PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Populacja lęgowa gawrona Corvus Frugilegus na Ziemi Płockiej W artykule zaprezentowano liczebność i rozmieszczenie kolonii lęgowych gawrona Corvus frugilegus na Ziemi Płockiej. Inwentaryzację przeprowadzono na przełomie lat 2014/2015 na obszarze 3 351 km². Odnotowano 36 kolonii, w których zlokalizowano 2622 gniazd, a całkowitą liczebność populacji oszacowano na 2700-3000 par lęgowych. Średnie zagęszczenie wynosiło 78 par/100 km². Największa kolonia (443 gniazd) zlokalizowana była w miejscowości Drobin – skupiała ona 17 % wszystkich zinwentaryzowanych gniazd. Kolejne duże kolonie stwierdzono w Małej Wsi (310), Radzanowie (274), Bielsku (271), Staroźrebach (246). Większości kolonii zlokalizowana była w miastach – stwierdzono w nich 22 kolonie (61,1%), w których gniazdowało 1037 par (39,5%). We wsiach stwierdzono 14 kolonii (38,8%) skupiających 1585 par (60,5%). Gawrony zakładały gniazda na co najmniej 14 rodzajach drzew. Najczęściej gniazda położone były na: topolach Populus sp., klonach Acer sp., lipach Tata sp., olszach Alnus spp., kasztanowcach Aesculus spp. i jesionach Fraxinus sp. Udział innych drzew był znacznie niższy. W trakcie prac terenowych odnotowano różne rodzaje zagrożeń i negatywnych działań w stosunku do kolonii gawrona. Były to m.in.: płoszenie ptaków przy użyciu wystrzałów oraz głosów ptaków drapieżnych, podcinanie konarów drzew, a także usuwanie gniazd w całej kolonii w okresie pozalęgowym.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Dobrostan loch luźnych w systemie utrzymania indywidualnego i grupowego Celem przeprowadzonych badań była ocena dobrostanu loch utrzymywanych systemem indywidualnym i grupowym. Materiał badawczy stanowiły 103 lochy luźne, użytkowane w 15 chlewniach zarodowych w województwie podkarpackim. Dobrostan badanych loch oceniano za pomocą kryterium behawioralnego, fizjologicznego, zdrowotnego, produkcyjnego. Ogólnej oceny poziomu dobrostanu dokonano na podstawie wyznaczonych punktów kontroli. Podsumowując uzyskane wyniki, stwierdzono wyższy poziom dobrostanu u loch utrzymywanych w systemie grupowym.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ masy ciała i wieku w dniu pierwszej inseminacji na wyniki użytkowości rozpłodowej i odchowu prosiąt hybrydowych loszek PIC Celem pracy była analiza wpływu masy ciała i wieku loszek PIC podczas pierwszej inseminacji na liczebność pierwszego miotu, masę miotu i masę ciała prosięcia w trakcie odchowu. Materiał badawczy stanowiło 76 loszek PIC hybrydowej linii Camborough 1080, które podzielono na grupy, uwzględniając ich masę ciała podczas pierwszej inseminacji: loszki o masie ciała <140 kg (MS I), 140-160 kg (MS II) i >160 kg (MS III). Wyodrębniono również grupy wiekowe loszek: loszki w wieku <195 dni (W I), 195-205 dni (W II), >205 dni (W III). Masa ciała loszek podczas pierwszej inseminacji wpływała w sposób istotny na wyniki odchowu prosiąt, w tym masę prosięcia przy odsadzeniu oraz średni przyrost dobowy masy prosięcia i masy miotu od urodzenia do odsadzenia. Natomiast wiek loszek wpływał istotnie na cechy użytkowości rozpłodowej, w tym liczebność miotów przy urodzeniu i odsadzeniu, a także na wyniki odchowu. Uzyskane rezultaty wskazują, że dla loszek PIC, w celu uzyskania dobrych parametrów rozrodu, korzystne jest rozpoczęcie użytkowania rozpłodowego w wieku co najmniej 205 dni i przy masie ciała nie mniejszej niż 140 kg.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Poziom surowiczego białka C-reaktywnego (CRP) i wskaźników hematologicznych u prosiąt Celem badań było sprawdzenie czy zmienność stężenia surowiczego CRP ma udział w modyfikowaniu wartości wskaźników hematologicznych u ssących prosiąt będących potomstwem matek wykazujących zróżnicowany poziom tego białka. Prosięta (n=359) w wieku 21 ±3 dni (młodsze) i 35 ±3 dni (starsze) pochodziły od matek wielka biała polska x polska biała zwisłoucha i po ojcach duroc x pietrain. Krew od prosiąt i matek pobierano z żyły czczej przedniej. Badania morfologii krwi obwodowej wykonano u prosiąt, natomiast oznaczenia CRP w surowicy krwi prosiąt i ich matek. Lochy podzielono na wykazujące: niski poziom surowiczego CRP (mediana = 13 mg/l), średni (me=25 mg/l) i wysoki (me=36,8 mg/l). Do porównań wartości badanych wskaźników między prosiętami, uwzględniając ich pochodzenie, użyto testu Kruskala Wallisa z testem Dunna. Stwierdzono, że potomstwo matek wykazujących niski i średni poziom CRP nie różniło się stężeniem tego białka we krwi. Jego koncentracja była mniejsza od stwierdzonej we krwi potomstwa pochodzącego od matek o wysokim poziomie CRP. U młodszych prosiąt podwyższony poziom CRP wiązał się ze zwiększoną liczbą monocytów i obniżoną granulocytów. Wpływał też niekorzystnie na układ czerwonokrwinkowy, sygnalizując występowanie anemii. U starszych prosiąt podwyższony poziom CRP, oprócz zwiększonej liczby monocytów, wskazywał na nasilenie trombocytopoezy.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Długość życia i użytkowania oraz produkcyjność krów utrzymywanych w stadach województwa lubelskiego Porównano długość życia i użytkowania, produkcyjność życiową oraz wskaźniki życiowej efektywności użytkowania mlecznego 8223 krów rasy czarno-białej, które wybrakowano w latach 1980-2002 i 2003-2014 z 334 stad w województwie lubelskim. Nie wykazano istotnych różnic w wieku pierwszego wycielenia, długości życia i użytkowania oraz liczbie wycieleń między krowami wybrakowanymi w dwóch wyodrębnionych okresach. Krowy wybrakowane w latach 2003-2014 w porównaniu z wybrakowanymi w latach 1980-2002 cechowały się gorszą płodnością (wysoko istotnie dłuższy okres międzywycieleniowy), ale osiągnęły wysoko istotnie wyższą wydajność życiową mleka i jego składników oraz lepszy jego skład (wysoko istotnie wyższa zawartość białka w mleku i wysoko istotnie lepszy stosunek białka do tłuszczu). Uzyskały także wysoko istotnie wyższe wartości wskaźników życiowej efektywności użytkowania mlecznego (wydajność mleka na dzień życia, użytkowania, doju i odchowu oraz na rok życia i użytkowania).

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ klasy (SEUROP) i masy tusz wieprzowych na zawartość mięsa szacowaną przy użyciu równań regresji z 2003 i 2011 roku Badano różnice między wynikami szacowania mięsności tusz wieprzowych, obliczonej przy pomocy aktualnych równań regresji (z 2011 roku) i równań z 2003 roku. Określono także wpływ wartości rzeźnej tuczników na te różnice. Materiałem do badań było 180 988 tusz wieprzowych, pochodzących z 7 różnych zakładów ubojowych. Stwierdzono, że równania regresji opracowane w roku 2011 dla działających w przemyśle mięsnym ręcznych urządzeń klasyfikacyjnych szacują większą mięsność tusz wieprzowych (średnio o 1,51 p.p.), w porównaniu z równaniami z roku 2003. Na wielkość tych różnic statystycznie istotnie wpływa interakcja klasa tuszy x masa tuszy (p≤0,001). Wraz z obniżeniem mięsności i masy tuszy różnice szacowania się zwiększają. Przyczyną potrzeby zmian formuły równań regresji był wzrost wartości rzeźnej tuczników, jak również zmiana obowiązującej procedury testowania choirometrów, a przede wszystkim modyfikacja wzoru obliczeniowego zawartości mięsa w półtuszy podczas dysekcji.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Poziom i zmienność szkód powodowanych przez wilki wśród zwierząt gospodarskich w województwie podkarpackim w latach 2004-2013 W ciągu dziesięcioletniego (2004-2013) okresu oceny wielkość szkód w pogłowiu zwierząt gospodarskich powodowanych przez wilki na terenie województwa podkarpackiego wykazywała tendencję wzrostową, zarówno w ujęciu ilościowym, jak i kwot wypłacanych odszkodowań. Najwięcej szkód wystąpiło na terenie trzech powiatów: bieszczadzkiego, sanockiego i leskiego, obejmujących swym zasięgiem rejon Bieszczad, co uwarunkowane jest wysokimi zagęszczeniami wilków, jak również tradycją wolnego wypasu zwierząt na tych terenach. Przy tak dużym obciążeniu finansowym Skarbu Państwa kwotami wypłacanych odszkodowań, należy podjąć radykalne działania prewencyjne w zakresie możliwości ograniczenia szkód lub ewentualnej redukcji populacji drapieżników wyrządzających szkody w pogłowiu zwierząt gospodarskich.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ poziomu żywienia loch prośnych na ich kondycję i wskaźniki krwi Celem badań było określenie wpływu poziomu żywienia loch w ciąży niskiej (41.-70. dzień) na ich kondycję i wskaźniki biochemiczne oraz hormonalne krwi w okresie ciąży i przy odsadzeniu prosiąt. Obserwacjami objęto 16 loch F1 (pbz x wbp), przydzielonych losowo do grupy kontrolnej (K) lub doświadczalnej (D), żywionych indywidualnie mieszankami pełnoporcjowymi o zalecanej wartości pokarmowej dla loch prośnych i karmiących. Lochy z grupy D od 41. do 70. dnia ciąży otrzymywały o 30% większą dawkę paszy (0,7 kg/szt./dzień) niż lochy z grupy K żywione standardowo. Od wszystkich loch pobrano trzykrotnie krew (v. cava cranialis): przy kryciu, w 70. dniu ciąży i przy odsadzeniu prosiąt (35. dzień), i oznaczono wskaźniki biochemiczne: ALB, TP, ALP, GLU, CHOL, TG, CREA, UREA, hormony – GH i INS oraz Fe. Okresowe, trwające 30 dni żywienie loch prośnych podwyższoną o 30% dawką paszy miało pozytywny wpływ na przyrost masy ciała i zasoby tłuszczu oraz białka w organizmie loch. Samice żywione obficiej w okresie ciąży były w lepszej kondycji hodowlanej po odchowaniu potomstwa niż lochy żywione umiarkowanie. Podwyższona dawka paszy spowodowała wystąpienie wzrostu kompensacyjnego, co świadczy o zasadności stosowania obfitszego żywienia samic w tym okresie fizjologicznym. Zastosowany czynnik badawczy wpłynął na zmiany poziomu hormonu wzrostu i fosfatazy alkalicznej w 70. dniu ciąży, w porównaniu z okresem krycia. Stwierdzono obniżenie stężenia GH (o 20%) oraz ALP u loch z grupy D, w porównaniu do K, przy zachowaniu stabilności różnic między grupami dla pozostałych badanych wskaźników biochemicznych i insuliny. Między grupami nie stwierdzono różnic potwierdzonych statystycznie dla badanych wskaźników biochemicznych, hormonów i Fe, co wskazuje, że zastosowana zmiana poziomu żywienia umożliwiała zachowanie homeostazy organizmu.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Możliwości wykorzystania polimorfizmu genu laktoferyny w selekcji krów odpornych na zapalenie wymienia Poszukując markerów mastitis zbadano możliwości wykorzystania polimorfizmu genu laktoferyny w selekcji krów odpornych na zapalenie wymienia. W tym celu przeanalizowano próby krwi pobrane od 698 krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno-białej. Z leukocytów krwi badanych zwierząt wyizolowano DNA, które posłużyło następnie do badania polimorfizmu genu laktoferyny. Badanie polimorfizmu prowadzono metodą PCR – RFLP. Obliczenia wykonano za pomocą programu SAS z wykorzystaniem procedury GLM. W modelu badającym wpływ genotypu na liczbę komórek somatycznych uwzględniono także wpływ laktacji, dnia laktacji, wydajności mleka w dniu badania, stada i sezonu badania. Wyniki badań wskazują, że krowy nosicielki allelu B laktoferyny są bardziej odporne na zapalenie wymienia niż pozostałe zwierzęta i charakteryzują się niższą liczbą komórek somatycznych w mleku. Zastosowanie polimorfizmu genu laktoferyny jako markera mastitis mogłoby pozwolić na wybieranie do hodowli zwierząt rzadziej chorujących na zapalenie wymienia.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Analiza wplywu wybranych czynnikow na wartosc podstawowych wskaznikow plodnosci krow mlecznych Badania przeprowadzono w stadzie, w którym średnioroczny stan krów w 2008 roku wynosił 185 osobników, a przeciętna roczna wydajność 8009 kg mleka. Zwierzęta utrzymywano w oborze wolnostanowiskowej na głębokiej ściółce i żywiono w systemie TMR. Wana lizie statystycznej uwzględniono wpływ na kształtowanie się wskaźników płodności następujących czynników: wiek w dniu pierwszego wycielenia, kolejne wycielenie, sezon wy cielenia, wydajność mleka w laktacji standardowej oraz długość pełnej laktacji i okresu zasuszenia. Stwierdzono, że na wartości podstawowych wskaźników płodności krów wpływały wszystkie analizowane czynniki. Należy jednak podkreślić, że ich wpływ był zróżnicowany. W największym stopniu na wskaźnik inseminacji, długość okresu międzyciążowego i między wycieleniowego wpłynęła długość laktacji oraz okresu zasuszenia. Pogorszenie się wskaźników płodności obserwowano także w przypadku wydajności w laktacji standardowej powyżej 8 tys. kg mleka. Może to sugerować, że zwiększenie wydajności mleka do 8 tys. kg nie obniży istotnie sprawności rozrodu.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Analiza struktury genetycznej koni rasy American Quarter Celem pracy było oszacowanie poziomu inbredu i spokrewnienia w populacji koni rasy American Quarter (AQ) hodowanych w stadninie Roleski Ranch w Starych Żukowicach w Małopolsce. Dane stanowiły rodowody 76 koni rasy AQ (40 ogierów, 36 klaczy) urodzonych w latach 1993-2012. Współczynniki inbredu (FX) i współczynniki spokrewnienia (RXY) szacowano metodą Tiera. Dokonano również oceny efektywnej liczby założycieli (fe) i przodków (fa). Wykazano, że prawie 91% osobników było zinbredowanych (90% samców i 91,67% samic). W grupie samców wartości średniego inbredu wynosiły 0,0132 dla wszystkich i 0,0146 dla zinbredowanych, natomiast w grupie samic odpowiednio 0,0142 i 0,0155. W badanej populacji ponad 97% osobników było spokrewnionych. Spokrewnionych było ponad 99% par samców, przy średnim RXY wynoszącym 0,0610 i 0,0641 odpowiednio dla wszystkich i spokrewnionych. Analogiczne wartości dla klaczy to prawie 95% par spokrewnionych oraz nieco niższe wartości RXY, około 0,0590 dla wszystkich klaczy oraz 0,0591 dla spokrewnionych. Dla ponad 97% spokrewnionych par samiec x samica średnie RXY wynosiło 0,0622, a dla wszystkich 0,0607. W badanym stadzie koni fe wynosiła 121, natomiast fa − 26. Połowę puli genetycznej badanego stada wyjaśniały udziały jedynie 10 przodków, a 90% alleli badanych koni pochodziło od 39 przodków. Z powodu stałego importu materiału hodowlanego rasy American Quarter oraz racjonalnego doboru par do rozpłodu, poziom inbredu i pokrewieństwa w badanym stadzie jest stosunkowo niski.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ zagęszczenia królików w klatce na wyniki tuczu Celem pracy była ocena poziomu dobrostanu królików rasy białej nowozelandzkiej w okresie tuczu, przy różnym stopniu zagęszczenia, określonego przez upadki zwierząt oraz poziom wskaźników użytkowania rzeźnego. W trakcie doświadczenia zwierzęta podzielono na dwie grupy: po 4 sztuki w klatce i po 2 sztuki w klatce. Stwierdzono niski poziom upadków w obydwu grupach, co może wskazywać na zapewnienie zwierzętom odpowiedniego poziomu dobrostanu w okresie tuczu. Wyliczone wskaźniki użytkowania rzeźnego (wielkość przyrostów, spożycie paszy, wydajność rzeźna) były zbliżone w obydwu grupach, co wskazuje, że przyjęta w ustawie „O ochronie zwierząt” i rozporządzeniu „W sprawie minimalnych warunków utrzymywania poszczególnych gatunków zwierząt gospodarskich” wielkość klatek zapewnia królikom odpowiednią przestrzeń.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Preferencje barwne świń Celem przeprowadzonych badań było określenie reakcji behawioralnej warchlaków na różnokolorowe karmniki. Obserwacjami objęto 18 warchlaków mieszańców ras pbz i wbp. Warchlaki żywiono do woli pełnoporcjową mieszanką zadawaną do karmników w kolorach: niebieskim, czerwonym i żółtym. Zachowanie warchlaków rejestrowano przy pomocy kamery dozoru przemysłowego i zapisywano w systemie poklatkowym. Notowano liczbę podejść do każdego z karmników, czas spędzany przy karmnikach oraz ilość wyjadanej paszy. Warchlaki najwięcej czasu spędzały przy karmniku niebieskim (średnio 41 minut w ciągu dnia), zaś najmniej przy karmniku w kolorze żółtym (28 minut). Preferencje te były podobne u warchlaków obu płci.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Skład chemiczny, jakość cytologiczna i przydatność technologiczna mleka krów trzech ras o umaszczeniu czerwono-białym żywionych systemem TMR Celem pracy była ocena składu chemicznego, jakości cytologicznej i przydatności technologicznej mleka krów trzech ras o umaszczeniu czerwono-białym żywionych systemem TMR, z uwzględnieniem ewentualnego wpływu dobowej wydajności mleka (≤25 i >25 kg). Badaniami objęto 540 prób mleka pobranych od krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czerwono-białej (PHF RW), simentalskiej (SM) i montbeliarde (MO). Oznaczano zawartość tłuszczu, białka, kazeiny, suchej masy, suchej masy beztłuszczowej, kwasowość czynną i potencjalną, stabilność cieplną i czas krzepnięcia pod wpływem podpuszczki oraz liczbę komórek somatycznych. Wykazano, że mleko krów rasy MO charakteryzowało się najwyższą koncentracją suchej masy (13,65%), natomiast lepszą jakość cytologiczną (p≤0,01) miało mleko krów rasy PHF RW i SM. Najlepszy surowiec do produkcji serów pozyskiwano od krów rasy MO, miał on najwyższą (p≤0,05) zawartość suchej masy beztłuszczowej (9,30%) i najkrótszy czas krzepnięcia pod wpływem podpuszczki (4:18 min). W mleku krów rasy PHF RW przy dobowej wydajności mleka >25 kg zmniejszyła się o 0,54 p.p. zawartość suchej masy, w tym białka o 0,30 p.p. i tłuszczu o 0,31 p.p. W mleku krów rasy SM różnice te wynosiły odpowiednio: 0,85; 0,24 i 0,70 p.p., natomiast u krów rasy MO skład mleka był wyrównany. Przy wydajności dobowej >25 kg mleka wykazano istotne (p≤0,01) u PHF RW i SM obniżenie zawartości suchej masy beztłuszczowej, w tym kazeiny, a w przypadku rasy SM również istotne (p≤0,05) wydłużenie czasu krzepnięcia pod wpływem podpuszczki.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Poziom cholesterolu całkowitego i jego frakcji oraz triglicerydów w surowicy krwi kur rasy polbar w zależności od płci i wieku Określano stężenie cholesterolu całkowitego, HDL, LDL i triglicerydów u kur rasy polbar w 8., 12. oraz 18. tygodniu życia. Materiał do badań stanowiła krew pobrana z żyły odłokciowej (v. basilica). W surowicy krwi kur oznaczono stężenie cholesterolu całkowitego, HDL i triglicerydów metodą kolorymetryczną, wykorzystując komercyjne zestawy, natomiast oznaczanie stężenia LDL wyliczono ze wzoru [Friedewald i in. 1972]. Stężenie cholesterolu całkowitego i HDL w surowicy krwi kur rasy polbar było zależne zarówno od płci ptaków, jak i ich wieku. Nieznacznie wyższe wartości badanych wskaźników występowały u kogutów. Stężenie LDL u kur rasy polbar malało, natomiast stężenie triglicerydów wzrastało wraz z wiekiem ptaków. Wyższe wartości cechowały płeć męską. Uzyskane wyniki stężenia cholesterolu całkowitego, HDL, LDL i triglicerydów, u skonsolidowanej genetycznie rasy kur pólbar, mogą być wykorzystywane do porównań z innymi rasami drobiu.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Efektywność stosowania drożdży Saccharomyces cerevisiae w żywieniu krów mlecznych Analizowano wpływ dodatku żywych kultur drożdży Saccharomyces cerevisiae na wydajność mleka FCM, zawartość tłuszczu, białka, laktozy oraz liczbę komórek somatycznych w mleku krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej. Stwierdzono, że krowy otrzymujące dodatek żywych kultur drożdży w formie mieszanki paszowej uzupełniającej odznaczały się, w każdym analizowanym okresie, wyższą wydajnością mleka FCM i mniejszą liczbą komórek somatycznych (LnLKS). Nie zaobserwowano natomiast potwierdzonego statystycznie wpływu dodatku drożdży na zawartość tłuszczu, białka i laktozy w mleku. Wyższa wydajność mleka i mniejsza liczba komórek somatycznych w mleku wskazuje na celowość wprowadzenia do dawki pokarmowej krów drożdży Saccharomyces cerevisiae.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Podstawowy skład chemiczny, zawartość kazeiny i wartość energetyczna mleka krów rasy polskiej czerwonej, białogrzbietej i simentalskiej z uwzględnieniem ich dobowej wydajności Oceniono podstawowy skład chemiczny (białko, tłuszcz, laktoza, sucha masa), zawartość kazeiny oraz wartość energetyczną w 972 próbach mleka pobranych od 172 krów trzech ras: polskiej czerwonej (324 szt.), białogrzbietej (334 szt.) i simentalskiej (314 szt.). W analizie uzyskanych wyników uwzględniono dobową wydajność mleka, wyróżniając w każdej rasie 3 grupy: poniżej 10,0, 10,0-20,0 i powyżej 20,0 kg. Mleko pozyskane od krów o wydajności poniżej 10,0 kg charakteryzowało się istotnie najwyższą zawartością białka (3,78%) w porównaniu do dwóch pozostałych grup, tzn. o wydajności w przedziale 10,0-20,0 kg (3,48%) i powyżej 20,0 kg (3,22%). W mleku krów o wydajności dobowej poniżej 10,0 kg stwierdzono również istotnie wyższą (P≤0,01) zawartość kazeiny i tłuszczu (odpowiednio 2,48% i 4,51%) w stosunku do dwóch pozostałych grup, gdzie zawartość tych składników była zbliżona (kazeina 2,59 i 2,54%, tłuszcz 4,27 i 4,14%). Odwrotną tendencję stwierdzono dla laktozy, której zawartość wzrastała wraz ze wzrostem dobowej wydajności. Wartość energetyczna 1 kg mleka przy wydajności poniżej 10,0 kg była wyższa o około 7% w porównaniu do mleka krów z grupy III (o wydajności powyżej 20,0 kg). Najmniejsze różnice w tym zakresie zanotowano dla mleka krów simentalskich (3,9%), a wyższe dla polskiej czerwonej i białogrzbietej (odpowiednio 7,7 i 8,3%).

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wpływ wariantów beta-laktoglobuliny na skład chemiczny i profil kwasów tłuszczowych mleka maciorek rasy wrzosówka Celem badań było określenie związku polimorfizmu β-laktoglobuliny (β-LG) ze składem mleka i profilem kwasów tłuszczowych. Badania prowadzono na 30 maciorkach rasy wrzosówka w wieku 3-4 lat, od których w 4. tygodniu laktacji pobrano próby mleka. Szczegółowa analiza białek mleka pozwoliła określić warianty β-LG. Stwierdzono obecność trzech genotypów β-LG (AA, AB, BB). Frekwencja allelu B była dwukrotnie większa niż allelu A. Maciorki o genotypie BB produkowały mleko o większej zawartości kazeiny (P≤0,05) i laktozy (P≤0,01). Mleko maciorek o genotypie BB i AB charakteryzowało się większą (P≤0,05) zawartością kwasów jednonienasyconych (MUFA). Genotyp AB β-LG był związany z największym udziałem wielonienasyconych kwasów tłuszczowych ogółem i PUFA n-3, chociaż największą zawartość kwasów długołańcuchowych (LCFA), w tym C18:0 i C18:1 cis9 stwierdzono w mleku maciorek o genotypie BB. Nie określono jednoznacznego związku badanych kwasów tłuszczowych z wariantem genetycznym β-laktoglobuliny.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Wybrane cechy fizyczne i wskaźniki biochemiczne osocza krwi rosnących i dorosłych tryków rasy wrzosówka polska w cyklu sezonowym Cz. 2. Stężenie testosteronu, albumin, glukozy i aktywność fosfatazy zasadowej w osoczu oraz procentowy udział jąder w masie ciała tryków Celem badań było przeanalizowanie zmian wybranych wskaźników biochemicznych osocza oraz zmian procentowego udziału jąder w masie ciała tryków rasy wrzosówka polska w cyklu sezonowym. Oszacowano stężenie testosteronu, albumin, glukozy, aktywność fosfatazy zasadowej w osoczu krwi i procentowy udział jąder w masie ciała. Krew do analiz pobierano co 21 dni z żyły szyjnej zewnętrznej, pomiar wielkości jąder wykonano taśmą. Wyniki przedstawiono graficznie i w tabelach. Stwierdzono istotną (P ≤ 0,01 i P ≤ 0,05) zależność sezonową badanych wskaźników osocza krwi i morfologii jąder tryków rasy wrzosówka.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo
Długość użytkowania i przyczyny wycofywania ze służby psów policyjnych Celem pracy było określenie długości użytkowania policyjnych psów służbowych oraz powodów brakowania ich ze służby. Analizie poddano wiek przyjmowania do służby, długość użytkowania, wiek oraz przyczyny wycofania ze służby 71 psów w jednej z krakowskich komend Policji Państwowej, brakowanych w latach 2001-2006. Oszacowano średni wiek przyjęcia do służby, brakowania oraz długość użytkowania każdego psa i ustalono frekwencję różnych powodów usuwania psów ze służby. Psy przyjmowane były do służby w policji głównie w wieku 1-2 lat. Ponad połowę psów użytkowano od 7 do 10 lat, przy czym najwięcej było psów pełniących służbę 7-8 lat. Średni wiek psów przy brakowaniu wynosił 8 lat. Spośród wycofanych ze służby, 55% stanowiły psy przekazane przewodnikom. Poddano eutanazji lub padło z przyczyn naturalnych łącznie 45% psów. Najczęstszą przyczyną eutanazji i zgonu z przyczyn naturalnych zwierząt był ogólny zły stan zdrowia.

Dziedziny: nauki rolnicze, zootechnika i rybactwo