# Occitan
### Etimologia

Del latin interrogare.

### Prononciacion

/interuˈɣa/, /interuˈɣa/

### Sillabas

in | ter | ro | gar

## Vèrb

interrogar (v. tr.) (gascon) (lengadocian) (provençau)
* Questionar qualqu'un per obtenir de rensenhaments o per verificar ço que sap.

### Variantas dialectalas

* interrojar (lemosin) (vivaroalpenc)

### Mots aparentats

* interrogacion
* interrogatòri
* interrogatiu
* interrogator
* interrogaire (gascon), (vivaroalpenc)
* interrogader (gascon)

### Traduccions

| anglés: to interrogate $^{(en)}$, to question $^{(en)}$ catalan: interrogar $^{(ca)}$ | francés: interroger $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | interrogar | interrogar | interrogar | interrogar | interrogar | interrogar |
| Gerondiu | interrogant | interrogant | interrogant | interrogant | interrogant | interrogant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | interrogat | interrogat | interrogat | interrogats | interrogats | interrogats |
| femenin | interrogada | interrogada | interrogada | interrogadas | interrogadas | interrogadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | interrògui interrògue | interrògas | interròga | interrogam | interrogatz | interrògan |
| Imperfach | interrogavi | interrogavas | interrogava | interrogàvem | interrogàvetz | interrogavan |
| Preterit | interroguèri | interroguères | interroguèt | interroguèrem | interroguèretz | interroguèron |
| Futur | interrogarai | interrogaràs | interrogarà | interrogarem | interrogaretz | interrogaràn |
| Condicional | interrogariái | interrogariás | interrogariá | interrogariam | interrogariatz | interrogarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | interrògue | interrògues | interrògue | interroguem | interroguetz | interròguen |
| Imperfach | interroguèssi | interroguèsses | interroguès interroguèsse | interroguèssem | interroguèssetz | interroguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | interròga ! | — | interroguem ! | interrogatz ! | — |
| Negatiu | — | interrògues pas ! | — | interroguem pas ! | interroguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Catalan
### Etimologia

Del latin interrogare.

### Prononciacion

/intəruˈɣa/, /intəruˈɣa/ (oriental central), /intəroˈʝa/, /intəroˈʝa/, /intəruˈɣa/, /intəruˈɣa/ (balear), /interoˈɣa/, /interoˈɣa/ (nòrd-occidental), /interoˈɣaɾ/, /interoˈɣaɾ/ (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « interrogar »

## Vèrb

interrogar
* Interrogar.