OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin vocabulum, de vocare.

### Prononciacion

lengadocian /buˈkaple/, /buˈkaple/, lengadocian, gascon /buˈkaβle/, /buˈkaβle/; gascon /vu'kable/, /vu'kable/

### Sillabas

vo|ca|ble

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vocable | vocables |
| [buˈkaβle] | [buˈkaβles] |
vocable masculin
* Mot, tèrme considerat coma portaire d’una significacion particulara.

### Sinonims

* mot

### Parents

* vocabulari

### Traduccions

| alemand: Vokabel $^{(de)}$ basc: anglés: vocable $^{(en)}$ catalan: vocable $^{(ca)}$ | espanhòl: vocablo $^{(es)}$ francés: vocable $^{(fr)}$ italian: vocabolo $^{(it)}$ portugués: vocábulo $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Pel francés vocabulum del latin vocabulum, de vocare.

### Prononciacion

general /ˈvəʊkəbl̩/, /ˈvəʊkəbl̩/, EUA /ˈvoʊkəbl̩/, /ˈvoʊkəbl̩/

### Sillabas

vo|ca|ble

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vocable | vocables |
vocable masculin
* (lingustica) vocable $^{(oc)}$
* (musica) Una sillaba o son qu'a pas de sens especific mas que remplaça los mots d'una cançon.

## Adjectiu

vocable
* Que pòt se dire amb de mots, prononciable

# Catalan
### Etimologia

Del latin vocabulum, de vocare.

### Prononciacion

    Espanha (Barcelona) : escotar « vocable »

### Sillabas

vo|ca|ble

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vocable | vocables |
vocable masculin
* vocable $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin vocabulum, de vocare.

### Prononciacion

    /vɔkabl/, /vɔkabl/
    escotar « vocable »

### Sillabas

vo|ca|ble

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vocable | vocables |
| [vɔkabl] ||
vocable masculin
* vocable $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin subitus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /syˈβit/, /syˈβit/
    escotar « subit »
    lengadocian, gascon /syˈbi/, /syˈbi/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | subit | subits |
| Masculin | [syˈβit] | [syˈβits] |
| Femenin | subita | subitas |
| Femenin | [syˈβito̞] | [syˈβito̞s] |
subit
* Que ven còp sec, tot d'un còp.

### Derivats

* subitament

#### Locucions derivadas

* mòrt subita

### Sinonims

* subte / sobte / sobde
* subran

### Traduccions

| alemand: plötzlich $^{(de)}$ anglés: sudden $^{(en)}$, abrupt $^{(en)}$ basc: catalan: sobtat $^{(ca)}$ espanhòl: súbito $^{(es)}$, repentino $^{(es)}$ | francés: subit $^{(fr)}$ italian: subitaneo $^{(it)}$ portugués: repentino $^{(pt)}$, súbito $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

subit
* Participi passat al masculin singular de subir.

# Francés
### Etimologia

    Del latin subitus.

### Prononciacion

    /sybi/, /sybi/
    França (Vendèa) : escotar « subit »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | subit | subits |
| Masculin | [sybi] | [sybi] |
| Femenin | subite | subites |
| Femenin | [sybit] | [sybit] |
subit
* subit $^{(fr)}$

## Forma de vèrb

subit
* Participi passat al masculin singular de subir.
# Occitan
### Etimologia

    De ombra

### Prononciacion

/asomˈβɾi/, /asomˈβɾi/

## Vèrb

assombrir (gascon)
* Har venir sorne
* Har venir mei sorne
s'assombrir
* Venir sorne
* (figurat) Venir triste, venir grèu

### Derivats

* assombrissement

### Sinonims

* escurcir / escurzir
* escuresir / escurezir
* enfoscar / enfosquir
* entenebrar

### Antonims

* esclarir
* esclarcir / esclarzir
* esclargir

### Traduccions

| alemand: verdunkeln $^{(de)}$, verfinstern $^{(de)}$, verdüstern $^{(de)}$ anglés: darken $^{(en)}$, obscure $^{(en)}$, obfuscate $^{(en)}$ basc: catalan: obscurir $^{(ca)}$, enfoscar $^{(ca)}$, enfosquir $^{(ca)}$, aombrar $^{(ca)}$ | espanhòl: oscurecer $^{(es)}$ francés: obscurcir $^{(fr)}$, assombrir $^{(fr)}$ italian: infoscare $^{(it)}$, oscurare $^{(it)}$, scurire $^{(it)}$ portugués: obscurecer $^{(pt)}$, escurecer $^{(pt)}$, abbuiare $^{(pt)}$, abbujare $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    De sombre

### Prononciacion

    /asɔ̃bʁiʁ/, /asɔ̃bʁiʁ/
    escotar « assombrir »

## Vèrb

assombrir
* assombrir $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin surdus « sorb, sens son »

### Prononciacion

lengadocian, gascon /suɾn/, /suɾn/, provençau /suʀⁿ/, /suʀⁿ/
    França (Bearn) : escotar « sorn »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | sorn | sorns |
| Masculin | [suɾn] | [suɾns] |
| Femenin | sorna | sornas |
| Femenin | [suɾno̞] | [suɾno̞s] |
sorn masculin
* Escur, fosc.

### Derivats

* sornariá
* sornarut

### Variantas dialectalas

* sorne

### Sinonims

* fosc
* escur

### Traduccions

| alemand: dunkel $^{(de)}$, finster $^{(de)}$ anglés: dark $^{(en)}$ catalan: fosc $^{(ca)}$ espanhòl: oscuro $^{(es)}$ francés: sombre $^{(fr)}$ | italian: scuro $^{(it)}$, oscuro $^{(it)}$ naut sorab: ćěmny $^{(hsb)}$ polonés: ciemny $^{(pl)}$ sicilian: scuru $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin surdus « sorb, sens son »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /suɾne/, /suɾne/
    França (Bearn) : escotar « sorne »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | sorne | sornes |
| Masculin | [suɾne] | [suɾnes] |
| Femenin | sorna | sornas |
| Femenin | [suɾno̞] | [suɾno̞s] |
sorne
* Escur, fosc.

### Derivats

* sornariá
* sornarut

### Variantas dialectalas

* sorn

### Sinonims

* fosc
* escur

### Traduccions

| alemand: dunkel $^{(de)}$, finster $^{(de)}$ anglés: dark $^{(en)}$ catalan: fosc $^{(ca)}$ espanhòl: oscuro $^{(es)}$ francés: sombre $^{(fr)}$ | italian: scuro $^{(it)}$, oscuro $^{(it)}$ naut sorab: ćěmny $^{(hsb)}$ polonés: ciemny $^{(pl)}$ sicilian: scuru $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/suɾno̞/, /suɾno̞/

## Forma d'adjectiu

sorna
* femenin singular de sorn / sorne.

# Naut sorab
### Etimologia

Del protoeslau *sьrna.

### Prononciacion
## Nom comun

sorna femenin
* Cabròl.

### Mots aparentats

* sornik
* sornjo

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Occitan
### Etimologia

De plat amb lo prefix a- e lo sufix -ir

### Prononciacion

    /aplaˈti/, /aplaˈti/

### Sillabas

a|pla|tir

## Vèrb

aplatir
* Far venir plat.
* Far tombar a plat, de tot son long
* (Rugbi) Marcar un ensag.
s'aplatir
* venir plat.
* tombar a plat ; tombar de tot son longor.

### Variantas dialectalas

* aplatar

### Derivats

* aplatiment

### Sinonims

* aplanar
* esplatussar (lengadocian)
* esplatissar (gascon)

### Traduccions

| alemand: abflachen $^{(de)}$ anglés: flatten $^{(en)}$, squash $^{(en)}$ basc: catalan: aplanar $^{(ca)}$, aixafar $^{(ca)}$, aplatar $^{(ca)}$ | espanhòl: aplastar $^{(es)}$ francés: aplatir $^{(fr)}$ italian: appiattire $^{(it)}$ portugués: aplanar $^{(pt)}$, aplainar $^{(pt)}$, achatar $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

De plat amb lo prefix a- e lo sufix -ir

### Prononciacion

    /aplatiʁ/, /aplatiʁ/
    escotar « aplatir »

### Sillabas

a|pla|tir

## Vèrb

aplatir
* aplatir $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin confusio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuɱfyˈzju/, /kuɱfyˈzju/
    provençau /kũⁿfyˈzjũⁿ/, /kũⁿfyˈzjũⁿ/
    França (Bearn) : escotar « confusion »

### Sillabas

con|fu|sion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| confusion | confusions |
| [kuɱfyˈzju] | [kuɱfyˈzjus] |
confusion femenin
* Estat de çò qu'es confús, en parlant de las causas fisicas e de las causas moralas.
* Desòrdre d’un estat ; trebolament politic.
* Manca d’òrdre, de metòde, de clarum dins las causas que tenon a las operacions de la ment.
* Accion de confondre una causa amb una autra; resultat de la quita accion.
* (drech) Reünion que se fa en una meteissa persona dels drechs actius e passius al subjècte del meteis objècte.
* Trebolís que resulta de la vergonha, de l’umiliacion, d’un tròp de modestia.

### Sinonims

* embrolh
* mespresa

### Traduccions

| alemand: Verwirrtheit $^{(de)}$ anglés: confusion $^{(en)}$ basc: nahasmena $^{(eu)}$ catalan: confusió $^{(ca)}$ | espanhòl: confusión $^{(es)}$ italian: confusione $^{(it)}$ francés: confusion $^{(fr)}$ portugués: confusão $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin confusio

### Prononciacion

/kənˈfjuːʒən/, /kənˈfjuːʒən/

### Sillabas

con|fu|sion

## Nom comun

confusion (Plural confusions)
* confusion

# Francés
### Etimologia

    Del latin confusio

### Prononciacion

    /kɔ̃fyzjɔ̃/, /kɔ̃fyzjɔ̃/
    França (Vendèa) : escotar « confusion »

### Sillabas

con|fu|sion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| confusion | confusions |
| [kɔ̃fyzjɔ̃] ||
confusion femenin
* confusion
# Occitan
### Etimologia

Del latin magistratus (« magistratura », « carga », « foncion publica »)...

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /mad͡ʒis'tɾat/, /mad͡ʒis'tɾat/
    gascon /maʒis'tɾat/, /maʒis'tɾat/
    provençau /mad͡ʒis'tʀa/, /mad͡ʒis'tʀa/

### Sillabas

ma | gis | trat (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| magistrat | magistrats |
| [mad͡ʒis'trat] | [mad͡ʒis'trats] |
magistrat masculin
* Oficièr civil tenent una autoritat administrativa.
* Membre de l'òdre judiciari (avocat, conselhièr, jutge, procuraire, etc.).

### Derivats

* magistratura

### Traduccions

| alemand: Richter $^{(de)}$ anglés: Magistrate $^{(en)}$ catalan: magistrat $^{(ca)}$ espanhòl: magistrado $^{(es)}$ | francés: magistrat $^{(fr)}$ italian: magistrato $^{(it)}$ polonés: sędzia $^{(pl)}$ portugués: magistrado $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin magistratus (« magistratura », « carga », « foncion publica »)...

### Prononciacion

    oriental /məʒisˈtɾat/, /məʒisˈtɾat/, occidental /maʒisˈtɾat/, /maʒisˈtɾat/
    Espanha (Barcelona) : escotar « magistrat »

### Sillabas

ma | gis | trat (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magistrat | magistrats |
magistrat masculin
* magistrat

# Francés
### Etimologia

Del latin magistratus (« magistratura », « carga », « foncion publica »)...

### Prononciacion

    /maʒistʁɑ/, /maʒistʁɑ/
    França (Nancí) : escotar « magistrat »
    França (Cornimont) : escotar « magistrat »
    França (Somain) : escotar « magistrat »
    França (Vendèa) : escotar « magistrat »

### Sillabas

ma | gis | trat (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magistrat | magistrats |
| [maʒis'tʁɑ] ||
magistrat masculin
* magistrat.

### Derivats

* magistrature
# Occitan
### Etimologia

    De mal e aise

### Prononciacion

    /maˈlajze/, /maˈlajze/
    escotar « malaise »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| malaise | malaises |
| [maˈlajze] | [maˈlajzes] |
malaise masculin
* Trebol mai o mens leugièr de la santat, que se pòt pas localizar amb precision.
* (figurat) Mena d’inquietud o de geina resultant de causas escuras.

### Sinonims

trebol de santat
* flaquesa
* indisposicion
inquietud, geina
* incommoditat

### Derivats

* malaisit

### Antonims

* benaise

### Traduccions
# Anglés
### Etimologia

    De mal e aise pel francés malaise

### Prononciacion

    /mæˈleɪz/, /mæˈleɪz/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « malaise »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| malaise | malaises |
malaise masculin
* Trebol mai o mens leugièr de la santat, que se pòt pas localizar amb precision.

# Francés
### Etimologia

    (nom masc.) De mal e aise
    (nom fem.) De malais

### Prononciacion

França (Vendèa) : escotar « malaise »

### Prononciacion

    /malɛz/, /malɛz/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| malaise | malaises |
malaise masculin
* malaise $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| malaise | malaises |
malaise femenin
* malesa, femna del pòble malés.

## Forma d'adjectiu

malaise femenin
* femenin singular de malais (malés)
# Occitan
### Etimologia

    Del latin consciens.

### Prononciacion

/kun'sjen/, /kun'sjen/, /kũⁿ'sjẽⁿ/, /kũⁿ'sjẽⁿ/

### Sillabas

cons|cient

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conscient | conscients |
| Masculin | [kun'sjen] | [kun'sjens] |
| Femenin | conscienta | conscientas |
| Femenin | [kun'sjento̞] | [kun'sjento̞s] |
conscient
* Que ten la consciéncia, la coneissença intima e, per consequéncia, la responsabilitat de çò que fa.
** Conscient de sas responsabilitats.

### Derivats

* conscientament
* conscientizar

### Antonims

* inconscient

### Traduccions

| alemand: wissentlich $^{(de)}$, bewusst $^{(de)}$ anglés: conscious $^{(en)}$, aware $^{(en)}$, lucid $^{(en)}$ basc: -z jakitun $^{(eu)}$ catalan: conscient $^{(ca)}$ | espanhòl: consciente $^{(es)}$ francés: conscient $^{(fr)}$ italian: conscio $^{(it)}$, cosciente $^{(it)}$ portugués: consciente $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conscient | conscients |
| [kun'sjen] | [kun'sjens] |
conscient masculin
* (psicologia, psiquiatria) çò qu'apertan al camp de la consciéncia.

### Derivats

* consciéncia

### Antonims

* inconscient

# Catalan
### Etimologia

    Del latin consciens.

### Prononciacion

    Oriental: central /kunsiˈen/, /kunsiˈen/, balear /konsiˈent/, /konsiˈent/, /kunsiˈen/, /kunsiˈen/
    Occidental: nord-occidental /konsiˈen/, /konsiˈen/, valencian /konsiˈent/, /konsiˈent/, /konsiˈen/, /konsiˈen/
    Espanha (Barcelona) : escotar « conscient »

### Sillabas

cons|cient

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conscient | conscients |
| Femenin | conscienta | conscientes |
conscient
* conscient

## Nom comun

conscient
* conscient

# Francés
### Etimologia

    Del latin consciens.

### Prononciacion

    /kɔ̃sjɑ̃/, /kɔ̃sjɑ̃/
    França (Vendèa) : escotar « conscient »

### Sillabas

cons|cient

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conscient | conscients |
| Masculin | [kɔ̃sjɑ̃] | [kɔ̃.sjɑ̃] |
| Femenin | consciente | conscientes |
| Femenin | [kɔ̃.sjɑ̃t] | [kɔ̃.sjɑ̃t] |
conscient
* conscient

## Nom comun

conscient
* conscient
# Occitan
### Etimologia

    Del latin illustris « trelusent », de illustrare (« escalarir »).

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /ilˈlystɾe/, /ilˈlystɾe/
    provençau /iˈlystʀe/, /iˈlystʀe/
    França (Bearn) : escotar « illustre »

### Sillabas

il|lus|a|tre

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | illustre | illustres |
| Masculin | [ilˈlystɾe] | [ilˈlystɾes] |
| Femenin | illustra | illustras |
| Femenin | [ilˈlystɾo̞] | [ilˈlystɾo̞s] |
illustre
* Qu'es celèbre pel meriti, per la noblesa, per quicòm de lausable e d’extraordinari.

### Sinonims

* celèbre
* conegut

### Derivats

* illustrissim

### Parents

* s'illustrar

### Antonims

* banal / banau
* mediòcre
* trivial / triviau
* desconegut
* escur

### Traduccions

| alemand: berühmt $^{(de)}$ anglés: illustrious $^{(en)}$ basc: catalan: il·lustre $^{(ca)}$ | espanhòl: ilustre $^{(es)}$ francés: illustre $^{(fr)}$ italian: illustre $^{(it)}$ portugués: ilustre $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| illustre | illustres |
| [ilˈlystɾe] | [ilˈlystɾes] |
illustre
* (istoric) Títol onorific donat a de nauts foncionaris e a de grands personatges sota lo Bas Empèri roman, sota l'Empèri Bizantin e sota la monarquia franca.

## Forma de vèrb

illustre
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de illustrar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de illustrar

# Francés
### Etimologia

    Del latin illustris « trelusent », de illustrare (« escalarir »).

### Prononciacion

    /ilystʁ/, /ilystʁ/
    França (Vendèa) : escotar « illustre »

### Sillabas

il|lus|a|tre

## Adjectiu

illustre masculin o femenin, (plurals: illustres)
* illustre $^{(oc)}$

## Nom comun

illustre masculin, (plural: illustres)
* illustre $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

illustre
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de illustrer
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de illustrer
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de illustrer
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de illustrer
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de illustrer

# Italian
### Etimologia

    Del latin illustris « trelusent », de illustrare (« escalarir »).

### Prononciacion

/ilˈlustre/, /ilˈlustre/

### Sillabas

il|lus|a|tre

## Adjectiu

illustre masculin o femenin, (plurals: illustri)
* illustre $^{(oc)}$
* luminós

## Nom comun

illustre masculin, (plural: illustri)
* illustre $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin exercere.

### Prononciacion

/et͡ser'si/, /et͡ser'si/

### Sillabas

ex|er|cir

## Vèrb

exercir
* Realizar o far agir (una accion, una influéncia, una fòrça, un poder, etc.) sus qualqu'un o quicòm.
** L’aiga exercís una pression sul fons de la sèrva.
** Exercir sus qualqu'un un poder tiranic.
* Complir los devers (d'una profession, d'una carga, etc.).
** Exercir una carrièra d'avocat.
* Far usatge d'un drech, un privilègi, etc.
** Exercir son drech de vòte.

### Parents

* exercici

### Traduccions

| alemand: Übung $^{(de)}$ anglés: exercise $^{(en)}$ catalan: exercir $^{(ca)}$ espanhòl: ejercer $^{(es)}$ | francés: exercer $^{(fr)}$ italian: esercitare $^{(it)}$ polonés: portugués: exercer $^{(pt)}$} |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin exercere.

### Prononciacion

    Oriental: /əɡzərˈsi/, /əɡzərˈsi/
    Occidental: nord-occidental /eɡzerˈsi/, /eɡzerˈsi/, valencian /eɡzeɾˈsiɾ/, /eɡzeɾˈsiɾ/
    Espanha (Barcelona) : escotar « exercir »

### Sillabas

ex|er|cir

## Vèrb

exercir
* Exercir
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés mejan grene, sortit de l'anglés ancian grēne, vengut del protogermanic *grōniz.

### Prononciacion

[ɡriːn]
Reialme Unit (Londres) : escotar « green » Reialme Unit (Escòcia) : escotar « green » Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « green »

### Sillabas

green (1)

## Adjectiu

green

### Traduccions

* verd $^{(oc)}$masculin, verda $^{(oc)}$femenin

### Derivats

* give the green light
* green light
* green with envy
* to have a green thumb
# Occitan
### Etimologia

De l’latin professor (sens identic).

### Prononciacion

/prufe'suɾ/, /prufe'suɾ/

### Sillabas

pro | fes | sor (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| professor | professors |
| [prufe'suɾ] | [prufe'suɾs] |
professor masculin, (equivalent femenin: professora)
* (Education) Òme qu'ensenha una sciéncia o un art.
* Títol obtengut a la fin d’estudís universitaris, permetent de capitar de recercas academicas e universitàrias.
* Òme que professa una doctrina.

### Parents

* professar

### Traduccions

| alemand : Professor $^{(de)}$, Lehrer $^{(de)}$ anglés : teacher $^{(en)}$ catalan : professor $^{(ca)}$ espanhòl : concierto $^{(es)}$ | francés : professeur $^{(fr)}$ italian : professore $^{(it)}$ portugués : professor $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De l’latin professor (sens identic).

### Prononciacion

    Oriental: central /pɾufəˈso/, /pɾufəˈso/, balear /pɾofəˈso/, /pɾofəˈso/, /pɾufəˈso/, /pɾufəˈso/
    Occidental: nord-occidental /pɾofeˈso/, /pɾofeˈso/, valencian /pɾofeˈsoɾ/, /pɾofeˈsoɾ/
    Espanha (Barcelona) : escotar « professor »

### Sillabas

pro | fes | sor (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| professor | professors |
professor masculin
* Professor.

# Anglés
### Etimologia

    Del latin professor.

### Prononciacion

/ pɹə.ˈfɛs.ɚ/, / pɹə.ˈfɛs.ɚ/ (Estats-Units), /pɹə.ˈfɛs.ə/, /pɹə.ˈfɛs.ə/ (britanic)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| professor | professors |
| [pɹə.ˈfɛs.ɚ o pɹə.ˈfɛs.ə] | [pɹə.ˈfɛs.ɚz o pɹə.ˈfɛs.əz] |

### Traduccions

* Ensenhaire-cercaire en las universitats anglosaxonas.
* Ensenhaira-cercaira en las universitats anglosaxonas.

# Latin
### Etimologia

De prōfessus («declarat»).

### Sillabas

pro | fes | sor (3)

## Nom comun

| Cas | Singular | Plural |
| Nominatiu | professor | professores |
| Vocatiu | professor | professores |
| Accusatiu | professorem | professores |
| Genitiu | professoris | professorum |
| Datiu | professori | professoribus |
| Ablatiu | professore | professoribus |
professor masculin
* Professor, aqueste que declara publicament çò que sap.

# Portugués
### Etimologia

De l’latin professor (sens identic).

### Prononciacion

    /prufˈsor/, /prufˈsor/
    Estats Units d'America : escotar « professor »

### Sillabas

pro | fes | sor (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| professor | professors |
professor masculin
* Professor.
* Institutor.
# Occitan
### Etimologia

De còca e reis (magues)

### Prononciacion

/ˌkɔko̞ ðels ˈɾeis/, /ˌkɔko̞ ðels ˈɾeis/

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| còca dels Reis | còcas dels Reis |
| [ˌkɔko̞ ðels ˈɾeis] | [ˌkɔko̞s dels ˈɾeis] |
còca dels Reis (lengadocian) , femenin
* Còca contenent una fava, qu'òm servís tradicionalament per l’Epifania.

### Sinonims

* còca-hava (gascon)

### Traduccions

| alemand: Galette des Rois $^{(de)}$ anglés: king cake $^{(en)}$ basc: errege-opil $^{(eu)}$ catalan: tortell de Reis $^{(ca)}$ | espanhòl: roscón de Reyes $^{(es)}$ francés: galette des rois $^{(fr)}$, gâteau des rois $^{(fr)}$ italian: torta dei Re $^{(it)}$ portugués: bolo-rei $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin Epiphania « manifestacion [de Jèsus als Reid Magies] ».

### Prononciacion

/epifaˈnio̞/, /epifaˈnio̞/

## Nom comun

Epifania femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| Epifania | Epifanias |
| [epifaˈnio̞] | [epifaˈnio̞s] |
* (Religion) Manifestacion de Jèsus-Crist als Reis Magues venguts per l’adorar, segon lo cristianisme.
* (Per extension) Fèsta de la Glèisa celebrant, segon los rites del cristianisme, l’adoracion dels Magues, la naissença de Jèsus, o son bateg.

### Parents

* epifania

### Traduccions

| alemand: Epiphanie $^{(de)}$, Epiphanias $^{(de)}$, Erscheinung des Herrn $^{(de)}$, Dreikönigsfest $^{(de)}$ anglés: Epiphany $^{(en)}$ basc: catalan: Epifania $^{(ca)}$ | espanhòl: Epifanía $^{(es)}$ francés: Épiphanie $^{(fr)}$ italian: Epifania $^{(it)}$, befana $^{(it)}$ (popular) portugués: Epifania $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin Epiphania « manifestacion [de Jèsus als Reid Magies] ».

### Prononciacion

/əpifəˈniə/, /əpifəˈniə/

## Nom comun

Epifania femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| Epifania | Epifanies |
* Epifania $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Del latin Epiphania « manifestacion [de Jèsus als Reid Magies] ».

### Prononciacion

/epifaˈnia/, /epifaˈnia/

## Nom comun

Epifania femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| Epifania | Epifanie |
| [epifaˈnia] | [epifaˈnie] |
* Epifania $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin Epiphania « manifestacion [de Jèsus als Reid Magies] ».

### Prononciacion

    Portugal /ipifɐˈniɐ/, /ipifɐˈniɐ/
    Brasil /epifãˈniɐ/, /epifãˈniɐ/, /epifaˈnijə/, /epifaˈnijə/

## Nom comun

Epifania femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| Epifania | Epifanias |
* Epifania $^{(oc)}$