PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Wpływ sezonu urodzenia loch rasy wielka biała polska i polska biała zwisłoucha na liczbę prosiąt urodzonych i odchowanych Celem pracy było określenie wpływu terminu (półrocze, kwartał, miesiąc) urodzenia loch na uzyskane przez nie wskaźniki rozrodu, liczbę prosiąt urodzonych (LPU) i liczbę prosiąt odchowanych do wieku 21 dni (LPO). Materiał do badań stanowiły wyniki użytkowości rozpłodowej loch użytkowanych w stadach zarodowych rasy wielka biała polska (1048 rekordów) i polska biała zwisłoucha (1791 rekordów) w latach 2004-2009, w województwie mazowieckim. Zaobserwowano tendencje w zakresie oddziaływania sezonu urodzenia loch na analizowane wskaźniki. Nie stwierdzono jednak istotnego wpływu miesiąca, sezonu i półrocza urodzenia loch rasy pbz i wbp na LPU i LPO w analizowanym okręgu i czasie użytkowania loch, co wskazuje, że ujednolicenie warunków utrzymania loch w chlewniach niweluje wpływy sezonowe na podstawowe wskaźniki rozrodu.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Zależność między zawartością komórek somatycznych a cechami wydajności mlecznej w mleku krów rasy PHF odmiany czarno-białej Celem pracy było zbadanie zależności między dzienną zawartością komórek somatycznych (SCS) a wydajnością mleka i zawartością tłuszczu i białka w mleku krów rasy polskiej holsztyńsko- fryzyjskiej odmiany czarno-białej. Materiał do badań stanowiły cechy dziennej wydajności mlecznej oraz zawartość komórek somatycznych (tzn. liczba komórek somatycznych po transformacji logarytmicznej). Dane dotyczyły 5638 krów pierwiastek, które cieliły się w latach 2003-2005, w 606 oborach. Na podstawie średniej liczby komórek somatycznych w mleku utworzono 4 klasy zdrowotności wymienia, tzw. klasy SCC. W obrębie klas SCC obliczono współczynniki korelacji liniowej między cechami. Stwierdzono ujemną korelację między SCS a dzienną wydajnością mleka (–0,14). Zależność między SCS a zawartością tłuszczu i białka była dodatnia i wynosiła odpowiednio: 0,13 i 0,15. Wykazano, że wraz ze wzrostem liczby komórek somatycznych malała zależność między SCS a wydajnością mleka i zawartością tłuszczu. W przypadku zawartości białka nie stwierdzono takiej tendencji. W pierwszych trzech klasach SCC (do 400 tys. SCC) wraz ze wzrostem dziennej zawartości komórek somatycznych malała dzienna wydajność mleka, natomiast w klasie czwartej (400-500 tys. SCC) nie wykazano podobnego trendu.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Analiza struktury genetycznej populacji owczarków podhalańskich z terenu województwa śląskiego Celem pracy było przeanalizowanie struktury genetycznej populacji owczarków podhalańskich z terenu województwa śląskiego, zarejestrowanych w Oddziałach Związku Kynologicznego w Polsce w Katowicach, Bytomiu i Będzinie. Materiał stanowiły czteropokoleniowe rodowody 31 owczarków podhalańskich (11 psów i 20 suk) urodzonych w latach 1995-2010. Oszacowano współczynniki inbredu i spokrewnienia oraz efektywną liczbę założycieli i efektywną liczbę przodków, które posłużyły do oceny stanu zmienności genetycznej populacji. Średni współczynnik inbredu dla całej badanej populacji wynosił 4,4%, zaś średni współczynnik spokrewnienia był równy 11,5%. Efektywna liczba założycieli oraz efektywna liczba przodków wynosiła odpowiednio 28 oraz 14 i była stosunkowo wysoka zarówno w porównaniu do liczebności badanej populacji, jak i do wyników uzyskanych dla psów różnych ras przez innych autorów. Ze względu jednak na małą liczebność tej populacji, będącej tylko częścią również niezbyt licznej populacji krajowej, należałoby unikać kojarzenia w pokrewieństwie, które zwiększałoby zinbredowanie kolejnych pokoleń owczarków.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ zróżnicowanego nawożenia azotem na skład chemiczny ziarna dwóch odmian orkiszu (Triticum aestivum ssp. spelta L.) Ziarno orkiszu (Triticum aestivum ssp. spelta L.) pochodziło z doświadczenia przeprowadzonego w 2008 roku w Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Lipniku k. Stargardu Szczecińskiego. Doświadczenie zrealizowano z następującymi czynnikami: odmiany orkiszu (Franckenkorn i Oberkulmer Rotkorn) i dawka nawożenia azotem (0, 40, 80, 120 kg N ・ ha–1). W ziarnie oznaczono zawartość składników pokarmowych, frakcje włókna, składniki mineralne oraz poziom aminokwasów. Analizy wykazały, że ziarno orkiszu jest bogate w składniki odżywcze. Odmiana Oberkulmer Rotkorn charakteryzowała się istotnie wyższą zawartością białka i niższą włókna surowego w porównaniu z odmianą Franckenkorn. Białko orkiszu cechuje korzystny skład aminokwasowy i wartość odżywcza białka potwierdzona wskaźnikiem EAAI. Pierwszym aminokwasem ograniczającym jakość białka we wszystkich badanych próbach okazała się lizyna. Zwiększone nawożenie azotem miało istotny wpływ na obniżenie ligniny (o 1,6 g ・ kg–1SM) i ADF (o 4,0 g ・ kg–1 SM). Najkorzystniejszy skład aminokwasowy określono dla Oberkulmer Rotkorn (32 g 16 g–1N).

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Efektywnosc bakterii probiotycznych i prebiotyku w zywieniu kurczat brojlerow Doświadczenie wykonano na 192 kurczętach brojlerach Ross 308 w układzie dwuczynnikowym. Czynnikami doświadczalnymi był rodzaj zastosowanych zbóż w mieszankach oraz dodatek prebiotyku i probiotyku. Ptaki odchowywano przez 42 dni. Kurczęta otrzymywały ad libitum mieszanki pszenno-kukurydziano-sojowe (PK) i pszenno-pszenżytnio-sojowe (PŻ). Wmieszankach dla grup doświadczalnych zastosowano synbiotyk zawierający bakterie Bacillus subtilis C-3102 oraz drożdże (Saccharomyces cerevisiae) w stosunku 1:1. Oceniono efekty produkcyjne oraz wartość rzeźną. Wyniki badań wskazują, że dodatek synbiotyku miał istotny wpływ na przyrosty masy ciała. Kurczęta otrzymujące mieszanki PK ważyły średnio o 4,1%, a PŻ o 2,1% więcej (P ≤ 0,05) w stosunku do żywionych dietami bez udziału synbiotyku. Zastosowanie w mieszankach rożnych zbóż wpłynęło na współczynnik wykorzystania paszy, zwłaszcza po okresie skarmiania mieszanek starter. Podczas całego okresu doświadczenia nie zaobserwowano różnic pomiędzy grupami żywieniowymi w przypadku FCR. Kurczęta żywione dietami z dodatkiem Bacillus subtilis C-3102 i drożdży charakteryzowały się wyższą wydajnością rzeźną, mimo że różnice statystyczne (P ≤ 0,05) wykazano w przypadku diety PK (75,72% vs 78,08%). Wprowadzenie dodatku paszowego niezależnie od rodzaju zboża w mieszankach spowodowało obniżenie (P ≤ 0,01) o 6% (dieta 1) i 16% (dieta 2) masy przewodu pokarmowego kurcząt oraz zwiększenie (P ≤ 0,05) masy podrobów jadalnych, odpowiednio o 5% i 13%. Na podstawie uzyskanych wyników można uznać kombinację probiotyku i prebiotyku za dobry dodatek paszowy stymulujący wzrost i rozwój ptaków w zastępstwie antybiotyków paszowych.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wplyw terminu wykotow na wartosc rzezna i jakosc miesa jagniat szorstkowlosej owcy pomorskiej w warunkach ograniczonego zywienia Badania przeprowadzono na 20 tuszkach jagniąt tryczków szorstkowłosej owcy pomorskiej pochodzących z dwóch terminów wykotów (wczesnowiosennego i wiosenno-letniego) i odchowanych do średniej masy ciała 24 kg. Tuszki jagniąt do badań zakupiono w gospodarstwie ekologicznym położonym na terenach nadzalewowych województwa zachodniopomorskiego. Żywienie i utrzymanie zwierząt miało charakter ekstensywny. Do osiągnięcia założonej masy ciała jagnięta z wykotów wczesnowiosennych (grupa I) potrzebowały 140 dni, zaś jagnięta wczesnoletnie (grupa II) – 110 dni. Termin wykotów nie miał wpływu na masę i udział w tuszy ocenianych wyrębów. Masa podrobów i ich procentowy udział w masie ciała był większy u jagniąt z grupy I. Mięso tych zwierząt miało jaśniejszą barwę, charakteryzowało się wyższym pH24, mniejszym wyciekiem cieplnym i mniejszą zawartością wody wolnej. Łopatka jagniąt z grupy II była mniej otłuszczona. Termin wykotu jagniąt nie wpłynął istotnie na atrakcyjność sensoryczną gotowanego mięsa i bulionu.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wady mięsa i miopatie pojawiające się u kurcząt brojlerów: implikacje dla współczesnego przemysłu drobiarskiego W wyniku intensywnej selekcji kurczęta brojlery stały się zwierzętami najwydajniej produkującymi mięso, osiągając wyjątkowo szybkie tempo wzrostu. Jednak niektóre badania wskazują, że szybko rosnące odmiany ptaków wykazują różnorodne wady tkanki mięśniowej, czyli miopatie, które niekorzystnie wpływają na przemysł drobiarski. W szczególności, w ciągu ostatnich dziesięcioleci wzrastała częstotliwość występowania zaburzeń w obrębie mięśni piersiowych, takich jak miopatia mięśni piersiowych mniejszych (głębokich) oraz mięso z wadą PSE (blade, miękkie, wodniste), a od niedawna także tzw. białe włókna (white striping), stwardnienie mięśnia piersiowego (wooden breast) i wewnątrzmięśniowe wady tkanki łącznej (tzw. mięso spaghetti). Zaburzenia te zwiększają częstość występowania obniżonej jakości świeżego mięsa przeznaczonego na rynek detaliczny oraz do pewnego stopnia zmniejszają właściwości odżywcze, sensoryczne i technologiczne surowca mięsnego wykorzystywanego do dalszego przerobu. Występowanie tych zaburzeń wskazuje, że dalsze usprawnienia w wydajności przemysłu i produkcji mięsa mogą zostać ograniczone przez możliwości fizjologiczne brojlerów, ponieważ ich narządy wewnętrzne, system naczyniowy i szkielet wydają się być bliskie granic funkcjonalnych. Z tego względu jest kwestią problematyczną, czy lepiej dalej wyznaczać nowe cele w użytkowości zwierząt, czy też rozważyć krok wstecz w procesie selekcji i próbować zmniejszyć zakres pojawiających się problemów z jakością.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Polimorfizm genu białka prionowego PrP u polskich owiec nizinnych utrzymywanych na Podlasiu Badaniami objęto stada maciorek i tryków polskich owiec nizinnych (7 stad) z terenu woj. podlaskiego. Ocenie poddano 349 owiec (326 ♀ i 23 ♂) w wieku od 2 do 11 lat, należących do trzech odmian polskich owiec nizinnych: corriedale (2 stada), polskiej owcy nizinnej z regionu podlaskiego (3 stada) i żelaźnieńskiej (2 stada). Wszystkie zwierzęta były poddane identyfikacji genu białka prionowego PrP. Na podstawie przeprowadzonych prac badawczych stwierdzono wysoko istotny wpływ odmiany owiec nizinnych oraz nieistotny płci na frekwencje alleli i genotypów. Wykazano występowanie pięciu alleli (ALRR, ALRQ, ALHQ, AFRQ i VLRQ) u odmiany corriedale, natomiast u polskich owiec nizinnych z regionu podlaskiego nie znaleziono allelu VLRQ, a u żelaźnieńskich alleli VLRQ i AFRQ. Zidentyfikowano 11 genotypów trzęsawki, w tym najwięcej u owcy corriedale – 11 genotypów (11 u maciorek i 3 u tryków), 5 genotypów u polskiej owcy nizinnej z regionu podlaskiego (5 u maciorek i 2 u tryków) oraz 3 genotypy u owcy żelaźnieńskiej (3 u maciorek i 2 u tryków). Stwierdzono bardzo wysoką frekwencję genotypu ALRR/ALRR i ALRR/ALRQ u owcy żelaźnieńskiej i polskiej owcy nizinnej z regionu podlaskiego w porównaniu do owiec corriedale. Genotypy zawierające allel AFRQ (ALHQ/AFRQ, AFRQ/AFRQ, VLRQ/AFRQ) i VLRQ (VLRQ/ALRR, VLRQ/ALRQ, VLRQ/ALHQ, VLRQ/AFRQ) znaleziono u owiec corriedale, natomiast u owiec nizinnych z regionu podlaskiego genotyp ALRR/AFRQ znaleziono tylko u jednej maciorki, wykazując równocześnie bardzo niski poziom ich frekwencji. Stwierdzenie bardzo wysokiej frekwencji alleli i genotypów zawierających allel ALRR u odmiany żelaźnieńskiej i polskiej owcy nizinnej z regionu podlaskiego uznać należy za niezwykle cenne. Ze względu na występowanie u owiec corriedale alleli i genotypów zawierających VLRQ i AFRQ, przy niższej frekwencji ALRR, wskazane jest opracowanie dla tej odmiany programu hodowlanego zmieniającego istniejący rozkład alleli i genotypów trzęsawki.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Identyfikacja mutacji C295G genu T u psów rasy polski owczarek nizinny Celem przeprowadzonych badań była identyfikacja mutacji C295G genu T w polskiej populacji psów rasy polski owczarek nizinny oraz analiza konsekwencji kojarzenia nosicieli wspomnianej mutacji genu T warunkującego krótkoogoniastość i bezogoniastość. Próby pobrano od 61 psów. Amplifikację genu T przeprowadzono przy wykorzystaniu starterów opracowanych przez Indrebø i wsp. [6]. W celu identyfikacji mutacji C295G w eksonie 1 genu T wykorzystano enzym restrykcyjny BstEII, który tnie sekwencję o długości 702 pz w 191 pozycji nukleotydowej. W wyniku mutacji powstaje dodatkowe miejsce restrykcyjne w pozycji 160. Wśród 61 przebadanych psów zidentyfikowano 18 homozygot recesywnych i 43 heterozygoty. Mutacja C295G w genie T jest letalna w układzie homozygotycznym, gdyż prowadzi do poważnych wad rozwojowych tkanek i narządów wywodzących się z mezodermy tylnej części zarodka. Wśród przebadanych psów nie stwierdzono homozygot dominujących. Zaobserwowano mniejszą liczbę szczeniąt w miotach pochodzących z kojarzenia rodziców o krótkich ogonach, w porównaniu z wielkością miotów pochodzących z pozostałych typów kojarzeń. Potwierdza to istotną rolę genu T w przebiegu embriogenezy i charakter letalny występowania tej mutacji w formie homozygotycznej. Zaobserwowane różnice nie były istotne statystycznie. Dzięki zastosowaniu niniejszego testu molekularnego można w prosty i skuteczny sposób określić genotyp psa w locus T i stwierdzić, czy skrócenie ogona ma podłoże naturalne, czy jest wynikiem interwencji chirurgicznej.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ dostępu do wybiegów na wyniki produkcyjne oraz wartość rzeźną kurcząt wolno rosnących Hubbard JA 957 Celem przeprowadzonego doświadczenia było określenie wyników produkcyjnych oraz przydatności kurcząt wolno rosnących Hubbard JA 957 do chowu wolnowybiegowego. Badania przeprowadzono na 935 kurczętach wolno rosnących Hubbard JA 957, podzielonych na dwie grupy: grupa kontrolna (K) nie miała dostępu do wybiegu, grupa doświadczalna (E) od 4. tygodnia korzystała z trawiastych wybiegów. Przedłużony odchów do 63. dnia życia i dostęp do wybiegów nie wpłynął istotnie na wyniki produkcyjne i wartość rzeźną kurcząt JA 957. Stwierdzono jedynie istotne (P≤0,01) zwiększenie objętości mięśnia sercowego w grupie ptaków korzystających z wybiegów.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Ocena wpływu wybranych czynników na liczbę komórek somatycznych w mleku krów rasy montbeliarde Celem badań była analiza wpływu kolejności laktacji i jej okresu po wycieleniu, dobowej wydajności mleka i pory roku na liczbę komórek somatycznych w mleku krów rasy montbeliarde. W badaniach wykorzystano wyniki z 7187 próbnych udojów, przeprowadzonych w latach 2006–2010 u 286 krów. Wykazano, że zwierzęta te produkowały mleko charakteryzujące się wysoką jakością cytologiczną. Średnia liczba komórek somatycznych wynosiła 465 tys.・ ml–1, a 76,3% prób zawierało ich do 400 tys.・ ml–1. Liczba komórek somatycznych i udział prób wskazujących na pogarszanie jakości cytologicznej mleka zwiększały się w kolejnych laktacjach i okresach po wycieleniu, a zmniejszały wraz ze wzrostem wydajności dobowej oraz w miesiącach zimowych. Stwierdzono także, że pielęgnacja wymion jest bardzo ważnym elementem dbałości o jakość cytologiczną mleka, bez względu na wiek zwierząt, fazę laktacji, dobową wydajność czy porę roku. W obrębie każdego z branych pod uwagę czynników stwierdzano próby mleka wskazujące na problemy zdrowotne wymion u krów.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wyniki oceny przyżyciowej z uwzględnieniem cech otłuszczenia i umięśnienia loszek mieszańców o zróżnicowanym tempie wzrostu Celem pracy była analiza wyników oceny przyżyciowej z uwzględnieniem cech otłuszczenia i umięśnienia 51 802 loszek mieszańców o zróżnicowanym tempie wzrostu, pochodzących z dwóch wariantów krzyżowania: wbp x pbz oraz pbz x wbp (rasę lochy podano w pierwszej pozycji). Zwierzęta pochodziły z bydgoskiego okręgu hodowlanego i zostały poddane ocenie przyżyciowej na przestrzeni lat 2004-2008. W zależności od wielkości przyrostów dobowych masy ciała standaryzowanych na 180. dzień życia, loszki mieszańce podzielono na dwie grupy charakteryzujące się zróżnicowanym tempem wzrostu, tj. niskimi i wysokimi przyrostami dobowymi masy ciała w każdym analizowanym roku. Wpływ tempa wzrostu na kształtowanie się cech dotyczących otłuszczenia i umięśnienia loszek mieszańców w poszczególnych latach był zróżnicowany. W łącznym zestawieniu wyników z lat 2004-2008 wykazano jednoznacznie, że badane loszki mieszańce o wysokich przyrostach dobowych masy ciała charakteryzowały się cieńszą słoniną w punkcie P2 oraz grubszą słoniną w punkcie P4 w porównaniu ze zwierzętami o wolniejszym tempie wzrostu. Stwierdzono korzystniejszy wynik dotyczący wysokości oka polędwicy u świń charakteryzujących się wysokimi przyrostami dobowymi masy ciała w porównaniu ze zwierzętami o wolniejszym tempie wzrostu, wyższą natomiast zawartość mięsa w ciele u loszek o niskim tempie wzrostu wobec świń odznaczających się wysokimi przyrostami dobowymi masy ciała. Loszki z obu badanych wariantów krzyżowania odznaczające się szybkim tempem wzrostu osiągnęły wysoko istotnie wyższą wartość indeksu selekcyjnego oceny przyżyciowej, czyli lepszą wartość hodowlaną od zwierząt o niskich przyrostach dobowych masy ciała.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wplyw rasy i wieku mlodych knurow na wybrane cechy ich nasienia Celem badań była analiza wpływu rasy/wariantu krzyżowania młodych knurów, w wieku od rozpoczęcia użytkowania do ukończenia pierwszego roku życia, na wybrane cechy biologiczne ich nasienia i liczbę dawek, jaka może być sporządzona z jednego ejakulatu. Podjęto również próbę określenia wpływu wieku na cechy nasienia w obrębie rasy wielkiej białej polskiej (wbp) i mieszańców – hampshire x duroc (hamp x dur).Materiał badawczy stanowiło łącznie 7719 ejakulatów pobranych od osobników rasy polskiej białej zwisłouchej (pbz) i wbp, oraz mieszańców hamp x dur, użytkowanych w stacji unasieniania loch w Kraśniku. Badane osobniki podzielono na dwie grupy, w zależności od wieku: I gr. – młode knury w wieku od rozpoczęcia użytkowania do ukończenia pierwszego roku życia, II gr. – knury w drugim roku życia. Ejakulaty oceniano na podstawie: objętości, koncentracji plemników, odsetka plemników o ruchu postępowym i liczby dawek inseminacyjnych uzyskanych z ejakulatu. W badaniach stwierdzono, że parametry ejakulatów młodych knurów ocenianych ras były istotnie zróżnicowane. Największą objętością ejakulatu, odsetkiem plemników o ruchu postępowym i liczbą sporządzonych dawek inseminacyjnych z jednego ejakulatu charakteryzowały się młode knury pbz. Knury mieszańce hamp x dur charakteryzowały się najwyższą koncentracją plemnikow (422,76 tys. na mm3). Stwierdzono istotny wpływ wieku na analizowane cechy u knurów rasy wbp oraz mieszańców (z wyjątkiem koncentracji plemników).Wysoki potencjał reprodukcyjny, wyrażony liczbą dawek inseminacyjnych (powyżej 20 szt.) prezentowały knury rasy wbp i mieszańce hamp x dur w drugim roku życia.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ rasy i wieku na obecność wybranych wad morfologicznych plemników w nasieniu knurów W niniejszej pracy dokonano oceny wpływu rasy i wieku knura na wybrane wady morfologiczne plemników. Wykazano istotny wpływ rasy i wariantu krzyżowania z którego pochodzi knur oraz jego wieku na odsetek występowania podstawowych wad morfologicznych plemników w nasieniu. Stwierdzono, że najlepszym nasieniem charakteryzowały się knury rasy wielkiej białej polskiej. Najwyższy odsetek plemników z wadami łącznie stwierdzono w ejakulatach knurów pietrain, w wieku 24–36 miesięcy, następnie u knurów rasy polskiej białej zwisłouchej w wieku 24–36 miesięcy.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ podawania lochom preparatu ziołowego na wyniki odchowu prosiąt Celem pracy było określenie wpływu podawania lochom preparatu ziołowego na jakość produkowanego mleka i wyniki odchowu potomstwa. Badaniami objęto 16 loch, w tym 8 w grupie doświadczalnej (D) i 8 w grupie kontrolnej (K), oraz 165 pochodzących od nich prosiąt. Na dwa dni przed porodem lochom D podano ekstrakt ziołowy Payapro w dawce 15 g/sztukę/ dzień. Jego stosowanie utrzymano w kolejnych dniach; łącznie preparat podawano przez 14 dni. Lochy K nie otrzymywały preparatu. Kontrolowano liczebność miotu, tempo wzrostu i upadki prosiąt. Od loch pobrano próby mleka, w celu określenia jego jakości i stanu gruczołu sutkowego. Nie potwierdzono wpływu dodatku Payapro na wzrost i zdrowie prosiąt. Skład chemiczny mleka loch różnił się nieznacznie; w grupie D, w porównaniu do K, zawartość białka, tłuszczu i laktozy była większa, odpowiednio o: 0,41%, 0,36% i 0,38%. W mleku loch K, w porównaniu do D, stwierdzono o 50,7% większą liczbę komórek somatycznych (LKS), co wskazuje na pozytywną tendencję w zakresie oddziaływania dodatku ekstraktu ziołowego na zdrowotność gruczołu sutkowego samic.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Syntetyczna linia WROBER – wpływ systemu stanowienia na wskaźniki rozrodu i produkcję jagniąt rzeźnych Celem pracy było porównanie dwóch systemów stanowienia i ich wpływ na wskaźniki rozrodu owiec syntetycznej linii WROBER oraz ocena opłacalności produkcji jagniąt rzeźnych. Owce utrzymywane były w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym w Żelaznej (SGGW) w tradycyjnym systemie z jedną stanówką w ciągu roku oraz w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym w Werbkowicach (IUNG-PIB) w systemie zintensyfikowanym ze skróconym okresem międzywykotowym. Potwierdzono przydatność linii WROBER do intensywnej produkcji jagniąt rzeźnych. W tym systemie od owiec uzyskano średnio o 0,5 jagnięcia więcej od matki (we wszystkich sezonach) w porównaniu do systemu tradycyjnego. Dzięki zwiększeniu liczby produkowanych jagniąt linia WROBER może stać się bardziej opłacalna.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Masa jaja a wskaźniki wylęgowości strusi afrykańskich Ocenę wylęgowości przeprowadzono na 133 jajach strusich, które w zależności od masy podzielono na 3 grupy: I – jaja o masie od 1300 do 1450 g, II – jaja o masie od 1451 do 1600 g, III – jaja o masie od 1601 do 1750 g. Największy odsetek zarodków zamarłych (30%) stwierdzono w grupie I, natomiast w pozostałych dwóch wskaźnik ten był mniejszy, odpowiednio o 22,6 i 12,4%. Najwyższe wskaźniki wylęgowości zarówno z jaj nałożonych, jak i zapłodnionych stwierdzono w grupie II, odpowiednio 66,6 i 88,8%. Optimum masy strusich jaj wylęgowych winno mieścić się w przedziale 1451–1600 g.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Niespecyficzna odporność komórkowa klaczy rasy Standard breed klinicznie zdrowych i po przechorowaniu zakażenia Streptococcus equi Fagocytoza jest podstawową funkcją neutrofilów, monocytów oraz makrofagów tkankowych. Proces fagocytozy i tym samym jej efektywność ograniczane są znacznie w przypadku zakażeń koni Streptococcus equi. Mała efektywność identyfikacji zołz oraz niska skuteczność w leczeniu koni zarażonych S. equi związana jest z trudnościami w rozpoznaniu bezobjawowych nosicieli. Celem pracy było porównanie przebiegu procesu fagocytozy neutrofilów i monocytów krwi kłusaków rasy Standard bread klinicznie zdrowych z kłusakami, które przechorowały zakażenie Streptococcus equi.Aktywność fagocytarną określano wykorzystując PhagoTest® i cytometrię przepływową. Materiałem do badań była krew pobrana na heparynę od 13 klaczy, które przechorowały streptokokozę wywołaną S. equi i od 12 klaczy, u których nigdy nie obserwowano klinicznych objawów tej choroby. Wykazano statystycznie istotnie większą koncentrację monocytów we krwi klaczy zdrowych. Nie wykazano statystycznie istotnych różnic w liczebności limfocytów i neutrofilów. Odnotowano mniejszą aktywność fagocytarną (fluorescencję) zarówno neutrofilów (P = 0,049), jak i monocytów (P = 0,006), a także odsetek eozynofilów we krwi klaczy ozdrowieńców. U tych klaczy zaobserwowano także większą koncentrację komórek E. coli wokół fagocytujących neutrofilów i monocytów. Mniejsza aktywność układu immunologicznego klaczy, które przechorowały zakażenie, może wynikać z ich bezobjawowego nosicielstwa S. equi, a badanie aktywności fagocytarnej neutrofilów i monocytów krwi koni może być pomocne w diagnozowaniu bezobjawowego nosicielstwa S. Equi.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo