# Occitan
### Etimologia

    De reng.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /arenˈga/, /arenˈga/
    escotar « arrengar »
    provençau /aʀẽⁿˈga/, /aʀẽⁿˈga/

### Sillabas

a|rren|gar

## Vèrb

arrengar
* Dispausar quicòm en reng seguent un òrdre.
* Tornar mettre en òrdre, tornar plaçar del biais que cal.
* Dispausar, organizar, transformar, adaptar per aténer un objectiu.
* (figurat) Provesir d'aise.
s'arrengar
* Evoluir dins un sens favorable.
* Se'n tirar amb biais.
* Prene son partit de quicòm.
* Reglar amb una conciliacion, s'acordar.
* Se pimpar

### Parents

* arrengament / arrengadís
* arrengaire
* arrengat
* arrengatge
* arrenguierar
** arrenguierada
** arrenguieratge

### Sinonims

* adobar
* agençar
* asegar
* dispausar
* engenhar
* estruçar
* ordenar / ordonar
* organizar
* rengar

### Traduccions

| alemand: arrangieren $^{(de)}$, einrichten $^{(de)}$, ordnen $^{(de)}$, anordnen $^{(de)}$ anglés: arrange $^{(en)}$, cope $^{(en)}$ basc: catalan: arranjar $^{(ca)}$, arreglar $^{(ca)}$, ordenar $^{(ca)}$, adobar $^{(ca)}$ | espanhòl: arreglar $^{(es)}$ francés: arranger $^{(fr)}$, ranger $^{(fr)}$, réparer $^{(fr)}$ italian: arrangiare $^{(it)}$ portugués: arranjar $^{(pt)}$, arrumar $^{(pt)}$, dispor $^{(pt)}$, ordenar $^{(pt)}$, preparar $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | arrengar | arrengar | arrengar | arrengar | arrengar | arrengar |
| Gerondiu | arrengant | arrengant | arrengant | arrengant | arrengant | arrengant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | arrengat | arrengat | arrengat | arrengats | arrengats | arrengats |
| femenin | arrengada | arrengada | arrengada | arrengadas | arrengadas | arrengadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | arrengui arrengue | arrengas | arrenga | arrengam | arrengatz | arrengan |
| Imperfach | arrengavi | arrengavas | arrengava | arrengàvem | arrengàvetz | arrengavan |
| Preterit | arrenguèri | arrenguères | arrenguèt | arrenguèrem | arrenguèretz | arrenguèron |
| Futur | arrengarai | arrengaràs | arrengarà | arrengarem | arrengaretz | arrengaràn |
| Condicional | arrengariái | arrengariás | arrengariá | arrengariam | arrengariatz | arrengarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | arrengue | arrengues | arrengue | arrenguem | arrenguetz | arrenguen |
| Imperfach | arrenguèssi | arrenguèsses | arrenguès arrenguèsse | arrenguèssem | arrenguèssetz | arrenguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | arrenga ! | — | arrenguem ! | arrengatz ! | — |
| Negatiu | — | arrengues pas ! | — | arrenguem pas ! | arrenguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||