OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De ensenhar amb lo sufixe -ador.

### Prononciacion

[enseɲaˈðu]

### Sillabas

en | se | nha | dor (4)

## Nom comun

ensenhador masculin
* Çò o aquel que dona d'entresenhas.
* Taula alfabetica o indèx a la debuta o a la fin d'un libre.

### Traduccions

* alemand: Inhaltsverzeichnis $^{(de)}$ (2)
* anglés: indicator $^{(en)}$(1) table of contents $^{(en)}$(2)
* catalan: indicador $^{(ca)}$(1) índex $^{(ca)}$ (2)
* espanhòl:
* francés: indicateur $^{(fr)}$(1); index $^{(fr)}$table des matières $^{(fr)}$(2)
* italian: indicatore $^{(it)}$(1); indice della materia $^{(it)}$(2)

# Occitan ancian
### Etimologia

Del vèrb ensenhar.

## Nom comun

ensenhador masculin (femenin: ensenhairitz)
* Mèstre, professor.
    Pro ai del chan ensenhadors
    Entorn mi et ensenhairitz
    Pratz e vergiers, albres e flors,
    Voutas d'auzelhs e lays e critz, (Jaufré Rudèl)
# Occitan
### Prononciacion

/enseˈɲajɾo/, /enseˈɲajɾo/
França (Bearn) : escotar « ensenhaira »

## Forma de nom comun

ensenhaira
* Femenin singular de ensenhaire.

### Variantas dialectalas

* ensenhanta (gascon)
* ensenhairitz (lemosin) (provençau)
* ensenharèla (provençau)
* ensenharela (vivaroaupenc)

### Sinonims

* mèstra (lengadocian)
* professora (lengadocian)
* 1 2 3 4 5 6 https://web.archive.org/web/20211205054449/https://locongres.org/oc/aplicacions/dicodoc-oc/dicodoc-recerca?option=com_dicodoc&view=search&Itemid=168&type=fr-oc&dic%5B%5D=BASIC&dic%5B%5D=RBVD&dic%5B%5D=ALPC&dic%5B%5D=ATAU&dic%5B%5D=PROV&dic%5B%5D=PNST&dic%5B%5D=OMLH&dic%5B%5D=LAUS&dic%5B%5D=LAGA&dic%5B%5D=LEMO&q=enseignant&q2=&submit=Cercar
# Sard
### Etimologia

Del latin fenum.

### Prononciacion
## Nom comun

fenu masculin
* Fen.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Prononciacion

/feˈnuls/, /feˈnuls/

## Forma de nom comun

fenolh masculin
* Plural de fenolh.
# Francés
### Etimologia

De fenouil e Marseille.

### Prononciacion
## Nom comun

fenouil de Marseille masculin, pl. fenouils de Marseille
* Bot. Planta de l'espècia Seseli tortuosum (Apiaceae).

### Sinonims

* fenouil tortu, fenouil tordu
* séséli de Candie
* séséli de Marseille
* séséli tortueux

### Traduccions

* fenolh de Marselha $^{(oc)}$
# Sard
### Etimologia

Del latin tardiu fenuculum, en latin classic feniculum.

### Prononciacion

/feˈnuɣɾu/, /feˈnuɣɾu/

## Nom comun

fenugru masculin
* Fenolh.

### Variantas dialectalas

| enucru (Bitti) fenùgiu (Bosa) fenuglu (Baunei) fenugu (Simaxis), (Samugheo), (Tonara), (Sanluri) fenuju (Ploaghe) fenuxu (Bonorva) | finucru (Oliena) finugu (Santulussurgiu) finuju (Martis), (Bulzi) finulhu (Orgosolo) frenucu (Nuoro) frenugu (Silanus), (Sedilo) |

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Prononciacion

* /fenu'mɛns/, /fenu'mɛns/

## Forma de nom comun

fenomèns
* Plural de fenomèn
# Walser
### Etimologia

Del naut-alemand mejan

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fenschtru | fenschtri |
fenschtru femenin
* Fenèstra.

### Variantas dialectalas

| Alagna Valsesia : pfanstra Formazza : balkä | Issime : fenschtru Rimella : fantschtru |

#### Nòta

* Forma e ortografia del dialècte d'Issime dins la Val d'Aosta en Itàlia.

### Referéncias

* Ingeborg Geyer, Marco Angster, Marcella Benedetti, Luis Thomas Prader, 2014, Il tesoro linguistico delle isole germaniche in Italia, Luserna, Comitato unitario Isole Linguistiche Storiche Germaniche in Italia.
# Catalan
### Etimologia

Del latin fenŭcŭlus.

### Prononciacion

[fe'noʎ] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « fenoll »

### Sillabas

fe | noll (2)

## Nom comun

fenoll masculin

### Traduccions

* fenolh $^{(oc)}$

### Variantas dialectalas

* fonoll
# Sard
### Etimologia

Del latin tardiu fenuculum, en latin classic feniculum.

### Prononciacion
## Nom comun

fenuglu masculin
* Fenolh.

### Variantas dialectalas

| fenugru (sard comun) enucru (Bitti) fenùgiu (Bosa) fenugu (Simaxis), (Samugheo), (Tonara), (Sanluri) fenuju (Ploaghe) fenuxu (Bonorva) | finucru (Oliena) finugu (Santulussurgiu) finuju (Martis), (Bulzi) finulhu (Orgosolo) frenucu (Nuoro) frenugu (Silanus), (Sedilo) |

#### Nòta

Forma del sard de Baunei.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Francés
### Etimologia

Del latin foenŭcŭlus.

### Prononciacion

/fəˈnuj/, /fəˈnuj/
França (Vòges) : escotar « fenouil » França (Tolosa) : escotar « fenouil » França (Vòges) : escotar « fenouil » Soïssa (Canton de Friborg) : escotar « fenouil » França (Somain) : escotar « fenouil »

### Sillabas

fe | nouil (2)

## Nom comun

fenouil masculin
* fenolh.

### Compausats

| fenouil bronze fenouil commun fenouil de Marseille | fenouil de mer fenouil des Alpes fenouil doux |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contiguus « tocant », eissit de contingere (« tocar »)

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kontiˈɣy/, /kontiˈɣy/
    provençau /kõⁿtiˈgy/, /kõⁿtiˈgy/

### Sillabas

con|ti|gú

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | contigú | contigús |
| Masculin | [kontiˈɣy] | [kontiˈɣys] |
| Femenin | contigúa | contigúas |
| Femenin | [kontiˈɣyo̞] | [kontiˈɣyo̞s] |
contigú
* Que es situat a proximitat tocanta de ; qu'es acolat a.

### Parents

* de contunh

### Derivats

* contigüitat

### Sinonims

* adjacent
* atenent
* en contacte
* juxtapausat
* limitròf

### Traduccions

| alemand: anstoßend $^{(de)}$, angrenzend $^{(de)}$, benachbart $^{(de)}$ anglés: next $^{(en)}$, adjacent $^{(en)}$, contiguous $^{(en)}$, adjoining $^{(en)}$ basc: catalan: contigu $^{(ca)}$ | espanhòl: contiguo $^{(es)}$ francés: contigu $^{(fr)}$ italian: contiguo $^{(it)}$ portugués: contíguo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contingens, participi present de contingere (« tocar »).

### Prononciacion

lengadocian /kuntind͡ʒento̞/, /kuntind͡ʒento̞/, gascon /kuntinʒento̞/, /kuntinʒento̞/, provençau /kĩⁿtẽⁿˈd͡ʒẽⁿtə/, /kĩⁿtẽⁿˈd͡ʒẽⁿtə/

### Sillabas

con|tin|gen|ta

## Forma d'adjectiu

contingenta
* femenin singular de contingent.

## Forma de vèrb

contingenta
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de contingentar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de contingentar.

# Francés
### Prononciacion

/kɔ̃tɛ̃ʒɑ̃ta/, /kɔ̃tɛ̃ʒɑ̃ta/

## Forma de vèrb

contingenta
* Tresena persona del singular del passat simple de contingenter.
# Occitan
### Etimologia

    (nom) De contingentar.
    (adv) De contingent.

### Prononciacion

lengadocian /kuntinˌd͡ʒentaˈmen/, /kuntinˌd͡ʒentaˈmen/, gascon /kuntinˌʒentaˈmen/, /kuntinˌʒentaˈmen/, provençau /kũⁿtĩⁿˌd͡ʒẽⁿtaˈmẽⁿ/, /kũⁿtĩⁿˌd͡ʒẽⁿtaˈmẽⁿ/

### Sillabas

con|tin|gen|ta|ment

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| contingentament | contingentements |
| [kuntinˌd͡ʒentaˈmen] | [kuntinˌd͡ʒentaˈmens] |
contingentament masculin
* (economia) Action e resultat d’una restriccion, d'una limitacion per de barrièras administrativas.

### Sinonims

* restriccion
* quotà

### Parents

* contingéncia
* contingent
* contingentar
| alemand: Kontingentierung $^{(de)}$ basc: anglés: quota $^{(en)}$ catalan: contingentació $^{(ca)}$ | espanhòl: contingentación $^{(es)}$ francés: contingentement $^{(fr)}$ italian: contingentamento $^{(it)}$ portugués: contingentamento $^{(pt)}$, contingentação $^{(pt)}$ |

## Advèrbi

contingentament
* De biais contingent.
# Occitan
### Etimologia

    De contigú

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kontiɣyiˈtat/, /kontiɣyiˈtat/
    provençau /kõⁿtigyiˈta/, /kõⁿtigyiˈta/

### Sillabas

con|ti|gü|i|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| contigüitat | contigüitats |
| [kontiɣyiˈtat] | [kontiɣyiˈtats] |
contigüitat femenin
* Estat de çò qu'es contigú.

### Traduccions

| alemand: anglés: nearness $^{(en)}$, closeness $^{(en)}$, contiguity $^{(en)}$ basc: catalan: contigüitat $^{(ca)}$, afrontació $^{(ca)}$ | espanhòl: contigüidad $^{(es)}$ francés: contiguïté $^{(fr)}$ (abans de 1990), contigüité $^{(fr)}$ (ara) italian: contiguità $^{(it)}$ portugués: contiguidad $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

contestaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb contestar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

contesté
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb contestar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

contestó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb contestar.
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de fanatico -a amb lo sufix -izzare.

### Prononciacion

[fanatid'dzare]

### Sillabas

fa | na | tiz | za | re (5)

## Vèrb

fanatizzare

### Traduccions

* fanatizar $^{(oc)}$

### Parents

* fanatizzazione
# Occitan
### Prononciacion

/faŋɡaˈsuzo/, /faŋɡaˈsuzo/

## Forma d'adjectiu

fangassosa
* Femenin singular de fangassós.
# Espanhòl
### Etimologia

Derivat de fanático acompanhat del sufix -ismo.

### Prononciacion

[fana'tismo]
Colómbia (Cartagena) : escotar « fanatismo »

### Sillabas

fa | na | tis | mo (4)

## Nom comun

fanatismo masculin

### Traduccions

* fanatisme $^{(oc)}$

### Parents

* fanático

### Antonims
# Italian
### Etimologia

Derivat de fanatico acompanhat del sufix -ismo.

### Prononciacion

[fana'tizmo]

### Sillabas

fa | na | tis | mo (4)

## Nom comun

fanatismo masculin, pl. fanatismi

### Traduccions

* fanatisme $^{(oc)}$

### Parents

* fanatico
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de faner ("fenejar").

### Prononciacion

[fa'nœʁ] França (Grenòble) : escotar « faneur »

### Sillabas

fa | neur (2)

## Nom comun

faneur masculin, pl. faneurs

### Traduccions

* fenejaire $^{(oc)}$
# Catalan
### Etimologia

D'un gotic fani.

### Prononciacion

[ˈfaŋ] (catalan central, rosselhonés), [fáŋk] (valencian, balear)

### Sillabas

fang (1)

## Nom comun

fang masculin

### Traduccions

* fanga $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* fangar
* fangós, -osa
* fanguera
# Occitan
### Prononciacion

/faŋɡaˈsuzos/, /faŋɡaˈsuzos/

## Forma d'adjectiu

fangassosas
* Femenin plural de fangassós.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de fanga amb lo sufux -assós.

### Prononciacion

/faŋgaˈsus/, /faŋgaˈsus/

### Sillabas

fan | gas | sós (2)

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fangassós | fangassoses |
| Masculin | [faŋgaˈsus] | [faŋgaˈsuzes] |
| Femenin | fangassosa | fangassosas |
| Femenin | [faŋgaˈsuzo] | [faŋgaˈsuzos] |
fangassós masculin
* Plen de fanga.

### Sinonims

* fangós

### Derivats

* fangossejar

### Traduccions

| alemand: schlammig $^{(de)}$ anglés: muddy $^{(en)}$ catalan: fangós $^{(ca)}$ chèc: blátivý $^{(cs)}$ espanhòl: barroso $^{(es)}$, fangoso $^{(es)}$, limoso $^{(es)}$ esperanto: kota $^{(eo)}$ francés: boueux $^{(fr)}$, fangeux $^{(fr)}$ | grèc: λασπωμένος $^{(el)}$ italian: fangoso $^{(it)}$ neerlandés: modderig $^{(nl)}$ ongrés: sáros $^{(hu)}$ polonés: błotnisty $^{(pl)}$ romanés: noroios $^{(ro)}$ sicilian: limarrusu $^{(scn)}$, fangusu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Derivat de fanatic acompanhat del sufix -isme.

### Prononciacion

[fana'tizme]

### Sillabas

fa | na | tis | me (4)

## Nom comun

fanatisme masculin
* Actitud exacerbada, e sovent violenta, en favor de quicòm (generalament la religion o l'espòrt).

### Traduccions

* anglés: fanatism $^{(en)}$
* catalan: fanatisme $^{(ca)}$
* espanhòl: fanatismo $^{(es)}$
* francés: fanatisme $^{(fr)}$
* italian: fanatismo $^{(it)}$
* portugués: fanatismo $^{(pt)}$

### Parents

* fanatic

### Antonims
# Catalan
### Etimologia

Derivat de fanàtic acompanhat del sufix -isme.

### Prononciacion

[fənə'tizmə] (oriental), [fana'tizme] (occidental)

### Sillabas

fa | na | tis | me (4)

## Nom comun

fanatisme masculin

### Traduccions

* fanatisme $^{(oc)}$

### Parents

* fanàtic
# Occitan
### Etimologia

D'un francic *fani, *fanja.

### Prononciacion

/ˈfaŋgo/, /ˈfaŋgo/
Lengadocian : escotar « fanga »

### Sillabas

fan | ga (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| fanga | fangas |
| [ˈfaŋgo] | [ˈfaŋgos] |
fanga femenin
* Mescla de tèrra e d'aiga.
   * Aquel trauc dins la tèrra au pè de las canas, èra lo rei, en sa persona, que l'aviá cavat de sas mans; dins la sabla e la fanga dau rieu. ("Las Canas de Midàs" Max Roqueta)

### Sinonims

* baudra
* boldra
* bolha
* gadolha
* gaulha (lemosin)
* gascha (marchés)

### Variantas dialectalas

* fanha (lemosin)
* hanga (gascon)

### Derivats

| desenfangar enfangar enfangosir fangàs fangassejar fangassièr | fangassós fangós fangosa fangossejar fanguejar |

### Traduccions

| alemand: Schlamm $^{(de)}$ masculin, Matsch $^{(de)}$ masculin anglés: mud $^{(en)}$ catalan: fang $^{(ca)}$ masculin chèc: bláto $^{(cs)}$ neutre espanhòl: barro $^{(es)}$ masculin esperanto: koto $^{(eo)}$ francés: boue $^{(fr)}$ femenin italian: fango $^{(it)}$ masculin | lorenc roman: baw $^{(lorenc)}$ femenin naut sorab: jił $^{(hsb)}$ masculin neerlandés: modder $^{(nl)}$ ongrés: sár $^{(hu)}$ polonés: błoto $^{(pl)}$ neutre portugués: lama $^{(pt)}$ romanés: noroi $^{(ro)}$ neutre ucraïnian: багно $^{(uk)}$ neutre, болото $^{(uk)}$ neutre |
# Occitan
### Prononciacion

/faŋɡaˈsuzes/, /faŋɡaˈsuzes/

## Forma d'adjectiu

fangassoses (lengadocian)
* Masculin plural de fangassós.
# Occitan
### Etimologia

Del latin excessivus (meteis sens).

### Prononciacion

/es/se/'si/bɔs/, /es/se/'si/bɔs/

## Forma d'adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | excessiu | excessius |
| Masculin | [es/se/'siw] | [es/se/'siws] |
| Femenin | excessiva | excessivas |
| Femenin | [es/se/'si/bɔ] | [es/se/'si/bɔs] |
excessius
* Femenin plural de excessiu.
# Occitan
### Etimologia

De excitar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /essiˈtant/, /essiˈtant/
    escotar « excitant »
    provençau /essiˈtãⁿ/, /essiˈtãⁿ/

### Sillabas

ex|ci|tant

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | excitant | excitants |
| Masculin | [essiˈtant] | [essiˈtants] |
| Femenin | excitanta | excitantas |
| Femenin | [essiˈtanto̞] | [essiˈtanto̞s] |
excitant
* (medecina) Qu'es pròpri a excitar; que reviscòla las fòrças.
* (figurat) Qu'afisca un sentiment viu o afogat.
* (particular, sexualitat) Que provòca l'excitacion sexuala.

### Antonims

* calmant

### Parents

* excitar
* excitacion

### Traduccions

| alemand: aufregend $^{(de)}$, erregend $^{(de)}$ anglés: exciting $^{(en)}$, excited $^{(en)}$ basc: catalan: excitant $^{(ca)}$ | espanhòl: excitante $^{(es)}$ francés: excitant $^{(fr)}$ italian: eccitante $^{(it)}$ portugués: excitante $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| excitant | excitants |
| [essiˈtant] | [essiˈtants] |
excitant masculin
* (farmacologia) Remèdi destinat a amodar una excitacion.

### Antonims

* calmant

### Traduccions

| alemand: Reizmittel $^{(de)}$ anglés: stimulant $^{(en)}$ basc: catalan: excitant $^{(ca)}$ | espanhòl: estimulante $^{(es)}$ francés: excitant $^{(fr)}$ italian: eccitante $^{(it)}$ portugués: excitante $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

excitant
* participi present de excitar.

# Catalan
### Etimologia

De excitar.

### Sillabas

ex|ci|tant

## Adjectiu

excitant masculin o femenin, (plurals: excitants)
* excitant $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| excitant | excitants |
excitant masculin
* excitant $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

excitant
* participi present de excitar.

# Francés
### Etimologia

De exciter.

### Prononciacion

    /ɛksitɑ̃/, /ɛksitɑ̃/

### Sillabas

ex|ci|tant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | excitant | excitants |
| Masculin | [ɛksitɑ̃] | [ɛksitɑ̃] |
| Femenin | excitante | excitantes |
| Femenin | [ɛksitɑ̃t] | [ɛksitɑ̃t] |
excitant
* excitant $^{(oc)}$

## Nom comun

excitant masculin
* excitant $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

excitant
* participi present de exciter.
# Occitan
### Etimologia

Del latin exceptio, venant de excipere (« exceptar, levar »).

### Prononciacion

/eʦeˈʦju/, /eʦeˈʦju/
ex | cep | cion (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| excepcion | excepcions |
| [eʦeˈʦju] | [eʦeˈʦjus] |
excepcion femenin
* Accion d’exceptar.
* (Par extension) Çò qu'es exceptat.

### Derivats

* excepcional / excepcionau

### Traduccions

| alemand: anglés: exception $^{(en)}$ catalan: execepció $^{(ca)}$ espanhòl: excepción $^{(es)}$ | francés: exeption $^{(fr)}$ italian: eccezione $^{(it)}$ romanés: exepție $^{(ro)}$ portugués: excepção $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin exceptare, de excipere (« tirar de »).

### Prononciacion

/et͡set'ta/, /et͡set'ta/

### Sillabas

ex | cep | tar (3)

## Vèrb

exceptar
* Designar qualqu'un o quicòm coma essent pas comprés dins un ensems, dins una règla o dins una situacion ont sembla que ne deuriá èsser.

### Derivats

* excepcion

### Sinonims

* exclure
* negligir
* obliar

### Traduccions

| alemand: ausnehmen $^{(de)}$; ausschließen $^{(de)}$ anglés: except $^{(en)}$, exclude $^{(en)}$ catalan: exceptua $^{(ca)}$ | espanhòl: exceptuar $^{(es)}$ francés: excepter $^{(fr)}$ italian: exceptuar $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | exceptar | exceptar | exceptar | exceptar | exceptar | exceptar |
| Gerondiu | exceptant | exceptant | exceptant | exceptant | exceptant | exceptant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | exceptat | exceptat | exceptat | exceptats | exceptats | exceptats |
| femenin | exceptada | exceptada | exceptada | exceptadas | exceptadas | exceptadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | excepti excepte | exceptas | excepta | exceptam | exceptatz | exceptan |
| Imperfach | exceptavi | exceptavas | exceptava | exceptàvem | exceptàvetz | exceptavan |
| Preterit | exceptèri | exceptères | exceptèt | exceptèrem | exceptèretz | exceptèron |
| Futur | exceptarai | exceptaràs | exceptarà | exceptarem | exceptaretz | exceptaràn |
| Condicional | exceptariái | exceptariás | exceptariá | exceptariam | exceptariatz | exceptarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | excepte | exceptes | excepte | exceptem | exceptetz | excepten |
| Imperfach | exceptèssi | exceptèsses | exceptès exceptèsse | exceptèssem | exceptèssetz | exceptèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | excepta ! | — | exceptem ! | exceptatz ! | — |
| Negatiu | — | exceptes pas ! | — | exceptem pas ! | exceptetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

Del latin excessivus (meteis sens).

### Prononciacion

/es/se/'siws/, /es/se/'siws/

## Forma d'adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | excessiu | excessius |
| Masculin | [es/se/'siw] | [es/se/'siws] |
| Femenin | excessiva | excessivas |
| Femenin | [es/se/'si/bɔ] | [es/se/'si/bɔs] |
excessius
* Masculin plural de excessiu.
# Occitan
### Etimologia

Del latin excessivus (meteis sens).

### Prononciacion

/et͡s.se'sibɔ/, /et͡s.se'sibɔ/

## Forma d'adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | excessiu | excessius |
| Masculin | [et͡s.se'siw] | [et͡s.se'siws] |
| Femenin | excessiva | excessivas |
| Femenin | [et͡s.se'sibɔ] | [et͡s.se'sibɔs] |
excessius
* Femenin singular de excessiu.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin excitatio « estat de çò qu'es excitat »

### Prononciacion

/et͡sitaˈsju/, /et͡sitaˈsju/, /eksitaˈsju/, /eksitaˈsju/ provençau /eksitaˈsjũⁿ/, /eksitaˈsjũⁿ/

### Sillabas

ex|ci|ta|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| excitacion | excitacions |
| [et͡sitaˈsju] | [et͡sitaˈsjus] |
excitacion
* Accion d'excitar.
* Estat de çò qu'es excitat.
* (fisologia) Estat d'activitat estimulada d'un individú unicellular o pluricellular o de quin que siá dels sos organs o sistemas.
** Excitacion de l’organisme.
* (medecina) Estat d’activitat anormalament intens de las foncions fisicas o psiquicas.
** Excitacion intellectuala.
* (sociologia) Accion que l'objectiu es de provocar una reaccion, una modificacion d’estat, una estimulacion o un sentiment.
** Excitacion al vici.
* (electrotecnica) Produccion del flus magnetic d'induccion dins una maquina electrica.
* (fisica ) Collision non elastica.
* (fisica ) Aument energetic d'un sistema microfisic.
* (fisica ) Passatge de l'estat fondamental a un estat excitat d'un sistema microfisic.
* (Radiocomunicacion) Produccion d’oscillacions electricas dins un circuit electric.

### Parents

* excitabilitat
* excitable
* excitar
* excitatiu

### Sinonims

Incitacion a agir:
* afiscament
* empusament
Aumentat
* escaufèstre / escalfèstre

### Traduccions

| alemand: Erregung $^{(de)}$ anglés: excitation $^{(en)}$ basc: zirrar $^{(eu)}$ catalan: excitació $^{(ca)}$ | espanhòl: excitación $^{(es)}$ francés: excitation $^{(fr)}$ italian: eccitazione $^{(it)}$ portugués: excitação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/et͡sitaˈsjus/, /et͡sitaˈsjus/, /eksitaˈsjus/, /eksitaˈsjus/ provençau /eksitaˈsjũⁿs/, /eksitaˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

excitacions
* Plural de excitacion.
# Occitan
### Etimologia

Del latin excessivus (meteis sens).

### Prononciacion

/et͡s.se'siw/, /et͡s.se'siw/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | excessiu | excessius |
| Masculin | [et͡s.se'siw] | [et͡s.se'siws] |
| Femenin | excessiva | excessivas |
| Femenin | [et͡s.se'sibɔ] | [et͡s.se'sibɔs] |
excessiu
* Que passa la mesura.

### Sinonims

* demasiat

### Traduccions

| alemand : anglés : catalan : espanhòl : francés : gaelic escocés : | gaelic irlandés : italian : neerlandés : portugués : sard: sicilian : |
# Occitan
### Prononciacion

/enβu'lɔpo̞s/, /enβu'lɔpo̞s/

## Forma de nom comun

envolòpas femenin
* Plural de envolòpa
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

* AFI : [e'βɛs]
França (Bearn) : escotar « envèrs »

## Nom comun

envèrs masculin
* Costat d'un relèu expausat cap al nòrd.

### Antonims

* adrech

### Variantas dialectalas

* revèrs
* revest
* avers

## Adjectiu

envèrs masculin, (femenin: envèrsa)
* Opausat a .

## Preposicion

envèrs
* A l'esgard de; al contrari de.

### Traduccions

* alemand: neutre
* anglés: shady side of a moutain $^{(en)}$(1); (2); (3);
* catalan: obac $^{(ca)}$(1); invers $^{(ca)}$(2); envers $^{(ca)}$(3);
* espanhòl: masculin
* francés: ubac $^{(fr)}$(1); envers $^{(fr)}$(2); envers $^{(fr)}$(3)
* italian: masculin
# Occitan
## Adjectiu

envèrsa femenin
* Forma feminina de envèrs.