OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) De escotar.
    (nom 2) D'una lenga germanica, veire per exemple lo bas alemand mejan schote.

### Prononciacion

/esˈkuto̞/, /esˈkuto̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| escota | escotas |
| [esˈkuto̞] | [esˈkuto̞s] |
escota femenin
* Accion d'escotar

### Sinonims

* escotada
* audicion

#### Locucions derivadas

* escota telephonica

### Traduccions

| alemand: Zuhören $^{(de)}$ anglés: listening $^{(en)}$ basc: entzuera $^{(eu)}$ catalan: escolta $^{(ca)}$ | espanhòl: escucha $^{(es)}$ francés: écoute $^{(fr)}$ italian: ascolto $^{(it)}$ portugués: escuta $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| escota | escotas |
| [esˈkuto̞] | [esˈkuto̞s] |
escota femenin
* (Marina) Còrda servissent per virar una vela d'un costat a l'autre.

### Traduccions

| alemand: Schothorn $^{(de)}$ anglés: tack $^{(en)}$ basc: eskota $^{(eu)}$ catalan: escota $^{(ca)}$ | espanhòl: escota $^{(es)}$ francés: écoute $^{(fr)}$ italian: scotta $^{(it)}$ portugués: escota $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

escota
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de escotar.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu de escotar

# Catalan
### Etimologia

    D'una lenga germanica, veire per exemple lo bas alemand mejan schote pel francés éxoute

### Prononciacion

    Oriental /əsˈkɔtə/, /əsˈkɔtə/
    Occidental: nord-occidental /esˈkɔta/, /esˈkɔta/, valencian /esˈkɔta/, /esˈkɔta/, /esˈkɔtɔ/, /esˈkɔtɔ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| escota | escotes |
escota femenin
* (marina) escota $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    D'una lenga germanica, veire per exemple lo bas alemand mejan schote pel francés éxoute

### Prononciacion

    /esˈkota/, /esˈkota/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| escota | escotas |
| [esˈkota] | [esˈkotas] |
escota femenin
* (marina) escota $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    D'una lenga germanica, veire per exemple lo bas alemand mejan schote pel francés éxoute

### Prononciacion

    Portugal /iʃˈkɔtɐ/, /iʃˈkɔtɐ/
    Brasil /iʃˈkɔtɐ/, /iʃˈkɔtɐ/, /isˈkɔtə/, /isˈkɔtə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| escota | escotas |
escota femenin
* (marina) escota $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    /esˈkutat/, /esˈkutat/
    /ejkuˈta/, /ejkuˈta/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | escotat | escotats |
| Masculin | [esˈkutat] | [esˈkutats] |
| Femenin | escotada | escotadas |
| Femenin | [esˈkutaðo] | [esˈkutaðos] |
escutat
* Participi passat masculin singular de escotar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin communis.

### Prononciacion

/kuˈmy/, /kuˈmy/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | comun | comuns |
| Masculin | [kuˈmy] | [kuˈmys] |
| Femenin | comuna | comunas |
| Femenin | [kuˈmyno] | [kuˈmynos] |
comun masculin
* Qu'es despartit per mai d'un.
* Que ten pas de qualitat particulara, qu'es ordinari.

### Derivats

* comunament
* comuna
* comunal
* comunautat
* comunitat

### Traduccions

| anglés : common $^{(en)}$ catalan : comú $^{(ca)}$ espanhòl : común $^{(es)}$ | francés : commun $^{(fr)}$ italian : comune $^{(it)}$ portugués : comum $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comun | comuns |
| [kuˈmy] | [kuˈmys] |
comun masculin
* Societat entre doas o mai personas.
** Cal levar aquela depensa sul comun.
* La màger partida.
** Lo comun dels òmes.
* (economia) Actius comuns partejats amb de dreches constituits per una organizacion administrada coma un municipi.

### Sinonims

Actius comuns partejats
* comunal

### Traduccions

| alemand: Gemeingut $^{(de)}$ anglés: common $^{(en)}$ basc: catalan: comú $^{(ca)}$, comunals $^{(ca)}$ | espanhòl: ejido $^{(es)}$ francés: communs $^{(fr)}$ italian: comunale $^{(it)}$ portugués: comunais $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin communālis.

### Prononciacion

/kumyˈnal/, /kumyˈnal/

### Sillabas

co|mu|nal

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | comunal | comunals |
| Masculin | [kumyˈnal] | [kumyˈnals] |
| Femenin | comunala | comunalas |
| Femenin | [kumyˈnalo̞] | [kumyˈnalo̞s] |
comunal
* Que tòca a la comuna, a las comunal, qu'aperten a la comuna.

### Variantas dialectalas

* comunau (gascon, provençau)

### Sinonims

* municipal

### Traduccions

| alemand: gemeinschaftlich $^{(de)}$ anglés: communal $^{(en)}$ basc: catalan: comunal $^{(ca)}$ | espanhòl: comunal $^{(es)}$ francés: communal $^{(fr)}$ italian: comunale $^{(it)}$ portugués: comunal $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comunal | comunals |
| [kumyˈnal] | [kumyˈnals] |
comunal
* çò qu'aperten a la comuna
* Airal public partejat

### Variantas dialectalas

* comunau (gascon, provençau)

### Sinonims

* comun

### Traduccions

| alemand: Gemeingut $^{(de)}$ anglés: common $^{(en)}$ basc: catalan: comú $^{(ca)}$, comunals $^{(ca)}$ | espanhòl: ejido $^{(es)}$ francés: communs $^{(fr)}$ italian: comunale $^{(it)}$ portugués: comunais $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin communālis.

### Sillabas

co|mu|nal

## Adjectiu

comunal masculin o femenin, (plural: comunals)
* comunal $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin communālis.

### Sillabas

co|mu|nal

## Adjectiu

comunal masculin o femenin, (plural: comunales)
* comunal $^{(oc)}$
* Comun
* Mejan, regular

## Nom comun

comunal masculin collectiu, (plural: comunales)
* L'ensemble des abitant de la comuna

# Portugués
### Etimologia

Del latin communālis.

### Prononciacion

Portugal /kumuˈnaɫ/, /kumuˈnaɫ/; Brasil /kõmũˈnaw/, /kõmũˈnaw/, /komuˈnaw/, /komuˈnaw/

### Sillabas

co|mu|nal
/kõmũˈnaw/, /kõmũˈnaw/

## Adjectiu

comunal masculin o femenin, (plural: comunais)
* comunal $^{(oc)}$

## Nom comun

comunal masculin o femenin, (plural: comunais)
* Abitant de la comuna
# Occitan
### Prononciacion

/kumynikaˈsjus/, /kumynikaˈsjus/

## Forma de nom comun

comunicacions femenin
* Plural de comunicacion.

# Catalan
### Prononciacion

/kumunikəsiˈons/, /kumunikəsiˈons/

## Forma de nom comun

comunicacions femenin
* Plural de comunicació.
# Occitan
### Prononciacion

/kumynawˈtats/, /kumynawˈtats/

## Forma de nom comun

comunautats femenin
* Plural de comunautat.
# Catalan
### Etimologia

Del latin commūnicātiō.

### Prononciacion

[kumunikəsi'o] (oriental), [komunikasi'o] (occidental)

### Sillabas

co | mu | ni | ca | ci | ó (6)

## Nom comun

comunicació femenin, pl. comunicacions

### Traduccions

* comunicacion $^{(oc)}$

### Parents

* comunicador -a
* comunicar
* comunicatiu, -iva
# Occitan
### Etimologia

    Del latin communia « comunautar de personas »

### Prononciacion

/kuˈmyno̞/, /kuˈmyno̞/ França (Bearn) : escotar « comuna »

### Sillabas

co|mu|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comuna | comunas |
| [kuˈmyno̞] | [kuˈmyno̞s] |
comuna femenin
* (istòria del drech administratiu) Ensems de vesins o de borgeses d'un meteis territòri associats per administrar los afars dels comuns.
* (administracion territoriala) Circonscripcion administrativa territoriala de primèr òrdre dins unes Estats coma la França
* (metonimia) Ostal dempuèi que s'adminsitra la comuna, ostal de vila.

### Sinonims

* vila
* municipi / municipalitat

### Derivats

* comunal

### Parents

* comun

### Traduccions

| alemand: Gemeinde $^{(de)}$, Gemeinschaft $^{(de)}$ anglés: town $^{(en)}$, commune $^{(en)}$, community $^{(en)}$, municipality $^{(en)}$ basc: udalerriko $^{(eu)}$ catalan: comú $^{(ca)}$, comuna $^{(ca)}$, comunitat $^{(ca)}$ | espanhòl: municipio $^{(es)}$, comunidad $^{(es)}$, comuna $^{(es)}$ francés: commune $^{(fr)}$ italian: comune $^{(it)}$ portugués: comunidade $^{(pt)}$, município $^{(pt)}$, comuna $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

comuna
* femenin singular de comun.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin communia « comunautar de personas »

### Prononciacion

Oriental /kuˈmunə/, /kuˈmunə/, occidental /koˈmuna//, /koˈmuna//

### Sillabas

co|mu|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comuna | comunes |
comuna femenin
* Cambra dotada d'installacion per urinar e defecar
* comuna $^{(oc)}$ (1, 2)

## Forma d'adjectiu

comuna
* femenin singular de comú.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del francés commune

### Prononciacion

Oriental /koˈmuna/, /koˈmuna/

### Sillabas

co|mu|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comuna | comunas |
comuna femenin
* comuna $^{(oc)}$ (1, 2)

# Portugués
### Etimologia

    Del francés commune

### Prononciacion

Portugal /kuˈmunɐ/, /kuˈmunɐ/; Brasil /kõmˈũnɐ/, /kõmˈũnɐ/, /koˈmunə/, /koˈmunə/

### Sillabas

co|mu|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comuna | comunas |
comuna femenin
* comuna $^{(oc)}$ (1, 2)
* Grop de musulmans o josieus qu'èra obigat de demorar dins de quartièrs especials.

## Forma d'adjectiu

comuna
* femenin singular de comun.
# Occitan
### Prononciacion

/kuˈmyno̞s/, /kuˈmyno̞s/

## Forma de nom comun

comunas
* plural de comuna.

## Forma d'adjectiu

comunas
* femenin plural de comun.

# Espanhòl
## Forma de nom comun

comunas
* plural de comuna.

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /kuˈmunɐʃ/, /kuˈmunɐʃ/; Brasil /kõmˈũnɐʃ/, /kõmˈũnɐʃ/, /koˈmunəs/, /koˈmunəs/

## Forma de nom comun

comunas
* plural de comuna.

## Forma d'adjectiu

comunas
* femenin plural de comun.
# Occitan
### Etimologia

Del latin communicatio.

### Prononciacion

/kumynikaˈsju/, /kumynikaˈsju/
França (Bearn) : escotar « comunicacion »

### Sillabas

co | mu | ni | ca | ci | on (6)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| comunicacion | comunicacions |
| [kumynikaˈsju] | [kuminikaˈsjus] |
comunicacion femenin
* Fach d'escambiar d'informacions.

### Parents

| comunicable comunicader (gascon) comunicant comunicar comunicat | comunicatiu comunicator intercomunicacion telecomunicacion |

### Traduccions

| alemand: Kommunikation $^{(de)}$ femenin anglés: communication $^{(en)}$ catalan: comunicació $^{(ca)}$ femenin espanhòl: comunicación $^{(es)}$ femenin francés: communication $^{(fr)}$ femenin | italian: comunicazione $^{(it)}$ femenin lituanian: komunikacija $^{(lt)}$ polonés: komunikacja $^{(pl)}$ portugués: comunicação $^{(pt)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

D'una forma basada sus lo latin communitas.

### Prononciacion

/kumynawˈtat/, /kumynawˈtat/ (gascon) (lengadocian), /kumynawˈta/, /kumynawˈta/ (provençal)
França (Bearn) : escotar « comunautat »

### Sillabas

co | mu | nau | tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| comunautat | comunautats |
| [kumynawˈtat] | [kumynawˈtats] |
comunautat femenin
* Estat de ço qu'es comun.
* Societat de personas que viven ensems.
* Per extens. Societat organizada d'animals.

### Sinonims

* comunitat

### Mots aparentats

* comun.

### Traduccions

| alemand: Gemeinschaft $^{(de)}$ femenin anglés: community $^{(en)}$ catalan: comunitat $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: comunidad $^{(es)}$ femenin francés: communauté $^{(fr)}$ femenin portugués: comunidade $^{(pt)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin communicare.

### Prononciacion

/kumyˈnja/, /kumyˈnja/

### Sillabas

co|mu|niar

## Vèrb

comuniar
* Viire quicòm en comun amb autrú ; èsser en comunion amb quicòm o qualqu’un.
* (religion) Recebre lo sacrament de l’eucaristia.
* (religion) Donar lo sacrament de l’eucaristia.

### Sinonims

* comunautat (acòrdi en comun)
* eucaristia (religion)

### Parents

* comunion

### Traduccions

| alemand: kommunizieren $^{(de)}$ anglés: communion $^{(en)}$ (2); communion $^{(en)}$ (3) ; commune $^{(en)}$ (1) basc: catalan: combregar $^{(ca)}$ | espanhòl: comulgar $^{(es)}$ francés: communier $^{(fr)}$ italian: fare la comunione $^{(it)}$, comunicarsi $^{(it)}$ portugués: comungar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavaniriam
* Primièra persona del plural al condicional de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavaniguèt
* Tresena persona del singular al preterit de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavanirai
* Primièra persona del singular al futur de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavanirem
* Primièra persona del plural al futur de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavaniriá
* Tresena persona del singular al condicional de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavaniriái
* Primièra persona del singular al condicional de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavaniguèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de estavanir.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/estaβaˈni/, /estaβaˈni/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « estavanir »

### Sillabas

es | ta | va | nir (4)

## Vèrb

estavanir vb. tr.
* Balhar un còp sul cap que fa perdre consciéncia.
s'estavanir vb. pr.
* Perdre coneissença.

### Sinonims

* estabordir (1)
* estabornir (1)
* assucar (1)

### Traduccions

| anglés: to knock out $^{(en)}$, to stun $^{(en)}$ catalan: estabornir $^{(ca)}$, estesar $^{(ca)}$ espanhòl: dejar inconsciente de un golpe | francés: assommer $^{(fr)}$, s'évanouir $^{(fr)}$ italian: stramortire $^{(it)}$ sicilian: stramurtiri $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | estavanir | estavanir | estavanir | estavanir | estavanir | estavanir |
| Gerondiu | estavanissent | estavanissent | estavanissent | estavanissent | estavanissent | estavanissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | estavanit | estavanit | estavanit | estavanits | estavanits | estavanits |
| femenin | estavanida | estavanida | estavanida | estavanidas | estavanidas | estavanidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estavanissi | estavanisses | estavanís | estavanissèm | estavanissètz | estavanisson |
| Imperfach | estavanissiái | estavanissiás | estavanissiá | estavanissiam | estavanissiatz | estavanissián |
| Preterit | estavaniguèri | estavaniguères | estavaniguèt | estavaniguèrem | estavaniguèretz | estavaniguèron |
| Futur | estavanirai | estavaniràs | estavanirà | estavanirem | estavaniretz | estavaniràn |
| Condicional | estavaniriái | estavaniriás | estavaniriá | estavaniriam | estavaniriatz | estavanirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estavanisca | estavaniscas | estavanisca | estavaniscam | estavaniscatz | estavaniscan |
| Imperfach | estavaniguèsse | estavaniguèsses | estavaniguèsse | estavaniguèssem | estavaniguèssetz | estavaniguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | estavanís ! | — | estavaniscam ! | estavanissetz ! | — |
| Negatiu | — | estavaniscas pas ! | — | estavaniscam pas ! | estavaniscatz pas ! | — |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavaniriatz
* Segonda persona del plural al condicional de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavaniretz
* Segonda persona del plural al futur de estavanir.
# Alemand
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Adjectiu

finnisch
* Relatiu a qu'aperten a Finlàndia.
    Jean Sibelius war ein finnischer Komponist.
          Jean Sibelius èra un compositor finlandés.

### Traduccions

* occitan : finlandés

### Referéncias

    [1] Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache „finnisch“
    [1] Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikon „finnisch“
    [*] cantalausa „“
# Occitan
### Prononciacion

/finlanˈdezo/, /finlanˈdezo/

## Forma de nom comun

finlandesa
* Femenin singular de finlandés.

## Forma d'adjectiu

finlandesa
* Femenin singular de finlandés.
# Occitan
### Prononciacion

/finlanˈdezos/, /finlanˈdezos/

## Forma de nom comun

finlandesas
* Femenin plural de finlandés.

## Forma d'adjectiu

finlandesas
* Femenin plural de finlandés.
# Occitan
### Prononciacion

/finlanˈdezes/, /finlanˈdezes/

## Forma de nom comun

finlandeses (lengadocian)
* Masculin plural de finlandés.

## Forma d'adjectiu

finlandeses (lengadocian)
* Masculin plural de finlandés.
# Noroèc
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Vèrb

finna
* Trobar.

### Referéncias

* Andreas Heusler, 1932, Altisländisches Elementarbuch, Heidelberg, Carl Winters Universitätsbuchhhandlung.
# Italian
### Prononciacion

/fi'nɔkki/, /fi'nɔkki/

## Forma de nom comun

finocchi masculin
* Plurau de finocchio.
# Italian
### Etimologia

Del latin fenŭcŭlus.

### Prononciacion

[fi'nɔkkjo]

### Sillabas

fi | noc | chio (3)

## Nom comun

finocchio masculin, pl. finocchi

### Traduccions

* fenolh $^{(oc)}$

### Derivats

* finocchiana
* finocchiata
* finocchiella
* finocchino
* finocchiona
* infinocchiare
# Istriòt
### Etimologia

Del latin foenuculus.

### Prononciacion

/fiˈnot͡ʃo/, /fiˈnot͡ʃo/

## Nom comun

finocio masculin
* Fenolh.

### Variantas dialectalas

* fanuocio
* finuocio
* fenocio

#### Nòta

Forma del dialècte de Pola.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Occitan
### Etimologia

    De l'adj. fin

### Prononciacion

    /fiˈnu/, /fiˈnu/

### Sillabas

fi|nor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| finor | finors |
| [fiˈnu] | [fiˈnus] |
finor femenin
* Qualitat de çò qu'es fin, prim o menut.
* Qualitat çò qu'a una forma delicada e agradabla.
* Delicadesa, en parlant dels senses, de la ment...
* Engana, artifici.

### Sinonims

* finesa / finessa
* sagacitat
* subtilitat

### Traduccions

| alemand: Finesse $^{(de)}$, Feinheit $^{(de)}$, Raffinesse $^{(de)}$ anglés: finesse $^{(en)}$ basc: catalan: finor $^{(ca)}$, finesa $^{(ca)}$ | espanhòl: fineza $^{(es)}$, finura $^{(es)}$ francés: finesse $^{(fr)}$ italian: finezza $^{(it)}$, delicatezza $^{(it)}$, squisitezza $^{(it)}$, portugués: fineza $^{(pt)}$, fino $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De fin (prim)

### Prononciacion

    /fiˈno/, /fiˈno/

### Sillabas

fi|nor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| finor | finors |
finor femenin
* finor $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

D’un preroman non indoeuropeu karr-, del sud e sud-oèst d’Euròpa, amb sufix tepicament celtic per donar un nom mascle.

### Prononciacion

    lengadocian /ɡaˈrik/, /ɡaˈrik/
    escotar « garric »
    peovençau /ɡaˈʀik/, /ɡaˈʀik/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| garric | garrics |
| [gaˈrik] | [gaˈrits] |
garric masculin
* Bot. Arbre del genre Quercus e de la familha de las Fagaceae.
    Lo brugueton maurèl, al ferum envejat,
    Demest los abajons s'es remicolejat,
    Jos lo soc d'un garric desprovesit de rama (Plaser de tardor, poèma de Clovís Ròcas)

### Sinonims

* casse
* cassanh
* roire

### Parents

* garriga

### Variantas dialectalas

* casso (gascon)
* casse (gascon)
* jarric (bas lemosin)
* chassanh (lemosin)
* chaine (lemosin)
* chasnhe (lemosin)
* rover (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Eiche $^{(de)}$ femenin anglés: oak $^{(en)}$ catalan: roure $^{(ca)}$ masculin chèc: dub $^{(cs)}$ espanhòl: roble $^{(es)}$ masculin francés: chêne $^{(fr)}$ masculin | italian: quercia $^{(it)}$ femenin portugués: carvalho $^{(pt)}$ masculin romanés: stejar $^{(ro)}$ naut sorab: dub $^{(hsb)}$ masculin sicilian: cerza $^{(scn)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/gaˈrits/, /gaˈrits/

## Forma de nom comun

garrics masculin
* Plural de garric.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/gaˈruso/, /gaˈruso/

### Sillabas

gar | rus| sa (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| garrossa | garrossas |
| [gaˈruso] | [gaˈrusos] |
garrossa femenin (gascon)
* Bot. Planta erbacèa, del genre Lathyrus.

### Variantas dialectalas

* garròlha (gascon)
* garrós (gascon)
* garròssa (gascon)
* gèissa (gascon), (lengadocian)
* bega (lengadocian)
* garòta (lengadocian)
* jarròssa (lemosin)

### Traduccions

* anglés: sweet pea $^{(en)}$, vetchling $^{(en)}$
* catalan: guixera $^{(ca)}$, pesolera $^{(ca)}$
* francés: gesse $^{(fr)}$ femenin
# Occitan
### Prononciacion

/gaˈrusos/, /gaˈrusos/

## Forma de nom comun

(gascon) garrossas femenin
* Plurau de garrossa.
# Occitan
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

[ɡar'rɛl] França (Bearn) - Lengadocian : escotar « garrèl »

## Adjectiu

garrèl (femenin:-a)
* Designa una persona o un animal que presenta una marcha irregulara .

### Sinonims

* gòi
* ranc

### Traduccions

| anglés: lame $^{(en)}$ afrikaans: basc: catalan: coix $^{(ca)}$ alemand: hinkend $^{(de)}$, lahm $^{(de)}$ espanhòl: cojo $^{(es)}$ finlandés: francés: boîteux $^{(fr)}$ indi: ongrés: | indonesian: gaelic irlandés: italian: zoppo $^{(it)}$ norvegian: portugués: coxo $^{(pt)}$ sicilian: zoppu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De garric

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ga'riɣo̞/, /ga'riɣo̞/
    escotar « garriga »
    provençau /ga'ʀigə/, /ga'ʀigə/

### Sillabas

gar|ri|ga

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| garriga | garrigas |
| [ga'riɣo̞] | [ga'riɣo̞s] |
garriga femenin
* (botanica) Formacion vegetala caracteristica de las regions mediterranèas de sol mai sovent calcari, pareissent al maquís, constituida d'una succession de matas de garrigats e autres abrilhons gaireben impenetrabla e que resistís a la secada.

### Derivats

* garrigon / garrigòt / garrigueta
* garrigatge
* garrigaud

### Sinonims

* garrosta
* garrigal

### Parents

* garrigat
* garrigòl
* garrigós

### Traduccions

| alemand: Garigue $^{(de)}$ anglés: garrigue $^{(en)}$ basc: catalan: garriga $^{(ca)}$ | espanhòl: garriga $^{(es)}$ francés: garrigue $^{(fr)}$ italian: gariga $^{(it)}$ portugués: garriga $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De garric

### Prononciacion

    oriental /ɡəˈriɣə/, /ɡəˈriɣə/
    occidental /ɡaˈriɣa/, /ɡaˈriɣa/

### Sillabas

gar|ri|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| garriga | garrigues |
garriga femenin
* garriga $^{(oc)}$
* garric

# Espanhòl
### Etimologia

    De garric

### Sillabas

gar|ri|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| garriga | garrigas |
garriga femenin
* garriga $^{(oc)}$ (païsatge equivalent en Espanha: chaparral, matorral)

# Portugués
### Etimologia

    De garric

### Sillabas

gar|ri|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| garriga | garrigas |
garriga femenin
* garriga $^{(oc)}$
# Ganggalida
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/gariɳɖa/, /gariɳɖa/

## Nom comun

garrirnda
* Equidna de nas cort.

### Referéncias

* Sandra Keen, 1983, Yukulta, dins R. M. W. Dixon e Barry J. Blake (editors), The Handbook of Australian Languages vol 3, Amsterdam, John Benjamins, p. 191-306.
# Occitan
### Etimologia

    De garric

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /gariˈɣat/, /gariˈɣat/

### Sillabas

gar|ri|gat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| garrigat | garrigats |
| [gariˈɣat] | [gariˈɣats] |
garrigat (lengadocian) , masculin
* Garric nan.
# Occitan
### Prononciacion

/gaˈris/, /gaˈris/

## Forma de nom comun

garris masculin (lengadocian) (provençau)
* Plurau de garri.