PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Formy konsensualizmu procesowego w świetle ostatnich nowelizacji Kodeksu postępowania karnego W artykule przedstawiono istniejące w polskiej procedurze karnej formy konsensualizmu procesowego. Opisane zostały przesłanki wystąpienia z wnioskami o skazanie bez rozprawy (art. 335 § 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego), warunki dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej oraz instytucji przewidzianej w art. 338a Kodeksu postępowania karnego. Przedstawiona została również ewolucja uprawnień osoby pokrzywdzonej przestępstwem w kontekście rozwiązań konsensualnych oraz realizacja celów postępowania karnego w odniesieniu do wspomnianych trybów. Uwzględniając zmiany wprowadzone przez ostatnie nowelizacje podkreślono rolę porozumień, wskazując ich liczne zalety, zastosowanie w praktyce oraz konsekwencje, jakie wywołują w kolejnych etapach procesu. Zwrócono także uwagę na postępowanie mediacyjne, jak również na przejawy porozumień procesowych w innych aktach prawnych, do których należy zaliczyć między innymi umorzenie restytucyjne.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Umowa o dożywocie w sferze wspólności majątkowej małżeńskiej W niniejszym artykule poddano analizie dopuszczalność zamiany wszystkich lub niektórych uprawnień objętych prawem dożywocia na dożywotnią rentę oraz rozwiązania umowy o dożywocie w sytuacji gdy po stronie zbywców lub nabywców nieruchomości występują małżonkowie pozostający we wspólności majątkowej małżeńskiej. Następnie określono skutki wyroku sądu zamieniającego uprawnienia objęte prawem dożywocia na dożywotnią rentę oraz wyroku sądu rozwiązującego umowę o dożywocie i wpływ regulacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego na stosowanie przepisów Kodeksu cywilnego regulujących umowę o dożywocie.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Zasady równości i sprawiedliwości społecznej w prawie emerytalnym Opracowanie dotyczy zagadnienia wpływu zasad równości i sprawiedliwości społecznej na prawo emerytalne. Autor stwierdza, że równość w prawie emerytalnym jest pojmowana w sposób szczególny, co wynika z naturalnego dla prawa ubezpieczeń społecznych zróżnicowania praw i obowiązków w sferze podlegania ubezpieczeniom, rodzaju wykonywanej pracy czy też z uwagi na płeć. Prowadzi to do odstępowania od nakazu równego traktowania podmiotów równych (podobnych) na rzecz dyferencjacji uprawnień emerytalnych uzasadnianej m.in. zasadą solidarności. Z kolei kwestia sprawiedliwości społecznej wiąże się głównie z ustaleniem reguł partycypacji w środkach pochodzących ze wspólnie tworzonego funduszu. W tym zakresie, aby zapewnić sprawiedliwy podział świadczeń, niezbędne jest wzajemne uzupełnianie się zasad „według pracy” i „według potrzeb” w celu zachowania komplementarności obu formuł sprawiedliwości. Wymiar świadczeń, uwzględniając społeczny charakter systemu emerytalnego, nie może być całkowicie zależny od wcześniej wniesionego wkładu (składki), powinien być bowiem korygowany mechanizmem przesunięcia środków w ramach danej generacji (np. od bogatszych do uboższych czy od krócej żyjących do dłużej żyjących). 

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Odpowiedzialność karna dzieci w irańskim systemie karnym w świetle nowego kodeksu karnego Różnorakie reakcje systemu karnego w odniesieniu do przestępstw popełnianych przez nieletnich zawsze były przedmiotem badań i poszukiwań. Źródłem tych reakcji jest wpływ okresu dzieciństwa i dorastania na osobowość i przyszłe życie dziecka, w tym oczywiste różnice między fizycznymi i psychicznymi możliwościami dzieci i młodzieży z jednej strony, a dorosłych z drugiej strony. W związku z tym faktem, określenie wieku odpowiedzialności karnej jest uważane za jedną z głównych osi prawa karnego wobec nieletnich, tak by nieletni przestępca nie był narażany na kary przeznaczone dla dorosłych. W większości krajów ustawodawca określa wiek pełnej odpowiedzialności karnej, zakładając, że wraz z osiągnięciem tego wieku młodociany osiąga pewien stopień dojrzałości fizycznej i intelektualnej. W większości krajów pełną odpowiedzialność karną ponosi sprawca, który ukończył 18. rok życia. W Iranie wiek dojrzałości religijnej w przypadku dziewcząt i chłopców kształtuje się odpowiednio na poziomie 9 i 15 lat. Wiek ten jest równoznaczny z wiekiem odpowiedzialności karnej. Jednakże, wskutek zmian w ustawodawstwie Iranu, wprowadzono stopniowalną odpowiedzialność, specyfikację niektórych kar oraz ścigania przestępstw. W artykule autor dokonuje analizy i krytyki status quo w świetle nowego islamskiego kodeksu karnego Iranu oraz ustawy o postępowaniu w sprawach karnych.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Uzgodnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza i szczegółowa wykładnia przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r., poz. 283) dotyczących uzgadniania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Poruszana w artykule problematyka jest ważna zarówno z teoretycznego, jak i praktycznego punktu widzenia. Odnosi się bowiem do ciągłego tworzenia się szczególnej procedury administracyjnej, jaką jest „postępowanie w sprawach środowiskowych”. Istotna jest również praktyka stosowania wspomnianych przepisów. Oceny oddziaływania na środowisko odgrywają bowiem kluczową rolę w procesie inwestycyjnym.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Ochrona humanitarna zwierząt utrzymywanych w ogrodach zoologicznych Artykuł dotyczy regulacji prawnych, odnoszących się do szczególnej kategorii zwierząt, jakimi są zwierzęta utrzymywane w ogrodach zoologicznych - w kontekście ich ochrony humanitarnej. W jego ramach poruszone zostaną m.in. zagadnienia odnoszące się do idei ochrony humanitarnej, kwestii związanych z jej ograniczeniem wyłącznie do zwierząt kręgowych, a także warunkami jakie spełniać muszą ogrody zoologiczne dla zapewnienia ochrony zwierząt w nich żyjących, stanu przestrzegania przepisów prawnych związanych z ochroną humanitarną zwierząt utrzymywanych w ogrodach zoologicznych oraz skutków związanych z ich naruszeniem – zarówno na płaszczyźnie prawa administracyjnego, jak i karnego.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2021 roku, sygn. III KK 321/19 Komentarz do orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczącego czynu karnoskarbowego – tzw. nieodprowadzenia w terminie przez płatnika pobranego podatku (art. 77 § 1 k.k.s.). Autor aprobuje stanowisko Sądu Najwyższego potwierdzające, że wskazany czyn karnoskarbowy ma tzw. charakter materialny. Ponadto koncentruje się na problemie bezzasadnego ścigania karnego w sprawach podatkowych.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Kryminologiczna ocena agresji werbalnej W artykule dokonano analizy zjawiska agresji werbalnej (inaczej, mowy nienawiści) oraz tzw. „przestępstw z nienawiści” w ujęciu kryminologicznym. Do psychologicznych źródeł mowy nienawiści zaliczono emocje, takie jak gniew i nienawiść. Charakteryzując socjologiczne źródła przestępstw popełnianych z nienawiści, zwrócono uwagę na problematykę stereotypów, ignorancji oraz kategoryzacji społecznej oraz deindywidualizacji. Za istotne czynniki w inicjowaniu zachowań agresywnych, takich jak mowa nienawiści, uznano również konflikty międzygrupowe oraz uprzedzenia kierowane wobec określonych grup społecznych oraz osób. Zasadniczym problemem związanym ze ściganiem przestępstw popełnianych z nienawiści jest identyfikacja sprawców tych przestępstw popełnionych za pośrednictwem Internetu. Kwestia ta ma mniejsze znaczenie w odniesieniu do czynów polegających na pobiciu, uszkodzeniu ciała czy naruszeniu nietykalności cielesnej, albowiem w takich wypadkach sprawca jest z reguły znany pokrzywdzonemu lub też możliwe jest jego ustalenie na podstawie zeznań pokrzywdzonego czy świadków. Oceniono, iż podstawą słabych efektów walki z mową nienawiści w sieci jest zarówno nieodpowiednie egzekwowanie istniejących przepisów prawa, jak również brak właściwych regulacji.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
O POCZĄTKACH SPÓŁKI AKCYJNEJ Celem artykułu jest prezentacja i uzasadnienie poglądu o początkach spółki akcyjnej. Za pierwsze spółki akcyjne typowo uznaje się angielskie i holenderskie wielkie handlowe. Zalążków spółki udziałowej należy doszukiwać się jednak znacznie wcześniej, bowiem już od XII w. Spółki w różnych częściach Europy opracowały i rozwinęły w praktyce koncepcję korporacji. Średniowieczne spółki uzyskiwały samodzielność prawną, a uczestnictwo w ich strukturach opierało się na zbywalnym udziale. Kuxe, uchaux i sortes to w pewnym sensie odpowiedniki dzisiejszych akcji. Choć nie wykształcono jeszcze w owym czasie koncepcji osobowości prawnej ani kapitału zakładowego, zaś wspólnicy generalnie odpowiadali za zobowiązania organizacji, to spółki te, w odróżnieniu od spółek handlowych innego typu, były zawiązywane w stałym celu gospodarczym, a zmiany składu wspólników nie miały wpływu na ich funkcjonowanie. Odmiennie niż pierwsze wielkie kompanie handlowe, które powstawały w oparciu o akt władzy monarszej, spółki średniowieczne wdrażały sposób reprezentacji i zarządzania oparty na umowie wspólników i rządach większości. Jednoczesne i w pewnym stopniu niezależne od siebie wykształcenie się i ewolucja spółek młyńskich (pariages ds moulins), gilda mercatoria, spółek kopalnianych, włoskich montes, towarzystw żeglugowych (Rhedereien), gwarectw (Gewerkschafen) i innych podobnych form dowodzi, że powstanie spółki akcyjnej jest bezpośrednio powiązane z rozwojem cywilizacyjnym i przemianami społeczno-gospodarczymi.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Prowadzenie postępowania dowodowego na rozprawie w trybie art. 378a. Zagadnienia wybrane Artykuł dotyczy możliwości prowadzenia postępowania pod nieobecność oskarżonego lub jego obrońcy (per absentia), pomimo należytego usprawiedliwienia niestawiennictwa. W opracowaniu przedstawiono przesłanki stosowania art. 378a k.p.k., kwestie związane z wnioskiem o uzupełniające przeprowadzenie dowodu. Autor krytycznie ocenia ratio legis przepisu art. 378a ustawy karnoprocesowej w kontekście zasady rzetelnego procesu karnego, prawa do sądu i prawa do realnej obrony przed zarzutami oskarżenia. Autor formułuje postulaty de lege lata i de lege ferenda pod adresem ustawodawcy.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
PRZEKSZTAŁCENIA PODMIOTOWE A SUKCESJA PRAW POKRZYWDZONEGO W POSTĘPOWANIU KARNYM StreszczenieArtykuł omawia problematykę sukcesji praw pokrzywdzonego w postępowaniu karnym w razie przekształceń podmiotów niebędących osobami fizycznymi. Pierwsza część artykułu skupia się na definicji pokrzywdzonego. Dalsza część artykułu została poświęcona omówieniu szeregu przykładów przekształceń podmiotowych oraz związanej z nimi sukcesji praw pokrzywdzonego w postępowaniu karnym. Autorka szczegółowo analizuje różne warianty przekształceń osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych chcąc wyjść naprzeciw współczesnym problemom w określaniu podmiotu uprawnionego do wykonywania praw pokrzywdzonego np. w razie sprzedaży przedsiębiorstwa czy przekształcenia spółki. Autorka podnosi nadto konsekwencje przekształceń podmiotowych i sukcesji praw pokrzywdzonego w zależności od tego czy przekształcenia dokonano na zasadzie sukcesji uniwersalnej, czy syngularnej. W końcowej części pracy zawarte są wnioski wraz z postulatami de lege ferenda oraz sformułowanymi zasadami ogólnymi, które mogą okazać się przydatne organom ścigania i sądowi przy określaniu podmiotu, któremu należy nadać status pokrzywdzonego, jeśli nie będzie to osoba fizyczna.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Pojęcie i status inwestora w międzynarodowym prawie inwestycyjnym. Część II Międzynarodowe prawo inwestycyjne, jako gałąź międzynarodowego prawa publicznego, czyni inwestorów swymi głównymi beneficjentami. Przyjęcie prawidłowej definicji inwestora w traktatach inwestycyjnych stanowi jeden z ich istotniejszych i podstawowych elementów. Celem artykułu jest ukazanie problemów teoretycznych i praktycznych związanych z osobą fizyczną oraz osobą prawną i zaprezentowanie warunków, jakie muszą być spełnione dla uznania tych podmiotów za inwestorów. Tylko w takim przypadku inwestorzy mogą domagać się ochrony traktatowej, w tym mogą kierować określone roszczenia przeciwko państwu goszczącemu ich inwestycje.W artykule przedstawiono, jak kształtowała się kwestia obywatelstwa osoby fizycznej na gruncie prawa krajowego, a w dalszej kolejności rozważania te zostały przeniesione na obszar prawa inwestycyjnego. Praca zawiera kolejno omówienie kryteriów pozwalających ustalić przynależność państwową w odniesieniu do osób prawnych, co – mając na uwadze różne źródła pochodzenia kapitału – niejednokrotnie utrudnia jednoznaczne ustalenie przynależności państwowej osób prawnych. W związku z tym w artykule poddano analizie pojęcie inwestora obecne w międzynarodowym prawie inwestycyjnym, zawarte zarówno w traktatach powszechnych oraz regionalnych, jak i w dwustronnych traktatach o popieraniu i ochronie inwestycji.W opracowaniu autor podjął się także przedstawienia odrębności dotyczących wymogów, jakie musi spełnić inwestor będący osobą fizyczną oraz osobą prawną, które są zawarte w Konwencji waszyngtońskiej o rozwiązywaniu sporów inwestycyjnych między państwami i obywatelami innych państw z 1965 r. W pracy przedstawiono orzecznictwo międzynarodowych organów arbitrażowych, które na potrzeby konkretnie rozpatrywanych sporów inwestycyjnych niejednokrotnie zajmowały się problematyką pojęcia inwestora i przyznania mu należnej ochrony traktatowej.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2013 r., III CZP 36/13, w sprawie relacji między roszczeniem o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy a roszczeniem negatoryjnym albo roszczeniem windykacyjnym Jest to glosa aprobująca w stosunku do uchwały Sądu Najwyższego o sygn. III CZP 36/13. Autor aprobuje wypracowaną w tej uchwale tezę, że „Właściciel rzeczy może żądać od posiadacza służebności wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy”, nawet wówczas gdy właściciel nie realizuje roszczenia negatoryjnego polegającego na żądaniu usunięcia urządzeń przesyłowych. Roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy ma zdaniem sądu i autora charakter samodzielny. Zagadnienie samego charakteru prawnego roszczeń uzupełniających, a zwłaszcza ich samodzielności, nadal budzi spory w polskiej cywilistyce. Wątpliwości dotyczą również tego, czy do wystąpienia przez właściciela z roszczeniem o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości bez tytułu prawnego niezbędna jest równoczesna legitymacja tego właściciela do wystąpienia z roszczeniem windykacyjnym, co wykluczałoby żądanie wynagrodzenia przy istnieniu podstaw do jedynie roszczenia negatoryjnego. Zatem wyłączone byłoby tego rodzaju roszczenie dla urządzeń przesyłowych. Należy się zgodzić ze stanowiskiem sądu, że roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy ma charakter obligacyjny i wówczas, gdy powstanie - uzyskuje samodzielny byt w stosunku do innych roszczeń właściciela i może być przedmiotem obrotu.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Aktywizacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych na współczesnym rynku pracy – zakłady aktywności zawodowej Artykuł ma charakter przeglądowy. Zaprezentowano problematykę rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych na przykładzie zakładów aktywności zawodowej. Praca opiera się na publikacjach o zakładach aktywizacji zawodowej z ostatnich dziesięciu lat. Celem artykułu jest przedstawienie aktualnego stanu funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej jako jednej ze współczesnych form aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych w Polsce. Analizie poddano społeczne, prawne i organizacyjne aspekty działania zakładów aktywności zawodowej ze szczególnym odniesieniem się do lokalnego rynku pracy województwa lubelskiego.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Odpowiedzialność dostawcy usługi płatniczej za nieautoryzowaną transakcję płatniczą – uwagi na gruncie polskiej implementacji PSD2 W ramach wyników ustalono, że ze względu na cel przyświecający przepisom, wynikający z ich brzmienia oraz motywów dyrektywy, obowiązek zwrotu będzie obciążał dostawcę płatnika co do zasady, wyjąwszy przypadku oszustwa, umyślności lub rażącego niedbalstwa po stronie płatnika. W zakresie problematyki ciężaru dowodu, odstępstwo od ogólnej zasady wynikającej z przepisów kodeksu cywilnego polega na przeniesieniu ciężaru wykazania, że transakcja została autoryzowana na dostawcę.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Korupcja w sektorze prywatnym w Estonii W artykule została opisana korupcja w sektorze prywatnym w Estonii. Autor skupił się głównie na analizie konstrukcji normatywnych znajdujących się w estońskim kodeksie karnym. W pracy można znaleźć elementy specyficzne dla tamtejszego systemu prawa, w szczególności odpowiedzialność osób prawnych przedstawiającą się jako odpowiedzialność karna. Autor udowadnia, że doświadczenia estońskie mogą być cenne dla polskiego ustawodawcy.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Relacje między jawnością życia publicznego a ochroną danych osobowych w reżimie ustawy o dostępie do informacji publicznej Niniejszy artykuł porusza kwestię pogodzenia w ramach porządku prawnego dwóch niezwykle ważnych wartości, jakimi są jawność życia publicznego oraz ochrona prywatności. Omawiane zagadnienie jest analizowane z uwzględnieniem zarówno ustawodawstwa krajowego, jak i rozwiązań obowiązujących na poziomie europejskim. Warstwa teoretycznoprawna pracy jest poświęcona wytłumaczeniu kluczowych pojęć. W oparciu o orzecznictwo polskich sądów administracyjnych zostały kolejno wskazane przykłady sytuacji, w których udostępnienie danych osobowych w trybie dostępu do informacji publicznej było dopuszczalne. Rozważania prowadzą do finalnego stwierdzenia, że szczególnej ochronie podlegają informacje dotyczące podmiotów indywidualnych w zakresie, w jakim dotyczą ich prywatności lub tajemnicy przedsiębiorcy, jednak ograniczenie to nie obejmuje szeroko rozumianych podmiotów pełniących funkcje publiczne.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Kilka uwag dotyczących zachowania terminu do wniesienia protestu wyborczego składanego przez wyborcę przebywającego za granicą na podstawie Kodeksu wyborczego. Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2020 r. (I NSW 5920/20, LEX nr 3045999) Przekonanie wyborców, że dane głosowanie, w ramach którego są wybierani ich reprezentanci, zostało przeprowadzone prawidłowo i że wybór ten odpowiada woli wyrażonej w akcie głosowania, sprzyja wzrostowi zaufania do państwa i jego aparatu oraz kształtowaniu się społeczeństwa obywatelskiego. Z tego powodu bardzo ważna jest kontrola przebiegu głosowania, przekazana kognicji państwowych organów sądowych. Protest wyborczy jest podstawowym środkiem prawnym zapewniającym sądową kontrolę prawidłowości przeprowadzenia i ważności wyborów. Prawo do jego wniesienia, traktowane jako konstytucyjne prawo podmiotowe, przewidują wszystkie powszechnie obowiązujące regulacje dotyczące wyborów. W niniejszej glosie poruszono problem zachowania terminu do wniesienia protestu wyborczego, składanego przez wyborcę przebywającego za granicą na podstawie regulacji zawartej w Kodeksie wyborczym. Kanwą do rozważań nad przedstawioną kwestią jest postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2020 r. (I NSW 5920/20), wydane w związku z przeprowadzeniem wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego. Ponadto autor podjął próbę udzielenia odpowiedzi, czy obecnie obowiązujące rozwiązanie, zawierające odmienną regułę ustalania zachowania terminu do dokonania określonej czynności (wniesienia protestu wyborczego), przewidziane w regulacji szczególnej, jaką jest ustawa z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego, a także w regulacji ogólnej, czyli w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy, zapewnia uprawnionemu wyborcy możliwość rzeczywistego skorzystania z prawa do wniesienia protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Japońska ustawa o górnictwie kosmicznym. Przegląd regulacji Do grupy państw, które uregulowały w swym prawie wewnętrznym materię tzw. górnictwa kosmicznego dołączyła Japonia. Ustawa nr 83 z 2021 r. o promowaniu działalności gospodarczej związanej z poszukiwaniem i wykorzystywaniem zasobów kosmicznych weszła w życie dnia 23 grudnia 2021 r. W niniejszym komunikacie naukowym dokonano przeglądu regulacji przywołanej ustawy.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Problemy prawne likwidacji Funduszu Kościelnego Fundusz Kościelny ustanowiony na mocy ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o przejęciu przez Państwo dóbr martwej ręki, miał stanowić masę majątkową utworzoną z dochodów z dóbr kościelnych, przejętych przez państwo od kościołów i innych związków wyznaniowych. Jednakże Fundusz ten do dziś jest finansowany z budżetu państwa, co w kontekście rozwiązań przyjętych w innych państwach europejskich stanowi pewien anachronizm finansowania instytucji kościelnych. Chcąc rozwiązać Fundusz Kościelny należy zachować zasadę bilateralności, wynikającej z art. 25 ust. 4 i 5 obowiązującej Konstytucji oraz art. 22 ust. 2 Konkordatu. Jako potencjalny wzorzec wskazuje się model włoski, z zachowaniem odpowiednich zmian dostosowując do warunków polskich. Jednak do czasu wypracowania rzetelnego i kompletnego modelu finansowania instytucji kościelnych w Polsce, należy zachować dotychczasowe działanie omawianego funduszu, ponieważ jest on formą rekompensaty za zabrane i niezwrócone dobra. Ponadto próba wypracowania całościowego systemu finansowania instytucji kościelnych w Polsce winna doprowadzić do przyjęcia regulacji prawnych odpowiadających w szczególności ustrojowym zasadom: poszanowania autonomii, niezależności, sprawiedliwości społecznej oraz współdziałania dla dobra człowieka i dobra wspólnego.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Prawo do swobodnego wyboru pełnomocnika w postępowaniu mediacyjnym . Uwagi na tle wyroku TSUE z dnia 14 maja 2020 r. w sprawie C-667/18 Przedmiotem glosowanego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest zakres prawa do swobodnego wyboru pełnomocnika w ramach ubezpieczenia ochrony prawnej. W pierwszej kolejności przedstawiono stan faktyczny i prawny, w jakim zostało wydane glosowane orzeczenie. W dalszej części zaprezentowana została argumentacja Rzecznika Generalnego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ostatniej części podjęto próbę oceny zasadności orzeczenia i jego wpływu na wykładnię polskiej regulacji prawnej. 

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne
Kształt systemu politycznego Konfederacji Szwajcarskiej System polityczny Konfederacji Szwajcarskiej jest systemem, który stanowi przykład dla współczesnych rozwiązań demokratycznych. Specyfika oddolnej organizacji państwa szwajcarskiego sugeruje, by specyfiki jego funkcjonowania poszukiwać od poziomu gminy poprzez kanton ku całej federacji. Należy wskazać, że filarem szwajcarskiego federalizmu jest silna samodzielność kantonów wobec władzy federalnej. Warto podkreślić, że specyficzny charakter systemu rządów oparty jest o zasadę dominacji parlamentu, układ zależności pomiędzy poszczególnymi instytucjami władzy państwowej przyczyniają się do instytucjonalnego zdominowania procesów politycznych, przy tym ograniczony do minimum stopień politycznej rywalizacji sprzyja z jednej strony realizacji merytorycznych działań politycznych, z drugiej stabilności. Należy również wskazać na rozbudowaną instytucję demokracji bezpośredniej, która pozostawia ostateczny głos obywatelowi.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki prawne