OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    per la color, benlèu de calha (aucèl).
    pel costat obscèn, benlèu de caion (pòrc).

### Prononciacion

    /kaˈʎɔl/, /kaˈʎɔl/

### Sillabas

ca|lhòl

## Adjectiu

calhòl (lengadocian)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | calhòl | calhòls |
| Masculin | [kaˈʎɔl] | [kaˈʎɔls] |
| Femenin | calhòla | calhòlas |
| Femenin | [kaˈʎɔlo̞] | [kaˈʎɔlo̞s] |
* (per un animal) Que la color de son plumatge o sa rauba es una mesclat de blanc e d'una aura color.
* (figurat) Que cambia de color, que ditz o signafica una causa e son contrari, que manca de leialtat.
* (figurat) Qu'es fòrça liure, obscèn.

### Variantas dialectalas

* caiòl
* caiòu (provençau)

### Variantas dialectalas

* calholada
* calholar

### Sinonims

| De doas colors pigat pigalhat piguet De doble sens ambigú fals / faus | Qu'es fòrça liure, obscèn. gorrin palhard pebrat / peberut salat |

### Derivats

* ratcalhòl
# Occitan
### Etimologia

De l'italian calibrare.

### Prononciacion

[kali'βra] França (Bearn) : escotar « calibrar »

### Sillabas

ca | li | brar (3)

## Vèrb

calibrar
* Mesurar a partir d'un modèl, lo calibre.
* Seleccionar en foncion d'aqueles modèls.

### Derivats

* calibratge

### Traduccions

| alemand: kalibrieren $^{(de)}$ anglés: to calibrate $^{(en)}$ armèni: basc: breton: bulgar: chinés: catalan: calibrar $^{(ca)}$ chèc: kalibrovat $^{(cs)}$ danés: espanhòl: calibrar $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: calibrer $^{(fr)}$ | grèc: ido: italian: calibrare $^{(it)}$ japonés: lituanian: neerlandés: ongrés: polonés: kalibrować $^{(pl)}$ portugués: romanés: turc: vietnamian: suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

Del latin coagulare.

### Prononciacion

/kaˈʎa/, /kaˈʎa/
França (Bearn) : escotar « calhar »

### Sillabas

ca | lhar

## Vèrb

calhar
* Menar un liquid a prene de la consisténcia.
* (figurat) Arrestar de s'agitar, se taire.

### Sinonims

* coagular
Arrestar de s'agitar, se taire
* calar

### Derivats

* Calha !

### Traduccions

| alemand: gerinnen $^{(de)}$, ausflocken $^{(de)}$ anglés: curdle $^{(en)}$, coagulate $^{(en)}$ basc: catalan: quallar $^{(ca)}$, coagular $^{(ca)}$ | espanhòl: cuajar $^{(es)}$, coagular $^{(es)}$ francés: cailler $^{(fr)}$, coaguler $^{(fr)}$ italian: cagliare $^{(it)}$, coagulare $^{(it)}$ portugués: coalhar $^{(pt)}$, coagular $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | calhar | calhar | calhar | calhar | calhar | calhar |
| Gerondiu | calhant | calhant | calhant | calhant | calhant | calhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | calhat | calhat | calhat | calhats | calhats | calhats |
| femenin | calhada | calhada | calhada | calhadas | calhadas | calhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | calhi calhe | calhas | calha | calham | calhatz | calhan |
| Imperfach | calhavi | calhavas | calhava | calhàvem | calhàvetz | calhavan |
| Preterit | calhèri | calhères | calhèt | calhèrem | calhèretz | calhèron |
| Futur | calharai | calharàs | calharà | calharem | calharetz | calharàn |
| Condicional | calhariái | calhariás | calhariá | calhariam | calhariatz | calharián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | calhe | calhes | calhe | calhem | calhetz | calhen |
| Imperfach | calhèssi | calhèsses | calhès calhèsse | calhèssem | calhèssetz | calhèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | calha ! | — | calhem ! | calhatz ! | — |
| Negatiu | — | calhes pas ! | — | calhem pas ! | calhetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Portugués
### Etimologia

De calha del latin canalia.

### Prononciacion

/kaˈʎaɾ/, /kaˈʎaɾ/

### Sillabas

ca | lhar

## Vèrb

calhar
* Entrar o passar per una rega o un canal
* S'ajustar
* Se passar, se realizar

# Galician
### Etimologia

    (verb 1) Del latin coagulare.
    (verb 2) De calha del latin canalia.

### Prononciacion

/kaˈʎaɾ/, /kaˈʎaɾ/

### Sillabas

ca | lhar

## Vèrb 1

calhar calhar $^{(ca)}$, coagular

## Vèrb 2

calhar
* Entrar o passar per una rega o un canal
* S'ajustar
* Se passar, se realizar
# Occitan
### Etimologia

De l’indoeuropean commun kal (« cal ») : peira, segon Julius Pokorny, en passar per lo gallés *caliavo-.

### Prononciacion

/kaˈʎaw/, /kaˈʎaw/
França (Bearn) : escotar « calhau »

### Sillabas

ca | lhau (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| calhau | calhaus |
| [kaˈʎaw] | [kaˈʎaws] |
calhau masculin
* Pèira de dimension pichona.

### Sinonims

* ròca
* còdol
| alemand: Kieselstein $^{(de)}$ anglés: pebble $^{(en)}$ basc: catalan: pedra $^{(ca)}$, còdol $^{(ca)}$ | espanhòl: piedra $^{(es)}$ francés: pierre $^{(fr)}$, caillou $^{(fr)}$ italian: sasso $^{(it)}$ portugués: seixo $^{(pt)}$, calhau $^{(pt)}$ |

### Referéncias

* Pierre-Yves Lambert, 1995, La langue gauloise, 2nda edicion, edicions errance.

# Portugués
### Etimologia

De l’indoeuropean commun kal (« cal ») : peira, segon Julius Pokorny, en passar per lo gallés *caliavo-.

### Prononciacion

/kaˈʎaw/, /kaˈʎaw/

### Sillabas

ca | lhau (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| calhau | calhaus |
| [kaˈʎaw] | [kaˈʎawʃ] |
calhau masculin
* calhau $^{(pt)}$
# Occitan
### Prononciacion

    /kaˈʎaws/, /kaˈʎaws/
    /kaˈjaw/, /kaˈjaw/ (lemosin)

## Forma de nom comun

calhaus masculin
* Plural de calhau.

# Portugués
### Prononciacion

    /kaˈʎaws/, /kaˈʎaws/

## Forma de nom comun

calhaus masculin
* Plural de calhau.
# Catalan
## Forma de vèrb

calibraren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb calibrar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin bravus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /bɾaˈβajɾo̞/, /bɾaˈβajɾo̞/
    provençau /bʀaˈvajʀə/, /bʀaˈvajʀə/

### Sillabas

bra|vai|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| bravaira | bravairas |
| [bɾaˈβajɾo̞] | [bɾaˈβajɾo̞s] |
bravaira femenin, (masculin: bravaire)
* La qu´a de valença, coratge, de bravor.
* la qu'es gentila, obliganta, brava.

### Sinonims

La qu´a de valença
* coratjosa
* valenta
Lo qu´es de brava
* brave
* braveta

### Parents

* bravada
* bravar
* bravament
* brave
* bravenc
* bravesa
* bravet
* bravetat
* bravor
# Occitan
### Etimologia

    Del latin bravus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /bɾaˈβajɾe/, /bɾaˈβajɾe/
    provençau /bʀaˈvajʀe/, /bʀaˈvajʀe/

### Sillabas

bra|vai|re

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| bravaire | bravaires |
| [bɾaˈβajɾe] | [bɾaˈβajɾe] |
bravaire masculin, (femenin: bravaira)
* Lo qu´a de valença, coratge, de bravor.
* Lo qu'es gentil, obligant, brave.

### Sinonims

Lo qu´a de valença
* coratjós
* valent
Lo qu´es de brave
* brave
* bravet

### Parents

* bravada
* bravar
* bravament
* brave
* bravenc
* bravesa
* bravet
* bravetat
* bravor
# Occitan
### Etimologia

    De brave.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /bɾaˈβa/, /bɾaˈβa/
    escotar « bravar »
    provençau /bʀaˈva/, /bʀaˈva/

### Sillabas

bra|var

## Vèrb

bravar
* Escometre sens crenhença e amb mesprètz ; s'opausar a.
* Passar enlà ; prene pas en compte.
* Afontar ; s'expausar sens crenhença.

### Derivats

* bravejar

### Parents

* bravada
* bravaire
* bravament
* brave
* bravenc
* bravesa
* bravet
* bravetat
* bravor

### Sinonims

* afrontar
* desfisar
* provocar

### Traduccions

| alemand: trotzen $^{(de)}$ anglés: brave $^{(en)}$, defy $^{(en)}$, flout $^{(en)}$ basc: catalan: desafiar $^{(ca)}$, afrontar $^{(ca)}$ | espanhòl: arrostrar $^{(es)}$, enfrentar $^{(es)}$, afrontar $^{(es)}$ francés: narguer $^{(fr)}$, braver $^{(fr)}$ italian: sfidare $^{(it)}$, affrontare $^{(it)}$ portugués: desafiar $^{(pt)}$, exasperar $^{(pt)}$ |
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | bratrowča | bratrowče | bratrowči |
| Genitiu | bratrowče | bratrowčow | bratrowčow |
| Datiu | bratrowči | bratrowčam | bratrowčomaj |
| Acusatiu | bratrowču | bratrowče | bratrowči |
| Instrumental | bratrowču | bratrowčemi | bratrowčomaj |
| Locatiu | bratrowči | bratrowčach | bratrowčomaj |
bratrowča femenin
* Neboda, filha del fraire.

### Variantas

* bratowka

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen Domowina-Verlag.
# Occitan
### Prononciacion

/bɾaws/, /bɾaws/

## Forma de nom comun

braus masculin
* Plural de brau.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin bravus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈbɾaβo̞/, /ˈbɾaβo̞/
    escotar « brava »
    provençau /ˈbʀavə/, /ˈbʀavə/

### Sillabas

bra|va

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| brava | bravas |
| [ˈbɾaβo̞] | [ˈbɾaβo̞s] |
brava femenin, (masculin: brave)
* La qu'es gentila, obliganta, serviciabla.
* (pejoratiu) La qu'es gentila mas un pauc estupida.

### Sinonims

* braveta

### Traduccions

| alemand: gute Frau $^{(de)}$ anglés: good woman $^{(en)}$ basc: catalan: dona de bé $^{(ca)}$ | espanhòl: buena mujer $^{(es)}$ francés: femme de bien $^{(fr)}$, bonne femme $^{(fr)}$ italian: brave donne $^{(it)}$ portugués: boa mulher $^{(pt)}$, mulher de bem $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

brava
* femenin singular de brave.

## Forma de vèrb

brava
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bravar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bravar.
# Occitan
### Etimologia

    De brava amb lo sufix «-ment»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /bɾaβo̞men/, /bɾaβo̞men/
    provençau /ˈbʀavamẽⁿ/, /ˈbʀavamẽⁿ/

### Sillabas

bra|va|ment

## Advèrbi

bravament
* D'un biais brave, valent o ufanós
* D'es abondós.

### Sinonims

D'un biais valent
* coratjosament
* valentament
D'un biais abondós
* abondosament
* fòrça

### Parents

* bravada
* bravaire
* bravar
* brave
* bravenc
* bravesa
* bravet
* bravetat
* bravor
# Sard
### Etimologia

Del latin bracchium, manlevat al grèc ancian βραχίων (brakhíōn).

### Prononciacion
## Nom comun

bratzu masculin
* Braç.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/bɾaw/, /bɾaw/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « brau »

### Sillabas

brau

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| brau | braus |
| [bɾaw] | [bɾaws] |
brau masculin
* Zool. Mamifèr bovin mascle non castrat, de l'espècia Bos Taurus.

### Variantas dialectalas

* taur
* taure

### Traduccions

| alemand: Bulle $^{(de)}$ masculin, Stier $^{(de)}$ masculin anglés: bull $^{(en)}$ catalan: brau $^{(ca)}$ masculin espanhòl: toro $^{(es)}$ masculin francés: taureau $^{(fr)}$ masculin | italian: toro $^{(it)}$ masculin portugués: touro $^{(pt)}$ masculin romanés: taur $^{(ro)}$ masculin shawnee: keekilhsi $^{(sjw)}$ zolo: inkuzi $^{(zu)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De bravar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /bɾaˈβaðo̞/, /bɾaˈβaðo̞/
    provençau /bʀaˈvadə/, /bʀaˈvadə/

### Sillabas

bra|va|da

## Nom comun

bravada femenin
* Accion de bravar ; paraulas p gèstes d'escomesa contra un individú o un grop.
* Bravor d'enganh
* (provençau) Fèsta

### Sinonims

* bravejada
* fanfaronada
* provocacion

### Parents

* bravaire
* bravament
* bravar
* brave
* bravenc
* bravesa
* bravet
* bravetat
* bravor

### Traduccions

| alemand: Herausforderung $^{(de)}$ anglés: bravado $^{(en)}$ basc: catalan: bravata $^{(ca)}$ | espanhòl: bravata $^{(es)}$, bravuconada $^{(es)}$ francés: bravade $^{(fr)}$ italian: bravata $^{(it)}$ portugués: bravata $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

bravada femenin
* participi passat al femenin singular de bravar
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakow
* Genitiu-acusatiu plural de dudak.
* Genitiu-acusatiu dual de dudak.
# Occitan
### Etimologia

    De duèl

### Prononciacion

/dɥɛˈlisto̞/, /dɥɛˈlisto̞/

### Sillabas

due|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duelista | duelistas |
| [dɥɛˈlisto̞] | [dɥɛˈlisto̞s] |
duelista masculin o femenin
* Persona qui se bat sovent en duèl, que cerca las escasenças de se batre en duèl.

### Traduccions

| alemand: Duelist $^{(de)}$ anglés: duelist $^{(en)}$ basc: duelista $^{(eu)}$ catalan: duelista $^{(ca)}$ | espanhòl: duelista $^{(es)}$ francés: duelliste $^{(fr)}$ italian: duellante $^{(it)}$ portugués: duelista $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De duel

### Sillabas

due|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duelista | duelistes |
duelista masculin o femenin
* duelista $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De duel

### Sillabas

due|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duelista | duelistas |
duelista masculin o femenin
* duelista $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De duel

### Prononciacion

Portugal /duɛˈliʃtɐ/, /duɛˈliʃtɐ/; Brasil /dueˈliʃtɐ/, /dueˈliʃtɐ/, /dueˈlistə/, /dueˈlistə/

### Sillabas

due|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duelista | duelistas |
duelista masculin o femenin
* duelista $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Prononciacion

/ˈduðas/, /ˈduðas/

## Forma de nom comun

dudas femenin
* Plural de duda.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[dyɣa'nɛl]

## Nom comun

duganèl masculin
* Ornit Aucèl de l'espècia Otus scops.

### Traduccions

* anglés: european scops owl $^{(en)}$
* asturian: curuxín $^{(ast)}$, curuxina $^{(ast)}$
* catalan: duc petit $^{(ca)}$
* francés: petit-duc $^{(fr)}$
# Neerlandés
### Etimologia

Del neerlandés ancian *thūmo. Parent de l'alemand Daumen e de l'anglés thumb.

### Prononciacion

/dœy̯m/, /dœy̯m/

### Sillabas

duim (1)

## Nom comun

duim masculin, plural : duimen
* Poce.

### Derivats

* duimbreed
* duimen
# Occitan
### Prononciacion

/dɥɛˈlisto̞s/, /dɥɛˈlisto̞s/

## Forma de nom comun

duelistas masculin o femenin
* Plural de duelista

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma de nom comun

duelistas masculin o femenin
* Plural de duelista

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /duɛˈliʃtɐʃ/, /duɛˈliʃtɐʃ/; Brasil /dueˈliʃtɐʃ/, /dueˈliʃtɐʃ/, /dueˈlistəs/, /dueˈlistəs/

## Forma de nom comun

duelistas masculin o femenin
* Plural de duelista
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudaku
* Locatiu singular de dudak.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin dŭbĭtare.

### Prononciacion

[du'δar]
escotar « dudar »

### Sillabas

du | dar (2)

## Vèrb

dudar

### Traduccions

* dobtar $^{(oc)}$

### Derivats

* duda
* dudoso, -a
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

dudy plurale tantum
* Cabreta (instrument de musica).

### Derivats

* dudak

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Danés
### Etimologia

De l'escandinau ancian dǫgg. Parent de l'islandés dögg e del suedés dagg.

### Prononciacion

['d̥uɡ̊]

### Sillabas

dug (1)

## Nom comun

dug comun

### Traduccions

* rosada $^{(oc)}$ femenin, aigatge $^{(oc)}$ masculin, aiganha $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

    Del gerondiu de convéncer

### Prononciacion

/kunβenˈsent/, /kunβenˈsent/, provençau /kũⁿvẽⁿˈsẽⁿ/, /kũⁿvẽⁿˈsẽⁿ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | convencent | convencents |
| Masculin | [kunβenˈsent] | [kunβenˈsents] |
| Femenin | convencenta | convencentas |
| Femenin | [kunβenˈsento̞] | [kunβenˈsento̞s] |
convencent
* Qu'es pròpri de convéncer, de persuadir, que ganha la conviccion.

### Sinonims

* convenceire
* persuasiu

### Traduccions

| alemand: einleuchtend $^{(de)}$, überzeugend $^{(de)}$ anglés: convincing $^{(en)}$ basc: konbentzigarri $^{(eu)}$ catalan: convincent $^{(ca)}$ | espanhòl: convincente $^{(es)}$, contundente $^{(ca)}$ francés: convaincant $^{(fr)}$ italian: convincente $^{(it)}$ portugués: convincente $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

convencent
* Gerodiu de convéncer.
# Occitan
### Prononciacion

/konβensju'nalo̞s/, /konβensju'nalo̞s/

## Forma d'adjectiu

convencionalas (lengadocian)
* Femenin plural de convencional.
# Occitan
### Etimologia

    De convenir

### Prononciacion

/konβeˈnent/, /konβeˈnent/, provençau /kõⁿveˈnẽⁿ/, /kõⁿveˈnẽⁿ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | convenent | convenents |
| Masculin | [konβeˈnent] | [konβeˈnents] |
| Femenin | convenenta | convenentas |
| Femenin | [konβeˈnento̞] | [konβeˈnento̞s] |
convenent
* Que conven.
* Qu'es benestant, decent.

### Sinonims

Que conven
* convenable
* oportun
* util
Qu'es benestant
* onèst

### Derivats

* convenentament

### Traduccions

| alemand: bequem $^{(de)}$, einfach $^{(de)}$ anglés: convenient $^{(en)}$ basc: egoki $^{(eu)}$, eroso $^{(eu)}$ catalan: convenient $^{(ca)}$ | espanhòl: conveniente $^{(es)}$ francés: convenable $^{(fr)}$ italian: conveniente $^{(it)}$ portugués: conveniente $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

convenent
* Participi present de convenir.
# Occitan
### Etimologia

    De convenir

### Prononciacion

/komβenenˈso̞/, /komβenenˈso̞/ França (Bearn) : escotar « convenença »

### Sillabas

con|ve|nen|ça

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| convenença | convenenças |
| [komβenenˈso̞] | [komβenenˈso̞s] |
convenença femenin
* Conformitat, acòrdi d’una causa amb una autra.
** I a convenença d’umor, de caractèr, de gost entre aqueles dos amics.
* Comoditat ; utilitat particulara.
** Vendrai a vòstra convenença.
* (especialament, al plural) Çò qu'es confòrme a las règlas, als usatges de la societat.
** Las convenenças socialas.

### Sinonims

* acòrdi (1)
* comoditat (2)
* decéncia (3)
* convencion (1), (3)

### Parents

* convenir
* convenent
* convenable

### Traduccions

| alemand: Bequemlichkeit $^{(de)}$ anglés: convenience $^{(en)}$ basc: erosotasuna $^{(eu)}$ catalan: conveniència $^{(ca)}$ | espanhòl: conveniencia $^{(es)}$ francés: convenance $^{(fr)}$ italian: convenienza $^{(it)}$ portugués: conveniência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/komβenenˈso̞s/, /komβenenˈso̞s/

## Forma de nom comun

convenenças femenin
* Plural de convenença
# Occitan
### Prononciacion

/kunβenˈsejɾes/, /kunβenˈsejɾes/, provençau /kũⁿvẽⁿˈsejʀes/, /kũⁿvẽⁿˈsejʀes/

## Forma d'adjectiu

convenceires
* Masculin plural de convenceire
# Occitan
### Etimologia

    Del bas latin conventionalis « de convencion »

### Prononciacion

/konβensju'nal/, /konβensju'nal/

### Sillabas

con|ven|cio|nal

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | convencional | convencionals |
| Masculin | [konβensju'nal] | [konβensju'nals] |
| Femenin | convencionala | convencionalas |
| Femenin | [konβensju'nalo̞] | [konβensju'nalo̞s] |
convencional (lengadocian)
* Que resulta d’una convencion.
* (par extension) Que mòstra pas cap originalitat.
* (istòria de França) Relatiu a la Convencion nacionala.
* (militar) (anglicisme) Qu'es classic, tradicional, qu'es pas nuclear.
** Las armas convencionalas e nuclearas.

### Variantas dialectalas

* convencionau (provençau) (gascon)

### Parents

* convencion
* convencionalament

### Traduccions

| alemand: konventionell $^{(de)}$ anglés: conventional $^{(en)}$ basc: konbinapen $^{(eu)}$ catalan: convencional $^{(ca)}$ | espanhòl: convencional $^{(es)}$ francés: conventionnel $^{(fr)}$ italian: convenzionale $^{(it)}$ portugués: convencional $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| convencional | convencionals |
| [konβensju'nal] | [konβensju'nals] |
convencional (lengadocian)
* (istòria de França) Membre de la Convencion nacionala.

### Variantas dialectalas

* convencionau (provençau) (gascon)

# Catalan
### Etimologia

    Del bas latin conventionalis « de convencion »

### Prononciacion

    Balear /komvənsioˈnal/, /komvənsioˈnal/
    Central /kumbənsiuˈnal/, /kumbənsiuˈnal/
    Valencian /komvensioˈnal/, /komvensioˈnal/

### Sillabas

con|ven|cio|nal

## Adjectiu

convencional masculin o femenin (Plural: convencionals)
* convencional

# Espanhòl
### Etimologia

    Del bas latin conventionalis « de convencion »

### Prononciacion

/kombensjoˈnal/, /kombensjoˈnal/, /komben̪θjoˈnal/, /komben̪θjoˈnal/

### Sillabas

con|ven|cio|nal

## Adjectiu

convencional masculin o femenin (Plural: convencionales)
* convencional

# Portugués
### Etimologia

    Del bas latin conventionalis « de convencion »

### Prononciacion

Portugal /kõvẽsjuˈnaɫ/, /kõvẽsjuˈnaɫ/

### Sillabas

con|ven|cio|nal

## Adjectiu

convencional masculin o femenin (Plural: convencionais)
* convencional
# Occitan
### Prononciacion

/konβensju'nalo̞/, /konβensju'nalo̞/

## Forma d'adjectiu

convencionala (lengadocian)
* Femenin singular de convencional.
# Occitan
### Prononciacion

/konβensju'nals/, /konβensju'nals/

## Forma d'adjectiu

convencionals (lengadocian)
* Masculin plural de convencional.

## Forma de nom comun

convencionals (lengadocian)
* Plural de convencional.

# Catalan
### Prononciacion

    Balear /komvənsioˈnals/, /komvənsioˈnals/
    Central /kumbənsiuˈnals/, /kumbənsiuˈnals/
    Valencian /komvensioˈnals/, /komvensioˈnals/

## Forma d'adjectiu

convencionals
* Masculin plural de convencional.
* Femenin plural de convencional.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin currĕnte, participi present de cŭrrĕre.

### Prononciacion

[ko'rrjente]
Colómbia (Cartagena) : escotar « corriente »

### Sillabas

cor | rien | te (3)

## Nom comun

corriente femenin

### Traduccions

* corrent $^{(oc)}$ masculin

### Parents

* correr
# Occitan
### Etimologia

Del latin currĕre.

### Prononciacion

/kuˈri/, /kuˈri/

### Sillabas

cor | rir

## Vèrb

corrir
* Caminar amb velocitat.

### Derivats

* correguda

### Variantas dialectalas

* córrer
* correr

### Traduccions

| alemand: rennen $^{(de)}$ anglés: to run $^{(en)}$ cannada: ಓಡು $^{(kn)}$ catalan: córrer $^{(ca)}$ espanhòl: correr $^{(es)}$ francés: courir $^{(fr)}$ | francoprovençau/arpitan: corir $^{(frp)}$ grèc: τρέχω $^{(el)}$ italian: correre $^{(it)}$ portugués: correr $^{(pt)}$ sicilian: cùrriri $^{(scn)}$ sard: cùrrere $^{(sc)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin corrogata.

### Prononciacion

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « corrogada »

## Nom comun

corrogada femenin
* Trabalh obligatòri impausat autrescòps pels nòbles als païsans.
* (Figuratiu) Trabalh que pòrta penassa, trabalh penós.

### Sinonims

* corròc
* corvada (francisme)

### Traduccions

| chinés: 徭役(yáoyì) $^{(zh)}$ anglés: corvee $^{(en)}$ | francés: corvée $^{(fr)}$ rus: барщина $^{(ru)}$ |
# Francés
### Etimologia

Del latin corrigere, compausat de cum ("amb") e regere ("dirigir").

### Prononciacion

[kɔʁi'ʒe]
Soïssa (Canton de Valés) : escotar « corriger » França (Vòges) : escotar « corriger » França (Vòges) : escotar « corriger » França (Somain) : escotar « corriger »

### Sillabas

cor | ri | ger (3)

## Vèrb

corriger

### Traduccions

* corregir $^{(oc)}$

### Derivats

* corrigeable
# Occitan
### Prononciacion

/kuruˈβjɛs/, /kuruˈβjɛs/

## Forma de nom comun

corrobièrs masculin
* Plural de corrobièr.
# Espanhòl
### Etimologia

Del vèrb córrer.

### Prononciacion

[ko'rriδa]
escotar « corrida »

## Nom comun

corrida femenin, pl. corridas

### Traduccions

* correguda $^{(oc)}$, corsa $^{(oc)}$