OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De fortuna amb lo prefixe privatiu -des.

### Prononciacion

/desfuɾˈtyno̞/, /desfuɾˈtyno̞/

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| desfortuna | desfortunas |
| [desfuɾˈtyno̞] | [desfuɾˈtyno̞s] |
desfortuna
* Manca d'astrada, advesritat

### Sinonims

* desavèni
* malastre / malaür
* accident
* malparada
* malabosena
* malastrada
* malandra

### Traduccions

| alemand: Unglück $^{(de)}$ anglés: misfortune $^{(en)}$ basc: zoritxarrda $^{(eu)}$ catalan: desgràcia $^{(ca)}$ | espanhòl: desgracia $^{(es)}$ francés: infortune $^{(fr)}$ italian: sfortuna $^{(it)}$ portugués: desgraça $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De desfilar

### Prononciacion

    /desfiˈlat/, /desfiˈlat/

### Sillabas

des|fi|lat

## Nom comun

desfilat (lengadocian) , (provençau) ; masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| desfilat | desfilats |
| [asˈtɾyk] | [desfiˈlat] |
* (militar) Movement ordenat d'una tropa.
* (militar, particular) Marcha d’una tropa que desfila per se mostrar a un cap o en parada.
* (per analogia) Ensemble de personas o de veïculs que caminan en cortègi.
* (cordura) Parada de mannequins per la presentacion d'aficaments.

### Variantas dialectalas

* desfilada (gascon)

### Sinonims

* passada (gascon)
marcha en cortègi
* passacarriera (provençau) / passacarrèra (gascon)

### Traduccions

| alemand: Vorbeiziehen $^{(de)}$, Vorüberziehen $^{(de)}$; militar: Parade $^{(de)}$, Defilee $^{(de)}$ anglés: parade $^{(en)}$ basc: catalan: desfilada $^{(ca)}$ | espanhòl: desfile $^{(es)}$ francés: défilé $^{(fr)}$ italian: sfilata $^{(it)}$ portugués: desfile $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

desfilat
* participi passat al masculin singular de desfilar.

# Catalan
### Prononciacion

    Balearic, Central /dəsfiˈlat/, /dəsfiˈlat/
    Valencian /desfiˈlat/, /desfiˈlat/

### Sillabas

des|fi|lat

## Forma de vèrb

desfilat
* participi passat al masculin singular de desfilar.

# Espanhòl
### Sillabas

des|fi|lat

## Forma de vèrb

desfilat
* participi passat al masculin singular de desfilar.

# Portugués
### Sillabas

des|fi|lat

## Forma de vèrb

desfilat
* participi passat al masculin singular de desfilar.
# Occitan
### Etimologia

    De fisar amb lo prefixe «des».

### Prononciacion

* /desfi'za/, /desfi'za/
escotar :

### Sillabas

des|fi|sar

## Vèrb

desfisar
* Provocar per una lucha, un duèl.
* (figurat) Bravejar quicòm de perilhós, s’i expausar ardidament, valentament.
* Somar qualqu’un de far quicòm en daissant entendre que se lo crei incapable de capitar.
se desfisar
* Se metre en garda contra qualqu’un o quicòm.
* Preveire o suspectar quicòm de contrariós.
* Aver pauc de fisança.

### Variantas dialectalas

* desfiar
* desfidar (gascon)

### Derivats

* desfisança
* desfisant

### Parents

* desfís

### Traduccions

| alemand: trotzen $^{(de)}$ anglés: challenge $^{(en)}$, defy $^{(en)}$ basc: etsazun $^{(eu)}$ catalan: desafiar $^{(ca)}$ | espanhòl: desafiar $^{(es)}$ francés: défier $^{(fr)}$ italian: sfidare $^{(it)}$ portugués: desafiar $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

desformà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb desformar.
# Occitan
### Etimologia

    De forrèl

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desfuɾeˈla/, /desfuɾeˈla/
    provençau /desfuʀeˈla/, /desfuʀeˈla/

### Sillabas

des|fo|rre|lar

## Vèrb

desforrelar
* Tirar un instrument fissant o copant de sa gaina, de son forrèl.
* Agantar una arma blanca per se batre.
* (per extension) Sortir una arma de ponh de l’estug ont èra sarrada.

### Sinonims

* desgainar
arma blanca
* tirar

### Antonims

* tornar engainar
* estremar

### Traduccions

| alemand: ziehen $^{(de)}$ anglés: draw $^{(en)}$, unsheathe $^{(en)}$ basc: catalan: desembeinar $^{(ca)}$ | espanhòl: desenvainar $^{(es)}$ francés: dégainer $^{(fr)}$ italian: sguainare $^{(it)}$, sfoderare $^{(it)}$ portugués: desembainhar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De fisar amb lo prefixe «des».

### Prononciacion

/desfi'a/, /desfi'a/

### Sillabas

des|fi|ar

## Vèrb

desfiar
* Provocar per una luta, un duèl.
* (figurat) Bravejar quicòm de perilhós, s’i expausar ardidament, valentament.
* Somar qualqu’un de far quicòm en daissant entendre que se lo crei incapable de capitar.
se desfiar
* Se metre en garda contra qualqu’un o quicòm.
* Preveire o suspectar quicòm de contrariós.
* Aver pauc de fisança.

### Variantas dialectalas

* desfisar
* desfidar (gascon)

### Derivats

* desfisança
* desfisant

### Traduccions

| alemand: trotzen $^{(de)}$ anglés: challenge $^{(en)}$, defy $^{(en)}$ basc: etsazun $^{(eu)}$ catalan: desafiar $^{(ca)}$ (provocar), desfiar $^{(ca)}$ (mesfisar) | espanhòl: desafiar $^{(es)}$ francés: défier $^{(fr)}$ italian: sfidare $^{(it)}$ portugués: desafiar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De fiar amb lo prefixe «des».

### Prononciacion

    Oriental: /dəsfiˈa/, /dəsfiˈa/
    Occidental: nord-occidental /desfiˈa/, /desfiˈa/, valencian /desfiˈaɾ/, /desfiˈaɾ/

### Sillabas

des|fi|ar

## Vèrb

desfiar
* mesfiar
* far pèrdre la fisança

# Portugués
### Etimologia

    De fio amb lo prefixe «des».

### Prononciacion

Portugal /dɨʃˈfjaɾ/, /dɨʃˈfjaɾ/, Brasil /deʃˈfiaɾ/, /deʃˈfiaɾ/, valencian /dʒisˈfja/, /dʒisˈfja/

### Sillabas

des|fi|ar

## Vèrb

desfiar
* desfar un fial
* (figurat) explicar amb precision
* citar
* passar lo chipelet
# Occitan
### Etimologia

* De fibrilha amb lo prefix privatiu «des-» e lo sufix «-acion».

### Prononciacion

    lengdocian, gascon /desfiβɾiˈʎasju/, /desfiβɾiˈʎasju/
    provençau /desfibʀjaˈsjũⁿ/, /desfibʀjaˈsjũⁿ/

### Sillabas

des|fi|bri|lha|cion

## Nom comun

desfibrilhacion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| desfibrilhacion | desfibrilhacions |
| [desfiβɾiˈʎasju] | [desfiβɾiˈʎasjus] |
* (Medecina) Passatge administrat d'un corrent electric dins lo còr quand aquel presenta de trebles del ritme nomenats fibrilhacion, e destinat a restablir un ritme cardiac normal.

### Derivats

* desfibrilhador

### Traduccions

| alemand: Defibrillation $^{(de)}$ anglés: defibrillation $^{(en)}$ basc: catalan: desfibril·lació $^{(ca)}$ | espanhòl: desfibrilación $^{(es)}$ francés: défibrillation $^{(fr)}$ italian: defibrillazione $^{(it)}$ portugués: desfibrilhação $^{(pt)}$, desfibrilação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De filar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    /desfiˈla/, /desfiˈla/

### Sillabas

des|fi|lar

## Vèrb

desfilar
* Desfar fil a fil una estòfa o un vestiment.
* Caminar un darrièr l'autre en filas rengadas.
** (Politica) Caminar, en fila nombrosa, per las carrièras, per revendicar.
** (Militar) Far mòure de tropas per las veire mai en detalh.
* (Militar) Dispausar la tropa de biais a defugir la tièira del fuòc enemic.
se desfilar
* (Militar) Cobrir sa marcha cap a un abric.
* Sortir d'una fila; prene la desfila

### Variantas dialectalas

Desfar fil a fil
* desfielar

### Sinonims

Desfar fil a fil
* desavetar
* desfilargar
* desfilfrar
Caminar en fila
* passar

### Derivats

* desfilada
* desfilat

#### Locucions derivadas

* prene la desfila

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

    De filar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    Oriental /dəsfiˈɫa/, /dəsfiˈɫa/
    Occidental: nord-occidental /desfiˈɫa/, /desfiˈɫa/, valencian /desfiˈɫaɾ/, /desfiˈɫaɾ/

### Sillabas

des|fi|lar

## Vèrb

desfilar
* desfilar $^{(oc)}$, (desfar fil a fil e marchar en fila)
* Levar los filets dels peisses

# Espanhòl
### Etimologia

    De fila amb lo prefix «des-» pel francés défiler

### Prononciacion

    /d̪esfiˈlaɾ/, /d̪esfiˈlaɾ/

### Sillabas

des|fi|lar

## Vèrb

desfilar
* Marchar en fila, desfilar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De fila amb lo prefix «des-» pel francés défiler

### Prononciacion

    Portugal /dɨʃfiˈlaɾ/, /dɨʃfiˈlaɾ/
    Brasil /deʃfiˈlaɾ/, /deʃfiˈlaɾ/, /dʒisfiˈla/, /dʒisfiˈla/

### Sillabas

des|fi|lar

## Vèrb

desfilar
* Marchar en fila, desfilar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin deformare.

### Prononciacion

/desfuɾˈma/, /desfuɾˈma/, provençau /desfuʀˈma/, /desfuʀˈma/

### Sillabas

des|for|mar

## Vèrb

desformar
* Alterar la forma

### Variantas dialectalas

* deformar (lengadocian, provençau)

### Sinonims

* desfaiçonar (gascon)

### Derivats

* desformable
* desformacion
| alemand: verformen $^{(de)}$ anglés: deform $^{(en)}$, distort $^{(en)}$ basc: deformatu $^{(eu)}$ catalan: deformar $^{(ca)}$ | espanhòl: deformar $^{(es)}$ francés: déformer $^{(fr)}$ italian: deformare $^{(it)}$ portugués: deformar $^{(pt)}$ |
# Occitan
## Forma de nom comun

còrsa
* Plural de còrsa.

## Forma d'adjectiu

còrsa
* Femenin plural de còrs.
# Ladin
### Etimologia

Del latin coxa.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : Oltrechiusa ||
| Singular | Plural |
| còssa | còsses |
còssa femenin
* Cuèissa.

### Variantas dialectalas

* cössa (Val Badia)
* cuessa (Val Gardena)
* chessa (fassan)
* cuossa (Fodom)
* galón (ampezan), (Oltrechiusa)
* galon (selvan)
* cossa (selvan)

#### Nòta

Forma del dialècte d'Oltrechiusa.

### Referéncias

* Dizionario Ladino d'Oltrechiusa - Italiano
# Occitan
### Etimologia

Del latin causam

### Prononciacion

[ˈkɔzo]

### Sillabas

cò | sa (2)

## Nom comun

còsa femenin (gardiòl)

### Variantas dialectalas

* causa

### Traduccions

| anglés: thing $^{(en)}$ espanhòl: cosa $^{(es)}$ francés: chose $^{(fr)}$ | italian: cosa sicilian: cosa $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *coquere.

### Prononciacion

/ˈkɔze/, /ˈkɔze/
França (Bearn) : escotar « còser »

### Sillabas

cò | ser

## Vèrb

còser (lengadocian) (gascon) (lemosin)
* Far caufar los aliments abans de los manjar.

### Sinonims

* còire

### Variantas dialectalas

* còder (gascon)
* còier (gascon)
* coire (provençal), (vivaroaupenc)
* cueire (lemosin)

### Traduccions

| alemand: kochen $^{(de)}$ anglés: to cook $^{(en)}$ bielorús: пячы $^{(be)}$ catalan: coure $^{(ca)}$ chèc: vařit $^{(cs)}$ espanhòl: cocer $^{(es)}$ esperanto: kuiri $^{(eo)}$ francés: cuire $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: couére $^{(frp)}$ | ebrèu: בישל $^{(he)}$ (bišel) italian: cuocere $^{(it)}$ naut sorab: warić $^{(hsb)}$ neerlandés: koken $^{(nl)}$ romanés: a găti $^{(ro)}$ rus: печь $^{(ru)}$ imperfectiu sard: còghere $^{(sc)}$ sicilian: còciri $^{(scn)}$ ucraïnian: пекти $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkɔɾnos/, /ˈkɔɾnos/

## Forma de nom comun

còrnas femenin
* Plural de còrna.
# Occitan
### Etimologia

* (nom 2), (adj) De Corsega

### Prononciacion

/ˈkɔɾso̞/, /ˈkɔɾso̞/ França (Bearn) : escotar « còrsa »

### Sillabas

còr|sa

### Prononciacion

/kɔɾsa/, /kɔɾsa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| còrsa | còrsas |
| [ˈkɔɾso̞] | [ˈkɔɾso̞s] |
còrsa masculin (Masculinizacion: còrs)
* Femna originària de Corsega.

## Forma d'adjectiu

còrsa
* Femenin singular de còrs.
# Occitan
### Prononciacion

/kɔɾses/, /kɔɾses/

## Forma de nom comun 1 e 2

còrses
* Plural de còrs

## Forma d'adjectiu

còrses
* Masulin plural de còrs.
# Occitan
### Etimologia

Del latin corpus.

### Prononciacion

/kɔs/, /kɔs/
França (Bearn) : escotar « còs »

### Sillabas

còs

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| còs | còsses |
| [kɔs] | [ˈkɔses] |
còs masculin
* Ensems dels organs que constituïsson un èsser viu.

### Variantas dialectalas

* còrs

### Traduccions

| alemand: Körper $^{(de)}$ masculin anglés: body $^{(en)}$ catalan: cos $^{(ca)}$ masculin chèc: tělo $^{(cs)}$ espanhòl: cuerpo $^{(es)}$ masculin finlandés: ruumis $^{(fi)}$ | francés: corps $^{(fr)}$ masculin italian: corpo $^{(it)}$ masculin naut sorab: ćěleso $^{(hsb)}$ neutre neerlandés: lichaam $^{(nl)}$ neutre romanés: corp $^{(ro)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) De costar.

### Prononciacion

/'kɔst/, /'kɔst/

### Sillabas

còst

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| còst | còsts |
| ['kɔst] | ['kɔsts] |
còst masculin
* Lo quant que còsta una causa, son prètz, sa valor.

### Parents

* costar
* costós

### Traduccions

| alemand: Kosten $^{(de)}$ anglés: cost $^{(en)}$ basc: kostua $^{(eu)}$ catalan: cost $^{(ca)}$ | espanhòl: costo $^{(es)}$ francés: coût $^{(fr)}$ italian: costo $^{(it)}$ portugués: custo $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| còst | còsts |
| ['kɔst] | ['kɔsts] |
còst masculin
* (botanica) Nom vernacular de la planta Tanacetum vulgare o tanarida.
# Occitan
## Forma de vèrb

cagarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb cagar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

cagaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb cagar.
# Catalan
## Forma de vèrb

cagaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb cagar.
# Occitan
### Etimologia

Formacion a partir de cagaraula amb lo sufixe -ada.

### Prononciacion

[kaɣaɾawˈlaðo̞]

## Nom comun

cagaraulada femenin
* Plat de cagaraulas cosinadas.

### Traduccions

* anglés:
* catalan: cargolada $^{(ca)}$
* francés:
# Occitan
### Prononciacion

/kaɣaˈɾɔls/, /kaɣaˈɾɔls/

## Forma de nom comun

cagaròls masculin
* Plural de cagaròl.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de cochlĕa amb una barreja de cagar.

### Prononciacion

[kaγa'rawlo]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « cagaraula »

### Sillabas

ca | ga | rau | la (4)

## Nom comun

cagaraula femenin
* Familha d'animals de talha pichona, del genre Gastropoda, que pòrtan una clòsca.

### Variantas dialectalas

* cacalausa
* cagaraud
* cagaròl
* escaragòl

### Derivats

* cagaraulada
* cagaraulat
* cagarauleta
* cagaraulièr
* cagaraulon
* cagaraulum

### Traduccions

| alemand: Schnecke $^{(de)}$ anglés: snail $^{(en)}$ neutre basc: breton: bulgar: охлюв $^{(bg)}$ masculin catalan: caragol $^{(ca)}$ masculin, cargol $^{(ca)}$ masculin chèc: hlemýžď $^{(cs)}$ masculin, šnek $^{(cs)}$ masculin danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: caracol $^{(es)}$ masculin esperanto: heliko $^{(eo)}$ estonian: finlandés: francés: escargot $^{(fr)}$ gaelic irlandés: | islandés: italian: chiocciola $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: csiga $^{(hu)}$ polonés: ślimak $^{(pl)}$ masculin portugués: romanés: rus: улитка $^{(ru)}$ sicilian: babbaluci $^{(scn)}$ suedés: snäcka $^{(sv)}$ comun turc: volapük: snel $^{(vo)}$ ucraïnian: равлик $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Derivat del latin cochlĕa amb una barreja de cagar.

### Prononciacion

/kaɣaˈɾɔl/, /kaɣaˈɾɔl/
Lengadocian : escotar « cagaròl »

### Sillabas

ca | ga | ròl

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| cagaròl | cagaròls |
| [kaɣaˈɾɔl] | [kaɣaˈɾɔls] |
cagaròl masculin
* Familha d'animals de talha pichona, del genre Gastropoda, que pòrtan una clòsca.

### Variantas dialectalas

* cacalausa
* cagaraud
* cagaraula
* escaragòl

### Derivats

* cagaraulada
* cagaraulat
* cagarauleta
* cagaraulièr
* cagaraulon
* cagaraulum

### Traduccions

| alemand: Hausschnecke $^{(de)}$ femenin, Schnecke $^{(de)}$ femenin anglés: snail $^{(en)}$ bashquir: ҡусҡар $^{(ba)}$ catalan: caragol $^{(ca)}$ masculin, cargol $^{(ca)}$ masculin espanhòl: caracol $^{(es)}$ masculin | esperanto: heliko $^{(eo)}$ francés: escargot $^{(fr)}$ masculin italian: chiocciola $^{(it)}$ masculin rus: улитка $^{(ru)}$ femenin sicilian: babbaluci $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin cacare.

### Prononciacion

[ka'ɣa]
França (Bearn) : escotar « cagar »

## Vèrb

cagar vb tr.o pr
* Defecar.

#### Expressions e Locucions

* la paret a cagat : la paret s'es escagassada.
* cagar estrech: èsser avar
* far cagar : (fam. vulg.) emmerdar.
* se far cagar : languir.
* vai-te'n cagar a la vinha: (fig. vulg.) va te passejar
* se cagar a las cauças: (fig) aver paur.

### Derivats

| cagada cagadenièrs cagador cagadur cagadura cagaire caganha | caganís cagaraula cagarèl cagarilh cagaròl cagarròt escagassar |

### Traduccions

* alemand: scheißen $^{(de)}$, versauen $^{(de)}$
* anglés: to shit $^{(en)}$
* catalan: cagar $^{(ca)}$
* espanhòl: cagar $^{(es)}$
* francés: déféquer $^{(fr)}$, chier $^{(fr)}$ (trivial)
* francoprovençau/arpitan: cacar $^{(frp)}$
* italian: cacare $^{(it)}$
* neerlandés: schijten $^{(nl)}$, kakken $^{(nl)}$, poepen $^{(nl)}$
* sicilian: cacari $^{(scn)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin cacare.

### Prononciacion

[ka'ɣaɾ] (valencian), [kə'ɣa] (oriental)
Espanha (Barcelona) : escotar « cagar »

## Vèrb

cagar

### Traduccions

* cagar $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

cagaste
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb cagar.
# Occitan
### Prononciacion

/desiˈmals/, /desiˈmals/

## Forma d'adjectiu

decimals
* masculin plural de decimal.

# Anglés
### Prononciacion

    general /ˈdɛsɪməɫz/, /ˈdɛsɪməɫz/
    America /ˈdɛsɪməlz/, /ˈdɛsɪməlz/, /ˈdɛsəməlz/, /ˈdɛsəməlz/, /ˈdɛsməl/, /ˈdɛsməl/

## Forma de nom comun

decimals
* plural de decimal

# Catalan
### Prononciacion

    oriental /dəsiˈmaɫs/, /dəsiˈmaɫs/
    occidental /desiˈmaɫs/, /desiˈmaɫs/

## Forma d'adjectiu

decimals masculin o femenin
* plural de decimal

## Forma de nom comun

decimals femenin
* plural de decimal
# Occitan
### Etimologia

    Del latin medieval decisivus, del classic decisum, supin de decidere, « decidir »

### Prononciacion

/desiˈziw/, /desiˈziw/

### Sillabas

de|ci|siu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | decisiu | decisius |
| Masculin | [desiˈziw] | [desiˈziws] |
| Femenin | decisiva | decisivas |
| Femenin | [desiˈziβo̞] | [desiˈziβo̞s] |
decisiu
* Qu'empòrta la decision.
** Un avantatge decisiu
* En parlant de las causas: Que decidís ; que pòrta una solucion ; qu'es determinant.
** La pèça decisiva d’un procès, lo punt decisiu de la causa.

### Derivats

* decisivament
* jòc decisiu

### Traduccions

| alemand: entscheidend $^{(de)}$ anglés: decisive $^{(en)}$ basc: catalan: decisiu $^{(ca)}$ | espanhòl: decisivo $^{(es)}$ francés: décisif $^{(fr)}$ italian: decisivo $^{(it)}$ portugués: decisivo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin medieval decisivus, del classic decisum, supin de decidere, « decidir »

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « decisiu »

### Prononciacion

oriental /dəsiˈziw/, /dəsiˈziw/, occidental /desiˈziw/, /desiˈziw/

### Sillabas

de|ci|siu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | decisiu | decisius |
| Femenin | decisiva | decisives |
decisiu
* decisiu $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desiˈmalo̞s/, /desiˈmalo̞s/
    provençau /desiˈmalə/, /desiˈmalə/

## Forma de nom comun

decimalas
* plural de decimala.

## Forma d'adjectiu

decimalas
* femenin plural de decimal / decimau
# Occitan
### Etimologia

Del latin decisiō.

### Prononciacion

/desiˈzju/, /desiˈzju/
França (Bearn) : escotar « decision »

### Sillabas

de | ci | sion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| decision | decisions |
| [desiˈzju] | [desiˈzjus] |
decision femenin
* Accion de decidir.
* Resultat de l'accion de decidir.

### Mots aparentats

| decidir decisiu decisivament | indecís indecision |

### Variantas dialectalas

* decís (gascon)

### Traduccions

| alemand: Entscheidung $^{(de)}$ femenin anglés: decision $^{(en)}$ catalan: decisió $^{(ca)}$ femenin espanhòl: decisión $^{(es)}$ femenin | francés: décision $^{(fr)}$ femenin khmer: សម្រេច $^{(km)}$, ការសម្រេចចិត្ត $^{(km)}$ portugués: decisão $^{(pt)}$ femenin |

# Anglés
### Etimologia

Del francés mejan, eissit del latin decisiō.

### Prononciacion

/dɪˈsɪʒən/, /dɪˈsɪʒən/ (RU)
Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « decision » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « decision »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decision | decisions |
| [dɪˈsɪʒən] | [dɪˈsɪʒəns] |
decision
* Decision.
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés décisif ("decisiu").

### Prononciacion

[deʧi'siv]
escotar « decisiv »

### Sillabas

de | ci | siv (3)

## Adjectiu

decisiv masculin e neutre, pl. decisivi masculin, pl. decisive neutre

### Traduccions

* decisiu $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    legadocian, gascon /desiˈziβo̞/, /desiˈziβo̞/
    provençau /desiˈzivə/, /desiˈzivə/

### Sillabas

de|ci|si|va

## Forma d'adjectiu

decisiva
* femenin singular de decisiu.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /dəsiˈziβə/, /dəsiˈziβə/, balear /dəsiˈzivə/, /dəsiˈzivə/
    Occidental: nord-occidental /desiˈziβa/, /desiˈziβa/, valencian /desiˈziva/, /desiˈziva/, /desiˈziβa/, /desiˈziβa/

### Sillabas

de|ci|si|va

## Forma d'adjectiu

decisiva
* femenin singular de decisiu.

# Espanhòl
### Prononciacion

/d̪eθiˈsiβ̞a/, /d̪eθiˈsiβ̞a/, /d̪esiˈsiβ̞a/, /d̪esiˈsiβ̞a/

### Sillabas

de|ci|si|va

## Forma d'adjectiu

decisiva
* femenin singular de decisivo.

# Italian
### Prononciacion

/det͡ʃiˈziva/, /det͡ʃiˈziva/

### Sillabas

de|ci|si|va

## Forma d'adjectiu

decisiva
* femenin singular de decisivo.

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /dɨsiˈzivɐ/, /dɨsiˈzivɐ/, Brasil /desiˈzivɐ/, /desiˈzivɐ/

### Sillabas

de|ci|si|va

## Forma d'adjectiu

decisiva
* femenin singular de decisivo.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin dīcĕre.

### Prononciacion

/deˈθiɾ/, /deˈθiɾ/
escotar « decir »

## Vèrb

decir
* Dire.

### Derivats

* bendecir
* contradecir
* maldecir
# Occitan
### Prononciacion

/desiˈzjus/, /desiˈzjus/

## Forma de nom comun

decisions femenin
* Plural de decision.

# Catalan
### Prononciacion

/dəsiziˈons/, /dəsiziˈons/

## Forma de nom comun

decisions femenin
* Plural de decisió.

# Anglés
### Prononciacion

/dɪˈsɪʒəns/, /dɪˈsɪʒəns/

## Forma de nom comun

decisions
* Plural de decision.
# Occitan
### Prononciacion

/desiˈziws/, /desiˈziws/

## Forma d'adjectiu

decisius
* plural de decisiu.

# Catalan
### Prononciacion

oriental /dəsiˈziws/, /dəsiˈziws/, occidental /desiˈziws/, /desiˈziws/

## Forma d'adjectiu

decisius
* plural de decisiu.
# Occitan
### Prononciacion

    legadocian, gascon /desiˈziβo̞s/, /desiˈziβo̞s/
    provençau /desiˈzivə/, /desiˈzivə/

## Forma d'adjectiu

decisivas
* femenin plural de decisiu.

# Espanhòl
### Prononciacion

/d̪eθiˈsiβ̞as/, /d̪eθiˈsiβ̞as/, /d̪esiˈsiβ̞as/, /d̪esiˈsiβ̞as/

## Forma d'adjectiu

decisivas
* femenin plural de decisivo.

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /dɨsiˈzivɐʃ/, /dɨsiˈzivɐʃ/, Brasil /desiˈzivɐʃ/, /desiˈzivɐʃ/

## Forma d'adjectiu

decisivas
* femenin plural de decisivo.
# Catalan
### Etimologia

Adaptacion de l'espanhòl despertador.

### Prononciacion

[dəspərtəˈðo] (oriental), [despertaˈ(ð)oɾ] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « despertador »

### Sillabas

des | per | ta | dor (4)

## Nom comun

despertador masculin

### Traduccions

* revelh $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb despertar.

### Prononciacion

[despertaˈðor]

### Sillabas

des | per | ta | dor (4)

## Nom comun

despertador masculin, pl. despertadores

### Traduccions

* revelh $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De despensar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /despenˈsjɛɾo̞/, /despenˈsjɛɾo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| despensièra | despensièras |
| [despenˈsjɛɾo̞] | [despenˈsjɛɾo̞s] |
despensièra femenin, (masculin: despensièr)
* La que despensa son argent sens comptar.

### Variantas dialectalas

* despensiera (provençau)

### Traduccions

| alemand: Verschwender $^{(de)}$, Ausgeber $^{(de)}$, Geldausgeber $^{(de)}$ anglés: spender $^{(en)}$, spendthrift $^{(en)}$ basc: catalan: despenedor $^{(ca)}$, gastador $^{(ca)}$ | espanhòl: gastador $^{(es)}$, derrochador $^{(es)}$, despilfarrador $^{(es)}$ francés: dépensier $^{(fr)}$, gaspilleur $^{(fr)}$ italian: spendaccione $^{(it)}$ portugués: gastador $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

despensièra
* femenin singular de despensièr.
# Occitan
### Prononciacion

/des'pensɔ/, /des'pensɔ/

## Forma de nom comun

despensas
* Plural de despensa

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de nom comun

despensas
* Plural de despensa
# Occitan
### Prononciacion

/des'penses/, /des'penses/

## Forma de nom comun

despenses
* Plural de despens.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

despertaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb despertar.