OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De omologar

### Prononciacion

/umuluɣaˈsju/, /umuluɣaˈsju/, provençau /umulugaˈsjũⁿ/, /umulugaˈsjũⁿ/

### Sillabas

o|mo|lo|ga|cion

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| omologacion | omologacions |
| [umuluɣaˈsju] | [umuluɣaˈsjus] |
omologacion
* Accion d'omologar

### Sinonims

* acceptacion
* aprobacion
* autentificacion
* autorizacion
* confirmacion
* enregistrament
* enterinament
* oficializacion
* validacion

### Traduccions

| alemand: Homologation $^{(de)}$ anglés: homologation $^{(en)}$ basc: homologazio $^{(eu)}$ catalan: homologació $^{(ca)}$ | espanhòl: homologación $^{(es)}$ francés: homologation $^{(fr)}$ italian: omologazione $^{(it)}$ portugués: homologação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/umuluɣaˈsjus/, /umuluɣaˈsjus/, provençau /umulugaˈsjũⁿs/, /umulugaˈsjũⁿs/

## Forma d'adjectiu

omologacions
* plural de omologacion
# Occitan
### Prononciacion

/umuˈlɔks/, /umuˈlɔks/

## Forma d'adjectiu

omològs
* masculin plural de omològ.

## Forma de nom comun

omològs
* plural de omològ.
# Occitan
### Prononciacion

/umuˈplatos/, /umuˈplatos/

## Forma de nom comun

omoplatas femenin
* Plural de omoplata.
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian ὁμόλογος, homólogos « qui correspond à »

### Prononciacion

/umuˈlɔk/, /umuˈlɔk/ França (Bearn) : escotar « omològ »

### Sillabas

o|mo|lòg

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | omològ | omològs |
| Masculin | [umuˈlɔk] | [umuˈlɔk] |
| Femenin | omològa | omològas |
| Femenin | [umuˈlɔɣo̞] | [umuˈlɔɣo̞s] |
omològ
* Que correspon a un autre, qu'a las meteissas caracteristicas d'un autre.
* (geometria) Se dich dels elements connectats per una relacion, de correspondéncia o de transformacion.
* (biologia, medecina) Que ven d’un autre individú e avent las meteissas caracteristicas sanguinas.
* (anatomia) Concernís d'estructuras que se considèra coma eretadas d'un aujòl comun, quinas que sián las varietats de forma.
** Las alas d'un aucèl e los braces d'un uman son omològs que son de membres anteriors).
* (quimia) Pels còrs omològs, se dich de substàncias organicas que complisson las meteissas foncions, seguent las meteissas leis de metamorfòsi.

### Antonims

biologia
* analòg

### Derivats

* omologar
* omologacion
* omologia
* omologic

### Traduccions

| alemand: homolog $^{(de)}$ anglés: homologous $^{(en)}$ (medecina), corresponding $^{(en)}$ (geometria) basc: homologo $^{(eu)}$ catalan: homòleg $^{(ca)}$ | espanhòl: homólogo $^{(es)}$ francés: homologue $^{(fr)}$ italian: omologo $^{(it)}$ portugués: homólogo $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| omològ | omològs |
| [umuˈlɔk] | [umuˈlɔk] |
omològ masculin, (equivalent femenin: omològa)
* Òme o quicòm avent una foncion identica a un autre.

### Traduccions

| alemand: Entsprechung $^{(de)}$ anglés: counterpart $^{(en)}$ basc: homologo $^{(eu)}$ catalan: homòleg $^{(ca)}$ | espanhòl: homólogo $^{(es)}$ francés: homologue $^{(fr)}$ italian: omologo $^{(it)}$ portugués: homólogo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/umuˈlɔɣo̞s/, /umuˈlɔɣo̞s/, provençau /umuˈlɔgo̞s/, /umuˈlɔgo̞s/

## Forma de nom comun

omològas
* plural de omològa

## Forma d'adjectiu

omològas
* femenin plural de omològ.

## Forma de vèrb

omològas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de omologar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dels botanistas mimosa que mima.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /miˈmɔzo̞/, /miˈmɔzo̞/
    escotar « mimòsa »
    provençau /miˈmɔzə/, /miˈmɔzə/

### Sillabas

mi|mò|sa

## Nom comun

mimòsa femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| mimòsa | mimòsas |
| [miˈmɔzo̞] | [miˈmɔzo̞s] |
* (botanica) Planta dicotiledòna de la familha de las Fabacèas e de la sosfamilha de las Mimosèas, arbust o arbre de las regions caudas, de fuèlhas compausadas bipenadas e que los foliòls se retractan al tocar, las flors pichonas son gropadas en espiga de color ròsa o blanca.
* (botanica) Arbrilhon o arbre originari d’Austràlia, del genre dels Acàcias, de flors jaunas en forma de bolas pichonelas e borrilhudas, gropadas, nolentas, plata aclimatada en Occitània e dins lo sud d'Euròpa.
* Ram florit de la mimòsa.

### Sinonims

* acàcia
* sensitiva (Mimosa pudica)

### Locucions

* Bòrmas dei Mimòsas
* uòu mimòsa

### Traduccions

| Convevcions internacionalas: Mimosa $^{(conv)}$ alemand: Mimose $^{(de)}$ anglés: mimosa $^{(de)}$ basc: catalan: mimosa $^{(ca)}$ | espanhòl: mimosa $^{(es)}$ francés: mimosa $^{(fr)}$ italian: mimosa $^{(it)}$ portugués: mimosa $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar galloromanic *mīna o *mēna vengut d'un cèlt. *meina.

### Prononciacion

    [miˈnɔ]
    escotar « mina »

### Sillabas

mi | na (2)

## Nom comun

mina femenin
* Cara, aparéncia .
* Cavitat prigonda cavada dins lo sòl per ne traire de minerals.
* Carga explosiva utilizada per traire la mena.
* Arma explosiva que s'activa al passatge de personas o de veïculs.

### Traduccions

| alemand: Miene $^{(de)}$[1]; Mine $^{(de)}$,Bergwerk $^{(de)}$[2] anglés: mien $^{(en)}$[1]; mine $^{(en)}${2] basc: breton: bulgar: catalan: mina $^{(ca)}$[1] e [2] chèc: danés: espanhòl: mina $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: mine $^{(fr)}$ [1] e [2] | italian: leton: lituanian: ongrés: polonés: portugués: mina $^{(pt)}$ romanés: sicilian: suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin mimicus « digne d’un mim » ; « simulat », « engana », « fals », « ipocrita », del grèc ancian μιμικός.

### Prononciacion

/miˈmik/, /miˈmik/

### Sillabas

* mi|mic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | mimic | mimics |
| Masculin | [miˈmik] | [miˈmiks] |
| Femenin | mimica | mimicas |
| Femenin | [miˈmiko̞] | [miˈmiko̞s] |
mimic
* Que concernís los mims.
* (per extension) Qu'imita, qu'exprimís pel gèst.

### Parents

* mim / mime
* mimar
* mimèsi
* mimetisme
* mimica

### Traduccions

| alemand: mimisch $^{(de)}$ anglés: mimic $^{(en)}$ basc: catalan: mímic $^{(ca)}$ | espanhòl: mímico $^{(es)}$ francés: mimique $^{(fr)}$ masculin o femenin italian: mimico $^{(it)}$ portugués: mímico $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin mimicus « digne d’un mim » ; « simulat », « engana », « fals », « ipocrita », del grèc ancian μιμικός.

### Prononciacion

/ˈmɪmɪk/, /ˈmɪmɪk/

### Sillabas

* mi|mic

## Adjectiu

mimic
* mimic $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mimic | mimics |
| [ˈmɪmɪk] | [ˈmɪmɪks] |
mimic
* La persona que fa de mimicas.
* Mim
* Mimica.
# Occitan
### Etimologia

De mina.

### Prononciacion

[mi'najre]
França (Bearn) : escotar « minaire »

### Sillabas

mi | nai | re (3)

## Nom comun

minaire masculin (femenin: minaira)
* Persona que trabalha dins una mina .

### Sinonims

* minièr

### Traduccions

| alemand: Bergmann $^{(de)}$ anglés: miner $^{(en)}$ azèri: mədənçi $^{(az)}$ basc: breton: bulgar: catalan: minaire $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: minero $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: mineur $^{(fr)}$ | italian: minatore $^{(it)}$ leton: lituanian: ongrés: polonés: portugués: mineiro $^{(pt)}$ romanés: sicilian: suedés: turc: madenci $^{(tr)}$ ucraïnian: |
# Italian
## Forma de vèrb

mimetizzavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb mimetizzare.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

mimé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb mimar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

mimó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb mimar.
# Occitan
### Etimologia

De mina.

### Prononciacion

[miˈna]
França (Bearn) : escotar « minar »

### Sillabas

mi | nar (2)

## Vèrb

minar vb pr.
* Cavar la ròca o la tèrra per provocar un afondrament o i plaçar una mina.
* Fig. Afectar dapasset lo bon estat de quicòm.

### Traduccions

| afrikaans: alemand: anglés: to mine $^{(en)}$ aragonés: basc: breton: bulgar: catalan: minar $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: esperanto: finlandés: francés: miner $^{(fr)}$ | gaelic irlandés: indonesian: italian: leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: romanés: a rus: suedés: turc: ucraïnian: |

### Conjugason

| Infinitiu | minar | minar | minar | minar | minar | minar |
| Gerondiu | minant | minant | minant | minant | minant | minant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | minat | minat | minat | minats | minats | minats |
| femenin | minada | minada | minada | minadas | minadas | minadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | mini mine | minas | mina | minam | minatz | minan |
| Imperfach | minavi | minavas | minava | minàvem | minàvetz | minavan |
| Preterit | minèri | minères | minèt | minèrem | minèretz | minèron |
| Futur | minarai | minaràs | minarà | minarem | minaretz | minaràn |
| Condicional | minariái | minariás | minariá | minariam | minariatz | minarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | mine | mines | mine | minem | minetz | minen |
| Imperfach | minèssi | minèsses | minès minèsse | minèssem | minèssetz | minèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | mina ! | — | minem ! | minatz ! | — |
| Negatiu | — | mines pas ! | — | minem pas ! | minetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    Del latin mimicus « digne d’un mim » ; « simulat », « engana », « fals », « ipocrita », del grèc ancian μιμικός.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /miˈmiko̞/, /miˈmiko̞/
    provençau /miˈmikə/, /miˈmikə/

### Sillabas

* mi|mica

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| mimica | mimicas |
| [miˈmiko̞] | [miˈmiko̞s] |
mimica femenin
* Accion de mimar.
* Forma basica de comunicacion que s’exprimís per la fisionomia, los gèstes, etc

### Parents

* mim / mime
* mimar
* mimèsi
* mimetisme
* mimic

### Traduccions

| alemand: Gebärdensprache $^{(de)}$ anglés: mimicry $^{(en)}$, sign language $^{(en)}$ basc: catalan: mímica $^{(ca)}$ | espanhòl: mímica $^{(es)}$ francés: mimique $^{(fr)}$ italian: mimica $^{(it)}$ portugués: mímica $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

mimica
* femenin singular de mimic.

# Italian
### Etimologia

    Del latin mimicus « digne d’un mim » ; « simulat », « engana », « fals », « ipocrita », del grèc ancian μιμικός.

### Prononciacion

    /miˈmiko̞/, /miˈmiko̞/

### Sillabas

* mi|mi|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mimica | mimiche |
| [ˈmimika] | [ˈmimike] |
mimica femenin
* mimica $^{(oc)}$

## Adjectiu

mimica
* femenin singular de mimico.
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian μίμησις.

### Prononciacion

/miˈmɛzi/, /miˈmɛzi/

### Sillabas

* mi|mè|si

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mimèsi | mimèsis |
| [miˈmɛzi] | [miˈmɛzis] |
mimèsi femenin
* Imitacion qu'òm fa de quicòm o de qualqu'un en utilizant sas expressions e gèstes.

### Sinonims

* imitacion
* mimetisme

### Parents

* mimar
* mimic
* mimica

### Traduccions

| alemand: Mimesis $^{(de)}$ anglés: imitation $^{(en)}$, mimicry $^{(en)}$ basc: catalan: mimesis $^{(ca)}$ | espanhòl: mimesis $^{(es)}$ francés: imitation $^{(fr)}$, mimetisme $^{(fr)}$ italian: mimesi $^{(it)}$ portugués: mimese $^{(pt)}$, mimésis $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/rawˈβɛs/, /rawˈβɛs/

## Forma de vèrb

raubès (gascon)
* Segonda persona deu singular au preterit de l'indicatiu deu vèrbe raubar.
# Occitan
### Prononciacion

/rawˈβɛros/, /rawˈβɛros/

## Forma de vèrb

raubèras (gascon)
* Dusau persona deu singular au futur deu passat deu vèrbe raubar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin raucus.

### Prononciacion

/ˈrawk/, /ˈrawk/, provençau /ˈʀawk/, /ˈʀawk/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | rauc | raucs |
| Masculin | [ˈrawk] | [ˈrawks] |
| Femenin | rauca | raucas |
| Femenin | [ˈrawko̞] | [ˈrawko̞s] |
rauc
* Per una votz, aspra e velada.

### Sinonims

* raucós

### Derivats

* raucalin
* raucament
* enraucar

### Traduccions

| alemand: heiser $^{(de)}$, rau $^{(de)}$ anglés: hoarse $^{(en)}$, raucous $^{(en)}$, throaty $^{(en)}$, husky $^{(en)}$ basc: catalan: ronc $^{(ca)}$ | espanhòl: ronco $^{(es)}$ francés: rauque $^{(fr)}$ italian: rauco $^{(it)}$ portugués: rouco $^{(pt)}$, rouquenho $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈrawko̞s/, /ˈrawko̞s/, provençau /ˈʀawko̞s/, /ˈʀawko̞s/

## Forma d'adjectiu

raucas
* Femenin plural de rauc.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈrawko̞/, /ˈrawko̞/, provençau /ˈʀawko̞/, /ˈʀawko̞/

## Forma d'adjectiu

rauca
* Femenin singular de rauc.

# Italian
### Prononciacion

/ˈrawka/, /ˈrawka/

## Forma d'adjectiu

rauca
* Femenin singular de rauco.
# Occitan
### Prononciacion

/rawˈβɛran/, /rawˈβɛran/

## Forma de vèrb

raubèran (gascon)
* Tresau persona deu plurau au futur deu passat deu vèrbe raubar.
# Occitan
### Prononciacion

/rawˈβɛrats/, /rawˈβɛrats/

## Forma de vèrb

raubèratz (gascon)
* Dusau persona deu plurau au futur deu passat deu vèrbe raubar.
# Occitan
### Prononciacion

/rawˈβɛri/, /rawˈβɛri/

## Forma de vèrb 1

raubèri (lengadocian) , (provençau)
* Prumièra persona deu singular au preterit de l'indicatiu del vèrbe raubar.

## Forma de vèrb 2

raubèri (gascon)
* Prumèra persona deu singular au futur deu passat deu vèrbe raubar.
# Occitan
### Prononciacion

/rawˈβɛts/, /rawˈβɛts/

## Forma de vèrb

raubètz (gascon)
* Dusau persona deu plurau au preterit de l'indicatiu deu vèrbe raubar.
# Occitan
### Prononciacion

/rawˈβɛsen/, /rawˈβɛsen/

## Forma de vèrb

raubèssen (gascon)
* Tresau persona deu plurau a l'imperfèit deu subjontiu deu vèrbe raubar.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

městach
* Locatiu plural de město.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

městam
* Datiu plural de město.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

městu
* Datiu singular de město.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

města
* Genitiu singular de město.
* Nominatiu-acusatiu plural de město.
# Naut sorab
### Etimologia

Del protoeslau *město.

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | město | města | měsće |
| Genitiu | města | městow | městow |
| Datiu | městu | městam | městomaj |
| Acusatiu | město | města | měsće |
| Instrumental | městom | městami | městomaj |
| Locatiu | měsće | městach | městomaj |
město neutre
* Vila.

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
* Soblex - hornjoserbsko-němski słownik
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

městomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de město.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

měsačk masculin
* Luna.

### Mots aparentats

* měsac

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

městow
* Genitiu plural de město.
* Genitiu dual de město.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

městami
* Instrumental plural de město.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

městom
* Instrumental singular de město.
# Occitan
### Etimologia

Del latin rivalis ("ribairenc") venent de rivus ("riu").

### Prononciacion

/ɾi'βa.lɔ/, /ɾi'βa.lɔ/
ri | va | la (3)

## Forma d'adjectiu

rivala
* Femenin singular de rival

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| rivala | rivalas |
| [ɾi'βa.lɔ] | [ɾi'βa.lɔs] |
rivala femenin (un òme concurrant serà un rival (var. rivau))
* concurrenta que desira los meteisses avantatges, lo meteis astre qu’un autre. desira los meteisses avantatges, lo meteis astre qu’un autre.
** Aman ambedoas la meteissa persona, son rivalas.
# Occitan
### Etimologia

Del latin rivalĭtas.

### Prononciacion

/riβaliˈtat/, /riβaliˈtat/
França (Bearn) : escotar « rivalitat »

### Sillabas

ri | va | li | tat (5)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| rivalitat | rivalitats |
| [riβaliˈtat] | [riβaliˈtats] |
rivalitat femenin
* Concurréncia de doas personas o de doas entitats rivalas.

### Parents

* rival
* rivalizar

### Traduccions

| alemand: Rivalität $^{(de)}$ femenin anglés: rivalry $^{(en)}$ catalan: rivalitat $^{(ca)}$ femenin chèc: rivalita $^{(cs)}$, soupeření $^{(cs)}$ espanhòl: rivalidad $^{(es)}$ femenin | francés: rivalité $^{(fr)}$ femenin italian: rivalità $^{(it)}$ femenin romanés: rivalitate $^{(ro)}$ sicilian: rivalitati $^{(scn)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin rivalĭtas.

### Prononciacion

/riβəliˈtat/, /riβəliˈtat/ (oriental), /rivaliˈtat/, /rivaliˈtat/ (valencian)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| rivalitat | rivalitats |
| [riβəliˈtat] | [riβəliˈtats] |
rivalitat femenin
* Rivalitats.
# Occitan
### Prononciacion

/riβaliˈtats/, /riβaliˈtats/

## Forma de nom comun

rivalitats femenin
* Plural de rivalitat.

# Catalan
### Prononciacion

/riβəliˈtats/, /riβəliˈtats/

## Forma de nom comun

rivalitats femenin
* Plural de rivalitat.
# Italian
## Forma de vèrb

riuscivo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb riuscire.
# Occitan
### Prononciacion

/ɾi'βa.lɔs/, /ɾi'βa.lɔs/
ri | va | las (3)

## Forma d'adjectiu

rivalas
* Femenin plural de rival / rivau.

## Forma de nom comun

rivalas femenin
* Femenin de rivala.
# Italian
### Etimologia

De uscire amb lo prefix ri-.

### Prononciacion

/rjuʃˈʃire/, /rjuʃˈʃire/
escotar « riuscire »

## Vèrb

riuscire
* Capitar.
# Italian
## Forma de vèrb

riuscirò
* Primièra persona al futur del vèrb riuscire.
# Italian
## Forma de vèrb

riuscivi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb riuscire.
# Francés
### Prononciacion

/ʁi.va/, /ʁi.va/

## Forma de vèrb

riva
* Tresena persona del singular al passat simple de river.

# Italian
### Etimologia

Del latin ripa.

### Prononciacion

/ˈriva/, /ˈriva/
Itàlia : escotar « riva »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| riva | rive |
| [ˈriva] | [ˈrive] |
riva femenin
* Riba.

# Romanch
### Etimologia

Del latin ripa.

### Prononciacion
## Nom comun

riva femenin (puter)
* Riba.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir del mot pluèja e del prefix para-.

### Prononciacion

[para'plɥɛ(d)ʒo]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « parapluèja »

### Sillabas

pa | ra | pluè | ja (4)

## Nom comun

parapluèja masculin
* Aisina per se protegir de la pluèja que consistís en un tròç de tela cosuda a de busques d’acièr articulats a l’extremitat d’un baston, que permeton de l'estendre e plegar amb facilitat

### Variantas dialectalas

| parapleu (lemosin) parapleuva (e/o: parapluva?) paraploja (gascon) paraplòva paraplueia paraplueja (auvernhat) (lemosin) (provençal) (vivaroalpenc) | parapluia parapluja parapluòja viraplueia virapluèja |

### Traduccions

| aragonés: afrikaans: alemand: Regenschirm $^{(de)}$ anglés: umbrella $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: чадър $^{(bg)}$ catalan: paraigua $^{(ca)}$ chèc: deštník $^{(cs)}$ danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: paraguas $^{(es)}$ esperanto: ombrelo $^{(eo)}$ finlandés: francés: parapluie $^{(fr)}$ | gaelic irlandés: indonesian: islandés: regnhlíf $^{(is)}$ italian: ombrello $^{(it)}$, parapioggia $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: paraplu $^{(nl)}$ norvegian: ongrés: esernyő $^{(hu)}$ polonés: parasol $^{(pl)}$ portugués: guarda-chuva $^{(pt)}$ romanés: umbrelă $^{(ro)}$ suedés: turc: şemsiye $^{(tr)}$ ucraïnian: парасолька $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin parare.

### Prononciacion

/paˈɾa/, /paˈɾa/
França (Bearn) : escotar « parar »

### Sillabas

pa | rar (2)

## Vèrb

parar
* Porgir.
** Parar la man
* Ondrar.
** Parar una glèisa.
* Aprestar (cosina).
* Evitar.
* Protegir.

### Traduccions

| catalan: adornar $^{(ca)}$, evitar $^{(ca)}$, amanir $^{(ca)}$ | francés: tendre $^{(fr)}$, orner $^{(fr)}$, éviter $^{(fr)}$, protéger $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | parar | parar | parar | parar | parar | parar |
| Gerondiu | parant | parant | parant | parant | parant | parant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | parat | parat | parat | parats | parats | parats |
| femenin | parada | parada | parada | paradas | paradas | paradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | pari pare | paras | para | param | paratz | paran |
| Imperfach | paravi | paravas | parava | paràvem | paràvetz | paravan |
| Preterit | parèri | parères | parèt | parèrem | parèretz | parèron |
| Futur | pararai | pararàs | pararà | pararem | pararetz | pararàn |
| Condicional | parariái | parariás | parariá | parariam | parariatz | pararián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | pare | pares | pare | parem | paretz | paren |
| Imperfach | parèssi | parèsses | parès parèsse | parèssem | parèssetz | parèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | para ! | — | parem ! | paratz ! | — |
| Negatiu | — | pares pas ! | — | parem pas ! | paretz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Espanhòl
## Forma de vèrb

pararemos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb parar.