OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir del nom olivo amb lo sufix -eto.

### Prononciacion

[oli'veto]

### Sillabas

o | li | ve | to (4)

## Nom comun

oliveto masculin, pl. oliveti

### Variantas dialectalas

* uliveto

### Traduccions

* oliveda $^{(oc)}$ femenin, oliveta $^{(oc)}$ femenin

### Parents

* oliva
* olivo
# Occitan
### Etimologia

De oliva amb lo sufixe -ier.

### Prononciacion

/uliˈvjej/, /uliˈvjej/ (lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| olivier | oliviers |
| [uliˈvjej] | [uliˈvjej] |
olivier masculin (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)
* Bot. Aubre dau genre Olea, que lo fruch es l'oliva.

### Variantas dialectalas

* olivièr
* olivèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Olivenbaum $^{(de)}$ masculin, Ölbaum $^{(de)}$ masculin anglés: olive tree $^{(en)}$ breton: olivezenn $^{(br)}$ catalan: olivera $^{(ca)}$ femenin espanhòl: olivo $^{(es)}$ masculin | esperanto: olivarbo $^{(eo)}$ francés: olivier $^{(fr)}$ masculin neerlandés: olijfboom $^{(nl)}$ ongrés: olajfa $^{(hu)}$ |

# Francés
### Etimologia

De olive amb lo sufix -ier.

### Prononciacion

/ɔliˈvje/, /ɔliˈvje/
França (Vòges) : escotar « olivier » França (Somain) : escotar « olivier »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| olivier | oliviers |
| [ɔliˈvje] ||
olivier masculin
* olivièr.

### Derivats

* olivaie
* oliveraie

### Parents

* olive
# Occitan
### Etimologia

De oliva amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/uliˈβjɛ/, /uliˈβjɛ/
França (Bearn) : escotar « olivièr »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| olivièr | olivièrs |
| [uliˈβjɛ] | [uliˈβjɛs] |
olivièr masculin
* Arbre del genre Olea, que lo fruch es l'oliva.

### Sinonims

* oliu

### Derivats

* olivastre
* oliveda
* oliveireda
* oliveta

### Variantas dialectalas

* olivier (provençal), (lemosin), (vivaroalpenc)
* olivèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Olivenbaum $^{(de)}$ masculin, Ölbaum $^{(de)}$ masculin anglés: olive tree $^{(en)}$ breton: olivezenn $^{(br)}$ catalan: olivera $^{(ca)}$ femenin danés: oliventræ $^{(da)}$ espanhòl: olivo $^{(es)}$ masculin esperanto: olivarbo $^{(eo)}$ finlandés: olivipuu $^{(fi)}$, öljypuu $^{(fi)}$ | francés: olivier $^{(fr)}$ masculin italian: ulivo $^{(it)}$ masculin, olivo $^{(it)}$ masculin neerlandés: olijfboom $^{(nl)}$ masculin ongrés: olajfa $^{(hu)}$ portugués: oliveira $^{(pt)}$ femenin suedés: olivträd $^{(sv)}$ neutre ucraïnian: олива $^{(uk)}$ femenin |
# Walser
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

rängnu
* Plòure.

#### Nòta

Forma e ortografia del dialècte de Formazza en Itàlia.

### Referéncias

* Le nostre parole – Indschi werter – Unsere Wörter
# Occitan
### Etimologia

    Del latin regnum « autoritat reiala », « sobeiranetat », « reialma » »

### Prononciacion

    /ˈrɛnne/, /ˈrɛnne/

### Sillabas

rè|gne

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| règne | règnes |
| [ˈrɛnne] | [ˈrɛnnes] |
règne (lengadocian) , (gascon) , masculin
* Exercici del poder sobeiran dins un Estat monarquic.
* Temporada de dominacion de la persona (rei, reina o autra) o tanben d'una causa que ten aquel tipe de poder.
* (Istòria naturala) (Biologia) Un dels grands grop de l'istòra naturala, que son tres: aqueles dels animals, vegetals e minerals.

### Variantas dialectalas

* regne
* renhe (lengadocian)

### Sinonims

* reinatge / regnatge
pels regnes biologics (latin internacional)
* regnum

### Locucions

* règne animal / règne animau
* règne vegetal / règne vegetau
* règne animal / règne animau

### Derivats

* interrègne

### Traduccions

* l'execici del sobeiran, ...
* alemand: Regierung $^{(de)}$
* anglés: reign $^{(en)}$
* basc: erregealdi $^{(eu)}$
* catalan: regne $^{(ca)}$, regnat $^{(es)}$ (temporada)
* espanhòl: reino $^{(es)}$, reinado $^{(es)}$ (temporada)
* francés: règne $^{(fr)}$
* italian: regno $^{(it)}$
* portugués: reino $^{(pt)}$, reinado $^{(pt)}$ (temporada)
* los grops en istòria naturala
* alemand:
* anglés: kingdom $^{(en)}$
* basc: erreinu $^{(eu)}$
* catalan: regne $^{(ca)}$
* espanhòl: reino $^{(es)}$
* francés: règne $^{(fr)}$
* italian: regno $^{(it)}$
* portugués: reino $^{(pt)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin regnum « autoritat reiala », « sobeiranetat », « reialma » »

### Prononciacion

França (Somain) : escotar « règne »

### Prononciacion

    /ʁɛɲ/, /ʁɛɲ/

### Sillabas

rè|gne

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| règne | règnes |
| [ʁɛɲ] ||
règne masculin
* règne $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

règne
* Primièra persona de singular del present de l'indicatiu de régner
* Tresena persona de singular del present de l'indicatiu de régner
* Primièra persona de singular del present de sunbjonctiu de régner
* Tresena persona de singular del present de sunbjonctiu de régner
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de régner
# Portugués
### Etimologia

Del latin rāna.

### Prononciacion

['χɐ̃] (Brasil)
Estats Units d'America : escotar « rã »

### Sillabas

rã (1)

## Nom comun

rã femenin

### Traduccions

* granhòta $^{(oc)}$, granolha $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin reus

### Prononciacion

    /ˈrɛo̞/, /ˈrɛo̞/

### Sillabas

rèa

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| rèa | rèas |
| [ˈrɛo̞] | [ˈrɛo̞s] |
rèa (lengadocian) ; femenin, (equivalent masculin: rèu)
* (Drech) Persona qu'es mesa en causa per la justícia.

### Sinonims

* inculpada
* acusada

### Traduccions

| alemand: beschuldigtin $^{(de)}$, Angeklagte $^{(de)}$ anglés: accused $^{(en)}$ basc: catalan: rea $^{(ca)}$ | espanhòl: réa $^{(es)}$ francés: accusée $^{(fr)}$ italian: accusata $^{(it)}$ portugués: rea $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

rèa
* Femenin singular de rèu
# Occitan
### Prononciacion

    /ˈrɛo̞s/, /ˈrɛo̞s/

## Forma d'adjectiu

rèus
* Masculin plural de rèa

## Forma de nom comun

rèus
* Plural de rèa
# Occitan
### Etimologia

Mot comun a totas las lengas romanicas, d'origina incèrta.

### Prononciacion

['rɛk]
Lengadocian : escotar « rèc »

### Sillabas

rèc (1)

## Nom comun

rèc masculin
* Rivatèl .
* Canalòt d'evacuacion de las aigas.
* Besal.

### Sinonims

* riu

### Traduccions

* alemand: Bach $^{(de)}$
* anglés: stream $^{(en)}$
* catalan: rec $^{(ca)}$ rierol $^{(ca)}$
* francés: ruisseau $^{(fr)}$
* italian: corrente $^{(it)}$
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

rèchn
* Rastelar.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Occitan
### Etimologia

Del latin regŭla (« règla, escaire, lei »).

### Prononciacion

/ˈre.ɣlɔ/, /ˈre.ɣlɔ/
rè | gla (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| règla | règlas |
| ['ɾɛ.ɣlɔ] | ['ɾɛ.ɣlɔs] |
règla
* Instrument de fusta, de metal o autra matèria, que servís a guidar la man quand se vòl traçar de linhas drechas.
* (Maçonariá) Instrument perfièchament rectilinèa que servís al maçon per quilhar una superfícia parfièchament plana.
* (Figurat) Principi; maxima ; lei ; ensenhament, e en genral tot çò que servís a menar, a dirigir la ment e lo còr.
* (Sciéncias) (Arts) (Politica) (Jòcs) Precèptes que servisson a ensenhar los principis e los metòdes que ne fan la coneissença mai aisida e la practica mai segura; del biais de los practicar qu'es considerat coma sol exacte, autorizat.
* (Matematicas) Operacion que se fa sus de nombres donats, per trobar de somas o de nombres desconeguts
* (Religion) Estatuts que los religioses d’un òrdre son obligats d’observar.
* (Fisiologia) al plural: Menstruacions.

### Derivats

* regular

### Traduccions

| alemand: (intriment:) Lineal $^{(de)}$ (principi:) Regel $^{(de)}$ anglés: ruler $^{(en)}$ rule $^{(en)}$ arabi: مسطرة $^{(ar)}$ catalan: regla $^{(ca)}$ chinés: 规则 $^{(zh)}$ chèc: espanhòl: regla $^{(es)}$ | francés: règle $^{(fr)}$ grèc: κανόνας $^{(el)}$ italian: (instrument:) righello $^{(it)}$ (principi:) regola $^{(it)}$ neerlandés: (instrument:) meetlat $^{(nl)}$ liniaal $^{(nl)}$ (principi:) regel $^{(nl)}$ portugués: (instrument:) régua $^{(pt)}$ (principi:) preceito $^{(pt)}$ regra $^{(pt)}$ polonés: rus: линейка $^{(ru)}$ правило $^{(ru)}$ |

## Forma de vèrb

règla
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de reglar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de reglar
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

['rrɛjre]

## Nom comun

rèire masculin
* Parents abans lo paire e la maire.

### Traduccions

* anglés: grandfather $^{(en)}$elder $^{(en)}$
* catalan: avi $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: aïeul $^{(fr)}$ancêtre $^{(fr)}$

## Advèrbi

rèire masculin
* A l'opausat del davant .

### Traduccions

* anglés: back $^{(en)}$
* catalan: darrere $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: arrière $^{(fr)}$

### Derivats

* rèiraujòl
* rèireband
* rèirebèc
* rèirebelet
* rèirebastiment
* rèirebesal
* rèirecavitat
* rèireboca
* rèirebotiga.
* rèireburre
* rèirecervèl
* rèireclam
* rèirecòr
* rèirecòrs
* rèirecosin
* rèirendeman
* rèirefais
* rèirefals
* rèirefar
* rèirexaminar
* rèirefelen
* rèirefèu
* rèirefeusal
* rèirefièira
* rèireflor
* rèirefons
* rèiregach
* rèiregarda
* rèiregòrja
* rèiregraissa
* rèiregost
* rèiregrand
* rèirejorn
* rèirelum
* rèireman
# Occitan
### Etimologia

Del latin regŭla (« règla, escaire, lei »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /'rɛglo̞s/, /'rɛglo̞s/
    provençau /'ʀɛglə/, /'ʀɛglə/

### Sillabas

rè|glas

## Nom comun

règlas femenin plural, invariable
* (fisiologia) Flus ematic de la femna, que la repeticion periodica constituís la menstruacion.

### Sinonims

* afars
* flors
* mes
* menstruas

### Traduccions

| alemand: Periode $^{(de)}$, Regel $^{(de)}$ anglés: period $^{(en)}$ basc: hileroko $^{(eu)}$ catalan: regla $^{(ca)}$ | espanhòl: regla $^{(es)}$ francés: règles $^{(fr)}$ italian: regole $^{(it)}$ portugués: periodo $^{(pt)}$ |

## Forma de nom comun

règlas
* plural de règla

## Forma de vèrb

règlas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de reglar
# Occitan
### Etimologia

    De regardar

### Prononciacion

/reˈɣaɾt/, /reˈɣaɾt/, provençau /ʀeˈgaʀ/, /ʀeˈgaʀ/
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « regard »

### Sillabas

re|gard

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| regard | regards |
| [reˈɣaɾt] | [reˈɣaɾts] |
regard
* Biais de dirigir los uèlhs cap a quicòm que se lo veja.
* Expression dels uèlhs, per quant als sentiments, a l'estat de l'arma de la persona que regarda.
* (figurat) Consideracion per quicòm, qualqu'un de per l'atencion, de par la pensada.

### Derivats

* al regard de / au regard de

### Sinonims

* agach / agait
* espiar
expression de la persona que regarda
* regardadura
accion de regardar
* regardament

### Traduccions

| alemand: Blick $^{(de)}$ anglés: look $^{(en)}$ basc: catalan: ullada $^{(ca)}$ | espanhòl: mirada $^{(es)}$ francés: regard $^{(fr)}$ italian: sguardo $^{(it)}$, occhiata $^{(it)}$ portugués: mirada $^{(pt)}$, olhar $^{(pt)}$ valon: louca $^{(wa)}$, loukeure $^{(wa)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del francés regard de regarder

### Prononciacion

general /ɹɪˈɡɑːd/, /ɹɪˈɡɑːd/, American /ɹɪˈɡɑɹd/, /ɹɪˈɡɑɹd/

### Sillabas

re|gard

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| regard | regards |
regard
* Ulhada.
* Consideracion de qualqu'un per quaqlqu'un mai.

## Vèrb

regard
* Regardar
* Considerar quicòm
* Encarar

# Francés
### Etimologia

    De regarder

### Prononciacion

general /ʁəɡaʁ/, /ʁəɡaʁ/
    Soïssa (Canton de Friborg) : escotar « regard »
    França (Somain) : escotar « regard »
    França (Ceret) : escotar « regard »

### Sillabas

re|gard

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| regard | regards |
| [ʁəɡaʁ] ||
regard
* regard $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De regardar

### Prononciacion

    lengadocian /reɣaɾˈðus/, /reɣaɾˈðus/
    provençau /eⁿpaˈt͡ʃus/, /eⁿpaˈt͡ʃus/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | regardós | regardoses |
| Masculin | [reɣaɾˈðus] | [reɣaɾˈðuzes] |
| Femenin | regardosa | regardosas |
| Femenin | [reɣaɾˈðuzo̞] | [reɣaɾˈðuzo̞s] |
regardós
* Que regarda de tròp prèp per quicòm.
* Qu'es tròp sarrat, tròp econòm.

### Sinonims

Que regarda de tròp prèp per quicòm.
* espiaire
* minimós
Qu'es tròp sarrat, tròp econòm.
* avar
* esparnhaire
* estalviaire
* mesquin

### Parents

* regardadís
* regardadura
* regardaire
* regardèla
* regardons

### Traduccions

| alemand: übergenau $^{(de)}$, schäbig $^{(de)}$ anglés: gazing $^{(en)}$, checking $^{(en)}$, wretched $^{(en)}$ basc: catalan: primmirat $^{(ca)}$, avar: gasiu $^{(ca)}$, garrepa $^{(ca)}$, mesquí $^{(ca)}$, escàs $^{(ca)}$ | espanhòl: remirado $^{(es)}$, meticuloso $^{(es)}$, mezquino $^{(es)}$ francés: regardant $^{(fr)}$ italian: oculato $^{(it)}$, scrupoloso $^{(it)}$, meschino $^{(it)}$ portugués: fitando $^{(pt)}$, mesquinho $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De gardar

### Prononciacion

/reɣaɾˈða/, /reɣaɾˈða/, provençau /ʀegaʀˈda/, /ʀegaʀˈda/

### Sillabas

re|gar|dar

## Vèrb

regardar
* Portar son regard sus quicòm o qualqu’un.
* (figurat) Èsser virat cap cap a, donar cap a, en en parlant de las causas.
* (figurat) Considerar ; examinar minuciosament.
* Concernir (en parlant de las causas).
se regardar
* S’observar mutualament.
* Se miralhar, se rebatre

### Derivats

* regard
* regardar coma
* regardadís
* regardadura
* regardador
* regardament
* regardavenir
* regardèla
* regardós
* regardons

### Sinonims

* agachar
* gaitar
* mirar
figurat
* considerar
* concernir
# Occitan
### Prononciacion

/reˈɣaɾts/, /reˈɣaɾts/, provençau /ʀeˈgaʀ/, /ʀeˈgaʀ/

## Forma de nom comun

regards
* plural de regard

# Anglés
### Etimologia

    Del francés regard de regarder

### Prononciacion

general /ɹɪˈɡɑːds/, /ɹɪˈɡɑːds/, American /ɹɪˈɡɑɹds/, /ɹɪˈɡɑɹds/

### Sillabas

re|gard

## Interjeccion

regards
* Cordialament.

## Forma de nom comun

regards
* plural de regard

## Forma de vèrb

regard
* segonda persona del singular del present simple de Regard

# Francés
### Prononciacion

/ʁəɡaʁ/, /ʁəɡaʁ/

## Forma de nom comun

regards
* plural de regard
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /ˈreɣo̞s/, /ˈreɣo̞s/
    provençau /ˈʀegə/, /ˈʀegə/

## Forma de nom comun

regas femenin
* Plural de rega.

## Forma de vèrb

regas
* segonda persona del singular del present de l'indicatiu de regar.
# Occitan
### Etimologia

    De rega

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ɾeˈɣa/, /ɾeˈɣa/
    provençau /ʀeˈga/, /ʀeˈga/

### Sillabas

    re|gar

## Vèrb

regar
* Tirar de regas (laurar).
* Plantar en regas, en selhons.
* Far de raiaduras

### Sinonims

far de regas
* arregar (gascon)
* enregar
* reguejar
* selhonar
* laurar
* Far de raiadura
* raiar

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

    Del latin rigare

### Prononciacion

    Oriental: /rəˈɣa/, /rəˈɣa/
    Occidental: nord-occidental /reˈɣa/, /reˈɣa/, valencian /reˈɣaɾ/, /reˈɣaɾ/

### Sillabas

    re|gar

## Vèrb

regar
* Menar l'aiga pel besal
* Asagar

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin rigare

### Prononciacion

    /reˈɰaɾ/, /reˈɰaɾ/

### Sillabas

    re|gar

## Vèrb

regar
* Asagar
* abeurar

# Portugués
### Etimologia

    Del latin rigare

### Prononciacion

    Portugal /ʀɨˈgaɾ/, /ʀɨˈgaɾ/
    Brasil /ɦeˈgaɾ/, /ɦeˈgaɾ/, /xeˈga/, /xeˈga/

### Sillabas

    re|gar

## Vèrb

regar
* Asagar
* abeurar
# Espanhòl
## Forma de vèrb

regasteis
* Segonda persona del plural al passat simple del vèrb regar.
# Occitan
### Etimologia

    De gaudi

### Prononciacion

    /reɣawˈði/, /reɣawˈði/
    escotar « regaudir »
    provençau /ʀegawˈdi/, /ʀegawˈdi/

### Sillabas

re|gau|dir

## Vèrb

regaudir
* Sentir e far mòstra de jòia, plaser dels grands.

### Sinonims

* regaudinar
* alegrar
* gaiejar
* esgaiar

### Derivats

* regaudiment

### Traduccions

| alemand: erfreuen $^{(de)}$, erheitern $^{(de)}$ anglés: cheer up $^{(en)}$, gladden $^{(en)}$, make merry $^{(en)}$, make happy $^{(en)}$ basc: catalan: alegrar $^{(ca)}$ | espanhòl: alegrar $^{(es)}$ francés: rejouir $^{(fr)}$, égayer $^{(fr)}$ italian: rallegrare $^{(it)}$, allegrare $^{(it)}$, gioire $^{(it)}$ portugués: alegrar $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

regaste
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb regar.
# Occitan
### Etimologia

    De regaudir

### Prononciacion

    /reɣawðiˈmen/, /reɣawðiˈmen/
    escotar « regaudiment »
    provençau /ʀegawdiˈmẽⁿ/, /ʀegawdiˈmẽⁿ/

### Sillabas

re|gau|di|ment

## Nom comun

regaudiment masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| regaudiment | regaudiments |
| [reɣawðiˈmen] | [reɣawðiˈmens] |
* Mòstra de jòia, plaser, contentament

### Sinonims

* alegrança
* alegria

### Traduccions

| alemand: Freude $^{(de)}$, Fröhlichkeit $^{(de)}$, Frohsinn $^{(de)}$ anglés: cheerfulness $^{(en)}$, gaiety $^{(en)}$, merriment $^{(en)}$, brightness $^{(en)}$ basc: catalan: alegria $^{(ca)}$, alegrança $^{(ca)}$, gaubança $^{(ca)}$, letícia $^{(ca)}$ (literari) | espanhòl: alegría $^{(es)}$, contento $^{(es)}$, regocijo $^{(es)}$ francés: joie $^{(fr)}$, allégresse $^{(fr)}$, gaieté $^{(fr)}$, réjouissance $^{(fr)}$ italian: allegria $^{(it)}$, gioia $^{(it)}$, contentezza $^{(it)}$, allegrezza $^{(it)}$, gaiezza $^{(it)}$ portugués: alegria $^{(pt)}$, felicidade $^{(pt)}$, gáudio $^{(pt)}$, júbilo $^{(pt)}$, refozijo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Per l’alemand Säbel, de l'ongrés szablya.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈsaβɾe/, /ˈsaβɾe/
    provençau /ˈsabʀe/, /ˈsabʀe/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| sabre | sabres |
| [ˈsaβɾe] | [ˈsaβɾes] |
sabre masculin
* Arma blanca que la lama, longa e d'un sol talh, es drecha o presenta una corbadura mai o mens convèxa del costart afilat.
* (per analogia de forma, botonica) (gascon) Glaujòl

### Derivats

* sabrada
* sabraire
* sabrar
* sabrejar

### Traduccions

| alemand: Säbel $^{(de)}$ anglés: sabre $^{(en)}$ (RU), saber $^{(en)}$ (EUA) basc: catalan: sabre $^{(ca)}$ | espanhòl: sable $^{(es)}$ francés: sabre $^{(fr)}$ italian: sciabola $^{(it)}$ portugués: sabre $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

sabre
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de sabrar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de sabrar

# Anglés
### Etimologia

Pel francés Sabre, de l’alemand Säbel, de l'ongrés szablya.

### Prononciacion

    /ˈseɪbə(ɹ)/, /ˈseɪbə(ɹ)/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sabre | sabres |
| [ˈseɪbə(ɹ)] | [ˈseɪbə(ɹ)z] |
sabre
* (RU) sabre $^{(oc)}$

## Vèrb

to sabre
* sabrar

# Catalan
### Etimologia

Per l’alemand Säbel, de l’alemand Säbel, de l'ongrés szablya.

### Prononciacion

    oriental /ˈsaβɾə/, /ˈsaβɾə/
    occidental /ˈsaβɾe/, /ˈsaβɾe/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sabre | sabres |
sabre masculin
* sabre $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Per l’alemand Säbel, de l'ongrés szablya.

### Prononciacion

    /sabʁ/, /sabʁ/
    França (Canet de Rosselhon) : escotar « sabre »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sabre | sabres |
| [sabʁ] ||
sabre masculin
* sabre $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

sabre
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de sabrer
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de sabrer
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de sabrer
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de sabrer
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de sabrer

# Portugués
### Etimologia

Pel francés Sabre, de l’alemand Säbel, de l'ongrés szablya.

### Prononciacion

    Portugal /ˈsabɾɨ/, /ˈsabɾɨ/
    Brasil /ˈsabɾɪ/, /ˈsabɾɪ/, /ˈsabɾi/, /ˈsabɾi/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sabre | sabres |
sabre masculin
* sabre $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

sabre
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de sabrar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de sabrar
# Occitan
### Etimologia

De sabot o de butar

### Prononciacion

/saβuˈta/, /saβuˈta/, provençau /sabuˈta/, /sabuˈta/

## Vèrb

sabotar
* Brandir, bolegar.
* Saquejat fins a destruire volontàriament e mai sovent clandestinament, de materials, de maquinas, d'installacions militaras o civilas, etc.

### Derivats

* sabotir

### Derivats

* sabotatge
* sabotejar
* sabotiment

### Traduccions

| alemand: sabotieren $^{(de)}$ anglés: sabotage $^{(en)}$ basc: catalan: sabotejar $^{(ca)}$ | espanhòl: saboterar $^{(es)}$ francés: saboter $^{(fr)}$ italian: sabotare $^{(it)}$ portugués: sabotar $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

Del francés saboter

### Prononciacion

Portugal /sɐbuˈtaɾ/, /sɐbuˈtaɾ/, Brasil /saboˈta(ɾ)/, /saboˈta(ɾ)/

## Vèrb

sabotar
* sabotar $^{(oc)}$
# Francés
### Prononciacion

/sabɔtje/, /sabɔtje/

## Forma de nom comun

sabotiers masculin
* Plurau de sabotier.
# Occitan
### Etimologia

De sabre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /saˈβɾaðo̞/, /saˈβɾaðo̞/
    provençau /saˈbʀadə/, /saˈbʀadə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| sabrada | sabradas |
| [saˈβɾaðo̞] | [saˈβɾaðo̞s] |
sabrada femenin
* Còp de sabre

### Parents

* sabre
* sabraire
* sabrar
* sabrejar

### Traduccions

| alemand: anglés: sabre slash $^{(en)}$ basc: catalan: cop de sabre $^{(ca)}$ | espanhòl: sablazo $^{(es)}$ francés: coup de sabre $^{(fr)}$ italian: portugués: sabrada $^{(pt)}$, sabraço $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

sabrada
* Participi passat al femenin singular de sabrar

# Portugués
### Etimologia

De sabre.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sabrada | sabradas |
sabrada femenin
* sabrada $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De sabrar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /saˈβɾajɾo̞/, /saˈβɾajɾo̞/
    provençau /saˈbʀajʀə/, /saˈbʀajʀə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| sabraira | sabrairas |
| [saˈβɾajɾa] | [saˈβɾajɾo̞s] |
sabraira femenin, (masculin: sabraire)
* Aquela que sabra, que tira de sabradas.
** (pejoratiu) Soldata que possedís mai de coratge o de brutalitat que de finesa.
* Escrimaira de sabre.
* Aquela que sabra, que critica regde.

### Parents

* sabre
* sabrada
* sabrar
* sabrejar
# Occitan
### Etimologia

De sabrar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /saˈβɾajɾe/, /saˈβɾajɾe/
    provençau /saˈbʀajʀe/, /saˈbʀajʀe/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| sabraire | sabraires |
| [saˈβɾajɾe] | [saˈβɾajɾes] |
sabraire masculin, (femenin: sabraira)
* Aquel que sabra, que tira de sabradas.
** (pejoratiu) Soldat que possedís mai de coratge o de brutalitat que de finesa.
* Escrimaire de sabre.
* Aquel que sabra, que critica regde.

### Parents

* sabre
* sabrada
* sabrar
* sabrejar
# Occitan
### Prononciacion

/saβutat͡ʃes/, /saβutat͡ʃes/, /saβutad͡ʒes/, /saβutad͡ʒes/, provençau /sabutad͡ʒes/, /sabutad͡ʒes/

## Forma de nom comun

sabotatges
* Plural de sabotatge.

# Catalan
### Prononciacion

Balearic /səboˈtad͡ʒəs/, /səboˈtad͡ʒəs/, Central /səbuˈtad͡ʒəs/, /səbuˈtad͡ʒəs/ Valencian /saboˈtad͡ʒes/, /saboˈtad͡ʒes/

## Forma de nom comun

sabotatges
* Plural de sabotatge.
# Francés
### Etimologia

De sabot « esclòp, bata » amb lo sufix -ier.

### Prononciacion

/sabɔtje/, /sabɔtje/
França (Lion) : escotar « sabotier »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sabotier | sabotiers |
| [sabɔtje] ||
sabotier masculin
* Esclopièr.