PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Zasoby a zaangażowanie w pracę: mediacyjna rola satysfakcji potrzeb podstawowych WstępWe współczesnej psychologii pracy wskazuje się, że poprawa funkcjonowania pracownika i organizacji odbywa się nie tylko przez zapobieganie czynnikom szkodliwym, ale także dzięki rozwojowi pozytywnych postaw wobec pracy. W świetle modelu wymagania w pracy–zasoby można przyjąć, że zasoby są istotnym czynnikiem prowadzącym do zaangażowania w pracę. Autorzy tej koncepcji sugerują ponadto, że rolą zasobów jest również zaspokajanie potrzeb. Z kolei według teorii autodeterminacji dla rozwoju motywacji wewnętrznej, a więc także zaangażowania w pracę, kluczowe jest zaspokojenie 3 potrzeb podstawowych, tj. autonomii, kompetencji i przynależności. W artykule sformułowano zatem hipotezy, że zasoby w postaci poczucia wpływu, możliwości rozwoju i klimatu społecznego w pracy są dodatnio związane z zaangażowaniem w pracę. Satysfakcja potrzeb podstawowych, odpowiednio, autonomii, kompetencji i przynależności, stanowią natomiast mediatory tych związków.Materiał i metodyGrupa badana składała się z 200 pracowników w wieku 18–35 lat, zatrudnionych w bezpośrednim kontakcie z klientem. Pomiar zasobów odbywał się za pomocą podskal <i>Kopenhaskiego kwestionariusza psychospołecznego</i>, do pomiaru satysfakcji potrzeb wykorzystano <i>Skalę pomiaru satysfakcji/frustracji uniwersalnych potrzeb życiowych w pracy</i>, a zaangażowanie w pracę mierzono <i>Utrechcką skalą zaangażowania w pracę</i>.WynikiPrzeprowadzono analizy regresji z efektem mediacji dla 3 modeli. Wykazano, że poczucie wpływu stanowi predyktor zaangażowania w pracę, a w związku tym pośredniczy satysfakcja potrzeby autonomii. Możliwości rozwoju są dodatnio związane z zaangażowaniem w pracę, a satysfakcja potrzeby kompetencji jest mediatorem w tej relacji. Z kolei w związku klimatu społecznego w pracy z zaangażowaniem w pracę mediacyjną rolę odgrywa satysfakcja potrzeby przynależności.WnioskiWyniki pozwoliły przyjąć postawione hipotezy na temat pośredniczącej roli satysfakcji potrzeb w związku zasobów z zaangażowaniem w pracę. Ustalenia te zwiększają wiedzę na temat roli zasobów i satysfakcji potrzeb oraz mechanizmów kształtowania zaangażowania w pracę. Tym samym, pomimo ograniczeń badania, uzyskane wyniki potwierdzają i rozwijają teorie wymagania w pracy–zasoby i autodeterminacji.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Szczawnica jako przykład rozwoju zrównoważonego gminy uzdrowiskowej Zagadnienie analizowane w poniższym artykule dotyczy rozwoju zrównoważonego miejscowości, na przykładzie gminy uzdrowiskowej Szczawnica. Gminy uzdrowiskowe to taka kategoria gmin na obszarze których położone są uzdrowiska, i których aktywność gospodarcza została mocno ograniczona przede wszystkim w celu ochrony walorów uzdrowiskowych. Do niedawna uzdrowiska kojarzyły się wyłącznie jako obszary specjalnej ochrony, na których może być przede wszystkim prowadzone leczenie uzdrowiskowe, a w niewielkim stopniu inna działalność taka jak turystyka, rekreacja czy sport. Tak jednostronnie wykształcony i utrwalony przez lata model funkcjonowania miejscowości uzdrowiskowych doprowadził w rezultacie do olbrzymich problemów związanych z funkcjonowaniem gmin uzdrowiskowych. Nie były one bowiem przygotowane do nowych wyzwań gospodarki rynkowej, otwarcia rynku europejskiego i wzrastającej konkurencji. Na szczęście większość gmin uzdrowiskowych szybko dostrzegła istniejące zagrożenie, i od połowy lat dziewięćdziesiątych zaczęła gwałtownie przebudowywać swoją ofertę uzdrowiskową, starając się wielokierunkowo rozwijać swoje miejscowości, ale w zgodzie z zasadą rozwoju zrównoważonego. Przykładem uzdrowiska, które buduje swoją pozycję w oparciu o zasady rozwoju zrównoważonego jest Szczawnica. Gospodarka miasta Szczawnica od lat kojarzona jest z dobrze rozwiniętą sferą usług uzdrowiskowych i turystycznych. Gmina konsekwentnie realizuje zadania z zakresu sfer społecznej, uzdrowiskowej, gospodarczej, turystycznej, kulturalnej czy sportowej będących wyrazem wielowymiarowości lokalnego rozwoju zrównoważonego w myśl zasady mówiącej, iż wszystkie działania i decyzje podejmowane przez lokalne władze samorządowe mają swoje skutki pośrednie i bezpośrednie oraz bliskie i odległe zarówno w czasie jak i przestrzeni.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Wiedza w zakresie karmienia piersią wśród kobiet po porodzie Cel pracy. Celem pracy było zbadanie stanu wiedzy kobiet po porodzie na temat karmienia naturalnego. Materiał i metodyka. W badaniu wzięło udział 300 kobiet po porodzie w wieku od 18 do 41 lat. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety. Uzyskane wyniki badań zostały poddane analizie statystycznej i opisowej z zastosowaniem oprogramowana STATISTICA 12.0 (StatSoft). Dla cech jakościowych do wykrycia istnienia zależności pomiędzy analizowanymi zmiennymi użyto testu Chi2. Wyniki. Wśród ankietowanych 83,33% kobiet uważało, iż karmienie piersią należy rozpocząć w ciągu dwóch godzin po porodzie. Zauważono istotną statystycznie zależność pomiędzy wiedzą na ten temat a miejscem zamieszkania, statusem socjoekonomicznym oraz sposobem zakończenia ciąży. Wykazano także związek pomiędzy wiedzą na temat zaleceń WHO co do najkrótszego okresu wyłącznego karmienia piersią a wykształceniem oraz liczbą posiadanych dzieci. Najwięcej respondentek uznało Internet i telewizję jako kluczowe źródła, z których czerpią wiedzę na temat karmienia. Wnioski. Ankietowane biorące udział w badaniu prezentowały bardzo wysoki poziom wiedzy odnośnie do zaleceń związanych z karmieniem naturalnym.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Wybrane zwyczaje żywieniowe dzieci i młodzieży w wieku 10-15 lat Cel badań. Celem badań była ocena wybranych zwyczajów żywieniowych w grupie dzieci i młodzieży, uczęszczających do białostockich szkół podstawowych i gimnazjów. Materiał i metody. Łącznie przebadano 1829 dzieci w wieku 10-15 lat (884 dzieci ze szkół podstawowych i 945 uczniów gimnazjów). U badanych dokonano pomiarów wysokości i masy ciała, które posłużyły do wyliczenia wskaźnika masy ciała BMI. Wartość BMI odniesiono do siatek centylowych przyjmując kryteria oceny zalecane przez Instytut Matki i Dziecka w Warszawie. Ocena zwyczajów żywieniowych dzieci i młodzieży została przeprowadzona za pomocą kwestionariusza ankiety (opracowanego w Zakładzie Dietetyki i Żywienia Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku). Kwestionariusz zawierał pytania dotyczące; liczby, rodzaju zwyczajowo spożywanych posiłków, ich regularności, częstotliwości dojadania między nimi oraz częstotliwości spożywania wybranych grup produktów spożywczych. Wyniki. W badanej grupie 1829 uczniów należną masę ciała stwierdzono u ponad 66% badanej populacji. Analizując liczbę spożywanych posiłków stwierdzono, że blisko połowa wszystkich badanych uczniów spożywała 4 posiłki dziennie. Do posiłków spożywanych z największą częstotliwością należały obiad, pierwsze śniadanie i kolacja. Wykazano, iż dziewczęta zarówno z młodszej jak i starszej grupy wiekowej istotnie częściej uwzględniały w swoich racjach pokarmowych spożywanie drugich śniadań w porównaniu z chłopcami. Dość powszechnym zjawiskiem wśród wszystkich badanych dzieci było dojadanie między posiłkami. Odnotowano we wszystkich porównywanych grupach niskie spożycie kasz, pieczywa razowego, mleka, serów twarogowych, ryb, roślin strączkowych oraz surowych warzyw. Jednocześnie wykazano, iż zarówno starsi jak i młodsi chłopcy istotnie częściej spożywali mięso i jego przetwory w porównaniu z dziewczętami. Tendencję odwrotną odnotowano w przypadku spożycia surowych owoców. Większość badanych dzieci i młodzieży bez względu na płeć deklarowała nadmierne spożycie słodyczy, co może mieć niekorzystny wpływ na ich dalszy rozwój i zdrowie. Wnioski. Wykazane w badaniu własnym występowanie znacznego odsetka dzieci z nadmierną masą ciała przy utrzymującym się nieprawidłowym sposobie żywienia badanych dzieci wymaga ukierunkowanych działań edukacyjnych z zakresu profilaktyki chorób dietozależnych, zarówno w środowisku szkolnym jak i domowym.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Nieinwazyjne badania obrazujące w kardiologii Wprowadzenie. Nieinwazyjne badanie kardiologiczne to najbezpieczniejsza, a przy tym szybka i relatywnie tania możliwość oceny funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. Popularność oraz szczególna aprobata i uznanie dla wszystkich stosowanych technik, takich jak: echokardiografia, echokardiografia obciążeniowa, pozytonowa tomografia emisyjna, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, rezonans magnetyczny, związane są nie tylko z odpowiednim wysokiej jakości sprzętem, ale również z dużym doświadczeniem lekarza przeprowadzającego badanie. Cel pracy. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najczęściej stosowanych metod diagnostycznych w kardiologii nieinwazyjnej jakimi są: echokardiografia, echokardiografia obciążeniowa, pozytonowa tomografia emisyjna, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, rezonans magnetyczny. Opis stanu wiedzy. Wprowadzenie badania echokardiograficznego do diagnostyki kardiologicznej miało przełomowe znaczenie dla rozwoju tej dziedziny medycyny. Badanie echokardiograficzne obciążeniowe może być wykonywane zarówno metodą obciążenia wysiłkowego, stymulacją elektryczną, jak i metodą obciążenia farmakologicznego. Badanie PET przydatne jest w diagnostyce żywotności mięśnia sercowego – pozwala na pomiar aktywności fizjologicznej mięśnia sercowego. Badania scyntygraficzne najczęściej stosowane są w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca oraz u osób, które są obciążone pośrednim ryzykiem wystąpienia choroby niedokrwiennej serca. Podsumowanie. Mimo iż od dawna mówi się o pandemii chorób sercowo-naczyniowych, to jednak pacjenci podstawowej opieki zdrowotnej nie korzystają z możliwości badań w kierunku ChUK. Wymaga to wprowadzania nowych rozwiązań, planów i programów zdrowotnych na skalę ogólnokrajową.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Podaz kwasu foliowego i cyjanokobalaminy w calodziennych racjach pokarmowych kobiet z terenu Dolnego Slaska Oceniono podaż kobalaminy i kwasu foliowego w całodziennych racjach pokarmowych kobiet (n=960) z terenu Dolnego Śląska. Do tego celu wykorzystano 24-godzinny wywiad żywieniowy. W średniej całodziennej racji pokarmowej wykazano niewystarczające spożycie kwasu foliowego (221,5 mcg), które realizowało 79% zaleceń. W średniej całodziennej racji pokarmowej wykazano niewystarczające spożycie cyjanokobalaminy (2,9 mcg), które realizowało 97% zaleceń. W badanej grupie kobiet wykazano niski poziom wiedzy o znaczeniu tych witamin dla zdrowia oraz potrzebę wzmożonej edukacj i prozdrowotnej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Analiza czynników warunkujących ocenę satysfakcji położnic ze świadczonej opieki okołoporodowej Wprowadzenie i cel pracy. Okres ciąży, porodu i połogu to wyjątkowy czas w życiu kobiety, który wymaga zapewnienia jej holistycznej, kompleksowej opieki i wsparcia. Celem pracy jest analiza czynników warunkujących ocenę satysfakcji położnic ze świadczonej opieki okołoporodowej. Materiał i metoda. Badania zostały przeprowadzone w okresie od marca do kwietnia 2014 roku wśród 150 położnic – pacjentek lubelskich szpitali. Zastosowano w nich metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem techniki kwestionariuszowej. Narzędzie badawcze stanowił autorski kwestionariusz ankiety obejmujący pytania dotyczące ogólnej jakości opieki okołoporodowej świadczonej przez lekarza i położną oraz charakterystyki badanych kobiet. Wyniki. Przeprowadzona analiza statystyczna wykazała istotną statystycznie zależność pomiędzy oceną poziomu satysfakcji położnic ze świadczonej opieki okołoporodowej a ich wyksztalceniem, miejscem zamieszkania, stanem cywilnym, posiadaną liczbą dzieci, aktywnością zawodową, samooceną/oceną dotyczącą prawidłowego przebiegu: ciąży, porodu i przeżyć związanych z porodem, rodzajem porodu i czasem przebywania na oddziale położniczym (p < 0,05). Wnioski. Położnice z wykształceniem wyższym, posiadające jedno dziecko, mieszkające w mieście, będące w związku małżeńskim, aktywne zawodowo, które rodziły naturalnie, pozytywnie oceniające przebieg ciąży, porodu, jak i przeżycia związane z samym porodem oraz dłużej przebywające na oddziale położniczym wyżej i lepiej oceniają opiekę okołoporodową. Opieka okołoporodowa świadczona przez lekarza i położną została oceniona pozytywnie w opinii położnic. Konieczna jest jednak jej systematyczna ocena w celu spełniania oczekiwań kobiet i doskonalenia świadczonej opieki.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Badanie organizacji domowej przestrzeni roboczej młodzieży do pracy z komputerem W artykule przedstawiono wyniki badań organizacji domowej przestrzeni roboczej do pracy z komputerem. Badania dotyczyły młodzieży szkolnej w wieku od 17 do 18 lat uczącej się w Zespole Szkół Administracyjno-Socjalnych w Bytomiu i były przeprowadzane we wrześniu 2009 r. Do badań zastosowano socjometryczne narzędzie w postaci autorskiej ankiety w formie kryterialnego kwestionariusza w układzie matrycowym. Interpretacji wyników dokonano metodą rangowania średnich ważonych z odpowiedzi na poszczególne kryteria analityczne i cząstkowe.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Analiza funkcjonowania systemów zarządzania środowiskowego w polskich przedsiębiorstwach przemysłowo-usługowych i jednostkach samorządowych Artykuł prezentuje wyniki badań służących ocenie wdrażania i funkcjonowania Systemów Zarządzania Środowiskowego (SZŚ) w Polsce. Materiałem badawczym były odpowiedzi udzielane przez przedstawicieli jednostek certyfikujących systemy ISO 14001 i EMAS, jak również osób zajmujących się wdrażaniem i nadzorowaniem tych systemów w przedsiębiorstwach, zakładach usługowych oraz w samorządach terytorialnych. W Polsce, wśród systemów zarządzania środowiskowego najbardziej rozpoznawalna jest norma ISO 14001. Pomimo wzrostu prestiżu i pozycji rynkowej podmiotu posiadającego certyfikat EMAS, zainteresowanie przedsiębiorstw i innych jednostek tym SZŚ jest bardzo niskie. Wdrożenie norm ISO 14001 i EMAS stopniowo zmniejsza presję na środowisko, natomiast nie zawsze wpływa pozytywnie na wyniki finansowe przedsiębiorstw. Dlatego skutecznym bodźcem do rozwoju systemów zarządzania środowiskowego w Polsce może być wprowadzenie preferencji finansowych dla podmiotów, które wdrożyły takie systemy.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Poczucie własnej uogólnionej skuteczności a wybory żywieniowe młodych kobiet rekreacyjnie uprawiających fitness Wstęp. Poprawie potencjału zdrowotnego człowieka sprzyjają rekreacyjna aktywność fizyczna i racjonalny sposób żywienia, które są warunkowane różnymi czynnikami, w tym cechami osobowości jednostki. Cel pracy. Celem badań była analiza zależności między poczuciem własnej uogólnionej skuteczności a częstością konsumpcji wybranych produktów spożywczych w grupie młodych kobiet rekreacyjnie uprawiających fitness. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 200 młodych kobiet (25–35 lat), regularnie podejmujących rekreacyjną aktywność fizyczną w małopolskich klubach fitness. Zastosowano autorski kwestionariusz częstości spożywania produktów i Skalę Własnej Uogólnionej Skuteczności (GSES) Schwarzera i wsp. Analizę wyników przeprowadzono z zastosowaniem testu U Manna-Whitneya i współczynników korelacji rangowych Spearmana w pakiecie statystycznym PQStat ver. 1.6. Wyniki. Analiza statystyczna wykazała, że wraz ze wzrostem poczucia skuteczności kobiet wrastała częstość spożywania pieczywa razowego (p<0,01), ryżu i makaronu razowego (p<0,001), nasion strączkowych (p<0,05), mlecznych przetworów fermentowanych (p<0,05), ryb (p<0,01), owoców morza (p<0,05), mięsa (p<0,05) i soków warzywnych (p<0,05). Porównanie średniej częstości konsumpcji produktów spożywczych w zależności od poziomu skuteczności dowiodło, że kobiety o wysokim jej nasileniu istotnie częściej spożywały pieczywo razowe (p<0,05), ryż i makaron razowy (p<0,001), sery twarogowe o obniżonej zawartości tłuszczu (p<0,01), owoce morza (p<0,05), oliwę z oliwek (p<0,05), soki warzywne (p<0,05), napoje słodkie (p<0,05) i wodę mineralną (p<0,05), a istotnie rzadziej pieczywo jasne (p<0,05) niż kobiety o niższej samoskuteczności. Wnioski. Wykazano predykcyjną rolę poczucia własnej uogólnionej skuteczności w odniesieniu do jakościowych aspektów sposobu żywienia młodych aktywnych fizycznie kobiet, ze wskazaniem na bardziej racjonalne wybory żywieniowe kobiet o wyższym jej nasileniu.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Występowanie 3-monochloropropano-l,2-diolu (3-MCPD) w produktach spożywczych 3-Monochloropropano-1,2-diol (3-MCPD) jest zanieczyszczeniem chemicznym zaliczanym do chloropropanoli. 3-MCPD w żywności może powstawać w wyniku procesu jej wytwarzania lub przechowywania. Po raz pierwszy obecność 3-MCPD stwierdzono w hydrolizatach białek roślinnych (HVP) produkowanych z użyciem kwasu solnego i w podwyższonej temperaturze. W badaniach na szczurach udowodniono działanie kancerogenne tego związku, jednakże nie potwierdzono działania genotoksycznego in vivo. Celem badań było oznaczenie zawartości 3-MCPD w produktach spożywczych pochodzących z obrotu i porównanie z dopuszczalnym limitem ustanowionym przepisami UE . Zbadano 99 próbek produktów spożywczych w tym: sosy sojowe, hydrolizat białka sojowego, cukier, zupy w proszku, kostki rosołowe, wyroby piekarskie, chipsy i tłuszcze jadalne. W 15% badanych próbek stwierdzono zawartość 3-MCPD poniżej 10 μg/kg; w 63% poziom 3-MCPD wynosił powyżej 10 μg/kg, w 22% badanych próbek produktów spożywczych nie stwierdzono występowania 3-MCPD. Oznaczenia wykonywano przy zastosowaniu chromatografu gazowego z detektorem mas (GC/MS).

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Piany fenolowo-formaldehydowe w górnictwie podziemnym - przeznaczenie, toksyczność i szkodliwość - środki ochrony osobistej W artykule przedstawiono charakterystykę pian fenolowo-formaldehydowych, ich przeznaczenie w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych oraz zagrożenia związane z ich bezpośrednim stosowaniem. Szczególną uwagę zwrócono na ich toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjalną możliwość emisji substancji szkodliwych oraz niezbędne warunki bezpieczeństwa i higieny pracy oraz środki ochrony osobistej przy ich stosowaniu.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Badania uwarunkowań spożywania napojów energetyzujących przez studentów Wprowadzenie. Napoje energetyzujące zaliczane są do jednych z najbardziej popularnych produktów funkcjonalnych. Zawarte w nich substancje bioaktywne mogą wywoływać korzystny wpływ na organizm, choć nadmierne spożycie napojów energetyzujących lub stosowanie ich niezgodnie z ich przeznaczeniem może stanowić zagrożenie dla zdrowia. Cel badań. Przedmiotem pracy było zbadanie i ocena uwarunkowań i okoliczności spożywania napojów energetyzujących oraz wiedzy i opinii wybranej grupy studentów na powyższy temat. Materiał i metoda. Badania przeprowadzono w Warszawie w marcu 2011 roku wśród 92 studentów Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW) oraz Akademii Wychowania Fizycznego (AWF). W pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. Wyniki. Napoje energetyzujące spożywało 67% badanych. Badani spożywali napoje energetyzujące głównie w celu zmniejszenia senności (45,2%). Najczęściej pili je podczas nauki w sesji egzaminacyjnej (21,0%), a po ich wypiciu odczuwali pobudzenie (72,9%), kołatanie serca (32,2%) oraz bezsenność (25,8%). Osoby spożywające napoje energetyzujące uważały je za skuteczne (88,7%), smaczne (41,9%) i niebezpieczne dla zdrowia (43,6%). Zdecydowana większość badanych (80,7%) mieszała napoje energetyzujące z alkoholem. Co czwarty badany nie czytał składu spożywanych napojów. Wnioski. Napoje energetyzujące okazały się popularnym produktem spożywczym wśród studentów. Po wypiciu napojów energetyzujących studenci najczęściej odczuwali pobudzenie, ale również niekorzystne objawy. Należy zwracać uwagę na skład napojów energetyzujących, co świadczy o świadomości konsumentów.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Badania przezywalnosci Heliobacter pylori w mleku W związku z brakiem doniesień na temat występowania Heliobacter pylori w żywności oraz źródeł infekcji i sposobu przenoszenia tych bakterii na ludzi przeprowadzono badania nadprzeżywalnością H. pylori w mleku przechowywanym w temperaturze pokojowej oraz w lodówce w temperaturze 5-TC.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Zespół odpychania – rola koncepcji Bobath Zespół odpychania jest opisywany jako częste, ale niezbyt dobrze znane zaburzenie postawy ciała charakteryzowane przez wychylenie w stronę przeciwną do uszkodzonej półkuli mózgu oraz aktywny opór pacjenta na zewnętrzne działania mające na celu przywrócenie mu rzeczywistej pozycji pionowej. Zespół odpychania występuje częściej u chorych z przebytym incydentem naczyniowym mózgu. Został po raz pierwszy opisany przez Patricię M. Davies (starszego seniora instruktora IBITA) w 1985 roku. Terapia według koncepcji Bobath powinna obejmować nie tylko specjalne ćwiczenia, ale też używanie wizualnych przedmiotów jako punktów odniesienia. Podstawowym celem usprawniania jest wykształcenie właściwego mechanizmu odruchu postawy. Istotą takiego działania jest usuwanie przeszkód blokujących realizację prawidłowych wzorów posturalnych i motorycznych oraz dostarczenie prawidłowych doświadczeń sensomotorycznych. Terapia ta jest procesem długotrwałym, wymagającym cierpliwości i indywidualnego dopasowania do poszczególnych chorych, zależnie od deficytu motorycznego i poznawczego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu
Łagodne zdarzenia niepożądane po podaniu jodowego środka kontrastującego w badaniu tomografii komputerowej Wprowadzenie. Środki kontrastujące (ŚK) w tomografii komputerowej (TK) ułatwiają różnicowanie pomiędzy poszczególnymi tkankami. Jednym z najczęściej stosowanych preparatów jest Ultravist (Iopromid), jodowy monomer rozpuszczalny w wodzie. Specyfiką środków kontrastujących jest możliwość wystąpienia u pacjenta reakcji niepożądanych o różnym charakterze. Reakcje łagodne są bardzo rzadko opisywane w literaturze radiologicznej. Cel pracy. Celem pracy była analiza lekkich powikłań po podaniu jodowego środka kontrastującego Ultravistu 300 i 370 drogą dożylną w badaniach tomografii komputerowej. Materiał i metoda. Grupę badaną stanowiło 160 pacjentów, którym podczas badania TK podano dożylnie Ultravist. W pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, technikę ankiety, narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz. W analizie statystycznej wykorzystano test Chi-kwadrat niezależności oraz dokładny test Fishera (p<0,05). W obliczeniach posłużono się programem Statistica 10.0 StatSoft i PASW Statistic 17.0 Predictive Solutions. Wyniki. Łagodnymi powikłaniami występującymi najczęściej bezpośrednio po dożylnym podaniu ŚK są: odczucie ciepła, wrażenie oddawania moczu oraz dziwny smak w ustach. Pacjenci, którzy otrzymali Ultravist 300 wskazywali na odczucie ciepła częściej niż ci, którzy otrzymali Ultravist 370 (p= 0,001). Nie potwierdzono zależności pomiędzy ilością ŚK i prędkością podania a objawami niepożądanymi w miejscu wkłucia. Wnioski. Łagodne zdarzenia niepożądane po podaniu ŚK mijają samoistnie, nie wymagają farmakoterapii. Symptomy te są jednak istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa i współpracy z pacjentem podczas wykonywania badania oraz opieki nad pacjentem po jego zakończeniu.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o zdrowiu