OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin stagnum.

### Prononciacion

/esˈtaŋko̞/, /esˈtaŋko̞/ França (Bearn) : escotar « estanca »

### Sillabas

es|tan|ca

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| estanca | estancas |
| [esˈtaŋko̞] | [esˈtaŋko̞s] |
estanca femenin
* Pal, forcat, pilar platat al sol o sus un supòrt per empachar quicòm de caire

### Sinonims

* pièja
* espicon

### Traduccions

| alemand: Stütze $^{(de)}$ anglés: prop $^{(en)}$, strut $^{(en)}$, forestay $^{(en)}$, shore $^{(en)}$ basc: iltze $^{(eu)}$ catalan: puntal $^{(ca)}$ | espanhòl: puntal $^{(es)}$, escora $^{(es)}$ francés: étai $^{(fr)}$ italian: puntello $^{(it)}$, sostegno $^{(it)}$ portugués: estaca $^{(pt)}$, escora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

estanca
* Femenin singular de estanc

## Forma de vèrb

estanca
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar

# Catalan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

estanca
* Femenin singular de estanc

## Forma de vèrb

estanca
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar

# Espanhòl
### Prononciacion

/esˈt̪ãŋka/, /esˈt̪ãŋka/

## Forma de vèrb

estanca
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar

# Portugués
### Prononciacion

/esˈt̪ãŋka/, /esˈt̪ãŋka/

## Forma de vèrb

estanca
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar
# Occitan
### Etimologia

D'origina escura. Belèu d'un latin vulgar *stānticāre.

### Prononciacion

/estaŋˈka/, /estaŋˈka/
França (Bearn) - Gascon : escotar « estancar »

## Vèrb

estancar vb.int.
* Arrestar o reténer quicòm, en particular l'aiga.

### Traduccions

| anglés: to stop $^{(en)}$ catalan: estancar $^{(ca)}$ | francés: arrêter $^{(fr)}$, retenir $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | estancar | estancar | estancar | estancar | estancar | estancar |
| Gerondiu | estancant | estancant | estancant | estancant | estancant | estancant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | estancat | estancat | estancat | estancats | estancats | estancats |
| femenin | estancada | estancada | estancada | estancadas | estancadas | estancadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estanqui estanque | estancas | estanca | estancam | estancatz | estancan |
| Imperfach | estancavi | estancavas | estancava | estancàvem | estancàvetz | estancavan |
| Preterit | estanquèri | estanquères | estanquèt | estanquèrem | estanquèretz | estanquèron |
| Futur | estancarai | estancaràs | estancarà | estancarem | estancaretz | estancaràn |
| Condicional | estancariái | estancariás | estancariá | estancariam | estancariatz | estancarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estanque | estanques | estanque | estanquem | estanquetz | estanquen |
| Imperfach | estanquèssi | estanquèsses | estanquès estanquèsse | estanquèssem | estanquèssetz | estanquèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | estanca ! | — | estanquem ! | estancatz ! | — |
| Negatiu | — | estanques pas ! | — | estanquem pas ! | estanquetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

    /estan'dar/, /estan'dar/
França (Bearn) : escotar « estandard »

### Sillabas

es|tan|dard

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estandard | estandards |
| Masculin | [estan'dar] | [estan'dars] |
| Femenin | estandard | estandards |
| Femenin | [estan'dar] | [estan'dars] |
estandard
* Normalizat.
* (Quimia), (mineralogia) Qualifica l’estat d’un compausat quimic tal coma s’encontra dins la natura.
* (linguistica) Que correspond a l’usatge central d´una lenga, al vejaire de las variacions geograficas o socialas.

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| estandard | estandards |
| [estan'dar] | [estan'dars] |
estandard masculin
* Element de referéncia, règla fixada per definir o evaluar un produit, un metòde de trabalh, una quantitat de produire, lo montant d’un budget.
* Modèl, nòrma de fabricacion de seguir dins la realizacion de produits en seria ; çò qu'es confòrme a la nòrm.
** Estandards europèus.
* (elipsi) Estandard telefonic, sistèma permetent de metre en relacion los diferents pòstes d’una installacion telefonica.
** (metonimia) Servici encargat de recebre e orientar las comunicacions telefonicas.
* (analogia) Modèl de referéncia, nòrma adoptada per l’usatge, per un grop de personas.
* (informatica) Que correspond a un usatge majoritari, mas que correspond pas encara a una nòrma.
* (zoologia) Descripcion precisa dels caractèrs d’una raça animala, al respècte d'aqueles que se pòt jutjar de la valor d’un subjècte examinat.
* (musica) Dins la musica, subretot de jazz, tèma fòrca conegut e sovent jogat.

### Sinonims

* nòrma
* referéncia
* modèl

### Derivats

* estandardizacion

### Traduccions

| alemand: Standard $^{(de)}$ anglés: standard $^{(en)}$ catalan: estàndard $^{(ca)}$ espanhòl: estándar $^{(es)}$ | francés: standard $^{(fr)}$ italian: standard $^{(it)}$ basc: estandarra $^{(eu)}$ portugués: padrão $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| estandard | estandards |
| [estan'dar] | [estan'dars] |
estandard masculin
* (vexillologia) Bandièra, subretot militara
* (botanica) Petal serior de las flors de la familhas de las Fabacèas.
* Banc, taulièr per vendre.

### Variantas dialectalas

* estendard

### Sinonims

* bandièra
* pabalhon

### Traduccions

| alemand: Standarte $^{(de)}$, Banner $^{(de)}$, Fahne $^{(de)}$ anglés: standard $^{(en)}$, banner $^{(en)}$ catalan: estendard $^{(ca)}$, senyera $^{(ca)}$ espanhòl: estandarte $^{(es)}$, bandera $^{(es)}$ | francés: étandard $^{(fr)}$ italian: stendardo $^{(it)}$ basc: estandarra $^{(eu)}$ portugués: estandarte $^{(pt)}$, bandeira $^{(pt)}$, pendão $^{(pt)}$, lábaro $^{(pt)}$, pavilhão $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    /estan'dars/, /estan'dars/

## Forma d'adjectiu

estandards
* Plural masculin e femenin de estandard.

## Forma de nom comun 1 e 2

estandards masculin
* Plural de estandard.
# Breton
### Etimologia

    keginañ + -erezh.

### Prononciacion

* AFI : [keɡiˈnɛːrɛs]

## Nom comun

keginerezh masculin
* Cosina, art de preparar los aliments.
# Munsee
### Prononciacion
## Forma de nom comun

kehtáamal inanimat
* Plural de kéhtaam.
# Shawnee
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/keːkilʔsi/, /keːkilʔsi/, /keːkilʔʃi/, /keːkilʔʃi/

## Nom comun

keekilhsi animat
* Taur.

### Referéncias

* David J. Costa, 2013, Borrowing in Southern Great Lakes Algonquian and the History of Potawatomi, Anthropological Linguistics, 55:3, p. 195-233.
# Lehar
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

keeñ
* Fetge.

### Referéncias

* Anonim, 2008, Manuel pour lire et écrire le laalaa, Dakar, Société Internationale de Linguistique.
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir del numeral két ("dos").

### Prononciacion

['kɛdd]

### Sillabas

kedd (1)

## Nom comun

kedd, pl. keddek

### Traduccions

* dimars $^{(oc)}$ masculin
# Shawnee
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/keːkanoʔse/, /keːkanoʔse/, /keːkanoʔʃe/, /keːkanoʔʃe/

## Nom comun

keekanohse animat
* Mula.

### Referéncias

* David J. Costa, 2013, Borrowing in Southern Great Lakes Algonquian and the History of Potawatomi, Anthropological Linguistics, 55:3, p. 195-233.
# Tennet
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| keelang | keelangwa |
keelang
* Leopard.

### Referéncias

* Christine Waag, Adelino Amargira Alingor, Osfaldo Cirino Lomojo, Peter Bartholomeo Loromo , 2011, Tennet Grammar Book, Juba, SIL-South Sudan.
# Breton
### Etimologia

De kegin « cosina » amb lo sufix verbal -añ.

### Prononciacion

/keˈɡinɑ̃/, /keˈɡinɑ̃/

## Vèrb

keginañ
* Cosinar.
# Biangai
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

kebira
* Cap.

### Referéncias

* Anonim, 2011, Biangai Organised phonology Data, Ukarumpa, SIL.
# Breton
### Etimologia
### Prononciacion

['ke:ɡin]

### Sillabas

ke | gin

## Nom comun 1

kegin femenin, plural: keginoù

### Traduccions

* Cosina, membre de l'ostal ont se prepara lo manjar.

### Derivats

* keginañ

# Breton
## Nom comun 2

kegin femenin, plural: kegined

### Prononciacion

['kɛ:ɡin]

### Sillabas

ke | gin

### Traduccions

* gag $^{(oc)}$
# Bayungu
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

jiribarri
* Equidna de nas cort.

### Referéncias

* Albert Burgman, Peter Austin, 2007, Bayungu Dictionary – English-Bayungu Wordlist and Thematic Wordlist, South Hedland, Wangka Maya Pilbara Aboriginal Language Centre.
# Khalaj
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Numeral

jirmi
* Vint.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Gerhard Doerfer, 1988, Grammatik des Chaladsch, Turcologica, Band 4, Wiesbaden, Otto Harrassowitz.
* A. M. Shcherbak, 1997, Xaлaджcкий язык, dins Языки мира, Тюркские языки, p. 470-476, Moscòu, Izdatel'stvo Indrik.
# Wanyjirra
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

jirrji
* Nas.

### Referéncias

* Chikako Senge, 2015, A Grammar of Wanyjirra, a language of Northern Australia, tèsa, Canberra, Australian National University.
# Occitan
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

jiongnai
* Persona del pòble jiongnai.
* Lenga de la familha hmong-mien, parlada dins la provincia de Guangxi en China.

### Variantas ortograficas

* kiong nai

### Traduccions
## Adjectiu

jiongnai
* Relatiu als membres del pòble jiongnai.
* Relatiu a la lenga jiongnai.

### Vejatz tanben

* Mots en jiongnai dins lo Wikiccionari
* jiongnai sus Wikipèdia
# Yinggarda
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

jirripari
* Equidna de nas cort.

### Referéncias

* Alan Dench, 1998, Yingkarta, Munic, Lincom Europa.
# Ganggalida
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ɟirija/, /ɟirija/

## Nom comun

jirriya
* Dingo.

### Referéncias

* Sandra Keen, 1983, Yukulta, dins R. M. W. Dixon e Barry J. Blake (editors), The Handbook of Australian Languages vol 3, Amsterdam, John Benjamins, p. 191-306.
# Occitan
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Locucion nominala

jino de Youle
* Persona del jino de Youle.
* Lenga del grope lolo de la familha tibetobirmana, parlada dins la provincia de Yunnan en China.

### Traduccions
## Locucion adjectivala

jino de Youle
* Relatiu als membres del pòble jino de Youle.
* Relatiu a la lenga jino de Youle.

### Vejatz tanben

* Mots en jino de Youle dins lo Wikiccionari
* jino de Youle sus Wikipèdia
# Volapük
### Etimologia

Bastit a partir de reg ("rei") amb lo prefix feminin ji-.

### Prononciacion

[ʃɪ'reg]

### Sillabas

ji | reg (2)

## Nom comun

jireg, pl. jiregs

### Traduccions

* reina $^{(oc)}$ femenin
# Rembarrnga
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ɟirmaŋaʔ/, /ɟirmaŋaʔ/

## Nom comun

jirrmangah
* Equidna de nas cort.

### Referéncias

* C. Coleman, 1994, Re Djuburlnda Ngena, Darwin, Barunga Press.
# Tiwi
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

jinimuli
* Uèlh.

### Sinonims

* tinkimaga

### Referéncias

* Tiwi Dictionary
# Occitan
### Etimologia

De minjar amb lo sufix -aire.

### Prononciacion

/minˈʒajɾe/, /minˈʒajɾe/ (gascon), /minˈd͡zajʁe/, /minˈd͡zajʁe/ (naut lemosin)
França (Bearn) - Gascon : escotar « minjaire »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | minjaire | minjaires |
| Masculin | [minˈʒajɾe] | [minˈʒajɾes] |
| Femenin | minjaira | minjairas |
| Femenin | [minˈʒajɾo] | [minˈʒajɾos] |
minjaire masculin (gascon) (lemosin)
* Persona que minja.

### Variantas dialectalas

* manjaire
* minjador (gascon)

### Traduccions

| anglés: eater $^{(en)}$ | francés: mangeur $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/minˈd͡za/, /minˈd͡za/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | minjat | minjats |
| Masculin | [minˈd͡za] | [minˈd͡za] |
| Femenin | minjada | minjadas |
| Femenin | [minˈd͡zado] | [minˈd͡zadaː] |
(lemosin) minjats
* Participi passat masculin plurau de minjar.
# Abenaqui de l'oèst
### Etimologia

Del francés minou.

### Prononciacion

/minois/, /minois/

## Nom comun

minoiz
* Chat.

### Referéncias

* Gordon M. Day, 1964, A St. Francis Abenaki Vocabulary, International Journal of American Linguistics, 30:4, pp. 371-392.
# Bunuba
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

minju
* Dent.

### Referéncias

* Alan Rumsey, 2000, Bunuba, dins R M W Dixon e Barry J Blake (editors), The Handbook of Australian Languages vol 5: Grammatical sketches of Bunuba, Ndjebbana and Kugu Nganhcara, Melbourne, Oxford University Press, p. 35-152.
# Occitan
### Prononciacion

/minˈʒajɾos/, /minˈʒajɾos/

## Forma de nom comun

minjairas (gascon)
* Femenin plurau de minjaire.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *manducare.

### Prononciacion

/minˈd͡za/, /minˈd͡za/ (lemosin), /mjinˈd͡za/, /mjinˈd͡za/ (auvernhat)
França (Bearn) - Gascon : escotar « minjar »

### Sillabas

min | jar

## Vèrb

minjar (gascon) (lemosin) (auvernhat)
* Ingerir d'aliments solides o semi-solides.

### Variantas dialectaus

* manjar (lengadocian), (provençau), (auvernhat)

## Nom comun

minjar masculin
* Aliment solid.

### Traduccions

| alemand: essen $^{(de)}$ anglés: to eat $^{(en)}$ afrikaans: eet $^{(af)}$ azèri: yemək $^{(az)}$ basc: jan $^{(eu)}$ catalan: menjar $^{(ca)}$ espanhòl: comer $^{(es)}$ esperanto: manĝi $^{(eo)}$ | francés: manger $^{(fr)}$ italian: mangiare $^{(it)}$ neerlandés: eten $^{(nl)}$ ongrés: eszik $^{(hu)}$ romanés: a mânca $^{(ro)}$ sicilian: manciari $^{(scn)}$ turc: yemek $^{(tr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | minjar | minjar | minjar | minjar | minjar | minjar |
| Gerondiu | minjant | minjant | minjant | minjant | minjant | minjant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | minjat | minjat | minjat | minjats | minjats | minjats |
| femenin | minjada | minjada | minjada | minjadas | minjadas | minjadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | minge | minjas | minja | minjam | minjatz | minjan mingen |
| Imperfach | minjava | minjavas minjaves | minjava | minjavam minjavem | minjavatz minjavetz | minjavan minjaven |
| Preterit | mingei | mingeras mingeres | minget | mingeram mingerem | mingeratz mingeretz | mingeren |
| Futur | minjarai | minjaras | minjará | minjarem | minjaretz | minjaran |
| Condicional | minjariá | minjarias | minjariá | minjariam | minjariatz | minjarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | minge | minges | minge | mingem | mingetz | mingen |
| Imperfach | mingessa | mingessas | mingessa | mingessam mingessem | mingessatz | mingessan mingessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | minja ! | — | minjam ! | minjatz ! | — |
| Negatiu | — | minjas pas ! | — | minjam pas ! | minjatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/minˈd͡za/, /minˈd͡za/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | minjat | minjats |
| Masculin | [minˈd͡za] | [minˈd͡za] |
| Femenin | minjada | minjadas |
| Femenin | [minˈd͡zado] | [minˈd͡zadaː] |
(lemosin) minjat
* Participi passat masculin singular de minjar.
# Occitan
### Prononciacion

/minˈʒajɾes/, /minˈʒajɾes/ (gascon)

## Forma de nom comun

minjaires (gascon) (lemosin)
* Masculin plurau de minjaire.
# Occitan
### Prononciacion

/mind͡zajˈʁi/, /mind͡zajˈʁi/, /mind͡zejˈʁi/, /mind͡zejˈʁi/

## Forma de nom comun

minjairitz (lemosin)
* Femenin singular de minjaire.
* Femenin plurau de minjaire.
# Occitan
### Etimologia

Del latin minor.

### Prononciacion

/miˈnu/, /miˈnu/ França (Bearn) : escotar « minor »

### Sillabas

mi|nor

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | minor | minors |
| Masculin | [miˈnu] | [miˈnus] |
| Femenin | minora | minoras |
| Femenin | [miˈnuɾo̞] | [miˈnuɾo̞s] |
minor
* Mai pichon.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| minor | minors |
| [miˈnu] | [miˈnus] |
minor masculin (al femenin: minora)
* (drech) Persona qu'a pas atenh l'atge de la majoritat.

### Variantas

* menor

### Antonims

* major
* màger

### Parents

* minorar

### Traduccions

| alemand: anglés: minor $^{(en)}$ catalan: menor $^{(ca)}$ corean: espanhòl: menor $^{(es)}$ francés: mineur $^{(fr)}$ italian: minore $^{(it)}$ | lituanian: ongrés: neerlandés: minderjarige $^{(nl)}$ portugués: menor $^{(pt)}$ romanés: sicilian: minuri $^{(scn)}$ ucraïnian: |

# Anglés
### Etimologia

Del latin minor.

### Prononciacion

/maɪnə(ɹ)/, /maɪnə(ɹ)/

### Sillabas

mi|nor

## Adjectiu

minor
* minor $^{(oc)}$

## Nom comun

minor (Plural: minors)
* minaire $^{(oc)}$
* minor $^{(oc)}$
# Volapük
### Etimologia

A partir de l'alemand Februar amb lo sufix -ul (de mul, "mes").

### Prononciacion

[fe'bul]

### Sillabas

fe | bul (2)

## Nom comun

febul, pl. febuls

### Traduccions

* febrièr $^{(oc)}$ masculin
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin Februarius ("mes de la purificacion").

### Prononciacion

[fe'βrero]
França (París) : escotar « febrero »

### Sillabas

fe | bre | ro (3)

## Nom comun

febrero masculin

### Traduccions

* febrièr $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De fèbre amb lo sufix -ós.

### Prononciacion

/feˈβɾus/, /feˈβɾus/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « febrós »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | febrós | febroses |
| Masculin | [feˈβɾus] | [feˈβɾuzes] |
| Femenin | febrosa | febrosas |
| Femenin | [feˈβɾuzo] | [feˈβɾuzos] |
febrós masculin
* Que ten de la fèbre.

### Variantas dialectalas

* feuros (lemosin)
* frebós (gascon)
* frebassut (gascon)
* afebrit (vivaroaupenc)
# Esperanto
### Etimologia

Del latin Februarius amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[fe'brwaro]
França (Tolosa) : escotar « februaro »

### Sillabas

fe | brua | ro (3)

## Nom comun

februaro

### Traduccions

* febrièr $^{(oc)}$ masculin
# Ongrés
### Etimologia

Probablament manlevat a l'alemand Februar.

### Prononciacion

['fɛbrua:r]

### Sillabas

fe | bru | ár (3)

## Nom comun

február, pl. februárok

### Traduccions

* febrièr $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

Del latin Februarius « mes de la purificacion ».

### Prononciacion

/feˈβɾjɛ/, /feˈβɾjɛ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « febrièr »

### Sillabas

fe | brièr (2)

## Nom comun

febrièr masculin
* Segond mes de l'annada, entre genièr e març.

### Variantas dialectalas

* febrier (provençal), (lemosin), (vivaroalpenc)
* heurèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Februar $^{(de)}$ masculin anglés: February $^{(en)}$ bulgar: февруари $^{(bg)}$ catalan: febrer $^{(ca)}$ masculin chèc: únor $^{(cs)}$ danés: februar $^{(da)}$ espanhòl: febrero $^{(es)}$ esperanto: februaro $^{(eo)}$ francés: février $^{(fr)}$ masculin francoprovençau/arpitan: fevriér $^{(frp)}$ masculin grèc: Φεβρουάριος $^{(el)}$ italian: febbraio $^{(it)}$ masculin | lituanian: vasaris $^{(lt)}$ neerlandés: februari $^{(nl)}$ masculin ongrés: február $^{(hu)}$ polonés: luty $^{(pl)}$ portugués: fevereiro $^{(pt)}$ romanés: februarie $^{(ro)}$ rus: февраль $^{(ru)}$ sicilian: frivaru $^{(scn)}$ suedés: februari $^{(sv)}$ ucraïnian: лютий $^{(uk)}$ volapük: febul $^{(vo)}$ |
| Precedit per genièr | Meses de l'annada | Seguit per març |
# Romanés
### Etimologia

Del latin Februarius ("mes de la purificacion").

### Prononciacion

[febru'arije] escotar « februarie »

## Nom comun

februarie masculin

### Traduccions

* febrièr
# Neerlandés
### Etimologia

Del latin mensis Februarius.

### Prononciacion

[febryˈwari]

### Sillabas

fe | bru | a | ri (4)

## Nom comun

februari masculin

### Traduccions

* febrièr $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin Februarius « mes de la purificacion ».

### Prononciacion

/feˈbrjej/, /feˈbrjej/ (lemosin)

### Sillabas

fe | brier (2)

## Nom comun

febrier masculin (provençau) , (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Segond mes de l'annada, entre genier e març.

### Variantas dialectalas

* febrièr (lengadocian)
* heurèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Februar $^{(de)}$ masculin anglés: February $^{(en)}$ bulgar: февруари $^{(bg)}$ catalan: febrer $^{(ca)}$ masculin chèc: únor $^{(cs)}$ danés: februar $^{(da)}$ espanhòl: febrero $^{(es)}$ esperanto: februaro $^{(eo)}$ francés: février $^{(fr)}$ masculin francoprovençau/arpitan: fevriér $^{(frp)}$ masculin grèc: Φεβρουάριος $^{(el)}$ italian: febbraio $^{(it)}$ masculin | lituanian: vasaris $^{(lt)}$ neerlandés: februari $^{(nl)}$ masculin ongrés: február $^{(hu)}$ polonés: luty $^{(pl)}$ portugués: fevereiro $^{(pt)}$ romanés: februarie $^{(ro)}$ rus: февраль $^{(ru)}$ sicilian: frivaru $^{(scn)}$ suedés: februari $^{(sv)}$ ucraïnian: лютий $^{(uk)}$ volapük: febul $^{(vo)}$ |
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del latin febris ("fèbre") amb lo sufix nominal -o.

### Prononciacion

['febro]

### Sillabas

fe | bro (2)

## Nom comun

febro, pl. febroj

### Traduccions

* fèbre $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* febra
* febri
# Occitan
### Prononciacion

/ˈlawvãⁿ/, /ˈlawvãⁿ/

## Forma de vèrb

(lemosin) lauvam
* Prumiera persona dau plurau au present de l'indicatiu de lauvar.
# Occitan
### Prononciacion

/lawˈvãⁿ/, /lawˈvãⁿ/

## Forma de vèrb

(lemosin) lauvan
* Tresena persona dau plurau au present de l'indicatiu de lauvar.

### Variantas dialectalas

* lauven
# Occitan
### Prononciacion

/ˈlawvaː/, /ˈlawvaː/

## Forma de vèrb

(lemosin) lauvas
* Segonda persona dau singular au present de l'indicatiu de lauvar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈlawvaː/, /ˈlawvaː/

## Forma de vèrb

(lemosin) lauvatz
* Segonda persona dau plurau au present de l'indicatiu de lauvar.
# Occitan
### Prononciacion

/lawˈva/, /lawˈva/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | lauvat | lauvats |
| Masculin | [lawˈva] | [lawˈva] |
| Femenin | lauvada | lauvadas |
| Femenin | [lawˈvado] | [lawˈvadaː] |
(lemosin) lauvat
* Participi passat masculin singular de lauvar.