OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Prononciacion

/kareˈlets/, /kareˈlets/

## Forma de nom comun

carrelets masculin
* Plural de carrelet.
# Occitan
### Etimologia

Del latin carrus.

### Prononciacion

França (Bearn) : escotar « carreta »

## Nom comun

carreta femenin
* Veïcul de traccion animala.

#### Expressions e Locucions

* Metre la carreta abans los buòus

### Derivats

* carretada
* carretal
* carretar
* carretièr
* carreton

### Traduccions

* alemand:
* anglés: chariot $^{(en)}$,
* catalan: carro $^{(ca)}$
* francés: charrette $^{(fr)}$
* italian:
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kareˈlet/, /kareˈlet/

### Sillabas

car | re | let

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carrelet | carrelets |
| [kareˈlet] | [kareˈlets] |
carrelet masculin
* Ict. Peis de l'espècia Pleuronectes platessa.

### Variantas dialectalas

* plaina (gascon)
* platuisha (gascon)

### Traduccions

| alemand: Scholle $^{(de)}$ femenin anglés: plaice $^{(en)}$ | catalan: palaia anglesa $^{(ca)}$ femenin francés: plie $^{(fr)}$ femenin, carrelet $^{(fr)}$ masculin |
# Catalan
## Forma de vèrb

carregà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb carregar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin carrus, carro.

## Vèrb

carrejar
* Transportar quicòm .

### Prononciacion

[karre'(d)ʒa]
França (Bearn) : escotar « carrejar » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « carrejar »

### Traduccions

| anglés : to carry, to haul afrikaans : basc : catalan : carrejar alemand : espanhòl : acarrear, transporter finlandés : francés : charrier, tansporter indi : ongrés : | indonesian : gaelic irlandés : italian : trasportare portugués : carregar sicilian : traspurtari |
# Occitan
### Etimologia

De carreta amb lo sufixe -ada.

## Nom comun

carretada femenin
* Contengut d'una carreta.

### Traduccions

* francés: charretée $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

De carrèl

### Prononciacion

    /kaɾeˈla/, /kaɾeˈla/
    escotar « carrelar »

### Sillabas

car|re|lar

## Vèrb

carrelar (lengadocian) , (gascon)
* Revestir un airal de carrèls

### Variantas dialectalas

* cairelar

### Sinonims

* malonar / maonar
* pasimentar

### Sinonims

* descarrelar

### Traduccions

| alemand: kacheln $^{(de)}$ anglés: tile $^{(en)}$, pave $^{(en)}$ basc: catalan: enrajolar $^{(ca)}$, caironar $^{(ca)}$, entovar $^{(ca)}$ | espanhòl: enladrillar $^{(es)}$, embaldosar $^{(es)}$, azulejar $^{(es)}$, alicatar $^{(es)}$ francés: carreler $^{(fr)}$ italian: piastrellare $^{(it)}$ portugués: colocar $^{(pt)}$, tilhar $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia

Derivat de carro amb lo sufix -er.

### Prononciacion

[kə're] (oriental), [ka'reɾ] (valencian)
Espanha (Vila-real) : escotar « carrer »

## Nom comun

carrer masculin

### Traduccions

* carrièra femenin

### Derivats

* carreró
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[bre'to] (occidental)
Espanha (Vila-real) : escotar « bretó »

### Sillabas

bre | tó (2)

## Nom comun

bretó masculin, pl. bretons

### Traduccions

* breton $^{(oc)}$

### Derivats

* bretonisme
* bretonista
# Occitan
### Etimologia

De bretona, vacha bretona, raça lachiera originaria de Bretanha.

### Prononciacion

/'brɛtɔ/, /'brɛtɔ/ (naut-lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| breta | bretas |
| ['brɛtɔ] | [brɛ'ta] |
breta femenin
* vacha lachiera
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[bre'tu]
França (Bearn) : escotar « breton »

## Nom comun

breton masculin
* Persona originària de Bretanha.
* Ling Lenga cèlta de Bretanha.

### Derivats

* bretonejar
* bretonisme
* bretonista

### Traduccions

| anglés: Breton $^{(en)}$ breton: Breizhad $^{(br)}$ [1], Breton $^{(br)}$ [1], brezhoneg $^{(br)}$ [2] catalan: bretó $^{(ca)}$ espanhòl: bretón $^{(es)}$ | esperanto: bretono $^{(eo)}$ [1], bretona linvo $^{(eo)}$ [2] francés: Breton $^{(fr)}$ [1], breton $^{(fr)}$ [2] italian: bretone $^{(it)}$ portugués: bretão $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

* Originari, -ària de Bretanha.
* Relatiu al breton, lenga cèlta.

### Traduccions

| anglés: Breton $^{(en)}$ breton: breizhat $^{(br)}$ [1], breizhek $^{(br)}$ [1], brezhonek $^{(br)}$ [2] catalan: bretó $^{(ca)}$ espanhòl: bretón $^{(es)}$ | esperanto: bretona $^{(eo)}$ [1], bretonlingva $^{(eo)}$ [2] francés: breton $^{(fr)}$ italian: bretone $^{(it)}$ portugués: bretão $^{(pt)}$ |

# Francés
### Prononciacion

Soïssa (Canton de Valés) : escotar « breton »
França (Vòges) : escotar « breton » França (Sant Estève) : escotar « breton »

## Nom comun

breton masculin
* breton (lenga cèlta).

## Adjectiu

breton (femenin : bretonne)
* breton.
# Esperanto
### Etimologia

A partir de breton amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[bre'tono] França (Tolosa) : escotar « bretono »

### Sillabas

bre | to | no (3)

## Nom comun

bretono, pl. bretonoj.

### Traduccions

* breton $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia
### Prononciacion

[bre̞'to̞n] Veneçuèla : escotar « bretón »

### Sillabas

bre | tón (2)

## Nom comun

bretón masculin, pl. bretones.

### Traduccions

* breton $^{(oc)}$
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de bressol.

### Prononciacion

[brəsu'ɫe] (oriental), [breso'ɫeɾ] (occidental)

### Sillabas

bres | so | ler (3)

## Nom comun

bressoler masculin

### Traduccions

* breçaire $^{(oc)}$

### Parents

* bressol
* bressola
* bressolar
* bressoleig
dàtil
# Portugués
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/bɾɨˈtɐ̃w̃/, /bɾɨˈtɐ̃w̃/(Portugal), /bɾeˈtɐ̃w̃/, /bɾeˈtɐ̃w̃/ (Brasil)
escotar « bretão »

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | bretão | bretões |
| Femenin | bretã | bretãs |
bretão masculin
* Breton (persona).
* Breaton (lenga).

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | bretão | bretões |
| Femenin | bretã | bretãs |
bretão masculin
* Breton.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de breton acompanhat del sufix -isme.

### Prononciacion

[bretu'nizme]

### Sillabas

bre | to | nis | me (4)

## Nom comun

bretonisme masculin
* Engatjament, o movement, politic e/o cultural en favor de la lenga (o/e cultura) bretona.
* Ling. Mot vengut de la lenga bretona.

### Traduccions

* anglés: bretonism $^{(en)}$
* catalan: bretonisme $^{(ca)}$
* espanhòl: bretonismo $^{(es)}$
* francés: bretonisme $^{(fr)}$
* italian: bretonismo $^{(it)}$
* portugués: bretonismo $^{(pt)}$

### Parents

* bretonista

### Antonims
# Catalan
### Etimologia

Derivat de breton acompanhat d'un sufix -isme.

### Prononciacion

[brətu'nizmə] (oriental), [breto'nizme] (occidental)

### Sillabas

bre | to | nis | me (4)

## Nom comun

bretonisme masculin

### Traduccions

* bretonisme $^{(oc)}$

### Parents

* bretonista
# Espanhòl
### Etimologia

Derivat de bretón acompanhat d'un sufix -ismo.

### Prononciacion

[breto'nismo]

### Sillabas

bre | to | nis | mo (4)

## Nom comun

bretonismo masculin

### Traduccions

* bretonisme $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia
### Prononciacion

[bre'tone]

### Sillabas

bre | to | ne (3)

## Nom comun

bretone masculin, pl. bretoni.

### Traduccions

* breton $^{(oc)}$
# Tubatulabal
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ʃapuʃt/, /ʃapuʃt/

## Nom comun

capuct
* Ventre.

### Referéncias

* Charles F. Voegelin, 1958, Working Dictionary of Tübatulabal, International Journal of American Linguistics 24:3, p. 221–228.
# Occitan
### Prononciacion

/kapyˈzan/, /kapyˈzan/

## Forma de vèrb

capusam (lengadocian)
* Primièra persona del plural al present de l'indicatiu de capusar.
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈpyzo/, /kaˈpyzo/

## Forma de vèrb

capusa (lengadocian)
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de capusar.
# Occitan
### Prononciacion

/kapyˈzaðo/, /kapyˈzaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | capusat | capusats |
| Masculin | [kaapyˈzat] | [kapyˈzats] |
| Femenin | capusada | capusadas |
| Femenin | [kapyˈzaðo] | [kapyˈzaðos] |
capusada (lengadocian)
* Participi passat femenin singular de capusar.
# Occitan
### Prononciacion

/kapyˈzaðos/, /kapyˈzaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | capusat | capusats |
| Masculin | [kaapyˈzat] | [kapyˈzats] |
| Femenin | capusada | capusadas |
| Femenin | [kapyˈzaðo] | [kapyˈzaðos] |
capusadas (lengadocian)
* Participi passat femenin plural de capusar.
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈpyðo/, /kaˈpyðo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « capuda »

## Forma d'adjectiu

capuda
* Femenin singular de caput.
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈpyðos/, /kaˈpyðos/

## Forma d'adjectiu

capudas
* Femenin plural de caput.
# Occitan
### Prononciacion

/kapyˈzan/, /kapyˈzan/

## Forma de vèrb

capusan (lengadocian)
* Tresena persona del plural al present de l'indicatiu de capusar.
# Occitan
### Prononciacion

/kapyˈzan/, /kapyˈzan/

## Forma de vèrb

capusant (lengadocian)
* Gerondiu de capusar.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kapyˈza/, /kapyˈza/

### Sillabas

ca | pu | sar

## Vèrb

capusar (lengadocian)
* Copar o talhar de lenha.

### Variantas dialectalas

* chapusar (lemosin)

### Conjugason

| Infinitiu | capusar | capusar | capusar | capusar | capusar | capusar |
| Gerondiu | capusant | capusant | capusant | capusant | capusant | capusant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | capusat | capusat | capusat | capusats | capusats | capusats |
| femenin | capusada | capusada | capusada | capusadas | capusadas | capusadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | capusi capuse | capusas | capusa | capusam | capusatz | capusan |
| Imperfach | capusavi | capusavas | capusava | capusàvem | capusàvetz | capusavan |
| Preterit | capusèri | capusères | capusèt | capusèrem | capusèretz | capusèron |
| Futur | capusarai | capusaràs | capusarà | capusarem | capusaretz | capusaràn |
| Condicional | capusariái | capusariás | capusariá | capusariam | capusariatz | capusarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | capuse | capuses | capuse | capusem | capusetz | capusen |
| Imperfach | capusèssi | capusèsses | capusès capusèsse | capusèssem | capusèssetz | capusèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | capusa ! | — | capusem ! | capusatz ! | — |
| Negatiu | — | capuses pas ! | — | capusem pas ! | capusetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    De despartir.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desˈpaɾt/, /desˈpaɾt/]
    provençau /desˈpaʀt/, /desˈpaʀt/

## Nom comun

despart masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| despart | desparts |
| [desˈpaɾt] | [desˈpaɾts] |
* Accion o resultat de despartir, de partejar.
* Moment precís de l'action de partir, de s'enanar.

### Sinonims

Accion o resultat de despartir, de partejar.
* separacion
* destriament
Moment precís de l'action de partir, de s'enanar.
* partença
* exòde

#### Locucions derivadas

* a despart
* a despart de
# Occitan
### Etimologia

    De despartir.

### Prononciacion

lengadocian /despaɾtiˈmen/, /despaɾtiˈmen/, provençau /despaʀtiˈmẽⁿ/, /despaʀtiˈmẽⁿ/
    França (Bearn) : escotar « despartiment »

### Sillabas

des|par|ti|ment

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| despartiment | despartiments |
| [despaɾtiˈmen] | [despaɾtiˈmens] |
despartiment masculin
* Accion o resultat de despartir, distribuir en partatge.

### Sinonims

* distribucion
* devesiment
* partatge

### Parents

* despart
* despartida
* partiment

### Traduccions

| alemand: Ver-teilung $^{(de)}$, Aus-teilung $^{(de)}$, Ein-teilung $^{(de)}$,Zuteilung $^{(de)}$ basc: anglés: distribution $^{(en)}$, sharing out $^{(en)}$, division. $^{(en)}$ catalan: repartició $^{(ca)}$, derrama $^{(ca)}$, erogació $^{(ca)}$ | espanhòl: repartición $^{(es)}$, reparto $^{(es)}$ francés: distribution $^{(fr)}$, division $^{(fr)}$, partage $^{(fr)}$ italian: ripartimento $^{(it)}$, ripartizione $^{(it)}$, distribuzione $^{(it)}$, spartizione $^{(it)}$ portugués: repartição $^{(pt)}$, distribução $^{(pt)}$, divição $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De orientar amb lo prefix privatiu «des-».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezuɾjen'ta/, /dezuɾjen'ta/
    provençau /dezuʀjẽⁿ'ta/, /dezuʀjẽⁿ'ta/

### Sillabas

    de|so|rien|tar

## Vèrb

desorientar
* Far pèrdre l’orientacion.
* (per extension o figurat) far venir malsegur, esitant sul camin que cal prene o sul biais de se comportar.
se desorientar
* Pèrdre l’orientacion.

### Derivats

* desorientacion
* desorientat

### Sinonims

* desvariar
* deseimar
* desaubirar
per extensin e figurat
* trebolar
* desconcertar
* desassegurar

### Antonims

* orientar

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

    De orientar amb lo prefix privatiu «des-».

### Prononciacion

    Oriental: /dəzuɾiənˈta/, /dəzuɾiənˈta/
    Occidental: nord-occidental /dezoɾienˈta/, /dezoɾienˈta/, valencian /dezoɾienˈtaɾ/, /dezoɾienˈtaɾ/

### Sillabas

    de|so|ri|en|tar

## Vèrb

desorientar
* desorientar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De orientar amb lo prefix privatiu «des-».

### Prononciacion

    /d̪esoɾjẽn̪ˈt̪aɾ/, /d̪esoɾjẽn̪ˈt̪aɾ/

### Sillabas

    de|so|rien|tar

## Vèrb

desorientar
* desorientar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De orientar amb lo prefix privatiu «des-».

### Prononciacion

    Portugal /dɨzuɾjẽˈtaɾ/, /dɨzuɾjẽˈtaɾ/
    Brasil /dezoɾjẽˈtaɾ/, /dezoɾjẽˈtaɾ/, /dezoɾiẽˈta/, /dezoɾiẽˈta/

### Sillabas

    de|so|rien|tar o de|so|ri|en|tar

## Vèrb

desorientar
* desorientar $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

desorientaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb desorientar.
# Occitan
### Etimologia

* De parièr amb lo prefix privatiu «des-».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /despaˈɾjɛ/, /despaˈɾjɛ/
    provençau /despaˈʀjɛ/, /despaˈʀjɛ/
    escotar « desparièr »

### Sillabas

des|pa|rièr

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | desparièr | desparièrs |
| Masculin | [despaˈɾjɛ] | [despaˈɾjɛs] |
| Femenin | desparièra | desparièras |
| Femenin | [despaˈɾjɛɾo̞] | [despaˈɾjɛɾo̞s] |
desparièr
* Qu’es pas parièr ; qu'es autre o distinct.

### Sinonims

* diferent
* dissemblable
* distinct
* inegal

### Derivats

* desparièrament

### Parents

* despariar

### Traduccions

| alemand: verschieden $^{(de)}$ anglés: different $^{(en)}$ catalan: diferent $^{(ca)}$ espanhòl: diferente $^{(es)}$ | francés: différent $^{(fr)}$ italian: diverso $^{(it)}$ polonés: portugués: diferente $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/despaˈt͡ʃa/, /despaˈt͡ʃa/

### Sillabas

des | pa | char

## Vèrb

despachar vb. pronom.
* Mandar rapidament
* Desgatjar
* Enantir.
se despachar vb. pronom.
* Far lèu.

### Sinonims

despachar
* expedir
se despachar
* s'afanar

### Traduccions

| anglés: to hurry $^{(en)}$ bashquir: ашығыу $^{(ba)}$ catalan: afanyar-se $^{(ca)}$ espanhòl: darse prisa $^{(es)}$ | francés: se dépêcher $^{(fr)}$ italian: sbrigarsi $^{(it)}$ sicilian: spicciàrisi $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/despaˈsjensjo̞s/, /despaˈsjensjo̞s/, provençau /despaˈsjẽⁿsjo̞s/, /despaˈsjẽⁿsjo̞s/

## Nom comun

despaciéncias
* plural de despaciéncia
# Occitan
### Etimologia

De parlar amb lo prefix des-.

### Prononciacion

[despar'la]
França (Bearn) : escotar « desparlar »

### Sillabas

des | par | lar (3)

## Vèrb

desparlar

### Traduccions

| alemand: afrikaans: to basc: catalan: parlar a tort i a dret $^{(ca)}$, desvariejar $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: esperanto: finlandés: francés: déraisonner $^{(fr)}$ | indonesian: gaelic irlandés: italian: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: romanés: suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    De paciéncia

### Prononciacion

/despaˈsjensjo̞/, /despaˈsjensjo̞/, provençau /despaˈsjẽⁿsjo̞/, /despaˈsjẽⁿsjo̞/

### Sillabas

des|pa|cién|cia

## Nom comun

impaciéncia femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| despaciéncia | despaciéncias |
| [despaˈsjensjo̞] | [despaˈsjensjo̞s] |
* Manca de paciéncia, sentiment d’inquietud o d’irritacion que se sentís, dins lo patiment d’un mal, o a l’espèra de quicòm.

### Antonims

* paciéncia

### Parents

* impacient

### Sinonims

* (lengadocian) frécia / fressa / fresa
* impaciéncia

### Traduccions

| alemand: Ungeduld $^{(de)}$ anglés: impatience $^{(en)}$ basc: ezinegon $^{(eu)}$ catalan: impaciència $^{(ca)}$ | espanhòl: impaciencia $^{(es)}$ francés: impatience $^{(fr)}$ italian: impazienza $^{(it)}$ portugués: impaciência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De despartir.

### Prononciacion

lengadocian /despaɾˈtiðo̞/, /despaɾˈtiðo̞/, provençau /despaʀˈtidə/, /despaʀˈtidə/

### Sillabas

des|par|ti|da

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| despartida | despartidas |
| [despaɾˈtiðo̞] | [despaɾˈtiðo̞s] |
despartida femenin
* Accion o resultat de despartir, desunir de partidas d’un tot qu'èran juntas.
* (gascon) Despartiment
* (lengadocian) Partença
* (provençau) Bifurcacion, decès

### Sinonims

* separacion
* devesiment
* alunhament
* rompedura

### Parents

* despart
* despartiment

### Traduccions

| alemand: Trennung $^{(de)}$, Sonderung $^{(de)}$ basc: anglés: separation $^{(en)}$ catalan: separació $^{(ca)}$ | espanhòl: separación $^{(es)}$ francés: séparation $^{(fr)}$ italian: separazione $^{(it)}$ portugués: separação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De cassar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kasaˈsju/, /kasaˈsju/
    provençau /kasaˈsjũⁿ/, /kasaˈsjũⁿ/

## Nom comun

cassacion femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| cassacion | cassacions |
| [kasaˈsju] | [kasaˈsjus] |
* (justícia) Acte juridic pel qual òm cassa de jutjaments, d'actes e de proceduras.
** Recórrer en cassacion.
* (en particular, justícia) Decision per la qual un arrèst o un jutjament en darrièra instància es anullat.
** Recors en cassacion.
** Anar en cassacion.

### Derivats

* cort de cassacion
* recórrer en cassacion
* recors en cassacion

### Traduccions

| alemand: Ungültigkeitserklärung $^{(de)}$, Aufhebung $^{(de)}$ anglés: cassation $^{(en)}$, annulment $^{(en)}$ basc: catalan: cassació $^{(ca)}$ | espanhòl: casación $^{(es)}$ francés: cassation $^{(fr)}$ italian: cassazione $^{(it)}$ portugués: cassação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De casse.

### Prononciacion

[ka'saɲo]

## Nom comun

cassanha femenin
* Bòsc de casses.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: oak grove $^{(en)}$
* asturian: carbayéu $^{(ast)}$, carbayal $^{(ast)}$, carbayeda $^{(ast)}$
* catalan: roureda $^{(ca)}$
* chèc: ipf./ pf.
* espanhòl: robledal $^{(es)}$
* francés: chênaie $^{(fr)}$
* italian: querceto $^{(it)}$ (bosco di querce)
* romanés: a
* sicilian: cirzera $^{(scn)}$ (voscu di cerzi)
# Occitan
### Etimologia

Del latin quassare « cassar, far void o nul »

### Prononciacion

    /kaˈsa/, /kaˈsa/

## Vèrb

cassar
* (drech precessoral) Anullar, declarar nul e non advengut un jutjament mejan la procedura de cassacion
* (influenciat per l'usatge françés) Copar, trencar, rompre

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

Del latin quassare « cassar, far void o nul »

### Prononciacion

    Oriental: /kəˈsa/, /kəˈsa/
    Occidental: nord-occidental /kaˈsa/, /kaˈsa/, valencian /kaˈsaɾ/, /kaˈsaɾ/

## Vèrb

cassar
* (drech precessoral) cassar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin quassare « cassar, far void o nul »

### Prononciacion

    Portugal /kɐˈsaɾ/, /kɐˈsaɾ/
    Brasil /kaˈsa(ɾ)/, /kaˈsa(ɾ)/

## Vèrb

cassar
* (drech precessoral) cassar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del francés casquette de casco.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kasˈketo̞/, /kasˈketo̞/
    provençau /kasˈketə/, /kasˈketə/
    França (Bearn) : escotar « casqueta »

## Nom comun

casqueta femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| casqueta | casquetas |
| [kasˈketo̞] | [kasˈketo̞s] |
* Peça que cobrís e protegís lo cap, a l'origina pels òmes, fach d’estòfa o de pèl, dotada d'una visièra sul davant.

### Parents

* casquet

### Derivats

* casquetat

### Traduccions

| alemand: Mütze $^{(de)}$ anglés: cap $^{(en)}$ basc: catalan: gorra $^{(ca)}$ | espanhòl: gorra $^{(es)}$ francés: casquette $^{(fr)}$ italian: berretto $^{(it)}$, berretta $^{(it)}$ portugués: boné $^{(pt)}$, gorro $^{(pt)}$ |
# Aromanés
### Prononciacion

/ˈkasi/, /ˈkasi/

## Forma de nom comun

casi femenin
* Plural de casã.

### Referéncias

* Matilda Caragiu Marioțeanu, 1997, Dicționar aromân (macedo-vlah) A-D. Comparativ (român literar-aromân), contextual, normativ și modern, Bucarèst, Editură Enciclopedică.
# Occitan
### Etimologia

De casa

### Prononciacion

    /kaˈzi/, /kaˈzi/

### Sillabas

ca|sir

## Vèrb

casir (lengadocian)
* Plaçar dins una casa, lotjar
* Unir doas personas pel ligam conjugal, segon las leis de l’Estat o de la religion, Asegar un maridatge.
se casar (lengadocian) , (provençau)
* Se maridar
* S'installar, se lotjar

### Variantas dialectalas

* casar

### Sinonims

* cabir (lengadocian)
Unir doas personas pel ligam conjugal
* maridar
se casar
* s'establir

### Derivats

* acasir

### Parents

* casit
# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « cassas »

### Prononciacion

/kasa/, /kasa/

## Forma de vèrb

cassas
* Segonda persona del singular al preterit de casser.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

/ˈ/

## Nom comun

cassa femenin (vivaroaupenc)
* Massa de tèrra o de ròcas caiguda d'un pendís.

### Variantas dialectalas

* arralhèr
* chèir
* esbudèl
* esbodèu

### Traduccions

* anglés: scree $^{(en)}$
* catalan: rosseguera $^{(ca)}$ esllavissada $^{(ca)}$
* espanhòl: talud $^{(es)}$
* francés: éboulis $^{(fr)}$
* italian: ghiaione $^{(it)}$

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « cassa »
França (Grenòble) : escotar « cassa »

### Prononciacion

/kasa/, /kasa/

## Forma de vèrb

cassa
* Tresena persona del singular al preterit de casser.

# Italian
### Etimologia

    Del latin capsa.

### Prononciacion

/ˈkas.sa/, /ˈkas.sa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cassa | casse |
| [ˈkas.sa] | [ˈkas.se] |
cassa femenin

### Traduccions

* Caissa.
* Tambora.

### Derivats

* cassaforte
* casseta
* casseto