OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir d'episodio.

### Prononciacion

[epi'zɔdiko]

### Sillabas

e | pi | so | di | co (5)

## Adjectiu

episodico masculin, pl. episodici

### Traduccions

* episodic $^{(oc)}$

### Derivats

* episodicamente

### Parents

* episodio
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir d'episodico -a amb lo sufix -mente.

### Prononciacion

[epizɔdika'mente]

### Sillabas

e | pi | so | di | ca | men | te (7)

## Advèrbi

episodicamente

### Traduccions

* episodicament $^{(oc)}$

### Parents

* episodico -a
* episodio
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian ἐπιστήμη, epistêmê « sciéncia, coneissença ».

### Prononciacion

/epistemuluˈd͡ʒio̞/, /epistemuluˈd͡ʒio̞/, /epistemuluˈʒio̞/, /epistemuluˈʒio̞/, provençau /epistemuluˈd͡ʒiə/, /epistemuluˈd͡ʒiə/

### Sillabas

e|pis|te|mo|lo|gia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| epistemologia | epistemologias |
| [epistemuluˈd͡ʒio̞] | [epistemuluˈd͡ʒio̞s] |
epistemologia femenin
* (filosofia) Partida de la filosofia qu'estudia l’istòria, los metòdes, los principis de las sciéncias.

### Derivats

* epistemologic
** epistemologicament

### Traduccions

| alemand: Epistemologie $^{(de)}$, Erkenntnistheorie $^{(de)}$ anglés: epistemology $^{(en)}$ basc: epistemologia $^{(eu)}$ catalan: epistemologia $^{(ca)}$ | espanhòl: epistemología $^{(es)}$ francés: épistémologie $^{(fr)}$ italian: epistemologia $^{(it)}$ portugués: epistemologia $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del grèc ancian ἐπιστήμη, epistêmê « sciéncia, coneissença ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « epistemologia »

### Prononciacion

    Oriental: central /əpistəmuɫuˈʒiə/, /əpistəmuɫuˈʒiə/, balear /əpistəmoɫuˈʒiə/, /əpistəmoɫuˈʒiə/, /əpistəmuɫuˈʒiə/, /əpistəmuɫuˈʒiə/
    Occidental: nord-occidental /epistemoɫoˈʒia/, /epistemoɫoˈʒia/, valencian /epistemoɫoˈd͡ʒia/, /epistemoɫoˈd͡ʒia/, /epistemoɫuˈd͡ʒia/, /epistemoɫuˈd͡ʒia/

### Sillabas

e|pis|te|mo|lo|gia

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| epistemologia | epistemologies |
epistemologia femenin
* epistemologia $^{(pt)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del grèc ancian ἐπιστήμη, epistêmê « sciéncia, coneissença ».

### Prononciacion

/e,pistemoloˈd͡ʒia/, /e,pistemoloˈd͡ʒia/

### Sillabas

e|pis|te|mo|lo|gia

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| epistemologia | epistemologias |
epistemologia femenin
* epistemologia $^{(pt)}$
# Occitan
### Prononciacion

/epistemuluˈd͡ʒio̞s/, /epistemuluˈd͡ʒio̞s/, /epistemuluˈʒio̞s/, /epistemuluˈʒio̞s/, provençau /epistemuluˈd͡ʒiə/, /epistemuluˈd͡ʒiə/

## Forma de nom comun

epistemologias
* Plural de epistemologia
# Occitan
### Etimologia

    Deu latin epistola, empruntat au grèc ἐπιστολή, epistolē (« letra enviada a quauqu'un »).

### Prononciacion

/episˈtɔlo/, /episˈtɔlo/, /episˈtɔlə/, /episˈtɔlə/ dens ua partida de la Gasconha.

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| epistòla | epistòlas |
| [episˈtɔlo] | [episˈtɔlos] |
epistòla femenin
* Letra en pròsa escriuta per un autor antic.
* (literatura) Letra en vèrs qu'evòca subjèctes filosofics, politics, religiós, sovent dab un ton ironic.
* (religion) Letra en pròsa escriuta per un apòstol e destinada aus crestians.
* (liturgia) Tèxte legit o cantat pendent la missa, sovent ua epistòla empruntada au Navèth Testament o a l'Apocalipsi.
* (liturgia) Moment de la missa quan son legidas las epistòlas.

### Parents

* epistolar, -a
* epistolèr, -a (gascon)
* epistolièr, -a (lengadocian)

### Sinonims

* letra (1) (2)

### Traduccions

| anglés : epistle $^{(en)}$ espanhòl : epistola $^{(es)}$ | francés : épître $^{(fr)}$, lettre $^{(fr)}$ italian : epistola $^{(it)}$, lettera $^{(it)}$ |

### Referéncias

* Multidiccionari consultable sus https://www.locongres.org
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala d'episkopo ("avesque").

### Prononciacion

[e̞pis'ko̞po̞j]

### Sillabas

e | pis | ko | poj (4)

## Nom comun

episkopoj pl.

### Traduccions

* avesques $^{(oc)}$ masculin plural
# Sami de Pite
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

[i͡elːo]

## Nom comun

ello
* Tropèl de rangièrs.

### Traduccions

* tropèl $^{(oc)}$ masculin

### Referéncias

* Joshua Wilbur, 2014, A grammar of Pite Saami, Berlin, Language Science Press.
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb fizet ("pagar") amb lo sufix nominal -ség en foncion de l'armonia vocalica.

### Prononciacion

['ɛlnøkʃe:g]

### Sillabas

el | nök | ség (3)

## Nom comun

elnökség, pl. elnökségek

### Traduccions

* presidéncia $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

    Del latin imperial ellipsis (« omission »), del grèc ancian ἔλλειψις « manca, insufisença », de ἐλλείπω daisser de costat, negligir.

### Prononciacion

/elˈlipsi/, /elˈlipsi/

### Sillabas

el|lip|si

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ellipsi | ellipsis |
| [elˈlipsi] | [elˈlipsis] |
ellipsi femenin
* (gramatica) Supression d’un element de frasa sens cambiament de significacion.
* (art) (per extension) Supression d’accions entre doas sequéncias d’un film, que fa pas damatge a la ommreneson del raconte.

### Variantas dialectalas

* elipsi
* ellipsa (gascon)

### Derivats

* elliptic

### Sinonims

* omission
* sosentendut
* supression

### Traduccions

| alemand: Ellipse $^{(de)}$, Auslassung $^{(de)}$ anglés: ellipsis $^{(en)}$ basc: catalan: el·lipsi $^{(ca)}$ | espanhòl: elipsis $^{(es)}$ francés: ellipse $^{(fr)}$ italian: ellisse $^{(it)}$ portugués: elipse $^{(pt)}$ |
# Occitan
## Forma de vèrb

elogiaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb elogiar.
# Ongrés
### Etimologia

Creat a partir del nom elmélet ("teoria") amb lo sufix adjectival -i.

### Prononciacion

['ɛlme:lɛti]

### Sillabas

el | mé | le | ti (4)

## Adjectiu

elméleti

### Traduccions

* teoric $^{(oc)}$ masculin, teorica $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* elméletileg
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian ἐλλειπτικός, de ἐλλείπω: «oblidi»
    (nom 1) De ellipsa.
    (nom 2) De ellipsi.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ellipˈtik/, /ellipˈtik/
    lengadocian /ellitˈtik/, /ellitˈtik/
    provençau /elipˈtik/, /elipˈtik/

## Adjectiu 1

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | elliptic | elliptics |
| Masculin | [ellipˈtik] | [ellipˈtiks] |
| Femenin | elliptica | ellipticas |
| Femenin | [ellipˈtiko̞] | [ellipˈtiko̞s] |
elliptic
* (Astronomia, Geometria, Mecanica) Qu'a la forma de l’ellipsa.

## Adjectiu 2

elliptic
* (Gramatica) Que conten una ellipsi.

### Traduccions

| alemand: elliptisch $^{(de)}$ anglés: elliptical $^{(en)}$, elliptic $^{(en)}$ basc: catalan: el·líptic $^{(ca)}$ | espanhòl: elíptico $^{(es)}$ francés: elliptique $^{(fr)}$ italian: ellittico $^{(it)}$ portugués: elíptico $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del grèc ancian ἐλλειπτικός, de ἐλλείπω: «oblidi»

### Prononciacion

    /ɪˈlɪptɪk/, /ɪˈlɪptɪk/

## Adjectiu 1 e 2

elliptic
* elliptic $^{(oc)}$
# Lule
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ellú
* Pè.

### Referéncias

* Antonio Machoni de Cerdeña, 1877, Arte y vocabulario de la la lengua lule y tonocoté, Buenos Aires, Pablo E. Coni.
# Ongrés
### Etimologia

Creat a partir de l'adjectiu elméleti ("teoric") amb lo sufix adverbial -leg en foncion de l'armonia vocalica.

### Prononciacion

['ɛlme:lɛtilɛg]

### Sillabas

el | mé | le | ti | leg (5)

## Advèrbi

elméletileg

### Traduccions

* teoricament $^{(oc)}$
# Finlandés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de elo ("culhida") e de kuu ("mes").

### Prononciacion

['eloˌku:]

### Sillabas

e | lo | kuu (3)

## Nom comun

elokuu

### Traduccions

* agost $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* elokuinen
# Occitan
### Prononciacion

/elˈlipsis/, /elˈlipsis/

## Forma de nom comun

ellipsis
* Plural de ellipsi.

# Anglés
### Etimologia

    Del latin imperial ellipsis (« omission »), del grèc ancian ἔλλειψις « manca, insufisença », de ἐλλείπω daisser de costat, negligir.

### Prononciacion

/ɪˈlɪpsɪs/, /ɪˈlɪpsɪs/

### Sillabas

el|lip|si

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ellipsis | ellipses |
| [ɪˈlɪpsɪs] | [ɪˈlɪpsɪz] |
ellipsis
* ellipsi $^{(oc)}$
# Supyire
### Prononciacion
## Forma de nom comun

cànriya
* Plural de cànraga.
# Portugués
### Etimologia

Creat a partir del latin calx pendent lo sègle XIX.

### Prononciacion

['kaɫsju]
Estats Units d'America : escotar « cálcio »

### Sillabas

cál | cio (2)

## Nom comun

cálcio masculin

### Traduccions

* calci $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin cannăbis.

### Prononciacion

['kaɲamo]

### Sillabas

cá | ña | mo (3)

## Nom comun

cáñamo masculin

### Traduccions

* cambe $^{(oc)}$
# Romanés
### Etimologia

Del latin canis. Parent de l'aromanés cãni.

### Prononciacion

/ˈkɨjne/, /ˈkɨjne/
escotar « câine »

### Sillabas

câi | ne (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| câine | câini |
| [ˈkɨjne] | [ˈkɨjnʲ] |
câine masculin
* Can.

### Derivats

* câinesc
* câineşte
* câinie
* câinos
# Occitan
### Etimologia

Del latin cadĕre.

### Prononciacion

[ˈkaze]
França (Bearn) : escotar « càser »

### Sillabas

cà | ser (2)

## Vèrb

càser
* Se mòure a una posicion mai bassa jos l'efièch de la gravitat .

### Variantas dialectalas

* càder gascon
* caire

### Traduccions

| alemand: fallen $^{(de)}$ anglés: fall $^{(en)}$ catalan: caure $^{(ca)}$ espanhòl: caer $^{(es)}$ francés: choir $^{(fr)}$, tomber $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: chêre $^{(frp)}$ | italian: cadere $^{(it)}$ ongrés: portugués: sicilian: càdiri $^{(scn)}$ ucraïnian: |
# Gaelic irlandés
### Etimologia

De l'irlandés ancian cáise, manlevat al latin cāsĕus. Parent del galés caws, del cornic kes e del breton keuz.

### Prononciacion

/kɑːʃ/, /kɑːʃ/ (Munster, Connacht), /kæːʃ/, /kæːʃ/ (Ulster)
Republica d'Irlanda (Irlanda) : escotar « cáis »

## Nom comun

cáis femenin, plural : cáiseanna
* Formatge.
# Occitan
### Etimologia

Del latin carcer, carcĕris.

### Prononciacion

/ˈkaɾse/, /ˈkaɾse/

### Sillabas

càr | cer

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| càrcer | càrcers |
| [ˈkaɾse] | [ˈkaɾses] |
càrcer masculin
* Luòc ont òm es detengut.

### Sinonims

* preson

### Traduccions

| anglés: prison $^{(en)}$ bashquir: төрмә $^{(ba)}$ catalan: presó $^{(ca)}$ femenin espanhòl: presión $^{(es)}$ femenin | francés: prison $^{(fr)}$ femenin portugués: prisão $^{(pt)}$ femenin telogo : చెర $^{(te)}$ |
# Assiniboine
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈt͡ʃaba sĩˈde/, /ˈt͡ʃaba sĩˈde/

## Nom comun

cába sįdé
* Coa de vibre.

### Variantas

* camsį́de
* capsį́de

### Referéncias

* Online dictionary of Assiniboine, American Indian Studies Research Institute.
# Francés
### Prononciacion

/kabl/, /kabl/

## Forma de nom comun

câbles masculin
* Plurau de câble.

## Forma de vèrb

câbles
* Dusau persona deu singular au present de l'indicatiu de câbler.
* Dusau persona deu singular au present deu subjontiu de câbler.
# Occitan
### Etimologia

* Nom 1: Del latin 柿, kaki
* Nom 2 e Adjectiu : De l’anglés khaki, en persan خاکی, khâki (« terrós, color de tèrra »).

### Prononciacion

/'ka.ki/, /'ka.ki/

### Sillabas

cà | qui (2)

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| càqui | càquis |
| ['ka.ki] | ['ka.kis] |
càqui masculin
* (Botanica) Arbre de la familha deis ebenacèus, originari d’Asia orientala.
* (Botanica) Fruch del càqui, baia semblant a una tomata d’una tinta plan iranjada, gaireben roja, de pèl translucida a la maturitat.

### Variantas dialectalas

* caqui

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| càqui | càquis |
| ['ka.ki] | ['ka.kis] |
càqui masculin
* Color jaunenca cap al verd o lo castanh.e

## Adjectiu

càqui masculin o femenin
* De color caqui
# Occitan
### Prononciacion

/eskuˈsezo/, /eskuˈsezo/

## Forma de nom comun

escocesa
* Femenin singular de escocés.

## Forma d'adjectiu

escocesa
* Femenin singular de escocés.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobès
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobèsse
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobèssem
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobèt
* Tresena persona del singular al preterit de escobar.
# Occitan
### Prononciacion

/eskuˈsezos/, /eskuˈsezos/

## Forma de nom comun

escocesas
* Femenin plural de escocés.

## Forma d'adjectiu

escocesas
* Femenin plural de escocés.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobèsses
* Segonda persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobèssi
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion

/desfaβu'ɾaples/, /desfaβu'ɾaples/

## Forma d'adjectiu

desfavorables
* Masculin plural de desfavorable

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central [dəsfəβuˈɾabbɫəs], balear [dəsfəvoˈɾabbɫəs], [dəsfəvuˈɾabbɫəs]
    Occidental: nord-occidental [desfaβoˈɾaβɫes], valencià [desfavoˈɾabɫes], [desfaβoˈɾaβɫes]

## Forma d'adjectiu

desfavorables masculin o femenin
* plural de desfavorable

# Espanhòl
### Prononciacion

/desfaβoˈɾaβles/, /desfaβoˈɾaβles/

## Forma d'adjectiu

desfavorables masculin o femenin
* plural de desfavorable
# Occitan
### Etimologia

De favor

### Prononciacion

/desfaβuˈɾi/, /desfaβuˈɾi/

### Sillabas

des|fa|vo|rir

## Vèrb

desfavorir (gascon) , (lengadocian)
* Tractar qualqu’un d’un biais qu'es pas favorable, causar un desavantatge a qualqu’un.

### Antonims

* favorir

### Sinonims

* desfavorisar (provençau)

### Traduccions

| alemand: benachteiligen $^{(de)}$ anglés: disadvantage $^{(en)}$, cease to favour $^{(en)}$ basc: catalan: desfavorir $^{(ca)}$ | espanhòl: desfavorecer $^{(es)}$ francés: défavoriser $^{(fr)}$ italian: sfavorire $^{(it)}$, svantaggiare $^{(it)}$ portugués: desfavorecer $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De favor

### Prononciacion

    Oriental: /dəsfəβuˈɾi/, /dəsfəβuˈɾi/, balear /dəsfəvoˈɾi/, /dəsfəvoˈɾi/
    Occidental: nord-occidental /desfaβoˈɾi/, /desfaβoˈɾi/, valencian /desfaβoˈɾiɾ/, /desfaβoˈɾiɾ/

### Sillabas

des|fa|vo|rir

## Vèrb

desfavorir (gascon) , (lengadocian)
* desfavorir $^{(pc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Amb lo prefix privatiu «des-», de ferrar

### Prononciacion

    legadocian /desfeˈra/, /desfeˈra/
    provençau /desfeˈʀa/, /desfeˈʀa/

### Sillabas

des|fer|rar

## Vèrb

desferrar (lengadocian) , (provençau)
* Desgarnir quicòm del fèrre qu'èra aprestar.
* (particular, manescaliá) Descalçar de sos fèrres las batas dels cavals, ases, muls, vacas e buòus.
se desferrar (lengadocian) , (provençau)
* Per las bèstias de tira, pèrdre sos fèrres.

### Variantas dialectalas

* des·herrar (gascon)

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

    Amb lo prefix privatiu «des-», de ferrar

### Prononciacion

    Oriental: /dəsfəˈra/, /dəsfəˈra/
    Occidental: nord-occidental /desfeˈra/, /desfeˈra/, valencian /desfeˈraɾ/, /desfeˈraɾ/

### Sillabas

des|fer|rar

## Vèrb

desferrar
* desferrar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Amb lo prefix privatiu «des-», de ferrar

### Prononciacion

    /desfeˈraɾ/, /desfeˈraɾ/

### Sillabas

des|fer|rar

## Vèrb

desferrar
* desferrar $^{(oc)}$, dins lo sens de desgarnir quicòm de son fèrre

# Portugués
### Etimologia

    Amb lo prefix privatiu «des-», de ferrar

### Sillabas

des|fer|rar

## Vèrb

desferrar
* desferrar $^{(oc)}$
* Desplegar las velas
# Occitan
### Etimologia

Del participi passat femenin de desfar.

### Prononciacion

/desˈfajto/, /desˈfajto/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « desfaita »

### Sillabas

des | fai | ta

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| desfaita | desfaitas |
| [desˈfajto] | [desˈfajtos] |
desfaita femenin
* Perda dins una batalha o un jòc.

### Sinonims

* desbranda

### Variantas dialectalas

* desfacha
* des·hèita (gascon)
* desfèita (gascon)

### Antonims

* victòria
* vencement
* venciment

### Traduccions

| alemand: Niederlage $^{(de)}$ femenin anglés: defeat $^{(en)}$ catalan: desfeta $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: derrota $^{(es)}$ femenin francés: défaite $^{(fr)}$ femenin italian: sconfitta $^{(it)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/desfaβu'ɾaplo̞s/, /desfaβu'ɾaplo̞s/

## Forma d'adjectiu

desfavorablas
* Femenin plural de desavorable
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb faire amb lo prefix des-.

### Prononciacion

/desˈfajɾe/, /desˈfajɾe/

### Sillabas

des | fai | re

## Vèrb

desfaire
* Destruire çò qu'es estat fach.

### Sinonims

* desfar

### Derivats

* desfacha
* desfaita

### Variantas dialectalas

* des·hèr (gascon)
* des·har (gascon)

### Traduccions

| anglés: to undo $^{(en)}$ catalan: desfer $^{(ca)}$ | francés: défaire $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/desˈfajtos/, /desˈfajtos/

## Forma de nom comun

desfaitas femenin
* Plural de desfaita.
# Occitan
### Etimologia

    De favorable

### Prononciacion

    lengadocian, gascon,/desfaβu'ɾaβle/, /desfaβu'ɾaβle/
    escotar « desfavorable »
    lengadocian /desfaβu'ɾaple/, /desfaβu'ɾaple/
    provençau /desfavu'ʀable/, /desfavu'ʀable/

### Sillabas

des|fa|vo|ra|ble

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | desfavorable | desfavorables |
| Masculin | [desfaβu'ɾaple] | [desfaβu'ɾaples] |
| Femenin | desfavorabla | desfavorablas |
| Femenin | [desfaβu'ɾaplo̞] | [desfaβu'ɾaplo̞s] |
desfavorable
* Qu'es pas favorable

### Derivats

* desfavorablament

### Antonims

* favorable

### Traduccions

| alemand: ungünstig $^{(de)}$ anglés: unfavourable $^{(en)}$, disadvantageous $^{(en)}$, inauspicious $^{(en)}$, unpropitious $^{(en)}$ catalan: desfavorable $^{(ca)}$ espanhòl: desfavorable $^{(es)}$ | francés: défavorable $^{(fr)}$ italian: sfavorevole $^{(it)}$ basc: kontrakoa $^{(eu)}$ portugués: desfavorável $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De favorable

### Prononciacion

    Oriental: central [dəsfəβuˈɾabbɫə], balear [dəsfəvoˈɾabbɫə], [dəsfəvuˈɾabbɫə]
    Occidental: nord-occidental [desfaβoˈɾaβɫe], valencià [desfavoˈɾabɫe], [desfaβoˈɾaβɫe]

### Sillabas

des|fa|vo|ra|ble

## Adjectiu

desfavorable masculin o femenin Plural: desfavorables
* desfavorable

# Espanhòl
### Etimologia

    De favorable

### Prononciacion

escotar « desfavorable »

### Prononciacion

/desfaβoˈɾaβle/, /desfaβoˈɾaβle/

### Sillabas

des|fa|vo|ra|ble

## Adjectiu

desfavorable masculin o femenin Plural: desfavorables
* desfavorable
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb far amb lo prefix des-.

### Prononciacion

/desˈfa/, /desˈfa/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « desfar »

### Sillabas

des | far

## Vèrb

desfar
* Destruire çò qu'es estat fach.

### Sinonims

* desfaire

### Derivats

* desfacha
* desfaita

### Variantas dialectalas

* des·hèr (gascon)
* des·har (gascon)

### Traduccions

| anglés: to undo $^{(en)}$ catalan: desfer $^{(ca)}$ | francés: défaire $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/desfaβu'ɾaplo̞/, /desfaβu'ɾaplo̞/ França (Bearn) : escotar « desfavorabla »

## Forma d'adjectiu

desfavorabla
* Femenin singular de desavorable
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèsse
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de estabornir.
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabornirem
* Primièra persona del plural al futur de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèssem
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèt
* Tresena persona del singular al preterit de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabornirai
* Primièra persona del singular al futur de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèsses
* Segonda persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de estabornir.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/estaβuɾˈni/, /estaβuɾˈni/
França (Bearn) : escotar « estabornir »

### Sillabas

es | ta | bor | nir (4)

## Vèrb

estabornir
* Balhar un còp sul cap que fa perdre consciéncia.

### Sinonims

* estavanir
* estabordir
* assucar

### Traduccions

| anglés: to knock out $^{(en)}$, to stun $^{(en)}$ catalan: estabornir $^{(ca)}$, estesar $^{(ca)}$ espanhòl: dejar inconsciente de un golpe | francés: assommer $^{(fr)}$ italian: stramortire $^{(it)}$ sicilian: stramurtiri $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | estabornir | estabornir | estabornir | estabornir | estabornir | estabornir |
| Gerondiu | estabornissent | estabornissent | estabornissent | estabornissent | estabornissent | estabornissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | estabornit | estabornit | estabornit | estabornits | estabornits | estabornits |
| femenin | estabornida | estabornida | estabornida | estabornidas | estabornidas | estabornidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estabornissi | estabornisses | estabornís | estabornissèm | estabornissètz | estabornisson |
| Imperfach | estabornissiái | estabornissiás | estabornissiá | estabornissiam | estabornissiatz | estabornissián |
| Preterit | estaborniguèri | estaborniguères | estaborniguèt | estaborniguèrem | estaborniguèretz | estaborniguèron |
| Futur | estabornirai | estaborniràs | estabornirà | estabornirem | estaborniretz | estaborniràn |
| Condicional | estaborniriái | estaborniriás | estaborniriá | estaborniriam | estaborniriatz | estabornirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estabornisca | estaborniscas | estabornisca | estaborniscam | estaborniscatz | estaborniscan |
| Imperfach | estaborniguèsse | estaborniguèsses | estaborniguèsse | estaborniguèssem | estaborniguèssetz | estaborniguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | estabornís ! | — | estaborniscam ! | estabornissetz ! | — |
| Negatiu | — | estaborniscas pas ! | — | estaborniscam pas ! | estaborniscatz pas ! | — |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniretz
* Segonda persona del plural al futur de estabornir.
# Occitan
### Etimologia

Del latin exsecutio (« accion en justícia »).

### Prononciacion

/et͡seku'sju/, /et͡seku'sju/

### Sillabas

ex | e | cu | cion (4)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| execucion | execucions |
| [et͡seku'sju] | [et͡seku'sjus] |
execucion femenin
* Accion d’executar quicòm o resultat de la quita accion.
* Aplication (d'un jutjament, d'un acte juridic).
* Accion d'executar qualqu'un, aplicar la pena de mòrt.

### Traduccions

| alemand : Abarbeitung $^{(de)}$ (1), Exekution $^{(de)}$ (2), Hinrichtung $^{(de)}$ (2) anglés : execution $^{(en)}$ catalan : execució $^{(ca)}$ espanhòl : execución $^{(es)}$ | francés : execution $^{(fr)}$ italian : esecuzione $^{(it)}$ portugués : execução $^{(pt)}$ |