OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De umor

### Prononciacion

    lengadocian, provençau /ymuˈristo̞/, /ymuˈristo̞/
    provençau /ymuˈʀistə/, /ymuˈʀistə/

### Sillabas

u|mo|ris|ta

## Nom comun

umorista masculin o femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, provençau ||
| Singular | Plural |
| umorista | umoristas |
| [ymuˈristo̞] | [ymuˈristo̞s] |
* (istòria de la medecina) Persona partisana de l’umorisme.
* Persona que realiza d'òbras, de dessenhs, d'espectacles, etc., umoristics o comic.

### Sinonims

Escrivan o autor d'òbras umoristicas.
* comic

### Parents

* umor
* umoristic

### Traduccions

| alemand: Humorist $^{(de)}$, Witzbold $^{(de)}$, SpaßmacherWitzbold $^{(de)}$ anglés: funny $^{(en)}$, humorous $^{(en)}$, comic $^{(en)}$ basc: catalan: humorista $^{(ca)}$ | espanhòl: humorista $^{(es)}$ francés: humoriste $^{(fr)}$ italian: umorista $^{(it)}$ portugués: humorista $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

umorista masculin o femenin
* Que fa mòstra d'umor.
* (istòria de la medecina) Al respècte de l’umorisme.

# Italian
### Etimologia

De umor

### Prononciacion

    /umoˈrista/, /umoˈrista/

### Sillabas

u|mo|ris|ta

## Nom comun

umorista masculin o femenin, (masculin plural: umoristi, femenin plural: umoriste)
* umorista $^{(oc)}$
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

ummepaun
* Laurar.

### Sinonims

* paunin

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| umnenga | iminenga |
umnenga classa 3
* Balena.
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| umntu | abantu |
umntu classa 1
* Persona.
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| umnwe | iminwe |
umnwe classa 3
* Det.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

umngane classa 1, plural : abangane
* Amic, camarada, companh.

### Mots aparentats

* ingane
* isingane
* ubungane
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/umˈlɔːmo/, /umˈlɔːmo/

## Nom comun

umlomo classa 3, plural : imilomo
* Boca.
# Italian
### Etimologia

Derivat de coprire amb lo prefix privariu s-.

### Prononciacion

[sko'prire]
escotar « scoprire »

### Sillabas

sco | pri | re (3)

## Vèrb

scoprire

### Traduccions

* descobrir $^{(oc)}$

### Derivats

* scopribile
* scoprimento
* scopritore
* scopritura
# Italian
## Forma de vèrb

scoprivi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb scoprire.
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de scoreggia ("pet").

### Prononciacion

[skored'ʤare]

### Sillabas

sco | reg | gia | re (4)

## Vèrb

scoreggiare

### Traduccions

* petar $^{(oc)}$
# Italian
## Forma de vèrb

scopavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb scopare.
# Italian
## Forma de vèrb

scoprirò
* Primièra persona al futur del vèrb scoprire.
# Italian
## Forma de vèrb

scoprivo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb scoprire.
# Italian
### Etimologia

Probablament a partir d'un prefix privatiu ex-, del latin cor ("còr"), formacion parallèla a ricordare.

### Prononciacion

[skor'dare]

### Sillabas

scor | da | re (3)

## Vèrb

scordare

### Sinonims

* dimenticare

### Traduccions

* doblidar $^{(oc)}$

### Derivats

* scordante
* scordanza

### Antonims

* ricordare
# Italian
### Etimologia

Del latin scōpa.

### Prononciacion

/ˈskopa/, /ˈskopa/
Itàlia : escotar « scopa »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| scopa | scope |
| [ˈskopa] | [ˈskopa] |
scopa femenin
* Escoba.

### Derivats

* scopare
* scopatura
* scopeto
# Italian
## Forma de vèrb

scopavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb scopare.
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[bu'kaɫ] (oriental), [vo'kaɫ] (valencian)

### Sillabas

vo | cal (2)

## Nom comun

vocal femenin

### Traduccions

* vocala $^{(oc)}$

### Derivats

* vocàlic
* vocalisme

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[bo'kal] Colómbia (Cartagena) : escotar « vocal »

### Sillabas

vo | cal (2)

## Nom comun

vocal femenin

### Traduccions

* vocala $^{(oc)}$

### Derivats

* vocálico
* vocalismo
# Occitan
### Etimologia

Del latin vocālis.

### Prononciacion

/buˈkalo/, /buˈkalo/
França (Bearn) : escotar « vocala »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| vocala | vocalas |
| [buˈkalo] | [buˈkalos] |
vocala femenin
* Ensemble de letras de l'alfabet: a, e, i, o, u.
* Ling.

### Derivats

* vocalic
* vocalisme
* vocalizar

### Traduccions

| alemand: Vokal $^{(de)}$ anglés: vowel $^{(en)}$ catalan: vocal $^{(ca)}$ espanhòl: vocal $^{(es)}$ | francés: voyelle $^{(fr)}$ femenin italian: vocale $^{(it)}$ ongrés: magánhangzó $^{(hu)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /bukaβy'laɾis/, /bukaβy'laɾis/; gascon /vukaby'laʀis/, /vukaby'laʀis/

## Forma de nom comun

vocabularis
* Plural de vocabulari.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /bukəβuˈɫaɾis/, /bukəβuˈɫaɾis/, balear /vocəbuˈɫaɾis/, /vocəbuˈɫaɾis/, /vukəbuˈɫaɾis/, /vukəbuˈɫaɾis/
    Occidental: nord-occidental /bokaβuˈɫaɾis/, /bokaβuˈɫaɾis/, valencian /vokabuˈɫaɾis/, /vokabuˈɫaɾis/, /bokaβuˈɫaɾis/, /bokaβuˈɫaɾis/

## Forma de nom comun

vocabularis
* Plural de vocabulari.
# Occitan
### Prononciacion

/buˈkalos/, /buˈkalos/

## Forma de nom comun

vocalas femenin
* Plural de vocala.
# Italian
### Etimologia

Del latin '.

### Prononciacion

[vo'kale]

### Sillabas

vo | ca | le (3)

## Nom comun

vocale femenin, pl. vocali.

### Traduccions

* vocala $^{(oc)}$

### Derivats

* vocalico
* vocalismo
# Occitan
### Etimologia

latin vocatio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /bukaˈsju/, /bukaˈsju/
    escotar « vocacion »
    provençau /vukaˈsjũⁿ/, /vukaˈsjũⁿ/

### Sillabas

vo|ca|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| vocacion | vocacions |
| [bukaˈsju] | [bukaˈsjus] |
vocacion femenin
* (religion) Movement interior sentit coma un apèl de Dieu a se consacrar a son servici.
* Aclinament qu'òm sentís per un estat.
* Disposicion, talent.
* Foncion superiora qu'òm crei dever complir per de rasons moralas o transcendentas.
* Objectiu, utilitat, foncion, rason d'èsser.

### Traduccions

| alemand: Berufung $^{(de)}$ anglés: vocation $^{(en)}$, calling $^{(en)}$ basc: catalan: vocació $^{(ca)}$ | espanhòl: vocación $^{(es)}$ francés: vocation $^{(fr)}$ italian: vocazione $^{(it)}$ portugués: vocação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De vocala amb lo sufix -ic.

### Prononciacion

/bukaˈlik/, /bukaˈlik/

### Sillabas

vo | ca | lic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | vocalic | vocalics |
| Masculin | [bukaˈlik] | [bukaˈlits] |
| Femenin | vocalica | vocalicas |
| Femenin | [bukaˈliko] | [bukaˈlikos] |
vocalic masculin
* Qu'a las qualitats d'una vocala o qu'es relatiu a las vocalas.

### Parents

* vocala
* vocalisme

### Antonims

* consonantic

### Traduccions

| anglés: vocalic $^{(en)}$ catalan: vocàlic $^{(ca)}$ | francés: vocalique $^{(fr)}$ italian: vocalico $^{(it)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/bukaˈliko/, /bukaˈliko/

## Forma d'adjectiu

vocalica
* Femenin singular de vocalic.
# Occitan
### Prononciacion

/bukaˈlikos/, /bukaˈlikos/

## Forma d'adjectiu

vocalicas
* Femenin plural de vocalic.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vocabularium, del classic vocabulum.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /bukaβy'laɾi/, /bukaβy'laɾi/; provençau /vukaby'laʀi/, /vukaby'laʀi/
       França (Bearn) : escotar « vocabulari »

### Sillabas

vo|ca|bu|la|ri

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vocabulari | vocabularis |
| [bukaβy'laɾi] | [bukaβy'laɾis] |
vocabulari masculin
* Ensemble dels mots utilizats per un pòble, per un grop de locutors, per un escrivan, etc.
* Lista de mots, plaçats abitualament dins l’òrdre alfabetic e acompanhats d’una explicacion brèva.
* Ensemble de mots qu'apertenon a un domèni particular coma una sciéncia, a un art.

### Sinonims

* diccionari (2)
* lexic

### Parents

* vocable

### Traduccions

| alemand: Wörterverzeichnis $^{(de)}$, Wortschatz $^{(de)}$, Vokabular $^{(de)}$ (literari) basc: anglés: vocabulary $^{(en)}$, wordlist $^{(en)}$ catalan: vocabulari $^{(ca)}$ | espanhòl: vocabulario $^{(es)}$ francés: vocabulaire $^{(fr)}$ italian: vocabolario $^{(it)}$ portugués: vocabolário $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin vocabularium, del classic vocabulum.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « vocabulari »

### Prononciacion

    Oriental: central /bukəβuˈɫaɾi/, /bukəβuˈɫaɾi/, balear /vocəbuˈɫaɾi/, /vocəbuˈɫaɾi/, /vukəbuˈɫaɾi/, /vukəbuˈɫaɾi/
    Occidental: nord-occidental /bokaβuˈɫaɾi/, /bokaβuˈɫaɾi/, valencian /vokabuˈɫaɾi/, /vokabuˈɫaɾi/, /bokaβuˈɫaɾi/, /bokaβuˈɫaɾi/

### Sillabas

vo|ca|bu|la|ri

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vocabulari | vocabularis |
vocabulari masculin
* vocabulari $^{(oc)}$
# Tarentin
### Etimologia

Del latin vitellus.

### Prononciacion
## Nom comun

vitedde masculin
* Vedèl.

### Referéncias

* Wikipedia en tarentin
# Suedés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de vit ("blanc") e de lök ("ceba").

### Prononciacion

[²'vi:tˌlø:k]

### Sillabas

vit | lök (2)

## Nom comun

vitlök comun, pl. vitlökar

### Traduccions

* alh $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

Possiblament derivat deu latin vitis « vinha », amb lo sufix -atge

### Prononciacion

/biˈtad͡ʒe/, /biˈtad͡ʒe/
França (Bearn) : escotar « vitatge »

### Sillabas

vi | ta | tge

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| vitatge | vitatges |
| [biˈtad͡ʒe] | [biˈtad͡ʒes] |
vitatge masculin (lengadocian) (gascon)
* Agr. Luòc plantat de vinhas.

### Variantas dialectalas

* vinhal (lengadocian)
* vinhièr (lengadocian)
* vinhau (gascon), (vivaroalpenc)
* vinhar (gascon)
* vitami (gascon)
* vinhareda (lengadocian), (provençal)
* vinharés (provençal)
* vinhaud (lemosin)
* vinhier (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Weinberg $^{(de)}$ masculin anglés: vineyard $^{(en)}$ (2) catalan: vinya $^{(ca)}$ femenin espanhòl: viñedo $^{(es)}$ masculin, viña $^{(es)}$ femenin | francés: vigne $^{(fr)}$ femenin naut sorab: winica $^{(hsb)}$ femenin italian: vigneto $^{(it)}$ masculin rus: виноградник $^{(ru)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/βiˈtals/, /βiˈtals/

## Forma d'adjectiu

vitals
* Masculin plural de vital

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /biˈtaɫs/, /biˈtaɫs/, balear /viˈtaɫs/, /viˈtaɫs/
    Occidental: nord-occidental /biˈtaɫs/, /biˈtaɫs/, valencian /viˈtaɫs/, /viˈtaɫs/, /biˈtaɫs/, /biˈtaɫs/

## Forma d'adjectiu

vitals masculin o femenin
* Plural de vital
# Occitan
### Etimologia

Possiblament derivat deu latin vitis « vinha ». A comparar dab l'italian vitame « vinhau ».

### Prononciacion

/biˈtami/, /biˈtami/

### Sillabas

vi | ta | mi

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| vitami | vitamis |
| [biˈtami] | [biˈtamis] |
vitami masculin (gascon)
* Agr. Luòc plantat de vinhas.

### Variantas dialectalas

* vinhal (lengadocian)
* vinhièr (lengadocian)
* vitatge (lengadocian), (gascon)
* vinhau (gascon), (vivaroalpenc)
* vinhar (gascon)
* vinhareda (lengadocian), (provençal)
* vinharés (provençal)
* vinhaud (lemosin)
* vinhier (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Weinberg $^{(de)}$ masculin anglés: vineyard $^{(en)}$ (2) catalan: vinya $^{(ca)}$ femenin espanhòl: viñedo $^{(es)}$ masculin, viña $^{(es)}$ femenin | francés: vigne $^{(fr)}$ femenin naut sorab: winica $^{(hsb)}$ femenin italian: vigneto $^{(it)}$ masculin rus: виноградник $^{(ru)}$ masculin |
# Còrs
### Etimologia

Del latin vitellus.

### Prononciacion

/biˈdellu/, /biˈdellu/

## Nom comun

vitellu masculin (cismontan)
* Vedèl.

### Variantas dialectalas

* viteddu
# Occitan
### Prononciacion

/βitaliˈtats/, /βitaliˈtats/, provençau /vitaliˈtas/, /vitaliˈtas/

## Forma de nom comun

vitalitats femenin
* Plural de vitalitat

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /bitəɫiˈtats/, /bitəɫiˈtats/, balear /vitəɫiˈtats/, /vitəɫiˈtats/
    Occidental: /bitaɫiˈtats/, /bitaɫiˈtats/, /vitaɫiˈtats/, /vitaɫiˈtats/

## Forma de nom comun

vitalitats femenin
* Plural de vitalitat
# Occitan
### Prononciacion

/ˈbitos/, /ˈbitos/ (gascon), /ˈvitaː/, /ˈvitaː/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

vitas femenin (gascon) (lemosin)
* Plural de vita.
# Còrs
### Etimologia

Del latin vitellus.

### Prononciacion

/viˈteɖɖu/, /viˈteɖɖu/

## Nom comun

viteddu masculin (ultramontan)
* Vedèl.

### Variantas dialectalas

* vitellu
# Occitan
### Etimologia

Del latin subire

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /syˈβi/, /syˈβi/
França (Bearn) : escotar « subir »
    provençau /syˈbi/, /syˈbi/

### Sillabas

su|bir

## Vèrb

subir
* Patir, suportar o èsser somés a quicòm de penible.
** Subir un examèn, èsser examinat al sudjècte d'unas aptituds.
** Subir un interrogatòri, paréisser fácia al jutge e respondre a sas question.
** Subir una influéncia, se prestar a l'influéncia d'altrú sens grat.

### Traduccions

| alemand: aushalten $^{(de)}$ anglés: undergo $^{(en)}$, put up with $^{(en)}$, suffer $^{(en)}$, endure $^{(en)}$, go through $^{(en)}$ basc: atxiki $^{(eu)}$ catalan: patir $^{(ca)}$ | espanhòl: sufrir $^{(es)}$ francés: subir $^{(fr)}$ italian: subire $^{(it)}$ portugués: sofrer $^{(pt)}$, submeter-se $^{(pt)}$, passar $^{(pt)}$(por) |

### Conjugason

| Infinitiu | subir | subir | subir | subir | subir | subir |
| Gerondiu | subissent | subissent | subissent | subissent | subissent | subissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | subit | subit | subit | subits | subits | subits |
| femenin | subida | subida | subida | subidas | subidas | subidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | subissi | subisses | subís | subissèm | subissètz | subisson |
| Imperfach | subissiái | subissiás | subissiá | subissiam | subissiatz | subissián |
| Preterit | subiguèri | subiguères | subiguèt | subiguèrem | subiguèretz | subiguèron |
| Futur | subirai | subiràs | subirà | subirem | subiretz | subiràn |
| Condicional | subiriái | subiriás | subiriá | subiriam | subiriatz | subirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | subisca | subiscas | subisca | subiscam | subiscatz | subiscan |
| Imperfach | subiguèsse | subiguèsses | subiguèsse | subiguèssem | subiguèssetz | subiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | subís ! | — | subiscam ! | subissetz ! | — |
| Negatiu | — | subiscas pas ! | — | subiscam pas ! | subiscatz pas ! | — |

# Francés
### Etimologia

Del latin subire

### Prononciacion

Soïssa (Lausana) : escotar « subir »
França (Somain) : escotar « subir »

### Prononciacion

/sybiʁ/, /sybiʁ/

## Vèrb

subir
* subir
# Anglés
## Forma de vèrb

subjugates
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to subjugate.
# Occitan
### Prononciacion

/sydd͡ʒet'tiβo̞/, /sydd͡ʒet'tiβo̞/

## Forma d'adjectiu

subjectiva
* Femenin singular de subjectiu

## Forma de vèrb

subjectiva
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de subjectivar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de subjectivar

# Catalan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

subjectiva
* Femenin singular de subjectiu
# Occitan
### Prononciacion

/sydd͡ʒet'tiβo̞s/, /sydd͡ʒet'tiβo̞s/

## Forma d'adjectiu

subjectivas
* Femenin plural de subjectiu

## Forma de vèrb

subjectivas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de subjectivar
# Occitan
### Etimologia

Del latin subjectum.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /sytˈt͡ʃɛtte/, /sytˈt͡ʃɛtte/
    provençau /syˈtʒɛte/, /syˈtʒɛte/
    escotar « subjècte »

## Adjectiu

subjècte masculin
* Somés al poder o a la dominacion d'un autre.
* Astrenh a una necessitat inevitabla.

## Nom comun

subjècte masculin
* Persona a la qual òm se vòl referir d'un biais anonim o imprecís.
* Motiu, matèria o tèma d'una activitat, d'un comportament o d'un estat.
* (gramatica) Element d’una frasa precisant l’actor de l’accion descrita per lo vèrbe.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: subject $^{(en)}$; subservient $^{(en)}$
* catalan: subjecte $^{(ca)}$
* francés: sujet $^{(fr)}$
* italian: soggetto $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

['syβe]

### Sillabas

su | ber (2)

## Prefixe

suber- (gascon)
* Indica una grana amplor.
* Indica la superioritat.

### Traduccions

* alemand: über- $^{(de)}$
* anglés: over- $^{(en)}$
* francés: sur- $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

De subjectiu.

### Prononciacion

    lengadocian /sydd͡ʒettiβiˈtat/, /sydd͡ʒettiβiˈtat/
    gascon /sydʒektiβiˈtat/, /sydʒektiβiˈtat/
    provençau /syd͡ʒektiviˈta/, /syd͡ʒektiviˈta/

### Sillabas

sub|jec|ti|vi|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| subjectivitat | subjectivitats |
| [sydd͡ʒettiβiˈtat] | [sydd͡ʒettiβiˈtats] |
subjectivitat femenin
* (filosofia) Qualitat de çò subjectiu, al respècte amb un individú.

### Antonims

* objectivitat

### Traduccions

| alemand: Subjektivität $^{(de)}$, Unsachlichkeit $^{(de)}$ anglés: subjectivity $^{(en)}$, bias $^{(en)}$ basc: catalan: subjectivitat $^{(ca)}$ | espanhòl: subjetividad $^{(es)}$ francés: subjectivité $^{(fr)}$ italian: soggettività $^{(it)}$ portugués: subjetividade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De subjectiu.

### Prononciacion

    /subʒəktiβiˈtat/, /subʒəktiβiˈtat/

### Sillabas

sub|jec|ti|vi|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| subjectivitat | subjectivitats |
subjectivitat femenin
* subjectivitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin subjectivus.

### Prononciacion

/sydd͡ʒet'tju/, /sydd͡ʒet'tju/

### Sillabas

sub|jec|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | subjectiu | subjectius |
| Masculin | [sydd͡ʒet'tju] | [sydd͡ʒet'tjus] |
| Femenin | subjectiva | subjectivas |
| Femenin | [sydd͡ʒet'tiβo̞] | [sydd͡ʒet'tiβo̞s] |
subjectiu
* (filosofia) Que ten de rapòrt al subjècte, en parlant de çò que se passa dins nòtra ment, de çò qu'es en nosaltre e s’opausa a objectiu.
* (mai corrent) Que ten del jutjament o del gost personal.

### Parents

* subjècte
* subjectivar

### Traduccions

| alemand: subjektiv $^{(de)}$ anglés: subjective $^{(en)}$ catalan: subjectiu $^{(ca)}$ espanhòl: subjetivo $^{(es)}$ | francés: subjectif $^{(fr)}$ italian: soggettivo $^{(it)}$ polonés: portugués: subjetivo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin subjectivus.

### Prononciacion

/subʒəkˈtiw/, /subʒəkˈtiw/

### Sillabas

sub|jec|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | subjectiu | subjectius |
| Femenin | subjectiva | subjectives |
subjectiu
* Subjectiu
# Occitan
### Prononciacion

/sydd͡ʒet'tjus/, /sydd͡ʒet'tjus/

### Sillabas

sub|jec|tiu

## Forma d'adjectiu

subjectius
* Masculin plural de subjectiu.

# Catalan
### Prononciacion

/subʒəkˈtiws/, /subʒəkˈtiws/

## Forma d'adjectiu

subjectiu
* Masculin plural de subjectiu.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin vulgar *tendita, participi de tendō («estendre»)

### Prononciacion

/ˈtendo̞s/, /ˈtendo̞s/, provençau /ˈtẽⁿdo̞s/, /ˈtẽⁿdo̞s/

## Nom comun

tendas femenin plural collectiu
* Ensemble dels muscles e nèrvis, tendons

## Forma de nom comun

tendas
* Plural de tenda.

## Forma de vèrb

tendas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de tendar

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /ˈtẽdɐʃ/, /ˈtẽdɐʃ/; Brasil /ˈtẽdɐʃ/, /ˈtẽdɐʃ/, /ˈtẽjdəs/, /ˈtẽjdəs/

## Forma de nom comun

tendas
* Plural de tenda.
# Anglés
### Etimologia

Manlevat al normand ancian tendre.

### Prononciacion

['tɛndə] (UK) e ['tɛndɝ] (US)
Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « tender »

### Sillabas

ten | der (2)

## Adjectiu

tender

### Sinonims

* soft

### Traduccions

* tendre $^{(oc)}$ masculin, tendra $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* tenderly
* tenderness
# Occitan
### Etimologia

De tenher.

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | tenchut | tenchuts |
| Masculin | [tɛ̃ⁿˈtsy] | [tɛ̃ⁿˈtsy] |
| Femenin | tenchuda | tenchudas |
| Femenin | [tɛ̃ⁿˈtsydo] | [tɛ̃ⁿˈtsydaː] |
(lemosin) tenchut
* Impregnat amb un pigment o una tinta per fin de colorar.

## Forma de vèrb

(lemosin) tenchut
* Participi passat masculin singular de tenher.

### Traduccions

* alemand : gefärbt $^{(de)}$
* francés : teint $^{(fr)}$
# Francés
### Prononciacion

/tã/, /tã/

## Forma de vèrb

tend
* Purmèra persona deu singular deu present de l'indicatiu de tendre.
# Occitan
### Prononciacion

/tɛ̃ⁿˈtsy/, /tɛ̃ⁿˈtsy/

## Forma d'adjectiu

(lemosin) tenchuts
* Masculin plurau de tenchut.

## Forma de vèrb

(lemosin) tenchuts
* Participi passat masculin plurau de tenher.
# Occitan
### Etimologia

De tenda

### Prononciacion

/ten'da/, /ten'da/

## Vèrb

tendar
* Quilhar una tenda.
* Preparar una tendèla, tendelar

### Parents

* tenda
# Occitan
### Prononciacion

/tɛ̃ⁿˈtsydo/, /tɛ̃ⁿˈtsydo/

## Forma d'adjectiu

(lemosin) tenchuda
* Femenin singular de tenchut.

## Forma de vèrb

(lemosin) tenchuda
* Participi passat femenin singular de tenher.