PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Czy tak samo oceniamy to, co widzimy? Analiza porównawcza zdjęć stawu skokowego przez techników elektroradiologii i studentów kierunku elektroradiologia Wprowadzenie: Co łączy ze sobą światowe sławy: piłkarza Roberta Lewandowskiego, kolarkę górską Maję Włoszczowską, tenisistkę Urszulę Radwańską, skoczka narciarskiego Kamila Stocha i lekkoatletkę Anitę Włodarczyk? Cała wyżej wymieniona grupa sportowców ma na swoim koncie urazy stawu skokowego, bo urazy tej okolicy dotykają przede wszystkim ludzi aktywnych fizycznie. Cel: Celem pracy była weryfikacja prawidłowości wykonywania zdjęć rentgenowskich stawu skokowego oraz analiza danych zawartych w skierowaniach przez dwie grupy badaczy: techników elektroradiologii i studentów kierunku elektroradiologia. Materiał i metody: Analizie retrospektywnej poddano skierowania i zdjęcia rentgenowskie stawu skokowego wykonane 105 pacjentom w dwóch projekcjach: przednio-tylnej (AP) i bocznej (LAT) w Zakładzie Radiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku. Ocena została dokonana przez trzech techników elektroradiologii oraz trzech studentów kierunku elektroradiologia. Analizie poddano również wiek i płeć pacjentów oraz rozpoznania. Dane poddano analizie statystycznej przy użyciu programu Statistica 13.1 oraz MS Excel 2010. Wyniki: Spośród 105 radiogramów objętych analizą 58 (55,24%) wykonano kobietom. Wśród radiogramów wykonanych w projekcji bocznej brak było określenia strony badanej pacjenta w 47 (44,76%) przypadkach. W sposób istotny statystycznie różniły się od siebie oceny zakresu (p = 0,01) i poprawności pozycjonowania (p = 0 ,01) radiogramów w ykonanych w projekcji A P. Istnieje istotny statystycznie związek pomiędzy zastosowaniem u pacjenta opatrunku gipsowego a oceną przez techników poprawności projekcji przednio-tylnej stawu skokowego (p = 0,01). W grupie studentów wykazano związek pomiędzy opatrunkiem gipsowym a oceną zakresu radiogramów w projekcji bocznej (p = 0,04) oraz zgodnością projekcji bocznej (p = 0,01). Wnioski: 1. Wykazano różnice w ocenie radiogramów pod kątem zakresu oraz pozycjonowania pomiędzy grupą techników elektroradiologii i studentów. 2. Studenci rzadziej akceptowali zakres w ocenianych zdjęciach szczególnie w projekcji przednio-tylnej. 3. Technicy częściej akceptowali poprawność projekcji przednio-tylnej u pacjentów z opatrunkiem gipsowym.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Testy dopuszczające do użytkowania klinicznego aparatu RTG, stosowanego w terapii powierzchniowej W radioterapii nadal stosuje się wiązki rentgenowskie z zakresu ~40-300 kV. Ze względu na powrót zainteresowania tą modalnością terapeutyczną przez organizacje profesjonalistów (IAEA, AAPM, IPEM) zostały zweryfikowane procedury dozymetryczne. Ostatnie zasady dozymetrii dla promieniowania kV opublikowano w TRS 398 (IAEA) (2006 r.) z otrzymaniem podziału na dwa zakresy (niski – do 100 kV i średni – od 80 kV). W artykule opisano realizację testów wykonanych na rzecz wprowadzenia aparatu RTG stosowanego do terapii powierzchniowej i prowadzonych zgodnie z aktualnymi raportami AAPM, IPEM i IAEA.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Modelowanie endoprotez – drukarki 3D i 5D w zastosowaniach medycznych Praca przedstawia autorskie podejścia do modelowania powłok oraz obiektów wolumetrycznych o porowatej strukturze, wytwarzanych za pomocą drukarek 3D i 5D, które mogą być wykorzystane jako endoprotezy w zastosowaniach medycznych. W pierwszej kolejności zaproponowano generowanie otwartych oraz częściowo zamkniętych powłok opartych na trzech rodzajach siatek: trójkątnej, czworokątnej i heksagonalnej. Dla tej ostatniej, korzystając z notacji Bravisa, podano trzy równania generujące struktury Armchair, Chiral, Zig-zag. Dla wolumetrycznych obiektów porowatych rozważano metody wytwarzania bazujące na strukturach krystalograficznych oraz parametrycznych funkcjach generacyjnych. Zaproponowano optymalizację kształtu przestrzennych łączników, które opisano analitycznymi powierzchniami czwartego rzędu, poprawiających własności mechaniczne struktury. Dla powłok przeprowadzono szacowanie kosztów wykonania przedmiotu biorąc pod uwagę ilość zużytego materiału. Opisano również etapy procesu przetwarzania danych od momentu wczytania pliku STL (niezwiązana lista trójkątów) do wytworzenia zapisu poleceń (w standardzie G-code) dla drukarki 3D. Zasygnalizowano również tematykę technologii druku 5D przewidzianą do realizacji na nowatorskiej drukarce 5D.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Centralne ciśnienie tętnicze – nowoczesny pomiar ciśnienia wydłużający życie Nadciśnienie tętnicze jest poważnym i powszechnym problemem zdrowotnym i odpowiada za znaczną część udarów mózgu czy zawałów mięśnia sercowego. Podstawową metodą pomiaru ciśnienia jest pomiar ciśnienia obwodowego na tętnicy ramiennej. Jednak z ryzykiem możliwych powikłań choroby nadciśnieniowej lepiej koreluje ciśnienie centralne, czyli to panujące w aorcie i tętnicach szyjnych. Obecnie technologia pozwala na dokonanie pomiaru ciśnienia centralnego w sposób szybki i nieinwazyjny, lecz dostępność badania jest ograniczona. Określenie ciśnienia centralnego pozwala na precyzyjniejszy i bardziej adekwatny dobór leczenia hipotensyjnego u pacjenta, co przełoży się na dalszą redukcję ryzyka sercowo-naczyniowego.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
VERITON System SPECT nowej generacji do badań całego ciała Spectrum Dynamics, lider kardiologii nuklearnej, kontynuuje innowacje technologiczne i wprowadza na rynek nowatorską technologię w konstrukcji gamma kamer. System VERITON do badań SPECT całego ciała zrywa z kilkudziesięcioletnią historią gamma kamer z płaskimi detektorami o dużym polu widzenia.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Wpływ pola magnetycznego niskiej częstotliwości na parametry morfotyczne krwi pacjentów poddanych magnetoterapii Wstęp. Magnetoterapia jest formą terapeutyczną, wykorzystującą zmienne pole magnetyczne niskiej częstotliwości. Celem pracy było zbadanie jego wpływu na parametry morfotyczne krwi pacjentów poddanych terapii polem magnetycznym. Materiał i metody. Badaniem objęto pacjentów poddanych działaniu pola magnetycznego niskiej częstotliwości, u których wykonano badania parametrów morfotycznych krwi: liczbę krwinek białych (WBC - White Blood Cells), krwi-nek czerwonych (RBC - Red Blood Cells), zawartość hemo-globiny (HGB - Haemoglobin), wskaźnik hematokrytu (HCT - Hematocrit), średnia objętość krwinki czerwonej (MCV- Mean Cell Volume), średnia masa hemoglobiny w krwin-ce czerwonej (MCH - Mean Corpuscular Haemoglobin Con-centration), średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach (MCHC - Mean Corpuscular Haemoglobin), liczbę płytek krwi (PL - Plateles). Wyniki i wnioski. Pole magnetyczne niskiej częstotliwości o pa-rametrach: częstotliwość 20-40 Hz, indukcja 5-7 mT i czas działania 20 minut nie powoduje istotnych zmian w parametrach morfologii krwi pacjentów poddanych magnetoterapii. U ba-danych pacjentów zaobserwowano istotne statystycznie zwiększenie wartości średniej objętości krwinek czerwonych.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Komputerowy algorytm badania procesu przebudowy tkanki kostnej gąbczastej Proces remodelingu kości polega na ciągłych zmianach adaptacyjnych w strukturze kostnej. Zmiany te widoczne są zarówno w tkance zbitej, jak i gąbczastej. W tkance gąbczastej uwidaczniają się poprzez zmiany architektury lub właściwości mechanicznych. Do momentu, dopóki równowaga pomiędzy resorpcją a nowotworzeniem kości nie jest zaburzona, przebudowa umożliwia dopasowanie się kości do zmiennych warunków. W momencie zachwiania wspomnianej równowagi resorpcja kości zaczyna przeważać nad procesami odbudowy. Takie zaburzenia pojawiają się również lokalnie w wyniku działania czynników zewnętrznych, np. takich jak endoproteza. W pracy zaprezentowano algorytm procesu adaptacji tkanki kostnej, który uwzględnia współdziałanie kilku czynników wpływających na strukturę kostną. Daje on możliwość przewidywania zmian w architekturze oraz właściwościach mechanicznych kości. Dzięki temu można dobrać optymalny sposób leczenia, np. w przypadku osteoporozy czy po alloplastyce stawu biodrowego.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Porównanie dawek otrzymywanych przez pacjentów dorosłych poddanych badaniom tomografii komputerowej głowy bez podania środka kontrastującego z poziomami dawek referencyjnych zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia Celem pracy jest porównanie dawek otrzymywanych przez pacjentów dorosłych poddanych badaniom tomografii komputerowej głowy z poziomami dawek referencyjnych zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia. Do retrospektywnej analizy włączono 62 pacjentów, u których wykonano badanie tomografii komputerowej głowy techniką spiralną. Wszystkie badania wykonano przy użyciu tego samego protokołu. Uzyskano wyniki z pomiarów dawek w postaci parametrów: ważony tomograficzny indeks dawki (CTDIw) oraz iloczyn dawka-długość (DLP). Analizowane parametry dotyczyły tylko części diagnostycznej badania z wyłączeniem tzw. topogramu. Następnie porównano wyniki z poziomami dawek referencyjnych. Stwierdzono, iż dawki otrzymywane przez pacjentów poddanych badaniom tomografii komputerowej głowy nie przekraczają poziomów dawek referencyjnych, a protokół, przy użyciu którego wykonane zostały badania, zapewnia pacjentom w pełni akceptowalny poziom narażenia na promieniowanie jonizujące.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Radioterapia sterowana obrazem powierzchni pacjenta AlignRT : pierwsze doświadczenia Współczesna radioterapia, a zwłaszcza radiochirurgia, wymaga między innymi bardzo precyzyjnego i powtarzalnego ułożenia pacjenta. W przypadku podawania wysokich dawek bardzo istotne jest również to, aby pacjent nie zmienił pozycji w czasie seansu radioterapeutycznego. Jedną z metod sprawdzania ułożenia pacjenta w czasie napromieniania jest monitorowanie jego powierzchni w czasie rzeczywistym za pomocą specjalnych systemów, takich jak AlignRT (Vision RT, London, UK). System ten opiera się na zestawie odpowiednio ułożonych w przestrzeni sześciu kamer, które w połączeniu z oprogramowaniem i trzema projektorami pozwala na bardzo precyzyjną weryfikację ułożenia pacjenta w czasie seansu radioterapeutycznego. W pracy opisane zostały procedury kalibracyjne systemu optycznego oraz dodatkowe testy sprawdzające współdziałanie z systemem planowania leczenia i napromieniania chorych. Weryfikacja potwierdziła submilimetrową dokładność ułożenia za pomocą obrazowania AlignRT.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Program zapewnienia kontroli jakości w medycynie nuklearnej. Testy podstawowe kontroli jakości planarnych kamer scyntylacyjnych oraz kamer SPECT i SPECT/CT Regulacje prawne oraz zalecenia obligujące do tworzenia systemu kontroli jakości w medycynie nuklearnej mają na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu jakości badań diagnostycznych. Podstawowe testy kontroli jakości są ważną częścią rutynowej pracy klinicznej. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie procedur testów podstawowych kontroli jakości dla planarnych kamer scyntylacyjnych oraz systemów SPECT i SPECT/CT.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Nowoczesna edukacja techników elektroradiologii – doświadczenia Uniwersytetu Rzeszowskiego Autor przedstawia doświadczenia Katedry Elektroradiologii Wydziału Medycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego w zakresie edukacji studentów kierunku elektroradiologia.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Oznaczenie charakterystyk mięśniowych w trakcie ćwiczeń na wioślarzu treningowym z wykorzystaniem systemu pomiarowego MGC PLUS – CATMAN W pracy zaprezentowano możliwość wykorzystania inżynierskiego systemu pomiarowego MGC PLUS wraz z oprogramowaniem CATMAN do oceny wielkości momentów sił mięśniowych rozwijanych podczas ćwiczeń na przyrządzie typu wioślarz treningowy. W celu poprawy możliwości pomiarowych wykonano modernizację przyrządu, zaopatrując go w czujniki siły oraz przemieszczeń. Badaniom poddano 25 osób obojga płci, w wieku 20–24 lat, studentów inżynierii biomedycznej celem określenia przydatności przyrządu do monitorowania zmian charakterystyk mięśni.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Metody dynamiki symbolicznej w ocenie aktywności baroreceptorów po zabiegach kriostymulacji ogólnoustrojowej Celem pracy jest przedstawienie zastosowania metod dynamiki symbolicznej do oceny aktywności baroreceptorów u zdrowych osób poddanych zabiegowi kriostymulacji ogólnoustrojowej. Ilościowa analiza odruchu z baroreceptorów możliwa była dzięki rejestracji sygnału elektrokardiograficznego (EKG) i ciśnienia systolicznego (sBP) w badaniu uczestników eksperymentu systemem Task Force Monitor. Zakodowane wartości odległości pomiędzy kolejnymi załamkami R w zapisie EKG (RRI) i wartości sBP wykorzystano do definicji aktywności baroreceptorów, a jej ilościowa ocenę przeprowadzono, uwzględniając częstości występowania sekwencji symboli mających odniesienie do aktywności baroreceptorów. Analiza wyznaczonych częstości przed i po zabiegu kriostymulacji ogólnoustrojowej pokazała, że częstość występowania sekwencji symboli związanych z odruchem z baroreceptorów jest istotnie mniejsza po zabiegu kriostymulacji. W pracy zaproponowano również modyfikację wprowadzonej definicji, która uwzględnia korekcję błędów pomiaru i pozwala na szacowanie czułości odruchu z baroreceptorów.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Lokalne i ogólnoustrojowe zmiany zawartości tłuszczu pod wpływem ćwiczeń mięśni brzucha metodą gigant-serii Celem pracy była ocena wpływu ćwiczeń mięśni brzucha realizowanych metodą gigant-serii na lokalne i ogólnoustrojowe zmiany zawartości tłuszczu. Badaniu poddano zawodników Muay Thai (boks tajski) i kulturystyki (n = 20). Wiek badanych wynosił od 18 do 33 lat, staż zawodniczy od 1 do 8 lat. Badania wykonano przed rozpoczęciem programu treningowego i po 30 dniach treningu. Do pomiaru całkowitej procentowej zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie oraz lokalnej tkanki tłuszczowej zastosowano analizator składu ciała FUTREX-5500A/ZL. Pomiary grubości fałdów skórno-tłuszczowych wykonano za pomocą tkankomierza. W wyniku badań stwierdzono, że seria ćwiczeń mięśni brzucha przy wysokim poziomie otłuszczenia trzewnego, realizowanych metodą gigant serii nie obniży go, a jedynie spowoduje wzrost siły i wytrzymałości mięśni brzucha.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Ocena stanu innowacyjności i warunków rozwoju przemysłu wyrobów medycznych w Polsce W pracy podjęto próbę identyfikacji potencjału badawczego i technologicznego-produkcyjnego producentów wyrobów medycznych. Mając na względzie te grupę firm, przeprowadzono analizę SWOT, która była podstawą do oszacowania poziomu innowacyjności producentów wyrobów medycznych w Polsce. W tej analizie szczególną uwagę zwrócono na firmy z obszaru zaawansowanych technologii w dziedzinie inżynierii medycznej. Jako rezultat dokonanych analiz wskazano istotne bariery rozwoju innowacyjności w sektorze produkcji wyrobów medycznych. Określone zostały również uwarunkowania i perspektywy rozwojowe tego sektora w ciągu najbliższych lat.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Jak dobrze zaplanować terapię w urządzeniu Gamma Knife Leczeniu metodą radiochirurgii stereotaktycznej w urządzeniu Leksell Gamma Knife Perfexion w Katowicach poddawani są głównie pacjenci z nerwiakami, oponiakami i guzami przerzutowymi do mózgu, ale także z innymi schorzeniami, jak np. hamartoma, paraganglioma, neuralgia nerwu trójdzielnego. Leczenie radiochirurgiczne odbywa się w kilku etapach i polega na napromienieniu pacjenta wysoką dawką w jednej frakcji. Zabieg jest przeprowadzany przez zespół składający się z neurochirurga, radioterapeuty, radiologa, fizyka medycznego i pielęgniarkę. Procedurę rozpoczyna założenie ramy stereotaktycznej, następnymi etapami są badania obrazowe RM i TK, planowanie leczenia i ostatecznie napromienianie. Liczba zmian, ich rodzaj, całkowita objętość oraz dawka terapeutyczna determinują czas napromieniania, który waha się od kilkunastu minut do kilku godzin. Cała procedura odbywa się w ciągu jednego dnia. Planowanie leczenia odbywa się z pomocą Gamma Plan 10.1.1, a obliczenia oparte są na badaniach obrazowych (TK, RM, angiografia). Niewątpliwą zaletą leczenia radiochirurgicznego metodą Gamma Knife jest jego precyzja, osiągana dzięki ramie stereotaktycznej Leksell’a i promieniowaniu pochodzącym z 192 źródeł kobaltu-60, formowanym przez kolimatory o średnicy 4 mm, 8 mm i 16 mm. Inne zalety leczenia metodą Gamma Knife to wysoka konformalność napromieniania, możliwie duża liczba napromienianych zmian, stosunkowo wysoka ochrona narządów krytycznych, minimalne dawki poza obszarem napromieniania oraz fakt, iż całość leczenia odbywa się w ciągu zaledwie jednego dnia. Jako wady wskazać można stosunkowo inwazyjną metodę zakładania ramy stereotaktycznej, czas napromieniania i ograniczony do głowy i górnego odcinka szyjnego obszar zastosowania.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Spektroskopia MRS w hodowlach komórkowych in vitro Magnetyczny Rezonans Spektroskopowy (MRS) mimo swojej siedemdziesięcioletniej historii jest dziedziną ulegającą stałemu i niesłabnącemu rozwojowi. Wiąże się to z możliwością wszechstronnego wykorzystania pomiarów MRS zarówno eksperymentalnie do badań podstawowych z zakresu biochemii i fizyki (wyznaczania pewnych parametrów kinetycznych i termodynamicznych), jak i klinicznie w praktyce medycznej. Jako obiekt badań wybrane zostały hodowle komórkowe, a wyniki badania spektroskopowego w hodowlach komórek nowotworowych są prezentowane w niniejszym opracowaniu. Celem pracy była optymalizacja pomiaru spektroskopowego w hodowlach komórkowych na średniopolowym systemie magnetycznego rezonansu jądrowego. Zapotrzebowanie na jakościowe i ilościowe analizy zawartości aminokwasów w mediach i różnych płynach fizjologicznych i poznanie składu mieszanin aminokwasów białek spowodowało rozwój wielu technik spektroskopowych, m.in. MRS.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Porównanie skuteczności fonoforezy i krioterapii w leczeniu zapalenia okołostawowego łokcia W zespole „łokcia tenisisty” patologią objęte są najczęściej przyczepy ścięgien mięśni prostowników w okolicy nadkłykcia bocznego kości promieniowej, zwłaszcza mięśnia prostownika nadgarstka promieniowego krótkiego. Podobne objawy mogą dotyczyć przedziału przyśrodkowego stawu łokciowego lub okolicy nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej – „łokieć golfisty”. Poszukiwania optymalnych metod leczenia tego schorzenia wciąż trwają. Wśród nich ważną rolę odgrywają metody leczenia fizykalnego. Przedmiotem niniejszych badań była ocena porównania skuteczności fonoforezy i krioterapii. Materiał i metoda. U wszystkich pacjentów dokonano oceny dolegliwości bólowych za pomocą skali VAS, kwestionariusza Leitinena oraz oceny siły chwytu bezbolesnego za pomocą dynamometru. Zastosowano serię zabiegów liczącą dziesięć dni terapii, wykonywanych codziennie o stałej porze, z przerwą weekendową. W grupie pacjentów, u których wykonano zabieg fonoforezy, wykorzystano aktywny farmakologicznie środek sprzęgający w postaci żelu o działaniu przeciwzapalnym. Zastosowano falę ultradźwiękową o następujących parametrach: praca impulsowa o współczynniku wypełnienia 1:2, natężenie od 0,5 W/cm2 do 1 W/cm2, częstotliwość 3 MHz, głowica o powierzchni 1 cm2, czas terapii 3 minuty. Zabieg wykonywano metodą dynamiczną. Zabiegi krioterapii wykonywano z użyciem urządzenia wykorzystującego dwutlenek węgla. Przeprowadzono statystyczną analizę wyników, wykorzystując program Statistica 6.0. Wyniki. Analiza uzyskanych wyników badań wykazała, że obie terapie – krioterapia i fonoforeza są skutecznymi metodami przeciwbólowymi w terapii zapalenia okołostawowego łokcia. Analiza danych wykazała, że po zastosowaniu obu metod fizykalnych natężenie i częstotliwość występowania bólu uległy zmniejszeniu. Wykazano istotne statystycznie zmniejszenie dolegliwości bólowych, jak również zwiększenie siły bezbolesnego chwytu po zabiegach krioterapii i fonoforezy.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Ocena przydatności krzywej i/t do diagnostyki zespołu kanału nadgarstka Wyznaczanie krzywej i/t jest badaniem elektrodiagnostycznym pozwalającym ocenić stopień uszkodzenia nerwu obwodowego. Do badania stosuje się prąd stały o impulsach prostokątnych i trójkątnych. Czas trwania impulsów wynosi zazwyczaj 1000 ms. W pracy zbadano 88 chorych (70 kobiet i 18 mężczyzn) leczonych z powodu zespołu kanału nadgarstka (ZKN) w poradni przyszpitalnej i na oddziale neurochirurgicznym. U 19 chorych objawy miały charakter obustronny, tak więc łączna ilość wszystkich zbadanych przypadków wyniosła 107. Wiek chorych wyniósł średnio 54,4 lat. Ciężkość ZKN oceniono przy pomocy badania elektrodiagnostycznego. Grupa kontrolna obejmowała 31 osób: 15 kobiet i 16 mężczyzn, średnia wieku 23 lata, u których na podstawie badania klinicznego nie stwierdzono zaburzeń w funkcji nerwu pośrodkowego (objawów charakterystycznych dla ZKN). Krzywa i/t nie jest wystarczająco czułym i specyficznym badaniem, które może być wykorzystywane w diagnostyce pacjentów z ZKN. Nie występują istotne statystycznie różnice w kształcie krzywej w poszczególnych stopniach ciężkości ZKN oraz w grupie pacjentów zdrowych. Natomiast jakościowa ocena wartości progowej akomodacji oraz współczynnika akomodacji może posłużyć do różnicowania pacjentów z ciężkim nasileniem zespołu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna
Ocena poprawności i sprawności chodu u pacjentów po amputacji kończyny dolnej w obrębie uda Lokomocja człowieka jest bardzo ważnym elementem jakości życia. Po amputacji kończyny dolnej, zwłaszcza, jeśli ten zabieg pozbawia amputowanego stawu skokowego i kolanowego, jakość ta dramatycznie się obniża. W takiej sytuacji poruszanie się wymaga znacznej energii, by zachować równowagę i nauczyć się chodzić od nowa. Chód w protezie jest dla pacjenta dużym wyzwaniem. Celem naszych badań była ocena poprawności i sprawności chodu pacjentów po amputacji jednej kończyny dolnej w obrębie uda, zaopatrzonych w protezy tymczasowe i definitywne. Badaniami objęto grupę 102 pacjentów zaprotezowanych i usprawnianych w Wojewódzkiej Poradni Zaopatrzenia Ortopedycznego w Łodzi. Wśród badanych byli pacjenci nie tylko zaopatrzeni w protezy tymczasowe, ale także i ci, którzy od paru lat nosili protezy definitywne. Oceniano dopasowanie i pionowanie protezy, stan kikuta oraz poprawność i sprawność chodu w różnych warunkach. Analiza chodu wykazała, że występowały różne odchylenia lokomocji i o różnym nasileniu. U pacjentów używających protezę tymczasową tylko u 12% badanych nie zaobserwowano odchyleń podczas chodu. Najczęściej występowała nierówna długość kroków i unoszenie się na zdrowej stopie. W podgrupie używającej protezę definitywną u 67% nie zaobserwowano odchyleń, a najczęściej występowało utykanie na stronę protezy. Na poprawność i sprawność chodu u pacjentów po amputacji kończyny dolnej w obrębie uda miał przede wszystkim wpływ czas, który upłynął od amputacji. Im dłuższy okres tym bardziej poprawny chód i mniejsza ilość odchyleń, a także lepsza sprawność chodu.

Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, inżynieria biomedyczna