PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Recenzje, omówienia Anne Schwan: Werbung Statt Waffen. Wie Strategische AuSSenkommunikation die AuSSenpolitik VerÄndert (Agnieszka Szymańska)Jan Pleszczyński: Epistemologia komunikacji medialnej. Perspektywa ewolucyjna (Ignacy S. Fiut)Krzysztof Miller: 13 wojen i jedna (Magdalena Hodalska)Barbara Centek: Naukowe i popularnonaukowe czasopisma Lubelszczyzny 1944-1989 (Ewelina Kristanova)Eugeniusz Kurzawa: Andrzej K. Waśkiewicz – miejsca opuszczone (Janusz Łastowiecki)

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Filtrowanie społecznościowe w internecie – nowy sposób docierania do treści i jego konsekwencje Artykuł pokazuje, że internetowym portalom informacyjnym zarabiającym na reklamach nie opłaca się filtrować treści przed publikacją. Potencjalnie każda z nich może przyciągnąć uwagę odbiorców, a wiele mało popularnych treści może generować większe przychody niż niewiele tych najpopularniejszych. Dlatego mechanizmy filtrowania treści i nadawania im znaczenia ulegają zmianie. Dzieje się to już nie w redakcji przed publikacją, ale coraz częściej po publikacji, przede wszystkim w serwisach społecznościowych, gdzie użytkownicy polecają sobie wzajemnie treści, społecznie ustalając ich istotność i wartość. Przedstawione wyniki badań empirycznych potwierdzają, że to właśnie czynności związane z docieraniem do informacji i jej filtrowaniem są podstawowymi sposobami korzystania z serwisów społecznościowych. Konsekwencją zmian w zakresie selekcji i dystrybucji informacji jest malejąca rola redakcji w kształtowaniu agendy.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Dziennikarzom wstęp wzbroniony: kryzys na polsko-białoruskiej granicy w 2021 r. jako wydarzenie (nie)relacjonowane przez media Celem przeprowadzonego badania było zidentyfikowanie źródeł informacji o kryzysie migracyjnym na wschodniej granicy Polski w 2021 r. Ponieważ polski rząd wprowadził stan wyjątkowy w strefie przygranicznej, a dziennikarzom zakazał do niej wstępu, powstała sytuacja wyjątkowa, szczególnie nadająca się do badania źródeł i kierunków przepływu informacji. Kryzys na granicy polsko-białoruskiej w 2021 r. stanowi przykład problemu globalnego (migracje) skonfrontowanego z lokalnym kontekstem, który ograniczył siłę platform i portali internetowych ze względu na położenie geograficzne oraz uwarunkowania geopolityczne. Metody badań: badanie było prowadzone w trakcie trwania kryzysu (wrzesień–grudzień 2021 r.), wobec czego wykorzystano metodę etnograficzną, metaanalizę raportów o kryzysie, a także analizę ilościową kont na Facebooku i Twitterze oraz na stronach internetowych wybranych mediów. Uzyskane wyniki wykazały, że platformy online pełniły w czasie tego kryzysu rolę kanałów komunikacji dla źródeł rządowych – polskich i białoruskich. Konta agend polskiego rządu, takich jak Straż Graniczna, miały przewagę w liczbie obserwujących nad kontami organizacji pozarządowych takich jak Grupa Granica. Zakaz wstępu dziennikarzy do strefy przygranicznej, wprowadzony przez polskie władze, spowodował, że w obiegu międzynarodowym (np. w BBC i CNN online) pojawiły się przekazy wizualne pochodzące z białoruskich mediów i agencji informacyjnych. W badanym przypadku platformy internetowe były z powodzeniem wykorzystywane przez aktorów politycznych i jako takie pełniły rolę pośredników cyfrowych, nie ingerując w przepływ informacji.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Media publiczne – obywatelskie czy narodowe? Najnowszy dyskurs parlamentarny o mediach w kontekście zmian w ustawie o radiofonii i telewizji Od momentu uchwalenia w 1992 r. ustawa o radiofonii i telewizji była wielokrotnie nowelizowana, konsekwencją zmian były roszady personalne w mediach publicznych. Po zwycięskich wyborach PiS zapowiada całościową reformę mediów publicznych. Wśród polityków wszystkich opcji reprezentowanych w Sejmie przeważa zdanie, że media wymagają naprawy. Artykuł przedstawia dyskusję wokół rządowej reformy mediów publicznych rozpoczętą w grudniu 2015 r. Podstawą rozważań jest analiza debaty parlamentarnej wokół nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji autorstwa PiS oraz wyniki badań kwestionariuszowych zrealizowanych przez serwis MamPrawoWiedziec.pl jesienią 2015 r.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Medialny wizerunek sportsmenki w trakcie i po zakończeniu kariery na przykładzie Justyny Kowalczyk-Tekieli Celem niniejszego artykułu jest ukazanie medialnego obrazu sportsmenki na podstawie przekazów medialnych, publikowanych na internetowych portalach informacyjnych, a dotyczących Justyny Kowalczyk. Problemem badawczym podjętym w przeprowadzonym badaniu był medialny wizerunek sportsmenki, z uwzględnieniem podziału na dwa okresy: w trakcie kariery i po zakończeniu kariery. Materiałami wykorzystanymi w trakcie analizy były jednostki wypowiedzi medialnej dotyczące Justyny Kowalczyk, a zamieszone na trzech portalach internetowych: Sport.pl, Interia.pl oraz Onet.pl. Analiza była podzielona na dwie części – okres kariery i okres po zakończeniu kariery. W procesie konstruowania badania postawiono trzy hipotezy badawcze. Dotyczyły one głównie różnic w kontekstach (obszarach życia), w jakich przedstawiana była bohaterka przekazów w trakcie i po zakończeniu kariery. Wyniki przeprowadzonej analizy pozwoliły porównać medialny wizerunek sportowca na różnych etapach jego kariery.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Mem – specjalne medium informacyjne. Stan badań polskiego piśmiennictwa m.in. w dziedzinie nauk o kulturze i religii W artykule przedstawiono stan badań dotyczących zjawiska memu oraz memu internetowego w obszarze nauk o kulturze i religii, a także historii, językoznawstwa, literaturoznawstwa i kulturoznawstwa. Przeanalizowano treść publikacji, by wskazać, w jaki sposób polscy badacze postrzegają pojęcie memu i memu internetowego oraz jakie cechy i funkcje im przypisują. Uwzględniono opracowania opublikowane w latach 2000–2019, na podstawie danych w katalogach NUKAT i Biblioteki Narodowej w Warszawie oraz wyszukiwarce naukowej Google Scholar.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Elementy autoprezentacyjne w serwisie informacyjnym radia lokalnego Artykuł przedstawia, w jaki sposób lokalne stacje radiowe mówią o sobie w serwisie informacyjnym: jakie miejsce zajmują elementy autoprezentacyjne w strukturze globalnej serwisu oraz pojedynczej wiadomości; jakiego typu środki językowe są wykorzystywane; jakie role, funkcje i cechy rozgłośnie usiłują sobie w ten sposób przypisać. Zbadano ponad 100 serwisów informacyjnych nadanych przez piętnaście rozgłośni w Warszawie, Krakowie i Poznaniu.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Zaczytani bohaterowie książek. Obraz czytelnika w wybranych gatunkach literackich. Analiza porównawcza Artykuł prezentuje obraz czytelnika na postawie wybranych utworów w literaturze fantasy (Księgowir Paula Glennona), romansowej (Babunia Frederique Deghelt), antyutopijnej (451° Fahrenheita Raya Bradbury’ego) i kryminalnej (Biblioteka cieni Mikkela Birkegaarda). Można zauważyć wiele podobieństw i różnic między sposobami przedstawienia motywu czytelnika. Gatunek literacki ma wpływ na kreowanie wizerunku czytającego bohatera. Protagoniści czytają od dzieciństwa lub od przełomowego wydarzenia w ich życiu. Podczas lektury napotykają na pewne przeszkody, co sprawia, że historia staje się bardziej interesująca. Książki mają moc zmieniania życia fikcyjnych bohaterów.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Arabska Wiosna w tureckiej codziennej prasie anglojęzycznej Celem artykułu jest przedstawienie wyników analizy treści tureckiej codziennej prasy anglojęzycznej pod kątem ukazywania protestów na Bliskim Wschodzie nazywanych Arabską Wiosną. Dwieście dwadzieścia pięć artykułów pochodzących z dzienników „Hürriyet Daily News” i „Today’s Zaman” w okresie styczeń–czerwiec 2011 przeanalizowano pod kątem agenda setting i framingu oraz jakościowo, bazując na schemacie George'a Gerbnera. Pierwsza część pracy jest poświęcona krótkiej charakterystyce tureckiego rynku prasowego, następnie opisano metodologię badań. Przedstawienie wyników badań zostało podzielone na dwie części – ilościową analizę zawartości oraz pogłębioną jakościową analizę treści.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Kompetencje medialne – próba pomiaru W artykule naświetlono zagadnienia diagnozy (assessment) i pomiaru (measurment) kompetencji medialnych. Głównym celem przeprowadzonych badań było uchwycenie poziomu wiedzy młodzieży na temat mediów. Próbowano określić wpływ wydarzenia edukacyjnego, jakim jest Olimpiada Wiedzy o Mediach, na poziom kompetencji medialnych. Zidentyfikowano również główne obszary realnych potrzeb edukacyjnych w tym zakresie. Metody badań: w tym celu dokonano walidacji miar kompetencji medialnych Setha Ashleya i współpracowników (2013) oraz Melissy Tully i Emily Vragi (2015) na gruncie polskim. Zweryfikowano także dodatkowe wskaźniki związane z postawami wobec wiedzy medialnej i wybranych zagadnień medialnych; w tym celu przeprowadzono dwa badania ankietowe – na próbie lubelskich uczestników Olimpiady Wiedzy o Mediach oraz wśród pozostałych uczniów klas III wybranych lubelskich szkół ponadpodstawowych. Na przykładzie obu grup (132 respondentów) wykazano, że kompetencje medialne są wielowymiarową konstrukcją, a niektóre wskaźniki korelują z wiedzą i postawami wobec mediów. Wyniki testu wiedzy wskazały, że faktyczna wiedza młodzieży dotycząca oddziaływania mediów jest niższa niż jej samoocena w tym zakresie. Natomiast postawy wobec edukacji medialnej okazały się ambiwalentne. Ani uczestnictwo w Olimpiadzie Wiedzy o Mediach, ani subiektywna ocena własnych kompetencji nie miały wpływu na różnice w zakresie wiedzy o mediach i w postawach wobec edukacji medialnej. Wyniki wskazały natomiast na znaczącą rolę edukacji pozaformalnej, zarówno rozmów o mediach w domu rodzinnym, jak i doświadczeń związanych z dodatkowymi zajęciami medialnymi realizowanymi w szkole.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Ramy interpretacyjne jako narzędzie badań medioznawczych Celem artykułu jest pokazanie, w jaki sposób koncepcja ram interpretacyjnych może być zastosowana przy badaniu tekstów medialnych. W części pierwszej przedstawiono, jak rozwijała się ta koncepcja, poczynając od lat 70. ubiegłego wieku aż po dzień dzisiejszy – ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju w obrębie nauk o mediach. W części drugiej omówiono definicję ramy oraz rodzaje ram. W części trzeciej zajęto się problemami metodologicznymi związanymi z analizą ramową: wyborem metody badania i wyborem jednostki analizy. Zwrócono uwagę na nieuwzględnianie w analizach ram multimodalnych. W zakończeniu wyliczone zostały kwestie, które przy analizie ramowej wymagają jeszcze rozstrzygnięcia bądź doprecyzowania.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
„Polonicum” – definicja pojęcia, zakres doboru materiału, zastosowanie w bibliografii W artykule zreferowano problemy związane z tworzeniem polskiej retrospektywnej bibliografii narodowej. Przedstawiono krótki zarys historyczny tego zagadnienia (skupiając się na podstawowym wykazie literatury polskiej, czyli Bibliografii K. Estreichera), podano definicję polonicum funkcjonującą w dzisiejszej praktyce bibliotecznej oraz zasady doboru materiału do bibliografii narodowej. Przy omawianiu poszczególnych kryteriów (terytorialnego, narodowego, tematycznego i językowego) ukazywano na wybranych przykładach piśmiennictwa/wydawnictw z okresu XVI–XVIII w. trudności z realizacją przyjętych zasad typowania dzieł do zespołu polonica.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
'Ostatnia prosta' kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego 2019 w felietonach wstępnych na łamach tygodników opinii - przykład stymulowania negatywnych emocji Artykuł składa się z dwóch części: teoretycznej i empirycznej. W pierwszej rozważono rolę emocji i uproszczonych metod podejmowania decyzji w komunikowaniu zapośredniczonym przez media. W części drugiej przeanalizowano cztery wybrane felietony wstępne opublikowane w ostatnim tygodniu kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego (maj 2019) w tygodnikach: „Do Rzeczy” (Nr 21/2019), „Sieci” (Nr 20/2019), „Newsweek Polska” (Nr 21/2019) i „Polityka” (Nr 21/2019). Analiza miała na celu odnalezienie i określenie przykładów stymulowania negatywnych emocji ogniskowanych na kampanijnej tematyce wyborczej.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Detektyw Fryga na tropie Henryk Nagiel "Tajemnica Nalewek" i "Sęp" Powieści Nagla na ogół nie zwracały uwagi badaczy, z wyjątkiem pewnych odniesień w pracach poświęconych rozwijaniu powieści kryminalnych w Polsce, obrazu Warszawy w literaturze polskiej XIX wieku czy historii polskiej prasy emigracyjnej. Pisząc kryminały – Tajemnice Nalewek i Sępa – autor podążał za przykładem powieści obcojęzycznych, przede wszystkim angielskich i francuskich. Główny bohater jego kryminałów, detektyw Fryga, nie jest jeszcze typem naukowca, który prowadzi śledztwo w zaciszu swojego biura, biblioteki czy laboratorium. Przypomina Vidocqa i jednego z jego literackich odpowiedników, protagonistę powieści Gaboriau – policjanta Lecoqa. Podczas śledztwa Fryga wiele zawdzięcza przypadkowi i szczęściu, jest aktywny, energiczny i twórczy, starając się zaś przyspieszyć tempo wydarzeń, przejmuje inicjatywę w walce z przestępczością. W powieści Nagla tajemnica wiąże się nie tylko z motywem zbrodni, sekretem skrytym za przestępstwem i próbą rozwiązania, ale wydaje się nieodłącznym elementem rzeczywistości. Świat stworzony przez Nagla jest mroczny, niejednoznaczny i wywołuje niepokój. Rozwiązanie zagadki kryminalnej i ukaranie winnych oznacza zwycięstwo sprawiedliwości, porządku społecznego i konwencji, ale nie eliminuje poczucia zagrożenia.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Antologia poezji Jeana Molineta w kodeksie Biblioteki Narodowej 3762 III Niniejszy artykuł stanowi analizę rękopisu o sygnaturze BN 3762 III, znajdującego się w zbiorach specjalnych Biblioteki Narodowej w Warszawie. Manuskrypt warszawski zawiera kolekcję utworów poetyckich Jeana Molineta, francuskiego pisarza drugiej połowy XV wieku, związanego z dworem burgundzkim. W pierwszej części artykułu nakreślono biograﬁ ę nadwornego poety i oﬁ cjalnego kronikarza książąt burgundzkich – Jeana Molineta. Następnie zostały zamieszczone i omówione wyniki badań uzyskane w wyniku przeprowadzonej analizy kodykologicznej poszczególnych elementów kodeksu warszawskiego (budowa ﬁ zyczna, historia a także zawartość manuskryptu). Po przeprowadzeniu szczegółowej analizy można stwierdzić, że w kodeksie BN 3762 III znajduje się nieznana redakcja utworów Jeana Molineta, sporządzona w pierwszej ćwierci XVI w.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Wizerunek i reputacja organizacji: informacyjny i zarządczy potencjał – część II Cel i tezy: celem artykułu jest zbadanie, czy i ewentualnie pod jakimi warunkami obecnie priorytetowy cel praktyki public relations – wizerunek – może służyć założeniom teorii PR mieszczącym się w stwierdzeniu „PR funkcją zarządzania organizacją”. Teza wyjściowa zakłada, że wizerunek jako komunikacyjne medium/przekaźnik i jednocześnie przekaz muszą charakteryzować bardzo określone cechy, tak aby PR mógł być wykorzystany jako funkcja w zarządzaniu organizacją. Koncepcja/metody badań: wiedza i studia literaturowe uwzględniające pozycje polskie i obcojęzyczne, w tym własne – z obszaru PR, komunikowania oraz zarządzania. Ze względu na typ kontaktów przydatny był – z zakresu teorii komunikowania – dorobek dotyczący komunikowania publicznego i instytucjonalnego, a z możliwych komunikacyjnych aspektów interpretacji tematu – aspekt instrumentalny. Wyniki i wnioski: wnioski są zawarte w dwóch hipotezach artykułu: (1) wizerunek/reputacja może służyć realizacji przez PR funkcji zarządzania organizacją pod warunkiem zasadniczego podniesienia wartości informacyjnej, w tym nacechowania wartościami wymaganymi przez teorię zarządzania strategicznego; (2) wymagałoby to zasadniczej reorientacji praktyki PR w zakresie podstawowego celu oraz profesjonalizacji zarządzania wizerunkiem. Wartość poznawcza/oryginalność: opracowanie ukazuje nowy problem naukowy, w zakresie zarówno celu, jak i hipotez. Identyfikuje zjawiska, mechanizmy i procesy kształtujące informacyjną wartość wizerunku/reputacji, analizuje kierunki potrzebnej reorientacji praktyki PR oraz najważniejsze korzyści, jakie w procesach zarządzania może dawać wykorzystanie wizerunki/reputacji. W swym głównym przesłaniu refleksyjnie nawiązuje do dwóch najbardziej znaczących paradygmatów w teorii public relations – teorii doskonałego public relations (gdy badamy, w jakim stopniu wizerunek w swym komunikacyjnym wyrazie może być użyty w doskonaleniu zarządzania organizacją, a przez to we wzroście efektywności organizacji) oraz relacyjnego public relations (gdy proponujemy zmianę celu wizerunkowego na relacyjny jako sposób podniesienia potencjału informacyjnego wizerunku/reputacji, a także gdy identyfikujemy bezpośrednie strategiczne korzyści z dobrych relacji z otoczeniem). Co więcej, wskazany problem badawczy jest konkretnym przykładem interdyscyplinarności nauki o komunikowaniu (jako dyscypliny z pogranicza m.in. nauk ekonomicznych, a w tych ramach zarządzania, marketingu i public relations).

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Teoria agenda-setting a nowe media Problem zmian w środowisku medialnym związany z rozwojem nowych mediów należy do największych wyzwań badawczych dla teorii agenda-setting. Biorąc pod uwagę problem aktualności teorii ustanawiania agendy w środowisku komunikacji internetowej i nowych mediów, rozważania i analizy proponowane w opracowaniu są prowadzone w celu uzyskania odpowiedzi pytanie, czy w związku z rozwojem nowych mediów ogólny wpływ mediów (tradycyjnych i nowych, czy inaczej – horyzontalnych i wertykalnych) na opinię publiczną ulega wzmocnieniu czy osłabieniu.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Na marginesie sporu wokół książki Aleksandra Janty-Połczyńskiego Wracam z Polski. List Jana Lechonia do Jerzego Giedroycia z maja 1949 r. Przełom lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku był okresem kształtowania się strategii wydawniczej Jerzego Giedroycia po przeniesieniu Instytutu Literackiego z Rzymu do Paryża. Pierwszoplanowe miejsce w działalności wydawnictwa zajął miesięcznik „Kultura”, na łamach którego dochodziło do różnych – miejscami gorących – sporów wokół linii politycznej pisma. Publikacja pierwszej części reportażu Aleksandra Janty-Połczyńskiego Wracam z Polski 1948 w miesięczniku wywołała oburzenie gros uchodźstwa niepodległościowego. Unaoczniła różnice między „polskim” Londynem a paryską „Kulturą” odnośnie stosunku do powojennej Polski. Na polecenie gen. Władysława Andersa pismo wycofano ze sprzedaży w Wielkiej Brytanii. Pod wpływem krytyki Redaktor wstrzymał dalszy druk reportażu w „Kulturze”. Całość w formie książki ukazała się jego nakładem na początku 1949 roku. Giedroyc nie poparł wraz z zespołem „Kultury” uchwały Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie z czerwca 1947 roku, która de facto zakazywała twórcom emigracyjnym drukowania w kraju „utworów swoich dawnych i nowych”. Sceptycznie odnosił się do poglądów prezentowanych m.in. przez londyńskie „Wiadomości” Mieczysława Grydzewskiego, odrzucające krajową rzeczywistość, krytykujące powroty rodaków, zwłaszcza pisarzy, do ojczyzny. Niniejszy artykuł spowodował wymianę listów na przełomie października i listopada 1948 r. między Józefem Czapskim, gen. Andersem a Jerzym Giedroyciem. Każdy z nich zaprezentował własny punkt widzenia w tej kwestii, co jednak nie zbliżyło stron. Jednak najostrzejszy w formie okazał się tzw. list pasterski Jana Lechonia do Giedroycia, który poeta wystosował do Redaktora „Kultury” po przeczytaniu książki w maju 1949 roku. Lechoń należał wówczas do najbliższych współpracowników Grydzewskiego i „Wiadomości”. W liście napisanym w tonie bardzo emocjonalnym Lechoń zarzucił Jancie napisanie książki świadomie czy nieświadomie pod dyktando bolszewickie. Obrona pisarza w „Kulturze” wydała się poecie „rzeczą w najwyższym stopniu gorszącą i bardzo szkodliwą dla i tak zdezorientowanej i zdemoralizowanej opinii polskiej na emigracji”. Niniejszy list stanowi najlepszą wykładnie poglądów tzw. „niezłomnych” i „nieprzejednanych” na kwestie stosunku emigracji niepodległościowej do Polski po 1945 roku. Poeta nie otrzymał odpowiedzi od Giedroycia, który uznał sprawę za zamkniętą po opublikowaniu książki.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Biblioteki i bibliotekarze partyjni w województwie warszawskim w latach 1949-1954 w świetle dokumentów Komitetu Centralnego PPR oraz Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR Artykuł przedstawia sytuację bibliotek działających przy miejskich i powiatowych komitetach PZPR woj. warszawskiego (wg podziału administracyjnego obowiązującego w latach 1946-1954), a także wpływ działalności tych placówek na czytelnictwo członków partii. Podstawę źródłową stanowią różnego rodzaju zachowane w Archiwum Akt Nowych dokumenty Komitetu Centralnego PPR (295/VII/84, 295/X/35) oraz akta Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR (1734) z Archiwum Państwowego Dokumentacji Osobowej i Płacowej. Zachowane dokumenty, które bezpośrednio dotyczą omawianych bibliotek, pochodzą z lat 1946-1954 r. Sieć bibliotek PPR tworzona była od 1946 r. Jako pierwsza powstała już w lutym 1945 r. biblioteka Komitetu Centralnego PPR. Po utworzeniu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej biblioteka KC PPR oraz biblioteki terenowe weszły jej w struktury. W 1949 r. zostały przypisane do Ośrodków Propagandy Partyjnej poszczególnych szczebli. W woj. Warszawskim w 1949 r. działało 25 takich bibliotek. Według zachowanych dokumentów placówki te nie wpłynęły zasadniczo na podniesienie poziomu czytelnictwa ani lokalnego aktywu partyjnego, ani szeregowych działaczy. Można wnioskować, że niechęć do spraw bibliotek i czytelnictwa, szczególnie na szczeblu gmin i gromad, wynikająca z niskiego poziomu czytelnictwa działaczy partyjnych, znajdowała odzwierciedlenie w funkcjonowaniu zarówno sieci bibliotek partyjnych, jak i powszechnych. Postawa lokalnych działaczy partyjnych przekładała się na podejmowanie przez władze wielu doraźnych i pozornych działań w zakresie rozwoju czytelnictwa.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Internetowe narzędzia komunikacji, czyli jak zapanować nad chaosem informacyjnym Trwająca obecnie rewolucja informacyjna przenosi masową komunikację społeczną do sieci Internet. Komunikacja ta bardzo często odbywa się za pomocą tradycyjnych metod, takich jak poczta elektroniczna czy komunikatory społecznościowe. W artykule zwrócono uwagę, że w przypadku społeczności o bardziej formalnych związkach współpracy (zwłaszcza badawczych i naukowych) narzędzia takie mogą być niewystarczające. W celu uniknięcia ryzyka powstania chaosu informacyjnego zaproponowano wykorzystanie specjalizowanych internetowych narzędzi komunikacji, których przykłady przedstawiono w niniejszym opracowaniu.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Książka w kulturze Greków w Rzeczypospolitej w XVI–XIX wieku. Rekonesans Celem artykułu jest zebranie i zasygnalizowanie dotychczasowych informacji na temat książki wśród Greków zamieszkujących Rzeczpospolitą. Na podstawie literatury przedmiotu oraz materiałów archiwalnych przedstawiono działalność Greków w szkole ostrogskiej, Bractwie lwowskim, biblioteki cerkiewne oraz prywatne księgozbiory przedstawicieli nacji greckiej.

Dziedziny: nauki społeczne, nauki o komunikacji społecznej i mediach