OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Volapük
### Etimologia

Creat a partir del francés laver ("lavar") amb lo sufix verbal -ön.

### Prononciacion

[la'vøn]

### Sillabas

la | vön (2)

## Vèrb

lavön

### Traduccions

* lavar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin laqueus.

### Prononciacion

* /las/, /las/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| laç | laces |
| [las] | [lases] |
laç masculin
* Nos corredor amb que se prend las perdises, las lèbres, etc.
* (figurat) Tenda, engana.
* Correjon sovent ferrat als tèrmes, qu’òm passa dins d'ulhets per quichar un vestiment (corset, cauçadura, garramacha, etc.)

### Parents

* laçar
* laçatge

### Sinonims

trampa
* lac
* leca
* sedon
correjon
* cordèla
* cordilh
* cordon

### Traduccions

| alemand: Schleife $^{(de)}$, Schlinge $^{(de)}$,Fliege $^{(de)}$ anglés: bow $^{(en)}$, knot $^{(en)}$, loop $^{(en)}$, lasso $^{(en)}$, lariat $^{(en)}$, trap $^{(en)}$, snare $^{(en)}$ basc: catalan: llaç $^{(ca)}$, parany $^{(ca)}$ | espanhòl: lazo $^{(es)}$, trampa $^{(es)}$ francés: lacet $^{(fr)}$ italian: laccio $^{(it)}$, trappola $^{(it)}$ portugués: laço $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjaràn
* Tresena persona del plural al futur de manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjariás
* Segonda persona del singular al condicional de manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjariá
* Tresena persona del singular al condicional de manjar.
# Occitan
### Prononciacion

/manˈd͡ʒas/, /manˈd͡ʒas/

## Forma de nom comun

manjars masculin
* Plural de manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjaràs
* Segonda persona del singular al futur de manjar.
# Occitan
## Forma de vèrb

manjas
* Segonda persona del singular al present del vèrb manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjariatz
* Segonda persona del plural al condicional de manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjariái
* Primièra persona del singular al condicional de manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjarà
* Tresena persona del singular al futur de manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

manjarián
* Tresena persona del plural al condicional de manjar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infectèsses
* Segonda persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de infectar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infectèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de infectar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infectèssi
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de infectar.
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del francés infecter o de l'anglés to infect amb lo sufix verbal -i.

### Prononciacion

[in'fekti]
França (Tolosa) : escotar « infekti »

### Sillabas

in | fek | ti (3)

## Vèrb

infekti

### Traduccions

* infectar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/infeˈɾjuɾo/, /infeˈɾjuɾo/
França (Bearn) : escotar « inferiora »

## Forma d'adjectiu

inferiora
* Masculin plural de inferior.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infectèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de infectar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infectèt
* Tresena persona del singular al preterit de infectar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

infecté
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb infectar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin inferior.

### Prononciacion

/infeˈɾju/, /infeˈɾju/
França (Bearn) : escotar « inferior »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | inferior | inferiors |
| Masculin | [infeˈɾju] | [infeˈɾjus] |
| Femenin | inferiora | inferioras |
| Femenin | [infeˈɾjuɾo] | [infeˈɾjuɾos] |
inferior masculin
* Qu'es situat en dejós, dins l'espaci o en qualitat.

### Derivats

* inferiorament

### Derivats

* inferiorizar

### Mots aparentats

* inferioritat

### Antonims

* superior

### Traduccions

| alemand: unterer $^{(de)}$ anglés: inferior $^{(en)}$ | catalan: inferior $^{(ca)}$ francés: inférieur $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/infeˈɾjuɾos/, /infeˈɾjuɾos/

## Forma d'adjectiu

inferioras
* Femenin plural de inferior.
# Occitan
### Etimologia

De luna e plen.

### Prononciacion

    lengadocian /ˌlyno̞ ˈpleno̞/, /ˌlyno̞ ˈpleno̞/
    provençau /ˌlynə ˈplenə/, /ˌlynə ˈplenə/

### Sillabas

lu|na|ple|na

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luna novèla | lunas novèlas |
| [ˌlyno̞ nuˈβɛlo̞] | [ˌlyno̞s nuˈβɛlo̞s] |
luna novèla (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* Ast. Fasa lunara que lo disc lunar paréis en son plen, essent alara enlusit en son entièr pel solelh.

### Variantas dialectalas

* lua plea, lua au plea (gascon)

### Sinonims

* luna en sa plenor
* luna vielha
* tresluc

### Antonims

* luna novèla

### Traduccions

| alemand: Vollmond $^{(de)}$ anglés: full moon $^{(en)}$ catalan: lluna plena $^{(ca)}$ chèc: úplněk $^{(cs)}$ espanhòl: luna llena $^{(es)}$ francés: pleine lune $^{(fr)}$, panséléne $^{(fr)}$ | italian: plenilunio $^{(it)}$, luna piena $^{(it)}$ portugués: plenilunio $^{(pt)}$, lua cheia $^{(pt)}$ romanés: lună plină $^{(ro)}$ naut sorab: połny měsačk $^{(hsb)}$ sicilian: luna china $^{(scn)}$ |
# Francés
### Etimologia

Del latin lunaris.

### Prononciacion

/ly.nɛʁ/, /ly.nɛʁ/
França (Nancí) : escotar « lunaire »

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| lunaire | lunaires |
| [lyˈnɛʁ] | [ly.nɛʁ] |
lunaire masculin e femenin
* Lunar (m), lunara (f).

### Mots aparentats

* alunir
* alunissage
* lunaison
* lune
# Meglenoromanés
### Etimologia

De lună, del latin *abellona (nux). Parent del romanés alun e de l'aromanés alunu.

### Prononciacion

/lun/, /lun/

## Nom comun

lun masculin
* Avelanièr.

### Mots aparentats

* lună

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Occitan
### Etimologia

De luna e novèl.

### Prononciacion

    lengadocian /ˌlyno̞ nuˈβɛlo̞/, /ˌlyno̞ nuˈβɛlo̞/
    provençau /ˌlynə nuˈvɛlə/, /ˌlynə nuˈvɛlə/

### Sillabas

lu|na|no|vè|la

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luna novèla | lunas novèlas |
| [ˌlyno̞ nuˈβɛlo̞] | [ˌlyno̞s nuˈβɛlo̞s] |
luna novèla (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* Ast. Fasa lunara que la luna paréis pas, son disc essent pas enlusit pel solelh.

### Variantas dialectalas

* lua nava, lua tenhèra (gascon)

### Antonims

* luna plena
* luna vielha

### Traduccions

| alemand: Neumond $^{(de)}$ anglés: new moon $^{(en)}$ basc: ilberria $^{(eu)}$ catalan: noviluni $^{(ca)}$, lluna nova $^{(ca)}$ | espanhòl: luna nueva $^{(es)}$, novilunio $^{(es)}$ francés: nouvelle lune $^{(fr)}$ italian: novilunio $^{(it)}$ portugués: lua nova $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin luna.

### Prononciacion

    lengadocian /ˈlyno̞/, /ˈlyno̞/
    escotar « luna »
    provençau /ˈlynə/, /ˈlynə/

### Sillabas

lu|na

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luna | lunas |
| [ˈlyno̞] | [ˈlyno̞] |
luna femenin
* Ast. Planeta pus pròcha de la Tèrra e que n'es lo solet satellit natural.

### Variantas dialectalas

* lua (gascon)

### Derivats

| alunar estralunat lunacion lunada lunar lunard lunaire lunason | lunat lunatenc lunatic lunatièr lunetas mièjaluna pescaluna |

### Locucions

| al clar de la luna colhon de la luna creissent de luna, còrna de luna far luna luna de mèl / luna de mèu luna en sa plenor | luna novèla luna plena luna rossa luna vielha quarton de luna |

### Traduccions

| albanés: hëna $^{(sq)}$ alemand: Mond $^{(de)}$ masculin anglés: moon $^{(en)}$ arrernte de l'èst: tnyentye $^{(aer)}$ arrernte de l'oèst: taye $^{(are)}$ azèri: ay $^{(az)}$ basc: ilargi $^{(eu)}$ breton: loar $^{(br)}$ bulgar: луна $^{(bg)}$ catalan: lluna $^{(ca)}$ femenin chèc: měsíc $^{(cs)}$ corean: 달 $^{(ko)}$ espanhòl: luna $^{(es)}$ femenin esperanto: luno $^{(eo)}$ estonian: kuu $^{(et)}$ francés: lune $^{(fr)}$ femenin grèc: σελήνη $^{(el)}$ | ido: luno $^{(io)}$ islandés: tungl $^{(is)}$ neutre, máni $^{(is)}$ masculin italian: luna $^{(it)}$ femenin japonés: 月 $^{(ja)}$ (つき, tsuki) lituanian: mėnulis $^{(lt)}$ naut sorab: měsačk $^{(hsb)}$ masculin neerlandés: maan $^{(nl)}$ ongrés: hold $^{(hu)}$ polonés: księżyc $^{(pl)}$ portugués: lua $^{(pt)}$ femenin romanés: lună $^{(pt)}$ femenin rus: луна $^{(ru)}$ sicilian: luna $^{(scn)}$ femenin suedés: måne $^{(sv)}$ comun turc: ay $^{(tr)}$ ucraïnian: місяць $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    (agricultura) De luna e rossir (fregir)
    (astronomia) De luna e ros (rossèl).

### Prononciacion

    lengadocian /ˌlyno̞ ˈɾuso̞/, /ˌlyno̞ ˈɾuso̞/
    provençau /ˌlynə ˈʀusə/, /ˌlynə ˈʀusə/

### Sillabas

lu|na|ros|sa

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luna rossa | lunas rossa |
| [ˌlyno̞ ˈɾuso̞] | [ˌlyno̞s ˈɾuso̞s] |
luna rossa (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* (agricultura) Nom donat a la lunason que seguís Pascas (quand fa luna a aquel periòde de l'an i a rics que rossiscan de frejor los brots).
* (astronomia) Fenomèn optic de treslutz que se realiza pendent los eclipsis de luna o quand la luna pareis bas sus l'orizont.

### Variantas dialectalas

* lua rossa

### Sinonims

astronomia
* luna de sangre

### Traduccions
# Italian
### Etimologia

    (astronomia) De luna e ros (rossèl).

### Sillabas

lu|na|ros|sa

## Locucion nominala

Declinason :
| Singular | Plural |
| luna rossa | lune rosse |
luna rossa femenin
* (astronomia) luna rossa $^{(oc)}$
# Gurdjar
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

lumok
* Front (anatomia).

### Referéncias

* Peter Sutton, 1973, Gugu-Badhun and its neighbours, tèsa, Macquarie University.
# Esperanto
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de lumo ("lutz; lum") e de turo ("torre"), en seguir lo calc de l'alemand Leuchtturm.

### Prononciacion

[lum'turo]
França (Tolosa) : escotar « lumturo »

### Sillabas

lum | tu | ro (3)

## Nom comun

lumturo, pl. lumturoj

### Traduccions

* far $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

De luna e vielh.

### Prononciacion

    lengadocian /ˌlyno̞ ˈβjeʎo̞/, /ˌlyno̞ ˈβjeʎo̞/
    provençau /ˌlynə ˈvjejə/, /ˌlynə ˈvjejə/

### Sillabas

lu|na|vie|lha

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luna vielha | lunas vielhas |
| [ˌlyno̞ ˈβjeʎo̞] | [ˌlyno̞s ˈbjeʎo̞s] |
luna vielha (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* Ast. Fasa lunara que lo disc lunar paréis en son plen, essent alara enlusit en son entièr pel solelh.

### Variantas dialectalas

* lua vielha

### Sinonims

* luna en sa plenor
* luna novèla
* tresluc

### Antonims

* luna novèla

### Traduccions

| alemand: Vollmond $^{(de)}$ anglés: full moon $^{(en)}$ catalan: lluna plena $^{(ca)}$ chèc: úplněk $^{(cs)}$ espanhòl: luna llena $^{(es)}$ francés: pleine lune $^{(fr)}$, panséléne $^{(fr)}$ | italian: plenilunio $^{(it)}$, luna piena $^{(it)}$ portugués: plenilunio $^{(pt)}$, lua cheia $^{(pt)}$ romanés: lună plină $^{(ro)}$ naut sorab: połny měsačk $^{(hsb)}$ sicilian: luna china $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin lunatio

### Prononciacion

    /lynaˈsju/, /lynaˈsju/

### Sillabas

lu|na|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| lunacion | lunacions |
| [lynaˈsju] | [lynaˈsjus] |
lunacion (lengadocian) , femenin
* Periòde de temps que se debana dempuèi la luna novèla fins a luna novèla seguenta.

### Sinonims

* lunason
* lunada (gascon)
* mes lunar / mesada lunara

### Parents

| alunar estralunat luna lunada lunar lunard lunaire lunason | lunat lunatenc lunatic lunatièr lunetas mièjaluna pescaluna |

### Traduccions

| alemand: Mondumlauf $^{(de)}$ anglés: lunar month $^{(en)}$ basc: catalan: llunació $^{(ca)}$ | espanhòl: lunación $^{(es)}$ francés: lunaison $^{(fr)}$ italian: lunazione $^{(it)}$ portugués: lunação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /inupeˈɾanto̞s/, /inupeˈɾanto̞s/
    provençau /inupeˈʀãⁿtə/, /inupeˈʀãⁿtə/

## Forma d'adjectiu

inoperantas
* femenin plural de inoperant.
# Wichí
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

inot
* Aiga.

### Referéncias

* Verónica Nercesian, 2014, Manual teórico-práctico de gramática wichí, vol. 1, Formosa, Universidad Nacional de Formosa, Facultad de Humanidades, Instituto de Investigaciones Linguisticas.
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval inquantum

### Prononciacion

/in'kant/, /in'kant/

### Sillabas

in | quant (2)

## Nom comun

inquant masculin
* Venda publica a la persona que ne donarà mai
* Airal que i se fa aquela venda publica.

### Derivats

* inquantar

### Variantas dialectalas

* encan
* enquant

### Traduccions

| anglés : bid $^{(en)}$, auction $^{(en)}$ catalan : subhasta $^{(ca)}$ espanhòl : subasta $^{(es)}$ | finlandés : tarjous $^{(fi)}$ francés : enchère $^{(fr)}$* sami del nòrd : Modèl:tradse, bidjet $^{(se)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /inupeˈɾanto̞/, /inupeˈɾanto̞/
    provençau /inupeˈʀãⁿtə/, /inupeˈʀãⁿtə/

## Forma d'adjectiu

inoperanta
* femenin singular de inoperant.
# Occitan
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

inor masculin
* Persona del pòble inor.
* Lenga gorague del grup etiosemitic de la familha semitica, parlada en Etiopia.

### Traduccions

| anglés: Inor $^{(en)}$, Ennemor $^{(en)}$ | francés: Inor $^{(fr)}$ (persona) masculin, inor $^{(fr)}$ (lengua) masculin |

## Adjectiu

inor
* Relatiu als membres del pòble inor.
* Relatiu a la lenga inor.

### Traduccions

| anglés: Inor $^{(en)}$, Ennemor $^{(en)}$ | francés: inor $^{(fr)}$ |

### Vejatz tanben

* Mots en inor dins lo Wikiccionari
* inor sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

    De oxidable amb lo prefix «in-».

### Prononciacion

    lengadocian /inut͡siˈðaple/, /inut͡siˈðaple/, /inut͡siˈðaβle/, /inut͡siˈðaβle/
    gascon /inuksiˈðaβle/, /inuksiˈðaβle/
    provençau /inuksiˈdable/, /inuksiˈdable/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | inoxidable | inoxidables |
| Masculin | [inut͡siˈðaβle] | [inut͡siˈðaβles] |
| Femenin | inoxidabla | inoxidablas |
| Femenin | [inut͡siˈðaβlo̞] | [inut͡siˈðaβlo̞s] |
inoxidable
* (quimia) Qu’es pas subjècte a s’oxidar.
* (figurat) Que ne se daissa pas aténher per l'adversitat o per la vielhor, qu'es al dessús de las espròvas.

### Locucions

* acièr inoxidable

### Traduccions

| alemand: rostfrei $^{(de)}$ anglés: rustless $^{(en)}$, stainless $^{(en)}$ basc: catalan: inoxidable $^{(ca)}$ | espanhòl: inoxidable $^{(es)}$ francés: inoxydable $^{(fr)}$ italian: inossidabile $^{(it)}$ portugués: inoxidável $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De oxidable amb lo prefix «in-».

### Prononciacion

    /inuksiˈðabblə/, /inuksiˈðabblə/

## Adjectiu

inoxidable masculin o femenin, (plurals: inoxidables)
* inoxidable $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De oxidable amb lo prefix «in-».

### Prononciacion

    /inoksiˈðaβle/, /inoksiˈðaβle/

## Adjectiu

inoxidable masculin o femenin, (plurals: inoxidables)
* inoxidable $^{(oc)}$
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inqina | amanqina |
inqina classa 5
* Bata.
* Pè d'un animal.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /inupeˈɾants/, /inupeˈɾants/
    provençau /inupeˈʀãⁿ/, /inupeˈʀãⁿ/

## Forma d'adjectiu

inoperants
* plural de inoperant

# Catalan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

inoperants
* plural de inoperant
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval inquantum

### Prononciacion

/inkanˈta/, /inkanˈta/

### Sillabas

in | quan | tar (2)

## Vèrb

inquantar
* vendre a l’inquant
* publicar, anónciar en public

### Derivats

* inquant

### Conjugason

| Infinitiu | inquantar | inquantar | inquantar | inquantar | inquantar | inquantar |
| Gerondiu | inquantant | inquantant | inquantant | inquantant | inquantant | inquantant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | inquantat | inquantat | inquantat | inquantats | inquantats | inquantats |
| femenin | inquantada | inquantada | inquantada | inquantadas | inquantadas | inquantadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | inquanti inquante | inquantas | inquanta | inquantam | inquantatz | inquantan |
| Imperfach | inquantavi | inquantavas | inquantava | inquantàvem | inquantàvetz | inquantavan |
| Preterit | inquantèri | inquantères | inquantèt | inquantèrem | inquantèretz | inquantèron |
| Futur | inquantarai | inquantaràs | inquantarà | inquantarem | inquantaretz | inquantaràn |
| Condicional | inquantariái | inquantariás | inquantariá | inquantariam | inquantariatz | inquantarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | inquante | inquantes | inquante | inquantem | inquantetz | inquanten |
| Imperfach | inquantèssi | inquantèsses | inquantès inquantèsse | inquantèssem | inquantèssetz | inquantèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | inquanta ! | — | inquantem ! | inquantatz ! | — |
| Negatiu | — | inquantes pas ! | — | inquantem pas ! | inquantetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    Del latin inopinatus, de in- (préfix privatiu) e opinari (« opinar, pensar »).

### Prononciacion

    /inupiˈnat/, /inupiˈnat/
    escotar « inopinat »

### Sillabas

i|no|pi|nat

## Adjectiu

inopinat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | inopinat | inopinats |
| Masculin | [inupiˈnat] | [inupiˈnats] |
| Femenin | inopinada | inopinadas |
| Femenin | [inupiˈnaðo̞] | [inupiˈnaðo̞s] |
* Qu'es imprevist, qu'òm pensava pas que se debanariá, qu'òm esperava pas.

### Derivats

* inopinadament

### Traduccions

| alemand: unerwartet $^{(de)}$, unvermutet $^{(de)}$ anglés: unexpected $^{(en)}$ basc: catalan: inopinat $^{(ca)}$ | espanhòl: inopinado $^{(es)}$ francés: inopiné $^{(fr)}$ italian: inopinato $^{(it)}$ portugués: inopinado $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin inopinatus, de in- (préfix privatiu) e opinari (« opinar, pensar »).

### Prononciacion

    /inupiˈnat/, /inupiˈnat/

### Sillabas

i|no|pi|nat

## Adjectiu

inopinat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inopinat | inopinats |
| Femenin | inopinada | inopinades |
* inopinat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈmuɾos/, /ˈmuɾos/

## Forma de nom comun

moras femenin (gascon)
* Plurau de mora.

# Espanhòl
### Prononciacion

/ˈmoɾas/, /ˈmoɾas/

## Forma de nom comun

moras femenin
* Plural de mora.
# Italian
## Forma de vèrb

moralizzavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb moralizzare.
# Italian
## Forma de vèrb

moralizzavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb moralizzare.
# Occitan
### Prononciacion

/muˈɾals/, /muˈɾals/

## Forma d'adjectiu

morals (lengadocian)
* Masculin plural de moral.

## Forma de nom comun

moral masculin (lengadocian)
* Plural de moral.

# Anglés
### Prononciacion

/ˈmɒɹ.əlz/, /ˈmɒɹ.əlz/ o /ˈmɔːɹ.əlz/, /ˈmɔːɹ.əlz/

## Nom comun

morals (pl.)

### Traduccions

* Costumas.

## Forma de nom comun

morals
* Plural de moral.

# Catalan
## Forma d'adjectiu

morals masculin o femenin
* Masculin plural de moral
* Fememin plural de moral.

## Nom comun

moral femenin
* Plural de moral
# Occitan
### Etimologia

De moralizar amb «-acion».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /muɾalizaˈsju/, /muɾalizaˈsju/
    provençau /muʀalizaˈsjũⁿ/, /muʀalizaˈsjũⁿ/

### Sillabas

mo|ra|li|za|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| moralizacion | moralizacions |
| [muɾalizaˈsju] | [muɾalizaˈsjus] |
moralizacion
* Accion de moralizar, de far venir moral, de donar de principis morals

### Parents

* moralizar

### Antonims

* desmoralizacion

### Traduccions

| alemand: Moralisierung $^{(de)}$ anglés: moralization $^{(en)}$, moralisation $^{(en)}$ basc: catalan: moralització $^{(ca)}$ | espanhòl: moralización $^{(es)}$ francés: moralisation $^{(fr)}$ italian: moralizzazione $^{(it)}$ portugués: moralização $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin morbidus « malaut, malautís », de morbus (« malautiá », « desòrdre fisic », « malaise general »).

### Prononciacion

    /muɾˈβit/, /muɾˈβit/

### Sillabas

mor|bid

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | morbid | morbids |
| Masculin | [muɾˈβit] | [muɾˈβits] |
| Femenin | morbida | morbidas |
| Femenin | [muɾˈβiðo̞] | [muɾˈβiðo̞s] |
morbid
* Relatiu a la malautiá.
* Qu’es malsan o pervèrs.

### Variantas

* morbide

### Sinonims

* morbós
* patologic

### Derivats

* morbidament
* morbiditat

### Traduccions

| alemand: morbid $^{(de)}$, morbide $^{(de)}$, krankhaft $^{(de)}$, kränklich $^{(de)}$ anglés: morbid $^{(en)}$ basc: catalan: morbós $^{(ca)}$, mòrbid $^{(ca)}$ (passar d'us.) | espanhòl: morboso $^{(es)}$ francés: morbide $^{(fr)}$ italian: morboso $^{(it)}$ portugués: morboso $^{(pt)}$, mórbido $^{(pt)}$, morbígeno $^{(pt)}$ |

# Alemand
### Etimologia

    Del latin morbidus « malaut, malautís », de morbus (« malautiá », « desòrdre fisic », « malaise general »).

### Prononciacion

    /mɔʁˈbiːt/, /mɔʁˈbiːt/

### Sillabas

mor|bid

## Adjectiu

morbid
* morbid $^{(oc)}$

# Anglés
### Etimologia

    Del latin morbidus « malaut, malautís », de morbus (« malautiá », « desòrdre fisic », « malaise general »).

### Prononciacion

RU: /ˈmɔːbɪd/, /ˈmɔːbɪd/, EUA /ˈmɔɹbɪd/, /ˈmɔɹbɪd/

### Sillabas

mor|bid

## Adjectiu

morbid
* morbid $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin morbidus « malaut, malautís », de morbus (« malautiá », « desòrdre fisic », « malaise general »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /muɾˈβiðe/, /muɾˈβiðe/
    provençau /muʀˈbide/, /muʀˈbide/

### Sillabas

mor|bi|de

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | morbide | morbides |
| Masculin | [muɾˈβiðe] | [muɾˈβiðes] |
| Femenin | morbida | morbidas |
| Femenin | [muɾˈβiðo̞] | [muɾˈβiðo̞s] |
morbide
* Relatiu a la malautiá.
* Qu’es malsan o pervèrs.

### Variantas

* morbid

### Sinonims

* morbós
* patologic

### Derivats

* morbidament
* morbiditat

### Traduccions

| alemand: morbid $^{(de)}$, morbide $^{(de)}$, krankhaft $^{(de)}$, kränklich $^{(de)}$ anglés: morbid $^{(en)}$ basc: catalan: morbós $^{(ca)}$, mòrbid $^{(ca)}$ (passar d'us.) | espanhòl: morboso $^{(es)}$ francés: morbide $^{(fr)}$ italian: morboso $^{(it)}$ portugués: morboso $^{(pt)}$, mórbido $^{(pt)}$, morbígeno $^{(pt)}$ |

# Alemand
### Etimologia

    Del latin morbidus « malaut, malautís », de morbus (« malautiá », « desòrdre fisic », « malaise general »).

### Prononciacion

    /mɔʁˈbiːdə/, /mɔʁˈbiːdə/

### Sillabas

mor|bi|de

## Adjectiu

morbide
* morbide $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin morbidus « malaut, malautís », de morbus (« malautiá », « desòrdre fisic », « malaise general »).

### Prononciacion

    /mɔʁbid/, /mɔʁbid/

### Sillabas

mor|bide

## Adjectiu

morbide masculin o femenin, (plurals: morbides)
* morbide $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

Del latin medieval morbilli, diminutiu plural de morbus.

### Prononciacion

[mor'billo]

### Sillabas

mor | bil | lo (3)

## Nom comun

morbillo masculin, pl. morbilli

### Traduccions

* sarrampiu $^{(oc)}$, senepiu $^{(oc)}$