PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Młodzież w świetle badań uczestników światowych Dni Młodzieży w Kakowie Artykuł jest próbą podsumowania analiz i wniosków z badań empirycznych przeprowadzonych wśród młodzieży zgromadzonej na spotkaniu w Krakowie. Wyłaniający się z badań stosunek młodych ludzi do wiary czy oczekiwania wobec Kościoła stanowią przesłanki do stworzenia obrazu młodzieży, która jest odbiorcą działalności duszpasterskiej. Na wstępie autor przybliża metodologię poczynionych badań socjologicznych, a następnie przechodzi do analizy ich wyników. Zwraca uwagę na kwestie takie jak religijność młodzieży i jej aprobata dla Kościoła, socjalizacja religijna; motywy, oczekiwania i korzyści związane z ŚDM, ocena ŚDM, motywacje wolontariuszy ŚDM i obraz samych siebie. W ostatniej części artykułu, w nawiązaniu do przeanalizowanych wyników badań, przedstawia wnioski, które pokażą obraz młodzieży uczestniczącej w życiu Kościoła w Polsce. Mogą być także podpowiedzią pastoralną, jakie ma ona oczekiwania i jak wobec nich powinno odpowiadać duszpasterstwo tej grupy odbiorców postrzeganych jako „nadzieja Kościoła”. Słowa kluczowe: katecheza młodzieży, Światowe Dni Młodzieży, religijność młodzieży, duszpasterstwo młodzieży, młodzież a Kościół.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Obrzędy dedykacji kościoła i życie sakramentalne. Artykuł dotyczy związku sakramentaliów z liturgią na przykładzie obrzędów dedykacji kościoła i ołtarza. Teologia odnowionych obrzędów, sprawowanych w trakcie procesu powstawania danego kościoła, wnosi bogaty wkład w życie wspólnoty, jej wzrost i integrację. Począwszy od poświęcenia placu budowy pod przyszły budynek, poprzez instalację kamienia węgielnego aż do poświęcenia kościoła i ołtarza, ujawniają one głębokie znaczenie i analogię do procesu chrześcijańskiego wtajemniczenia. Teologia omawianego sakramentalium jest zarówno przydatna, jak i adekwatna na okoliczność wspomnienia rocznicy konsekracji kościoła lub świętego patrona, ze względu na sam kościół, ale nie mniej i każdego człowieka. Ma to szczególne znaczenie w czasach słabnącej wiary i relatywizmu, kiedy to chrześcijańska godność człowieka, jak też wrażliwość na sacrum winny być na nowo odkrywane i doceniane. 

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Pierwszy widzący (O części II Tryptyku rzymskiego – rozpoznania wstępne) Problem „widzenia” w twórczości pisarskiej Jana Pawła II nie został dotąd zobaczony osobno. Ze względu na wyrazistość jego obecności w Tryptyku rzymskim, na tym materiale dokonano wyodrębnienia motywu. Przydatne okazały się konteksty np. Listu do artystów Papieża, Kazania na Areopagu (Karola Wojtyły). Problem „widzenia”, jak wynika z Tryptyku…, pierwszorzędny atrybut Stworzyciela łączy się z kwestią rozumienia sztuki przez Jana Pawła II, a także jego teologią ciała. Stoi w centrum myśli teologicznej, filozoficznej (estetycznej) Papieża i Myśliciela.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Praktyka przekładu w dydaktyce gramatyki języka polskiego jako obcego w grupach ukraińskich (wschodniosłowiańskich) W tekście rozważa się zarówno teoretyczne ustalenia dotyczące techniki przekładu dydaktycznego w nauczaniu języków obcych, jak i praktykę translacyjną uczących się języka polskiego jako obcego studentów z pierwszymi językami wschodniosłowiańskimi. Specyfika grup wschodniosłowiańskich zasadza się na problemach z poprawnościową realizacją komunikatów w polszczyźnie. Duży udział gramatycznych błędów interlingwalnych skłania do stosowania w tych grupach tłumaczeń w obu kierunkach, na poziomie zarówno wyrazu, zdania, jak i tekstu. Ćwiczenia translacyjne nadają się do walki z błędami międzyjęzykowymi poprzez obserwację kontrastów i zbieżności form i struktur J1 i J2, znajdowanie źródeł błędów, motywowanie do dalszego doskonalenia językowego. W artykule przedstawia się przykłady ćwiczeń translacyjnych: wprowadzających, utrwalających oraz sprawdzających.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Historia pewnego małżeństwa W niniejszym omówieniu autorka przedstawia Historię pewnego małżeństwa, pozycję obejmującą zbiór listów Bronisława i Elsie Malinowskich. W artykule wskazano na pewne specyficzne formy wykorzystane w tej korespondencji oraz zwrócono uwagę na ich zakorzenienie m.in. w kontekście badań antropologicznych i kariery naukowej Malinowskiego. Ważny kontekst dla małżeństwa stanowi epoka, w której przyszło im żyć, ale również badania obcych kultur i nieustająca prawie przez całe życie autorów podróż. Małżeństwo, a raczej specyficzny charakter, jaki nadali mu Bronio i Elsie, jest swoistym pryzmatem, przez który oglądamy ich świat.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
O współczesnym rozkwicie średniowiecza – renesans minionej epoki oraz jego wyraz w XXI-wiecznej niemieckiej kulturze popularnej Przedmiotem rozważań niniejszego artykułu jest dające się obecnie zaobserwować w Niemczech niezwykle żywe zainteresowanie wiekami średnimi. Fenomen ten — określany również mianem renesansu średniowiecza bądź boomu na średniowiecze — znajduje szczególnie mocny wyraz w różnych dziedzinach współczesnej kultury popularnej. Dla wykazania postawionej na wstępie tezy autorka ogranicza się do kilku z nich: wystaw, rekonstrukcji oraz imitacji średniowiecznych twierdz i osad, gier komputerowych i społecznościowych, a także średniowiecznych jarmarków oraz turniejów rycerskich. Zaprezentowany przegląd minionych, jak również aktualnych wydarzeń kulturalnych w każdym z wyżej wymienionych obszarów niemieckiej popkultury potwierdza fakt o rosnącej popularności średniowiecza, prowokując jednocześnie pytanie o jej przyczynę. Z analizy reprezentatywnych opinii historyków, publicystów oraz samych fanów średniowiecza wyłania sie jednoznaczna odpowiedź: człowiek XXI wieku odczuwa tęsknotę za światem kontrastującym z rozpędzonym molochem współczesności. Taką właśnie ostoją i bezpiecznym miejscem schronienia staje się dla niego oparta na silnych fundamentach oraz pewnych wartościach rzeczywistość średniowiecza.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Maria Starnawska, Świętych życie po życiu. Relikwie w kulturze religijnej na ziemiach polskich w średniowieczu RecenzjaMARIA STARNAWSKA, ŚWIĘTYCH ŻYCIE PO ŻYCIU. RELIKWIE W KULTURZE RELIGIJNEJ NA ZIEMIACH POLSKICH W ŚREDNIOWIECZU, WYDAWNICTWO DIG, WARSZAWA 2008, SS. 651

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Zarys pojęcia świętości w życiu człowieka - patroni i orędownicy od chorób wszelakich Stwórca kosmosu oraz rodzaju ludzkiego uczynił świat doskonałym i trwającym w idealnej harmonii. Bóg uczynił człowieka w Raju, aby żył wiecznie, pozostawał wówczas zdrowy w jakiejkolwiek sferze. Niedomagania, martyrologia, melancholia, cierpienie pojawił się w chwili upadku człowieka i popadnięciu w grzech (grzech praojców). Wszelkie praktyki religijne stanowią pomost pomiędzy empirycznym światem materii oraz transcendentnym światem duchowym. Chcąc osiągnąć pełnię zdrowia niezwykle ważne jest współistnienie sfery duchowej, cielesnej, ich koegzystencja. Człowiek nawraca się ontologicznie, odwracając się od przeciwnego naturze patologicznego stanu i powraca do Boga odzyskując zdrowie swej natury. Początkowo uzdrawia się to co duchowe, czyli to co związane z duszą, następnie psychika i somatyka. Wśród grona licznych świętych lekarze posiadają swoich patronów, zaś ich podopieczni – pacjenci wielu orędowników w chorobach wszelakich. Wielu pacjentów jak i lekarzy codziennie zanoszą prośby i zwracają się z prośbą o wsparcie podczas walki z chorobami. Życie wielu świętych i niejednokrotnie ich męczeństwo i śmierć mogą być przykładem życia i stawiania oporu problemów. W tekście przedstawiono listę niespełna setki świętych orędowników w wielu chorobach. Wszyscy orędują przed obliczem Chrystusa i przedstawiają Bogu nasze prośby i błagania. Modlitwa szczególnie z prośba o wstawiennictwo świętych, może być wyjątkowo pomocna przy próbie przywrócenia zdrowia.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Gra o tożsamość w powieści Mi nombre es Jamaica José Manuela Fajardo Tematem artykułu jest analiza obrazu tożsamości żydowskiej w po wieści Mi nombre es Jamaica José Manuela Fajardo. Porównanie dwóch przedstawionych w powieści wariantów tej tożsamości pozwala do strzec przyczyny istniejących między nimi różnic. Okoliczności hi storyczne wielokrotnie zaburzały ciągłość pokoleniową w procesie kształtowania się tożsamości żydowskiej, w związku z czym próby jej rekonstrukcji mogą różnić się w zależności od osoby, która je po dejmuje, oraz od celów jakim mają one służyć. Wizja tożsamości ży dowskiej u osoby, która doświadczyła ciągłości pokoleniowej, znaczą co różni się od wizji osoby, która nie posiadając takiego doświadczenia musiała samodzielnie ją skonstruować.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Różnorodność w organizacji. Praktyka zarządzania i refleksja teoretyczna W artykule przedstawione zostały dwie perspektywy badania różno rodności i zarządzania różnorodnością. Pierwsza odnosi się do prak tyki zarządzania, druga do refleksji teoretycznej. Perspektywa praktyki zarządzania uwzględnia społeczne, kulturowe i polityczne uwarun kowania zmian społeczeństwa amerykańskiego w XX wieku. Per spektywa ta zakłada również, iż koncepcje zarządzania, w tym także zarządzanie różnorodnością, są narzędziami pomocnymi dla mene dżerów w realizacji ich ról zawodowych. Perspektywa druga uwzględ nia teorie psychologiczne wyjaśniające zachowania ludzi w organiza cji, a także proces kształtowania się poczucia tożsamości członków organizacji. Perspektywa teoretyczna uwzględnia również koncep cje filozoficzne podejmujące zagadnienie relacji między człowiekiem a drugim. Teorie psychologiczne i koncepcje filozoficzne nakazują ostrożność w poszukiwaniu praktycznych rozwiązań w ramach zarzą dzania różnorodnością.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Jarosław Iwaszkiewicz jako pisarz autobiografizujący (na przykładzie opowiadań: Koronki weneckie I, Koronki weneckie II, Dzień sierpniowy, Tatarak, Opowiadanie z psem) Artykuł dotyczy konwencji literackiej o nazwie „autobiografizm”, będącej reakcją na niekontrolowany przyrost wiedzy naukowej, który nastąpił na przełomie wieków XIX i XX. Najogólniej konwencję literacką autobiografizmu można scharakteryzować jako takie ukształtowanie dzieła prozy narracyjnej, które skłania czytelnika do ustanowienia analogii między fabułą utworu a biografią twórcy. W literaturze polskiej pierwsze tego typu utwory powstawały w latach dwudziestych XX wieku, by rozpowszechnić się na nie spotykaną do tej pory skalę w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Artykuł analizuje to zjawisko na przykładzie pięciu opowiadań Jarosława Iwaszkiewicza, powstałych w latach 1940-1958, które przedstawiają sobą różne możliwości przetwarzania biografii w literaturę, a jednocześnie – ukazywania takich treści, o których autor nie mógł pisać wprost, gdyż naruszały one tabu kulturowe.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Mojżesz - Lewita (Wj 2,1-10). W kręgu badań nad tożsamością Mojżesza W artykule przeprowadzona została analiza krytycznoliteracka, kontekstualna oraz egzegetyczna Wj 2,1–10. Przeprowadzono ją pod kątem wydobycia z tej perykopy ewentualnych „najstarszych” informacji z tradycji o Mojżeszu. Wnioski wyciągnięte na tej podstawie nie pozwalają potwierdzić archaicznego i niezależnego istnienia tej perykopy w jej pierwotnej wersji. Zdaniem autora elementem najstarszej tradycji jest jedynie samo Mojżesz – lewita (Wj 2,1–10)... 119 imię Mojżesza. Wszystkie pozostałe informacje zawarte w tej perykopie mają wyraźne odniesienia do bliższego i dalszego kontekstu z Księgi Rodzaju i Wyjścia.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Subkompetencja frazeologiczna studentów-neofilologów jako składnik kompetencji językowej tłumacza. Wstęp do badania pilotażowego Celem opisanych w artykule badań jest diagnoza poziomu subkompetencji frazeologicznej studentów-neofilologów, którzy podjęli naukę na specjalizacji translatorskiej. Kompetencja frazeologiczna traktowana jest jako nieodłączny element kompetencji językowej tłumacza i odpowiada za poprawne posługiwanie się w mowie i piśmie względnie ustabilizowanymi i choćby w niewielkiej części zleksykalizowanymi związkami wyrazowymi. W badaniach wykorzystano metodę ankietową. Zadaniem respondentów było podanie cech definicyjnych frazeologizmu oraz wskazanie jednostek frazeologicznych spośród podanej listy związków wyrazowych. Na podstawie przeprowadzonej ankiety można stwierdzić, iż w opinii respondentów kryterium frazeologiczności spełniają przede wszystkim związki idiomatyczne. Frazeologizm jest traktowany przez studentów-neofilologów tradycjonalistycznie, stereotypowo, a więc przede wszystkim idiomatycznie (w ujęciu W.W. Winogradowa). Respondenci z trudem dopatrują się cech jednostki frazeologicznej w strukturach częściowo zleksykalizowanych – frazemach (zgodnie z koncepcją W. Chlebdy). Takie rozumienie frazeologii z kolei skutkuje często atomistycznym tłumaczeniem związków frazematycznych, co zazwyczaj prowadzi do naruszenia reguł języka docelowego. Wniosek z przeprowadzonego badania pilotażowego skłania do podjęcia działań w zakresie przeorientowania subkompetencji frazeologicznej z perspektywy czysto idiomatycznej na frazematyczną, co z pewnością przyczyni się do podniesienia jakości rezultatów tłumaczenia.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Sprawiedliwość jako bezstronność: problem wartości w perspektywie glottodydaktycznej Niniejszy artykuł poświęcony jest wieloaspektowej problematyce wartości i wartościowania moralnego, przy czym w sposób szczególny koncentruje się wokół sprawiedliwości jako bezstronności, tj. takiej właściwości postępowania nauczyciela, która zasługuje na szczególne wyróżnienie. Podkreślona została unikatowość polskiej koncepcji glottodydaktyki, która buduje swe podstawy teoretyczne na faktach antropologicznych. Autorka wychodzi z założenia, że stała niezmienna natura ludzka stanowi podstawę wyznaczającą obiektywny i niezmienny porządek wartości. Wnikliwej analizie zostały poddane dotychczasowe próby poszukiwania uniwersalnej klasyfikacji i hierarchizacji wartości, jak też wysiłek ukierunkowany na uchwycenie relacji występujących między hierarchią wartości a strukturą natury ludzkiej. Wskazana została potrzeba aktualizacji problemu wartości, zwłaszcza adekwatnego scharakteryzowania poczucia sprawiedliwości i oparcia zdroworozsądkowych ujęć zasad sprawiedliwości na podstawach teoretycznych. W tym celu została dokonana rekonstrukcja podstawowych założeń i twierdzeń Teorii sprawiedliwości Johna Rawlsa, która stanowi wielowymiarową deskrypcję i eksplikację ludzkiego zmysłu moralnego. Ponadto zostały przedstawione daleko idące praktyczne implikacje koncepcji sprawiedliwości jako bezstronności dla określenia zasad działania sprawiedliwego nauczyciela w procesie (glotto)dydaktycznym.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Mirosław Stanisław Wróbel, Jezus i jego wyznawcy w Talmudzie. Analiza tekstologiczna, historyczna i socjologiczna (Lublin: Wydawnictwo KUL, 2013). Mirosław Stanisław Wróbel, Jezus i jego wyznawcy w Talmudzie. Analiza tekstologiczna, historyczna i socjologiczna (Lublin: Wydawnictwo KUL, 2013). Ss. 272. PLN 46.50. ISBN 978-83-7702-639-7.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Tłumaczenie pisemne na język polski: O spójności tekstu docelowego Celem niniejszego artykułu jest przede wszystkim pokazanie problemów z zakresu poprawnego tworzenia spójnego tekstu tłumaczenia w języku polskim, z jakimi borykają się studenci polonofoni, a także zwrócenie uwagi na konieczność rozwijania tej kompetencji w toku studiów. Praktyka tłumaczeniowa pokazuje, że wysoka kompetencja w języku ojczystym (jako docelowym), polegająca na znajomości reguł tworzenia spójnego tekstu, z uwzględnieniem niuansów składniowych, leksykalnych (semantycznych) i stylistycznych, jest warunkiem sine qua non odniesienia zawodowego sukcesu. Podstawą przedstawionych w artykule analiz jest korpus prac tłumaczeniowych studentów polonofonów odbywających studia magisterskie na kierunku filologia romańska.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Między wiarą a filozofią. O problematyce duchowego odrodzenia w prozie Eugeniusza Korwin-Małaczewskiego W szkicu podjęta została problematyka nawrócenia, obecna w twórczości literackiej żołnierza I oraz III Korpusu Polskiego w Rosji, a następnie Błękitnej Armii Józefa Hallera – Eugeniusza Korwin-Małaczewskiego, którego dorobek, jako promujący wartości dziewiętnastowiecznego patriotyzmu i katolicyzmu, po II wojnie światowej był przez długie lata marginalizowany. Podstawą do tak sprofilowanego zagadnienia stało się jedno z najbardziej znanych opowiadań młodego pisarza, pt. Koń na wzgórzu, powstałe pod wpływem traumatycznych przeżyć z walk prowadzonych na terenach Kresów w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Analizie poddany został fragment utworu opisujący duchową odnowę bohatera, który – dzięki rozmowom z opiekującą się nim w szpitalu zakonnicą oraz lekturze Pisma Świętego – doświadczył spotkania z Bogiem, uzyskując też spokój wewnętrzny. Ujawniająca się w ten sposób problematyka nawrócenia została zinterpretowana również w kontekście sympatii autora wobec idei mesjanistycznych, ujawniających się w całej jego twórczości. Podjęto próbę uzgodnienia relacji między obecną w myśli Małaczewskiego filozofią mesjanistyczną a manifestowanym przez niego katolicyzmem.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
O grach i graniu oraz ich aspektach w Biblii i w Koranie W artykule tym przeanalizowano treści związane z grami zawarte w Biblii i w Koranie. W przypadku Biblii zebrany materiał został następnie opisany w oparciu o słowa-klucze: „współzawodnictwo”, „zawody”, „zawodnicy”, „rywale”, „igrać”, a w Koranie – „gra”, „majsir” i „wróżby”. W porównaniu podano, że w Biblii chwali się uczestnictwo w zawodach i porównuje się do nich życie, a w Koranie odżegnuje od gry jako ślepego losu odciągającego od Allaha.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
FUNDAMENTY TEOLOGICZNO SPOŁECZNE WYCHOWANIA PATRIOTYCZNEGO W KATECHEZIE I NA LEKCJI RELIGII Z działalnością pastoralną i katechetyczną Kościoła w Polsce zwłaszcza w ostatnichstuleciach było wyraźnie powiązane wychowanie patriotyczne. W szeregachduchowieństwa nigdy też nie brakowało żarliwych patriotów oddanych sprawie wolności Ojczyzny. To pozwoliło wytworzyć i rozwinąć wśród Polaków świadomośćnaturalnego powiązania pomiędzy katolicyzmem i patriotyzmem. Obecnie,gdy cieszymy w naszej Ojczyźnie wolnością i pokojem, Polacy mogą swobodnierozwijać wychowanie patriotyczne w rodzinie, w szkole, w Kościele i życiu publicznym.Badania socjologiczne podkreślają, że dla Polaków jedną z najważniejszychwartości jest patriotyzm, który nadal powinien być łączony z wychowaniemreligijnym. Do głównych zadań katechezy szkolnej i parafialnej w dziedziniewychowania patriotycznego należą: kształtowanie postawy miłości Boga i bliźniego(co służy także poszanowaniu przedstawicieli innych narodów), rozwijanieświadomości obowiązków obywatelskich, pielęgnowanie szacunku wobec symbolii tradycji narodowych, walka z wadami i grzechami narodowymi, zaszczepianietroski o poznawanie historii i geografii Polski.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Identyfikacje narodowe młodzieży akademickiej jako efekt kategoryzowania społecznego na pograniczu polsko-czeskim Podjęte rozważania koncentrują się na kwestiach dotyczących przejawianych przez młodzież akademicką identyfikacji narodowych. W pedagogicznej analizie podjętej problematyki przyjęto konceptualizacje teoretyczno-metodologiczne, nawiązujące do: Pawła Boskiego teorii tożsamości kulturowej opartej na wartościach i praktykach w warunkach dwu- i wielokulturowej socjalizacji, Tadeusza Lewowickiego teorii zachowań tożsamościowych oraz teorii kontaktu międzygrupowego i wzajemnego różnicowania międzygrupowego, wywodzących się z hipotezy kontaktu. Podstawą do nakreślenia zachodzących procesów identyfikacyjnych w okresie aktualnych zmian społecznych stały się badania porównawcze przeprowadzone w latach 2018-2019 na pograniczu polsko-czeskim. Analiza oraz interpretacja zgromadzonego materiału empirycznego wskazują na zachodzące zmiany w obszarze kryterialnych oraz korelatywnych atrybutów tożsamościowych polskich i czeskich studentów. Są one warunkowane innymi czynnikami niż kulturyzacją i socjalizacją rodzinną, jak również zachodzącymi w różnym stopniu i zakresie zarówno w przeszłości, jak i współcześnie procesami asymilacyjnymi na polsko-czeskim pograniczu.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Nowa edukacja akademicka. Laboratorium na przecięciu teorii, praktyki badawczej i artystycznej Tematem tekstu jest nowa metodyka nauczania uniwersyteckiego oparta na pracy badawczej i praktyce artystycznej. Przedstawiam w nim powstałą osiem lat temu w Katedrze Dramatu Teatru i Widowisk Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu specjalizację Interdyscyplinarne projekty kuratorskie i wieńczący ją festiwal, jednocześnie nakreślając szeroki kontekst dla przemian w sztukach performatywnych. Specjalizacja jest z jednej strony odpowiedzią na potrzebę, wyrażaną coraz mocniej przez studentów i zdeterminowaną przez system boloński, działań łączących teorię i praktykę na uniwersytetach. Z drugiej strony, jest reakcją na zmiany w sztukach performatywnych, które wykreowały nowe zawody: kuratora i producenta teatralnego.

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Ks. Tomasz Zaklukiewicz, Nieśmiertelność sprawiedliwych. Idea nieśmiertelności sprawiedliwych w Księdze Mądrości (Bibliotheca Biblica; Wrocław: Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej „Tum” 2017) Book review: Ks. Tomasz Zaklukiewicz, Nieśmiertelność sprawiedliwych. Idea nieśmiertelności sprawiedliwych w Księdze Mądrości (Bibliotheca Biblica; Wrocław: Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej „Tum” 2017). 320 s. PLN 59.90 (opr. tw.). ISBN 978-83-7454-400-9DOI: https://doi.org/10.31743/ba.2018.8.3.11

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Z badań nad posługą katechetyczną dla młodzieży w szkole publicznej na przykładzie Liceum Ogólnokształcącego - Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Dębnie w latach 1945-2015 Głównym problemem wielu współczesnych ludzi jak i społeczności jest styl życia oparty na założeniu nieistnienia Pana Boga. Żyją oni tak, „jakby Bóg nie istniał” („etsi Deus non daretur”). Koncepcja życia opartego na takim założeniu owocuje niekiedy brakiem ostatecznego sensu życia. Jest zjawiskiem obserwowalnym, że uczniowie wywodzący się ze środowisk żyjących według własnego programu „etsi Deus non daretur” pojawiają się sporadycznie lub częściej wraz ze swoją klasą także na lekcjach religii. W ciągu minionych siedemdziesięciu lat katechizacji młodzieży z Liceum Ogólnokształcącego – Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 w Dębnie są zauważalne zmiany w mentalności ludzi współtworzących katechezę. Takie zmiany sporadycznie stają się przyczyną powstawania problemów w zakresie kształcenia czy religijnego wychowania, ale nie są to problemy na bieżąco nierozwiązywalne. Mimo braku gruntownych naukowych badań w tym zakresie z napotkanymi problemami muszą się zmierzyć nie tylko katecheci, ale także młodzież i jej rodzice

Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii