OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin scopare.

### Prononciacion

/eskuˈβa/, /eskuˈβa/
França (Bearn) : escotar « escobar »

### Sillabas

es | co | bar (3)

## Vèrb

escobar
* Tirar totas las escobilhas de pel sòl en far servir una escoba.

### Sinonims

* balajar
* engranar

### Variantas dialectalas

* balejar (gascon)
* boifar (lemosin)

### Traduccions

| alemand: fegen $^{(de)}$ anglés: to sweep $^{(en)}$ cannada: ಗುಡಿಸು $^{(kn)}$ catalan: escombrar $^{(ca)}$ espanhòl: barrer $^{(es)}$ esperanto: balai $^{(eo)}$ francés: balayer $^{(fr)}$ | gaelic irlandés: scuab $^{(ga)}$ italian: spazzare $^{(it)}$, scopare $^{(it)}$ portugués: varrer $^{(pt)}$ romanés: a mătura $^{(ro)}$ sicilian: scupari $^{(scn)}$ ucraïnian: мести $^{(uk)}$, замести $^{(uk)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | escobar | escobar | escobar | escobar | escobar | escobar |
| Gerondiu | escobant | escobant | escobant | escobant | escobant | escobant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | escobat | escobat | escobat | escobats | escobats | escobats |
| femenin | escobada | escobada | escobada | escobadas | escobadas | escobadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | escobi escobe | escobas | escoba | escobam | escobatz | escoban |
| Imperfach | escobavi | escobavas | escobava | escobàvem | escobàvetz | escobavan |
| Preterit | escobèri | escobères | escobèt | escobèrem | escobèretz | escobèron |
| Futur | escobarai | escobaràs | escobarà | escobarem | escobaretz | escobaràn |
| Condicional | escobariái | escobariás | escobariá | escobariam | escobariatz | escobarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | escobe | escobes | escobe | escobem | escobetz | escoben |
| Imperfach | escobèssi | escobèsses | escobès escobèsse | escobèssem | escobèssetz | escobèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | escoba ! | — | escobem ! | escobatz ! | — |
| Negatiu | — | escobes pas ! | — | escobem pas ! | escobetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobaretz
* Segonda persona del plural al futur de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escoban
* Tresena persona del plural al present de escobar.
# Occitan
### Prononciacion

/eskuˈβan/, /eskuˈβan/

## Forma de vèrb

escobant
* Gerondiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobarai
* Primièra persona del singular al futur de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobariatz
* Segonda persona del plural al condicional de escobar.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb escobar.

### Prononciacion

[esku'βajre]

### Sillabas

es | co | bai | re (4)

## Nom comun

escobaire m
* Persona qu'a per ofici d'escobar.

### Traduccions

| alemand: Straßenkehrer $^{(de)}$ anglés: sweeper $^{(en)}$ catalan: escombrador $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: barrendero $^{(es)}$ finlandés: francés: balayeur $^{(fr)}$ | italian: spazzino $^{(it)}$ neerlandés: norvegian: portugués: varredor $^{(pt)}$ ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈganses/, /ˈganses/
    provençau /ˈgãⁿses/, /ˈgãⁿses/

### Sillabas

gan|ses

## Forma de vèrb

ganses
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de gansar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de gansar

# Francés
### Prononciacion

    /ɡɑ̃s/, /ɡɑ̃s/

### Sillabas

ganses

## Forma de nom comun

ganses
* Plural de ganse

## Forma de vèrb

ganses
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de ganser
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de ganser
# Occitan
### Etimologia

Del francic *want.

### Prononciacion

/gan/, /gan/
França (Bearn) : escotar « gant »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| gant | gants |
| [gan] | [gans] |
gant masculin
* Vestiment pichon, generalament de cuèr o de plastic, que servís per cobrir las mans.

### Derivats

| desgantar gantar gantariá | gantat gantelet gantièr |

### Variantas dialectalas

* guant (gascon)

### Traduccions

| alemand: Handschuh $^{(de)}$ masculin anglés: glove $^{(en)}$ breton: maneg $^{(br)}$ catalan: guant $^{(ca)}$ masculin corean: 장갑 $^{(ko)}$ espanhòl: guante $^{(es)}$ masculin esperanto: ganto $^{(eo)}$ francés: gant $^{(fr)}$ masculin grèc: γάντι $^{(el)}$ | italian: guanto $^{(it)}$ masculin naut sorab: rukajca $^{(hsb)}$ femenin neerlandés: handschoen $^{(nl)}$ ongrés: kesztyű $^{(hu)}$ polonés: rękawica $^{(pl)}$ femenin, rękawiczka $^{(pl)}$ femenin romanés: mănuşă $^{(ro)}$ femenin rus: перчатка $^{(ru)}$ femenin, варежка $^{(ru)}$ femenin suedés: hanske $^{(sv)}$ turc: eldliven $^{(tr)}$ ucraïnian: рукавиця $^{(uk)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

De gant.

### Prononciacion

/ganˈta/, /ganˈta/

### Sillabas

gan | tar (2)

## Vèrb

gantar
* Vestir d'un gant.

### Variantas dialectalas

* engantar

### Antonims

* desgantar

### Traduccions

| anglés: to glove $^{(en)}$ catalan: enguantar $^{(ca)}$ espanhòl: enguantar $^{(es)}$ | francés: ganter $^{(fr)}$ italian: inguantare $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | gantar | gantar | gantar | gantar | gantar | gantar |
| Gerondiu | gantant | gantant | gantant | gantant | gantant | gantant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | gantat | gantat | gantat | gantats | gantats | gantats |
| femenin | gantada | gantada | gantada | gantadas | gantadas | gantadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | ganti gante | gantas | ganta | gantam | gantatz | gantan |
| Imperfach | gantavi | gantavas | gantava | gantàvem | gantàvetz | gantavan |
| Preterit | gantèri | gantères | gantèt | gantèrem | gantèretz | gantèron |
| Futur | gantarai | gantaràs | gantarà | gantarem | gantaretz | gantaràn |
| Condicional | gantariái | gantariás | gantariá | gantariam | gantariatz | gantarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | gante | gantes | gante | gantem | gantetz | ganten |
| Imperfach | gantèssi | gantèsses | gantès gantèsse | gantèssem | gantèssetz | gantèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | ganta ! | — | gantem ! | gantatz ! | — |
| Negatiu | — | gantes pas ! | — | gantem pas ! | gantetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

De gant amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/ɡanˈtjɛ/, /ɡanˈtjɛ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | gantièr | gantièrs |
| Masculin | [ɡanˈtjɛ] | [ɡanˈtjɛs] |
| Femenin | gantièra | gantièras |
| Femenin | [ɡanˈtjɛɾo] | [ɡanˈtjɛɾos] |
gantièr masculin (lengadocian)
* Persona que fabrica de gants.

### Variantas dialectalas

* gantèr (gascon)
* gantier (provençal), (vivaroalpenc)
* guantèr (gascon)

### Traduccions

| anglés: glover $^{(en)}$ breton: maneger $^{(br)}$ catalan: guanter $^{(ca)}$ masculin chèc: rukavičkář $^{(cs)}$ masculin espanhòl: guantero $^{(es)}$ masculin esperanto: gantisto $^{(eo)}$ francés: gantier $^{(fr)}$ masculin | italian: guantaio $^{(it)}$ masculin neerlandés: handschoenmaker $^{(nl)}$ ongrés: kesztyűs $^{(hu)}$ polonés: rękawicznik $^{(pl)}$ romanés: mănuşar $^{(ro)}$ rus: перчаточник $^{(ru)}$ |
# Esperanto
### Etimologia

A partir del francés gant amb lo sufix -o.

### Prononciacion

['ganto]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « ganto » França (Tolosa) : escotar « ganto »

### Sillabas

gan | to (2)

## Nom comun

ganto, pl. gantoj

### Traduccions

* gant $^{(oc)}$ masculin
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de ganto ("gant").

### Prononciacion

['gantoj]

### Sillabas

gan | toj (2)

## Nom comun

gantoj pl.

### Traduccions

* gants $^{(oc)}$ masculin plural
# Occitan
### Prononciacion

/gans/, /gans/

## Forma de nom comun

gants masculin
* Plural de gant.
# Francés
### Etimologia

Creat a partir de gant amb lo sufix verbal -er.

### Prononciacion

[gan'te]
França (Lion) : escotar « ganter » França (Somain) : escotar « ganter »

### Sillabas

gan | ter (2)

## Vèrb

ganter

### Traduccions

* gantar $^{(oc)}$, engantar $^{(oc)}$

### Antonims

* déganter
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir de ganto ("gant") amb lo sufix -isto.

### Prononciacion

[gan'tisto]
França (Tolosa) : escotar « gantisto »

### Sillabas

gan | tis | to (3)

## Nom comun

gantisto, pl. gantistoj

### Traduccions

* gantièr $^{(oc)}$ masculin, gantièra $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

De gant dab lo sufixe -èr.

### Prononciacion

/ɡanˈtɛ/, /ɡanˈtɛ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | gantèr | gantèrs |
| Masculin | [ɡanˈtɛ] | [ɡanˈtɛs] |
| Femenin | gantèra | gantèras |
| Femenin | [ɡanˈtɛɾo] | [ɡanˈtɛɾos] |
gantèr masculin (gascon)
* Persona que fabrica gants.

### Variantas dialectalas

* gantier (provençal), (vivaroalpenc)
* gantièr (lengadocian)
* guantèr (gascon)

### Traduccions

| anglés: glover $^{(en)}$ breton: maneger $^{(br)}$ catalan: guanter $^{(ca)}$ masculin chèc: rukavičkář $^{(cs)}$ masculin espanhòl: guantero $^{(es)}$ masculin esperanto: gantisto $^{(eo)}$ francés: gantier $^{(fr)}$ masculin | italian: guantaio $^{(it)}$ masculin neerlandés: handschoenmaker $^{(nl)}$ ongrés: kesztyűs $^{(hu)}$ polonés: rękawicznik $^{(pl)}$ romanés: mănuşar $^{(ro)}$ rus: перчаточник $^{(ru)}$ |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèsse
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de estabordir.
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèri
* Primièra persona del singular al preterit de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèron
* Tresena persona del plural al preterit de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèsses
* Segonda persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèt
* Tresena persona del singular al preterit de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèretz
* Segonda persona del plural al preterit de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèssem
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordiguèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de estabordir.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/estaβuɾˈði/, /estaβuɾˈði/
França (Bearn) - Gascon : escotar « estabordir »

### Sillabas

es | ta | bor | dir (4)

## Vèrb

estabordir
* Balhar un còp sul cap que fa perdre consciéncia.

### Sinonims

* estavanir
* estabornir
* assucar

### Traduccions

| anglés: to knock out $^{(en)}$, to stun $^{(en)}$ catalan: estabornir $^{(ca)}$, estesar $^{(ca)}$ espanhòl: dejar inconsciente de un golpe | francés: assommer $^{(fr)}$, s'évanouir $^{(fr)}$ italian: stramortire $^{(it)}$ sicilian: stramurtiri $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | estabordir | estabordir | estabordir | estabordir | estabordir | estabordir |
| Gerondiu | estabordissent | estabordissent | estabordissent | estabordissent | estabordissent | estabordissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | estabordit | estabordit | estabordit | estabordits | estabordits | estabordits |
| femenin | estabordida | estabordida | estabordida | estabordidas | estabordidas | estabordidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estabordissi | estabordisses | estabordís | estabordissèm | estabordissètz | estabordisson |
| Imperfach | estabordissiái | estabordissiás | estabordissiá | estabordissiam | estabordissiatz | estabordissián |
| Preterit | estabordiguèri | estabordiguères | estabordiguèt | estabordiguèrem | estabordiguèretz | estabordiguèron |
| Futur | estabordirai | estabordiràs | estabordirà | estabordirem | estabordiretz | estabordiràn |
| Condicional | estabordiriái | estabordiriás | estabordiriá | estabordiriam | estabordiriatz | estabordirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estabordisca | estabordiscas | estabordisca | estabordiscam | estabordiscatz | estabordiscan |
| Imperfach | estabordiguèsse | estabordiguèsses | estabordiguèsse | estabordiguèssem | estabordiguèssetz | estabordiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | estabordís ! | — | estabordiscam ! | estabordissetz ! | — |
| Negatiu | — | estabordiscas pas ! | — | estabordiscam pas ! | estabordiscatz pas ! | — |
# Occitan
### Etimologia

    De estrop

### Prononciacion

/estɾuˈpa/, /estɾuˈpa/

### Sillabas

es|tro|par

## Vèrb

estropar
* Cobrir de totes los costats quicòm amb troces de papièr, d'estòfa, de linge, etc., que lo daquòs dedins i siá qui environat, protegit de tot latz.
* (especialament) Emmantelar un nenon de borrassas
* (especialament) Metre dins una tela un mòrt al moment del sebeliment.

### Parents

* estrop
* estropada
* estropaire
* estropat

### Sinonims

Cobrir de totes los costats
* embalar
* envolopar
* plegar
Emmantelar un nenon
* emborrassar
* emmalholar / emmalhotar
Evolopar un mòrt
* sebelir
# Occitan
### Etimologia

    De l'italian stropiare benlèu de latin stŭprare « profanar, contaminar »

### Prononciacion

    lengadocian : /estɾuˈpja/, /estɾuˈpja/
    provençau : /estʁuˈpja/, /estʁuˈpja/
França (Bearn) : escotar « estropiar »

### Sillabas

es|tro|piar

## Vèrb

estropiar
* Privar de l’usatge d’un membre, que siá per causa de nafra, d'un còp, de malautiá.
* (familièr) Alterar, desformar.

### Parents

* estropiat

### Sinonims

* endecar
* mutilar

### Traduccions

| alemand: zum Krüppel $^{(de)}$ machen (1), verstümmeln $^{(de)}$ (2) anglés: to cripple $^{(en)}$ (1), to massacre $^{(en)}$ (2) basc: elbarri $^{(eu)}$ catalan: mutilar $^{(ca)}$ (1), espatllar $^{(ca)}$ (2) | espanhòl: mutilar $^{(es)}$ (1), estropear $^{(es)}$ (2) francés: estropier $^{(fr)}$ italian: stropiare $^{(it)}$ portugués: estropiar $^{(pt)}$ , mutilar $^{(pt)}$} |

# Portugués
### Etimologia

    De l'italian stropiare benlèu de latin stŭprare « profanar, contaminar »

### Prononciacion

    Portugal : /iʃtɾupjˈaɾ/, /iʃtɾupjˈaɾ/
    Brasil : /iʃtɾopiˈaɾ/, /iʃtɾopiˈaɾ/, /istɾopjˈa/, /istɾopjˈa/

### Sillabas

es|tro|piar

## Vèrb

estropiar
* estropiar
* interpretar mal
# Espanhòl
## Forma de vèrb

estropearemos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb estropear.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

estropearé
* Primièra persona del singular al futur del vèrb estropear.
# Occitan
### Etimologia

Del latin struthio, -ōnis, per via semiculta, que ven del grèc ancian στρουθιοκάμηλος (strouthiokámēlos).

### Prononciacion

/esˈtɾysi/, /esˈtɾysi/
França (Bearn) : escotar « estruci »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| estruci | estrucis |
| [esˈtɾysi] | [esˈtɾysis] |
estruci masculin
* Ornit Aucèl de l'espècia Struthio camelus, es l'aucèl viu mai grand e que pòt pas volar.

### Traduccions

| alemand: Strauß $^{(de)}$ masculin anglés: ostrich $^{(en)}$ asturian: avestruz $^{(ast)}$ femenin catalan: estruç $^{(ca)}$ masculin chuwabo: tamgwe $^{(chw)}$ espanhòl: avestruz $^{(es)}$ masculin | francés: autruche $^{(fr)}$ femenin galician: avestruz $^{(gl)}$ femenin italian: struzzo $^{(it)}$ masculin neerlandés: struisvogel $^{(nl)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin stroppa « benda, correja, corna de flors »

### Prononciacion

/esˈtɾup/, /esˈtɾup/

### Sillabas

es|trop

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estrop | estrops |
| [esˈtɾup] | [esˈtɾups] |
estrop masculin
* Çò que pòt enrodar quicòm

### Parents

* estropar
* estropada
* estropaire
* estropat

### Sinonims

* envolopa
* borrassa, trocèl

### Traduccions

| alemand: Hülle $^{(de)}$, Abdeckung $^{(de)}$ anglés: covering $^{(en)}$ basc: catalan: embolcall $^{(ca)}$ | espanhòl: envolvedor $^{(es)}$ francés: envoloppe $^{(fr)}$ italian: avvolgimento $^{(it)}$ portugués: invólucro $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De estropiar

### Prononciacion

    lengadocian : /estɾuˈpjaðo̞/, /estɾuˈpjaðo̞/
    provençau : /estʁuˈpjado̞/, /estʁuˈpjado̞/
França (Bearn) : escotar « estropiada »

### Sillabas

es|tro|pia|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estropiada | estropiadas |
| [estɾuˈpjaðo̞] | [estɾuˈpjaðo̞s] |
estropiada femenin (Masculinizacion: estropiat)
* Femna qu'a perdut un membre

### Sinonims

* emputada
* mutilada
* engarrada
* despoderada
* afrabada

### Traduccions

| alemand: verkrüppelt $^{(de)}$ anglés: cripple $^{(en)}$ basc: elbarri $^{(eu)}$ catalan: esguerrata $^{(ca)}$ | espanhòl: lisiada $^{(es)}$ francés: estropiée $^{(fr)}$ italian: storpia $^{(it)}$ portugués: aleijada $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

estropiada
* Participa passat al femenin singular de estropiar
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtɾups/, /esˈtɾups/

## Forma de nom comun

estrops
* Plural de estrop
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtɾysis/, /esˈtɾysis/

## Forma de nom comun

estrucis masculin
* Plural de estruci.
# Occitan
### Etimologia

De estropiar

### Prononciacion

    lengadocian : /estɾuˈpjat/, /estɾuˈpjat/
    provençau : /estʁuˈpja/, /estʁuˈpja/
França (Bearn) : escotar « estropiat »

### Sillabas

es|tro|piat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estropiat | estropiats |
| [estɾuˈpjat] | [estɾuˈpjats] |
estropiat masculin (Femenizacion: estropiada)
* Òme qu'a perdut un membre

### Sinonims

* emputat
* mutilat
* engarrat
* despoderat
* afrabat

### Traduccions

| alemand: verkrüppelt $^{(de)}$ anglés: cripple $^{(en)}$ basc: elbarri $^{(eu)}$ catalan: esguerrat $^{(ca)}$ | espanhòl: lisiado $^{(es)}$ francés: estropié $^{(fr)}$ italian: storpio $^{(it)}$ portugués: aleijado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

estropiat
* Participa passat al masculin singular de estropiar
# Anglés
## Forma de vèrb

gives
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to give.

### Prononciacion

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « gives » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « gives »
# Abenaqui de l'oèst
### Etimologia

Del proto-algonquian *kiˑšweʔθwa.

### Prononciacion

/kizosː/, /kizosː/

## Nom comun

gizos
* Solelh, luna.

### Vocabulari aparentat

* nanibôhsad
* pôgwas
# Anglés
## Forma de vèrb

giving
* Participi present del vèrb to give. Prononciacion Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « giving » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « giving »
# Sard
### Etimologia

Del latin juvenem.

### Prononciacion
## Adjectiu

giòvanu masculin
* Jove.

### Antonims

* betzu

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Bunuba
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

giḻiy
* Sang.

### Referéncias

* Alan Rumsey, 2000, Bunuba, dins R M W Dixon e Barry J Blake (editors), The Handbook of Australian Languages vol 5: Grammatical sketches of Bunuba, Ndjebbana and Kugu Nganhcara, Melbourne, Oxford University Press, p. 35-152.
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

givischier
* (surmiran) Desirar.

### Referéncias

* Gion Peder Thöni, 1969, Rumantsch - Surmeir. Grammatica per igl idiom surmiran, Coira, Lia Rumantscha.
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈd͡ʒuspinu/, /ˈd͡ʒuspinu/

## Nom comun

giùspinu masculin
* Creisselon.

### Variantas dialectalas

* aschione (sard comun)
* nasturtzu (sard comun)
* gùspinu (Orgosolo)
* grùspinu (Bitti)
* lanturtzu (Atzara)
* lantutzu (Meana)
* martùcciu (Fonni)
* matutzu (Simaxis), (Sanluri)
* martutzu (Nuoro), (Siniscola), (Gergei)
* nasturtu (Macomer)
* nastrutzu (Seneghe)

#### Nòta

Forma del dialècte d'Alà.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Friolan
### Etimologia

Del latin gallus.

### Prononciacion

/gʲal/, /gʲal/

## Nom comun

gjal masculin
* Gal.
# Eyak
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

giyah
* Aiga.

### Referéncias

* dAXunhyuu Learner's Dictionary
# Sard
### Etimologia

Del latin iovia.

### Prononciacion
## Nom comun

giòvia femenin
* Dijòus.

### Variantas dialectalas

* jòvia (Orgosolo)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Espanhòl
## Forma de vèrb

halló
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb hallar.
# Anglés
### Prononciacion

/hæm/

### Sillabas

ham (1)

## Nom comun

ham, pl. hams

### Traduccions

* cambajon $^{(oc)}$

# Neerlandés
### Sillabas

ham (1)

## Nom comun

ham femenin/masculin, pl. hammen

### Traduccions

* cambajon $^{(oc)}$
# Basc
### Etimologia

Mot compausat de hamar ("dètz") e bi ("dos").

### Prononciacion

[ama'bi]

### Sillabas

ha | ma | bi (3)

## Nom comun

hamabi

### Traduccions

* dotze $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* hamabigarren
* hamabinaka
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb hal ("morir").

### Prononciacion

['hɒla:l]

### Sillabas

ha | lál (2)

## Nom comun

halál, pl. halálok

### Traduccions

* mòrt $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* halálfej
* halálos
* máglyahalál
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir de hal ("peis") e del sufix -ász.

### Prononciacion

['hɒla:s]

### Sillabas

ha | lász (2)

## Nom comun

halász, pl. halászok

### Traduccions

* pescaire $^{(oc)}$ masculin
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir de halász ("pescaire") amb lo sufix verbal -ik.

### Prononciacion

['hɒla:sik]

### Sillabas

ha | lá | szik (3)

## Vèrb

halászik

### Traduccions

* pescar $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

hallé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb hallar.
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir del nom halál amb lo sufix adjectival -os en foncion de l'armonia vocalica.

### Prononciacion

['hɒla:loʃ]

### Sillabas

ha | lál (2)

## Nom comun

halálos

### Traduccions

* mortal $^{(oc)}$ masculin, mortala $^{(oc)}$ femenin, fatal $^{(oc)}$ masculin, fatala $^{(oc)}$ femenin