OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del francés ancian corlieu (messatgièr).

### Prononciacion

/kuˈrjɛ/
França (Bearn) : escotar « corrièr »

## Nom comun

corrièr masculin
* Hist Persona que lo trabalh es de portar avises, cartas, etc., d'un luòc a un autre.
* Veïcul que carreja la correspondéncia e autres objèctes transmés pel servici de corrièr.
* Ensems de las cartas, letras, etc., expedidas o recebudas per corrièr.

### Variantas dialectalas

* corrier
* corrèu

### Traduccions

* anglés: mail $^{(en)}$
* catalan: correu $^{(ca)}$
* francés: courrier $^{(fr)}$
* italian:
# Occitan
### Etimologia

De corróbia amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/kuruˈβjɛ/, /kuruˈβjɛ/

### Sillabas

cor | ro | bièr (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| corrobièr | corrobièrs |
| [kuruˈβjɛ] | [kuruˈβjɛs] |
corrobièr masculin
* Bot. Arbre mediterranèu de l'espècia Ceratonia siliqua que lo fruch n'es la corróbia.

### Variantas dialectalas

* carrobièr

### Traduccions

| alemand: Johannisbrotbaum $^{(de)}$ anglés: carob tree $^{(en)}$ catalan: garrofer $^{(ca)}$ chèc: corean: danés: eslovèn: espanhòl: algarrobo $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: caroubier $^{(fr)}$ | islandés: italian: carrubo $^{(it)}$ neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: alfarrobeira $^{(pt)}$ suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kurumˈpejɾe/, /kurumˈpejɾe/

### Sillabas

cor | rom | pei | re

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | corrompeire | corrompeires |
| Masculin | [kurumˈpejɾe] | [kurumˈpejɾes] |
| Femenin | corrompeira | corrompeiras |
| Femenin | [kurumˈpejɾo] | [kurumˈpejɾos] |
corrompeire masculin
* Que corromp.

### Sinonims

* corruptor

### Mots aparentats

| corrupcion corrompre corruptor | corruptible incorruptible incorruptibilitat |

### Traduccions

| alemand: korrumpierend $^{(de)}$, verderblich $^{(de)}$ catalan: corruptor $^{(ca)}$ | francés: corrupteur $^{(fr)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | corrompeire | corrompeires |
| Masculin | [kurumˈpejɾe] | [kurumˈpejɾes] |
| Femenin | corrompeira | corrompeiras |
| Femenin | [kurumˈpejɾo] | [kurumˈpejɾos] |
corrompeire masculin
* Persona que corromp.

### Sinonims

* corruptor

### Traduccions

| alemand: Bestecher $^{(de)}$ anglés: corruptor $^{(en)}$, corrupter $^{(en)}$ | catalan: corruptor $^{(ca)}$ francés: corrupteur $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/t͡ʃiˈtaðos/, /t͡ʃiˈtaðos/

## Forma de nom comun

chitadas masculin (lengadocian)
* Plural de chitada.

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | chitat | chitats |
| Masculin | [t͡ʃiˈtat] | [t͡ʃiˈtats] |
| Femenin | chitada | chitadas |
| Femenin | [t͡ʃiˈtaðo] | [t͡ʃiˈtaðos] |
chitadas
* Participi passat femenin plural de chitar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡siˈpruzo/, /t͡siˈpruzo/

## Forma d'adjectiu

chiprosa (lemosin)
* Femenin singular de chipros.
# Occitan
### Prononciacion

/tsiˈru/, /tsiˈru/

## Forma de nom comun

(lemosin) chirons masculin
* Plural de chiron.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de chitar amb lo sufix -ada.

### Prononciacion

/t͡ʃiˈtaðo/, /t͡ʃiˈtaðo/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| chitada | chitadas |
| [t͡ʃiˈtaðo] | [t͡ʃiˈtaðos] |
chitada (lengadocian)
* Accion de parlar amb una votz suava.

### Traduccions

| anglés: whisper $^{(en)}$ catalan: xiuxiueig $^{(ca)}$ masculin francés: chuchotement $^{(fr)}$ masculin | italian: sussurro $^{(it)}$ masculin romanés: șușoteală $^{(ro)}$ femenin, șușotire $^{(ro)}$ femenin |

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | chitat | chitats |
| Masculin | [t͡ʃiˈtat] | [t͡ʃiˈtats] |
| Femenin | chitada | chitadas |
| Femenin | [t͡ʃiˈtaðo] | [t͡ʃiˈtaðos] |
chitada
* Participi passat femenin singular de chitar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡ʃiˈtan/, /t͡ʃiˈtan/

## Forma de vèrb

chitant (lengadocian)
* Gerondiu de chitar.
# Occitan
### Etimologia

De chin amb lo sufix diminitiu -iron.

### Prononciacion

/t͡siˈʁu/, /t͡siˈʁu/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| chiron | chirons |
| [t͡siˈru] | [t͡siˈru] |
chiron masculin (lemosin)
* Petit dau chin.

### Sinonims

* chadeu

### Variantas dialectalas

* cadèl
* cadèu (provençal)
* canhet (gascon)
* canhòt
* canhon (gascon)
* chinon (vivaroaupenc)
* gosset

### Traduccions

| alemand: Welpe $^{(de)}$ masculin anglés: puppy $^{(en)}$, whelp $^{(en)}$ aromanés: cãtsãlu $^{(rup)}$ masculin basc: txakurkume $^{(eu)}$ catalan: cadell $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: cachorro $^{(es)}$ masculin, perrito $^{(es)}$ masculin francés: chiot $^{(fr)}$ masculin italian: cucciolo $^{(it)}$ masculin, cagnetto $^{(it)}$ masculin, cagnolino $^{(it)}$ masculin romanés: cățel $^{(ro)}$ masculin sicilian: guzzu $^{(scn)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/t͡siˈpruzaː/, /t͡siˈpruzaː/

## Forma d'adjectiu

chiprosas (lemosin)
* Femenin plurau de chipros.
# Occitan
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

chiquitano
* Indian del pòble chiquitano.
* Lenga isolada, parlada dins l'èst de Bolívia.

### Traduccions

* chiquitano: bésɨro $^{(cax)}$
* espanhòl: chiquitano $^{(es)}$

## Adjectiu

chiquitano
* Relatiu als membres del pòble chiquitano.
* Relatiu a la lenga chiquitano.

### Vejatz tanben

* Mots en chiquitano dins lo Wikiccionari
* chiquitano sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/t͡siˈpru/, /t͡siˈpru/ (naut lemosin)

### Sillabas

chi | pros

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | chipros | chipros |
| Masculin | [t͡siˈpru] | [t͡siˈpru] |
| Femenin | chiprosa | chiprosas |
| Femenin | [t͡siˈpruzo] | [t͡siˈpruzaː] |
chipros masculin (lemosin)
* Qu'es prifond.
* Que ten de la plaça.

### Derivats

* enchipros

### Variantas dialectalas

* chabiros
# Occitan
### Etimologia

Del latin quadratus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaˈrat/, /kaˈrat/
    escotar « carrat »
    provençau /kaˈʀat/, /kaˈʀat/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carrat | carrats |
| [kaˈrat] | [kaˈrats] |
carrat masculin
* (Geometria) Poligòn regular de quatre costats, es a dire, una figura plana amb quatre costats egals e que tanben a quatre angles egals, de nonanta gras.Un carrat
* (Aritmetica) Poténcia segonda d'un nombre, es a dire, un nombre enauçat a dos.
** Lo carrat de tres correspond a nòu.
* (militar) Membre o espaci comun resevat als oficièrs.
* (militar) Formacion militara en carrat.
* (Vestiment) Cairat de teissut portat coma un vestit per las femnas sus les espatlas e l'esquina.Un carrat de seda.
* (Jòc de cartas) Quatre cartas semblablas. Un carrat d'ases.

### Sinonims

vestiment
* chal

### Antonims

aritmetica
* racina carrada
* raíç carrada

### Derivats

* carrar

### Locucions

* carrat magic

### Traduccions

| alemand: Quadrat $^{(de)}$ neutre anglés: square $^{(en)}$ basc: catalan: quadrat $^{(ca)}$ | espanhòl: quadrado $^{(es)}$ francés: carré $^{(fr)}$ italian: quadrato $^{(it)}$ portugués: quadrado $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | carrat | carrats |
| Masculin | [kaˈrat] | [kaˈrats] |
| Femenin | carrada | carradas |
| Femenin | [kaˈraðo] | [kaˈraðos] |
carrat masculin
* Qu'a la forma d'un carrat.
* (figurat) Qu'es franc e fèrm dins sas conviccions, e que capvirar pas.

### Variantas dialectalas

* cairat (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: quadratisch $^{(de)}$ anglés: square $^{(en)}$ basc: catalan: quadrat $^{(ca)}$ | espanhòl: quadrado $^{(es)}$ francés: carré $^{(fr)}$ italian: quadrato $^{(it)}$ portugués: quadrado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

carrat
* Participi passat al masculin singular de carrar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *carōnĕa, derivat de caro « carn ».

### Prononciacion

/kaˈrawɲo/, /kaˈrawɲo/

### Sillabas

car | rau | nha (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carraunha | carraunhas |
| [kaˈrawɲo] | [kaˈrawɲos] |
carraunha femenin
* Còs d'un animal mòrt abandonat que comença de se poirir.
* (Fig.) (Pejoratiu) Femna gorrina o marrida.
* (Depreciatiu) Ipocrit, canhós, peresós.

### Derivats

* carraunhaire
* escarraunhar

### Variantas dialectalas

* carraunhada
* carònha
* caronha (lengadocian), (gascon)
* carronha (gascon)
* charonha (lemosin), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Aas $^{(de)}$ neutre anglés: carrion $^{(en)}$ catalan: carronya $^{(ca)}$ femenin espanhòl: carroña $^{(es)}$ femenin | francés: charogne $^{(fr)}$ femenin italian: carogna $^{(it)}$ femenin neerlandés: aas $^{(nl)}$ sicilian:carogna $^{(scn)}$ femenin |
# Catalan
### Etimologia

Del latin vulgar carrĭcāre ("portar en carri").

### Prononciacion

[kəre'γa] (oriental), [kare'γaɾ] (occidental)

### Sillabas

car | re | gar (3)

## Vèrb

carregar

### Traduccions

* cargar $^{(oc)}$

### Derivats

* càrrega
* carregador -a
* carregament
* carregós, -osa

### Antonims

* descarregar

# Portugués
### Etimologia

Del latin vulgar carrĭcāre ("portar en carri").

## Vèrb

carregar

### Traduccions

* carrejar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De caire o de carrat del latin quadrum.

### Prononciacion

/kaˈra/, /kaˈra/

### Sillabas

car|rar

## Vèrb

carrar
* Far venir carrat
* Quadrar
* (figurat) Èsser carrat, anar coma cal, convenir.
* Desplaçar los caires, las bòlas, agrandir son domèni.
se carrar
* (figurat) Se quilhar, se pavonejar, s’espompir.
* (figurat) Èsse ufanós, se plaire a.

### Sinonims

* cairar
* escairar

### Derivats

* encarrar
* escarrar

### Traduccions

| alemand: anglés: catalan: espanhòl: | francés: italian: portugués: |
# Occitan
### Etimologia

De carràs amb lo sufixe -ièr.

### Prononciacion

/karaˈsjɛ/, /karaˈsjɛ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| carrassièr | carrrassièrs |
| [karaˈsjɛ] | [karaˈsjɛs] |
carrassièr masculin
* Menaire de carràs.

### Variantas dialectalas

* radelièr

### Traduccions

| alemand: Flößer $^{(de)}$ masculin anglés: raftsman $^{(en)}$, rafter $^{(en)}$ catalan: raier $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: almadiero $^{(es)}$ masculin francés: flotteur $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

De carraunha amb lo sufix -ada.

### Prononciacion

/karawˈɲaðo/, /karawˈɲaðo/
Lengadocian : escotar « carraunhada »

### Sillabas

car | rau | nha | da

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carraunhada | carraunhadas |
| [karawˈɲaðo] | [karawˈɲaðos] |
carraunhada femenin
* Còs d'un animal mòrt abandonat que comença de se poirir.

### Derivats

* carraunhaire
* escarraunhar

### Variantas dialectalas

* carraunha
* carònha
* caronha (lengadocian), (gascon)
* carronha (gascon)
* charonha (lemosin), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Aas $^{(de)}$ neutre anglés: carrion $^{(en)}$ catalan: carronya $^{(ca)}$ femenin espanhòl: carroña $^{(es)}$ femenin | francés: charogne $^{(fr)}$ femenin italian: carogna $^{(it)}$ femenin neerlandés: aas $^{(nl)}$ sicilian:carogna $^{(scn)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaˈrats/, /kaˈrats/
    provençau /kaˈʀats/, /kaˈʀats/

## Forma de nom comun

carrats
* Plural de carrat

## Forma d'adjectiu

carrats
* Masculin plural de carrat

## Forma de vèrb

carrats
* Participi passat al masculin plural de carrar.
# Occitan
### Etimologia

De carraunha amb lo suix -aire.

### Prononciacion
## Adjectiu

carraunhaire masculin (f: carraunhaira)
* Que se noirís de carraunha .

## Nom comun

carraunhaire masculin (f: carraunhaira)
* Animal que se noirís de carraunha .

### Traduccions

* alemand: Aasfresser $^{(de)}$
* anglés: scavenger $^{(en)}$
* catalan: carronyaire $^{(ca)}$
* chèc:
* espanhòl:
* francés: charognard $^{(fr)}$
* italian:
* neerlandés:
* portugués:
# Occitan
### Etimologia

Del gallés carro, (carrejar)

### Prononciacion

/kaˈret͡ʃ/, /kaˈret͡ʃ/

### Sillabas

ca | rreg (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| carreg | carreges |
| [kaˈret͡ʃ] | [ka'red͡ʒes] |
carreg masculin
* Transpòrt per carriòl, carruga, carreta, etc.
* Transpòrt en general
* La quita carga d'aqueste transpòrt
* (Camins de fèrre) Seguida de vagons formant un tren.

### Sinonims

ferroviari
* convòi
# Occitan
### Prononciacion

    lengdocian /eɱˈflas/, /eɱˈflas/
    provençau /ẽⁿˈfla/, /ẽⁿˈfla/

## Forma d'adjectiu

enflats
* masculin plural de enflat

## Forma de vèrb

enflats
* participi present al masculin plural de enflar.
# Occitan
### Prononciacion

    lengdocian /ˈeɱfles/, /ˈeɱfles/
    provençau /ˈẽⁿfle/, /ˈẽⁿfle/

## Forma d'adjectiu

enfles
* masculin plural de enfle

## Forma de vèrb

enfles
* Segonda persona del singular del present del subjontiu de enflar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiy de enflar.

# Francés
### Prononciacion

    /ɑ̃fl/, /ɑ̃fl/
    França (Lion) : escotar « enfles »

## Forma de vèrb

enfla
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de enfler.
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de enfler.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin inflo « bufar dedins quicòm, conflar ».

### Prononciacion

    lengdocian /eɱˈfla/, /eɱˈfla/
    provençau /ẽⁿˈfla/, /ẽⁿˈfla/

### Sillabas

en|flar

## Vèrb

enflar (lengadocian) , (provençau)
* Aumentar un còrs de volum; conflar.
** Enflar la cabreta.
* Aumentar d'intensitat.
** Lo vent enfla las velas.
* (figurat) Aumentar, exaltar.
** S'enflar de coratge.
* (figurat) Far venir emfatic, en parlant de l'estil d’un escrivan, d’un orador.
* (figurat) Emplir d'ufan, de vanitat: vantar
* Far venir enfle qualqu'un en lo tustant.

### Variantas dialectalas

* en·hlar (gascon)

### Sinonims

* conflar

### Parents

* enflada
* enfladura
* enflament
* enflatge

### Traduccions

| alemand: aufblasen $^{(de)}$, vergrößern $^{(de)}$ anglés: inflate $^{(en)}$ basc: catalan: inflar $^{(ca)}$ | espanhòl: hinchar $^{(es)}$, inflar $^{(es)}$ francés: enfler $^{(fr)}$ italian: gonfiare $^{(it)}$ portugués: inflar $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | enflar | enflar | enflar | enflar | enflar | enflar |
| Gerondiu | enflant | enflant | enflant | enflant | enflant | enflant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | enflat | enflat | enflat | enflats | enflats | enflats |
| femenin | enflada | enflada | enflada | enfladas | enfladas | enfladas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | enfli enfle | enflas | enfla | enflam | enflatz | enflan |
| Imperfach | enflavi | enflavas | enflava | enflàvem | enflàvetz | enflavan |
| Preterit | enflèri | enflères | enflèt | enflèrem | enflèretz | enflèron |
| Futur | enflarai | enflaràs | enflarà | enflarem | enflaretz | enflaràn |
| Condicional | enflariái | enflariás | enflariá | enflariam | enflariatz | enflarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | enfle | enfles | enfle | enflem | enfletz | enflen |
| Imperfach | enflèssi | enflèsses | enflès enflèsse | enflèssem | enflèssetz | enflèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | enfla ! | — | enflem ! | enflatz ! | — |
| Negatiu | — | enfles pas ! | — | enflem pas ! | enfletz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

    lengdocian /ˈeɱflo̞s/, /ˈeɱflo̞s/
    provençau /ˈẽⁿflə/, /ˈẽⁿflə/

## Forma d'adjectiu

enflas
* femenin plural de enfle

## Forma de vèrb

enflas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de enflar.

# Francés
### Prononciacion

    /ɑ̃fla/, /ɑ̃fla/

## Forma de vèrb

enfla
* Segonda persona del singular del passat simple de enfler.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin inflammare

### Prononciacion

/eɱflaˈma/, /eɱflaˈma/, provençau /ẽⁿflaˈma/, /ẽⁿflaˈma/

### Sillabas

en|fla|mar

## Vèrb

enflamar
* Botar en flama, far cremar.
* (medecina) Causar una inflamacion.
* (figurat) Amodar d’una passion viva.
s'enflamar
* Prene fuòc
* (figurat) S'encolerir
* (figurat) S'enamorar.

### Parents

* enflamable

### Sinonims

* abrandar
* botar fuòc
figurar
* enferonir
* amalir
* s'afogar

### Traduccions

| alemand: anzünden $^{(de)}$, anstecken $^{(de)}$ anglés: kindle $^{(en)}$, light $^{(en)}$, ignite $^{(en)}$ basc: catalan: encendre $^{(ca)}$, inflamar $^{(ca)}$ | espanhòl: inflamar $^{(es)}$, encender $^{(es)}$ francés: emflammer $^{(fr)}$ italian: accendere $^{(it)}$, infiammare $^{(it)}$ portugués: acender $^{(pt)}$, inflamar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De enflar.

### Prononciacion

    lengdocian /eɱˈfla/, /eɱˈfla/
    provençau /ẽⁿˈfla/, /ẽⁿˈfla/

### Sillabas

en|flat

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | enflat | enflats |
| Masculin | [eɱˈfla] | [eɱˈflas] |
| Femenin | enflada | enfladas |
| Femenin | [eɱˈflaðo̞] | [eɱˈflaðo̞s] |
enflat (lengadocian) , (provençau)
* Çò qu'es enflat, que patís d'una enfladura.
** Una gauta enflada.

### Variantas dialectalas

* en·hlat (gascon)

### Sinonims

* bodenfle
* conflat / confle
* embofit
* enfle

### Parents

* enflar
* enflada
* enfladura
* enflament
* enflatge

### Traduccions

| alemand: geschwollen $^{(de)}$ anglés: swollen $^{(en)}$ basc: catalan: inflat $^{(ca)}$ | espanhòl: hinchado $^{(es)}$ francés: enflé $^{(fr)}$ italian: gonfio $^{(it)}$ portugués: inchado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

enflat
* participi present al masculin singular de de enflar.
# Occitan
### Etimologia

    De enflar.

### Prononciacion

    lengdocian /ˈeɱfle/, /ˈeɱfle/
    provençau /ˈẽⁿfle/, /ˈẽⁿfle/

### Sillabas

en|fle

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | enfle | enfles |
| Masculin | [ˈeɱfle] | [ˈeɱfles] |
| Femenin | enfla | enflas |
| Femenin | [ˈeɱflo̞] | [ˈeɱflo̞] |
enfle (lengadocian) , (provençau)
* Çò qu'es enflat, que patís d'una enfladura.
** Una gauta enfla.
* (provençau) Flocat

### Sinonims

* bodenfle
* conflat / confle
* embofit
* enflat

### Parents

* enflar
* enflada
* enfladura
* enflament
* enflatge

### Traduccions

| alemand: geschwollen $^{(de)}$ anglés: swollen $^{(en)}$ basc: catalan: inflat $^{(ca)}$ | espanhòl: hinchado $^{(es)}$ francés: enflé $^{(fr)}$ italian: gonfio $^{(it)}$ portugués: inchado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

enfle
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de enflar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de enflar.

# Francés
### Prononciacion

    /ɑ̃fl/, /ɑ̃fl/
    França (Lion) : escotar « enfle »

## Forma de vèrb

enfle
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de enfler.
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de enfler.
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de enfler.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de enfler.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de enfler.
# Occitan
### Etimologia

De fons.

### Prononciacion

/eɱfunˈza/, /eɱfunˈza/

### Sillabas

en|fon|zar

## Vèrb

enfonzar
* Far anar al fons.
s'enfonzar
* S'entraucar, s'afaissar.

### Variantas

* enfonsar

### Derivats

* enfonzada
* enfonzaire
* enfonzament

### Traduccions

| basc: versenken $^{(eu)}$ alemand: anglés: collapse of $^{(en)}$ catalan: enfonsar $^{(ca)}$ | espanhòl: hundir $^{(es)}$ francés: enfoncer $^{(fr)}$ italian: affondare $^{(it)}$ portugués: afundar $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | enfonzar | enfonzar | enfonzar | enfonzar | enfonzar | enfonzar |
| Gerondiu | enfonzant | enfonzant | enfonzant | enfonzant | enfonzant | enfonzant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | enfonzat | enfonzat | enfonzat | enfonzats | enfonzats | enfonzats |
| femenin | enfonzada | enfonzada | enfonzada | enfonzadas | enfonzadas | enfonzadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | enfonzi enfonze | enfonzas | enfonza | enfonzam | enfonzatz | enfonzan |
| Imperfach | enfonzavi | enfonzavas | enfonzava | enfonzàvem | enfonzàvetz | enfonzavan |
| Preterit | enfonzèri | enfonzères | enfonzèt | enfonzèrem | enfonzèretz | enfonzèron |
| Futur | enfonzarai | enfonzaràs | enfonzarà | enfonzarem | enfonzaretz | enfonzaràn |
| Condicional | enfonzariái | enfonzariás | enfonzariá | enfonzariam | enfonzariatz | enfonzarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | enfonze | enfonzes | enfonze | enfonzem | enfonzetz | enfonzen |
| Imperfach | enfonzèssi | enfonzèsses | enfonzès enfonzèsse | enfonzèssem | enfonzèssetz | enfonzèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | enfonza ! | — | enfonzem ! | enfonzatz ! | — |
| Negatiu | — | enfonzes pas ! | — | enfonzem pas ! | enfonzetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||