OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir de dojrzały ("madur").

### Prononciacion

[dɔj'ʒɛvaʨ̑]

### Sillabas

doj | rze | wać (3)

## Vèrb

dojrzewać

### Traduccions

* madurar $^{(oc)}$

### Derivats

* dojrzewanie
# Chèc
### Etimologia

Bastit a partir de l'accepcion anciana de kázat ("mostrar") amb lo prefix do-.

### Prononciacion

['dɔka:zat]

### Sillabas

do | ká | zat (3)

## Vèrb

dokázat

### Traduccions

* provar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Compausat del grèc derm-, « pèth » e del sufixe -lògue

### Prononciacion

/dermatuˈlɔɣe/, /dermatuˈlɔɣe/ (gascon), /deʁmatuˈlɔɡe/, /deʁmatuˈlɔɡe/ (lemosin), (provençau)

### Sillabas

der | ma | to | lò | gue (5)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | dermatològue | dermatològues |
| Masculin | [dermatuˈlɔɣe] | [dermatuˈlɔɣes] |
| Femenin | dermatològa | dermatològas |
| Femenin | [dermatuˈlɔɣo] | [dermatuˈlɔɣos] |
dermatològue masculin (gascon) (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)
* Medecin especialista de las malaudias de la pèth.
** Que vau tau dermatològue pr'amor d'un eczèma.

### Variantas dialectalas

* dermatològ (lengadocian)

### Parents

* dermatologia

### Traduccions

| anglés: dermatologist $^{(en)}$ espanhòl: dermatólogo $^{(es)}$ masculin | francés: dermatologue $^{(fr)}$ masculin e femenin, dermatologiste $^{(fr)}$ masculin e femenin italian: dermatologo $^{(it)}$ masculin |

### Referéncias

* https://www.locongres.org
# Occitan
### Prononciacion

/dermatulɔɣes/, /dermatulɔɣes/ (gascon), /dermatulɔɣe/, /dermatulɔɣe/ (provençau)

## Forma de nom comun

dermatològues masculin (gascon) , (lemosin) , (provençau) , (vivaroaupenc)
* Plurau de dermatològue.
# Occitan
### Etimologia

Del latin ex stirpare.

### Prononciacion

[derra'βa]

### Sillabas

der | ra | bar (3)

## Vèrb

derrabar
* Arrancar, desraiçar.

### Sinonims

* desrabar

### Traduccions

| alemand: anglés: to pull out $^{(en)}$ afrikaans: basc: catalan: arrabassar $^{(ca)}$, arrencar $^{(ca)}$ espanhòl: arrancar $^{(es)}$ finlandés: francés: arracher $^{(fr)}$ indi: | indonesian: gaelic irlandés: italian: strappare $^{(it)}$ neerlandés ongrés: portugués: romanés: sicilian: scippari $^{(scn)}$ suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/dermatulɔɣos/, /dermatulɔɣos/ (gascon), (lengadocian), /dermatulɔɣo/, /dermatulɔɣo/ (provençal)

## Forma de nom comun

dermatològas femenin
* Plural de dermatològa.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin classic derogatio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deɾuɣaˈsju/, /deɾuɣaˈsju/
    provençau /deʀugaˈsjũⁿ/, /deʀugaˈsjũⁿ/

### Sillabas

de|ro|ga|cion

## Nom comun

derogacion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| derogacion | derogacions |
| [deɾuɣaˈsju] | [deɾuɣaˈsjus] |
* Accion de derogar a una lei, a un quin que sià acte de l’autoritat publica, a un tractat, a un usatge, a de drech, etc., o resultat d'aquela accion.
* (En particular) Supression o modificacion d’una lei pel parlament.

### Parents

* derogar
* derogatòri

### Sinonims

* excepcion
* autorizacion
# Occitan
### Etimologia

    Del derogar amb lo sufix «-atòri»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deɾuɣaˈtɔɾi/, /deɾuɣaˈtɔɾi/
    provençau /deʀugaˈtɔʀi/, /deʀugaˈtɔʀi/

### Sillabas

de|ro|ga|tò|ri

## Adjectiu

derogatòri
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | derogatòri | derogatòris |
| Masculin | [deɾuɣaˈtɔɾi] | [deɾuɣaˈtɔɾis] |
| Femenin | derogatòria | derogatòrias |
| Femenin | [deɾuɣaˈtɔɾio̞] | [deɾuɣaˈtɔɾio̞s] |
* Que conten una derogacion.
** Clausula derogatòria.

### Parents

* derogacion
* derogar

### Traduccions

| alemand: derogativ $^{(de)}$, derogatorisch $^{(de)}$ anglés: derogatory $^{(en)}$ basc: catalan: derogatori $^{(ca)}$ | espanhòl: derogatorio $^{(es)}$ francés: dérogatoire $^{(fr)}$ italian: derogatorio $^{(it)}$, derogativo $^{(it)}$ portugués: derogatório $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

derretiremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb derretir.
# Italian
### Etimologia

Compausat del prefix derm-, « pèl » ambe lo sufix -logo.

### Prononciacion

/dermaˈtɔlogo/, /dermaˈtɔlogo/

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | dermatologo | dermatologi |
| Masculin | [dermaˈtɔlogo] | [dermaˈtɔlod͡ʒi] |
| Femenin | dermatologa | dermatologhe |
| Femenin | [dermaˈtɔloga] | [dermaˈtɔloge] |
dermatologo masculin
* Dermatològue.
# Occitan
### Etimologia

Compausat del grèc derm-, « pèth » e del sufixe -lòga

### Prononciacion

/dermatuˈlɔɣo/, /dermatuˈlɔɣo/ (gascon) (lengadocian), /deʁmatuˈlɔɡo/, /deʁmatuˈlɔɡo/ (lemosin), (provençau)

### Sillabas

der | ma | to | lò | ga (5)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | dermatològue | dermatològues |
| Masculin | [dermatuˈlɔɣe] | [dermatuˈlɔɣes] |
| Femenin | dermatològa | dermatològas |
| Femenin | [dermatuˈlɔɣo] | [dermatuˈlɔɣos] |
dermatològa femenin
* Mètja especialista de las malautiás de la pèl.
** Vau a la dermatològa a causa d'un eczèma.

### Parents

* dermatologia

### Traduccions

| anglés: dermatologist $^{(en)}$ espanhòl: dermatóloga $^{(es)}$ femenin francés: dermatologue $^{(fr)}$ masculin e femenin, dermatologiste $^{(fr)}$ masculin e femenin | italian: dermatologa $^{(it)}$ femenin portugués: dermatologista $^{(pt)}$ masculin e femenin |

### Referéncias

* https://www.locongres.org
# Occitan
### Etimologia

    Del latin derogar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deɾuˈɣa/, /deɾuˈɣa/
    provençau /deʀuˈga/, /deʀuˈga/

### Sillabas

de|ro|gar

## Vèrb

derogar
* Desviar, de quin biais que siá, de çò establit per una lei, un acte de l’autoritat publica, una convencion, de drechs, un usatge, etc.
* Desviar per sa conducha de çò que l’onor obliga, de reng social qu’òm ocupa, etc.
* (Par extension) S’abaissar fins a condescendre.

### Parents

* derogacion
* derogatòri

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: déroger $^{(fr)}$ italian: portugués: |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin derogar

### Prononciacion

    Oriental: central /dəɾuˈɣa/, /dəɾuˈɣa/; balear /dəɾoˈɣa/, /dəɾoˈɣa/, /dəɾuˈɣa/, /dəɾuˈɣa/
    Occidental: nord-occidental /deɾoˈɣa/, /deɾoˈɣa/; valencià /deɾoˈɣaɾ/, /deɾoˈɣaɾ/, /deɾoˈɣa/, /deɾoˈɣa/

### Sillabas

de|ro|gar

## Vèrb

derogar
* Abrogar una lei

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin derogar

### Prononciacion

    /deɾoˈɣar/, /deɾoˈɣar/

### Sillabas

de|ro|gar

## Vèrb

derogar
* Abrogar o modificar una lei
# Occitan
### Prononciacion

/ˈt͡savaː/, /ˈt͡savaː/

## Forma de vèrb

(lemosin) chavatz
* Segonda persona dau plurau au present de l'indicatiu de chavar.
# Occitan
### Etimologia

Dau latin caballus, eissit del gallés.

### Prononciacion

/t͡saˈvaw/, /t͡saˈvaw/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| chavau | chavaus |
| [t͡saˈvaw] | [t͡saˈvaw] |
(lemosin) chavau masculin
* Zool. Mamifèr de granda talha (Equus caballus) que sovent servís de mejan de transpòrt individual o en grop per menar de carris.

### Variantas dialectalas

* caval
* cavau
* cavath
* chaval
* chival
* chivau (lemosin), (gascon)

### Traduccions

| alemand: Pferd $^{(de)}$ neutre anglés: horse $^{(en)}$ basc: zaldi $^{(eu)}$ bulgar: кон $^{(bg)}$ catalan: cavall $^{(ca)}$ masculin còrs: cavallu $^{(co)}$, cavaddu $^{(co)}$ chèc: kůň $^{(cs)}$ espanhòl: caballo $^{(es)}$ masculin esperanto: ĉevalo $^{(eo)}$ estonian: hobune $^{(et)}$ finlandés: hevonen $^{(fi)}$ francés: cheval $^{(fr)}$ masculin | italian: cavallo $^{(it)}$ masculin leton: zirgs $^{(lv)}$ lituanian: arklys $^{(lt)}$ neerlandés: paard $^{(nl)}$ neutre ongrés: ló $^{(hu)}$ ossèt: бӕх $^{(os)}$ persan: اسب $^{(fa)}$ polonés: koń $^{(pl)}$ portugués: cavalo $^{(pt)}$ romanés: cal $^{(ro)}$ rus: лошадь $^{(ru)}$, конь $^{(ru)}$ suedés: häst $^{(sv)}$ turc: at $^{(tr)}$ |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[ʃa'βano]

### Sillabas

cha | va | na (3)

## Nom comun

chavana femenin
* Perturbacion atmosferica caraterizada per la preséncia de vent, de pluèja, d'ulhauces, e de tron.

### Sinonims

* auratge

### Traduccions

* alemand: Gewitter $^{(de)}$
* anglés: thunderstorm $^{(en)}$
* catalan: tempestat $^{(ca)}$
* espanhòl: tormenta $^{(es)}$
* francés: orage $^{(fr)}$
* italian: temporale $^{(it)}$
* neerlandés: onweer $^{(nl)}$
* portugués: tempestade $^{(pt)}$
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈvãⁿ/, /t͡saˈvãⁿ/

## Forma de vèrb

(lemosin) chavant
* Gerondiu de chavar.

### Traduccions

* francés : creusant $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

Dau latin cavare.

### Prononciacion

/t͡saˈva/, /t͡saˈva/ (naut lemosin)

### Sillabas

cha | var

## Vèrb

chavar (lemosin) (vivaroaupenc)
* Far un trauc .

### Variantas dialectalas

* cavar

### Traduccions

| anglés: to dig $^{(en)}$ catalan: cavar $^{(ca)}$ chèc: kopat $^{(cs)}$ imperfectiu, vykopat $^{(cs)}$ perfectiu | francés: creuser $^{(fr)}$ italian: scavare $^{(it)}$ romanés: a săpa $^{(ro)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | chavar | chavar | chavar | chavar | chavar | chavar |
| Gerondiu | chavant | chavant | chavant | chavant | chavant | chavant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | chavat | chavat | chavat | chavats | chavats | chavats |
| femenin | chavada | chavada | chavada | chavadas | chavadas | chavadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | chave | chavas | chava | chavam | chavatz | chavan chaven |
| Imperfach | chavava | chavavas chavaves | chavava | chavavam chavavem | chavavatz chavavetz | chavavan chavaven |
| Preterit | chavei | chaveras chaveres | chavet | chaveram chaverem | chaveratz chaveretz | chaveren |
| Futur | chavarai | chavaras | chavará | chavarem | chavaretz | chavaran |
| Condicional | chavariá | chavarias | chavariá | chavariam | chavariatz | chavarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | chave | chaves | chave | chavem | chavetz | chaven |
| Imperfach | chavessa | chavessas | chavessa | chavessam chavessem | chavessatz | chavessan chavessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | chava ! | — | chavam ! | chavatz ! | — |
| Negatiu | — | chavas pas ! | — | chavam pas ! | chavatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/ˈt͡savãⁿ/, /ˈt͡savãⁿ/

## Forma de vèrb

(lemosin) chavan
* Tresena persona dau plurau au present de l'indicatiu de chavar.

### Variantas dialectalas

* chaven
# Occitan
### Prononciacion

/ˈt͡savaː/, /ˈt͡savaː/

## Forma de vèrb

(lemosin) chavas
* Segonda persona dau singular au present de l'indicatiu de chavar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈva/, /t͡saˈva/

## Forma de vèrb

(lemosin) chavats
* Participi passat masculin plurau de chavar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈvaw/, /t͡saˈvaw/

## Forma de nom comun

(lemosin) chavaus masculin
* Plural de chavau.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡saˈva/, /t͡saˈva/

## Forma de vèrb

(lemosin) chavat
* Participi passat masculin singular de chavar.

### Traduccions

* francés : creusé $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dissuadere de suadēre, «far venir agradiu»

### Prononciacion

/disɥaˈði/, /disɥaˈði/, provençau /disɥaˈdi/, /disɥaˈdi/

## Vèrb

dissuadir
* Induire la renonciacion de quicòm, persuadir d'executar pas un projècte o una resolucion

### Derivats

* dissuasion

### Parents

* dissuasiu

### Traduccions

| alemand: abbringen $^{(de)}$, ausreden $^{(de)}$, abraten $^{(de)}$ anglés: dissuade $^{(en)}$, deter $^{(en)}$ basc: catalan: dissuadir $^{(ca)}$ | espanhòl: disuadir $^{(es)}$ francés: dissuader $^{(fr)}$ italian: dissuadere $^{(it)}$ portugués: dissuadir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin dissuadere de suadēre, «far venir agradiu»

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « dissuadir »

### Prononciacion

    Oriental /disuəˈði/, /disuəˈði/
    Occidental: nord-occidental /disuaˈði/, /disuaˈði/, valencian /disuaˈðiɾ/, /disuaˈðiɾ/

## Vèrb

dissuadir
* dissuadir $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin dissuadere de suadēre, «far venir agradiu»

### Prononciacion

Portugal /diswɐˈdiɾ/, /diswɐˈdiɾ/; Brasil /dʒisuaˈdʒiɾ/, /dʒisuaˈdʒiɾ/, /dʒiswaˈdʒi/, /dʒiswaˈdʒi/

## Vèrb

dissuadir
* dissuadir $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/disɥaˈziws/, /disɥaˈziws/

## Forma d'adjectiu

dissuasius
* Masculin plural de dissuasiu.

# Catalan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

dissuasius
* Masculin plural de dissuasiu.
# Occitan
### Prononciacion

/disɥaˈzjus/, /disɥaˈzjus/, provençau /disɥaˈzjũⁿ/, /disɥaˈzjũⁿ/

## Forma de nom comun

dissuasions
* Plural de dissuasion.

# Anglés
### Prononciacion

/dɪˈsweɪʒənz/, /dɪˈsweɪʒənz/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « dissuasions »

## Forma de nom comun

dissuasions
* Plural de dissuasion.

# Francés
### Prononciacion

/disɥazjɔ̃/, /disɥazjɔ̃/

## Forma de nom comun

dissuasions
* Plural de dissuasion.
* dissuasion $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

    De dissuasiu

### Prononciacion

/disɥaˈziw/, /disɥaˈziw/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | dissuasiu | dissuasius |
| Masculin | [disɥaˈziw] | [disɥaˈziw] |
| Femenin | dissuasiva | dissuasivas |
| Femenin | [disɥaˈziβo̞] | [disɥaˈziβo̞s] |
dissuasiu
* Relatiu o apertenent a la dissuasion.
* Que dissuadís o fa per çò far.

### Parents

* dissuadir
* dissuasion

### Traduccions

| alemand: abschreckend $^{(de)}$ anglés: deterrent $^{(en)}$ basc: catalan: dissuasiu $^{(ca)}$ | espanhòl: disuasivo $^{(es)}$ francés: dissuasif $^{(fr)}$ italian: dissuasivo $^{(it)}$, deterrente $^{(it)}$ (estrategia politica) portugués: dissuasivo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De dissuasiu

### Prononciacion
## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | dissuasiu | dissuasius |
| Femenin | dissuasiva | dissuasives |
dissuasiu
* dissuasiu $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin dissolvere.

### Prononciacion

[di'sɔlβre]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « dissòlvre »

### Sillabas

dis | sòl | vre (3)

## Vèrb

dissòlvre
* Per un còs, se desintegrar per immersion dins un liquid.

### Traduccions

| alemand: auflösen $^{(de)}$ anglés: to dissolve $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: catalan: dissoldre $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: disolver $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: dissoudre $^{(fr)}$ | italian: dissolvere $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: oplossen $^{(nl)}$ ongrés: polonés: portugués: dissolver $^{(pt)}$ romanés: sicilian: dissòrviri $^{(scn)}$ suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/disɥaˈziβo̞s/, /disɥaˈziβo̞s/, provençau /disɥaˈzivo̞/, /disɥaˈzivo̞/

## Forma d'adjectiu

dissuasivas
* Femenin plural de dissuasiu.

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

dissuasivas
* Femenin plural de dissuasivo.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

dissuasivas
* Femenin plural de dissuasivo.
# Catalan
## Forma de vèrb

distanciaven
* Tercera persona del plural a l'imperfach del vèrb distanciar.
# Occitan
### Prononciacion

/disɥaˈziβo̞/, /disɥaˈziβo̞/, provençau /disɥaˈzivo̞/, /disɥaˈzivo̞/

## Forma d'adjectiu

dissuasiva
* Femenin singular de dissuasiu.

# Catalan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

dissuasiva
* Femenin singular de dissuasiu.

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

dissuasiva
* Femenin singular de dissuasivo.

# Italian
### Prononciacion

/dissuaˈziva/, /dissuaˈziva/

## Forma d'adjectiu

dissuasiva
* Femenin singular de dissuasivo.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

dissuasiva
* Femenin singular de dissuasivo.
# Catalan
## Forma de vèrb

distanciaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb distanciar.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

encariment masculin
* Auça dels prèses.

### Variantas dialectalas

* enchariment

### Traduccions

| anglés: inflation $^{(en)}$ catalan: | francés: renchérissement $^{(fr)}$ italian: |
# Occitan
### Etimologia

    De car

### Prononciacion

/enkaˈɾi/, /enkaˈɾi/, provençau /ẽⁿkaˈʀi/, /ẽⁿkaˈʀi/

### Sillabas

en|ca|rir

## Vèrb

encarir
* Far aumentar lo prètz de quicòm.
* Plaçar a l'enquant.
s'encarir
* Venir mai car, far venir mai car

### Derivats

* subrencarir / suberncarir
* surencarir

### Sinonims

Plaçar a l'enquant
* enquantar
# Occitan
### Prononciacion

/eŋkaɾˈɣat/, /eŋkaɾˈɣat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | encargat | encargats |
| Masculin | [eŋkaɾˈɣat] | [eŋkaɾˈɣats] |
| Femenin | encargada | encargadas |
| Femenin | [eŋkaɾˈɣaðo] | [eŋkaɾˈɣaðos] |
encargat
* Participi passat masculin singular de encargar.
# Occitan
### Prononciacion

/eŋkaɾˈɣats/, /eŋkaɾˈɣats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | encargat | encargats |
| Masculin | [eŋkaɾˈɣat] | [eŋkaɾˈɣats] |
| Femenin | encargada | encargadas |
| Femenin | [eŋkaɾˈɣaðo] | [eŋkaɾˈɣaðos] |
encargats
* Participi passat masculin plural de encargar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin incarnatio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eŋkaɾnaˈsju/, /eŋkaɾnaˈsju/
    provençau /ẽⁿkaʀnaˈsjũⁿ/, /ẽⁿkaʀnaˈsjũⁿ/

### Sillabas

en|car|na|cion

## Nom comun

encarnacion
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| encarnacion | encarnacions |
| [eŋkaɾnaˈsju] | [eŋkaɾnaˈsjus] |
* (religion) Accion de s’incarnar al vejaire dels umans, per un esperit, una deïtat, un dieu.
* (religion, cristianisme) Accion par la quals Dieu se faguèt òme, en demorant dieu, dins la persona de Jèsus Crist.
* Avatar.
* (figurat) Representacion concrèta d’una idèa o d’una causa abstracha.

### Sinonims

* incarnacion

### Parents

* encarnar
* encarnat

### Traduccions

| alemand: Inbegriff $^{(de)}$ anglés: embodiment $^{(en)}$, incarnation $^{(en)}$ basc: catalan: encarnació $^{(ca)}$ | espanhòl: encarnación $^{(es)}$ francés: incarnation $^{(fr)}$ italian: incarnazione $^{(it)}$ portugués: encarnação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ecclesiastic incarnare

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eŋkaɾˈna/, /eŋkaɾˈna/
França (Bearn) : escotar « encarnar »
    Provençau /ẽⁿkaʀˈna/, /ẽⁿkaʀˈna/

## Vèrb

encarnar
* Balhar una existéncia concreta a una valor abstrache.
* Representar un personatge coma s’èra de carn.
* (per extension) Representar
s'encarnar
* (teologia) Prene un còrs de carn, la forma umana, en parlant de la divinitat.
* Èsser representat per una entitat fisica o un concèpte material.
* (medecina) Intrar dins la carn.

## Caractèr

* incarnar

### Derivats

* encarnacion
* reïncarnar

### Traduccions

| alemand: verkörpern $^{(de)}$, inkarnieren $^{(de)}$* (teologia) anglés: incarnate $^{(en)}$ basc: catalan: encarnar $^{(ca)}$ | espanhòl: encarnar $^{(es)}$ francés: incarner $^{(fr)}$ italian: incarnare $^{(it)}$ portugués: encarnar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin ecclesiastic incarnare

### Prononciacion

    Oriental /əŋkərˈna/, /əŋkərˈna/
    Occidental: nord-occidental /eŋkarˈna/, /eŋkarˈna/, valencian /eŋkaɾˈnaɾ/, /eŋkaɾˈnaɾ/

## Vèrb

encarnar
* encarnar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin ecclesiastic incarnare

### Prononciacion

/ẽŋkaɾˈnaɾ/, /ẽŋkaɾˈnaɾ/

## Vèrb

encarnar
* encarnar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin ecclesiastic incarnare

### Prononciacion

Portugal /ẽkɐɾˈnaɾ/, /ẽkɐɾˈnaɾ/; Brasil /ĩkaɦˈnaɾ/, /ĩkaɦˈnaɾ/, /ĩkarˈna/, /ĩkarˈna/

## Vèrb

encarnar
* encarnar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del prefix en- e de cargar.

### Prononciacion

/eŋkaɾˈɣa/, /eŋkaɾˈɣa/

## Vèrb

encargar
* Donar una responsabilitat a qualqu'un.
* Reprochar quicòm a qualqu'un.
s'encargar
* Se cargar d'un trabalh.

### Mots aparentats

* encarg (gascon)
* encargaire (gascon)

### Traduccions

| alemand: beauftragen $^{(de)}$ (1), anklagen $^{(de)}$, beschuldigen $^{(de)}$ (2) anglés: to charge $^{(en)}$ catalan: encarregar $^{(ca)}$ | francés: charger $^{(fr)}$ (1), imputer $^{(fr)}$ (2) rus: поручaть $^{(ru)}$ imperfectiu, поручить $^{(ru)}$ perfectiu |

### Conjugason

| Infinitiu | encargar | encargar | encargar | encargar | encargar | encargar |
| Gerondiu | encargant | encargant | encargant | encargant | encargant | encargant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | encargat | encargat | encargat | encargats | encargats | encargats |
| femenin | encargada | encargada | encargada | encargadas | encargadas | encargadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | encargui encargue | encargas | encarga | encargam | encargatz | encargan |
| Imperfach | encargavi | encargavas | encargava | encargàvem | encargàvetz | encargavan |
| Preterit | encarguèri | encarguères | encarguèt | encarguèrem | encarguèretz | encarguèron |
| Futur | encargarai | encargaràs | encargarà | encargarem | encargaretz | encargaràn |
| Condicional | encargariái | encargariás | encargariá | encargariam | encargariatz | encargarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | encargue | encargues | encargue | encarguem | encarguetz | encarguen |
| Imperfach | encarguèssi | encarguèsses | encarguès encarguèsse | encarguèssem | encarguèssetz | encarguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | encarga ! | — | encarguem ! | encargatz ! | — |
| Negatiu | — | encargues pas ! | — | encarguem pas ! | encarguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

De encarnar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eŋkaɾˈnat/, /eŋkaɾˈnat/
    provençau /ẽⁿkaʀˈnat/, /ẽⁿkaʀˈnat/

### Sillabas

en|car|nat

## Adjectiu

encarnat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | encarnat | encarnats |
| Masculin | [eŋkaɾˈnat] | [eŋkaɾˈnats] |
| Femenin | encarnada | encarnadas |
| Femenin | [eŋkaɾˈnaðo̞] | [eŋkaɾˈnaðo̞s] |
* (religion) Qu'a pres forma umana.
* Que sembla aver pres una color carnala, de la color rosada dels umans de raça blanca.
* (cirurgia) Se ditz d'una ongle presa dins la carn.
* (figurat) Dintrar dins la carn de qualqu'un, d'un personatge.

### Variantas dialectalas

* incarnat

### Derivats

* desencarnat

### Parents

* encarnacion
* encarnar

### Traduccions

| alemand: fleischgeworden $^{(de)}$, inkarnat $^{(de)}$ anglés: incarnate $^{(en)}$ basc: catalan: encarnat $^{(ca)}$ | espanhòl: encarnado $^{(es)}$ francés: incarné $^{(fr)}$ italian: incarnato $^{(it)}$ portugués: encarnado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

encarnat
* participi passar al masculin singular de encarnar

# Catalan
### Etimologia

De encarnar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eŋkaɾˈnat/, /eŋkaɾˈnat/
    provençau /ẽⁿkaʀˈnat/, /ẽⁿkaʀˈnat/

### Sillabas

en|car|nat

## Adjectiu

encarnat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | encarnat | encarnats |
| Femenin | encarnada | encarnades |
* encarnat $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

encarnat
* participi passar al masculin singular de encarnar