# Occitan
### Etimologia

* (Vèrb 1) De menar amb lo prefix re-.
* (Vèrb 2) Dau latin ruminari.

### Prononciacion

/remeˈna/, /remeˈna/ (lengadocian), /ʁemeˈna/, /ʁemeˈna/ (lemosin)
Lengadocian : escotar « remenar »

## Vèrb 1

remenar
* Accion de metre, de se metre en movement.

### Sinonims

* mòure
* bolegar

### Derivats

* remenadís
* remenada

### Traduccions

| alemand: sich bewegen $^{(de)}$, sich regen $^{(de)}$ anglés: to move $^{(en)}$ catalan: moure $^{(ca)}$, bellugar $^{(ca)}$ espanhòl: mover $^{(es)}$ | francés: bouger $^{(fr)}$, mouvoir $^{(fr)}$ italian: muovere $^{(it)}$ romanés: a muta $^{(ro)}$ sicilian: mòviri $^{(scn)}$ |

## Vèrb 2

remenar
* Fisio. animal. Maschar un segond còp lo minjar, per lo processus de rominacion.
* Fig. Pensar lonjament.
se remenar
* Fig. Pensar lonjament.

### Sinonims

* rumenar (lemosin)
* ronhar (lemosin) (1)

### Variantas dialectalas

* romiar
* armugar (gascon) (1)
* arromegar (gascon) (1)
* arromigar (gascon) (1)

### Traduccions

| alemand: wiederkäuen $^{(de)}$ (1), grübeln $^{(de)}$ (2) amara: ማመንዥግ $^{(am)}$ (1) anglés: to chew $^{(en)}$ | catalan: remugar $^{(ca)}$ espanhòl: rumiar $^{(es)}$ italian: ruminare $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | remenar | remenar | remenar | remenar | remenar | remenar |
| Gerondiu | remenant | remenant | remenant | remenant | remenant | remenant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | remenat | remenat | remenat | remenats | remenats | remenats |
| femenin | remenada | remenada | remenada | remenadas | remenadas | remenadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | remeni remene | remenas | remena | remenam | remenatz | remenan |
| Imperfach | remenavi | remenavas | remenava | remenàvem | remenàvetz | remenavan |
| Preterit | remenèri | remenères | remenèt | remenèrem | remenèretz | remenèron |
| Futur | remenarai | remenaràs | remenarà | remenarem | remenaretz | remenaràn |
| Condicional | remenariái | remenariás | remenariá | remenariam | remenariatz | remenarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | remene | remenes | remene | remenem | remenetz | remenen |
| Imperfach | remenèssi | remenèsses | remenès remenèsse | remenèssem | remenèssetz | remenèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | remena ! | — | remenem ! | remenatz ! | — |
| Negatiu | — | remenes pas ! | — | remenem pas ! | remenetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Catalan
### Etimologia

De menar amb lo prefix re-.

### Prononciacion

/rəməˈna/, /rəməˈna/ (oriental), /remeˈna/, /remeˈna/ (nòrd occidental), /remeˈnaɾ/, /remeˈnaɾ/ (valencian)

## Vèrb

remenar
* Bolegar.