OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin castellum, «castèl».

### Prononciacion

['kastros]

### Sillabas

Cas | tras (2)

## Nom pròpri

Castras femenin
* Vila d'Occitània situada dins lo departament de Tarn.

### Derivats

* castrés, castresa (gentilici)

### Traduccions

* francés : Castres $^{(fr)}$

### Referéncias

* Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des pays occitans, Éditions Sud Ouest, 2007 (ISBN 978-2-87901-808-9)

### Vejatz tanben

* Castras sus Wikipèdia
# Espanhòl
### Etimologia

Del catalan Catalunya

### Prononciacion

[kata'luɲa]

### Sillabas

Ca | ta | lu | ña (4)

## Nom pròpri

Cataluña femenin

### Traduccions

* Catalonha $^{(oc)}$

### Parents

* catalán, -ana
# Anglés
### Etimologia

    De Catalan amb lo sufix -ness.

## Nom comun

Catalanness
* Catalanitat.
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[kətə'luɲə] (oriental), [kata'luɲa] (occidental)

### Sillabas

Ca | ta | lu | nya (4)

## Nom pròpri

Catalunya femenin

### Traduccions

* Catalonha $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin castella, «castèls».

### Prononciacion

[kas'teʎo]

### Sillabas

Cas | te | lha (3)

## Nom pròpri

Castelha femenin
* Ancian reialme de la Peninsula Iberica.
* Region d'Espanha que s'espand sus la Meseta, al centre e al nòrd de la Peninsula Iberica, limitada per Andalosia al sud, Cantàbria e Astúrias al nòrd.

### Derivats

* castelhan, castelhana

#### Locucions derivadas

* Castelha e Leon
* Castelha-La Mancha
* Castelha la Nòva
* Castelha la Vièlha

### Traduccions

* anglés : Castile $^{(en)}$
* catalan : Castella $^{(ca)}$
* espanhòl : Castilla $^{(es)}$
* francés : Castille $^{(fr)}$
* italian : Castiglia $^{(it)}$
* portugués : Castela $^{(pt)}$

### Referéncias

* Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan, Trabucaire, 2011

### Vejatz tanben

* Castelha sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

Veire castilhon e Gard.

### Prononciacion

[kasti'jun‿de‿gar] (provençau)

### Sillabas

Cas | ti | lhon | de | Gard (5)

## Nom pròpri

Castilhon de Gard masculin
* Vilatge de Lengadòc situat dins lo departament de Gard.

### Traduccions

* francés : Castillon-du-Gard $^{(fr)}$

### Vejatz tanben

* Castilhon de Gard sus Wikipèdia
# Portugués
### Etimologia

Del catalan Catalunya

### Prononciacion

[kɐtɐ'luɲɐ]

### Sillabas

Ca | ta | lu | nha (4)

## Nom pròpri

Catalunha femenin

### Traduccions

* Catalonha $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'ducharem (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau au futur de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'duchariam (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau au condicionau de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'ducharian (lemosin)
* Tresesma persona dau plurau au condicionau de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'duchará (lemosin)
* Tresesma persona dau singular au futur de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'ducharan (lemosin)
* Tresesma persona dau plurau au futur de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'ducharias (lemosin)
* Segonda persona dau singular au condicionau de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'duchariatz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau au condicionau de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'ducharetz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau au futur de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'duchariá (lemosin)
* Prumiera persona dau singular au condicionau de l'indicatiu de 'duchar.
* Tresesma persona dau singular au condicionau de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

'ducharas (lemosin)
* Segonda persona dau singular au futur de l'indicatiu de 'duchar.
# Occitan
### Etimologia

    Del kirguiz Кыргызстан.

### Prononciacion

[kirɣizisˈta]

### Sillabas

Kir I gui | zis | tan (4)

## Nom pròpri

Kirguizistan masculin
* País d'Asia centrala situat entre China, Cazacstan, Ozbequistan e Tadgiquistan.

### Derivats

* kirguiz, kirguiza

### Traduccions

* anglés : Kyrgyzstan $^{(en)}$
* catalan : Kirguizistan $^{(ca)}$
* espanhòl : Kirguizistán $^{(es)}$, Kirguistán $^{(es)}$
* francés : Kirghizistan $^{(fr)}$
* italian : Kirghizistan $^{(it)}$, Chirghizistan $^{(it)}$
* portugués : Quirguistão $^{(pt)}$

### Referéncias

* Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan, Trabucaire, 2011
# Alemand
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir del vèrb kleben ("pegar") e de Stoff ("substància").

### Prononciacion

['kle:pˌʃtɔf]

### Sillabas

Kleb | stoff (2)

## Nom comun

Klebstoff masculin, pl. Klebstoffe

### Traduccions

* pega $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* Kontaktklebstoff
* Nassklebstoff
* Schmelzklebstoff
# Alemand
### Etimologia

Del nautalemand mejan klōster, vengut del nautalemand ancian klōstar, adaptacion del latin claustrum.

### Prononciacion

['klo:stɐ]

### Sillabas

Klos | ter (2)

## Nom comun

Kloster neutre, pl. Klöster

### Traduccions

* monastèri $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

| Klosteranlage Klosterbibliothek Klosterbruder Klostergarten Klostergebäude Klosterhof Klosterkeller Klosterkipferl Klosterkirche klösterlich | Klostermauer Klosterpforte Klosterregel Klosterschänke Klosterschenke Klosterschule Klosterschüler Klosterschülerin Klosterzelle |
# Alemand
### Etimologia

Manlevat al latin commūnicātiō.

### Prononciacion

[kɔmunika'tsi̯o:n]

### Sillabas

Kom | mu | ni | ka | ti | on (6)

## Nom comun

Kommunikation femenin, pl. Kommunikationen

### Traduccions

* comunicacion $^{(oc)}$

### Derivats

| Bürokommunikation Kommunikationsforschung Kommunikationsstörung Kommunikationstheorem Kommunikationstheorie | Kommunikationswirtschaft Massenkommunikation Metakommunikation Telekommunikation |
# Alemand
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de Kloben e de Lauch ("pòrre").

### Prononciacion

['knoːplaʊ̯x]

### Sillabas

Knob | lauch (2)

## Nom comun

Knoblauch masculin, pl. Knoblauche

### Traduccions

* alh $^{(oc)}$
# Alemand
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

Konkubinat /das/, /das/ neutre (plural : Konkubinate)
| Singular | Plural |
| das Konkubinat | die Konkubinate |
| {{{3}}} | {{{4}}} |
| {{{5}}} | {{{6}}} |
| {{{7}}} | {{{8}}} |
    <exemple>.

### Traduccions

* occitan : lo concubinatge
# Alemand
### Etimologia

Del naut-alemand mejan kopf, vengut del naut alemand ancian chopf.

### Prononciacion

    /kɔpf/, /kɔpf/
    Alemanha (Berlin) : escotar « Kopf »
    escotar « Kopf »
    Alemanha (Berlin) : escotar « Kopf »

## Nom comun

Kopf masculin, plural : Köpfe
* Cap.

### Derivats

| Briefkopf Kopfarbeit Kopfbahnhof Kopfball köpfen Kopfende Kopfform Kopffüßler Kopfgeburt Kopfgeld Kopfgras Kopfhaar Kopfhörer Kopfjäger Kopfkissen kopflastig Kopflaus kopflos Kopfnuss Kopfputz Kopfrechnen | Kopfsalat kopfscheu Kopfschmerz Kopfschuss Kopfschütteln Kopfsprung Kopfstand Kopfsteinpflaster Kopfstand Kopfsteuer Kopfstimme Kopftuch Kopfweh Kopfzahl Kopfzeile Kopfzerbrechen Schrumpfkopf Stecknadelkopf Totenkopf |
# Alemand
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de Kirsche ("cerièra") e de Baum ("arbre").

### Prononciacion

['kɪʁʃbaʊ̯m]

### Sillabas

Kirsch | baum

## Nom comun

Kirschbaum neutre, pl. Kirschbäume

### Traduccions

* cerièr $^{(oc)}$ masculin

### Parents

* Kirsche
# Alemand
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

Kirsche /die/, /die/ femenin (plural : Kirschen)
| Singular | Plural |
| die Kirsche | die Kirschen |
| {{{3}}} | {{{4}}} |
| {{{5}}} | {{{6}}} |
| {{{7}}} | {{{8}}} |
    <exemple>.

### Traduccions

* cerièra $^{(oc)}$

### Derivats

* Kirschbaum
# Alemand
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

Konkubine /die/, /die/ femenin (plural : Konkubinen)
| Singular | Plural |
| die Konkubine | die Konkubinen |
| {{{3}}} | {{{4}}} |
| {{{5}}} | {{{6}}} |
| {{{7}}} | {{{8}}} |
    <exemple>.

### Traduccions

* occitan : la concubina
# Catalan
## Forma de vèrb

abeuraren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb abeurar.
# Gaelic escocés
### Etimologia

De l'irlandés ancian aub, del protoceltic *abon-. Comparar lo galés afon. Vengut del protoindoeuropèu *h₂eb- « aiga ».

### Prononciacion
## Nom comun

abhainn femenin, plural : aibhnichean
* Flume.

# Gaelic irlandés
### Etimologia

De l'irlandés ancian aub, del protoceltic *abon-. Comparar lo galés afon. Vengut del protoindoeuropèu *h₂eb- « aiga ».

### Prononciacion

/əunʲ/, /əunʲ/ (Munster), /əun̠ʲ/, /əun̠ʲ/ (Connacht), /oːn̠ʲ/, /oːn̠ʲ/ (Ulster)
Republica d'Irlanda (Irlanda) : escotar « abhainn »

## Nom comun

abhainn femenin, plural : aibhneacha, aibhne
* Flume.
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

abiadi masculin (vallader)
* Felen.

### Variantas dialectalas

* biadi (sursilvan)
* bieadi (sutsilvan)
* beadi (surmiran)
* abiedi (puter)
# Anglés
### Prononciacion
## Forma de vèrb

abhors
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de to abhor.
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

abiadia femenin (vallader)
* Felena.

### Variantas dialectalas

* biadia (sursilvan)
* bieadia (sutsilvan)
* beadia (surmiran)
* abiedgia (puter)
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

abiedgia femenin (puter)
* Felena.

### Variantas dialectalas

* biadia (sursilvan)
* bieadia (sutsilvan)
* beadia (surmiran)
* abiadia (vallader)
# Occitan
### Etimologia

    Del latin habilis

### Prononciacion

/aˈβil/, /aˈβil/, provençau /aˈbil/, /aˈbil/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | abil | abils |
| Masculin | [aˈβil] | [aˈβils] |
| Femenin | abila | abilas |
| Femenin | [aˈβilo̞] | [aˈβilo̞s] |
abil
* Adrech ; que fa çò qu’entrepren amb soplesa.
* (per extension) Que se fa amb adreça, avec soplesa.
* Sabent, intelligent, plen d'experiéncia.

### Variantas dialectalas

* abile

### Sinonims

* biaissut
* adrech

### Derivats

* abilament
* abiletat / abilesa
* abilitacion
* abilitar

### Traduccions

| alemand: anstellig $^{(de)}$, behende $^{(de)}$, fix $^{(de)}$, geschickt $^{(de)}$, geübt $^{(de)}$, gewandt $^{(de)}$ anglés: skillful $^{(en)}$, skilful $^{(en)}$, deft $^{(en)}$ ; adroit $^{(en)}$, able $^{(en)}$, proficient $^{(en)}$, capable $^{(en)}$, handy $^{(en)}$, skilled $^{(en)}$, smart $^{(en)}$, adept $^{(en)}$, accomplished $^{(en)}$ basc: trebe $^{(eu)}$ catalan: destre $^{(ca)}$, hàbil $^{(ca)}$, llest $^{(ca)}$ | espanhòl: diestro $^{(es)}$, hábil $^{(es)}$ francés: habile $^{(fr)}$ italian: abile $^{(it)}$, destro $^{(it)}$, lesto $^{(it)}$, sveglio $^{(it)}$, bravo $^{(it)}$ portugués: ágil $^{(pt)}$, hábil $^{(pt)}$, jeitoso $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

abeuraves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb abeurar.
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

abiedi masculin (puter)
* Felen.

### Variantas dialectalas

* biadi (sursilvan)
* bieadi (sutsilvan)
* beadi (surmiran)
* abiadi (vallader)
# Occitan
### Prononciacion

/aˈβilo̞/, /aˈβilo̞/, provençau /aˈbilo̞/, /aˈbilo̞/

## Forma d'adjectiu

abila
* femenin singular de abil / abile
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèrem
* Primièra persona del plural al preterit de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèretz
* Segonda persona del plural al preterit de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion

/aðumeɾˈd͡ʒiðos/, /aðumeɾˈd͡ʒiðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | adomergit | adomergits |
| Masculin | [aðumeɾˈd͡ʒit] | [aðumeɾˈd͡ʒits] |
| Femenin | adomergida | adomergidas |
| Femenin | [aðumeɾˈd͡ʒiðo] | [aðumeɾˈd͡ʒiðos] |
adomergidas
* Participi passat femenin plural de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguères
* Segonda persona del singular al preterit de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèri
* Primièra persona del singular al preterit de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèron
* Tresena persona del plural al preterit de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèsse
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de adomergir.
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèssem
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèsses
* Segonda persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de adomergir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

adomergiguèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de adomergir.
# Francés
### Prononciacion

França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « adjectifs »

### Prononciacion

/adʒɛktif/, /adʒɛktif/

## Forma d'adjectiu

adjectifs
* Masculin plurau de adjectif.

## Forma de nom comun

adjectifs masculin
* Plurau de adjectif.
# Francés
### Prononciacion

/adʒɛktiva/, /adʒɛktiva/

## Forma de vèrb

adjectiva
* Tresau persona deu singular au passat simple de l'indicatiu de adjectiver.
# Anglés
### Prononciacion

/ˈædʒɪktɪvz/, /ˈædʒɪktɪvz/

## Forma de nom comun

adjectives
* Plurau de adjective.

# Francés
### Prononciacion

Canadà (Shawinigan) : escotar « adjectives »

### Prononciacion

/adʒɛktiv/, /adʒɛktiv/

## Forma d'adjectiu

adjectives
* Feminin plurau de adjectif.

## Forma de vèrb

adjectives
* Dusau persona deu singular au present de l'indicatiu de adjectiver.
* Dusau persona deu singular au present deu subjontiu de adjectiver.
# Ladin
### Etimologia

Del latin adjūtāre.

### Prononciacion
## Vèrb

adià
* Ajudar.

### Variantas dialectalas

* judé (Val Gardena)
* daidé (fodom), (Val Badia)
* didèr (fassan)
* daidà (Selvan)
* dià (ampezan)

#### Nòta

Forma del dialècte d'Oltrechiusa.

### Referéncias

* Dizionario Ladino d'Oltrechiusa - Italiano
# Anglés
### Etimologia

Deu francés ancian adjectif, deu latin adjectium.

### Prononciacion

/ˈædʒɪktɪv/, /ˈædʒɪktɪv/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| adjective | adjectives |
| [ˈædʒɪktɪv] | [ˈædʒɪktɪvz] |
adjective

### Traduccions

* adjectiu

# Francés
### Prononciacion

Canadà (Shawinigan) : escotar « adjective »

### Prononciacion

/adʒɛktiv/, /adʒɛktiv/

## Forma d'adjectiu

adjective
* Feminin singular de adjectif.

## Forma de vèrb

adjective
* Prumèra persona deu singular au present de l'indicatiu de adjectiver.
* Tresau persona deu singular au present de l'indicatiu de adjectiver.
* Prumèra persona deu singular au present deu subjontiu de adjectiver.
* Tresau persona deu singular au present deu subjontiu de adjectiver.
* Dusau persona deu singular a l'imperatiu de adjectiver.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin adjacens, de adjacere, « èsser situat al ras »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ad͡ʒaˈsen/, /ad͡ʒaˈsen/
    provençau /ad͡ʒaˈsẽⁿ/, /ad͡ʒaˈsẽⁿ/

### Sillabas

a|dja|cent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | adjacent | adjacents |
| Masculin | [ad͡ʒaˈsen] | [ad͡ʒaˈsens] |
| Femenin | adjacenta | adjacentas |
| Femenin | [ad͡ʒaˈsento̞] | [ad͡ʒaˈsento̞s] |
adjacent
* Qu'es tocant, al costat, al ras.

### Parents

* adjacéncia

### Sinonims

* atenent
* contigú

### Traduccions

| alemand: hintereinanderliegend $^{(de)}$, angrenzend $^{(de)}$, nebenan gelegen $^{(de)}$ anglés: adjacent $^{(en)}$ basc: catalan: adjacent $^{(ca)}$ | espanhòl: adjacente $^{(es)}$ francés: adjacent $^{(fr)}$ italian: adiacente $^{(it)}$ portugués: adjacente $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin adjacens, de adjacere, « èsser situat al ras »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ad͡ʒaˈsen/, /ad͡ʒaˈsen/
    provençau /ad͡ʒaˈsẽⁿ/, /ad͡ʒaˈsẽⁿ/

### Sillabas

a|dja|cent

## Adjectiu

adjacent
* adjacent $^{(oc)}$.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin adjacens, de adjacere, « èsser situat al ras »

### Prononciacion

    Oriental: central /ədʒəˈsen/, /ədʒəˈsen/, balear /ədʒəˈsent/, /ədʒəˈsent/, /ədʒəˈsen/, /ədʒəˈsen/
    Occidental: nord-occidental /add͡ʒaˈsen/, /add͡ʒaˈsen/, valencian /add͡ʒaˈsent/, /add͡ʒaˈsent/, /add͡ʒaˈsen/, /add͡ʒaˈsen/

### Sillabas

a|dja|cent

## Adjectiu

adjacent masculin o femenin, (plurals: adjacents)
* adjacent $^{(oc)}$.

# Francés
### Etimologia

    Del latin adjacens, de adjacere, « èsser situat al ras »

### Prononciacion

    /adʒasɑ̃/, /adʒasɑ̃/

### Sillabas

a|dja|cent

## Adjectiu

adjacent
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | adjacent | adjacents |
| Masculin | [adʒasɑ̃] | [adʒasɑ̃] |
| Femenin | adjacente | adjacentes |
| Femenin | [adʒasɑ̃t] | [adʒasɑ̃t] |
* adjacent $^{(oc)}$.
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de adjectif.

### Prononciacion

[adjɛctive]
França : escotar « adjectiver » França (Somain) : escotar « adjectiver »

### Sillabas

ad | jec | ti | ver (4)

## Vèrb

adjectiver (v. tr.)

### Traduccions

* adjectivar $^{(oc)}$

### Derivats

* adjectivable
* adjectivation
# Francés
### Prononciacion

/adʒɛktiva/, /adʒɛktiva/

## Forma de vèrb

adjectivas
* Dusau persona deu singular au passat simple de l'indicatiu de adjectiver.
# Occitan
### Prononciacion

/afaˈmats/, /afaˈmats/

## Forma d'adjectiu

afamats
* Masculin plural de afamat.

# Catalan
### Prononciacion

/əfəˈmats/, /əfəˈmats/

## Forma d'adjectiu

afamats
* Masculin plural de afamat.
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb afanar amb lo sufix -ador..

### Prononciacion

[afana'δu]

### Sillabas

a | fa | na | dor (4)

## Nom comun

afanador masculin (femenin: afanadoira)
* Obrièr que trabalha amb sos braces.

### Traduccions

* anglés: unskilled worker $^{(en)}$
* catalan: manobre $^{(ca)}$
* espanhòl: bracero $^{(es)}$
* francés: manœuvre $^{(fr)}$
* italian: manovale $^{(it)}$, bracciante $^{(it)}$
* sicilian: manuvali $^{(scn)}$
# Yelogu
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

afaka
* Òs.

### Referéncias

* Anonim, 2004, Yelogu Organised phonology Data, manuscrit, Ukarumpa, SIL International.
# Occitan
### Etimologia

De afamar.

### Prononciacion

/afaˈmat/, /afaˈmat/

### Sillabas

a | fa | mat

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | afamat | afamats |
| Masculin | [afaˈmat] | [afaˈmats] |
| Femenin | afamada | afamadas |
| Femenin | [afaˈmaðo] | [afaˈmaðos] |
afamat masculin
* Qu'a fam.

### Variantas dialectalas

* ahamat (gascon)
* ahamiat (gascon)
* aganit (gascon)
* famgalat (lemosin)
* famgalit (lemosin)
* famguenit (lemosin)

### Traduccions

| alemand: hungrig $^{(de)}$ anglés: hungry $^{(en)}$ catalan: afamat $^{(ca)}$ espanhòl: hambriento $^{(es)}$ | francés: affamé $^{(fr)}$ inuktitut : ᑳᒃᑐᖅ $^{(iu)}$, kaaktuq $^{(iu)}$ italian: affamato $^{(it)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De afamar.

### Prononciacion

/əfəˈmat/, /əfəˈmat/
Espanha (Barcelona) : escotar « afamat »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | afamat | afamats |
| Masculin | [əfəˈmat] | [əfəˈmats] |
| Femenin | afamada | afamades |
| Femenin | [əfəˈmaðə] | [əfəˈmaðəs] |
afamat masculin
* Afamat.

### Sinonims

* famolenc
# Occitan
### Etimologia

    Veire afanar

### Prononciacion

    lengadocian /aˈfan/, /aˈfan/
    provençau /aˈfãⁿ/, /aˈfãⁿ/

## Nom comun

afan (lengadocian) , (gascon) ; masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| afan | afans |
| [aˈfan] | [aˈfans] |
* Trabalh penós.
* Cocha
* (provençau) Pena

### Variantas dialectalas

* ahan (gascon)

### Parents

* afanador
* afanaire
* afanament
* afanant
* afanar
* afanatge
# Chickasaw
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

afama
* Encontrar.
# Occitan
### Prononciacion

/afaˈmaðo/, /afaˈmaðo/

## Forma d'adjectiu

afamada
* Femenin singular de afamat.

# Catalan
### Prononciacion

/əfəˈmaðə/, /əfəˈmaðə/

## Forma d'adjectiu

afamada
* Femenin singular de afamat.
# Occitan
### Prononciacion

/afaˈmaðos/, /afaˈmaðos/

## Forma d'adjectiu

afamadas
* Femenin plural de afamat.
# Catalan
## Forma de vèrb

afalconà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb afalconar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

afecté
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb afectar.
# Catalan
### Etimologia

Del latin affectio.

### Prononciacion

/əfəksiˈo/, /əfəksiˈo/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| afecció | afeccions |
| [əfəksiˈo] | [əfəksiˈons] |
afecció femenin
* Afeccion.

### Derivats

* afeccionar
# Occitan
### Prononciacion

/afettyˈuzo/, /afettyˈuzo/
França (Bearn) : escotar « afectuosa »

## Forma d'adjectiu

afectuosa
* Femenin singular de afectuós.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de afeccion amb lo sufix adjectival -ós.

### Prononciacion

/afettyˈus/, /afettyˈus/
França (Bearn) : escotar « afectuós »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | afectuós | afectuoses |
| Masculin | [afettyˈus] | [afettyˈuzes] |
| Femenin | afectuosa | afectuosas |
| Femenin | [afettyˈuzo] | [afettyˈuzos] |
afectuós masculin
* Qu'es plen d'afeccion.

### Traduccions

| anglés: affectionate $^{(en)}$ catalan: afectuós $^{(ca)}$ | espanhòl: afectuoso $^{(es)}$ francés: affectueux $^{(fr)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Derivat de afecció amb lo sufix adjectival -ós.

### Prononciacion

/əfəktuˈos/, /əfəktuˈos/ (oriental), /afektuˈos/, /afektuˈos/ (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « afectuós »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | afectuós | afectuosos |
| Masculin | [əfəktuˈos] | [əfəktuˈozus] |
| Femenin | afectuosa | afectuoses |
| Femenin | [əfəktuˈozə] | [əfəktuˈozəs] |
afectuós masculin
* Afectuós.
# Occitan
### Prononciacion

/afeˈtsjus/, /afeˈtsjus/

## Forma de nom comun

afeccions femenin
* Plural de afeccion.

# Catalan
### Prononciacion

/əfəksiˈons/, /əfəksiˈons/

## Forma de nom comun

afeccions femenin
* Plural de afecció.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin affectatio « recerca, quista, objectiu ».

### Prononciacion

/afettaˈsju/, /afettaˈsju/, provençau /afektaˈsjũⁿ/, /afektaˈsjũⁿ/

### Sillabas

a|fec|ta|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| afectacion | afectacions |
| [afettaˈsju] | [afettaˈsjus] |
afecatacion femenin
* Destinacion, aplicacion d’una causa per un usatge particular.
** L’afectacion d’una soma a tala despensa.
* Accion d’atribuir un pòst ; aquel pòst.
** Rejónher son afectacion.
* Accion de dotar una grandor d’un signe que ne modifica la valor.
* (drech) Acte o fach avent per consequéncia d’incorporar un ben al domèni public.
* Accion de fénher o d’exagerar de sentiments o de qualitats.
* (per extension) Biais de parlar e d’agir que s’alunha del natural.

### Parents

* afectable
* afectar

### Traduccions

| alemand: Abtretung $^{(de)}$, Zuweisung $^{(de)}$ anglés: posting $^{(en)}$ basc: esleipena $^{(eu)}$ catalan: afectació $^{(ca)}$, afectament $^{(ca)}$ | espanhòl: afectación $^{(ca)}$ francés: affectation $^{(fr)}$ italian: assegnazione $^{(it)}$ (1, 2) portugués: previsão $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/afettyˈuzes/, /afettyˈuzes/

## Forma d'adjectiu

afectuoses (lengadocian)
* Masculin plural de afectuós.