PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Diagnostyka patologii uszkodzeń stawu kolanowego w badaniu rezonansu magnetycznego przy wykorzystaniu różnych sekwencji Wstęp: Staw kolanowy to największy staw w ludzkim ciele poddany różnym obciążeniom powiązanym z uprawianiem sportu i wykonywaniem zawodu. W obrębie tego stawu często dochodzi do urazów, które nie zostają w odpowiednio szybkim czasie zdiagnozowane. Metodą, z wyboru, mającą zastosowanie w obrazowaniu patologii stawu kolanowego jest badanie rezonansu magnetycznego (MRI). Celem pracy jest ocena skuteczności, znaczenia i przydatności sekwencji MR wykorzystywanych w ocenie patologii stawu kolanowego. Materiał i metody: Wyniki zebrano i opracowano na podstawie uzyskanych obrazów rezonansu magnetycznego w grupie pacjentów z urazem stawu kolanowego. Badano grupę liczącą 60 osób z podziałem na płeć, wiek, patologie i wskazanie kliniczne. Badania wykonano aparatem rezonansu magnetycznego Magnetom Essenza 1,5 T (Siemens, Niemcy), używając sekwencji koniecznych do oceny stawu kolanowego: T1-, T2-, PD-zależnych oraz sekwencji PD-zależnej połączonej z techniką saturacji tłuszczu (FAT SAT). Wyniki: Wszystkie sekwencje były jednakowo skuteczne w ocenie złamania rzepki. Wszystkie za wyjątkiem sekwencji T1-zależnej były jednakowo skuteczne w wykrywaniu torbieli Bakera i patologicznego płynu, a za wyjątkiem sekwencji T2-zależnej w wykrywaniu zwapnień. W ocenie patologii w zakresie więzadeł, łąkotki, chrząstki stawowej oraz występowania obrzęku tkanek miękkich i stanów zapalnych najskuteczniejsze okazały się sekwencja PD- i PD-zależna z FAT SAT. Wnioski: W ocenie patologii w zakresie stawu kolanowego za pomocą MR najskuteczniejsze okazały się sekwencje PD-zależna bez i z saturacją tłuszczu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Zastosowanie PET/CT w neurologii Pozytonowa tomografia emisyjna w połączeniu z tomografią komputerową (positron emission tomography/computed tomography, PET/CT) jest techniką dostarczającą informacji na temat różnych procesów zachodzących w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Pozwala na ocenę metabolizmu glukozy (18F-fluorodeoksyglukoza, 18F-FDG), układu dopaminergicznego (18F-DOPA) czy wychwytu aminokwasów (18F-fluoroetylotyrozyna, 18F-FET). Celem niniejszej pracy jest omówienie zastosowania techniki PET/CT w zaburzeniach neurologicznych w oparciu o analizę piśmiennictwa.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Zmiany inwolucyjne narządu ruchu a ryzyko złamań W badaniach nad urazami kości i stawów analizuje się najistotniejsze czynniki ryzyka upadków i złamań. Efektem procesów inwolucyjnych może być utrata stabilności postawy ciała człowieka, obniżona siła mięśniowa, zmniejszony zakres ruchomości stawów oraz obniżona gęstość tkanki kostnej z pogorszeniem jej wytrzymałości. Zmiany te wyraźnie ograniczają możliwości ruchowe i lokomocyjne osób starszych. Celem niniejszej pracy była analiza wybranych czynników ryzyka złamań i częstotliwości ich występowania u dorosłych i starszych kobiet. Przebadano 193 kobiety, które podzielono na 3 grupy wiekowe: osoby 50-letnie (N = 46, średnia wieku 55,6 ± 3,1), 60-letnie (N = 90, średnia wieku 64,8 ± 2,9) oraz 70-letnie (N = 57, średnia wieku 74,9 ± 3,2). Wykonano podstawowe pomiary somatyczne, badania densytometryczne za pomocą aparatu EXA-3000 firmy Mar-Med, pomiary siły mięśniowej z wykorzystaniem wielofunkcyjnego fotela rehabilitacyjno-diagnostycznego do analizy momentów sił mięśni stawu kolanowego w warunkach pracy izometrycznej oraz przeprowadzono badanie stabilności postawy ciała z wykorzystaniem platformy dynamograficznej ACCU GAIT firmy Technomex. W badaniach obserwowano charakterystyczne dla wieku zmiany cech somatycznych, czyli obniżanie wysokości ciała i zwiększanie względnej masy ciała (BMI - Body Mass Index). Wyniki badań wykazały spadek gęstości tkanki kostnej wraz z wiekiem (BMD - Body Mass Density) oraz zmniejszenie momentów siły mięśnia czworogłowego i zginaczy stawu kolanowego. Parametry równowagi (pole powierzchni stabilogramu oraz długość całkowita stabilogramu) były większe w kolejnych grupach wiekowych. Przeprowadzona analiza wykazała istotne związki między wiekiem a badanymi parametrami. W badaniach ankietowych z ostatnich 3 lat wykazano wzrastającą częstość złamań w tych grupach kobiet, odpowiednio 20, 28 i 35%. Wyniki badań potwierdzają, że ryzyko złamania rośnie nie tylko wraz z wiekiem, ze zmniejszaniem się masy kostnej, lecz także w następstwie fizjologicznych zmian pozaszkieletowych dotyczących układu nerwowo-mięśniowego.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Wpływ symetrii ćwiczeń na rozkład temperatury górnej części ciała W artykule zaprezentowano wyniki oceny termowizyjnej symetrii ćwiczeń fizycznych. Celem badań była analiza wpływu asymetrii pracy mięśni na rozkład temperatury ciała i porównanie ich z ćwiczeniami wykonywanymi symetrycznie. Analizowano wpływ ćwiczeń na mięśnie obręczy barkowej, przede wszystkim na zginacze, prostowniki, przywodziciele i odwodziciele ramion oraz przedramion. Wykazano, że za pomocą termowizji można wykryć asymetrię wykonywanych ćwiczeń fizycznych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Dobór cech diagnostycznych dla klasyfikatora SVM w zadaniu klasyfikacji stanu przetoki tętniczo-żylnej na podstawie sygnału akustycznego W artykule przedstawiono proces selekcji cech diagnostycznych dla klasyfikatora SVM. Badania przeprowadzone zostały z użyciem zbioru danych zawierającego próbki sygnału dźwiękowego emitowanego przez przetokę tętniczo-żylną. Celem prac było stworzenie rozwiązania klasyfikacji wieloklasowej w oparciu o klasyfikator z rodziny SVM pozwalającego na skuteczną i wiarygodną ocenę stanu przetoki tętniczo-żylnej.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Analiza sygnałów wibroakustycznych generowanych podczas kaszlu w przewlekłych chorobach układu oddechowego Kaszel jest jednym z najbardziej uciążliwych i jednocześnie najbardziej powszechnych objawów w przebiegu przewlekłych chorób układu oddechowego. Dotychczasowe tradycyjne metody badań częstości i natężenia kaszlu polegają na obserwacji chorego, rejestracji audio-wideo, a następnie na zliczaniu występujących incydentów. Międzynarodowe organizacje zajmujące się chorobami układu oddechowego (European Respiratory Society, American College of Chest Physicians) zalecają stosowanie skomputeryzowanych i zautomatyzowanych metod pomiarowych, pozwalających na ambulatoryjną, obiektywną ocenę kaszlu u chorych. Zjawisko kaszlu wywołuje drgania klatki piersiowej chorego z jednoczesną emisją charakterystycznych zaburzeń akustycznych. Rejestracja i analiza powyższych sygnałów wibroakustycznych umożliwia zarówno monitorowanie częstości kaszlu, jak i ocenę jego natężenia zatem metoda ta będzie przydatna do oceny skuteczności procesu leczenia chorych. W artykule przedstawiono metodę badań oraz wyniki pilotażowych pomiarów, przeprowadzonych przy współpracy Centrum Techniki Morskiej (CTM) z Akademią Medyczną w Gdańsku oraz Collegium Medicum Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy. Rejestrowano sygnały wibroakustyczne generowane podczas kaszlu u pacjentów z chorobą obturacyjną układu oddechowego i rakiem płuc. Do badań zastosowano system analizatora typu PULSE produkcji Bruel & Kjaer. Wykonano jednoczesną rejestrację sygnałów akustycznych i drgań, a następnie sygnały te poddano analizie.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Próba obiektywnej oceny efektów masażu klasycznego podudzi – opis trzech przypadków Masaż klasyczny należy do często stosowanych zabiegów fizjoterapeutycznych. W literaturze można znaleźć wiele doniesień na temat terapeutycznych efektów masażu, zarówno na poziomie miejscowym (lokalnym), jak i ogólnoustrojowym (globalnym). Korzystne oddziaływanie wykazano również w sferze psychiki pacjenta. Jednak wiele efektów ma charakter subiektywny, co znacznie utrudnia wiarygodną ocenę kliniczną w procesie leczenia. W pracy dokonano analizy efektów masażu na podstawie pomiarów fizjologicznych wybranych parametrów, badań elektromiograficznych i termograficznych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Wpływ algorytmów obliczających rozkłady dawek w radioterapii na prawdopodobieństwo miejscowego wyleczenia W planowaniu rozkładu dawki w radioterapii stosowane są różne algorytmy obliczające. Najprostsze z nich, stosowane od wielu lat, dają dobrą zgodność: obliczenia – pomiar, ale tylko w przypadku najprostszych modeli, np. w ośrodku o jednorodnej gęstości. Wraz z rozwojem technik obliczeniowych pojawiły się algorytmy, które uwzględniały coraz więcej zjawisk fizycznych oddziaływania promieniowania z materią. Różnice pomiędzy dawkami obliczonymi i zmierzonymi, dla bardzo wyrafinowanych sytuacji klinicznych, są coraz mniejsze, mieszczą się granicach niepewności metody. Czy zatem dokładność obliczeń może mieć wpływ na wyniki radioterapii? Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy rozkłady dawek fizycznych połączyć z dawkami biologicznie równoważnymi i obliczyć prawdopodobieństwo miejscowego wyleczenia. Skorzystano z modelu liniowo-kwadratowego oraz modelu Poissona. Wykonane obliczenia wskazują, że istnieje wpływ algorytmu obliczającego na prawdopodobieństwo miejscowego wyleczenia. Jednak jest on uzależniony od lokalizacji guza nowotworowego. W sytuacji, kiedy różnice gęstości w napromienianej objętości nie są zbyt duże – najprostsze i najbardziej zaawansowane modele wyliczają podobne dawki, czyli nie wykazują wpływu na prawdopodobieństwo miejscowego wyleczenia. Jednak w sytuacji dużych różnic w gęstościach, prostsze modele mogą znacznie zafałszować rozkłady dawek, co przekłada się na TCP.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Ocena wpływu fizjoterapii na równowagę w pozycji stojącej w grupie pacjentów po udarze mózgu określona na podstawie badań posturograficznych Cel. Celem pracy jest ocena wpływu rehabilitacji metodą PNF (Prorioceptive Neuromuscular Facilitation - torowanie nerwowo-mięśniowe) na poprawę równowagi pacjentów po udarze mózgu oraz ocena równowagi w zależności od wieku, strony niedowładu, okresu od wystąpienia udaru na podstawie badań posturograficznych. Materiał i metody. Badaniem objęto 32 pacjentów po udarze mózgu poddanych 12-tygodniowej rehabilitacji metodą PNF w Zakładzie Rehabilitacji Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Grupę badawczą stanowiło 8 kobiet i 24 mężczyzn w wieku od 25 do 73 lat. W celu oceny skuteczności terapii i jej wpływu na poprawę parametrów równowagi przeprowadzono dwukrotne badanie stabilności posturalnej na platformie posturograficznej: w pierwszym i ostatnim dniu terapii. Badanie wykonano przy oczach otwartych i zamkniętych oraz w warunkach sprzężenia zwrotnego. Zestaw badanych parametrów obejmował: średni promień wychyleń, pole powierzchni statokinezjogramu, długość drogi przebytej przez środek ciężkości oraz koordynację.Wyniki. Na podstawie przeprowadzonej analizy stwierdzono istotnie statystycznie zmiany wszystkich parametrów całej badanej grupy (poziom istotności p. 0,05). Porównując wyodrębnione grupy, można stwierdzić istotną statystycznie poprawę wybranych parametrów równowagi po terapii w grupie chorych do 59. roku życia, w grupie chorych do 12. miesiąca od udaru i w grupie z lewostronnym niedowładem. Wnioski. Fizjoterapia metodą PNF wpływa na poprawę równowagi w pozycji stojącej u pacjentów po udarze mózgu, co potwierdzają wyniki uzyskane w badaniu posturograficznym. Wydaje się, że posturografia pozwala na obiektywną ocenę postawy ciała pacjentów po udarze mózgu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Badania obrazowe w okulistyce „okiem elektroradiologa” W ciągu ostatnich trzydziestu lat dokonał się znaczący postęp w diagnostyce obrazowej narządu wzroku. Dzięki innowacyjnym technologicznie aparatom oraz rozwojowi zaawansowanych programów informatycznych, obrazy zwizualizowanych tkanek mają dziś bardzo dobrą jakość. Możliwe jest wizualizowanie struktur wewnętrznych oka z bardzo dużą precyzją, co umożliwia precyzyjną diagnostykę we wczesnym stadium choroby, a także monitorowanie wielu procesów chorobowych [1]. Nowoczesne technologie umożliwiają osiągnięcie rozdzielczości na poziomie fotoreceptora, co pomaga w lepszym zrozumieniu podstaw choroby i pozwala na tworzenie nowych metod leczniczych. Oko jest unikalnym narządem, który dzięki swej budowie pozwala na nieinwazyjne wykonanie badań nie tylko przedniej części oka, ale i tylnego jej bieguna, czyli siatkówki i nerwu wzrokowego [2].

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Metoda Gamma Knife w leczeniu bóli neuralgicznych Neuralgia nerwu trójdzielnego TN (Trigeminal Neuralgia) jest jednym z najbardziej upośledzających zespołów bólowych, których mogą doświadczyć pacjenci. Istotę choroby stanowią krótkie, ale zwykle częste napady bólu. Leczenie pierwszego rzutu obejmuje stosowanie leków przeciwdrgawkowych i przeciwdepresyjnych. W przypadku pacjentów, u których leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne, stosowane są metody drugiego rzutu, między innymi zabieg radiochirurgii Gamma Knife. Radiochirurgia GK jest jedną z najbardziej skutecznych i bezpiecznych metod leczenia neuralgii nerwu trójdzielnego. Polega ona na jednorazowym napromienieniu wybranego odcinka nerwu trójdzielnego dawką 80-90 Gy. Ustąpienie lub znaczące zmniejszenie dolegliwości bólowych w przypadku pierwotnej neuralgii uzyskuje się u około 85% pacjentów po roku, a u ponad 60% po 5 latach i u 45% po 10 latach od zabiegu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
COVID-19 – diagnostyka obrazowa Choroba COVID-19 jest spowodowana zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przenoszącym się głównie drogą kropelkową i kontaktu bezpośredniego. Diagnostyka COVID-19 opiera się na wykrywaniu RNA wirusa w materiale z dróg oddechowych, charakterystycznych objawach klinicznych i wywiadzie epidemiologicznym. Badania obrazowe (zdjęcia rentgenowskie, tomografia komputerowa, ultrasonografia) nie są uwzględnione w kryteriach diagnostycznych COVID-19, jednak zarówno międzynarodowe, jak i krajowe wytyczne podkreślają ich przydatność w monitorowaniu przebiegu choroby u pacjentów, u których wynik badania obrazowego może wpłynąć na sposób postępowania i leczenia, lub przy podejrzeniu powikłań, lub chorób współistniejących z COVID-19. W badaniach obrazowych takich jak zdjęcia rentgenowskie, tomografia komputerowa, zmiany zapalne najczęściej widoczne są obustronnie, obwodowo, w grzbietowych częściach płuc, z częstym zajęciem wielu płatów płuc. Mają one głównie postać konsolidacji i zmian o typie mlecznej szyby. Ich największe nasilenie i rozległość występuje najczęściej w dziesiątym dniu od początku objawów choroby. Każdy przypadek zastosowania badań obrazowych do oceny pacjenta chorego na COVID-19 należy rozważyć indywidualnie, starannie oceniając bilans korzyści i ryzyka związanego z wykonaniem danego badania obrazowego.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Zastosowanie ultradźwięków i laseroterapii w leczeniu przewlekłych zespołów bólowych kręgosłupa szyjnego Przewlekły zespół bólowy kręgosłupa (ZBK) szyjnego staje się powszechnie występującą chorobą współczesnych czasów. W leczeniu tych dolegliwości zaleca się fizykoterapię, w tym także ultradźwięki i laseroterapię. Obie terapie uznaje się za efektywne, szczególnie w działaniu o charakterze przeciwbólowym. Celem pracy była ocena wpływu fali ultradźwiękowej i laseroterapii na leczenie przewlekłych ZBK szyjnego oraz porównanie ich skuteczności. Badaniu poddano 102 pacjentów w wieku 23–61 lat, podzielonych na dwie równe grupy. W pierwszej grupie zastosowano ultradźwięki, w drugiej-laseroterapię. Badanych poddano ocenie dwukrotnie – przed i po terapii. Do analizy skuteczności zabiegów zastosowano następujące zmienne: kwestionariusz Laitinena, zmodyfikowany kwestionariusz Oswestry (Neck Disability Index – NDI) oraz ocenę ruchomości kręgosłupa szyjnego według kryteriów Zembatego. W obu grupach stwierdzono istotne zmniejszenie się dolegliwości bólowych, poprawę sprawności pacjentów funkcjonowaniu w ich życiu codziennym oraz wzrost zakresów ruchów w kręgosłupie szyjnym. Wykazano zbliżone działanie lecznicze ultradźwięków i laseroterapii.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Informatyzacja i cyfryzacja w ochronie zdrowia musi być prowadzona z udziałem inżynierów klinicznych Informatyzacja i cyfryzacja wkroczyły do placówek medycznych i systemu ochrony zdrowia od strony administracji, obszaru dobrze znanego specjalistom IT. Dopiero na kolejnym etapie powstało wyzwanie na styku obszaru IT i inżynierii klinicznej (CE). Dołączanie aparatów medycznych do sieci IT wymaga specjalistycznej wiedzy z dziedziny inżynierii klinicznej.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Początki Polskiej Radiologii – w 125-lecie (1896-2021) 5 stycznia 1896 r. świat dowiedział się o niezwykłym odkryciu, które w znaczący sposób zmieniło medycynę. W wiedeńskim dzienniku „Die Presse” poinformowano, że profesor fizyki Uniwersytetu w Würzburgu (Niemcy), Wilhelm Roentgen, odkrył nowy rodzaj promieniowania, dzięki któremu stało się możliwe bezinwazyjne obrazowanie ciała ludzkiego. Stało się to 8 listopada 1895 r., a nowy rodzaj niewidzialnych promieni, przenikających ciało ludzkie, odkrywca nazwał promieniami X.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Czy aparaty USG należy testować? Doświadczenia własne Pierwsze próby wprowadzenia kontroli jakości w ultrasonografii zostały podjęte na początku lat 90. Od tego czasu wiele krajów (USA, Unia Europejska) wdraża przepisy i zalecenia dotyczące przeprowadzania kontroli jakości w tej dziedzinie. Do tej pory bardzo niewiele państw nie prowadzi kontroli jakości obrazowania w ultrasonografii. Jednym z nich jest Polska. W artykule opisano propozycję testów kontroli jakości obrazowania USG, które powinny zostać wdrożone w Polsce. Podczas opracowania protokołów testowych posiłkowaliśmy się wytycznymi AAPM oraz zaleceniami europejskimi. Testy kontroli jakości USG bazują na doświadczeniu własnym w przeprowadzeniu kontroli jakości obrazowania 53 urządzeń USG. Pomiary przeprowadzono za pomocą dwóch fantomów: CIRS 054GS oraz IBA (Gammex 403 GS LE). Tolerancję pomiarów zaczerpnięto z instrukcji i opisów fantomów oraz zaleceń europejskich i AAPM.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Wyłączyć z użytkowania klinicznego czy ocenić ryzyko? Dyrektywy w sprawie aktywnych implantów medycznych (AIMDD), dotyczące przyrządów medycznych (MDD) oraz diagnostycznych urządzeń medycznych in vitro (IVDD), stawiają wymagania dla producentów urządzeń medycznych w zakresie zgłaszania właściwym organom określonych rodzajów incydentów związanych z tymi produktami (tj. MHRA w Wielkiej Brytanii) oraz informowania użytkowników o niezgodnościach w funkcjonowaniu systemów (FCO lub FSN – „safety notice”). Dyrektywy określają również obowiązki właściwych organów do przekazania szczegółów niektórych zgłaszanych im incydentów innym organom, wynikającym ze struktury prawnej i administracyjnej oraz Komisji. System czujności („the action or state of keeping careful watch for possible danger or difficulties”) dla urządzeń medycznych (vigilance system for medical devices), ustanowiony przez Komisję Europejską, to nazwa nadana procesowi powiadamiania i oceny tych incydentów. Został ustanowiony na mocy dyrektyw, dotyczących urządzeń medycznych, w celu zminimalizowania ryzyka w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, użytkowników i innych osób poprzez zmniejszenie prawdopodobieństwa poważnego incydentu/nieprawidłowej funkcjonalności oraz jego wystąpienia w różnych miejscach w Unii Europejskiej. Artykuł stanowi o praktycznej realizacji zapisów dyrektyw oraz prawa lokalnego w zakresie informowania i postępowania przy zgłoszonych niezgodnościach w działaniu urządzeń/produktów medycznych/incydentach. Jaka jest droga użytkownika, kiedy otrzymuje informacje, że urządzenie/produkt/system medyczny działa niezgodnie z założeniami/wykazuje dysfunkcje, które mogą determinować jakość realizowanych procedur medycznych oraz bezpieczeństwo pacjentów/osób obsługujących? Czy zatrzymać system/wycofać urządzenie z użytkowania, czy oszacować ryzyko i dalej działać?

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Rola audytów zewnętrznych w zapewnianiu jakości procedur wysokospecjalistycznych w radioterapii Artykuł ma na celu przybliżenie roli audytów zewnętrznych na przykładzie procesu weryfikacji ścieżki terapeutycznej w ośrodku radioterapii. W artykule prezentujemy wykonanie testu end-to- -end pozwalającego na uzyskanie akredytacji przez MD Anderson Cancer Center w zakresie procesu radioterapii. W styczniu 2019 r. Uniwersyteckie Centrum Kliniczne im. prof. K. Gibińskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach przeszło pomyślnie przez tego typu proces akredytacji i otrzymało certyfikat jakości. Opis poszczególnych etapów tego audytu zewnętrznego być może przekona czytelników, że testy takie są istotne dla całościowego sprawdzenia procesu radioterapii oraz umożliwiają udział w międzynarodowych badaniach klinicznych. Ośrodek audytujący IROC Houston Quality Assurance Center należący do University of Texas MD Anderson Cancer Center oferuje całościową usługę dostarczenia dedykowanych fantomów wraz z instrukcjami przeprowadzenia testów, a także opracowuje ich wyniki w postaci skonsolidowanego raportu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Kompleksowa ocena stanu funkcjonalnego narządu żucia z użyciem różnych technik pomiarowych W pracy omówiono biomechaniczne podstawy funkcjonowania narządu żucia człowieka, występujące zaburzenia czynnościowe oraz instrumentalne metody diagnostyki czynnościowej. Na podstawie analizy dotychczas stosowanych metod diagnostyki zaburzeń czynności narządu żucia zaproponowano nową koncepcję kompleksowego pomiaru trajektorii ruchu żuchwy z równoczesną rejestracją towarzyszących ruchom sygnałów akustycznych i sygnałów elektromiograficznych (EMG). Do trójwymiarowej rejestracji ruchu żuchwy zastosowano kamerę wideo oraz świecące znaczniki umieszczone na głowie badanej osoby. Przetestowano różne przetworniki mikrofonowe do poprawnego odbioru sygnału akustycznego towarzyszącego ruchom stawu żuchwowo-skroniowego. Omówiono zagadnienia rejestracji sygnałów EMG. Przedstawiono wyniki przeprowadzonych badań trajektorii ruchu żuchwy oraz analizy.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Wpływ ruchów mimowolnych na przestrzenny zakres ruchów środka ciężkości ciała u chorych na chorobę Huntingtona Kontrola położenia środka ciężkości ciała podczas chodu jest jednym z kluczowych kryteriów w programowaniu terapii różnych schorzeń aparatu ruchu. Celem pracy było określenie wpływu stereotypów ruchowych pracy stawów goleniowo-skokowych, kolanowych, biodrowych, miednicy i klatki piersiowej na przestrzenne zmiany położenia środka ciężkości ciała u chorych na chorobę Huntingtona (ang. Huntington disease, HD). W wyniku przeprowadzonej trójwymiarowej analizy ruchu stwierdzono istotny statystycznie p ˂ 0,05 wpływ ruchów mimowolnych tułowia i kończyn dolnych na schemat pionowych i poziomych przemieszczeń środka ciężkości. Ponadnormatywne ruchy klatki piersiowej w znacznie większym stopniu wpływały na zmiany położenia środka ciężkości niż zidentyfikowane dysfunkcje w obszarze kończyn dolnych i miednicy. Uzyskane wyniki mogą znaleźć istotne zastosowanie przy budowaniu modelu usprawniania chorych na HD.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna