PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Badania słowianoznawcze w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Trzydzieste urodziny Instytutu Filologii Słowiańskiej (1989–2019) Niniejszy artykuł stanowi próbę podsumowania funkcjonowania Instytutu Filologii Słowiańskiej KUL przez pryzmat działalności naukowej, dydaktycznej i organizacyjnej jego pracowników w latach 1989–2019. Od samego początku istnienia jednostki jej trzon dydaktyczny opierał się na trzech filologiach: białoruskiej, rosyjskiej i ukraińskiej, a pracownicy realizowali swoje zainteresowania naukowe związane z przynależnością do funkcjonujących w jednostce Katedr: Katedry Kultury Bizantyńsko-Słowiańskiej, Katedry Kultury Bizantyńsko-Słowiańskiej, Katedry Języków Słowiańskich i Katedry Literatur Słowiańskich. W ciągu tych trzydziestu lat slawistykę KUL ukształtowało wiele wybitnych postaci, które określiły charakter jednostki, wskazując kierunki badawcze kolejnym pokoleniom slawistów. Wśród nich są: prof. Ryszard Łużny, pomysłodawca i założyciel kierunku oraz jego najbliżsi współpracownicy prof. Anna Woźniak i prof. Witold Kołbuk, a także prof. Stefan Kozak, prof. Aleksander Barszczewski, prof. Michał Łesiów i prof. Dmytro Buczko. Sferę działalności naukowo-badawczej przedstawiono w postaci wykazu wybranych publikacji poszczególnych pracowników, co pozwoliło na przedstawienie profilu badawczego jednostki.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Katecheza a komunikacja wiary we współczesnym kontekście społecznym Artykuł pokazuje katechezę jako narzędzie komunikowania wiary w obecnym kontekście społecznym. Wraz z Soborem Watykańskim II otwiera się nowy rozdział w dialogu Kościoła światem i jego osiągnięciami cywilizacyjnymi. Również nauki teologiczne powinny zabiegać o to, aby ten dialog współtworzyć. Kościół podejmując dzieło katechizacji, wychodzi z Dobrą Nowiną do różnych kręgów świata. Można uznać, że każde działanie katechetyczne, które prowadzi do poznania Boga i pogłębienia wiary jest aktem komunikacji. Korzysta ono z narzędzi, które dostarczają nauki pedagogiczne i związane z komunikacją społeczną. Stąd też proces komunikacji wydaje się być bardzo złożonym zjawiskiem i napotykać na wiele przeszkód. To właśnie katecheza troszczy się, aby proces komunikacji Boga z człowiekiem i człowieka z Bogiem był jak najbardziej owocny. Odpowiadając na wyzwania danej chwili, współczesna katecheza powinna szukać sposobów i możliwości oddziaływania na wiele zmysłów jednocześnie.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Migracje poakcesyjne Polaków do republiki Irlandii Irlandia będąca krajem położonym w obrębie Wysp Brytyjskich, podobnie jak Wielka Brytania (wcześniej Anglia) na przestrzeni wieków nie cieszyła się zainteresowaniem emigrantów z Polski. Wynikało to z odrębności religijnych oraz znacznych odległości. Pierwsze większe grupy Polaków pojawiają się na wyspach w XIX wieku po przegranych powstaniach narodowych. Po II wojnie światowej w Anglii, Walii i Szkocji Polacy znaleźli drugą ojczyznę, gdzie zorganizowano wówczas Polski Rząd na Uchodźstwie oraz duszpasterstwo polskie i emigracyjne końca XIX wieku w Polskiej Misji Katolickiej. Po wojnie Polacy rzadko wyjeżdżali w poszukiwaniu pracy i osadnictwa na Zieloną Wyspę. Po otwarciu rynku pracy dla obywateli nowych państw Unii Europejskiej w 2004 roku Irlandia przyjęła największą liczbę pracowników krajów UE-8. Artykuł przedstawia charakterystykę kształtowania populacji Polaków w tym kraju na przestrzeni ostatniej dekady. Według danych pochodzących ze spisów powszechnych oraz badań naukowych w Irlandii przebywa obecnie około 120 tysięcy obywateli polskich.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Zaufanie Bogu podstawą zaangażowania społecznego człowieka. Studium analityczne Dzienniczka św. s. Faustyny Kowalskiej w aspekcie społecznym Celem niniejszego artykułu było ukazanie wartości postawy zaufania Bogu ze strony człowieka na rzecz jego społecznego zaangażowania się. Bazą źródłową dla tej refleksji stał się Dzienniczek św. siostry Faustyny Kowalskiej. Realizacja tak określonego celu badawczego nie mogła nie rozpocząć się od wskazania źródła ludzkiej postawy zaufania Bogu. Stanowi ją Boża Opatrzność. Dzięki Niej człowiek może wzrastać i się rozwijać. Drugim krokiem refleksji stały się rozważania na temat odpowiedzi człowieka na to Boże udzielanie się. W efekcie analiz Dzienniczka św. siostry Faustyny Kowalskiej wskazano, że tą formą będzie modlitwa oparta na wierze w Jezusa Chrystusa. Analiza Dzienniczka siostry Faustyny wykazała, że im bardziej się ona jednoczyła z Chrystusem w modlitwie, tym ofiarniej chciała służyć bliźnim. Ostatnim krokiem refleksji było ukazanie wartości społecznego przesłania św. siostry Faustyny Kowalskiej, zawartego w jej Dzienniczku. Analizy Dzienniczka, który stanowi bazę jej nauczania, stwarzają podstawę do wyrażenia jednoznacznego wniosku, że siostra Faustyna była nie tylko wierną zakonnicą swojego zgromadzenia, ale także oddaną córką swojego narodu, która dba o jego rozwój i pomyślność. W ten sposób wpisała się w nurt osób, które stają na straży społecznego rozwoju narodu.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Kaplice i kapliczki w świetle polskiej historiografii Kapliczki i kapliczki przydrożne to charakterystyczne elementy polskiego krajobrazu. Obiekty te zaliczane są do kategorii małej architektury sakralnej i stanowią przedmiot badań zarówno przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych, jak i pasjonatów tej tematyki. W związku z rosnącą ilością publikacji poświęconych tematyce kaplic i kapliczek autorka podejmuje problem badawczy w aspekcie jej dotychczasowej historiografii, przedstawiając cztery kierunki badań omawianej tematyki.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Działalność Biskupich Komitetów Pomocy w województwie katowickim w stanie wojennym (1981–1983) Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce, w województwie katowickim internowano 1911 osób. Ordynariusze poszczególnych diecezji zaczęli powoływać tzw. Biskupie Komitety Pomocy. Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, jak wyglądała kościelna pomoc udzielana represjonowanym mieszkańcom województwa katowickiego oraz czy wszyscy potrzebujący zostali nią objęci. Przysyłane dla Katowic zagraniczne dary były dzielone pomiędzy Biskupie Komitety w Katowicach i Częstochowie, a następnie trafiałydo Chorzowa, Tarnowskich Gór, Rybnika i Bielska-Białej oraz do punktów pomocy w Jastrzębiu-Zdroju, Sosnowcu i Zabrzu. Od 23 lutego 1982 r. do 21 grudnia 1983 r. Biskupi Komitet Pomocy w Katowicach wydał punktom pomocy 44 transporty darów. Pomoc obejmowała również wsparcie prawne i medyczne. Najprawdopodobniej kilkadziesiąt osób represjonowanych nie otrzymało żadnego świadczenia.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Ochrona życia w nauczaniu Jana Pawła II Problem ochrony życia w nauczaniu św. Jana Pawła II jest jednym z najważniejszych tematów. Ojciec Święty poświęcił mu wiele działań i wypowiedzi, wśród których szczególne znaczenie ma encyklika Evangelium vitae z 25. II. 1995r. To nasilenie wypowiedzi z jednej strony wskazuje na wartość życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci, widzianą w świetle przyrodzonej każdemu człowiekowi godności i jego nienaruszalnego prawa do życia, zaś z drugiej – wiązało się z intensyfikacją we współczesnych czasach zamachów na życie człowieka, zwłaszcza w postaci aborcji i eutanazji. W Evangelium vitae św Jan Paweł II mocą nadanej władzy potwierdził, że każde zabójstwo niewinnego człowieka w tym zwłaszcza aborcja i eutanazja, jest aktem głęboko niemoralnym. Wskazywał również na niegodziwość zapłodnienia in vitro i manipulacji genetycznych. Św. Jan Paweł II w nauczaniu o ochronie życia zarysował strategię tej ochrony i wskazał na dwa zasadnicze zadania ją realizujące – są to promocja życia i ochrona życia. Promocja polega przede wszystkim na stanowczym i jednoznacznym potwierdzeniu wartości ludzkiego życia i jego nienaruszalności, co Ojciec Święty wiązał z formacją sumienia i postaw wobec życia. Ochrona życia jest zadaniem wielowymiarowym, którego istotną, ale nie wystarczającą częścią jest jego ochrona prawna. Ojciec Święty podkreślał, że żaden ustawodawca nie może przypisywać sobie prawa do legalizacji zamachu na życie, przeciwnie jego powinnością jest chronić życie każdego człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci. Łączył z tym konieczność usuwania przyczyn prowadzących do aborcji, wskazując na potrzebę prowadzenia odpowiedniej polityki rodzinnej i społecznej przez państwo. Wielokrotnie eksponował niezastąpioną rolę rodziny w ochronie życia. Nauczanie św. Jana Pawła II o ochronie życia ma charakter całościowy i systemowy. Skierowane jest do wszystkich ludzi dobrej woli.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Przyczynek do dziejów działalności kapeli bernardyńskiej w Budsławiu Kultura muzyczna oo. Bernardynów stanowi ciągle zagadnienie nowe w polskich badaniach muzykologicznych. W większości swoich klasztorów wykonywali oni w XVIII i XIX w. repertuar jednogłosowy, a niekiedy również wielogłosowy oparty na równoległych tercjach i sekstach (tzw. śpiewy pseudochorałowe). Na tym tle wyróżnia się więc klasztor w Budsławiu (obecna Białoruś), w którym w 1756 r. Barbara Skorulska ufundowała kapelę muzyczną. Zespół działał na zasadzie bursy muzycznej, a jego liczebność w różnych latach wynosiła pomiędzy 12 a 20 uczniów-muzyków wywodzących się z okolicznych ubogich rodzin szlacheckich. Jest to jednocześnie unikalny jak dotychczas przykład takiej formy muzykowania w klasztorach bernardyńskich.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Trans/Post-humanist Poetics in Jeanette Winterson’s The Stone Gods Poetyka trans-/posthumanizmu w Kamiennych bogach Jeanette Winterson Pośród licznych paradygmatów filozoficznych oraz kulturowych, teoria transhumanizmu oraz posthumanizmu znacząco uwypukla wpływ postępu technologicznego na pojęcie człowieczeństwa. Chociaż rozbieżne konceptualnie, te dwa podejścia teoretyczne służą odpowiednio do zarysowania utopijnego oraz dystopijnego modelu świata w powieści Jeanette Winterson’s The Stone Gods (2007), w której technologia prowadzi zarówno do postępu jak i do destrukcji. Rozpoczynająca się od ukazania zaawansowanej technologicznie planety Orbus powieść Winterson stopniowo projektuje obraz świata na skraju ekologicznej katastrofy, w którym odczłowieczone społeczeństwo obsesyjnie poddaje się manipulacjom genetycznym. Bazując na poetyce transhumanizmu oraz posthumanizmu, praca omawia wpływ technologii na tradycyjne pojęcie kategorii człowieka. W swojej dystopijnej wizji technicyzacji świata oraz ludzkiej egzystencji, Winterson nie tylko ukazuje postępującą dehumanizację społeczeństwa, ale jednocześnie w posthumanistycznej formie relacji między ludźmi i maszynami upatruje możliwości uniknięcia katastrofy gatunku ludzkiego.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Franciszkanizm w twórczości kompozytorskiej Charles’a Tournemire’a – Sei Fioretti Pages D’orgue op. 60 Na podstawie analizy źródeł autor wskazuje topos franciszkański w zbiorze Sei fioretti op. 60 Charles’a Tournemire’a jako jeden z naczelnych nie tylko dla tego kompozytora, ale również jego wielkiego następcy – Oliviera Messiaena. Analiza strukturalna i semiotyczna pozwala na uchwycenie głębokich zależności pomiędzy inspiracją życiem i charyzmatami św. Franciszka a sferą techniczno-kompozytorską dzieła. W świetle swoistej dla Tournemire’a symbolicznej metody integrowania tekstów literackich z muzyką, przy jednoczesnym ich swobodnym parafrazowaniu oraz rozproszeniu źródłowym, przeprowadzona w artykule interpretacja daje po raz pierwszy możliwość pełnego zrozumienia dzieła, oferuje klucz do rozwiązania zagadki interpretacji również pozostałej jego spuścizny oraz głębszego niż dotychczas uchwycenia relacji między Tournemirem a Messiaenem.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Konflikty narodowo-etniczne w społecznościach pogranicza kulturowego w województwie podlaskim W artykule zostały przedstawione i omówione konflikty o charakterze narodowo-etnicznym zachodzące w ostatnich latach w województwie podlaskim. Autor wymienia szereg czynników wewnętrznych i zewnętrznych, które powodują występowanie na północno-wschodnim pograniczu Polski zwiększonej liczby sytuacji konfliktowych o podłoży etniczno-narodowym. Wskazuje, że pojawiające się konflikty nie oznaczają osłabienia pozycji mniejszości etnicznych i narodowych. Wiąże je ze wzrostem świadomości w zakresie obrony wartości rodzimych.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Biskup Kazimierz Józef Kowalski (1896-1972) jako prekursor odnowy liturgicznej w Diecezji Chełmińskiej, w świetle „Orędownika diecezji chełmińskiej” Biskup Kazimierz Józef Kowalski był pierwszym w historii diecezji chełmińskiej ordynariuszem uczestniczącym w pracach soboru powszechnego. Jako konsultor Komisji Liturgicznej Drugiego Soboru Watykańskiego brał czynny udział w przygotowaniu reformy liturgii i rozumiał jej istotę i cele. Swoje stanowisko prezentował przede wszystkim w różnych formach w „Orędowniku Diecezji Chełmińskiej”, jako urzędowym piśmie Kościoła partykularnego. Biskup Kowalski nauczał o fundamentalnym znaczeniu zasady actuosa participatio dla liturgii, poprzez którą wierni tworzą żywy Kościół, Mistyczne Ciało Chrystusa, oddając chwałę Bogu i uczestnicząc w misterium paschalnym. Realizacją zasady „aktywnego uczestnictwa” były konkretne zarządzenia wprowadzające duchowieństwo i wiernych w życie Kościoła po soborze. Ordynariusz chełmiński był zarówno strażnikiem Tradycji Kościoła wyrażającej się w lex orandi, jak i mistagogiem, który konsekwentnie wprowadzał powierzoną mu wspólnotę diecezjalną w posoborową rzeczywistość Kościoła objawiającego się w liturgii.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Eye tracker jako prospołeczne narzędzie zarządzania dziedzictwem urbanistycznym i architektonicznym Subiektywny punkt widzenia ekspertów często znajduje przełożenie na próby swobodnej reinterpretacji zapisów aktów prawnych. Uczestnikami „sporu o zabytek” mogą być zarówno inwestor, architekt, konserwatorzy, politycy, urzędnicy, jak i osoby trzecie - obywatele. W celu umożliwienia obiektywizacji podejmowanych decyzji, nawiazania dialogu opartego o wspólny punkt odniesienia lub danie społeczeństwu możliwości sprzeciwu, proponuję wykonywanie badań okulograficznych. Eye tracking (czyli okulografia) pozwala na śledzenie tego, w jaki sposób ludzie zapoznają się z prezentowanymi im przedmiotami. Dzięki rejestracji ruchów gałek ocznych dużej grupy obserwatorów możliwe jest zbadanie preferencji rządzących tym procesem jak i zaobserwowanie zmian wynikających z modyfikacji wprowadzanych w obrębie prezentowanego obiektu. W artykule zwięźle omówiono możliwe zastosowanie okulografów dla potrzeb różnorodnej, prawnej ochrony zabytków oraz wielowątkowego umożliwienia społeczeństwu uczestnictwa w tym procesie. W tekście umieszczono również argumenty za i przeciw wprowadzeniu takiej metody do powszechnego użytku. Dla czytelności wywodu zjawisko opisano w oparciu o przykład biblioteki wzniesionej w obrębie wrocławskiego Ostrowa Tumskiego. Celem artykułu nie jest podjęcie jednostkowej krytyki wspomnianej realizacji, a jedynie wyliczenie problemów, które mogłyby być sprawnie rozwiązane dzięki zupełnie nowemu podejściu badawczemu.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Między akademią a życiem: wiedza naukowa i potoczna w perspektywie doświadczenia osobistego i zawodowego etnografa Wiedza naukowa to podstawowe narzędzie pracy antropologa. Są jednak miejsca, nawet w obszarze poczynań profesjonalnych, kiedy sięgamy do wiedzy potocznej. Staram się penetrować te zakątki, głównie jednak w przestrzeni muzeum. Odwołując się do literatury, wskazuję źródła myślenia potocznego i zakresy jego współistnienia z wiedzą akademicką. Zwracam też uwagę na miejsca gdzie wiedza „oddolna” jest i była zawsze obecna: kulturę ludową, kulturę masową, kulturę życia codziennego.Myślenie tego rodzaju to wielki bagaż doświadczenia osobistego. Stąd w kilku miejscach uprawiam autoetnografię; sięgam do swych wspomnień z życia przedakademickiego. Moje rozważania dotyczą również kondycji samej antropologii. Zastanawiam się czy przypisane naszej dyscyplinie obserwacje i diagnozy obserwowane poza sferą nauki („praktyki ludowe”), można uznać za „ludową etnografię”.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
O muzealnym magazynie rzeczy Artykuł jest odautorską refleksją na temat koncepcji, budowania scenariusza i problemów dotyczących stałej wystawy pt Porządek rzeczy. Magazyn Piotra B. Szackiego czynnej w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Punktem wyjścia jest kolekcja z zakresu gospodarki podstawowej i rzemiosł , którą tworzył wybitny muzealnik , pracownik tego muzeum – Piotr Szacki. Artykuł przedstawia jak i dlaczego magazyn muzealny z tą kolekcja został zaprezentowany w formie wystawy. Zarysowuje także tło tych działań : wcześniejsze modele kolekcjonerskie w muzealnictwie etnograficznym oraz inne zbliżone formą realizacje wystawowe w polskich muzeach. Na koniec przedstawia działania podejmowane na otwartej już wystawie (nie zawsze dobrze oceniane) oraz opinie zwiedzających.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Kłopotliwe dziedzictwo wieszczów – romantyzm i paradoksy propagandy niepodległościowej w publicystyce (około)literackiej z lat 1914–1918 W artykule przedstawiono problem „kłopotliwych” związków między polskim romantyzmem a polityką obozu niepodległościowego w latach I wojny światowej. Na przykładzie dwóch polemik literackich toczonych między publicystami i pracownikami aparatu propagandy niepodległościowej a przedstawicielami obozu pasywistów (Henryk Elzenberg i Ludwik Szczepański, Julia Kisielewska i Wiktor Gomulicki) omówiono paradoksy dyskursu propagandowego tego obozu oraz strategie, za pomocą których publicyści radzili sobie z atakami ideologicznych przeciwników. Romantyzm i powiązane z nim symbole oraz postawy okazują się w tych dyskusjach „kłopotliwym dziedzictwem”, które zostaje poddane rewizji w perspektywie przyszłości i nowego kształtu polskiego patriotyzmu oraz w odniesieniu do realiów współczesnej polityki. Polemiki te obrazują, że romantyzm jest wciąż w dyskursie narodowym słowem kluczem (ponieważ jest rodzajem metajęzyka tego dyskursu), jednak u progu niepodległości jego znaczenie staje się coraz bardziej rozmyte.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Z historii nauczania języka polskiego Polaków w USA – przegląd podręczników (wiek XIX – 1. połowa XX wieku) Artykuł poświęcony jest nauczaniu języka polskiego w USA przed 1939 r. Autorka przedstawia najstarsze podręczniki do nauki języka polskiego (elementarze i czytanki), omawia ich strukturę i cechy językowo-stylistyczne: dominujące kręgi tematyczne (nauka, rodzina, religia) i leksykalne, słownikowe i stylistyczne przejawy wychowania w duchu katolicko-patriotycznym (wartościowanie, dydaktyzm).

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
W poszukiwaniu etnicznej tożsamości Celem tego artykułu jest umożliwienie działaczom społecznym dokładniejszego spojrzenia na problem zabezpieczenia tożsamości, co Freud nazwał „bezpiecznym odosobnieniem wspólnej umysłowej konstrukcji” grupy ludzi oderwanych od swego podłoża. Mamy nadzieję, że studium to pomoże lepiej zrozumieć tych podopiecznych, którzy nie urodzili się w USA lub którzy są dziećmi imigrantów. Będziemy rozważać zmiany w procesie tożsamości etnicznej w grupie imigrantów z Polski, przybyłych do USA po drugiej wojnie światowej. Podamy przykłady wewnętrznych zmian, wywołanych kryzysem z powodu zmiany miejsca. Będziemy też dociekać, jakie ślady pozostawia proces społecznego przystosowania się w świadomości osoby zmieniającej swe środowisko.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Smartfon w zaspokajaniu potrzeb duchowych. Współczesne wyzwanie dla Kościoła Autor artykułu stawia tezę, że smartfon może być środkiem w zaspokajaniu potrzeb duchowych dzisiejszych wiernych. Pyta również, czy współczesny Kościół jest przygotowany na nowe wyzwania w zakresie duszpasterstwa poprzez massmedia. W dalszej części tekstu wskazuje, czym jest duchowość w zachodniej kulturze, która ma swoje korzenie w Biblii. Natomiast socjologia religii opisując religijność zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i zbiorowym ukazuje duchowość jako formę doświadczenia religijnego, istotny komponent pogłębionego życia religijnego, w którym ważną rolę pełnią potrzeby duchowe człowieka. Autor wskazuje, że potrzebne są szersze badania nad współczesnymi formami zaspokajania potrzeb duchowych w Kościele. Pandemia koronawirusa pokazała, że można uczestniczyć we mszy św. i innych praktykach religijnych poprzez massmedia, także za pośrednictwem smartfona. Czy można jednak np. udzielać odpustu zupełnego osobom, które nie były fizycznie w kościele, czy możliwa jest spowiedź przez smartfona? Współczesne problemy społeczne i nowe możliwości technologiczne powinny być punktem wyjścia do przemyśleń nad tradycyjnymi formami religijności oraz nad środkami stosowanymi w działalności duszpasterskiej.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Miejsce katechezy dorosłych w nowej ewangelizacji Autor charakteryzuje cechy współczesnej katechizacji dorosłych w świetle wezwania Kościoła do nowej ewangelizacji. W dokumentach Kościoła pisze się o pierwszorzędnym znaczeniu i funkcji katechezy dorosłych. Katecheza dorosłych wymaga zwołania wspólnoty eklezjalnej, która staje się łonem rodzącym i podtrzymującym wiarę. Zaangażowanie dorosłych chrześcijan w dojrzewanie wiary poprzez budowanie dojrzałej społeczności spełnia kluczową rolę w procesie nowej ewangelizacji. Dorosły jest głównym odbiorcą działań zbawczych Kościoła. Artykuł wskazuje najlepszy model formacji dorosłych oraz inne kwestie wpływające na skuteczność tej formy posługi Słowa, która pozostaje dziś ogromną szansą poradzenia sobie z wyzwaniami obecnego czasu.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Między przepływem a pop-intymnością. Społeczeństwo wysokich prędkości i ucieczka w siebie W tekście przedstawiona została koncepcja przepływu – jedno z czołowych pojęć stworzonych w obrębie tzw. psychologii pozytywnej, nauki zgłębiającej psychologiczne podłoże dobrostanu, korzenie pozytywnych emocji oraz potencjał ludzkiego umysłu. Przepływ (flow) jest doświadczeniem indywidualnym, cechującym się jednocześnie poczuciem satysfakcji oraz wzrostu. Autor stawia tezę, że przepływ, będący jednocześnie doświadczeniem głęboko intymnym, stanowi dobrą przeciwwagę dla etosu dzisiejszego życia – życia w pośpiechu, życia hołdującego wartościom materialnym oraz indywidualistycznym. Jednocześnie wskazuje, że funkcjonowanie w przepływie może do pewnego stopnia stać w opozycji do ideałów konsumpcjonizmu, przez co stan przepływu może być znacznie trudniejszy do osiągnięcia, również ze względu na tzw. umysłową entropię, która zdaje się swym zasięgiem obejmować coraz więcej jednostek. Nie oznacza to, że popkultura nie stara się zaoferować czegoś „w zamian”. Ofertę tę autor określa umownie mianem „pop-intymności”, w obrębie której znajdują się usługi nawiązujące do coraz bardziej popularnej filozofii slow movement. Ideały „bycia slow” w społeczeństwie wysokich prędkości mogą jednak okazać się niemal niemożliwe do speł- nienia, przez co potrzeba intymności może być permanentnie niezaspokojona.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii