PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Wybitni trenerzy medalistów olimpijskich - absolwenci Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu W artykule przedstawiono sylwetki 11 wybitnych trenerów absolwentów poznańskiej Akademii Wychowania Fizycznego: Michała Brzuchalskiego, Janusza Czerwińskiego, Mariana Drażdżewskiego, Krzysztofa Kisiela, Pawła Kowalskiego, Tomasza Andrzeja Kryka, Sławomira Nowaka, Czesława Szulca, Wernera Urbańskiego, Marcina Witkowskiego i Aleksandra Wojciechowskiego. Wiedza uzyskana w trakcie studiów z zakresu teorii treningu sportowego i przygotowania do uczestnictwa w zawodach sportowych pozwoliła im szkolić z sukcesami wielu reprezentantów Polski i innych krajów, tak w startach olimpijskich, jak i na mistrzostwach świata i Europy oraz w innych imprezach sportowych wysokiej rangi. Są wśród tych sportowców przedstawiciele lekkiej atletyki, pływania, żeglarstwa, kajakarstwa, wioślarstwa i piłki ręcznej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Porównanie ustawienia łopatek, ruchomości stawu ramiennego i odcinka szyjnego kręgosłupa u siatkarzy i osób nietrenujących Wstęp. Celem pracy było porównanie oddalenia łopatek od kręgosłupa, zakresu zgięcia i odwiedzenia stawu ramiennego i ruchomości odcinka szyjnego u osób trenujących i nietrenujących piłki siatkowej. Materiał i metody. Czterdziestu czterech siatkarzy i siatkarek oraz 25 osób nietrenujących zostało przebadanych. Wszyscy uczestnicy deklarowali brak dolegliwości bólowych i dysfunkcji ze strony narządu ruchu. Oddalenie łopatek od kręgosłupa i ruchomość odcinka szyjnego zostały zmierzone taśmą centymetrową. Do pomiaru zakresu ruchu stawu ramiennego posłużył goniometr. Wyniki. Oddalenie brzegu przyśrodkowego łopatek oraz zakres zgięcia i odwiedzenia w stawie ramiennym są porównywalne w obu grupach. Siatkarze mają istotnie większy zakres zgięcia, wyprostu i skłonów bocznych odcinka szyjnego. Nie zaobserwowano statystycznie istotnej różnicy w zakresie rotacji odcinka szyjnego. Wnioski. Większy zakres zgięcia, wyprostu i skłonów bocznych odcinka szyjnego może świadczyć o wpływie treningu siatkarskiego na zwiększenie ruchomości odcinka szyjnego kręgosłupa. Związek funkcjonalny odcinka szyjnego kręgosłupa i obręczy barkowej wymaga dalszych badań.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Edukacja fizyczna ludzi w późnej dorosłości na przykładzie Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu Cele badań. W pracy podjęto próbę przedstawienia obrazu ludzi w późnej dorosłości z perspektywy uczestnictwa w edukacji pozaformalnej, jaką jest Uniwersytet Trzeciego Wieku w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Celem badań było poszukiwanie związków pomiędzy czynnościami wyznaczonymi w programie pedagogiki zdrowotnej i rekreacyjno-sportowej a nadawaniu wartości ciału przez ucznia późnej dorosłości w UTW–AWF we Wrocławiu. Materiał i metody. Badania zostały przeprowadzone w nurcie badań jakościowych w grupie słuchaczek UTW–AWF we Wrocławiu. Zastosowano metodę narracji autobiograficznej z wykorzystaniem techniki wywiadu narracyjnego. Wyniki. Na postawie analizy wypowiedzi seniorek można sądzić, że powodem, dla którego człowiek starzejący się podejmuje działania w obszarze kreacji cielesnej, jest samoświadomość potrzeb i ograniczeń wynikających z inwolucji cielesności. Ponadto uczestnictwo w UTW ogranicza negatywne skutki społeczne związane z przejściem na emeryturę. Wszystkie kobiety biorące udział w badaniu nadały wysoką rangę intelektualizacji (wykłady). Przypisywały także duże znaczenie kreowaniu relacji międzypokoleniowych. Wyniki badań ukazały również, że prowadzący sprostali oczekiwaniom seniorek co do jakości zajęć. Wnioski. 1. Obraz współczesnego seniora wpisuje się w dwie najbardziej znane teorie starzenia się, tj. aktywności i wycofywania. 2. Narratorki wybierały najczęściej formy zajęć o znaczeniu zdrowotnym i utylitarnym. 3. Edukator kultury fizycznej z UTW przyczynił się do zmiany postrzegania cielesności w życiu codziennym.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Upodmiotowienie ucznia jako cel wychowania fizycznego w programie MYP Cele badań. Celem badania jest określenie, w jakim stopniu pewne aspekty programu MYP odzwierciedlają założenia wersji humanistycznej celów wychowania fizycznego promowanej przez znanych polskich ekspertów z różnych dziedzin. MYP jest integralną częścią systemu IB (International Baccalaureate), który podkreśla procesy uczenia się ucznia według jego własnych możliwości. Relacje społeczne są ważne, aby utrzymać równowagę w rozwoju akademickim i osobowym. System ten promuje upodmiotowienie ucznia i jest świetnym przykładem na to, w jaki sposób nauczanie wychowania fizycznego jest połączone z koncepcją ‘life long learning’. W polskiej debacie teoretycznej o sensie wychowania fizycznego istnieje podobny trend. Warto porównać i wyciągnąć wnioski, jak niektóre pomysły mogłyby zostać użyte w praktyce. Materiał i metody. (1) Obserwacja uczestnicząca i nieuczestnicząca (nauczania oraz obserwacja lekcji), jawna i ukryta. (2) Analiza materiałów źródłowych: przewodnik MYP PHE (Middle Years Programme, Physical and Health Education). Wyniki. Istnieje duże podobieństwo w nauczaniu wychowania fizycznego między programem MYP a poglądami w humanistycznej wersji celów wychowania fizycznego. Wnioski. Upodmiotowienie ucznia w procesie nauczania jest warunkiem do jego prawidłowego rozwoju w sferze fizycznej i duchowej, a kluczem do motywacji wychowanka jest postawa nauczyciela oraz system edukacji promujący takie podejście.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Sport i turystyka w działalności Związku Harcerstwa Polskiego w województwie wołyńskim w latach 1921–1939 Cel badań. Celem badań było przedstawienie sportu i turystyki w działalności Związku Harcerstwa Polskiego w województwie wołyńskim w latach 1921–1939. Związek Harcerstwa Polskiego był jedną z najprężniej działających polskich organizacji na Wołyniu. Materiał i metody. Wykorzystano źródła archiwalne oraz literaturę odnoszącą się głównie do dziejów wychowania fizycznego i sportu na Wołyniu i w Polsce w okresie dwudziestolecia międzywojennego, a także literaturę dotyczącą dziejów harcerstwa. Zastosowano metodę analizy źródeł historycznych, metodę syntezy, dedukcji i indukcji. Wyniki. W pracy ukazano działalność Związku Harcerstwa Polskiego w województwie wołyńskim w okresie międzywojennym. Przedstawiono struktury organizacyjne harcerstwa polskiego na Wołyniu wraz z infrastrukturą. Wśród różnych rodzajów działalności harcerze uprawiali też sport i turystykę. Podejmowali również próby zdobywania odznak sportowych. Wnioski. Związek Harcerstwa Polskiego wniósł znaczny wkład w rozwój sportu i turystyki na Wołyniu. Spośród dyscyplin sportu największą popularnością cieszyły się gry sportowe, sporty wodne oraz strzelectwo. Dość istotny był udział harcerstwa województwa wołyńskiego w zdobywaniu Państwowej Odznaki Sportowej, Odznaki Strzeleckiej i Odznaki Łuczniczej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Przerwa w wykonywaniu zawodu fizjoterapeuty Zawód fizjoterapeuty został uregulowany w nowej Ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty. Ustanowiono w niej obowiązek poinformowania samorządu zawodowego o zamiarze powrotu do wykonywania zawodu fizjoterapeuty po dłuższej przerwie i obowiązek odbycia dodatkowego szkolenia. Taka regulacja może oddziaływać na swobodę wykonywania zawodu fizjoterapeuty. W związku z tym należy ustalić wpływ powyższych obowiązków na prawo do wykonywania zawodu i zadania organu samorządu zawodowego decydującego o szczegółowych warunkach obowiązkowego szkolenia.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Umiejętności grafomotoryczne uczniów klas pierwszych szkół podstawowych uczestniczących w zajęciach realizowanych różnymi metodami aktywizacji fizycznej Cel badań. Celem badań było porównanie zmian poziomu umiejętności grafomotorycznych uczniów klas pierwszych szkół podstawowych uczestniczących w zajęciach ruchowych realizowanych z zastosowaniem różnych metod aktywizacji fizycznej: edubal, Metody Dobrego Startu oraz metody ćwiczeń i zabaw ruchowych. Materiał i metody. Eksperyment pedagogiczny przeprowadzono w grupie 140 uczniów w wieku 6–7 lat. W badaniach wykorzystano techniki grup równoległych w naturalnych warunkach. Uczniów podzielono na trzy grupy: dwie eksperymentalne (Edubal i MDS) oraz kontrolną (K). W grupie Edubal prowadzono zajęcia z wykorzystaniem piłek edukacyjnych edubal, a w grupie MDS zastosowano Metodę Dobrego Startu. Zajęcia w grupie kontrolnej obejmowały ćwiczenia i zabawy ruchowe. Wszystkie grupy realizowały program nauczania zgodnie z podstawą programową. Przed rozpoczęciem i po zakończeniu eksperymentu przeprowadzono test „Profil umiejętności grafomotorycznych”. Wyniki. Umiejętności grafomotoryczne uczniów z grup eksperymentalnych były większe niż uczniów z grupy kontrolnej. Płeć badanych wpływała w niektórych wypadkach na wyniki badanych uczniów. Wnioski. Zajęcia ruchowe z wykorzystaniem metody edubal oraz Metody Dobrego Startu są skuteczniejszym sposobem oddziaływania na poziom umiejętności grafomotorycznych uczniów w porównaniu z zajęciami prowadzonymi metodą ćwiczeń i zabaw ruchowych. Płeć uczniów różnicowała (ale nie zawsze) istotnie wyniki umiejętności grafomotorycznych uczniów.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Działalność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna Katedry Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego w latach 1999-2009 Praca przedstawia osiągnięcia pracowników Katedry Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego w latach 1999–2009 w działalności naukowej, dydaktycznej i organizacyjnej. Jest również podziękowaniem współtwórcom Katedry, władzom uczelni i miasta oraz środowisku sportowemu.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Działalność Kontrwywiadu Służby Bezpeiczeństwa na Dolnym Śląsku w zakresie turystyki zagranicznej i międzynarodowych kontaktów sportowych 1957-1970 Lata 1957–1970 to rządy ekipy Gomułki, który doszedł do władzy w wyniku fermentu społecznego, określanego mianem Październik 1956. Okres ten oceniany jest przede wszystkim w aspektach zakończenia terroru Służby Bezpieczeństwa wobec społeczeństwa oraz dokonanych reform społeczno-gospodarczych, które dawały złudzenia większej demokracji i szerszego otwarcia się Polski na Zachód. W rzeczywistości nadzór Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej nad społeczeństwem, realizowany przez nomenklaturę stanowisk i służby specjalne, zmienił jedynie swoje formy i metody, ale w rzeczywistości był nadal rygorystyczny. Prezentowany w opracowaniu nadzór kontrwywiadowczy nad zbiorowym zagranicznym ruchem turystycznym, który był znikomy, a w jego ramach również nad wyjazdami zagranicznymi polskich sportowców i przyjazdami na zawody do Polski sportowców z tzw. krajów kapitalistycznych, jednoznacznie wskazuje, że ówczesne władze, mieniące się ludowymi, traktowały obywateli przedmiotowo, jako potencjalnych przestępców godzących w bezpieczeństwo i interesy państwa polskiego. Nadzorowi operacyjnemu, obok szerokiej inwigilacji polskich turystów i sportowców, towarzyszyły też liczne rozmowy profilaktyczno-ostrzegawcze, przeprowadzane przez Służbę Bezpieczeństwa nawet z olimpijczykami i reprezentantami Polski. Niektóre osoby, turyści i sportowcy, byli ewidencjonowani w kartotekach i objęci stałą kontrolą służby bezpieczeństwa. Nadzór kontrwywiadowczy, sprawowany poprzez tajnych współpracowników, kontakty poufne, kontakty obywatelskie i służbowe, był w swym charakterze absurdalny i do niczego nie prowadził. Skłaniał jednak do pozostawania za granicą licznych turystów, nieraz ryzykujących nawet życie.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Techniki treningu mentalnego w powrocie do zdrowia po kontuzji Cel badań. Celem niniejszego artykułu jest opis wykorzystania technik treningu mentalnego w poszczególnych etapach procesu zdrowienia. Wizualizacja, motywacja, koncentracja na celu czy relaksacja znajdują zastosowanie w pracy ze sportowcami mającej na celu poprawę ich wyników przy optymalnym trybie treningowym. W sytuacji urazu przy właściwej jego percepcji oraz wsparciu mentalnym szkoleniowców, trenera, rodziny i bliskich w połączeniu z wyżej wymienionymi elementami zwiększa się efektywność rekonwalescencji. Materiał i metody. W artykule przedstawiono sylwetkę 24-letniej kobiety grającej amatorsko w futsal w sekcji akademickiej na pozycji bramkarza. Kontuzja miała miejsce 4 miesiące po rozpoczęciu treningów, podczas rozgrzewki przed meczem. Właściwy uraz polegał na złamaniu nasady dalszej kości promieniowej ręki prawej przy obronie strzału z pierwszego kontaktu na bramkę z 10 metra. Wyniki i wnioski. Rekonwalescencja została zakończona 3 miesiące później pełnym sukcesem i powrotem do treningu z optymalnym obciążeniem. Należy podkreślić pozytywny wpływ stosowania treningu mentalnego na proces zdrowienia.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Sport kobiet mniejszości narodowych w Polsce w latach 1919-1939 Celem pracy jest przedstawienie sportu kobiet mniejszości narodowych w Polsce w latach 1919–1939. Mniejszości narodowe w Polsce stanowiły 31% ogółu społeczeństwa. Najliczniejszą grupę stanowili Ukraińcy (14,2%), następnie Żydzi (7,8%), Białorusini (3,9%), Niemcy (3,8%). Ponadto w Polsce zamieszkiwały jeszcze inne mniejszości: czeska, słowacka, litewska i inne (1,3%). W zakresie różnych dziedzin życia, mniejszości narodowe rozwijały ruch sportowy. Pod tym względem dość prężną działalność prowadziła ludność niemiecka, ukraińska i żydowska. W Polsce, w okresie międzywojennym, istniały samodzielne kluby i sekcje sportowe kobiet mniejszości narodowych. Kobiety uprawiały gimnastykę, gry sportowe, lekkoatletykę, pływanie, tenis stołowy i ziemny, wioślarstwo i inne dyscypliny. Często prezentowały wysoki poziom sportowy, np. w pływaniu. Uwaga ta odnosi się głównie do kobiet mniejszości niemieckiej i żydowskiej. Sięgały po tytuły mistrzyń Polski oraz reprezentowały Polskę na arenie międzynarodowej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Rozwój szkolnego wychowania fizycznego na przestrzeni dziejów w Polsce a współczesny problem jego unikania Artykuł niniejszy ma na celu ustosunkowanie się do zjawiska unikania wychowania fizycznego w szkołach III Rzeczpospolitej, rozpatrywanego zarówno od strony historycznej, jak i współcze-snych problemów państwa. W pierwszej części odniesiono się do rozwoju wychowania fizycznego w niektórych krajach europejskich i Rzeczpospolitej do czasu rozbiorów, następnie w II Rzeczpo-spolitej i Polsce Ludowej. Część druga odnosi się do transformacji ustrojowej i problemów, które mają odbicie w funkcjonowaniu szkół oraz postawach uczniów i rodziców wobec zajęć wychowa-nia fizycznego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Uwarunkowania rozwoju wychowania fizycznego i sportu w środowisku szkolnym na Pomorzu Zachodnim w latach 1945–1950 Praca przedstawia społeczne, polityczne i ekonomiczne uwarunkowania rozwoju wychowania fizycznego i sportu w środowisku szkolnym na Pomorzu Zachodnim w latach 1945–1950. Wobec braku nauczycieli wychowania fizycznego, sprzętu, urządzeń oraz obiektów sportowych, duże znaczenie miała początkowo działalność organizacji młodzieżowych, które tworzyły koła i kluby sportowe. Pomoc niosły także odpowiednie miejskie i powiatowe urzędy wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego. Wraz z umacnianiem władzy przez komunistów rosła ideologizacja oświaty, ale także stopień krzewienia kultury fizycznej w tym środowisku. Organizowane imprezy sportowe podporządko-wano celom politycznym. Niemniej stwarzano przy tym warunki dla rozwoju wychowania fizycz-nego w środowisku szkolnym oraz sportowej aktywizacji młodzieży.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Znaczenie aktywności fizycznej i zalecane formy ćwiczeń ruchowych u kobiet w ciąży Niniejsza praca rozpatruje aktywność fizyczną ciężarnych kobiet w różnych aspektach. Kolejno poruszone zagadnienia dotyczą czynników warunkujących podejmowanie aktywności ruchowej w poszczególnych trymestrach przebiegu ciąży, typowych dolegliwości kobiet ciężarnych, genezy owych dolegliwości oraz roli ruchu w ich łagodzeniu. Ponadto, przedstawiona została rola lekarza specjalisty, którego decyzje mogą determinować ewentualną możliwość podjęcia wybranej aktywności fizycznej. W pracy scharakteryzowane zostały najpopularniejsze formy aktywności ruchowej zalecane dla kobiet w ciąży, z uwzględnieniem najważniejszych czynników, którymi kobiety powinny kierować się podczas wyboru formy wysiłku fizycznego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Oddział Narciarski Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół – Macierz” – Lwów (1892–1939) – zarys problematyki Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” we Lwowie, założone w 1867 r., wniosło wkład w rozwój polskiego narciarstwa. Członkowie tego Towarzystwa uprawiali narciarstwo już od 1892 r., ale formy zorganizowane przyjęło ono wewnątrz gniazda dopiero w 1926 r. Sokoli lwowscy wstąpili do Polskiego Związku Narciarskiego w sezonie 1929/1930 i z ramienia tego Związku uczestniczyli w najważniejszych imprezach narciarskich w kraju, m.in. w Marszach Huculskich. Udział w Wielkich Marszach Narciarskich był na pewno wyznacznikiem ich umiejętności sportowych, które należy uznać za średnie. W okresie międzywojennym XX w. gniazdo to organizowało lub współorganizowało imprezy narciarskie dla swoich członków, a także dla narciarzy z innych klubów sportowych Lwowa oraz całej Dzielnicy Małopolskiej. Jako centrum administracyjne dla Dzielnicy Małopolskiej „Sokoła”, miało wielki wpływ na rozwój form narciarskich w pozostałych gniazdach wschodniej Małopolski. Działalność Oddziału Narciarskiego PTG „Sokół – Macierz” – Lwów cechowała się pewną niekonsekwencją, którą można tłumaczyć starzeniem się „braci sokolej” oraz błędnymi założeniami ideowymi władz „Sokolstwa” polskiego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Motywy i bariery uczestnictwa kobiet w zajęciach fitnessu Cel badań. Celem badań było dokonanie diagnozy motywów, jakimi kierują się kobiety uczestniczące w zajęciach ruchowych w fitness klubach oraz postrzeganych przez nie barier takiego uczestnictwa. Materiał i metody. W badaniach wzięło udział 95 kobiet w wieku 37,40 ± 12,15 roku. Zastosowano metodę sondażową jako narzędzia, wykorzystując Inwentarz Motywacji do Ćwiczeń Fizycznych EMI-2 w adaptacji Zając oraz kwestionariusz barier ćwiczeń fizycznych własnego autorstwa. Wyniki. Najsilniej odczuwaną barierą okazał się brak czasu 2,81 (± 1,35). Bardzo rzadko do rzadko odczuwane były bariery fizyczne (M = 1,59 ± 0,85) i motywacyjne (M = 1,56 ± 1,19). Wśród motywów podejmowania ćwiczeń dominowały: „pozytywne zdrowie” oraz „rewitalizacja”, natomiast motywami, które najsłabiej kierowały zachowaniami kobiet były: „rywalizacja” i „zyskiwanie uznania społecznego”. Wnioski. (1) Z powodu „braku czasu” strategie postępowania nakierowane na kształtowanie umiejętności zarządzania czasem powinny stanowić element działań wspierających uczestniczki zajęć w fitness klubach. (2) W hierarchii motywów, którymi kierują się kobiety uczęszczające na zajęcia fitnessu, najwyższą pozycję zajmowały motywy zdrowotne. (3) Ze względu na mniejszy udział motywów wewnętrznych należy dążyć do maksymalizacji takich doświadczeń osób ćwiczących, jak radość i satysfakcja płynące z samej aktywności.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Ocena wpływu treningu plyometrycznego na sztywność mięśnia prostego uda u zawodników siatkówki, mierzona miotonometrem Wstęp. Cykl rozciągnięcie – skurcz ma duże znaczenie dla efektywności ruchu, szczególnie w sporcie wyczynowym. Zdolności plyometryczne zawodnika są regulowane poprzez zdolność efektywnego wykorzystania tego cyklu. Celem pracy było określenie zmian sztywności mięśnia prostego uda u siatkarzy pod wpływem treningu plyometrycznego. Materiał i metody. W badaniu udział wzięło 7 siatkarzy. Badani wykonywali przez 2 tygodnie specjalnie przygotowany trening plyometryczny. Przed, po 1-szym i po 2-gim tygodniu treningu mierzono sztywność mięśnia prostego uda za pomocą miotonometru MyotonPro. Pomiary były prowadzone w dwóch punktach na mięśniu prostym uda w pozycji leżenia tyłem. W analizie statystycznej posłużono się testem analizy wariancji dla pomiarów powtarzanych. Wyniki. Po dwóch tygodniach treningu, dla obu mierzonych punktów zanotowano istotne statystycznie zmniejszenie sztywności mięśnia prostego uda. Po tygodniu treningu zmiana sztywności mięśnia prostego uda nie była istotna statystycznie. Wnioski. 1. Dwutygodniowy trening plyometryczny u siatkarzy wpływa istotnie na zmniejszenie sztywności mięśnia prostego uda. 2. Tydzień treningu plyometrycznego nie powoduje istotnych statystycznie zmian sztywności mięśnia prostego uda.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Autorytet nauczyciela religii Cel badań. Rola autorytetu katechety – nauczyciela religii w religijnym wychowania dzieci i młodzieży. Materiał i metody. Analiza literatury przedmiotu w oparciu o wybrane materiały naukowe. Wyniki. Osobista wiara i merytoryczne przygotowanie umacniają autorytet nauczyciela religii. Wnioski. Autorytet nauczyciela religii rozwija w uczniach życie chrześcijańskie, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Związki cech somatycznych z wybranymi zdolnościami motorycznymi chłopców w wieku 11-13 lat Praca prezentuje relacje między cechami morfologicznymi a sprawnością fizyczną 11–13-letnich chłopców. Wykonano pomiary wysokości masy ciała, które posłużyły do wyliczenia wskaźnika Rohrera. Poziom sprawności fizycznej chłopców oceniono w zakresie siły ramion (wyznaczonej odległością rzutu piłką lekarską znad głowy) i próby gibkości (wyznaczonej skłonem tułowia w przód). Badania były wykonane w roku szkolnym 2005/2006 w szkołach podstawowych w Zielonej Górze wśród 185 chłopców. Współzależność między cechami oceniono wielkością współczynników korelacji Pearsona. Analiza statystyczna wykazała istotną zależność prób sprawnościowych z poziomem wykształcenia cech somatycznych. W rozwoju osobniczym człowieka, rozwój struktury ściśle związany jest z funkcją ustroju. Wyniki badań prowadzonych wśród dzieci i młodzieży szkolnej w różnych regionach Polski informują o różnokierunkowych zależnościach prób sprawności fizycznej z parametrami morfologicznymi, wskaźnikami proporcji ciała oraz komponentami ciała, ukazując odzwierciedlenie procesów rozwojowych [5, 2]. Celem pracy jest udzielenie odpowiedzi na pytania, które cechy somatyczne chłopców w wieku 11–13 lat wykazują istotne związki korelacyjne z wybranymi próbami sprawności fizycznej oraz jaki jest ich kierunek i siła.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej
Charakterystyka porównawcza zróżnicowania morfologicznego i typologicznego młodzieży akademickiej w Polsce (na przykładzie studentów i studentek wychowania fizycznego) Praca przedstawia charakterystykę porównawczą rozwoju fizycznego młodzieży rozpoczynającej kształcenie na kierunku wychowanie fizyczne w różnych środowiskach akademickich Polski (Poznaniu, Bydgoszczy, Rzeszowie, Łodzi, Gdańsku, Katowicach i Zielonej Górze). Materiał stanowią wyniki badań antropometrycznych 792 studentów i 806 studentek I roku wychowania fizycznego, które posłużyły do wyliczenia wskaźników proporcji ciała oraz typologii. Analiza wyników jednoznacznie wskazuje, że przebieg rozwoju biologicznego zespołów studentów wywodzących się z różnych grup społecznych, żyjących w odmiennych warunkach środowiskowych nie jest jednakowy. Dodatkowo, na zmianę struktury somatycznej studentów i studentek wychowania fizycznego wpływają ćwiczenia fizyczne wynikające z realizacji programu studiów oraz uprawianych dyscyplin sportowych.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki o kulturze fizycznej