OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[grami'nɛos]

### Sillabas

gra | mi | nèas (3)

## Nom comun

graminèas femenin
* Bot Familha de plantas erbacèas de l'òrdre de las Poales.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: grasses $^{(en)}$
* catalan: gramínies $^{(ca)}$
* francés: graminées $^{(fr)}$
* italian:
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir de l'adjectiu gramatika ("gramatical -a") amb lo sufix adverbial -e.

### Prononciacion

[grama'tike] França (Tolosa) : escotar « gramatike »

### Sillabas

gra | ma | ti | ke (4)

## Advèrbi

gramatike

### Traduccions

* gramaticalament $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

A partir del latin grammatica amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[grama'tiko]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « gramatiko » França (Tolosa) : escotar « gramatiko »

### Sillabas

gra | ma | ti | ko (4)

## Nom comun

gramatiko, pl. gramatikoj.

### Traduccions

* gramatica $^{(oc)}$ femenin
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir de gramatyczny ("gramatical) amb lo sufix adverbial -ie.

### Prononciacion

[ˌgrãma'tɨʧ̑ʲɲɛ]
Polonha (Varsòvia) : escotar « gramatycznie »

### Sillabas

gra | ma | tycz | nie (4)

## Advèrbi

gramatycznie

### Traduccions

* gramaticalament $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

D'un derivat graminea del latin gramen.

### Prononciacion

[gra'miɲɲa]

### Sillabas

gra | mi | gna (3)

## Nom comun

gramigna femenin, pl. gramigne

### Traduccions

* gram $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* gramignare
* gramignolo
* gramignoso, -a
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de grammaire e del sufix -ien.

### Prononciacion

[gʁamɛ'ʁjɛ̃]
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « grammairien » França (Somain) : escotar « grammairien »

### Sillabas

gram | mai | rien (3)

## Nom comun

grammairien masculin

### Traduccions

* gramatician $^{(oc)}$

### Parents

* grammaire
* grammatical
# Occitan
### Etimologia

Del latin constans.

### Prononciacion

/kunsˈtanto̞s/, /kunsˈtanto̞s/

## Forma de nom comun

constantas
* Plural de constanta.

## Forma d'adjectiu

constantas
* Femenin plural de constant.
# Occitan
### Prononciacion

/kunsˈtans/, /kunsˈtans/

## Forma d'adjectiu

constants
* Masculin plural de constant.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin constat « es segur que », de constare (« se tenir drech, èsser d'aplomb »), formula juridica per començar un verbal.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kunsˈtat/, /kunsˈtat/
    provençau /kũⁿsˈta/, /kũⁿsˈta/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| constat | constats |
| [kunsˈtat] | [kunsˈtats] |
constat masculin
* (Justícia) Acte per lo qual un oficièr ministerial, o un agent de la fòrça publica rapòrta las constatacions que faguèt, establit la realitat d'un fach.
* Constatacion d'un estat de las causas, del resultat d’una accion o d’una seria d'accions.

### Mots aparentats

* constatar
* constatacion

### Traduccions

| alemand: Feststellung $^{(de)}$ anglés: constat $^{(en)}$, report $^{(en)}$ basc: catalan: constatació $^{(ca)}$ | espanhòl: constatación $^{(es)}$ francés: constat $^{(fr)}$ italian: constatazione $^{(it)}$ portugués: constatação $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin constat « es segur que », de constare (« se tenir drech, èsser d'aplomb »), formula juridica per començar un verbal.

### Prononciacion

    /ˈkɒnstat/, /ˈkɒnstat/

## Adjectiu

constat
* (Justícia) Çò qu'es provat, segur, indobtable.

## Nom comun

constat
Declinason :
| Singular | Plural |
| constat | constats |
* (Justícia) Certificat de descarga.
* (Justícia) Copia certificada.

# Catalan
### Prononciacion

    Central /kunsˈtat/, /kunsˈtat/, Balearic, Valencia /konsˈtat/, /konsˈtat/

## Adjectiu

constat
* participi passat al masculin singular de constar.

# Francés
### Etimologia

    Del latin constat « es segur que », de constare (« se tenir drech, èsser d'aplomb »), formula juridica per començar un verbal.

### Prononciacion

    /kɔ̃sta/, /kɔ̃sta/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| constat | constats |
| [kɔ̃sta] ||
constat masculin
* constat $^{(oc)}$
# Francés
### Etimologia

Creat a partir del latin conspiratio.

### Prononciacion

[kɔ̃spiʁa'sjɔ̃]
França (Lion) : escotar « conspiration »

### Sillabas

cons | pi | ra | tion (4)

## Nom comun

conspiration femenin, pl. conspirations

### Traduccions

* conspiracion $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

conspirà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb conspirar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin constans.

### Prononciacion

/kunsˈtanto̞/, /kunsˈtanto̞/ França (Bearn) : escotar « constanta »

### Sillabas

con|stan|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| constanta | constantas |
| [kunsˈtanto̞] | [kunsˈtanto̞s] |
constanta femenin
* (sciéncias) Valor que cambia pas.

## Forma d'adjectiu

constanta
* Femenin singular de constant.
# Romanés
### Etimologia

Del francés constater.

### Prononciacion

/konstaˈta/, /konstaˈta/

## Vèrb

a constata
* Constatar.

### Derivats

* constatare
* constatativ
* constatator
# Occitan
### Etimologia

Del latin constatatio.

### Prononciacion

/kunstataˈsju/, /kunstataˈsju/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| constatacion | constatacions |
| [kunstataˈsju] | [kunstataˈsjus] |
constatacion femenin
* Accion de constatar.

### Mots aparentats

* constatar
* constat

### Traduccions

| alemand: Feststellung $^{(de)}$ femenin anglés: constatation $^{(en)}$ catalan: constatació $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: constatación $^{(es)}$ femenin francés: constatation $^{(fr)}$ femenin italian: constatazione $^{(it)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin constans.

### Prononciacion

/kunsˈtan/, /kunsˈtan/

### Sillabas

con|stant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | constant | constants |
| Masculin | [kunsˈtan] | [kunsˈtans] |
| Femenin | constanta | constantas |
| Femenin | [kunsˈtanto̞] | [kunsˈtanto̞s] |
constant
* Qu'es permanent, sens cambiament.
* Que tòrna regularament.

### Derivats

* constància
* inconstant

### Antonims

* inconstant

### Traduccions

| alemand: konstant $^{(de)}$ (1), ständig $^{(en)}$ (2) anglés: constant $^{(en)}$ basc: iraunkor $^{(eu)}$ catalan: constant $^{(ca)}$ | espanhòl: constante $^{(es)}$ francés: constant $^{(fr)}$ italian: costante $^{(it)}$ portugués: constante $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin constans.

### Prononciacion

/ˈkɒnstənt/, /ˈkɒnstənt/, EUA /ˈkɑnstənt/, /ˈkɑnstənt/

### Sillabas

con|stant

## Adjectiu

constant
* constant $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin constans.

### Prononciacion

    Oriental: central /kunsˈtan/, /kunsˈtan/, balear /konsˈtant/, /konsˈtant/, /kunsˈtan/, /kunsˈtan/
    Occidental: nord-occidental /konsˈtan/, /konsˈtan/, valencian /konsˈtant/, /konsˈtant/, /konsˈtan/, /konsˈtan/

### Sillabas

con|stant

## Adjectiu

constant masculin o femenin (plural: constants)
* constant $^{(oc)}$

## Nom comun

constant femenin (plural: constants)
* constanta $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin constans.

### Prononciacion

/kɔ̃stɑ̃/, /kɔ̃stɑ̃/

### Sillabas

con|stant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | constant | constants |
| Masculin | [kɔ̃stɑ̃] | [kɔ̃stɑ̃] |
| Femenin | constante | constantes |
| Femenin | [kɔ̃stɑ̃t] | [kɔ̃stɑ̃t] |
constant
* constant $^{(oc)}$
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

iivoti classa 10
* Plural de ivoti.
# Neo-aramèu assirian
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ijdæ/, /ijdæ/

## Nom comun

ijdə femenin
* Man.

#### Nòta

Forma del dialèct d’Urmia parlat en Armenia. L'ortografia latina es aquela que fuguet utilizada dins las annadas 1930.
# Comanche
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

ikarʉ singular
* Dintrar.

### Referéncias

* Lila Wistrand-Robinson, James Armagost, 1990, Comanche Dictionary and Grammar, Dallas, Summer Institute of Linguistics.
# Quechan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

iiwáa
* Còr.

### Referéncias

* Quechan alphabet and pronounciation, Quechan Tribe.
# Neerlandés
### Etimologia

D'un neerlandés ancian ipotetic *īsarn. Parent de l'alemandEisen.

### Prononciacion

['ɛɪ̯zər]

### Sillabas

ij | zer (2)

## Nom comun

ijzer neutre, pl. ijzers

### Traduccions

* fèrre $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* ijzererts
* ijzertijd
* gietijzer
* strijkijzer
# Xhosa
### Etimologia

Del anglés comb.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ikama | iikama |
ikama classa 9
* Penche.
# Basc
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir del vèrb ikasi ("aprendre") e d'etxe ("ostal").

### Prononciacion

[ikas̺'teʧe]

### Sillabas

i | kas | te | txe (4)

## Nom comun

ikastetxe, pl. ikastetxeak

### Sinonims

* eskola
* ikastegi
* ikastola

### Traduccions

* escòla $^{(oc)}$ femenin
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ijele classa 5, plural : amajele
* Preson.
# Weri
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

iit
* Sang.

### Referéncias

* Maurice Boxwell, 1992, Weri Organised phonology Data, Ukarumpa, SIL.
# Quechan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

iiyáa
* Boca.
* Lenga parlada.

### Referéncias

* Quechan alphabet and pronounciation, Quechan Tribe.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin declinatio.

### Prononciacion

[deklina'zu]
França (Bearn) : escotar « declinason »

## Nom comun

declinason femenin
* Astr. Angle entre un astre e l’eqüator celestial.
* Geo. Angle format entre la direccion del Pòl Nòrd magnetic e la del Pòl Nòrd geografic.
* Gram. Formas flexionadas d'un nom, d'un adjectiu o d'un pronom, que dins d'unas lengas servisson per exprimir lo cas, lo genre o lo nombre.

### Traduccions

* alemand Deklination $^{(de)}$
* anglés: declension $^{(en)}$
* espanhòl: declinación $^{(es)}$
* catalan: declinació $^{(ca)}$
* francés: déclinaison $^{(fr)}$
* italian: declinazione $^{(it)}$
* sicilian: diclinazzioni $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin decoratio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dekuɾaˈsju/, /dekuɾaˈsju/
    escotar « decoracion »
    provençau /dekuʀaˈsjũⁿ/, /dekuʀaˈsjũⁿ/

### Sillabas

de|co|ra|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decoracion | decoracions |
| [dekyuɾaˈsju] | [dekuɾaˈsjus] |
decoracion femenin
* Accion de decorar.
* Çò que servís a decorar, coma los ornaments d’arquitectura, de pintura e d'escultura.
* Mestièr dels decorators e decoratrises.
* (teatre e cinèma) Ensemble de las installacions, ornaments, materials, dins los quals los actors e actrises jògan: decòr
* (per extension) Nominacion a un òrdre onorific e insigne d'aquela nominacion.

### Derivats

* decoratiu

### Sinonims

* nominacion
* garniment
# Occitan
### Prononciacion

/dekonˌsentɾaˈsjus/, /dekonˌsentɾaˈsjus/, provençau /dekõⁿˌstʀaˈsjũⁿ/, /dekõⁿˌstʀaˈsjũⁿ/

## Forma de nom comun

deconcentracions
* Plural de deconcentracion.
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés décorer.

### Prononciacion

[deko'ra]

### Sillabas

de | co | ra (3)

## Vèrb

a decora

### Traduccions

* decorar $^{(oc)}$

### Derivats

* decor
* decorare
* decorat
* declinator
* decoraţie
# Italian
## Forma de vèrb

declinerò
* Primièra persona al futur del vèrb declinare.
# Occitan
### Prononciacion

/deˈklis/, /deˈklis/, provençal /deˈklĩⁿ/, /deˈklĩⁿ/

## Forma de nom comun

declins
* Plural de declin
# Anglés
## Forma de vèrb

deconstructed
* Preterit del vèrb to deconstruct.
* Participi passat del vèrb to deconstruct.
# Occitan
### Etimologia

    De decorar

### Prononciacion

    lengadocian /dekuˈɾajɾo̞/, /dekuˈɾajɾo̞/
    provençau /dekuˈʀajʀə/, /dekuˈʀajʀə/

### Sillabas

de|co|rai|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decoraira | decorairas |
| [dekuˈɾajɾo̞] | [dekuˈɾajɾo̞s] |
decoraira (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (Masculin : decoraire)
* La que fa d'òbras de decoracion.

### Sinonims

* decoratora / decoratritz

### Parents

* decorar
* decoracion

#### Locucions derivadas

* decoraire d'interior

### Traduccions

| alemand: Dekorateurin $^{(de)}$ anglés: decorator $^{(en)}$ basc: catalan: decoradora $^{(ca)}$ | espanhòl: decoradora $^{(es)}$ francés: décoratrice $^{(fr)}$ italian: decoratrice $^{(it)}$ portugués: decoradora $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

implicaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb implicar.
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir d'implicito e del sufix -mente.

### Prononciacion

[impliʧita'mente]

### Sillabas

im | pli | ci | ta | men | te (6)

## Advèrbi

implicitamente

### Traduccions

* implicitament $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /impliˈsito̞s/, /impliˈsito̞s/
    provençau /ĩⁿpliˈsitə/, /ĩⁿpliˈsitə/

## Forma d'adjectiu

implicitas
* femenin plural de implicit / implicite
# Occitan
### Etimologia

    Del latin implicitus, participi passat de implicare « envolopar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /impliˈsit/, /impliˈsit/
    escotar « implicit »
    provençau /ĩⁿpliˈsit/, /ĩⁿpliˈsit/

### Sillabas

im|pli|cit

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | implicit | implicits |
| Masculin | [impliˈsit] | [impliˈsits] |
| Femenin | implicita | implicitas |
| Femenin | [impliˈsito̞] | [impliˈsito̞s] |
implicit
* Qu'es contengut dins un discors, dins una clausula, dins una proposicion, non pas en tèrme clars, exprès e formals, mas que se’n tira naturalament per induccion, per deduccion e per consequéncia.

### Variantas dialectalas

* implicite

### Derivats

* implicitament

### Sinonims

* tacit
* sosentendut

### Antonims

* explicit

### Traduccions

| alemand: mit inbegriffen $^{(de)}$, implizit $^{(de)}$ anglés: implicit $^{(en)}$, implied $^{(en)}$ basc: catalan: implícit $^{(ca)}$ | espanhòl: implícito $^{(es)}$ francés: implicite $^{(fr)}$ italian: implicito $^{(it)}$ portugués: implícito $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin implicitus, participi passat de implicare « envolopar ».

### Prononciacion

    /ɪmˈplɪsɪt/, /ɪmˈplɪsɪt/

### Sillabas

im|pli|cit

## Adjectiu

implicit
* implicit $^{(en)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /impliˈsito̞/, /impliˈsito̞/
    escotar « implicita »
    provençau /ĩⁿpliˈsitɘ/, /ĩⁿpliˈsitɘ/

## Forma d'adjectiu

implicita
* femenin singular de implicit / implicite

# Italian
### Prononciacion

    /imˈplit͡ʃita/, /imˈplit͡ʃita/

## Forma d'adjectiu

implicita
* femenin singular de implicito
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir d'implicite amb un sufix -ment.

### Prononciacion

[ɛ̃plisit'mɑ̃]
França (Lion) : escotar « implicitement »

### Sillabas

im | pli | cite | ment (4)

## Advèrbi

implicitament

### Traduccions

* implicitament $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

### Prononciacion

/impliˈka/, /impliˈka/, provençau /ĩⁿpliˈka/, /ĩⁿpliˈka/

## Vèrb

implicar
* Envolopa, engatjar, en parlant d’un crime o d'un afar marrit.
** Foguèt implicat dins aquela accusacion.
* Comportar coma partida integranta, far participar.
** L'accident implica tres veituras.
* (logica) Conténer coma consequéncia, coma inferéncia naturala.
** Dises qu’es savi, e descrives sas extravagàncias; aquò implica una contradiccion.
* (matematica) Poder pas èsser verai quand la proposicion logica en question es falsa.
s'implicar
* Far l'esfòrç, trimar per un projècte o una activitat.

### Derivats

* implicacion

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

    Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

### Prononciacion

    Oriental /impɫiˈka/, /impɫiˈka/
    Occidental: nord-occidental /impɫiˈka/, /impɫiˈka/, valencian /impɫiˈkaɾ/, /impɫiˈkaɾ/

## Vèrb

implicar
* implicar $^{(oc)}$
* no implica: empacha pas

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

### Prononciacion

/impliˈka/, /impliˈka/

## Vèrb

implicar
* implicar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

### Prononciacion

Portugal /ĩpliˈkaɾ/, /ĩpliˈkaɾ/; Brasil /ĩpliˈka(ɾ)/, /ĩpliˈka(ɾ)/

## Vèrb

implicar
* Empachar, exigir, indicar, èsser incompatible, odiar
* implicar $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

implicaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb implicar.
# Catalan
## Forma de vèrb

implicaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb implicar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin implicitus, participi passat de implicare « envolopar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /impliˈsite/, /impliˈsite/
    provençau /ĩⁿpliˈsitə/, /ĩⁿpliˈsitə/

### Sillabas

im|pli|ci|te

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | implicite | implicites |
| Masculin | [impliˈsit] | [impliˈsits] |
| Femenin | implicita | implicitas |
| Femenin | [impliˈsito̞] | [impliˈsito̞s] |
implicite
* Qu'es contengut dins un discors, dins una clausula, dins una proposicion, non pas en tèrme clars, exprès e formals, mas que se’n tira naturalament per induccion, per deduccion e per consequéncia.

### Variantas dialectalas

* implicit

### Derivats

* implicitament

### Sinonims

* tacite
* sosentendut

### Antonims

* explicite

### Traduccions

| alemand: mit inbegriffen $^{(de)}$, implizit $^{(de)}$ anglés: implicit $^{(en)}$, implied $^{(en)}$ basc: catalan: implícit $^{(ca)}$ | espanhòl: implícito $^{(es)}$ francés: implicite $^{(fr)}$ italian: implicito $^{(it)}$ portugués: implícito $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin implicitus, participi passat de implicare « envolopar ».

### Prononciacion

    /ɛ̃plisit/, /ɛ̃plisit/

### Sillabas

im|pli|ci|te

## Adjectiu

implicite masculin o femenin, (plural: implicites)
* implicite $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin jungere.

### Prononciacion

/ˈd͡ʒuɲe/, /ˈd͡ʒuɲe/
França (Bearn) : escotar « jónher »

### Sillabas

jó | nher (2)

## Vèrb

jónher
* Botar doas causas ensems, que se tocan o que se tenon.

### Variantas dialectalas

* júnher

### Sinonims

* juntar

### Traduccions

| alemand: zusammenfügen $^{(de)}$, aneinanderfügen $^{(de)}$ anglés: to join $^{(en)}$ catalan: ajuntar $^{(ca)}$, unir $^{(ca)}$ espanhòl: juntar $^{(es)}$, unir $^{(es)}$ | francés: joindre $^{(fr)}$ italian: giungere $^{(it)}$, unire $^{(it)}$ sicilian: jùnciri $^{(scn)}$, uniri $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin gaudium « jòia, gaudença ».

## Nom comun

jòi masculin (auvernhat)
* Jòia, granda alegresa, enaurament, exultacion.

### Traduccions

| alemand: Freude $^{(de)}$ femenin anglés: joy $^{(en)}$ catalan: joia $^{(ca)}$ femenin espanhòl: alegría $^{(es)}$ femenin | francés: joie $^{(fr)}$ femenin italian: gioia $^{(it)}$ femenin portugués: alegria $^{(pt)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

    Deu latin gaudia

### Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈd͡ʒɔjo̞/, /ˈd͡ʒɔjo̞/, /ˈʒɔjo̞/, /ˈʒɔjo̞/
    escotar « jòia »
    provençau /ˈd͡ʒɔjə/, /ˈd͡ʒɔjə/

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| jòia | jòias |
| [ˈd͡ʒɔjo] | [ˈd͡ʒɔjos] |
jòia femenin
* Granda alegresa.
** La jòia del musician li faguèt venir la fantasiá de lo jónher per saber quina bona aventura lo fasiá tant bramar per camins. (Joan Baptista Fabre, Istòria de Joan-l’an-pres, adaptacion a la grafia classica per Patric Sauzet, 1988, CRDP Montpelhièr)

### Sinonims

* gaug
* alegria (lengadocian)
* baudor (lengadocian)
* gai (gascon)
* gòi (gascon)
* gaujor (gascon)
* alegressa (vivaroaupenc)
* jòi (auvernhat)

### Derivats

* joial / joiau
* joiós

### Traduccions

| alemand: Freude $^{(de)}$ femenin anglés: joy $^{(en)}$ catalan: joia $^{(ca)}$ femenin espanhòl: alegría $^{(es)}$ femenin | francés: joie $^{(fr)}$ femenin italian: gioia $^{(it)}$ femenin portugués: alegria $^{(pt)}$ femenin |

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| jòia | jòias |
| [ˈd͡ʒɔjo̞] | [ˈd͡ʒɔjo̞] |
jòia (gascon) , femenin
* Pèça preciosa d’aur, d’argent, o d'un autre mineral, especialament amb gemmas, que se pòrta coma ornament.

### Variantas dialectalas

* joièu (provençal)
* joièl (lengadocian)

### Parents

* joieria
* joièr

### Traduccions

| alemand: Juwel $^{(de)}$ neutre anglés: jewel $^{(en)}$ catalan: joia $^{(ca)}$ femenin, joiell $^{(ca)}$ masculin espanhòl: joya $^{(es)}$ femenin | francés: bijou $^{(fr)}$ masculin, masculin neerlandés: juweel $^{(nl)}$ italian: gioiello $^{(it)}$ portugués: jóia $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈd͡zɔwno/, /ˈd͡zɔwno/

## Forma d'adjectiu

(lemosin) jòuna
* Femenin singular de jòune.
# Sard
### Etimologia

Del latin iovia.

### Prononciacion

/ˈjɔvia/, /ˈjɔvia/

## Nom comun

jòvia femenin
* Dijòus.

### Variantas dialectalas

* giòvia

#### Nòta

Forma dels dialèctes d'Irgoli e Orgosolo.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

Del latin classic lolium.

### Prononciacion

/ˈd͡ʒɔl/, /ˈd͡ʒɔl/

### Sillabas

jòlh

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| jòlh | jòlhs |
| [ˈd͡ʒɔl] | [ˈd͡ʒɔls] |
jòlh masculin
* (botanica) Lolium temulentum L., espècia adventissa dels camps de cerealum.
* (per extension) Grana d'aquela adventissa.

### Sinonims

* iraga
* embriaga
* juèlh

### Traduccions

| alemand: Lolch $^{(de)}$ anglés: ryegrass $^{(en)}$ basc: catalan: cugulla $^{(ca)}$, mala herba $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: ivraie $^{(fr)}$ italian: loglio $^{(it)}$ portugués: |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈd͡zɔwnaː/, /ˈd͡zɔwnaː/

## Forma d'adjectiu

(lemosin) jòunas
* Femenin plurau de jòune.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈd͡ʒɔls/, /ˈd͡ʒɔls/

## Forma de nom comun

jòlhs
* Plural de jòlh
# Occitan
### Etimologia

Del latin iuvenis.

### Prononciacion

/ˈd͡zɔwne/, /ˈd͡zɔwne/

### Sillabas

jòu | ne (2)

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | jòune | jòunes |
| Masculin | [ˈd͡zɔwne] | [ˈd͡zɔwnej] |
| Femenin | jòuna | jòunas |
| Femenin | [ˈd͡zɔwno] | [ˈd͡zɔwnaː] |
(lemosin) jòune masculin
* Qu'es dins la prumiera partida de sa vita, qu'es nascut o nascuda fai pas gaire.

### Variantas dialectalas

* joen (gascon)
* jove

### Traduccions

| afrikaans: jong $^{(af)}$ alemand: jung $^{(de)}$ anglés: young $^{(en)}$ catalan: jove $^{(ca)}$ espanhòl: joven $^{(es)}$ francés: jeune $^{(fr)}$ | gaelic irlandés: óg $^{(ga)}$ gaelic escocés: óg $^{(gd)}$ islandés: ungur $^{(is)}$ italian: giovane $^{(it)}$ sicilian: giùvini $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈd͡zɔwnej/, /ˈd͡zɔwnej/

## Forma d'adjectiu

(lemosin) jòunes
* Masculin plurau de jòune.
# Occitan
### Etimologia

    De entièr e natural

### Prononciacion

    /enˌtjɛ ‿ natyˈɾal/, /enˌtjɛ ‿ natyˈɾal/

### Sillabas

en|tièr|na|tu|ral

## Locucion nominala

entièr natural (lengadocian) , masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| entièr natural | entièrs naturals |
| [enˌtjɛ ‿ natyˈɾal] | [enˌtjɛs ‿ natyˈɾals] |
* (matematicas, teoria dels nombres) Nombre entièr estrictament positiu : 1, 2, 3, 4, … Lo simbòl de l’ensemble : ℕ, ℕ$^*$ o ℕ₁.
* (matematicas, teoria dels ensembles) Nombre entièr superior e egal a zèro : 0, 1, 2, 3, 4, … Lo simbòl de l’ensemble : ℕ o ℕ₀.

### Variantas dialectalas

* entièr naturau (gascon)
* entier naturau (provençau)

### Sinonims

* nombre entièr natural
* nombre natural
| ℕ | ℤ | ℚ | ℝ | ℂ | ℍ | 𝕆 |
| entièr natural — entièr / entier naturau | entièr relatiu — entier relatiu | nombre racional — nombre racionau | nombre real — nombre reau | nombre complèx — nombre complèxe | quaternion | octonion |

### Traduccions

| anglés : natürliche Zahl $^{(de)}$ anglés : natural number $^{(en)}$ basc : zenbaki arrunt $^{(eu)}$ catalan : nombre natural $^{(ca)}$ | espanhòl : número natural $^{(es)}$ francés : nombre naturel $^{(fr)}$ italian : numero naturale $^{(it)}$ portugués : número natural $^{(pt)}$ |
# Anglés
### Etimologia

De entertain amb lo sufixe -er.

### Prononciacion

[ɛn.tɝˈteɪnə(r)]
Reialme Unit (Southern England) : escotar « entertainer »

### Sillabas

en | ter | tai | ner (4)

## Nom comun

entertainer

### Traduccions

* amusaire $^{(oc)}$ masculin, amusaira $^{(oc)}$ femenin.