OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin quae.

### Prononciacion

/ke/, /ke/
França (Bearn) : escotar « que »

### Sillabas

que

## Conjoncion

que
* Per ligar.
   * Soi dintrat que començava de plòure

### Traduccions

| anglés: that $^{(en)}$ catalan: que $^{(ca)}$ espanhòl: que $^{(es)}$ francés: que $^{(fr)}$, car $^{(fr)}$ | italian: che $^{(it)}$ sicilian: ca $^{(scn)}$, chi $^{(scn)}$ xhosa: okokuba $^{(xh)}$, okuba $^{(xh)}$ |

## Pronom

que pronom relatiu
   * L'ostal que te parli s'es ja vendut

### Traduccions

| anglés: that $^{(en)}$, which $^{(en)}$ catalan: de qui $^{(ca)}$, del qual $^{(ca)}$ espanhòl: que $^{(es)}$ | francés: dont $^{(fr)}$ italian: che $^{(it)}$ |

## Enonciatiu

que (gascon)
* S'emplega en gascon abans los vèrbs conjugats.
   * Pau qu'ei la capitala de Bearn
# Espanhòl
## Forma de vèrb

quebraremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb quebrar.
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[kə'δa] (oriental), [ke'δaɾ] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « quedar »

### Sillabas

que | dar (2)

## Vèrb

quedar

### Traduccions

.1.
* demorar $^{(oc)}$, restar $^{(oc)}$
.2.(en)
* convenir $^{(oc)}$, acordar $^{(oc)}$
.3.(quedar s'hi)
* morir $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De qualqua (deu latin quālis + quam, acusatiu femenin de quī) + ren (deu latin rem, acusatiu de rēs)

### Prononciacion
## Pronom

quauquarren pronom indefinit (gascon)
* Un objècte qui ei pas identificat.

### Variantas dialectalas

* quauqua ren (provençal), (lemosin)
* quauquar' (marchés borbonés)

### Sinonims

* quaucom gascon
* quaucòm vivaroaupenc, lengadocian
* quicòm lengadocian, vivaroaupenc

### Traduccions

| alemand: etwas $^{(de)}$ anglés: something $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: catalan: quelcom $^{(ca)}$ alguna cosa $^{(ca)}$ danés: nogen $^{(da)}$ eslovèn: espanhòl: algo $^{(es)}$ esperanto: francés: quelque chose $^{(fr)}$ ido: | italian: qualcosa $^{(it)}$ japonés: 何か $^{(ja)}$ (nanika) lituanian: neerlandés: iets $^{(nl)}$ ongrés: polonés: coś $^{(pl)}$ portugués: algo $^{(pt)}$ alguma coisa $^{(pt)}$ sicilian: quarchi cosa $^{(scn)}$ suedés: turc: ucraïnian: щось $^{(uk)}$ |

### Referéncias

* ↑ Romieu, Maurice e André Bianchi. 2005. Gramatica de l'occitan gascon contemporanèu. Bordèu: Presses Universitaires de Bordeaux, p. 224.
* ↑ Centre d'Animacion Pedagogica en Occitan. "Gramatica", La lenga en 100 tablèus. Bordèu: Centre régional de documentation pédagogique (CRDP) d'Aquitaine, p. 15.
* ↑ Chaplain, Éric. [2002] 2010. Dictionnaire gascon (béarnais)—français ancien et moderne. (3na edicion; 1ra edicion 2002, 2na edicion 2008, 3na edicion 2010.) Cressé: PyréMonde, p. 198.
* ↑ Henri Grobost, escrivaire de Navas (borbonés), escrich en grafiá patoisanta « côcar' »
# Espanhòl
## Forma de vèrb

quebraré
* Primièra persona del singular al futur del vèrb quebrar.
# Occitan
### Prononciacion

/pɾeseˈðento/, /pɾeseˈðento/
França (Bearn) : escotar « precedenta »

## Forma d'adjectiu

precedenta
* Femenin singular de precedent.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion

lengadocian /pɾesetˈtuɾo̞/, /pɾesetˈtuɾo̞/; gascon /pɾesepˈtuɾo̞/, /pɾesepˈtuɾo̞/, provençau /pʀesepˈtuʀə/, /pʀesepˈtuʀə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptora | preceptoras |
| [pɾesepˈtuɾo̞] | [pɾesepˈtuɾo̞s] |
preceptora femenin (gascon) , (equivalent masculi: preceptor)
* Aquela qu'es encargadq de l’instruccion e de l’educacion d’un enfant, d’un jovent.

### Variantas dialectalas

* preceptritz (lengadocian, provençau)

### Derivats

* preceptoral
* preceptorat

### Traduccions

| alemand: Hauslehrerin $^{(de)}$, Erzieherin $^{(de)}$, Lehrerin $^{(de)}$, Praeceptor $^{(de)}$ anglés: preceptor $^{(en)}$ basc: catalan: preceptora $^{(ca)}$ | espanhòl: preceptora $^{(es)}$ francés: préceptrice $^{(fr)}$ italian: precettrice $^{(it)}$ portugués: preceptora $^{(pt)}$ (abans de 1990), precetora $^{(pt)}$ (dempuèi de 1990) |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion

/ca/, /ca/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptora | preceptoras |
preceptora femenin, (equivalent masculin: preceptor)
* preceptora $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion

/pɾeθepˈtoɾa/, /pɾeθepˈtoɾa/, /pɾesepˈtoɾa/, /pɾesepˈtoɾa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptora | preceptoras |
preceptora femenin (equivalent masculin: preceptor)
* preceptor $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptora | preceptoras |
preceptora masculin (abans la reforma ortografica de 1990, ara precetora, (equivalent masculin: preceptor)
* preceptor $^{(oc)}$
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés précéder.

### Prononciacion

[preʧe'da]

### Sillabas

pre | ce | da (3)

## Vèrb

a preceda

### Traduccions

* precedir $^{(oc)}$

### Derivats

| precedare precedat precedent | precedenţă precedenţie precedere |

### Antonims

* succeda
# Occitan
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion

lengadocian /pɾesetˈtu/, /pɾesetˈtu/; gascon /pɾesepˈtu/, /pɾesepˈtu/, provençau /pʀesepˈtuʀ/, /pʀesepˈtuʀ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptor | preceptors |
| [pɾesetˈtu] | [pɾesetˈtus] |
preceptor masculin
* Aquel qu'es encargat de l’instruccion e de l’educacion d’un enfant, d’un jovent. (equivalent femenin: preceptora / preceptritz)
* (istòria) President d'una comandariá de templièrs.

### Derivats

* preceptoral
* preceptorat

### Traduccions

| alemand: Hauslehrer $^{(de)}$, Erzieher $^{(de)}$, Lehrer $^{(de)}$, Praeceptor $^{(de)}$ anglés: preceptor $^{(en)}$ basc: catalan: preceptor $^{(ca)}$ | espanhòl: preceptor $^{(es)}$ francés: précepteur $^{(fr)}$ italian: precettore $^{(it)}$ portugués: preceptor $^{(pt)}$ (abans de 1990), precetor $^{(pt)}$ (dempuèi de 1990) |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion

EUA /ˈpɹiːˌsɛptəɹ/, /ˈpɹiːˌsɛptəɹ/
    Reialme Unit (Southern England) : escotar « preceptor »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptor | preceptors |
preceptor
* preceptor $^{(oc)}$
* (medecina) Mètge mèstre qu'ensenha la practica al estudients.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion

    Oriental /pɾəsəpˈto/, /pɾəsəpˈto/
    Occidental: nord-occidental /pɾesepˈto/, /pɾesepˈto/, valencian /pɾesepˈtoɾ/, /pɾesepˈtoɾ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptor | preceptors |
preceptor masculin, (equivalent femenin: preceptora)
* preceptor $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion

/pɾeθepˈtoɾ/, /pɾeθepˈtoɾ/, /pɾesepˈtoɾ/, /pɾesepˈtoɾ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptor | preceptores |
preceptor masculin (equivalent femenin: preceptora)
* preceptor $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| preceptor | preceptores |
preceptor masculin (abans la reforma ortografica de 1990, ara precetor, (equivalent femenin: preceptora)
* preceptor $^{(oc)}$
# Anglés
## Forma de vèrb

precedes
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to precede.
# Occitan
### Prononciacion

/pɾeseˈðentos/, /pɾeseˈðentos/

## Forma d'adjectiu

precedentas
* Femenin plural de precedent.
# Occitan
### Prononciacion

/pɾeseˈðens/, /pɾeseˈðens/

## Forma d'adjectiu

precedents
* Masculin plural de precedent.
# Occitan
### Etimologia

    Du latin praecedere.

### Prononciacion

/pɾeseˈði/, /pɾeseˈði/, provençau /pʀeseˈdi/, /pʀeseˈdi/ França (Bearn) : escotar « precedir »

### Sillabas

pre|ce|dir

## Vèrb

precedir
* Anar davant ; caminar davant.
* Venir abans ; se debanar abans ; se produire abans.
* Que se situa davant, al respècte l’òrdre, de la plaça o de reng.

### Sinonims

* davançar

### Derivats

* precedéncia
* precedent
* precedentament

### Traduccions

| alemand: zuvorkommen $^{(de)}$, vorangehen $^{(de)}$, vorgehen $^{(de)}$ anglés: anticipate $^{(en)}$, forestall $^{(en)}$, precede $^{(en)}$, head $^{(en)}$, lead $^{(en)}$ basc: aurretik gertatu $^{(eu)}$ catalan: precedir $^{(ca)}$ | espanhòl: preceder $^{(es)}$, adelantarse $^{(es)}$, anteceder $^{(es)}$ italian: precedere $^{(it)}$ francés: précéder $^{(fr)}$ portugués: adiantar-se $^{(pt)}$, preceder $^{(pt)}$, anteceder $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Du latin praecedere.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « precedir »

### Prononciacion

    Oriental: /pɾəsəˈði/, /pɾəsəˈði/
    Occidental: nord-occidental /pɾeseˈði/, /pɾeseˈði/, valencian /pɾeseˈðiɾ/, /pɾeseˈðiɾ/

### Sillabas

pre|ce|dir

## Vèrb

precedir
* precedir
# Occitan
### Etimologia

Del latin praecedens.

### Prononciacion

/pɾeseˈðen/, /pɾeseˈðen/
França (Bearn) : escotar « precedent »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | precedent | precedents |
| Masculin | [pɾeseˈðen] | [pɾeseˈðens] |
| Femenin | precedenta | precedentas |
| Femenin | [pɾeseˈðento] | [pɾeseˈðentos] |
precedent masculin
* Que precedís dins lo temps.

### Sinonims

* anterior

### Mots aparentats

* precedir

### Antonims

* posterior

### Traduccions

| alemand: vorhergehend $^{(de)}$, vorangegangen $^{(de)}$, vorig $^{(de)}$ anglés: previous $^{(en)}$ catalan: precedent $^{(ca)}$ | francés: précédent $^{(fr)}$ naut sorab: předchadny $^{(hsb)}$, předchadźacy $^{(hsb)}$ |
# Italian
### Etimologia

Del latin praecēdere.

### Prononciacion

[pre'ʧɛdere]

### Sillabas

pre | ce | de | re (4)

## Vèrb

precedere

### Traduccions

* precedir $^{(oc)}$

### Parents

* precedente
* precedenza
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin negativus.

### Prononciacion

[neɣa'tiβo]

### Sillabas

ne | ga | ti | vo (4)

## Adjectiu

negativo masculin

### Traduccions

* negatiu $^{(oc)}$

### Antonims

* positivo

# Italian
### Etimologia

Del latin negativus.

### Prononciacion

[nega'tivo]
Itàlia (Monopoli) : escotar « negativo »

### Sillabas

ne | ga | ti | vo (4)

## Adjectiu

negativo masculin, pl. negativi

### Traduccions

* negatiu $^{(oc)}$

### Antonims

* positivo
# Espanhòl
### Etimologia

De negativo « negatiu » amb lo sufix adverbial -amente.

### Prononciacion

/neɣatiβaˈmente/, /neɣatiβaˈmente/

## Advèrbi

negativamente
* Negativament

### Antonims

* positivamente

# Italian
### Etimologia

De negativo « negatiu » amb lo sufix adverbial -amente.

### Prononciacion

/neɡativaˈmente/, /neɡativaˈmente/

## Advèrbi

negativamente
* Negativament

### Antonims

* positivamente
# Danés
### Etimologia

De l'escandinau ancian nagl. Parent del norvegian negl, de l'islandés nögl, del suedés e neerlandés nagel, de l'alemand Nagel e de l'anglés nail,

### Prononciacion

['nɑjˀl]

### Sillabas

negl (1)

## Nom comun

negl comun, pl. negle

### Traduccions

* ongla $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

De negatiu amb lo sufix -ament.

### Prononciacion

/neɣatiβoˈmen/, /neɣatiβoˈmen/

## Advèrbi

negativament
* D'una manièra negativa.

### Parents

* negacion
* negatiu
* negar

### Antonims

* positivament

### Traduccions

| alemand: negativ $^{(de)}$ anglés: negatively $^{(en)}$ catalan: negativament $^{(ca)}$ | espanhòl: negativamente $^{(es)}$ francés: négativement $^{(fr)}$ italian: negativamente $^{(it)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De negatiu amb lo sufix -ament.

### Prononciacion

/nəɣətiβəˈmen/, /nəɣətiβəˈmen/ (oriental central), /nəʝətivəˈment/, /nəʝətivəˈment/, /nəɣətivəˈmen/, /nəɣətivəˈmen/ (balear), /neɣatiβaˈmen/, /neɣatiβaˈmen/ (nòrd-occidental), /neɣativaˈment/, /neɣativaˈment/, /neɣatiβaˈmen/, /neɣatiβaˈmen/ (valencian)

## Advèrbi

negativament
* Negativament.

### Parents

* negació
* negatiu
* negar

### Antonims

* positivament
# Italian
## Forma de vèrb

negavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb negare.
# Italian
## Forma de vèrb

negavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb negare.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin negligens.

### Prononciacion

/neɣliˈd͡ʒen/, /neɣliˈd͡ʒen/, /neɣliˈʒen/, /neɣliˈʒen/ provençau /negliˈʒẽⁿ/, /negliˈʒẽⁿ/

### Sillabas

ne|gli|gent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | negligent | negligents |
| Masculin | [neɣliˈd͡ʒen] | [neɣliˈd͡ʒens] |
| Femenin | negligenta | negligentas |
| Femenin | [neɣliˈd͡ʒento̞] | [neɣliˈd͡ʒento̞s] |
negligent
* Que mòstra la negligéncia.

### Derivats

* negligentament

### Parents

* negligir

### Traduccions

| alemand: nachlässig $^{(de)}$ anglés: neglectful $^{(en)}$, negligent $^{(en)}$, remiss $^{(en)}$, careless $^{(en)}$, lax $^{(en)}$, thoughtless $^{(en)}$, absent-minded $^{(en)}$, inattentive $^{(en)}$ basc: catalan: negligent $^{(ca)}$ | espanhòl: negligente $^{(es)}$ francés: négligent $^{(fr)}$ italian: negligente $^{(it)}$ portugués: negligente $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin negligens.

### Prononciacion

/ˈnɛɡlɪdʒənt/, /ˈnɛɡlɪdʒənt/

### Sillabas

ne|gli|gent

## Adjectiu

negligent
* negligent $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin negligens.

### Prononciacion

    Oriental: central /nəɣɫiˈʒen/, /nəɣɫiˈʒen/, balear /nəɡɡɫiˈʒent/, /nəɡɡɫiˈʒent/, /nəɡɡɫiˈʒen/, /nəɡɡɫiˈʒen/
    Occidental: nord-occidental /neɣɫiˈʒen/, /neɣɫiˈʒen/, valencian /neɣɫiˈd͡ʒent/, /neɣɫiˈd͡ʒent/, /neɣɫiˈd͡ʒen/, /neɣɫiˈd͡ʒen/

### Sillabas

ne|gli|gent

## Adjectiu

negligent
* negligent $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/neɣaˈtiβo/, /neɣaˈtiβo/

## Forma d'adjectiu

negativa
* Feminin singular de negatiu.

# Catalan
### Prononciacion

/nəɣəˈtiβə/, /nəɣəˈtiβə/

## Forma d'adjectiu

negativa
* Feminin singular de negatiu.
# Neerlandés
### Etimologia

Mot compausat a partir de negen ("nòu") e de tien ("dètz").

### Prononciacion

['neɣəntin]

### Sillabas

ne | gen | tien (3)

## Nom comun

Nombres (nl) :
| 0 |||||
| 1 | 11 | 10 | 100 | 10$^3$ |
| 2 | 12 | 20 | 200 | 10$^6$ |
| 3 | 13 | 30 | 300 | 10$^9$ |
| 4 | 14 | 40 | 400 | 10$^{12}$ |
| 5 | 15 | 50 | 500 | 10$^{15}$ |
| 6 | 16 | 60 | 600 | 10$^{18}$ |
| 7 | 17 | 70 | 700 | 10$^{21}$ |
| 8 | 18 | 80 | 800 | 10$^{24}$ |
| 9 | 19 | 90 | 900 | 10$^{27}$ |
negentien masculin

### Traduccions

* dètz-e-nòu $^{(oc)}$

### Derivats

* negentiende
# Occitan
### Prononciacion

/neɣaˈtiβos/, /neɣaˈtiβos/

## Forma d'adjectiu

negativas
* Feminin plural de negatiu.
# Catalan
## Forma de vèrb

referenciaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb referenciar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin referendum « çò que se cal èsser raportat »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /refeɾenˈdun/, /refeɾenˈdun/
    provençau /ʀefeʀẽⁿˈdun/, /ʀefeʀẽⁿˈdun/

### Sillabas

re|fe|ren|dum

## Nom comun

referendum masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| referendum | referendums |
| [refeɾenˈdun] | [refeɾenˈduns] |
* Vòte dirècte ont les votants devon respondre per « òc » o per « non » a una question pausada.

### Variantas dialectalas

popular
* referendom (provençau, gascon)

### Sinonims

* consultacion populara
* plebiscit
* votacion populara / vòte popular

### Derivats

* referendari

### Traduccions

| alemand : Referendum $^{(de)}$, Volksabstimmung $^{(de)}$, Volksentscheid $^{(de)}$ anglés : referendum $^{(en)}$ basc : erreferendum $^{(eu)}$ catalan : referèndum $^{(ca)}$ | espanhòl : referéndum $^{(es)}$ francés : référendum $^{(fr)}$ italian : referendum $^{(it)}$ portugués : referendo $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin referendum « çò que se cal èsser raportat »

### Prononciacion

    /ˌɹɛfəˈɹɛndəm/, /ˌɹɛfəˈɹɛndəm/

### Sillabas

re|fe|ren|dum

## Nom comun

referendum
Declinason :
| Singular | Plural |
| referendum | referendums / referenda |
* referendum $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Del latin referendum « çò que se cal èsser raportat »

### Prononciacion

    /refeˈrɛndum/, /refeˈrɛndum/

### Sillabas

re|fe|ren|dum

## Nom comun

referendum masculin, invariable
* referendum $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

referenciaven
* Tercera persona del plural a l'imperfach del vèrb referenciar.
# Occitan
### Etimologia

De referir amb lo sufix -éncia.

### Prononciacion

/refeˈɾensjo/, /refeˈɾensjo/
França (Bearn) : escotar « referéncia »

### Sillabas

re | fe | rén | cia (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| referéncia | referéncias |
| [refeˈɾensjo] | [refeˈɾensjos] |
referéncia femenin
* Accion de referir.
* Òbra que fa autoritat dins un domèni.

### Traduccions

| alemand: Nachschlagewerk $^{(de)}$ neutre (2) anglés: reference $^{(en)}$, reference work $^{(en)}$ (2) | catalan: referència $^{(ca)}$ femenin francés: référence $^{(fr)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/refeˈɾensjos/, /refeˈɾensjos/

## Forma de nom comun

referéncias femenin
* Plural de referéncia.
# Catalan
## Forma de vèrb

referenciaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb referenciar.
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[rrəfə'rɛnsiə]
Espanha (Barcelona) : escotar « referència »

### Sillabas

re | fe | rèn | ci | a (5)

## Nom comun

referència femenin, pl. referències

### Traduccions

* referéncia $^{(oc)}$

### Parents

* referent
# Occitan
### Etimologia

    Del latin reflectere

### Prononciacion

/reflek'ti/, /reflek'ti/

### Sillabas

re|flec|tir

## Vèrb

reflectir
* Remandar l’image, la lutz, la calor, un son.
* (figurat) Far aparéisser, daissar mostrar, indicar.
** Los sentments se refletisson sus nòstras cara, dins nòstre biais de parlar.
* (figurat) Èsser confòrme ; correspondre.
** Aqueles chifres refletisson pas la realitat.

### Sinonims

| Remandar la lutz rebatre miralhar | Far paréisser indicar illustrar exprimir mostrar | metre en evidéncia revelar |

### Parents

* reflector
* reflectància

### Traduccions

| alemand: widerspiegeln $^{(de)}$, spiegeln $^{(de)}$ anglés: reflect $^{(en)}$ basc: isladatu $^{(eu)}$ catalan: reflectir $^{(ca)}$ | espanhòl: reflejar $^{(es)}$ francés: refléter $^{(fr)}$ italian: riflettere $^{(it)}$ portugués: refletir $^{(pt)}$, reverberar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin reflectere

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « reflectir »

### Prononciacion

    Oriental: /rəfɫəkˈti/, /rəfɫəkˈti/
    Occidental: /refɫekˈti/, /refɫekˈti/, valencian /re.fɫekˈtiɾ/, /re.fɫekˈtiɾ/

### Sillabas

re|flec|tir

## Vèrb

reflectir
* reflectir $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin referens participi present de referre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /refeˈɾen/, /refeˈɾen/
    provençau /ʀefeˈʀẽⁿ/, /ʀefeˈʀẽⁿ/

### Sillabas

re|fe|rent

## Adjectiu

referent
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | referent | referents |
| Masculin | [refeˈɾen] | [refeˈɾens] |
| Femenin | referenta | referentas |
| Femenin | [refeˈɾento̞] | [refeˈɾento̞s] |
* Que fa referéncia.

### Derivats

* referencial

### Parents

* referéncia
* referenciar
* referenciament
* referendum
* referir

### Traduccions

| alemand : anglés : basc : catalan : referent $^{(ca)}$ | espanhòl : francés : référent $^{(fr)}$ italian : portugués : |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| referent | referents |
| [refeˈɾen] | [refeˈɾens] |
referent masculin, (femenin: referenta)
* Lo que pòt transmetre una quita doléncia a la bona persona, al bon organisme.
referent masculin
* Çò que servís de referéncia, çò a que òm se referís.
* (linguistica) Realitat extralingüitica, concrèta o abstracha, a la quala fa referéncia un signe.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin referre

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /refeˈɾi/, /refeˈɾi/
    provençau /ʀefeˈʀi/, /ʀefeˈʀi/

### Sillabas

re|fe|rir

## Vèrb

referir
* Raportar una causa a una autra.
* Atribuir ; reportar.
* (drech) Se raportar al jurament de qualqu’un que volriá se rapportar al nòstre.
* (linguistica) Aver per referent, per significat, quicòm.
* (justícia) Far rapòrt, se raportar, recórrer.
se referir
* Se raportar, prene coma referéncia, coma font valabla.
* Concernir, se raportar a.

### Parents

* referéncia
* referenciar
* referenciament
* referendum
* referent

### Traduccions

| alemand : berichten $^{(de)}$, referieren $^{(de)}$ (literari) anglés : recount $^{(en)}$, report $^{(en)}$, refer $^{(en)}$ basc : catalan : referir $^{(ca)}$ | espanhòl : referir $^{(es)}$ francés : référer $^{(fr)}$ italian : riferire $^{(it)}$ portugués : referir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin referre

### Prononciacion

    Oriental: /rəfəˈɾi/, /rəfəˈɾi/
    Occidental: nord-occidental /refeˈɾi/, /refeˈɾi/, valencian /refeˈɾiɾ/, /refeˈɾiɾ/

### Sillabas

re|fe|rir

## Vèrb

referir
* referir $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin referre

### Prononciacion

    /refeˈɾiɾ/, /refeˈɾiɾ/

### Sillabas

re|fe|rir

## Vèrb

referir
* referir $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin referre

### Prononciacion

    Portugal /ʀɨfɨˈɾiɾ/, /ʀɨfɨˈɾiɾ/
    Brasil /ɦefeˈɾiɾ/, /ɦefeˈɾiɾ/, /xefeˈɾi/, /xefeˈɾi/

### Sillabas

re|fe|rir

## Vèrb

referir
* referir $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin resina.

### Prononciacion

/ruˈzino̞/, /ruˈzino̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| rosina | rosinas |
| [ruˈzinus] | [ruˈzino̞] |
rosina femenin
* Matèria inflamabla, grassa e onchosa, que goteja d'unes arbres, coma la saba del pin, de l'avet, del mèlze, del lentiscle, del petelin, etc.
* (generic) Nom de diferentas substàncias organicas, mai que mai d'origina vegetala, de consisténcia solida o miègsolida e viscosa, solublas dins l'etèr e l'alcoòl, mas insolublas dins l'aiga, que s'aplicacia dins la preparacion de lacas e vernisses.

### Variantas dialectalas

* resina
* arrosía
* peresina
* porosina (gascon)
Resina fresca
* gema

### Derivats

* rosinós

### Traduccions

| alemand: Harz $^{(de)}$ anglés: resin $^{(en)}$ basc: erretxina $^{(eu)}$ catalan: resina $^{(ca)}$ | espanhòl: resina $^{(es)}$ francés: resine $^{(fr)}$ italian: resina $^{(it)}$ portugués: resina $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ruziˈnuzo̞/, /ruziˈnuzo̞/

## Forma d'adjectiu

rosinosa
* Femenin singular de rosinós
# Occitan
### Prononciacion

/ruziˈnuzo̞s/, /ruziˈnuzo̞s/

## Forma d'adjectiu

rosinosas
* Femenin singular de rosinós
# Occitan
### Prononciacion

/ruziˈnuzes/, /ruziˈnuzes/

## Forma d'adjectiu

rosinoses
* Masculin plural de rosinós.

## Forma de nom comun

rosinoses
* Plural de rosinós.
# Occitan
### Etimologia

Del latin rosarĭum.

### Prononciacion

/ruˈzjɛ/, /ruˈzjɛ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « rosièr »

### Sillabas

ro | sièr (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| rosièr | rosièrs |
| [ruˈzjɛ] | [ruˈzjɛs] |
rosièr masculin
* Bot. Arbust del tipe Rosa que sas flors se sonan ròsas.

### Parents

* ròsa

### Variantas dialectalas

* rosèr (gascon)
* arrosèr (gascon)
* rosier (provençal), (lemosin)
* rosèir (auvernhat)

### Traduccions

| alemand: Rose $^{(de)}$ femenin anglés: rose $^{(en)}$ catalan: roser $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: rosal $^{(es)}$ francés: rosier $^{(fr)}$ masculin italian: rosaio $^{(it)}$ masculin |