OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Guerneseiés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| rachaenne | rachaennes |
rachaenne femenin
* Raiç.

### Referéncias

* Hazel Tomlinson, 2009, Histouaires Guernésiaises.
# Occitan
### Etimologia

    Del francés méchant

### Prononciacion

    lengadocian /majˈsanto̞/, /majˈsanto̞/
    provençau /mejˈsãᵑtə/, /mejˈsãᵑtə/

### Sillabas

mai|ssan|ta

## Nom comun

maissant (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (masculin: maissant)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| maissanta | maissantas |
| [majˈsanto̞] | [majˈsanto̞s] |
* Femna marrida, crudèla.
* Dins la ficcion, personatge opausat a l'eròi benfasent de l'istòria

### Variantas dialectalas

* maishanta

### Sinonims

* aula

### Antonims

* brava
* gentila

### Traduccions

| alemand: Bösewicht $^{(de)}$, Böser $^{(de)}$ anglés: evil $^{(en)}$, villain $^{(en)}$, bad guy $^{(en)}$ basc: catalan: maixanta $^{(ca)}$, dolenta $^{(ca)}$ | espanhòl: villana $^{(es)}$, malda $^{(es)}$ francés: méchant $^{(fr)}$ italian: cattiva $^{(it)}$, criminale $^{(it)}$, strega $^{(it)}$ portugués: mal $^{(pt)}$, ímpio vilão $^{(pt)}$, vilão $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

maissanta
* femenin'singular de maissant.
# Occitan
### Prononciacion

/maˈʃɛros/, /maˈʃɛros/

## Forma de nom comun

maishèras femenin (gascon)
* Plurau de maishèra.
# Occitan
### Etimologia

Benlèu francisme creat a partir del francés méchant.

### Prononciacion
## Nom comun

maissantisa femenin
* Inclinason a far lo mal.

### Sinonims

* marridesa
* marridariá
* aulesa

### Traduccions

* alemand: Bosheit $^{(de)}$
* anglés: wickedness $^{(en)}$
* catalan: dolenteria $^{(ca)}$
* espanhòl: maldad $^{(es)}$
* francés: méchanceté $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

Deu latin maxĭlla qui balha tanben mejilla en espanhòu.

### Prononciacion

/maˈʃɛro/, /maˈʃɛro/
França (Bearn) - Gascon : escotar « maishèra »

### Sillabas

mai | shè | ra (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| maishèra | maishèras |
| [maˈʃɛro] | [maˈʃɛros] |
maishèra femenin (gascon)
* Anat. Cadua de senglas parts de la cara situada entre l'uelh, la boca e l'aurelha.
* Anat. Partida ossosa situada dens la boca e on son insertadas las dents.

### Variantas dialectalas

* gauta
* maissa

### Traduccions

| anglés: cheek $^{(en)}$ catalan: galta $^{(ca)}$ espanhòl: mejilla $^{(es)}$ francés: joue $^{(fr)}$ (1), mâchoire $^{(fr)}$ (2) | italian: guancia $^{(it)}$ ongrés: orca $^{(hu)}$ ucraïnian: щока $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin maxĭlla.

### Prononciacion

/ˈmajso/, /ˈmajso/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « maissa »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| maissa | maissas |
| [ˈmajso] | [ˈmajsos] |
maissa femenin
* Partida ossosa situada dins la boca e ont sont inseridas las dents.

### Sinonims

* cais
* mandibula

### Traduccions

| alemand : Kiefer $^{(de)}$ masculin anglés: jaw $^{(en)}$ catalan: barra $^{(ca)}$, mandíbula $^{(ca)}$ comanche : ahra $^{(com)}$, ahrapʉ̱ $^{(com)}$, arapʉ̱ $^{(com)}$ espanhòl: mandíbula $^{(es)}$ esperanto: makzelo $^{(eo)}$ francés: mâchoire $^{(fr)}$ huron : ɩangon̈achʳa $^{(huron)}$ inuktitut : ᐊᒡᓕᕈᖅ $^{(iu)}$* agliruq $^{(iu)}$ italian: mascella $^{(it)}$ masculin | kawaiisu : ˀatavɨ $^{(xaw)}$ neerlandés: kaak $^{(nl)}$ nuxalk: skulhaaxams $^{(blc)}$ ongrés: állkapocs $^{(hu)}$ paiute del nòrd : adaabɨ $^{(pao)}$ portugués: queixada $^{(pt)}$, maxila $^{(pt)}$ sapadin : bòngepaan $^{(sapadin)}$ neutre shoshone : ahtahpeh $^{(shh)}$, ahtabe $^{(shh)}$ timbisha : ahtapü $^{(par)}$, atapü $^{(par)}$ turc: çene $^{(tr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del francés méchant

### Prononciacion

    lengadocian /majˈsan/, /majˈsan/
    provençau /mejˈsãᵑ/, /mejˈsãᵑ/

### Sillabas

mai|ssant

## Adjectiu

maissant (lengadocian) , (provençau)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | maissant | maissants |
| Masculin | [majˈsan] | [majˈsan] |
| Femenin | maissanta | maissantas |
| Femenin | [majˈsanto̞] | [majˈsanto̞s] |
* Marrit, contrari de bon.

### Variantas dialectalas

* maishant

### Sinonims

* aul
* dolent
* marrit

### Derivats

* maissantisa

### Traduccions

| alemand: böse $^{(de)}$, gemein $^{(de)}$, fies $^{(de)}$ anglés: bad $^{(en)}$, nasty $^{(en)}$, foul $^{(en)}$ basc: catalan: maixant $^{(ca)}$, dolent $^{(ca)}$ | espanhòl: malo $^{(es)}$, malvado $^{(es)}$, villano $^{(es)}$ francés: mauvais $^{(fr)}$ italian: cattivo $^{(it)}$, malvagio $^{(it)}$, brutto $^{(it)}$ portugués: mau $^{(pt)}$, malvado $^{(pt)}$, mal $^{(pt)}$ |

## Nom comun

maissant (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: maissanta)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| maissant | maissants |
| [majˈsan] | [majˈsans] |
* Òme marrit, crudèl.
* Dins la ficcion, personatge opausat a l'eròi benfasent de l'istòria

### Variantas dialectalas

* maishant

### Sinonims

* aul

### Antonims

* brave
* gentil

### Traduccions

| alemand: Bösewicht $^{(de)}$, Böser $^{(de)}$, Schurke $^{(de)}$ anglés: evil $^{(en)}$, villain $^{(en)}$, bad guy $^{(en)}$ basc: catalan: maixant $^{(ca)}$, dolent $^{(ca)}$ | espanhòl: villano $^{(es)}$, grosero $^{(es)}$, malda $^{(es)}$ francés: mauvais $^{(fr)}$ italian: cattivo $^{(it)}$, criminale $^{(it)}$, empio $^{(it)}$ portugués: mal $^{(pt)}$, ímpio vilão $^{(pt)}$, vilão $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/maj/, /maj/

## Forma de nom comun

(lemosin) mairs masculin
* Plural de mair.
# Guerneseiés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| maisaon | maisaons |
maisaon femenin
* Ostal.

### Referéncias

* Hazel Tomlinson, 2009, Histouaires Guernésiaises.
# Guerneseiés
### Prononciacion
## Forma de nom comun

maisaons femenin
* Plural de maisaon.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin obliquus.

### Prononciacion

/uˈplik/, /uˈplik/, /uˈβlik/, /uˈβlik/, provençau /uˈblik/, /uˈblik/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | oblic | oblics |
| Masculin | [uˈplik] | [uˈpliks] |
| Femenin | oblica | oblicas |
| Femenin | [uˈpliko̞] | [uˈpliko̞s] |
oblic
* (geometria) Que s’escarta mai o mens de la verticala.
* Qu'es indirècte, desviat.
* Que manca de drechura, de franquesa.
* Que fa pas fàcia, qu'es de galís, que guechejar.
* (antropologia) Qualifica la relacion que concernís una persona e son nebot o sa neboda.
** Un maridatge oblic.
** Una succession oblica.

### Derivats

* oblicar
* oblicament

### Sinonims

* galís
* de galís

### Traduccions

| alemand: schräg $^{(de)}$, schief $^{(de)}$ anglés: oblique $^{(en)}$, skew $^{(en)}$ basc: zaplezti $^{(eu)}$ catalan: oblic $^{(ca)}$ | espanhòl: oblicuo $^{(es)}$ francés: oblique $^{(fr)}$ italian: obliquo $^{(it)}$ portugués: oblíquo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin obliquus.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « oblic »

### Prononciacion

oriental /uˈβlik/, /uˈβlik/, occidental /oˈβlik/, /oˈβlik/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | oblic | oblics |
| Femenin | obliqua | obliqües |
oblic
* oblic $^{(ca)}$
# Occitan
### Prononciacion

/uˈpliks/, /uˈpliks/, /uˈβliks/, /uˈβliks/, provençau /uˈbliks/, /uˈbliks/

## Forma d'adjectiu

oblics
* Masculin plural de oblic

# Catalan
### Prononciacion

oriental /uˈβliks/, /uˈβliks/, occidental /oˈβliks/, /oˈβliks/

## Forma d'adjectiu

oblics
* Masculin plural de oblic
# Occitan
### Prononciacion

/udd͡ʒeˈt͡sjus/, /udd͡ʒeˈt͡sjus/

## Forma d'adjectiu

objeccions
* Plural de objeccion
# Occitan
### Etimologia

Del latin Derivat de objècte amb lo sufixe adjectival -if. Objècte es eissit del latin objectum (« çò qu'es plaçat davant »), participi passat substantiu neutre d’obicere o objicere (« getar, plaçar, presentar davant »), format del vèrb jacere (« getar ») amb lo prefixe ob- (« davant »).

### Prononciacion

/ud.d͡ʒet'tjus/, /ud.d͡ʒet'tjus/
ob | jec | tius | (3)

## Forma d'adjectiu

objectius
* Masculin plural de objectiu.

## Forma de nom comun

objectius masculin
* Plural de objectiu

# Catalan
### Etimologia

Del latin Derivat de objècte amb lo sufixe adjectival -if. Objècte es eissit del latin objectum (« çò qu'es plaçat davant »), participi passat substantiu neutre d’obicere o objicere (« getar, plaçar, presentar davant »), format del vèrb jacere (« getar ») amb lo prefixe ob- (« davant »).

### Prononciacion

    Oriental: central /ub.ʒəkˈtiw/, balear /ob.ʒəkˈtiw/, /ub.ʒəkˈtiw/
    Occidental: nord-occidental /ob.ʒekˈtiw/, valencià /ob.d͡ʒekˈtiw/
ob | jec | tius | (3)

## Adjectiu

objectius
* Masculin plural de objectiu

## Nom comun

objectius
* Plural de objectiu
# Occitan
### Etimologia

Del latin Derivat de objècte amb lo sufixe adjectival -if. Objècte es eissit del latin objectum (« çò qu'es plaçat davant »), participi passat substantiu neutre d’obicere o objicere (« getar, plaçar, presentar davant »), format del vèrb jacere (« getar ») amb lo prefixe ob- (« davant »).

### Prononciacion

/ud.d͡ʒet'tjvas/, /ud.d͡ʒet'tjvas/
ob | jec | ti | vas (4)

## Forma d'adjectiu

objectivas
* Femenin plural de objectiu

## Forma de nom comun

objectivas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de objectivar
# Occitan
### Etimologia

Del latin objectum.

### Prononciacion

/udˈd͡ʒɛtte/, /udˈd͡ʒɛtte/
França (Bearn) : escotar « objècte »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| objècte | objèctes |
| [udˈd͡ʒɛtte] | [udˈd͡ʒɛttes] |
objècte masculin
* Causa materiala, perceptibla a la vista e a la tòca.
* Tot çò qu'es la causa, lo subjècte, lo motiu d’un sentiment, d’una passion, d’una accion.
* Filos. Çò qu'es pensat per oposicion a l’èsser pensant o subjècte.
* Gram. S’opausa al subjècte e designa la persona o la causa sus la quala se pòrta l’accion exprimida pel vèrbe.

### Variantas dialectalas

* objecte (lemosin), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| anglés: object $^{(en)}$ catalan: objecte $^{(ca)}$ masculin | francés: objet $^{(fr)}$ masculin italian: oggetto $^{(it)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin Derivat de objècte amb lo sufixe adjectival -if. Objècte es eissit del latin objectum (« çò qu'es plaçat davant »), participi passat substantiu neutre d’obicere o objicere (« getar, plaçar, presentar davant »), format del vèrb jacere (« getar ») amb lo prefixe ob- (« davant »).

### Prononciacion

/ud.d͡ʒetˈtju/, /ud.d͡ʒetˈtju/
ob | jec | tiu | (3)

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | objectiu | objectius |
| Masculin | [ud.d͡ʒet'tju] | [ud.d͡ʒet'tjus] |
| Femenin | objectiva | objectivas |
| Femenin | [ud.d͡ʒet'tiβɔ] | [ud.d͡ʒet'tiβɔs] |
objectiu
* Que concernís l’objècte.
* (Filosofia) Que ten un rapòrt, que respond a un objècte, que representa un objècte tal coma es dins la realitat, sens pas cap de formacion de la nòtra ment, de las nòstras interpretacions personalas.
** Un raconte objectiu.
* (En particular) (Corrent) Al respècte de la realitat e non pas de l'interpretacion.

### Traduccions

| alemand: anglés: arabi: catalan: chinés: chèc: espanhòl: | francés: grèc: italian: neerlandés: portugués: polonés: rus: |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| objectiu | objectius |
| [ud.d͡ʒet'tju] | [ud.d͡ʒet'tjus] |
objectiu masculin
* (Filosofia) Tot çò qu'es en fòra del subjècte pensant e observant.
* (Optica) Veire o lentilha plaçat del costat de l’objècte que se vòl gaitar; a la diferéncia de l’ocular, destinat a èsser plaçat del costa de l’uèlh.
* Tòca que se vòl cercar a aténher, lo punt ont es prepausat d’arribar, çò que se visa.
* (Per metonimia) Aparelh fotografic.

### Traduccions

| alemand: Ziel $^{(de)}$ anglés: objective $^{(en)}$ arabi: عادل $^{(ar)}$ catalan: objectiu $^{(ca)}$ chinés: 一个目标 $^{(zh)}$ chèc: espanhòl: objetivo $^{(es)}$ | francés: objectif $^{(fr)}$ grèc: στόχος $^{(el)}$ italian: obiettivo $^{(it)}$ neerlandés: doel $^{(nl)}$ portugués: objetivo $^{(pt)}$ polonés: obiektyw $^{(pl)}$ rus: цель $^{(ru)}$ |

# Catalan
### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « objectiu »

### Etimologia

Del latin Derivat de objècte amb lo sufixe adjectival -if. Objècte es eissit del latin objectum (« çò qu'es plaçat davant »), participi passat substantiu neutre d’obicere o objicere (« getar, plaçar, presentar davant »), format del vèrb jacere (« getar ») amb lo prefixe ob- (« davant »).

### Prononciacion

    Oriental: central /ub.ʒəkˈtiw/, balear /ob.ʒəkˈtiw/, /ub.ʒəkˈtiw/
    Occidental: nord-occidental /ob.ʒekˈtiw/, valencià /ob.d͡ʒekˈtiw/
ob | jec | tiu | (3)

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | objectiu | objectius |
| Femenin | objectiva | objectives |
objectiu
* objectiu

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| objectiu | objectius |
objectiu
* objectiu
# Occitan
### Etimologia

Dau latin oblatus (« ofert »).

### Prononciacion

/ubla:/, /ubla:/ (lemosin), /uˈblat/, /uˈblat/ (gascon), (lengadocian)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lemosin ||
| Singular | Plural |
| oblat | oblats |
| [ubla:] | [ubla:] |
oblat masculin
* A l'Edat Mejana, enfant qu'èra donat a un monastier e que'n seguiá las règlas.
* Laïc adulte que s'integra a un monastier, daus còps après aver donat sos bens a la comunautat mas sens far los vòts.

### Derivats

* oblata femenin
* oblatura femenin

### Traduccions

| anglés: oblate $^{(en)}$ catalan: oblat $^{(ca)}$ | francés: oblat $^{(fr)}$ italian: oblato $^{(it)}$ |

### Referéncias

* https://www.locongres.org

# Francés
### Etimologia

Dau latin oblatus (« ofert »).

### Prononciacion

/ɔ.bla/, /ɔ.bla/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oblat | oblats |
| [ɔ.bla] | [ɔ.bla] |
oblat masculin

### Traduccions

* oblat.

### Derivats

| oblate femenin oblature femenin oblatif, -ive | oblation femenin oblationnaire oblativité femenin |
# Occitan
### Etimologia

De objectiu.

### Prononciacion

    lengadocian /udd͡ʒettiβiˈtat/, /udd͡ʒettiβiˈtat/
    gascon /udʒektiβiˈtat/, /udʒektiβiˈtat/
    provençau /ud͡ʒektiviˈta/, /ud͡ʒektiviˈta/

### Sillabas

ob|jec|ti|vi|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| objectivitat | objectivitats |
| [udd͡ʒettiβiˈtat] | [udd͡ʒettiβiˈtats] |
objectivitat femenin
* (filosofia) Qualitat de çò objectiu, existéncia dels objèctes fòra de nosautre.
* Somission de la ment a l’objècte dins la recerca scientifica.
* Qualitat de neutralitat, imparcialitat, desinterassement, o impersonalitat al vejaire del subjècte.

### Sinonims

Qualitat de neutralitat.
* imparcialitat

### Antonims

* subjectivitat

### Traduccions

| alemand: Objektivität $^{(de)}$, Sachlichkeit $^{(de)}$ anglés: objectivity $^{(en)}$ basc: catalan: objectivitat $^{(ca)}$ | espanhòl: objetividad $^{(es)}$ francés: objectivité $^{(fr)}$ italian: oggettività $^{(it)}$, obiettività $^{(it)}$ portugués: objetividade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De objectiu.

### Prononciacion

    /ubʒəktiβiˈtat/, /ubʒəktiβiˈtat/

### Sillabas

ob|jec|ti|vi|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| objectivitat | objectivitats |
| [udd͡ʒettiβiˈtat] | [udd͡ʒettiβiˈtats] |
objectivitat femenin
* objectivitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin Derivat de objècte amb lo sufixe adjectival -if. Objècte es eissit del latin objectum (« çò qu'es plaçat davant »), participi passat substantiu neutre d’obicere o objicere (« getar, plaçar, presentar davant »), format del vèrb jacere (« getar ») amb lo prefixe ob- (« davant »).

### Prononciacion

/ud.d͡ʒet'ti.βɔ/, /ud.d͡ʒet'ti.βɔ/
ob | jec | ti | va (4)

## Forma d'adjectiu

objectiva
* Femenin singular de objectiu.

## Forma de vèrb

objectiva
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de objectivar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de objectivar.

# Catalan
### Etimologia

Del latin Derivat de objècte amb lo sufixe adjectival -if. Objècte es eissit del latin objectum (« çò qu'es plaçat davant »), participi passat substantiu neutre d’obicere o objicere (« getar, plaçar, presentar davant »), format del vèrb jacere (« getar ») amb lo prefixe ob- (« davant »).

### Prononciacion

ob | jec | ti | va (4)

## Forma d'adjectiu

objectiva
# Munsee
### Prononciacion
## Forma de nom comun

meengwéewak animat
* Plural de méengweew.
# Gungu
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

meezi̱
* Aiga.

### Referéncias

* Businge Makolome Robert, Martin Diprose, 2012, Ntontogoli̱ gya Lugungu. Lugungu Dictionary, Hoima, Lugungu Bible Translation and Literacy Association.
# Munsee
### Prononciacion
## Forma de nom comun

meenáxkal inanimat
* Plural de méenaxk.
# Anglés
## Forma de vèrb

meets
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to meet.
# Sotho del nòrd
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

meetse classa 6, plural solament
* Aiga.
# Munsee
### Prononciacion
## Forma de nom comun

meexalapootíisak animat
* Plural de meexalapóotiis.
# Shawnee
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/meːmekit͡ʃilaʔke/, /meːmekit͡ʃilaʔke/

## Nom comun

meemekicilahkwe animat
* Parpalhòl.

### Referéncias

* David J. Costa, 2013, Borrowing in Southern Great Lakes Algonquian and the History of Potawatomi, Anthropological Linguistics, 55:3, p. 195-233.
# Sotho del nòrd
### Prononciacion
## Forma de nom comun

meetlwa classa 4
* Plural de mootlwa.
# Munsee
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| meexalapóotiis | meexalapootíisak |
meexalapóotiis animat
* Aranha.

### Referéncias

* John O'Meara, 1996, Delaware-English, English-Delaware Dictionary, Toronto, University of Toronto Press.
# Gungu
### Etimologia

Del portugués.

### Prononciacion
## Nom comun

meeza
* Taula.

### Referéncias

* Businge Makolome Robert, Martin Diprose, 2012, Ntontogoli̱ gya Lugungu. Lugungu Dictionary, Hoima, Lugungu Bible Translation and Literacy Association.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

oraremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb orar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin orator, deribat del vèrbe orare (« parlar »).

### Prononciacion

    /uɾa'tuɾ/, /uɾa'tuɾ/
    escotar « orator »

### Sillabas

o|ra|tor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| orator | orators |
| [uɾa'tuɾ] | [uɾa'tuɾs] |
orator masculin (per una femna: oratritz / oratora)
* Persona que compausa, que prononcia de discors o d'obratges d’eloquéncia.
* (teatre) Persona que pren la paraula al nom d’una tropa de comedians.

### Traduccions

| alemand: Redner $^{(de)}$, Sprecher $^{(de)}$ anglés: orator $^{(en)}$ (persona eloquenta), speaker $^{(en)}$ (d'un eveniment) catalan: orador $^{(ca)}$ espanhòl: orador $^{(es)}$ | francés: orateur $^{(fr)}$ italian: oratore $^{(it)}$ basc: alto falante $^{(eu)}$, orador $^{(eu)}$ portugués: orador $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin orator, deribat del vèrbe orare (« parlar »).

### Prononciacion

/uɾa'tuɾ/, /uɾa'tuɾ/
    escotar « orator »
    Reialme Unit (Southern England) : escotar « orator »

### Sillabas

o|ra|tor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| orator | orators |
orator masculin
* Persona que ten l'eloquéncia de téner los discors
# Occitan
### Prononciacion

/uɾa'tuɾo̞s/, /uɾa'tuɾo̞s/

## Forma de nom comun

oratoras femenin
* Plural de oratora
# Neerlandés
### Prononciacion

oranje
[o'rɑɲə]

### Sillabas

o | ran | je (3)

## Adjectiu

oranje
* Color de l'irange, entre lo jaune e lo roge.

## Nom comun

oranje neutre
* Color de l'irange, entre lo jaune e lo roge.
* Esp. Equipa nacionala neerlandesa (espòrt)
# Occitan
### Prononciacion

/ˈuɾos/, /ˈuɾos/

## Forma de nom comun

oras femenin
* Plural de ora.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin orātĭo « pregària, accion de parlar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uɾaˈzu/, /uɾaˈzu/
    provençau /uʀaˈzu/, /uʀaˈzu/

### Sillabas

o|ra|son

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| orason | orasons |
| [uɾaˈzu] | [uɾaˈzus] |
orason (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* (etimologic) Discors prononciat en public
* (gramatica) Assemblatge de mots que forman un sens complèt e que son bastits seguent las règlas gramaticalas.
* (religion) Pregària cap a Dieu o als sants.
* (religion, d'usatge) Discord prononciat en laus dels mòrts.
* Comunicacion de l’arma amb Dieu, sens utilizar de formulas de pregàrias.

### Variantas dialectalas

* oracion (lengadocian).

### Sinonims

pregària
* auròst (gascon).
* planh
ensemble gramatical
* frasa
* proposicion

#### Locucions derivadas

* orason funèbra

### Parents

* orador / orator
* orant
* oratòri

### Traduccions

| alemand: Rede $^{(de)}$, Satz $^{(de)}$ (linguistica), Gebet $^{(de)}$ (religion) anglés: oration $^{(en)}$, speech $^{(en)}$, prayer $^{(en)}$ basc: catalan: oració $^{(ca)}$ | espanhòl: oración $^{(es)}$ francés: oraison $^{(fr)}$ italian: orazione $^{(it)}$ portugués: oração $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin orator, deribat del vèrbe orare (« parlar »).

### Prononciacion

/uɾa'tuɾo̞/, /uɾa'tuɾo̞/ França (Bearn) : escotar « oratora »

### Sillabas

o|ra|tu|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oratora | oratoras |
| [uɾa'tuɾo̞] | [uɾa'tuɾo̞s] |
oratora femenin (per un òme: orator)
* Persona que compausa, que prononcia de discors o d'obratges d’eloquéncia.
* (teatre) Persona que pren la paraula al nom d’una tropa de comedians.

### Variantas

* oratritz

### Traduccions

| alemand: anglés: orator $^{(en)}$ (persona eloquenta), speaker $^{(en)}$ (d'un eveniment) catalan: oradora $^{(ca)}$ espanhòl: oradora $^{(es)}$ | francés: oratrice $^{(fr)}$ italian: oratora $^{(it)}$ basc: , oradora $^{(eu)}$ portugués: oradora $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia

Del latin oratōrius.

### Prononciacion

[uɾə'tɔɾi] (oriental), [oɾa'tɔɾi] (occidental)

### Sillabas

o | ra | to | ri (4)

## Nom comun

oratori masculin, pl. oratoris

### Traduccions

* orador $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

A partir del francés, o de l'anglés, orange amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[o'raɲʤo]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « oranĝo » França (Tolosa) : escotar « oranĝo »

### Sillabas

o | ran | ĝo (3)

## Nom comun

oranĝo, pl. oranĝoj.

### Traduccions

* irange $^{(oc)}$ masculin
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin oratōrius.

### Prononciacion

[ora'torjo]

### Sillabas

o | ra | to | rio (4)

## Nom comun

oratorio masculin, pl. oratorios

### Traduccions

* orador $^{(oc)}$
# Neerlandés
### Etimologia

Del neerlandés mejan meten, vengut d'un protogermanic ipotetic *metanan. Parent de l'alemand messen e del suedés mäta.

### Prononciacion

['metə(n)]
escotar « meten »

### Sillabas

me | ten (2)

## Vèrb

meten

### Traduccions

* mesurar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /meteuɾuluˈd͡ʒio̞s/, /meteuɾuluˈd͡ʒio̞s/, gascon /meteuɾuluˈʒio̞s/, /meteuɾuluˈʒio̞s/, provençau /meteuʀuluˈd͡ʒiə/, /meteuʀuluˈd͡ʒiə/

## Forma de nom comun

meteorologias
* Plural de meteorologia

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /mɨtjuɾuluˈʒiɐʃ/, /mɨtjuɾuluˈʒiɐʃ/; Brasil /metʃjoɾoloˈʒiɐʃ/, /metʃjoɾoloˈʒiɐʃ/, /meteoɾoloˈʒijəs/, /meteoɾoloˈʒijəs/

## Forma de nom comun

meteorologias
* Plural de meteorologia
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /meteuɾuluˈd͡ʒiko̞s/, /meteuɾuluˈd͡ʒiko̞s/, gascon /meteuɾuluˈʒiko̞s/, /meteuɾuluˈʒiko̞s/, provençau /meteuʀuluˈd͡ʒikə/, /meteuʀuluˈd͡ʒikə/

## Forma d'adjectiu

meteorologicas
* Femenin plural de meteorologic.
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[mətəuɾidzəsi'o] (oriental), [meteoɾizasi'o] (valencian)

### Sillabas

me | te | o | ri | tza | ci | ó (7)

## Nom comun

meteorització femenin, pl. meteoritzacions

### Traduccions

* meteorizacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

[me'tejses] o [me'tejʃes]

## Forma d'adjectiu

meteisses
* Masculin plural de meteis