OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin tussire.

### Prononciacion

    /tuˈsi/, /tuˈsi/
    França (Bearn) : escotar « tossir »

## Vèrb

tossir
* Patir de la tos.

### Sinonims

* poschar (lemosin)
* tussir (provençau)

### Derivats

* tosseire
* tossejar
* tossida
* tossilhós
* tossilhum

### Traduccions

| alemand: husten $^{(de)}$ anglés: to cough $^{(en)}$ cannada: ಕೆಮ್ಮು $^{(kn)}$ basc: catalan: tossir $^{(ca)}$ espanhòl: toser $^{(es)}$ | esperanto: tusi $^{(eo)}$ francés: tousser $^{(fr)}$ italian: tossire $^{(it)}$ naut sorab: kašlować $^{(hsb)}$ sicilian: tussiari $^{(scn)}$, tùssiri $^{(scn)}$ portugués: tossir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin tussire.

### Prononciacion

    Oriental: central /tuˈsi/, /tuˈsi/ balear /toˈsi/, /toˈsi/, /tuˈsi/, /tuˈsi/
    Occidental: nord-occidental /toˈsi/, /toˈsi/ valencià /toˈsiɾ/, /toˈsiɾ/, /toˈsi/, /toˈsi/

## Vèrb

tossir
* tossir $^{(oc)}$.

# Portugués
### Etimologia

Del latin tussire.

### Prononciacion

    Portugal /tuˈsiɾ/, /tuˈsiɾ/
    Brasil /toˈsi(ɾ)/, /toˈsi(ɾ)/

## Vèrb

tossir
* tossir $^{(oc)}$.
# Occitan
### Etimologia

Pel latin medieval ordalia .

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uɾðaˈlio̞/, /uɾðaˈlio̞/
    provençau /uʀdaˈliə/, /uʀdaˈliə/

## Nom comun

ordalia femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| ordalia | ordalias |
| [uɾðaˈlio̞] | [uɾðaˈlio̞s] |
* (Edat Mejana) Espròva judiciària de caractèr magic e religiós, podent anar fins a la tortura, destinada a far la pròva de la culpabilitat o l'innocència d’un acusat.

### Sinonims

* jutjament de diu

### Derivats

* ordalic

### Traduccions

| alemand: Urteil $^{(de)}$, Gottesurteil $^{(de)}$, Feuerprobe $^{(de)}$ anglés: ordeal $^{(en)}$ basc: catalan: ordalia $^{(ca)}$ | espanhòl: ordalía $^{(es)}$ francés: ordalie $^{(fr)}$ italian: ordalia $^{(it)}$ portugués: ordália $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Pel latin medieval ordalia .

### Prononciacion

    /urdəˈliə/, /urdəˈliə/

## Nom comun

ordalia femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| ordalia | ordalies |
* ordalia $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

Pel latin medieval ordalia .

### Prononciacion

    /orˈdalja/, /orˈdalja/ , /ordaˈlia/, /ordaˈlia/

## Nom comun

ordalia femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| ordalia | ordalie |
* ordalia $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De ordalia

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uɾðaˈlik/, /uɾðaˈlik/
    provençau /uʀdaˈlik/, /uʀdaˈlik/

## Adjectiu

ordalic
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ordalic | ordalics |
| Masculin | [uɾðaˈlik] | [uɾðaˈliko̞s] |
| Femenin | ordalica | ordalicas |
| [uɾðaˈliks] ||
* Se ditz d’un comportament plan fòrça riscat, qu'òm s'en burla de la mòrt.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: ordalique $^{(fr)}$ italian: ordalico $^{(it)}$ portugués: |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin occiput.

### Prononciacion

    lengadocian /ut͡siˈpyt/, /ut͡siˈpyt/
    provençau, gascon /uksiˈpyt/, /uksiˈpyt/

## Nom comun

occiput masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| occiput | occiputs |
| [ut͡siˈpyt] | [ut͡siˈpyts] |
* (anatomia) Òs posterior e inferior del cap, del crani.

### Sinonims

* òs occpital / òs occpitau
* occipital / occipitau
popular
* copet
* tuquet (gascon)
* tusset (gascon)

### Derivats

* occipital / occipitau

### Traduccions

| alemand: Hinterkopf $^{(de)}$ anglés: occiput $^{(en)}$ basc: catalan: occípit $^{(ca)}$ | espanhòl: occipucio $^{(es)}$ francés: occiput $^{(fr)}$ italian: occipite $^{(it)}$ portugués: occipício $^{(pt)}$, occipúcio $^{(pt)}$, occipital $^{(pt)}$, occiput $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin occiput.

### Prononciacion

    general /ˈɒksɪpʌt/, /ˈɒksɪpʌt/
    EUA /ˈɑksəˌpʌt/, /ˈɑksəˌpʌt/, /ˈɑksəpət/, /ˈɑksəpət/

## Nom comun

occiput masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| occiput | occiputs |
* occiput $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin occiput.

### Prononciacion

    /ɔksipyt/, /ɔksipyt/

## Nom comun

occiput masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| occiput | occiputs |
| [ɔksipyt] ||
* occiput $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin occiput.

### Prononciacion
## Nom comun

occiput masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| occiput | occiputs |
* occiput $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin bucca « gauta ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈbuko̞/, /ˈbuko̞/
    provençau /ˈbukə/, /ˈbukə/
    França (Bearn) : escotar « boca »

### Sillabas

bo|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| boca | bocas |
| [ˈbuko̞] | [ˈbuko̞s] |
boca femenin
* Organ de l'èsser uman e aparentats, compausat de doas labras orizontalas situat al bas de la cara, es l'orifici al començament del tub digestiu, contenent las dents e la lenga, que li servís a engolir, tanben li servís a parlar, potonar, e far d'expressions de cara.
** Sus sa boca, niu de potons
    L'enveja vai cridant famina.
       (Pau Froment, Flor d'Estiu dins A travèrs règas?)
* (al plural) Las labras
* (par metonimia, Geomorfologia) Luòc per ont s'escampa un fluvi dins la mar o un riu dins un fluvi.
** Lei Bocas de Ròse.
* (par metonimia, Geomorfologia) Obertura o pas per òm quicòm passa
* (figurat) Tota mena d'orifici que permet d'i metre de causas.
** La boca del forn.

### Sinonims

Luòc per ont s'escampa un fluvi
* bocal
* embocadura
Obertura o pas
* pertús
Labras
* pòts / pòtas
pels animal / vulgar pels umans
* gola
* morre

### Parents

* bucal

### Derivats

| abocadura abocament abocar aboconar bocada bocafenduda bocafina bocal bocalar bocapudent bocar bocarut bocassa | bocolar desbocar desbocassament desbocassar desbocat embocadís embocadura embocaire embocar embocat rebocar trasbocar trasbucar |

### Traduccions
## Forma de vèrb

boca
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bocar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bocar

# Catalan
### Etimologia

Del latin bucca « gauta ».

### Prononciacion

    oriental /ˈbokə/, /ˈbokə/, occidental /ˈboka/, /ˈboka/

### Sillabas

bo|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| boca | boques |
boca femenin
* boca $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin bucca « gauta ».

### Prononciacion

    /ˈboka/, /ˈboka/

### Sillabas

bo|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| boca | bocas |
| [ˈboka] | [ˈbokas] |
boca femenin
* boca $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin bucca « gauta ».

### Prononciacion

    Portugal /ˈbokɐ/, /ˈbokɐ/
    Brasil /ˈbokɐ/, /ˈbokɐ/, /ˈbokə/, /ˈbokə/

### Sillabas

bo|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| boca | bocas |
boca femenin
* boca $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin labra, plural neutre de labrum « labra »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈlaβɾo̞/, /ˈlaβɾo̞/
    provençau /ˈlabʀə/, /ˈlabʀə/

## Nom comun

labra femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| labra | labras |
| [ˈlaβɾo̞] | [ˈlaβɾo̞s] |
* (Anatomia) Partida exteriora e carnosa al bòrd la boca, que cobrís las dents e qu'ajuda a la formacion dels sons, a l’articulacion dels mots.
** (Al plural) Ensemble de la labra superiora e la labra inferiòra.
* (Per analogia, Cirurgia) Bòrd d’una plaga.
* (Anatomia) Bòrds exteriors o interiòrs de la vulva.
** (Al plural) La vulva en general.
* (Botanica) Talh, que paréis a de labras, que caracterizan las flors de las plantas labiadas.

### Sinonims

populars
    partida exteriora de la boca
   * pòt / pòta
   * mordassa
    Ensemble de la labra superiora e la labra inferiòra
   * pòts
   * bocas
    Vulva
   * bregas

#### Locucions derivadas

* grandas labras
* pichonas labras

### Parents

* labial / labiau

### Derivats

* labrejaire
* labrejar
* labreta
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) → Etimologia de completar. (Ajustar)
    (nom 2) De l’ancian bas francic *pott

### Prononciacion

/pɔt/, /pɔt/
    escotar « pòt »

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pòt | pòts |
| [pɔt] | [pɔts] |
pòt masculin
* Anat. Caduna de las doas parts extèrnas carnudas que forman la boca.
    Manuèla d'un vam foguèt sus el, sarrant de las doas mans la tèsta joveneta e, sens un mot, de son sicap, sos pòts brosents de fèbre quichèron aquela boca que veniá de parlar (Leon Còrdas, Sèt pans)
* Bòrd del còl d'una botelha ; bèc de vas

### Sinonims

anatomia
* pòta
anatomia, scientific
* labra

### Derivats

* poton
* potonejar

### Traduccions

| alemand: Lippe $^{(de)}$ femenin anglés: lip $^{(en)}$ catalan: llavi $^{(ca)}$ masculin espanhòl: labio $^{(es)}$ masculin francés: lèvre $^{(fr)}$ femenin italian: labbro $^{(it)}$ masculin | neerlandés: lip $^{(nl)}$ portugués: lábio $^{(pt)}$ masculin sard: lavra $^{(sc)}$ femenin suedés: läpp $^{(sv)}$ tamol: உதடு $^{(ta)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pòt | pòts |
| [pɔt] | [pɔts] |
pòt masculin
* Vas de tèrra, veire, metal, plastic o autre per usatiges multiples
* anciana mesura de vin de doas pintas.

### Sinonims

* ola
* topin

### Derivats

* potet
* potarràs
* potièr
* potina

### Traduccions

| alemand: Topf $^{(de)}$ anglés: pot $^{(en)}$, jug $^{(en)}$ basc: eltze $^{(eu)}$ catalan: pot $^{(ca)}$, vas $^{(ca)}$, olla $^{(ca)}$ espanhòl: pote $^{(es)}$, vaso $^{(es)}$, olla $^{(es)}$ | francés: pot $^{(fr)}$, vase $^{(fr)}$ italian: vaso $^{(it)}$, brocca $^{(it)}$, barattolo $^{(it)}$ neerlandés: pot $^{(nl)}$, pul $^{(nl)}$, vaas $^{(nl)}$ portugués: pote $^{(pt)}$, vaso $^{(pt)}$ romanés: oală $^{(ro)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /laˈβjalo̞/, /laˈβjalo̞/
    provençau /laˈbjalə/, /laˈbjalə/

## Nom comun

labiala femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| labiala | labialas |
| [laˈβjalo̞] | [laˈβjalo̞s] |
* (Fonetica e fonologia) Consonanta labiala.

## Forma d'adjectiu

labiala
* femenin singular de labial / labiau
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    /laˈβjal/, /laˈβjal/

## Adjectiu

labial (lengadocian)
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | labial | labials |
| Masculin | [laˈβjal] | [laˈβjals] |
| Femenin | labiala | labialas |
| Femenin | [laˈβjalo̞] | [laˈβjalo̞s] |
* (Anatomia animala) Relatiu o apertenent a las labras.
* (Fonetica e fonologia) Se ditz de l’articulacion caracteritzada per l'intervencion de las labras, que forma las consonantas bilabialas e labiodentals, e, en partida, las vocalas velaras, tanben nomenada labiovelaras.

### Variantas dialectalas

* labiau (gascon, provençau)

### Derivats

* bilabial
* labializacion
* labializar
* labiodental / labiodentau
* labiovelar

### Parents

* labiat

### Traduccions

| alemand: labial $^{(de)}$ anglés: labial $^{(en)}$ basc: catalan: labial $^{(ca)}$ | espanhòl: labial $^{(es)}$ francés: labial $^{(fr)}$ italian: labiale $^{(it)}$ portugués: labial $^{(pt)}$ |

# Alemand
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    /laˈbi̯aːl/, /laˈbi̯aːl/

## Adjectiu

labial
* labial $^{(oc)}$

# Anglés
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    /ˈleɪbiəl/, /ˈleɪbiəl/

## Nom comun e adjectiu

labial
Declinason :
| Singular | Plural |
| labial | labials |
* labial $^{(oc)}$ / labiala $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    Central /ləβiˈal/, /ləβiˈal/
    Balearic /ləbiˈal/, /ləbiˈal/
    Valencian /labiˈal/, /labiˈal/

## Nom comun e adjectiu

labial (adjectiu masculin o femenin, nom femenin)
Declinason :
| Singular | Plural |
| labial | labials |
* labial $^{(oc)}$ / labiala $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    /laˈβ̞jal/, /laˈβ̞jal/

## Nom comun e adjectiu

labial (adjectiu masculin o femenin, nom femenin)
Declinason :
| Singular | Plural |
| labial | labiales |
* labial $^{(oc)}$ / labiala $^{(oc)}$
* roge dels pòts

# Francés
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    /labjal/, /labjal/

## Adjectiu

labial
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | labial | labial |
| Masculin | [labiales] | [labjo] |
| Femenin | labiale | labiaux |
| Femenin | [labjal] | [labjal] |
* labial $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin medieval labiālis de labrum, « labra »

### Prononciacion

    Portugal /lɐˈbjaɫ/, /lɐˈbjaɫ/
    Brasil /laˈbjaw/, /laˈbjaw/, /labiˈaw/, /labiˈaw/

## Nom comun e adjectiu

labial (adjectiu masculin o femenin, nom femenin)
Declinason :
| Singular | Plural |
| labial | labiais |
* labial $^{(oc)}$ / labiala $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion

    /laˈβjat/, /laˈβjat/

## Adjectiu

labiat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | labiat | labiats |
| Masculin | [laˈβjat] | [laˈβjats] |
| Femenin | labiada | labiadas |
| Femenin | [laˈβjaðo̞] | [laˈβjaðo̞s] |
* (botanica) Que la coròla es talhada en forma de labra.

### Derivats

* labiada

### Traduccions

| alemand: lippenförmig $^{(de)}$, lippenblütig $^{(de)}$ anglés: labiate $^{(en)}$ basc: catalan: labiat $^{(ca)}$ | espanhòl: labiado $^{(es)}$ francés: labié $^{(fr)}$ italian: labiato $^{(it)}$ portugués: labiado $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion
## Adjectiu

labiat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | labiat | labiats |
| Femenin | labiada | labiades |
* labiat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion

    /laˈβjaðo̞s/, /laˈβjaðo̞s/

## Nom comun

labiadas femenin plural
* (botanica) Familha de plantas que lo tipe es la salvia, ara sonat lamiacèas.

## Forma de nom comun

labiadas
* Plural de labiada

## Forma d'adjectiu

labiadas
* femenin plural de labiat

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion
## Nom comun

labiadas femenin plural
* # labiadas $^{(oc)}$

## Forma de nom comun

labiadas
* Plural de labiada

## Forma d'adjectiu

labiadas
* femenin plural de labiado

# Portugués
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion
## Nom comun

labiadas femenin plural
* labiadas $^{(oc)}$

## Forma de nom comun

labiadas
* Plural de labiada

## Forma d'adjectiu

labiadas
* femenin plural de labiado
# Occitan
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion

    /laˈβjaðo̞/, /laˈβjaðo̞/

## Nom comun

labiada femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| labiada | labiadas |
| [laˈβjaðo̞] | [laˈβjaðo̞s] |
* (botanica) Planta que la coròla es talhada en forma de labra.

### Derivats

* labiadas

### Traduccions

| alemand: anglés: labiate $^{(en)}$ basc: catalan: labiada $^{(ca)}$ | espanhòl: labiada $^{(es)}$ francés: labiée $^{(fr)}$ italian: labiata $^{(it)}$ portugués: labiada $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

labiada
* femenin singular de labiat

# Catalan
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion
## Nom comun

labiada femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| labiada | labiades |
* labiada $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

labiada
* femenin singular de labiat

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion
## Nom comun

labiada femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| labiada | labiadas |
* labiada $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

labiada
* femenin singular de labiado

# Portugués
### Etimologia

Del latin labium, « labra »

### Prononciacion
## Nom comun

labiada femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| labiada | labiadas |
* labiada $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

[[Categoria:Modèl:pr|labiada]] [[Categoria:Formas d'adjectius en Modèl:pr|labiada]] labiada
* femenin singular de labiado
# Occitan
### Etimologia

    Del latin corolla, diminutiu de corona (« corona »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kyˈɾɔlo̞/, /kyˈɾɔlo̞/
    provençau /kyˈʀɔlə/, /kyˈʀɔlə/

## Nom comun

coròla femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| coròla | coròlas |
| [kyˈɾɔlo̞] | [kyˈɾɔlo̞s] |
* (botanica) Partida d’una flor complèta formada de l'ensemble de sus petals, qu'envolòpan imediatament los organs de la fecondacion e qu'es mai sovent colorada.
* (Per analogia) Objècte en forma de coròla.

### Vocabulari aparentat

* calici
* gamopetal
* dialipetal

### Antonims

* calici
* sepal

### Iperonims

* verticil

#### Olonims

* flor

#### Meronims

* petal

### Traduccions

| alemand: Blumenkrone $^{(de)}$, Korolla $^{(de)}$, Krone $^{(de)}$ anglés: corolla $^{(en)}$ basc: catalan: corol·la $^{(ca)}$ | espanhòl: corola $^{(es)}$ francés: corolle $^{(fr)}$, corole $^{(fr)}$ (dempuèi de 1990) italian: corolla $^{(it)}$ portugués: corola $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De colorar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuluˈɾat/, /kuluˈɾat/
    provençau /kuluˈʀɔlat/, /kuluˈʀɔlat/

## Adjectiu

colorat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | colorat | colorats |
| Masculin | [kuluˈʀɔlat] | [kuluˈʀɔlats] |
| Femenin | colorada | coloradas |
| Femenin | [kuluˈʀɔlatðo̞] | [kuluˈʀɔlatðo̞s] |
* Qu'a de color.

### Sinonims

* pintrat

### Antonims

* descolorat
* incolor / incolòr

### Parents

* colorant
* coloracion
* colorizat

### Traduccions

| alemand: farbig $^{(de)}$, bunt $^{(de)}$, farbenfroh $^{(de)}$ anglés: colorful $^{(en)}$ (EUA), colourful $^{(en)}$ (RU) basc: catalan: acolorit $^{(ca)}$, colorat $^{(ca)}$ | espanhòl: coloreado $^{(es)}$, colorido $^{(es)}$ francés: coloré $^{(fr)}$ italian: colorato $^{(it)}$ portugués: colorido $^{(pt)}$, corado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

colorat
* participi passat al masculin singular de colorar.

# Catalan
### Etimologia

    De colorar.

### Prononciacion
## Adjectiu

colorat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | colorat | colorats |
| Femenin | colorada | colorades |
* colorat $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

colorat
* participi passat al masculin singular de colorar.
# Occitan
### Etimologia

    De colorar amb lo prefix privatiu «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deskuluˈɾat/, /deskuluˈɾat/
    provençau /deskuluˈʀat/, /deskuluˈʀat/

## Adjectiu

descolorat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | descolorat | descolorats |
| Masculin | [deskuluˈʀɔlat] | [deskuluˈʀɔlats] |
| Femenin | descolorada | descoloradas |
| Femenin | [deskuluˈʀɔlatðo̞] | [deskuluˈʀɔlatðo̞s] |
* Qu'a la color d'origina a passit.

### Sinonims

* passit
* ternit

### Antonims

* colorat
* pintrat

### Parents

* descolorant
* descoloracion / descoloriment

### Traduccions

| alemand: entfärbt $^{(de)}$, gebleicht $^{(de)}$ anglés: discolored $^{(en)}$ (EUA), discoloured $^{(en)}$ (RU) basc: catalan: descolorit $^{(ca)}$, descolorat $^{(ca)}$ | espanhòl: descoloreado $^{(es)}$, descolorido $^{(es)}$ francés: décoloré $^{(fr)}$ italian: scolorito $^{(it)}$, decolorato $^{(it)}$ portugués: descolorido $^{(pt)}$, descorado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

descolorat
* participi passat al masculin singular de descolorar.

# Catalan
### Etimologia

    De colorar amb lo prefix privatiu «des-»

### Prononciacion
## Adjectiu

descolorat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | descolorat | descolorats |
| Femenin | descolorada | descolorades |
* descolorat $^{(oc)}$.

## Forma de vèrb

descolorat
* participi passat al masculin singular de descolorar.
# Occitan
### Etimologia

    Del francic

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /teɾˈni/, /teɾˈni/
    provençau /teʀˈni/, /teʀˈni/

## Vèrb

ternir
* Venir tèrne, levar o diminuir lo treslús de quicòm.
* Que pèrd la color d'origina.
* (Sens figurat) Avilir l’imatge public, la consideracion, lo crèdit, l'integritat, de qualqu’un.

### Sinonims

* alterar
* blasir
* embugar
* descolorar
* passir
* solhar

### Antonims

* colorar
* encolorar
* relusir

### Traduccions

| alemand: trüben $^{(de)}$, beflecken $^{(de)}$ anglés: tarnish $^{(en)}$, dull $^{(en)}$ basc: catalan: desllustrar $^{(ca)}$, colorat $^{(ca)}$, entelar $^{(ca)}$ (figurat) | espanhòl: empañar $^{(es)}$, manchar $^{(es)}$, mancillar $^{(es)}$, opacar $^{(es)}$ francés: ternir $^{(fr)}$ italian: macchiare $^{(it)}$, danneggiare $^{(it)}$, opacizzare $^{(it)}$ portugués: embotar $^{(pt)}$, macular $^{(pt)}$, entropecer $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De ternir

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈtɛɾne/, /ˈtɛɾne/
    provençau /ˈtɛʀne/, /ˈtɛʀne/

## Adjectiu

tèrne
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | tèrne | tèrnes |
| Masculin | [ˈtɛɾne] | [ˈtɛɾnes] |
| Femenin | tèrna | tèrnas |
| Femenin | [ˈtɛɾno̞] | [ˈtɛɾno̞s] |
* Qu’a pas lo treslús que cal, o que n'a pas gaire en comparason d’un quicòm mai.
* (Sens figurat) Sens treslús, mòrne.

### Sinonims

* afalit
* blasit
* embugat
* descolorat
* passit

### Antonims

* colorat
* pintrat
* relusent

### Traduccions

| alemand: stumpf $^{(de)}$, matt $^{(de)}$, trübe $^{(de)}$, glanzlos $^{(de)}$, blind $^{(de)}$ (miralh), leblos $^{(de)}$ (ment) anglés: tarnish $^{(en)}$, blunt $^{(en)}$ basc: catalan: desllustrar $^{(ca)}$, colorat $^{(ca)}$, entelar $^{(ca)}$ (figurat) | espanhòl: embotado $^{(es)}$, obtuso $^{(es)}$ francés: terne $^{(fr)}$ italian: smussato $^{(it)}$, spuntato $^{(it)}$ portugués: cego $^{(pt)}$, embotado $^{(pt)}$, obtuso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De pastissar.

### Prononciacion

    /pastiˈsjɛ/, /pastiˈsjɛ/

### Sillabas

pas|ti|ssièr

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pastissièr | pastissièrs |
| [pastiˈsjɛ] | [pastiˈsjɛs] |
pastissièr (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: pastissièra)
* Lo que fa de pastissariá o que ten un comèrci de pastissariá.
* (figurat) Lo que chaspa

### Variantas dialectalas

* pastissèr (gascon)

### Sinonims

* cocassèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Pâtissier $^{(de)}$, Konditor $^{(de)}$ anglés: pastry chef $^{(en)}$, patissier $^{(en)}$, pastrymaker $^{(en)}$ basc: catalan: pastisser $^{(ca)}$ | espanhòl: pastelero $^{(es)}$ francés: pârissier $^{(fr)}$ italian: pasticcere $^{(it)}$ portugués: pasteleiro $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | pastissièr | pastissièrs |
| Masculin | [pastiˈsjɛ] | [pastiˈsjɛs] |
| Femenin | pastissièra | pastissièras |
| Femenin | [pastiˈsjɛɾo̞] | [pastiˈsjɛɾo̞s] |
pastissièr (lengadocian) , (provençau)
* Que concernís la pastissariá.
# Occitan
### Etimologia

De pastissar.

### Prononciacion

    lengadocian /pastiˈsjɛɾo̞/, /pastiˈsjɛɾo̞/
    provençau /pastiˈsjɛɾə/, /pastiˈsjɛɾə/

### Sillabas

pas|ti|ssiè|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pastissièra | pastissièras |
| [pastiˈsjɛɾo̞] | [pastiˈsjɛɾo̞s] |
pastissièra (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (masculin: pastissièr)
* La que fa de pastissariá o que ten un comèrci de pastissariá.
* (figurat) La que chaspa

### Variantas dialectalas

* pastissèra (gascon)

### Sinonims

* cocassèra (gascon)

### Traduccions

| alemand: Konditorin $^{(de)}$ anglés: pastry chef $^{(en)}$, patissière $^{(en)}$, pastrymaker $^{(en)}$ basc: catalan: pastissera $^{(ca)}$ | espanhòl: pastelera $^{(es)}$ francés: pârissière $^{(fr)}$ italian: pasticcera $^{(it)}$ portugués: pasteleira $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

pastissièra
* femenin singular de pastissièr