PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Polimorfizm genu kodującego brązowe umaszczenie TYRP-1 w pozycji 215 u krajowych owiec i muflona europejskiego (Ovis aries musimon) Badania przeprowadzono na 1805 zwierzętach (1165 ♀ i 640 ♂): muflonie europejskim (Ovis aries musimon), jego mieszańcach z wrzosówką, owcach czterech ras charakteryzujących się okrywą wełnistą mieszaną (wrzosówka, świniarka, polska owca górska odmiany białej i odmiany barwnej) i merynosie polskim. Wszystkie zwierzęta poddane były identyfikacji genu brązowego umaszczenia (TYRP1), w zakresie oceny występowania alleli C i T. Podsumowując badania stwierdzono, że rozkład genów i genotypów genu kodującego brązowe umaszczenie wyraźnie odróżnia muflona europejskiego (dominacja w częstotliwości występowania allelu T i genotypu TT) od pozostałych grup owiec udomowionych. Każda z ras owiec wykazała natomiast specyficzny układ rozkładu alleli i genotypów, co może być dowodem na ich odrębność genetyczną. Na podstawie częstotliwości występowania tego uwarunkowania u europejskich ras owiec można przypuszczać, że są inne drogi ich pochodzenia w porównaniu do owiec hodowanych np. w Azji. Potwierdzenie tej tezy wymaga dalszych prac z tego zakresu, z uwzględnieniem różnych uwarunkowań determinujących umaszczenie u owiec.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ wieku lisów pospolitych (Vulpes vulpes) na cechy fizyczne włosów pokrywowych oraz gęstość okrywy włosowej Celem badań było określenie, jaki wpływ na cechy fizyczne włosów pokrywowych oraz gęstość okrywy ma wiek lisa i sezon roku (okrywa letnia i zimowa). Materiał do badań stanowiły próbki włosów pobrane od 35 samic i 35 samców lisa pospolitego srebrzystego. Od 30 zwierząt pobrano wszystkie próby z sześciu kolejnych okryw włosowych, natomiast od pozostałych zwierząt, wcześniej wybrakowanych, pobrano od 1 do 5 próbek włosów. Próbki włosów z okrywy letniej i zimowej pobierano przyżyciowo z partii grzbietowej. W każdej próbce policzono wszystkie włosy pokrywowe i podszyciowe oraz określono stosunek między nimi. Na włosach pokrywowych wykonano pomiary ich długości, wytrzymałości i wydłużenia. Termin pobrania prób w istotny sposób zróżnicował liczbę włosów puchowych oraz stosunek włosów puchowych do pokrywowych. Okrywy zimowe charakteryzowały się istotnie większą liczbą włosów puchowych oraz większym stosunkiem włosów puchowych do pokrywowych w porównaniu do okryw letnich.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ dodatku suszonego wywaru pszennego (DDGS) zastosowanego w dawce dla krów w pierwszej fazie laktacji na wydajność i skład mleka, jego wybrane parametry technologiczne oraz wskaźniki biochemiczne krwi Celem badań było stwierdzenie czy zastąpienie DDGS (dried distillers grain with solubles) z pszenicy 10% suchej masy dawki podstawowej pasz objętościowych wpłynie korzystnie na wydajność i skład chemiczny mleka krów w 1. fazie laktacji. Doświadczenie przeprowadzono na 50 krowach rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej o średniej wydajności w laktacji poprzedzającej doświadczenie 8200 kg mleka. Krowy podzielono na dwie grupy po 25 sztuk w grupie. Obie grupy krów żywiono taką samą dawką podstawową pasz objętościowych, która składała się z kiszonki z kukurydzy, kiszonki z traw, kiszonki z wysłodków buraczanych, kiszonego ziarna kukurydzy i pszenicy oraz dodatku słomy. W grupie doświadczalnej 10% suchej masy dawki podstawowej zastąpiono taką samą ilością DDGS z pszenicy. W obu grupach stosowano również taką samą mieszankę treściwą, złożoną ze śruty pszennej, śruty poekstrakcyjnej sojowej, makuchu lnianego i koncentratu białkowego, która stanowiła 50% s.m. dawki pokarmowej. Przed rozpoczęciem doświadczenia, a następnie po 30 i 90 dniach jego trwania badano wydajność krów, pobierano próbki mleka i oznaczano jego skład, a także frakcje kazeiny, LKS, liczbę bakterii oraz wybrane parametry fizykochemiczne i technologiczne mleka. Po 30 i 90 dniach prowadzenia doświadczania od badanych krów pobrano krew i oznaczono w niej wybrane wskaźniki biochemiczne – glukozę, białko całkowite, albuminy i mocznik. W żadnym z badanych parametrów nie stwierdzono różnic istotnych statystycznie zarówno po miesiącu trwania doświadczenia, jak i po trzech miesiącach badań.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Ocena frekwencji występowania uwarunkowań białka prionowego PRNP u merynosa polskiego starego typu na przykładzie regionu mazowieckiego Badaniami objęto 5 stad merynosa polskiego starego typu z terenu woj. mazowieckiego, zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych tej rasy. Maciorki i tryki były w wieku od 2 do 11 lat (łącznie 181 osobników, w tym 12 tryków i 169 maciorek), utrzymywano je systemem alkierzowym, żywiono paszami wyprodukowanymi w gospodarstwie. Od owiec pobrano krew (z żyły jarzmowej) do probówek zawierających EDTA, w celu izolacji DNA genomowego na potrzeby analiz molekularno-genetycznych. W badanej populacji owiec wykazano występowanie pięciu alleli trzęsawki: ALRR, ALRQ, AFRQ, ALHQ i VLRQ. U maciorek stwierdzono wysoką frekwencję allelu ALRR oraz stosunkowo niską genotypu ALRR/ALRR, których zakres występowania powinien być znacząco zwiększony. Stwierdzono też dużą frekwencję allelu VLRQ u maciorek, a przede wszystkim u tryków, co powinno skutkować usunięciem tych zwierząt ze stada. Wykazano, że należy pilnie sprowadzić do wszystkich stad merynosa polskiego starego typu tryki charakteryzujące się genotypem ALRR/ALRR, co pozwoli na uzyskanie u potomstwa opornych genotypów białka prionowego.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Ocena produkcyjnosci krow rasy holsztynsko-fryzyjskiej importowanych ze Szwecji i Niemiec Celem pracy było porównanie produkcyjności krów rasy hf importowanych ze Szwecji i Niemiec. Ocenie poddano również przebieg porodów badanych zwierząt w zależności od płci i masy ciała cieląt przy urodzeniu. Badania przeprowadzono w gospodarstwie zlokalizowanym w województwie zachodniopomorskim. Krowy importowane ze Szwecji uzyskały istotnie (P ≤ 0,01) wyższą wydajność mleka w pierwszej 305-dniowej laktacji w porównaniu z rówieśnicami z Niemiec. Zwierzęta z Niemiec przewyższały istotnie (P ≤ 0,01 i P ≤ 0,05) osobniki ze Szwecji pod względem wydajności tłuszczu oraz zawartości białka i tłuszczu w mleku. Krowy niemieckie charakteryzowały się korzystniejszymi wskaźnikami płodności w porównaniu z rówieśnicami ze Szwecji.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Temperatura ciała koni przebywających na padokach w różnych warunkach pogodowych w porze letniej Celem badań było określenie temperatury wewnętrznej i temperatury powierzchniowej wy- branych części ciała koni podczas pobytu na padokach podczas różnej pogody w porze let niej. Badaniami objęto 10 dorosłych klaczy pełnej krwi angielskiej. Doświadczenie w porze letniej przeprowadzono na koniach przebywających na padoku, w czterech ośmiogodzin- nych etapach różniących się warunkami atmosferycznymi (pogoda: słoneczna, pochmurna, deszczowa, wietrzna). Badania polegające na pomiarze temperatury wewnętrznej (termometr weterynaryjny �eterin�r � �hermometer �C 1�) i temperatury powierzchniowej głowy, oko-�eterin�r � �hermometer �C 1�) i temperatury powierzchniowej głowy, oko- lic żeber i zadu (kamera termowizyjna �hermal Imagers �i9 FLUKE i program �mart�iew 4.1) wykonano w spoczynku, a następnie po czterech i ośmiu godzinach pobytu koni na pado- ku. Stwierdzono, że czas przebywania koni na padokach w porze letniej należy uzależnić od warunków pogodowych. Wielogodzinne przebywanie koni poza stajnią podczas pogody słonecznej, której towarzyszy wysoka temperatura powietrza, może przyczynić się do przegrzania organizmu. Natomiast deszcz i wiatr mogą organizm wyziębić. Warto zatem rozważyć wówczas konieczność pozostawienia koni w stajni lub ograniczenie czasu ich przebywania na padokach do najwyżej czterech godzin.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ wybranych czynników na kondycję wysokowydajnych krów rasy montbeliarde W analizie wykorzystano 4863 oceny kondycji krów rasy montbeliarde utrzymywanych w gospodarstwie MONTAGRO Sp. z o.o. W 2011 roku stado liczyło 248 krów o przeciętnej wydajności jednostkowej 9782 kg mleka. Kondycję krów oceniano raz w miesiącu (od IX 2009 do XI 2011 roku) w 5-punktowej skali z dokładnością do 0,25 pkt. Stwierdzono, że na kondycję krów oraz frekwencję różnych ocen istotnie wpływała kolejna laktacja, sezon wycielenia i sezon badań, dobowa wydajność FPCM, okres po wycieleniu oraz poziom mocznika w mleku. Najwyższe średnie oceny stwierdzono w II-III laktacji, u krów wycielonych jesienią oraz charakteryzujących się najniższą dobową wydajnością. Przy najwyższym poziomie mocznika (>300 mg/l) oraz w trzech pierwszych miesiącach po wycieleniu rezerwy energetyczne krów montbeliarde oceniono najniżej. Przeprowadzone badania wskazują, że pomimo stosowanego w stadzie systemu żywienia TMR, nie wszystkie krowy charakteryzowały się optymalną kondycją. Stwierdzono bowiem zwiększanie się frekwencji ocen wskazujących na zatuczenie krów w kolejnych laktacjach i okresach po wycieleniu oraz przy zmniejszającej się wydajności mleka i malejącym poziomie mocznika w mleku. Uzyskane wyniki mogą być wykorzystane w praktyce w zarządzaniu stadem, zwłaszcza optymalizacji żywienia w oborach wolnostanowiskowych, m.in. przy kierowaniu krów do poszczególnych grup technologicznych (żywieniowych).

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Analiza cech użytkowości mlecznej krów w zależności od organizacji i poziomu ich żywienia w stadzie o wysokiej wydajności Celem badań było określenie czynników wpływających na zrównoważenie bilansu energii i białka u krów o wysokiej wydajności. Analizowano wydajność dobową mleka, numer i miesiąc laktacji. Badania przeprowadzono w stadzie o wydajności 11 tys. kg mleka/rok, na 517 krowach w czasie laktacji. Krowy w laktacji podzielone były na cztery grupy technologiczno-żywieniowe. Żywione były dawką TMR rozliczoną na dobową produkcję mleka: w grupie 1 – na 45 kg, w grupie 2 – na 35 kg, w grupie 3 – na 26 kg i w grupie 4 – na 20 kg. Rzeczywista przeciętna wydajność wynosiła w grupach, odpowiednio: 49,1 kg, 38,1 kg, 26,3 kg i 17,5 kg na dobę. W skład każdej grupy wchodziły krowy od pierwszej do szóstej laktacji oraz od 1. do 10. miesiąca laktacji. Nie stwierdzono istotnych różnic w wydajności dobowej mleka pomiędzy kolejnymi laktacjami oraz pomiędzy miesiącami laktacji. Wraz ze wzrostem wydajności mleka w grupie obniżała się zawartość tłuszczu i białka. Szacowany na podstawie zawartości białka w mleku bilans energetyczny wskazuje na ujemną jego wartość niemal w okresie całej laktacji w grupie 1, przez pierwsze cztery miesiące w grupie 2, przez pierwsze dwa miesiące w grupie 3 i w drugim miesiącu w grupie 4. W grupie 1 przeprowadzono podział na trzy podgrupy ze względu na wydajność: do 45 kg, 45-50 kg oraz 50 kg i więcej. Zrównoważony bilans energetyczny stwierdzono tylko w podgrupie do 45 kg. Na bilans energetyczny krów decydujący wpływ miała dobowa wydajność, w mniejszym stopniu miesiąc laktacji. Szacowany bilans białkowy, na podstawie zawartości mocznika w mleku, był zrównoważony w grupach 1 i 2. Natomiast w grupach 3 i 4 obserwowano przekroczenie udziału białka w dawkach, wynoszące od 10 do 20%.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Porównanie użytkowości mlecznejkrów holsztyńsko-fryzyjskich importowanych z Francji i ich krajowych rówieśnic Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że krowy importowane z Francji w porównaniu do krajowych rówieśnic były dłużej użytkowane oraz charakteryzowały się statystycznie wyższą życiową wydajnością mleka, tłuszczu, białka, laktozy i suchej masy. Poziom podstawowych składników mleka w obu grupach był zbliżony. Wyjątek stanowiła zawartość tłuszczu, która była statystycznie istotnie wyższa w grupie krów importowanych. Mleko krów krajowych charakteryzowało się natomiast niższą zawartością mocznika i liczbą komórek somatycznych, jednak różnice te były statystycznie nieistotne.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Zachowanie się świń w okresie adaptacji do tuczu Praca przedstawia zachowanie się świń w okresie adaptacji do tuczu. Ustalono, że zwierzęta z grup o zróżnicowanej masie początkowej prawie zawsze dłużej spały i odpoczywały, z kolei świniom z grup liczebnie większych mniej czasu zabierało spożywanie paszy i picie wody.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ wieku i płci na użytkowość rzeźną królików Celem pracy było określenie wpływu wieku i płci na użytkowość rzeźną królików rasy nowozelandzkiej białej (n=60). Króliki żywiono ad libitum paszą granulowaną pełnoporcjową. Zwierzęta ubijano w 12., 21. i 32. tygodniu życia. Badano wskaźniki użytkowości rzeźnej, takie jak: masa tuszki ciepłej i schłodzonej, masa i procentowy udział mięsa, kości i tłuszczu w tuszce, masa i procentowy udział poszczególnych wyrębów w tuszce, wydajność rzeźna. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą pakietu statystycznego SAS for Windows (2001). W modelu jako efekty główne uwzględniono wiek i płeć oraz interakcje wiek x płeć. Istotność różnic między średnimi zbadano testem Tukey’a. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że wraz z wiekiem wzrastała wydajność rzeźna królików, procentowy udział przodu, combra i tłuszczu w tuszce, natomiast malał procentowy udział mięsa i części tylnej w tuszce. Użytkowość rzeźna samic i samców nie różniła się istotnie, z wyjątkiem wydajności rzeźnej ciepłej III. Nie zaobserwowano istotnej interakcji wiek x płeć.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Charakterystyka wybranych parametrów wełny współczesnej świniarki Celem pracy było określenie wybranych cech okrywy włosowej współczesnych świniarek, utrzymywanych w stadzie realizującym program ochrony zasobów genetycznych tej rasy. Oceniano wydajność, wysadność i grubość wełny. Średnia wydajność wełny świniarek w odroście półrocznym wynosiła 0,8 kg, a wysadność 10,4 cm. W próbkach wełny stwierdzono występowanie czterech typów okrywy włosowej: zespoły włosowe wełny mieszanej dwufrakcyjne, trójfrakcyjne oraz zespoły włosowe wełny typowo jednolitej i jednolitej z pojedynczymi grubszymi włosami. U ponad 60% badanych owiec występowały dwufrakcyjne zespoły włosowe, które składały się z frakcji wewnętrznej, zwanej puchową i zewnętrznej – rdzeniowej. Frakcja puchowa złożona była z krótkich i cienkich włosów o średniej grubości 22,6 mm, zaś średnia grubość włosów frakcji rdzeniowej wynosiła 45,3 mm. Frakcja włosów puchowych stanowiła średnio 78%, zaś frakcja zewnętrzna – 22%. We frakcji tej oprócz włosów rdzeniowych występowały włosy bezrdzeniowe i kempowe. Zespół włosowy składający się z trzech frakcji stwierdzono u 13,3% badanej populacji. Średnia grubość włosów frakcji puchowej kształtowała się na poziomie 20,8 mm, frakcji przejściowej – 34,2 mm, zaś frakcji zewnętrznej – 47,9 mm. Średni udział w kosmku frakcji puchowej stanowił 66%, przejściowej – 9,5%, zaś rdzeniowej – 24,4%. We wszystkich próbkach wełny we frakcji zewnętrznej wystąpiły włosy rdzeniowe i w 75% z nich – włosy kempowe. Typowa wełna jednolita wystąpiła u 6,67% badanych owiec, a jej średnia grubość wynosiła 23,27 mm, zaś średnia grubość wełny jednolitej z pojedynczymi grubszymi włosami, która wystąpiła u 16,67% badanych maciorek, wynosiła 22,42 mm, a średnia grubość pojedynczych grubszych włosów – 41,82 mm. Podsumowując można stwierdzić, że w badanej grupie owiec rasy świniarka przeważały zwierzęta o dwufrakcyjnej okrywie włosowej, o wyrównanych pod względem grubości zespołach włosowych i wysokiej zawartości puchu, co wskazywać może na typ wełny uszlachetnionej.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ sezonu produkcji na przydatność technologiczną, profil kwasów tłuszczowych i zawartość cholesterolu w mleku pozyskiwanym od krów utrzymywanych w oborach wolnostanowiskowych i żywionych systemem TMR Oceniono 1146 prób mleka (526 z sezonu wiosenno-letniego i 620 z jesienno-zimowego) pobranych od 274 krów utrzymywanych w 5 gospodarstwach stosujących intensywną technologię chowu (obory wolnostanowiskowe i żywienie TMR). Oznaczono: zawartość kazeiny, suchej masy beztłuszczowej, stosunek białkowo-tłuszczowy, kwasowość czynną i potencjalną, stabilność cieplną, czas krzepnięcia pod wpływem podpuszczki, stan dyspersji tłuszczu mlekowego oraz udział kwasów tłuszczowych i zawartość cholesterolu. Istotnie (p≤0,01) wyższą wydajność dobową mleka uzyskiwano w okresie wiosenno-letnim (25,8 kg) w porównaniu do jesienno-zimowego (23,3 kg). Mleko pozyskiwane w sezonie wiosenno-letnim cechowało się istotnie (p≤0,01) wyższą kwasowością czynną (pH 6,64), krótszym czasem krzepnięcia pod wpływem podpuszczki (średnio 4:21 min), niższą stabilnością cieplną (średnio 2:40 min) oraz wyższym udziałem małych kuleczek tłuszczowych (65,97%), zawierało także istotnie więcej cholesterolu (22,71 mg/100 ml). Przy całorocznym żywieniu krów systemem TMR sezon produkcji nie miał generalnie istotnego wpływu na udział kwasów tłuszczowych w mleku, z wyjątkiem UFA i PUFA oraz proporcji MUFA/SFA i PUFA/SFA (p≤0,05).

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Analiza zaburzeń behawioralnych u koni rekreacyjnych w wybranych ośrodkach jeździeckich województwa pomorskiego i warmińsko-mazurskiego Badania wykonano na podstawie ankiety przeprowadzonej w trzech ośrodkach jeździeckich, znajdujących się na terenie woj. pomorskiego i warmińsko-mazurskiego. Celem podjętych badań była próba zilustrowania problemu, jakim są występujące u koni rekreacyjnych zaburzenia behawioralne, w tym groźne dla człowieka narowy. Stwierdzono, że u znacznej części koni występują negatywne zachowania związane z wejściem człowieka do boksu oraz czynnościami pielęgnacyjnymi poprzedzającymi jazdę konną. W badanej populacji koni 42% wykazywało zachowania pozytywne w stosunku do człowieka wchodzącego do boksu, a 19% wykazywało obojętność. Negatywnymi reakcjami na wejście człowieka do boksu było: tulenie uszu (30% koni), odwracanie się zadem (27%), próba ugryzienia (13%). W trakcie czyszczenia niezadowolenie, poprzez tulenie uszu, okazywało 39% koni, 33% kręciło się, 23% grzebało nogą i próbowało ugryźć, 22% próbowało kopnąć, 17% przyciskało do ściany. Negatywnych reakcji w trakcie czyszczenia nie wykazywało 37% koni. Tylko 27% koni prawidłowo reagowało na wsiadanie; 30% grupy badawczej stanowiły konie posłuszne i karne podczas jazdy pod siodłem. W trakcie wsiadania wystąpiły negatywne zachowania, takie jak: kręcenie się (49%), ruszanie po włożeniu nogi w strzemię (26%), ruszanie po opadnięciu w siodło (23%). Podczas jazdy 35% koni ciągnęło do przodu, 25% próbowało ponosić, 23% wyciągało głowę, a 19% rzucało głową. Urazy doznane przez osoby korzystające z usług ośrodków jeździeckich, zarówno podczas zabiegów pielęgnacyjnych, jak i jazdy konnej, dotyczyły przede wszystkim kończyn górnych i dolnych.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Porownanie wybranych cech miesnych kaczek ze stad P44 i P55 Badania wykonano na 80 kaczkach typu Pekin ze stad P44 i P55, po 20 kaczorów i 20 kaczek z każdego rodu. Ptaki utrzymywano w budynku zamkniętym, w kojcach na głębokiej ściółce i żywiono ad libitum przemysłowymi mieszankami dla drobiu wodnego. Kaczki P44, w porównaniu z P55, miały większą masę ciała w wieku ośmiu tygodni (3396 i 3333 g) oraz istotnie dłuższy grzebień mostka (14,4 i 13,8 cm). Kaczki P44 zużywały mniej paszy na przyrost 1 kg masy ciała (2,46 kg) oraz charakteryzowały się większą wartością europejskiego wskaźnika wydajności (241 punktów) niż kaczki P55 (2,58 kg i 225 punktów).Wydajność rzeźna była duża, wynosiła 67,8% u P44 i 67,5% u kaczek P55. Tuszki kaczek P44, w porównaniu z P55, zawierały więcej skóry z tłuszczem podskórnym (31,7% : 30,0%) i tłuszczu sadełkowego (1,7 i 1,4%), a nieznaczne mniej pozostałych składników tuszki, w tym mięśni piersiowych (13,2 i 13,7%) i mięśni nóg (12,2 i 12,6%).

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Hypoderma sp. - rzadki, nietypowy pasożyt koni Liczne gatunki muchówek (Diptera) prowadzą pasożytniczy tryb życia. Spośród nich trzy grupy są najpowszechniejsze i mają największe znaczenie chorobotwórcze u zwierząt hodowlanych i wolno żyjących. Są to muchówki należące do rodziny Oestridae, z podrodzin Gasterophilinae, Hypodermatinae i Oestrinae. W pracy opisano przypadek inwazji muchówek z rodzaju Hypoderma u koni utrzymywanych w klubie jeździeckim w okolicy Krakowa (Polska południowa), znajdującym się w bliskim sąsiedztwie gospodarstwa zajmującego się chowem bydła opasowego. Konie w wymienionym klubie są corocznie odrobaczane jesienią (październik), preparatem zwierającym iwermektynę. U dwóch koni stwierdzono obecność guzów, z otworami zamkniętymi śluzowo-ropną wydzieliną, na kłębie oraz zadzie. Larwy oznaczono jako II stadium gza – Hypoderma bovis. Występowanie larw gzów z tego rodzaju u koni może zmniejszać ich wykorzystanie w jeździectwie.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wskaźniki biochemiczne i mineralne krwi tuczników żywionych mieszankami z udziałem łubinu żółtego (Lupinus luteus) Przeprowadzono 3-fazowy tucz 30 świń mieszańców [♀ (landrace x yorkshire) x ♂ duroc]. W ich żywieniu, jako źródło białka, stosowano poekstrakcyjną śrutę sojową (grupa K) lub poekstrakcyjną śrutę sojową i nasiona łubinu żółtego w ilości 7,5% (grupa D1) i 15% (grupa D2). Po osiągnięciu masy ciała ok. 117,5 kg zwierzęta ubito. Od wszystkich tuczników pobrano przy uboju krew do badań. Oznaczono aktywność ALP, ASPAT i ALAT, poziom TP, GLU, CHOL, HDL, TG, CREA, UREA oraz Ca, P, Mg, Fe, celem określenia wpływu czynnika żywieniowego na homeostazę i zdrowie zwierząt. Wartości wszystkich badanych wskaźników biochemicznych i mineralnych krwi były mniejsze w grupach tuczników doświadczalnych D1 i D2 w porównaniu z grupą kontrolną K. W zdecydowanej większości różnice te były statystycznie istotne (P≤0,05 i P≤0,01). Wartości cech mieściły się w granicach referencyjnych dla gatunku. Nie stwierdzono negatywnego wpływu czynnika żywieniowego na homeostazę organizmu badanych zwierząt.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ rasy bydła na wybrane cechy jakościowe cielęciny przechowywanej w warunkach chłodniczych Z danych literaturowych wynika, że typ użytkowy czy rasa bydła mają istotny wpływ na poszczególne cechy jakościowe mięsa cielęcego. Dlatego też celem pracy było zbadanie, czy i w jaki sposób wybrane cechy jakościowe mięsa cielęcego zmieniają się w czasie (po 24, 48, 72 i 96 godzinach od uboju zwierzęcia), w zależności od rasy bydła. Badania przeprowadzono na mięsie pochodzącym z mięśnia czworogłowego uda (m. quadriceps femoris) cieląt rasy simentalskiej (30 szt.), polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno-białej (30 szt.), polskiej holsztyńsko- -fryzyjskiej odmiany czerwono-białej (30 szt.) i limousine (30 szt.). W ciągu czterech kolejnych dni przechowywania chłodniczego (w temperaturze 2-4oC) najwolniej obniżało się pH w mięsie cieląt rasy limousine. W mięsie cieląt pozostałych grup rasowych stwierdzono najniższe pH już po 24 godzinach od uboju. Jednak statystycznie istotne różnice stwierdzono jedynie dla pH48 pomiędzy mięsem cieląt rasy simentalskiej i polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno- -białej. Analizując okres dojrzewania poubojowego cielęciny stwierdzono, że najkorzystniejsze parametry wycieku wymuszonego i termicznego z mięsa wystąpiły w surowcu pozyskanym z tusz cieląt rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno-białej i odmiany czerwono- -białej. Najgorsze mięso pod względem tych cech otrzymano z tusz cieląt rasy simentalskiej.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo