OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anglés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de clock ("relòtge") e de maker ("fabricaire").

### Prononciacion

['klɒkˌmeɪkə] (UK) e ['klɑkˌmeɪkɚ] (US) Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « clockmaker »

### Sillabas

clock | ma | ker (3)

## Nom comun

clockmaker masculin e femenin

### Traduccions

* relotgièr $^{(oc)}$ masculin, relotgièra $^{(oc)}$ femenin

### Parents

* clock
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin claudere.

### Prononciacion

/ˈkʎu.ɾə/, /ˈkʎu.ɾə/

## Vèrb

clloure
* barrar.

#### Nòta

Forma del valdostan de Charvensod.

### Referéncias

* Glossaire du valdôtain
# Occitan
### Etimologia

Dau bas latin clocca atestat au segle VII, que ven dau gallés *clocca (clòcha / cluecha, campana)

### Prononciacion

/kluʧjɛ'/, /kluʧjɛ'/ (nau-lemosin) / /kluʧi/, /kluʧi/ (est naut-lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clochier | clochiers |
| [kluʧjɛ] | [kluʧjɛ] |
clochier masculin (auvernhat) , (lemosin) , (vivaroaupenc)
* Arquit. Torn de 'na egleisa ente i son suspendudas las clochas.

### Variantas dialectalas

* cluchier (lemosin, vivaroaupenc)
* cluchar / clòchar (auvernhat)
* cloquier (sud occitan)

### Vejatz tanben

* clòcha
* cluecha
* campana
* senhal

### Traduccions

| alemand: Glockenturm $^{(de)}$ masculin anglés: steeple $^{(en)}$, bell tower $^{(en)}$ breton: kloc'hdi $^{(br)}$ catalan: campanar $^{(ca)}$ masculin chèc: zvonik $^{(cs)}$ espanhòl: campanario $^{(es)}$ masculin esperanto: sonorilturo $^{(eo)}$ | francés: clocher $^{(fr)}$ masculin grèc: καμπαναριό $^{(el)}$ italian: campanile $^{(it)}$ masculin neerlandés: klokkentoren $^{(nl)}$ ongrés: harangtorony $^{(hu)}$ portugués: campanário $^{(pt)}$ masculin sicilian: campanaru $^{(scn)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

De defuntar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /defynˈtaðo̞/, /defynˈtaðo̞/
    provençau /defỹⁿˈtadə/, /defỹⁿˈtadə/

### Sillabas

de|fun|ta|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| defuntada | defuntadas |
| [defynˈtaðo̞] | [defynˈtaðo̞s] |
defuntada femenin, (masculin: defuntat)
* (lengadocian) Persona mòrta

### Sinonims

* defunta
* trepassada
* paura / paubra

### Parents

* defuntar

### Traduccions

| alemand: tote $^{(de)}$, verstorbe $^{(de)}$, gestorbe $^{(de)}$, erlosche $^{(de)}$ anglés: deceased $^{(en)}$ basc: zendu $^{(eu)}$ catalan: difunt $^{(ca)}$ | espanhòl: difunta $^{(es)}$, fallecida $^{(es)}$ francés: défunte $^{(fr)}$ italian: defunta $^{(it)}$, deceduta $^{(it)}$ portugués: defunta $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

defuntada
* femenn singular de defuntat

## Forma de vèrb

defuntada
* Particicpi passat al femenin singular de defuntar

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de vèrb

defuntada
* Particicpi passat al femenin singular de defuntar
# Occitan
### Etimologia

De degalh.

### Prononciacion

/deɣaˈʎa/, /deɣaˈʎa/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « degalhar » França (Bearn) : escotar « degalhar »

### Sillabas

de | ga | lhar (3)

## Vèrb

degalhar
* Far perir, far de prejudici important.
* Pervertir.
* Despensar son argent.

### Sinonims

* afrabar (1)
* gastar (1), (2)
* despensar (3)

### Parents

* degalh
* degalhaire
* degalhièr
* degalhadís

### Traduccions

| anglés: to waste $^{(en)}$ catalan: malmetre $^{(ca)}$, fer malbé $^{(ca)}$, deteriorar $^{(ca)}$, balafiar $^{(ca)}$, pervertir $^{(ca)}$ francés: gâcher $^{(fr)}$ (1), dégrader $^{(fr)}$ (1), ravager $^{(fr)}$ (1), corrompre $^{(fr)}$ (2), gaspiller $^{(fr)}$ (3) | italian: sprecare $^{(it)}$, rovinare $^{(it)}$ sicilian: sfracari $^{(scn)}$, arruinari $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | degalhar | degalhar | degalhar | degalhar | degalhar | degalhar |
| Gerondiu | degalhant | degalhant | degalhant | degalhant | degalhant | degalhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | degalhat | degalhat | degalhat | degalhats | degalhats | degalhats |
| femenin | degalhada | degalhada | degalhada | degalhadas | degalhadas | degalhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | degalhi degalhe | degalhas | degalha | degalham | degalhatz | degalhan |
| Imperfach | degalhavi | degalhavas | degalhava | degalhàvem | degalhàvetz | degalhavan |
| Preterit | degalhèri | degalhères | degalhèt | degalhèrem | degalhèretz | degalhèron |
| Futur | degalharai | degalharàs | degalharà | degalharem | degalharetz | degalharàn |
| Condicional | degalhariái | degalhariás | degalhariá | degalhariam | degalhariatz | degalharián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | degalhe | degalhes | degalhe | degalhem | degalhetz | degalhen |
| Imperfach | degalhèssi | degalhèsses | degalhès degalhèsse | degalhèssem | degalhèssetz | degalhèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | degalha ! | — | degalhem ! | degalhatz ! | — |
| Negatiu | — | degalhes pas ! | — | degalhem pas ! | degalhetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    Del latin defungor « acabar de far, complir ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /defynˈta/, /defynˈta/
    provençau /defỹⁿˈta/, /defỹⁿˈta/

### Sillabas

de|fun|tar

## Vèrb

defuntar
* Morir.

### Parents

* defunt

### Sinonims

* decedir
* trepassar

### Traduccions

| alemand: sterben $^{(de)}$ anglés: decease $^{(en)}$ basc: hil $^{(eu)}$ catalan: morir $^{(ca)}$ | espanhòl: fallecer $^{(es)}$ francés: défunter $^{(fr)}$ (arc.), décéder $^{(fr)}$ italian: defungere $^{(it)}$ portugués: defuntar $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

    Del latin defungor « acabar de far, complir ».

### Sillabas

de|fun|tar

## Vèrb

defuntar
* defuntar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De defuntar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /defynˈtat/, /defynˈtat/
    provençau /deˈfỹⁿˈtat/, /deˈfỹⁿˈtat/

### Sillabas

de|fun|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| defuntat | defuntats |
| [defynˈtat] | [defynˈtats] |
defuntat masculin, (femenin: defuntada)
* (lengadocian) Persona mòrta

### Sinonims

* defunt
* trepassat

### Parents

* defuntar

### Traduccions

| alemand: verstorben $^{(de)}$, gestorben $^{(de)}$, erloschen $^{(de)}$ anglés: deceased $^{(en)}$, late $^{(en)}$ basc: zendu $^{(eu)}$ catalan: difunt $^{(ca)}$ | espanhòl: difunto $^{(es)}$, fallecido $^{(es)}$ francés: défunt $^{(fr)}$ italian: defunto $^{(it)}$, deceduto $^{(it)}$ portugués: defunto $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | defuntat | defuntats |
| Masculin | [defynˈtat] | [defynˈtat] |
| Femenin | defuntada | defuntadas |
| Femenin | [defynˈtaðo̞] | [defynˈtaðo̞s] |
defuntat
* Mòrt

### Sinonims

* paure / paubre

## Forma de vèrb

defuntat
* Particicpi passat al masculin singular de defuntar

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de vèrb

defuntat
* Particicpi passat al masculin singular de defuntar
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/deˈɣal/, /deˈɣal/
França (Bearn) : escotar « degalh » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « degalh »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| degalh | degalhs |
| [deˈɣal] | [deˈɣals] |
* Pèrda o prejudici causat a una causa.
* Descai, rebut.

### Sinonims

* estralh
* damatge

### Derivats

* degalhar
* degalhaire

### Variantas dialectalas

* domau

### Mots aparentats

* jalha (lemosin) (2)

### Traduccions

| anglés: damage $^{(en)}$ catalan: dany $^{(ca)}$ masculin, estralh $^{(ca)}$ masculin espanhòl: daño $^{(es)}$ masculin francés: dégât $^{(fr)}$ masculin (1); déchet $^{(fr)}$ masculin (2) | francoprovençau/arpitan: damâjo $^{(frp)}$ italian: danno $^{(it)}$ sicilian: damaggiu $^{(scn)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

    De degalhar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deɣaˈʎajɾo̞/, /deɣaˈʎajɾo̞/
    provençau /degaˈjajʀə/, /degaˈjajʀə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| degalhaira | degalhairas |
| [deɣaˈʎajɾo̞] | [deɣaˈʎajɾo̞s] |
degalhaira femenin, (masculin: degalhaire)
* La que degalha son argent sens comptar.

### Variantas dialectalas

* degalharèla
* degalhairitz

### Sinonims

* despensièra
* escampaira
* prodiga

### Traduccions

| alemand: Verschwenderin $^{(de)}$, Ausgeberin $^{(de)}$, Geldausgeberin $^{(de)}$ anglés: spender $^{(en)}$, spendthrift $^{(en)}$ basc: catalan: despenedora $^{(ca)}$, gastadora $^{(ca)}$ | espanhòl: gastadora $^{(es)}$, derrochadora $^{(es)}$, despilfarradora $^{(es)}$ francés: dépensière $^{(fr)}$, gaspilleuse $^{(fr)}$ italian: spendacciona $^{(it)}$ portugués: gastadora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

degalhaira
* femenin singular de degalhar
# Occitan
### Prononciacion

/deˈfyns/, /deˈfyns/, provençau /deˈfỹⁿs/, /deˈfỹⁿs/

## Forma de nom comun

defunts
* Plural de defunt

## Forma d'adjectiu

defunts
* Masculin plural de defunt
# Occitan
### Prononciacion

/deˈfynto̞s/, /deˈfynto̞s/, provençau /deˈfỹⁿto̞s/, /deˈfỹⁿto̞s/

## Forma de nom comun

defuntas
* Plural de defunta

## Forma d'adjectiu

defuntas
* Femenin plural de defunt

## Forma de vèrb

defuntas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de defuntar

# Portugués
### Prononciacion

/deˈfuntas/, /deˈfuntas/

## Forma de nom comun

defuntas
* Plural de defunto

## Forma d'adjectiu

defuntas
* Femenin singular de defunto

## Forma de vèrb

defuntas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de defuntar
# Occitan
### Etimologia

    De de e fòra.

### Prononciacion

* AFI : /deˈfɔɾo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « defòra »

## Advèrbi

defòra
* Fòra, a l'exterior.

### Traduccions

* catalan : defora $^{(ca)}$
* anglés : outside
* alemand : draußen, raus
* italian : fuori
* neerlandés : buiten
* portugués : fora, de fora
* espanhòl : fuera
* sicilian : fora
# Occitan
### Etimologia

    De degalhar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deɣaˈʎajɾe/, /deɣaˈʎajɾe/
    provençau /degaˈjajʀe/, /degaˈjajʀe/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | degalhaire | degalhaires |
| Masculin | [deɣaˈʎajɾe] | [deɣaˈʎajɾes] |
| Femenin | degalhaira | degalhairas |
| Femenin | [deɣaˈʎajɾo̞] | [deɣaˈʎajɾo̞s] |
degalhaire
* Que degalha son argent sens comptar.

### Sinonims

* despensièr
* escampaire
* prodig

### Traduccions

| alemand: verschwenderisch $^{(de)}$ anglés: wasteful $^{(en)}$ basc: catalan: despenedor $^{(ca)}$, gastador $^{(ca)}$ | espanhòl: gastador $^{(es)}$, derrochador $^{(es)}$, despilfarrador $^{(es)}$ francés: dépensier $^{(fr)}$, gaspilleur $^{(fr)}$ italian: spendaccione $^{(it)}$ lombard: spendascion $^{(lmo)}$ portugués: gastador $^{(pt)}$, esbanjador $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| degalhaire | degalhaires |
| [deɣaˈʎajɾe] | [deɣaˈʎajɾes] |
degalhaire masculin, (femenin: degalhaira / degalharèla, degalhairitz)
* Lo que degalha son argent sens comptar.

### Traduccions

| alemand: Verschwender $^{(de)}$, Ausgeber $^{(de)}$, Geldausgeber $^{(de)}$ anglés: spender $^{(en)}$, spendthrift $^{(en)}$ basc: catalan: despenedor $^{(ca)}$, gastador $^{(ca)}$ | espanhòl: gastador $^{(es)}$, derrochador $^{(es)}$, despilfarrador $^{(es)}$ francés: dépensier $^{(fr)}$, gaspilleur $^{(fr)}$ italian: spendaccione $^{(it)}$ lombard: spendascion $^{(lmo)}$, voja-borsin $^{(lmo)}$ portugués: gastador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de criticar.

### Prononciacion

[kriti'kajre]

### Sillabas

cri | ti | cai | re (4)

## Nom comun

criticaire masculin (femenin: -a)
* Aquel que Critica.

### Traduccions

| alemand: anglés: afrikaans: basc: catalan: criticador $^{(ca)}$ alemand: espanhòl: finlandés: francés: critiqueur $^{(fr)}$ indi: ongrés: | indonesian: gaelic irlandés: italian: norvegian: ongrés: polonés: portugués: romanés: suedés: turc: ucraïnian: |
# Italian
## Forma de vèrb

criticavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb criticare.
# Occitan
### Prononciacion

/kɾiˈtikes/, /kɾiˈtikes/ (gascon) (lengadocian)

## Forma de vèrb

critiques
* Dusau persona deu singular au present deu subjontiu de criticar.
* Dusau persona deu singular a l'imperatiu negatiu de criticar.

# Espanhòl
### Prononciacion

/kɾiˈtikes/, /kɾiˈtikes/

## Forma de vèrb

critiques
* Dusau persona deu singular au present deu subjontiu de criticar

# Francés
### Prononciacion

/kʁitik/, /kʁitik/

## Forma d'adjectiu

critiques masculin e femenin identics
* Plurau de critique.

## Forma de nom comun 1

critiques femenin
* Plurau de critique.

## Forma de nom comun 2

critiques masculin e femenin identics
* Plurau de critique.

## Forma de vèrb

critiques
* Dusau persona deu singular au present de l'indicatiu de critiquer.
* Dusau persona deu singular au present deu subjontiu de critiquer.
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'tikɔs/, /kɾi'tikɔs/

## Forma de nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| critica | criticas |
criticas femenin
* plural de critica.

## Forma d'adjectiu

criticas
* Femenin plural de critic

## Forma de vèrb

criticas
* Segonda persona del singular al present de criticar.

# Espanhòl
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'tikas/, /kɾi'tikas/

## Forma de vèrb

critcas
* Segonda persona del singular al present de criticar.

# Portugués
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'ʈʃikas/, /kɾi'ʈʃikas/

## Forma de vèrb

criticas
* Segonda persona del singular al present de criticar.
# Occitan
### Etimologia

A partir del latin *quiritare.

### Prononciacion

['krit]
França (Bearn) : escotar « crit »

### Sillabas

crit (1)

## Nom comun

crit masculin
* Son fòrt emés amb la boca per exprimir colèra o irritacion.
* Son plan agut sovent causat per la paur.

### Parents

* crida
* cridadís
* cridaire
* cridar

### Traduccions

| alemand: anglés: shout $^{(en)}$, yell $^{(en)}$ [1]; scream $^{(en)}$ [2] basc: breton: bulgar: catalan: crit $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: grito $^{(es)}$ esperanto: krio $^{(eo)}$ estonian: finlandés: francés: cri $^{(fr)}$ | ido: indonesian: italian: grido $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: ongrés: polonés: portugués: romanés: suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

Del latin criticus, eissit del grèc ancian ancian κριτικός kritikos (« capable de destriament, de jutjament ») parent de κρίσις crisis (« crisi »); derivat del vèrb krinein (« destriar », « causir », « decidir », « passar al crivèl »).

### Prononciacion

/kɾi'tik/, /kɾi'tik/
cri | tic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | critic | critics |
| Masculin | [kɾi'tik] | [kɾi'tiks] |
| Femenin | critica | criticas |
| Femenin | [kɾi'tikɔ] | [kɾi'tikɔs] |
critic
* De natura analitica, capable de jutjar quicòm. Qu'a per objècte de destriar dins un obratge de ment, una produccion d’art, etc.
* (Medecina) Qu'anóncia una crisi, al respècte de la crisi.
* (Per extension) Que deu menar un cambiament en ben o en mal.
* Essencial, determinant.
* (Industria nucleara) Se ditz d’un mitan ont s’entreten una reaccion de fission en cadena pendent qu'apareisson tant de neutrons que ne'n desapareisson.

### Sinonims

critic (1)
* analitic
critic (3)
* crucial

### Mots aparentats

* criticar
* criticaire

### Traduccions

| alemand : kritisch $^{(de)}$ anglés : critical $^{(en)}$ catalan : critic $^{(ca)}$ | espanhòl : critico $^{(es)}$ francés : critique $^{(fr)}$ italian : critico $^{(it)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin criticus, eissit del grèc ancian ancian κριτικός kritikos (« capable de destriament, de jutjament ») parent de κρίσις crisis (« crisi »); derivat del vèrb krinein (« destriar », « causir », « decidir », « passar al crivèl »).

### Prononciacion

/kɾi'tik/, /kɾi'tik/
cri | tic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | critic | critics |
| Masculin | [kɾi'tik] | [kɾi'tiks] |
| Femenin | critica | criticas |
| Femenin | [kɾi'tikɔ] | [kɾi'tikɔs] |
critic
* critic

# Anglés
### Etimologia

Del latin criticus, eissit del grèc ancian ancian κριτικός kritikos (« capable de destriament, de jutjament ») parent de κρίσις crisis (« crisi »); derivat del vèrb krinein (« destriar », « causir », « decidir », « passar al crivèl »).

### Prononciacion

USA: /ˈkɹɪt.ɪk/, /ˈkɹɪt.ɪk/
cri | tic

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| critic | critics |
critic
* critica

## Vèrb

critic
* (obsolete, transitive, intransitive) per to criticise (criticar).
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'tikɔ/, /kɾi'tikɔ/

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| critica | criticas |
critica femenin
* Art de jutjar las òbrs de ment.
* (Jornalisme) Article donant las apreciacions de son autor sus un libre, un film, etc
* Jutjament negatiu al respècte de quicòm o qualqu’un.
* (Filosofia) Determinacion dels limits d’un concèpte o d’una facultat.

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| critica | criticas |
critica masculin o femenin, (plurals: criticas)
* Persona qu'exercís la critica

## Forma d'adjectiu

critica femenin
* Femenin singular de critic

## Forma de vèrb

critica
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de criticar.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu de criticar.

### Parents

* critics
* critic
* criticar

# Italian
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/'kri.ti.ka/, /'kri.ti.ka/

## Nom comun

critica femenin

### Traduccions

* Critica

# Espanhòl
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'tika/, /kɾi'tika/
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de criticar.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu de criticar.

# Portugués
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'ʈʃika/, /kɾi'ʈʃika/
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de criticar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu positiu de criticar.
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾiti'kaβi/, /kɾiti'kaβi/

## Forma de vèrb

criticavi
* Segonda persona a l'imperfach de l'indicatiu del vèrb criticar

# Italian
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

## Forma de vèrb

criticavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb criticare.
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'tike/, /kɾi'tike/

## Forma de vèrb

critique
* Primièra persona del singular al present de l'indicatiu de criticar (Lemosin, provençal e regions lengadocianas de Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)
* Primièra persona del singular al present del subjonctiu de criticar (lemosin, lengadocian e provençal)
* Tresena persona del singular al present del subjonctiu de criticar.

### Parents

* critics
* critic
* criticar

# Anglés
### Etimologia

Manlèu del francés critique.

### Prononciacion

/krɪˈtiːk/, /krɪˈtiːk/

## Nom comun

critique
* Art de criticar: critica: critica

## Vèrb

to critique
* criticar

### Sinonims

* to critic
* to criticise

# Espanhòl
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'tike/, /kɾi'tike/

## Forma de vèrb

critique
* Primièra persona del singular del present del subjuntiu de criticar.
* Tresan persona del singular del present del subjuntiu de criticar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de criticar.

# Francés
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kʁi.tik/, /kʁi.tik/

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| critique | critiques |
| [kʁi.tik] ||
critique
* critic (masculin) critica (feminin)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| critique | critiques |
| [kʁi.tik] ||
critique
* Art de criticar: critica
* Femna que critica: critica

## Forma de vèrb

critique
* Primièra persona del singular del present del subjuntiu de criticar.
* Tresan persona del singular del present del subjuntiu de criticar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de criticar.

# Portugués
### Etimologia

Del grèc ancian κρίνω, « jutjar ».

### Prononciacion

/kɾi'ʈʃike/, /kɾi'ʈʃike/

## Forma de vèrb

critique
* Primièra persona del singular del present del subjuntiu de criticar.
* Tresan persona del singular del present del subjuntiu de criticar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de criticar.
* Segonda persona (usted) del singular de l'imperatiu positiu de criticar.
# Occitan
### Etimologia

Derivat dau verbe francic *bukon.

### Prononciacion

/byˈd͡zado/, /byˈd͡zado/ (naut lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| bujada | bujadas |
| [byˈd͡zado] | [byˈd͡zadaː] |
bujada femenin (lemosin) (auvernhat)
* Accion de lavar lo linge.

### Variantas dialectalas

* bugada
* bujaa (vivaroalpenc)
* buaa (vivaroalpenc)

### Derivats

| bujadar bujadier | bujadiera bujadariá |

### Traduccions

| alemand: Wäsche $^{(de)}$ femenin anglés: laundry $^{(en)}$, washing $^{(en)}$ catalan: bugada $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: colada $^{(es)}$ femenin francés: lessive $^{(fr)}$ femenin francoprovençau/arpitan: buya $^{(frp)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Derivat de bujada.

### Prononciacion

/byd͡zaˈda/, /byd͡zaˈda/ (naut lemosin)

## Vèrb

bujadar (lemosin)
* Lavar lo linge, far la bujada.

### Variantas dialectalas

* bugadar

### Mots aparentats

| bujada bujadier | bujadiera bujadariá |

### Traduccions

| alemand: waschen $^{(de)}$ anglés: to launder $^{(en)}$, to wash $^{(en)}$ | catalan: bugadejar $^{(ca)}$ francés: faire la lessive $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | bujadar | bujadar | bujadar | bujadar | bujadar | bujadar |
| Gerondiu | bujadant | bujadant | bujadant | bujadant | bujadant | bujadant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | bujadat | bujadat | bujadat | bujadats | bujadats | bujadats |
| femenin | bujadada | bujadada | bujadada | bujadadas | bujadadas | bujadadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | bujade | bujadas | bujada | bujadam | bujadatz | bujadan bujaden |
| Imperfach | bujadava | bujadavas bujadaves | bujadava | bujadavam bujadavem | bujadavatz bujadavetz | bujadavan bujadaven |
| Preterit | bujadei | bujaderas bujaderes | bujadet | bujaderam bujaderem | bujaderatz bujaderetz | bujaderen |
| Futur | bujadarai | bujadaras | bujadará | bujadarem | bujadaretz | bujadaran |
| Condicional | bujadariá | bujadarias | bujadariá | bujadariam | bujadariatz | bujadarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | bujade | bujades | bujade | bujadem | bujadetz | bujaden |
| Imperfach | bujadessa | bujadessas | bujadessa | bujadessam bujadessem | bujadessatz | bujadessan bujadessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | bujada ! | — | bujadam ! | bujadatz ! | — |
| Negatiu | — | bujadas pas ! | — | bujadam pas ! | bujadatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||