OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowachmy
* Primièra persona del plural al preterit de nacokorować.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ecclesiastic incarnare

### Prononciacion

/iŋkaɾˈna/, /iŋkaɾˈna/, Provençau /ĩⁿkaʀˈna/, /ĩⁿkaʀˈna/ França (Bearn) : escotar « incarnar »

## Vèrb

incarnar
* Balhar una existéncia concreta a una valor abstrache.
* Representar un personatge coma s’èra de carn.
* (per extension) Representar
s'incarnar
* (teologia) Prene un còrs de carn, la forma umana, en parlant de la divinitat.
* Èsser representat per una entitat fisica o un concèpte material.
* (medecina) Intrar dins la carn.

### Variantas dialectalas

* encarnar

### Derivats

* incarnacion
* reincarnar

### Traduccions

| alemand: verkörpern $^{(de)}$, inkarnieren $^{(de)}$* (teologia) anglés: incarnate $^{(en)}$ basc: catalan: encarnar $^{(ca)}$ | espanhòl: encarnar $^{(es)}$ francés: incarner $^{(fr)}$ italian: incarnare $^{(it)}$ portugués: encarnar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin ĭncĕndĭum.

### Prononciacion

[in'sendi]
França (Bearn) : escotar « incendi »

### Sillabas

in | cen | di (3)

## Nom comun

incendi masculin
* Fuòc non contrarotlat que pòt cremar ostals, bòsques ...

### Traduccions

* alemand: Brand $^{(de)}$
* anglés: fire $^{(en)}$
* catalan: incendi $^{(ca)}$ masculin
* espanhòl: incendio $^{(es)}$
* francés: incendie $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin incendiare

### Prononciacion

/insenˈdja/, /insenˈdja/, procençau /ĩⁿsẽⁿˈdja/, /ĩⁿsẽⁿˈdja/

## Vèrb

incendiar
* Enfuocar o destruire pel fuòc un edifici, un ostal, un bòsc, etc.

### Variantas dialectalas

* encendiar

### Sinonims

* botar fuòc
* cremar

### Parents

* incendi

### Traduccions

| alemand: abfackeln $^{(de)}$ anglés: set fire to $^{(en)}$, torch $^{(en)}$ basc: catalan: incendiar $^{(ca)}$ | espanhòl: incendiar $^{(es)}$ francés: incendier $^{(fr)}$ italian: incendiare $^{(it)}$ portugués: incendiar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin incendiare

### Prononciacion

    Oriental /insəndiˈa/, /insəndiˈa/
    Occidental: nord-occidental /insendiˈa/, /insendiˈa/, valencian /insendiˈaɾ/, /insendiˈaɾ/

## Vèrb

incendiar
* incendiar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin incendiare

### Prononciacion

/inθenˈdjaɾ/, /inθenˈdjaɾ/, /insenˈdjaɾ/, /insenˈdjaɾ/

## Vèrb

incendiar
* incendiar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin incendiare

### Prononciacion

Portugal /ĩsẽˈdjaɾ/, /ĩsẽˈdjaɾ/; Brasil /ĩsẽdʒi.ˈa(ɾ)/, /ĩsẽdʒi.ˈa(ɾ)/

## Vèrb

incendiar
* incendiar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin incarnatio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iŋkaɾnaˈsju/, /iŋkaɾnaˈsju/
    provençau /ĩⁿkaʀnaˈsjũⁿ/, /ĩⁿkaʀnaˈsjũⁿ/

### Sillabas

in|car|na|cion

## Nom comun

incarnacion
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| incarnacion | incarnacions |
| [iŋkaɾnaˈsju] | [iŋkaɾnaˈsjus] |
* (religion) Accion de s’incarnar al vejaire dels umans, per un esperit, una deïtat, un dieu.
* (religion, cristianisme) Accion par la quals Dieu se faguèt òme, en demorant dieu, dins la persona de Jèsus Crist.
* Avatar.
* (figurat) Representacion concrèta d’una idèa o d’una causa abstracha.

### Sinonims

* encarnacion

### Derivats

* reïncarnacion

### Parents

* incarnar
* incarnat

### Traduccions

| alemand: Inbegriff $^{(de)}$ anglés: embodiment $^{(en)}$, incarnation $^{(en)}$ basc: catalan: encarnació $^{(ca)}$ | espanhòl: encarnación $^{(es)}$ francés: incarnation $^{(fr)}$ italian: incarnazione $^{(it)}$ portugués: encarnação $^{(pt)}$ |
# Italian
### Etimologia

Probablament d'un latin vulgar *incatenare.

### Prononciacion

[iŋkate'nare]

### Sillabas

in | ca | te | na | re (5)

## Vèrb

incatenare

### Traduccions

* encadenar $^{(oc)}$

### Derivats

* incatenamento

### Antonims

* scatenare
# Occitan
### Etimologia

De incendiar.

### Prononciacion

/insenˈdjaɾi/, /insenˈdjaɾi/, provençau /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀi/, /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀi/

### Sillabas

in|cen|dia|ri

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | incendiari | incendiaris |
| Masculin | [insenˈdjaɾi] | [insenˈdjaɾis] |
| Femenin | incendiària | incendiàrias |
| Femenin | [insenˈdjaɾio̞] | [insenˈdjaɾio̞s] |
incendiari
* Que causa, que pòt causar un incendi.
* (Figurat) Qu'es veement, afogat, en parlant de paraulas o d'escrichs.

### Parents

* incendi
* incendiar

### Sinonims

* brutlaire
* cremaire

### Traduccions

| alemand: aufhetzend $^{(de)}$ anglés: incendiary $^{(en)}$ basc: catalan: incendiari $^{(ca)}$ | espanhòl: incendiario $^{(es)}$ francés: incendiaire $^{(fr)}$ italian: incendiario $^{(it)}$ portugués: incendiário $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| incendiari | incendiaris |
| [insenˈdjaɾi] | [insenˈdjaɾis] |
incendiari masculin, (equivalent femenin: incendiària)
* Autor volontari d’un incendi

### Sinonims

* botafuòc
* piroman

### Traduccions

| alemand: Brandstifter $^{(de)}$ anglés: arsonist $^{(en)}$ basc: catalan: incendiari $^{(ca)}$ | espanhòl: incendiario $^{(es)}$ francés: incendiaire $^{(fr)}$ italian: incendiario $^{(it)}$ portugués: incendiário $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De incendiar.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « incendiari »

### Prononciacion

oriental /insəndiˈaɾi/, /insəndiˈaɾi/, occidental /insendiˈaɾi/, /insendiˈaɾi/

### Sillabas

in|cen|dia|ri

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | incendiari | incendiaris |
| Femenin | incendiària | incendiàries |
incendiari
* incendiari $^{(ca)}$

## Nom comun

incendiari masculin, (equivalent femenin: incendiària)
* incendiari $^{(ca)}$
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| incasa | iincasa |
incasa classa 9
* Gost, sabor.
# Italian
### Etimologia

Creat a partir del vèrb incatenare ("encadenar").

### Prononciacion

[iŋkatena'mento]

### Sillabas

in | ca | te | na | men | to (6)

## Nom comun

incatenamento masculin, pl. incatenamenti

### Traduccions

* encadenament $^{(oc)}$

### Parents

* incatenare

### Antonims

* scatenamento
# Italian
## Forma de vèrb

incavavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb incavare.
# Occitan
### Etimologia

De incarnar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iŋkaɾˈnat/, /iŋkaɾˈnat/
    provençau /ĩⁿkaʀˈnat/, /ĩⁿkaʀˈnat/

### Sillabas

in|car|nat

## Adjectiu

incarnat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | incarnat | incarnats |
| Masculin | [iŋkaɾˈnat] | [iŋkaɾˈnats] |
| Femenin | incarnada | incarnadas |
| Femenin | [iŋkaɾˈnaðo̞] | [iŋkaɾˈnaðo̞s] |
* (religion) Qu'a pres forma umana.
* Que sembla aver pres una color carnala, de la color rosada dels umans de raça blanca.
* (cirurgia) Se ditz d'una ongle presa dins la carn.
* (figurat) Dintrar dins la carn de qualqu'un, d'un personatge.

### Variantas dialectalas

* encarnat

### Parents

* incarnacion
* incarnar

### Traduccions

| alemand: fleischgeworden $^{(de)}$, inkarnat $^{(de)}$ anglés: incarnate $^{(en)}$ basc: catalan: encarnat $^{(ca)}$ | espanhòl: encarnado $^{(es)}$ francés: incarné $^{(fr)}$ italian: incarnato $^{(it)}$ portugués: encarnado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

encarnat
* participi passar al masculin singular de incarnar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin intactus

### Prononciacion

    lengadocian /inˈtatte/, /inˈtatte/
    lengadocian, gascon /inˈtakte/, /inˈtakte/
    provençau /ĩⁿˈtakte/, /ĩⁿˈtakte/

### Sillabas

in|tac|te

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | intacte | intactes |
| Masculin | [inˈtakte] | [inˈtaktes] |
| Femenin | intacta | intactas |
| Femenin | [inˈtakto̞] | [inˈtakto̞s] |
intacte
* Que, encara, a pas estat tocat, del qual se levèt pas res.
* (per extension) Que patiguèt pas d’alteracion.
* (figurat) Qu'endurèt pas cap de damatge, en parlant de l’onor.
* (figurat) A qui òm pòt pas res reprochar de contrari a la probitat.

### Sinonims

* sencer / sencèr
* inalterat
* pur
* original

### Traduccions

| alemand: unberührt $^{(de)}$, unversehrt $^{(de)}$, unverletzt $^{(de)}$, intakt $^{(de)}$ anglés: intact $^{(en)}$, unscathed $^{(en)}$ basc: catalan: intacte $^{(ca)}$, il·lès $^{(ca)}$ | espanhòl: intacto $^{(es)}$, ileso $^{(es)}$ francés: intact $^{(fr)}$ italian: intatto $^{(it)}$ portugués: intacto $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin intactus

### Prononciacion

    oriental /inˈtaktə/, /inˈtaktə/
    occidental /inˈtakte/, /inˈtakte/

### Sillabas

in|tac|te

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | intacte | intactes |
| Femenin | intacta | intactes |
intacte
* intacte $^{(oc)}$

# Francés
### Prononciacion

    /ɛ̃takt/, /ɛ̃takt/

### Sillabas

in|tacte

## Forma d'adjectiu

intacte
* femenin singular de intact
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| intaka | iintaka |
intaka classa 9
* Aucèl.
# Occitan
### Etimologia

Del latin insectum.

### Prononciacion

/inˈsɛtte/, /inˈsɛtte/
França (Bearn) : escotar « insècte »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| insècte | insèctes |
| [inˈsɛtte] | [inˈsɛttes] |
insècte masculin
* Artropòde de la classa Insecta, caracterizat per sièis cambas, entrò a quatre alas, e un exosqueleta de quitina.

### Traduccions

| anglés: insect $^{(en)}$ asturian: inseutu $^{(ast)}$ masculin catalan: insecte $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: insecto $^{(es)}$ masculin francés: insecte $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /inˈtatto̞/, /inˈtatto̞/
    lengadocian, gascon /inˈtakto̞/, /inˈtakto̞/
    provençau /ĩⁿˈtaktə/, /ĩⁿˈtaktə/

### Sillabas

in|tac|ta

## Forma d'adjectiu

intacta
* femenin singular de intacte.

# Catalan
### Prononciacion

    oriental /inˈtaktə/, /inˈtaktə/
    occidental /inˈtakta/, /inˈtakta/

### Sillabas

in|tac|ta

## Forma d'adjectiu

intacta
* femenin singular de intacte.

# Espanhòl
### Prononciacion

    /ĩn̪ˈt̪aɣ̞t̪a/, /ĩn̪ˈt̪aɣ̞t̪a/

### Sillabas

in|tac|ta

## Forma d'adjectiu

intacta
* femenin singular de intacto

# Portugués
### Sillabas

in|tac|ta

## Forma d'adjectiu

intacta
* femenin singular de intacto
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /inˈtatto̞s/, /inˈtatto̞s/
    lengadocian, gascon /inˈtakto̞s/, /inˈtakto̞s/
    provençau /ĩⁿˈtaktə/, /ĩⁿˈtaktə/

### Sillabas

in|tac|tas

## Forma d'adjectiu

intactas
* femenin plural de intacte.

# Espanhòl
### Prononciacion

    /ĩn̪ˈt̪aɣ̞t̪as/, /ĩn̪ˈt̪aɣ̞t̪as/

### Sillabas

in|tac|tas

## Forma d'adjectiu

intactas
* femenin plural de intacto

# Portugués
### Sillabas

in|tac|tas

## Forma d'adjectiu

intactas
* femenin plural de intacto
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iˈnˀtaːɓa/, /iˈnˀtaːɓa/

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Nom | intaba | iintaba |
| Locatiu | entabeni | ezintabeni |
intaba classa 9
* Montanha.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /inˈtattes/, /inˈtattes/
    lengadocian, gascon /inˈtaktes/, /inˈtaktes/
    provençau /ĩⁿˈtakte/, /ĩⁿˈtakte/

### Sillabas

in|tac|tes

## Forma d'adjectiu

intactes
* Masculin plural de intacte

# Catalan
### Prononciacion

    oriental /inˈtaktəs/, /inˈtaktəs/
    occidental /inˈtaktes/, /inˈtaktes/

### Sillabas

in|tac|tes

## Forma d'adjectiu

intactes
* masculin plural de intacte
* femenin plural de intacte

# Francés
### Prononciacion

    /ɛ̃takt/, /ɛ̃takt/

### Sillabas

in|tactes

## Forma d'adjectiu

intactes
* femenin plural de intact
# Occitan
### Etimologia

    Del bas latin insurrectio, de insurgere « se levar (per atacar) », de surgere « sorgir ».

### Prononciacion

/insyˈressju/, /insyˈressju/, provençau /ĩⁿsyˈʀesjũⁿ/, /ĩⁿsyˈʀesjũⁿ/

### Sillabas

in|sur|rec|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| insurreccion | insurreccions |
| [insyˈressju] | [insyˈressjus] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| insurreccion | insurreccions |
| [ĩⁿsyˈʀesjũⁿ] ||
insurreccion femenin
* Soslevament contra un poder establit o una autoritat arbitrària.

### Derivats

* insurreccional / insurreccionau

### Parents

* insurgent
* insurgir

### Sinonims

* revòuta / revòlta
* rebellion
* solevament / soslevament

### Traduccions

| alemand: Aufstand $^{(de)}$ anglés: insurrection $^{(en)}$ basc: catalan: insurrecció $^{(ca)}$ | espanhòl: insurrección $^{(es)}$ francés: insurrection $^{(fr)}$ italian: insurrezione $^{(it)}$ portugués: insurreição $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/insyˈressjus/, /insyˈressjus/, provençau /ĩⁿsyˈʀesjũⁿ/, /ĩⁿsyˈʀesjũⁿ/

## Forma de nom comun

insurreccions
* Plural de insurreccion
# Occitan
### Prononciacion

/inˈsɛttes/, /inˈsɛttes/

## Forma de nom comun

insèctes masculin
* Plural de insècte.
# Sard
### Etimologia

Del latin petroselinum, manlevat al grèc ancian πετροσέλινον (petrosélinon), interpretat per etimologia populària coma un compausat de Pedru e sèmene.

### Prononciacion
## Nom comun

pedrusèmene masculin
* Jolverd.

### Variantas dialectalas

* perdusèmene (Orgosolo)
* pedrusìmula (Nuoro)
* predusìmula (Nuoro)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Gurene
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

peege
* Lavar.

### Referéncias

* Idda Niggli, Urs Niggli, 2007, De la phonologie à l'orthographe : le ninkare du Burkina Faso, Ouagadougou, SIL.
# Catalan
### Etimologia

Del latin petrōsus.

### Prononciacion

[pə'δros] (oriental), [pe'δros] (occidental)

### Sillabas

pe | drós (2)

## Adjectiu

pedrós masculin, pl. pedrosos

### Traduccions

* peirós $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

peeremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb peer.
# Sard
### Etimologia

Del latin pedem.

### Prononciacion
## Nom comun

pee masculin
* Pè.

### Variantas dialectalas

* pede (Orgosolo)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Estonian
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

peegel
* Miralh.

### Referéncias

* Diccionari anglés-estonian.
# Sard
### Etimologia

Del latin petroselinum, manlevat al grèc ancian πετροσέλινον (petrosélinon).

### Prononciacion
## Nom comun

pedrusìmula femenin
* Jolverd.

### Variantas dialectalas

* pedrusèmene (sard comun)
* perdusèmene (Orgosolo)
* predusìmula (Nuoro)

#### Nòta

Forma del dialècte de Nuoro.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Istriòt
### Etimologia

Del latin *peduculus.

### Prononciacion

/peˈdut͡ʃo/, /peˈdut͡ʃo/

## Nom comun

peducio masculin
* Pesolh.

### Variantas dialectalas

* paducio
* pedocio

#### Nòta

Forma del dialècte de Dignano.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin pēdere.

### Prononciacion

[pe'er]
escotar « peer »

### Sillabas

pe | er (2)

## Vèrb

peer

### Traduccions

* petar $^{(oc)}$

### Parents

* pedo
# Occitan
### Etimologia

    De indignar.

### Prononciacion

    legadocian, gascon /inðinˈnat/, /inðinˈnat/
    provençau /ĩⁿˈdigna/, /ĩⁿˈdigna/

### Sillabas

in|dig|nat

## Adjectiu

indignat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | indignat | indignats |
| Masculin | [inðinˈnat] | [inðinˈnats] |
| Femenin | indignada | indignadas |
| Femenin | [inðinˈnaðo̞] | [inðinˈnaðo̞s] |
* Que fa mòstra de l’indignacion fàcia a quicòm de marrit o d’injust.

### Derivats

* indignadament

### Parents

* indignacion
* indignar
* indignitat

### Traduccions

| alemand: empört $^{(de)}$ anglés: indignant $^{(en)}$ basc: catalan: indignat $^{(ca)}$ | espanhòl: indignado $^{(es)}$ francés: indigné $^{(fr)}$ italian: indignato $^{(it)}$ portugués: indignado $^{(pt)}$ |

## Nom comun

indignat masculin, (femenin: indignada)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| indignat | indignats |
| [inðinˈnat] | [inðinˈnats] |
* Aquel que sentís l'indignacion fins a ne far mòstra.

## Forma de vèrb

indignat
* participi passat al masculin singular de indignar.

# Catalan
### Etimologia

    De indignar.

### Sillabas

in|dig|nat

## Adjectiu

indignat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | indignat | indignats |
| Femenin | indignada | indignades |
* indignat $^{(ca)}$

## Forma de vèrb

indignat
* participi passat al masculin singular de indignar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin indifferentia

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /indifeˈɾensjo̞/, /indifeˈɾensjo̞/
    provençau /ĩⁿdifeˈʀensjə/, /ĩⁿdifeˈʀensjə/

### Sillabas

in|di|fe|rén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| indiferéncia | indiferéncias |
| [indifeˈɾensjo̞] | [indifeˈɾensjo̞s] |
indiferéncia femenin
* Estat d’una persona que fa pas mòstra de sus sentiments, sos etats d’arma.
* Estat d’una persona que fa mòstra de pas cap d'interés per son entorn.
* (en particular) Estat d’una persona qu'es pas sensibla a l’amor.
* (per extension) Manca total d'interés per quicòm.

### Parents

* indiferent

### Sinonims

* desinterés
* apatia
* letargia
* impassibilitat
* indoléncia

### Traduccions

| alemand: Gleichgültigkeit $^{(de)}$, Indifferenz $^{(de)}$ (literal e científic) anglés: indifference $^{(en)}$ basc: ezaxola $^{(eu)}$ catalan: indiferència $^{(ca)}$ | espanhòl: indiferencia $^{(es)}$ francés: indifférence $^{(fr)}$ italian: indifferenza $^{(it)}$ portugués: indiferença $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    legadocian, gascon /inˈðinno̞/, /inˈðinno̞/
    provençau /ĩⁿˈdignə/, /ĩⁿˈdignə/

### Sillabas

in|dig|ne

## Forma d'adjectiu

indigna
* femenin singular de indigne.

## Forma de vèrb

indigna
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de indignar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de indignar.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: /inˈdiŋnə/, /inˈdiŋnə/
    Occidental: nord-occidental /inˈdiŋna/, /inˈdiŋna/, valencian /inˈdiɡna/, /inˈdiɡna/

### Sillabas

in|dig|na

## Forma d'adjectiu

indigna
* femenin singular de indigne.

## Forma de vèrb

indigna
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de indignar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de indignar.

# Espanhòl
### Prononciacion

    /in̪ˈdiɣna/, /in̪ˈdiɣna/

### Sillabas

in|dig|na

## Forma d'adjectiu

indigna
* femenin singular de indigno.

## Forma de vèrb

indigna
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de indignar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de indignar.

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « indigna »

### Etimologia

    Del latin indignus.

### Prononciacion

    /ɛ̃diɲa/, /ɛ̃diɲa/

### Sillabas

in|dig|na

## Forma de vèrb

indigna
* Tresena persona del singular del passar simple de indigner.

# Portugués
### Sillabas

in|dig|na

## Forma d'adjectiu

indigna
* femenin singular de indigno.

## Forma de vèrb

indigna
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de indignar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de indignar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin indignus.

### Prononciacion

    legadocian, gascon /inˈðinne/, /inˈðinne/
    provençau /ĩⁿdigˈne/, /ĩⁿdigˈne/

### Sillabas

in|dig|ne

## Adjectiu

indigne
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | indigne | indignes |
| Masculin | [inˈðinne] | [inˈðinnes] |
| Femenin | indigna | indignas |
| Femenin | [inˈðinno̞] | [inˈðinno̞s] |
* Qu’es pas digne de quicòm.
* (particular, drech) Qualifica aquel que, per aver mancat a un dever essencial per una persona, de vivent o après la mòrt, es privat de sa succession.
* Qu’es pas convenent o convenable ; qu'es condemnable.

### Antonims

* digne

### Derivats

* indignament

### Parents

* indignar
* indignat
* indignitat

### Traduccions

| alemand: unwürdig $^{(de)}$ anglés: unworthy $^{(en)}$, unfit $^{(en)}$ basc: catalan: indigne $^{(ca)}$ | espanhòl: indigno $^{(es)}$ francés: indigne $^{(fr)}$ italian: indegno $^{(it)}$ portugués: indegno $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

indigne
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de indignar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de indignar.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin indignus.

### Prononciacion

    Oriental: /inˈdiŋnə/, /inˈdiŋnə/
    Occidental: nord-occidental /inˈdiŋne/, /inˈdiŋne/, valencian /inˈdiɡne/, /inˈdiɡne/

### Sillabas

in|dig|ne

## Adjectiu

indigne
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | indigne | indignes |
| Femenin | indigna | indignes |
* indigne $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

indigne
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de indignar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de indignar.

# Francés
### Etimologia

    Del latin indignus.

### Prononciacion

    /ɛ̃diɲ/, /ɛ̃diɲ/

### Sillabas

in|dig|ne

## Adjectiu

indigne masculin o femenin, (plurals: indignes)
* indigne $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

indigne
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de indigner.
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de indigner.
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de indigner.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de indigner.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de indigner.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin indignatio.

### Prononciacion

    legadocian, gascon /inðinnaˈsju/, /inðinnaˈsju/
    provençau /ĩⁿdignaˈsjũⁿ/, /ĩⁿdignaˈsjũⁿ/

### Sillabas

in|dig|na|cion

## Nom comun

indignacion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| indignacion | indignacions |
| [inðinnaˈsju] | [inðinnaˈsjus] |
* Sentiment de colèra, que pòt èsser mesclat de mesprètz, qu’excita una injustícia brava, una accion marrida o vergonhosa, un otratge, etc.

### Parents

* indignar
* indignat
* indigne
* indignitat

### Traduccions

| alemand: Entrüstung $^{(de)}$, Empörung $^{(de)}$ anglés: indignation $^{(en)}$ basc: catalan: indignació $^{(ca)}$ | espanhòl: indignación $^{(es)}$ francés: indignation $^{(fr)}$ italian: indignazione $^{(it)}$ portugués: indignação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De indignar.

### Prononciacion

    legadocian, gascon /inðinˈnaðo̞/, /inðinˈnaðo̞/
    provençau /ĩⁿˈdignadə/, /ĩⁿˈdignadə/

### Sillabas

in|dig|na|da

## Nom comun

indignada femenin, (masculin: indignat)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| indignada | indignadas |
| [inðinˈnaðo̞] | [inðinˈnaðo̞s] |
* Aquela que sentís o fa mòstra d'indignacion.

## Forma d'adjectiu

indignada
* femenin singular de indignat.

## Forma de vèrb

indignada
* participi passat al femenin singular de indignar.

# Catalan
### Prononciacion

    oriental /indiŋˈnaðə/, /indiŋˈnaðə/
    occidental /indiŋˈnaða/, /indiŋˈnaða/

### Sillabas

in|dig|na|da

## Forma d'adjectiu

indignada
* femenin singular de indignat.

## Forma de vèrb

indignada
* participi passat al femenin singular de indignar.

# Espanhòl
### Prononciacion

    /ĩn̪d̪iɣ̞ˈnað̞a/, /ĩn̪d̪iɣ̞ˈnað̞a/

### Sillabas

in|dig|na|da

## Forma d'adjectiu

indignada
* femenin singular de indignado.

## Forma de vèrb

indignada
* participi passat al femenin singular de indignar.

# Portugués
### Sillabas

in|dig|na|da

## Forma d'adjectiu

indignada
* femenin singular de indignado.

## Forma de vèrb

indignada
* participi passat al femenin singular de indignar.
# Occitan
### Prononciacion

    legadocian, gascon /inðinˈnaðo̞s/, /inðinˈnaðo̞s/
    provençau /ĩⁿˈdignadə/, /ĩⁿˈdignadə/

## Forma de nom comun

indignadas
* Plural de indignada.

## Forma d'adjectiu

indignadas
* femenin plural de indignat.

## Forma de vèrb

indignadas
* participi passat al femenin plural de indignar.

# Espanhòl
### Prononciacion

    /ĩn̪d̪iɣ̞ˈnað̞as/, /ĩn̪d̪iɣ̞ˈnað̞as/

## Forma d'adjectiu

indignadas
* femenin plural de indignado.

## Forma de vèrb

indignadas
* participi passat al femenin plural de indignar.

# Portugués
### Sillabas

in|dig|na|da

## Forma d'adjectiu

indignadas
* femenin plural de indignado.

## Forma de vèrb

indignadas
* participi passat al femenin plural de indignar.