# Occitan
### Etimologia

Del latin venire.

### Prononciacion

    lengadocian /beˈni/, /beˈni/
    lemosin, provençau /veˈni/, /veˈni/
    Lengadocian : escotar « venir »

### Sillabas

ve|nir

## Vèrb

venir (lengadocian) , (provençau)
* Se tranportar d'un autre luòc cap al luòc que i se trobèm.
** Ven aicí ! Mon fraire.
* Se ditz quand òm invita quicòm mai a acompanhar.
** Voldrián venir amb nosaltres per dinar.
* Arrivar a la coneissença de qualqu’un.
** La rumor li vendrà.
* Se passar de biais inopinat o fortuit.
** Lo vent venguèt subran.
* Arrivar par succession.
** L'ostal li ven de sa maire.
* Passar d'un estat a un autre.
** Al maridar vendrás mon conhat.
* Créisser, per un vegetal.
** Per aquela raspa la vinha es de mal venir.

### Variantas dialectalas

* viéner (gascon) (1)
* vénguer (gascon) (1)
* vàder (gascon) (2)

### Parents

| avenir advenir convenir devenir | endevenir pervenir revenir subvenir |

#### Locucions derivadas

| anar e venir faire venir faire venir cabra venir a bon pòrt / venir a bòn pòrt venir al monde / venir au monde | venir a compte venir blau de la paur venir de venir en fòrça venir sol |

### Conjugason

| Infinitiu | venir | venir | venir | venir | venir | venir |
| Gerondiu | venent | venent | venent | venent | venent | venent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | vengut | vengut | vengut | venguts | venguts | venguts |
| femenin | venguda | venguda | venguda | vengudas | vengudas | vengudas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | veni | venes | ven | venèm | venètz | venon |
| Imperfach | veniái | veniás | veniá | veniam | veniatz | venián |
| Preterit | venguèri | venguères | venguèt | venguèrem | venguèretz | venguèron |
| Futur | vendrai | vendràs | vendrà | vendrem | vendretz | vendràn |
| Condicional | vendriái | vendriás | vendriá | vendriam | vendriatz | vendrián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | venga | vengas | venga | vengam | vengatz | vengan |
| Imperfach | venguèssi | venguèsses | venguès | venguèssem | venguèssetz | venguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | veni ! | — | vengam ! | venètz ! | — |
| Negatiu | — | vengas pas ! | — | vengam pas ! | vengatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||

# Catalan
### Etimologia

Del latin venire.

### Prononciacion

/bəˈni/, /bəˈni/

## Vèrb

venir
* Venir dins lo sens de: Anar d'endacòm mai cap a aicí

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin venire.

### Prononciacion

/beˈniɾ/, /beˈniɾ/

## Vèrb

venir
* Venir dins lo sens de: Anar d'endacòm mai cap a aicí

# Francés
### Etimologia

Del latin venire.

### Prononciacion

/vəniʁ/, /vəniʁ/ o /vniʁ/, /vniʁ/

## Vèrb

venir
* Venir