OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈt͡ʃako/, /ˈt͡ʃako/

### Sillabas

cha | ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| chaca | chacas |
| [ˈt͡ʃako] | [ˈt͡ʃakos] |
chaca femenin
* Ornit Espécia d'aucèl, una trida de nom scientific Turdus pilaris.

### Traduccions

| alemand: Wacholderdrossel $^{(de)}$ femenin anglés: fieldfare $^{(en)}$ catalan: griva cerdana $^{(ca)}$ femenin, tordanxa $^{(ca)}$ femenin, tord burell $^{(ca)}$ masculin cabard: джэдгъалӀэхуэлъэ $^{(kbd)}$ chovash: пилеш кайăкĕ $^{(cv)}$ | espanhòl: zorzal real $^{(es)}$ masculin francés: grive litorne $^{(fr)}$ masculin frison: fjildlyster $^{(fy)}$ frison del nòrd: Kraansfögel $^{(frr)}$ istriòt: genepron $^{(ist)}$ masculin, ginepron $^{(ist)}$ masculin italian: cesena $^{(it)}$ femenin |
# Romanch
### Etimologia

Del latin catena.

### Prononciacion
## Nom comun

chadagna femenin (puter)
* Cadena.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈbʁi/, /t͡saˈbʁi/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

chabrits masculin (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Plurau de chabrit.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡ʃaˈkals/, /t͡ʃaˈkals/

## Forma de nom comun

chacals masculin
* Plural de chacal.
# Occitan ancian
### Etimologia

D'origina incerta, benlèu d'un latin vulgar *catafalĭcum.

## Nom comun

chadafalc
* Enart de fortificacion.

### Traduccions

| anglés: catalan: cadafal $^{(ca)}$ masculin | francés: hourd $^{(fr)}$ masculin italian: |

### Referéncias

* Diccionari d'ancian occitan auvernhat: mauriagués e sanflorenc (1340-1540)
* ↑ Gran Diccionari de la llengua catalana:
# Occitan
### Etimologia

Del latin catēna.

### Prononciacion

/t͡saˈdeno/, /t͡saˈdeno/ (naut lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| chadena | chadenas |
| [t͡saˈdeno] | [t͡saˈdenaː] |
chadena femenin (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Liam format per divers aneus metallics.

### Variantas dialectalas

* cadena
* chaena (vivaroaupenc)

### Traduccions

| alemand: Kette $^{(de)}$ femenin anglés: chain $^{(en)}$ catalan: cadena $^{(ca)}$ femenin chèc: řetěz $^{(cs)}$ (1) espanhòl: cadena $^{(es)}$ femenin | francés: chaîne $^{(fr)}$ femenin italian: catena $^{(it)}$ femenin portugués: cadeia $^{(pt)}$ femenin romanés: lanţ $^{(ro)}$ (1) naut sorab: rjećaz $^{(hsb)}$ (1) masculin |
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian birce, bierce, beorc, de comparar al neerlandés berk, a l'alemand Birke...

### Prononciacion

[bɜː(r)tʃ]
Estats Units d'America (Aurora) : escotar « birch »

### Sillabas

birch (1)

## Nom comun

birch neutre

### Traduccions

* beç $^{(oc)}$ bedoth $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin bioticus.

### Prononciacion

    /bjuˈtic/, /bjuˈtic/

### Sillabas

bio|tic

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | biotic | biotics |
| Masculin | [bjuˈtic] | [bjuˈtics] |
| Femenin | biotica | bioticas |
| Femenin | [bjuˈtico̞] | [bjuˈtico̞s] |
biotic
* Al respècte amb la vida o los èssers vivents en general.
* Se ditz d'un factor que que siá avent un rapòrt amb la vida.
* Definís un mitan dins lo qual la vida pòt se desvolopar.

### Antonims

* abiotic
* antibiotic

### Derivats

| ecobiotic eubiotic bioticament macrobiotic necrobiotic | prebiotic probiotic simbiotic xenobiotic |

### Traduccions

| alemand: biotisch $^{(de)}$ anglés: biotic $^{(en)}$ basc: catalan: biòtic $^{(ca)}$ | espanhòl: biótico $^{(es)}$ francés: biotique $^{(fr)}$ italian: biotico $^{(it)}$ portugués: biótico $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| biotic | biotics |
| [bjuˈtic] | [bjuˈtics] |
biotic masculin
* Substància favorabla a la santat e al microbiòt.

# Anglés
### Etimologia

Del latin bioticus.

### Prononciacion

    RU /baɪˈɒtɪk/, /baɪˈɒtɪk/
    EUA /baɪˈɑtɪk/, /baɪˈɑtɪk/

### Sillabas

bio|tic

## Nom comun e adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| biotic | biotics |
| [bjuˈtic] | [bjuˈtics] |
biotic
* biotic $^{(oc)}$
# Haussà
### Prononciacion
## Forma de nom comun

birane
* Plural de birni.
# Ongrés
### Etimologia

Creat a partir de biológia ("biologia") amb lo sufix adjectival -i.

### Prononciacion

['biʲolo:giʲɒʲi]

### Sillabas

bi | o | ló | gi | ai (5)

## Adjectiu

biológiai

### Traduccions

* biologic $^{(oc)}$ masculin, biologica $^{(oc)}$ femenin
# Volapük
### Etimologia

Creat a partir de l'anglés beer, remplacèt la forma anciana bil durant las annadas 1920.

### Prononciacion

['bir]

### Sillabas

bir (1)

## Nom comun

bir, pl. birs

### Traduccions

* bièrra $^{(oc)}$ femenin, cervesa $^{(oc)}$ femenin
# Turc
### Etimologia

Manlevat a l'italian birra.

### Prononciacion

[bi'ra]

### Sillabas

bi | ra (2)

## Nom comun

bira, pl. biralar

### Traduccions

* bièrra $^{(oc)}$ femenin, cervesa $^{(oc)}$ femenin
# Aromanés
### Etimologia

Del latin berbecem. Parent del romanés berbec.

### Prononciacion

/birˈbeku/, /birˈbeku/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| birbecu | birbetsi |
| [birˈbeku] | [birˈbet͡si] |
birbecu masculin
* Aret.

### Referéncias

* Rainer Schlösser, 1985, Historische Lautlehre des Aromunischen von Metsovon, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 3, Amborg, Helmut Buske Verlag.
* Matilda Caragiu Marioțeanu, 1997, Dicționar aromân (macedo-vlah) A-D. Comparativ (român literar-aromân), contextual, normativ și modern, Bucarèst, Editură Enciclopedică.
# Aromanés
### Prononciacion

/birˈbet͡si/, /birˈbet͡si/

## Forma de nom comun

birbetsi masculin
* Plural de birbecu.

### Referéncias

* Matilda Caragiu Marioțeanu, 1997, Dicționar aromân (macedo-vlah) A-D. Comparativ (român literar-aromân), contextual, normativ și modern, Bucarèst, Editură Enciclopedică.
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de biología.

### Prononciacion

[bjo'loxiko] escotar « biológico »

### Sillabas

bio | ló | gi | co (4)

## Adjectiu

biológíco masculin

### Traduccions

* biologic $^{(oc)}$

### Parents

* biología
* biólogo
# Dharug
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

birabayin
* Emó.

### Sinonims

* murawung

### Referéncias

* Jakelin Troy, 1993, The Sydney Language, williamdawes.org.
# Catalan
## Forma de vèrb

abanderaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb abanderar.
# Occitan
### Etimologia

    Del francés ancian mettre a bandon « laissar al poder de », bandon ven de dos radicals germanics ban (« proclamacion ») e band(a) (« senhal, estendard d’un còrs de tropa »).

### Prononciacion

/aβanˈðu/, /aβanˈðu/, provençau /abanˈdu/, /abanˈdu/ França (Bearn) : escotar « abandon »

### Sillabas

a|ban|don

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| abandon | abandons |
| [aβanˈðu] | [aβanˈðus] |
abandon masculin
* Estat d’una persona, d’una causa abandonada.
** Aquel vièlh viu dins l'abandon.
* Accion d’abandonar, de delaissar.
** L’abandon de sos amics lo desolèt.
* Acte de renonciar ...
** ... a una qualitat, un emplec o un pòste.
*** Un abandon de pòste permet a un emplegaire de claure lo contracte de trabalh.
** ... una causa, una cresença.
*** L'abandon de la fe.
** ... un partit, un engatjament.
*** La crisi del partt menèt a una seria d'abandons dels militants.
* (per extension) Renonciacion a la possession, al gaudiment de quicòm, a un drech.
** Concentir a l’abandon de sos drechs.
* Fach de renonciar a una candidatura dins una eleccion o un concors.
** La dificultat de projècte provoquèt l'abandon d’unes candidats.
* (figurat) Sens constrencha, vengut aisit, en plena fisança.
** Aqueles amics se parlan amb abandon.
** Aquela femna mòstra un graciós abandon dins son anar.
* (psicologia) Rompedura dels ligams afectius e materials per un individú e son entorn.

### Parents

* abandonaire
* abandonar

### Sinonims

* abandonament
* a l'abandon

### Traduccions
# Francés
### Etimologia

    Del francés ancian mettre a bandon « laissar al poder de », bandon ven de dos radicals germanics ban (« proclamacion ») e band(a) (« senhal, estendard d’un còrs de tropa »).

### Prononciacion

França (Mülhausen) : escotar « abandon »

### Prononciacion

/abɑ̃dɔ̃/, /abɑ̃dɔ̃/

### Sillabas

a|ban|don

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| abandon | abandons |
| [abɑ̃dɔ̃] ||
abandon masculin
* abandon $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

abanderaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb abanderar.
# Catalan
## Forma de vèrb

abanderà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb abanderar.
# Romanés
### Etimologia

Del francés abandonner.

### Prononciacion

/abandoˈna/, /abandoˈna/

## Vèrb

a abandona
* Abandonar.

### Derivats

* abandonare
* abandonat
# Occitan
### Prononciacion

/aβanduˈnaðo/, /aβanduˈnaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | abandonat | abandonats |
| Masculin | [aβanduˈnat] | [aβanduˈnats] |
| Femenin | abandonada | abandonadas |
| Femenin | [aβanduˈnaðo] | [aβanduˈnaðos] |
abandonada
* Participi passat femenin singular de abandonar.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

abalisa classa 2
* Plural de umlisa.
# Catalan
## Forma de vèrb

abancalà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb abancalar.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

/aβãmˈβa/, /aβãmˈβa/

## Vèrb

abambar (gascon) ,
* Iniciar un huec, botar lo huec en provocar la cremacion d'ua causa.

### Sinonims

* abranar (gascon)
* afogar

### Conjugason

| Infinitiu | abambar | abambar | abambar | abambar | abambar | abambar |
| Gerondiu | abambant | abambant | abambant | abambant | abambant | abambant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | abambat | abambat | abambat | abambats | abambats | abambats |
| femenin | abambada | abambada | abambada | abambadas | abambadas | abambadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | abambi | abambas | abamba | abambam | abambatz | abamban |
| Imperfach | abambavi | abambavas | abambava | abambàvam | abambàvatz | abambavan |
| Preterit | abambèi | abambès | abambè | abambèm | abambètz | abambèn |
| Futur | abambarèi | abambaràs | abambarà | abambaram | abambaratz | abambaràn |
| Condicional | abambarí | abambarés | abambaré | abambarem | abambaretz | abambarén |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | abambi | abambes | abambe | abambem | abambetz | abamben |
| Imperfach | abambèssi | abambèsses | abambèsse | abambèssem | abambèssetz | abambèssen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Afirmatiu | — | abamba ! | — | abambem ! | abambatz ! | — |
| Negatiu | — | ne abambes pas ! | — | ne abambem pas ! | ne abambetz pas ! | — |
# Chewa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

abambo classa 2
* Plural de bambo.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡sapyˈzadaː/, /t͡sapyˈzadaː/

## Forma de vèrb

(lemosin) chapusadas
* Participi passat femenin plurau de chapusar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin capulare « talhar » vengut *cappulare en latin tardièr.

### Prononciacion

    /t͡ʃaˈpla/, /t͡ʃaˈpla/

## Vèrb

chaplar
* Utilizar un talh per far de trocets de quicòm: talhassar, trocejar.
* Bresar en trocets: copar
* (per extension) Ferir, massacrar.

### Variantas dialectalas

* capolar
* capusar

### Parents

* chaplada
* chapladís
* chapladoira / chaplaire
* chapladura
* chaplament
* chaple
* chaplum

### Locucions

* far un chaple

### Sinonims

* achiquetar
* cossir
* piar
* rassar
* maselar
# Occitan
### Etimologia

Del latin capulare « copar »

### Prononciacion

/'tʃaple/, /'tʃaple/

### Sillabas

cha | ple (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| chaple | chaples |
| ['tʃaple] | ['tʃaples] |
chaple masculin
* Ablacada
* Carn abocinada.
* Carnalatge, massacre.

### Parents

* chaplada
* chapladís
* chapladoira / chaplaire
* chapladura
* chaplament
* chaplar
* chaplum

### Locucions

* far un chaple

### Sinonims

* abocinament
* capolada
* capusatge
* masèl

### Traduccions
## Forma de vèrb

chaple
* primièra persona del singular del present del subjnctiu de chaplar
* tresena persona del singular del present del subjnctiu de chaplar
# Occitan
### Etimologia

De chap e luòc.

### Prononciacion

[ʃap'ljɔk]

### Sillabas

chap | luòc (2)

## Nom comun

chapluòc masculin (lemosin) (auvernhat)
* Vila que forma lo centre administratiu d'una entitat locala determinada (departament, region, canton etc.).

### Vocabulari aparentat

* capitala
* prefectura

### Variantas dialectalas

* capluòc
* capluec
* caplòc
* chapluec

### Traduccions

* francés : chef-lieu $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈpø/, /t͡saˈpø/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

chapeus masculin (lemosin)
* Plurau de chapeu.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈpyzo/, /t͡saˈpyzo/

## Forma de vèrb

(lemosin) chapusa
* Tresena persona dau singular au present de l'indicatiu de chapusar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈpyzãⁿ/, /t͡saˈpyzãⁿ/

## Forma de vèrb

(lemosin) chapusam
* Prumiera persona dau plurau au present de l'indicatiu de chapusar.
# Occitan
### Etimologia

De chap e luec.

### Prononciacion

[ʃap'lɥek]

### Sillabas

chap | luec (2)

## Nom comun

chapluec masculin (vivaroaupenc)
* Vila que forma lo centre administratiu d'una entitat locala determinada (departament, region, canton etc.).

### Vocabulari aparentat

* capitala
* prefectura

### Variantas dialectalas

* capluòc
* capluec
* caplòc
* chapluòc

### Traduccions

* francés : chef-lieu $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/t͡sapyˈzado/, /t͡sapyˈzado/

## Forma de vèrb

(lemosin) chapusada
* Participi passat femenin singular de chapusar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈpyzãⁿ/, /t͡saˈpyzãⁿ/

## Forma de vèrb

chapusan (lemosin)
* Tresena persona dau plurau au present de l'indicatiu de chapusar.
# Romanés
### Etimologia

Del turc porsuk.

### Prononciacion

/burˈsuk/, /burˈsuk/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bursuc | bursuci |
bursuc masculin
* Tais.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian byrġan.

### Prononciacion

['bɛɹɪ] (UK) e ['bɛɹi] (US)

### Sillabas

bu | ry (2)

## Vèrb

to bury
| Temps | Forma |
| Infinitiu | to bury |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | buries |
| Preterit | buried |
| Participi passat | buried |
| Participi present | burying |

### Traduccions

* enterrar $^{(oc)}$

### Derivats

* burial
# Me'en
### Etimologia

De l'amara ብርቱካን (bərtukan).

### Prononciacion
## Nom comun

burtukani
* Irange.

### Referéncias

* Fajiyo Mekonen, Tuluwa Amaro, Gɛbɛyo Bassami, 2015, Dikshinaride Mɛ'ɛnɛnun de kesude Icɔcɔnun - English-Me'enen-Amharic School Dictionary, SIL Bench Maji Multilingual Education Project.
# Occitan
### Prononciacion

/byˈɾɛlo/, /byˈɾɛlo/
França (Bearn) - Gascon : escotar « burèla » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « burèla »

## Forma d'adjectiu

burèla
* Femenin singular de burèl.
# Occitan
### Prononciacion

/byˈɾɛls/, /byˈɾɛls/

## Forma d'adjectiu

burèls
* Masculin plural de burèl.

## Forma de nom comun

burèls masculin
* Plural de burèl.
# Occitan
### Etimologia

De burre amb lo sufix -ós.

### Prononciacion

/byˈrus/, /byˈrus/

### Sillabas

bur | rós (2)

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | burrós | burroses |
| Masculin | [byˈrus] | [byˈruzes] |
| Femenin | burrosa | burrosas |
| Femenin | [byˈruzo] | [byˈruzos] |
burrós masculin
* Qu'a la consisténcia o l'aparença del burre.

### Traduccions

| alemand: buttrig $^{(de)}$ anglés: buttery $^{(en)}$, butterlike $^{(en)}$ catalan: mantegós $^{(ca)}$ | espanhòl: mantecoso $^{(es)}$, butiroso $^{(es)}$ francés: butyreux $^{(fr)}$ galician: manteigoso $^{(gl)}$ italian: burroso $^{(it)}$ |
# Anglés
## Forma de vèrb

burying
* Participi present del vèrb to bury.
# Italian
### Etimologia

Creat a partir de burro ("burre") amb lo sufix -oso. Atestat cap al sègle XVIII.

### Prononciacion

[bu'rroso]

### Sillabas

bur | ro | so (3)

## Adjectiu

burroso masculin, pl. burrosi

### Traduccions

* burrós $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Possiblament derivat de bura, del femenin del latin burrus, manlevat al grèc ancian πυρρός (purrhós) « qu'ès color de flama », de πῦρ (pûr) « fuòc », que dona tamben lo francés bure « bura ».

### Prononciacion

/byˈɾɛl/, /byˈɾɛl/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « burèl »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | burèl | burèls |
| Masculin | [byˈɾɛl] | [byˈɾɛls] |
| Femenin | burèla | burèlas |
| Femenin | [byˈɾɛlo] | [byˈɾɛlos] |
burèl masculin
* D'una color entre lo blanc e lo brun clar.

### Traduccions

| alemand: beige $^{(de)}$ anglés: beige $^{(en)}$ catalan: beix $^{(ca)}$ | francés: beige $^{(fr)}$ italian: beige $^{(it)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| burèl | burèls |
burèl masculin
* Color de la lana naturala, entre lo blanc e lo brun clar.

### Variantas dialectalas

* burèu
* bureu

### Traduccions

| alemand: Beige $^{(de)}$ neutre anglés: beige $^{(en)}$ catalan: beix $^{(ca)}$ | francés: beige $^{(fr)}$ masculin italian: beige $^{(it)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/byˈɾɛlos/, /byˈɾɛlos/

## Forma d'adjectiu

burèlas
* Femenin plural de burèl.
# Occitan
## Forma de vèrb

abusaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb abusar.
# Catalan
## Forma de vèrb

abusaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb abusar.
# Occitan
## Forma de vèrb

abusarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb abusar.
# Catalan
## Forma de vèrb

abusaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb abusar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

abusaste
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb abusar.
# Italian
## Forma de vèrb

abusasti
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb abusare.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /aˈβyses/, /aˈβyses/
    procençau /aˈbyses/, /aˈbyses/

## Forma de nom comun

abuses
* Plural de abús.

## Forma de vèrb

abuses
* Segonda persona del singular del present del subjontiu de abusar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de abusar.

# Francés
### Prononciacion

/a.byz/, /a.byz/

## Forma de vèrb

abuses
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de abuser.
* Primièra persona del singular del present del subjontiu de abuser.
# Catalan
## Forma de vèrb

abusaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb abusar.
# Francés
### Etimologia

Creat a partir del latin abusus.

### Prononciacion

[aby'ze]
França (Lion) : escotar « abuser » França (Grenòble) : escotar « abuser » França (Tolosa) : escotar « abuser » França : escotar « abuser » França (Somain) : escotar « abuser » França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « abuser » escotar « abuser »

### Sillabas

a | bu | ser (3)

## Vèrb

abuser

### Traduccions

* abusar $^{(oc)}$

### Derivats

* abusif, -ive
# Occitan
### Prononciacion

/kunstityˈtiwβo̞/, /kunstityˈtiwβo̞/, provençau /kũⁿstituˈtivo̞/, /kũⁿstituˈtivo̞/

## Forma d'adjectiu

constitutiva
* Femenin singular de constitutiu

# Catalan
### Prononciacion

Balearic /konstituˈtivə/, /konstituˈtivə/, Central /kunstituˈtibə/, /kunstituˈtibə/, Valencian /konstituˈtiva/, /konstituˈtiva/

## Forma d'adjectiu

constitutiva
* Femenin singular de constitutiu

# Espanhòl
### Prononciacion

/kõnst̪it̪uˈt̪iβ̞a/, /kõnst̪it̪uˈt̪iβ̞a/

## Forma d'adjectiu

constitutiva
* Femenin singular de constitutivo

# Portugués
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

constitutiva
* Femenin singular de constitutivo
# Occitan
### Prononciacion

/kunstityˈtiwβo̞s/, /kunstityˈtiwβo̞s/, provençau /kũⁿstituˈtivo̞s/, /kũⁿstituˈtivo̞s/

## Forma d'adjectiu

constitutivas
* Femenin plural de constitutiu

# Catalan
### Prononciacion

Balearic /konstituˈtivəs/, /konstituˈtivəs/, Central /kunstituˈtibəs/, /kunstituˈtibəs/, Valencian /konstituˈtivas/, /konstituˈtivas/

## Forma d'adjectiu

constitutivas
* Femenin plural de constitutiu

# Espanhòl
### Prononciacion

/kõnst̪it̪uˈt̪iβ̞as/, /kõnst̪it̪uˈt̪iβ̞as/

## Forma d'adjectiu

constitutivas
* Femenin plural de constitutivo

# Portugués
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

constitutivas
* Femenin plural de constitutivo
# Occitan
### Etimologia

    Del latin constituens.

### Prononciacion

/konstiryˈent/, /konstiryˈent/, Provençau /kõⁿstityˈẽⁿ/, /kõⁿstityˈẽⁿ/

### Sillabas

cons|ti|tuent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | constituent | constituents |
| Masculin | [konstiryˈent] | [konstiryˈents] |
| Femenin | constituenta | constituentas |
| Femenin | [konstiryˈento̞] | [konstiryˈento̞s] |
constituent
* Que participa, amb d’autres elements, a constituir una causa.
* (drech) Relatiu a una constitucion.
* (politica) Que redigís una constitucion.
** Una Assemblada nacionala constituenta.

### Traduccions

| alemand: begründend $^{(de)}$ anglés: constituent $^{(en)}$ basc: osagai $^{(eu)}$ catalan: constituent $^{(ca)}$ | espanhòl: componente $^{(es)}$ (1), constituyente $^{(es)}$ francés: constituant $^{(fr)}$ italian: constituente $^{(it)}$ portugués: componente $^{(pt)}$ (1), constituinte $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| constituent | constituents |
| [konstiryˈent] | [konstiryˈents] |
constituent masculin (al femenin: constituenta)
* Membre d'una assemblada constituenta

# Anglés
### Etimologia

    De constituir

### Prononciacion

/kənˈstɪtjuənt/, /kənˈstɪtjuənt/, /kənˈstɪtʃuənt/, /kənˈstɪtʃuənt/

### Sillabas

cons|ti|tuent

## Adjectiu

constituent
* constituent $^{(oc)}$

## Nom comun

constituent (plural: constituents)
* constituent $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    De constituir

### Prononciacion

    Balearic Valencian /konstituˈent/, /konstituˈent/
    Central /kunstituˈen/, /kunstituˈen/

### Sillabas

cons|ti|tuent

## Adjectiu

constituent masculin o femenin (plural: constituents)
* constituent $^{(oc)}$

# Francés
### Prononciacion

/kɔ̃stity/, /kɔ̃stity/

### Sillabas

cons|ti|tuent

## Forma de vèrb

constituent
* Tresena persona del plural del present de l'indicatiu de constituer
* Tresena persona del plural del present del subjonctiu de constituer
# Occitan
### Etimologia

    Del latin constituens.

### Prononciacion

/konstiryˈento̞/, /konstiryˈento̞/, Provençau /kõⁿstityˈẽⁿto̞/, /kõⁿstityˈẽⁿto̞/

### Sillabas

cons|ti|tuent

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| constituenta | constituentas |
| [konstiryˈento̞] | [konstiryˈento̞s] |
constituenta femenin (al femenin: constituent)
* Membra d'una assemblada constituenta

## Forma d'adjectiu

constituenta
* Femenin singular de constituent
# Occitan
### Prononciacion

/konstiryˈento̞s/, /konstiryˈento̞s/, Provençau /kõⁿstityˈẽⁿto̞s/, /kõⁿstityˈẽⁿto̞s/

## Forma de nom comun

constituentas
* Plural de constituenta

## Forma d'adjectiu

constituentas
* Femenin plural de constituent
# Occitan
### Prononciacion

/konstiryˈents/, /konstiryˈents/, Provençau /kõⁿstityˈẽⁿs/, /kõⁿstityˈẽⁿs/

## Forma d'adjectiu

constituents
* Masculin plural de constituent

## Forma de nom comun

constituents
* Plural de constituent

# Anglés
### Prononciacion

/kənˈstɪtjuənts/, /kənˈstɪtjuənts/, /kənˈstɪtʃuənts/, /kənˈstɪtʃuənts/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « constituents »

## Forma de nom comun

constituents
* Plural de constituent
# Francés
### Prononciacion

França (París) : escotar « constitues »

### Prononciacion

/kɔ̃stity/, /kɔ̃stity/

## Forma de vèrb

constitues
* Dusau persona deu singular deu present de l'indicatiu de constituer.
* Dusau persona deu singular deu present de l'indicatiu de constituer.