PL-MTEB/plsc-hierarchical-clustering-p2p huggingface dataset:
Wiedza polskiego środowiska fizjoterapeutycznego dotycząca regulacji prawnych w świetle ustawy o zawodzie fizjoterapeuty WstępPrace nad ustawą o zawodzie fizjoterapeuty trwały od lat 90. XX w. Uregulowanie prawne tego zawodu nastąpiło jednak dopiero 27 października 2015 r. Fizjoterapeuci uzyskali wtedy samodzielność zawodową i stali się zawodem zaufania publicznego. Celem niniejszej pracy jest ocena czynników wpływających na znajomość regulacji prawnych dotyczących wykonywanego zawodu w środowisku fizjoterapeutów.Materiał i metodyW badaniu wzięło udział 399 fizjoterapeutów i studentów fizjoterapii (wiek: 28,8±5,9 roku), którzy wypełnili kwestionariusz anonimowej ankiety w formie testu wiedzy składającego się z 24 pytań dotyczących ogólnych aspektów ustawy.WynikiWśród badanych 30,3% wykazało się znaczącą wiedzą na temat praw i obowiązków wynikających z ustawy. Fizjoterapeuci, którzy uzyskali wpis do Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów (KRF) (średnio o 2,6 razy), oraz mieszkańcy dużych miast (średnio o 1,8 razy) mieli większą wiedzę na temat ustawy o zawodzie fizjoterapeuty. Zauważono korelacje między stażem pracy i płcią a znajomością regulacji prawnych.WnioskiWiedza na temat przepisów ustawy o zawodzie fizjoterapeuty wydaje się niska, a głównymi czynnikami wpływającymi na stan wiedzy o ustawie okazały się wpis do KRF, miejsce zamieszkania i staż pracy. Świadczy to o lepszej dostępności do aktualnych informacji w miastach oraz większym zainteresowaniu ustawą osób, które same zadeklarowały wcześniejszą chęć podporządkowania się jej wytycznym. Med. Pr. 2021;72(4):407–414

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Zastosowanie NBI – wąskopasmowej endoskopii lupowej do oceny krtani Wąskopasmowa endoskopia lupowa (NBI) poprzez wizualizację naczyń nabłonka ułatwia wykrywanie zmian przednowotworowych, nowotworowych i przerostowych, np. brodawczaków krtani. Technologia NBI oparta jest na modyfikacji światła białego przy użyciu odpowiednich filtrów optycznych. Dla każdego typu patologii jest dokładnie scharakteryzowany wzór unaczynienia (opracowany w 2011 roku), znany jako klasyfikacja Ni. NBI w połączeniu z klasyczną endoskopią poprawia czułość i specyficzność oceny zmian w krtani, ale także zwiększa dokładność oceny marginesów powierzchniowych resekcji podczas chordektomii laserowej we wczesnych i średniozaawansowanych rakach krtani.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Osteoporoza – fakty i mity w opinii pacjentów Wstęp. Wokół osteoporozy krąży wiele mitów i błędnych przekonań często prowadzących do zbyt późnego wykrycia choroby. Cel pracy. Zbadanie, które błędne przekonania i mity nadal funkcjonują wśród kobiet oraz uświadomienie im, że choroba może dotyczyć każdego. Materiał i metody. Narzędziem badawczym była autorska ankieta, która składała się z 11 pytań. Badania przeprowadzono od listopada 2011 do stycznia 2012 r. Ankieta została przeprowadzona wśród 100 kobiet z Opola i okolic, które stanowiły 100% respondentek. Ankiety były anonimowe. Wyniki. Najwięcej kobiet było między 51. a 60. rokiem życia. Większość ankietowanych to mieszkańcy miasta (70%). 37% kobiet posiadało wykształcenie wyższe. 89% ankietowanych uważa, że osteoporoza polega na ubytku masy kostnej, a 10% nie wie na czym polega choroba. 72% badanych uważa, że ta choroba najczęściej dotyczy kobiet, 26% nie zna odpowiedzi, 2% – że mężczyzn. Na pytanie o początki osteoporozy 59% odpowiedziało, że to okres menopauzy, 23% – wiek podeszły, 13% – nie zna odpowiedzi na pytanie. 70% respondentek uważa, że dieta ma wpływ na rozwój choroby, 26% – nie wie, a 4% odpowiedziało „nie”. Ankietowane w 90% odpowiedziały, że pierwiastkiem, którego brak odpowiedzialny jest za rozwój choroby jest wapń. Badane zapytane o produkty wskazane w prewencji choroby w 83% odpowiedziały, że jest to mleko i nabiał, 12% – nie wie, jakie produkty powinny spożywać, 4% twierdzi, że jest to mięso i podroby, a 1% – sól i przyprawy. 41% ankietowanych uważa, że osoba z ryzykiem występowania osteoporozy powinna zwiększyć aktywność fizyczną, a 39% – że zmniejszyć, 20% – nie zna odpowiedzi. 38% badanych w ostatnim pytaniu odpowiedziało, że osteoporoza częściej występuje u osób otyłych, 37% nie zna odpowiedzi, a 25% uważa, że u osób szczupłych. Wnioski. Ankietowani błędnie uważają, że osteoporoza dotyczy jedynie osób starszych. Wiedzą, że znaczny wpływ na prewencję choroby ma dieta oraz wysoka zawartość wapnia w przyjmowanych produktach, ale co do zwiększonej aktywności fizycznej jest przekonanych jednie 41% badanych. Kobiety są świadome, że to ich płeć predysponuje do wystąpienia choroby, jednak uważają, że dotyczy ona częściej osób otyłych, co jest kolejnym błędnym przekonaniem.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Zastosowanie ultrasonografii dopplerowskiej w okulistyce Ultrasonografia dopplerowska jest techniką stosowaną od wielu lat w diagnostyce radiologicznej. W okulistyce również znalazła swoje miejsce, jednak ze względu na ograniczony dostęp do urządzeń jej zastosowanie nie jest tak popularne jak standardowej ultrasonografii. W pracy przedstawiono zastosowania, możliwości oraz ograniczenia tej metody w najczęstszych schorzeniach okulistycznych.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Postępy w rozpoznawaniu i leczeniu padaczki w przeszłości oraz wyzwania współczesnej epileptologii Padaczka jest najczęstszą chorobą neurologiczną wieku dziecięcego towarzyszącą ludziom od początku ich historii. Pierwszy opis napadu padaczkowego sięga około 2000 lat p.n.e. Od tego czasu na przestrzeni wieków w znaczący sposób zmieniło się postrzeganie padaczki, jak również metody jej leczenia oraz znaczenie społeczne. Od wiary w pochodzenie padaczki jako kary od bogów lub opętania przez złe duchy i związanej z tym dyskryminacji społecznej do odkrycia w XX wieku leków przeciwpadaczkowych, wzorców w badaniu EEG aż do współczesnych, zaawansowanych badań molekularnych nad epileptogenezą. Jednakże pomimo znacznego postępu i dostępności nowych metod leczenia wciąż u 1/3 pacjentów nie udaje się osiągnąć remisji napadów. Około 50–70 mln ludzi cierpi z powodu padaczki, a roczne koszty opieki i leczenia pacjentów z padaczką sięgają w obrębie Unii Europejskiej blisko 20 bilionów euro, czyniąc tę chorobę jednym z największych współczesnych wyzwań medycznych i socjo-ekonomicznych. Coraz większą nadzieję wiąże się z odkrywaniem wczesnych biomarkerów rozwoju padaczki i opracowaniem strategii jej zapobiegania, zatrzymywania i wyleczenia. Czy zatem możliwe będzie w przyszłości rozpoznawanie i leczenie padaczki jeszcze przed wystąpieniem napadu padaczkowego? Jest to zapewne jedno z wielu pytań i wyzwań dla współczesnej epileptologii. W prezentowanej pracy przedstawiliśmy historię badań nad padaczką oraz ich wpływ na zmianę definicji, klasyfikacji oraz zaleceń dotyczących leczenia.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Porównanie wpływu trądziku zwykłego na komfort życia studentów wydziałów medycznych Wstęp. Trądzik zwykły (acne vulgaris) jest częstym schorzeniem skóry występującym u osób między 11. a 30.rokiem życia. Widoczne wykwity skórne w postaci zaskórników, krost i grudek mogą wpływać znacząco na samopoczucie pacjenta. Długotrwałe leczenie, które nie zawsze przynosi oczekiwane rezultaty, może obniżać jakość życia pacjentów. Cel pracy. Analiza wpływu trądziku zwykłego na codzienne funkcjonowanie studentek kosmetologii oraz studentów fizjoterapii PMWSZ w Opolu i biotechnologii Uniwersytetu Opolskiego. Materiał i metody. Badana grupa składała się z 224 osób, w tym 111 kobiet i 113 mężczyzn w wieku 19–28 lat. Do analizy wykorzystano standaryzowany kwestionariusz HADS (szpitalną skalę lęku i depresji) oraz autorski kwestionariusz ankiety złożony z 14 pytań zamkniętych. Wyniki. Zdecydowana większość (191 osób, 85,27%) badanych czuje się mniej atrakcyjnie z powodu choroby. Dyskomfort fizyczny w postaci bólu, świądu czy pieczenia deklaruje 155 osób (69,2%). Natomiast dyskomfort psychiczny odczuwa 168 respondentów (75%). Wnioski. Badanie dowiodło, iż trądzik zwykły i jego przejawy utrudniają i wpływają na pogorszenie codziennego funkcjonowania ankietowanych.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Związek polimorfizmów genów MCP-1 i CCR2 z występowaniem raka jelita grubego Cel badania: Oceniono związek pomiędzy występowaniem wariantów dwóch polimorfizmów pojedynczego nukleotydu -2518 A/G MCP-1 oraz 190 G/A CCR2 z rakiem jelita grubego (RJG). Materiał i metody: Do badania włączono pacjentów z różnym stopniem zaawansowania RJG oraz osoby zdrowe. Genotypy oznaczono metodą reakcji łańcuchowej polimerazy – polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP-PCR). Wyniki: Zaobserwowano związek pomiędzy rakiem jelita grubego i genotypem GG polimorfizmu -2518 G/A MCP-1. Nie zaobserwowano natomiast istotnej statystycznie korelacji pomiędzy RJG a polimorfizmem 190 A/G CCR2. Wnioski: Wyniki tego badania potwierdzają hipotezę, że polimorfizm w promotorze genu MCP-1 może przyczyniać się do rozwoju raka jelita grubego.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Czynniki wpływające na osiągnięcie sukcesu refrakcyjnego przy zastosowaniu wewnątrzgałkowej soczewki torycznej Astygmatyzm rogówkowy dotyka od 41,1% do 57,6% populacji. Do niedawna pacjenci chcący pełnego wyrównania wady refrakcji zarówno sferycznej, jak i cylindrycznej, po operacji zaćmy wymagali dodatkowego zabiegu chirurgicznego. Wprowadzenie soczewek torycznych pozwoliło na usunięcie zaćmy z wszczepieniem soczewki o określonej mocy sferycznej wraz z wyrównaniem astygmatyzmu rogówkowego. Skutkuje to poprawą zadowolenia pacjenta po zabiegu i całkowitym uwolnieniem go od konieczności stosowania korekcji okularowej przy spojrzeniu do dali.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Leczenie endowaskularne tętniaków prawdziwych i rzekomych tętnic trzewnych – ocena skuteczności i bezpieczeństwa w oparciu o obserwacje długoterminowe Wstęp: Tętniaki tętnic trzewnych są rzadką patologią dotykającą 1% populacji ogólnej. Jednakże pęknięcie tętniaka jest stanem zagrożenia życia, obarczonym śmiertelnością od 10% do 25%, sięgającą aż 75% w przypadku kobiet w ciąży. Z tego powodu rozpoznanie i leczenie tętniaków tętnic trzewnych jest niezwykle ważne, w celu wczesnej prewencji pęknięcia. Cel: Ocena skuteczności i bezpieczeństwa leczenia tętniaków tętnic trzewnych przy pomocy różnych technik endowaskularnych, ze szczególnym uwzględnieniem: aspektów technicznych, powikłań i długoterminowych wyników leczenia. Materiały i metody: Leczeniu przezskórnemu poddano 60 chorych z tętniakami tętnic trzewnych z wykorzystaniem różnych technik, w tym: embolizacji endowaskularnej (coiling) (23), implantacji stentów (15), podania trombiny (7) i technik łączonych. W analizie prospektywnej uwzględniono: charakterystykę tętniaków, ich rozmiar i lokalizację, przebieg zabiegu, powikłania okołozabiegowe, sukces techniczny, 90- i 180-dniowe powodzenie leczenia i okres kontroli po zabiegu (embolizacja tętniaka, drożność tętnicy zaopatrującej i powikłania). Wyniki: Zabieg przeprowadzono u 57 z 60 osób. U 56 z 57 chorych udało się skutecznie zembolizować tętniaka. Odsetek powodzenia wyniósł 93,3% (56 z 60 przyjętych pacjentów). Sukces techniczny po pierwszym zabiegu stwierdzono w 82,4%, a po drugim – w 98,2% przypadków. Embolizacja przy wykorzystaniu stentów powlekanych okazała się najskuteczniejszą metodą. Poważne powikłania wystąpiły w 1,8% przypadków. Wnioski: Minimalnie inwazyjne leczenie endowaskularne tętniaków tętnic trzewnych cechuje się wysoką skutecznością i bezpieczeństwem. Dobre wyniki leczenia zależą od odpowiedniej oceny morfologii tętniaka i wyboru odpowiedniego dostępu tętniczego i techniki endowaskularnej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Wiedza rodziców na temat postępowania leczniczego i rehabilitacyjnego u dzieci z niedosłuchem Wstęp. Pierwsze lata rozwoju dziecka mają wpływ na całe jego późniejsze życie. Prawidłowy odbiór zróżnicowanych bodźców wpływa stymulująco na rozwój psychoruchowy, pozwala przystosowywać się do otoczenia i nabywać nowe umiejętności. Bagatelizowanie problemu niedosłuchu u dzieci pociąga za sobą nieodwracalne konsekwencje, które mają wpływ na rozwój psychofizyczny dziecka. Wada słuchu uniemożliwia prawidłowy rozwój mowy i sprawności językowych, zaburza rozwój intelektualny, emocjonalny oraz społeczny, dlatego nie należy lekceważyć nawet najmniejszych objawów mogących świadczyć o tym, że dziecko ma problemy ze słuchem. Cel pracy. Ocena stanu wiedzy rodziców na temat leczenia i rehabilitacji dzieci z niedosłuchem. Materiał i metoda. Badanie z użyciem autorskiego kwestionariusza badawczego przeprowadzono wśród 105 rodziców dzieci z niedosłuchem w P oradni Audiologicznej w W arszawie. 78% respondentów stanowiły matki. Wyniki. Tylko 3% ankietowanych rodziców nie wiedziało, czy niedosłuch dziecka dotyczy jednego ucha czy obydwu. 12% nie wiedziało, czy jest on trwały czy przejściowy. 24% nie potrafiło określić, jaki typ niedosłuchu dotyczy jego dziecka – przewodzeniowy, odbiorczy czy mieszany. Leczeniem najczęściej stosowanym wśród pacjentów przychodni było protezowanie za pomocą aparatów słuchowych – 91% dzieci. Według 88% ankietowanych rodziców zastosowana terapia spełniła oczekiwania. 70% badanych stwierdziło, że zastosowane leczenie poprawiło ich komunikację z dzieckiem niedosłyszącym oraz dziecka z otoczeniem. 89% ankietowanych szukało dodatkowych informacji na temat choroby swojego dziecka. 90% dzieci objętych jest stałą opieką rehabilitanta słuchu i mowy. Wnioski. Wiedza rodziców dzieci z niedosłuchem na temat niepełnosprawności dziecka, leczenia i rehabilitacji jest dość duża. Dzieci systematycznie korzystają z opieki specjalistów – logopedy, pedagoga i psychologa.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Historia przeszczepiania wątroby w Polsce Prace doświadczalne dotyczące przeszczepiania wątroby jako pierwszy w Polsce podjął Waldemar Olszewski wraz z zespołem. Miało to miejsce w 1972 roku. Dopiero 15 lat później, w 1987 roku, Stanisław Zieliński w Szczecinie i Marian Pardela w Katowicach podjęli próby przeszczepiania wątroby u ludzi. W 1989 roku próbę takiego zabiegu wykonali Jacek Pawlak i Marek Krawczyk w Warszawie. Pierwsze udane przeszczepienie wątroby w Polsce wykonał w 1990 roku Piotr Kaliciński w CZD w Warszawie. Przeszczepiania wątroby na początku lat 90. XX w. podjęli się także Jerzy Polański w Warszawie oraz Piotr Szyber we Wrocławiu. W następnych latach transplantacje wątroby wiążą się z trzema ośrodkami w Szczecinie oraz nazwiskami: Romana Kostyrki, Macieja Wójcickiego i Samira Zeaira. W Warszawie, w 1994 roku, Jacek Pawlak, Bogdan Michałowicz i Krzysztof Zieniewicz z dobrym wynikiem wykonali kolejną transplantację wątroby. Program ten zaczął bardzo dobrze się rozwijać i rozwija się nadal. W 2000 roku Wojciech Rowiński i Marek Pacholczyk utworzyli kolejny ośrodek transplantacji wątroby w Warszawie, a w 2005 roku Lech Cierpka i Robert Król – w Katowicach. W kolejnych latach przeszczepienia wątroby inicjowali: Maciej Słupski w Bydgoszczy (2017) i Zbigniew Śledziński w Gdańsku (2018). W rozwijających się ośrodkach transplantacyjnych wątroby szczególnie wiele zaangażowania włożyli: Paweł Nyckowski, Jacek Pawlak, Krzysztof Zieniewicz, Waldemar Patkowski, Tadeusz Wróblewski, Rafał Paluszkiewicz, Marek Pacholczyk, Andrzej Chmura, Maciej Kosieradzki i Marek Krawczyk – wszyscy zatrudnieni w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. We Wrocławiu bardzo aktywnymi w przeszczepianiu wątroby byli Dariusz Patrzałek i Paweł Chudoba. W 1996 roku powołano do życia Centrum Organizacyjno-Koordynacyjne ds. Transplantacji „Poltransplant”. Kierowane było ono kolejno przez Janusza Wałaszewskiego, Romana Danielewicza i Artura Kamińskiego. W 1999 roku Piotr Kaliciński i Marek Krawczyk rozpoczęli program pobierania fragmentów wątrób od żywych dawców i ich przeszczepiania. Do końca 2016 roku wykonano w Polsce 4186 przeszczepień wątroby oraz 314 transplantacji wątroby od dawców żywych. Obecnie aktywnymi ośrodkami są trzy jednostki z Warszawy: Klinika Chirurgii Dziecięcej i Transplantacji Narządów Instytutu „Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka”, Klinika Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby WUM oraz Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej WUM. Poza tym aktywnymi ośrodkami są: Oddział Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie, Klinika Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej SUM w Katowicach, Klinika Chirurgii Naczyniowej, Ogólnej i Transplantacyjnej we Wrocławiu. Programy transplantacji wątroby rozpoczęła także Klinika Chirurgii Wątroby i Chirurgii Ogólnej w Bydgoszczy oraz Klinika Chirurgii Ogólnej, Endokrynologicznej i Transplantacyjnej GUM w Gdańsku.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Rak jasnokomórkowy w obrębie ściany jamy brzusznej Wprowadzenie: Rak jasnokomórkowy, wywodzący się z blizny po cięciu cesarskim, jest niezwykle rzadki. W piśmiennictwie opisano tylko 22 przypadki tego nowotworu, stąd strategie jego leczenia wymagają dalszego opracowania. W pracy opisujemy przypadek pacjentki z rakiem jasnokomórkowym ściany jamy brzusznej, który wystąpił 35 lat po porodzie rozwiązanym drogą cięcia cesarskiego. Opis przypadku: 58-letnia kobieta, skarżąca się głównie na ból brzucha oraz zwiększającą się masę w obrębie ściany jamy brzusznej, została przyjęta na Oddział Onkologii Chirurgicznej. Po wykonaniu biopsji guza postawiono wstępną diagnozę raka jasnokomórkowego. Przeprowadzono operację wycięcia guza z szerokim marginesem zdrowej tkanki, histerektomię z obustronną owariektomią i salpingektomią oraz rekonstrukcję ściany jamy brzusznej z użyciem siatki syntetycznej. Po 15 dniach hospitalizacji pacjentka została wypisana ze szpitala w stanie bardzo dobrym. U pacjentki nie stwierdzono nawrotu choroby w okresie 6 miesięcy od operacji. Wnioski: Brak standardów postępowania oraz leczenia tych rzadkich złośliwych transformacji nowotworowych stanowi największe wyzwanie w opiece nad pacjentem. Z uwagi na zwiększającą się tendencję do rozwiązywania porodów drogą cięcia cesarskiego możemy spodziewać się zwiększonej zachorowalności na raka jasnokomórkowego ściany jamy brzusznej. Z tego powodu pacjentki oraz lekarze powinni być wyczuleni na jakikolwiek ból, świąd lub zmiany rozmiaru blizn w obrębie ściany jamy brzusznej.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Szczepienia zalecane pacjentom w podeszłym wieku oraz przewlekle chorym Szczepienia ochronne stanowią jedną z najskuteczniejszych form zapobiegania chorobom. Są jednym z podstawowych składowych profilaktyki chorób. Profilaktyka szczepionkowa w przypadku szczepień masowych jest korzystna dla całej populacji i zmniejsza koszty systemu opieki zdrowotnej. Pracownicy placówek opieki zdrowotnej odgrywają bardzo istotną rolę w edukacji z zakresu profilaktyki chorób. Warto podkreślić, że brak finansowania szczepień zalecanych jest głównym powodem niskiej wyszczepialności, ale nie bez znaczenia jest także brak dostatecznej wiedzy pacjentów na temat korzyści wynikających z prawidłowo prowadzonych szczepień. Osoby odpowiedzialne za realizację szczepień powinny w sposób umiejętny i rzetelny przekazać swoim pacjentom wyczerpujące informacje na temat ryzyka i korzyści, jakie niosą za sobą szczepienia lub ich brak. Każdej osobie w wieku podeszłym i chorej przewlekle należałoby udzielić informacji na temat zalecanej immunizacji.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Rola mesalazyny w chemoprewencji raka jelita grubego Rak jelita grubego (RJG) jest czwartym najczęściej rozpoznawanym rakiem u kobiet i trzecim u mężczyzn. Każdego roku stwierdza się ponad milion nowych zachorowań i ponad sześćset tysięcy zgonów z powodu RJG. Do czynników ryzyka RJG zalicza się niezdrowy styl życia, predyspozycje genetyczne (stwierdzane w około 25% przypadków zachorowań) oraz choroby zapalne jelit. Wśród pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Leśniowskiego-Crohna występuje podwyższone ryzyko zachorowania na RJG. Wiele badań wykazało ochronne działanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym mesalazyny, w chemoprewencji raka jelita grubego. Badania wykazały, że regularne przyjmowanie mesalazyny - dzięki jej wielokierunkowemu działaniu - powodowało redukcję rozwoju polipów jelita grubego i transformacji nowotworowej komórek jelita grubego. Przeciwzapalne mechanizmy działania mesalazyny polegają na modulowaniu produkcji cytokin zapalnych, hamowaniu cyklooksygenazy oraz odziaływaniu na szlaki sygnałowe z udziałem czynnika transkrypcyjnego NF-κB i receptorów PPARδ. W konsekwencji mesalazyna hamuje, bądź przynajmniej opóźnia, procesy nowotworzenia.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Występowanie dolegliwości ze strony narządu ruchu u policjantów pełniących służbę na motocyklach WstępJazda na motocyklu wiąże się z ryzykiem wystąpienia dolegliwości ze strony układu ruchu, które mogą być spowodowane m.in. długotrwałym utrzymywaniem niekorzystnej pozycji ciała, wibracjami lub koniecznością noszenia kasku ochronnego. Jedną z grup zawodowych użytkujących motocykle podczas służby są policjanci ruchu drogowego. Niewiele badań zostało poświęconych dolegliwościom związanym z jazdą na motocyklu, zwłaszcza dotyczącym policjantów pełniących służbę na tych pojazdach. Głównym celem niniejszej pracy było zbadanie, czy wśród funkcjonariuszy polskiej Policji pełniących służbę na motocyklach występują, w czasie jazdy lub po jej zakończeniu, dolegliwości ze strony układu ruchu. Sprawdzono czynniki, jakie mogą wpływać na występowanie, oraz charakterystykę tych dolegliwości.Materiał i metodyW badaniu posłużono się złożoną z 42 pytań ankietą przygotowaną przez autorów badania. Po uzyskaniu zgody Komendanta Głównego Policji 485 ankiet wysłano do wybranych komend. Do analizy statystycznej zaakceptowano 377 ankiet.WynikiU 57,37% badanych funkcjonariuszy stwierdzono występowanie związanych z jazdą na motocyklu dolegliwości ze strony układu ruchu, które najczęściej pojawiały się po dłuższym czasie od rozpoczęcia jazdy (53,46%) i zwykle ustępowały w ciągu kilku godzin od jej zakończenia (60,65%). Najczęściej występowały w okolicy odcinka lędźwiowo- krzyżowego (76,17%) i szyjnego kręgosłupa (50,93%). Największe ich nasilenie dotyczyło kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego (5,86%) oraz stawów kolanowych (5,11%). Stwierdzono także związek między występowaniem dolegliwości a liczbą lat służby na motocyklu (p = 0,014), średnim dystansem pokonywanym w ciągu miesiąca (p = 0,036) oraz przebytymi wypadkami motocyklowymi (p = 0,001) lub innymi (p = 0,002).WnioskiFunkcjonariusze polskiej Policji pełniący służbę na motocyklach odczuwają związane z nią dolegliwości ze strony narządu ruchu. Czynnikami wpływającymi na ich występowanie są doświadczenie w prowadzeniu motocykla, średnia odległość pokonywana w ciągu miesiąca oraz przebyte wypadki.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Zastosowanie angio-OCT w diagnostyce i terapii okulistycznej – część II Angiografia oparta na optycznej koherentnej tomografii (angio-OCT) jest nową, nieinwazyjną metodą obrazowania, umożliwiającą jednoczesną ocenę struktury siatkówki i stanu mikrokrążenia. Metoda ta znalazła zastosowanie w diagnostyce i monitorowaniu chorych ze zwyrodnieniem plamki związanym z wiekiem oraz pacjentów z chorobami naczyniowymi siatkówki, pozwalając na wczesne wykrywanie zmian w obrębie naczyń. Angio-OCT umożliwia ocenę przepływu krwi przez tarczę nerwu wzrokowego i kapilary okołotarczowe, w związku z czym może być użytecznym narzędziem w diagnostyce i monitorowaniu pacjentów z jaskrą.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne
Laryngologiczne objawy choroby refluksowej przełyku W pracy opisano przypadek 32-letniego pacjenta z pozaprzełykowymi objawami choroby refluksowej przełyku i refluksem krtaniowo-gardłowym. Rozpoznanie postawiono w oparciu o monitorowanie impedancji-pH, stroboskopii oraz endoskopii przewodu pokarmowego z biopsją. Najskuteczniejszym podejściem terapeutycznym okazało się podawanie inhibitora pompy protonowej - dekslansoprazolu.

Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki medyczne