OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    latin nausea « mal de mar » del grèc ancian ναυτία, nautía

### Prononciacion

    /nawˈzɛo̞/, /nawˈzɛo̞/

### Sillabas

nau|sèa

## Nom comun

nausèa femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| nausèa | nausèas |
| [nawˈzɛo̞] | [nawˈzɛo̞s] |
* (medecina) Sensacion penosa qu'indica qu'òm va vomir.
* (figurat) Impression de fàstic.

### Sinonims

* mal de còr / mau de còr
* soslèu
* vòmit

### Derivats

* nauseós
** antinauseós

### Traduccions

| alemand: Übelkeit $^{(de)}$, Brechreiz $^{(de)}$, Eke $^{(de)}$ (tb figurat) anglés: nausea $^{(en)}$, disgust $^{(en)}$ (figurat) basc: catalan: nàusea $^{(ca)}$ | espanhòl: náusea $^{(es)}$ francés: nausée $^{(fr)}$ italian: nausea $^{(it)}$ portugués: náusea $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De nausèa

### Prononciacion

    /nawzɛˈus/, /nawzɛˈus/

### Sillabas

nau|se|ós

## Adjectiu

nauseós
Declinason :
| Singular | Plural |
| nauseós | nauseosa |
| [nauseoses] | [nauseosas] |
* Que provòca de nausèas.
* Qu'a de nausèas.

### Sinonims

* nauseabond

### Traduccions

| alemand: übel $^{(de)}$, mulmig $^{(de)}$ anglés: nauseous $^{(en)}$, queasy $^{(en)}$ basc: catalan: nauseabund $^{(ca)}$ | espanhòl: nauseoso $^{(es)}$, mareado $^{(es)}$ francés: nauséeux $^{(fr)}$ italian: nauseato $^{(it)}$ portugués: nauseado $^{(pt)}$, nauseante $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin nauseabundus

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /nawzeaˈβunt/, /nawzeaˈβunt/
    provençau /nawzeaˈbũⁿ/, /nawzeaˈbũⁿ/

### Sillabas

nau|se|a|bond

## Adjectiu

nauseabond
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | nauseabond | nauseabonds |
| Masculin | [nawzeaˈβunt] | [nawzeaˈβunts] |
| Femenin | nauseabonda | nauseabondas |
| Femenin | [nawzeaˈβunðo̞] | [nawzeaˈβunðo̞s] |
* Que provòca de nausèas.
* (figurat) Que desagrada plan fòrça, rebuta, provòca lo fastic.

### Sinonims

* desgostant
* fastigós / hastiós
* fetid
* mefitic
* nauseós
* pestilencial / pestilenciau
* pudent / empudentit
* repugnant

### Traduccions

| alemand: ekelhaft $^{(de)}$, widerlich $^{(de)}$ anglés: nauseating $^{(en)}$, sickening $^{(en)}$ basc: catalan: nauseabund $^{(ca)}$ | espanhòl: nauseabundo $^{(es)}$ francés: nauséabond $^{(fr)}$ italian: nauseante $^{(it)}$, nauseabondo $^{(it)}$ portugués: nauseabundo $^{(pt)}$, nauseante $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De agradar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezaɣɾaˈða/, /dezaɣɾaˈða/
    provençau /desagʀaˈda/, /desagʀaˈda/

### Sillabas

de|sa|gra|dar

## Vèrb

desagradar
* Qu'agrada pas, que causa un reaccion desfavorabla, que fa una impression desagradabla.
se desagradar
* Daissar d'agradar quicòm, qualqu'un.

### Sinonims

* desgraciar
* desplaire
* rebutar
desagradar fòrça
* desgostar
* repugnar

### Traduccions

| alemand: missfallen $^{(de)}$ anglés: displease $^{(en)}$ basc: catalan: desagradar $^{(ca)}$ | espanhòl: desagradar $^{(es)}$ francés: déplaire $^{(fr)}$ italian: dispiacere $^{(it)}$, spiacere $^{(it)}$ portugués: desagradar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De agradar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    Oriental /dəzəɣɾəˈða/, /dəzəɣɾəˈða/
    Occidental: nord-occidental /dezaɣɾaˈða/, /dezaɣɾaˈða/, valencian /dezaɣɾaˈðaɾ/, /dezaɣɾaˈðaɾ/

### Sillabas

de|sa|gra|dar

## Nom comun

desagradar
* desagradar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De agradar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    /d̪esaɣ̞ɾaˈð̞aɾ/, /d̪esaɣ̞ɾaˈð̞aɾ/

### Sillabas

de|sa|gra|dar

## Nom comun

desagradar
* desagradar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De agradar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    Portugal /dɨzɐgɾɐˈdaɾ/, /dɨzɐgɾɐˈdaɾ/
    Brasil /dezagɾaˈda(ɾ)/, /dezagɾaˈda(ɾ)/

### Sillabas

de|sa|gra|dar

## Nom comun

desagradar
* desagradar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De plaire amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desˈplajɾe/, /desˈplajɾe/
    provençau /desˈplajʀe/, /desˈplajʀe/

### Sillabas

des|plai|re

## Vèrb

desplaire
* Se ditz de las personas que son desagradablas.
* Se ditz de las causas que son desagradablas.
se desplaire
* Se plaire pas ont o dins la situacion qu'òm es.

### Variantas dialectalas

* desplàser

### Sinonims

* desagradar
* descontentar
* malcontentar / maucontentar

### Traduccions

| alemand: missfallen $^{(de)}$ anglés: displease $^{(en)}$, be unpleasant $^{(en)}$ basc: catalan: desagradar $^{(ca)}$, desplaure $^{(ca)}$ | espanhòl: desagradar $^{(es)}$, molestar $^{(es)}$ francés: déplaire $^{(fr)}$ italian: dispiacere $^{(it)}$, spiacere $^{(it)}$ portugués: desagradar $^{(pt)}$, aborrecer $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De anti e nauseós

### Prononciacion

    /antinawzeˈus/, /antinawzeˈus/

### Sillabas

an|ti|nau|se|ós

## Nom comun

antinauseós masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| antinauseós | antinauseoses |
| [antinawzeˈus] | [antinawzeˈuzes] |
* (medecina) Medicament prescrich contra las nausèas.

### Sinonims

* antiemetic
* antivomitiu

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: italian: portugués: |
# Occitan
### Etimologia

    De vomir

### Prononciacion

    /buˈmit/, /buˈmit/
    provençau /vuˈmi/, /vuˈmi/

### Sillabas

vo|mit

## Nom comun

vomit (gascon) ; masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| vomit | vomits |
| [buˈmit] | [buˈmits] |
* Enveja de vomir.
* Accion de vomir.

### Variantas dialectalas

* vòmit (lengadocian)
* bòmit (provençau)

### Sinonims

Enveja de vomir
* nausèa
* soslèu
Accion de vomir
* racadura
* vomidura

### Traduccions

| alemand: Übelkeit $^{(de)}$, Brechreiz $^{(de)}$, Eke $^{(de)}$ anglés: sickness $^{(en)}$, queasiness $^{(en)}$ basc: catalan: ànsies $^{(ca)}$, ois $^{(ca)}$, basques $^{(ca)}$ | espanhòl: estómago $^{(es)}$, basca $^{(es)}$, arcada $^{(es)}$ francés: nausée $^{(fr)}$ italian: voltastomaco $^{(it)}$ portugués: enjoo $^{(pt)}$, estômago $^{(pt)}$, nojo $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

vomit
* participi passat al masculin singular de vomir

# Anglés
### Etimologia

    Del latin popular vomīre

### Prononciacion

    RU /ˈvɒmɪt/, /ˈvɒmɪt/
    EUA /ˈvɑmɪt/, /ˈvɑmɪt/

### Sillabas

vo|mit

## Vèrb

vomit
* Vomir.

## Nom comun

vomit
* Vomidura

# Catalan
### Sillabas

vo|mit

## Forma de vèrb

vomit
* participi passat al masculin singular de vomir

# Francés
### Sillabas

vo|mit

## Forma de vèrb

vomit
* Tresena persona del singular de l’indicatiu present de vomir
* Tresena persona del singular del passat simple de vomir
# Occitan
### Etimologia

    De soslevar

### Prononciacion

    /susˈlèw/, /susˈlèw/

### Sillabas

sos|lèu

## Nom comun

soslèu (lengadocian) ; masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| soslèu | soslèus |
| [susˈlèw] | [susˈlèws] |
* Enveja de vomir.
* Accion de vomir.

### Sinonims

Enveja de vomir
* vòmit / bòmit / vòmit
* nausèa

### Traduccions

| alemand: Übelkeit $^{(de)}$, Brechreiz $^{(de)}$, Eke $^{(de)}$ anglés: sickness $^{(en)}$, queasiness $^{(en)}$ basc: catalan: ànsies $^{(ca)}$, ois $^{(ca)}$, basques $^{(ca)}$ | espanhòl: estómago $^{(es)}$, basca $^{(es)}$, arcada $^{(es)}$ francés: nausée $^{(fr)}$ italian: voltastomaco $^{(it)}$ portugués: enjoo $^{(pt)}$, estômago $^{(pt)}$, nojo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De commocion e cerebral

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kummuˌsju seɾeˈβɾalo̞/, /kummuˌsju seɾeˈβɾalo̞/
    provençau /kumuˈsjũⁿ seʀeˈbʀalə/, /kumuˈsjũⁿ seʀeˈbʀalə/

### Sillabas

com|mo|cion|ce|re|bra|la

## Locucion nominala

commocion cerebrala femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| commocion cerebrala | commocions cerebralas |
| [kummuˌsju seɾeˈβɾalo̞] | [kummuˌsjus seɾeˈβɾalo̞s] |
* Contusion traumatica tocant de biais temporari lo foncionament del cervèl causant un fum de simptòmas possibles coma la pèrda de coneissença, de memòria, la cefalèa, los trebles de la reflexion, de la concentracion o de l'equilibri, de nausèas, una vision fosca, de perturbacions del sòm e l'alteracion de l'umor.

### Sinonims

* traumatisme cranian leugièr

### Traduccions

| alemand: Gehirnerschütterung $^{(de)}$ anglés: brain concussion $^{(en)}$ basc: catalan: commoció cerebral $^{(ca)}$ | espanhòl: conmoción cerebral $^{(es)}$ francés: commotion cérébrale $^{(fr)}$ italian: commozione cerebrale $^{(it)}$ portugués: concussão $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin magnanimus « qu'a una grand arma, de ment larga ».

### Prononciacion

    lengadocian /mannaˈnime/, /mannaˈnime/
    provençau, gascon /magnaˈnime/, /magnaˈnime/

### Sillabas

ma|gna|ni|me

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | magnanime | magnanimes |
| Masculin | [mannaˈnime] | [mannaˈnimes] |
| Femenin | magnanima | magnanimas |
| Femenin | [mannaˈnimo̞] | [mannaˈnimo̞s] |
magnanime
* Qu'a de grandor, de fòrça d'arma.
* (Per extension) Qu'a una natura, un caractèr o una personalitat clemença, generosa.

### Sinonims

* clement
* generós

### Variantas dialectalas

* magnanim

### Derivats

* magnanimament

### Parents

* magnanimitat

### Parents

* pusillanime

### Traduccions

| alemand: großmütig $^{(de)}$ anglés: magnanimous $^{(en)}$ basc: catalan: magnànim $^{(ca)}$ | espanhòl: magnánimo $^{(es)}$ francés: magnanime $^{(fr)}$ italian: magnanimo $^{(it)}$ portugués: magnânimo $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin magnanimus « qu'a una grand arma, de ment larga ».

### Prononciacion

    /maɲanim/, /maɲanim/

### Sillabas

ma|gna|nime

## Adjectiu

magnanime masculin o femenin, (plurals: magnanimes)
* magnanime $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin clemens « indulgent, doç, que fa pròva de bontat ».

### Prononciacion

    lengadocian /kleˈment/, /kleˈment/
    provençau, gascon /kleˈmẽⁿ/, /kleˈmẽⁿ/

### Sillabas

cle|ment

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | clement | clements |
| Masculin | [kleˈment] | [kleˈments] |
| Femenin | clementa | clementas |
| Femenin | [kleˈmento̞] | [kleˈmento̞s] |
clement
* Que practica la cleméncia.
* Que fa mòstre de doçor.

### Sinonims

Que practica la cleméncia
* benigne
* exorable
* indulgent
* magnanime
* misericordiós
Que fa mòstre de doçor.
* doç
* suau

### Derivats

* clementament

### Antonims

* inclement

### Traduccions

| alemand: mild $^{(de)}$ anglés: forgiving $^{(en)}$, clement $^{(en)}$ (sostengut) basc: catalan: clement $^{(ca)}$ | espanhòl: clemente $^{(es)}$ francés: clément $^{(fr)}$ italian: clemente $^{(it)}$ portugués: clemente $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Pel francés ancian clemens del latin clemens « indulgent, doç, que fa pròva de bontat ».

### Prononciacion

    /ˈklɛmənt/, /ˈklɛmənt/

### Sillabas

cle|ment

## Adjectiu

clement
* clement $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin clemens « indulgent, doç, que fa pròva de bontat ».

### Sillabas

cle|ment

## Adjectiu

clement masculin o femenin, (plurals: clements)
* clement $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin clementia.

### Prononciacion

    lengadocian /kleˈmensjo̞/, /kleˈmensjo̞/
    provençau, gascon /klemẽⁿˈsjə/, /klemẽⁿˈsjə/

### Sillabas

cle|mén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| cleméncia | cleméncias |
| [kleˈmensjo̞] | [kleˈmensjo̞s] |
cleméncia
* Vertut que consistís a perdonar las ofensas e a moderar los castig en parlant de los que tenon l’autoritat sobeirana e per extension, quina que siá persona de poder.
** Implorar la cleméncia del jutge.
* Doçor, moderacion.
** La cleméncia de la temperatura.

### Sinonims

| indulgéncia pietat misericòrdia magnanimitat | benignitat benvolença mercé |

### Parents

* clement

### Traduccions

| alemand: Mild $^{(de)}$, Nachsicht $^{(de)}$, Gnade $^{(de)}$ anglés: clemency $^{(en)}$, mercy $^{(en)}$ basc: catalan: clemència $^{(ca)}$ | espanhòl: clemencia $^{(es)}$ francés: clémence $^{(fr)}$ italian: clemenza $^{(it)}$ portugués: clemência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De clementina.

### Prononciacion

    lengadocian /klemenˈtinjɛ/, /klemenˈtinjɛ/
    provençau, gascon /klemẽⁿˈtinjɛ/, /klemẽⁿˈtinjɛ/

### Sillabas

cle|men|ti|nièr

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| clementinièr | clementinièrs |
| [klemenˈtinjɛ] | [klemenˈtinjɛs] |
clementinièr masculin
[[image:
* (Botanica) Arbrilhon fruchièr de la familha de las Rutaceae (Rutacèas), ibrid d’un mandarinièr (Citrus reticulata) e d’un irangièr (Citrus sinensis) e que dona la clementina.

### Traduccions

| Convevcions internacionalas: Citrus clementina $^{(conv)}$ alemand: anglés: clementine $^{(en)}$ catalan: clementiner $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: clémentinier $^{(fr)}$ italian: portugués: clementineira $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De Clément e de mandarina. Clément èra lo nom religiós de Vital Rodier (1829-1904) lo que crosèt un mandarinièr (Citrus reticulata) amb un irangièr (Citrus sinensis) per crear l'arbre clementinièr.

### Prononciacion

    lengadocian /klemenˈtino̞/, /klemenˈtino̞/
    provençau, gascon /klemẽⁿˈtinə/, /klemẽⁿˈtinə/

### Sillabas

cle|men|tina

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| clementina | clementinas |
| [klemenˈtino̞] | [klemenˈtino̞s] |
clementina femenin
* (Botanica) Fruch comestible del clementinièr, semblable a una iranja pichona sens granetas e qu'aperten a la familha dels agrums.

### Traduccions

| alemand: Clementine $^{(de)}$, Klementine $^{(de)}$ anglés: clementine $^{(en)}$ basc: klementina $^{(eu)}$ catalan: clementina $^{(ca)}$ | espanhòl: clementina $^{(es)}$ francés: clémentine $^{(fr)}$ italian: clementina $^{(it)}$ portugués: tangerina $^{(pt)}$, clementina $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De Clément e de mandarina. Clément èra lo nom religiós de Vital Rodier (1829-1904) lo que crosèt un mandarinièr (Citrus reticulata) amb un irangièr (Citrus sinensis) per crear l'arbre clementinièr.

### Prononciacion

    oriental /kɫəmənˈtinə/, /kɫəmənˈtinə/, occidental /kɫemenˈtina/, /kɫemenˈtina/

### Sillabas

cle|men|tina

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clementina | clementines |
clementina femenin
* clementina $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De Clément e de mandarina. Clément èra lo nom religiós de Vital Rodier (1829-1904) lo que crosèt un mandarinièr (Citrus reticulata) amb un irangièr (Citrus sinensis) per crear l'arbre clementinièr.

### Prononciacion

    /klemen̪ˈt̪ina/, /klemen̪ˈt̪ina/

### Sillabas

cle|men|tina

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clementina | clementinas |
| [klemen̪ˈt̪ina] | [klemen̪ˈt̪inas] |
clementina femenin
* clementina $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    De Clément e de mandarina. Clément èra lo nom religiós de Vital Rodier (1829-1904) lo que crosèt un mandarinièr (Citrus reticulata) amb un irangièr (Citrus sinensis) per crear l'arbre clementinièr.

### Sillabas

cle|men|tina

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clementina | clementine |
clementina femenin
* clementina $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin cupa.

### Prononciacion

/ˈkyβo/, /ˈkyβo/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| cuba | cubas |
| [ˈkyβo] | [ˈkyβos] |
cuba femenin
* Recipient grand e naut que pòt conténer de vin, d'aiga o tot autre liquid.

### Sinonims

* tina

### Traduccions

| alemand: Bottich $^{(de)}$ masculin, Tank $^{(de)}$ masculin anglés: vat $^{(en)}$, tank $^{(en)}$ | catalan: tina $^{(ca)}$ femenin, cup $^{(ca)}$ masculin francés: cuve $^{(fr)}$ femenin |

# Francés
### Prononciacion

/ky.ba/, /ky.ba/

## Forma de vèrb

cuba
* Tresena persona del singular al preterit de cuber.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkyβos/, /ˈkyβos/

## Forma de nom comun

cubas femenin
* Plural de cuba.

# Francés
### Prononciacion

/ky.ba/, /ky.ba/

## Forma de vèrb

cubas
* Segonda persona del singular al preterit de cuber.
# Occitan
### Etimologia

    Du latin malignus

### Prononciacion

    /maˈlinne/, /maˈlinne/

### Sillabas

ma|li|gne

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | maligne | malignes |
| Masculin | [maˈlinne] | [maˈlinnes] |
| Femenin | maligna | malignas |
| Femenin | [maˈlinno̞] | [maˈlinno̞s] |
maligne
* Qu'a la propension a far lo mal, a voler çò mal pels autres, de natura emmalida.
* Se ditz d'un mal, d'una malautiá qu'es pas benigna, que presenta un caractèr dangierós.
** (especialament) Qualifica una afeccion cancerosa.
*** Una tumor maligna.

### Sinonims

clinat cap al mal
* emmalit
* malin
* malvolent / malivolent

### Antonims

* benigne

### Derivats

* malignament

### Parents

* malignitat

### Traduccions

| alemand : böse $^{(de)}$, boshaft $^{(de)}$, bösartig $^{(de)}$ (tb santat) anglés : evil $^{(en)}$, pernicious $^{(en)}$,harmfu $^{(en)}$, malignant $^{(en)}$ (santat), malicious $^{(en)}$ (remarca, actitud) basc : catalan : maligne $^{(ca)}$ | espanhòl : maligno $^{(es)}$ francés : malin $^{(fr)}$ italian : maligno $^{(it)}$ portugués : maligno $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Du latin malignus

### Prononciacion

    Oriental: /məˈɫiŋnə/, /məˈɫiŋnə/
    Occidental: nord-occidental /maˈɫiŋne/, /maˈɫiŋne/, valencian /maˈɫiɡne/, /maˈɫiɡne/

### Sillabas

ma|li|gne

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | maligne | malignes |
| Femenin | maligna | malignes |
* maligne $^{(oc)}$

# Francés
### Prononciacion

    /maliɲ/, /maliɲ/

### Sillabas

ma|li|gne

## Forma d'adjectiu

* fenemin singular de malin, (maligna $^{(oc)}$)
# Occitan
### Prononciacion

/'kyβes/, /'kyβes/ (gascon) (lengadocian), /'kybe/, /'kybe/ (provençau)

## Forma de nom comun

cubes masculin
* Plurau de cube.

## Forma de vèrb

cubes
* Segona persona del singular al present del subjontiu de cubar.

# Francés
### Prononciacion

/kyb/, /kyb/

## Forma de nom comun

cubes masculin
* Plurau de cube.

## Forma de vèrb

cubes
* Dusau persona deu singular au present de l'indicatiu de cuber.
* Dusau persona deu singular au present deu subjontiu de cuber.
# Occitan
### Etimologia

    De cube

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kyˈβa/, /kyˈβa/
    provençau /kyˈba/, /kyˈba/

### Sillabas

cu|bar

## Vèrb

cubar
* (Geometria) Valorar lo nombre d’unitats cubicas que conten un volum.
* Aver en se un quita volum.
** Una cistèrna que cuba 1000 litres.
* (Aritmetrica) Auçar al cube ; auçar a la poténcia tres.

### Sinonims

Aver en se un quita volum
* caber
* conténer

### Derivats

* cubat
* cubatge

### Traduccions
# Portugués
### Etimologia

    De cube

### Prononciacion

    Portugal /kuˈbaɾ/, /kuˈbaɾ/
    Brasil /kuˈba(ɾ)/, /kuˈba(ɾ)/

### Sillabas

cu|bar

## Vèrb

cubar
* cubar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

* Del latin cubus deribat del grèc ancian κύβος, kýbos (« dat »).

### Prononciacion

* /'kybe/, /'kybe/

### Sillabas

cu | be (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cube | cubes |
| ['kybe] | ['kybes] |
cube masculin
* (geometria) exaèdre, poloèdre limitat per sièis carrats.
* (per extension) Objècte de forma parallelepipedic pròche del cube.
* (matematicas) Poténcia tresena representada pel simbòl ³.
** a³ se dich « a al cube ».
** Lo cube de 2 es 8.

### Traduccions

| alemand: Kubus $^{(de)}$ anglés: cube $^{(en)}$ catalan: cub $^{(ca)}$ espanhòl: cubo $^{(es)}$ | francés: cube $^{(fr)}$ italian: cubo $^{(it)}$ polonés: portugués: cubo $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

cube
* Primièra persona del singular al present del subjontiu de cubar.
* Tresena persona del singular al present del subjontiu de cubar.

# Anglés
### Etimologia

* Del latin cubus deribat del grèc ancian κύβος, kýbos (« dat »).

### Prononciacion

* /kjuːb/, /kjuːb/

### Sillabas

cu | be (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cube | cubes |
cube masculin
* cube

## Adjectiu

cube
* cubic

## Vèrb

cube
* (artimetica) cubar
* Formar un cube

# Francés
### Etimologia

* Del latin cubus deribat del grèc ancian κύβος, kýbos (« dat »).

### Prononciacion

França (Lion) : escotar « cube »

### Prononciacion

* /kyb/, /kyb/

### Sillabas

cu | be (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cube | cubes |
| [kyb] ||
cube masculin
* cube

## Forma de vèrb

cube
* Primièra persona del singular al present de l'indicatiu de cuber.
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de cuber.
* Primièra persona del singular al present del subjontiu de cuber.
* Tresena persona del singular al present del subjontiu de cuber.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu present de cuber.
# Occitan
### Etimologia

Del latin inexorabilis « que se pòt pas flaquir », « inexorable », « inflexible », « implacable » ».

### Prononciacion

lengadocian /iˌnet͡suˈɾaple/, /iˌnet͡suˈɾaple/, gascon /iˌneksuˈɾaβle/, /iˌneksuˈɾaβle/, provençau /iˌneksuˈʀable/, /iˌneksuˈʀable/

### Sillabas

i|nex|o|ra|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inexorable | inexorables |
| Masculin | [iˌnet͡suˈɾaple] | [iˌnet͡suˈɾaples] |
| Femenin | inexorabla | inexorablas |
| Femenin | [iˌnet͡suˈɾaplo̞] | [iˌnet͡suˈɾaplo̞s] |
inexorable
* Que se pòt pas flaquir, apasiar.
* Que se pòt pas defugir.

### Derivats

* inexorablament

### Sinonims

* adamantin
* inflexible
* inevitable
* fatal / fatau
* incoercible
* implacable
* indefugible

### Traduccions

| alemand: unerbittlich $^{(de)}$ anglés: inexorable $^{(en)}$ basc: merke $^{(eu)}$ catalan: inexorable $^{(ca)}$ | espanhòl: inexorable $^{(es)}$ francés: inexorable $^{(fr)}$ italian: inesorabile $^{(it)}$ portugués: inexorável $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin inexorabilis « que se pòt pas flaquir », « inexorable », « inflexible », « implacable » » pel francés inexorable

### Prononciacion

    General /ɪnˈɛksɔɹəbəl/, /ɪnˈɛksɔɹəbəl/, /ɪnˈɛksɹəb(ə)l/, /ɪnˈɛksɹəb(ə)l/
    EUA /ɪˈnɛksɚəb(ə)l/, /ɪˈnɛksɚəb(ə)l/

### Sillabas

i|nex|o|ra|ble

## Adjectiu

inexorable
* inexorable $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin inexorabilis « que se pòt pas flaquir », « inexorable », « inflexible », « implacable » »

### Prononciacion

    Oriental: central /inəɡzuˈɾabbɫə/, /inəɡzuˈɾabbɫə/, balear /inəɡ.zoˈɾabbɫə/, /inəɡ.zoˈɾabbɫə/, /in.əɡzuˈɾabbɫə/, /in.əɡzuˈɾabbɫə/
    Occidental: /in.eɡ.zoˈɾa.βɫe/, /in.eɡ.zoˈɾa.βɫe/

### Sillabas

i|nex|o|ra|ble

## Adjectiu

inexorable masculin o femenin, (plural: inexorables)
* inexorable $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin inexorabilis « que se pòt pas flaquir », « inexorable », « inflexible », « implacable » »

### Prononciacion

/ineksoˈɾaβle/, /ineksoˈɾaβle/

### Sillabas

i|nex|o|ra|ble

## Adjectiu

inexorable masculin o femenin, (plural: inexorables)
* inexorable $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin inexorabilis « que se pòt pas flaquir », « inexorable », « inflexible », « implacable » »

### Prononciacion

/inɛɡzɔʁabl/, /inɛɡzɔʁabl/

### Sillabas

i|nex|o|ra|ble

## Adjectiu

inexorable masculin o femenin, (plural: inexorables)
* inexorable $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De levar amb lo prefix «sos-»

### Prononciacion

    lengadocian /sulleˈβa/, /sulleˈβa/
    provençau /susleˈva/, /susleˈva/

### Sillabas

sos|le|var

## Vèrb

soslevar
* Levar, enauçar de pauca nautor.
* Far levar; mòure.
* Amodar lo soslèu
* (figurat) Provocat l’indignacion.
* (figurat) Provocar un rebellion, una revòlta.
* (Drech) Avançar un argument, se piejar dessús.
se soslevar
* (figurat) Se rebellar; se revoltar.

### Variantas dialectalas

* solevar (provençau)
* suslhevar (gascon)

### Sinonims

| soslevar un objècte auçar pallevar soslevar una question agrejar mòure plantejar | soslevar un revòlta desencadenar se soslevar se rebellar se revoltar se reganhar s'indignar |

### Derivats

* soslèvament / soslevament

### Traduccions

| alemand: heben $^{(de)}$ anglés: raise $^{(en)}$, rise $^{(en)}$ basc: jaso $^{(eu)}$ catalan: sollevar $^{(ca)}$ | espanhòl: sublevar $^{(es)}$ francés: soulever $^{(fr)}$ italian: alzare $^{(it)}$ portugués: sublevar $^{(pt)}$ |