# Occitan
### Etimologia

Del latin disciplina, de discipulus (« disciple »), de discere (« aprene »).

### Prononciacion

/dissiˈplino̞/, /dissiˈplino̞/ França (Bearn) : escotar « disciplina »

### Sillabas

dis|ci|pli|na

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| disciplina | disciplinas |
| [dissiˈplino̞] | [dissiˈplino̞s] |
disciplina femenin
* Metòde d’ensenhament, d’educacion e de direccion.
** Siatz sota la disciplina d’un bon mèstre.
* (educacion) Matèria d’ensenhament.
** Es un problèma grèu que de causir las disciplinas que convenon melhor per la formacion de la joinesa.
* Règla de conducha comuna a totes aqueles que fan partida d’un còrs, d’un òrdre, etc, e l’obediéncia a la quita règla.
** La disciplina d’un òrdre eclesiastic, d’un partit politic […].
* Ensemble de las règlas de conducha definissent un mestièr, un espòrt, lo respècte de las bonas practicas e de l’etica.
** Disciplina esportiva, discipline judiciària, […].

### Derivats

* disciplinari
* disciplinar
* indisciplina

### Traduccions

| alemand: Disziplin $^{(de)}$ anglés: discipline $^{(en)}$ basc: diziplina $^{(eu)}$ catalan: disciplina $^{(ca)}$ | espanhòl: disciplina $^{(es)}$ francés: discipline $^{(fr)}$ italian: disciplina $^{(it)}$ portugués: disciplina $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

disciplina
* Tresena persona del singular del present indicatiu de disciplinar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de disciplinar.

# Catalan
### Etimologia

Del latin disciplina, de discipulus (« disciple »), de discere (« aprene »).

### Prononciacion

Espanha (Valéncia) : escotar « disciplina »

### Prononciacion

    oriental /disiˈpɫinə/, /disiˈpɫinə/
    occidental /disiˈpɫina/, /disiˈpɫina/

### Sillabas

dis|ci|pli|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disciplina | disciplines |
disciplina femenin
* Disciplina

## Forma de vèrb

disciplina
* Tresena persona del singular del present indicatiu de disciplinar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de disciplinar.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin disciplina, de discipulus (« disciple »), de discere (« aprene »).

### Prononciacion

escotar « disciplina »

### Prononciacion

/disθiˈplina/, /disθiˈplina/

### Sillabas

dis|ci|pli|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disciplina | disciplinas |
| [disθiˈplina] | [disθiˈplinas] |
disciplina femenin
* Disciplina

## Forma de vèrb

disciplina
* Tresena persona del singular del present indicatiu de disciplinar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de disciplinar.

# Francés
### Prononciacion

/disiplina/, /disiplina/
França (Lion) : escotar « disciplina »

## Forma de vèrb

disciplina
* Tresena persona del singular del preterit de discipliner.

# Italian
### Etimologia

Del latin disciplina, de discipulus (« disciple »), de discere (« aprene »).

### Prononciacion

/diʃʃiˈplina/, /diʃʃiˈplina/

### Sillabas

dis|ci|pli|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disciplina | discipline |
| [diʃʃiˈplina] | [diʃʃiˈpline] |
disciplina femenin
* Disciplina

## Forma de vèrb

disciplina
* Tresena persona del singular del present indicatiu de disciplinar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de disciplinar.

# Portugués
### Etimologia

Del latin disciplina, de discipulus (« disciple »), de discere (« aprene »).

### Prononciacion

    Portugal /diʃsi.plˈinɐ/, /diʃsi.plˈinɐ/
    Brasil /dʒisiplˈĩnɐ/, /dʒisiplˈĩnɐ/, /dʒisiplˈinə/, /dʒisiplˈinə/
Brasil : escotar « disciplina »

### Sillabas

dis|ci|pli|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disciplina | disciplinas |
disciplina femenin
* Disciplina

## Forma de vèrb

disciplina
* Tresena persona del singular del present indicatiu de disciplinar.