OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

drjewu
* Datiu singular de drjewo.
# Occitan
### Etimologia

De dròga.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dɾuˈɣat/, /dɾuˈɣat/
    provençau /dʀuˈgat/, /dʀuˈgat/

### Sillabas

dro|ga|da

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| drogada | drogadas |
| [dɾuˈɣaðo̞] | [dɾuˈɣaðo̞s] |
drogada femenin, (masculin: drogat)
* La que se dròga
* La que patís d’una dependéncia quicòm.

### Sinonims

* toxicomana

### Traduccions

| alemand: Junkie $^{(de)}$, Drogenabhängigerin $^{(de)}$, Süchtigerin $^{(de)}$ anglés: drug addict $^{(en)}$, junkie $^{(en)}$ basc: catalan: drogoaddicta $^{(ca)}$, toxicòmana $^{(ca)}$ | espanhòl: drogadicta $^{(es)}$, drogata $^{(es)}$ francés: droguée $^{(fr)}$ italian: drogata $^{(it)}$, tossico $^{(it)}$, fatta $^{(it)}$ portugués: drogada $^{(pt)}$, toxicodependenta $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

drogada
* femenin singular de drogat.

## Forma de vèrb

drogada
* Participi passat al femenin singular de drogar

# Catalan
### Sillabas

dro|gat

## Forma d'adjectiu

drogada
* femenin singular de drogat.

## Forma de vèrb

drogada
* Participi passat al femenin singular de drogar

# Espanhòl
### Etimologia

De droga.

### Prononciacion

    /dɾoˈɣada/, /dɾoˈɣada/

### Sillabas

dro|ga|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| drogada | drogadas |
drogada femenin
* Presa de dròga.

## Forma d'adjectiu

drogada
* femenin singular de drogado.

## Forma de vèrb

drogada
* Participi passat al femenin singular de drogar

# Portugués
### Etimologia

De droga.

### Prononciacion

    Portugal /dɾuˈgadɐ/, /dɾuˈgadɐ/
    Brasil /dɾoˈgadɐ/, /dɾoˈgadɐ/, /dɾoˈgadə/, /dɾoˈgadə/

### Sillabas

dro|ga|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| drogada | drogadas |
drogada femenin, (masculin: drogado)
* drogada $^{(oc)}$.

## Forma d'adjectiu

drogada
* femenin singular de drogado.

## Forma de vèrb

drogada
* Participi passat al femenin singular de drogar
# Occitan
### Etimologia

Del neerlandés droog (« sec »), o de l'italian droga (« dragèa ») (benlèu del latin derogare, (seg.P. Guiraud).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dɾuˈɣa/, /dɾuˈɣa/
    escotar « drogar »
    provençau /dʀuˈga/, /dʀuˈga/

### Sillabas

drò|ga

## Vèrb

drogar
* Tractar amb de drògas
* (En particular) Donar una substéncia qu'agís sus la ment (psicotròp) o sul còrs.
* (Par extension) Agir sus la ment, modificar, exacerbar o alterar la percepcion de la realitat.
* (Figurat) Abrutir, far dependent.
* (Pronominal) Consomar una dròga, aver l’abitud de'n consomar, èsser dependent d’un dròga.

### Traduccions

| alemand: droge $^{(de)}$ anglés: to drug $^{(en)}$ arabi: يخدر $^{(ar)}$ catalan: drogar $^{(ca)}$ chinés: chèc: espanhòl: drogar $^{(es)}$ | francés: droguer $^{(fr)}$ grèc: italian: neerlandés: portugués: rus: |
# Bas sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

drjewo neutre
* Fusta (matèria).

### Referéncias

* Manfred Starosta, Erwin Hannusch, Hauke Bartels, Deutsch-Niedersorbisches Wörterbuch.

# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | drjewo | drjewa | drjewje |
| Genitiu | drjewa | drjewow | drjewow |
| Datiu | drjewu | drjewam | drjewomaj |
| Acusatiu | drjewo | drjewa | drjewje |
| Instrumental | drjewom | drjewami | drjewomaj |
| Locatiu | drjewje | drjewach | drjewomaj |
drjewo neutre
* Fusta (matèria).

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

drjewom
* Instrumental singular de drjewo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

drjewomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de drjewo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

drjewow
* Genitiu plural de drjewo.
* Genitiu dual de drjewo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

drjewam
* Datiu plural de drjewo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

drjewami
* Instrumental plural de drjewo.
# Occitan
### Etimologia

    De entremetre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˌentɾeˈmetejɾe/, /ˌentɾeˈmetejɾe/
    provençau /ˌentʀeˈmetejʀe/, /ˌentʀeˈmetejʀe/

### Sillabas

en|tre|me|tei|re

## Nom comun

entremeteire masculin, (femenin: entremeteira)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| entremeteire | entremeteires |
| [ˌentɾeˈmetejɾe] | [ˌentɾeˈmetejɾes] |
* Lo que que s’entremet entre doas o mai personas, mai sovent de mal biais.
* Lo que met en relacion d’autras personas que desiran realizar entre elas d'operacions de comèrci, lo balha un afar.
* Mejan de mediacion entre doas causas.

### Parents

* entremesa
* entremetra

### Sinonims

* acordaire
* intermediari
* intercessor
* mediator
entremeteire de mal biais
* macarèl
* proxenèta
# Occitan
### Etimologia

    De entre e mitan.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˌentɾeˈmitan/, /ˌentɾeˈmitan/
    provençau /ˌentʀeˈmitãⁿ/, /ˌentʀeˈmitãⁿ/

### Sillabas

en|tre|mi|tan

## Nom comun

entremitan masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| entremitan | entremitans |
| [ˌentɾeˈmitan] | [ˌentɾeˈmitans] |
* Punt intermediari, a la mitan de doas causas.

### Sinonims

* entredós
* entremièg

### Traduccions

| alemand: Mittelding $^{(de)}$, Zwischending $^{(de)}$ anglés: basc: bitarte $^{(eu)}$ catalan: entremig $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: entre-deux $^{(fr)}$, entredeux $^{(fr)}$ (ara) italian: portugués: |

## Advèrbi

entremitan
* Al mièg de.

## Advèrbi

* al mitan de
* al mièg de
* demest
* entremièg

### Traduccions

| alemand: mitten $^{(de)}$, inmitten $^{(de)}$, in der Mitte $^{(de)}$ anglés: in the middle of $^{(en)}$, among $^{(en)}$, in the midst of $^{(en)}$, amid $^{(en)}$ basc: e-kreiz $^{(eu)}$ catalan: entremig $^{(ca)}$, entremig de $^{(ca)}$ | espanhòl: en medio de $^{(es)}$, a mediados de $^{(es)}$ francés: au milieu de $^{(fr)}$ italian: in mezzo a $^{(it)}$ portugués: no meio de $^{(pt)}$, em meio a $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De entremetre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˌentɾeˈmetejɾo̞/, /ˌentɾeˈmetejɾo̞/
    provençau /ˌentʀeˈmetejʀə/, /ˌentʀeˈmetejʀə/

### Sillabas

en|tre|me|tei|ra

## Nom comun

entremeteire masculin, (femenin: entremeteire)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| entremeteira | entremeteiras |
| [ˌentɾeˈmetejɾo̞] | [ˌentɾeˈmetejɾo̞s] |
* La que que s’entremet entre doas o mai personas, mai sovent de mal biais.
* La que met en relacion d’autras personas que desiran realizar entre elas d'operacions de comèrci, lo balha un afar.

### Parents

* entremesa
* entremetra

### Sinonims

* acordaira
* intermediària
* intercessora
* mediatritz
entremeteire de mal biais
* macarèla
* proxenèta
# Catalan
## Forma de vèrb

entrecavaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb entrecavar.
# Occitan
### Etimologia

    De entremetre

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /entɾeˈmezo̞/, /entɾeˈmezo̞/
    provençau /ẽⁿtʀeˈmezə/, /ẽⁿtʀeˈmezə/

### Sillabas

en|tre|me|sa

## Nom comun

entremesa femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| entremesa | entremesas |
| [entɾeˈmezo̞] | [entɾeˈmezo̞s] |
* Action o resultat de s’entremetre.

### Sinonims

* intermediari
* intervencion
* intromission
* mediacion

### Traduccions

| alemand: Vermittlung $^{(de)}$ anglés: intermediary $^{(en)}$, agency $^{(en)}$, mediation $^{(en)}$ basc: catalan: entremetiment $^{(ca)}$ | espanhòl: entremetimiento $^{(es)}$, entrometimiento $^{(es)}$ francés: entremise $^{(fr)}$ italian: tramite $^{(it)}$, mediazione $^{(it)}$ portugués: intermédio $^{(pt)}$, meio $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

entremesa
* Participi passat al femenin singumar de entremetre
# Occitan
### Etimologia

    De entre e metre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˌentɾeˈmetɾe/, /ˌentɾeˈmetɾe/
    provençau /ˌentʀeˈmetʀe/, /ˌentʀeˈmetʀe/

### Sillabas

en|tre|me|tre

## Vèrb

s'entremetre
* Intervenir per far capitar una causa qu'interessa una autre persona o mai.
* Se mesclar dins un afar, agir dins un afar, e entrar per çò far en negociacion amb las personas pertocadas.

### Derivats

* entremeteire

### Parents

* entrement
* entremesa
* entremitan

### Sinonims

* s'entrepausar
* s'ingerir
* intervenir

### Traduccions

| alemand: vermitteln $^{(de)}$, bei jdm intervenieren, $^{(de)}$, Beherbergungsdienstleistung $^{(de)}$ anglés: meddle $^{(en)}$, interfere $^{(en)}$, intrude $^{(en)}$ basc: catalan: entremetre $^{(ca)}$, (entremetre's) | espanhòl: entremeterse $^{(es)}$, entrometerse $^{(es)}$ francés: s'entremettre $^{(fr)}$ italian: portugués: intrometer-se $^{(pt)}$, intermeter-se $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De entre e metre.

### Prononciacion

    oriental /ˌentrəˈmɛtɾə/, /ˌentrəˈmɛtɾə/
    occidental /ˌentreˈmetɾe/, /ˌentreˈmetɾe/

### Sillabas

en|tre|me|tre

## Vèrb

entremetre's
* S'entremetre $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/entɾeβyˈka/, /entɾeβyˈka/

### Sillabas

en | tre | bu | car (4)

## Vèrb

entrebucar (gascon)
* Trucar dab lo pè, en tot caminant, contra un obstacle.

### Variantas dialectaus

* trabucar
* trabuchar (lemosin)

### Traduccions

| alemand: stolpern $^{(de)}$ anglés: to trip $^{(en)}$ catalan: ensopegar $^{(ca)}$ | espanhòl: tropezar $^{(es)}$ francés: trébucher $^{(fr)}$ neerlandés: oplopen $^{(nl)}$ tegen |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

entregaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb entregar.
# Occitan
### Etimologia

De entre e dormir

### Prononciacion

    lengadocian /entɾeðuɾˈmi/, /entɾeðuɾˈmi/
    provençau /ẽⁿtʀeduʀˈmi/, /ẽⁿtʀeduʀˈmi/

### Sillabas

en|tre|dor|mir

## Vèrb

entredormir
* Dormir d’un sòm leugièr, d’un biais imperfièch.
* Saunejar, far de sòmis essent mièg desvelhat.
s'entredormir
* Se daissar anar a dormir.

### Sinonims

| se daissar ganhar per lo sòm becar clucar dromilhar / dromilhar dromilhejar penecar penequejar somicar somnolar | far de sòmis mièg desvelhat estorminar pantaissejar saunejar somelhar somiar |

### Derivats

* entredormit
# Catalan
### Etimologia

Del latin dependentia.

### Prononciacion

[dəpən'dɛnsiə] (oriental), [depen'dɛnsia] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « dependència »

### Sillabas

de | pen | dèn | ci | a (5)

## Nom comun

dependència femenin, pl. dependències

### Traduccions

* dependéncia $^{(oc)}$

### Parents

* dependent

### Antonims

* independència
# Occitan
### Etimologia

    De pausar amb lo prefixe «de»

### Prononciacion

/depawˈsa/, /depawˈsa/

## Vèrb

depausar
* Prene una causa qu'òm portava puèi la pausar.
* (Per extension) Se desbarrassar de quicòm coma un corona, una dignitat, una carga, etc.
* Plaçar o daissar quicòm endacòm, per lo tornar prene.
* Formar un depaus, un jaç sus una susfàcia.
* Destituir, privar o despolhar qualqu’un de son autoritat, de sa dignitat, de sa carga, etc.
* (Justícia) Declarar una version dels fachs, registrada per la justícia.
* (Drech) Far registrar oficialament (un brevet, una marca...).

### Sinonims

* pausar
* daissar
drech
* declarar
* testimoniar
# Occitan
### Etimologia

De latin dependens

### Prononciacion

/depenˈðent/, /depenˈðent/, provençau /depẽⁿˈdẽⁿ/, /depẽⁿˈdẽⁿ/

### Sillabas

de|pen|dent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | dependent | dependents |
| Masculin | [depenˈðent] | [depenˈðents] |
| Femenin | dependenta | dependentas |
| Femenin | [depenˈðento̞] | [depenˈðento̞s] |
dependent
* Que depend de, qu'es subordinat a.
* (particular) Que pòt pas (o gaireben pas) realizar sol los actes essencials de la vida videnta, e a besonh per çò far una d'assisténcia quotidiana.
* Subjècte a una manca.

### Antonims

* independent

### Derivats

* independentament

### Traduccions

| alemand: abhängig $^{(de)}$ anglés: dependent $^{(en)}$ basc: menpeko $^{(eu)}$ catalan: dependent $^{(ca)}$ | espanhòl: dependiente $^{(es)}$ francés: dépendant $^{(fr)}$ italian: dipendente $^{(it)}$ portugués: dependente $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin dépendant latin dependens.

### Prononciacion

/ɪndɪˈpɛndənt/, /ɪndɪˈpɛndənt/

### Sillabas

in|de|pen|dent

## Adjectiu

dependent
* independent $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

De latin dependens

### Prononciacion

    Oriental: central /dəpənˈden/, /dəpənˈden/, balear /dəpənˈdent/, /dəpənˈdent/, /dəpənˈden/, /dəpənˈden/
    Occidental: nord-occidental /depenˈden/, /depenˈden/, valencian /depenˈdent/, /depenˈdent/, /depenˈden/, /depenˈden/

### Sillabas

de|pen|dent

## Adjectiu

dependent masculin o femenin (Plural: dependents)
* dependent $^{(ca)}$
# Occitan
### Prononciacion

/depenˈðento̞/, /depenˈðento̞/, provençau /depẽⁿˈdẽⁿto̞/, /depẽⁿˈdẽⁿto̞/

## Forma d'adjectiu

dependenta
* Femenin singular de dependent
# Occitan
### Prononciacion

/depenˈðents/, /depenˈðents/, provençau /depẽⁿˈdẽⁿs/, /depẽⁿˈdẽⁿs/

## Forma d'adjectiu

dependents
* Masculin plural de dependent

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /dəpənˈdens/, /dəpənˈdens/, balear /dəpənˈdents/, /dəpənˈdents/, /dəpənˈdens/, /dəpənˈdens/
    Occidental: nord-occidental /depenˈdens/, /depenˈdens/, valencian /depenˈdents/, /depenˈdents/, /depenˈdens/, /depenˈdens/

## Forma d'adjectiu

dependents masculin o femenin
* Plural de dependent
# Occitan
### Etimologia

De dependent

### Prononciacion

/depen'densio̞/, /depen'densio̞/

### Sillabas

de|pen|dén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| dependéncia | dependéncias |
| [depen'densio̞] | [autdepen'densio̞s] |
autonomia
* (jurisprudéncia) Tot accessòri d’una causa principala, de tot çò que ten o s'annèxa a una causa sens la constituir essencialament.
* Accessòri d’un domèni.
* (drech feudal) Tèrra que dependava d’una autra.
* Rapòrts que ligan unas causas, unes èssers, e que los fa necessaris los uns als autres.
* Subjeccion; subordinacion.
* (particular) Subjeccion a un estupefiant.
* Estat d’una persona que pòt pas (o de biais malaisit) realizar sola los actes essencials de la vida videnta que manca d'autonomia, e qu'a besonh per çò far d'una assisténcia quotidiana.
* (edificis) Construccion annèxa que depend d'un bastit principal.

### Sinonims

* addiccion
* assuetud
* subjeccion

### Traduccions

| alemand: Abhängigkeit $^{(de)}$ anglés: dependence $^{(en)}$ catalan: dependència $^{(ca)}$ espanhòl: dependencia $^{(es)}$ | francés: dépendance $^{(fr)}$ italian: dipendenza $^{(it)}$ polonés: portugués: dependência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/de'pauzes/, /de'pauzes/

## Forma de nom comun

depauses masculin
* Plural de depaus
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dependre

### Prononciacion

/de'penðɾe/, /de'penðɾe/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « dependre »

### Sillabas

de|pen|dre

## Vèrb

dependre
* Èsser assubjectit a ; relevar de.
* Se poder pas realizar sens l’accion, sens l’intervencion d’una persona o d’una causa.
* Far partit de quicòm ; i aperténer.

### Traduccions

| alemand: abhängen $^{(de)}$ anglés: depend $^{(en)}$, rely $^{(en)}$ basc: menpeko $^{(eu)}$ catalan: dependre $^{(ca)}$, restar $^{(ca)}$, treure $^{(ca)}$ | espanhòl: depender $^{(es)}$ francés: dépendre $^{(fr)}$ italian: dipendere $^{(it)}$ portugués: depender $^{(pt)}$, pertencer $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin dependre

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « dependre »

### Prononciacion

    Oriental central /dəˈpɛndɾə/, /dəˈpɛndɾə/, balear /dəˈpəndɾə/, /dəˈpəndɾə/, /dəˈpɛndɾə/, /dəˈpɛndɾə/
    Occidental: /deˈpendɾe/, /deˈpendɾe/

### Sillabas

de|pen|dre

## Vèrb

dependre
* dependre
# Occitan
### Prononciacion

/depen'densio̞s/, /depen'densio̞s/

## Forma de nom comun

dependéncias
* Plural de dependéncia.
# Occitan
### Prononciacion

/depenˈðento̞s/, /depenˈðento̞s/, provençau /depẽⁿˈdẽⁿto̞s/, /depẽⁿˈdẽⁿto̞s/

## Forma d'adjectiu

dependentas
* Femenin plural de dependent
# Occitan
### Etimologia

Del bas latin calata.

### Prononciacion

/kaˈlaðo/, /kaˈlaðo/

### Sillabas

ca | la | da (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| calada | caladas |
| [kaˈlaðo] | [kaˈlaðos] |
calada femenin
* Pèira utilizada per pavar una carrièira.
* Carrièra pavada.
* Traça facha dins la nèu o dins la fanga.

### Parents

* caladaire
* caladar
* caladat
* caladatge
* caladon
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈlaðos/, /kaˈlaðos/

## Forma de nom comun

caladas femenin
* Plural de calada.
# Tonkawa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

cakow
* Ribièra.

### Referéncias

* Harry Hoijer, 1946, Tonkawa, Linguistic Structures of Native America (editor Julius Osgood), p. 289-311, New York, Viking Fund.
# Occitan
### Etimologia

De calada

### Prononciacion

    lengadocian /kalaˈða/, /kalaˈða/
    provençau /kalaˈda/, /kalaˈda/

### Sillabas

ca|la|dar

## Vèrb

caladar
* Revestir d'una calada, una via de circulacion, un airal exterior, lo sòl d’un ostal.

### Sinonims

* lausar
* malonar / maonar
* pasimentar
* pavar
dins un ostal
* cairelar

### Traduccions

| alemand: plätteln $^{(de)}$, pflastern $^{(de)}$, kacheln $^{(de)}$ anglés: pave $^{(en)}$, tile $^{(en)}$ basc: catalan: enllosar $^{(ca)}$, pavimentar $^{(ca)}$, enrajolar $^{(ca)}$, caironar $^{(ca)}$ | espanhòl: enlosar $^{(es)}$, pavimentar $^{(es)}$, adoquinar $^{(es)}$, embaldosar $^{(es)}$ francés: daller $^{(fr)}$, paver $^{(fr)}$, carreler $^{(fr)}$ italian: lastricare $^{(it)}$, pavimentare $^{(it)}$, piastrellare $^{(it)}$ portugués: pavimentar $^{(pt)}$, ladrilhar $^{(pt)}$ |
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin caballus, manlevat a una lenga cèlta.

### Prononciacion

/kal/, /kal/

## Nom comun

cal masculin
* Caval.

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.

# Romanés
### Etimologia

Del latin caballus, pres d'una lenga cèlta.

### Prononciacion

/kal/, /kal/
Romania (Craiova) : escotar « cal »

### Sillabas

cal (1)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cal | cai |
| [kal] | [kai] |
cal masculin
* Caval.
# Catalan
### Etimologia

Segurament preroman, del celtic *caria broiksae « pèiras de bruèissa ».

### Prononciacion

/kələˈβɾuʃ/, /kələˈβɾuʃ/ (oriental), /kalaˈβɾujʃ/, /kalaˈβɾujʃ/, /kalaˈβɾuʃ/, /kalaˈβɾuʃ/ (occidental)

## Nom comun

calabruix masculin
* Granissa.
* Lachisson (Aetheorhiza bulbosa).

### Derivats

* calabruixar
* calabruixada

### Sinonims

* calamarsa (1)
* lleganyosa (2)
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de Calàbria.

### Prononciacion

[kala'βres]

### Sillabas

ca | la | brés (3)

## Nom comun

calabrés masculin, f. calabresa
* Persona originària de Calàbria.
* Ling Varietat lingüistica parlada en Calàbria.

### Traduccions

| sicilian: calabbrisi $^{(scn)}$ anglés: Calabrian $^{(en)}$ catalan: calabrès $^{(ca)}$ espanhòl: francés: Calabrais $^{(fr)}$ [1]; calabrais $^{(fr)}$ [2] | italian: calabrese $^{(it)}$ portugués: romanés: [1]; [2] |

# Occitan
## Adjectiu

* Originari, -ària de Calàbria.

### Traduccions

| sicilian: calabbrisi $^{(scn)}$ anglés: catalan: calabrès $^{(ca)}$ espanhòl: francés: calabrais $^{(fr)}$ | italian: calabrese $^{(it)}$ portugués: romanés: |
# Italian
### Etimologia

Del latin crābrōnis.

### Prononciacion

/kalaˈbrone/, /kalaˈbrone/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| calabrone | calabroni |
| [kalaˈbrone] | [kalaˈbroni] |
calabrone masculin
* Forselon.
# Occitan
### Prononciacion

/ejˈnjoʁo/, /ejˈnjoʁo/

## Forma de vèrb

esniura (lemosin)
* Tresena persona dau singular au present de l'indicatiu de esniurar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

esniuran (lemosin)
* Tresena persona dau plurau au present de l'indicatiu de esniurar.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[ez'mɔwre]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « esmòure »

### Sillabas

es | mòu | re (3)

## Vèrb

esmòure
* Provocar una emocion .

### Derivats

* esmovent

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to
* catalan: commoure $^{(ca)}$
* espanhòl: commover $^{(es)}$
* francés: émouvoir $^{(fr)}$
* italian: commuovere $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: cummòviri $^{(scn)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ejnjoˈʁado/, /ejnjoˈʁado/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | esniurat | esniurats |
| Masculin | [ejnjoˈʁa] | [ejnjoˈʁa] |
| Femenin | esniurada | esniuradas |
| Femenin | [ejnjoˈʁado] | [ejnjoˈʁadaː] |
esniurada (lemosin)
* Participi passat femenin singular de esniurar.
# Occitan
### Prononciacion

/ejnjoˈʁadaː/, /ejnjoˈʁadaː/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | esniurat | esniurats |
| Masculin | [ejnjoˈʁa] | [ejnjoˈʁa] |
| Femenin | esniurada | esniuradas |
| Femenin | [ejnjoˈʁado] | [ejnjoˈʁadaː] |
esniuradas (lemosin)
* Participi passat femenin plurau de esniurar.
# Catalan
## Forma de vèrb

esmorzà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb esmorzar.
# Romanch
### Etimologia

Del latin asina.

### Prononciacion
## Nom comun

esna femenin (puter)
* Sauma.

### Variantas dialectalas

* asna (vallader), (sursilvan), (sutsilvan)
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

esniuram (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau au present de l'indicatiu de esniurar.
# Occitan
### Etimologia

De niure amb lo prefixe es-.

### Prononciacion

/ejnjoˈʁa/, /ejnjoˈʁa/

## Vèrb

esniurar (lemosin)
* Far venir niure.
s'esniurar vb. pronom. (lemosin)
* Se far venir niure.

### Variantas dialectalas

* embriagar (lemosin)

### Traduccions

| alemand: berauschen $^{(de)}$ anglés: to get drunk $^{(en)}$ catalan: embriagar $^{(ca)}$, emborratxar $^{(ca)}$ espanhòl: embriagar $^{(es)}$, emborrachar $^{(es)}$ | francés: enivrer $^{(fr)}$ naut sorab: wopojeć $^{(hsb)}$ imperfectiu, wopojić $^{(hsb)}$ perfectiu, wopojować $^{(hsb)}$ imperfectiu |

### Conjugason

| Infinitiu | esniurar | esniurar | esniurar | esniurar | esniurar | esniurar |
| Gerondiu | esniurant | esniurant | esniurant | esniurant | esniurant | esniurant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | esniurat | esniurat | esniurat | esniurats | esniurats | esniurats |
| femenin | esniurada | esniurada | esniurada | esniuradas | esniuradas | esniuradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | esniure | esniuras | esniura | esniuram | esniuratz | esniuran esniuren |
| Imperfach | esniurava | esniuravas esniuraves | esniurava | esniuravam esniuravem | esniuravatz esniuravetz | esniuravan esniuraven |
| Preterit | esniurei | esniureras esniureres | esniuret | esniureram esniurerem | esniureratz esniureretz | esniureren |
| Futur | esniurarai | esniuraras | esniurará | esniurarem | esniuraretz | esniuraran |
| Condicional | esniurariá | esniurarias | esniurariá | esniurariam | esniurariatz | esniurarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | esniure | esniures | esniure | esniurem | esniuretz | esniuren |
| Imperfach | esniuressa | esniuressas | esniuressa | esniuressam esniuressem | esniuressatz | esniuressan esniuressen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | esniura ! | — | esniuram ! | esniuratz ! | — |
| Negatiu | — | esniuras pas ! | — | esniuram pas ! | esniuratz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/ejˈnjoʁaː/, /ejˈnjoʁaː/

## Forma de vèrb

esniuras (lemosin)
* Segonda persona dau singular au present de l'indicatiu de esniurar.