PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Przepuklina wewnętrzna po laparoskopowej operacji jelita grubego: doświadczenie pojedynczego ośrodka Streszczenie: Chociaż do rozwoju wewnętrznej przepukliny po laparoskopowej operacji jelita grubego dochodzi rzadko, ma ona poważne konsekwencje i wiąże się ze śmiertelności sięgającą 20%. Cel badania: Celem pracy było opisanie naszego doświadczenia w zakresie zabiegów dotyczących wewnętrznych przepuklin powstałych w wyniku operacji laparoskopowych jelita grubego w naszym ośrodku. Materiały i metody: Od 2009 do 2015 roku wykonano ponad 1093 operacji laparoskopowych jelita grubego. U sześciu pacjentów poddanych tej operacji zdiagnozowano wewnętrzną przepuklinę. Dane zostały pozyskane z dokumentacji pacjentów i przeanalizowane retrospektywnie. Pod uwagę brano przebieg okołooperacyjny i wyniki leczenia. Wyniki: Wszyscy pacjenci byli operowani z powodu raka jelita grubego. U dwóch chorych wykryto niedokrwienie w trakcie laparotomii. Dwóch pacjentów zostało poddanych endoskopowemu badaniu przed operacją. U jednego pacjenta wykryto raka jelita grubego w trakcie przesiewowej kolonoskopii. Jeden pacjent zmarł po laparotomii. Wnioski: Wewnętrzna przepuklina powstała w wyniku laparoskopowej operacji jelita grubego może mieć wpływ na wzrost śmiertelności. Należy podjąć więcej wysiłku w celu zidentyfikowania czynników ryzyka, ponieważ mogłoby to pomóc określić, którzy pacjenci są w stanie odnieść korzyść z zamknięcia ubytku krezki podczas laparoskopowej operacji jelita grubego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Toksyna botulinowa typu A – zastosowanie w medycynie estetycznej Starzenie się ludzkiego ciała jest nieuniknionym, postępującym procesem. Do tej pory nikomu nie udało się znaleźć recepty na wieczną młodość. Medycyna od wieków stara się znaleźć środek, który, choć w pewnym stopniu, pozwoliłby zatrzymać młodość. Jedna z najnowszych substancji stosowanych w zabiegach medycyny estetycznej to toksyna botulinowa typu A. Jest ona pozyskiwana z bakterii Clostridium Botulinumi używana przede wszystkim do redukcji zmarszczek mimicznych zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. W 1822 roku po raz pierwszy zainteresowano się jej neurologicznymi efektami na skutek licznych zatruć produktami mięsnymi. Jest jak dotąd uważana za metodę bezpiecznego oraz skutecznego zapobiegania pogłębianiu się zmarszczek. Innym praktycznym wskazaniem do jej użycia jest nadmierna potliwość pach, dłoni oraz stóp. Efekt osiągnięty dzięki zastosowanym zabiegom jest spektakularny i utrzymuje się od 4 do 6 miesięcy. Oczywiście przed wykonaniem zabiegu lekarz powinien wykluczyć szereg przeciwwskazań, aby nie doszło do powikłań. Należą do nich między innymi: opadanie powiek, obniżenia brwi lub nadmierne uniesienie brwi. Jednak przy zastosowaniu odpowiednich i dopuszczalnych dawek komplikacje występują dość rzadko. Z pewnością w najbliższym czasie pojawi się wiele zmodyfikowanych neurotoksyn, których zastosowanie zmniejszy ewentualne ryzyko skutków ubocznych oraz zapewni dłuższe działanie.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Warszawska Klinika Laryngo-Otiatryczna w pierwszych latach okupacji hitlerowskiej w relacji profesora Jana Szymańskiego W oparciu o maszynopis prof. Jana Szymańskiego (1903–1984) „Historia warszawskiej Kliniki Laryngologicznej od 1921–1942” zanalizowano działalność Kliniki w pierwszych latach okupacji hitlerowskiej. Ukazano trudne warunki pracy oraz heroiczną walkę lekarzy i personelu medycznego z bezwzględnym okupantem. Wspomniano również, że w tych latach udało się prowadzić działalność edukacyjną dla studentów i lekarzy. Na zakończenie skrótowo zasygnalizowano osiągnięcia zawodowe i naukowe prof. J. Szymańskiego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Analiza czynników ryzyka nowotworów jamy ustnej i gardła środkowego w materiale własnym Wprowadzenie: Celem pracy była analiza czynników ryzyka nowotworów jamy ustnej i gardła środkowego u pacjentów badanych w 2016 roku, w ramach łódzkiego tygodnia programu profilaktyki. Materiał i metody: W ramach przeprowadzonego po raz czwarty łódzkiego programu profilaktyki nowotworów głowy i szyi, 21 września 2016 roku na badania profilaktyczne do kliniki zgłosiło się 106 osób, w tym: 67 kobiet w wieku 29–77 lat i 39 mężczyzn w wieku 23–84 lat. Przed badaniem laryngologicznym pacjenci wypełniali ankietę, która dotyczyła: wykształcenia, sposobu uzyskania informacji o przeprowadzanych badaniach profilaktycznych, zgłaszanych objawów chorobowych, nałogu palenia papierosów, liczby wypalanych papierosów, nałogu spożywania alkoholu, liczby życiowych partnerów seksualnych, uprawiania seksu oralnego oraz liczby życiowych partnerów seksualnych, z którymi uprawiany był seks oralny, a także wystąpienia w rodzinie choroby nowotworowej głowy i szyi. Wyniki: Większość pacjentów miała wykształcenie średnie (kobiety: 47,76%, mężczyźni: 35,82%) i wyższe (kobiety: 58,97%, mężczyźni:35,91%). O przeprowadzonych badaniach profilaktycznych pacjenci dowiedzieli się przede wszystkim z mediów (odpowiednio 80,60% kobiet i 79,49% mężczyzn). Głównymi objawami zgłaszanymi przez kobiety były: chrypka (61,19% przypadków), trudności w połykaniu (32,84% przypadków) oraz pieczenie/ból w jamie ustnej (9,85% przypadków). U mężczyzn dominowały: chrypka (46,15% przypadków), inne objawy (43,59% przypadków) oraz trudności w połykaniu (25,64% przypadków). Papierosy paliło 28,35% kobiet i 28,20% mężczyzn. Wśród kobiet było 22,38% biernych palaczek, wśród mężczyzn – 25,64% biernych palaczy. Alkohol spożywało 67,16% kobiet i 82,05% mężczyzn, najczęściej okazjonalnie. Seks oralny uprawiało 25,37% kobiet i 38,46% mężczyzn, najczęściej z wieloma partnerami. Wśród badanych było 13,43% kobiet i 5,12% mężczyzn, którzy chorowali na nowotwór złośliwy, w tym 2,98% kobiet i 2,56% mężczyzn, którzy podali w wywiadzie chorobę nowotworową głowy i szyi. Na podstawie wywiadu i badania otorynolaryngologicznego do rozszerzonej diagnostyki onkologicznej zakwalifikowano 11,94% kobiet i 17,94% mężczyzn. Wnioski: Przeprowadzany po raz czwarty łódzki tydzień aktywności programu profilaktyki nowotworów głowy i szyi wykazał wzrost zainteresowania programami profilaktycznymi, a zwłaszcza nowotworowymi, a tym samym potrzebę ich kontynuowania.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Dane epidemiologiczne występowania mikroraka brodawkowego tarczycy na podstawie przypadkowych rozpoznań w preparatach pooperacyjnych Wstęp: Pojęciem incydentaloma tarczycy określamy wszystkie przypadkowo zdiagnozowane guzki tarczycy. Na etapie diagnostycznym jest to problem endokrynologa i współpracującego z nim histopatologa – cytologa. Raki tarczycy o średnicy ≥ 10 mm powinny zostać rozpoznane przedoperacyjnie. Innym problemem jest przypadkowo zdiagnozowane ognisko raka tarczycy w preparacie pooperacyjnym u chorych, którzy byli operowani z powodu zmian łagodnych. Leczenie uzupełniające jest uzależnione, między innymi od wielkości zmiany złośliwej. W tej grupie raki brodawkowate ≤ 10 mm, określane jako mikroraki wymagają innego podejścia terapeutycznego niż incydentaloma o większym wymiarze. Postępowanie zależy także od zakresu pierwotnie wykonanego zabiegu. Celem badania była ocena występowania przypadkowo rozpoznanego mikroraka tarczycy u chorych po tyroidektomii. Materiał i metody: Badaniem o charakterze retrospektywnym objęto 726 pacjentów operowanych w Oddziale Chirurgii Ogólnej Szpitala Wojewódzkiego w Suwałkach w latach 1998–2011. Operowano tylko chorych bez przedoperacyjnego rozpoznania raka tarczycy. Wyniki: W preparatach pooperacyjnych, u 1,79 % (13) chorych stwierdzono mikroraka brodawkowego. Wszystkie miały wymiar ≤ 3 mm. Tę diagnozę postawiono zarówno chorym, którzy mieli wykonaną tyroidektomię totalną (11), totalną lobektomię jednostronną (1), jak i obustronną lobektomię subtotalną (1). Skierowano ich do ośrodków onkologicznych zajmujących się leczeniem nowotworów tarczycy, w których dokonano pooperacyjnej oceny obecności niezdiagnozowanych ognisk nowotworowych. Znaleźli się oni także pod opieką miejscowej poradni endokrynologicznej. Ani jednego z tych chorych nie zakwalifikowano do leczenia uzupełniającego. Wnioski: Rozpoznanie w preparacie pooperacyjnym tylko incydentalomy o średnicy ≤ 3 mm świadczy o prawidłowej, przedoperacyjnej diagnostyce ultrasonograficznej i cytologicznej. Występowanie mikroraka brodawkowatego w 1,79 % badanej populacji chorych po tyreoidektomii, rozpoznawanego w preparatach pooperacyjnych jest mniejsze niż dane przytaczane w literaturze przedmiotu. Ustalenie przyczyny wymaga dalszych badań. Jest to istotne z punktu widzenia epidemiologicznego w rejonie oddziaływania skutków awarii elektrowni atomowej w Czernobylu. W celu uzyskania wiarygodnych danych należy podjąć współpracę z ośrodkami naukowymi sąsiadujących krajów.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Nowotwory prawego przedsionka i żyły głównej dolnej operowane w głębokiej hipotermii z całkowitym zatrzymaniem krążenia Wstęp: Nowotworami, które najczęściej dają przerzuty do serca, są: czerniak złośliwy, rak płuc, rak piersi, rak jajnika, rak nerki, białaczki, chłoniaki oraz rak przełyku. Cel: Celem pracy była analiza kliniczna grupy chorych operowanych w głębokiej hipotermii z całkowitym zatrzymaniem krążenia, z powodu nowotworów prawego przedsionka i żyły głównej dolnej. Materiał i metodyka: Badaniem objęto 7 chorych operowanych w Klinice Kardiochirurgii z rozpoznanym na podstawie badania echokardiograficznego guzem serca w latach 2012–2019. Przed kwalifikacją do operacji u każdego pacjenta przeprowadzono: szczegółowe badanie podmiotowe i przedmiotowe, 12-odprowadzeniowy zapis EKG, badania laboratoryjne oraz badanie echokardiograficzne. U chorych wykonywano dodatkowo: tomografię komputerową klatki piersiowej lub jamy brzusznej, rezonans magnetyczny oraz koronarografię, na podstawie której u osób z istotnymi zmianami w tętnicach wieńcowych przeprowadzono jednoczasową operację pomostowania aortalno-wieńcowego. Po przygotowaniu usunięto nowotwór z żyły głównej i przedsionka prawego z jednoczasowym usunięciem nowotworu pierwotnego, najczęściej raka nerki. W badanej grupie chorych analizowano wczesne i odległe wyniki leczenia, określając następujące punkty końcowe: śmiertelność szpitalną oraz przeżycia po wykonanej operacji: 3-miesięczne i 12-miesięczne. Wyniki: Spośród wszystkich operowanych: 2 pacjentów zmarło we wczesnym okresie pooperacyjnym z powodu powikłań krwotocznych (śmiertelność szpitalna – 28,6%), 5 chorych (71,4%) zostało wypisanych z Kliniki w stanie ogólnym dość dobrym. Łącznie przeżycia 3-miesięczne wyniosły 71,4%, a 12-miesięczne – 28,6%. Wnioski: Zabiegi operacyjne są bardzo złożone i trudne, a czas ich trwania wynosi średnio 8–10 godzin. U ponad ⅔ chorych możliwa jest poprawa wyników paliatywnego leczenia onkologicznego, poprawy funkcjonowania fizycznego (wydolność krążenia) i przedłużenia życia od kilku miesięcy do kilku lat.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Rehabilitacja osób słabowidzących na świecie Rehabilitacja osób słabowidzących staje się bardzo ważną gałęzią okulistyki, gdyż upośledzenie wzroku i ślepota są narastającym problemem nie tylko w krajach rozwijających się, lecz także wysoko rozwiniętych. Jest to bezpośrednia konsekwencja rosnącej średniej długości życia i starzenia się populacji. Upośledzenie widzenia ma olbrzymie konsekwencje społeczne i ekonomiczne, a działania rehabilitacyjne mogą mieć realny wpływ na ich zmniejszenie. Założeniem pracy jest przedstawienie celu i korzyści płynących z rehabilitacji osób słabowidzących, a także omówienie barier w dostępie do opieki oraz jej modeli w poszczególnych krajach.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Przydatność Kwestionariusza Berlińskiego w diagnostyce przesiewowej zaburzeń oddychania w czasie snu Wstęp. Ze względu na częste występowanie zaburzeń oddychania w czasie snu (SRB D) w populacji ogólnej,w diagnostyce przesiewowej wykorzystuje się m.in. Kwestionariusz Berliński (BQ). Cel pracy. Ocena przydatności BQ w diagnostyce SRB D. Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród 159 pacjentów z podejrzeniem SRB D zgłaszających się do Kliniki Chorób Wewnętrznych UM w L ublinie. Wyniki. Zaburzenia oddychania w czasie snu stwierdzono u 81% pacjentów. Czułość BQ wynosiła 88,9%, a swoistość – 11,5%. W grupie pacjentów z zespołem bezdechu sennego o ciężkim nasileniu czułość BQ wynosiła 96,2%, a swoistość – 17,5%. Wnioski. Kwestionariusz Berliński to niedroga, powszechnie dostępna, łatwa do przeprowadzenia metoda skriningowa w diagnostyce SRB D. Szczególną wartość diagnostyczną zyskuje on w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Witrektomia 27G – aktualny stan wiedzy W obecnych czasach witrektomia jest podstawową metodą chirurgicznego leczenia wielu chorób siatkówki, szklistki i styku szklistkowo-siatkówkowego. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat mamy do czynienia z minimalizacją cięć chirurgicznych w wielu dziedzinach medycyny, w tym w okulistyce. Ma to prowadzić do szybszej rekonwalescencji i zmniejszenia liczby powikłań. Celem niniejszej pracy jest przybliżenie aktualnego stanu wiedzy na temat wymiernych korzyści płynących z minimalizacji cięcia w witrektomii, a w szczególności przedstawienie zalet i wad witrektomii 27G.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Uśmierzanie bólu pooperacyjnego w chirurgii ogólnej – zalecenia Towarzystwa Chirurgów Polskich, Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Polskiego Towarzystwa Badania Bólu oraz Polskiego Towarzystwa Znieczulenia Regionalnego i Leczenia Bólu Szacuje się, że każdego roku na świecie przeprowadzanych jest ponad 310 milionów zabiegów operacyjnych. Prawidłowe postępowanie przeciwbólowe w okresie okołooperacyjnym jest fundamentalnym prawem każdego pacjenta, zmniejsza także znacząco liczbę powikłań pooperacyjnych oraz czas i koszty hospitalizacji, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka (ASA III-V), poddawanych rozległym zabiegom chirurgicznym oraz hospitalizowanych w oddziałach intensywnej terapii. Pomimo tak istotnych argumentów przemawiających za prowadzeniem skutecznej analgezji w okresie okołooperacyjnym, u blisko 79% pacjentów operowanych w trybie hospitalizacji oraz 71% pacjentów operowanych w trybie ambulatoryjnym (tzw. chirurgia 1-dnia) obserwowano pooperacyjny ból o nasileniu umiarkowanym, silnym lub ekstremalnym. Dlatego też skuteczne uśmierzanie bólu pooperacyjnego powinno być jednym z priorytetów zintegrowanego, nowoczesnego postępowania okołooperacyjnego, którego składowymi poza adekwatną analgezją są wczesne odżywianie drogą przewodu pokarmowego, wczesne uruchamianie pacjentów oraz aktywna fizjoterapia. W obecnie publikowanych „Zaleceniach” zespół autorów dokonał aktualizacji poprzednich „Rekomendacji” przede wszystkim w zakresie dotyczącym metod optymalizacji uśmierzania bólu pooperacyjnego oraz nowych technik i leków wprowadzonych do terapii bólu pooperacyjnego w ostatnich latach. Zaktualizowano także algorytmy pooperacyjnego postępowania przeciwbólowego w różnych kategoriach zabiegów.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Guz pęcherzyka żółtkowego – charakterystyka grupy chorych oraz wyniki leczenia Wstęp: Guz pęcherzyka żółtkowego jest bardzo rzadko występującym, bardzo agresywnym nowotworem germinalnym jajników. Cel pracy: Celem pracy jest przedstawienie grupy chorych z tym rozpoznaniem, leczonych w Klinice Nowotworów Narządów Płciowych Kobiecych w Warszawie w latach 1994-2001. Materiał i metody: Analizie poddano 11 pacjentek. Guz pęcherzyka żółtkowego został rozpoznany u 13,25% chorych z guzami germinalnymi narządu rodnego. Wszystkie pacjentki miały przeprowadzony pierwotny zabieg operacyjny poza naszym ośrodkiem. Wyniki: Wiek chorych mieścił się w przedziale 16-44 lata. Pierwszy stopień zaawansowania według FIGO zdiagnozowano u 6 chorych (54,5%), drugi u jednej kobiety, stopień trzeci – u dwóch i czwarty u kolejnych dwóch kobiet. Wszystkie chore otrzymały od 3 do 7 cykli chemioterapii według schematu BEP. Na zakończenie leczenia pierwszorzutowego uzyskano 9 odpowiedzi całkowitych, jedną stabilizację choroby i jedną progresję. Wznowa wystąpiła u dwóch pacjentek po około pół roku od zakończenia leczenia. Łącznie niepowodzenia, czyli progresję choroby lub też jej wznowę, odnotowano u 3 chorych, co stanowiło 27,7%. Trzy chore znikły z obserwacji w okresie do 4 miesięcy od zakończenia chemioterapii. U pozostałych pacjentek nie odnotowano zgonów podczas obserwacji trwającej od 2,6 roku do powyżej 10 lat. Z trzech chorych, które miały wykonany zabieg operacyjny oszczędzający narząd rodny, jedna zaszła w ciążę i urodziła zdrowe dziecko. Wnioski: Wyleczenie pacjentki z guzem pęcherzyka żółtkowego jest obecnie możliwe. Możliwe jest także zachowanie u niej płodności. Wymaga to jednak szybkiego zastosowania leczenia składającego się z radykalnego i poprawnie wykonanego pod względem diagnostycznym zabiegu operacyjnego oraz intensywnej, wcześnie wdrożonej chemioterapii.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Zachorowalność, chorobowość i 5-letnie przeżycia chorych na raka jelita grubego w Województwie Kujawsko–Pomorskim w latach 2005–2011 na podstawie danych Narodowego Funduszu Zdrowia Wstęp: Wskaźniki zachorowalności, chorobowości i 5-letnich przeżyć obrazują sytuację epidemiologiczną raka jelita grubego oraz oceniają efektywność podejmowanych działań leczniczych. W Polsce płatnikiem świadczeń jest Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). Dane NFZ dotyczące zachorowalności, chorobowości i 5-letnich przeżyć mogą być uzupełnieniem wyników epidemiologicznych Krajowego Rejestru Nowotworów. Cel: Analiza udzielonych świadczeń przez NFZ w Bydgoszczy osobom z rozpoznanym rakiem jelita grubego w latach 2006–2011 w tym ocena zachorowalności, chorobowości i 5-letnich przeżyć chorych wśród populacji województwa kujawsko-pomorskiego. Materiał i metody: W pracy przeanalizowano świadczenia zarejestrowane w bazie danych Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy w latach 2006–2011, które zostały udzielone chorym na raka jelita grubego. Do określenia prawdopodobieństwa przeżycia wykorzystano metodę Kaplana-Meiera oraz stopę hazardu. Wyniki: W latach 2006–2011 mężczyznom udzielono o 10,1% więcej świadczeń niż kobietom. Najczęściej świadczenia udzielano chorym na raka okrężnicy (48,9%), raka odbytnicy (43,8%) i raka zgięcia esiczo-odbytniczego (7,2%). W sumie udzielono 50 410 świadczeń. Pomimo większej liczby kobiet w populacji, na raka okrężnicy zachorowało o 388 więcej mężczyzn. Prawdopodobieństwo przeżycia wyniosło 46,8% i 42,6% odpowiednio dla kobiet i mężczyzn oraz 41,8%, 44,2% i 48,9% odpowiednio dla raka okrężnicy, zgięcia esiczo-odbytniczego i odbytnicy. Wnioski: W województwie kujawsko-pomorskim w latach 2006–2011 liczba rozpoznanych raków jelita grubego wzrastała wraz z ogólną liczbą udzielanych świadczeń, które z kolei mają trend malejący w stosunku do zachorowań. Współczynniki zachorowalności i chorobowości są zmienne, wzrastały stopniowo w kolejnych latach i wynosiły 59 i 67 oraz 355 i 408 odpowiednio w 2010 roku i 2011 roku. Prawdopodobieństwo 5-letniego przeżycia wynosi 45,2%, a rozpoznanie choroby powyżej 66. roku życia zwiększa ryzyko zgonu.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Analiza czynników determinujących rozwój intelektualny dzieci i młodzieży z przepukliną oponowo-rdzeniową Wprowadzenie: Przepuklina oponowo-rdzeniowa jest wadą wrodzoną układu nerwowego w której oprócz niedowładów lub porażeń kończyn dolnych może występować nieprawidłowy rozwój intelektualny. Cel badań: Ocena czynników determinujących rozwój intelektualny dzieci i młodzieży z przepukliną oponowo- -rdzeniową. Materiał i metody: Badaniem objęto 52 dzieci i młodzieży z przepukliną oponowo-rdzeniową w wieku 4–17 lat (9,1 ± 3,8 lat), 56% dziewcząt i 44% chłopców. Rozwój intelektualny analizowano na podstawie przeprowadzonych wcześniej badań w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Oceniano stan funkcjonalny pacjentów za pomocą skali Hoffer’a oraz poziom uszkodzenia rdzenia. Do analizy rozwoju intelektualnego brano pod uwagę: czynniki demograficzne, dane z wywiadu okołoporodowego, rozwój ruchowy, stan funkcjonalny i kliniczny oraz wykształcenie rodziców. Wyniki: Przepuklinę oponowo-rdzeniową okolicy lędźwiowo- krzyżowej stwierdzono w 56%, piersiowo-lędźwiową (38%) i krzyżową u 6%. Ponad połowa badanych (56%) poruszała się na wózku inwalidzkim. Nieprawidłowy rozwój intelektualny wykazano u 39%. Stwierdzono dodatnie korelacje pomiędzy rozwojem intelektualnym pacjentów a wiekiem rozpoczęcia chodzenia i wykształceniem matki. Wykazano ujemne zależności pomiędzy rozwojem intelektualnym badanych a stanem funkcjonalnym, obecnością wodogłowia i drenażu komorowo-otrzewnowego. Wnioski: Rozwój intelektualny badanej grupy z przepukliną oponowo- rdzeniową był związany z wiekiem rozpoczęcia chodu, wykształceniem matki, stanem funkcjonalnym, obecnością wodogłowia i drenażu komorowo-otrzewnowego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Trabekuloplastyka w trybie mikropulsów – doświadczenia własne Wprowadzenie technologii mikropulsu w laseroterapii siatkówki stworzyło możliwość zastosowania tej metody również w terapii jaskry. Trabekuloplastyka wykonana w trybie mikropulsów (MLT) cechuje się skutecznością porównywalną ze skutecznością dotychczas stosowanych zabiegów ALT i SLT. Nie obserwuje się żadnych istotnych klinicznie powikłań miejscowych, a zabieg może być wielokrotnie powtarzany. Trabekuloplastyka MLT może być stosowana jako terapia pierwszego wyboru oraz jako uzupełnienie bądź zastąpienie farmakoterapii.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Oznaczanie niklu i jego związków w środowisku pracy WstępNikiel i jego związki w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego zwanym Rozporządzeniem CLP (<i>Classification, Labelling and Packaging</i>) zostały sklasyfikowane jako rakotwórcze. Substancje te występują w przemyśle przy produkcji stali i stopów oraz wytwarzaniu powłok ochronnych. W Polsce wartość najwyższego dopuszczalnego stężenia (NDS) dla niklu i jego związków, wynosząca 0,25 mg/m<sup>3</sup>, ulegnie obniżeniu do 0,1 mg/m<sup>3</sup>. Celem tej pracy było opracowanie selektywnej metody oznaczania niklu i jego związków w powietrzu na stanowiskach pracy, służącej do oceny narażenia zawodowego, zgodnej z wymaganiami dla procedur oznaczania czynników chemicznych w środowisku pracy.Materiał i metodyW badaniach stosowano spektrometr absorpcji atomowej SOLAAR M (ThermoElectron Corporation, USA) przystosowany do pracy z płomieniem, wyposażony w lampę z katodą wnękową do oznaczania niklu.WynikiOpracowana metoda oznaczania polega na: pobraniu niklu i jego związków zawartych w powietrzu na filtr membranowy, mineralizacji filtra za pomocą stężonego kwasu azotowego(V) z dodatkiem kwasu chlorowodorowego i oznaczaniu niklu z wykorzystaniem absorpcyjnej spektrometrii atomowej. Do eliminacji interferencji metali: Fe, Co, Cr i Cu, stosowano bufor lantanowy o stężeniu lantanu 1%. Metoda umożliwia oznaczenie niklu w szerokim zakresie stężeń: 0,25–10,00 μg/ml. Stężenie charakterystyczne oznaczania niklu wyniosło 0,07 μg/ml. Granica jego oznaczalności wyniosła 0,012 μg/ml, a granica wykrywalności – 0,004 μg/ml. Średnia wartość współczynnika odzysku z filtra to 1,00.WnioskiOpracowana metoda oznaczania niklu i jego związków pozwala na selektywne oznaczanie tych substancji w powietrzu na stanowiskach pracy w zakresie stężeń 0,014–0,56 mg/m<sup>3</sup> i 0,007–0,28 mg/m<sup>3</sup> dla próbki powietrza o objętości 720 l oraz na oznaczanie tej substancji zarówno od 1/10 do 2 wartości NDS dla obecnie obowiązującej wartości wynoszącej 0,25 mg/m<sup>3</sup>, jak i dla 2,5 raza niższego normatywu higienicznego proponowanego do roku 2025 jako wiążącej wartości dopuszczalnej w UE. Metoda spełnia wymagania zawarte w normie PN-EN 482. Med. Pr. 2021;72(3):267–281

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne