OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Francés
### Prononciacion

França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « magistrature »
França (Cornimont) : escotar « magistrature »

### Etimologia

    Derivat de magistrat.

### Prononciacion

/maʒistʁatyʁ/, /maʒistʁatyʁ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magistrature | magistratures |
| [maʒistʁatyʁ] ||
magistrature femenin

### Traduccions

* magistratura.

### Referéncias

* Diccionari de l'Academia francesa, 9$^{au}$ edicion : https://www.dictionnaire-academie.fr/article/A9M0138

# Italian
### Prononciacion

/mad͡ʒistraˈture/, /mad͡ʒistraˈture/

## Forma de nom comun

magistrature femenin
* Plurau de magistratura.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin magisterium « mestriá »

### Prononciacion

    lengadocian /mad͡ʒisˈtaɾi/, /mad͡ʒisˈtaɾi/
    gascon /maʒisˈtaɾi/, /maʒisˈtaɾi/
    provençau /mad͡ʒisˈtaʀi/, /mad͡ʒisˈtaʀi/

### Sillabas

magis|tè|ri

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| magistari | magistaris |
| [mad͡ʒisˈtaɾi] | [mad͡ʒisˈtaɾis] |
magistari masculin
* (religion) Autoritat doctrinala que possedís lo papa de per sa carga de vicari del Crist, per interpretar la paraula de Dieu.
* (corrent, figurat) Autoritat doctrinala, morala o intellectuala.
* (educacion) Carrièra o profession de mèstre.
* (educacion) Ensemble dels mèstres d’un airal.
* (educacion) Preparacion al diplòma universitari de mestriá o máster.
* (quimia, farmacia) Nom donat ancianament a unes productes amb de propietats medicinalas obtinguys per precipitacion de las solucions que los contenen.

### Parents

* magistral
* magistrat
* magistre / magiter

### Traduccions

| alemand : Lehramt $^{(de)}$, Lehrerschaft $^{(de)}$ anglés : magistery $^{(en)}$ (religion), teaching $^{(en)}$ basc : catalan : magisteri $^{(ca)}$ | espanhòl : magisterio $^{(es)}$ francés : magistère $^{(fr)}$ italian : magistero $^{(it)}$ portugués : magistério $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin magma « rèstes espés d’un liquid » del grèc ancian μάγμα, mágma.

### Prononciacion

    /ˈmagma/, /ˈmagma/

### Sillabas

mag|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magma | magmas |
| [ˈmagma] | [ˈmagmas] |
magma masculin
* (petrografia) Massa en estat de fusion de nauta temperatura, formada per de silicats.
* (figurat) Ensemble confús d’elements ; mescla embolhada de causas.
* (matematicas) Estructura algebrica constituida d'un ensemble e d'una lei de composicion intèrna.

### Variantas dialectalas

* magmà

### Derivats

* magmatic

### Antonims

figurat
* barrejadís
* mesclanha (gascon)

### Traduccions

| alemand : Magma $^{(de)}$ anglés : magma $^{(en)}$ basc : catalan : magma $^{(ca)}$ | espanhòl : magma $^{(es)}$ francés : magma $^{(fr)}$ italian : magma $^{(it)}$ portugués : magma $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin magma « rèstes espés d’un liquid » del grèc ancian μάγμα, mágma.

### Prononciacion

    /ˈmæɡmə/, /ˈmæɡmə/

### Sillabas

mag|ma

## Nom comun

magma masculin, (plural: magmas / magmata)
* magma $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin magma « rèstes espés d’un liquid » del grèc ancian μάγμα, mágma.

### Prononciacion

    /ˈmagmə/, /ˈmagmə/

### Sillabas

mag|ma

## Nom comun

magma masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| magma | magmes |
* magma $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin magma « rèstes espés d’un liquid » del grèc ancian μάγμα, mágma.

### Prononciacion

    /ˈmaɰma]
/, /ˈmaɰma] /

### Sillabas

mag|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magma | magmas |
| [ˈmaɰma] | [ˈmaɰmas] |
magma masculin
* magma $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin magma « rèstes espés d’un liquid » del grèc ancian μάγμα, mágma.

### Prononciacion

    /magma/, /magma/

### Sillabas

mag|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magma | magmas |
| [magma] ||
magma masculin
* magma $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Del latin magma « rèstes espés d’un liquid » del grèc ancian μάγμα, mágma.

### Prononciacion

    /magma/, /magma/

### Sillabas

mag|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magma | magmi |
| [magma] | [magmi] |
magma masculin
* magma $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin magma « rèstes espés d’un liquid » del grèc ancian μάγμα, mágma.

### Prononciacion

    Portugal /ˈmagmɐ/, /ˈmagmɐ/
    Brasil /ˈmagə̃mɐ/, /ˈmagə̃mɐ/, /ˈmagəmə/, /ˈmagəmə/

### Sillabas

mag|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magma | magmas |
magma masculin
* magma $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De l’anglés hormone, repausat per W.M. Bayliss e E.H. Starling, forméat sul grèc ancian ὁρμή «impulsion» amb lo sufixe one.

### Prononciacion

/uɾˈmɔno̞/, /uɾˈmɔno̞/, /uʀˈmɔno̞/, /uʀˈmɔno̞/ França (Bearn) : escotar « ormòna »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ormòna | ormònas |
| [uɾˈmɔno̞] | [uɾˈmɔno̞s] |
ormòna femenin
* (biologia, quimia) Molecula messatgièra menada pel sang o la saba qu'agís a distància de son site de produccion per fixacion sus de receptors especifics.
** Las ormònas intervenon dins fòrça procediment, coma la reproduccion, la diferenciacion cellulara, l'omeostasia, o la regulacion dels ritmes cronobiologics.
** Una ormòna de brocatge

### Derivats

* ormonal / ormonau

### Traduccions

| alemand: Hormon $^{(de)}$ anglés: hormone $^{(en)}$ basc: hormon $^{(eu)}$ catalan: hormona $^{(ca)}$ | espanhòl: hormona $^{(es)}$ francés: hormone $^{(fr)}$ italian: ormone $^{(it)}$ portugués: hormônio $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

* De ornament.

### Prononciacion

* /uɾnamanˈta/, /uɾnamanˈta/, provençau /uʀnamẽⁿˈta/, /uʀnamẽⁿˈta/

### Sillabas

or|na|men|tar

## Vèrb

ornamentar
* Ornar, embelir quicòm, i apondre, i jónher un ornament que lo fa mai agradiu.

### Sinonims

* ornar
* adornar

### Traduccions

| alemand: aufputzen $^{(de)}$, ausputzen $^{(de)}$, schmücken $^{(de)}$, verzieren $^{(de)}$ anglés: adorn $^{(en)}$, decorate $^{(en)}$, ornament $^{(en)}$, bedeck $^{(en)}$, embellish $^{(en)}$ basc: catalan: ornar $^{(ca)}$, ornamentar $^{(ca)}$, , adornar $^{(ca)}$ | espanhòl: adornar $^{(es)}$, ornamentar $^{(es)}$ francés: orner $^{(fr)}$ italian: decorare $^{(it)}$, adornare $^{(it)}$ portugués: adornar $^{(pt)}$, decorar $^{(pt)}$, ornamentar $^{(pt)}$, ornar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

* De ornament.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « ornamentar »

### Prononciacion

    Oriental: central /urnəmənˈta/, /urnəmənˈta/, balear /oɾnəmənˈta/, /oɾnəmənˈta/, /urnəmənˈta/, /urnəmənˈta/
    Occidental: nord-occidental /ornamenˈta/, /ornamenˈta/, valencian /oɾnamenˈtaɾ/, /oɾnamenˈtaɾ/

### Sillabas

or|na|men|tar

## Vèrb

ornamentar
* ornamentar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

* De ornament.

### Sillabas

or|na|men|tar

## Vèrb

ornamentar
* ornamentar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

* De ornament.

### Prononciacion

Portugal /oɾnɐmẽˈtaɾ/, /oɾnɐmẽˈtaɾ/, Brasil /oɦnãmẽˈtaɾ/, /oɦnãmẽˈtaɾ/, /ornamẽˈta/, /ornamẽˈta/

### Sillabas

or|na|men|tar

## Vèrb

ornamentar
* ornamentar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

* Del latin orno.

### Prononciacion

* /uɾˈna/, /uɾˈna/, /uʀˈna/, /uʀˈna/
França (Bearn) : escotar « ornar »

### Sillabas

or|nar

## Vèrb

ornar
* Adornar, embelir quicòm, i apondre, i jónher un ornament que lo fa mai agradiu.

### Sinonims

* adornar
* ornamentar

### Derivats

* ornament

### Traduccions

| alemand: aufputzen $^{(de)}$, ausputzen $^{(de)}$, schmücken $^{(de)}$, verzieren $^{(de)}$ anglés: adorn $^{(en)}$, decorate $^{(en)}$, ornament $^{(en)}$, bedeck $^{(en)}$, embellish $^{(en)}$ basc: catalan: ornar $^{(ca)}$, ornamentar $^{(ca)}$ | espanhòl: adornar $^{(es)}$, ornamentar $^{(es)}$ francés: orner $^{(fr)}$ italian: decorare $^{(it)}$, adornare $^{(it)}$ portugués: adornar $^{(pt)}$, decorar $^{(pt)}$, ornamentar $^{(pt)}$, ornar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

* Del latin orno.

### Prononciacion

* Oriental: central /urˈna/, /urˈna/, balear /oɾˈna/, /oɾˈna/, /urˈna/, /urˈna/
* Occidental: nord-occidental /orˈna/, /orˈna/, valencian /oɾˈnaɾ/, /oɾˈnaɾ/

### Sillabas

or|nar

## Vèrb

ornar
* ornar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

* Del latin orno.

### Prononciacion

Portugal /oɾˈnaɾ/, /oɾˈnaɾ/, Brasil /oɦˈnaɾ/, /oɦˈnaɾ/, /orˈna/, /orˈna/

### Sillabas

or|nar

## Vèrb

ornar
* ornar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/uɾmuˈnals/, /uɾmuˈnals/

## Forma de nom comun

ormonalas
* Masculin plural de ormonal
# Occitan
### Prononciacion

/uɾnɔˈmens/, /uɾnɔˈmens/

## Forma de nom comun

ornaments
* Plural de ornament.

# Anglés
### Prononciacion

    RU /ˈɔː(ɹ)nəmənts/, /ˈɔː(ɹ)nəmənts/, /ɔː(ɹ)nəˌmɛnts/, /ɔː(ɹ)nəˌmɛnts/ (verb)
    EUA /ˈɔɹnəmənts/, /ˈɔɹnəmənts/, /ˈɔɹnəˌmɛnts/, /ˈɔɹnəˌmɛnts/ (verb)

## Forma de nom comun

ornaments
* Plural de ornament.

## Forma de vèrb

ornaments
* Tresena persona del singular del present simple de ornament

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /urnəˈmens/, /urnəˈmens/, balear /oɾnəˈments/, /oɾnəˈments/, /urnəˈmens/, /urnəˈmens/
    Occidental: nord-occidental /ornaˈmens/, /ornaˈmens/, valencian /oɾnaˈments/, /oɾnaˈments/, /oɾnaˈmens/, /oɾnaˈmens/

## Forma de nom comun

ornaments
* Plural de ornament.
# Occitan
### Prononciacion

/uɾˈmɔno̞s/, /uɾˈmɔno̞s/, /uʀˈmɔno̞s/, /uʀˈmɔno̞s/

## Forma de nom comun

ormònas
* Plural de ormòna
# Occitan
### Prononciacion

/uɾmuˈnalo̞/, /uɾmuˈnalo̞/

## Forma de nom comun

ormonala
* Femenin plural de ormonal / ormnau
# Occitan
### Prononciacion

/uɾmuˈnalo̞s/, /uɾmuˈnalo̞s/

## Forma de nom comun

ormonalas
* Femenin plural de ormonal / ormnau
# Occitan
### Etimologia

Del latin ornamentum.

### Prononciacion

/uɾnɔˈmen/, /uɾnɔˈmen/
França (Bearn) : escotar « ornament »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ornament | ornaments |
ornament masculin
* Element de decoracion.

### Sinonims

* ondradura
* parament

### Traduccions

| anglés: ornament $^{(en)}$ catalan: ornament $^{(ca)}$ | francés: ornement $^{(fr)}$ italian: ornamento $^{(it)}$ |

### Referéncias

* "vòstras referéncias"

# Anglés
### Etimologia

Del latin ornamentum.

### Prononciacion

    RU /ˈɔː(ɹ)nəmənt/, /ˈɔː(ɹ)nəmənt/, /ɔː(ɹ)nəˌmɛnt/, /ɔː(ɹ)nəˌmɛnt/ (verb)
    EUA /ˈɔɹnəmənt/, /ˈɔɹnəmənt/, /ˈɔɹnəˌmɛnt/, /ˈɔɹnəˌmɛnt/ (verb)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ornament | ornaments |
ornament masculin
* ornament $^{(oc)}$

## Vèrb

ornament
* ornar $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin ornamentum.

### Prononciacion

    Oriental: central /urnəˈmen/, /urnəˈmen/, balear /oɾnəˈment/, /oɾnəˈment/, /urnəˈmen/, /urnəˈmen/
    Occidental: nord-occidental /ornaˈmen/, /ornaˈmen/, valencian /oɾnaˈment/, /oɾnaˈment/, /oɾnaˈmen/, /oɾnaˈmen/
Espanha (Barcelona) : escotar « ornament »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ornament | ornaments |
ornament masculin
* ornament $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De ormòna.

### Prononciacion

/uɾmuˈnal/, /uɾmuˈnal/ (lengadocian)

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | ormonal | ormonals |
| Masculin | [uɾmuˈnal] | [uɾmuˈnals] |
| Femenin | ormonala | ormonalas |
| Femenin | [uɾmuˈnalo̞] | [uɾmuˈnalo̞s] |
ormonal
* Que ten un rapòrt amb las ormònas.

### Variantas dialectalas

* ormonau (provençau, lengadocian)

### Traduccions

| alemand: hormonal $^{(de)}$ anglés: hormonal $^{(en)}$ basc: hormal $^{(eu)}$ catalan: hormonal $^{(ca)}$ | espanhòl: hormonal $^{(es)}$ francés: hormonal $^{(fr)}$ italian: ormonale $^{(it)}$ portugués: hormonal $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /utɾaˈmaɾino̞s/, /utɾaˈmaɾino̞s/; provençau /utʀaˈmaʀinə/, /utʀaˈmaʀinə/

## Forma de nom comun

otramarinas
* Plural de otramarina

## Forma d'adjectiu

otramarinas
* Femenin plural de otramarina.
# Occitan
### Etimologia

    De otrança

### Prononciacion

    lengadocian /u'tɾanˈsjɛ/, /u'tɾanˈsjɛ/

### Sillabas

o|tran|cièr

## Adjectiu

otrancièr
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | otrancièr | otrancièrs |
| Masculin | [u'tɾanˈsjɛ] | [u'tɾanˈsjɛs] |
| Femenin | otrancièra | otrancièras |
| Femenin | [u'tɾanˈsjɛɾo̞] | [u'tɾanˈsjɛɾo̞s] |
* Que fa passar l'òsca, qu'exagèra.

### Variantas dialectalas

* otrancèr

### Parents

* otra
* otrança
* otrar

### Traduccions

| alemand: ausschweifendes $^{(de)}$ anglés: outrageous $^{(en)}$, outre $^{(en)}$, extreme $^{(en)}$ basc: catalan: ultrancer $^{(ca)}$ | espanhòl: exagerado $^{(es)}$, inmoderado $^{(es)}$, desmedido $^{(es)}$ francés: outrancier $^{(fr)}$ italian: oltraggioso $^{(it)}$ portugués: ultrajante $^{(pt)}$, escandaloso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De otra e marin

### Prononciacion

lengadocian, gascon /utɾaˈmaɾi/, /utɾaˈmaɾi/; provençau /utʀaˈmaʀĩⁿ/, /utʀaˈmaʀĩⁿ/

### Sillabas

o|tra|ma|rin

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | otramarin | otramarins |
| Masculin | [utɾaˈmaɾi] | [utɾaˈmaɾis] |
| Femenin | otramarina | otramarinas |
| Femenin | [utɾaˈmaɾino̞] | [utɾaˈmaɾino̞s] |
otramarin
* Relatiu a l’otramar.
* De color blava otramarina.

### Traduccions
## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| otramarin | otramarins |
| [utɾaˈmaɾi] | [utɾaˈmaɾis] |
otramarin masculin, (equivalent femenin: otramarina)
* Persona otramarina, venen d'otramar
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /utɾaˈmaɾis/, /utɾaˈmaɾis/; provençau /utʀaˈmaʀĩⁿ/, /utʀaˈmaʀĩⁿ/

## Forma de nom comun

otramarins
* Plural de otramarin

## Forma d'adjectiu

otramarins
* Masculin plural de otramarin.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /utɾaˈmaɾs/, /utɾaˈmaɾs/; provençau /utʀaˈmaʀs/, /utʀaˈmaʀs/

## Forma de nom comun

otramars
* Plural de otramar
# Occitan
### Etimologia

    De otra e mar

### Prononciacion

lengadocian, gascon /utɾaˈmaɾ/, /utɾaˈmaɾ/; provençau /utʀaˈmaʀ/, /utʀaˈmaʀ/
    França (Bearn) : escotar « otramar »

### Sillabas

o|tra|mar

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| otramar | otramars |
| [utɾaˈmaɾ] | [utɾaˈmaɾs] |
otramar masculin
* (Geografia) País o region que se situa de l’autre costa de la mar.
* Pigment blau d’origina naturala, utilizat dempuèi l’antiquitat, consistuit de varietats de latzurita.
* La color blava atal obtenguda.

### Derivats

* otamarin

### Sinonims

color
* lapiz lazuli
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin autumnus.

### Prononciacion

[o'toɲo]

### Sillabas

o | to | ño (3)

## Nom comun

otoño masculin

### Traduccions

* auton $^{(oc)}$, tardor $^{(oc)}$ femenin, davalada $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* otoñal
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ŭltra

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈutɾo̞/, /ˈutɾo̞/
    provençau /ˈutʀə/, /ˈutʀə/

### Sillabas

o|tra

## Preposicion

otra
* En mai de ; sens comptar ; sens prene en compte de.

### Variantas dialectalas

* oltra

### Traduccions

| alemand: außer $^{(de)}$ anglés: besides $^{(en)}$ basc: catalan: ultra $^{(ca)}$, demés $^{(ca)}$ | catalan: ultra $^{(es)}$, además de $^{(es)}$ francés: outre $^{(fr)}$ italian: oltre $^{(it)}$ portugués: ultra $^{(pt)}$, além de $^{(pt)}$ |

## Advèrbi

otra
* Al delá de, mai luènh.

### Variantas dialectalas

* oltra

### Traduccions

| alemand: hinüber $^{(de)}$ anglés: across $^{(en)}$, beyond $^{(en)}$, over $^{(en)}$ basc: catalan: ultra $^{(ca)}$, enllà $^{(ca)}$ | catalan: ultra $^{(es)}$, más allá $^{(es)}$ francés: outre $^{(fr)}$, au-delà $^{(fr)}$, par-delà $^{(fr)}$ italian: attraverso $^{(it)}$ portugués: ultra $^{(pt)}$, além de $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

otra
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de otrar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de otrar.
# Occitan
### Etimologia

    De otra e marin

### Prononciacion

lengadocian, gascon /utɾaˈmaɾino̞/, /utɾaˈmaɾino̞/; provençau /utʀaˈmaʀinə/, /utʀaˈmaʀinə/

### Sillabas

o|tra|ma|ri|na

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| otramarina | otramarinas |
| [utɾaˈmaɾino̞] | [utɾaˈmaɾino̞s] |
otramarina femenin, (equivalent masculin: otramarin)
* Persona otramarina, venen d'otramar

## Forma d'adjectiu

otramarina
* Femenin singular de otramarin.
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir del nom otoño ("auton, davalada, tardor").

### Prononciacion

[oto'ɲal]

### Sillabas

o | to | ñal (3)

## Adjectiu

otoñal masculin, pl. otoñales

### Traduccions

* autonal $^{(oc)}$, tardorenc $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De [].

### Prononciacion

AFI: [mari'na]
França (Bearn) : escotar « marinar »

### Sillabas

ma | ri | nar (3)

## Vèrb

marinar
* Cos. Daissar un peis o una carn dins una marinada .

### Derivats

* marinada

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to marinate $^{(en)}$
* catalan: marinar $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: mariner $^{(fr)}$
* italian:

### Conjugason

| Infinitiu | marinar | marinar | marinar | marinar | marinar | marinar |
| Gerondiu | marinant | marinant | marinant | marinant | marinant | marinant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | marinat | marinat | marinat | marinats | marinats | marinats |
| femenin | marinada | marinada | marinada | marinadas | marinadas | marinadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | marini marine | marinas | marina | marinam | marinatz | marinan |
| Imperfach | marinavi | marinavas | marinava | marinàvem | marinàvetz | marinavan |
| Preterit | marinèri | marinères | marinèt | marinèrem | marinèretz | marinèron |
| Futur | marinarai | marinaràs | marinarà | marinarem | marinaretz | marinaràn |
| Condicional | marinariái | marinariás | marinariá | marinariam | marinariatz | marinarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | marine | marines | marine | marinem | marinetz | marinen |
| Imperfach | marinèssi | marinèsses | marinès marinèsse | marinèssem | marinèssetz | marinèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | marina ! | — | marinem ! | marinatz ! | — |
| Negatiu | — | marines pas ! | — | marinem pas ! | marinetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
## Forma de vèrb

marinarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb marinar.
# Occitan
## Forma de nom comun
### Prononciacion

/maˈɾins/, /maˈɾins/, provençau /maˈʀins/, /maˈʀins/
marines
* Plural de marine

## Forma de vèrb
### Prononciacion

/maˈɾine/, /maˈɾine/, provençau /maˈʀine/, /maˈʀine/
marines
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de marinar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de marinar

# Anglés
### Prononciacion

/məˈɹiːns/, /məˈɹiːns/

## Forma de nom comun

marines
* Plural de marine

# Catalan
## Forma d'adjectiu

marines
* Femenin plural de marí

## Forma de nom comun

marines
* Plural de marine

# Espanhòl
## Forma de nom comun

marines masculin
* Plural de marine

## Forma de vèrb
### Prononciacion

/maˈɾines/, /maˈɾines/
marines
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de marinar

# Francés
### Prononciacion

/maʁin/, /maʁin/
Modèl:-flex-adjnom- marines femenin
* Femenin plural de marine

## Forma de nom comun 1

marines femenin
* Plural de marine

## Forma de nom comun 2

marines masculin
* Plural de marine

## Forma de vèrb

marine
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de mariner.
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de mariner.

# Italian
## Forma de nom comun
### Prononciacion

/maˈrin/, /maˈrin/ marines
* Plural de marine

# Portugués
## Nom comun

marines
* Plural de marine
# Francés
### Etimologia

Del latin maritare.

### Prononciacion

[ma'ʁje]

### Sillabas

ma | rier (2)

## Vèrb

marier

### Traduccions

* maridar $^{(oc)}$

### Derivats

* mariage
* marieur, -euse
# Occitan
### Etimologia

    Del latin marinus, de mare (« mar »).

### Prononciacion

/maˈri/, /maˈri/, provençau /maˈʀi/, /maˈʀi/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | marin | marins |
| Masculin | [maˈri] | [maˈris] |
| Femenin | marina | marinas |
| Femenin | [maˈrino̞] | [maˈrino̞s] |
marin
* Qu'aperten a la mar.
** Los dieus marins: los dieus de la mar.
* Qu'es especialament destinat a la marina.
** Lèga marina : Lèga d’un vinten de gra de latitud e que val unes 5 555 mètres.

### Derivats

* aigamarina
* amarinar
* eliomarin
* marinada
* marina
* marinar
* marinièr
* maritim
* sosmarin

### Traduccions

| alemand: Meer $^{(de)}$, Hochsee $^{(de)}$, See $^{(de)}$ anglés: maritime $^{(en)}$, sea $^{(en)}$, marine $^{(en)}$ basc: catalan: marí $^{(ca)}$ | espanhòl: marino $^{(es)}$ francés: marin $^{(fr)}$ italian: marino $^{(it)}$ portugués: marinho $^{(pt)}$ |

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| marin | marins |
| [maˈɾi] | [maˈɾis] |
marin masculin equivalent femenin marina
* Aquel qu'es abil dins l’art de la navigacion sus la granda mar.
* Aquel que servís a bòrd d’un bastiment de l’Estat o de la marina de comèrci.

### Traduccions

| alemand: Seemann $^{(de)}$, Matrose $^{(de)}$ anglés: seaman $^{(en)}$, sailor $^{(en)}$ basc: marinel $^{(eu)}$ catalan: mariner $^{(ca)}$ | espanhòl: marinero $^{(es)}$ francés: marin $^{(fr)}$ italian: marinaio $^{(it)}$ portugués: marinheira $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| marin | marins |
| [maˈri] | [maˈris] |
marin masculin
* Vent tebés, acompanhat de pluèja, bufant de la mar Mediterranèa sus las còstas occitanas.

### Sinonims

* auta / autan
* vent de la mar
* vent d'autan

# Francés
### Etimologia

    Del latin marinus, de mare (« mar »).

### Prononciacion

    /maʁɛ̃/, /maʁɛ̃/
    França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « marin »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | marin | marins |
| Masculin | [maʁɛ̃] | [maʁɛ̃] |
| Femenin | marine | marines |
| Femenin | [maʁin] | [maʁin] |
marin
* marin $^{(oc)}$

## Nom comun 1

marin masculin o femenin
* marin $^{(oc)}$ / marina $^{(oc)}$

## Nom comun 2

marin masculin
* marin $^{(oc)}$
# Anglés
## Forma de vèrb

marinated
* Preterit del vèrb to marinate.
* Participi passat del vèrb to marinate.

### Prononciacion

Estats Units d'America (Nòva Jersey) : escotar « marinated »
# Sard
### Etimologia

Del latin maritus.

### Prononciacion
## Nom comun

maridu masculin
* Marit.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Prononciacion

/maˈɾino̞s/, /maˈɾino̞s/, provençau /maˈʀino̞/, /maˈʀino̞/

## Forma de nom comun

marinas
* Plural de marina

## Forma d'adjectiu

marinas
* femenin plural de marin.

## Forma de vèrb

marinas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de marinar.

# Anglés
### Prononciacion

/məˈɹinəs/, /məˈɹinəs/

## Forma de nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
marinas
* Plural se marina.

# Espanhòl
### Prononciacion

/məˈɾinas/, /məˈɾinas/

## Forma de nom comun

marinas
* Plural se marina.

## Forma d'adjectiu

marinas
* femenin plural de marino.

## Forma de vèrb

marinas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de marinar.

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « marinas »

### Prononciacion

/maʁina/, /maʁina/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
| [maʁina] ||
marinas
* Plural se marina.

## Forma de vèrb

marinas
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de mariner.

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /mɐˈɾinɐʃ/, /mɐˈɾinɐʃ/, Brasil /maˈɾĩnɐʃ/, /maˈɾĩnɐʃ/, /maˈɾinəs /, /maˈɾinəs /

## Forma de nom comun

marinas
* Plural de marina

## Forma d'adjectiu

marinas
* femenin plural de marino.

## Forma de vèrb

marinas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de marinar.