OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *callō, en latin classic chalō, manlevat al grèc ancian χαλάω.

### Prononciacion

/kaˈla/, /kaˈla/
    escotar « calar »

### Sillabas

ca|lar

## Vèrb

calar
* Arrestar de parlar.
* baissar las velas.
* getar los filats dins la mar.
** (per extension) pausar de tendèlas per trapar d'aucelons.
* Aturar bruscament un motor.
* (provençau) Anar o menar quaucarren cap aval.
    Buta per còp d’azard una pèira que cala e esclata ambé çaganh. (A. Goyot)
se calar
* S'abstenir de parlar.
* Se calmar, daissar de far.
* Se calmar, en parlar de la mar, dels vents.
* S'afonsar

### Variantas dialectalas

* calhar
* carar

### Sinonims

* taisar
* tàiser
Anar o menar quaucarren cap aval
* davalar

### Antonims

* parlar
Anar o menar quaucarren cap aval
* nautar
* ennauçar
* montar

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

Del latin vulgar *callō, en latin classic chalō, manlevat al grèc ancian χαλάω.

### Prononciacion

    Oriental: /kəˈɫa/, /kəˈɫa/
    Occidental: nord-occidental /kaˈɫa/, /kaˈɫa/, valencian /kaˈɫaɾ/, /kaˈɫaɾ/

### Sillabas

ca|lar

## Vèrb

calar
* calar $^{(oc)}$, dins lo domèni maritim.
* calar $^{(oc)}$, per un motor.
* Devinar o comprendre las intencions d'algú.
* Ficar quicòm plan dedins.

# Espanhòl
### Etimologia

    (verb.) Del latin vulgar *callō, en latin classic chalō, manlevat al grèc ancian χαλάω.
    (adj e nom) De cal (calç)

### Prononciacion

    /kaˈlaɾ/, /kaˈlaɾ/

### Sillabas

ca|lar

## Vèrb

calar
* calar $^{(oc)}$, dins lo domèni maritim.
* calar $^{(oc)}$, per un motor.
* Ficar quicòm plan dedins.

## Nom comun e adjectiu

calar masculin o femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| calar | calares |
| [kaˈlaɾ] | [kaˈlaɾes] |
* Calcari

# Portugués
### Etimologia

Del latin vulgar *callō, en latin classic chalō, manlevat al grèc ancian χαλάω.

### Prononciacion

    Portugal /kɐˈlaɾ/, /kɐˈlaɾ/
    Brasil /kaˈla(ɾ)/, /kaˈla(ɾ)/

### Sillabas

ca|lar

## Vèrb

calar
* Arrestar de parlar.
* getar los filats dins la mar.
* Ficar quicòm plan dedins.
* Plaçar endacòm que cal
se calar
* S'abstenir de parlar.
* S'abstenir de bruch.
* Morir
# Occitan
### Etimologia

    De l’arabi قلف, qalafa de latin classic calefacere, calefactare (« caufar »)

### Prononciacion

    /kalafaˈta/, /kalafaˈta/

### Sillabas

ca|la|fa|tar

## Vèrb

calafatar
* (marina) Tapar amb d’estopa las fendilhas, los traucs e los jonches d’un naviri e los ónher de pega, de quitran, etc., per empachar que l’aiga i dintre.
* (per extension) Tapa los intersticis d’una pòrta, d’una fenèstra, amb de papièr, de pargamin empegat o d'òrles, etc., pour empachar lo vent de dintrar dins un membre.
se calafatar
* (figurat) S’embarrar plan al caud.
* (figurat, per extension) Se replegar sus se meteis.

### Variantas dialectalas

* galafatar

### Sinonims

* enquitranar
* estopinar

### Derivats

* calafataire
* calafatat
* calafatatge

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

    De l’arabi قلف, qalafa de latin classic calefacere, calefactare (« caufar »)

### Prononciacion

    /kələfəˈta/, /kələfəˈta/

### Sillabas

ca|la|fa|tar

## Vèrb

calafatar
* calafatar $^{(oc)}$
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

calafossu masculin
* Bauç.

### Sinonims

* ischervigradòrgiu

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[ka'laɳko]
França (Bearn) : escotar « calanca »

### Sillabas

ca | lan | ca (3)

## Nom comun

calanca femenin
* Penjal de montanha que servís de corredor a las avalancas.
* Pendís ensarriat d'una montanha.
* Carrièra estrecha e penjadissa.
* Baia pichona enrodada de ponchas rocosas.

### Variantas dialectalas

* caranca
* chalancha
* charancha

### Traduccions

* alemand:
* anglés: cove $^{(en)}$[4], bay $^{(en)}$
* catalan: calanca $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: anse $^{(fr)}$, calanque $^{(fr)}$[4]
# Occitan
## Forma de vèrb

calaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb calar.
# Occitan
### Etimologia

    De brusc, brossa

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈbɾɔso̞/, /ˈbɾɔso̞/

### Sillabas

bròs|sa

## Nom comun

bròssa femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| bròssa | bròssas |
| [ˈbɾɔso̞] | [ˈbɾɔso̞s] |
* Ustensilha que servís a netejar los vestits, los mòbles, etc., e realizat mai sovent d’un assemblatge de pels de pòrc o de singlar, a vegada de crins de caval, de brots menuts de brusc o d'agram, etc.

### Variantas dialectalas

* brüstia (provençau)

### Sinonims

* espolseta / esponseta
* escobeta
per las dents
* fretadents

### Derivats

* brossar
* brossaire

### Traduccions

| alemand: Bürste $^{(de)}$ anglés: brush $^{(en)}$ basc: catalan: brossa $^{(ca)}$, raspall $^{(ca)}$, escombreta $^{(ca)}$ | espanhòl: cepillo $^{(es)}$, brocha de afeitar $^{(es)}$ francés: brosse $^{(fr)}$ italian: spazzola $^{(it)}$ portugués: escova $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

bròssa
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de brossar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de brossar
# Gaelic irlandés
### Etimologia

De l'irlandés ancian bróc, manlevat al noroèc brók « cauças ».

### Prononciacion

/bˠɾˠoːɟ/, /bˠɾˠoːɟ/ (Cos Fharraige)

## Nom comun

bróig femenin, plural : bróga
* Cauçadura.

### Variantas

* bróg
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

['brustjo]

### Sillabas

brós | tia (2)

## Nom comun

bróstia femenin
* Receptacle de forma variabla, destinat a conténer quicòm.

### Sinonims

* brústia
* bóstia

### Traduccions

| alemand: Schachtel $^{(de)}$ anglés: box $^{(en)}$ neutre afrikaans: basc: catalan: capsa $^{(ca)}$, bústia $^{(ca)}$ espanhòl: caja $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: boîte $^{(fr)}$ | indonesian: gaelic irlandés: italian: scatola $^{(it)}$ lituanian: neerlandés: doos $^{(nl)}$ norvegian: ongrés: portugués: caixa $^{(pt)}$ romanés: suedés: turc: ucraïnian: |
# Feroés
### Etimologia

Del noroèc brúnn, eissit del protogermanic *brūnaz, del protoindoeuropèu *bʰruHn-.

### Prononciacion
## Adjectiu

brúnur masculin
* Castanh, brun.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

['brystjo]

### Sillabas

brús | tia (2)

## Nom comun

brústia femenin (gascon)
* Receptacle de forma variabla, destinat a conténer quicòm.

### Variantas dialectalas

* bróstia
* bóstia

### Traduccions

| alemand: Schachtel $^{(de)}$ anglés: box $^{(en)}$ neutre catalan: capsa $^{(ca)}$, bústia $^{(ca)}$ espanhòl: caja $^{(es)}$ francés: boîte $^{(fr)}$ | italian: scatola $^{(it)}$ neerlandés: doos $^{(nl)}$ portugués: caixa $^{(pt)}$ |
# Gaelic irlandés
### Prononciacion

/ˈbˠɾˠoːɡə/, /ˈbˠɾˠoːɡə/ (Munster), /ˈbˠɾˠoːɡə/, /ˈbˠɾˠoːɡə/, /ˈbˠɾˠoːɡiː/, /ˈbˠɾˠoːɡiː/ (Connacht) /ˈkaihiɾʲəxə/, /ˈkaihiɾʲəxə/ (Ulster)

## Forma de nom comun 1

bróga femenin
* Nominatiu-vocatiu-datiu plural de bróg.

## Forma de nom comun 2

bróga femenin
* Nominatiu plural de bróig.
# Gaelic irlandés
### Etimologia

De l'irlandés ancian bróc, manlevat al noroèc brók « cauças ».

### Prononciacion

/bˠɾˠoːɡ/, /bˠɾˠoːɡ/ (Munster, Connacht), /bˠɾˠɔːɡ/, /bˠɾˠɔːɡ/ (Ulster)
Republica d'Irlanda (Irlanda) : escotar « bróg »

## Nom comun

bróg femenin, plural : bróga
* Cauçadura.

### Variantas

* bróig
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈbɾɔko̞s/, /ˈbɾɔko̞s/
    provençau /ˈbʀɔkə/, /ˈbʀɔkə/

## Forma de nom comun

bròcas
* Plural de bròca.

## Forma de vèrb

bròcas femenin
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de brocar.
# Islandés
### Etimologia

De l'escandinau ancian systir. Parent del danés søster, del suedés syster, de l'anglés sister, del neerlandés zuster e de l'alemand Schwester.

### Prononciacion

['prou:ðɪr]

### Sillabas

bró | ðir (2)

## Nom comun

bróðir masculin, pl. bræður

### Traduccions

* fraire $^{(oc)}$

### Derivats

| albróðir bróðurbani bróðurbarn bróðursonur bróðurdóttir bróðurlegur bróðerni föðurbróðir hálfbróðir | kórbróðir/kórsbróðir meðbróðir músarbróðir páskabróðir reglubróðir stúlkubróðir þúbróðir |

### Antonims

* systir
# Catalan
### Etimologia

Alteracion del latin vugar buxĭda ("bóstia").

### Prononciacion

['bruʃulə] (oriental), ['bru(j)ʃola] (occidental)

### Sillabas

brúi | xo | la (3)

## Nom comun

brúixola femenin

### Traduccions

* bossòla $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De avanhon amb lo sufix -èr. La casuda deu -n- intervocalic es normala en gascon.

### Prononciacion

/awaɲuˈɛ/, /awaɲuˈɛ/

### Sillabas

a | va | nho | èr (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| avanhoèr | avanhoèrs |
| [awaɲuˈɛ] | [awaɲuˈɛs] |
avanhoèr masculin (gascon)
* Bot. (Vaccinium myrtillus) Arbrilhon que la frucha es l'avajon.

### Variantas dialectaus

* abagièra (lengadocian)
* abajoèra (gascon)

### Traduccions

| alemand: Heidelbeere $^{(de)}$ femenin anglés: bilberry $^{(en)}$, blueberry $^{(en)}$ catalan: nabiu $^{(ca)}$ masculin, mirtil $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: mirtilo $^{(es)}$ masculin francés: myrtille $^{(fr)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

Diminutiu plurau de avança

### Sillabas

a | van | ce | tas (3)

## Nom comun

avancetas masculin e plurau
Biais de començar a apropiar ua persona entà la convéncer o la menar doçament a seguir la nosta volontat.

### Sinonims

* tractacion

### Referéncias

Mentavut en bearnés dens lo Lespin-Raimond dab l'expression har avancetas, tan vau díser anar tròp lèu sus un ahar delicat, e mei que mei dens un projècte amorós.
# Occitan
### Prononciacion

/aβantaˈd͡ʒuzo/, /aβantaˈd͡ʒuzo/
França (Bearn) : escotar « avantatjosa » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « avantatjosa »

## Forma d'adjectiu

avantatjosa
* Femenin singular de avantatjós.

# Catalan
### Prononciacion

/əβəntəˈd͡ʒozə/, /əβəntəˈd͡ʒozə/

## Forma d'adjectiu

avantatjosa
* Femenin singular de avantatjós.
# Occitan
### Prononciacion

/awaɲuˈɛs/, /awaɲuˈɛs/

## Forma de nom comun

avanhoèrs masculin (gascon)
* Plurau de avanhoèr.
# Occitan
### Etimologia

De avant amb lo sufix -age.

### Prononciacion

/aβan'tad͡ʒe/, /aβan'tad͡ʒe/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| avantatge | avantatges |
| [aβan'tad͡ʒe] | [aβan'tad͡ʒes] |
avantatge masculin
* Circomstància favorabla, utilitat; benefici ; favor.
* superioritat ; preminéncia.

### Antonims

* desavantatge
* inconvenient

### Traduccions

| alemand: Vorteil $^{(de)}$, Nutzen $^{(de)}$ anglés: advantage $^{(en)}$, gain $^{(en)}$, profit $^{(en)}$, benefit $^{(en)}$, edge $^{(en)}$ catalan: benefici $^{(ca)}$, profit $^{(ca)}$, avantatge $^{(ca)}$ espanhòl: ventaja $^{(es)}$, provecho $^{(es)}$, ganancia $^{(es)}$ | francés: avantage $^{(it)}$ italian: beneficio $^{(it)}$, guadagno $^{(it)}$, profitto $^{(it)}$, vantaggio (it) $^{(it)}$, vantaggio $^{(it)}$ portugués: lucro $^{(pt)}$, proveito $^{(pt)}$, vantagem $^{(pt)}$, benefício $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De avant amb lo sufix -age.

### Prononciacion

Oriental: central /ə.βənˈta.d͡ʒə/, balear /ə.vənˈta.d͡ʒə/ Occidental: nord-occidental /a.βanˈta.d͡ʒe/, valencià /a.vanˈta.d͡ʒe/, /a.βanˈta.d͡ʒe/
Espanha (Manresa) : escotar « avantatge »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| avantatge | avantatges |
avantatge masculin
* avantatge.
# Occitan
### Etimologia

De avantatge.

### Prononciacion

/aβantaˈd͡ʒa/, /aβantaˈd͡ʒa/

### Sillabas

a | van | tat | jar (4)

## Vèrb

avantatjar
* Far beneficiar d'un avantatge.

### Derivats

* avantatjós
* avantatjar
* desavantatjós
* desavantatjar

### Traduccions

| anglés: to favour $^{(en)}$ catalan: avantatjar $^{(ca)}$ | francés: avantager $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | avantatjar | avantatjar | avantatjar | avantatjar | avantatjar | avantatjar |
| Gerondiu | avantatjant | avantatjant | avantatjant | avantatjant | avantatjant | avantatjant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | avantatjat | avantatjat | avantatjat | avantatjats | avantatjats | avantatjats |
| femenin | avantatjada | avantatjada | avantatjada | avantatjadas | avantatjadas | avantatjadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | avantatji avantatje | avantatjas | avantatja | avantatjam | avantatjatz | avantatjan |
| Imperfach | avantatjavi | avantatjavas | avantatjava | avantatjàvem | avantatjàvetz | avantatjavan |
| Preterit | avantatjèri | avantatjères | avantatjèt | avantatjèrem | avantatjèretz | avantatjèron |
| Futur | avantatjarai | avantatjaràs | avantatjarà | avantatjarem | avantatjaretz | avantatjaràn |
| Condicional | avantatjariái | avantatjariás | avantatjariá | avantatjariam | avantatjariatz | avantatjarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | avantatje | avantatjes | avantatje | avantatjem | avantatjetz | avantatjen |
| Imperfach | avantatjèssi | avantatjèsses | avantatjès avantatjèsse | avantatjèssem | avantatjèssetz | avantatjèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | avantatja ! | — | avantatjem ! | avantatjatz ! | — |
| Negatiu | — | avantatjes pas ! | — | avantatjem pas ! | avantatjetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Catalan
### Etimologia

De avantatge.

### Prononciacion

/əβəntəˈd͡ʒa/, /əβəntəˈd͡ʒa/ (oriental), /əvəntəˈd͡ʒa/, /əvəntəˈd͡ʒa/ (balear), /aβantaˈd͡ʒa/, /aβantaˈd͡ʒa/ (nòrd-occidental), /avantaˈd͡ʒaɾ/, /avantaˈd͡ʒaɾ/, /aβantaˈd͡ʒaɾ/, /aβantaˈd͡ʒaɾ/ (valencian)

## Vèrb

avantatjar
* Avantajar.
# Catalan
## Forma de vèrb

avalà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb avalar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar ab ante.

## Advèrbi

avant (lemosin)
* Abans.

### Variantas dialectalas

* abans
* arant (vivaroaupenc, nòrd de las Valadas Occitanas)

# Francés
### Etimologia

Del latin vulgar ab ante.

### Prononciacion

França (Tolosa) : escotar « avant »
Soïssa (Canton de Valés) : escotar « avant » França (Vòges) : escotar « avant »
França (Vòges) : escotar « avant » França (Ceret) : escotar « avant »

## Advèrbi

avant
* Abans.
* ↑ Ésse soun mèitre. Antologia di scritti occitani dell'Alta Valle di Susa, de Renato Sibille
# Occitan
## Forma de vèrb

avantatjarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb avantatjar.
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés avancer ("avançar").

### Prononciacion

[avan'sa]

### Sillabas

a | van | sa (3)

## Vèrb

a avansa

### Traduccions

* avançar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De cobrir

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuˈβɛɾt/, /kuˈβɛɾt/
    escotar « cobèrt »

## Adjectiu

cobèrt
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | cobèrt | cobèrts |
| Masculin | [kuˈβɛɾt] | [kuˈβɛɾt] |
| Femenin | cobèrta | cobèrtas |
| Femenin | [kuˈβɛɾto̞] | [kuˈβɛɾto̞s] |
* Protegit per dessús, amb un teulat, un tapador, una cobèrta.
* Obstruit, boçat.
* Amagat dejós quicòm.
* Abilhat, vestit.
** Que pòrta un cobricap.
* (meteorologia) Nivolós, escuresit.
* Atenuat, rauc, peu sonor, en parlant de la votz.

### Variantas dialectalas

* cubèrt (provençau)

### Sinonims

* acaptat

### Antonims

* descobèrt

### Locucions

* mercat cobèrt

### Traduccions
## Nom comun

cobèrt masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| cobèrt | cobèrts |
| [kuˈβɛɾt] | [kuˈβɛɾt] |
* Çò que servís a cobrir
* Luòc cobèrt ont òm pòt demorar o servar quicòm, a l’abric del tempèri.
* (Arquitectura) Passatge sostat, pausat sus de pilars, que fa lo torn de las plaças especialament de las bastidas.
* Luòc plantat d’arbres que fan d’ombre.
* L'ensemble constituit per la toalha e toalhons, las sietas, los cotèls, los culhièrs, las forquetas que cobrisson una taula garnida per un repais.
** (en particular) Lo quite ensemble destinat a una persona.
*** (per metonimia) Un quite convidat a la taulejada.

### Variantas dialectalas

* cubèrt (provençau)

### Sinonims

Çò que servís a cobrir
* cobèrta
* sosta
* tapador
* teulat
Luòc cobèrt ont òm pòt demorar o servar quicòm
* amban
* envan
* pòrge
* remesa

### Traduccions
## Forma de vèrb

cobèrt
* participi passat al masculin singular de cobrir
# Istriòt
### Etimologia

Benlèu del latin concha o coccum, que dona tamben lo francés coque.

### Prononciacion

/ˈkoka/, /ˈkoka/

## Nom comun

coca femenin
* Notz.

### Variantas dialectalas

* cuca
* noza
* noze

### Derivats

* cocher

#### Nòta

Forma dels dialèctes de Valle, Gallesano, Fasana.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Occitan
### Etimologia

    De còca.

### Prononciacion

/kuˈkaɲo̞/, /kuˈkaɲo̞/ França (Bearn) : escotar « cocanha »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cocanha | cocanhas |
| [kuˈkaɲo̞] | [kuˈkaɲo̞s] |
cocanha femenin
* Pan o bòla realizada amb de fuèlhas trissadas de pastèl. (Isatis tinctoria)

### Variantas dialectalas

* caucanha

### Derivats

* país de cocanha

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: cocagne $^{(fr)}$ italian: portugués: cocanha $^{(pt)}$ |

## Interjeccion

cocanha !
* Interjeccion per significar que se cal pas tafurar.

# Portugués
### Etimologia

    De cocanha.

### Prononciacion

Portugal /kuˈkɐɲɐ/, /kuˈkɐɲɐ/; Brasil /koˈkɐ̃ɲɐ/, /koˈkɐ̃ɲɐ/, /koˈkəɲə/, /koˈkəɲə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cocanha | cocanhas |
cocanha femenin
* Abondància.
# Occitan
### Etimologia

* (vèrb 1) Del latin vulgar *cōctāre, del classic coactāre: «obligar, constrénher, forçar».
* (vèrb 2 e nom) Del francés coucher « coucar, jaire »

### Prononciacion

/ku't͡ʃa/, /ku't͡ʃa/

## Vèrb 1

cochar
* Acotir, percaçar, preissar, far caminar per fòrça.
* (caça) Menar lo caçum cap a la tenda o la linha dels caçaires.
* Sacar defòra, remandar
* Grelhar ; germinar
* Se preissar, se despaichar (lemosin)
se cochar
* S'afanar, se preissar, se despachar, se ronçar

### Variantas dialectalas

* coitar (lengadòc)

### Parents

* cocha
* cochós

### Traduccions
## Vèrb 2

cochar (provençau) , (lemosin)
* Caucar, jaire
se cochar (provençau)
* Se caucar, se jaire
* Se preissar, se despaichar

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cochar | cochars |
| [ku't͡ʃa] | [ku't͡ʃas] |
cochar (provençau)
* Accion de se jaire per dormir.
# Italian
### Etimologia

Del latin crocodilus, manlevat al grèc ancian κροκόδειλος.

### Prononciacion

[kokko'drillo]

### Sillabas

coc | co | dril | lo (4)

## Nom comun

coccodrillo masculin, pl. coccodrilli.

### Traduccions

* crocodil $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia

D'una forma populara *cŏcĕre del latin coquere.

### Prononciacion

/koˈθeɾ/, /koˈθeɾ/
Colómbia (Cartagena) : escotar « cocer »

### Sillabas

co | cer (2)

## Vèrb

cocer

### Traduccions

* còire $^{(oc)}$

### Derivats

* cocido
* cocina
# Occitan
### Etimologia

De cochar

### Prononciacion

/ˈkut͡ʃo̞/, /ˈkut͡ʃo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cocha | cochas |
| [ˈkut͡ʃo̞] | [ˈkut͡ʃo̞s] |
cocha femenin
* Perseguida, caça
* Preissa
* besonh, necièra.

### Traduccions
## Forma de vèrb

cocha
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cochar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cochar
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kuˈβɛɾto/, /kuˈβɛɾto/
França (Bearn) : escotar « cobèrta »

## Nom comun

cobèrta femenin
* Part exteriora d'una teulada.
* Granda peça d'estòfa que servís per cobrir un lièch.
* Estampariá Part extèrna qu'apara un libre.
* Marina Plancat d'una nau.

### Sinonims

* tilhac

### Traduccions

| alemand: Bettdecke $^{(de)}$ femenin (2) anglés: deck $^{(en)}$ | francés: couverture $^{(fr)}$ femenin (1, 2, 3), pont $^{(fr)}$ masculin (4) rus: одеяло $^{(ru)}$ neutre (2) |
# Occitan
### Etimologia

D'un forma aparentada al latin cupere « desirar ».

### Prononciacion

/kuˈβes/, /kuˈβes/
França (Bearn) : escotar « cobés »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | cobés | cobeses |
| Masculin | [kuˈβes] | [kuˈβezes] |
| Femenin | cobesa | cobesas |
| Femenin | [kuˈβezo] | [kuˈβezos] |
cobés masculin
* Bravament desirós d'obtenir quicòm.

### Sinonims

* avid
* abramat

### Parents

* cobejaire
* cobejós
* cobejar
* cobesejar
* cobesença
* cobesiá

### Traduccions

| alemand: gierig $^{(de)}$, begierig $^{(de)}$ anglés: avid $^{(en)}$ catalan: cobejós $^{(ca)}$ | espanhòl: ávido $^{(es)}$ francés: avide $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkut͡ʃo̞s/, /ˈkut͡ʃo̞s/

## Forma de nom comun

cochas
* Plural de cocha

## Forma de vèrb

cochas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de cochar
# Occitan
### Prononciacion

/kwejˈd͡za/, /kwejˈd͡za/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | coijat | coijats |
| Masculin | [kwejˈd͡za] | [kwejˈd͡za] |
| Femenin | coijada | coijadas |
| Femenin | [kwejˈd͡zado] | [kwejˈd͡zadaː] |
(lemosin) coijats
* Participi passat masculin plural de coijar.
# Occitan
### Etimologia

De coire

### Prononciacion

/kujˈɾaso̞/, /kujˈɾaso̞/
França (Bearn) : escotar « coirassa »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| coirassa | coirassas |
| [kujˈɾaso̞] | [kujˈɾaso̞s] |
coirassa femenin
* Armadura de metal utilizada coma proteccion.
* Aisina de coire.
* Blindatge de coire.

### Traduccions

| alemand: Brustharnisch $^{(de)}$ anglés: cuirass $^{(en)}$ basc: korazatu $^{(eu)}$ catalan: cuirassa $^{(ca)}$ | espanhòl: coraza $^{(es)}$ francés: cuirasse $^{(fr)}$ italian: corazza $^{(it)}$ portugués: couraça $^{(pt)}$ valon: curasse $^{(wa)}$ |

### Variantas dialectalas

* cuirassa

### Derivats

* coirassar
* coirassat

## Forma de vèrb

coirassa
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coirassar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coirassar