PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Badanie wpływu inhibitorów procesu fotokatalitycznego na degradację wybranych leków sulfonamidowych Powszechnie przyjmuje się, że mechanizmy reakcji fotokatalitycznych przebiegających z udziałem substancji o podobnej budowie chemicznej również są podobne. Obserwowane różnice w szybkości tych reakcji tłumaczy się najczęściej różnicami w efektywności sorpcji substratu na powierzchni heterogenicznego katalizatora. W przypadku procesów fotokatalitycznych reakcje propagacji z udziałem rozkładanego substratu są poprzedzane inicjacją wolnych rodników. Drogi tych procesów mogą być różne, a ustalenie najbardziej prawdopodobnego przebiegu jest możliwe dzięki zastosowaniu selektywnych inhibitorów reakcji fotokatalitycznych. Celem badań była obserwacja wpływu kilku selektywnych inhibitorów (jodku sodu, izopropanolu i benzochinonu) na fotokatalityczną degradację sulfanilamidu i 8 jego pochodnych, a więc cząsteczek różniących się jedynie rodzajem podstawnika amidowego. Reakcję inicjowano promieniowaniem UVA w obecności TiO2-P25 jako fotokatalizatora. Stwierdzono, że mechanizmy degradacji sulfonamidów o podobnej budowie mogą być jednak różne i ponadto mogą ulegać istotnym zmianom w zależności od pH. Przykładowo, każdy z badanych wolnych rodników, niezależnie od rodzaju, powoduje rozkład sulfisoksazolu w środowisku kwaśnym. Fakt ten może mieć istotne znaczenie praktyczne, ponieważ wskazuje, że jest możliwe sterowanie selektywnością reakcji fotokatalitycznych wykorzystywanych do usuwania zanieczyszczeń ze środowiska wodnego.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Przestrzenna zmienność stężenia ditlenku siarki na obszarze Bielska-Białej Ditlenek siarki jest jednym ze wskaźnikowych gazów, które decydują o jakości powietrza atmosferycznego, zwłaszcza na obszarach aglomeracji miejskich. Pochodzi on zarówno z emisji przemysłowej, jak i ze źródeł lokalnych (tzw. niskiej emisji). Celem pracy była analiza rozkładu przestrzennego ditlenku siarki na obszarze Bielska-Białej oraz opracowanie mapy jakości powietrza z uwzględnieniem indeksu jakości powietrza dla badanego polutanta. W pracy wykorzystano materiały z przeprowadzonych w 2012 r. badań własnych, zrealizowanych w oparciu o japońską metodę Amaya-Sugiura w modyfikacji Krochmala. Materiał badawczy pochodził z ekspozycji próbników pasywnych na 30-50 stanowiskach pomiarowych, rozmieszczonych z uwzględnieniem zróżnicowanej topografii oraz form zagospodarowania terenu w granicach administracyjnych gminy Bielsko-Biała. Na podstawie miesięcznych stężeń ditlenku siarki, wahających się od 5 μg/m3 na obszarach pozamiejskich do 20 μg/m3 w centrum miasta, oraz przyjętych klas indeksu jakości powietrza opracowano mapę bonitacyjną sytuacji aerosanitarnej.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Możliwości i ograniczenia zastosowania SF6 do oceny czasu przebywania wód w ośrodkach węglanowych na przykładzie GZWP Gliwice W modelowaniu przepływu wód podziemnych jednym z istotnych zadań jest weryfikacja modelu na podstawie komplementarnego rozpoznania systemu krążenia wód. Elementem tego rozpoznania może być datowanie wód podziemnych za pomocą, np. znaczników środowiskowych występujących w atmosferze. Jednym z nich jest sześciofluorek siarki SF6. W pracy przedstawiono wstępne wyniki zastosowania tego znacznika do rozpoznania systemu krążenia wód podziemnych na przykładzie węglanowego kompleksu wodonośnego serii węglanowej triasu GZWP Gliwice. Jest to złożony system hydrogeologiczny o potrójnej porowatości i skomplikowanych drogach przepływu wód. Badania wykonano na podstawie jednorazowego opróbowania wód podziemnych i powierzchniowych w 2010 r. Badania wykazały zróżnicowane, ale na ogół wysokie zawartości znacznika w wodach podziemnych, jak również w próbce wody powierzchniowej, w zakresie od 0,29 do 6,17 fmolL–1. Do określenia pozornego wieku wód wykorzystano wybrane modele matematyczne lumped parameter, z których, jako najbardziej adekwatny do zastosowania w badanym środowisku wybrano model dyspersyjny. Obliczone pozorne czasy przebywania znacznika w wodach podziemnych są niskie i w zdecydowanej większości mieszczą się w przedziale 5–30 lat, co świadczy o krótkim czasie przebywania wód w systemie wodonośnym.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Ocena stopnia biodegradacji substancji tłuszczowej w obecności autochtonicznego szczepu Penicillium citrinum o aktywności lipolitycznej Substancje tłuszczowe w środowisku przysparzają wiele problemów ekologicznych. Skuteczną metodą ich utylizacji jest wykorzystanie mikroflory autochtonicznej o aktywności lipolitycznej. Celem badań była ocena rozwoju i aktywności lipolitycznej szczepu Penicillium citrinum w procesie biodegradacji substancji tłuszczowej z zaolejonej ziemi bielącej (ZZB) w hodowlach płynnych. Aktywność lipolityczną badanego szczepu oceniono na podstawie stopnia biodegradacji substancji tłuszczowej, korzystając ze zmian mas ekstraktów tłuszczowych i wyniki analizy instrumentalnej (IR, 1H, 13C NMR). Stopień biodegradacji osiągnął wartość bliską 100% po 28 dniach, co pozwala na wykorzystanie Penicillium citrinum w postaci szczepionki w usuwaniu substancji tłuszczowej bezpośrednio ze środowiska.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Stan hydromorfologiczny górnego odcinka rzeki Ner w świetle zastosowania metody River Habitat Survey (RHS) Latem 2014 roku zbadano przy wykorzystaniu metody River Habitat Survey (RHS) stan hydromorfologiczny górnego odcinka rzeki Ner. Posługiwanie się wymienioną metodą polega na przeprowadzeniu badań terenowych na wytypowanych odcinkach rzek. Podczas badań terenowych w specjalnych formularzach zbiera się kilkaset jakościowych i ilościowych parametrów dotyczących zarówno koryta rzecznego, jak i dna dolinnego, a także roślinności, użytkowania ziemi, budowli hydrotechnicznych itp. Zebrane dane pozwalają obliczyć dwa syntetyczne wskaźniki hydromorfologiczne, na podstawie których określa się klasę stanu hydromorfologicznego badanego odcinak rzeki. Do badań wybrano trzy odcinki: najwyższy odcinek Huta Wiskicka (I), następnie leżący niżej odcinek Gadka Stara (II) i odcinek najniższy – Lublinek (III). Odcinki badawcze I i II były położone poza granicami administracyjnymi Łodzi, natomiast odcinek III znajdował się w granicach miasta. Uzyskano umiarkowane i stosunkowo słabe oceny stanu hydromorfologicznego górnego odcinka Neru: odcinek najwyższy cechował stan słaby (klasa IV), odcinek środkowy miał stan umiarkowany (klasa III), a odcinek najniższy – stan zły (klasa V). 

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Własności optyczne i radiacyjne aerozolu nad południowo-wschodnią Polską emitowanego podczas pożarów biomasy w Kalifornii we wrześniu 2020 roku Celem pracy jest określenie własności optycznych i radiacyjnych aerozolu obserwowanego podczas transportu dalekiego zasięgu zanieczyszczeń wyemitowanych w Ameryce Północnej we wrześniu 2020 r. Badania zostały zrealizowane w oparciu o dane pomiarowe pozyskane z fotometru słonecznego, lidaru oraz radiometru słonecznego (pyranometru) w stacji badawczej SolarAOT w Strzyżowie na Podkarpaciu, a także w oparciu o wyniki symulacji modelem trajektorii wstecznych, modelem transferu radiacji i transportu zanieczyszczeń. Wyniki badań wskazują na obecność silnie rozpraszających warstw aerozolu w całej troposferze oraz w dolnej stratosferze (pod koniec okresu pomiarowego). Obecność aerozolu w dolnej stratosferze jest w ostatnich latach bardzo rzadko obserwowana. Mimo tego wartości aerozolowej grubości optycznej były poniżej średniej wieloletniej. Obecność aerozolu w atmosferze spowodowała redukcję promieniowania dochodzącego do powierzchni ziemi w godzinach południowych o około 32 W/m2. Wymuszanie radiacyjne aerozolu podczas bezchmurnych warunków wynosiło ok -9 W/m2 na powierzchni ziemi i -5,2 W/m2 na górnej granicy atmosfery. Oszacowane wartości efektywności wymuszania radiacyjnego w połączeniu z pomiarami albedo pojedynczego rozpraszania wskazują na napływ umiarkowanie absorbującego aerozolu.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Zmiany odczynu gleby oraz fitoprzyswajalności niklu pod wpływem dodatku osadu dennego do podłoża Celem badań była ocena wpływu dodatku osadu dennego na odczyn podłoża oraz pobranie niklu przez rośliny w warunkach doświadczenia wazonowego. Komponentami podłoża były gleba lekka, bardzo kwaśna oraz osad denny bagrowany ze Zbiornika Rożnowskiego. Udział osadu dennego wynosił od 0 do 16% całkowitej masy podłoża. Rośliny testowe były uprawiane w następstwie: kukurydza i bobik oraz owies i łubin. Po okresie wegetacji rośliny zebrano na zieloną masę. Zawartość Ni w mineralizatach uzyskanych z materiału roślinnego oznaczono metodą ICP-AES. W pracy porównano zmiany pobrania Ni z plonem roślin testowych w zależności od gatunku roślin uprawianych w następstwie po sobie i dodatku osadu dennego do podłoża. Pomimo wzrostu zawartości Ni w podłożu spowodowanego dodatkowym ładunkiem tego metalu wniesionym wraz z zastosowanym osadem dennym nie następowało zwiększenie zawartości niklu w tkankach większości roślin testowych. Dodatek osadu dennego w ilości przekraczającej 4% masy podłoża powodował zmniejszenie zawartości Ni w częściach nadziemnych wszystkich roślin testowych w porównaniu z roślinami z obiektów kontrolnych. W warunkach zwiększającego się udziału osadu w podłożu największe całkowite pobranie Ni zanotowano w przypadku kukurydzy, a najmniejsze w przypadku owsa. W celu oceny zmian pobrania Ni z plonem roślin testowych obliczono współczynniki bioakumulacji (WB) Ni dla poszczególnych roślin. Największe wartości tego współczynnika zanotowano w przypadku bobiku, następnie porównywalne w przypadku owsa i łubinu, a najmniejsze dla kukurydzy. Średnie wartości WB dla badanych roślin zmniejszały się następująco: 0,74 - bobik, 0,37 - owies, 0,31 - łubin, 0,16 - kukurydza, co należy wiązać z przynależnością roślin do jedno- lub dwuliściennych oraz wielkością plonu ich biomasy. Uzyskane zależności można tłumaczyć zdolnością osadu dennego do neutralizacji podłoża, na co wskazują zmiany pH zanotowane po zbiorze roślin następczych.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Przyczyny pożarów i skuteczność systemu ochrony przeciwpożarowej Lasów Państwowych w latach 2010–2019 na przykładzie Nadleśnictwa Kielce Celem opracowania jest ustalenie przyczyn pożarów lasów i skuteczności systemu przeciwpożarowego Lasów Państwowych na terenie Nadleśnictwa Kielce. Dokonano analizy porównawczej przebiegu wybranych danych meteorologicznych sprzyjających powstawaniu pożarów z danymi dotyczącymi pożarów lasów (bazy TETRAX elektronik, SILP, Llas.2) w latach 2010–2019, ze szczególnym uwzględnieniem pożarów o nieustalonych przyczynach. Pozwoliło to ustalić dominację czynników antropogenicznych nad naturalnymi w wywoływaniu pożarów. Stwierdzono dużą skuteczność systemu przeciwpożarowego, co związane jest m.in. z gęstą siecią dróg i brakiem większych, zwartych kompleksów leśnych.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Zasoby odnawialne wód podziemnych różnych ośrodków hydrogeologicznych na przykładzie obszaru Ziemi Kłodzkiej Opisano kształtowanie się zasobów wód podziemnych w różnych ośrodkach hydrogeologicznych: porowym, szczelinowym, szczelinowo-porowym, szczelinowo-krasowym. Obszar badań jest zlokalizowany na obszarze Ziemi Kłodzkiej. W badaniach wykorzystano hydrologiczne metody wyznaczania zasobów wód podziemnych oraz modelowanie numeryczne. Rezultaty wskazują, że największe zasoby wodne znajdują się w ośrodkach porowych oraz szczelinowo-krasowych. Moduły zasobów dynamicznych z wielolecia kształtowały się w granicach 7–8 dm3/s•km2. Relacja wielkości odpływu podziemnego źródłami w stosunku do całkowitego odpływu podziemnego wykazuje, że prawie 90% odpływu ma formy dokorytowe i zachodzi wzdłuż doliny rzecznej. Niższe zasoby wód podziemnych zanotowano w ośrodku szczelinowym, reprezentowanym przez skały krystaliczne. Obliczone wysokie zasoby dynamiczne nie oznaczają ich dyspozycyjności. Zachowanie przepływów nienaruszalnych oraz naturalnych warunków przyrodniczych wymusza przyjęcie zasobów dyspozycyjnych w granicach 50–60% zasobów dynamicznych oraz rozproszone ujmowanie wód podziemnych.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Metodyczne aspekty badania i prezentacji na mapach zmian zjawisk na przykładzie infrastruktury turystycznej Roztoczańskiego Parku Narodowego W artykule przedstawiono główne problemy metodyczne dotyczące badania i prezentacji zmian na mapach. Przedmiotem i obszarem badań była infrastruktura turystyczna w rejonie Roztoczańskiego Parku Narodowego. Zaprezentowano charakterystykę obiektów, wyjaśniono znaczenie doboru materiałów źródłowych i wydzielenia okresów czasowych, omówiono cechy prezentacji kartograficznej ruchu i zmian stanu oraz przedstawiono wybrane problemy redagowania map stanów, map wielofazowych oraz map typów. Rozważania teoretyczno-metodyczne zilustrowano kilkoma przykładami.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Charakterystyka powierzchni miejskich Łodzi z klimatologicznego punktu widzenia Problem kartowania klimatu obszarów miejskich jest niezmiernie złożony. Wynika on zarówno z wielkiej różnorodności przestrzennej występujących na obszarach zurbanizowanych typów klimatu lokalnego (mikroklimatów), jak i technicmych trudności ich opisu w świetle danych eksperymentalnych. W pracy podjęto próbę kartometrycmej charakterystyki powierzchni miasta z punktu widzenia tych jej cech, które odgrywają decydującą rolę w ksztahowaniu specyficznych warunków klimatycmych. Określono udział powierzchni sztucmych ogółem, powierzchni dachów domów o różnych wysokościach, powierzchni zieleni wysokiej (drzew) i niskiej (trawniki, pola) oraz obliczono parametr szorstkości wg formuły Lettau (frontal area index) dla dwóch kierunków wiatru.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Geomorfometria - parametry morfometryczne w charakterystyce rzeźby terenu Autorki przedstawiają geomorfometrię jako dziedzinę związaną z określaniem morfometrycznych cech powierzchni terenu, jej podstawowe problemy oraz metody oparte na numerycznych modelach terenu.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Akumulacja materii w osadach dennych zatoki Pilwa (Jezioro Dobskie) pod wpływem intensywnej produkcji rolnej Badania składu chemicznego osadów dennych przeprowadzono w 2007 roku w zatoce Pilwa. W pracy przedstawiono wyniki badań osadów dennych w aspekcie oceny wybranych parametrów fizykochemicznych tych osadów. Stwierdzono m.in., że wieloletni dopływ zanieczyszczeń pochodzący z intensywnej produkcji rolnej i rozwój roślinności w zatoce spowodował zakumulowanie dużej ilości osadów dennych. Akumulacja biogenów w osadach zatoki stanowi główny element ochrony jeziora przed zanieczyszczeniami w warunkach naturalnych. Oznaczone składniki pod względem stężenia w osadach dennych można uszeregować następująco: Ca > N<sub>og</sub> > Mg > Na > P<sub>og</sub> > K.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Analiza warunków hydrogeologicznych w przygotowaniu modelu koncepcyjnego w badaniach modelowych zasobów wód podziemnych zlewni Białej Przemszy i Przemszy Badania modelowe, obejmujące zasięgiem zlewnie Przemszy i Białej Przemszy, przeprowadzono w celu oszacowania zasobów dyspozycyjnych tego obszaru. Powierzchnia modelowanego obszaru wynosi ponad 2 tys. km2 i jest o ok. 680 km2 większa od powierzchni dokumentowanych zlewni. W artykule omówiono zastosowaną schematyzację warunków hydrogeologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem odwodnień kopalnianych. Skomplikowany układ hydrostrukturalny, dodatkowo silnie zmieniony antropogenicznie na skutek prowadzonych odwodnień kopalnianych oraz intensywnego poboru wód w celach użytkowych, prowadzi do powstania złożonego układu hydrodynamicznego obszaru. W skali lokalnej warunki hydrodynamiczne należy traktować jako nieustalone. W skali regionalnej, z pewnym przybliżeniem, można je traktować jako quasi-stacjonarne. Ze względu na skomplikowane warunki hydrogeologiczne, które uniemożliwiają zastosowanie prostej schematyzacji polegającej na wydzieleniu sekwencji warstw wodonośnych i słabo przepuszczalnych, zdecydowano się na opracowanie modelu przestrzennego, składającego się z siedmiu ciągłych warstw o zróżnicowanym przestrzennie rozkładzie współczynnika filtracji, który odpowiada zróżnicowaniu litologicznemu skał.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Zmienność czasowa i zróżnicowanie przestrzenne wielkości i tempa erozji klifu Zatoki Usteckiej w rejonie Orzechowa W artykule przedstawiono próbę ilościowej i jakościowej oceny morfodynamiki fragmentu wysokiego wybrzeża zlokalizowanego na wschód od portu w Ustce. W tym celu przeanalizowano zmienność przebiegu górnej krawędzi klifu w Orzechowie w różnych skalach czasowych. Wielkość erozji określano na podstawie map archiwalnych oraz przeprowadzonych w terenie serii pomiarowych LiDAR z wykorzystaniem naziemnego skaningu laserowego. W oparciu o wielkość erozji wyznaczano uśrednione tempo erozji klifu [m a–1] dla każdego umownego profilu prostopadłego do brzegu. Zaprezentowana metoda umożliwia porównanie tempa postępującej erozji klifów wybrzeży Bałtyku w sposób jednolity, niezależnie od budowy geologicznej, wysokości czy ekspozycji zboczy.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Wstępna ocena zawartości metali ciężkich na zwałowisku odpadów pogórniczych w Czerwionce-Leszczynach Działalność antropogeniczna powoduje istotne zmiany w obiegu pierwiastków w środowisku, co prowadzi do zanieczyszczenia tymi elementami poszczególnych składników środowiska. Szczególnie niebezpieczny jest proces akumulacji metali ciężkich. Metale ciężkie w nadmiernych ilościach stwarzają poważne zagrożenie dla roślin i człowieka, ale również dla fauny glebowej. Celem podjętych badań było określenie zawartości metali ciężkich Pb, Cd i Ni, Zn i Cu w materiale pobranym w różnej odległości od szczytu hałdy pogórniczej w Czerwionce-Leszczynach oraz określenie ich wpływu na liczebność i różnorodność fauny glebowej na tych stanowiskach. Zawartość badanych metali nie przekraczała norm ustalonych dla gleb Polski (wg rozporządzenia ministra środowiska z 2002 r.). Stwierdzono stężenie metali ciężkich w granicach od 1,18 mg/kg suchej masy dla Cd do 222 mg/kg s.m. dla Zn. Nie zaobserwowano wyraźnego wpływu zawartości badanych metali na pedofaunę. Odnotowano wzrost liczebności fauny w miarę oddalania się od szczytu zwałowiska (z wyjątkiem stanowiska odległego o 11 metrów od szczytu hałdy).

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Krajobraz symetryzujący w przestrzeni malarskiej – inspiracje i założenia procesu twórczego Starożytni symetrią nazywali harmonijny układ, określali nią proporcje i kanony piękna. Symetria była najbardziej podstawowym pojęciem ich estetyki ponieważ chodziło w niej właśnie o piękno. Symetria odgrywa zasadniczą rolę w sztuce porządkując płaszczyznę malarską i nadając jej określony rytm. Odzwierciedla także intelektualne znaczenia i symbole, przenikające się w twórczym działaniu artysty.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Wpływ ropopochodnych na zdolność do migracji nicienia owadobójczego Steinernema feltiae Celem przeprowadzonych badań było poznanie wpływu benzyny, oleju napędowego i oleju silnikowego na zdolność nicienia S. feltiae do migracji z miejsca zanieczyszczonego tymi substancjami. Oceniano również śmiertelność larw inwazyjnych S. feltiae aplikowanych na podłoże zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi. Silne zanieczyszczenie ropopochodnymi powodowało zamieranie nicieni, zanim zdołały opuścić miejsce, na które je aplikowano. Zastosowanie benzyny w stężeniu 8000 mg · dm–3 powodowało największą śmiertelność larw inwazyjnych spośród zastosowanych substancji ropopochodnych i ich dawek. Mniejsze stężenia substancji ropopochodnych stymulowały larwy inwazyjne do migracji z miejsca skażonego. Nicień S. feltiae migrował z miejsc zanieczyszczonych, unikając w ten sposób niekorzystnego wpływu toksyn.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Sorpcja miedzi w glonach morskich Laminaria ochroleuca Bachelot de la Pylaie Zbadano w warunkach laboratoryjnych kinetykę i równowagę procesu sorpcji miedzi w glonach morskich Laminaria ochroleuca Bachelot de la Pylaie. Sorpcję z roztworów siarczanu miedzi prowadzono w warunkach statycznych przy zmniejszającym się stężeniu Cu2+ w roztworze. Zbadano również wpływ sposobu preparowania biomasy glonów na jej właściwości sorpcyjne. Wykazano, że stan równowagi zostaje osiągnięty po około 40 minutach. W warunkach prowadzenia eksperymentu 45-50% jonów miedzi z roztworu początkowego sorbowanych jest w pierwszych 10 min. Do opisu równowag wykorzystano model izotermy Langmuira. Stwierdzono, że glony sorbują jony Cu2+ proporcjonalnie do ich zawartości w roztworze, w którym zostały zanurzone. Można przypuszczać, że 40 min ekspozycja glonów mało zanieczyszczonych metalami ciężkimi, w wodach zanieczyszczonych, spowoduje przyrost stężenia tych analitów proporcjonalnie do ich stężenia w badanych wodach. Uzyskane wyniki porównano z wynikami badań właściwości sorpcyjnych glonów morskich Palmaria palmata oraz glonów słodkowodnych Spirogyra sp. Ze względu na dużą niepewność wyników badań nie podjęto próby wskazania, który z gatunków glonów jest lepszym sorbentem. Na podstawie przeprowadzonych badań można przypuszczać, że glony morskie Laminaria ochroleuca Bachelot de la Pylaie w przyszłości mogą być wykorzystywane np. w fitoremediacji wód powierzchniowych oraz jako bioczujnik w monitoringu ekosystemów wodnych.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku
Uwagi do opracowania L. Marks, A. Karabanov (red.) – „Mapa geologiczna północnej części obszaru przygranicznego Polski i Białorusi 1 : 250 000” PIG-PIB,Warszawa 2011 Celem omawianej publikacji (Marks & Karabanov, 2011) jest przestrzenna korelacja osadów czwartorzędowych w strefie przygranicznej Polski i Białorusi. Po stronie polskiej opracowanie, które wykonali głównie pracownicy Państwowego Instytutu Geologicznego - Państwowego Instytutu Badawczego, obejmuje dużą część Wzgórz Sokólskich z „wyspami” morenowymi Sztabina, Jastrzębnej i Lipska oraz część Wysoczyzny Białostockiej i Równiny Augustowskiej. Przygotowano mapy geologiczne odkrytą i zakrytą w skali 1 : 250 000 i tekst objaśniający (74 str.) z pięcioma przekrojami geologicznymi. Uwagi dotyczą mapy zakrytej i zagadnień związanych ze zlodowaceniami Odry i Wisły. Sformułowano je, ponieważ mapy stanowią według Autorów pracy „nową jakość w geologicznych opracowaniach kartograficznych” i zwiastują nową generację map geologicznych w krajach Unii Europejskiej.

Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki o ziemi i środowisku