OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakaj
* Nominatiu dual de dudak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakam
* Datiu plural de dudak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakej
* Datiu singular de dudak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakom
* Instrumental singular de dudak.
# Occitan
### Etimologia

Del francic *stakka.

### Prononciacion

/ejˈtat͡so/, /ejˈtat͡so/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| estacha | estachas |
| [ejˈtat͡so] | [ejˈtat͡saː] |
estacha femenin (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Pau que servis per encordar un animau, un bateu.

### Derivats

* estachar

### Variantas dialectalas

* estaca
* estach (vivaroalpenc)

### Traduccions

| anglés: stake $^{(en)}$ catalan:estaca $^{(ca)}$ femenin, correja $^{(ca)}$ femenin | francés: pieu $^{(fr)}$ masculin, attache $^{(fr)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/ejtaˈt͡sadaː/, /ejtaˈt͡sadaː/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estachat | estachats |
| Masculin | [ejtaˈt͡sa] | [ejtaˈt͡sa] |
| Femenin | estachada | estachadas |
| Femenin | [ejtaˈt͡sado] | [ejtaˈt͡sadaː] |
estachadas (lemosin)
* Participi passat femenin plurau de estachar.
# Occitan
### Prononciacion

/ejtaˈt͡sa/, /ejtaˈt͡sa/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estachat | estachats |
| Masculin | [ejtaˈt͡sa] | [ejtaˈt͡sa] |
| Femenin | estachada | estachadas |
| Femenin | [ejtaˈt͡sado] | [ejtaˈt͡sadaː] |
estachat (lemosin)
* Participi passat masculin singular de estachar.
# Occitan
### Prononciacion

/estaˈkats/, /estaˈkats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | estacat | estacats |
| Masculin | [estaˈkat] | [estaˈkats] |
| Femenin | estacada | estacadas |
| Femenin | [estaˈkaðo] | [estaˈkaðos] |
estacats
* Participi passat masculin plural de estacar.
# Occitan
### Prononciacion

/estaˈkat/, /estaˈkat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | estacat | estacats |
| Masculin | [estaˈkat] | [estaˈkats] |
| Femenin | estacada | estacadas |
| Femenin | [estaˈkaðo] | [estaˈkaðos] |
estacat
* Participi passat masculin singular de estacar.
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtakos/, /esˈtakos/

## Forma de nom comun

estacas femenin
* Plural de estaca.
# Occitan
### Prononciacion

/ejtaˈt͡sado/, /ejtaˈt͡sado/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estachat | estachats |
| Masculin | [ejtaˈt͡sa] | [ejtaˈt͡sa] |
| Femenin | estachada | estachadas |
| Femenin | [ejtaˈt͡sado] | [ejtaˈt͡sadaː] |
estachada (lemosin)
* Participi passat femenin singular de estachar.
# Occitan
### Etimologia

D'estacha.

### Prononciacion

/ejtaˈt͡sa/, /ejtaˈt͡sa/ (naut lemosin)

## Vèrb

estachar
* Liar fisicament quauqua res o quauqu'un.
s'estachar (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Aver un liam afectiu amb quauqu'un o quauqua res.

### Mots aparentats

* estacha

### Variantas dialectalas

* estacar

### Traduccions

| catalan : estacar $^{(ca)}$ anglés : to fasten $^{(en)}$, to tie up $^{(en)}$, to attach $^{(en)}$ espanhòl : atar $^{(es)}$ | francés : attacher $^{(en)}$ italian : attaccare $^{(en)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | estachar | estachar | estachar | estachar | estachar | estachar |
| Gerondiu | estachant | estachant | estachant | estachant | estachant | estachant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | estachat | estachat | estachat | estachats | estachats | estachats |
| femenin | estachada | estachada | estachada | estachadas | estachadas | estachadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | estache | estachas | estacha | estacham | estachatz | estachan estachen |
| Imperfach | estachava | estachavas estachaves | estachava | estachavam estachavem | estachavatz estachavetz | estachavan estachaven |
| Preterit | estachei | estacheras estacheres | estachet | estacheram estacherem | estacheratz estacheretz | estacheren |
| Futur | estacharai | estacharas | estachará | estacharem | estacharetz | estacharan |
| Condicional | estachariá | estacharias | estachariá | estachariam | estachariatz | estacharian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | estache | estaches | estache | estachem | estachetz | estachen |
| Imperfach | estachessa | estachessas | estachessa | estachessam estachessem | estachessatz | estachessan estachessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | estacha ! | — | estacham ! | estachatz ! | — |
| Negatiu | — | estachas pas ! | — | estacham pas ! | estachatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/estakaˈɾɛj/, /estakaˈɾɛj/

## Forma de vèrb

estacarèi (gascon)
* Prumèra persona deu singular au futur de l'indicatiu deu vèrbe estacar.
# Occitan
### Prononciacion

/ejˈtat͡saː/, /ejˈtat͡saː/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

estachas femenin (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Plural de estacha.
# Occitan
### Etimologia

De fugir amb lo sufix adjectival -ida.

### Prononciacion

/fyˈd͡ʒiðo/, /fyˈd͡ʒiðo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « fugida »

### Sillabas

fu | gi | da

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| fugida | fugidas |
| [fyˈd͡ʒiðo] | [fyˈd͡ʒiðos] |
fugida femenin
* Accion de s'alunhar rapidament per paur, accion de s'escapar.

### Variantas dialectalas

* hueita (gascon)
* huèita (gascon)
* huejuda (gascon)
* hugida (gascon)
* fugia (vivaroalpenc)

### Mots aparentats

* fugir
* fugidís

### Traduccions

| alemand: Flucht $^{(de)}$ femenin anglés: flight $^{(en)}$ catalan: fugida $^{(ca)}$ femenin, fuga $^{(ca)}$ femenin espanhòl: huida $^{(es)}$ femenin, fuga $^{(es)}$ femenin | francés: fuite $^{(fr)}$ femenin italian: fuga $^{(it)}$ femenin portugués: fugida $^{(pt)}$ femenin, fuga $^{(pt)}$ femenin romanés: fugă $^{(ro)}$ femenin |

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fugit | fugits |
| Masculin | [fyˈd͡ʒit] | [fyˈd͡ʒits] |
| Femenin | fugida | fugidas |
| Femenin | [fyˈd͡ʒiðo] | [fyˈd͡ʒiðos] |
fugida
* Participi passat femenin singular de fugir.

# Catalan
### Etimologia

De fugir amb lo sufix adjectival -ida.

### Prononciacion

/fuˈʒiðə/, /fuˈʒiðə/ (oriental), /fuˈd͡ʒiða/, /fuˈd͡ʒiða/ (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « fugida »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fugida | fugides |
| [fuˈʒiðə] | [fuˈʒiðəs] |
fugida femenin
* Fugida.

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fugit | fugits |
| Masculin | [fuˈʒit] | [fuˈʒits] |
| Femenin | fugida | fugides |
| Femenin | [fuˈʒiðə] | [fuˈʒiðəs] |
fugida
* Participi passat femenin singular de fugir.

# Portugués
### Etimologia

De fugir amb lo sufix adjectival -ida.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fugida | fugidas |
fugida femenin
* Fugida.

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fugido | fugidos |
| Masculin | [?] | [?] |
| Femenin | fugida | fugidas |
| Femenin | [?] | [?] |
fugida
* Participi passat femenin singular de fugir.
# Italian
### Etimologia

D'una varianta del latin fūgĕre.

### Prononciacion

[fud'ʤire]
Itàlia : escotar « fuggire »

### Sillabas

fug | gi | re (3)

## Vèrb

fuggire

### Traduccions

* fugir $^{(oc)}$

### Derivats

* fuga
* fuggevole
* fuggiasco
* fuggifuggi
* fuggitivo
# Romanés
### Etimologia

Del latin *fugire. A comparar amb lo meglenoromanés fuziri.

### Prononciacion

/ˈfud͡ʒi/, /ˈfud͡ʒi/
escotar « fugi » Romania (Craiova) : escotar « fugi »

### Sillabas

fu | gi (2)

## Vèrb

a fugi
* Fugir.
# Occitan
### Prononciacion

/fy'ɣaso̞/, /fy'ɣaso̞/

## Forma d'adjectiu

fugaça
* Masculin singular de fugaç
# Occitan
### Prononciacion

/fy'ɣaso̞s/, /fy'ɣaso̞s/

## Forma d'adjectiu

fugaças
* Masculin plural de fugaç
# Sicilian
### Etimologia

Bastit a partir de fogghia (fuèlha).

### Prononciacion

[fug'gjami]
Itàlia (Gela) : escotar « fugghiami »

### Sillabas

fug | ghia | mi

## Nom comun

fugghiami masculin

### Traduccions

* fulhatge $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De fugir.

### Prononciacion

/fyd͡ʒiˈðiso̞/, /fyd͡ʒiˈðiso̞/, /fyʒiˈðiso̞/, /fyʒiˈðiso̞/,

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fugidissa | fugidissas |
| [fyd͡ʒiˈðiso̞] | [fyd͡ʒiˈðiso̞s] |
fugidossa femenin, (equivalent masculin: fugidís)
* Persona que fugís.

### Sinonims

* fugitiva
* fugidoira
* fugièra

### Traduccions

| alemand: Flüchtling $^{(de)}$ anglés: fugitive $^{(en)}$ basc: catalan: fugitiva $^{(ca)}$ | espanhòl: fugitiva $^{(es)}$ francés: fugitive $^{(fr)}$, fuyards $^{(fr)}$ italian: fuggitiva $^{(it)}$ portugués: fugitiva $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

fugidissa
* Femenin singular de fugidís.
# Occitan
### Prononciacion

/fyd͡ʒiˈðiso̞s/, /fyd͡ʒiˈðiso̞s/, /fyʒiˈðiso̞s/, /fyʒiˈðiso̞s/,

## Forma de nom comun

fugidossas
* Plural de fugidissa.

## Forma d'adjectiu

fugidissas
* Femenin plural de fugidís.
# Occitan
### Prononciacion

/fyd͡ʒiˈðises/, /fyd͡ʒiˈðises/, /fyʒiˈðises/, /fyʒiˈðises/,

## Forma d'adjectiu

fugidisses
* Mascilin plural de fugidís.

## Forma de nom comun

fugidisses
* Plural de fugidís.
# Occitan
### Etimologia

De fugir.

### Prononciacion

/fyd͡ʒiˈðis/, /fyd͡ʒiˈðis/, /fyʒiˈðis/, /fyʒiˈðis/,

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fugidís | fugidisses |
| Masculin | [fyd͡ʒiˈðis] | [fyd͡ʒiˈðises] |
| Femenin | fugidissa | fugidissas |
| Femenin | [fyd͡ʒiˈðiso̞] | [fyd͡ʒiˈðiso̞s] |
fugidís
* Que fugís, qu'a pauc de durada.

### Parents

* fugida
* fugidura
* fugir

### Sinonims

* fugaç
* fugitiu
* fugidor
* fugièr

### Traduccions

| alemand: flüchtig $^{(de)}$ anglés: fleeting $^{(en)}$, fugacious $^{(en)}$ basc: catalan: fugisser $^{(ca)}$ | espanhòl: fugaz $^{(es)}$, fugitivo $^{(es)}$ francés: fugace $^{(fr)}$, fugitif $^{(fr)}$, fuyant $^{(fr)}$ italian: fuggevole $^{(it)}$ portugués: fugidiço $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fugidís | fugidisses |
| [fyd͡ʒiˈðis] | [fyd͡ʒiˈðises] |
fugidís masculin, (equivalent femenin: fugidissa)
* Persona que fugís.

### Sinonims

* fugitiu
* fugidor
* fugièr

### Traduccions

| alemand: Flüchtling $^{(de)}$ anglés: fugitive $^{(en)}$ basc: iheslari $^{(eu)}$ catalan: fugitiu $^{(ca)}$ | espanhòl: fugitivo $^{(es)}$ francés: fugitif $^{(fr)}$, fuyard $^{(fr)}$ italian: fuggitivo $^{(it)}$ portugués: fugitivo $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

delimité
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb delimitar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin delirium.

### Prononciacion

/deˈliɾi/, /deˈliɾi/ França (Bearn) : escotar « deliri »

## Nom comun

deliri masculin
* Perturbacion transitòria de las facultats mentalas.

### Traduccions

* alemand:
* anglés:
* catalan: deliri $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: délire $^{(fr)}$
* italian:
# Espanhòl
## Forma de vèrb

delimitó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb delimitar.
# Italian
## Forma de vèrb

delimitavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb delimitare.
# Occitan
### Etimologia

    De latin delirare « desregar »

### Prononciacion

    lengadocian /deliˈɾa/, /deliˈɾa/
    provençau /deliˈʀa/, /deliˈʀa/

### Sillabas

    de|li|rar

## Vèrb

delirar
* Aver lo deliri ; èsser en deliri.
* (figurat) Aver la ment que divaga.

### Parents

* deliri

### Sinonims

* desparlar
* desrasonar
* desvariar
* pantaiar
* tresparlar

### Traduccions

| alemand: delirieren $^{(en)}$, irre reden $^{(en)}$, faseln $^{(en)}$ anglés: be delirious $^{(en)}$ basc: catalan: delirar $^{(ca)}$ | espanhòl: delirar $^{(es)}$ francés: délirer $^{(fr)}$ italian: delirare $^{(it)}$ portugués: delirar $^{(pt)}$, divagar $^{(pt)}$, tresvariar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De latin delirare « desregar »

### Prononciacion

    Oriental: /dəɫiˈɾa/, /dəɫiˈɾa/
    Occidental: nord-occidental /deliˈɾa/, /deliˈɾa/, valencian /deliˈɾaɾ/, /deliˈɾaɾ/

### Sillabas

    de|li|rar

## Vèrb

delirar
* delirar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De latin delirare « desregar »

### Prononciacion

    /deliˈɾaɾ/, /deliˈɾaɾ/

### Sillabas

    de|li|rar

## Vèrb

delirar
* delirar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De latin delirare « desregar »

### Prononciacion

    Portugal /dɨliˈɾaɾ/, /dɨliˈɾaɾ/
    Brasil /deliˈɾa(ɾ)/, /deliˈɾa(ɾ)/

### Sillabas

    de|li|rar

## Vèrb

delirar
* delirar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Contraccion de de e los.

### Prononciacion

/dejs/, /dejs/ o /des/, /des/

### Sillabas

dels

## Preposicion

dels masculin (lengadocian)
* Contraccion de la preposicion de amb l'article los.

### Variantas dialectalas

* deus
* dals
* daus
* delhs

### Traduccions

* anglés: of the $^{(en)}$, from the $^{(en)}$
* catalan: dels $^{(ca)}$
* espanhòl: dels $^{(es)}$
* francés: des $^{(fr)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

delimità
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb delimitar.
# Occitan
## Forma de vèrb

duplicarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb duplicar.
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin duos. A comparar amb lo romanés doi.

### Prononciacion

/du̯oi̯/, /du̯oi̯/

## Adjectiu numeral

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | duoi | - |
| Masculin | [du̯oi̯] | [-] |
| Femenin | doauă | - |
| Femenin | [ˈdo̯au̯ə] | [-] |
duoi masculin
* Dos.

### Variantas dialectalas

* doi
* duăi

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Occitan
### Etimologia

Creat a partir del latin duplicāre.

### Prononciacion

[dypli'ka]

### Sillabas

du | pli | car (3)

## Vèrb

duplicar
* Far una còpia, un doble de quicòm.

### Derivats

* duplicable, -a

### Traduccions

| afrikaans: alemand: anglés: to duplicate $^{(en)}$ armèni: basc: breton: bulgar: catalan: duplicar $^{(ca)}$ corean: chèc: zdvojit $^{(cs)}$ danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: duplicar $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: dupliquer $^{(fr)}$ | grèc: αντιγράφω $^{(el)}$ indonesian: gaelic irlandés: italian: duplicare $^{(it)}$ leton: lituanian: maltés: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: duplikować $^{(pl)}$ portugués: romanés: a duplica $^{(ro)}$ sicilian: suedés: duplicera $^{(sv)}$ turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    Del bas latin duplicitas.

### Prononciacion

/dyplisiˈtat/, /dyplisiˈtat/
    França (Bearn) : escotar « duplicitat »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| duplicitat | duplicitats |
| [dyplisiˈtat] | [dyplisiˈtats] |
duplicitat femenin
* Estat de çò qu'es doble.
* Mala disposicion que pòrta a mostrar de sentiments e d'intencions que correspondon pas a çò verai, en per objectiu d'enganar los autres, coma s'òm èra un doble personatge.
* (anatomia) Anomalia d'una estructura o d'un organ que se tròba èsser doble.

### Sinonims
#### Disposicion per enganar

* ipocrisia
* falsièira / faussetat
* dissimulacion

#### Sens anatomic

* duplicacion

### Traduccions

| alemand: Duplizität $^{(de)}$ anglés: duplicity $^{(en)}$ basc: catalan: duplicitat $^{(ca)}$ | espanhòl: duplicidad $^{(es)}$ francés: duplicité $^{(fr)}$ italian: duplicità $^{(it)}$ portugués: duplicidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del bas latin duplicitas.

### Prononciacion

/duplisiˈtat/, /duplisiˈtat/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duplicitat | duplicitats |
duplicitat femenin
* duplicitat $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

duplicaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb duplicar.
# Catalan
## Forma de vèrb

duplicaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb duplicar.
# Catalan
## Forma de vèrb

duplicà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb duplicar.
# Lituanian
### Etimologia

Del protobaltoeslau *dōtei, del protoindoeuropèu *deh₃-.

### Prononciacion

/ˈduɔtʲɪ/, /ˈduɔtʲɪ/

## Vèrb

duoti
* Donar.

### Derivats

* atiduoti
# Catalan
## Forma de vèrb

duplicaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb duplicar.
# Occitan
### Prononciacion

/(d)ʒinekuˈlɔɣes/, /(d)ʒinekuˈlɔɣes/ (gascon), /(d)ʒinekuˈlɔɣe/, /(d)ʒinekuˈlɔɣe/ (provençau)

## Forma de nom comun

ginecològues masculin
* Plurau de ginecològue.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gymnasium, del grèc ancian γυμνάσιον, gumnásion, de γυμνός «nud»

### Prononciacion

/d͡ʒinˈnas/, /d͡ʒinˈnas/, /ʒinˈnas/, /ʒinˈnas/

### Sillabas

gim|nàs

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| gimnàs | gimnases |
| [d͡zinˈnas] | [d͡zinˈnazes] |
gimnàs (lengadocian) (gascon) masculin
* (Antiquitat) Luòc ont los Grècs s’exercissián, nuds (o gaireben) a luchar, à lançar lo disc, e a d’autres jòcs destinat a desvolopar e fortificar lo còrs.
** Los portics exteriors dels gimnases èran especialament destinats a las conferéncias filosoficas e als exercicis literaris.
* (contemporanèu) Etabliment ont s'òm forma als exercicis del còrs.

### Variantas

* gimnasi

### Derivats

* gimnasta
* gimnastica
* gimnic

### Traduccions

| alemand: Gymnasium $^{(de)}$, Turnhalle $^{(de)}$ anglés: gymnasium $^{(en)}$ basc: gimnasioa $^{(eu)}$ catalan: gimnàs $^{(ca)}$ | espanhòl: gimnasio $^{(es)}$ francés: gimnase $^{(fr)}$ italian: palestra $^{(it)}$ portugués: ginásio $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin gymnasium, del grèc ancian γυμνάσιον, gumnásion, de γυμνός «nud»

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « gimnàs »

### Prononciacion

oriental /ʒimˈnas/, /ʒimˈnas/, occidental /d͡ʒimˈnas/, /d͡ʒimˈnas/

### Sillabas

gim|nàs

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| gimnàs | gimnasos |
gimnàs masculin
* gimnàs
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian γυμνικός, gumnikós.

### Prononciacion

    lengadocian /d͡ʒinˈnik/, /d͡ʒinˈnik/
    gascon /ʒinˈnik/, /ʒinˈnik/
    provençau /d͡ʒĩⁿˈnik/, /d͡ʒĩⁿˈnik/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | gimnic | gimnics |
| Masculin | [d͡ʒinˈnik] | [d͡ʒinˈniks] |
| Femenin | gimnica | gimnicas |
| Femenin | [d͡ʒinˈniko̞] | [d͡ʒinˈniko̞s] |
gimnic
* (Antiquitat) Se ditz dels Jòcs publics ont los atlètas combaton nuds.
** Combats gimnics.
* (gimnastica) Relatiu a la gimnastica.

### Sinonims

* atletic

### Derivats

* gimnàs
* gimnasta
* gimnastic
* gimnastica

### Traduccions

| alemand: gymnastisch $^{(de)}$, turnerisch $^{(de)}$ anglés: gymnic $^{(en)}$ basc: catalan: gímnic $^{(ca)}$ | espanhòl: gímnico $^{(es)}$ francés: gymnique $^{(fr)}$ italian: ginnico $^{(it)}$ portugués: ginástico $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[ʒiˈneβɾə] (oriental), [d͡ʒiˈneβɾe] (occidental)

### Sillabas

gi | ne | bre (3)

## Nom comun

ginebre masculin

### Traduccions

* genibre $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Bastit amb lo prefixe gine e lo sufixe -logia.

### Prononciacion

[(d)ʒinekulu'(d)ʒio]

### Sillabas

gi | ne | co | lo | gi | a (6)

## Nom comun

ginecologia femenin
* Med. Branca de la medecina qu'estudia l'aparelh reproductiu feminin.

### Derivats

* ginecologic -a

### Parents

* ginecològ -a

### Traduccions

* anglés: gynecology $^{(en)}$
* bulgar:
* catalan: ginecologia $^{(ca)}$
* espanhòl: ginecología $^{(es)}$
* esperanto:
* francés: gynecologie $^{(fr)}$
* italian: ginecologia $^{(it)}$
* ongrés:
* ucraïnian:
# Gurr-goni
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

gin-minabami
* Aiga doça.

### Variantas dialectalas

* djawulgu

### Referéncias

* Rebecca Green, 1995, A grammar of Gurr-goni (North Central Arnhem land), Tèsa, Canberra, The Australian National University.
# Occitan
### Etimologia

Bastit amb lo prefixe gine e lo sufixe -lòg.

### Prononciacion

[(d)ʒneku'lɔk] França (Bearn) : escotar « ginecològ » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « ginecològ »

### Sillabas

gi | ne | co | lòg (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ginecològ | ginecològa |
| Masculin | [d)ʒneku'lɔk] | [d)ʒneku'lɔɣo] |
| Femenin | ginecològs | ginecològas |
| Femenin | [d)ʒneku'lɔks] | [d)ʒneku'lɔɣos] |
ginecològ masculin (lengadocian)
* Mètge especializat en ginecologia.

### Variantas dialectalas

* ginecològue

### Parents

* ginecologia

### Traduccions

| alemand: Frauenarzt $^{(de)}$ anglés: gynecologist $^{(en)}$ neutre catalan: ginecòleg $^{(ca)}$ espanhòl: ginecólogo $^{(es)}$ masculin | francés: gynécologue $^{(fr)}$ masculin e femenin italian: ginecologo $^{(it)}$ masculin portugués: ginecólogo $^{(pt)}$ masculin, ginecologista $^{(pt)}$ masculin e femenin |
# Occitan
### Etimologia

Compausat deu prefixe gineco e deu sufixe -lòga.

### Prononciacion

[(d)ʒneku'lɔɣo]

### Sillabas

gi | ne | co | lò | ga

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ginecològue | ginecològues |
| Masculin | [(d)ʒneku'lɔɣe] | [(d)ʒneku'lɔɣes] |
| Femenin | ginecològa | ginecològas |
| Femenin | [d)ʒneku'lɔɣo] | [(d)ʒneku'lɔɣos] |
ginecològa femenin
* Mètja especialista de l'anatomia e de las malaudias de las hemnas.

### Parents

* ginecologia

### Traduccions

| alemand: Frauenarzt $^{(de)}$ masculin anglés: gynecologist $^{(en)}$ neutre espanhòl: ginecóloga $^{(es)}$ femenin | francés: gynécologue $^{(fr)}$ masculin e femenin italian: ginecologa $^{(it)}$ femenin portugués: ginecologista $^{(pt)}$ masculin e femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/dʒinekulɔɣos/, /dʒinekulɔɣos/ (lengadocian), /ʒinekulɔɣos/, /ʒinekulɔɣos/ (gascon), , /ʒinekulɔɣos/, /ʒinekulɔɣos/ (provençal)

## Forma de nom comun

ginecològas femenin
* Plural de ginecològa.
# Occitan
### Etimologia

Compausat deu prefixe gineco e deu sufixe -lògue

### Prononciacion

[(d)ʒneku'lɔɣe]

### Sillabas

gi | ne | co | lò | gue (5)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ginecològue | ginecològues |
| Masculin | [(d)ʒneku'lɔɣe] | [(d)ʒneku'lɔɣes] |
| Femenin | ginecològa | ginecològas |
| Femenin | [d)ʒneku'lɔɣo] | [(d)ʒneku'lɔɣos] |
ginecològ masculin (gascon) , (lemosin) , (provençau)
* Mètge especialista de l'anatomia e de las malaudias de las hemnas.

### Variantas dialectalas

* ginecològ

### Parents

* ginecologia

### Traduccions

| alemand: Frauenarzt $^{(de)}$ anglés: gynecologist $^{(en)}$ neutre catalan: ginecòleg $^{(ca)}$ espanhòl: ginecólogo $^{(es)}$ masculin | francés: gynécologue $^{(fr)}$ masculin e femenin italian: ginecologo $^{(it)}$ masculin portugués: ginecólogo $^{(pt)}$ masculin, ginecologista $^{(pt)}$, masculin e femenin |
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/d͡ziˈtɔlo/, /d͡ziˈtɔlo/ (naut lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| gitòla | gitòlas |
| [d͡ziˈtɔlo] | [d͡ziˈtɔlaː] |
gitòla femenin (lemosin)
* Brot long e tèune d'una planta.

### Mots aparentats

* gita (gascon), (lemosin)
* gitar (lemosin)
* giton (gascon), (lemosin)
* gitonar (lemosin)
* gitèla (provençal)

### Vocabulari aparentat

* brot (lengadocian), (gascon)
* brota (lengadocian)
* brotada (lengadocian)
* rebrot (lengadocian)
* getèla (lengadocian)
* grelh (lengadocian)
* tira (gascon)
* tara (gascon)
* brosta (gascon)
# Italian
### Etimologia

Del latin iūdicāre.

### Prononciacion

[ʤudi'kare]

### Sillabas

giu | di | ca | re (4)

## Vèrb

giudicare

### Traduccions

* jutjar $^{(oc)}$

### Parents

* giudice
* giudiziale
* giudiziario
* giudizio
* giudizioso