OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin medieval conventuālis

### Prononciacion

    /konβenˈtɥal/, /konβenˈtɥal/

### Sillabas

con|ven|tual

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conventual | conventuals |
| Masculin | [konβenˈtɥal] | [konβenˈtɥals] |
| Femenin | conventuala | conventualas |
| Femenin | [konβenˈtɥalo̞] | [konβenˈtɥalo̞s] |
conventual (lengadocian)
* Relatiu o apertenent a una comunautat religiosa.
** Una gleisa conventuala.
* Que demora dins un convent.

### Variantas dialectalas

* conventuau (provençau, gascon)

### Derivats

* conventualament
* conventualitat

### Traduccions

| alemand: klösterlich $^{(de)}$ anglés: conventual $^{(en)}$ basc: catalan: conventual $^{(ca)}$ | espanhòl: conventual $^{(es)}$ francés: conventuel $^{(fr)}$ italian: conventuale $^{(it)}$ portugués: conventual $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conventual | conventuals |
| [konβenˈtɥal] | [konβenˈtɥals] |
conventual (lengadocian) ; masculin
* Aquel que demora dins un convent
* (especialament) Fraire franciscan conventual.

### Variantas dialectalas

* conventuau (provençau, gascon)

### Traduccions

| alemand: Konventuale $^{(de)}$ anglés: conventual $^{(en)}$ basc: catalan: conventual $^{(ca)}$ | espanhòl: conventual $^{(es)}$ francés: conventuel $^{(fr)}$ italian: conventuale $^{(it)}$ portugués: conventual $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin medieval conventuālis

### Prononciacion

    general /kənˈvɛntjuːəl/, /kənˈvɛntjuːəl/
    EUA /kənˈvɛnt͡ʃuəl/, /kənˈvɛnt͡ʃuəl/

### Sillabas

con|ven|tu|al

## Adjectiu

conventual
* conventual $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conventual | conventuals |
conventual
* conventual $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin medieval conventuālis

### Prononciacion

    /kumbəntuˈal/, /kumbəntuˈal/

### Sillabas

con|ven|tu|al

## Adjectiu

conventual masculin o femenin, (plurals: conventuals)
* conventual $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conventual | conventuals |
conventual masculin
* conventual $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin medieval conventuālis

### Sillabas

con|ven|tu|al

## Adjectiu

conventual masculin o femenin, (plurals: conventuales)
* conventual $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conventual | conventuales |
conventual masculin
* conventual $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin medieval conventuālis

### Prononciacion

    Portugal /kõvẽˈtwaɫ/, /kõvẽˈtwaɫ/
    Brasil /kõvẽ.tuˈaw/, /kõvẽ.tuˈaw/, /kõvẽˈtwaw/, /kõvẽˈtwaw/

### Sillabas

con|ven|tu|al o con|ven|tual

## Adjectiu

conventual masculin o femenin, (plurals: conventuais)
* conventual $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conventual | conventuais |
conventual masculin
* conventual $^{(oc)}$
# Francés
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[kɔ̃vɛʁ'ʒɑ̃s]
França (Tolosa) : escotar « convergence »

### Sillabas

con | ver | gence (3)

## Nom comun

convergence femenin

### Traduccions

* convergéncia $^{(oc)}$

### Parents

* convergent
* converger

### Antonims

* divergence
# Occitan
### Prononciacion

/kumbeŋˈgyðos/, /kumbeŋˈgyðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | convengut | convenguts |
| Masculin | [kumbeŋˈgyt] | [kumbeŋˈgyts] |
| Femenin | convenguda | convengudas |
| Femenin | [kumbeŋˈgyðo] | [kumbeŋˈgyðos] |
convengudas
* Participi passat femenin plural de convenir.
# Occitan
### Etimologia

Del latin convenire.

### Prononciacion

/kumbeˈni/, /kumbeˈni/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « convenir »

## Vèrb

convenir
* Trobar un acòrdi entre doas o maitas parts.
* Èsser ben per qualqu'un.
* Admetre qu'una autra part a rason.

### Mots aparentats

* convencion
* convenable
* convenablament
* convenent

### Variantas dialectalas

* conviéner (gascon)
* convénguer (gascon)

### Traduccions

| alemand: (1), vereinbaren $^{(de)}$ (1), passen $^{(de)}$ (2) anglés: to agree $^{(en)}$ (1), to fit $^{(en)}$ (2) catalan: convenir $^{(ca)}$ | espanhòl: convenir $^{(es)}$ francés: convenir $^{(fr)}$ italian: convenire $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | convenir | convenir | convenir | convenir | convenir | convenir |
| Gerondiu | convenent | convenent | convenent | convenent | convenent | convenent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | convengut | convengut | convengut | convenguts | convenguts | convenguts |
| femenin | convenguda | convenguda | convenguda | convengudas | convengudas | convengudas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | conveni | convenes | conven | convenèm | convenètz | convenon |
| Imperfach | conveniái | conveniás | conveniá | conveniam | conveniatz | convenián |
| Preterit | convenguèri | convenguères | convenguèt | convenguèrem | convenguèretz | convenguèron |
| Futur | convendrai | convendràs | convendrà | convendrem | convendretz | convendràn |
| Condicional | convendriái | convendriás | convendriá | convendriam | convendriatz | convendrián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | convenga | convengas | convenga | convengam | convengatz | convengan |
| Imperfach | convenguèssi | convenguèsses | convenguès | convenguèssem | convenguèssetz | convenguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | conveni ! | — | convengam ! | convenètz ! | — |
| Negatiu | — | convengas pas ! | — | convengam pas ! | convengatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||

# Catalan
### Etimologia

Del latin convenire.

### Prononciacion

/kumbəˈni/, /kumbəˈni/
Espanha (Barcelona) : escotar « convenir »

## Vèrb

convenir
* Convenir.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin convenire.

### Prononciacion

/kombeˈniɾ/, /kombeˈniɾ/
escotar « convenir »

## Vèrb

convenir
* Convenir.
# Occitan
### Etimologia

Del latin conventus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kunˈβen/, /kunˈβen/
    escotar « convent »
    provençau /kũⁿˈvẽⁿ/, /kũⁿˈvẽⁿ/

### Sillabas

con | vent

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| convent | convents |
| [kuˈβen] | [kuˈβens] |
convent masculin
* Relig. Ostal ont vivon en comunitat religioses e religiosas.

### Variantas dialectalas

* covent (lengadocian)

### Sinonims

* mongia (gascon)

### Derivats

* conventual
* conventualitat

### Traduccions

| alemand: Kloster $^{(de)}$ masculin anglés: convent $^{(en)}$ | catalan: convent $^{(ca)}$ masculin francés: couvent $^{(fr)}$ masculin |
# Francés
### Prononciacion

/kɔ̃.vɛʁʒ/, /kɔ̃.vɛʁʒ/

## Forma de vèrb

converge
* Prumèra persona deu singular deu present de l'indicatiu de converger.
* Tresau persona deu singular deu pressent de l'indicatiu de converger.
* Prumèra persona deu singular deu present deu subjontiu de converger.
* Tresau persona deu singular deu present deu subjontiu de converger.
* Dusau persona deu singular a l'imperatiu present de converger.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[komber'xenθja]

### Sillabas

con | ver | gen | cia (4)

## Nom comun

convergencia femenin

### Traduccions

* convergéncia $^{(oc)}$

### Parents

* convergente

### Antonims

* divergencia
# Occitan
### Prononciacion

/kumbeŋˈgyts/, /kumbeŋˈgyts/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | convengut | convenguts |
| Masculin | [kumbeŋˈgyt] | [kumbeŋˈgyts] |
| Femenin | convenguda | convengudas |
| Femenin | [kumbeŋˈgyðo] | [kumbeŋˈgyðos] |
convenguts
* Participi passat masculin plural de convenir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèssem
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèt
* Tresena persona del singular al preterit de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèsse
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de elegir.'
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèri
* Primièra persona del singular al preterit de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèron
* Tresena persona del plural al preterit de elegir.
# Occitan
### Etimologia

Del latin eligere.

### Prononciacion

/eleˈd͡ʒi/, /eleˈd͡ʒi/
França (Bearn) : escotar « elegir » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « elegir »

### Sillabas

e | le | gir

## Vèrb

elegir
* Nomenar mercé al vòte a una foncion.

### Mots aparentats

* eleccion
* elector
* electoral
* electorat

### Traduccions

| alemand: wählen $^{(de)}$ anglés: to elect $^{(en)}$ catalan: elegir $^{(ca)}$ espanhòl: elegir $^{(es)}$ | francés: élire $^{(fr)}$ italian: eleggere $^{(it)}$ naut sorab: wolić $^{(hsb)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | elegir | elegir | elegir | elegir | elegir | elegir |
| Gerondiu | elegissent | elegissent | elegissent | elegissent | elegissent | elegissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | elegit | elegit | elegit | elegits | elegits | elegits |
| femenin | elegida | elegida | elegida | elegidas | elegidas | elegidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | elegissi | elegisses | elegís | elegissèm | elegissètz | elegisson |
| Imperfach | elegissiái | elegissiás | elegissiá | elegissiam | elegissiatz | elegissián |
| Preterit | elegiguèri | elegiguères | elegiguèt | elegiguèrem | elegiguèretz | elegiguèron |
| Futur | elegirai | elegiràs | elegirà | elegirem | elegiretz | elegiràn |
| Condicional | elegiriái | elegiriás | elegiriá | elegiriam | elegiriatz | elegirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | elegisca | elegiscas | elegisca | elegiscam | elegiscatz | elegiscan |
| Imperfach | elegiguèsse | elegiguèsses | elegiguèsse | elegiguèssem | elegiguèssetz | elegiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | elegís ! | — | elegiscam ! | elegissetz ! | — |
| Negatiu | — | elegiscas pas ! | — | elegiscam pas ! | elegiscatz pas ! | — |

# Catalan
### Etimologia

Del latin eligere.

### Prononciacion

/əɫəˈʒi/, /əɫəˈʒi/ (oriental), /eɫeˈd͡ʒi/, /eɫeˈd͡ʒi/ (nòrd-occidental), /eɫeˈd͡ʒiɾ/, /eɫeˈd͡ʒiɾ/ (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « elegir »

## Vèrb

elegir
* Elegir.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin eligere.

### Prononciacion

/eleˈxiɾ/, /eleˈxiɾ/

## Vèrb

elegir
* Elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèretz
* Segonda persona del plural al preterit de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegiguèsses
* Segonda persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de elegir.
# Polonés
### Etimologia

Creat a partir de brak ("manca") amb lo sufix verbal -ować.

### Prononciacion

[bra'kɔvaʨ̑]

### Sillabas

bra | ko | wać (3)

## Vèrb

brakować

### Traduccions

* mancar $^{(oc)}$

### Derivats

* brakowanie
# Breton
### Etimologia

Del breton ancian bran. Present dins lo C'hatolikon jos la forma bran. Parent del cornic bran, del galés brân e de branos en gal.

### Prononciacion

['bʁã:n]

### Sillabas

bran (1)

## Nom comun

bran femenin, pl. brini

### Traduccions

* còrb $^{(oc)}$ masculin, corpatàs $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

Del latin tardiu branca, benlèu eissit d'un gallés *uranca (*wranka) « arpa, pauta ». Lo mot es aparentat al lituanian ranka « man, braç », al prussian ancian rancko « man » e a l'eslau ancian рѫка (rǫka) « man », eissits del proto-baltoeslau *rañkā.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈbɾaŋko̞/, /ˈbɾaŋko̞/
    escotar « branca »
    provençau /ˈbʀãⁿkə/, /ˈbʀãⁿkə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| branca | brancas |
| [ˈbɾaŋko] | [ˈbɾaŋkos] |
branca femenin
* Part ramificada e aeriana d'un arbre.
* Caduna de las categorias determinadas d'una classificacion.

### Variantas dialectalas

* brancha (lemosin)

#### Locucions derivadas

* branca orsina

### Derivats

* brancada
* brancament
* brancar
* brancarut
* brancat
* brancatge / brancum

### Sinonims

* marc
* rama

### Traduccions

| alemand: Zweig $^{(de)}$ masculin, Ast $^{(de)}$ masculin anglés: branch $^{(en)}$ basc: adar $^{(eu)}$ catalan: branca $^{(ca)}$ femenin espanhòl: rama $^{(es)}$ femenin | bas sorab: gałuz $^{(dsb)}$ masculin francés: branche $^{(fr)}$ naut sorab: hałuza $^{(hsb)}$ femenin, hałza $^{(hsb)}$ femenin italian: ramo $^{(it)}$ portugués: ramo $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

branca
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de brancar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de brancar.

### Referéncias

* Xavier Delamarre, 2003, Dictionnaire de la langue gauloise, Éditions Errance.

# Catalan
### Etimologia

Del latin tardiu branca, benlèu eissit d'un gallés *uranca (*wranka) « arpa, pauta ».

### Prononciacion

/ˈbɾaŋkə/, /ˈbɾaŋkə/
Espanha (Manresa) : escotar « branca »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| branca | branques |
| [ˈbɾaŋkə] | [ˈbɾaŋkəs] |
branca femenin
* Branca.

## Forma de vèrb

branca
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de brancar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de brancar.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin tardiu branca, benlèu eissit d'un gallés *uranca (*wranka) « arpa, pauta »

### Prononciacion

/ˈbranka/, /ˈbranka/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| branca | brancas |
branca femenin
* Ramificacion, rebrot
* Punta d'una bana.

# Portugués
### Etimologia

Del francic *blank « clar »

### Prononciacion

    Portugal /ˈbɾɐ̃kɐ/, /ˈbɾɐ̃kɐ/
    Brasil /ˈbɾɐ̃kɐ/, /ˈbɾɐ̃kɐ/, /ˈbɾə̃kə/, /ˈbɾə̃kə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| branca | brancas |
branca femenin
* Manca de memòria temporària.
* (al plural) Cabeladura blanca.

## Forma d'adjectiu

branca
* Femenn singular de branco, (blanc)

# Italian
### Etimologia

Del latin tardiu branca, benlèu eissit d'un gallés *uranca (*wranka) « arpa, pauta »

### Prononciacion

    Portugal /ˈbranka/, /ˈbranka/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| branca | branche |
branca femenin
* Branca orsina.
* Caduna de las categorias determinadas d'una classificacion.
* Marc d'un arbre.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈbɾano/, /ˈbɾano/
França (Bearn) - Gascon : escotar « brana »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| brana | branas |
| [ˈbɾano] | [ˈbɾanos] |
brana femenin (gascon)
* Plantas tostemps verdas de flors porpras o blancas deu genre Erica e de la familha Ericaceae.

### Variantas dialectalas

* bruc
* bruga
* brossa
* branda

### Sinonims

* bròc

### Traduccions

| alemand : Heidekraut $^{(de)}$ anglés :heather $^{(en)}$ breton : brug $^{(br)}$ catalan : bruc $^{(ca)}$ masculin espanhòl : brezo $^{(es)}$ masculin | francés : bruyère $^{(fr)}$ femenin gaelic escocés : fraoch $^{(gd)}$ galés : grug $^{(cy)}$ gaelic irlandés : fraoch $^{(ga)}$ neerlandés : dophei $^{(nl)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈbɾanos/, /ˈbɾanos/

## Forma de nom comun

branas femenin (gascon)
* Plurau de brana.
# Occitan
### Etimologia

Del gotic 𐌱𐍂𐌰𐌼𐌾𐌰𐌽

### Prononciacion

/braˈma/, /braˈma/, provençau /bʀaˈma/, /bʀaˈma/ França (Bearn) : escotar « cridar »

### Sillabas

cri| dar

## Vèrb

bramar
* Emetre un brave crit, cridar forçament, gular.
* Emetre un son pels animals.
* Cantar fòrt e mal.
* Plorar

### Derivats

* bram
* bramadís
* bramaire

### Traduccions

| alemand: brüllen $^{(de)}$ anglés: troat $^{(en)}$ ; bellow $^{(en)}$ basc: bawl $^{(eu)}$ catalan: bramar $^{(ca)}$ | espanhòl: balar $^{(es)}$ ; bramar $^{(es)}$ francés: bramer $^{(fr)}$ italian: sbraitare $^{(it)}$ portugués: bramir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del gotic 𐌱𐍂𐌰𐌼𐌾𐌰𐌽

### Prononciacion

(Balear, Central) /bɾəˈma/, /bɾəˈma/, (Valencian) /bɾaˈmaɾ/, /bɾaˈmaɾ/

### Sillabas

cri| dar

## Vèrb

bramar
* bramar

# Espanhòl
### Etimologia

Del gotic 𐌱𐍂𐌰𐌼𐌾𐌰𐌽

### Prononciacion

escotar « bramar »

### Prononciacion

/bɾaˈmaɾ/, /bɾaˈmaɾ/

### Sillabas

cri| dar

## Vèrb

bramar
* bramar
# Catalan
## Forma de vèrb

bramulà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb bramular.
# Catalan
## Forma de vèrb

bramà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb bramar.
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de brako ("braç").

### Prononciacion

['brakoj]

### Sillabas

bra | koj (2)

## Nom comun

brakoj pl.

### Traduccions

* braces $^{(oc)}$ masculin plural
# Occitan
### Etimologia

De bramar

### Prononciacion

/ˈbɾam/, /ˈbɾam/, provençau /ˈbʀam/, /ˈbʀam/ França (Bearn) : escotar « bram »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| btam | brams |
| [ˈbɾam] | [ˈbɾams] |
bram masculin
* Cridal d'un òme.
* Mugiment d'un animal.

### Sinonims

* cridal

### Parents

* bramar
* bramal
* bramada
* bramadís
* bramaire
# Italian
### Etimologia

Del latin cŏrvus.

### Prononciacion

/ˈkɔɾvo/, /ˈkɔɾvo/
Itàlia : escotar « corvo »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| corvo | corvi |
| [ˈkɔɾvo] | [ˈkɔɾvi] |
corvo masculin
* Còrb.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkuzez/, /ˈkuzez/

## Forma de vèrb

coses
* Dusau persona deu singular au present de l'indicatiu de cóser.
# Occitan
### Etimologia

Del latin corrogata, per lo francés.

### Prononciacion

França (Bearn) : escotar « corvada »

## Nom comun

corvada femenin
* Trabalh obligatòri impausat autrescòps pels nòbles als païsans.
* (Figuratiu) Trabalh que pòrta penassa, trabalh penós.

### Sinonims

* corròc
* corrogada

### Traduccions

* anglés: corvee $^{(en)}$
* francés: corvée $^{(fr)}$
# Italian
### Etimologia

Del latin cŏxa.

### Prononciacion

['kɔʃʃa]
Itàlia : escotar « coscia »

## Nom comun

coscia femenin, pl. cosce

### Traduccions

* cuèissa $^{(oc)}$

### Derivats

* cosciale
* coscio
# Occitan
### Etimologia

Del latin cohors, cohortis; (« cort »).

### Prononciacion

/kuɾ'tes/, /kuɾ'tes/
cor | tés (2)

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | cortés | corteses |
| Masculin | [kuɾ'tes] | [kuɾ'te.zes] |
| Femenin | cortesa | cortesas |
| Femenin | [kuɾ'te.zɔ] | [kuɾ'te.zɔs] |
cortés
* Confòrme a l'ideal de la cavalariá.
* Confòrme a l'ideal dels trobadors.
** L'amor cortés
* (Per extension) Que mòstra de distincion, d'anar plen de cortesiá, que parla e agís amb una civilitat rafinada.

### Sinonims

* onèst

### Antonims

* rufe
* descortés

### Traduccions

| alemand: anglés: arabi: catalan: chinés: chèc: espanhòl: | francés: grèc: italian: neerlandés: portugués: polonés: rus: |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

cortó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb cortar.
# Italian
### Etimologia

Del latin cŏxa.

### Prononciacion

['kɔʃʃo]

## Nom comun

coscio masculin, pl. cosci

### Traduccions

* cuèissa $^{(oc)}$ femenin (d'un animal per manjar).
# Occitan
### Etimologia

De l'arabi d’Africa del Nòrd kuskus, kuskusūn, d'esperel del berbèr seksu/keskesu.

### Prononciacion

/kus'kus/, /kus'kus/
cos | cós (2)

## Nom comun

coscós masculin invariable
* (Cosina) Semola de blat umidificada e rodeladas per n'aglomerar los grans.
* (Cosina) Plat magrebin a basa d'aquesta preparacion, acompanhat de legums e de vianda.
* (Cosina) Autre plat arabe format d’una mescla de vianda picada e de farina, formadas en boletas pichonas que se far fregir dins d’òli.

### Traduccions

| alemand: Kuskus $^{(de)}$ anglés: couscous $^{(en)}$ arabi: الكسكس $^{(ar)}$ catalan: cuscús $^{(ca)}$ chinés: 蒸粗麦粉 $^{(zh)}$ espanhòl: cuscús $^{(es)}$ francés: couscous $^{(fr)}$ | grèc: κουσκούς $^{(el)}$ italian: cuscus $^{(it)}$ neerlandés: couscous $^{(nl)}$ portugués: cuscuz $^{(pt)}$ polonés: kuskus $^{(pl)}$ romanés: rus: кускус $^{(ru)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Dau latin vulgar *cosĕre, en latin classic consuĕre.

### Prononciacion

/kuˈzej/, /kuˈzej/

### Sillabas

co | ser

## Vèrb

coser (lemosin)
* Passar un fau a travers un teissut amb una agulha, per jónher ensemble los dos troces.

### Variantas dialectalas

* cordurar
* cóser

### Traduccions

| alemand: nähen $^{(de)}$ anglés: to sew $^{(en)}$, to stitch $^{(en)}$ catalan: cosir $^{(ca)}$ comanche: tsahkʉnarʉ $^{(com)}$ espanhòl: coser $^{(es)}$ | francés: coudre $^{(fr)}$ italian: cucire $^{(it)}$ neerlandés: aannaaien $^{(nl)}$ romanés: a coase $^{(ro)}$ sicilian: cùsiri $^{(scn)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin cōnsuĕre.

### Prononciacion

/koˈseɾ/, /koˈseɾ/
escotar « coser »

## Vèrb

coser
* Cordurar, cóser.
# Italian
## Forma de vèrb

coserò
* Primièra persona al futur del vèrb cosare.
# Occitan
### Etimologia

Del latin cognātus « parent de sang ». Parent del catalan cunyat, de l'italian cognato, del portugués cunhado, de l'espanhòl cuñado e del romanés cumnat.

### Prononciacion

/kuˈɲat/, /kuˈɲat/

### Sillabas

co | nhat (2)

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conhat | conhats |
| Masculin | [kuˈɲat] | [kuˈɲats] |
| Femenin | conhada | conhadas |
| Femenin | [kuˈɲaðo] | [kuˈɲaðos] |
conhat masculin
* Fraire del marit.
* Fraire de l'esposa.
    Mesfisa-te de mon conhat,
    Aquò's el que m'a sagatat:
    Agach'un pauc, dins ma codena,
    La plaça dau còp de lesena. (Leon Rovièra, in "Poésies languedociennes de Léon Rouvière", Revue des Langues Romanes, 1881, p. 246)

### Variantas dialectalas

* cunhat

### Antonims

* conhada

### Traduccions

| alemand: Schwager $^{(de)}$ masculin anglés: brother-in-law $^{(en)}$ cannada: ಭಾವ $^{(kn)}$ catalan: cunyat $^{(ca)}$ masculin espanhòl: cuñado $^{(es)}$ masculin esperanto: bofrato $^{(eo)}$ francés: beau-frère $^{(fr)}$ masculin | istriòt: cugnà $^{(ist)}$ masculin, cognà $^{(ist)}$ masculin, cognado $^{(ist)}$ masculin italian: cognato $^{(it)}$ masculin ladin: cunià $^{(lld)}$ masculin ligur: cugnòu $^{(lij)}$ masculin ongrés: sógor $^{(hu)}$ polonés: szwagier $^{(pl)}$ romanés: cumnat $^{(ro)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin congieres.

### Prononciacion

AFI: /ˈ/

## Nom comun

connhera femenin (vivaroaupenc)
* Molon de nèu que se forma per l'accion dau vent.

### Variantas dialectalas

* congèsta
* congièra
* comble
* congeira
* conhiera
* conhèira

### Traduccions

* anglés: snowdrift $^{(en)}$
* catalan: congesta $^{(ca)}$
* francés: congère $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

AFI: /ˈ/

## Nom comun

conhiera femenin (provençau)
* Molon de nèu que se forma per l'accion dau vent.

### Variantas dialectalas

* congèsta
* congièra
* comble
* congeira
* conhera/conhèira

### Traduccions

* anglés: snowdrift $^{(en)}$
* catalan: congesta $^{(ca)}$
* francés: congère $^{(fr)}$