PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Małe, czarne, okrągłe, a każdego wyszczypie. O pieprzu i pieprzeniu w polszczyźnie ludowej i potocznej W pierwszej części artykułu autorka rekonstruuje metodą definicji kognitywnej językowo-kulturowy obraz pieprzu w polskiej tradycji ludowej. Podstawę analizy stanowi bogaty materiał XIX- i XX-wieczny pochodzący z kartoteki Słownika stereotypów i symboli ludowych (różnogatunkowe teksty folkloru oraz zapisy wierzeń i opisy praktyk ludowych) oraz dane systemowe czerpane ze słowników języka polskiego (ogólnych, gwarowych, frazeologicznych, etymologicznych). Pieprz jest traktowany nie tylko jako ostro-gorzka przyprawa, dawniej droga i pożądana, ale też jako środek mający liczne zastosowania lecznicze i magiczne. Ze względu na palący smak konotuje też takie cechy, jak złośliwość, obraza, nieprzyzwoitość, wulgarność, zniszczenie, głupota, co jest szczególnie widoczne w znaczeniach licznych derywatów pochodzących od wyrazu pieprz, głównie czasowników, należących dziś do „kanonu” polskich przekleństw i wulgaryzmów, np. pieprzyć, spieprzyć, zapieprzyć, wypieprzyć i in. Ich analizą zajmuje się autorka w drugiej części artykułu, próbując określić, na ile bliski jest ich związek z językowo-kulturowym stereotypem pieprzu.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Materiały do nauki języka angielskiego wydawane od końca XVIII do połowy XX wieku jako źródła badań polsko-angielskich kontaktów językowych. Prolegomena badawcze W opracowaniu zaprezentowano materiały do nauki języka angielskiego jako rzadko wyzyskiwane źródła do badań przeszłości polsko-angielskich kontaktów językowo-kulturowych. Ogląd tekstów edukacyjnych pozwolił: prześledzić czynniki decydujące o wysokim prestiżu języka angielskiego na ziemiach polskich, zaobserwować sposoby wykorzystania elementów kultury anglosaskiej w celach wychowawczych, wskazać rodzaje zjawisk interferencyjnych możliwych do analizowania w tekstach pisanych przez osoby bilingwalne. Obserwacje przeprowadzono zgodnie z założeniami lingwistyki antropologicznej, akcentującej związki między człowiekiem, językiem i kulturą w badaniach nad sposobem używania języka przez naszych przodków.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Chrzest Polski w polskim dyskursie rocznicowym Autorka analizuje dyskurs poświęcony rocznicy Chrztu Polski jako część współczesnego polskiego dyskursu tożsamościowego. Obserwuje synonimiczne nazwy faktu historycznego, jego wartościowanie, komponenty; pogłębianie sensu: następstwa, relację religijność – państwowość (narodowość); wyrażanie pamięci (początek, tożsamość); język i metajęzyk wypowiedzi. Pokazuje różne wartościowanie historyczności, sakralności i europejskości, różne postawy uczestników wobec przekazywanej idei, niejednolite cele komunikacyjne, uwikłania światopoglądowe, osłabione poczucie wspólnoty kulturowej i narodowej, a zarazem swobodę i wyrafinowane posługiwanie się językiem.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Terminologia Unii Europejskiej i brukselizmy: ewolucja Do polszczyzny ostatnich dwóch dekad nastąpił masowy transfer specjalistycznych jednostek leksykalnych związanych z działalnością Unii Europejskiej. Terminologia powstała na potrzeby przystąpienia Polski do UE nie była dotychczas szczegółowo analizowana, nie uwzględniają jej także słowniki języka polskiego. Przez kilka lat prowadziłam badanie obejmujące korpus zebranych jednostek określających działalność UE , polegające na próbie ich analizy morfoleksykalnej i systematyzacji. W jego wyniku dokonałam m.in. podziału korpusu na terminy oficjalne, potwierdzone w źródłach, i na brukselizmy (Ciostek 2019) — odpowiedniki terminów unijnych w języku ogólnym. W niniejszym artykule staram się wykazać na wybranych przykładach, jak ewoluuje terminologia unijna w języku polskim w tej krótkiej perspektywie czasowej, jakie są relacje między terminami a brukselizmami i jakie zmiany zachodzą w obrębie brukselizmów.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Fuga daemonum, czyli dziurawiec jako amalgamat pojęciowy. Studium kognitywne Prezentowana praca, wpisująca się w paradygmat kognitywnych badań nad językiem, ma na celu wyjaśnienie mechanizmów, jakie uruchamiane są w procesie konceptualizacji pojęć na przykładzie wyrażenia fuga daemonum, synonimicznej nazwy dziurawca pospolitego (Hypericum perforatum L.). Fuga daemonum to jedna z bardziej interesujących i semantycznie złożonych nazw dziurawca, w której obserwujemy dynamiczny proces zwany integracją pojęciową (ang. conceptual blending), polegający na stapianiu elementów zaczerpniętych z co najmniej dwóch przestrzeni wyjściowych przestrzeni odnoszącej się do wyglądu i właściwości dziurawca oraz przestrzeni przywołującej konotacje symboliczne i religijne tej rośliny. W celu przeprowadzenia analizy semantycznej nazwy fuga daemonum autorka stosuje tzw. czteroprzestrzenny model integracji pojęciowej, autorstwa Gillesa Fauconniera i Marka Turnera, który ma za zadanie ukazać dynamiczny charakter znaczenia. 

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Palikot jako problem językoznawczy Nazwisko Palikot jest mianem wieloznacznym. Można przytoczyć co najmniej 10 jego etymologii. Palikot to ktoś: 1. który pali(ł) ‘niszczy(ł) ogniem’ koty; 2. który pali(ł) ‘sprawia(ł), że coś płonie’, ‘podpala(ł)’ koty; 3. który pali(ł) ‘strzelał’ do kotów ‘zajęcy’; 4. który wypalił ‘strzelił’ do kota zamiast do zająca; 5. który pali(ł) koty ‘zagrabki po bronowaniu pola’; 6. który pali(ł) się do kota ‘łona kobiecego’; 7. u którego w chacie zapalił się od ogniska kot; 8. który jest niezrównoważony jak podpalony, opalony (zagorzały) kot, a nawet podejrzany o kontakty z siłami nieczystymi; 9. który pali(ł) się ‘pała(ł) żądzą’ jak kot; 10. który poprzez swoją wybuchowość jest/był podobny do *palikota ‘działa armatniego’. Wieloznaczność ta jest przede wszystkim wynikiem dwojakiego sposobu traktowania złożenia Palikot jako struktury egzocentrycznej z nadrzędnym członem czasownikowym Pali- i podrzędnym rzeczownikowym -kot lub jako endocentrycznej z odwrotnym typem zależności między tymi komponentami. Ponadto homonimię tę powoduje niejednoznaczność obu członów badanego złożenia, w którym palić (się) i kot mogą być użyte w swoim znaczeniu podstawowym, jak i wtórnym przenośnym. Ze względu na stopień zgodności formalnej między powierzchniową a głęboką strukturą danej nominacji najbardziej prawdopodobne są dwie pierwsze interpretacje, a ze względu na powszechny proceder podpalania kotów wobec niewątpliwie rzadszego okrutnego ich palenia, pierwszeństwo zyskuje wywód drugi.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Lis, a może Lisica? О przekładzie osobowych nazw własnych w „Małym Księciu” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego Niniejszy artykuł poświęcony jest tematyce przekładu na język polski osobowych nazw własnych w powieści Antoine’a de Saint-Exupéry’ego pt. „Mały Książę”. Głównym celem pracy jest pokazanie możliwej interpretacji pochodzenia imion bohaterów pierwszoplanowych książki (nawiązania do funkcjonujących w literaturze i kulturze symboli róży i lisa oraz wykazanie powiązań bohaterów „Małego Księcia” z rzeczywistymi osobami z otoczenia pisarza), a także próba analizy wybranych przez polskich tłumaczy strategii tłumaczeniowych pod kątem zgodności z tekstem oryginalnym. Podstawowy korpus badawczy składa się z oryginalnej francuskiej wersji powieści oraz piętnastu wybranych polskich przekładów wydanych w latach 1947–2021.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Kontekstualizacja absolutnych lakun językowych we fragmentach dyskursu jako źródło ich znaczenia aktualnego Autorka niniejszego artykułu poddaje analizie konteksty użyć absolutnych lakun językowych we fragmentach dyskursu. Za lakuny absolutne uważa się leksemy, które nie występują jako wyrażenia hasłowe w słownikach dwujęzycznych polsko-niemieckich i niemiecko--polskich ani nie mają odpowiednika w języku docelowym. Przeprowadzona analiza kontekstów występowania absolutnych lakun językowych opiera się na kategoriach analitycznych Krytycznej Analizy Dyskursu (KAD) (Jäger, 2004) i płaszczyzny intratekstualnej modelu DIMEAN (Warnke, Spitzmüller, 2008; 2011). W jej wyniku zostało zrekonstruowane aktualne znaczenie niemieckojęzycznych absolutnych lakun językowych i został im nadany status słów kluczy i słów stygmatów.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Stereotypy językowe w dowcipach rosyjskich Obiektem badań w artykule są dowcipy w języku rosyjskim – gatunek tekstu, który odgrywa szczególną rolę w życiu współczesnego człowieka, biorąc udział, między innymi, w formowaniu stereotypów narodowościowych. Dla zrozumienia mechanizmu działania dowcipu na umysł odbiorcy niezbędna jest analiza jego składników tekstowych. Dowcip odbierany jest jako typ tekstu zbudowany na podstawie różnych mechanizmów przeciwstawienia skryptów, które tworzą swego rodzaju równanie. W równaniu tym występują wielkości stałe (cechy charakteru lub sposoby zachowania w pewnej sytuacji, leżącego u podstaw charakteru narodowego) oraz wielkości zmienne (nazwy przedstawicieli narodowości). O powstaniu stereotypu możemy mówić w tym wypadku, kiedy pewna cecha stale jest przypisywana przedstawicielom pewnej narodowości.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Dialekt kreteński języka nowogreckiego – próba opisu na bazie materiału hydronimicznego, część 2: morfologia i leksyka Artykuł jest uzupełnieniem wcześniejszej publikacji [Kaczyńska, 2014a, s. 93–120], pokazującej charakterystyczne cechy dialektu kreteńskiego języka nowogreckiego poprzez pryzmat nowożytnej hydronimii wyspy Krety. W niniejszej pracy omówiono wybrane ogólnokreteńskie zjawiska morfologiczne (słowotwórcze i fleksyjne). Część tych zjawisk ma archaiczny charakter, sięgający zapewne epoki antycznej. Ślady starożytnego dialektu doryckiego obserwuje się także w leksyce apelatywnej, stanowiącej podstawę kreteńskich jednostek hydronimicznych. W słownictwie dialektu kreteńskiego zauważa się silny wpływ języka włoskiego, co tłumaczy się długoletnim panowaniem Republiki Weneckiej na Krecie (1204–1669). Leksyka kreteńska obfituje w turcyzmy, wchłonięte przez dialekt miejscowy w okresie osmańskiej okupacji wyspy (1669–1898). Odnotowuje się arabskie pochodzenie ograniczonej liczby dialektyzmów. Zapożyczenia z języków południowosłowiańskich, albańskiego lub rumuńskiego stanowią bardzo znikomą grupę.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Korpus równoległy a ekwiwalentyzacja Niniejszy artykuł poświęcony jest możliwościom wykorzystania polsko-rosyjskiego korpusu równoległego InterCorp w procesie ustanawiania ekwiwalencji przekładowej. Przybliżono zasoby i funkcje InterCorp, ze szczególnym uwzględnieniem jego użytkownika rusycysty. Wskazano jego wzrastającą przydatność w badaniach lingwistycznych i translatorskich. Szczególną uwagę zwrócono na proces dochodzenia do ekwiwalentów –ekwiwalentyzację. W procesie tym istotną rolę przypisano korpusowi równoległemu, umożliwiającemu znajdowanie rozwiązań tłumaczeniowych nierzadko przekraczających możliwości jednego tłumacza czy leksykografa przekładowego. Tekst posłużył również do głębszej refleksji nad znaczeniem i perspektywami badań empirycznych we współczesnym językoznawstwie.

Dziedziny: nauki humanistyczne, językoznawstwo
Ksztaltowanie przestrzeni z punktu widzenia zroznicowanego odbiorcy - antropometria jako narzedzie w projektowaniu Przystosowanie obiektów technicznych, przestrzeni, w jakiej odbywa się aktywność człowieka, nabiera szczególnego znaczenia w przypadku specyficznej grupy użytkowników. Zagrożenia istniejące w środowisku architektonicznym w wielu sytuacjach powodowane są przez brak wykorzystania podstawowych danych antropometrycznych potencjalnego użytkownika. Wykorzystanie danych antropometrycznych musi przebiegać zgodnie z potrzebami konkretnej sytuacji aktywności człowieka i przewidywanym sposobem wykorzystania obiektu, przestrzeni, przedmiotu. Wdrażanie planu projektowego wymaga zdefiniowania konkretnych ograniczeń funkcjonalnych w powiązaniu z celami działania i zdefiniowanymi odbiorcami. Wykorzystanie danych antropometrycznych musi przebiegać zgodnie z potrzebami konkretnej sytuacji aktywności człowieka i przewidywanym sposobem wykorzystania obiektu, przestrzeni, przedmiotu. Należy oczekiwać, że wykorzystane będą dane aktualne dotyczące populacji użytkowników. W pracy przedstawiono podstawowe informacje dotyczące: pomiarów antropometrycznych, dostępnych danych i sposobu ich pozyskania, stref pracy, rodzajów zasięgu, wielkości progowych i ich wykorzystania, warunków dla odbioru sygnałów z otoczenia za pomocą podstawowych zmysłów.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Recykling i wykorzystanie drewna poużytkowego i odpadów drzewnych W dniu 25 marca 2010 roku w Instytucie Technologii Drewna w Poznaniu odbyły się warsztaty pt. „Recykling i wykorzystanie drewna poużytkowego i odpadów drzewnych”. W warsztatach wzięli udział eksperci z Polski, Niemiec, Słowacji i Francji. W trakcie dyskusji poruszano problemy związane z odzyskiem, sortowaniem i zagospodarowaniem drewna poużytkowego. Wykłady były prowadzone w języku angielskim.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Czy bez uzytkowania, mozliwa jest aktywna ochrona przyrody? Użytkowanie lasu jest integralną częścią prowadzenia aktywnymi metodami, ochrony przyrody. Zarówno na obszarach leśnych użytkowanych gospodarczo, jak i objętych różnymi formami ochrony. Dotyczy to również leśnych obszarów parków narodowych w Polsce, z których na przestrzeni ostatnich kilku lat, pozyskuje się średnio rocznie około 200 000 m3 surowca drzewnego oraz znacznych ilości grzybów, owoców i innych płodów runa leśnego. Zasady prowadzenia użytkowania lasu na tych terenach muszą spełniać specjalne wymogi środowiskowe, co do rozwiązań dotyczących używanych technik i technologii pracy, jak też zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa pracy wykonawcom. Dokonujący się stale rozwój technicznych i technologicznych rozwiązań w stosowanych maszynach i urządzeniach w użytkowaniu lasu, jak też postęp wiedzy o lesie, pozwalają obecnie na stosowanie metod gospodarowania w lasach z rzeczywistym minimalizowaniem uszkodzeń środowiska. Tym samym, zbliżamy się do osiągnięcia takiego poziomu prowadzenia prac w użytkowania lasu, szczególnie w zakresie pozyskiwania surowca drzewnego i transportu leśnego, w którym zaniknie podział na lasy użytkowane gospodarczo i użytkowane ochronnie.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania szklarni i tuneli foliowych na terenach wiejskich województwa lubelskiego Obliczono zapotrzebowanie na ciepło w szklarniach i tunelach foliowych województwa lubelskiego. Powierzchnia upraw pod osłonami wynosi ok. 471 tys. m , z czego około 89% przypada na uprawy szklarniowe. Rocznie na ogrzewanie analizowanych obiektów zużywa się ok. 59 tys. ton paliwa umownego. Blisko 60% energii zużywane jest do ogrzewania upraw w powiatach lubelskim i zamojskim, najmniej energii zużywane jest w powiatach janowskim, włodawskim i świdnickim.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Ekologia ptakow szponiastych Falconiformes, kruka Corvus corax oraz sow Strigiformes na Wyzynie Krakowskiej w 2008 i 2009 roku Badania prowadzono w latach 2007-2009 na obszarze Wyżyny Krakowskiej. Powierzchnia badawcza zajmowała 230,5 km2, z czego 27,3% pokrywały lasy. Podczas badań stwierdzono łącznie 11 lęgowych gatunków badanego zespołu ptaków drapieżnych: 6 gatunków ptaków szponiastych Falconiformes, kruka Corvus corax oraz 4 gatunki sów Strigiformes. Średnia liczebność ptaków szponiastych wyniosła 73,5 par (31,9 p/100 km2), kruka – 16,5 par (7,2 p/100 km2) oraz sów – 53,0 terytoriów (23,0 t/100 km2). Najliczniejszym gatunkiem ptaka szponiastego okazał się myszołów Buteo buteo gniazdujący średnio w liczbie 29,5 par (12,8 p/100 km2), natomiast sowy – puszczyk Strix aluco występujący średnio w liczbie 43,5 terytoriów (18,9 t/100 km2). Wielkość terytoriów lęgowych zespołu wynosiła od 0,1 km2 u uszatki Asio otus do 7,1 km2 u trzmielojada Pernis apivorus. Sukces gniazdowy wynosił 67-100%, a minimalna liczba młodych na zajęte gniazdo 1,3-2,8. Głównymi składnikami pokarmu były ptaki, ssaki oraz owady. Badany zespół drapieżników na Wyżynie Krakowskiej charakteryzował się niskim bogactwem gatunkowym oraz dużym stopniem dominacji gatunków najliczniejszych.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Ptaki szponiaste Puszczy Augustowskiej W latach 2004-2008 badano liczebność i rozmieszczenie ptaków szponiastych w Puszczy Augustowskiej. Gniazdowało 12 gatunków. Najliczniejszym drapieżnikiem był myszołów Buteo buteo (175-183 rewiry). Wysoką liczebność miały także trzmielojad Pernis apivorus, krogulec Accipiter nisus oraz błotniak stawowy Circus aeruginosus. Jedynym gatunkiem wykazującym wyraźny wzrost liczebności był bielik Haliaeetus albicilla, zajmujący obecnie 10-13 rewirów. Najmniej licznie, poniżej 10 rewirów lęgowych, gniazdowały kania ruda Milvus milvus, kania czarna Milvus migrans oraz gadożer Circaetus gallicus. Zagęszczenia wszystkich gatunków były niskie.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Zdrowotność wybranych drzewostanów sosnowych Nadleśnictwa Szczecinek Celem pracy było określenie zdrowotności wybranych drzewostanów sosnowych Nadleśnictwa Szczecinek. Obserwacje zostały przeprowadzone w 2014r. na 15 stałych powierzchniach badawczych, zlokalizowanych na dwóch typach siedliskowych lasu (BMśw oraz LMśw) na gruntach leśnych oraz porolnych, reprezentujących klasy wieku od II do VI. Ocena stopnia uszkodzenia koron drzew została przeprowadzona na podstawie metody bioindykacyjnej opierającej się na trzech kryteriach: defoliacji, liczby roczników igieł oraz stopniu prześwietlenia korony. Analiza stanu zdrowotnego wykazała, iż 72,2% drzewostanów objętych badaniami było uszkodzonych w stopniu słabym, gdyż zostały zakwalifikowane do 0 i I stopnia uszkodzeń. Silnego oraz całkowitego stopnia uszkodzeń nie wykazano. Średni ubytek aparatu asymilacyjnego wyniósł 19,56%. Drzewostany wyrosłe na gruntach leśnych charakteryzowały się niższą średnią defoliacją korony drzew (18,19%), natomiast ubytek aparatu asymilacyjnego na gruntach uprzednio użytkowanych rolniczo wyniósł 20,82%.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Miedzynarodowe Targi Mechanizacji Rolnictwa 'POLAGRA-PREMIERY 2010' Przedstawiono produkty, które na Międzynarodowych Targach Mechanizacji Rolnictwa POLAGRA-PREMIERY 2010 nagrodzono „Złotym Medalem Międzynarodowych Targów Poznańskich”. Jest to dziewiętnaście następujących produktów: System automatycznej dwukierunkowej komunikacji prasa (864) - ciągnik (6030/7030 JOHN DEERE), producent: JOHN DEERE USINE D'ARC-LES GRAY, Francja i JOHN DEERE WERKE MANHEIM, Niemcy; Ciągnik rolniczy JOHN DEERE 8345R, producent: Waterloo Works, USA; Owijarka MAJA Z - 583, producent: SIPMA S.A., Lublin, Polska; Ciągnik rolniczy New Holland T7070 Auto Command, producent: NEW HOLLAND, Basildon, Wielka Brytania; Pompy serii POLY firmy BERTOLINI do opryskiwaczy, producent: IDROMECCANICA BERTOLINI S.p.A., Włochy; Ciągnik Valtra T202 Direct, producent: Valtra Inc., Finlandia; Agregat uprawowy VECTOR, producent: Köckerling GmbH & Co. KG, Niemcy; Siatka MARATHON w technologii BALE+, producent: TAMA PLASTIC INDUSTRY, Izrael; Aplikator doglebowy TERRAFLEX, producent: Joskin Polska sp. z o.o., Trzcianka, Polska; Rozrzutnik obornika N-266, producent: POLMOT Warfama S.A, Dobre Miasto, Polska; Zestaw kosiarek GigaCUT860 S/T, producent: SaMASZ inż.Antoni Stolarski, Białystok, Polska;Automatyczny górny zaczep Qucik Connect, producent: LEMKEN GmbH & Co. KG, Niemcy; Ciągnik rolniczy Fendt 209 Vario, producent: AGCO GmbH FENDT, Niemcy; Ciągnik rolniczy Massey Ferguson MF 8690, producent: AGCO S.A.; Eżektorowy rozpylacz wirowy o pustym stożku TVI Albuz, producent: Saint-Gobain Ceramics, Francja; Mini ładowarka AVANT 420, producent: AVANT TECNO OY, Finlandia; Hydrosiewnik HS 1,5, producent: ŁUKOMET Krzysztof Łuszczyk, Całowanie, Polska; Ciągnik PUMACVX225, producent:CASEIH,Austria;Nawigowany opryskiwacz do środowiskowo bezpiecznej ochrony sadów EDAS, producent: Zakład Agroinżynierii Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach AGROCOM Polska. Oprogramowanie i nowe możliwości dla rolnictwa. JerzyKoronczok, Żędowice,Polska.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Oddzialywanie turystyki wodnej na ekosystemy lesno jeziorne Turystyka wodna oddziaływuje zarówno na ekosystem jeziora, jak i na ekosystem leśny na jego brzegu. Oddziaływania te mają charakter fizyczny, chemiczny oraz biologiczny. Ze względu na akumulację ich skutków oraz wzrost presji, oddziaływania te mają charakter jednokierunkowy. Efektem tego działania jest powstawanie zubożonych ekosystemów leśnych, oraz bardzo silna eutrofizacja jezior. Możliwości poprawy w przyszłości stanu ekosystemów leśno-jeziornych, choć kryją się w rozwiązaniach prawnych, jednak przede wszystkim znaleźć się powinny w odpowiednio prowadzonej edukacji od najmłodszych lat oraz w systemie szkolenia na stopień żeglarza.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
7. Europejskie sympozjum płyt drewnopochodnych Tematyka sympozjum obejmowała zagadnienia dotyczące stanu obecnego i perspektyw rozwoju przemysłu płytowego w Europie. Przedstawiono nowe koncepcje i rozwiązania technologiczne stosowane w produkcji płyt drewnopochodnych. Zaprezentowano wysokiej jakości produkty płytowe wytwarzane m.in. z odnawialnych surowców, a także płyty o bardzo niskiej emisji formaldehydu.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
VII Sympozjum "Czwartorzędowe sole amoniowe i obszary ich zastosowania w gospodarce" Przedstawiono program odbywającego się cyklicznie Sympozjum „Czwartorzędowe sole amoniowe i obszary ich zastosowania w gospodarce”. Kolejna VII Konferencja da możliwość zaprezentowania dokonań pracowników naukowych zajmujących się badaniami czwartorzędowych soli amoniowych z uwzględnieniem cieczy jonowych.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Tendencje w rozwoju konstrukcji owijarek do bel podsuszonej zielonki W artykule dokonano podziału owijarek ze względu na sposób działania. Opisano budowę i działanie typowych maszyn. Zwrócono uwagę na sposoby nakładania folii na belę i jakość folii.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Przyrodniczo-krajobrazowy projekt granicy rolno-lesnej w srodkowej czesci Beskidu Sredniego miedzy Skawa a Raba W artykule przedstawiono niektóre wyniki badań prowadzonych w latach 2005–2008. Główne cele pracy to zaprojektowanie granicy rolno-leśnej i poznanie jej aktualnej dynamiki. Badania realizowano przy użyciu metod analiz kartograficznych (ortofotomap w skali 1:5 000 i 1:10 000 i map topograficznych 1:10 000, 1:25 000) oraz badań terenowych z wykorzystaniem odbiornika GPS dla skartowania odłogów i antropogenicznych nasadzeń drzew. Wyniki wskazują na dużą dynamikę zmian użytkowania ziemi oraz potrzebę korekty w strukturze użytków rolnych i wzrostu powierzchni leśnej.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne
Wybrane zagadnienia z zakresu ksztaltowania krajobrazu lesnego w otoczeniu drog Drogi odgrywają szczególną rolę w rozwoju turystyki i rekreacji. Zapewniają dostępność obszarów atrakcyjnych turystycznie, umożliwiają turystom zwiedzanie i poznawanie nowych miejsc. Drogi, ze względu na swoją funkcję powinny być tak prowadzone żeby pozwalały na percepcję walorów widokowych terenu, nie powodując przy tym dewastacji krajobrazu. Nader często rozważania nad harmonijnym połączeniem drogi z otaczającym krajobrazem, zwiększeniem jej atrakcyjności wizualnej sprowadzają się do kwestii odpowiedniego kształtowania szaty roślinnej, przy czym prace te tylko w nieznacznym zakresie dotyczą lasu. Tymczasem ściana lasu może pod wpływem określonych zabiegów hodowlanych, czy inżynieryjnych stanowić nie tylko bardzo atrakcyjny element krajobrazu, ale przyczyniać się również do wzrostu bezpieczeństwa na drogach. W artykule przedstawione zostaną zagadnienia związane z oceną atrakcyjności krajobrazu leśnego wzdłuż dróg oraz wynikające stąd wytyczne dotyczące możliwości jego kształtowania. Zalecenia te są rezultatem aktualnie prowadzonych badań, finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Dziedziny: nauki rolnicze, nauki leśne