PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Modele przestrzeni miejskiej złożonych układów osadniczych – na przykładzie konurbacji katowickiej Przedmiot niniejszych rozważań stanowią procesy zachodzące w złożonym układzie osadniczym konurbacji katowickiej oraz w przestrzeni wewnątrzmiejskiej jej wybranych ośrodków. Celem opracowania jest wykazanie konsekwencji wybranych procesów dla kształtowania się relacji w strukturze przestrzennej miasta pomiędzy jej wymiarem funkcjonalnym, morfologicznym a demograficzno- -społecznym w kontekście zachowania względnej równowagi bądź pojawiania się dysharmonii. Jednocześnie podjęto próbę opracowania modelowego ujęcia przestrzeni złożonego układu osadniczego – zarówno względnie zrównoważonej strukturalnie, jak i strukturalnie zróżnicowanej. W pierwszej części opracowania analizie poddano przeobrażenia przestrzeni wewnątrzmiejskiej dokonujące się pod wpływem zarówno historycznych przemian, jak i procesów zainicjowanych wraz z transformacją ustrojowo-gospodarczą po 1989 roku: likwidacji i restrukturyzacji obiektów przemysłowych, pojawiania się nowych działalności gospodarczych i ich preferencji lokalizacyjnych, różnicowania się zmian w obszarach śródmiejskich, ujawniania się przestrzeni podzielonych i niechcianych, kreowania ośrodków wiodących w przemianach oraz występowania zjawiska suburbanizacji. Wykazano przy tym różnice w przebiegu tych procesów ujawniające się w dośrodkowym formowaniu się układu osadniczego konurbacji katowickiej, bipolarności wiodących ośrodków dominujących nad sąsiadami, pustoszeniu obszarów centralnych miast i dużym znaczeniu suburbanizacji wewnętrznej. W drugiej części artykułu zaproponowano model kształtowania się przestrzeni wewnątrzmiejskiej ośrodków złożonego układu w warunkach wieloaspektowych zmian wywołanych przez te procesy. W modelu względnej równowagi przestrzeni miejskiej chodzi o zachowanie względnie zharmonizowanego układu relacji w strukturze przestrzennej miasta w ujęciu funkcjonalnym, morfologicznym i demograficzno- -społecznym. Opracowano także model względnie zrównoważonej strukturalnie przestrzeni całego układu konurbacyjnego oraz model względnie zróżnicowanej strukturalnie przestrzeni tego układu.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wirtualne globusy, czyli GIS dla wszystkich W artykule poruszono problematykę dotyczącą popularnego oprogramowania nazywanego wirtualnymi globusami. Głównym celem artykułu jest zdefiniowanie i przegląd podstawowych zagadnień teoretycznych związanych z tymi programami. Jest to temat pierwszej części artykułu. W kolejnej zaprezentowano popularny program Google Earth od strony jego możliwości jako wirtualnego globusa, opisano dostępne użytkownikom moduły i na jego przykładzie omówiono postęp w tej dziedzinie oprogramowania. Tutaj starano się zrealizować cel popularyzatorski. Przy gromadzeniu materiałów korzystano z internetowych baz danych publikacji, tłumaczenia dokonywane były samodzielnie.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Cokoły w obiektach historycznych Artykuł prezentuje sposoby wykonania i wykończenia cokołów w budynkach historycznych - na "styku" budynku (elewacji i jej wykończenia) z gruntem lub nawierzchnią (np. chodnika). Zaprezentowano także charakterystykę cokołów i wnioski konserwatorskie dotyczące zagrożeń eksploatacyjnych. Analiza przykładów realizacji z terenu Krakowa, powstałych prawie 100 lat temu dowodzi, że większość cokołów ulegała destrukcji pod wpływem mrozu i wilgoci. Część z nich jednak zaskakująco dobrze przetrwała próbę czasu - zwłaszcza okładziny ceramiczne, kamienne (niektóre rodzaje) i tzw. tynki szlachetne.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Determinanty i obszary implementacji rozwiązań telematycznych w ramach inteligentnych systemów transportowych w miastach Przedmiotem rozważań podjętych w artykule są przesłanki i uwarunkowania wdrażania inteligentnych systemów transportowych (ITS) w miastach. W pracy zaprezentowano założenia i cele ITS oraz wskazano na korzyści, jakie można osiągnąć poprzez implementację rozwiązań z zakresu telematyki w miejskich systemach transportowych. Ponadto wskazano na problemy współczesnych miast, których alternatywnym rozwiązaniem może być implementacja ITS. Podjęto także próbę identyfikacji potencjalnych obszarów, w których zasadne jest wdrażanie rozwiązań telematycznych zintegrowanych w ramach ITS oraz zaprezentowano ich konkretne przykłady.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Współpraca międzynarodowa miasta na prawach powiatu. Przykład Płocka Artykuł ten stanowi studium przypadku i przedstawia współpracę międzynarodową jednego z 66 polskich miast na prawach powiatu – Płocka, miasta przeciętnej wielkości w tej kategorii polskich samorządów terytorialnych, które jednak nie jest przeciętne pod względem tradycji historycznych. Było ono przez kilkadziesiąt lat stolicą Polski i historyczną stolicą jednej z jej dzielnic – Mazowsza. Dzisiaj jest miastem średniej wielkości, które bardzo aktywnie działa na arenie międzynarodowej. Za współpracę międzynarodową zostało wyróżnione wieloma nagrodami Rady Europy: Dyplomem Europejskim, Flagą Honorową i Tablicą Honorową. Artykuł przedstawia działalność Płocka, która doprowadziła do otrzymania tych wyróżnień.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Atrakcyjność centrum miasta i centrów dzielnic Krakowa w opinii mieszkańców W artykule zaprezentowano badania empiryczne dotyczące oceny atrakcyjności centrum miasta i centrow dzielnic administracyjnych Krakowa, opierając się na opiniach mieszkańcow. Badania potwierdzają powszechne koncepcje hierarchicznego zaopatrywania się w dobra, czyli klasyczną teorię miejsc centralnych. Jak wykazały analizy, mieszkańcy Krakowa zdecydowanie częściej odwiedzają centra dzielnic niż jego centrum, co jest związane z mniejszą odległością centrow dzielnic od miejsc zamieszkania, jak rownież ze zrożnicowanym zagospodarowaniem, dostosowanym do odmiennych potrzeb ludności, realizowanych w obu rodzajach centrow. Stwierdzono zależność między częstszymi odwiedzinami centrum dzielnicy a częstszymi odwiedzinami centrum miasta, co może świadczyć o bardziej mobilnym stylu życia pewnej grupy osob. Respondenci oceniają centrum miasta jako atrakcyjniejsze niż centra dzielnicowe. Zdecydowanie najniższa ocena dotyczyła oferty kulturalnej i rozrywkowej w centrach dzielnic. Jedynie poczucie bezpieczeństwa w centrum miasta uzyskało niższą ocenę niż w centrach dzielnic.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Dydaktyka geografii – teoria i metodologia (na przykładzie Bułgarii) Zrozumienie, opanowanie i zastosowanie nowych pomysłów w dydaktyce geografii to prawdziwy krok w kierunku osiągnięcia wysokiego poziomu profesjonalizmu w edukacji geograficznej w Bułgarii. Taki profesjonalizm według nas oznacza trzy rzeczy: opartą na nauce (nie tylko intuicyjną) działalność zawodową, wysokie i trwałe rezultaty, wyraźne pozytywne nastawienie do niej. Podejście takie jest niezbędne jako podstawa w rozwiązywaniu bieżących problemów bułgarskiej edukacji geograficznej o różnym charakterze: w przygotowaniu i kwalifikacji kadr; w opracowywaniu dokumentacji badań geograficznych i ekonomicznych; w opacowywaniu programów badawczych i projektów w praktyce szkolnej. Niewątpliwie musimy opierać się na zasadach dydaktyki – jej teorii i metodologii, ponieważ jest to punkt wyjścia do twórczego rozwiązywania problemów lub realizacji przyszłych zadań edukacji geograficznej. W tym kontekście, w obliczu coraz bardziej zlożonych nowoczesnych zadań publicznych i postaw wobec edukacji, konieczna jest stosowna interpretacja dydaktyki geografii jako nauki. Przedkladamy naszą wizję na: jej istotę, przedmiot i zagadnienia; miejsce wśród nauk; zadania naukowe i metody badań. Przedstawiamy kierunki rozwoju i potencjał naukowy.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Samorząd regionalny w Polsce a proces wdrożenia turystyki zrównoważonej – role, możliwości i odpowiedzialność w świetle formalno-prawnych kompetencji Głównym celem artykułu jest określenie roli, możliwości i odpowiedzialności samorządu regionalnego we wdrożeniu turystyki zrównoważonej w świetle formalno-prawnych kompetencji. Przedmiot badań uszczegółowiono, odwołując się do struktury podziału terytorialnego Polski. W artykule zostały omówione kompetencje samorządu regionalnego w Polsce dotyczące turystyki. Rozważaniom poddano również udział samorządu regionalnego w Polsce w rozwoju turystyki zrównoważonej. Zwrócono uwagę na różnice między odpowiedzialnością samorządu regionalnego za rozwój turystyki a rozwój turystyki zrównoważonej, jak również wdrożenie idei zrównoważonego rozwoju. Wskazano również na „dualną” rolę samorządu regionalnego, wynikającą z konieczności działań opartych na formalno-prawnych kompetencjach oraz dobrowolnością działań samorządów, wynikających z chęci zmian. Realizację celu głównego artykułu sprowadzono do ogólnej dyskusji, która może stać elementem dalszych badań nad wskazaną problematyką.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Elektroniczne usługi publiczne w Poznaniu – perspektywa 10 lat w Unii Europejskiej Celem pracy jest analiza poziomu rozwoju e-usług publicznych dostępnych w Poznaniu, których rozwój możliwy był m.in. dzięki środkom pochodzącym z funduszy europejskich. Sytuacja Poznania w tym zakresie została odniesiona do największych miast w Polsce wykorzystujących środki unijne na rozwój e-administracji. W pierwszym etapie postępowania badawczego przeanalizowano programy operacyjne, w ramach których istniała możliwość współfinansowania rozwoju e-administracji. W drugim etapie przeprowadzono analizę absorpcji środków unijnych przez badane miasta na tle innych jednostek samorządu lokalnego, a w trzecim – omówiono projekty realizowane ze środków unijnych na rozwój e-administracji w badanych miastach. Ostatni, czwarty etap postępowania badawczego obejmuje analizę poziomu rozwoju e-administracji mierzoną poziomem rozwoju wybranych e-usług publicznych w roku 2011 i 2014.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Graficzna prezentacja danych w gminnym programie rewitalizacji – problemy i wyzwania Celem pracy jest przedstawienie problemów oraz wyzwań, z którymi autorzy gminnych programów rewitalizacji spotykają się podczas prezentacji danych w tych dokumentach, oraz bardzo istotnej roli, jaką odgrywa poprawna ilustracja uzyskanych informacji. Autor analizuje studium przypadku programu rewitalizacji tworzonego przez zespół pracowników Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Przedstawione doświadczenia oraz rozwiązania mogą przyczynić się do usprawnienia prac nad tego typu dokumentami w przyszłości, co może mieć korzystne przełożenie na proces rewitalizacji. Zakres przestrzenny pracy obejmuje obszar rewitalizacji wyznaczony przez Urząd Miasta w Poznaniu.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena wykorzystania zasobów lokalnych gmin regionu Gór Świętokrzyskich w kreowaniu i innowacyjności rozwoju turystyki Zasoby lokalne gmin regionu Gór Świętokrzyskich, oparte są w większości na tradycji i kulturze ludowej oraz bogactwie walorów przyrodniczych i kulturowych. Celem analizy była ocena stanu zasobów lokalnych regionu Gór Świętokrzyskich, których wykorzystanie pobudza procesy kreowania i innowacyjności w rozwoju turystyki. W opracowaniu wykorzystano dane statystyczne pozyskane z BDL GUS za lata 2010–2014, spis stanu zasobów lokalnych zawarty w Katalogu zasobów lokalnych regionu Gór Świętokrzyskich. W pierwszej części pracy omówiono zagadnienia teoretyczne, związane z terminologią uwzględnioną w badaniu oraz dokonano charakterystyki obszaru badań. W drugiej zaprezentowano wyniki badań oceny zasobów lokalnych i ruchu turystycznego.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Mega pionierzy - mega nadzieje, sukcesy i kontrowersje Jubileusz 100 lat od twórczego spotkania największych pionierów modernizmu, jest okazją do przypomnienia, refleksji i oceny najważniejszych, błyskotliwych, nowatorskich tendencji Ruchu Nowoczesnego w architekturze i urbanistyce. Niekwestionowane zasługi oraz kontrowersje wokół wkładu i dziedzictwa modernizmu międzywojennego i powojennego są platformą do dyskusji nad ponadczasowością i aktualną przydatnością tego dorobku. Obecnie, w dobie transformacji krajów postkomunistycznych, integracji europejskiej i globalizacji - osiągnięcia pionierów i kontynuatorów Ruchu Nowoczesnego nabierają nowego znaczenia. Wkład tytanicznych, kontrowersyjnych przywódców i stworzonej przez nich nowej epoki wielkiej architektury i wielkich pomyłek to: funkcjonalizm i formalizm, abstrakcja i ekspresja, styl międzynarodowy i stylistyki lokalne, indywidualizm i uniformizm, wyrafinowany artyzm i wulgarna produkcja masowa, niezależność i klientyzm, integracja sztuk i prostacka ekonomiczna inżynieria, prymat kultury i prymat natury. Ten dorobek, w refleksyjnym i selektywnym zrozumieniu, stanowi kapitalną inspirację i podstawę dla współczesnej twórczości, w warunkach zrównoważonego rozwoju i kultury ponowoczesnej.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Nauczanie planowania przestrzennego w praktyce Z uwagi na swoje doświadczenie zawodowe pozwoliłem sobie na potrzeby niniejszego referatu doprecyzować definicję planowania przestrzennego jako sztukę tworzenia zasad i kierunków działań służących rozwojowi gminy, powiatu i regionu tzn. województwa oraz wspólnego obszaru po obu stronach granicy. Największym wyzwaniem w mojej dotychczasowej pracy zawodowej było tworzenie dokumentów transgranicznych. Na tym przykładzie wiem, że zakres wymaganych umiejętności przy wykonywaniu tego typu zadań jest bardzo szeroki. Absolwenci wyższych szkół o profilu architektura, urbanistyka, planowanie przestrzenne są dobrze przygotowani pod kątem technicznym jednak wiedzę i umiejętności merytoryczne zdobywać muszą w tzw. boju.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wiek właściciela a infrastruktura transportowa jego gospodarstwa Przedstawiono wyniki badań dotyczących infrastruktury transportowej (liniowej i punktowej badanych gospodarstw w kontekście wieku rolnika. W miarę wzrostu wieku rolnika maleje powierzchnia gospodarstwa wyrażona ilością ha UR od 35,63 do 20,34 ha UR. Wyposażenie w środki transportowe w sztukach na gospodarstwo, przy średniej 2,23 waha się od 2,23 (najniższy wiek) do 1,95 (wiek najwyższy). Fakt ten w połączeniu z wielkością gospodarstwa może świadczyć o wyższej efektywności pracy – wynikającej z doboru właściwych środków i lepszej organizacji ich pracy, lub o większym korzystaniu z usług transportowych. W transporcie wewnętrznym, przy średniej odległości 2,91 wyraźnie w miarę wzrostu wieku rolnika występuje tendencja korzystna tendencja zniżkowa. Przy znacznej odległości średniej w transporcie zewnętrznym 15,25 km w miarę wzrostu wieku rolnika następuje wyraźne jej zmniejszenie. Znamienny jest fakt zróżnicowania wielkości działek, średnio i we wszystkich wydzielonych grupach (od 0,09 do 14,00 ha). Wymiary podwórka umożliwiające bezkolizyjne manewrowanie danym rodzajem środka wskazują, iż w około 30% gospodarstw można dokonywać bezkolizyjnych manewrów zawracania – najkorzystniejsza sytuacja w tym zakresie występuje w grupie B. Kolejne elementy infrastruktury, jak szerokość wjazdu oraz nośność przepustu nie stanowią ograniczeń w możliwości zastosowania nowoczesnych środków transportowych.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zarządzanie jakością sprawności cieków W pracy opisano proces utrzymywania w stanie zdatności koryt cieków oraz przedstawiono analizę problemów związanych z zarządzaniem jakością tego procesu w aspekcie sprawności cieku. O sprawności cieku decydują jego użytkowanie oraz prace konserwacyjne. Działania te charakteryzują się dobrą jakością, gdy zapewniony jest właściwy stan techniczny koryta cieku, odpowiednia jego przepustowość, a także dobry stan ekologiczny. Na przepustowość koryta cieku i jego stan ekologiczny w dużym stopniu wpływa ilość występujących w nim roślin wodnych. Dlatego ważnym elementem zarządzania jakością sprawności cieku jest kontrolowanie i ocena zagęszczenia naczyniowych roślin wodnych w jego korycie. W celu rozpoznania problemu zarastania koryt, w latach 2007–2009, badano cieki nizinne Dolnego Śląska. Z badań wynika, że zarastanie koryta rozpoczyna się zaraz po wykonaniu robót konserwacyjnych. Rozwój roślinności wodnej w korycie cieku jest na ogół bardzo intensywny. Z tego powodu prawidłowe utrzymywanie koryta cieku wymaga cyklicznego prowadzenia robót konserwacyjnych. Roboty te składają się z wielu powiązanych z sobą działań technicznych. W pracy wykazano, że każde z tych działań ma wpływ na sprawność cieku. Przeprowadzone badania i analizy świadczą, że zarządzanie jakością utrzymywania cieków wymaga ustalenia kryteriów oceny jakości tego procesu. Kryteria te powinny uwzględniać aspekty techniczne i ekologiczne.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza czynników wpływających na ceny działek rolnych i budowlanych na przykładzie gminy Bochnia Rynek nieruchomości stanowi istotny składnik wzrostu gospodarczego. Rynek ten jest jednak niedoskonały, ze względu na brak odpowiednich zasobów danych o czynnikach kształtujących ceny nieruchomości, a także czynnikach wpływających na atrakcyjność terenów jako podstawy kształtowania się cen rynkowych [Gawroński, Prus 2005]. W pracy podjęto próbę analizy wpływu wybranych czynników na kształtowanie się cen działek budowlanych i rolnych w gminie Bochnia. Wykazano, że ceny działek budowlanych uzależnione są przede wszystkim od kształtu działki oraz odległości od centrum miasta. Badaniami objęto te działki budowlane, które miały możliwość podłączenia do infrastruktury technicznej. W przypadku działek rolnych istotnymi czynnikami wpływającymi na ich ceny są kształt działki i jej nachylenie.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Strategiczna karta wyników jako postmodernistyczne narzędzie zarządzania miastem W literaturze z zakresu zarządzania w ostatnich latach przedmiotem dyskusji jest koncepcja Strategicznej Karty Wyników (Balanced Scorecard, BSC), będąca narzędziem wspierającym zarządzanie miastem i proces wdrażania strategii. Stąd zasadne wydaje się przedstawienie propozycji wykorzystania koncepcji BSC jako narzędzia wdrażania strategii dla miasta. W artykule zostanie zaprezentowana idea BSCoraz możliwości wdrożenia tego narzędzia w celu poprawy efektywności funkcjonowania polskich miast.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena hydrauliczna działania przepławki dla ryb przy stopniu wodnym Brzeg Dolny Stopień wodny Brzeg Dolny, wybudowany w 1959 roku składa się z pięcioprzęsłowego jazu, śluzy, elektrowni oraz przepławki dla ryb. Przepławka jest konstrukcji komorowej schodkowej, w której dno każdej kolejnej komory licząc od wlotu na górnej wodzie, jest obniżone o około 30 cm w stosunku do poprzedniej. Przepławka składa się z 26 komór oddzielonych od siebie pionowymi ścianami z przelewami (górnymi) i otworami przesmykowymi (dolnymi) umieszczonymi naprzemiennie. Doprowadzenie wody na stanowisku górnym odbywa się przez cztery otwory z zasuwami rozmieszczone obok siebie z przewyższeniem co 30 cm. Przepławka połączona jest ze stanowiskiem dolnym trzema otworami rozmieszczonymi jeden nad drugim. Taki układ doprowadzenia i odprowadzenia wody z przepławki umożliwia jej działanie w dużym zakresie zmienności poziomu wody górnej i dolnej. Przeprowadzone pomiary w naturze oraz analiza hydrauliczna działania przepławki umożliwiły ocenę jej działania w warunkach zmienionego poziomu piętrzenia z rzędnej 108,00 m npm do 107,50 m npm oraz obniżonego poziomu wody dolnej będącej skutkiem erozji dna. Badania wykazały, że przepławka zachowała dotychczasową swoją funkcje. W pracy przedstawiono także wskazania poprawy funkcjonowania przepławki poprzez przebudowanie jej na szczelinową oraz zamontowanie barier elektryczno-elektronicznych, chroniących ryby przed dostawaniem się do turbin i kierujących je do przepławki.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmiany przyrostu naturalnego i salda migracji w gminach wiejskich Miejskich Obszarów Funkcjonalnych w Polsce w latach 2002–2017 Procesy demograficzne w warunkach stabilnej gospodarki z reguły odznaczają się wolnym przebiegiem. Obecny stan i struktura ludności Polski jest konsekwencją przeszłych oraz zachodzących obecnie procesów demograficznych (m.in. zmian w ruchu naturalnym, migracji, wydłużania życia), ekonomicznych (m.in. dostępu do rynku pracy, usług, mieszkania) jak i społeczno-kulturowych (m.in. zmiany wzorców prokreacyjnych, bogacenia się społeczeństwa). Cechą wyróżniającą obecne zmiany ludnościowe w Polsce jest zmniejszanie się liczby Polaków. Niekorzystną sytuację potwierdzają: postępujący proces starzenia ludności, depopulacja obszarów wiejskich oraz znaczącej liczby miast. Za cel przyjęto określenie kierunków zachodzących zmian w zaludnieniu, ruchu naturalnym i migracjach ludności mieszkającej w gminach wiejskich, położonych w Miejskich Obszarach Funkcjonalnych wyznaczonych dla miast wojewódzkich. Badaniami objęte zostały gminy wiejskie należące do 18-tu Miejskich Obszarów Funkcjonalnych (MOF) ośrodków wojewódzkich, wyznaczonych przez prof. P. Śleszyńskiego. Analizą czasową objęto lata 2002–2017. W badaniu posłużono się metodą typów rozwoju ludnościowego Webba, która pozwala określić relacje między przyrostem naturalnym i saldem migracji. Przeprowadzone grupowanie wykazało, iż obecnie szczególnie ważnym czynnikiem rzutującym na liczebność mieszkańców w większości gmin wiejskich skupionych wokół rdzenia, jest notowane dodatnie saldo migracji, przeważające nad dodatnim przyrostem naturalnym. Charakterystyczną cechą badanych obszarów jest także znaczne ich wewnętrzne zróżnicowanie przestrzenne pod względem analizowanych wskaźników ludnościowych, jak i składowych przyrostu rzeczywistego, co będzie warunkować odmiennie przebiegające w nich procesy rozwojowe w przyszłości.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Programowanie sanacji przestrzeni wiejskiej. Autorskie mechanizmy planistyczne na rzecz zrównoważonego kształtowania obszarów wiejskich W pierwszej części artykułu autorzy diagnozują problemy procesu planowania przestrzennego w Polsce wynikające z obowiązującego systemu prawnego oraz identyfikują ich efekty w przestrzeni wiejskiej. W drugiej części skupiają się na prezentacji trzech wątków badawczych, stanowiących propozycję aplikacyjnych metod wdrażanych eksperymentalnie do procesu planistycznego, bazując na doświadczeniach praktycznych. W podsumowaniu konstruują listę rekomendacji dotyczących programowania sanacji zagospodarowania obszarów wiejskich.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Współpraca transgraniczna lokalnych społeczności na zewnętrznej granicy Unii Europejskiej – przykład Karelii Celem artykułu jest prezentacja wyników badań dotyczących współpracy transgranicznejw Karelii, regionie położonym na pograniczu fińsko-rosyjskim. Analiza zjawiska została oparta na danych empirycznych zgromadzonych metodą badań terenowych, które były wykonane w trzech fińskich miejscowościach: Joensuu, Kitee i Ilomantsi. Na podstawie ankiet i wywiadów przeprowadzonych z przedstawicielami lokalnych społeczności ukazano charakter oraz intensywność różnych aktywności podejmowanych na zewnętrznej granicy Unii Europejskiej.

Dziedziny: nauki społeczne, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna