OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Italian
### Etimologia

Deu latin castĕllum, forma diminutiva de castrum.

### Prononciacion

/kas'tɛllo/, /kas'tɛllo/

### Sillabas

cas | tel | lo (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| castello | castelli |
| [kas'tɛllo] | [kas'tɛlli] |
castello masculin

### Traduccions

* castèth $^{(oc)}$
** Ho visitato il castello del signore.
*   * Que visitèi lo castèth deu senhor.

### Derivats

* accastellare
* castellana
* castellano
* castellare
* castelletto
* castelliere
* castellina
* castellologia
* incastellare
# Occitan
### Etimologia

De castèth.

### Prononciacion

AFI: / kasteˈra /

## Nom comun

casteran masculin (gascon)
* Persona que demòra dens un castèth.
* Senhor.

### Variantas dialectaus

* castelan
* chastelan

### Traduccions

* anglés: someone who lives in a castle $^{(en)}$; lord $^{(en)}$
* catalan: castellà $^{(ca)}$
* francés: châtelain $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/aˈβiðo̞s/, /aˈβiðo̞s/, provençau /aˈvido̞s/, /aˈvido̞s/

## Forma d'adjectiu

avidas
* Femenin plural de avid / avide

## Forma de vèrb

avidas
* segonda persona del singular del present del subjonctiu de avidar
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

avieul masculin (sutsilvan)
* Abelha.

### Variantas dialectalas

* aviöl (puter), (vallader)
* avioul (surmiran)
* aviul (sursilvan)
# Occitan
### Etimologia

    De vida

### Prononciacion

/aβiˈða/, /aβiˈða/

## Vèrb

avidar
* Servir de manjar, noirir, alimentar.
* Cercar de manjar, ganhar sa vida

### Parents

* avid
* avidat
* avidatge

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: avidar $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: italian: portugués: |

# Catalan
### Etimologia

    De vida

### Prononciacion

    Oriental: central /əβiˈða/, /əβiˈða/, balear /əviˈða/, /əviˈða/
    Occidental: nord-occidental /aβiˈða/, /aβiˈða/, valencian /aviˈðaɾ/, /aviˈðaɾ/, /aβiˈðaɾ/, /aβiˈðaɾ/

## Vèrb

avidar
* Donar la vida e la manténer.
* Cercar de manjar, ganhar sa vida
# Occitan
### Etimologia

Del latin aviditas.

### Prononciacion

/aβiðiˈtat/, /aβiðiˈtat/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| aviditat | aviditats |
| [aβiðiˈtat] | [aβiðiˈtats] |
aviditat femenin
* Desir viu de possedir.

### Sinonims

* cobesença
* cobesiá

### Parents

* avid
* avidament

### Traduccions

| alemand: Gier $^{(de)}$ femenin anglés: avidity $^{(en)}$ catalan: cobejança $^{(ca)}$ femenin | francés: avidité $^{(fr)}$ femenin italian: avidità $^{(it)}$ femenin |

# Catalan
### Etimologia

Del latin aviditas.

### Prononciacion

/əβiðiˈtat/, /əβiðiˈtat/ (oriental), /aviðiˈtat/, /aviðiˈtat/ (valencian)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| aviditat | aviditats |
| [əβiðiˈtat] | [əβiðiˈtats] |
aviditat femenin
* Aviditat.

### Parents

* àvid
# Occitan
### Prononciacion

/aβiðiˈtats/, /aβiðiˈtats/

## Forma de nom comun

aviditats femenin
* Plural de aviditat.

# Catalan
### Prononciacion

/əβiðiˈtats/, /əβiðiˈtats/

## Forma de nom comun

aviditats femenin
* Plural de aviditat.
# Catalan
## Forma de vèrb

avidà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb avidar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin avidus.

### Prononciacion

/aˈβiðes/, /aˈβiðes/, provençau /aˈvides/, /aˈvides/

## Forma d'adjectiu

avides
* masculin plural de avide.

## Forma de vèrb

avides
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de avidar

# Francés
### Etimologia

Del latin avidus

### Prononciacion

/avid/, /avid/

### Sillabas

a|vide

## Forma d'adjectiu

avides masculin o femenin
* plural de avide.
# Occitan
### Etimologia

Del latin avidus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /aˈβiðe/, /aˈβiðe/
    escotar « avide »
    provençau /aˈvide/, /aˈvide/

### Sillabas

a|vi|de

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | avide | avides |
| Masculin | [aˈβiðe] | [aˈβiðes] |
| Femenin | avida | avidas |
| Femenin | [aˈβiðo̞] | [aˈβiðo̞s] |
avide
* Que desira quicòm amb fòrça d’ardor.
* (absoludament) Qu'a un grand desir de manjar.
* (figurat) Interessat, cupide.

### Variantas dialectalas

* avid

### Derivats

* avidament

### Parents

* aviditat
* avidar

### Sinonims

* cobés
* golut

### Traduccions

| alemand: begierig $^{(de)}$, habgierig $^{(de)}$, lüstern $^{(de)}$, gierig $^{(de)}$, begehrlich $^{(de)}$ anglés: avid $^{(en)}$ ; desirous $^{(en)}$ ; eager $^{(en)}$, acquisitive $^{(en)}$, greedy $^{(en)}$ basc: gartsu $^{(eu)}$ catalan: àvid $^{(ca)}$ | espanhòl: ávido $^{(es)}$, codicioso $^{(es)}$ francés: avide $^{(fr)}$ italian: avido $^{(it)}$, bramoso $^{(it)}$ portugués: ávido $^{(pt)}$, cobiçoso $^{(pt)}$, sedento $^{(pt)}$, sequioso $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

avide
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de avidar
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de avidar

# Francés
### Etimologia

Del latin avidus

### Prononciacion

/avid/, /avid/

### Sillabas

a|vide

## Adjectiu

avide
* avide $^{(oc)}$

# Italian
### Prononciacion

/avide/, /avide/

## Forma d'adjectiu

avide
* femenin plural de avido
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de l'adjectiu avide e del sufix -ment dels advèrbis.

### Prononciacion

[avid'mɑ̃]
França (Lion) : escotar « avidement » França (Tolosa) : escotar « avidement » França (Vòges) : escotar « avidement » França (Sant Estève) : escotar « avidement » Canadà (Shawinigan) : escotar « avidement » França (Vòges) : escotar « avidement »

### Sillabas

a | vide | ment (3)

## Advèrbi

avidement

### Traduccions

* avidament $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/aˈβits/, /aˈβits/, provençau /aˈvits/, /aˈvits/

## Forma d'adjectiu

avids
* Plural de avid.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈfaðo/, /kawˈfaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | caufat | caufats |
| Masculin | [kawˈfat] | [kawˈfats] |
| Femenin | caufada | caufadas |
| Femenin | [kawˈfaðo] | [kawˈfaðos] |
caufada
* Participi passat femenin singular de caufar.
# Occitan
## Forma de vèrb

caufarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb caufar.
# Occitan
### Etimologia

De caufar amb lo sufix -atge.

### Prononciacion

/kawˈfad͡ʒe/, /kawˈfad͡ʒe/
Lengadocian : escotar « caufatge »

### Sillabas

cau | fat | ge (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| caufatge | caufatges |
| [kawˈfad͡ʒe] | [kawˈfad͡ʒes] |
caufatge masculin
* Sistèma que fa pujar la temperatura dins una abitacion.

### Variantas dialectalas

* calfatge
* cauhatge (gascon)
* chaufatge (lemosin), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Heizung $^{(de)}$ femenin anglés: heating $^{(en)}$ catalan: calefacció $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: calefacción $^{(es)}$ femenin francés: chauffage $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈfad͡ʒes/, /kawˈfad͡ʒes/

## Forma de nom comun

caufatges masculin
* Plural de caufatge.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈfats/, /kawˈfats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | caufat | caufats |
| Masculin | [kawˈfat] | [kawˈfats] |
| Femenin | caufada | caufadas |
| Femenin | [kawˈfaðo] | [kawˈfaðos] |
caufat
* Participi passat masculin plural de caufar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkawho/, /ˈkawho/, /ˈkawhə/, /ˈkawhə/

## Forma de vèrb

cauha (gascon)
* Tresau persona deu singular au present de l'indicatiu de cauchar.
* Dusau persona deu singular a l'imperatiu afirmatiu de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawts/, /kawts/

## Forma d'adjectiu

cauds
* Masculin plural de caud.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈfaðos/, /kawˈfaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | caufat | caufats |
| Masculin | [kawˈfat] | [kawˈfats] |
| Femenin | caufada | caufadas |
| Femenin | [kawˈfaðo] | [kawˈfaðos] |
caufadas
* Participi passat femenin plural de caufar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar calefare, e del latin classic calefacere.

### Prononciacion

/kawˈfa/, /kawˈfa/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « caufar »

### Sillabas

cau | far (2)

## Vèrb

caufar
* Far venir caud.

### Variantas dialectalas

* calfar (lengadocian)
* chaufar (lemosin)
* cauhar (gascon)
* escalfar
* escaufar

### Traduccions

| alemand: heizen $^{(de)}$, erhitzen $^{(de)}$ anglés: to heat $^{(en)}$, to warm $^{(en)}$ catalan: escalfar $^{(ca)}$ espanhòl: calentar $^{(es)}$ esperanto: hejti $^{(eo)}$ francés: chauffer $^{(fr)}$ | francoprovençau/arpitan: charfar $^{(frp)}$ italian: scaldare $^{(it)}$, riscaldare $^{(it)}$ neerlandés: verwarmen $^{(nl)}$ portugués: aquecer $^{(pt)}$ romanés: a încălzi $^{(ro)}$ sicilian: caudiari $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | caufar | caufar | caufar | caufar | caufar | caufar |
| Gerondiu | caufant | caufant | caufant | caufant | caufant | caufant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | caufat | caufat | caufat | caufats | caufats | caufats |
| femenin | caufada | caufada | caufada | caufadas | caufadas | caufadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | caufi caufe | caufas | caufa | caufam | caufatz | caufan |
| Imperfach | caufavi | caufavas | caufava | caufàvem | caufàvetz | caufavan |
| Preterit | caufèri | caufères | caufèt | caufèrem | caufèretz | caufèron |
| Futur | caufarai | caufaràs | caufarà | caufarem | caufaretz | caufaràn |
| Condicional | caufariái | caufariás | caufariá | caufariam | caufariatz | caufarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | caufe | caufes | caufe | caufem | caufetz | caufen |
| Imperfach | caufèssi | caufèsses | caufès caufèsse | caufèssem | caufèssetz | caufèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | caufa ! | — | caufem ! | caufatz ! | — |
| Negatiu | — | caufes pas ! | — | caufem pas ! | caufetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈfat/, /kawˈfat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | caufat | caufats |
| Masculin | [kawˈfat] | [kawˈfats] |
| Femenin | caufada | caufadas |
| Femenin | [kawˈfaðo] | [kawˈfaðos] |
caufat
* Participi passat masculin singular de caufar.
# Catalan
## Forma de vèrb

eliminaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb eliminar.
# Italian
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/eliminaˈt͡sjone/, /eliminaˈt͡sjone/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| eliminazione | eliminazioni |
| [eliminaˈt͡sjone] | [eliminaˈt͡sjoni] |
eliminazione femenin
* Eliminacion.
# Catalan
## Forma de vèrb

eliminà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb eliminar.
# Occitan
### Etimologia

De eliminar amb lo sufix -tòria.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eliminaˈtɔɾjo̞/, /eliminaˈtɔɾjo̞/
    provençau /eliminaˈtɔʀjə/, /eliminaˈtɔʀjə/

### Sillabas

e|li|mi|na|tò|ria

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| eliminatòria | eliminatòrias |
| [eliminaˈtɔɾio̞] | [eliminaˈtɔɾio̞s] |
eliminatòria femenin
* Partida o espròva que servís a eliminar, a seleccionar.

### Parents

* eliminacion
* eliminador
* eliminar

### Traduccions

| alemand: Ausscheidungswettbewerb $^{(de)}$ anglés: preliminary heats $^{(en)}$, preliminary round $^{(en)}$, knockout competition $^{(en)}$ basc: catalan: eliminatòria $^{(ca)}$ | espanhòl: eliminatoria $^{(es)}$ francés: éliminatoire $^{(fr)}$ italian: eliminatoria $^{(it)}$ portugués: eliminatória $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

eliminatòria
* femenin singular de eliminatòri

# Catalan
### Etimologia

De eliminar amb lo sufix -tòria.

### Sillabas

e|li|mi|na|tò|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| eliminatòria | eliminatòries |
eliminatòria femenin
* eliminatòria $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

eliminatòria
* femenin singular de eliminatori
# Italian
## Forma de vèrb

eliminavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb eliminare.
# Italian
## Forma de vèrb

eliminerò
* Primièra persona al futur del vèrb eliminare.
# Occitan
### Prononciacion

/elimiˈnats/, /elimiˈnats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | eliminat | eliminats |
| Masculin | [elimiˈnat] | [elimiˈnats] |
| Femenin | eliminada | eliminadas |
| Femenin | [elimiˈnaðo] | [elimiˈnaðos] |
eliminats
* Participi passat masculin plural de eliminar.
# Occitan
### Etimologia

De eliminar amb lo sufix -tòri.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eliminaˈtɔɾi/, /eliminaˈtɔɾi/
    provençau /eliminaˈtɔʀi/, /eliminaˈtɔʀi/

### Sillabas

e|li|mi|na|tò|ri

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | eliminatòri | eliminatòris |
| Masculin | [eliminaˈtɔɾi] | [eliminaˈtɔɾis] |
| Femenin | eliminatòria | eliminatòrias |
| Femenin | [eliminaˈtɔɾio̞] | [eliminaˈtɔɾio̞s] |
eliminatòri
* Que servís a eliminar, a seleccionar.

### Parents

* eliminacion
* eliminador
* eliminar

### Traduccions

| alemand: Ausscheidungs.... $^{(de)}$ anglés: eliminatory $^{(en)}$ basc: catalan: eliminatori $^{(ca)}$ | espanhòl: eliminatorio $^{(es)}$ francés: éliminatoire $^{(fr)}$ italian: eliminatorio $^{(it)}$ portugués: eliminatório $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

eliminaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb eliminar.
# Portugués
### Etimologia
### Sillabas

e | li | mi | na | ção (5)

## Nom comun

eliminação

### Traduccions

* eliminacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin concretus « espés, drud »

### Prononciacion

/kuŋˈkɾet/, /kuŋˈkɾet/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | concret | concrets |
| Masculin | [kuŋˈkɾet] | [kuŋˈkɾets] |
| Femenin | concreta | concretas |
| Femenin | [kuŋˈkɾeto̞] | [kuŋˈkɾeto̞s] |
concret
* Que representa quicòm de real o realisable, per oposicion a imaginari.

### Variantas

* concrèt

### Sinonims

* real
* especific
* particular

### Parents

* concrètament
* concretizacion
* concretizar
* concretar

### Traduccions

| alemand: konkret $^{(de)}$, fest $^{(de)}$ anglés: concrete $^{(en)}$ basc: zehatz $^{(eu)}$ catalan: concret $^{(ca)}$ espanhòl: concreto $^{(es)}$ | francés: concret $^{(fr)}$ friolan: italian: concreto $^{(it)}$ piemontés: portugués: concreto $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concret | concrets |
| [kuŋˈkɾet] | [kuŋˈkɾets] |
concret
* (filosofia) Concèpte destriant lo real de l’imaginari.
* (quimia) (per elipsi) Rèsta solida o espessa.

### Variantas

* concrèt

### Sinonims

* real
* especific
* particular

# Catalan
### Etimologia

    Del latin concretus « espés, drud »

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « concret »

### Prononciacion

    Oriental: central /kuŋˈkɾet/, /kuŋˈkɾet/, balear /koŋˈkɾet/, /koŋˈkɾet/, /kuŋˈkɾet/, /kuŋˈkɾet/
    Occidental: /koŋˈkɾet/, /koŋˈkɾet/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | concret | concrets |
| Femenin | concreta | concretes |
concret
* concret.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concret | concrets |
concret masculin
* concret.

# Francés
### Etimologia

    Del latin concretus « espés, drud »

### Prononciacion

/kɔ̃kʁɛ/, /kɔ̃kʁɛ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | concret | concrets |
| Masculin | [kɔ̃kʁɛ] | [kɔ̃kʁɛ] |
| Femenin | concrète | concrètes |
| Femenin | [kɔ̃kʁɛt] | [kɔ̃kʁɛt] |
concret
* concret.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concret | concrets |
concret masculin
* concret.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin concretus « espés, drud »

### Prononciacion

/kuŋˈkɾɛt/, /kuŋˈkɾɛt/, provençau /kũⁿˈkʀɛt/, /kũⁿˈkʀɛt/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | concrèt | concrèts |
| Masculin | [kuŋˈkɾɛt] | [kuŋˈkɾɛts] |
| Femenin | concrèta | concrètas |
| Femenin | [kuŋˈkɾɛto̞] | [kuŋˈkɾɛto̞s] |
concrèt
* Que representa quicòm de real o realisable, per oposicion a imaginari.

### Variantas

* concret

### Sinonims

* real
* especific
* particular

### Parents

* concrètament
* concretizacion
* concretizar
* concretar

### Traduccions

| alemand: konkret $^{(de)}$, fest $^{(de)}$ anglés: concrete $^{(en)}$ basc: zehatz $^{(eu)}$ catalan: concret $^{(ca)}$ espanhòl: concreto $^{(es)}$ | francés: concret $^{(fr)}$ friolan: italian: concreto $^{(it)}$ piemontés: portugués: concreto $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concrèt | concrèts |
| [kuŋˈkɾɛt] | [kuŋˈkɾɛts] |
concrèt
* (filosofia) Concèpte destriant lo real de l’imaginari.
* (quimia) (per elipsi) Rèsta solida o espessa.

### Variantas

* concret

### Sinonims

* real
* especific
* particular
# Occitan
### Prononciacion

/kunkɾeˈsjus/, /kunkɾeˈsjus/, provençau /kũⁿkɾeˈsjũⁿs/, /kũⁿkɾeˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

concrecions
* Plural de concrecion.
# Occitan
### Prononciacion

/kuŋˈkɾɛts/, /kuŋˈkɾɛts/, provençau /kũⁿˈkʀɛts/, /kũⁿˈkʀɛts/

## Forma d'adjectiu

concrèts
* Masculin plural de concrèt

## Forma de nom comun

concrèts
* Plural de concrèt
# Occitan
### Prononciacion

/kuŋˈkɾeto̞/, /kuŋˈkɾeto̞/

## Forma d'adjectiu

concreta
* Femenin singular de concret.

# Espanhòl
### Prononciacion

/kõŋˈkɾeta/, /kõŋˈkɾeta/

## Forma d'adjectiu

concreta
* Femenin singular de concreto.

# Italian
### Prononciacion

/koŋˈkrɛta/, /koŋˈkrɛta/

## Forma d'adjectiu

concreta
* Femenin singular de concreto.
# Occitan
### Prononciacion

/kuŋˈkɾeto̞s/, /kuŋˈkɾeto̞s/

## Forma d'adjectiu

concretas
* Femenin plural de concret.

# Espanhòl
### Prononciacion

/kõŋˈkɾetas/, /kõŋˈkɾetas/

## Forma d'adjectiu

concretas
* Femenin plural de concreto.
# Anglés
### Etimologia

Deu latin concrētus.

### Prononciacion

/ˈkɒŋkɾiːt/, /ˈkɒŋkɾiːt/

## Adjectiu

concrete (comparatiu : more concrete ; superlatiu : most concrete)

### Traduccions

* concrèt (masculin), concrèta (feminin)

### Antonims

* abstract

## Nom comun

concrete neutre

### Traduccions

* beton.

### Referéncias

* https://www.etymonline.com/search?q=concrete
# Occitan
### Prononciacion

/kuŋˈkɾets/, /kuŋˈkɾets/

## Forma d'adjectiu

concrets
* Masculin plural de concret

## Forma d'adjectiu

concrets
* Plural de concret

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /kuŋˈkɾets/, /kuŋˈkɾets/, balear /koŋˈkɾets/, /koŋˈkɾets/, /kuŋˈkɾets/, /kuŋˈkɾets/
    Occidental: /koŋˈkɾets/, /koŋˈkɾets/

## Forma d'adjectiu

concrets
* Masculin plural de concret

## Forma d'adjectiu

concrets
* Plural de concret
# Occitan
### Prononciacion

/kuŋˈkɾɛto̞/, /kuŋˈkɾɛto̞/, provençau /kũⁿˈkʀɛto̞/, /kũⁿˈkʀɛto̞/

## Forma d'adjectiu

concrèta
* Femenin singlar de concrèt
# Occitan
### Prononciacion

/kuŋˈkɾɛto̞s/, /kuŋˈkɾɛto̞s/, provençau /kũⁿˈkʀɛto̞s/, /kũⁿˈkʀɛto̞s/

## Forma d'adjectiu

concrètas
* Femenin plural de concrèt
# Occitan
### Etimologia

    Del latin collusio

### Prononciacion

/kullyˈsju/, /kullyˈsju/, provençau /kullyˈsjũⁿ/, /kullyˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| collusion | collusions |
| [kullyˈsju] | [kullyˈsjus] |
collusion femenin
* Intelligéncia secrèta entre doas o mai partidas al prejudici d’un tèrç.

### Derivats

* collusiòri

### Traduccions

| alemand: Kollusion $^{(de)}$ anglés: collusion $^{(en)}$ basc: soinu $^{(eu)}$ catalan: col·lusió $^{(ca)}$ | espanhòl: colusión $^{(es)}$ francés: collusion $^{(fr)}$ italian: collusione $^{(it)}$ portugués: conluio $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin collusio

### Prononciacion

/kəˈluːʒən/, /kəˈluːʒən/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| collusion | collusions |
| [kəˈluːʒən] | [kəˈluːʒənz] |
collusion
* collusion $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin collusio

### Prononciacion

/kɔlyzjɔ̃/, /kɔlyzjɔ̃/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| collusion | collusions |
| [kɔlyzjɔ̃] ||
collusion femenin
* collusion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin collegium.

### Prononciacion

    lengadocian /kulˈlɛd͡ʒi/, /kulˈlɛd͡ʒi/, escotar « collègi »
    gascon /kulˈlɛʒi/, /kulˈlɛʒi/, escotar « collègi »
    provençau /kuˈlɛd͡ʒi/, /kuˈlɛd͡ʒi/

### Sillabas

col|lè|gi

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| collègi | collègis |
| [kulˈlɛd͡ʒi] | [kulˈlɛd͡ʒis] |
collègi masculin
* (istòria) Pels Romans, corporacion.
* Còrs o companhiá reünida per de motius professionals o d'estudi, qu'an d'interesses comuns e somés a un meteis reglament.
* (Per extension) Instància de direccion collectiva.
* Establiment d'ensenhament secondari françès.

### Derivats

* collegiat

### Parents

* collegial / collegiau
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[kul'lɔki]
França (Bearn) : escotar « collòqui »

### Sillabas

col | lò | qui (3)

## Nom comun

collòqui masculin
* Conferéncia, escambis de vejaires .

### Traduccions

* anglés: conference $^{(en)}$, colloquium $^{(en)}$
* catalan: col·loqui $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: colloque $^{(fr)}$
* italian:
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /kulˈlɛtto̞s/, /kulˈlɛtto̞s/, gascon /kulˈlɛkto̞s/, /kulˈlɛkto̞s/, provençau /kulˈɛktə/, /kulˈɛktə/

## Forma de nom comun

collèctas
* Plural de collècta

## Forma de vèrb

collèctas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de collectar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin collega, de colligere, compausat de con- (« amb ») + legō (« elegir, causir »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kulˈlɛɣo̞/, /kulˈlɛɣo̞/
    escotar « collèga »
    provençau /kuˈlɛgə/, /kuˈlɛgə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| collèga | collègas |
| [kulˈlɛɣo̞] | [kulˈlɛɣo̞s] |
collèga masculin o femenin
* Persona qu'exercís la meteissa profession o que trabalha dins la meteissa organizacion qu’una autra.
* (familièr) Camarada, companh.

### Variantas dialectalas

* amic (2)
* camarada (2)
* companh (2)

### Parents

* collègi

### Traduccions

| alemand: Amtsbruder $^{(de)}$, Amtsgenosse $^{(de)}$, Genosse $^{(de)}$, Kollege $^{(de)}$ anglés: colleague $^{(en)}$, coworker $^{(en)}$ basc: catalan: col·lega $^{(ca)}$ | espanhòl: colega $^{(es)}$ francés: collègue $^{(fr)}$ italian: collega $^{(it)}$ portugués: colega $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/kulˈlɛɣo̞s/, /kulˈlɛɣo̞s/, provençau /kuˈlɛgo̞s/, /kuˈlɛgo̞s/

## Forma de nom comun

collègas masculin o femenin
* Plural de collèga
# Occitan
### Etimologia

Del latin colŭmbus.

### Prononciacion

/kuˈlum/, /kuˈlum/
França (Bearn) - Gascon : escotar « colom »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | colom | coloms |
| Masculin | [kuˈlum] | [kuˈlums] |
| Femenin | coloma | colomas |
| Femenin | [kuˈlumo] | [kuˈlumos] |
colom masculin (gascon)
* Aucèl de la familha Columbidae :Columba sp.

### Derivats

* colomèr

### Variantas dialectalas

* colomb (lengadocian)

### Traduccions

| albanés: pëllumb $^{(sq)}$ alemand: Taube $^{(de)}$ femenin anglés: pigeon $^{(en)}$ catalan: colom $^{(ca)}$ espanhòl: paloma $^{(es)}$ femenin esperanto: kolombo $^{(eo)}$ francés: pigeon $^{(fr)}$ masculin | italian: piccione $^{(it)}$, colombo $^{(it)}$ lituanian: balandis $^{(lt)}$ neerlandés: duif $^{(nl)}$ polonés: gołąb $^{(pl)}$ ongrés: galamb $^{(hu)}$ turc: güvercin $^{(tr)}$ ucraïnian: голуб $^{(uk)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin colŭmbus.

### Prononciacion

/kuˈlom/, /kuˈlom/ (oriental), /koˈlom/, /koˈlom/ (occidental)
Espanha (Vila-real) : escotar « colom »

## Nom comun

colom masculin
* Colomb.

### Derivats

* colomer
* colomet