OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin oblītāre.

### Prononciacion

[olβi'δar]

### Sillabas

ol | vi | dar (3)

## Vèrb

olvidar

### Traduccions

* doblidar $^{(oc)}$

### Derivats

* olvido
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

oomalume classa 2a
* Plural de umalume.
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

oonomadudwane classa 2a
* Plural de unomadudwane.
# Kickapoo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

oocea animat
* Mosca.

### Referéncias

* Paul H. Voorhis, 1988, Kickapoo Vocabulary, Winnipeg, Algonquian and Iroquoian Linguistics, Memoir 6.
# Afrikaans
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

oog
* Uèlh.

# Neerlandés
### Etimologia

Del germanic ancian ouga. Parent de l'alemand Auge, de l'anglés eye e de las solucions escandinavas (coma lo danés øje).

### Prononciacion

/oːx/, /oːx/

### Sillabas

oog (1)

## Nom comun

oog neutre, plural : ogen
* Uèlh.

### Derivats

* oogappel
* oogarts
* oogcontact
* ooggetuige
# Bardi
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/uːla/, /uːla/

## Nom comun

oola
* Aiga.

### Referéncias

* Claire Bowern, Joyce McDonough, Katherine Kelliher, Bardi, Journal of the International Phonetic Association, Volume 42, Issue 3, p. 333-351.
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

oomakhulu classa 2a
* Plural de umakhulu.
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

oonojubalala classa 2a
* Plural de unojubalala.
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

oomama classa 2a
* Plural de umama.
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

oomakazi classa 2a
* Plural de umakazi.
# Xhosa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

oononkala classa 2a
* Plural de unonkala.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenarián
* Tresena persona del plural al condicional de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenarà
* Tresena persona del singular al futur de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenaràs
* Segonda persona del singular al futur de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion

/pent͡ʃeˈnats/, /pent͡ʃeˈnats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | penchenat | penchenats |
| Masculin | [pent͡ʃeˈnat] | [pent͡ʃeˈnats] |
| Femenin | penchenada | penchenadas |
| Femenin | [pent͡ʃeˈnaðo] | [pent͡ʃeˈnaðos] |
penchenats
* Participi passat masculin plural de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenatz
* Segonda persona del plural al present de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenava
* Tresena persona del singular a l'imperfach de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenariás
* Segonda persona del singular al condicional de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenaràn
* Tresena persona del plural al futur de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion

/pent͡ʃeˈnat/, /pent͡ʃeˈnat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | penchenat | penchenats |
| Masculin | [pent͡ʃeˈnat] | [pent͡ʃeˈnats] |
| Femenin | penchenada | penchenadas |
| Femenin | [pent͡ʃeˈnaðo] | [pent͡ʃeˈnaðos] |
penchenat
* Participi passat masculin singular de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

penchenas
* Segonda persona del singular al present de penchenar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛm]

## Forma de vèrb

passèm (gascon)
* Purmèra persona deu plurau au preterit deu vèrbe passar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛrets]

## Forma de vèrb

passèretz (lengadocian)
* Segonda persona del plural al preterit del vèrb passar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛres]

## Forma de vèrb

passères (lengadocian)
* Segonda persona del singular al preterit del vèrbe passar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛse]

## Forma de vèrb

passèsse (gascon) , (lengadocian)
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu del vèrb passar.

### Variantas dialectalas

* passès (lengadocian)
* passessa (lemosin)
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛn]

## Forma de vèrb

passèn (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit deu vèrbe passar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛs]

## Forma de vèrb

passès (gascon)
* Dusau persona deu singular au preterit deu vèrbe passar.

## Forma de vèrb 2

passès (lengadocian)
* Segonda persona del singular al preterit del vèrbe passar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛsen] (lengadocian), [paˈsɛsem] (gascon)

## Forma de vèrb

passèssem
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu del vèrb passar.

### Variantas dialectalas

* passessam (lemosin)
* passessem (lemosin)
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛren]

## Forma de vèrb

passèrem (lengadocian)
* Primièra persona del plural al preterit del vèrb passar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛri]

## Forma de vèrb

passèri (lengadocian)
* Primièra persona del singular al preterit del vèrbe passar.
# Occitan
### Prononciacion

[paˈsɛrun]

## Forma de vèrb

passèron
* Tresena persona del plural al preterit de passar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpaɾles/, /ˈpaɾles/ (gascon), (lengadocian), /ˈpaʁlej/, /ˈpaʁlej/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb 1

parles
* Segonda persona del singular al present del subjonctiu de parlar.

## Forma de vèrb 2

parles (lengadocian) (gascon) (provençau)
* Segonda persona del singular a l'imperatiu negatiu de parlar.

# Francés
### Prononciacion

/paʁl/, /paʁl/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « parles » França (Vòges) : escotar « parles » França (Sesseraç) : escotar « parles »

## Forma de vèrb

parles
* Segonda persona del singular al present de l'indicatiu de parler.
* Segonda persona del singular al present del subjontiu de parler.
* Forma de la segonda persona del singular a l'imperatiu davant los pronoms y e en.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

parletz
* Segonda persona del plural al present del subjonctiu de parlar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

parlem
* Primièra persona del plural al present del subjonctiu de parlar.
# Italian
## Forma de vèrb

parlerò
* Primièra persona al futur del vèrb parlare.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpaɾli/, /ˈpaɾli/

## Forma de vèrb 1

parli
* Primièra persona del singular al present de parlar.

## Forma de vèrb 2

parli (gascon)
* Purmèra persona deu singular au present deu subjontiu de parlar

# Italian
### Prononciacion

/ˈparli/, /ˈparli/

## Forma de vèrb

parli
* Segonda persona del singular al present de l'indicatiu de parlare.
* Primièra persona del singular al present del subjontiu de parlare.
* Segonda persona del singular al present del subjontiu de parlare.
* Tresena persona del singular al present del subjontiu de parlare.
* Tresena persona del singular al present de l'imperatiu afirmatiu de parlare.
# Italian
## Forma de vèrb

parlavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb parlare.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

parlen
* Tresena persona del plural al present del subjonctiu de parlar.
# Francés
### Etimologia

Derivat de parlement ("parlament").

### Prononciacion

[paʁləmɑ̃'te] França (Lion) : escotar « parlementer » França (Lion) : escotar « parlementer » França (Somain) : escotar « parlementer »

### Sillabas

par | le | men | ter (4)

## Vèrb

parlementer

### Traduccions

* parlamentar $^{(oc)}$
# Gelao roge de Fanpo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

lu⁵⁵mlaŋ⁵⁵
* Lenga (organ).

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortogafia linguistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Li Jinfang, Han Linlin, 2009, 红疙老语概況 Hóng gēlǎoyǔ gàikuàng - A Brief Introduction of Red Gelao, Minzu Yuwen 2009:6, p. 63-79.
# Occitan
### Etimologia

Del latin lŏngĕ.

### Prononciacion

[ˈlɥɛn] França (Bearn) - Lengadocian : escotar « luènh »

## Adjectiu

luènh masculin, feminin a
* Qu'es situat a una distància granda dins l'espaci o lo temps.

## Advèrbi

luènh masculin, feminin a
* Qu'es situat a una distància granda dins l'espaci o lo temps.

### Traduccions

| anglés: far $^{(en)}$ catalan: lluny $^{(ca)}$ espanhòl: lejo $^{(es)}$ esperanto: for $^{(eo)}$ francés: loin $^{(fr)}$, lointain $^{(fr)}$ alemand: weit $^{(de)}$ | italian: lontano $^{(it)}$ sicilian: luntanu $^{(scn)}$ |
# Tsonga
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

lwandle
* Mar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin luxare.

### Prononciacion

    lengadocian /luˈt͡sa/, /luˈt͡sa/
    procençau, gascon /luˈksa/, /luˈksa/

### Sillabas

lu|xar

## Vèrb

luxar
* Sortir un òs de l'articulacion ont deu s'encastrar naturalament.

### Sinonims

* deslocar / dislocar
* deslogar

### Derivats

* luxacion
| alemand: verausrenken $^{(de)}$, ausrenken $^{(de)}$, luxieren $^{(de)}$ anglés: luxate $^{(en)}$, dislocate $^{(en)}$ basc: catalan: luxar $^{(ca)}$, dislocar $^{(ca)}$, desllorigar $^{(ca)}$, esvinçar $^{(ca)}$ | espanhòl: luxar $^{(es)}$, dislocar $^{(es)}$ francés: luxer $^{(fr)}$, démettre $^{(fr)}$, déboîter $^{(fr)}$, déplacer $^{(fr)}$ italian: lussare $^{(it)}$ portugués: desarticular $^{(pt)}$, desconjonctar $^{(pt)}$, deslocar $^{(pt)}$, luxar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin luxare.

### Prononciacion

    Oriental: /ɫukˈsa/, /ɫukˈsa/
    Occidental: nord-occidental /ɫukˈsa/, /ɫukˈsa/, valencian /ɫukˈsaɾ/, /ɫukˈsaɾ/

### Sillabas

lu|xar

## Vèrb

luxar
* luxar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin luxare.

### Prononciacion

    /luɣ̞ˈsaɾ/, /luɣ̞ˈsaɾ/

### Sillabas

lu|xar

## Vèrb

luxar
* luxar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin luxare.

### Prononciacion

    Portugal /luˈʃaɾ/, /luˈʃaɾ/
    Brasil /luˈʃa(ɾ)/, /luˈʃa(ɾ)/

### Sillabas

lu|xar

## Vèrb

luxar
* luxar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin luxus (« luxura, excès, fast »), deverbal de lucere, luxi (« traslusir, brilhar »), derivat de lux (« lutz », « lusor, illustracion, lustre, glòria, ornament »).

### Prononciacion

/'ly.t͡ses/, /'ly.t͡ses/
lu | xes (2)

## Nom comun

luxes masculin
* Plural de luxe

## Forma de vèrb

lu | xes (2)
    luxes
* Segonda persona del singular de present del subjonctiu de luxar.

# Catalan
### Etimologia

Del latin luxus (« luxura, excès, fast »), deverbal de lucere, luxi (« traslusir, brilhar »), derivat de lux (« lutz », « lusor, illustracion, lustre, glòria, ornament »).

### Prononciacion

lu | xes (2)

## Forma de nom comun

luxes masculin
* Plural de luxe

# Francés
### Prononciacion

Soïssa (Lausana) : escotar « luxes »

### Etimologia

Del latin luxus (« luxura, excès, fast »), deverbal de lucere, luxi (« traslusir, brilhar »), derivat de lux (« lutz », « lusor, illustracion, lustre, glòria, ornament »).

### Prononciacion

/lyks/, /lyks/
lu | xes (3)

## Forma de nom comun

luxes masculin
* Plural de luxe
Modèl:-flex-verd- luxes
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de luxer (luxar)
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de luxer (luxar)
# Occitan
### Etimologia

    Del latin luxuria.

### Prononciacion

    lengadocian /lytˈt͡syɾjo̞/, /lytˈt͡syɾjo̞/
    gascon /lytˈksyɾjo̞/, /lytˈksyɾjo̞/
    escotar « luxúria »
    provençau /lytˈksyʀi/, /lytˈksyʀi/,

### Sillabas

lu|xú|ria

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luxúria | luxúrias |
| [lytˈt͡syɾjo̞] | [lytˈt͡syɾjo̞s] |
luxúria femenin
* Cerca dels plasers sexuals per se meteis.
* (Catolisisme) un dels set pecats capitals.

### Sinonims

* concupiscéncia
* lascivitat

### Antonims

* castetat

### Traduccions

| alemand: Wollust $^{(de)}$, Wollust $^{(de)}$ (eclesiasric) anglés: lust $^{(en)}$ basc: haragikeria $^{(eu)}$ catalan: luxúria $^{(ca)}$ | espanhòl: lujuria $^{(es)}$ francés: luxure $^{(fr)}$ italian: lussuria $^{(it)}$ portugués: luxúria $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin luxuria.

### Prononciacion

    oriental /ɫukˈsuɾiə/, /ɫukˈsuɾiə/
    occidental /ɫukˈsuɾia/, /ɫukˈsuɾia/

### Sillabas

lu|xú|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| luxúria | luxúries |
luxúria femenin
* luxúria $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin luxuria.

### Prononciacion

    Portugal /luˈʃuɾjɐ/, /luˈʃuɾjɐ/
    Brasil /luˈʃuɾjɐ/, /luˈʃuɾjɐ/, /luˈʃuɾjə/, /luˈʃuɾjə/

### Sillabas

lu|xú|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| luxúria | luxúrias |
luxúria femenin
* luxúria $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin luxus (« luxura, excès, fast »), deverbal de lucere, luxi (« traslusir, brilhar »), derivat de lux (« lutz », « lusor, illustracion, lustre, glòria, ornament »).

### Prononciacion

/'lyt͡se/, /'lyt͡se/ França (Bearn) : escotar « luxe »

### Sillabas

lu|xe

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luxe | luxes |
| ['ly.t͡se] | ['ly.t͡ses] |
luxe masculin
* Practica sociala consistissent a gastar de despensas somptuàrias e superfluas, qu'òm se vòl viure dins un rafinament fastuós o per pur gost de l'ufan, per oposicion als factors obligats de l'estricta necessitat.
* Somptuositat dins lo vestit, la taula, lo garniment, etc.
* Çò que pimpa, çò que balha d’elegància.
* (Comèrci) Comèrci e industria dels produchs luxoses.
* (Figurat) Brava abondància.

### Sinonims

* belaròia
* profusion
* abonde

### Antonims

* sobrietat
* moderacion

### Traduccions

| alemand: Luxus $^{(de)}$ anglés: luxury $^{(en)}$ arabi: ترف $^{(ar)}$ catalan: luxe $^{(ca)}$ chinés: 奢侈的 $^{(zh)}$ chèc: espanhòl: lujo $^{(es)}$ | francés: luxe $^{(fr)}$ grèc: πολυτέλεια $^{(el)}$ italian: lusso $^{(it)}$ neerlandés: luxe $^{(nl)}$ portugués: luxo $^{(pt)}$ polonés: luksus $^{(pl)}$ rus: роскошь $^{(ru)}$ |

## Forma de vèrb

lu | xe (2)
    luxe
* Permièra persona del singular de present del subjonctiu de luxar.
* Tresena persona del singular de present del subjonctiu de luxar.

# Catalan
### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « luxe »

### Etimologia

Del latin luxus (« luxura, excès, fast »), deverbal de lucere, luxi (« traslusir, brilhar »), derivat de lux (« lutz », « lusor, illustracion, lustre, glòria, ornament »).

### Prononciacion

lu | xe (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| luxe | luxes |
luxe masculin
* luxe

# Francés
### Prononciacion

Soïssa (Lausana) : escotar « luxe »

### Etimologia

Del latin luxus (« luxura, excès, fast »), deverbal de lucere, luxi (« traslusir, brilhar »), derivat de lux (« lutz », « lusor, illustracion, lustre, glòria, ornament »).

### Prononciacion

/lyks/, /lyks/
lu | xe (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| luxe | luxes |
luxe masculin
* luxe

## Forma de vèrb

luxes
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de luxer (luxar)
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de luxer (luxar)
* Segonda persona de l'imperatiu de luxer (luxar)

# Neerlandés
### Etimologia

Del latin luxus (« luxura, excès, fast »), deverbal de lucere, luxi (« traslusir, brilhar »), derivat de lux (« lutz », « lusor, illustracion, lustre, glòria, ornament »).

### Prononciacion

lu | xe (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| luxe | luxes |
luxe masculin
* luxe
# Occitan
### Etimologia

Del latin lŏcus.

### Prononciacion

/ljɔk/, /ljɔk/
Lengadocian : escotar « luòc »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luòc | luòcs |
| [ljɔk] | [ljɔts] |
luòc masculin (lengadocian)
* Endrech, espaci determinat.

### Variantas dialectalas

* lòc (lengadocian), (gascon)
* luec (provençal), (lemosin)

### Sinonims

* airal
* endrech

### Derivats

* capluòc

### Traduccions

| alemand: Ort $^{(de)}$ masculin anglés: place $^{(en)}$ catalan: lloc $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: lugar $^{(es)}$ masculin francés: place $^{(fr)}$ femenin, lieu $^{(fr)}$ masculin italian: luogo $^{(it)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

De luòc e comun.

### Prononciacion

    lengadocian /ˌljɔ ‿ k ‿ uˈmy/, /ˌljɔ ‿ k ‿ uˈmy/
    provençau /ˌljɔ ‿ k ‿ uˈmỹⁿ/, /ˌljɔ ‿ k ‿ uˈmỹⁿ/

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| luòc comun | luòcs comuns |
| [ˌljɔ ‿ k ‿ uˈmy] | [ˌljɔks kuˈmys] |
luòc comun (lengadocian) , (provençau) ; masculin
* Font generala admesa comunament qu'un orator pòt ne tirar d'arguments.
* Soscadas generalas qu’òm desvolopa a l’escasença de subjèctes particulars.
* Idèa usada o repicada.

### Variantas dialectalas

* lòc comun (lengadocian), (gascon)
* luec comun (provençal), (lemosin)

### Sinonims

| banalitat estereotipe evidéncia platitud | poncís tautologia topic truisme |

### Traduccions

| alemand: Gemeinplatz $^{(de)}$ anglés: commonplace $^{(en)}$ basc: catalan: tòpic $^{(ca)}$, lloc comú $^{(ca)}$ | espanhòl: tópico $^{(es)}$, lugar común $^{(es)}$ francés: lieu commun $^{(fr)}$ italian: luogo comune $^{(it)}$ portugués: lugar-comum $^{(pt)}$, lugar comum $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin lūcis.

### Prononciacion

['luθ]

### Sillabas

luz (1)

## Nom comun

luz femenin, pl. luces

### Traduccions

* lutz $^{(oc)}$
* (artificiala) lum $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* lucir
# Miao mashan central
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

qaap
* Escobar.

### Referéncias

* Wú Zhèngbiāo, Yáng Guāngyīng, 2010, 麻山次方言区苗文方案的设计与使用 - Máshān cì fāngyán qū miáowén fāng'àn de shèjìyǔ shǐyòng, Mínzú fānyì, 2010:3, pp. 58-65.
# Neo-aramèu assirian
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

[qajɾa]

## Adjectiu

qajra

#### Nòta

Forma del dialèct d’Urmia parlat en Armenia. L'ortografia latina es aquela que fuguet utilizada dins las annadas 1930.

### Traduccions

* fred $^{(oc)}$

### Referéncias

* Q. I. Marogulov, 1976, Grammaire néo-syriaque pour écoles d’adultes (dialecte d’Urmia), traduit par Olga Kapeliuk, Paris, Geuthner.
# Sidamo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

qaallate tiro
* Diccionari.

### Sinonims

* qaallate taashsho

### Mots aparentats

* qaale
* qaali-sullo
* qaali-suude

### Referéncias

* Sileshi Werkneh et al, 2007, Sidaama-Amharic-English dictionary, Addis Abeba, Master Printing Press.
# inuktitut
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

qajaq (sillabari ᖃᔭᖅ)
* Caiac.
# Maltés
### Etimologia

De l'arabi قلب (qalb) « còr ».

### Prononciacion

/ʔɐlp/, /ʔɐlp/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| qalb | qlub |
qalb masculin
* Còr.
# Sidamo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

qaali-sullo
* Morfologia (lingüistica).

### Mots aparentats

* qaale
* qaali-suude
* qaallate taashsho
* qaallate tiro

### Referéncias

* Sileshi Werkneh et al, 2007, Sidaama-Amharic-English dictionary, Addis Abeba, Master Printing Press.
# Sidamo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

qaali-suude
* Morfèma (lingüistica).

### Mots aparentats

* qaale
* qaali-sullo
* qaallate taashsho
* qaallate tiro

### Referéncias

* Sileshi Werkneh et al, 2007, Sidaama-Amharic-English dictionary, Addis Abeba, Master Printing Press.
# Sidamo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

qaallate taashsho
* Diccionari.

### Sinonims

* qaallate tiro

### Mots aparentats

* qaale
* qaali-sullo
* qaali-suude

### Referéncias

* Sileshi Werkneh et al, 2007, Sidaama-Amharic-English dictionary, Addis Abeba, Master Printing Press.
# Sidamo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

qacina
* Girafa.

### Referéncias

* Sileshi Werkneh et al, 2007, Sidaama-Amharic-English dictionary, Addis Abeba, Master Printing Press.
# Micmac
### Etimologia

Del proto-algonquian *maka·lipowa ‎« cava la nèu ». Parent de l'abenaqui de l'oèst magôlibo.

### Prononciacion

/xalibu/, /xalibu/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| qalipu | qalipu'g |
qalipu animat
* Caribó.

### Referéncias

* Albert D. DeBlois , 1996, Micmac dictionary, Mercury Series, Canadian Ethnology Service, Paper 131, Hull, Canadian Museum of Civilization.
* Eunice Metallic, Diane Mitchell, Joe Wilmot, Watson Williams, 1997, Mi'gmaq - Mi'kmaq Dictionary.
* John Hewson, 1983, Some Micmac Etimologies, Actes du quatorzième Congrès des algonquinistes.
# Olonèts
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

minuuttu
* minuta

### Referéncias

* T. P. Boiko, L. F. Markianova, 2011, Grand diccionari rus-carelian, dialècte livvicovian, Petrozavodsk, Rossiskoi Akademii Nauk.
# Catalan
### Etimologia

Probablament del latin mĭnŭa, minuĕre (diminuir).

### Prononciacion

[mim'ba] (oriental e nòrd-occidental), [miɱˈvaɾ] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « minvar »

### Sillabas

min | var (2)

## Vèrb

minvar

### Sinonims

* disminuir

### Traduccions

* demesir $^{(oc)}$, mermar $^{(oc)}$

### Derivats

* minvada

### Antonims

* augmentar
* crèixer
* incrementar
# Catalan
## Forma de vèrb

minvà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb minvar.
# Occitan
### Prononciacion

/minusˈkyles/, /minusˈkyles/

## Forma d'adjectiu

minuscules
* Masculin plural de minuscule.

# Anglés
### Prononciacion

/ˈmɪnʊˌskjuːls/, /ˈmɪnʊˌskjuːls/

## Forma de nom comun

minuscules
* Plural de minuscule.

# Francés
### Prononciacion

/minyskyl/, /minyskyl/

## Forma d'adjectiu

minuscules masculin o femenin
* Plural de minuscule.

## Nom comun

minuscule femenin
* Plural de minuscule.
# Occitan
### Etimologia

Del latin minutu (« partida menuda resultant de la division [de l’ora o del gra] »).

### Prononciacion

    /mi'ny.tɔ/, /mi'ny.tɔ/
mi | nu | ta (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| minuta | minutas |
| [mi'ny.tɔ] | [mi'ny.tɔs] |
minuta femenin
* Mesuras
* (Metrologia) Unitat de mesura de temps, compatibla amb lo Sistèma internacional, e que compta seissanta segondas. Son simbòl es min.
* (Figurat) Instant ; temps plan cort.
* (Metrologia) Unitat de mesura d’angle plan, egala a la seissantena partida d’un gra. Tanben nomenada minuta d’arc, son simbòl es ′.
* (Metrologia) (Astronomia) Unitat de mesura d’angle plan, egala a la seissantena partida d’una ora d’ascension drecha (es quinze còps mai granda que la minuta d’arc). Es tanben nomenada minuta d’ascension drecha, son simbòl es min.
* Escritura
* (Ancian) Escritura en caractèrs menuts.
* (Per extension) (Drech) Original d’un acte autentic conservat per l’autoritat que lo ten e que se'n pòt pas separar (acte notarial tengut pel notari, decision de justícia tenguda dins una jurisdiccion juridiction…)
* (Especialament) Verbal original d'una experimentacion o d'un essag.

### Traduccions

| alemand: Minute $^{(de)}$ anglés: minute $^{(en)}$ arabi: دقيقة $^{(ar)}$ catalan: minut $^{(ca)}$ chinés: 分钟 $^{(zh)}$ espanhòl: minuto $^{(es)}$ francés: minute $^{(fr)}$ | grèc: λεπτό $^{(el)}$ italian: minuto $^{(it)}$ neerlandés: minuut $^{(nl)}$ portugués: minuto $^{(pt)}$ polonés: minuta $^{(pl)}$ romanés: minut $^{(ro)}$ rus: минута $^{(ru)}$ |

## Forma de vèrb

minuta
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de minutar
* Segonda persona del singular de l'indicatiu afirmatiu de minutar

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « minuta »

### Etimologia

Del latin minutu (« partida menuda resultant de la division [de l’ora o del gra] »).

### Prononciacion

    /mi.ny.ta/, /mi.ny.ta/
mi | nu | ta (3)

## Forma de vèrb

minuta
* Tresena persona del singular del passat simple de minuter (minutar).

# Italian
### Etimologia

Del latin minutu (« partida menuda resultant de la division [de l’ora o del gra] »).

### Prononciacion

mi | nu | ta (3)

## Forma d'adjectiu

minuta
* Femenin singuler de minuto (prim, menut, meninós)

# Polonés
### Prononciacion

Polonha (Varsòvia) : escotar « minuta »

### Etimologia

Del latin minutu (« partida menuda resultant de la division [de l’ora o del gra] »).

### Prononciacion

mi | nu | ta (3)

## Nom comun

minuta
* minuta
# Basc
### Etimologia

Adaptacion de l'espanhòl minuto ("minuta").

### Prononciacion

[mi'nutu]

### Sillabas

mi | nu | tu (3)

## Nom comun

minutu, pl. minutuak

### Traduccions

* minuta $^{(oc)}$ femenin