu inwestycje, polskie i niemieckie kopalnie i elektrociepłownie. Wyrobisko pokopalniane po zamkniętej w 1997 roku niemieckiej kopalni Berzdorf poddawane jest rekultywacji przez zalewanie wodami Nysy Łużyckiej i jej lewostronnego dopływu Pliessnitz. Obliczenia bilansowe zasobów wodnych w zlewni pozwalają na określenie takich warunków poboru wody, które stanowią kompromis między koniecznością zalania wyrobiska, a skutkami poboru dla środowiska i zlokalizowanych poniżej użytkowników. Konieczne jest zagwarantowanie nie tylko przepływu nienaruszalnego ekologicznie uzasadnionego, ale i utrzymania minimalnych przepływów gwarantowanych dla 19 polskich i niemieckich elektrowni wodnych. Powstałe w wyniku zalewania wyrobiska jezioro Berzdorf jest głównym użytkownikiem wód powierzchniowych w zlewni Nysy Łużyckiej. Zbiornik usytuowany jest między miejscowościami Tauchritz i Klein Neudorf na zachód od lewego brzegu rzeki, ok. 10 km powyżej wodowskazu Zgorzelec. Instalacja umożliwia maksymalny pobór w ilości 10 m3/s, a warunkiem poboru jest zachowanie przepływu granicznego w Nysie Łużyckiej w ilości Qgr = 13,3 m3/s.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Teraźniejszość i przyszłość małych gospodarstw Małe gospodarstwa zanikają w wielu regionach świata. Wciąż jednak pełnią istotną rolę w gospodarce zarówno krajów wysoko rozwiniętych, jak i rozwijających się. W artykule na wybranych przykładach przedstawiono rolę i funkcje małych gospodarstw rolnych. Szczególną uwagę zwrócono na Polskę i województwo małopolskie. Przedyskutowano przyczyny i skutki przestrzenne ich rozmieszczenia w tym regionie oraz dalsze perspektywy ich obecności jako trwałego elementu gospodarki terenów wiejskich Małopolski.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Charakterystyka procesów erozyjnych gleb na przykładzie zlewni wybranych rzek w Karpatach Autorzy opisują jakie procesy erozyjne gleb występują w górskich terenach Karpat i czym są powodowane. Głównymi przyczynami występowania intensywniejszych procesów erozji na omawianym obszarze są przede wszystkim większe, częstsze i bardziej intensywne opady atmosferyczne oraz większe pochylenia powierzchni terenu. Najsilniej erodowane są przede wszystkim gleby orne, ponieważ w pewnych okresach nie są pokryte roślinnością. Oprócz erozji wodnej występuje tu również erozja wietrzna. Wody opadowe powodują zarówno erozję powierzchniową, liniową, jak też osuwiskową. Każda z wymienionych form erozji została przez autorów omówiona w artykule.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wyposażenie górskich obszarów wiejskich w Polsce w infrastrukturę turystyczną Przedmiotem badań jest wyposażenie w urządzenia infrastruktury turystycznej górskich obszarów wiejskich w Polsce. Obszar objęty badaniami tworzy ogółem 50 gmin w czterech województwach (dolnośląskim, śląskim, małopolskim i podkarpackim). Stan zagospodarowania turystycznego analizowanego obszaru oceniono na podstawie 29. cech diagnostycznych, posługując się metodą analizy wielokryterialnej. Dane charakteryzujące badane zjawisko gromadzono w dwóch okresach, tj. w roku 2005 oraz 2007. Pochodzą one z różnych źródeł, a mianowicie z bazy danych regionalnych GUS oraz badań ankietowych przeprowadzonych we wskazanych latach w urzędach gmin, uzupełnionych danymi ze stron internetowych badanych gmin. Celem przeprowadzonej analizy jest ocena stanu zagospodarowania wybranego obszaru w urządzenia infrastruktury turystycznej oraz siły i kierunków zmian w tym zakresie. Przeprowadzona analiza wykazała znaczne zróżnicowanie gmin pod względem wyposażenia w infrastrukturę turystyczną. Gminą najlepiej wyposażoną w 2007 roku okazała się Krynica Zdrój. Gminą najsłabiej zagospodarowaną w przedmiotowe urządzenia była gmina Dobra. Również zmiany zachodzące w poziomie zagospodarowania infrastrukturalnego można ocenić jako znaczące, szczególnie z uwagi na występowanie gmin, w których sytuacja w omawianym zakresie uległa pogorszeniu. Najkorzystniejsze zmiany nastąpiły w gminie Bukowina Tatrzańska. Gminą, w której nie odnotowano zmian była Ochotnica Dolna. Natomiast zmiany odzwierciedlające degradację stanu zagospodarowania w urządzenia infrastruktury turystycznej zaobserwowano w największym zakresie w gminie Krynica Zdrój. Zestawienie uzyskanych wyników z danymi charakteryzującymi intensywność ruchu turystycznego na analizowanym obszarze sugeruje, że są inne, bardziej istotne jego czynniki (uwarunkowania), niż sama tylko infrastruktura turystyczna.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Potrzeby mieszkańców jako miara rozwoju cywilizacyjnego miasta. przykład Wrocławia w latach 1997-2007 Zachodzące w Polsce 20 lat temu przemiany ustrojowe pociągnęły za sobą szeroko rozumiany rozwój cywilizacyjny kraju. Najszybciej rozwijały się duże miasta, pełniąc rolę liderów przemian politycznych, gospodarczych i kulturowych. Postęp cywilizacyjny w miastach przejawia się na przykład poprzez rozwój ekonomiczny, wzrost poziomu zamożności ludności czy stosowanie nowoczesnych rozwiązań technologicznych i architektonicznych w miejscach publicznych. W artykule postawiono tezę, że miernikiem owego postępu mogą być również zmieniające się potrzeby ludności. Przykład Wrocławia pokazuje, że w latach 1997-2007 hierarchia oczekiwań mieszkańców zmieniła się: wzrosło znaczenie potrzeb komunikacyjnych (remonty dróg, budowa obwodnic, poprawa komunikacji zbiorowej), a zmalała ranga problemów związanych z historyczną zabudową śródmiejską (remonty przedwojennych kamienic). Zmiany w opinii ludności odpowiadają rzeczywistej sytuacji miasta, które z jednej stronyjest coraz bardziej zadbane i atrakcyjne wizualnie, a z drugiej - doświadcza rosnących trudności transportowych. Zbieżność problemów wskazywanych przez mieszkańców z faktyczną kondycją Wrocławia dowodzi, że potrzeby ludności mogą być użyteczną miarą rozwoju cywilizacyjnego miasta. Pokazuje również, że długotrwale niezaspokojone oczekiwania mieszkańców mogą stać się istotną barierą w jego rozwoju cywilizacyjnym.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Codzienność w zapiskach Piotra Zaremby Strategia zajmowania się przez Piotra Zarembę Szczecinem i przybywającymi do niego po wojnie nowymi mieszkańcami polegała na wiwisekcji poszczególnych warstw miasta, od centralnych zakątków po jego peryferia, oraz przystosowywaniu poszczególnych stref do zasiedlania. Kształtowanie miasta opierało się na powtarzaniu codziennych czynności w konkretnej przestrzeni. Dzięki zapiskom wspomnieniowym możemy zrekonstruować, jaką rolę w pracy pierwszego prezydenta Szczecina odgrywały „praktyki przestrzenne”.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Koncepcja inteligentnego rozwoju (smart development) – wyzwanie dla planowania obszarów wiejskich Inteligentny rozwój obszarów wiejskich (rural smart development) jest stosunkowo nową koncepcją w polityce społecznej, ekonomicznej i przestrzennej Unii Europejskiej. Działanie to wpisuje się w obecne trendy planowania rozwoju państw i regionów UE. W oparciu o zintegrowane podejścia strategiczne, które odzwierciedlają priorytety UE, a także potrzeby danego terytorium, programy rozwoju obszarów wiejskich wspierają różne działania społeczne w tym zakresie. Aktywność interesariuszy ma na celu dalszą modernizację obszarów wiejskich, w tym inwestycje w infrastrukturę oraz projekty w zakresie łączności cyfrowej oraz budowy oddolnych inicjatyw lokalnych. Koncepcja inteligentnego rozwoju wsi zakłada generowanie procesów innowacji społecznych i ekonomicznych, a tym samym wzmacnianie zasobów terytorialnych. Istota takiego rozwoju opiera się m.in. na modernizacji usług publicznych za pomocą technologii cyfrowych, a także na lepszym wykorzystaniu wiedzy w inicjatywach społecznych i gospodarczych. Technologie cyfrowe i innowacje społeczne prowadzą do wzrostu jakości życia mieszkańców oraz lepszego wykorzystania zasobów terytorialnych (Barca 2009). Od początku XXI wieku w polityce rozwoju UE, w tym polityce spójności terytorialnej, podkreśla się rolę wiedzy, zakorzenienia, instytucji oraz, co za tym idzie, kultury lokalnej. Zwróciło to uwagę interesariuszy rozwoju regionalnego i lokalnego na taki rodzaj działań i spodziewanych efektów, które odnoszą się wprost do dynamiki miejsc, ich charakteru, zróżnicowania, zmienności, jak również różnej ich odporności/wrażliwości na procesy zachodzące w otoczeniu. Cele polityki przestrzennej, zawarte m.in. w Strategii „Europa 2020”, muszą być zatem na tyle elastyczne, aby można było realizować potrzeby społeczne ludzi zamieszkujących różne obszary wiejskie wspólnoty. W artykule poruszono kwestię genezy koncepcji inteligentnego rozwoju oraz jej wiejskiego kontekstu. Określono również procesy przemian społecznych, które stanowią ogólne płaszczyzny oddziaływania koncepcji inteligentnego rozwoju obszarów wiejskich.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Multimodalne rozwiązania w transporcie zbiorowym na przykładzie linii dowozowych we Wrocławiu Multimodalne rozwiązania w transporcie zbiorowym stanowią dużą szansę na zwiększenie jego efektywności. Jest to szczególnie istotne w przypadku największych aglomeracji, gdzie codzienne przemieszczenia z obszarów peryferyjnych do centrum są przyczyną wysokiego poziomu kongestii w ruchu drogowym. Przykładem multimodalnych rozwiązań jest system linii dowozowych do węzła przesiadkowego, skąd pasażerowie mogą kontynuować podróż z wykorzystaniem szybkiego transportu szynowego. Aby system ten sprawnie funkcjonował godziny przyjazdu komunikacji autobusowej muszą być skomunikowane z godzinami odjazdu pociągu i odwrotnie (w przypadku powrotu). Celem artykułu jest identyfikacja linii dowozowych na obszarze Wrocławia oraz ocena stopnia ich integracji z transportem kolejowym. Pod uwagę zostały wzięte dwie stacje kolejowe (Wrocław Psie Pole, Wrocław Leśnica), które pełnią rolę węzłów przesiadkowych dla mieszkańców peryferyjnych osiedli i stref podmiejskich. Analizie poddane zostaną przede wszystkim czasy oczekiwania na przesiadkę, udział połączeń skomunikowanych w ogólnej ich liczbie oraz proporcje pomiędzy połączeniami autobusowymi linii dowozowych a kolejowymi. Pozwoli to na ocenę potencjału danego węzła w kontekście implementacji tego typu multimodalnych rozwiązań.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rewitalizacja a rozwój społeczno-gospodarczy miast (wybrane przykłady) Kwestia rozwoju społeczno-gospodarczego to obecnie bardzo ważny temat, jeśli mowa o polityce prowadzonej przez lokalne samorządy. Nie dziwi zatem fakt, że równie istotnymi zagadnieniami są wszelkie działania zmierzające do osiągnięcia skutku w postaci wspominanego rozwoju. Jednym z takich „kroków” jest rewitalizacja. Pojęcie to najczęściej rozumiane jest w kontekście działań podejmowanych w stosunku do obiektów poprzemysłowych, rzadziej natomiast w odniesieniu do jednostek funkcjonalnych i osadniczych. Biorąc pod uwagę problemy współczesnych polskich miast, można łatwo wywnioskować, że nie istnieje ośrodek miejski, którego obszar nie wymaga działań o charakterze rewitalizacyjnym lub proces rewitalizacji na terenach zdegradowanych został przeprowadzony w pełni. Wraz z rozwojem jednostek osadniczych pojawiają się coraz to nowe problemy natury społecznej czy też gospodarczej. Zawsze pewne obszary uznać będzie można za krytyczne, gdzie rozwój nie następuje lub też postępuje w tak nikłym stop- niu, że trudno wykazać jakąkolwiek poprawę sytuacji. Na takich terenach, dotkniętych szerokim spektrum problemów o charakterze społeczno-funkcjonalnym, rewitalizacja wydaje się odpowiednim narzędziem zmierzającym do poprawy lub zmiany panujących tam warunków. Niniejszy artykuł został opracowany na podstawie pracy magisterskiej pt. „Rewitalizacja miast szansą ich rozwoju społeczno-gospodarczego” obronionej w 2014 r. na Uniwersytecie Wrocławskim, przy uzupełnieniu aktualnych danych statystycznych.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Obszary metropolitalne w cywilizacji wiedzy (na przykładzie Wrocławskiego Obszaru Metropolitalnego) W ostatnich latach zauważa się nowe tendencje zachodzące w procesach rozwoju przestrzeni społeczno-gospodarczej poszczególnych krajów. Istotną rolę zaczynają odgrywać duże ośrodki osadnicze określone mianem obszarów metropolitalnych, rozwijane zgodnie z polityką innowacyjną Unii Europejskiej na bazie wiedzy oraz ukierunkowane na kreatywne działania globalne. Ponadto kształtowany jest nowy typ społeczeństwa – otwartego na zmiany, które są rezultatem procesów innowacyjnych realizowanych w ramach usieciowionej cywilizacji wiedzy. Na podstawie przeprowadzonych badań i poczynionych rozważań stwierdzono, iż wykorzystanie nowych uwarunkowań – i tych zewnętrznych, związanych przede wszystkim z procesem integracji europejskiej, i tych wewnętrznych, determinowanych kształtującym się wprawdzie dopiero na terenie wrocławskiego obszaru metropolitalnego układem o charakterze sieciowym, ale co najważniejsze wykazującym cechy egzogeniczności i opartym na wiedzy – stanowi niewątpliwie ogromną szansę dla decydentów i mieszkańców tej części Polski. Przedsięwzięcia podejmowane w tym zakresie i w optymalny sposób realizowane z pewnością powinny wpłynąć na modernizacje struktury społeczno-ekonomicznej i przyczynić się do podniesienia siły konkurencyjnej całego Dolnego Śląska. Ze względu na ograniczoną objętość opracowania podnoszone kwestie, oceny i wnioski zostały przedstawione w syntetycznej formie.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Charakterystyka wybranych elementów oferty turystycznej gospodarstw agroturystycznych z Wysowej Od kilku lat obserwuje się wzmożone zainteresowanie ofertą gospodarstw agroturystycznych zlokalizowanych na obszarach charakteryzujących się wyjątko-wymi walorami przyrodniczymi i kulturowymi. Przykładem takiej miejscowości jest Wysowa, niewielka wieś uzdrowiskowa położona w Beskidzie Niskim spraw-nie łącząca funkcje turystyczne i uzdrowiskowe, przyciągająca turystów bogatym zagospodarowaniem turystycznym eksponującym liczne walory środowiska natu-ralnego i kulturowego. Celem artykułu jest analiza wybranych elementów oferty turystycznej gospodarstw agroturystycznych zlokalizowanych w tej właśnie miejscowości.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Łódź u progu XXI wieku Łódź to miasto średniowieczne, które intensywnie zaczęło się rozwijać dopiero od XIX w. dzięki przemysłowi włókienniczemu. Na skutek odcięcia od wschodnich rynków zbytu w początkach transformacji ustrojowo-gospodarczej w latach dziewięćdziesiątych XX w. nastąpił upadek tego przemysłu, co wymusiło zmiany kierunków rozwoju miasta. Dzięki dogodnemu położeniu w centrum Polski, taniej i wykwalifikowanej sile roboczej, długiej tradycji przemysłowej i stworzeniu silnego ośrodka akademickiego Łódź dźwiga się z upadku, stawiając na rozwój nowych gałęzi przemysłu oraz silny rozwój usług.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Hydrożele w uprawie pieczarki (Agricus bisporus) Jednym z preparatów mających wpływ na gospodarkę wodną pieczarek są hydrożele. Są to substancje chemiczne powodujące podniesienie pojemności wodnej okrywy przy jednoczesnym zmniejszeniu strat wody na skutek parowania. Stosowanie sorbentów przyczynia się więc do zredukowania częstotliwości podlewania, a tym samym do zmniejszenia nakładów finansowych. Celem pracy było określenie wpływu hydrożeli na gospodarkę wodną i plon pieczarki dwuzarodnikowej. Badania prowadzono w latach 2007–2008 w dwóch cyklach uprawowych. Do produkcji użyto podłoże pasteryzowane w masie z wysianą grzybnią pieczarki dwuzarodnikowej rasy Sylwan 737. Hydrożele zastosowano w dawkach od 0 do 200 g٠m-2. W doświadczeniu użyto hydrożel Super Absorbent Plus i Agro-Hydro-Gel. W badaniach określano wielkość i najważniejsze parametry plonu handlowego: zawartość suchej masy, masę jednego owocnika. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano różnice w wysokości i jakości plonu w zależności od zastosowanej dawki i rodzaju hydrożelu. W obu cyklach uprawowych najwyższe plony uzyskano przy użyciu hydrożelu w dawce 200 g٠m-2, najniższe zaś na poletkach bez hydrożelu. W wyniku zastosowania hydrożelu poprawiła się struktura okrywy oraz ograniczono częstość podlewania uprawy, co wpłynęło na lepszą jakość owocników.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rewitalizacja miast na przykładzie Nysy i Niemodlina We wstępnej części artykułu prezentowanejest pojęcie „rewitalizacja” i objaśniane są przyczyny przeprowadzenia tego procesu w Polsce. W następnej części omawiane są doświadczenia w realizacji tego procesu w Polsce od lat 2004-2006. Dyskutowane są także związki między rewitalizacją a stałym rozwojem miast. W kolejnej części artykułu prezentowana jest rola rewitalizacji w Regionalnym Programie Operacyjnym województwa opolskiego na lata 2007-2013. W zakończeniu wskazano na praktyczną realizację planów rewitalizacji w Niemodlinie i Nysie.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przekształcenia struktury wyposażenia infrastrukturalnego obszarów wiejskich województwa śląskiego Celem artykułu jest ocena zmian struktury zagospodarowania przestrzennego obszarów wiejskich województwa śląskiego. Ocenie poddano poziom zagospodarowania infrastrukturalnego w ogólności, jak również z uwzględnieniem jego elementów składowych, przy czym w badaniu ograniczono się wyłącznie do: sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej oraz drogowej. Badaniu poddano wszystkie gminy wiejskie województwa śląskiego w latach 2004–2008. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono istotne zmiany zarówno w poziomie, jak i strukturze analizowanego zjawiska. Przeciętny poziom zagospodarowania infrastrukturalnego wzrastał w całym okresie objętym analizą. Również poziom zagospodarowania obszaru poszczególnymi składnikami infrastruktury ulegał wzrostowi, przy czym tempo wzrostu wskaźnika gęstości obliczonego dla każdego z nich było różne. Struktura zagospodarowania infrastrukturalnego z roku na rok podlegała coraz mniejszym przekształceniom, z wyjątkiem ostatniego – 2008 roku analizy. W największym stopniu przemianom podlegała struktura badanego obszaru pod względem wyposażenia w sieć kanalizacyjną, w mniejszym stopniu – w sieć wodociągową, a w najmniejszym – w sieć gazową. Podsumowując, należy wskazać, iż pomimo wzrostu przeciętnego poziomu zagospodarowania infrastrukturalnego gmin wiejskich województwa śląskiego w latach 2004–2008 wzrosło także zróżnicowanie infrastrukturalne obszaru. Nadto wydaje się, że ta (niezbyt korzystna z punktu widzenia wyrównywania szans rozwoju) struktura utrwala się, a gminy w coraz mniejszym zakresie korzystają z funduszy strukturalnych.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna