OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De cargar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaɾˈɣamen/, /kaɾˈɣamen/
    provençau /kaʀˈgamẽⁿ/, /kaʀˈgamẽⁿ/
    escotar « cargament »

### Sillabas

car|ga|ment

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| cargament | cargaments |
| [kaɾˈɣamen] | [kaɾˈɣamens] |
cargament masculin
* Accion de cargar quicòm dins una veitura, un camion, un naviri, etc.
* (per extension) Resultat de l’accion de cargar, merças atal cargadas.
* Cargason de naviri

### Sinonims

* fret / afretament
* cargason / cargueson
* carga (gascon)

### Derivats

* descargament

### Traduccions

* Accion de carcar
* alemand: Laden $^{(de)}$, Beladen $^{(de)}$
* anglés: filling $^{(en)}$, loading $^{(en)}$
* basc:
* catalan: carregament $^{(ca)}$
* espanhòl: carga $^{(es)}$
* francés: chargement $^{(fr)}$
* italian: caricamento $^{(it)}$, carico $^{(it)}$, carica $^{(it)}$
* portugués: carga $^{(pt)}$
* Resultat de l'acion de carcar
* alemand: Ladung $^{(de)}$
* anglés: load $^{(en)}$
* basc:
* catalan: carregament $^{(ca)}$
* espanhòl: carga $^{(es)}$
* francés: chargement $^{(fr)}$
* italian: caricamento $^{(it)}$, carico $^{(it)}$, carica $^{(it)}$
* portugués: carga $^{(pt)}$
* valon: tcherdjaedje $^{(wa)}$
* Cargason d'un naviri
* alemand: Fracht $^{(de)}$, Frachtgut $^{(de)}$, Ladung $^{(de)}$
* anglés: cargo $^{(en)}$
* basc:
* catalan: carregament $^{(ca)}$, càrrega $^{(ca)}$
* espanhòl: cargamento $^{(es)}$
* francés: chargement $^{(fr)}$, cargaison $^{(fr)}$
* italian: carico $^{(it)}$
* portugués: carga $^{(pt)}$
# Occitan
### Etimologia

    De carga e electric

### Prononciacion

lengadocian /kaɾɣo̞ eletˈtɾiko̞/, /kaɾɣo̞ eletˈtɾiko̞/, lengadocian, gascon /kaɾɣo̞ elekˈtɾiko̞/, /kaɾɣo̞ elekˈtɾiko̞/, provençau /kaʀg ‿ elekˈtʀikə/, /kaʀg ‿ elekˈtʀikə/

### Sillabas

car|ga|e|lec|tri|ca

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carga electrica | cargas electricas |
| [kaɾɣo̞ elekˈtɾiko̞] | [kaɾɣo̞ ‿ z ‿ elekˈtɾiko̞s] |
carga electrica femenin
* (electricitat) Quantitat d’electricitat d’un sistèma, exprimidz en coulomb.
* (fisica) Dins fisica de las particulas, nombre quantic d’una particula que détermina sas interaccions electromagneticas.

### Traduccions

| alemand: elektrische Ladung $^{(de)}$ anglés: electric charge $^{(en)}$ basc: catalan: càrrega elèctrica $^{(ca)}$ | espanhòl: carga elèctrica $^{(es)}$ francés: charge électrica $^{(fr)}$ italian: carica elettrica $^{(it)}$ portugués: carga eléctrica $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/kaɾˈɣaðo/, /kaɾˈɣaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | cargat | cargats |
| Masculin | [kaɾˈɣat] | [kaɾˈɣats] |
| Femenin | cargada | cargadas |
| Femenin | [kaɾˈɣaðo] | [kaɾˈɣaðos] |
cargada
* Participi passat femenin singular de cargar.
# Alemand
### Etimologia

Bastit a partir de Dampf ("vapor, fum").

### Prononciacion

['dampfən]

### Sillabas

damp | fen (2)

## Vèrb

dampfen

### Traduccions

* fumar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/daˈnezos/, /daˈnezos/

## Forma de nom comun

danesas
* Femenin plural de danés.

## Forma d'adjectiu

danesas
* Femenin plural de danés.
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin damnaticus.

### Prononciacion

[da'maːdzo]

### Sillabas

da | mâ | jo

## Nom comun

damâjo masculin

### Traduccions

* damatge $^{(oc)}$
# Manam
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

dang
* Aiga.

### Referéncias

* Blaine Turner, 1992, Manam Organised Phonology Data, Ukarumpa, SIL.
# Occitan
### Prononciacion

/daˈnezo/, /daˈnezo/
França (Bearn) : escotar « danesa »

## Forma de nom comun

danesa
* Femenin singular de danés.

## Forma d'adjectiu

danesa
* Femenin singular de danés.
# Dauro
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

dangarsa
* Elefant.

### Referéncias

* Tariku Negese, 2010, Aspects of Dauro Phonology, Tèsa, Addis Abeba.
# Bonggo
### Etimologia

Del protooceanian *(d)ranum.

### Prononciacion
## Nom comun

dan
* Aiga.

### Referéncias

* Malcolm Ross, 1996, On the Genetic Affiliation of the Oceanic Languages of Irian Jaya, Oceanic Linguistics 35:2, p. 259-271.

# Tarpia
### Etimologia

Del protooceanian *(d)ranum.

### Prononciacion
## Nom comun

dan
* Aiga.

### Referéncias

* Malcolm Ross, 1996, On the Genetic Affiliation of the Oceanic Languages of Irian Jaya, Oceanic Linguistics 35:2, p. 259-271.

# Wogeo
### Etimologia

Del protooceanian *(d)ranum.

### Prononciacion

/d̺an̺/, /d̺an̺/

## Nom comun

dan
* Aiga.

### Referéncias

* Mats Exter, 2003, Phonetik und Phonologie des Wogeo, Arbeitspapier, Neue Folge 46, Colonha, Institut für Sprachwissenschaft, Universität Köln.
# Kalaw lagaw ya
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

danakuku
* Cavilha (anatomia).

### Referéncias

* Anonim, 2016, Kala Kawaw Ya body parts, State Library of Queensland.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

dancé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb danzar.
# Occitan
### Prononciacion

/daˈnezes/, /daˈnezes/

## Forma de nom comun

daneses (lengadocian)
* Masculin plural de danés.

## Forma d'adjectiu

daneses (lengadocian)
* Masculin plural de danés.
# Occitan
### Prononciacion

/asaliˈðuɾo̞s/, /asaliˈðuɾo̞s/

## Forma d'adjectiu

assalidoras
* femenin plural de assalidor.

## Forma d'adjectiu

assalidoras
* Plural de assalidora.
# Occitan
### Etimologia

Del latin assilio de salio (« sautar »)

### Prononciacion

[asa'li]

### Sillabas

as | sa | lir (3)

## Vèrb

assalir
* Atacar per surpresa.

### Variantas dialectalas

* assalhir (provençau)

### Sinonims

* assautar

### Parents

* assalida
* assalidor
* assalt / assaut

### Traduccions

| alemand: angreifen $^{(de)}$, überfallen $^{(de)}$, bestürmen $^{(de)}$ anglés: to attack $^{(en)}$ to assail $^{(en)}$ basc: catalan: asaltar $^{(ca)}$, atacar $^{(ca)}$, escometre $^{(ca)}$ | espanhòl: asaltar $^{(es)}$ francés: assaillir $^{(fr)}$, donner l'assaut $^{(fr)}$ italian: assalire $^{(it)}$, assaltare $^{(it)}$ portugués: assaltar $^{(pt)}$ sicilian: assartari $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De assalir

### Prononciacion

/asaliˈðujɾo̞/, /asaliˈðujɾo̞/

### Sillabas

as|sa|li|doi|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| assalidoira | assalidoiras |
| [asaliˈðujɾo̞] | [asaliˈðujɾo̞s] |
assalidoira (lengadocian) ; femenin, (equivalent femenin: assalidor)
* Persona qu'assalís.

### Variantas dialectalas

* assalidora (gascon)
* assalhidoira (provençau)

### Sinonims

* atacaira
* arrambaira
* assautadoira / assautadora
* assautaira
* assautanta

### Antonims

* assalida

### Traduccions

| alemand: Angreiferin $^{(de)}$ anglés: assailant $^{(en)}$ basc: catalan: asaltanta $^{(ca)}$ | espanhòl: asaltanta $^{(es)}$ francés: assaillante $^{(fr)}$ italian: assalitora $^{(it)}$ portugués: assaltanta $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

assalidoira
* femenin singular de assalidor.
# Occitan
### Prononciacion

/asaliˈðujɾo̞s/, /asaliˈðujɾo̞s/

## Forma d'adjectiu

assalidoiras
* femenin plural de assalidor.

## Forma d'adjectiu

assalidoiras
* Plural de assalidoira.
# Occitan
### Etimologia

    De assalir

### Prononciacion

/asaˈli/, /asaˈli/

### Sillabas

as|sa|lit

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | assalit | assalits |
| Masculin | [asaˈli] | [asaˈlits] |
| Femenin | assalida | assalidas |
| Femenin | [asaˈliðo̞] | [asaˈliðo̞s] |
assalit (lengadocian)
* Que subís un assalt.

### Variantas dialectalas

* assalhit
* assautat

### Antonims

* assalidor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| assalit | assalits |
| [asaˈli] | [asaˈlits] |
assalit (lengadocian) , masculin, (equivalent femenin: assalida)
* Persona que subís un assalt.

### Variantas dialectalas

* assalhit
* assautat

### Antonims

* assalidor

## Forma de vèrb

assalit
* Participi passat al masculin singular de assalir.
# Occitan
### Prononciacion

/asaˈlits/, /asaˈlits/

## Forma d'adjectiu

assalits
* masculin plural de assalit.

## Forma de nom comun

assalits
* plural de assalit.

## Forma de vèrb

assalit
* Participi passat al masculin plural de assalir.
# Occitan
### Etimologia

    De assalir

### Prononciacion

/asaliˈðu/, /asaliˈðu/

### Sillabas

as|sa|li|dor

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | assalidor | assalidors |
| Masculin | [asaliˈðu] | [asaliˈðus] |
| Femenin | assalidoira | assalidoiras |
| Femenin | [asaliˈðujɾo̞] | [asaliˈðujɾo̞s] |
Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | assalidor | assalidors |
| Masculin | [asaliˈðu] | [asaliˈðus] |
| Femenin | assalidora | assalidoras |
| Femenin | [asaliˈðuɾo̞] | [asaliˈðuɾo̞s] |
assalidor (lengadocian) , (gascon)
* Qu'assalís.

### Variantas dialectalas

* assalhidor (provençau)

### Sinonims

* atacaire
* arrambaire
* assautador
* assautaire
* assautant

### Antonims

* assalit

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| assalidor | assalidors |
| [asaliˈðu] | [asaliˈðus] |
assalidor (lengadocian) , (gascon) ; masculin, (equivalents femenins: assalodora, assalidoira)
* Persona qu'assalís.

### Traduccions

| alemand: Angreifer $^{(de)}$ anglés: assailant $^{(en)}$ basc: catalan: asaltant $^{(ca)}$ | espanhòl: asaltante $^{(es)}$ francés: assaillant $^{(fr)}$ italian: assalitore $^{(it)}$ portugués: assaltante $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De assalir

### Prononciacion

/asaliˈðuɾo̞/, /asaliˈðuɾo̞/

### Sillabas

as|sa|li|do|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| assalidora | assalidoras |
| [asaliˈðuɾo̞] | [asaliˈðuɾo̞s] |
assalidora (gascon) ; femenin, (equivalent masculin: assalidor)
* Persona qu'assalís.

### Variantas dialectalas

* assalidoira (lengadocian)
* assalhidoira (provençau)

### Sinonims

* atacaira
* arrambaira
* assautadoira / assautadora
* assautaira
* assautanta

### Antonims

* assalida

### Traduccions

| alemand: Angreiferin $^{(de)}$ anglés: assailant $^{(en)}$ basc: catalan: asaltanta $^{(ca)}$ | espanhòl: asaltanta $^{(es)}$ francés: assaillante $^{(fr)}$ italian: assalitora $^{(it)}$ portugués: assaltanta $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

assalidoira
* femenin singular de assalidor.
# Occitan
### Prononciacion

/asaliˈðus/, /asaliˈðus/

## Forma d'adjectiu

assalidors
* masculin plural de assalidor.

## Forma d'adjectiu

assalidors
* Plural de assalidor.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin assultus

### Prononciacion

/aˈsalt/, /aˈsalt/, /aˈsal/, /aˈsal/

### Sillabas

a|salt

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : legadocian ||
| Singular | Plural |
| assalt | assalts |
| [aˈsal(t)] | [aˈsal(t)s] |
assalt (lengadocian) , masculin
* Ataca per levar de fòrça viva.
** Ultima fasa d'una ataca que las tropas en punta se precipitan sus las posicions enemigas.
*** A l'assalt !
* Accion de tout çò qu'assalís, ataca amb violéncia, pòrta lo perilh.
** Los assalts de la tempèsta.
* (escrima) Duèl simulat d'armas amb boton qu'òm se bat per l'òci, la competicion esportiva o la practica.
** (per extension, espòrts) Duèl simulat dins d'autres espòrts

### Variantas dialectalas

* assaut

### Sinonims

* assalida (1)
* ataca (1)

### Parents

* assalidor
* assalit

### Traduccions

| alemand: Angriff $^{(de)}$ anglés: assault $^{(en)}$ basc: catalan: assalt $^{(ca)}$ | espanhòl: asalto $^{(es)}$ francés: assaut $^{(fr)}$ italian: assalto $^{(it)}$ portugués: assalto $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin assultus

### Prononciacion

    Oriental: central /əˈsaɫ/, /əˈsaɫ/, balear /əˈsaɫt/, /əˈsaɫt/, /əˈsaɫ/, /əˈsaɫ/
    Occidental: nord-occidental /aˈsaɫ/, /aˈsaɫ/, valencian /aˈsaɫt/, /aˈsaɫt/, /aˈsaɫ/, /aˈsaɫ/

### Sillabas

a|salt

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| assalt | assalts |
assalt masculin
* assalt $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin decanus « cap de detz personas ».

### Prononciacion

lengadocian /deˈkano̞/, /deˈkano̞/, provença /deˈkanə/, /deˈkanə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| decana | decanas |
| [deˈkano̞] | [deˈkano̞s] |
decana femenin, (equivalent masculin: decan)
* Aquela qu'es mai anciana segon l’òrdre de recepcion dins un còrs, dins una companhiá.
* (diplomacia) Nom designant l'ambaissairitz avent passat mai de temps dins lo país d'acuèlh.
* (particular, cristianisme) Títol de dignitat eclesiastica.
* (educacion) Tírol de la primièra dignitat dins las facultats d’una universitat.
* Mai anciana en edat dins las assembladas.

### Variantas dialectalas

* degana

### Derivats

* deganat

### Traduccions

| alemand: Dekan $^{(de)}$ anglés: dean $^{(en)}$ basc: catalan: degana $^{(ca)}$ | espanhòl: decana $^{(es)}$ francés: doyenne $^{(fr)}$ italian: decana $^{(it)}$ portugués: decana $^{(pt)}$, reitora $^{(pt)}$ (Universitat) |

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin decanus « cap de detz personas ».

### Prononciacion

/deˈkana/, /deˈkana/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decana | decanas |
decana femenin, (equivalent masculin: decano)
* decana $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin decanus « cap de detz personas ».

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decana | decanas |
decana femenin, (equivalent masculin: decano)
* decana $^{(oc)}$, Aquela qu'es mai anciana.
# Occitan
### Etimologia

Del latin dēcipere vengut *dēcipēre en latin popular.

### Prononciacion

/de'se.βɾe/, /de'se.βɾe/
de | ce | bre (3)

## Vèrb

decebre (lemosin) (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)
* Enganar qualqu’un dins sos espers, son esperança.
** Me decebèt per son biais d’agir.
* Far vana una esperança.

### Variantas dialectalas

* deçaupre (lemosin) (provençal)
* decéber (gascon)
| Infinitiu | decebre | decebre | decebre | decebre | decebre | decebre |
| Gerondiu | decebent | decebent | decebent | decebent | decebent | decebent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | decebut | decebut | decebut | decebuts | decebuts | decebuts |
| femenin | decebuda | decebuda | decebuda | decebudas | decebudas | decebudas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | decebi decebe | decebes | decep | decebèm | decebètz | decebon |
| Imperfach | decebiái | decebiás | decebiá | decebiam | decebiatz | decebián |
| Preterit | decebèri | decebères | decebèt | decebèrem | decebèretz | decebèron |
| Futur | decebrai | decebràs | decebrà | decebrem | decebretz | decebràn |
| Condicional | decebriái | decebriás | decebriá | decebriam | decebriatz | decebrián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | decépia | decépias | decépia | decepiam | decepiatz | decépian |
| Imperfach | decebèsse | decebèsses | decebèsse | decebèssem | decebèssetz | decebèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | decep ! | — | decepiam ! | decebètz ! | — |
| Negatiu | — | decépias pas ! | — | decepiam pas ! | decepiatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, montpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

### Traduccions

| alemand: enttäuschen $^{(de)}$ anglés: disappoint $^{(en)}$ arabi: خيبة أمل $^{(ar)}$ catalan: decebre $^{(ca)}$ chinés: 令人失望 $^{(zh)}$ espanhòl: decepcionar $^{(es)}$ francés: decevoir $^{(fr)}$ | grèc: απογοητεύω $^{(el)}$ italian: delude $^{(it)}$ neerlandés: teleurstellen $^{(nl)}$ portugués: desapontar $^{(pt)}$ polonés: misja $^{(pl)}$ romanés: rozczarować $^{(ro)}$ rus: подкачал $^{(ru)}$ |

# Catalan
### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « decebre »

### Etimologia

Del latin dēcipere vengur *dēcipēre en latin popular.

### Prononciacion

    oriental /dəˈsɛ.βɾə/, /dəˈsɛ.βɾə/
    occidental /deˈse.βɾe/, /deˈse.βɾe/
de | ce | bre (3)

## Vèrb

decebre

### Traduccions

* decebre
# Anglés
## Forma de vèrb

decelerates
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to decelerate.
# Occitan
### Prononciacion

/deˈko̞s/, /deˈko̞s/

## Forma de nom comun

decas
* plural de deca.

## Forma de vèrb

decas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de decar
# Occitan
### Etimologia

Del latin decanus « cap de detz personas ».

### Prononciacion

lengadocian /deˈkan/, /deˈkan/, provença /deˈkãⁿ/, /deˈkãⁿ/
    França (Bearn) : escotar « decan » ]

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| decan | decans |
| [deˈkan] | [deˈkans] |
decan masculin, (equivalent femenin: decana)
* Aquel qu'es mai ancian segon l’òrdre de recepcion dins un còrs, dins una companhiá.
* (diplomacia) Nom designant le nonci apostolic o l'ambaissador avent passat mai de temps dins lo país d'acuèlh.
* (particular, cristianisme) Títol de dignitat eclesiastica.
* (educacion) Tírol de la primièra dignitat dins las facultats d’una universitat.
* Mai ancian en edat dins las assembladas.

### Variantas dialectalas

* degan

### Derivats

* decanat

### Traduccions

| alemand: Dekan $^{(de)}$ anglés: dean $^{(en)}$ basc: catalan: degà $^{(ca)}$ | espanhòl: decano $^{(es)}$ francés: doyen $^{(fr)}$ italian: decano $^{(it)}$ portugués: decano $^{(pt)}$, deão $^{(pt)}$ (religion), reitora $^{(pt)}$ (Universitat) |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin decedere.

### Prononciacion

/deseˈði/, /deseˈði/, provençau /deseˈdi/, /deseˈdi/

### Sillabas

de|ce|dir

## Vèrb

decedir
* Morir, en parlant de la personas

### Parents

* decès

### Sinonims

* defuntar
* trepassar

### Traduccions

| alemand: sterben $^{(de)}$ , verscheiden $^{(de)}$ anglés: decease $^{(en)}$, die $^{(en)}$, retreat $^{(en)}$, withdraw $^{(en)}$ basc: hil $^{(eu)}$, itzali $^{(eu)}$ catalan: morir $^{(ca)}$ | espanhòl: fallecer $^{(es)}$ francés: mourir $^{(fr)}$, décéder $^{(fr)}$ italian: morire $^{(it)}$, defungere $^{(it)}$ portugués: falecer $^{(pt)}$, morrer $^{(pt)}$, decorrer $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De celar amb lo prefix «de-»

### Prononciacion

    /deseˈla/, /deseˈla/

### Sillabas

de|ce|lar

## Vèrb

decelar
* Desvelar çò que qualqu’un amaga de biais intencional.
* (per extension) Desvelar qualqu’un qu'amaga de biais intencional çò que fa.
* Descobrir quicòm qu’es pas immdiatament perceptible.

### Sinonims

* descobrir
* denonciar
* devinar
* esventar
* revelar
* traïr

### Traduccions

| alemand: erkennen $^{(de)}$, aufdecken $^{(de)}$,feststellen $^{(de)}$ anglés: uncover $^{(en)}$, determine $^{(en)}$, reveal $^{(en)}$ basc: catalan: revelar $^{(ca)}$, descobrir $^{(ca)}$ | espanhòl: revelar $^{(es)}$, determinar $^{(es)}$ francés: déceler $^{(fr)}$ italian: rilevare $^{(it)}$, scoprire $^{(it)}$ portugués: detetar $^{(pt)}$, descobrir $^{(pt)}$, revelar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /deˈkano̞s/, /deˈkano̞s/, provença /deˈkanə/, /deˈkanə/

## Forma de nom comun

decanas
* Plural de decana

# Espanhòl
### Prononciacion

/deˈkanas/, /deˈkanas/

## Forma de nom comun

decanas
* Plural de decana

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de nom comun

decanas
* Plural de decana
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés mejan deceyven, pres del normand ancian deceivre.

### Prononciacion

[dɪ'si:v]

### Sillabas

de | ceive (2)

## Nom comun

| Temps | Forma |
| Infinitiu | to deceive |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | deceives |
| Preterit | deceived |
| Participi passat | deceived |
| Participi present | deceiving |
to deceive

### Traduccions

* enganar $^{(oc)}$

### Derivats

* deception
* deceptive
# Anglés
## Forma de vèrb

decelerating
* Participi present del vèrb to decelerate.
# Occitan
### Prononciacion

/kaɾˈtʃɔfos/, /kaɾˈtʃɔfos/

## Forma de nom comun

carchòfas femenin
* Plural de carchòfa.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin carduus, « cardon », e del bas latin cardo, « aisina de cardar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈkaɾðo̞/, /ˈkaɾðo̞/
    provençau /ˈkaʀdə/, /ˈkaʀdə/

### Sillabas

car|da

## Nom comun

carda femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| carda | cardas |
| [ˈkaɾðo̞] | [ˈkaɾðo̞s] |
* Mena de cardon que se'n manja las fuèlhas.
* Cabòça espinosa del cardon (Dipsacus fullonum), qu’èra utilizat per cardar la lana.
* (Per extension) Penche del cardaire, e maquina dotada d'aqueles penches

### Traduccions
## Forma de vèrb

carda
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cardar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cardar.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin carduus, « cardon », e del bas latin cardo, « aisina de cardar ».

### Prononciacion

    oriental /ˈkardə/, /ˈkardə/
    occidental /ˈkaɾða/, /ˈkaɾða/

### Sillabas

car|da

## Nom comun

carda femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| carda | cardes |
* (industria tectila) carda $^{(ca)}$

## Forma de vèrb

carda
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cardar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cardar.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin carduus, « cardon », e del bas latin cardo, « aisina de cardar ».

### Prononciacion

    /ˈkaɾða/, /ˈkaɾða/

### Sillabas

car|da

## Nom comun

carda femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| carda | cardas |
* (planta) carda $^{(ca)}$
* (industria tectila) carda $^{(ca)}$
* Cardatge

## Forma de vèrb

carda
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cardar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cardar.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin carduus, « cardon », e del bas latin cardo, « aisina de cardar ».

### Prononciacion

    /ˈkaɾða/, /ˈkaɾða/

### Sillabas

car|da

## Nom comun

carda femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| carda | cardas |
* (industria tectila) carda $^{(ca)}$
* Cardatge
* Lordièra que se lèva de la lana dels animals.
* Clavèl pichon
* Instrument de suplici.

## Forma d'adjectiu

carda
* femenin singular de cardo (cresp).

## Forma de vèrb

carda
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cardar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cardar.
# Sard
### Etimologia

Del latin calcaneum.

### Prononciacion
## Nom comun

carcanzu masculin
* Talon (anatomia).

### Variantas dialectalas

* carcàngiu (sard comun)
* halhanzu (Orgosolo)

#### Nòta

Forma del dialècte d'Irgoli.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo