OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anglés
### Etimologia

Forma derivada de l'arab pres al grèc χημεία.

### Prononciacion

['kɛmɪkəɫ] Reialme Unit (Londres) : escotar « chemical »

### Sillabas

chem | i | cal (3)

## Adjectiu

chemical neutre

### Traduccions

* quimic $^{(oc)}$ masculin, quimica $^{(oc)}$ femenin

### Parents

* chemist
* chemistry
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir de chemia ("quimia").

### Prononciacion

[xɛ'mʲiʧnɨ] Polonha (Varsòvia) : escotar « chemiczny »

### Sillabas

che | micz | ny (3)

## Adjectiu

chemiczny masculin, pl. chemiczni

### Traduccions

* quimic $^{(oc)}$

### Parents

* chemia
# Francés
### Etimologia

Del latin medieval camminus, eissit del gallés *cammano-, d'un ancian *cangsmano-, derivat del vèrb *cing- «anar, marchar».

### Prononciacion

/ʃəˈmɛ̃/, /ʃəˈmɛ̃/
França (Tolosa) : escotar « chemin » França (Lion) : escotar « chemin » França (París) : escotar « chemin » França (París) : escotar « chemin » França (París) : escotar « chemin » França (París) : escotar « chemin » escotar « chemin » França (París) : escotar « chemin » França (Vòges) : escotar « chemin » França (Sant Estève) : escotar « chemin » França (Erau) : escotar « chemin » Canadà (Sainte-Marie) : escotar « chemin » França (Somain) : escotar « chemin » França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « chemin »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| chemin | chemins |
| [ʃəˈmɛ̃] ||
chemin masculin
* Camin.

### Derivats

* cheminer
* cheminot

### Locucions

* ne pas y aller par quatre chemins
* vieux comme les chemins

## Provèrbi

* tous les chemins mènent à Rome

### Referéncias

* Xavier Delamarre, 2003, Dictionnaire de la langue gauloise, Éditions Errance.
# Occitan
### Etimologia

Del francés cheminée, vengut del latin camīnus, e aquel del grèc káminos.

### Prononciacion

/t͡ʃemiˈnjɛɾo/, /t͡ʃemiˈnjɛɾo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « cheminièra »

### Sillabas

che | mi | niè | ra (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| cheminièra | cheminièras |
| [t͡ʃemiˈnjɛɾo] | [t͡ʃemiˈnjɛɾos] |
cheminièra femenin (lengadocian)
* Conducte que servís a l'evacuacion dels gases de combustion d'un fuòc.
* Dins un ostal, luòc que i se fa lo fuò, que i se tròba lo lar e lo fogal.

### Variantas dialectalas

* chimenèia (lengadocian)
* chiminièra (lengadocian)
* chuminèa (gascon)
* chaminèa (gascon)
* cheminèja (gascon)
* chaminada (lemosin)
* chaminèia (provençal)
* chaminièra
* caminièra

### Traduccions

| alemand: Kamin $^{(de)}$ masculin anglés: chimney $^{(en)}$ catalan: xemeneia $^{(ca)}$ femenin espanhòl: chimenea $^{(es)}$ femenin | francés: cheminée $^{(fr)}$ femenin italian: camino $^{(it)}$ masculin neerlandés: schoorsteen $^{(nl)}$ portugués: chaminé $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De cascalhar amb lo sufix -adís.

### Prononciacion

/kaskaʎaˈðis/, /kaskaʎaˈðis/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cascalhadís | cascalhadisses |
| [kaskaʎaˈðis] | [kaskaʎaˈðises] |
cascalhadís masculin
* Bruch de l'aiga que cascalha.

### Traduccions

| catalan: xipolleig $^{(ca)}$ masculin | francés: clapotis $^{(fr)}$ masculin italian: |

### Referéncias

* Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar cascabellus, varianta del diminutiu cascabŭlum, del latin classic caccabŭlus.

### Prononciacion

[kaska'βɛl]
Lengadocian : escotar « cascavèl »

### Sillabas

cas | ca | vèl (3)

## Nom comun

cascavèl masculin
* Boleta de metal voida e traucada amb un tròç de fèrre penjat a l'interior, que tinda quand es saquejada.

### Sinonims

* esquilon

### Variantas dialectalas

* cascavèu: provençal

### Traduccions

* anglés: jingle bell $^{(en)}$
* catalan: cascavell $^{(ca)}$
* espanhòl: cascabel $^{(es)}$
* francés: grelot $^{(fr)}$
* portugués: guizo $^{(pt)}$
# Italian
### Etimologia

De casa amb lo sufix -etta.

### Prononciacion

[ka'zetta]

### Sillabas

ca | set | ta (3)

## Nom comun

casetta femenin, pl. casette

### Traduccions

* ostalet $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
## Forma de vèrb

cascalha
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de cascalhar.

## Forma de vèrb 2

cascalha
* Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu del vèrb cascalhar.
# Occitan
### Etimologia

Dau latin vulgar cascabellus, varianta dau diminutiu cascabŭlum, dau latin classic caccabŭlus.

### Prononciacion

/kaskaˈvɛw/, /kaskaˈvɛw/

### Sillabas

cas | ca | vèu (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : provençal ||
| Singular | Plural |
| cascavèu | cascavèus |
| [kaskaˈvɛw] | [?] |
cascavèu masculin (provençau)
* Boleta de metal vuèja e traucada amb un tròç de fèrre penjat a l'interior, que tinda quand es saquejada.

### Sinonims

* esquilon

### Variantas dialectalas

* cascavèl (lengadocian)
* cascavèth (gascon)
* cascaveu (vivaroalpenc)
* esquiron (gascon)
* esquirolet (gascon)
* esquerulh (gascon)
* esquerilh (gascon)
* tinterilhon (gascon)
* tringaron (gascon)
* tringuiron (gascon)
* cricalh (gascon)

### Traduccions

| anglés: jingle bell $^{(en)}$ catalan: cascavell $^{(ca)}$ masculin espanhòl: cascabel $^{(es)}$ masculin | francés: grelot $^{(fr)}$ masculin portugués: guizo $^{(pt)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Benlèu de l'espanhòl casco.

### Prononciacion

/ˈkasku/, /ˈkasku/
França (Bearn) : escotar « casco »

## Nom comun

casco masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| casco | cascos |
| [ˈkasku] | [ˈkaskus] |
* Peça que cobrís e protegís lo cap, portat per exemple, pels soldats, esportius o policièrs.

### Sinonims

* èlm / èlme

### Variantas dialectalas

* casque (gascon)

### Traduccions

| alemand: Helm $^{(de)}$ masculin anglés: helmet $^{(en)}$ catalan: casc $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: casco $^{(es)}$ masculin francés: casque $^{(fr)}$ masculin italian: casco $^{(it)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

/kasˈkal/, /kasˈkal/ (lengadocian), /kasˈkaʎ/, /kasˈkaʎ/ (provençal) Lengadocian : escotar « cascalh »

### Sillabas

cas | calh (2)

## Nom comun

cascalh masculin (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)
* Seguida de crits emés per un aucèl.
* Bruch de l'aiga per un rèc.

### Variantas dialectalas

* caquetar (gascon) (1)

### Traduccions

* anglés: ; twitter $^{(en)}$
* catalan: soroll d'aigua $^{(ca)}$cloqueig $^{(ca)}$
* francés: caquètement $^{(fr)}$gazouillement $^{(fr)}$clapotement $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kaskaʎaˈðises/, /kaskaʎaˈðises/

## Forma de nom comun

cascalhadisses masculin
* Plural de cascalhadís.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[kaska'ʎa]

### Sillabas

cas | ca | lhar (3)

## Vèrb

cascalhar
* Per un nenon, emetre sas primièras paraulas, sens coeréncia.
* Per un aucèl: far una seguida de crits que son pas un cant vertadièr.
* Per l'aiga d'un rèc: far de bruch.

### Sinonims

* lalejar (1)
* bresilhar (2)

### Traduccions

* anglés: to gurgle $^{(en)}$; to twitter $^{(en)}$
* catalan: xerrotejar $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: babiller $^{(fr)}$caqueter $^{(fr)}$gazouiller $^{(fr)}$
* italian:

### Conjugason

| Infinitiu | cascalhar | cascalhar | cascalhar | cascalhar | cascalhar | cascalhar |
| Gerondiu | cascalhant | cascalhant | cascalhant | cascalhant | cascalhant | cascalhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | cascalhat | cascalhat | cascalhat | cascalhats | cascalhats | cascalhats |
| femenin | cascalhada | cascalhada | cascalhada | cascalhadas | cascalhadas | cascalhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | cascalhi cascalhe | cascalhas | cascalha | cascalham | cascalhatz | cascalhan |
| Imperfach | cascalhavi | cascalhavas | cascalhava | cascalhàvem | cascalhàvetz | cascalhavan |
| Preterit | cascalhèri | cascalhères | cascalhèt | cascalhèrem | cascalhèretz | cascalhèron |
| Futur | cascalharai | cascalharàs | cascalharà | cascalharem | cascalharetz | cascalharàn |
| Condicional | cascalhariái | cascalhariás | cascalhariá | cascalhariam | cascalhariatz | cascalharián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | cascalhe | cascalhes | cascalhe | cascalhem | cascalhetz | cascalhen |
| Imperfach | cascalhèssi | cascalhèsses | cascalhès cascalhèsse | cascalhèssem | cascalhèssetz | cascalhèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | cascalha ! | — | cascalhem ! | cascalhatz ! | — |
| Negatiu | — | cascalhes pas ! | — | cascalhem pas ! | cascalhetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/aβeˈran/, /aβeˈran/

## Forma de vèrb

averàn (gascon)
* Tresau persona deu plurau au futur de l'indicatiu de aver.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin episcopatus

### Prononciacion

/aβesˈkat/, /aβesˈkat/, provençau /avesˈka/, /avesˈka/

### Sillabas

av|es|cat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| avescat | avescats |
| [aβesˈkat] | [eβesˈkats] |
avescat masculin
* Institucion eclesiala comprenent un avesque, un sèti (una glèisa catedrala), un pòble crestian e un diocèsi (territòri sota l’autoritat esperitala de l'avesque local).
* (per extension) La vila ont es establida un sèti episcopal, es a dire ont demòra un avesque.
* Demorança de l’avesque o bastiment ont residís son administracion.

### Variantas dialectalas

* evescat

### Sinonims

* bèrbia

### Traduccions

| alemand: Bistum $^{(de)}$ anglés: bishopric $^{(en)}$ basc: apezpikua $^{(eu)}$ catalan: bisbat $^{(ca)}$ | espanhòl: obispado $^{(es)}$ francés: évêché $^{(fr)}$ italian: vescovato $^{(it)}$ portugués: bispado $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Probablament manlevat al francés, del latin episcopus sortit del grèc ancian ἐπίσκοπος (epískopos), que a escafat la forma originala bisbe.

### Prononciacion

/aˈβeske/, /aˈβeske/
França (Bearn) : escotar « avesque »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| avesque | avesques |
| [aˈβeske] | [aˈβeskes] |
avesque masculin
* Rel. Prèire encargat d'un diocèsi.

### Variantas

* evesque

### Derivats

* avescal
* avescat
* arquevesque

### Traduccions

| alemand: Bischof $^{(de)}$ masculin anglés: bishop $^{(en)}$ breton: eskob $^{(br)}$ catalan: bisbe $^{(ca)}$ masculin espanhòl: obispo $^{(es)}$ masculin esperanto: episkopo $^{(eo)}$ estonian: piiskop $^{(et)}$ francés: évêque $^{(fr)}$ masculin francoprovençau/arpitan: èvèque $^{(frp)}$ | italian: vescovo $^{(it)}$ masculin neerlandés: bisschop $^{(nl)}$ polonés: biskup $^{(pl)}$ portugués: bispo $^{(pt)}$ masculin romanés: episcop $^{(ro)}$ sicilian:vìscuvu $^{(scn)}$ masculin sidamo: abunichcha $^{(sid)}$ |
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

avess (puter)
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de avair.
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de avair.
* Primièra persona del singular al condicional de avair.
* Tresena persona del singular al condicional de avair.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

avessas (puter)
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de avair.
* Segonda persona del plural al condicional de avair.
# Occitan
### Prononciacion

/aβeˈra/, /aβeˈra/

## Forma de vèrb

averà (gascon)
* Tresau persona deu singular au futur de l'indicatiu de aver.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

avessan (puter)
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de avair.
* Tresena persona del plural al condicional de avair.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

avessans (puter)
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de avair.
* Primièra persona del plural al condicional de avair.
# Occitan
### Prononciacion

/aβeˈras/, /aβeˈras/

## Forma de vèrb

averàs (gascon)
* Dusau persona deu singular au futur de l'indicatiu de aver.
# Occitan
### Prononciacion

/aβeˈrɛj/, /aβeˈrɛj/

## Forma de vèrb

averèi (gascon)
* Prumèra persona deu singular au futur de l'indicatiu de aver.
# Occitan
### Etimologia

    De doctrina.

### Prononciacion

    lengadocian /duktɾiˈna/, /duktɾiˈna/, /duttɾiˈna/, /duttɾiˈna/
    gascon /duktɾiˈna/, /duktɾiˈna/
    provençau /duktʀiˈna/, /duktʀiˈna/

### Sillabas

doc|tri|nar

## Vèrb

doctrinar
* Instruire (qualqu'un) sus quicòim.
* Cercar a ganhar qualqu’un a une doctrina, a una opinion: endoctrinar.

### Sinonims

* instituire
* ensenhar

### Traduccions

| alemand : belehren $^{(de)}$, unterweisen $^{(de)}$ anglés : indoctrinate $^{(en)}$, instruct $^{(en)}$ basc : catalan : adoctrinar $^{(ca)}$ | espanhòl : adoctrinar $^{(es)}$ francés : endoctriner $^{(fr)}$ italian : addottrinare $^{(it)}$ portugués : endoutrinar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De doctrina.

### Prononciacion

    lengadocian /duktɾiˈnaɾi/, /duktɾiˈnaɾi/, /duttɾiˈnaɾi/, /duttɾiˈnaɾi/
    gascon /duktɾiˈnaɾi/, /duktɾiˈnaɾi/
    provençau /duktɾiˈnaʀi/, /duktɾiˈnaʀi/

### Sillabas

doc|tri|na|ri

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | doctrinari | doctrinaris |
| Masculin | [duktɾiˈnaɾi] | [duktɾiˈnaɾis] |
| Femenin | doctrinària | doctrinàrias |
| Femenin | [duktɾiˈnaɾio̞] | [duktɾiˈnaɾio̞s] |
doctrinari
* Qu'es es subordenat a de doctrinas, de principis estrictes.
* (istòria) Qu'es partisan del doctririanisme.

### Parents

* doctrina
* doctrinal
* doctrinar

### Parents

* dogmatic

### Traduccions

| alemand : doktrinär $^{(de)}$ anglés : doctrinaire $^{(en)}$ basc : catalan : doctrinari $^{(ca)}$ | espanhòl : doctrinario $^{(es)}$ francés : doctrinaire $^{(fr)}$ italian : dottrinario $^{(it)}$ portugués : doutrinário $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| doctrinari | doctrinaris |
| [duktɾiˈnaɾi] | [duktɾiˈnaɾis] |
doctrinari masculin, (femenin: doctrinària)
* (istòria) Partisan del doctrinarisme.
* (per extension, pejoratiu) Lo que se mòstra ligat sistematicament a sas opinions e de biais autoritari las afirma.

### Parents

* dogmatic

### Traduccions

| alemand : Doktrinär $^{(de)}$ anglés : doctrinaire $^{(en)}$ basc : catalan : doctrinari $^{(ca)}$ | espanhòl : doctrinario $^{(es)}$ francés : doctrinaire $^{(fr)}$ italian : dottrinario $^{(it)}$ portugués : doutrinário $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De doctrina.

### Prononciacion

    /duktɾiˈnaɾi/, /duktɾiˈnaɾi/

### Sillabas

doc|tri|na|ri

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | doctrinari | doctrinaris |
| Femenin | doctrinària | doctrinàries |
doctrinari
* doctrinari $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| doctrinari | doctrinaris |
doctrinari masculin, (femenin: doctrinària)
* doctrinari $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin documentum (« modèl, exemple »), dericat de docere (« mostrer, fa veire, instruire »).

### Prononciacion

    /du'kymen/, /du'kymen/
    França (Bearn) : escotar « urbanisme »

### Sillabas

do | cu | ment (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| document | documents |
| [du'kymen] | [du'kymens] |
document masculin
* Escrich original o oficial que fa pròva
* Tot escrich qu'es una font d'informacion.
* (Par extension) Font d'entresenha o de pròva, quin qie siá lo supòrt material (film, fotografia, clau USB, etc
* (Informatica) Fichièr informatic.

### Sinonims

* papièr

### Derivats

* documentacion
* documentalista
* documentar
* documentat
* documentari

### Traduccions

| alemand: Akt $^{(de)}$, , Aufzug $^{(de)}$, Schriftstück $^{(de)}$, Dokument $^{(de)}$, Urkunde) $^{(de)}$, Beweisstück $^{(de)}$, Unterlage $^{(de)}$, Papier $^{(de)}$ anglés: document $^{(en)}$, act $^{(en)}$, warrant $^{(en)}$, certificate $^{(en)}$ catalan: acta $^{(ca)}$, acte $^{(ca)}$, document $^{(ca)}$ espanhòl: acta $^{(es)}$, certificado $^{(es)}$, acto $^{(es)}$, documento $^{(es)}$ francés: document $^{(fr)}$ | italian: atto $^{(it)}$, azione $^{(it)}$, documento $^{(it)}$ neerlandés: akte $^{(nl)}$, document $^{(nl)}$, papier $^{(nl)}$ portugués: acto $^{(pt)}$, auto $^{(pt)}$, escritura $^{(pt)}$, instrumento $^{(pt)}$, documento $^{(pt)}$ romanés: |

# Catalan
### Etimologia

Del latin documentum (« modèl, exemple »), dericat de docere (« mostrer, fa veire, instruire »).

### Prononciacion

    Oriental: central /dukuˈmen/, /dukuˈmen/, balear /dokuˈment/, /dokuˈment/, /dukuˈmen/, /dukuˈmen/
    Occidental: nord-occidental /dokuˈmen/, /dokuˈmen/, valencian /dokuˈment/, /dokuˈment/, /dokuˈmen/, /dokuˈmen/
    Espanha (Barcelona) : escotar « document »

### Sillabas

do | cu | ment (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| document | documents |
document masculin
* document

# Francés
### Etimologia

Del latin documentum (« modèl, exemple »), dericat de docere (« mostrer, fa veire, instruire »).

### Prononciacion

    /dɔ.ky.mɑ̃/, /dɔ.ky.mɑ̃/
    Soïssa (Lausana) : escotar « document »
    França (Estrasborg) : escotar « document »

### Sillabas

do | cu | ment (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| document | documents |
| [dɔkymɑ̃] ||
document masculin
* document

# Anglés
### Etimologia

Del latin documentum (« modèl, exemple »), dericat de docere (« mostrer, fa veire, instruire »).

### Prononciacion

    /dɔ.kju.mənt/, /dɔ.kju.mənt/
    Estats Units d'America (Aurora) : escotar « document »

### Sillabas

do | cu | ment (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| document | documents |
| [dɔkjumənt] | [dɔkjumənts] |
document masculin
* document

## Vèrb

document
* documentar
# Occitan
### Etimologia

De document amb «-ar»

### Prononciacion

    /dukymenˈta/, /dukymenˈta/
    França (Bearn) : escotar « documentar »

### Sillabas

do|cu|men|tar

## Vèrb

documentar
* Provesir de documents per piejar, justificar una afirmacion].
se documentar
* Se proveir los documents que cal, necessaris per capitar un objectiu.

### Parents

* document
* documentacion
* documentalista
* documentat
* documentari

### Traduccions

| alemand: dokumentieren $^{(de)}$ anglés: document $^{(en)}$ basc: catalan: documentar $^{(ca)}$ | espanhòl: documentar $^{(es)}$ francés: documenter $^{(fr)}$ italian: documentare $^{(it)}$ portugués: documentar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De document amb «-ar»

### Prononciacion

    Oriental: central /dukumənˈta/, /dukumənˈta/ balear /dokumənˈta/, /dokumənˈta/, /dukumənˈta/, /dukumənˈta/
    Occidental: nord-occidental /dokumenˈta/, /dokumenˈta/ valencian /dokumenˈtaɾ/, /dokumenˈtaɾ/, /dokumenˈta/, /dokumenˈta/

### Sillabas

do|cu|men|tar

## Vèrb

documentar
* documentar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De document amb «-ar»

### Prononciacion

    /d̪okumen̪ˈt̪aɾ/, /d̪okumen̪ˈt̪aɾ/

### Sillabas

do|cu|men|tar

## Vèrb

documentar
* documentar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De document amb «-ar»

### Prononciacion

    Portugal /dukumẽˈtaɾ/, /dukumẽˈtaɾ/
    Brasil /dokũmẽˈtaɾ/, /dokũmẽˈtaɾ/, /dokumẽˈta/, /dokumẽˈta/

### Sillabas

do|cu|men|tar

## Vèrb

documentar
* documentar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin doctrinalis.

### Prononciacion

    /duktɾiˈnal/, /duktɾiˈnal/, /duttɾiˈnal/, /duttɾiˈnal/

### Sillabas

doc|tri|nal

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | doctrinal | doctrinals |
| Masculin | [duttɾiˈnal] | [duttɾiˈnals] |
| Femenin | doctrinala | doctrinalas |
| Femenin | [duttɾiˈnalo̞] | [duttɾiˈnalo̞s] |
doctrinal
* (teologia) Que reprodutz las maximas, los principis d'una quita doctrina.
* (per extension) Relatiu a una pensada directritz.

### Variantas dialectalas

* doctrinau

### Derivats

* doctrinalament

### Parents

* doctrina
* doctrinar
* doctrinari

### Traduccions

| alemand : doktrinär $^{(de)}$, Lehr... $^{(de)}$ anglés : doctrinal $^{(en)}$ basc : catalan : doctrinal $^{(ca)}$ | espanhòl : doctrinal $^{(es)}$ francés : doctrinal $^{(fr)}$ italian : dottrinale $^{(it)}$ portugués : doutrinal $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin doctrinalis.

### Prononciacion

    Balearic, Valencian /duktɾiˈnaɫ/, /duktɾiˈnaɫ/
    Central /doktɾiˈnaɫ/, /doktɾiˈnaɫ/

### Sillabas

doc|tri|nal

## Adjectiu

doctrinal masculin o femenin, (plurals: doctrinals)
* doctrinal $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin doctrinalis.

### Prononciacion

    /d̪oɣ̞t̪ɾiˈnal/, /d̪oɣ̞t̪ɾiˈnal/

### Sillabas

doc|tri|nal

## Adjectiu

doctrinal masculin o femenin, (plurals: doctrinales)
* doctrinal $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin doctrinalis.

### Prononciacion

    /dɔktʁinal/, /dɔktʁinal/

### Sillabas

doc|tri|nal

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | doctrinal | doctrinaux |
| Masculin | [dɔktʁinal] | [dɔktʁino] |
| Femenin | doctrinale | doctrinales |
| Femenin | [dɔktʁinal] | [dɔktʁinal] |
doctrinal masculin o femenin, (plurals: doctrinales)
* doctrinal $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/dutˈtɾinos/, /dutˈtɾinos/

## Forma de nom comun

doctrinas femenin (auvernhat) (gascon) (lemosin) (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)
* Plural de doctrina.
# Catalan
## Forma de vèrb

documentaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb documentar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval doctrina.

### Prononciacion

/dutˈtɾino/, /dutˈtɾino/
França (Bearn) : escotar « doctrina »

### Sillabas

doc | tri | na

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| doctrina | doctrinas |
| [dutˈtɾino] | [dutˈtɾinos] |
doctrina femenin (auvernhat) (gascon) (lemosin) (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)
* Ensenhament e concepcions d'una ideologia, o d'una religion.

### Derivats

* doctrinal
* doctrinar
* doctrinari

### Traduccions

| alemand: Doktrin $^{(de)}$ femenin anglés: doctrine $^{(en)}$ basc: catalan: doctrina $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: doctrina $^{(es)}$ femenin francés: doctrine $^{(fr)}$ femenin italian: dottrina $^{(it)}$ femenin portugués: doutrina $^{(ot)}$ femenin |

## Forma de vèrb

doctrina
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de doctrinar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de doctrinar
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /dut'tus/, /dut'tus/, gascon, provençau /duk'tu/, /duk'tu/

## Forma de nom comun

doctors
* plural de doctor.

# Anglés
### Prononciacion

    general /ˈdɒktəz/, /ˈdɒktəz/
    EUA /ˈdɑktɚz/, /ˈdɑktɚz/
    Àustralia /ˈdɒktəz/, /ˈdɒktəz/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « doctors »
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « doctors »

## Forma de nom comun

doctors
* plural de doctor.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /dukˈtos/, /dukˈtos/, balear /dokˈtos/, /dokˈtos/, /dukˈtos/, /dukˈtos/
    Occidental: nord-occidental /dokˈtos/, /dokˈtos/, valencian /dokˈtoɾs/, /dokˈtoɾs/

## Forma de nom comun

doctors
* plural de doctor.
# Occitan
### Etimologia

Del latin documentatio.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dukymentaˈsju/, /dukymentaˈsju/
    provençau /dukymẽⁿtaˈsjũʱ/, /dukymẽⁿtaˈsjũʱ/

### Sillabas

do|cu|men|ta|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| documentacion | documentacions |
| [dukymentaˈsju] | [dukymentaˈsjus] |
documentacion femenin
* Ensemble dels documents acampats sus una question.
* Action de consultar de documents.

### Parents

* document
* documentalista
* documentar
* documentat
* documentari

### Traduccions

| alemand: Dokumentierung $^{(de)}$, Dokumentation $^{(de)}$ anglés: documentation $^{(en)}$, documents $^{(en)}$ basc: catalan: acta $^{(ca)}$, documentació $^{(ca)}$ | espanhòl: acta $^{(es)}$, documentación $^{(es)}$ francés: documentation $^{(fr)}$ italian: documentazione $^{(it)}$, documenti $^{(it)}$ portugués: documentação $^{(pt)}$ |