OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Dau latin duritia.

### Prononciacion

/dyˈɾeso̞/, /dyˈɾeso̞/ (gascon), /dyˈʀeso̞/, /dyˈʀeso̞/ '(provençau)

### Sillabas

du|res|sa

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| duressa | duressas |
| [dyˈʀeso̞] | [dyˈʀeso̞] |
duressa femenin (gascon) (provençau) (vivaroaupenc)
* Qualitat de çò qu'es dur.
* Oposicion a la qualitat agradabla de çò qu'es tendre, mòl, suau.
* (figurat) Marca de çò qu'es rufe e desagradiu a l’ausida.
* (figurat) Rudesa, insensibilitat, brava severitat.

### Variantas dialectalas

* duresa (lengadocian)

### Sinonims

dins lei sens citats e tanben leis aspèctes scientifics
* duretat
Per leis aspèctes non scientifics :
* brutalitat
* insensibilitat
* rigiditat
* rigor
* regdor
* rudesa / rudessa
* severitat

### Traduccions

| alemand: Härte $^{(de)}$ anglés: hardness $^{(en)}$ basc: catalan: duresa $^{(ca)}$ | espanhòl: dureza $^{(es)}$ francés: dureté $^{(fr)}$ italian: durezza $^{(it)}$ portugués: dureza $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Per l’italian gradino « grasa pichona », del latin gradus

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ɣɾaˈði/, /ɣɾaˈði/
    França (Bearn) : escotar « gradin »
    provençau /gʀaˈdi/, /gʀaˈdi/

### Sillabas

gra|din

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gradin | gradins |
| [ɣɾaˈði] | [ɣɾaˈðis] |
gradin masculin
* Sèti de peira, arca amenatjada per s´i seire.
* Laissa per cultivar lo penjal d´una montanha.

### Sinonims

* bancal / bancau
* escalon
* grasa
* marcha

### Parents

* gradacion
* grade
* gradient
* gradual
* graduat
* graduacion
* graduat
* gradualament
* graduar
* retrogradacion
* retrogradar

### Traduccions

| alemand: Stufe $^{(de)}$, Absatz $^{(de)}$, Abstufung $^{(de)}$ anglés: step $^{(en)}$, tier $^{(en)}$, bench $^{(en)}$ basc: harmailak $^{(eu)}$ catalan: grada $^{(ca)}$ | espanhòl: grada $^{(es)}$, graderías $^{(es)}$ francés: gradin $^{(fr)}$ italian: gradinata $^{(it)}$, bancarelle $^{(it)}$ portugués: bancada $^{(pt)}$, arquibancada $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Per l’italian gradino « grasa pichona », del latin gradus

### Prononciacion

    /ɡʁadɛ̃/, /ɡʁadɛ̃/

### Sillabas

gra|din

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gradin | gradins |
| [ɡʁadɛ̃] ||
gradin masculin
* gradin $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gradatio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ɣɾaðaˈsju/, /ɣɾaðaˈsju/
    França (Bearn) : escotar « gradacion »
    provençau /gʀadaˈsjũⁿ/, /gʀadaˈsjũⁿ/

### Sillabas

gra|da|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gradacion | gradacions |
| [ɣɾaðaˈsju] | [ɣɾaðaˈsjus] |
gradacion femenin
* Passatge d’un estat, d'una condicion, d'un tèrme, d'un ton, etc., cap a un autre, gras per gras, mejans totas totas las fasas intermediàrias.

### Sinonims

* escalonament
* progression

### Derivats

* degradacion

### Parents

* grade
* gradient
* gradin
* gradual
* graduat
* graduacion
* graduat
* gradualament
* graduar
* retrogradacion
* retrogradar

### Traduccions

| alemand: Abstufung $^{(de)}$ anglés: Abstufung $^{(en)}$ basc: catalan: gradació $^{(ca)}$ | espanhòl: gradacion $^{(es)}$ francés: gradation $^{(fr)}$ italian: gradazione $^{(it)}$ portugués: gradação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De grade

### Prononciacion

/ɣɾaˈða/, /ɣɾaˈða/, provençau /gʀaˈda/, /gʀaˈda/

### Sillabas

gra|dar

## Vèrb

gradar
* Donar un grade a un soldat, etc.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: gradar $^{(es)}$ francés: grader $^{(fr)}$ italian: portugués: gradar $^{(pt)}$} |

# Espanhòl
### Sillabas

gra|dar

## Vèrb

gradar
* Rasclar

# Espanhòl
### Sillabas

gra|dar

## Vèrb

gradar
* Rasclar, aplanar
* Diplomar
* Auçar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gradus « grasa, escalon, gradin, reng, gra d’alunhament o de parentat »

### Prononciacion

/ɣɾaðe/, /ɣɾaðe/, provençau /gʀade/, /gʀade/ França (Bearn) : escotar « grade »

### Sillabas

gra|de

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| grade | grades |
| [ɣɾaðe] | [ɣɾaðes] |
grade masculin
* Gra de dignitat, d'onor dins una ierarquia.
* (biologia) Grop d'organismes vivents que le plan d'organizacion es pro similar.
* (metrologia) (geometria) Unitat de mesura d’angle plan egala a la centena partida d’un quadrant dins un sistèma de division centesimala de la circonferéncia. Son simbòl es «gon».

### Sinonims

* gra
* reng

### Derivats

* degradar
** degradacion
* gradat

### Parents

* gradacion
* gradient
* gradin
* gradual
* graduat
* graduacion
* graduat
* gradualament
* graduar
* retrogradacion
* retrogradar

### Traduccions

| alemand: Grad $^{(de)}$ anglés: rank $^{(en)}$, grade $^{(en)}$ basc: maila $^{(eu)}$ catalan: grau $^{(ca)}$ | espanhòl: grado $^{(es)}$ francés: grade $^{(fr)}$ galician: italian: grado $^{(it)}$ portugués: grau $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

grade
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de gradar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de gradar

# Anglés
### Etimologia

    Del latin gradus « grasa, escalon, gradin, reng, gra d’alunhament o de parentat »

### Prononciacion

Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « grade »

### Prononciacion

/ɡɹeɪd/, /ɡɹeɪd/

### Sillabas

grade

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| grade | grades |
| [ɡɹeɪd] | [ɡɹeɪdz] |
grade
* Grade
* Nivèl de quicòm, gra, posicion sus una escala. Gra de qualitat.
* (Construccion) Penjal.
* (Educacion) Nòta.
* (Educacion) (États-Unis) Classa.

## Vèrb

grade
* (Construccion) Nivelar.
* (Educacion) Notar.

# Francés
### Etimologia

    Del latin gradus « grasa, escalon, gradin, reng, gra d’alunhament o de parentat »

### Prononciacion

França (Sesseraç) : escotar « grade »

### Prononciacion

/ɡʁad/, /ɡʁad/

### Sillabas

grade

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| grade | grades |
| [ɡʁad] ||
grade
* Grade

## Forma de vèrb

grade
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de gradar
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de gradar
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de gradar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de gradar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de gradar
# Occitan
### Etimologia

    Derivat del latin gradiens

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ɣɾaˈðjen/, /ɣɾaˈðjen/
    provençau /gʀaˈdjẽⁿ/, /gʀaˈdjẽⁿ/

### Sillabas

gra|dient

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gradient | gradients |
| [ɣɾaˈðjen] | [ɣɾaˈðjens] |
gradient masculin
* (fisica) Grandor vectoriala qu'indica de quin biais una grandor fisica varia dins l’espaci.
* (analisi) Camp de vectors representant la variacion d’una foncion dependenta de diferents paramètres al respècte de la variacion dels quites paramètres. De simbòl ∇.
* (linguistica) Passatge insensible d’una categoria cap a una autra.

### Sinonims

* escalonament
* progression

### Derivats

* degradacion

### Parents

* gradacion
* grade
* gradin
* gradual
* graduat
* graduacion
* graduat
* gradualament
* graduar
* retrogradacion
* retrogradar

### Traduccions

| alemand: Gradient $^{(de)}$ anglés: gradient $^{(en)}$ basc: catalan: gradient $^{(ca)}$ | espanhòl: gradiente $^{(es)}$ francés: gradient $^{(fr)}$ italian: gradiente $^{(it)}$ portugués: gradiente $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Derivat del latin gradiens

### Prononciacion

    /ˈɡɹeɪdiənt/, /ˈɡɹeɪdiənt/

### Sillabas

gra|di|ent

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gradient | gradients |
gradient masculin
* gradient $^{(oc)}$
* Penjal

## Adjectiu

gradient
* Gradual

# Catalan
### Etimologia

    Derivat del latin gradiens

### Prononciacion

    /gɾəˈðien/, /gɾəˈðien/

### Sillabas

gra|di|ent

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gradient | gradients |
gradient masculin
* gradient $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Derivat del latin gradiens

### Prononciacion

    /ɡʁadjɑ̃/, /ɡʁadjɑ̃/

### Sillabas

gra|dient

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gradient | gradients |
| [ɡʁadjɑ̃] ||
gradient masculin
* gradient $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ɣɾaðɥaˈsjus/, /ɣɾaðɥaˈsjus/, provençau /gʀadyaˈsjũⁿs/, /gʀadyaˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

graduacions
* Plural de graduacion.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gratiosus

### Prononciacion

/ɣɾaˈsjus/, /ɣɾaˈsjus/, procençau /gʀaˈsjus/, /gʀaˈsjus/ França (Bearn) : escotar « graciós »

### Sillabas

gra|ciós

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | graciós | gracioses |
| Masculin | [ɣɾaˈsjus] | [ɣɾaˈsjuzes] |
| Femenin | graciosa | graciosas |
| Femenin | [ɣɾaˈsjuzo̞] | [ɣɾaˈsjuzo̞s] |
graciós
* Qu'a fòrça gràcia e agradament.
* Qu'es agradiu, amable.
* Qu'es balhar benevòlament sens pas cap de retribucion en retorn.

### Derivats

* graciosament
* a títol graciós

### Parents

* graciosar
* graciosetat

### Sinonims

agradiu
* avenent
* afable
sens retribucion
* gratuit

### Traduccions

| alemand: graziös $^{(de)}$, hold $^{(de)}$, zierlich $^{(de)}$, anmutig $^{(de)}$ anglés: graceful $^{(en)}$ basc: sotil $^{(eu)}$ catalan: graciós $^{(ca)}$ | espanhòl: gracioso $^{(es)}$ francés: gracieux $^{(fr)}$ italian: grazioso $^{(it)}$ portugués: esbelto $^{(pt)}$, gracioso $^{(pt)}$, gratuitamente $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin gratiosus

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « graciós »

### Prononciacion

oriental /ɡɾəsiˈos/, /ɡɾəsiˈos/, occidental /ɡɾasiˈos/, /ɡɾasiˈos/

### Sillabas

gra|ciós

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | graciós | graciosos |
| Femenin | graciosa | gracioses |
graciós
* graciós $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De graduar.

### Prononciacion

/ɣɾaðɥaˈsju/, /ɣɾaðɥaˈsju/, provençau /gʀadyaˈsjũⁿs/, /gʀadyaˈsjũⁿs/ França (Bearn) : escotar « graduacion »

### Sillabas

gra|du|a|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| graduacion | graduacions |
| [ɣɾaðɥaˈsju] | [ɣɾaðɥaˈsjus] |
graduacion
* Division en gras d'escala de longor.

### Traduccions

| alemand: Abschluss $^{(de)}$ anglés: graduation $^{(en)}$ basc: graduazio $^{(eu)}$ catalan: graduació $^{(ca)}$ | espanhòl: graduación $^{(es)}$ francés: graduation $^{(fr)}$ italian: graduazione $^{(it)}$ portugués: graduação $^{(pt)}$} |
# Occitan
### Prononciacion

/ɣɾaðes/, /ɣɾaðes/, provençau /gʀades/, /gʀades/

## Forma de nom comun

grades masculin
* Plural de grade

## Forma de vèrb

grades
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de gradar

# Anglés
### Prononciacion

    /ɡɹeɪdz/, /ɡɹeɪdz/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « grades »

## Forma de nom comun

grades
* Plural de grade

## Forma de vèrb

grades
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de grade

# Francés
### Prononciacion

/ɡʁad/, /ɡʁad/

## Forma de nom comun

grades masculin
* Plural de grade

## Forma de vèrb

grades
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de gradar
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de grader
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb gra ("jòc") amb lo sufix nominal -cz. Parent del chèc hráč.

### Prononciacion

['graʧ̑]

### Sillabas

gracz (1)

## Nom comun

gracz masculin, pl. gracze

### Traduccions

* jogaire $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ineˈɣalo̞/, /ineˈɣalo̞/

## Forma d'adjectiu

inegala
* Femenin singular de inegal
# Occitan
### Etimologia

Del latin inaequalitas

### Prononciacion

/ineɣaˈlitat/, /ineɣaˈlitat/, provençau /inegaˈlita/, /inegaˈlita/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inegalitat | inegalitats |
| [ineɣaˈlitat] | [ineɣaˈlitats] |
inegalitat femenin
* Manca d’egalitat.
* (absoludament, al plural) Inegalitats economicas e socialas entre los ciutadans.
* (matematicas) Mena d'equacion que los dos tèrmes son pas estrictament egals.

### Derivats

* inegalament
* inegalitari

### Parents

* inegal

### Traduccions

| alemand: ungerade $^{(de)}$ anglés: inequality $^{(en)}$ (1), inequity $^{(en)}$ (2, social) basc: desberdintza $^{(eu)}$ catalan: desigualtat $^{(ca)}$ | espanhòl: desigualdad $^{(es)}$ francés: inégal $^{(fr)}$ italian: ineguale $^{(it)}$, disuguale $^{(it)}$ portugués: ineguaglianza $^{(pt)}$, disuguaglianza $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ineluctabilis.

### Prononciacion

    lengadocian /inelytˈtaple/, /inelytˈtaple/
    lengadocian, gascon /inelykˈtaβle/, /inelykˈtaβle/
    provençau /inelykˈtable/, /inelykˈtable/

### Sillabas

i|ne|luc|ta|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | ineluctable | ineluctables |
| Masculin | [inelykˈtaβle] | [inelykˈtaβles] |
| Femenin | inlucitabla | ineluctablas |
| Femenin | [inelykˈtaβlo̞] | [inelykˈtaβlo̞s] |
ineluctable
* Qualifica un fach o un eveniment qu'es inevitable, fatal e qu'es impossible de defugir, contra lo qual òm no pòt pas lutar

### Derivats

* ineluctablament

### Sinonims

* indefugible
* inevitable
* inexorable

### Traduccions

| alemand: unweigerlich $^{(de)}$, unabwendbar $^{(de)}$ anglés: ineluctable $^{(en)}$ (Sostengut), inescapable $^{(en)}$ basc: saihestezina $^{(eu)}$ catalan: ineluctable $^{(ca)}$ | espanhòl: ineluctable $^{(es)}$ francés: inéluctable $^{(fr)}$ italian: ineluctabile $^{(it)}$ portugués: ineluctável $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin ineluctabilis.

### Prononciacion

    /ɪnɪˈlʌktəbəl/, /ɪnɪˈlʌktəbəl/

### Sillabas

i|ne|luc|ta|ble

## Adjectiu

ineluctable
* ineluctable $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin ineluctabilis.

### Prononciacion

    /inəlukˈtabblə/, /inəlukˈtabblə/

### Sillabas

i|ne|luc|ta|ble

## Adjectiu

ineluctable masculin o femenin, (plurals: ineluctables)
* incoercible $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin ineluctabilis.

### Prononciacion

    /inelukˈt̪aβ̞le/, /inelukˈt̪aβ̞le/

### Sillabas

i|ne|luc|ta|ble

## Adjectiu

ineluctable masculin o femenin, (plurals: ineluctables)
* ineluctable $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De egal

### Prononciacion

/ineˈɣal/, /ineˈɣal/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inegal | inegals |
| Masculin | [ineˈɣal] | [ineˈɣals] |
| Femenin | inegala | inegalas |
| Femenin | [ineˈɣalo̞] | [ineˈɣalo̞s] |
inegal
* Qu’es pas egal ; qu’es pas de meteissa dimension, de metissa durada, de meteissa valor, de meteissa intensitat, etc.
* Que contraven als principis d’egalitat.
* (per extension) Qu’est pas lis, qu'es rascanhós.
* (per extension) Qu’est pas reglat, regular, unifòrme.
** Caminar d’un pas inegal.

### Derivats

* inegalament
* inegalitat
* inegalitari

### Traduccions

| alemand: ungerade $^{(de)}$ anglés: unequal $^{(en)}$ (1,2) ; uneven $^{(en)}$ (3,4) basc: desberdin $^{(eu)}$ catalan: desigual $^{(ca)}$ | espanhòl: desigual $^{(es)}$ francés: inégal $^{(fr)}$ italian: ineguale $^{(it)}$, disuguale $^{(it)}$ portugués: desigual $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ineˈɣalo̞s/, /ineˈɣalo̞s/

## Forma d'adjectiu

inegalas
* Femenin plural de inegal.
# Weri
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

iner
* Manaira.

### Referéncias

* Maurice Boxwell, 1992, Weri Organised phonology Data, Ukarumpa, SIL.
# Occitan
### Prononciacion

/ineɣaˈlitats/, /ineɣaˈlitats/, provençau /inegaˈlita/, /inegaˈlita/

## Forma d'adjectiu

inegalitats
* Plural de inegalitat.
# Occitan
### Prononciacion

/ineˈɣals/, /ineˈɣals/

## Forma d'adjectiu

inegals
* Masculin plural de inegal
# Occitan
### Etimologia

    De eligible.

### Prononciacion

lengadocian /inelid͡ʒiβiliˈtat/, /inelid͡ʒiβiliˈtat/, gascon /ineliʒiβiliˈtat/, /ineliʒiβiliˈtat/, provençau /ineliˈd͡ʒibiliˈta/, /ineliˈd͡ʒibiliˈta/

### Sillabas

in|e|li|gi|bi|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ineligibilitat | ineligibilitats |
| [inelid͡ʒiβiliˈtat] | [inelid͡ʒiβiliˈtatss] |
ineligibilitat femenin
* Estat de la parsona qu'es ineligible.

### Derivats

* condicion d'ineligibilitat

### Antonims

* eligibilitat

### Parents

* ineligible

### Traduccions

| alemand: Unwählbarkeit $^{(de)}$ basc: anglés: ineligibility $^{(en)}$ catalan: inelegibilitat $^{(ca)}$ | espanhòl: inelegibilidad $^{(es)}$ francés: inéligibilité $^{(fr)}$ italian: ineleggibilità $^{(it)}$ portugués: inelegibilidade $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De eligible.

### Prononciacion

lengadocian /ineliˈd͡ʒiβle/, /ineliˈd͡ʒiβle/, /ineliˈd͡ʒiple/, /ineliˈd͡ʒiple/, gascon /eliˈʒiβle/, /eliˈʒiβle/, provençau /ineliˈd͡ʒible/, /ineliˈd͡ʒible/

### Sillabas

in|e|li|gi|ble

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ineligible | ineligibles |
| Masculin | [ineliˈd͡ʒiβle] | [ineliˈd͡ʒiβles] |
| Femenin | ineligibla | ineligiblas |
| Femenin | [ineliˈd͡ʒiβlo̞] | [ineliˈd͡ʒiβlo̞s] |
ineligible
* Qu'es pas dins las condicions requeridas per èsser elegit.
* (per extension) Que complís pas las condicions per poder beneficiar d'un tractament o d’un dispositiu particular.

### Antonims

* eligible

### Parents

* ineligibilitat

### Traduccions

| alemand: unwählbar $^{(de)}$ basc: anglés: ineligible $^{(en)}$ catalan: inelegible $^{(ca)}$ | espanhòl: inelegible $^{(es)}$ francés: inéligible $^{(fr)}$ italian: ineleggibile $^{(it)}$ portugués: inelegível $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    De eligible.

### Prononciacion

escotar « ineligible »

### Prononciacion

/inˈɛlɪd͡ʒəb(ə)l/, /inˈɛlɪd͡ʒəb(ə)l/

### Sillabas

e|li|gi|ble

## Adjectiu

ineligible
* ineligible $^{(en)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

incriminaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb incriminar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin increpāre.

### Prononciacion

/iŋkɾeˈpa/, /iŋkɾeˈpa/, provençau /ɪ̃ⁿkʀeˈpa/, /ɪ̃ⁿkʀeˈpa/

### Sillabas

in|cre|par

## Vèrb

increpar
* Reprene qualqu'un amb duresa e severitat.

### Derivats

* increpacion
* increpador
* increpal / increp
* increparòri

### Sinonims

* repotegar
* corroçar
* blaimar
* semonsar
* brandir las pelhas (familièr)
* chapitrar (en public)

### Traduccions

| alemand: zurechtweisen $^{(de)}$, tadeln $^{(de)}$ anglés: reprimand $^{(en)}$, rebuke $^{(en)}$ basc: catalan: increpar $^{(ca)}$ | espanhòl: increpar $^{(es)}$ francés: réprimander $^{(fr)}$ italian: increpare $^{(it)}$ portugués: increpar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin increpāre.

### Prononciacion

    Oriental: /iŋkɾəˈpa/, /iŋkɾəˈpa/
    Occidental: nord-occidental /iŋkɾeˈpa/, /iŋkɾeˈpa/, valencian /iŋkɾeˈpaɾ/, /iŋkɾeˈpaɾ/

### Sillabas

in|cre|par

## Vèrb

increpar
* increpar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin increpāre.

### Prononciacion

/inkɾeˈpaɾ/, /inkɾeˈpaɾ/

### Sillabas

in|cre|par

## Vèrb

increpar
* increpar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin increpāre.

### Sillabas

in|cre|par

## Vèrb

increpar
* increpar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De incriminar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iŋkɾimiˈnasju/, /iŋkɾimiˈnasju/
    provençau /ĩⁿkʀimiˈnasjũⁿ/, /ĩⁿkʀimiˈnasjũⁿ/

### Sillabas

in|cri|mi|na|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| incriminacion | incriminacions |
| [iŋkɾimiˈnasju] | [iŋkɾimiˈnasjus] |
incriminacion femenin
* Accion o efècte d'incriminar.

### Traduccions

| alemand: Kriminalisierung $^{(de)}$, Belastung $^{(de)}$ anglés: incrimination $^{(en)}$, accusation $^{(en)}$ basc: catalan: incriminació $^{(ca)}$ | espanhòl: incriminación $^{(es)}$ francés: incrimination $^{(fr)}$ italian: incriminazione $^{(it)}$ portugués: incriminação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Dempuèi lo latin criminari « acusar d’un crime » amb lo prefix «in-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iŋkɾimiˈna/, /iŋkɾimiˈna/
    provençau /ĩⁿkʀimiˈna/, /ĩⁿkʀimiˈna/

### Sillabas

in|cri|mi|nar

## Vèrb

incriminar
* Acusar qualqu'un d'aver comés un crime.
* Atribuir a qualqu'un la responsabilitat del crime.
* Donar la valor d'un crime a un comportement qu'èra pas qu'un delicte.
* (drech) Suspectar, metre en causa.

### Sinonims

* inculpar
drech francés
* metre en examèn

### Derivats

* incriminable
* incriminacion

### Parents

* crime
* criminalizar

### Traduccions

| alemand: inkriminieren $^{(de)}$ anglés: incriminate $^{(en)}$ basc: catalan: incriminar $^{(ca)}$ | espanhòl: incriminar $^{(es)}$ francés: incriminer $^{(fr)}$ italian: incriminare $^{(it)}$ portugués: incriminar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Dempuèi lo latin criminari « acusar d’un crime » amb lo prefix «in-»

### Prononciacion

    Oriental: /iŋkɾimiˈna/, /iŋkɾimiˈna/
    Occidental: nord-occidental /iŋkɾimiˈna/, /iŋkɾimiˈna/, valencian /iŋkɾimiˈnaɾ/, /iŋkɾimiˈnaɾ/

### Sillabas

in|cri|mi|nar

## Vèrb

incriminar
* incriminar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Dempuèi lo latin criminari « acusar d’un crime » amb lo prefix «in-»

### Prononciacion

    /iŋkɾimiˈnaɾ/, /iŋkɾimiˈnaɾ/
    Colómbia (Bogotà) : escotar « incriminar »

### Sillabas

in|cri|mi|nar

## Vèrb

incriminar
* incriminar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Dempuèi lo latin criminari « acusar d’un crime » amb lo prefix «in-»

### Prononciacion

    Portugal /ĩkɾimiˈnaɾ/, /ĩkɾimiˈnaɾ/
    Brasil /ĩkɾĩmĩˈnaɾ/, /ĩkɾĩmĩˈnaɾ/, /ĩkɾimiˈna/, /ĩkɾimiˈna/

### Sillabas

in|cri|mi|nar

## Vèrb

incriminar
* incriminar $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

incriminaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb incriminar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

incriminé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb incriminar.
# Occitan
### Etimologia

    De increpar

### Prononciacion

/iŋkɾepaˈtɔɾi/, /iŋkɾepaˈtɔɾi/, provençau /ɪ̃ⁿkʀepaˈtɔʀi/, /ɪ̃ⁿkʀepaˈtɔʀi/

### Sillabas

in|cre|pa|tò|ri

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | increpatòri | increpatòris |
| Masculin | [iŋkɾepaˈtɔɾi] | [iŋkɾepaˈtɔɾis] |
| Femenin | increpatòria | increpatòrias |
| Femenin | [iŋkɾepaˈtɔɾjo̞] | [iŋkɾepaˈtɔɾjo̞s] |
Declinason :
| Dialècte : provençau |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | increpatòri | increpatòris |
| [ɪ̃ⁿkʀepaˈtɔʀi] ||
| Femenin | increpatòria | increpatòrias |
| [ɪ̃ⁿkʀepaˈtɔʀjə] ||
increpatòri
* Accion d'increpar, blaime fòrt e sevèr.

### Parents

* increpador
* increpar
* increpacion

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: increpatori $^{(ca)}$ | espanhòl: increpatorio $^{(es)}$ francés: italian: portugués: imprecativo $^{(pt)}$ |
# Occitan
## Forma de vèrb

incriminaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb incriminar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin incrustatio.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iŋkɾystaˈsju/, /iŋkɾystaˈsju/
    provençau /ĩⁿkʀystaˈsjũⁿ/, /ĩⁿkʀystaˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| incrustacion | incrustacions |
| [iŋkɾystaˈsju] | [iŋkɾystaˈsjus] |
incrustacion femenin
* Accion d’incrustar o resultat d'aquela accion.
* Crosta superficiala.
** (geologia) Crosta o l’enduch peirós que se forma a l'entorn d'unes còrses quora sojornan dins d'unes aigas.
** (medecina) Depaus calcari que se forma dins los teissuts organics o a lor susfàcia.
* (cinèma) Integracion d’un efièch especial a un image filmat a despart.

### Parents

* incrustable
* incrustant
* incrustar

### Sinonims

* encrostadura

### Traduccions

| alemand: Verkrustung $^{(de)}$, Krustenbildung $^{(de)}$ anglés: incrustation $^{(en)}$ basc: catalan: incrustació $^{(ca)}$ | espanhòl: incrustación $^{(es)}$ francés: incrustation $^{(fr)}$ italian: incrostazione $^{(it)}$ portugués: incrustação $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

incriminó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb incriminar.