# Occitan
### Etimologia

    Del latin infamis « infame, basit, desonorat ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iɱˈfame/, /iɱˈfame/
    provençau /ĩⁿˈfame/, /ĩⁿˈfame/

### Sillabas

in|fa|me

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | infame | infames |
| Masculin | [iɱˈfame] | [iɱˈfames] |
| Femenin | infama | infamas |
| Femenin | [iɱˈfamo̞] | [iɱˈfamo̞s] |
infame
* Qu'a pas bona fama, de mala reputacion.
* Que pòrta o far portar l'infamia.
* Mespresable, vergonhós, ignòble, abjècte

### Parents

* infamador
* infamant
* infamar
* infamatòri
* infamia

### Traduccions

| alemand: niederträchtig $^{(de)}$, abscheulich $^{(de)}$, schändlich $^{(de)}$, abstoßend $^{(de)}$ anglés: infamous $^{(en)}$ basc: catalan: infame $^{(ca)}$, vil $^{(ca)}$, abjecte $^{(ca)}$, miserable $^{(ca)}$, vergonyós $^{(ca)}$, innoble $^{(ca)}$ | espanhòl: infame $^{(es)}$ francés: infâme $^{(fr)}$ italian: infame $^{(it)}$ portugués: infame $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

infame
* Primièra persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Tresena persona del singular del present del subjontiu de infamar

# Anglés
### Etimologia

    Del latin infamare.

### Sillabas

in|fame

## Vèrb

infame
* infamar

# Catalan
### Etimologia

    Del latin infamis « infame, basit, desonorat ».

### Prononciacion

    oriental /iɱˈfamə/, /iɱˈfamə/, occidental /iɱˈfame/, /iɱˈfame/
    Espanha (Valéncia) : escotar « infame »

### Sillabas

in|fa|me

## Adjectiu

infame masculin o femenin, (plurals: infames)
* infame $^{(oc)}$ / infama $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

infame
* Primièra persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Tresena persona del singular del present del subjontiu de infamar

# Francés
### Prononciacion

/ɛ̃fam/, /ɛ̃fam/

## Forma de vèrb

infame
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de infamer
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de infamer
* Primièra persona del singular del present del subjontiu de infamer
* Tresena persona del singular del present del subjontiu de infamer
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de infamer

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin infamis « infame, basit, desonorat ».

### Prononciacion

/iɱˈfame/, /iɱˈfame/

### Sillabas

in|fa|me

## Adjectiu

infame masculin o femenin, (plurals: infames)
* infame $^{(oc)}$ / infama $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

infame
* Primièra persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Tresena persona del singular del present del subjontiu de infamar

# Italian
### Etimologia

    Del latin infamis « infame, basit, desonorat ».

### Prononciacion

/iɱ'fame/, /iɱ'fame/

### Sillabas

in|fa|me

## Adjectiu

infame masculin o femenin, (plurals: infami)
* infame $^{(oc)}$ / infama $^{(oc)}$

## Nom comun

infame masculin o femenin, (plurals: infami)
* Persona infama.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin infamis « infame, basit, desonorat ».

### Prononciacion

    Portugal /ĩˈfɐmɨ/, /ĩˈfɐmɨ/
    Brasil /ĩˈfɐ̃mɪ/, /ĩˈfɐ̃mɪ/, /ĩˈfəmi/, /ĩˈfəmi/
    escotar « infame »

### Sillabas

in|fa|me

## Adjectiu

infame masculin o femenin, (plurals: infames)
* infame $^{(oc)}$ / infama $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

infame
* Primièra persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Tresena persona del singular del present del subjontiu de infamar