OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insultus « accion d’assalhir, assalt, ataca ».

### Prononciacion

lengadocian /inˈsylt/, /inˈsylt/

### Sillabas

in|sult

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| insult | insults |
| [inˈsylt] | [inˈsylts] |
insult masculin
* Accion o efièch d’insultar.
* Paraula o acte qu’insulta

### Variantas dialectalas

* insulte
* insulta (gascon, provençau)

### Parents

* insultaire
* insultant
* insultar

### Sinonims

* afront
* injúria
* insoléncia
* ofensa
* otratge
* vilaniá

### Traduccions

| alemand: Beleidigung $^{(de)}$, Beschimpfung $^{(de)}$ anglés: insult $^{(en)}$, slur $^{(en)}$ basc: catalan: insult $^{(ca)}$ | espanhòl: insulto $^{(es)}$ francés: insulte $^{(fr)}$ italian: insulto $^{(it)}$ portugués: insulto $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin insultus « accion d’assalhir, assalt, ataca » pel francés mejan insultus

### Prononciacion

    /ɪnˈsʌlt/, /ɪnˈsʌlt/
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « insult »

### Sillabas

in|sult

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insult | insults |
| [ɪnˈsʌlt] | [ɪnˈsʌlts] |
insult masculin
* insult $^{(oc)}$

## Vèrb

insult
* insultar $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin insultus « accion d’assalhir, assalt, ataca »

### Prononciacion

    /inˈsuɫ(t)/, /inˈsuɫ(t)/
    Espanha (Barcelona) : escotar « insult »

### Sillabas

in|sult

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insult | insults |
| [inˈsuɫ(t)] | [inˈsuɫ(t)s] |
insult masculin
* insult $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

insultaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb insultar.
# Occitan
## Forma de vèrb

insultaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb insultar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insultare « sautar sus, atacar, insultar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /insylˈta/, /insylˈta/
    França (Bearn) : escotar « insultar »
    provençau /ĩⁿsylˈta/, /ĩⁿsylˈta/

### Sillabas

in|sul|tar

## Vèrb

insultar
* Ofensar amb d'actes o de paraulas otratjosas.

### Parents

* insultaire / insultador
* insultant
* insult / insulta / insulte

### Sinonims

* ofensa
* injúria
* otratge
* afront
* insoléncia
* vilaniá

### Traduccions

| alemand: beleidigen $^{(de)}$, schelten $^{(de)}$, schimpfen $^{(de)}$, beschimpfen $^{(de)}$ anglés: abuse $^{(en)}$, insult $^{(en)}$, offend $^{(en)}$, curse $^{(en)}$, revile $^{(en)}$, affront $^{(en)}$ basc: catalan: insultar $^{(ca)}$ | espanhòl: insultar $^{(es)}$ francés: insulter $^{(fr)}$ italian: insultare $^{(it)}$, offendere $^{(it)}$ portugués: insultar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin insultare « sautar sus, atacar, insultar ».

### Prononciacion

    Oriental: /insuɫˈta/, /insuɫˈta/
    Occidental: nord-occidental /insuɫˈta/, /insuɫˈta/, valencian /insuɫˈtaɾ/, /insuɫˈtaɾ/
    Espanha (Barcelona) : escotar « insultar »

### Sillabas

in|sul|tar

## Vèrb

insultar
* insultar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin insultare « sautar sus, atacar, insultar ».

### Prononciacion

    Peninsular: septentrional /insulˈtaɾ/, /insulˈtaɾ/, meridional /iŋsulˈtaɾ/, /iŋsulˈtaɾ/
    American: naut /ins(u)lˈtaɾ/, /ins(u)lˈtaɾ/, bas /iŋsulˈtaɾ/, /iŋsulˈtaɾ/, austral /insulˈtaɾ/, /insulˈtaɾ/

### Sillabas

in|sul|tar

## Vèrb

insultar
* insultar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin insultare « sautar sus, atacar, insultar ».

### Prononciacion

    Portugal /ĩsuɫˈtaɾ/, /ĩsuɫˈtaɾ/
    Brasil /ĩsʊwˈtaɾ/, /ĩsʊwˈtaɾ/, /ĩsuwˈta/, /ĩsuwˈta/
    Portugal (Coïmbra) : escotar « insultar »

### Sillabas

in|sul|tar

## Vèrb

insultar
* insultar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insula « illa », que l'ormòma es producha pels « illòts » de Langerhans dins lo pancreás, amb lo sufix -ina de la proteïnas.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /insyˈlino̞/, /insyˈlino̞/
    provençau /ĩⁿsyˈlinə/, /ĩⁿsyˈlinə/

### Sillabas

in|su|li|na

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| insulina | insulinas |
| [insyˈlino̞] | [insyˈlino̞s] |
insulina femenin
* (bioquimia) Proteïna ormonala (polipeptid) ipoglicemianta producha pel pancreàs, e que son ròtle es de permetre de servar, dins lo fetge o los muscles, lo sucre present dins lo sang.
* (medecina) Medecina sinterizant aquela ormòna per manténer los malauts patissent de diabèti.

### Derivats

* insulinodependent
* insulinoterapia
* pompa d'insulina

### Traduccions

| alemand: Insulin $^{(de)}$ anglés: insulin $^{(en)}$ basc: catalan: insulina $^{(ca)}$ | espanhòl: insulina $^{(es)}$ francés: insuline $^{(fr)}$ italian: insulina $^{(it)}$ portugués: insulina $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin insula « illa », que l'ormòma es producha pels « illòts » de Langerhans dins lo pancreás, amb lo sufix -ina de la proteïnas.

### Prononciacion

    oriental /insuˈɫinə/, /insuˈɫinə/, occidental /insuˈɫina/, /insuˈɫina/

### Sillabas

in|su|li|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insulina | insulines |
insulina femenin
* insulina $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin insula « illa », que l'ormòma es producha pels « illòts » de Langerhans dins lo pancreás, amb lo sufix -ina de la proteïnas.

### Prononciacion

    /insuˈlina/, /insuˈlina/

### Sillabas

in|su|li|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insulina | insulinas |
| [insuˈlina] | [insuˈlinas] |
insulina femenin
* insulina $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Del latin insula « illa », que l'ormòma es producha pels « illòts » de Langerhans dins lo pancreás, amb lo sufix -ina de la proteïnas.

### Prononciacion

    /insuˈlina/, /insuˈlina/

### Sillabas

in|su|li|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insulina | insuline |
| [insuˈlina] | [insuˈline] |
insulina femenin
* insulina $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin insula « illa », que l'ormòma es producha pels « illòts » de Langerhans dins lo pancreás, amb lo sufix -ina de la proteïnas.

### Prononciacion

    Portugal /ĩsuˈlinɐ/, /ĩsuˈlinɐ/
    Brasil /ĩsuˈlĩnɐ/, /ĩsuˈlĩnɐ/, /ĩsuˈlĩnə/, /ĩsuˈlĩnə/

### Sillabas

in|su|li|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insulina | insulinas |
insulina femenin
* insulina $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del insultātor.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /insylˈtajɾe/, /insylˈtajɾe/ provençau /ĩⁿsylˈtajʀe/, /ĩⁿsylˈtajʀe/

### Sillabas

in|sul|tai|re

## Adjectiu

insultaire masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| insultaire | insultaira |
| [insultaires] | [insultairas] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| insultaire | insultarèla |
| [insultaires] | [insultarèlas] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| insultaire | insultairitz |
| [insultaires] | [insultairises] |
* Qu'insulta, qu'ofensa.

### Parents

* insult / insulte
* insultant
* insultar
* insultat

### Sinonims

* injuriós
* insultant
* ofensant

### Traduccions

| alemand: beleidigend $^{(de)}$ anglés: insulting $^{(en)}$ basc: catalan: insultador $^{(ca)}$ | espanhòl: insultador $^{(es)}$ francés: insulteur $^{(fr)}$ italian: insultatore $^{(it)}$ portugués: insultador $^{(pt)}$ |

## Nom comun

insultaire masculin, (femenin: insultaira / insultarèla / insultairitz)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| insultaire | insultaires |
| [insylˈtajɾe] | [insylˈtajɾes] |
* Lo que fa d'insultes, d'ofensas.

### Sinonims

* ofensaire
* afrontaire

### Traduccions

| alemand: Beleidiger $^{(de)}$ anglés: insulter $^{(en)}$ basc: catalan: insultador $^{(ca)}$ | espanhòl: insultador $^{(es)}$ francés: insulteur $^{(fr)}$ italian: insultatore $^{(it)}$ portugués: insultador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De insultar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /insylˈtant/, /insylˈtant/
    provençau /ĩⁿsylˈtãⁿ/, /ĩⁿsylˈtãⁿ/

### Sillabas

in|sul|tant

## Adjectiu

insultant
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | insultant | insultants |
| Masculin | [insylˈtant] | [insylˈtants] |
| Femenin | insultanta | insultantas |
| Femenin | [insylˈtanto̞] | [insylˈtanto̞s] |
* Que constituís un insult.
* Qu'insulta, qu’otratja.

### Parents

* insult
* insultar
* insultador

### Sinonims

* injuriós
* otratjant

### Traduccions

| alemand: beleidigend $^{(de)}$ anglés: insulting $^{(en)}$ basc: catalan: insultant $^{(ca)}$ | espanhòl: insultante $^{(es)}$ francés: insultant $^{(fr)}$ italian: insultante $^{(it)}$ portugués: insultante $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

insultant
* participi present de insultar

# Catalan
### Etimologia

    De insultar.

### Sillabas

in|sul|tant

## Adjectiu

insultant masculin o femenin, (plurals: insultant)
* insultant $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    De insultar.

### Prononciacion

    /ɛ̃syltɑ̃/, /ɛ̃syltɑ̃/

### Sillabas

in|sul|tant

## Adjectiu

insultant
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | insultant | insultants |
| Masculin | [ɛ̃syltɑ̃] | [ɛ̃syltɑ̃] |
| Femenin | insultante | insultantes |
| Femenin | [ɛ̃syltɑ̃t] | [ɛ̃syltɑ̃t] |
* insultant $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin infĕrnum.

### Prononciacion

[iɱ'fjerno]

### Sillabas

in | fier | no (3)

## Nom comun

infierno masculin

### Traduccions

* infèrn $^{(oc)}$

### Derivats

* infernal

### Antonims

* paraíso
# Occitan
### Prononciacion

/iɱfiˈniðo̞/, /iɱfiˈniðo̞/, provençal /ĩⁿfiˈnido̞/, /ĩⁿfiˈnido̞/

## Forma d'adjectiu

infinida
* Femenin singular de infinit
# Occitan
### Prononciacion

/infiˈðɛlo/, /infiˈðɛlo/
França (Bearn) - Gascon : escotar « infidèla » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « infidèla »

## Forma d'adjectiu

infidèla
* Femenin singular de infidèl.
# Occitan
### Prononciacion

/infiˈðɛls/, /infiˈðɛls/

## Forma d'adjectiu

infidèls
* Masculin plural de infidèl.
# Occitan
### Prononciacion

/infiˈðɛlos/, /infiˈðɛlos/

## Forma d'adjectiu

infidèlas
* Femenin plural de infidèl.
# Occitan
### Prononciacion

/iɱfiltɾaˈsjus/, /iɱfiltɾaˈsjus/, /ĩⁿfiltʀaˈsjũⁿ/, /ĩⁿfiltʀaˈsjũⁿ/

## Forma de nom comun

infiltracions
* Plural de infiltracion
# Occitan
### Etimologia

    De filtrar

### Prononciacion

/iɱfilˈtɾa/, /iɱfilˈtɾa/, provencau /ĩⁿfilˈtʀa/, /ĩⁿfilˈtʀa/ França (Bearn) : escotar « infiltrar »

## Vèrb

infiltrar
* Penetrar coma per un filtre mejans los intersticis d’una substància, en parlant d’un liquid.
* (medecina) Penetrar e s’amassar dins un teissut.
s'infiltrar
* (figurat) Se difusar dins un ensemble.
* S'introduire dins un grop (banda, comunautat, ...) pel biais d'un agent per i recampar d'informacions dirèctas per descobrir son activitat.

### Derivats

* infiltracion
* infiltrat

### Traduccions

| alemand: infiltrieren $^{(de)}$ anglés: infiltrate $^{(en)}$, leach $^{(en)}$ (s’infiltrar) basc: catalan: infiltrar $^{(ca)}$ | espanhòl: infiltrar $^{(es)}$ francés: infiltrer $^{(fr)}$ italian: infiltrare $^{(it)}$ portugués: infiltrar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De filtrar

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « infiltrar »

### Prononciacion

    Oriental /iɱfiɫˈtɾa/, /iɱfiɫˈtɾa/
    Occidental: nord-occidental /iɱfiɫˈtɾa/, /iɱfiɫˈtɾa/, valencian /iɱfiɫˈtɾaɾ/, /iɱfiɫˈtɾaɾ/

## Vèrb

infiltrar
* infiltrar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De filtrar

### Prononciacion
## Vèrb

infiltrar
* infiltrar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De filtrar

### Prononciacion

Portugal /ĩfiɫˈtɾaɾ/, /ĩfiɫˈtɾaɾ/, Brasil /ĩfiwˈtɾaɾ/, /ĩfiwˈtɾaɾ/

## Vèrb

infiltrar
* infiltrar $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

infiltré
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb infiltrar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin tardiu infĭdēlis.

### Prononciacion

/infiˈðɛl/, /infiˈðɛl/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « infidèl »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | infidèl | infidèls |
| Masculin | [infiˈðɛl] | [infiˈðɛls] |
| Femenin | infidèla | infidèlas |
| Femenin | [infiˈðɛlo] | [infiˈðɛlos] |
infidèl masculin
* Qu'es pas leial, que respecta pas sa promesa.
* Qu'a de relacion amorosa fòra lo parelh.

### Mots aparentats

* fidèlament
* fidèl
* fidelitat
* infidelitat

### Variantas dialectalas

* infidèu (gascon), (provençal)
* infideu (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: untreu $^{(de)}$ anglés: unfaithful $^{(en)}$ catalan: infidel $^{(ca)}$ | francés: infidèle $^{(fr)}$ italian: fedele $^{(it)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | infidèl | infidèls |
| Masculin | [infiˈðɛl] | [infiˈðɛls] |
| Femenin | infidèla | infidèlas |
| Femenin | [infiˈðɛlo] | [infiˈðɛlos] |
infidèl masculin
* Relig. Seguidor d'una religion considerada coma falsa o erètja.
# Occitan
### Etimologia

    De infiltrar.

### Prononciacion

/iɱfiltɾaˈsju/, /iɱfiltɾaˈsju/, /ĩⁿfiltʀaˈsjũⁿ/, /ĩⁿfiltʀaˈsjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « infiltracion »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| infiltracion | infiltracions |
| [iɱfiltɾaˈsju] | [iɱfiltɾaˈsjus] |
infiltracion femenin
* Accion de s’infiltrar ; resultat d'aquela accion.
* (medecina) Penetracion progressiva d’un liquid dins un teissut.
* (figurat) Penetracion.

### Sinonims

* entrisme

### Traduccions

| alemand: Infiltration $^{(de)}$ anglés: infiltration $^{(en)}$ basc: catalan: infiltració $^{(ca)}$ | espanhòl: infiltración $^{(es)}$ francés: infiltration $^{(fr)}$ italian: infiltrazione $^{(it)}$ portugués: infiltração $^{(pt)}$ |
# Quapaw
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/hõˈbnĩke/, /hõˈbnĩke/

## Nom comun

hǫbnį́ke
* Mongeta.
# Chorama
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hũmmã
* Aiga.

### Referéncias

* Colin J. Suggett, 2006, Guide d’orthographe tchourama, Ouagadougou, SIL.
# Quapaw
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/hõˈbekːõ/, /hõˈbekːõ/

## Nom comun

hǫbékkǫ
* Correjon.
# Khalaj
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hōt
* Fuòc.

### Variantas dialectalas

* huot

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Gerhard Doerfer, 1988, Grammatik des Chaladsch, Turcologica, Band 4, Wiesbaden, Otto Harrassowitz.
* A. M. Shcherbak, 1997, Xaлaджcкий язык, dins Языки мира, Тюркские языки, p. 470-476, Moscòu, Izdatel'stvo Indrik.
# Yaroame
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/hũka/, /hũka/

## Nom comun

hũka
* Morre.

### Referéncias

* Helder Perri Ferreira et alii, s. d. , Dicionário multimídia, Projeto de documentação da língua ninam.
# Cerma
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hũmma classa 9
* Aiga.

### Referéncias

* Collectiu, 2009, Guide d'orthographe cerma, Banfora, Sous-commission de la langue cerma.
# Ongrés
### Etimologia

Creat a partir de hű ("fidèl, leial") amb lo sufix nominal -ség en foncion de l'armonia vocalica.

### Prononciacion

['hy:ʃe:g]

### Sillabas

hű | ség (2)

## Nom comun

hűség, pl. hűségek

### Traduccions

* fidelitat $^{(oc)}$ femenin
* leialtat $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* hűséges
* hűségeskü
* hűségnyilatkozat
# Quapaw
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/hõˈbe/, /hõˈbe/

## Nom comun

hǫbé
* Mocassin.
# Khotanés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

hūnä femenin
* Sang.

#### Nòta

Lo khotanés s'escriviá amb d'alfabets adaptats de las escrituras brahmi e kharoshti. La transcripcion es aquela qu'es utilizada per los specialistas de las lengas iranianas.

### Referéncias

* Ronald Eric Emmerick, Saka Grammatical Studies, London Oriental Series vol. 20, Londres, Oxford University Press.
# Ongrés
### Etimologia

Creat a partir de hűség ("fidelitat, leialtat") amb lo sufix adjectival -es en foncion de l'armonia vocalica.

### Prononciacion

['hy:ʃe:gɛʃ]

### Sillabas

hű | sé | ges (3)

## Adjectiu

hűséges

### Traduccions

* leial $^{(oc)}$ masculin, leiala $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* hűségeskü
# Chiquitano
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/naˈɲɛs/, /naˈɲɛs/

## Nom comun

nañése
* Carn (aliment).

### Referéncias

* Pierric Sans, 2010, Éléments de sociolinguistique et de phonologie du bésɨro (chiquitano), Mémoire de Master 2, Sciences Du Langage, Université Lumière Lyon 2.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

naćisnyć perfectiu
* Esboçar.

### Mots aparentats

* naćisk

### Conjugason

| Infinitiu | naćisnyć | naćisnyć | naćisnyć | naćisnyć | naćisnyć | naćisnyć |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular |
| masculin | naćisnjeny | naćisnjeny | naćisnjeny |
| femenin | naćisnjena | naćisnjena | naćisnjena |
| neutre | naćisnjene | naćisnjene | naćisnjene |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Present | naćisnu | naćisnješ | naćisnje | naćisnjemy | naćisnjeće | naćisnu | naćisnjemoj | naćisnjetaj naćisnjetej | naćisnjetaj naćisnjetej |
| Preterit | naćisnych | naćisny | naćisny | naćisnychmy | naćisnyšće | naćisnychu | naćisnychmoj | naćisnyštaj naćisnyštej | naćisnyštaj naćisnyštej |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Imperatiu | — | naćisń ! | — | naćisńmy ! | naćisńće ! | — | naćisńmoj ! | naćisńtaj ! naćisńtej ! | — |
| Passat |||||||
| Nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| Masculin | naćisnył | naćisnył | naćisnył | naćisnyli | naćisnyli | naćisnyli | naćisnyłoj | naćisnyłoj | naćisnyłoj | naćisnyłoj |
| Femenin | naćisnyła | naćisnyła | naćisnyła | naćisnyłe | naćisnyłe | naćisnyłe | naćisnyłoj | naćisnyłoj | naćisnyłoj | naćisnyłoj |
| Neutre | naćisnyło | naćisnyło | naćisnyło | naćisnyłe | naćisnyłe | naćisnyłe | naćisnyłoj | naćisnyłoj | naćisnyłoj | naćisnyłoj |
| Nòtas |||||||

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Wunai
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

naŋ³²⁵tioŋ⁴⁴
* Pòrta.

### Variantas dialectalas

* tjuŋ³³

#### Nòta

Forma del dialècte de Xiaoshajiang. Lo mot es transcrich dins una ortografia lingüistica perque la lenga ten pas d'escritura oficiala.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

nazymu
* Acusatiu-instrumental singular de nazyma.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

naćisk masculin
* Esbòç.

### Mots aparentats

* naćisnyć

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del francés nager ("nadar") amb lo sufix verbal -i.

### Prononciacion

['naʤi]
Brasil : escotar « naĝi » França (Tolosa) : escotar « naĝi » França (Vòges) : escotar « naĝi »

### Sillabas

na | ĝi (2)

## Vèrb

naĝi

### Traduccions

* nadar $^{(oc)}$
# Francés
### Etimologia

Del latin vulgar nascĕre, sortit del classic nasci.

### Prononciacion

['nɛtʁ]
França (Lion) : escotar « naître » França (Vòges) : escotar « naître » França (Somain) : escotar « naître »

### Sillabas

naître (1)

## Vèrb

naître

### Variantas dialectalas

* naitre (refòrma ortografica de 1990)

### Traduccions

* nàisser $^{(oc)}$

### Parents

* naissance
* nation
* Nativité
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

nazymy
* Genitiu singular de nazyma.
* Nominatiu-acusatiu plural de nazyma.
# Jino de Youle
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

na³³kho⁴⁴
* Aurelha.

#### Nòta

Lo mot es transcrich dins una ortografia lingüistica perque la lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Jiang Guangyou, 2010, 基诺语参考语法 - Jīnuòyǔ cānkǎo yǔfǎ, Pequin, Zhōngguó shèhuì kēxué chūbǎnshè.
# Wunai
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

naŋ³²⁵qaŋ³²⁵
* Estela.

### Variantas dialectalas

* ã³³kã¹¹
* naŋ³⁵qaŋ³⁵

#### Nòta

Forma del dialècte de Xiaoshajiang. Lo mot es transcrich dins una ortografia lingüistica perque la lenga ten pas d'escritura oficiala.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimoto classa 10
* Plural de imoto.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimfunda classa 10
* Plural de imfunda.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimpala classa 10
* Plural de impala.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimpande classa 10
* Plural de impande.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimpilo classa 10
* Plural de impilo.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimfene classa 10
* Plural de imfene.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimfudu classa 10
* Plural de ufudu.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimilo classa 8
* Plural de isimilo.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimfologo classa 10
* Plural de imfologo.
# Zolo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

izimpi classa 10
* Plural de impi.
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

pisudurche masculin
* Pese.

### Variantas dialectalas

* pisucre (Busachi)
* pisudurchi (Milis)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Prononciacion

/pistu'lets/, /pistu'lets/

## Forma de nom comun

pistolets masculin
* Plural de pistolet

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « pistolets »

### Prononciacion

/pisto'le/, /pisto'le/

## Nom comun

pistolet masculin
* Plural de pistolet
# Occitan
### Etimologia

    De pistolet e mitralhaire.

### Prononciacion

    lengadocian /pituˌlet mitɾaˈʎajɾe/, /pituˌlet mitɾaˈʎajɾe/
    provençau /pituˌle mitʀaˈjajʀe/, /pituˌle mitʀaˈjajʀe/

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pistolet mitralhaire | pistolets mitralhaires |
| [pituˌlet mitɾaˈʎajɾe] | [pituˌlets mitɾaˈʎajɾes] |
pistolet mitralhaire (lengadocian) , (provençau) ; masculin
* Mitralheta

### Variantas dialectalas

* pistolet mitralhader (gascon)

### Derivats

* mitralha
* mitralhadoira
* mitralhar

### Traduccions

| alemand: Maschinenpistole $^{(de)}$ femenin anglés: submachine gun $^{(en)}$ basc: subfusil $^{(eu)}$ catalan: subfusell $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: subfusil $^{(es)}$ masculin francés: mitraillette $^{(fr)}$ femenin italian: mitra $^{(it)}$ portugués: pistola-metralhadora $^{(pt)}$ femenin |
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

pisucre masculin
* Pese.

### Variantas dialectalas

* pisudurche (sard comun)
* pisudurchi (Milis)

#### Nòta

Forma del dialècte de Busachi.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

pisudurchi masculin
* Pese.

### Variantas dialectalas

* pisudurche (sard comun)
* pisucre (Busachi)

#### Nòta

Forma del dialècte de Milis.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Ongrés
### Etimologia

Derivat de piszok ("brutesa, ronha").

### Prononciacion

['piskoʃ]
Luxemborg : escotar « piszkos »

### Sillabas

pisz | kos (2)

## Adjectiu

piszkos

### Sinonims

* koszos
* mocskos

### Traduccions

* brut $^{(oc)}$ masculin, bruta $^{(oc)}$ femenin, ronhós $^{(oc)}$ masculin, ronhosa $^{(oc)}$ femenin

### Antonims

* tiszta
# Catalan
### Etimologia

Del latin pĕctus, pit e la simplificacion de la forma anciana pits, percebuda coma un plural.

### Prononciacion

/pit/, /pit/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pit | pits |
| [pit] | [pits] |
pit masculin
* Pitre.