OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De estrambòrd.

### Prononciacion

/estɾambuɾˈða/, /estɾambuɾˈða/, provençau /estʀambuʀˈda/, /estʀambuʀˈda/ França (Bearn) : escotar « estrambordar »

### Sillabas

es|tram|bor|dar

## Vèrb

estrambordar
* Emplir d'estrambòrd
* Provocar l'exaltacion, lo deliri, l'extravagança
s'estrambordar
* S'entosiasmar

### Parents

* estrambòrd

### Sinonims

* afogar
* desaviar
* entosiasmar
* exaltar
* extravagar

### Traduccions

| alemand: begeistern $^{(de)}$ anglés: enthuse $^{(en)}$ basc: catalan: entusiasmar $^{(ca)}$ | espanhòl: entusiasmar $^{(es)}$ francés: enthousisamar $^{(fr)}$ italian: entusiasmare $^{(it)}$ portugués: entusiasmar $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | estrambordar | estrambordar | estrambordar | estrambordar | estrambordar | estrambordar |
| Gerondiu | estrambordant | estrambordant | estrambordant | estrambordant | estrambordant | estrambordant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | estrambordat | estrambordat | estrambordat | estrambordats | estrambordats | estrambordats |
| femenin | estrambordada | estrambordada | estrambordada | estrambordadas | estrambordadas | estrambordadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estrambòrdi estrambòrde | estrambòrdas | estrambòrda | estrambordam | estrambordatz | estrambòrdan |
| Imperfach | estrambordavi | estrambordavas | estrambordava | estrambordàvem | estrambordàvetz | estrambordavan |
| Preterit | estrambordèri | estrambordères | estrambordèt | estrambordèrem | estrambordèretz | estrambordèron |
| Futur | estrambordarai | estrambordaràs | estrambordarà | estrambordarem | estrambordaretz | estrambordaràn |
| Condicional | estrambordariái | estrambordariás | estrambordariá | estrambordariam | estrambordariatz | estrambordarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estrambòrde | estrambòrdes | estrambòrde | estrambordem | estrambordetz | estrambòrden |
| Imperfach | estrambordèssi | estrambordèsses | estrambordès estrambordèsse | estrambordèssem | estrambordèssetz | estrambordèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | estrambòrda ! | — | estrambordem ! | estrambordatz ! | — |
| Negatiu | — | estrambòrdes pas ! | — | estrambordem pas ! | estrambordetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtusen/, /esˈtusen/

## Forma de vèrb

estossen (gascon)
* Tresau persona deu plurau a l'imperfèit deu subjontiu de estar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin stratam

### Prononciacion

[es'trado]

### Sillabas

es | tra | da (3)

## Nom comun

estrada femenin
* Rota, via de circulacion.
* (provençau) Empont

### Variantas dialectalas

* estraia viv.
* estraa viv.
* straa gar.

### Traduccions

| anglés: road $^{(en)}$ espanhòl: carretera $^{(es)}$ francés: route $^{(fr)}$ | italian: strada sicilian: srata $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[estra'ʎa]
escotar « estralhar »

## Vèrb

estralhar
* Causar una pèrda o un prejudici.

### Sinonims

* degalhar
* far perir

### Traduccions

* anglés: to damage $^{(en)}$
* catalan: danyar $^{(ca)}$ malmetre $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: abîmer $^{(fr)}$ ravager $^{(fr)}$
* italian:
# Occitan
### Etimologia

Derivat del bas latin strămbu(m), del classic străbu(m): guèch, que virar los uelhs

### Prononciacion

[estram'bɔr]
França (Bearn) : escotar « estrambòrd »

### Sillabas

es | tram | bòrd (3)

## Nom comun

estrambòrd masculin
* Exaltacion de l'arma.

### Derivats

* estrambordar
* estrambordat

### Traduccions

| alemand: anglés: enthusiasm $^{(en)}$ catalan: entusiasme $^{(ca)}$ espanhòl: francés: enthousiasme $^{(fr)}$ | italian: neerlandés: |
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtuses/, /esˈtuses/

## Forma de vèrb

estosses (gascon)
* Dusau persona deu singular a l'imperfèit deu subjontiu deu vèrbe estar.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[es'traʎ] França (Bearn) : escotar « estralh » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « estralh »

## Nom comun

estralh masculin
* Pèrda o prejudici causat a una causa.

### Sinonims

* degalh
* damatge

### Traduccions

* anglés: damage $^{(en)}$
* catalan: estralh $^{(ca)}$
* espanhòl: daño $^{(es)}$
* francés: dégât $^{(fr)}$
* francoprovençau/arpitan: damâjo $^{(frp)}$
* italian: danno $^{(it)}$
* sicilian: damaggiu $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin extraneus.

### Prononciacion

/esˈtɾand͡ʒe/, /esˈtɾand͡ʒe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « estrange »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estrange | estranges |
| Masculin | [esˈtɾand͡ʒe] | [esˈtɾand͡ʒes] |
| Femenin | estranja | estranjas |
| Femenin | [esˈtɾand͡ʒo] | [esˈtɾand͡ʒos] |
estrange (lengadocian) (vivaroaupenc)
* Qu'es pas abitual.

### Variantas dialectalas

* estranh

### Traduccions

| alemand: befremdend $^{(de)}$, ,seltsam $^{(de)}$, sonderbar $^{(de)}$ anglés: strange $^{(en)}$ catalan: estrany $^{(ca)}$ espanhòl: extraño $^{(es)}$ | francés: étrange $^{(fr)}$ italian: strano $^{(it)}$, strambo $^{(it)}$ portugués: estranho $^{(pt)}$ sicilian: strammu $^{(scn)}$, strammatu $^{(scn)}$, stranu $^{(scn)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : provençal ||
| Singular | Plural |
| estrange | estranges |
| [esˈtɾand͡ʒe] | [?] |
estrange (provençau)
* País estrangier.
** Anar a l'estrange.
** Tornar de l'estrange.
# Occitan
### Prononciacion

/esklajˈrat/, /esklajˈrat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | esclairat | esclairats |
| Masculin | [esklajˈrat] | [esklajˈrats] |
| Femenin | esclairada | esclairadas |
| Femenin | [esklajˈraðo] | [esklajˈraðos] |
esclairat
* Participi passat masculin singular de esclairar.

## Adjectiu

esclairat masculin
* Expausat a la lutz.
* (Fig.) Qualqu'un que sap, qu'a de coneissenças.

### Traduccions

| anglés: illuminated $^{(en)}$ catalan: | francés: éclairé $^{(fr)}$ italian: |
# Occitan
### Etimologia

Adaptacion del francés éclairage.

### Prononciacion

[esklaj'radʒe]
França (Bearn) : escotar « esclairatge » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « esclairatge »

### Sillabas

es | clai | rat | ge (4)

## Nom comun

esclairatge masculin
* Lum que servís per esclairar.
* Accion d'esclairar.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: lighting $^{(en)}$
* catalan: enllumenat $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: éclairage $^{(fr)}$
* italian:
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb esclairar o esclarir.

### Prononciacion

[esklaj'rido]

### Sillabas

es | clai | ri | da (4)

## Nom comun

esclairida femenin
* Moment ont lo cèl se desencrumís abans que tòrnen las nívols .
* Luòc sens arbres dins un bòsc.

### Sinonims

* esclarida [1]
* esclarzida [1]
* clariana [2]
* clarièra [2]
* claranda [2]

### Traduccions

* alemand: Lichtung $^{(de)}$[2]
* anglés: clearing $^{(en)}$glade $^{(en)}$
* catalan: aclarida $^{(ca)}$ clariana $^{(ca)}$ clapa $^{(ca)}$[1]; clariana $^{(ca)}$ [2]
* espanhòl:
* francés: éclaircie $^{(fr)}$[1]; clairière $^{(fr)}$[2]
* portugués: clareira $^{(pt)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ejˈsime/, /ejˈsime/

## Forma de vèrb

escime (lemosin)
* Prumiera persona dau singular au present de l'indicatiu de escimar.
* Prumiera persona dau singular au present dau subjonctiu de escimar.
* Tresena persona dau singular au present dau subjonctiu de escimar.
# Italian
## Forma de vèrb

escirò
* Primièra persona al futur del vèrb escire.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/esklaˈfa/, /esklaˈfa/

### Sillabas

es | cla | far

## Vèrb

esclafar
* Espotir o rompre quicòm per una pression fòrta.
s'esclafar vb. pronom.
* S'espotir.

### Traduccions

| anglés: to crush $^{(en)}$, to squash $^{(en)}$ catalan: esclafar $^{(ca)}$ espanhòl: aplastar $^{(es)}$ | francés: écraser $^{(fr)}$ italian: schiacciare $^{(it)}$ sicilian: scacciari $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | esclafar | esclafar | esclafar | esclafar | esclafar | esclafar |
| Gerondiu | esclafant | esclafant | esclafant | esclafant | esclafant | esclafant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | esclafat | esclafat | esclafat | esclafats | esclafats | esclafats |
| femenin | esclafada | esclafada | esclafada | esclafadas | esclafadas | esclafadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | esclafi esclafe | esclafas | esclafa | esclafam | esclafatz | esclafan |
| Imperfach | esclafavi | esclafavas | esclafava | esclafàvem | esclafàvetz | esclafavan |
| Preterit | esclafèri | esclafères | esclafèt | esclafèrem | esclafèretz | esclafèron |
| Futur | esclafarai | esclafaràs | esclafarà | esclafarem | esclafaretz | esclafaràn |
| Condicional | esclafariái | esclafariás | esclafariá | esclafariam | esclafariatz | esclafarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | esclafe | esclafes | esclafe | esclafem | esclafetz | esclafen |
| Imperfach | esclafèssi | esclafèsses | esclafès esclafèsse | esclafèssem | esclafèssetz | esclafèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | esclafa ! | — | esclafem ! | esclafatz ! | — |
| Negatiu | — | esclafes pas ! | — | esclafem pas ! | esclafetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Catalan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/əskɫəˈfa/, /əskɫəˈfa/ (oriental), /eskɫaˈfa/, /eskɫaˈfa/ (nòrd-occidental), /eskɫaˈfaɾ/, /eskɫaˈfaɾ/ (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « esclafar »

## Vèrb

esclafar
* Esclafar.
esclafar-se vb. pronom.
* S'esclafar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimen (lemosin)
* Tresena persona dau plurau au present de l'indicatiu de escimar.
# Catalan
## Forma de vèrb

esclafaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb esclafar.
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb esclairar .

### Prononciacion

[es'klajre]

### Sillabas

es | clai | re (3)

## Nom comun

esclaire masculin
* Lutz que fa vesedors los objèctes.

### Sinonims

* lusor
* clartat

### Traduccions

* alemand:
* anglés:
* catalan: claror $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: lueur $^{(fr)}$
* italian:
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin stannum.

### Prononciacion

[es'taɲo]
Espanha (Vila-real) : escotar « estaño »

### Sillabas

es | ta | ño (3)

## Nom comun

estaño masculin, pl. estaños

### Traduccions

* estanh $^{(oc)}$, estam $^{(oc)}$

### Derivats

* estañador
* estañar
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavanissèm
* Primièra persona del plural al present de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion

/estaβaˈnit/, /estaβaˈnit/
França (Bearn) : escotar « estavanit »

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estavanit | estavanits |
| Masculin | [estaβaˈnit] | [estaβaˈnits] |
| Femenin | estavanida | estavanidas |
| Femenin | [estaβaˈniðo] | [estaβaˈniðos] |
estavanit
* Participi passat masculin singular de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion

/estaβaˈnits/, /estaβaˈnits/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estavanit | estavanits |
| Masculin | [estaβaˈnit] | [estaβaˈnits] |
| Femenin | estavanida | estavanidas |
| Femenin | [estaβaˈniðo] | [estaβaˈniðos] |
estavanits
* Participi passat masculin plural de estavanir.
# Espanhòl
### Etimologia

Derivat del nom estaño ("estanh, estam").

### Prononciacion

[esta'ɲar]

### Sillabas

es | ta | ñar (3)

## Vèrb

estañar

### Traduccions

* estanhar $^{(oc)}$, estamar $^{(oc)}$

### Derivats

* estañador
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavanissètz
* Segonda persona del plural al present de estavanir.
# Occitan ancian
### Etimologia
## Nom comun

estazon femenin
* Demorança, ostal.

### Referéncias

* Diccionari de l'Occitan Medieval
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavanisson
* Tresena persona del plural al present de estavanir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estavanís
* Tresena persona del singular al present de estavanir.
# Occitan
### Etimologia

De tebés amb lo prefix es- e lo sufix causatiu -ir.

### Prononciacion

/esteβeˈzi/, /esteβeˈzi/

## Vèrb

estebesir (vivaroaupenc)
* Far venir tebés.
* Venir tebés.

### Variantas dialectalas

* atebesir
* tebesir
* tebejar (gascon)
* estebiar (gascon)
* teddesir (lemosin)

### Traduccions

| catalan: entebeir $^{(ca)}$ | francés: tièdir $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De ingerir

### Prononciacion

/iŋd͡ʒeˈɾensjo̞/, /iŋd͡ʒeˈɾensjo̞/, /iŋʒeˈɾensjo̞/, /iŋʒeˈɾensjo̞/; provençau /ĩⁿd͡ʒeˈʀẽⁿsjo̞/, /ĩⁿd͡ʒeˈʀẽⁿsjo̞/

### Sillabas

in|ge|rén|cia

## Nom comun

ingeréncia femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| ingeréncia | ingeréncias |
| [iŋd͡ʒeˈɾensjo̞] | [iŋd͡ʒeˈɾensjo̞] |
* accion o resulta de s'ingerir.

### Parents

* ingerir
* ingerible
* ingestion

### Traduccions

| alemand: Einmischung $^{(de)}$ anglés: interference $^{(en)}$ basc: catalan: ingerència $^{(ca)}$ | espanhòl: injerencia $^{(es)}$ francés: ingérence $^{(fr)}$ italian: ingerenza $^{(it)}$ portugués: ingerência $^{(pt)}$ |
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ingane classa 9, plural : izingane
* Nenet, drollet.

### Mots aparentats

* isingane
* ubungane
* umngane
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ingerere.

### Prononciacion

/iŋd͡ʒeˈɾi/, /iŋd͡ʒeˈɾi/, /iŋʒeˈɾi/, /iŋʒeˈɾi/; provençau /ĩⁿd͡ʒeˈʀi/, /ĩⁿd͡ʒeˈʀi/

## Vèrb

ingerir
* Introduire una substància dins lo còrs.
s'ingerir
* (figurat) Se mesclar de quicòm sens n'aver lo drech, l’autorizacion, o sens i aver estat requerit.

### Parents

* ingeréncia
* ingerible
* ingestion

### Sinonims

s'ingerir
* s'immiscir

### Traduccions

| alemand: aufnehmen $^{(de)}$, absorbieren $^{(de)}$ anglés: (ingerir:) ingest $^{(en)}$; (s'ingerir:) butt in $^{(en)}$, interfere $^{(en)}$ basc: catalan: ingerir $^{(ca)}$ | espanhòl: (ingerir:) ingerir $^{(es)}$, (s'ingerir:) inmiscuirse $^{(es)}$, injerir $^{(es)}$se francés: ingérer $^{(fr)}$ italian: ingerire $^{(it)}$ portugués: ingerir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin ingerere.

### Prononciacion

    Oriental: /iɲʒəˈɾi/, /iɲʒəˈɾi/
    Occidental: nord-occidental /ind͡ʒeˈɾi/, /ind͡ʒeˈɾi/, valencian /ind͡ʒeˈɾiɾ/, /ind͡ʒeˈɾiɾ/

## Vèrb

ingerir
* ingerir $^{(oc)}$
s'ingerir
* s'ingerir $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin ingerere.

### Prononciacion

escotar « ingerir »

### Prononciacion

/iŋxeˈɾiɾ]/, /iŋxeˈɾiɾ]/

## Vèrb

ingerir
* ingerir $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin ingerere.

### Prononciacion

Portugal /ĩʒɨˈɾiɾ/, /ĩʒɨˈɾiɾ/; Brasil /ĩʒeˈɾi(ɾ)/, /ĩʒeˈɾi(ɾ)/

## Vèrb

ingerir
* ingerir $^{(oc)}$
s'ingerir
* s'ingerir $^{(oc)}$
# Swazi
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ingati
* Sang.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iˈŋ͡ǀuːpʰo/, /iˈŋ͡ǀuːpʰo/

## Nom comun

ingcupho classa 9, plural : izingcupho
* Trapèla.

### Mots aparentats

* -cupha
* umcuphi
# Occitan
### Etimologia

    De ingerir

### Prononciacion

/iŋd͡ʒesˈtju/, /iŋd͡ʒesˈtju/, /iŋʒesˈtju/, /iŋʒesˈtju/; provençau /ĩⁿd͡ʒesˈtjũⁿ/, /ĩⁿd͡ʒesˈtjũⁿ/

### Sillabas

in|ges|tion

## Nom comun

ingestion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| ingestion | ingestions |
| [iŋd͡ʒesˈtju] | [iŋd͡ʒesˈtjus] |
* accion o resulta d'ingerir.

### Parents

* ingerir
* ingerible
* ingeréncia

### Traduccions

| alemand: Einnahme $^{(de)}$ anglés: ingestion $^{(en)}$ basc: irenstea $^{(eu)}$ catalan: ingestió $^{(ca)}$ | espanhòl: ingestión $^{(es)}$ francés: ingestion $^{(fr)}$ italian: ingestione $^{(it)}$ portugués: ingestão $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    De ingerir

### Prononciacion

Estats Units d'America (Califòrnia) : escotar « ingestion »
Reialme Unit (Southern England) : escotar « ingestion »

### Prononciacion

/ɪnˈdʒɛstʃən/, /ɪnˈdʒɛstʃən/

### Sillabas

in|ges|tion

## Nom comun

ingestion
Declinason :
| Singular | Plural |
| ingestion | ingestions |
| [ɪnˈdʒɛstʃən] | [ɪnˈdʒɛstʃənz] |
* ingestion $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    De ingérer

### Prononciacion

/ɛ̃ʒɛstjɔ̃/, /ɛ̃ʒɛstjɔ̃/

### Sillabas

in|ges|tion

## Nom comun

ingestion
Declinason :
| Singular | Plural |
| ingestion | ingestions |
| [ɛ̃ʒɛstjɔ̃] ||
* ingestion $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir d'ingannare ("enganar, engusar").

### Prononciacion

[iŋganna'tore]

### Sillabas

in | gan | na | to | re (5)

## Nom comun e adjectiu

ingannatore masculin, pl. ingannatori

### Traduccions

* enganaire $^{(oc)}$, engusaire $^{(oc)}$
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iˈŋ͡ǀwaːli/, /iˈŋ͡ǀwaːli/

## Nom comun

ingcwali classa 9, plural : izingcwali
* Cofaire.

### Sinonims

* umcwali

### Mots aparentats

* -cwala
# Occitan
### Prononciacion

/iŋd͡ʒeˈɾensjo̞s/, /iŋd͡ʒeˈɾensjo̞s/, /iŋʒeˈɾensjo̞s/, /iŋʒeˈɾensjo̞s/; provençau /ĩⁿd͡ʒeˈʀẽⁿsjo̞s/, /ĩⁿd͡ʒeˈʀẽⁿsjo̞s/

## Forma de nom comun

ingeréncias
* Plural de ingeréncia.
# Occitan
### Prononciacion

/insenˈdjaɾio̞s/, /insenˈdjaɾio̞s/, provençau /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀio̞/, /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀio̞/

## Forma de nom comun

incendiàrias
* Plural de incendiària

## Forma d'adjectiu

incendiària
* Femenin plural de incendiari
# Occitan
### Prononciacion

/inseɾˈtano̞/, /inseɾˈtano̞/, provençau /ĩⁿseɾˈtano̞/, /ĩⁿseɾˈtano̞/

### Sillabas

in|cer|ta|na

## Forma d'adjectiu

incertana
* Femenin singular de incertan.
# Occitan
### Etimologia

De certitud, amb lo prefix privatiu in-.

### Prononciacion

/inseɾtiˈtyt/, /inseɾtiˈtyt/
França (Bearn) : escotar « incertitud »

### Sillabas

in | cer | ti | tud

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| incertitud | incertituds |
| [inseɾtiˈtyt] | [inseɾtiˈtyts] |
incertitud femenin
* Sentiment de pas èsser segur.

### Antonims

* certitud
* certesa

### Traduccions

| alemand: Ungewissheit $^{(de)}$ femenin, Unsicherheit $^{(de)}$ femenin anglés: uncertainty $^{(en)}$ | catalan: incertitud $^{(ca)}$ femenin, incertesa $^{(ca)}$ femenin francés: incertitude $^{(fr)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/insenˈdjaɾis/, /insenˈdjaɾis/, provençau /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀis/, /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀis/

## Forma d'adjectiu

incendiaris
* masculin plural de incendiari

## Forma de nom comun

incendiaris
* plural de incendiari

# Catalan
### Prononciacion

oriental /insəndiˈaɾis/, /insəndiˈaɾis/, occidental /insendiˈaɾis/, /insendiˈaɾis/

## Forma d'adjectiu

incendiaris
* masculin plural de incendiari

## Forma de nom comun

incendiaris
* plural de incendiari
# Occitan
### Etimologia

De incendiar.

### Prononciacion

/insenˈdjaɾio̞/, /insenˈdjaɾio̞/, provençau /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀio̞/, /ĩⁿsẽⁿˈdjaʀio̞/

### Sillabas

in|cen|dià|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| incendiària | incendiàrias |
| [insenˈdjaɾio̞] | [insenˈdjaɾio̞s] |
incendiària femenin, (equivalent masculin: incendiari)
* Autora volontària d’un incendi

### Sinonims

* botafuòc
* piromana

### Traduccions

| alemand: Brandstifter $^{(de)}$ anglés: arsonist $^{(en)}$ basc: catalan: incendiària $^{(ca)}$ | espanhòl: incendiaria $^{(es)}$ francés: incendiaire $^{(fr)}$ italian: incendiaria $^{(it)}$ portugués: incendiária $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

incendiària
* Femenin singular de incendiari

# Catalan
### Etimologia

De incendiar.

### Prononciacion

oriental /insəndiˈaɾiə/, /insəndiˈaɾiə/, occidental /insendiˈaɾia/, /insendiˈaɾia/

### Sillabas

in|cen|dia|ria

## Nom comun

incendiària femenin, (equivalent masculin: incendiari)
* incendiària $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

incendiària
* Femenin singular de incendiari
# Occitan
### Prononciacion

/inseɾˈtano̞s/, /inseɾˈtano̞s/, provençau /ĩⁿseɾˈtano̞s/, /ĩⁿseɾˈtano̞s/

## Forma d'adjectiu

incertanas
* Femenin plural de incertan.
# Occitan
### Prononciacion

/inseɾtiˈtyts/, /inseɾtiˈtyts/

## Forma de nom comun

incertituds femenin
* Plural de incertitud.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin certus.

### Prononciacion

/inseɾˈtan/, /inseɾˈtan/, provençau /ĩⁿseʀˈtãⁿ/, /ĩⁿseʀˈtãⁿ/

### Sillabas

in|cer|tan

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | incertan | incertans |
| Masculin | [inseɾˈtan] | [inseɾˈtans] |
| Femenin | incertana | incertanas |
| Femenin | [inseɾˈtano̞] | [inseɾˈtano̞s] |
incertan
* Qu’es pas certan, pas segur.
* Qu’es pas fixat, pas determinat.
* Qu’es variable, mal assegurat.
* Qu’a pas una forma o una natura plan arrestat.
* En parlant de las personas, que manca de certitud o de resolucion.

### Sinonims

* incèrt
* dobtós

### Traduccions

| alemand: unsicher $^{(de)}$ anglés: uncertain $^{(en)}$, doubtful $^{(en)}$ catalan: incert $^{(ca)}$ espanhòl: cierto $^{(es)}$, dudoso $^{(es)}$ | francés: incertain $^{(fr)}$ italian: incerto $^{(it)}$ basc: ez ziur $^{(eu)}$ portugués: incerto $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/inseɾˈtans/, /inseɾˈtans/, provençau /ĩⁿseɾˈtãⁿs/, /ĩⁿseɾˈtãⁿs/

## Forma d'adjectiu

incertans
* Masculin plural de incertan.
# Güenoa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ntʃalá
* Fraire.

### Referéncias

* J. Pedro Viegas Barros, 2009, Misia jalaná: Una frase Charrúa a la luz de los nuevos datos de la lengua Chaná, Cadernos de Etnolingüística Série Notas, número 1.
# Occitan
### Prononciacion

/feɾβuˈɾuzo̞s/, /feɾβuˈɾuzo̞s/, provençau /feʀvuˈʀuzo̞s/, /feʀvuˈʀuzo̞s/

## Forma d'adjectiu

fervorosas
* Femenin plural de fervorós.

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

fervorosas
* Femenin plural de fervoroso.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

fervorosas
* Femenin plural de fervoroso.
# Occitan
### Prononciacion

/feɾˈβus/, /feɾˈβus/, provençau /feʀˈvus/, /feʀˈvus/

## Forma de nom comun

fervors
* plural de fervor

# Anglés

EUA

### Prononciacion

/ˈfɝvɚz/, /ˈfɝvɚz/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « fervors »

## Forma de nom comun

fervors
* plural de fervor

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

fervors
* plural de fervor