OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin commendator.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumandaˈðu/, /kumandaˈðu/
    provençau /kumãⁿdaˈdu/, /kumãⁿdaˈdu/

### Sillabas

co|man|da|dor

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| comandador | comandadors |
| [kumandaˈðu] | [kumandaˈðus] |
comandador masculin, (femenin: comandairitz)
* Lo que comanda, que ten la carga d'un comandament.
* (Edat mejana) Cavalièr d’un òrdre militar o espitalièr, mèstre d’una comandariá.
* Grade onorific d'unes òrdres

### Sinonims

Lo que comanda
* comandant
* comandaire
Grade militar
* comandor

### Traduccions

| alemand: Kommandeur $^{(de)}$, Kommandant $^{(de)}$ anglés: commander $^{(en)}$, commandant $^{(en)}$ basc: catalan: comanador $^{(ca)}$, comandant $^{(ca)}$ | espanhòl: comendador $^{(es)}$, comendante $^{(es)}$ francés: commandeur $^{(fr)}$, commandant $^{(fr)}$ italian: commendatore $^{(it)}$, comandante $^{(it)}$ portugués: comandante $^{(pt)}$, comendador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De comandar.

### Prononciacion

/komandaˈmen/, /komandaˈmen/, procençau /komãⁿdaˈmẽⁿ/, /komãⁿdaˈmẽⁿ/

### Sillabas

co|man|da|ment

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| comandament | comandaments |
| [komandaˈmen] | [komandaˈmens] |
comandament masculin
* Òrdre que dona la persona qu'a lo poder de comandar.
* (particular: marina, militar) Òrdre brèu qu’òm dona a plena votz per far executar de movements, de manòbras.
* L’autoritat qu'autreja lo poder de comandar, que permet de transmetre d'òrdres a autrú.
* (analogia) L’entitat o la persona detentritz d'aquela autoritat.
* (justícia) Acte fach per un uissièr, en vertut d’un jutjament o d’un títol executòri que comanda, al nom de la lei e de la justícia, de pagar, de liberar los lòcs, etc.
* (teologia) Lei o precèpte religiós.
** Los dètz comandaments.
* Accion de comandar, biais de comandar.

### Sinonims

* govèrn
* òrdre

### Traduccions

| alemand: Befehl $^{(de)}$, Befehlsgewalt $^{(de)}$,Gebot $^{(de)}$ (teologia) anglés: command $^{(en)}$, order $^{(en)}$, commandment $^{(en)}$ (teologia) basc: catalan: comandament $^{(ca)}$, manament $^{(ca)}$, requeriment $^{(ca)}$ (drech) | espanhòl: comandamiento $^{(es)}$, mandamiento $^{(es)}$, mando $^{(es)}$ francés: commandemant $^{(fr)}$ italian: comandamento $^{(it)}$, comando $^{(it)}$ portugués: comandamento $^{(pt)}$, comando $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De comandar.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « comandament »

### Prononciacion

    Oriental: central /kuməndəˈmen/, /kuməndəˈmen/, balear /koməndəˈment/, /koməndəˈment/, /kuməndəˈmen/, /kuməndəˈmen/
    Occidental: nord-occidental /komandaˈmen/, /komandaˈmen/, valencian /komandaˈment/, /komandaˈment/, /komandaˈmen/, /komandaˈmen/

### Sillabas

co|man|da|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comandament | comandaments |
comandament masculin
* comandament $^{(ca)}$: Accion de comandar, Facultat de comandar
* Ensemble del organs de direccion, especialament a nivèl militar.
* Instruments qu'an un ròtle sus una maquina per son controlaròtle.
# Occitan
### Prononciacion

/espejɾeˈɣan/, /espejɾeˈɣan/

## Forma de vèrb

espeiregant
* Gerondiu de espeiregar.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/espejɾeˈɣa/, /espejɾeˈɣa/ (lengadocian)
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « espeiregar »

## Vèrb

espeiregar (lengadocian) (provençau)
* Tuar a còps de pèiras (suplici).
* Levar las pèiras d'un terrenh per fin de lo cultivar.

### Variantas dialectalas

* acalhavar (gascon) (1)
* peirassejar (gascon) (1)
* lapidar (1)
* apeiregar (1)
* acalhaudar (1)
* acodolar (1)

### Traduccions

| alemand: steinigen $^{(de)}$ anglés: to stone $^{(en)}$, to lapidate $^{(en)}$ catalan: apedregar $^{(ca)}$ | francés: lapider $^{(fr)}$, épierrer $^{(fr)}$ naut sorab: kamjenjować $^{(hsb)}$ imperfectiu |

### Conjugason

| Infinitiu | espeiregar | espeiregar | espeiregar | espeiregar | espeiregar | espeiregar |
| Gerondiu | espeiregant | espeiregant | espeiregant | espeiregant | espeiregant | espeiregant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | espeiregat | espeiregat | espeiregat | espeiregats | espeiregats | espeiregats |
| femenin | espeiregada | espeiregada | espeiregada | espeiregadas | espeiregadas | espeiregadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | espeiregui espeiregue | espeiregas | espeirega | espeiregam | espeiregatz | espeiregan |
| Imperfach | espeiregavi | espeiregavas | espeiregava | espeiregàvem | espeiregàvetz | espeiregavan |
| Preterit | espeireguèri | espeireguères | espeireguèt | espeireguèrem | espeireguèretz | espeireguèron |
| Futur | espeiregarai | espeiregaràs | espeiregarà | espeiregarem | espeiregaretz | espeiregaràn |
| Condicional | espeiregariái | espeiregariás | espeiregariá | espeiregariam | espeiregariatz | espeiregarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | espeiregue | espeiregues | espeiregue | espeireguem | espeireguetz | espeireguen |
| Imperfach | espeireguèssi | espeireguèsses | espeireguès espeireguèsse | espeireguèssem | espeireguèssetz | espeireguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | espeirega ! | — | espeireguem ! | espeiregatz ! | — |
| Negatiu | — | espeiregues pas ! | — | espeireguem pas ! | espeireguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/espejɾeˈɣat/, /espejɾeˈɣat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | espeiregat | espeiregats |
| Masculin | [espejɾeˈɣat] | [espejɾeˈɣats] |
| Femenin | espeiregada | espeiregadas |
| Femenin | [espejɾeˈɣaðo] | [espejɾeˈɣaðos] |
espeiregat
* Participi passat masculin singular de espeiregar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin expĕllĕre « expulsar »

### Prononciacion

/espe'li/, /espe'li/ França (Bearn) : escotar « espelir »

### Sillabas

es|pe|lir

## Vèrb

espelir
* Per unes aucèls o insèctes sortir de l´uòu o del cocon, nàisser
* (per extension) Per una flor, sortir del borron.
* (per extension, en general) Nàisser, començar a se manifestar, se devolopar

### Sinonims

* puntejar
* borronar
* nàisser

### Traduccions

| Sortir de l'uòu alemand: schlüpfen $^{(de)}$ anglés: hatch $^{(en)}$ catalan: expel·lir $^{(ca)}$ descloure $^{(ca)}$ | espanhòl: abrirse $^{(es)}$ francés: éclore $^{(fr)}$ italian: basc: portugués: eclodir $^{(pt)}$ |
| Sortida del borron alemand: erblühen $^{(de)}$ anglés: bloom $^{(en)}$ catalan: expel·lir $^{(ca)}$ | espanhòl: abrirse $^{(es)}$ francés: éclore $^{(fr)}$ italian: sbocciare $^{(it)}$ basc: portugués: |
| Se desvolopar, se manifestar alemand: anglés: be born $^{(en)}$ catalan: expel·lir $^{(ca)}$ | espanhòl: surgir $^{(es)}$ francés: éclore $^{(fr)}$ italian: sbocciare $^{(it)}$ basc: portugués: |
# Occitan
### Prononciacion

/espejɾeˈɣaðo/, /espejɾeˈɣaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | espeiregat | espeiregats |
| Masculin | [espejɾeˈɣat] | [espejɾeˈɣats] |
| Femenin | espeiregada | espeiregadas |
| Femenin | [espejɾeˈɣaðo] | [espejɾeˈɣaðos] |
espeiregada
* Participi passat femenin singular de espeiregar.
# Occitan
### Prononciacion

/espejɾeˈɣaðos/, /espejɾeˈɣaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | espeiregat | espeiregats |
| Masculin | [espejɾeˈɣat] | [espejɾeˈɣats] |
| Femenin | espeiregada | espeiregadas |
| Femenin | [espejɾeˈɣaðo] | [espejɾeˈɣaðos] |
espeiregadas
* Participi passat femenin plural de espeiregar.
# Occitan
### Prononciacion

/espejɾeˈɣats/, /espejɾeˈɣats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | espeiregat | espeiregats |
| Masculin | [espejɾeˈɣat] | [espejɾeˈɣats] |
| Femenin | espeiregada | espeiregadas |
| Femenin | [espejɾeˈɣaðo] | [espejɾeˈɣaðos] |
espeiregats
* Participi passat masculin plural de espeiregar.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin spĕcŭlus.

### Prononciacion

[es'pexo]

### Sillabas

es | pe | jo (3)

## Nom comun

espejo masculin, pl. espejos

### Traduccions

* miralh $^{(oc)}$
# Portugués
### Etimologia

Del latin spĕcŭlus.

### Prononciacion

[ɨs'peʎu]? Estats Units d'America : escotar « espelho »

### Sillabas

es | pe | lho (3)

## Nom comun

espelho masculin

### Traduccions

* miralh $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

Del bas latin spelta, manlevat a una lenga germanica.

### Prononciacion

/esˈpelto/, /esˈpelto/

### Sillabas

òr | di

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| espelta | espeltas |
| [esˈpelto] | [esˈpeltos] |
espelta femenin
* Bot. Cereala del tipe Triticum spelta.

### Traduccions

| alemand: Dinkel $^{(de)}$ masculin anglés: spelt $^{(en)}$ bashquir: борай $^{(ba)}$ catalan: espelta $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: espelta $^{(es)}$ femenin francés: épeautre $^{(fr)}$ masculin rus: полба $^{(ru)}$ femenin, спельта $^{(ru)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin jūnĭpĕrus.

### Prononciacion

/d͡zeneˈbʁiej/, /d͡zeneˈbʁiej/ (naut lemosin)

### Sillabas

ge | nè | bri |er (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| genebrier | genebriers |
| [d͡zeneˈbʁiej] | [d͡zeneˈbʁiej] |
genebrier masculin (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)
* Bot. Arbust de la familha de las cupressàcias, de fuèlhas linearas ponchairas, amb una rega blanquinosa a la cara superiora e de fruchas de color blava fosca (Juniperus communis).

### Variantas dialectalas

* genibre
* genibrièr
* genèbre provençal)
* gebrèr (gascon)
* gimbrèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Wacholder $^{(de)}$ masculin anglés: juniper $^{(en)}$ aromanés: giuneapine $^{(rup)}$ bulgar: хвойна $^{(bg)}$ catalan: ginebre $^{(ca)}$ chèc: jalovec $^{(cs)}$ danés: ene $^{(da)}$ ebrèu: ערער $^{(he)}$ espanhòl: enebro $^{(es)}$ esperanto: junipero $^{(eo)}$ estonian: kadakas $^{(et)}$ | francés: genièvre $^{(fr)}$ femenin, genévrier $^{(fr)}$ masculin italian: ginepro $^{(it)}$ masculin navajo: gad $^{(nv)}$ neerlandés: jeneverbes $^{(nl)}$ norvegian: einer $^{(no)}$ ongrés: boróka $^{(hu)}$ polonés: jałowiec $^{(pl)}$ portugués: zimbro $^{(pt)}$, junípero $^{(pt)}$ romanés: ienupăr $^{(ro)}$ turc: ardıç $^{(tr)}$ ucraïnian: яловець $^{(uk)}$ |
# Italian
### Prononciacion

/d͡ʒenealoˈd͡ʒiste/, /d͡ʒenealoˈd͡ʒiste/

## Forma de nom comun

genealogiste femenin
* Plurau de genealogista.
# Italian
### Prononciacion

/d͡ʒenealoˈd͡ʒisti/, /d͡ʒenealoˈd͡ʒisti/

## Forma de nom comun

genealogisti masculin
* Plurau de genealogista.
# Anglés
### Prononciacion

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « genealogists »

### Prononciacion

/dʒiːniˈælədʒɪstz/, /dʒiːniˈælədʒɪstz/

## Forma de nom comun

genealogists
* Plurau de genealogist.
# Occitan
### Etimologia

Del latin generatio (reproduccion, engendrament).

### Prononciacion

/d͡ʒe.ne.ɾa'sju/, /d͡ʒe.ne.ɾa'sju/
ge | ne | ra | cion (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| generacion | generacions |
| [d͡ʒe.ne.ɾa'sju] | [d͡ʒe.ne.ɾa'sjus] |
generacion femenin
* Accion o resulta de generar
* Ensemble de personas nascudas dins la meteissa passa de temps.

### Traduccions

| alemand: Generation $^{(de)}$ Geschlecht $^{(de)}$ anglés: generation $^{(en)}$ arabi: جيل $^{(ar)}$ catalan: generació $^{(ca)}$ chinés: 代 $^{(zh)}$ espanhòl: generación $^{(es)}$ francés: génération $^{(fr)}$ | grèc: γενιά $^{(el)}$ italian: generazione $^{(it)}$ neerlandés: generatie $^{(nl)}$ portugués: geração $^{(pt)}$ polonés: generacja $^{(pl)}$ romanés: generație $^{(ro)}$ rus: поколение $^{(ru)}$ |

### Referéncias

Joan de Cantalausa, Diccionari de Cantalausa, (en linha):
# Occitan
### Prononciacion

/d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔs/, /d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔs/ (gascon), (lengadocian), /ʒenealuˈʒistɔs/, /ʒenealuˈʒistɔs/ (gascon), /d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔ/, /d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔ/ (provençau)

## Forma de nom comun

genealogistas masculin e femenin
* Plurau de genealogista.

# Espanhòl
### Prononciacion

/xenealoˈxistas/, /xenealoˈxistas/

## Forma de nom comun

genealogistas masculin e femenin
* Plurau de genealogista.
# Occitan
### Prononciacion

/d͡zeneˈbriej/, /d͡zeneˈbriej/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

genebriers masculin (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)
* Plurau de genebrier.
# Occitan
### Etimologia

    Derivat de genealogia dab lo sufixe -ista.

### Prononciacion

/d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔ/, /d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔ/, /ʒenealuˈʒistɔ/, /ʒenealuˈʒistɔ/ (gascon), /d͡zenealuˈd͡zistɔ/, /d͡zenealuˈd͡zistɔ/ (lemosin), (auvernhat).

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| genealogista | genealogistas |
| [d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔ] | [d͡ʒenealuˈd͡ʒistɔs] |
genealogista masculin e femenin
* Persona qui s'aucupa de genealogia, d'establir genealogias.
* Que descobrii qu'avèvi un cosin en America gràcias a un genealogista.

### Traduccions

| anglés: genealogist $^{(en)}$ espanhòl: genealogista $^{(es)}$ masculin e femenin | francés: généalogiste $^{(fr)}$ masculin e femenin italian: genealogista $^{(it)}$ masculin e femenin |

### Referéncias

* Dicod'Òc multidiccionari occitan disponible au https://www.locongres.org

# Espanhòl
### Etimologia

    Derivat de genealogia dab lo sufixe -ista.

### Prononciacion

/xenealoˈxista/, /xenealoˈxista/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| genealogista | genealogistas |
| [xenealoˈxista] | [xenealoˈxistas] |
genealogista masculin e femenin

### Traduccions

* genealogista.

### Referéncias

* Diccionario de la Lengua espaňola de la Real Academia espaňola disponible au https://dle.rae.es

# Italian
### Etimologia

    Derivat de genealogia dab lo sufixe -ista.

### Prononciacion

/d͡ʒenealoˈd͡ʒista/, /d͡ʒenealoˈd͡ʒista/

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | genealogista | genealogista |
| Masculin | [d͡ʒenealoˈd͡ʒista] | [d͡ʒenealoˈd͡ʒista] |
| Femenin | genealogisti | genealogiste |
| Femenin | [d͡ʒenealoˈd͡ʒisti] | [d͡ʒenealoˈd͡ʒiste] |
genealogista masculin e femenin

### Traduccions

* genealogista.

### Referéncias

* http://www.sapere.it/enciclopedia/genealog%C3%ACsta.html
# Catalan
### Etimologia

Del latin Januarius mensis, es a dire mes de Janus, dieu de las pòrtas e dels passadisses.

### Prononciacion

[ʒə'ne] (oriental), [ʤe'neɾ] (valencian)
Espanha (Vila-real) : escotar « gener »

### Sillabas

ge | ner (2)

## Nom comun

gener masculin

### Traduccions

* genièr $^{(oc)}$
# Anglés
### Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « genealogist »
Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « genealogist »

### Etimologia

    De genealogy dab lo sufixe -ist.

### Prononciacion

/dʒiːniˈælədʒɪst/, /dʒiːniˈælədʒɪst/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| genealogist | genealogists |
| [dʒiːniˈælədʒɪst] | [dʒiːniˈælədʒɪstz] |
genealogist

### Traduccions

* genealogista masculin e femenin

### Referéncias

* https://www.etymonline.com
# Francés
### Etimologia

Probablament d'un latin *hospitalia ("espital") e d'un vèrb derivat hospitaliser armat del sufix -ation.

### Prononciacion

[ospitaliza'sjɔ̃]
França (Lion) : escotar « hospitalisation » Soïssa (Lausana) : escotar « hospitalisation »

### Sillabas

hos | pi | ta | li | sa | tion (6)

## Nom comun

hospitalisation femenin, pl. hospitalisations

### Traduccions

* ospitalizacion $^{(oc)}$

### Parents

* hôpital
* hospitaliser
# Occitan ancian
### Etimologia

    Del latin hospitalitatem, acusatiu de hospitalitas.

## Nom comun

hospitalitat femenin
* Espitalitat.

### Referéncias

* François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844

# Catalan
### Etimologia

    Del latin hospitalitatem, acusatiu de hospitalitas.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « hospitalitat »

## Nom comun

hospitalitat femenin
* Espitalitat.
# Catalan
### Etimologia

Del latin hospĭtālis.

### Prononciacion

[uspi'taɫ] (oriental), [ospi'taɫ] (occidental)

### Sillabas

hos | pi | tal (3)

## Nom comun

hospital masculin

### Traduccions

* espital $^{(oc)}$

### Derivats

| hospitalari hospitalejar hospitaler | hospitalisme hospitalització hospitalitzar |
# Neerlandés
### Etimologia
### Prononciacion

[ˈɦɔrzəɫ]

### Sillabas

hor | zel (2)

## Nom comun

| | Singular | Plural |
| Substantiu | horzel | horzels |
| Diminutiu | horzeltje | horzeltjes |
horzel femenin
* Estre, varon (mosca bovina, etc.).

### Traduccions

* estre $^{(oc)}$
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hose masculin, plural : hosn
* Conilh.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hoslnuss masculin, plural : hoslnussn
* Avelanièr.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

hospedé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb hospedar.
# Shawnee
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/hosimo/, /hosimo/, /hoʃimo/, /hoʃimo/

## Forma de vèrb

hosimo
* El fugís.

### Referéncias

* Ives Goddard, 1982, The Historical Phonology of Munsee, International Journal of American Linguistics, 48:1, p. 16-48.
# Sapadin
### Prononciacion
## Forma de nom comun

hoslnussn
* Plural de hoslnuss.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Sapadin
### Prononciacion
## Forma de nom comun

hosn
* Plural de hose.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gravitas.

### Prononciacion

/gɾaβi'ta/, /gɾaβi'ta/, provençau /gʀaviˈta/, /gʀaviˈta/ França (Bearn) : escotar « gravitar »

## Vèrb

gravitar
* (fisica) Seguir la lei de gravitacion.
* (figurat) Rodejar a l'entorn de quicòm, de qualqu’un.

### Derivats

* gravitacion
* gravitat

### Traduccions

| alemand: gravitieren $^{(de)}$ anglés: gravitate $^{(en)}$ basc: grabitate $^{(eu)}$ catalan: gravitar $^{(ca)}$ | espanhòl: gravitar $^{(es)}$ francés: graviter $^{(fr)}$ italian: gravitare $^{(it)}$ portugués: gravitar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin gravitas.

### Prononciacion

    Oriental: /ɡɾəβiˈta/, /ɡɾəβiˈta/, balear /ɡɾəviˈta/, /ɡɾəviˈta/
    Occidental: nord-occidental /gɾaβiˈta/, /gɾaβiˈta/, valencian /gɾaβiˈtaɾ/, /gɾaβiˈtaɾ/, /gɾa.viˈtaɾ/, /gɾa.viˈtaɾ/

## Vèrb

gravitar
* gravitar

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin gravitas.

### Prononciacion

/gɾaβiˈtaɾ/, /gɾaβiˈtaɾ/

## Vèrb

gravitar
* gravitar

# Portugués
### Etimologia

    Del latin gravitas.

### Prononciacion

Portugal /gɾɐvitˈaɾ/, /gɾɐvitˈaɾ/, Brasil /gɾavitˈa(ɾ)/, /gɾavitˈa(ɾ)/

## Vèrb

gravitar
* gravitar
# Catalan
## Forma de vèrb

gravità
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb gravitar.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

['gɾeδo̞]
França (Bearn) : escotar « greda »

## Nom comun

greda femenin
* (Min.) Ròca sedimentària de color blanca, constituida mai que mai de carbonat de calci venent de las cauquilhas de microorganismes vivent al cretacèu.
* Trocet d'aquela ròca utilizat per escriure sus un tablèu nègre.

### Traduccions

* anglés: chalk $^{(en)}$
* catalan: creta $^{(ca)}$
* francés: craie $^{(fr)}$
* italian: gesso $^{(it)}$
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

['grɛk]
Espanha (Vila-real) : escotar « grec »

## Nom comun

grec masculin, (femenin: grega)

### Traduccions

* grèc $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Derivat de greda amb un diminutiu -on. De formacion probablament influenciada pel francés crayon.

### Prononciacion

[gɾeˈðu] França (Bearn) : escotar « gredon »

### Sillabas

gre | don (2)

## Nom comun

gredon masculin
* Aisina facha de fusta amb una mina en centre que sovent servís per dessenhar e tanben escriure.
    Mas aquò l'empachava pas, tre que lo gredon aviá tocat lo papièr, d'alinhar de regas e de regas d'escritura. Una escritura marrida que veniá de mai en mai dificila de legir. (Marcèu Esquieu, E nos fotèm d'èstre mortals, p. 8)

### Traduccions

| afrikaans: alemand: Bleistift $^{(de)}$ anglés: pencil $^{(en)}$ neutre armèni: մատիտ $^{(hy)}$ basc: arkatz $^{(eu)}$ breton: kreion $^{(br)}$ bulgar: молив $^{(bg)}$ catalan: llapis $^{(ca)}$ chèc: tužka $^{(cs)}$ femenin danés: blyant $^{(da)}$ neutre espanhòl: lápiz $^{(es)}$ esperanto: krajono $^{(eo)}$ estonian: finlandés: kynä $^{(fi)}$ francés: crayon $^{(fr)}$ | grèc: μολύβι $^{(el)}$ indonesian: gaelic irlandés: italian: matita $^{(it)}$ femenin lituanian: pieštukas $^{(lt)}$ neerlandés: potlood $^{(nl)}$ norvegian: ongrés: ceruza $^{(hu)}$ polonés: ołówek $^{(pl)}$ portugués: romanés: creion $^{(ro)}$ rus: карандаш $^{(ru)}$ suedés: turc: ucraïnian: олівець $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/gɾaβita'sjus/, /gɾaβita'sjus/, provençau /gʀavitaˈsjũⁿs/, /gʀavitaˈsjũⁿs/

## Forma d'adjectiu

gravitacions
* Plural de gravitacion.
# Occitan
### Etimologia

Del latin gravĭtas.

### Prononciacion

    lengadocian /ɡɾaβiˈtat/, /ɡɾaβiˈtat/
    provençau /ɡʀaviˈta/, /ɡʀaviˈta/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| gravitat | gravitats |
| [ɡɾaβiˈtat] | [ɡɾaβiˈtats] |
gravitat femenin
* Fach d'èsser grèu.
* Fis. Fòrça d'atraccion exercida per una planeta sus los còsses materials.

### Variantas dialectalas

* gravetat

### Sinonims

* pesantor (2)

### Traduccions

| alemand: Schwere $^{(de)}$, Ernst $^{(de)}$, Schwerkraft $^{(de)}$ (fisica) anglés: gravity $^{(en)}$ basc: catalan: gravetat $^{(ca)}$ | espanhòl: gravedad $^{(es)}$ francés: gracité $^{(fr)}$ italian: gravità $^{(it)}$ portugués: gravidade $^{(pt)}$ |
# Italian
### Etimologia
### Prononciacion

Itàlia (Monopoli) : escotar « grazie »

### Sillabas

gra | zie (2)

## Nom comun

grazie
* Plural de grazia.

### Traduccions

* mercé $^{(oc)}$
# Anglés
### Etimologia

De gramarye, forma derivada de l'anglés mejan gramery presa de l'ancian francés gramaire (sortit del latin grammatica, pres del grèc γραμματική τέχνη ("art de las letras")).

### Prononciacion

['gɹæmə] (UK) e ['gɹæmɚ] (US)
Reialme Unit (Londres) : escotar « grammar »

### Sillabas

gram | mar (2)

## Nom comun

grammar neutre

### Traduccions

* gramatica $^{(oc)}$

### Derivats

* grammarian
* grammatical
* grammaticality
* grammaticalness
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de gramatiko ("gramatica").

### Prononciacion

[grama'tikoj]
França (Tolosa) : escotar « gramatikoj »

### Sillabas

gra | ma | ti | koj (4)

## Nom comun

gramatikoj pl.

### Traduccions

* gramaticas $^{(oc)}$ femenin plural
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir de gramatyka amb lo sufix adjectival -yczny.

### Prononciacion

[ˌgrãma'tɨʧ̑nɨ]

### Sillabas

gra | ma | tycz | ny (4)

## Adjectiu

gramatyczny masculin, pl. gramatyczni.

### Traduccions

* gramatical $^{(oc)}$

### Derivats

* gramatycznie