OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De dreçar amb lo prefix «en-»

### Prononciacion

    /endɾeˈsa/, /endɾeˈsa/

### Sillabas

en|dre|çar

## Vèrb

endreçar (lengadocian)
* Metre en òrdre, organizar, menar a bon tèrme.

### Variantas dialectalas

* endreiçar

### Sinonims

* dispausar
* encaminar
* instruire
* menar
* organizar

#### Locucions derivadas

* endreçar un afar
# Occitan
### Etimologia

Del latin in directeum.

### Prononciacion

/enˈdɾet/, /enˈdɾet/
França (Bearn) - Gascon : escotar « endret »

### Sillabas

en | dret (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| endret | endrets |
| [enˈdɾet] | [enˈdɾets] |
endret masculin (gascon)
* Luòc especific e delimitat.
* Costat principal, corrècte d'una causa.

### Variantas dialectalas

* endrech
* endreit

### Traduccions

| anglés: place $^{(en)}$, spot $^{(en)}$ catalan: indret $^{(ca)}$ masculin espanhòl: lugar $^{(es)}$ masculin | francés: endroit $^{(fr)}$ masculin italian: luogo $^{(it)}$ masculin sicilian: locu $^{(scn)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/enˈdɾet͡ʃes/, /enˈdɾet͡ʃes/

## Forma de nom comun

endreches masculin (lengadocian)
* Plural de endrech.
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de en e de droit.

### Prononciacion

[ɑ̃'dʁwa]
França (Vòges) : escotar « endroit » França (Vòges) : escotar « endroit » França (Vòges) : escotar « endroit » França (Lion) : escotar « endroit » Soïssa (Canton de Valés) : escotar « endroit » França (Normandia) : escotar « endroit »

### Sillabas

en | droit (2)

## Nom comun

endroit masculin

### Traduccions

* endrech $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin in directeum.

### Prononciacion

/enˈdɾet͡ʃ/, /enˈdɾet͡ʃ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « endrech »

### Sillabas

en | drech (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| endrech | endreches |
| [enˈdɾet͡ʃ] | [enˈdɾet͡ʃes] |
endrech masculin
* Luòc especific e delimitat.
** Los afaires anèron talament ben al començament que dins dos ans mon paire comprèt camps, vinhas, prats, olivedas e lo pus bèl ostal de l’endrech. (Joan Baptista Fabre, Istòria de Joan-l’an-pres, adaptacion a la grafia classica per Patric Sauzet, 1988, CRDP Montpelhièr)
* Costat principal, corrècte d'una causa.

### Variantas dialectalas

* endreit
* endret (gascon)

### Traduccions

| anglés: place $^{(en)}$, spot $^{(en)}$ catalan: indret $^{(ca)}$ masculin espanhòl: lugar $^{(es)}$ masculin | francés: endroit $^{(fr)}$ masculin italian: luogo $^{(it)}$ masculin sicilian: locu $^{(scn)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin findere.

### Prononciacion

/ˈfendɾe/, /ˈfendɾe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « fendre »

### Sillabas

fen | dre (3)

## Vèrb

fendre femenin (lengadocian) , (lemosin) , (vivaroaupenc)
* Dividir, copar en long o en larg.

### Mots aparentats

* fenda

### Variantas dialectalas

* hénder (gascon)
* héner (gascon)

### Traduccions

| alemand: spalten $^{(de)}$ còrs: fende $^{(co)}$ espanhòl: hender $^{(es)}$, hendir $^{(es)}$ francés: fendre $^{(fr)}$ | italian: fendere $^{(it)}$ portugués: fender $^{(pt)}$ romanch: sursilvan : fender $^{(rm)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/feneˈd͡ʒajɾes/, /feneˈd͡ʒajɾes/

## Forma de nom comun

fenejaires
* Masculin plural de fenejaire.
# Occitan
### Etimologia

Del latin fenĕstra.

### Prononciacion

/feˈnejtro̞/, /feˈnejtro̞/

### Sillabas

fe | nes | tra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| fenestra | fenestras |
| [feˈnejtro] | [feˈnejtraː] |
(lemosin) fenestra femenin
* Element mobil que permet la dobertura o la barradura d'un passatge del lum dins los membres.

### Variantas dialectalas

* fenèstra
* finèstra
* fernèsta (gascon)
* frinèsta (gascon)
* herièsta (gascon)
* hiestra (gascon)
* hièstra (gascon)
* hrièsta (gascon)

### Traduccions

| afrikaans: alemand: Fenster $^{(de)}$ neutre anglés: window $^{(en)}$ neutre basc: ate $^{(eu)}$ breton: prenestr $^{(br)}$ catalan: finestra $^{(ca)}$ femenin chèc: okno $^{(cs)}$ neutre danés: vindue $^{(da)}$ neutre eslovac: okno $^{(sk)}$ neutre, oblok $^{(sk)}$ eslovèn: okno $^{(sl)}$ neutre ebrèu: חלון $^{(he)}$ (chalon) espanhòl: ventana $^{(es)}$ esperanto: fenestro $^{(eo)}$ estonian: aken $^{(et)}$ finlandés: ikkuna $^{(fi)}$ | francés: fenêtre $^{(fr)}$ femenin grèc: παράθυρο $^{(el)}$ neutre gaelic irlandés: fuinneog $^{(ga)}$ islandés: gluggi $^{(is)}$ masculin italian: finestra $^{(it)}$ femenin lituanian: langas $^{(lt)}$ neerlandés: raam $^{(nl)}$, venster $^{(nl)}$ ongrés: ablak $^{(hu)}$ polonés: okno $^{(pl)}$ neutre portugués: janela $^{(pt)}$ romanés: fereastră $^{(ro)}$, geam $^{(ro)}$ sard: bentana $^{(sc)}$ naut sorab: wokno $^{(hsb)}$ suedés: fönster $^{(sv)}$ neutre ucraïnian: вікно $^{(uk)}$ neutre |
# Occitan
### Prononciacion

/feneˈd͡ʒajɾos/, /feneˈd͡ʒajɾos/

## Forma de nom comun

fenejairas
* Femenin plural de fenejaire.
# Occitan
### Etimologia

De fen amb lo sufix verbal -ejar.

### Prononciacion

/feneˈd͡ʒa/, /feneˈd͡ʒa/

### Sillabas

fe | ne | jar

## Vèrb

fenejar
* Agr. Virar e tornar virar l'èrba d'un prat dalhat per la far secar.
* Produire de fen.

### Variantas dialectalas

* fenar
* fenairar
* henejar (gascon)
* hejar (gascon)

### Derivats

* fenejaire
* fenejatge
* fenejós

### Traduccions

| anglés: to make hay $^{(en)}$ catalan: fenificar $^{(ca)}$ | francés: faner $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | fenejar | fenejar | fenejar | fenejar | fenejar | fenejar |
| Gerondiu | fenejant | fenejant | fenejant | fenejant | fenejant | fenejant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | fenejat | fenejat | fenejat | fenejats | fenejats | fenejats |
| femenin | fenejada | fenejada | fenejada | fenejadas | fenejadas | fenejadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | fenegi fenege | fenejas | feneja | fenejam | fenejatz | fenejan |
| Imperfach | fenejavi | fenejavas | fenejava | fenejàvem | fenejàvetz | fenejavan |
| Preterit | fenegèri | fenegères | fenegèt | fenegèrem | fenegèretz | fenegèron |
| Futur | fenejarai | fenejaràs | fenejarà | fenejarem | fenejaretz | fenejaràn |
| Condicional | fenejariái | fenejariás | fenejariá | fenejariam | fenejariatz | fenejarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | fenege | feneges | fenege | fenegem | fenegetz | fenegen |
| Imperfach | fenegèssi | fenegèsses | fenegès fenegèsse | fenegèssem | fenegèssetz | fenegèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | feneja ! | — | fenegem ! | fenejatz ! | — |
| Negatiu | — | feneges pas ! | — | fenegem pas ! | fenegetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/fenˈdiʎo/, /fenˈdiʎo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « fendilha »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fendilha | fendilhas |
| [fenˈdiʎo] | [fenˈdiʎos] |
fendilha femenin
* Fenda pichona.

### Traduccions

| anglés: crack $^{(en)}$ catalan: esquerda $^{(ca)}$ femenin | francés: fissure $^{(fr)}$ femenin, gerçure $^{(fr)}$ femenin italian: |

### Referéncias

* "vòstras referéncias"
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « fendilhar »

## Vèrb

fendilhar
* Provocar de fendilhas.

### Traduccions

| anglés: to crack $^{(en)}$; to fissure $^{(en)}$ catalan: | francés: fissurer $^{(fr)}$gerçer $^{(fr)}$ italian: |

### Referéncias

* "vòstras referéncias"
# Anglés
## Forma de vèrb

fends
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to fend.

# Francés
### Prononciacion

/fã/, /fã/

## Forma de vèrb

fends
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de fendre.
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de fendre.
* Segonda persona del singular al present de l'imperatiu de fendre.
# Occitan
### Prononciacion

/feneˈd͡ʒajɾo/, /feneˈd͡ʒajɾo/

## Forma de nom comun

fenejaira
* Femenin singular de fenejaire.
# Occitan
### Etimologia

De fenejar amb lo sufixe -aire.

### Prononciacion

/feneˈd͡ʒajɾe/, /feneˈd͡ʒajɾe/

### Sillabas

fe | ne | jai | re

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fenejaire | fenejaires |
| Masculin | [feneˈd͡ʒajɾe] | [feneˈd͡ʒajɾes] |
| Femenin | fenejaira | fenejairas |
| Femenin | [feneˈd͡ʒajɾo] | [feneˈd͡ʒajɾos] |
fenejaire masculin
* Agr. Persona que fa secar lo fen al campèstre.

### Variantas dialectalas

* fenaire
* fenador (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Heumacher $^{(de)}$ masculin anglés: haymaker $^{(en)}$ | francés: faneur $^{(fr)}$ masculin |
# Anglés
## Forma de vèrb

inserts
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to insert.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insinuatio.

### Prononciacion

/insinɥaˈsju/, /insinɥaˈsju/, provençau /ĩⁿsinɥaˈsjũⁿ/, /ĩⁿsinɥaˈsjũⁿ/

### Sillabas

in|si|nua|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| insinuacion | insinuacions |
| [insinɥaˈsju] | [insinɥaˈsjus] |
insinuacion femenin
* Biais, sens enonciar positivament una causa, de la fa comprene, o d'adobar la ment per la recebre.
* (particular, retorica) Çò que dich un orator pour ganhar l'atencion o la benvolença de son auditòri.

### Parents

* insinuar

### Traduccions

| alemand: Unterstellung $^{(de)}$ anglés: innuendo $^{(en)}$, insinuation $^{(en)}$ basc: catalan: insinuació $^{(ca)}$ | espanhòl: insinuación $^{(es)}$ francés: insinuation $^{(fr)}$ italian: insinuazione $^{(it)}$ portugués: insinuação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insinuare.

### Prononciacion

/insinyˈa/, /insinyˈa/ França (Bearn) : escotar « insinuar »

### Sillabas

in|si|nu|ar

## Vèrb

insinuar
* Introduire doçament e adrechament quicòm.
* (figurat) Far comprene adrechament, far intrar dins la ment.
* Se far admetre endacòm, s’i introduire amb gaubi, en parlant de las personas.
* (drech) Consignar, enregistrar un acte privat dins un registre public, que s’autentifique.

### Derivats

* insinuacion

### Sinonims

figurat
* suggerir

### Traduccions

| alemand: anspielen $^{(de)}$, anspielen auf $^{(de)}$, versteckt hinweisen $^{(de)}$, andeuten $^{(de)}$ anglés: insinuate $^{(en)}$, worm $^{(en)}$ basc: aieruz esan $^{(eu)}$ catalan: alludir $^{(ca)}$, insinuar $^{(ca)}$ | espanhòl: aludir $^{(es)}$, insinuar $^{(es)}$ francés: insinuer $^{(fr)}$ italian: insinuare $^{(it)}$, alludere $^{(it)}$ portugués: insinuar $^{(pt)}$, sugerir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin insinuare.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « insinuar »

### Prononciacion

/insinuˈa/, /insinuˈa/, valencian /insinuˈaɾ/, /insinuˈaɾ/

### Sillabas

in|si|nu|ar

## Vèrb

insinuar
* insinuar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin insinuare.

### Prononciacion

Colómbia (Cartagena) : escotar « insinuar »

### Prononciacion

    Peninsular: septentrional /insiˈnwaɾ/, /insiˈnwaɾ/, meridional /iŋsiˈnwaɾ/, /iŋsiˈnwaɾ/
    Americà: alt /ins(i)ˈnwaɾ/, /ins(i)ˈnwaɾ/, bas /iŋsiˈnwaɾ/, /iŋsiˈnwaɾ/, austral /insiˈnwaɾ/, /insiˈnwaɾ/

### Sillabas

in|si|nu|ar

## Vèrb

insinuar
* insinuar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin insinuare.

### Prononciacion

    Portugal /ĩsinwˈaɾ/, /ĩsinwˈaɾ/; Brasil /ĩsĩnuˈaɾ/, /ĩsĩnuˈaɾ/, /ĩsiˈnwa/, /ĩsiˈnwa/

### Sillabas

in|si|nu|ar

## Vèrb

insinuar
* insinuar $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir del latin īnsinuō ("botar dedins").

### Prononciacion

[insinu'are]
Itàlia : escotar « insinuare »

### Sillabas

in | si | nu | a | re (5)

## Vèrb

insinuare

### Traduccions

* insinuar $^{(oc)}$

### Derivats

* insinuazione
# Occitan
### Prononciacion

/insinɥaˈsjus/, /insinɥaˈsjus/, provençau /ĩⁿsinɥaˈsjũⁿ/, /ĩⁿsinɥaˈsjũⁿ/

## Forma de nom comun

insinuacions
* Plural de insinuacion
# Anglés
## Forma de vèrb

insinuates
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to insinuate.
# Anglés
## Forma de vèrb

inserting
* Participi present del vèrb to insert.
# Occitan
### Etimologia

    (Adjectiu), del latin insignis « reconeissable »
    (nom), del latin insigne

### Prononciacion

/inˈsinne/, /inˈsinne/

### Sillabas

in|si|gne

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | insigne | insignes |
| Masculin | [inˈsinne] | [inˈsinnes] |
| Femenin | insigna | insignas |
| Femenin | [inˈsinno̞] | [inˈsinno̞s] |
insigne
* Que se distinguís per sos meritis excepcionals

### Sinonims

* egrègi

### Traduccions

| alemand: außergewöhnlich $^{(de)}$ anglés: remarkable $^{(en)}$ basc: catalan: insigne $^{(ca)}$ | espanhòl: insigne $^{(es)}$ francés: insigne $^{(fr)}$ italian: insigne $^{(it)}$ portugués: insigne $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insigne | insignes |
| [inˈsinne] | [inˈsinnes] |
insigne (lengadocian) , masculin
* Marca distinctiva d’un grade, d’una dignitat.

### Variantas dialectalas

* insígnia (gascon)

### Sinonims

* ensenha

### Traduccions

| alemand: Insignie $^{(de)}$ anglés: insignia $^{(en)}$, badge $^{(en)}$ basc: insiga $^{(eu)}$ catalan: insígnia $^{(ca)}$ | espanhòl: insignia $^{(es)}$ francés: insigne $^{(fr)}$ italian: insegna $^{(it)}$ portugués: insígnia $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin insignis « reconeissable »

### Prononciacion

    Oriental /inˈsiŋnə/, /inˈsiŋnə/
    Occidental: nord-occidental /inˈsiŋne/, /inˈsiŋne/, valencian /inˈsiɡne/, /inˈsiɡne/

### Sillabas

in|si|gne

## Adjectiu

insigne masculin o femenin, (plural: insignes)
* insigne $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin insignis « reconeissable »

### Sillabas

in|si|gne

## Adjectiu

insigne masculin o femenin, (plural: insignes)
* insigne $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin insignis « reconeissable »

### Prononciacion

/ɛ̃siɲ/, /ɛ̃siɲ/

### Sillabas

in|si|gne

## Adjectiu

insigne masculin o femenin, (plural: insignes)
* insigne $^{(oc)}$

## Nom comun

insigne masculin, (plural: insignes)
* insigne $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Del latin insignis « reconeissable »

### Prononciacion

/inˈsiɲɲe/, /inˈsiɲɲe/

### Sillabas

in|si|gne

## Adjectiu

insigne masculin o femenin, (plural: insigni)
* insigne $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin insignis « reconeissable »

### Prononciacion

Portugal /ĩˈsignɨ/, /ĩˈsignɨ/, Brasil /ĩˈsigə̃nɪ/, /ĩˈsigə̃nɪ/, /ĩˈsigini/, /ĩˈsigini/

### Sillabas

in|si|gne

## Adjectiu

insigne masculin o femenin, (plural: insigni)
* insigne $^{(oc)}$
# Anglés
### Etimologia

Bastit a partir del latin īnsinuō ("botar dedins").

### Prononciacion

[ɪn'sɪnjueɪt]

### Sillabas

in | si | nu | ate (4)

## Vèrb

| Temps | Forma |
| Infinitiu | to insinuate |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | insinuates |
| Preterit | insinuated |
| Participi passat | insinuated |
| Participi present | insinuating |
to insinuate

### Traduccions

* insinuar $^{(oc)}$

### Derivats

* insinuating
* insinuation
* insinuative
# Anglés
## Forma de vèrb

insinuated
* Preterit del vèrb to insinuate.
* Participi passat del vèrb to insinuate.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iˈsaːndo/, /iˈsaːndo/

## Nom comun

isando classa 7, plural : izando
* Martèl.
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

iscavanada femenin
* Calòta, bofa.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

D’origina preromana, benlèu d’un mot iberobasc *izarr-, de sens escur

### Prononciacion

/iˈzart/, /iˈzart/
    Bearn : escotar « isard »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| isard | isards |
| [iˈzart] | [iˈzarts] |
isard masculin
* (zoologia) Mamifèr romiaire del Pirenèus de la sosfamilha dels caprins e de la familha dels bovines (Rupicapra rupicapra), amb de banas primas e corbadas en punta e pel fosca amb una taca blanca sul cap, endacòm mai nomenat camoç.

### Sinonims

* chamoç
* chamós (vivaroaupenc del Piemont)
* sarri

### Traduccions

| convencion internacionala: rupicapra pyrenaica $^{(conv)}$ alemand: (Pyrenäen)Gämse $^{(de)}$ anglés: izard $^{(en)}$ basc: catalan: isard $^{(ca)}$ | espanhòl: sarrio $^{(es)}$ francés: isard $^{(fr)}$ italian: camoscio $^{(it)}$ portugués: camurça $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

D’origina preromana, benlèu d’un mot iberobasc *izarr-, de sens escur

### Prononciacion

/iˈzart/, /iˈzart/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | isard | isards |
| Femenin | isarda | isardes |
isard
* Persona reguèrgue.
* Salvatge, escabrós.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| isard | isards |
| [iˈzart] | [iˈzarts] |
isard masculin
* isard $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

De l'occitan isard

### Prononciacion

/izaʁ/, /izaʁ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| isard | isards |
| [izaʁ] ||
isard masculin
* isard $^{(oc)}$
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ischivitzu masculin
* Fàstic.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

Del latin zizania « iraga ».

### Prononciacion

* /i'zaɲo̞/, /i'zaɲo̞/

### Sillabas

i|za|nha

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| isanha | isanhas |
| [i'zaɲo̞] | [i'zaɲo̞s] |
isanha (lengadocian) , (gascon) ; femenin
* (botanic, etimologic) Iraga, mala grana que buta per la bona grana.
* (figurat) Desunion, discòrdia.

### Sinonims

* zizania / zizanha
* discòrdia

### Traduccions

| alemand: Zwietracht $^{(de)}$ (2) anglés: discord $^{(en)}$ (2) polonés: catalan: zitzània $^{(ca)}$ | espanhòl: cizaña $^{(es)}$ francés: zizanie $^{(fr)}$ italian: zizzania $^{(it)}$ portugués: zizânia $^{(pt)}$, cizânia $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

* /i'zaɲo̞s/, /i'zaɲo̞s/

## Forma de nom comun

isanhas
* Plural de isanha,
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ischervigradòrgiu masculin
* Bauç.

### Sinonims

* calafossu

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Sard
### Etimologia

Del grèc ancian σκελετός (skeletós).

### Prononciacion
## Nom comun

ischèletru masculin
* Esqueleta.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| isabonkolo | izabonkolo |
isabonkolo classa 7
* Capgròs.

### Sinonims

* unojubalala
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Nom | isandla | izandla |
| Locatiu | esandleni | ezandleni |
isandla classa 7
* Man.

# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| isandla | izandla |
isandla classa 7
* Man.
# Italian
### Prononciacion

/'fabbri/, /'fabbri/

## Forma de nom comun

fabbri masculin
* Plurau de fabbro.
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del latin faba ("fava") amb lo sufix -o.

### Prononciacion

['fabo̞]
França (Tolosa) : escotar « fabo » Païses Basses (Wijchen) : escotar « fabo »

### Sillabas

fa | bo (2)

## Nom comun

fabo, pl. faboj

### Traduccions

* fava $^{(oc)}$ femenin

# Ido
### Etimologia

Creat a partir del latin faba ("fava") amb lo sufix -o.

### Prononciacion

['fabo̞]

### Sillabas

fa | bo (2)

## Nom comun

fabo, pl. fabi

### Traduccions

* fava $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Prononciacion

/ˈfabblos/, /ˈfabblos/

## Forma de nom comun

fablas femenin
* Plural de fabla.
# Istriòt
### Etimologia

Del latin februarius.

### Prononciacion

/faˈbrajo/, /faˈbrajo/

## Nom comun

fabraio masculin
* Febrièr.

### Variantas dialectalas

* fabraro
* febraro
* febraio

#### Nòta

Forma del dialècte de Rovigna.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Occitan
### Etimologia

Del latin faber, fabrum « que fa, fabrica ». Parent de l'italian fabbro e del francés ancian fèvre, servat dins los derivats coma orfèvre.

### Prononciacion

/ˈfaβɾe/, /ˈfaβɾe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « fabre »

### Sillabas

fa | bre (2)

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fabre | fabres |
| Masculin | [ˈfaβɾe] | [ˈfaβɾes] |
| Femenin | fabressa | fabressas |
| Femenin | [ˈfaβɾeso] | [ˈfaβɾesos] |
fabre masculin
* Persona que trabalha lo fèrre dins una farga.

### Sinonims

* faure

### Traduccions

| alemand: Schmied $^{(de)}$ masculin anglés: smith $^{(en)}$ bielorús: каваль $^{(be)}$ masculin catalan: ferrer $^{(ca)}$ masculin chèc: kovář $^{(cs)}$ masculin espanhòl: herrero $^{(es)}$ masculin finlandés: seppä $^{(fi)}$ francés: forgeron $^{(fr)}$ masculin | italian: fabbro $^{(it)}$ masculin neerlandés: smid $^{(nl)}$ ongrés: kovács $^{(hu)}$ polonés: kowal $^{(pl)}$ portugués: ferreiro $^{(pt)}$ masculin rus: кузнец $^{(ru)}$ masculin suedés: smed $^{(sv)}$ ucraïnian: коваль $^{(uk)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

deu latin fābŭla « fabla, raconte ».

### Prononciacion

/ˈfabblo/, /ˈfabblo/, /'fablɔ/, /'fablɔ/

### Sillabas

fa | bla

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| fabla | fablas |
| [ˈfabblo] | [ˈfabblos] |
fabla femenin
* Raconte relatiu a l'istòria de las religions, deus pòbles.
** Aquela fabla dau dieu tot-poderós, guida d'un pòble unic, s'establiguèt doncas per l'escritura devèrs -550 avans J. C. - $_{(PèirePessemessa,LomistèridelaSantaTrinitat,2007)}$
* Apològue, raconte brac, sovent allegoric, en vèrs o en pròsa, qui permet d'illustrar ua morala.
** Las fablas de Jean de La Fontaine, d'Esòp.
* Raconte mensongèr.
** Aqueste òmi que menteish e que'ns conta fablas.

### Sinonims

* faula

### Variantas dialectalas

* habla (gascon)

### Derivats

* afabulacion
* afabular
* fablèl
* fablèu
* fabulista
* fabulós

### Traduccions

| anglés: fable $^{(en)}$, apologue $^{(en)}$ catalan: faula $^{(ca)}$ femenin espanhòl: apólogo $^{(ca)}$ masculin, fábula $^{(es)}$ femenin | francés: fable $^{(fr)}$ femenin italian: favola $^{(it)}$ femenin |

### Referéncias

* Dicod'Òc disponible sus www.locongrès.org
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de fabo ("fava").

### Prononciacion

['fabo̞j]
França (Tolosa) : escotar « faboj »

### Sillabas

fa | boj (2)

## Nom comun

faboj pl.

### Traduccions

* favas $^{(oc)}$ femenin plural
# Istriòt
### Etimologia

Del latin februarius.

### Prononciacion

/faˈbraro/, /faˈbraro/

## Nom comun

fabraro masculin
* Febrièr.

### Variantas dialectalas

* fabraio
* febraro
* febraio

#### Nòta

Forma del dialècte de Rovigna.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Occitan
### Etimologia

    Dau latin fabrica.

### Prononciacion

[fa'βreɣo]

### Sillabas

fa | bre | ga (3)

## Nom comun

fabrega femenin
* Farga.
* Fabrica metallurgica

### Derivats

* Fabregas (toponim)

### Traduccions

* alemand:
* anglés:
* breton:
* catalan: farga $^{(ca)}$[1]; fàbrica metal.lúrgica $^{(ca)}$
* espanhòl:
* basc:
* finlandés:
* francés: forge $^{(fr)}$, usine metallurgique $^{(fr)}$