OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Achuar
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

tsukanka
* Tocan.

### Referéncias

* Kachay Illanes Bernal José, 2013, Gramática de shiwiar chicham - Shiwiar hicham timiatrusar ajeramau, Cuenca, Tesa, Facultad de Filosofía, Letras y Ciencias de la Educación, Universidad de Cuenca.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

tswana
* Persona del pòble tswana.
* Lenga de la familha banto, parlada en Africa del Sud.

### Traduccions
## Adjectiu

tswana
* Relatiu als membres del pòble tswana.
* Relatiu a la lenga tswana.

### Vejatz tanben

* Mots en tswana dins lo Wikiccionari
* tswana sus Wikipèdia
# Nahuatl de la Huastèca centrala
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

tsotso
* Ratapenada.
# Hopi
### Prononciacion

/t͡sɨt͡sŋɨ/, /t͡sɨt͡sŋɨ/

## Forma de nom comun

tsutsngu
* Plural de tsungu.
# Sotho del nòrd
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

tswafa
* Èsser peresós.
# Chinantèc d'Ojitlán
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

tsë²
* Can.

### Referéncias

* Paul Smith, Dorothy Smith, 1955, Vocabulario chinanteco (Dialecto de Ojitlán, Oaxaca), México, Instituto Lingüístico de Verano.
# Espanhòl
### Etimologia

Derivat de vergüenza.

### Prononciacion

[berγon'θoso]
escotar « vergonzoso »

### Sillabas

ver | gon | zo | so (4)

## Adjectiu

vergonzoso masculin

### Traduccions

* vergonhós $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /βeɾˈɣes/, /βeɾˈɣes/, provençau /veʀˈges/, /veʀˈges/

### Sillabas

ver|gues

## Forma de vèrb

vergues
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de vergar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de vergar

# Catalan
### Sillabas

ver|gues

## Forma de nom comun

vergues
* Plural de verga

# Francés
### Prononciacion

/vɛrg/, /vɛrg/

### Sillabas

vergue

## Forma de nom comun

vergue
* Plural de vergue

# Portugués
### Sillabas

ver|gues

## Forma de vèrb

verga
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de vergar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de vergar
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin verecundia.

### Prononciacion

[ber'γwenθa]

### Sillabas

ver | güen | za (3)

## Nom comun

vergüenza femenin

### Traduccions

* vergonha $^{(oc)}$

### Derivats

* avergonzado
* vergonzoso
# Occitan
### Etimologia

De vergonha.

### Prononciacion

[berγu'ɲus]
França (Bearn) : escotar « vergonhós »

### Sillabas

ver | go | nhós (3)

## Adjectiu

vergonhós masculin (femenin -osa)
* Que causa de vergonha.
* Que sent de vergonha.

### Antonims

* desvergonhat -ada [2]

### Traduccions

| alemand: anglés: shameful $^{(en)}$ [1], ashamed $^{(en)}$ [2] basc: catalan: vergonyós $^{(ca)}$ chèc: danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: vergonzoso $^{(es)}$ [1], avergonzado $^{(es)}$ [2] esperanto: estonian: finlandés: francés: honteux $^{(fr)}$ | ido: indonesian: islandés: italian: vergognoso $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: sicilian: virgugnusu $^{(scn)}$ suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈβeɾɣe/, /ˈβeɾɣe/, provençau /ˈveʀge/, /ˈveʀge/

### Sillabas

ver|gue

## Forma de vèrb

vergue
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de vergar
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de vergar

# Francés
### Etimologia

    Del latin virga « branca ».

### Prononciacion

/vɛʁɡ/, /vɛʁɡ/

### Sillabas

vergue

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vergue | vergues |
vergues femenin
* verga $^{(oc)}$, pal de naviri

# Portugués
### Sillabas

ver|gue

## Forma de vèrb

vergue
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de vergar
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de vergar
# Neerlandés
### Etimologia

Bastit a partir de hullen ("envolopar") amb lo prefix ver-. Parent de l'alemand verhüllen.

### Prononciacion

[vər'ɦɵlə(n)] (nòrd) e [vər'ɦʏlə(n)] (Flandas e Brabant)

### Sillabas

ver | hul | len (3)

## Vèrb

verhullen

### Traduccions

* amagar $^{(oc)}$

### Antonims

* onthullen
# Occitan
### Etimologia

    Del latin veridicus

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /beɾiˈðik/, /beɾiˈðik/
    provencau /veʀiˈdik/, /veʀiˈdik/
    escotar « veridic »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | veridic | veridics |
| Masculin | [beɾiˈðik] | [beɾiˈðiks] |
| Femenin | veridica | veridicas |
| Femenin | [beɾiˈðiko̞] | [beɾiˈðiko̞s] |
veridic
* Qu'exprimís la vertat ; qu’es confòrme a la vertat.

### Derivats

* veridicament

### Sinonims

* exacte
* fidèl
* sincèr
* vertadièr

### Traduccions

| alemand: wahrhaftig $^{(de)}$, wahrheitsgemäß $^{(de)}$ anglés: true $^{(en)}$, truthful $^{(en)}$ basc: catalan: verídic $^{(ca)}$ | espanhòl: verídico $^{(es)}$, veraz $^{(es)}$ francés: véridique $^{(fr)}$ italian: veridico $^{(it)}$, vero $^{(it)}$ portugués: verídico $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia

Del latin verecundia.

### Prononciacion

[bəɾ'γoɲə] (oriental), [veɾ'γoɲa] (valencian)
Espanha (Manresa) : escotar « vergonya »

### Sillabas

ver | go | nya (3)

## Nom comun

vergonya femenin, pl. vergonyes.

### Traduccions

* vergonha $^{(oc)}$
* Partidas genitalas de l'òme o la femna.

### Derivats

* avergonyir
* vergonyós, -osa
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin habere.

### Prononciacion

/ˈvɛri/, /ˈvɛri/

## Vèrb

veri
* Aver.

### Variantas dialectalas

* veari

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de vergonya.

### Prononciacion

[bəɾγu'ɲos] (oriental), [veɾγo'ɲos] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « vergonyós »

### Sillabas

ver | go | nyós (3)

## Adjectiu

vergonyós masculin, pl. -osos

### Traduccions

* vergonhós $^{(oc)}$

### Parents

* avergonyir
* vergonya
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetirem
* Primièra persona del plural al futur de repetir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetiretz
* Segonda persona del plural al futur de repetir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetiriam
* Primièra persona del plural al condicional de repetir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetiguèt
* Tresena persona del singular al preterit de repetir.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

repetiremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb repetir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetiriatz
* Segonda persona del plural al condicional de repetir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetiriá
* Tresena persona del singular al condicional de repetir.
# Occitan
### Etimologia

Del latin repetĕre.

### Prononciacion

/repeˈti/, /repeˈti/
    escotar « repetir »

### Sillabas

re | pe | tir (3)

## Vèrb

repetir
* Tornar dire.
* Far mantas veses.

### Variantas dialectalas

* repetar (lemosin)
* arpetar [arpə'ta] (nòrd vivaroaupenc, Vau d'Ors)

### Traduccions

| alemand: wiederholen $^{(de)}$ anglés: to repeat $^{(en)}$ catalan: repetir $^{(ca)}$ espanhòl: repetir $^{(es)}$ | francés: répéter $^{(fr)}$ italian: ripetere $^{(it)}$ naut sorab: wospjetować $^{(hsb)}$ imperfectiu |

### Conjugason

| Infinitiu | repetir | repetir | repetir | repetir | repetir | repetir |
| Gerondiu | repetissent | repetissent | repetissent | repetissent | repetissent | repetissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | repetit | repetit | repetit | repetits | repetits | repetits |
| femenin | repetida | repetida | repetida | repetidas | repetidas | repetidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | repetissi | repetisses | repetís | repetissèm | repetissètz | repetisson |
| Imperfach | repetissiái | repetissiás | repetissiá | repetissiam | repetissiatz | repetissián |
| Preterit | repetiguèri | repetiguères | repetiguèt | repetiguèrem | repetiguèretz | repetiguèron |
| Futur | repetirai | repetiràs | repetirà | repetirem | repetiretz | repetiràn |
| Condicional | repetiriái | repetiriás | repetiriá | repetiriam | repetiriatz | repetirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | repetisca | repetiscas | repetisca | repetiscam | repetiscatz | repetiscan |
| Imperfach | repetiguèsse | repetiguèsses | repetiguèsse | repetiguèssem | repetiguèssetz | repetiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | repetís ! | — | repetiscam ! | repetissetz ! | — |
| Negatiu | — | repetiscas pas ! | — | repetiscam pas ! | repetiscatz pas ! | — |

### Referéncias

* ↑ Ël pchi prinsë, de Giovanna Jayme. Revirat dins lo parlar de la Vau d'Ors
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetirai
* Primièra persona del singular al futur de repetir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

repetiriái
* Primièra persona del singular al condicional de repetir.
# Grèc
### Etimologia

Del grèc ancian σφήξ.

### Prononciacion

['sfika]

### Sillabas

σφή | κα (2)

## Nom comun

σφήκα femenin, pl. σφήκες

### Traduccions

* vèspa $^{(oc)}$
# Grèc
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de στάχτη ("cendre") e de δοχείο ("recipient, vas").

### Prononciacion

[staxtodoçe'io]?

### Sillabas

σταχ | το | δο | χε | ί | ο (6)

## Nom comun

σταχτοδοχείο neutre, pl. σταχτοδοχεία

### Traduccions

* cendrièr $^{(oc)}$ masculin
# Grèc
### Etimologia

Creat en seguir lo modèl latin, a partir del grèc ancian σύκον « figa ».

### Prononciacion

/siˈko̞ti/, /siˈko̞ti/

## Nom comun

συκώτι neutre, plural : συκώτια
* Fetge.

### Sinonims

* ήπαρ
# Grèc
### Etimologia

Del grèc ancian σύκον ("figa").

### Prononciacion

['siko̞]

### Sillabas

σύ | κο (2)

## Nom comun

σύκο neutre, pl. σύκα

### Traduccions

* figa $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* συκώτι

### Parents

* συκιά
# Grèc
### Etimologia

Del grèc ancian στέφω.

### Prononciacion

['ste̞fo̞]

### Sillabas

στέ | φω (2)

## Vèrb

στέφω

### Traduccions

* coronar $^{(oc)}$

### Derivats

* στεφάνι
# Grèc
### Etimologia

Creat a partir de σύγκρισις ("comparason") amb lo sufix adjectival -ιμος.

### Prononciacion

[siɲ'grisimos]

### Sillabas

συγ | κρί | σι | μος (4)

## Adjectiu

συγκρίσιμος masculin, pl. συγκρίσιμοί

### Traduccions

* comparable $^{(oc)}$
# Grèc
### Etimologia

Bastit a partir de ταξίδι ("viatge") amb lo sufix verbal -εύω.

### Prononciacion

[taksi'ðevo] ?

### Sillabas

τα | ξι | δε | ύω (4)

## Vèrb

ταξιδεύω

### Traduccions

* viatjar $^{(oc)}$
# Grèc
### Etimologia

Del grèc ancian συγκρίνω.

### Prononciacion

[siɲ'grino]

### Sillabas

συγ | κρί | νω (3)

## Vèrb

συγκρίνω

### Traduccions

* comparar $^{(oc)}$

### Derivats

* συγκριτικός
# Grèc
### Etimologia

Creat a partir de συγκριτικός ("comparatiu") amb lo sufix adverbial -ά.

### Prononciacion

[siɲgriti'ka]

### Sillabas

συγ | κρι | τι | κά (4)

## Advèrbi

συγκριτικά

### Traduccions

* comparativament $^{(oc)}$
# Grèc
### Etimologia

Del grèc ancian συγκριτικός.

### Prononciacion

[siɲgriti'kos]

### Sillabas

συγ | κρι | τι | κός (4)

## Adjectiu

συγκριτικός masculin, pl. συγκριτικοί

### Traduccions

* comparatiu $^{(oc)}$

### Derivats

* συγκριτικά
# Sicilian
### Etimologia

Del latin toccare.

### Prononciacion

[tukˈkaɾi]
Itàlia (Gela) : escotar « tuccari »

### Sillabas

tuc | ca | ri (3)

## Vèrb

tuccari

### Traduccions

* tocar $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia

Adaptacion d'un mot tupi-guaraní.

### Prononciacion

[tu'kan]

### Sillabas

tu | cán (2)

## Nom comun

tucán masculin, pl. tucanes

### Traduccions

* tocan $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del francic *þûta.

### Prononciacion

/ty'ðɛl/, /ty'ðɛl/

### Sillabas

tu|dèl

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| tudèl | tudèls |
| [ty'ðɛl] | [ty'ðɛls] |
tudèl masculin, (lengadocian)
* Tub o conduita de fèrre, de plomb, de terralha, de matèria plastica, etc, de natura sopla o rigida

### Variantas dialectalas

* tudèu (gascon, provençau)

### Sinonims

* conduita
* canonada
* canèl

### Derivats

* tudelada

### Traduccions

| alemand: Schlauch $^{(de)}$, Rohr $^{(de)}$ anglés: hose $^{(en)}$, tube $^{(en)}$ basc: tutua $^{(eu)}$, dutxulu $^{(eu)}$ catalan: conducte $^{(ca)}$ | espanhòl: tubo $^{(es)}$, manga $^{(es)}$, manguera $^{(es)}$ francés: tuyau $^{(fr)}$ italian: tubo $^{(it)}$ portugués: mangueira $^{(pt)}$, cano $^{(pt)}$ |
# Anglés
## Forma de vèrb

tucked
* Preterit del vèrb to tuck.
* Participi passat del vèrb to tuck.
# Anglés
## Forma de vèrb

tucks
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to tuck.
# Occitan
### Etimologia

Per l'italian zucca « coja » de l'indoeuropèu *tukka

### Prononciacion

    /'tyk/, /'tyk/
    escotar « tuc »

## Nom comun

tuc masculin
* Geo. Suc, cima de montanha.

### Sinonims

* suc

### Parents

* tuca

### Traduccions

* anglés: peak
* catalan: tuc, pic, cim
* francés: sommet
# Occitan
### Etimologia

Per l'italian zucca « coja » de l'indoeuropèu *tukka

### Prononciacion

/'tyko̞/, /'tyko̞/
    escotar « tuca »

## Nom comun

tuca masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| tuca | tucas |
| [ˈtyko̞] | [ˈtyko̞s] |
* Geo. Tuc, som, cima de montanha.
* Fig. Sen || èime.
* Bot. Cucurbita sp.
* (gascon) Duna de sabla.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: tuc $^{(ca)}$[1]; seny $^{(ca)}$[2]; carabassa $^{(ca)}$(3] chèc: danés: espanhòl: esperanto: estonian: finlandés: francés: | ido: indonesian: italian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: suedés: ucraïnian: |
# Catalan
### Etimologia

De l'espanhòl tucán, adaptacion d'un mot tupi-guaraní.

### Prononciacion

[tu'ka]

### Sillabas

tu | cà (2)

## Nom comun

tucà masculin, pl. tucans

### Traduccions

* tocan $^{(oc)}$
# Chiquitano
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/tuˈβaʃjo/, /tuˈβaʃjo/

## Vèrb

tubáxhio
* Mòlre.

### Referéncias

* Pierric Sans, 2010, Éléments de sociolinguistique et de phonologie du bésɨro (chiquitano), Mémoire de Master 2, Sciences Du Langage, Université Lumière Lyon 2.
# Occitan
### Etimologia

De tuba amb lo sufix adjectival -ós.

### Prononciacion

/tyˈβus/, /tyˈβus/

### Sillabas

tu | bós

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | tubós | tuboses |
| Masculin | [tyˈβus] | [tyˈβuzes] |
| Femenin | tubosa | tubosas |
| Femenin | [tyˈβuzo] | [tyˈβuzos] |
tubós masculin
* Qu'es dins la tuba.

### Sinonims

* neblós
* fumarlós
* brumós

### Traduccions

| anglés: misty $^{(en)}$, hazy $^{(en)}$ catalan: boirós $^{(ca)}$, bromós $^{(ca)}$ | francés: brumeux $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del gallés *uolammo-.

### Prononciacion

/buˈlan/, /buˈlan/ (lengadocian), /vuˈlãⁿ/, /vuˈlãⁿ/ (lemosin)
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « volam »

### Sillabas

vo | lam (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| volam | volams |
| [buˈlan] | [buˈlans] |
volam masculin
* Agr. Aisina de forma corba utilizada per talhar l'èrba o segar lo blat, lo segal.

### Sinonims

* faucilha
* fauç

### Variantas dialectalas

* hauç (gascon)

### Traduccions

| alemand: Sichel $^{(de)}$ femenin anglés: sickle $^{(en)}$ catalan: falç $^{(ca)}$ femenin | francés: faucille $^{(fr)}$ femenin naut sorab: serp $^{(hsb)}$ masculin ucraïnian: серп $^{(uk)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

    De volar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /buˈlaðo̞/, /buˈlaðo̞/
    provençau /vuˈladə/, /vuˈladə/

### Sillabas

vo|la|da

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| volada | voladas |
| [buˈlaðo̞] | [buˈlaðo̞s] |
volada femenin
* Accion de volar, en parlant dels aucèls e autres animals o de las aeronaus.
* (Nom collectiu, per extension) Tropelada d’aucèls que volan ensemble.
* Tièra de patacs per castigar.

### Sinonims

| Accion de volar envòl vòl Ensemble d’aucèls volant tropelada Ensemble d’avions volant esquadrilha | Tièra de patacs per castigar alispada esquinada rosta tabasada tanada trucassada |

### Derivats

* envolada

#### Locucions derivadas

* prene volada
* prene la volada

### Traduccions

| alemand: Flug $^{(de)}$ anglés: flight $^{(en)}$ basc: catalan: volada $^{(ca)}$ | espanhòl: vuelo $^{(es)}$, volada $^{(es)}$ francés: vol $^{(fr)}$, volée $^{(fr)}$ italian: volo $^{(it)}$, volata $^{(it)}$ portugués: voo $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

volada
* participi passat al femenin singular de volar

# Catalan
### Etimologia

    De volar

### Prononciacion

    Oriental: central /buˈɫaðə/, /buˈɫaðə/, balear /voˈɫaðə/, /voˈɫaðə/, /vuˈɫaðə/, /vuˈɫaðə/
    Occidental: nord-occidental /boˈɫaða/, /boˈɫaða/, valencian /voˈɫaða/, /voˈɫaða/, /boˈɫaða/, /boˈɫaða/

### Sillabas

vo|la|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| volada | volades |
volada femenin
* volada $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

volada
* participi passat al femenin singular de volar

# Espanhòl
### Etimologia

    De volar

### Prononciacion

    /boˈlaða/, /boˈlaða/

### Sillabas

vo|la|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| volada | voladas |
| [boˈlaða] | [boˈlaðas] |
volada femenin
* Vòl a corta distància

## Forma d'adjectiu

volada
* participi passat al femenin singular de volar
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[bula'ʎo]

### Sillabas

vo | la | lha (3)

## Nom comun

volalha femenin
* Tota mena d'aucèl de bassa-cort.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: poultry $^{(en)}$
* catalan: aviram $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: volaille $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/βu'lans/, /βu'lans/

## Forma d'adjectiu

volants
* Masculin plural de volant.

## Forma de nom comun

volants masculin
* Plural de volant.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central [buˈɫans], balear [voˈɫants], [vuˈɫans]
    Occidental: nord-occidental [boˈɫans], valencià [voˈɫants], [boˈɫans]

## Forma d'adjectiu

volants
* Masculin plural de volant.

## Forma de nom comun

volant masculin
* Plural de volant.

# Francés
### Prononciacion

França (Alsàcia) : escotar « volants »

### Prononciacion

/vɔ.lɑ̃/, /vɔ.lɑ̃/

## Forma d'adjectiu

volants
* Masculin plural de volant.

## Forma de nom comun

volants masculin
* Plural de volant.
# Volapük
### Etimologia

Nom compausat, bastit a partir de vol ("mond") e de pük ("lenga").

### Prononciacion

[vola'pyk]

### Sillabas

vo | la | pük (3)

## Nom comun

volapük, pl. volapüks

### Traduccions

* volapük $^{(oc)}$ masculin, lenga $^{(oc)}$ mondiala femenin

### Derivats

* pük
# Catalan
### Etimologia

A partir de volar.

### Prononciacion

[bɔɫ]
Espanha (Barcelona) : escotar « vol »

### Sillabas

vol (1)

## Nom comun

vol masculin

### Traduccions

* vòl $^{(oc)}$

### Derivats

* volar

# Volapük
### Etimologia

Creat a partir de l'anglés world ("mond").

### Prononciacion

['vol]

### Sillabas

vol (1)

## Nom comun

vol, pl. vols

### Traduccions

* mond $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* volapük
# Occitan
### Prononciacion

/buˈlans/, /buˈlans/

## Forma de nom comun

volams masculin
* Plural de volam.
# Occitan
### Prononciacion

/βu'lanto̞/, /βu'lanto̞/

## Forma d'adjectiu

volanta
* Femenin singular de volant.

# Catalan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

volanta
* Femenin singular de volant.
# Occitan
### Etimologia

    Participi present de volar.

### Prononciacion

/βu'lan/, /βu'lan/ França (Bearn) : escotar « volant »

### Sillabas

vo|lant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | volant | volants |
| Masculin | [βu'lan] | [βu'lans] |
| Femenin | volanta | volantas |
| Femenin | [βu'lanto̞] | [βu'lanto̞s] |
volant
* Que ten la facultat de volar, de s´envolar.
* Qu´es pas fixe, que se plaça e se desplaça ont se vòl.
** Fuèlha volanta se dit d’una fuèlha d’escritura o d’estamperiá qu'es pas ligada a una autra.
* Qu´es fixe, mas qu'es pas pausat dirèctament sul sol.
** Escalièr volant.

### Sinonims

* volaire
* voladís

### Traduccions

| alemand: fliegende $^{(de)}$ anglés: flying $^{(en)}$ catalan: volant $^{(ca)}$ basc: bolantea $^{(eu)}$ galician: voante $^{(gl)}$ | espanhòl: volante $^{(es)}$ francés: volant $^{(fr)}$ italian: volante $^{(it)}$ portugués: volante $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| volant | volants |
| [βu'lan] | [βu'lans] |
volant masculin
* (automobila) Organ en forma de ròda amb que se dona lo cap a un veïcul automobil.
* (badminton) Tròç de siure, de fusta, d´òs, ... cobèrt de cuèr e empennat que pòsca un temps se sosténer en l´aire après que foguèt lançat amb una raqueta.
* Mòla viraire d'un molin.
* (mecanica) (elipsi) Volant d’inercia.
* (per extension) (economia) Sèrva destinada a amortir las variacions subtas o imprevistas.
* Garnitura aponduta a de vestits de femna, de cortina, etc.

### Sinonims

    Jòc
* volador (lengadocian)
* volader (gascon)
* plumalh
    Rauba, teissut
* bendatge
* dorna (gascon)

## Forma de vèrb

volant
* Partici present de volar.

# Catalan
### Etimologia

    Participi present de volar.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « volant »

### Prononciacion

    Oriental: central [buˈɫan], balear [voˈɫant], [vuˈɫan]
    Occidental: nord-occidental [boˈɫan], valencià [voˈɫant], [boˈɫan]

### Sillabas

vo|lant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | volant | volants |
| Femenin | volanta | volantes |
volant
* Volant.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| volant | volants |
volant masculin
* Volant.

## Forma de vèrb

volant
* Participi present de volar.

# Francés
### Etimologia

    Participi present de voler.

### Prononciacion

França (Lion) : escotar « volant »

### Prononciacion

/vɔ.lɑ̃/, /vɔ.lɑ̃/

### Sillabas

vo|lant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | volant | volants |
| [vɔ.lɑ̃] ||
| Femenin | volante | volantes |
| [vɔ.lɑ̃t] ||
volant
* Volant.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| volant | volants |
| [vɔ.lɑ̃] ||
volant masculin
* Volant.

## Forma de vèrb

volant
* Participi present de voler.
# Occitan
### Prononciacion

/βu'lanto̞s/, /βu'lanto̞s/

## Forma d'adjectiu

volantas
* Femenin plural de volant.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

zmjerzkach
* Locatiu plural de zmjerzk.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

zmjerzki
* Nominatiu-acusatiu plural de zmjerzk.
# Chèc
### Etimologia

D'un protoeslau ipotetic *zolto. Parent del polonés złoto, del belarús золата, del bulgar злато, del ucraïnian e del rus золото.

### Prononciacion

['zlato̞]

### Sillabas

zla | to (2)

## Nom comun

zlato neutre, pl. zlata

### Traduccions

* aur $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* zlatohlávek
* zlatokop
* zlatnictví
* zlatník
* zlaťák
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | zmjerzk | zmjerzki | zmjerzkaj |
| Genitiu | zmjerzka | zmjerzkow | zmjerzkow |
| Datiu | zmjerzkej | zmjerzkam | zmjerzkomaj |
| Acusatiu | zmjerzk | zmjerzki | zmjerzkaj |
| Instrumental | zmjerzkom | zmjerzkami | zmjerzkomaj |
| Locatiu | zmjerzku | zmjerzkach | zmjerzkomaj |
| Vocatiu | zmjerzko | | |
zmjerzk masculin
* Tòr.

### Mots aparentats

* zmjerznyć
* zmjerzlina

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
* Soblex - hornjoserbsko-němski słownik
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

zmjerzka
* Genitiu singular de zmjerzk.
# Chèc
### Etimologia

Bastit a partir del nom zlato ("aur") amb lo sufix adjectival -ý.

### Prononciacion

['zlati:]

### Sillabas

zla | tý (2)

## Adjectiu

zlatý masculin, pl. zlatí

### Traduccions

* daurat $^{(oc)}$