OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos » de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dikutuˈmio̞/, /dikutuˈmio̞/
    procençau /dikutuˈmiə/, /dikutuˈmiə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dicotomia | dicotomias |
| [dikutuˈmio̞] | [dikutuˈmio̞s] |
dicotomia femenin
* (astronomia) Estat de la luna quand la mitat solament de son disc se tresluca pel solelh.
* (botanica) Mòde de division per dos dels rams e dels pedonculs sus la tija.
* (matematicas) Metòde de division e subdivision binària.
* Escart, diferéncia entre doas realitats consideradas dins un rapòrt antagonic.

### Derivats

* dicotomic

### Traduccions

| alemand: Dichotomie $^{(de)}$ anglés: dichotomy $^{(en)}$ basc: catalan: dicotomia $^{(ca)}$ | espanhòl: dicotomía $^{(es)}$ francés: dichotomie $^{(fr)}$ italian: dicotomia $^{(it)}$ portugués: dicotomia $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos » de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

### Prononciacion

    oriental /dikutuˈmiə/, /dikutuˈmiə/
    occidental /dikotoˈmia/, /dikotoˈmia/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dicotomia | dicotomies |
dicotomia femenin
* dicotomia $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos » de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

### Prononciacion

    /dikoto'mia/, /dikoto'mia/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dicotomia | dicotomie |
dicotomia femenin
* dicotomia $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos »[[Categoria:Mots en Modèl:t eissits d’un mot en grèc ancian]] de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

### Prononciacion

    Portugal /dikutuˈmiɐ/, /dikutuˈmiɐ/
    Brasil /dʒikotõˈmiɐ/, /dʒikotõˈmiɐ/, /dʒikotoˈmijə/, /dʒikotoˈmijə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dicotomia | dicotomias |
dicotomia femenin
* dicotomia $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dikutuˈmiko̞s/, /dikutuˈmiko̞s/
    peovençau /dikutuˈmikə/, /dikutuˈmikə/

## Forma d'adjectiu

dicotomicas
* femenin plural de dicotomic
# Occitan
### Prononciacion

    /dikutuˈmiks/, /dikutuˈmiks/

## Forma d'adjectiu

dicotomics
* masculin plural de dicotomic
# Occitan
### Etimologia

    De dicotomia.

### Prononciacion

    /dikutuˈmik/, /dikutuˈmik/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | dicotomic | dicotomics |
| Masculin | [dikutuˈmik] | [dikutuˈmiks] |
| Femenin | dicotomica | dicotomicas |
| Femenin | [dikutuˈmiko̞] | [dikutuˈmiko̞s] |
dicotomic
* Relatiu a la dicotomia, copat en dos.
* (programacion) Qualifica una tecnica utilizant de dicotomias successivas

### Traduccions

| alemand: dichotomisch $^{(de)}$ anglés: dichotomic $^{(en)}$ basc: catalan: dicotòmic $^{(ca)}$ | espanhòl: dicotómico $^{(es)}$ francés: dichotomique $^{(fr)}$ italian: dicotomico $^{(it)}$ portugués: dicótomico $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dikutuˈmiko̞/, /dikutuˈmiko̞/
    peovençau /dikutuˈmikə/, /dikutuˈmikə/

## Forma d'adjectiu

dicotomica
* femenin singular de dicotomic

# Italian
### Prononciacion

    /dikoˈtomika/, /dikoˈtomika/

## Forma d'adjectiu

dicotomica
* femenin singular de dicotomico
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir de dicsőség ("onor, glòria") amb lo sufix adjectival -es en foncion de l'armonia vocalica.

### Prononciacion

['diʧø:ʃe:gɛs]

### Sillabas

di | cső | sé | ges (4)

## Adjectiu

dicsőséges

### Traduccions

* onorable $^{(oc)}$ masculin, onorabla $^{(oc)}$ femenin, gloriós $^{(oc)}$ masculin, gloriosa $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Prononciacion

/dogmaˈtiks/, /dogmaˈtiks/

## Forma d'adjectiu

dogmatics
* Masculin plural de dogmatic

# Anglés
### Prononciacion

/dɒɡˈmatɪks/, /dɒɡˈmatɪks/

## Forma de nom comun

dogmatics
* Plural de dogmatic
# Occitan
### Etimologia

De l'anglés Dogrib, format de dog +‎ rib, un calc de Dogrib Tłı̨chǫ, de tłı̨ (“can”) + echǫǫ̀ (“flanc, costat”), los costats de can, d'una legenda tradicionala.

### Prononciacion
## Nom comun

dogrib
* Indian del pòble Tłı̨chǫ.
* Lenga de la familha atabascana, parlada pels indians Tłı̨chǫ dins los Territòris del Nòrd-Oèst en Canadà.

### Traduccions

* dogrib: Tłı̨chǫ yatıì $^{(dgr)}$
* anglés: Dogrib $^{(en)}$
* francés: flanc-de-chien $^{(fr)}$

### Vejatz tanben

* Mots en dogrib dins lo Wikiccionari
* dogrib sus Wikipèdia
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de dohány ("tabat") e del sufix verbal -zik.

### Prononciacion

['doha:ɲzik]

### Sillabas

do | hány | zik (3)

## Vèrb

dohányzik

### Traduccions

* fumar $^{(oc)}$

### Parents

* dohány
# Naut alemand ancian
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

dohter femenin
* Filha.

### Variantas

* thohter
* tohter

### Referéncias

* Rudolf Schützeichel, 1989, Althochdeutsches Wörterbuch, 4ena edicion, Tübingen, Max Niemeyer Verlag.
# Anglés
### Prononciacion

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « dogs » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « dogs »

## Forma de nom comun

dogs
* Plural de dog.

## Forma de vèrb

dogs
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de to dog.
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin duos. A comparar amb lo romanés doi.

### Prononciacion

/doi̯/, /doi̯/

## Adjectiu numeral

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | doi | - |
| Masculin | [doi̯] | [-] |
| Femenin | doauă | - |
| Femenin | [ˈdo̯au̯ə] | [-] |
doi masculin
* Dos.

### Variantas dialectalas

* duoi
* duăi

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.

# Romanés
### Etimologia

Del latin dŭos.

### Prononciacion

/doj/, /doj/
escotar « doi » Romania (Craiova) : escotar « doi »

### Sillabas

doi (1)

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | doi | - |
| Masculin | [doi̯] | [-] |
| Femenin | două | - |
| Femenin | [ˈdou̯ə] | [-] |
doi masculin
* Dos.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin eclesiastic dogmatismus

### Prononciacion

/dogmaˈtizme/, /dogmaˈtizme/

### Sillabas

dog|ma|tis|me

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dogmatisme | dogmatismes |
| [dogmaˈtizme] | [dogmaˈtizmes] |
dogmatisme
* (filosofia) Caractèr de las doctrinas filosoficas qu'afirman de principis, de vertats.
* (per extension) Disposicion per donar a sas opinions, a sos rasonaments un caractèr afirmatiu, imperiós.

### Parents

* dògma
* dogmatic

### Traduccions

| alemand: Dogmatismus $^{(de)}$ anglés: dogmatism $^{(en)}$ basc: dogmatismo $^{(eu)}$ catalan: dogmatisme $^{(ca)}$ | espanhòl: dogmatismo $^{(es)}$ francés: dogmatisme $^{(fr)}$ italian: dogmatismo $^{(it)}$ portugués: dogmatismo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin eclesiastic dogmatismus

### Sillabas

dog|ma|tis|me

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dogmatisme | dogmatismes |
dogmatisme
* dogmatisme $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin eclesiastic dogmatismus

### Prononciacion

/dɔɡmatism/, /dɔɡmatism/

### Sillabas

dog|ma|tis|me

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dogmatisme | dogmatismes |
| [dɔɡmatism] | [dɔɡmatism] |
dogmatisme
* dogmatisme $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/dogmaˈtizmes/, /dogmaˈtizmes/

## Forma de nom comun

dogmatismes
* Plural de dogmatisme

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dogmatismes
* Plural de dogmatisme

# Francés
### Prononciacion

/dɔɡmatism/, /dɔɡmatism/

## Forma de nom comun

dogmatismes
* Plural de dogmatisme
# Anglés ancian
### Etimologia

Del protogermanic.

## Nom comun

dohtor femenin
* Filha (parentat).
# Ongrés
### Etimologia

Manlevat al turc otoman دخان (duhân, "tabat"), vengut de l'arab دخان (dukhān, "fum")

### Prononciacion

['doha:ɲ]

### Sillabas

do | hány (2)

## Nom comun

dohány, pl. dohányok

### Traduccions

* tabat $^{(oc)}$ masculin
* moneda $^{(oc)}$ femenin, argent $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* dohányzik
# Occitan
### Etimologia

De sorra .

### Prononciacion

[ensur'ra]

### Sillabas

en | sor | rar (3)

## Vèrb

ensorrar
* tr. o pron. Enfonzar (o s'enfonzar) dins la sorra.

### Sinonims

* arenar
* ensablar

### Traduccions

| alemand: anglés: silt up $^{(en)}$ afrikaans: basc: catalan: ensorrar $^{(ca)}$ espanhòl: finlandés: francés: ensabler $^{(fr)}$ indi: | indonesian: gaelic irlandés: italian: neerlandés ongrés: portugués: romanés: suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

AFI: /ˈ / França (Bearn) : escotar « ensèrt »

## Nom comun

ensèrt masculin
* Agri. Accion d'inserir una part d'un vegetal sus un autre de tal biais que l'ensemble se comporta coma una sola planta.

### Sinonims

* empèut

### Traduccions

* anglés: transplant $^{(en)}$
* catalan: empelt $^{(ca)}$
* francés: greffe $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/enseˈɲats/, /enseˈɲats/ (lengadocian), /ɛ̃ⁿseɲa/, /ɛ̃ⁿseɲa/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ensenhat | ensenhats |
| Masculin | [enseˈɲat] | [enseˈɲats] |
| Femenin | ensenhada | ensenhadas |
| Femenin | [enseˈɲaðo] | [enseˈɲaðos] |
ensenhats
* Participi passat masculin plural de ensenhar.
# Occitan
## Forma de vèrb

ensenhi
* Primièra persona del singular al present del vèrb ensenhar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

enseñaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb enseñar.
# Noroèc
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Adjectiu

enskr
* Anglés.

### Referéncias

* Andreas Heusler, 1932, Altisländisches Elementarbuch, Heidelberg, Carl Winters Universitätsbuchhhandlung.
# Espanhòl
### Etimologia

Creat a partir de sucio, -a ("brut").

### Prononciacion

[ensu'θjar] escotar « ensuciar »

### Sillabas

en | su | ciar (3)

## Vèrb

ensuciar

### Traduccions

* embrutar $^{(oc)}$

### Antonims

* limpiar
# Espanhòl
## Forma de vèrb

ensuciaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb ensuciar.
# Occitan
## Forma de vèrb

ensenhatz
* Segonda persona del plural al present del vèrb ensenhar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

ensucié
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb ensuciar.
# Pomo del sud
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/haʔʔa/, /haʔʔa/

## Nom comun

haʔ:a
* Bana.

### Referéncias

* Neil Alexander Walker, 2013, A Grammar of Southern Pomo An Indigenous Language of California, Tesa, Santa Barbara, University of California.
# Osage
### Etimologia

Compausat de hcée, « bisont » e tooká « mascle ».

### Prononciacion

/ʰt͡seːˈtoːka/, /ʰt͡seːˈtoːka/

## Nom comun

hceetóoka
* Bisont mascle.

### Referéncias

* Carolyn Quintero, 2009, Osage Dictionary, Norman, University of Oklahoma Press.
# Modang
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

haũỹ
* Aiga.

### Variantas dialectalas

* həŋuy
* haŋuy

#### Nòta

Forma del dialècte long gelat.

### Referéncias

* Alexander D. Smith, 2017, The Languages of Borneo: A Comprehensive Classification, tèsa, University of Hawaiʻi at Mānoa.
# Esperanto
### Etimologia

De l'alemand Haut ("pèl") amb lo sufix -o.

### Prononciacion

['hawto]
Brasil : escotar « haŭto » França (Tolosa) : escotar « haŭto » França (Vòges) : escotar « haŭto »

### Sillabas

haŭ | to (2)

## Nom comun

haŭto, pl. haŭtoj.

### Traduccions

* pèl $^{(oc)}$ femenin
# Shina
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

haṇeé
* Uòu.

### Variantas dialectalas

* haṇoó

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala. Forma del dialècte de Gilgit.

### Referéncias

* Carla F. Radloff, 1999, Aspects of the sound system of Gilgiti Shina, Studies in Languages of Northern Pakistan no 4, Islamabad, National Institute of Pakistan Studies, Quaid-i-Azam University, Summer Institute of Linguistics.
# Zarma
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

haŋ
* Beure.

### Referéncias

* Hamidou Seydou Hanafiou, 2007, Grammaire comparée à l'usage des formateurs de maîtres et auteurs de manuels bilingues français soŋay-zarma, Niamey, Institut de Recherches en Sciences Humaines, Université Abdou Moumouni.
# Shina
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

haṇoó
* Uòu.

### Variantas dialectalas

* haṇeé

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala. Forma del dialècte gurezi parlat en Índia.

### Referéncias

* Ahmed Musavir, 2019, A Descriptive Grammar of Gurezi Shina, SIL Language and Culture Documentation and Description 40, Dallas, SIL International.
# Modang
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

haŋuy
* Aiga.
* Ribièra.

### Variantas dialectalas

* həŋuy
* haũỹ

#### Nòta

Forma del dialècte long gelat.

### Referéncias

* Alexander D. Smith, 2017, The Languages of Borneo: A Comprehensive Classification, tèsa, University of Hawaiʻi at Mānoa.
# Salish de Puget
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈhɑʔɬ/, /ˈhɑʔɬ/

## Adjectiu

haʔɫ
* (sud) (puyallup) Bon .

### Referéncias

* txʷəlšucid: The official language of the Puyallup tribe of indians
# Ganza
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

haʔ̃a
* Aiga.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Joshua Smolders, 2015, A Wordlist of Ganza, Addis Ababa, SIL Ethiopia.
# Guerneseiés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gniet | gniets |
gniet femenin
* Nuèch.

### Mots aparentats

* migniet

### Referéncias

* Hazel Tomlinson, 2009, Histouaires Guernésiaises.
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin nebula.

### Prononciacion

/ˈɲowla/, /ˈɲowla/

## Nom comun

gnooula femenin
* Nívol.

#### Nòta

Forma del valdostan de Valgrisenche.

#### Variantas dialectalas
### Referéncias

* Glossaire du valdôtain
# Friolan
### Etimologia

Del latin novus.

### Prononciacion

/ɲuːf/, /ɲuːf/

## Adjectiu

gnûf
* Nòu.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés vièlh gān, de meteissa origina que lo germanic gen. Las formas del passat pasmens, son estadas remplaçadas dempuèi lo sègle XV per la formas de l'anglés vièlh wendan.

### Prononciacion

[gəʊ]
Reialme Unit (Londres) : escotar « go » Estats Units d'America (Califòrnia) : escotar « go » Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « go » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « go » Sud-Africa : escotar « go »

### Sillabas

go (1)

## Vèrb

to go
* anar $^{(oc)}$

### Conjugason

| Infinitiu | to go | to go |
| Gerondiu | going | going |
| Participi passat | gone | gone |
| Present |||
| | singular | plural |
| primièra | I go | we go |
| segonda | you go | you go |
| tresena | he/she/it went | they go |
| Passat |||
| | singular | plural |
| primièra | I went | we went |
| segonda | you went | you went |
| tresena | he/she/it went | they went |
| Temps compausats |||
| Futur | will go | will go |
| Condicional | would go | would go |
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gnieu | gnieus |
| Femenin | gnida | gnidas |
gnida
* Participi passat femenin singular de gnir.
# Romanch
### Etimologia

Del latin venire.

### Prononciacion
## Vèrb

gnir (puter)
* Venir.

### Conjugason

| Infinitiu | gnir | gnir | gnir | gnir | gnir | gnir |
| Gerondiu | gnind | gnind | gnind | gnind | gnind | gnind |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | gnieu | gnieu | gnieu | gnieus | gnieus | gnieus |
| femenin | gnida | gnida | gnida | gnidas | gnidas | gnidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | eau | tü | el ela | nus | vus | els elas |
| Present | vegn | vainst | vain | gnins | gnis | vegnan |
| Imperfach | gniva | gnivast | gniva | gnivans | gnivas | gnivan |
| Preterit | gnit | gnittast | gnit | gnittans | gnittas | gnittan |
| Futur | gnaro | gnarost | gnaro | gnarons | gnaros | gnaron |
| Condicional | gniss | gnissast | gniss | gnissans | gnissas | gnissan |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | eau | tü | el ela | nus | vus | els elas |
| Present | vegna | vegnast | vegna | vegnans | vegnas | vegnan |
| Imperfach | gniss | gnissast | gniss | gnissans | gnissas | gnissan |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | eau | tü | el ela | nus | vus | els elas |
| | — | vè ! | — | gninsa ! | gni ! | — |
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gnieu | gnieus |
| Femenin | gnida | gnidas |
gnieu
* Participi passat masculin singular de gnir.
# Guerneseiés
### Prononciacion
## Forma de nom comun

gniets femenin
* Plural de gniet.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gnieu | gnieus |
| Femenin | gnida | gnidas |
gnieus
* Participi passat masculin plural de gnir.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gnieu | gnieus |
| Femenin | gnida | gnidas |
gnidas
* Participi passat femenin plural de gnir.
# Catalan
## Forma de vèrb

ejaculà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb ejacular.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ejectio.

### Prononciacion

/ed͡ʒeˈt͡sju/, /ed͡ʒeˈt͡sju/, /eʒeˈt͡sju/, /eʒeˈt͡sju/, provençau: /ed͡ʒeˈt͡sjũⁿ/, /ed͡ʒeˈt͡sjũⁿ/

### Sillabas

e|jec|tion

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| ejeccion | ejeccions |
| [ed͡ʒeˈt͡sju] | [ed͡ʒeˈt͡sjus] |
ejeccion femenin
* Accion o fach d’ejectar o d’èsser ejectat.

### Traduccions

| alemand: Auswurf $^{(de)}$ anglés: ejection $^{(en)}$ basc: catalan: ejecció $^{(ca)}$ | espanhòl: eyección $^{(es)}$ francés: éjection $^{(fr)}$ italian: eiezione $^{(it)}$ portugués: ejeção $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin exercitium.

### Prononciacion

/exeɾˈθiθjo/, /exeɾˈθiθjo/
Colómbia (Cartagena) : escotar « ejercicio »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ejercicio | ejercicios |
| [exeɾˈθiθjo] | [exeɾˈθiθjos] |
ejercicio masculin
* Exercici.
# Occitan
### Prononciacion

/ed͡ʒeˈt͡sjus/, /ed͡ʒeˈt͡sjus/, /eʒeˈt͡sjus/, /eʒeˈt͡sjus/, provençau: /ed͡ʒeˈt͡sjũⁿs/, /ed͡ʒeˈt͡sjũⁿs/

## Forma d'adjectiu

ejeccions
* Plural de ejeccion.
# Dameli
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Adjectiu numeral

ek
* Un.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin exemplum.

### Prononciacion

[e'xemplo]

### Sillabas

e | jem | plo (3)

## Nom comun

ejemplo masculin

### Traduccions

* exemple $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin exercitus « armada ».

### Prononciacion

/eˈxeɾθito/, /eˈxeɾθito/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ejército | ejércitos |
| [eˈxeɾθito] | [eˈxeɾθitos] |
ejército masculin
* Armada.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin āxis.

### Prononciacion

['exe]

### Sillabas

e | je (2)

## Nom comun

eje masculin

### Traduccions

* ais $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ejectare

### Prononciacion

/ed͡ʒetˈta/, /ed͡ʒetˈta/, /eʒetˈta/, /eʒetˈta/

## Vèrb

ejactar
* Expulsar.

### Parents

* ejeccion

### Traduccions

| alemand: auswerfen $^{(de)}$ anglés: eject $^{(en)}$ basc: egotzi $^{(eu)}$ catalan: ejectar $^{(ca)}$ | espanhòl: eyectar $^{(es)}$ francés: éjecter $^{(fr)}$ italian: eiettare $^{(it)}$ portugués: ejetar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin ejectare

### Prononciacion

    Oriental: /əʒəkˈta/, /əʒəkˈta/
    Occidental: nord-occidental /ed͡ʒekˈta/, /ed͡ʒekˈta/, valencian /ed͡ʒekˈtaɾ/, /ed͡ʒekˈtaɾ/

## Vèrb

ejactar
* ejectar $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Prononciacion

/eˈxeɾθitos/, /eˈxeɾθitos/

## Forma de nom comun

ejércitos masculin
* Plural de ejército.
# Catalan
### Etimologia

Del latin gĭbbus.

### Prononciacion

['ʒep] (oriental e nòrd-occidental), ['ʤep] (valencian)

### Sillabas

gep (1)

## Nom comun

gep masculin

### Sinonims

* gepa (catalan meridional)

### Traduccions

* giba $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* geperut, -uda
# Tehuelche
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

geper
* Crin de caval.

### Referéncias

* Ana Fernández Garay, 2004, Diccionario tehuelche-español/Indice español-tehuelche, Leide, Indigenous Languages of Latin America 4, CNWS.
# Occitan
### Etimologia

Del francic *garba.

### Prononciacion

/ˈd͡zeʁbo/, /ˈd͡zeʁbo/ (naut lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| gerba | gerbas |
| [ˈd͡zeʁbo] | [ˈd͡zeʁbaː] |
gerba femenin (lemosin) (auvernhat)
* Agri. Fais d'espijas talhadas.

#### Variantas dialectalas

* garba

### Traduccions

| anglés: sheaf $^{(en)}$ catalan: garba $^{(ca)}$ femenin bielorús: сноп $^{(be)}$ masculin | francés: gerbe $^{(fr)}$ femenin rus: сноп $^{(ru)}$ masculin ucraïnian: сніп $^{(uk)}$ masculin |

# Francés
### Prononciacion

/ʒɛʁba/, /ʒɛʁba/

## Forma de vèrb

gerba
* Tresena persona del singular al passat simple de gerber.
# Breton
### Etimologia

Mot compausat en 1847 (calc del galés) a partir de ger ("mot") e del sufix -adur.

### Prononciacion

[ɡe'rjɑ:dyr]

### Sillabas

ge | ria | dur (3)

## Nom comun

geriadur masculin, pl. geriadurioù.

### Traduccions

* diccionari $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin gerere, gerĕre, gestum (« portar sus se », « produire, enfantar », « conduire, gerir », « jogar lo ròtle de, representar », « executar, menar »)

### Prononciacion

/d͡ʒeˈɾi/, /d͡ʒeˈɾi/, gascon /ʒeˈɾi/, /ʒeˈɾi/, provneçau /d͡ʒeˈʀi/, /d͡ʒeˈʀi/ França (Bearn) : escotar « gerir » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « gerir »

### Sillabas

ge|rir

## Vèrb

gerir
* Administrar pel compte d’un autre.
** Gerir un domèni.
** Gerir un establiment.
* (absoludament) Administrar ; dirigir ; s’ocupar de.
** Gerir mal sos afars.

### Sinonims

* administrar
* menar
* gavidar
* manejar

### Derivats

* autogerir
* cogerir
* garable
* geréncia
* gerent
* gestion
** gestionari
** autogestion
*** autogestionaire
* ingerable

### Parents

* digerir
* digestion
* gèst
* ingerir
* ingeréncia
* ingestion
* regir
* regim
* suggerir
* suggestion

### Traduccions

| alemand: verwalten $^{(de)}$, leiten $^{(de)}$, administrieren $^{(de)}$ anglés: manage $^{(en)}$ basc: kudeatu $^{(eu)}$ catalan: gestionar $^{(ca)}$ | espanhòl: gestionar $^{(es)}$ francés: gérer $^{(fr)}$ italian: amministrare $^{(it)}$, dirigere $^{(it)}$ portugués: administrar $^{(pt)}$, gerir $^{(pt)}$, reger $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

Del latin gerere, gerĕre, gestum (« portar sus se », « produire, enfantar », « conduire, gerir », « jogar lo ròtle de, representar », « executar, menar »)

### Prononciacion

Portugal /ʒɨˈɾiɾ/, /ʒɨˈɾiɾ/, Brasil /ʒeˈɾiɾ/, /ʒeˈɾiɾ/

### Sillabas

ge|rir

## Vèrb

gerir
* gerir
# Catalan
### Etimologia

Del latin gĭbbus, varianta feminina de [gep]].

### Prononciacion

['ʤepa] (valencian)

### Sillabas

ge | pa (2)

## Nom comun

gepa femenin

### Sinonims

* gep

### Traduccions

* giba $^{(oc)}$

### Derivats

* geperut, -uda
# Catalan
### Etimologia

Derivat de gep o gepa ("giba").

### Prononciacion

[ʒəpə'rut] (oriental), [ʤepe'rut] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « geperut »

### Sillabas

ge | pe | rut (3)

## Nom comun e adjectiu

geperut masculin

### Traduccions

* gibós $^{(oc)}$

### Parents

* gepa
# Luang
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

gera
* Aiga.

### Variantas dialectalas

* yera

### Referéncias

* Mark Taber, 1993, Toward a Better Understanding of the Indigenous Languages of Southwestern Maluku, Oceanic Linguistics 32:2, p. 389-441.