OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Manlèu del latin connexĭo « ligam, encadenament » derivat de conectere (« ligar ensem », « estacar », « jónher », « ecadenar », « raligar ») compausat de co- e de nectere (« nosar ») e es parent de nexus (« nos »).

### Prononciacion

/kun'nɛt͡sju/, /kun'nɛt͡sju/

### Sillabas

con|nex|ion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| connexion | connexions |
| [kun'nɛt͡sju] | [kun'nɛt͡sjus] |
connexion
* Ligam, rapòrt entre doas entitats. Fach d’èsser connèx.
* (informatica) Procediment permetent a un utilizator de se realizar una relacion amb un sistèma informatic, se cal, de se far reconéisser d'aquel.
* Fach d’èsser connectat.

### Parents

* connèx
* connectar

### Traduccions

| alemand: Verbindung $^{(de)}$ anglés: connection $^{(en)}$ catalan: connexió $^{(ca)}$ espanhòl: conexión $^{(es)}$ | francés: connexion $^{(fr)}$ italian: connessione $^{(it)}$ polonés: portugués: conexão $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Manlèu del latin connexĭo « ligam, encadenament » derivat de conectere (« ligar ensem », « estacar », « jónher », « ecadenar », « raligar ») compausat de co- e de nectere (« nosar ») e es parent de nexus (« nos »).

### Prononciacion

    /kɔnɛksjɔ̃/, /kɔnɛksjɔ̃/
    França (Ceret) : escotar « connexion »

### Sillabas

con|nex|ion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| connexion | connexions |
| [kɔnɛksjɔ̃] ||
connexion
* Connexion
# Occitan
### Prononciacion

/kun'nɛd͡zo̞/, /kun'nɛd͡zo̞/

## Forma d'adjectiu

connèxa
* Femenin singular de connèx.
# Occitan
### Prononciacion

/kun'nɛd͡zo̞s/, /kun'nɛd͡zo̞s/

## Forma d'adjectiu

connèxas
* Femenin plural de connèx.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin escolastic connotare de con- (« amb ») e notare (« indicar »)

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kunnuˈta/, /kunnuˈta/
    provençau /kunuˈta/, /kunuˈta/

### Sillabas

co|nno|tar

## Vèrb

connotar
* Designar per connotacion.
* (Linguistica) Passar la significacion conceptual, o denotacion, d’un mot, i apondre un contengut que depend del contèxte o de la situacion.

### Sinonims

* indicar
* significar
* suggerir

### Traduccions

| alemand: konnotieren $^{(de)}$, suggerieren $^{(de)}$ anglés: connote $^{(en)}$ basc: catalan: connotar $^{(ca)}$ | espanhòl: connotar $^{(es)}$ francés: connoter $^{(fr)}$ italian: connotare $^{(it)}$ portugués: conotar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin escolastic connotare de con- (« amb ») e notare (« indicar »)

### Prononciacion

    Oriental: central /kunnuˈta/, /kunnuˈta/, balear /konnoˈta/, /konnoˈta/, /kunnuˈta/, /kunnuˈta/
    Occidental: nord-occidental /konnoˈta/, /konnoˈta/, valencian /konnoˈtaɾ/, /konnoˈtaɾ/, /konnoˈta/, /konnoˈta/

### Sillabas

co|nno|tar

## Vèrb

connotar
* connotar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin escolastic connotare de con- (« amb ») e notare (« indicar »)

### Prononciacion

    /konnoˈt̪aɾ/, /konnoˈt̪aɾ/

### Sillabas

co|nno|tar

## Vèrb

connotar
* connotar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kun'nɛd͡zes/, /kun'nɛd͡zes/

## Forma d'adjectiu

connèxes
* Masculin plural de connèx.
# Occitan
### Prononciacion

/kun'nɛt͡sjus/, /kun'nɛt͡sjus/

## Forma de nom comun

connexions
* Plural de connexion.

# Francés
### Prononciacion

/kɔnɛksjɔ̃/, /kɔnɛksjɔ̃/

## Forma de nom comun

connexions
* Plural de connexion
# Gaelic escocés
## Nom comun

connlach femenin
* palha
# Anglés
### Etimologia
### Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « connoisseur »

### Sillabas
## Nom comun

connoisseur
* exemples:
    This, when it was brought to him, he drank slowly, like a connoisseur, lingering on the taste and still looking about him at the cliffs and up at our signboard.
       Quan estó servit, que'u se bevó a plaser, com un coneishedor, shens, pr'aquò, deishar d'espiar peu torn las penas e la nosta ensenha.

### Traduccions

* coneishedor $^{(oc)}$;coneisseire $^{(oc)}$

### Referéncias

* ↑ Robert Louis Stevenson, Treasure Island, cap. 1, 1883, ed. 2010, Wikisource
* ↑ Felip Richard (trad.), L'Isla deu tesaur, 2009, per noste, Ortès, ISBN 978-2-86866-066-4
# Occitan
### Etimologia

    Del latin connotatio (« indicacion o significacion segonda »)

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kunnutaˈsju/, /kunnutaˈsju/
    provençau /kunutaˈsjũⁿ/, /kunutaˈsjũⁿ/

### Sillabas

co|nno|ta|cion

## Nom comun

connotacion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| connotacion | connotacions |
| [kunnutaˈsju] | [kunnutaˈsjus] |
* Sens particular que ven s’apondre al sens ordinari, en foncion del contèxte.
* (Linguistica) Significacion segonda que s’apond al sens conceptual, o denotatiu, d’un mot.
* (Per extension) Image, representacion qu’evòca un mot, una idèa.

### Parents

* connotar

### Antonims

* denotacion

### Traduccions

| alemand: Konnotation $^{(de)}$ anglés: connotation $^{(en)}$ basc: catalan: connotación $^{(ca)}$ | espanhòl: connotació $^{(es)}$ francés: connotation $^{(fr)}$ italian: connotazione $^{(it)}$ portugués: conotação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin connexus, participi passat de connectere (« ligar »), de cum (« amb »), e nectere (« ligar »).

### Prononciacion

/kun'nɛt͡s/, /kun'nɛt͡s/

### Sillabas

con|nèx

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | connèx | connèxes |
| Masculin | [kun'nɛt͡s] | [kun'nɛd͡zes] |
| Femenin | connèxa | connèxas |
| Femenin | [kun'nɛd͡zo̞] | [kun'nɛd͡zo̞s] |
connèx
* (didactica) Que ten un prim ligam amb una o mai causas del meteis genre.
** Afars, matèrias connèxas. - Sciéncia connèxas.
* (topologia) Qu'es pas d'union disjunta de doas partidas tencadas non voidas, se dich al respècte d'un espaci.
** La drecha reala es connèxa.

### Parents

* connexion
* connectar

### Traduccions

| alemand: verbunden $^{(de)}$ anglés: related $^{(en)}$ catalan: connex $^{(ca)}$ espanhòl: conexo $^{(es)}$ | francés: connexe $^{(fr)}$ italian: correlati $^{(it)}$ polonés: portugués: relacionado $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissiá
* Tresena persona del singular a l'imperfach de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissiam
* Primièra persona del plural a l'imperfach de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissiatz
* Segonda persona del plural a l'imperfach de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissiás
* Segonda persona del singular a l'imperfach de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegisson
* Tresena persona del plural al present de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissèm
* Primièra persona del plural al present de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissetz
* Segonda persona del plural a l'imperatiu afirmatiu de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissi
* Primièra persona del singular al present de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissiái
* Primièra persona del singular a l'imperfach de elegir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

elegissián
* Tresena persona del plural a l'imperfach de elegir.
# Occitan
### Prononciacion

/koŋkyˈβino̞s/, /koŋkyˈβino̞s/

## Forma de nom comun

concubinas femenin
* Plural de concubina.

# Espanhòl
### Prononciacion

/koŋkuˈβinas/, /koŋkuˈβinas/

## Forma de nom comun

concubinas femenin
* Plural de concubina.

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /kõkuˈbinɐʃ/, /kõkuˈbinɐʃ/

## Forma de nom comun

concubinas femenin
* Plural de concubina.
# Occitan
### Etimologia

Del latin « concubinus »

### Prononciacion

/kuŋkyˈβi/, /kuŋkyˈβi/, proveçau /kuŋkyˈbĩⁿ/, /kuŋkyˈbĩⁿ/
França (Bearn) : escotar « concubin »

### Sillabas

con|cu|bin

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubin | concubins |
| [kuŋkyˈβi] | [kuŋkyˈβis] |
concubin masculin (femenizacion: concubina)
* Òme que viu amb una autra persona en estat de concubinatge.
* (plural) Los dos membres d’un parelh en estat de concubinatge.

### Parents

* concubinatge

### Traduccions

| alemand: Lebenspartner $^{(de)}$ anglés: domestic partner $^{(en)}$ basc: bikotekidea $^{(eu)}$ catalan: concubí $^{(ca)}$ | espanhòl: concubino $^{(es)}$ francés: concubin $^{(fr)}$ italian: concubino $^{(it)}$ portugués: concubino $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

Del latin « concubinus »

### Prononciacion

/kɔ̃kybɛ̃/, /kɔ̃kybɛ̃/

### Sillabas

con|cu|bin

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubin | concubins |
| [kɔ̃kybɛ̃] ||
concubin masculin (femenizacion: concubine)
* concubin
# Occitan
### Etimologia

Del latin « concubinus »

### Prononciacion

/kuŋkyˈβino̞/, /kuŋkyˈβino̞/
França (Bearn) : escotar « concubina »

### Sillabas

con|cu|bi|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubina | concubinas |
| [kuŋkyˈβino̞] | [kuŋkyˈβino̞s] |
concubina femenin (masculinizacion: concubin)
* Femna que viu amb una autra persona en estat de concubinatge.

### Parents

* concubinatge

### Traduccions

| alemand: Lebenspartner $^{(de)}$ anglés: domestic partner $^{(en)}$ basc: bikotekidea $^{(eu)}$ catalan: concubina $^{(ca)}$ | espanhòl: concubina $^{(es)}$ francés: concubine $^{(fr)}$ italian: concubina $^{(it)}$ portugués: concubina $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin « concubinus »

### Prononciacion

    Oriental: central /kuŋkuˈβinə/, /kuŋkuˈβinə/, balear /koŋkuˈbinə/, /koŋkuˈbinə/, /kuŋkuˈbinə/, /kuŋkuˈbinə/
    Occidental: /koŋkuˈβina/, /koŋkuˈβina/

### Sillabas

con|cu|bi|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubina | concubines |
concubina femenin (masculinizacion: concubí)
* concubina.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin « concubinus »

### Prononciacion

/koŋkuˈβina/, /koŋkuˈβina/

### Sillabas

con|cu|bi|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubina | concubinas |
concubina femenin (masculinizacion: concubino)
* concubina.

# Italian
### Etimologia

Del latin « concubinus »

### Prononciacion

/konkuˈbina/, /konkuˈbina/

### Sillabas

con|cu|bi|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubina | concubine |
concubina femenin (masculinizacion: concubino)
* concubina.

# Portugués
### Etimologia

Del latin « concubinus »

### Prononciacion

Portugal /kõkuˈbinɐ/, /kõkuˈbinɐ/

### Sillabas

con|cu|bi|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubina | concubinas |
concubina femenin (masculinizacion: concubino)
* concubina.
# Occitan
### Prononciacion

/kuŋkyβiˈnat͡ʃes/, /kuŋkyβiˈnat͡ʃes/; provençau /kuŋkybiˈnad͡ʒes/, /kuŋkybiˈnad͡ʒes/, gascon /kuŋkyβiˈnad͡ʒes/, /kuŋkyβiˈnad͡ʒes/

## Forma de nom comun

concubinatges femenin
* Plural de |concubinatge.

# Catalan
### Etimologia

De concubin

### Sillabas

con|cu|bi|na|tge

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubinatge | concubinatges |
concubinatge masculin
* Concubinatge
# Occitan
### Etimologia

    Del latin concupiscentia « cobesiá, concupiscéncia ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuŋkypiˈsensjo̞]/, /kuŋkypiˈsensjo̞]/
    provençau /kũⁿkypiˈsẽⁿsi/, /kũⁿkypiˈsẽⁿsi/

### Sillabas

con|cu|pi|scén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| concupiscéncia | concupiscéncias |
| [kuŋkypiˈsensjo̞] | [kuŋkypiˈsensjo̞s] |
concupiscéncia femenin
* Enveja, inclinacion violenta cap als plasers que son proïbits pels moralistas, subretot als plasers sexuals.

### Parents

* concupiscent

### Traduccions

| alemand: Begierde $^{(de)}$, Lüsternheit $^{(de)}$ anglés: lustfulness $^{(en)}$, concupiscence $^{(en)}$ basc: catalan: concupiscència $^{(ca)}$ | espanhòl: concupiscencia $^{(es)}$ francés: concupiscence $^{(fr)}$ italian: concupiscenza $^{(it)}$ portugués: concupiscência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin concurrens

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuŋkyˈrent/, /kuŋkyˈrent/
    provençau /kũⁿkyˈʀen/, /kũⁿkyˈʀen/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | concurrent | concurrents |
| Masculin | [kuŋkyˈrent] | [kuŋkyˈrents] |
| Femenin | concurrenta | concurrentas |
| Femenin | [kuŋkyˈrento̞] | [kuŋkyˈrento̞s] |
concurrent
* Que s'encontra en un punt amb d'altras causas
** Fòrças concurrentas.
* Qu'es en competicion per una meteissa font o un meteis objectiu.
* (comèrci) Que produch e vend la meteissa causa sul meteis mercat.

### Derivats

* concurrentament

### Parents

* concurréncia

### Traduccions

| alemand: zusammenlaufend $^{(de)}$ anglés: concurrent $^{(en)}$ basc: catalan: concurrent $^{(ca)}$ | espanhòl: concurrente $^{(es)}$, competidor $^{(es)}$ francés: concurrent $^{(fr)}$ italian: concorrente $^{(it)}$ portugués: concorrente $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| concurrent | concurrents |
| [kuŋkuˈrent] | [kuŋkuˈrents] |
concurrent masculin, (femenin: concurrenta)
* Aquel qu'acotís una meteissa causa, e en meteis temps qu’un autre.

### Sinonims

* competitor

### Parents

* concurréncia

### Traduccions

| alemand: Teilnehmer $^{(de)}$, Konkurrent $^{(de)}$ anglés: competitor $^{(en)}$ basc: catalan: concurrent $^{(ca)}$ | espanhòl: competidor $^{(es)}$ francés: concurrent $^{(fr)}$ italian: concurrente $^{(it)}$ portugués: concorrente $^{(pt)}$, competitor $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin concurrens

### Prononciacion

    general /kəŋˈkʌɹənt/, /kəŋˈkʌɹənt/, /kɒŋˈkʌɹənt/, /kɒŋˈkʌɹənt/
    EUA /kəŋˈkɝɹənt/, /kəŋˈkɝɹənt/

## Adjectiu

concurrent
* concurrent $^{(oc)}$
* concorrent

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concurrent | concurrents |
concurrent
* La persona que concor, que participa

# Catalan
### Etimologia

    Del latin concurrens

### Prononciacion

    /kuŋkuˈren/, /kuŋkuˈren/

## Adjectiu

concurrent masculin o femenin, (plurals: concurrents)
* concurrent $^{(oc)}$
* concorrent

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concurrent | concurrents |
concurrent masculin o femenin
* concurrent $^{(oc)}$
* La persona que concor, que participa.

# Francés
### Etimologia

    Del latin concurrens

### Prononciacion

    /kɔ̃kyʁɑ̃/, /kɔ̃kyʁɑ̃/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | concurrent | concurrents |
| Masculin | [kɔ̃kyʁɑ̃] | [kɔ̃kyʁɑ̃] |
| Femenin | concurrente | concurrentes |
| Femenin | [kɔ̃kyʁɑ̃t] | [kɔ̃kyʁɑ̃t] |
concurrent
* concurrent $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concurrent | concurrents |
| [kɔ̃kyʁɑ̃] ||
concurrent masculin, (femenin: concurrente)
* concurrent $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin concurrentia

### Prononciacion

/konku'ɾensiɔ/, /konku'ɾensiɔ/
con | cu | rén | cia (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| concurréncia | concurréncias |
| [konku'ɾensiɔ] | [konku'ɾensiɔs] |
concurrencia femenin
* Competicion entre personas que cercan un meteis objècte, una meteissa causa.
* (En particular) (Comèrci) Rivalitat que s’establit entre fabricants, mercands o entreprenaires, etc.
* (Ecologia) (Agricultura) Competicion entre animals o entre plantas, per ocupar un meteis ròdol ecologic.
* (Drech) Egalitat de drech, de privilègi, d’ipotèca entre diferentas personas, sus una meteissa causa.

### Traduccions

| alemand: Wettbewerb $^{(de)}$ anglés: competition $^{(en)}$ arabi: تنافس $^{(ar)}$ catalan: competència $^{(ca)}$ chinés: 比赛 $^{(zh)}$ chèc: espanhòl: competencia $^{(es)}$ | francés: concurrence $^{(fr)}$ grèc: ανταγωνισμός $^{(el)}$ italian: concorrenza $^{(it)}$ neerlandés: concurrentie $^{(nl)}$ portugués: concorrência $^{(pt)}$ polonés: konkurencja $^{(pl)}$ rus: оппозиция $^{(ru)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De concubin

### Prononciacion

/kuŋkyβiˈnat͡ʃe/, /kuŋkyβiˈnat͡ʃe/; provençau /kuŋkybiˈnad͡ʒe/, /kuŋkybiˈnad͡ʒe/, gascon /kuŋkyβiˈnad͡ʒe/, /kuŋkyβiˈnad͡ʒe/

### Sillabas

con|cu|bi|na|tge

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubinatge | concubinatges |
| [kuŋkyβiˈnat͡ʃe] | [kuŋkyβiˈnat͡ʃes] |
concubinatge masculin
* Estat d’un parelh que viu ensemble coma se ambedos membres èran maridats.

### Parents

* concubin

### Traduccions

| alemand: Zusammenleben $^{(de)}$ anglés: cohabitation $^{(en)}$, concubinage $^{(en)}$ basc: ohaidea $^{(eu)}$ catalan: concubinatge $^{(ca)}$, concubinat $^{(ca)}$ | espanhòl: concubinato $^{(es)}$ francés: concubinage $^{(fr)}$ italian: concubinato $^{(it)}$ portugués: concubinato $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De concubin

### Sillabas

con|cu|bi|na|tge

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concubinatge | concubinatges |
concubinatge masculin
* Concubinatge
# Occitan
### Prononciacion

/konkyˈbis/, /konkyˈbis/, proveçau /konkyˈbĩⁿs/, /konkyˈbĩⁿs/

## Forma de nom comun

concubins masculin
* Plural de concubin
# Occitan
### Etimologia

Del latin concurrentia

### Prononciacion

/konku'ɾensiɔs/, /konku'ɾensiɔs/
con | cu | rén | cias (4)

## Nom comun

concurrencias femenin
* Plural de concurréncia
# Occitan
### Etimologia

Varianta auvernhata de crida.

### Prononciacion
## Nom comun

crèida femenin (plurau : crèidas) (auvernhat)
* Accion de cridar.

### Parents

* cridar

### Traduccions

| anglés: call $^{(en)}$ catalan: crida $^{(ca)}$ femenin espanhòl: llamamiento $^{(es)}$ masculin | francés: appel $^{(fr)}$ italian: appello $^{(it)}$ masculin portugués: apelo $^{(pt)}$ masculin |
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de créatif, -ive ("creatiu, -iva") amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[kʁeativ'mɑ̃]
França (Lion) : escotar « créativement » França (Tolosa) : escotar « créativement » França (Vòges) : escotar « créativement »

### Sillabas

cré | a | tive | ment (4)

## Advèrbi

créativement

### Traduccions

* creativament $^{(oc)}$

### Parents

* créateur, -trice
* créatif
* création
* créativité
# Francés
### Etimologia

Del latin creātiō.

### Prononciacion

[kʁea'sjɔ̃]
França (Cornimont) : escotar « création »

### Sillabas

cré | a | tion (3)

## Nom comun

création femenin

### Traduccions

* creacion $^{(oc)}$

### Derivats

* créateur, -trice
* créatif
* créativité
* créer
# Francés
### Prononciacion

/kʁan/, /kʁan/

## Forma de nom comun

crânes masculin
* Plurau de crâne.

## Forma de vèrb

crânes
* Dusau persona deu singular au present de l'indicatiu de crâner.
* Dusau persona deu singular au present deu subjontiu de crâner.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin creditum, supin del vèrb credo. D'un biais literari la cresença que lo manlevaire poirá remborsar.

### Prononciacion

/'kɾɛðit/, /'kɾɛðit/ França (Bearn) : escotar « crèdit »

### Sillabas

crè|dit

## Nom comun

crèdit masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| crèdit | crèdits |
| [kɾɛðit] | [kɾɛðits] |
* Reputacion d’èsser solvable e de pagar coma cal, que fa que s'encontra aisidament a empruntar.
* Autorizacion a prene dins una caissa, o de manlevar a una banca, la quita soma, o tot l’argent qu'ai besonh.
* (comptabilitat) partida d’un compte ont s'escrit çò que se deu a qualqu’un o çò que se recep de qualqu’un.
* (finança, banca) Activitat bancària de collècta e de prèst d’argent amb interès.
** (per metonimia) Delai de remborsament d’un ben vendut a un crèdit.
* Societat de prèst sus mòbles o immòbles.
** Etabliment de crèdit. - Crèdit fonzièr. - Crèdit agricòl.
* (administracion) Soma balhada sul budgèt, per un usatge determinat.
* (figurat) Autoritat ; influéncia ; consideracion.
* Fisança que s'inspira.
* Atribucion d'una idèa, d'una òbra, a son autor ; reconeissença de la qualitat d'autor.

### Sinonims

* prèst
* sosta
* manlèu

### Parents

* creditar
* acreditar
* discreditar

### Traduccions

| alemand: Kredit $^{(de)}$, Anerkennung $^{(de)}$ (reconeissença) anglés: credit $^{(en)}$, credence $^{(en)}$ (fe) catalan: crèdit $^{(ca)}$ espanhòl: crédito $^{(es)}$ | francés: crédit $^{(fr)}$ italian: credito $^{(it)}$ basc: kreditu $^{(eu)}$ portugués: crédito $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin creditum, supin del vèrb credo. D'un biais literari la cresença que lo manlevaire poirá remborsar.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « crèdit »

### Prononciacion

/ˈkɾɛðit/, /ˈkɾɛðit/

### Sillabas

crè|dit

## Nom comun

crèdit masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| crèdit | crèdits |
* crèdit
# Occitan
### Prononciacion

/'kɾɛðits/, /'kɾɛðits/

## Forma de nom comun

crèdits masculin
* Plural de credit

# Catalan
### Prononciacion

/'kɾɛðits/, /'kɾɛðits/

## Forma de nom comun

crèdits masculin
* Plural de credit
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈkɾewd͡ʒe/, /ˈkɾewd͡ʒe/

### Sillabas

crèu | ge

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| crèuge | crèuges |
| [ˈkɾewd͡ʒe] | [ˈkɾewd͡ʒes] |
crèuge masculin
* Teissut fibrós que remplaça un teissut viu original après una ferida.

### Sinonims

* creta
* cretge
* creule

### Variantas dialectalas

* cicatritz (lengadocian), (provençal), (lemosin)
* cicatriça (gascon)

### Traduccions

| alemand: Narbe $^{(de)}$ femenin anglés: scar $^{(en)}$ catalan: cicatriu $^{(ca)}$ femenin espanhòl: cicatriz $^{(es)}$ femenin francés: cicatrice $^{(fr)}$ femenin | italian: cicatrice $^{(it)}$ femenin neerlandés: litteken $^{(nl)}$ polonés: cicatriz $^{(pl)}$ femenin sard: semu $^{(sc)}$ masculin |
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb créer ("crear").

### Prononciacion

[kʁea'tif]
França (Nancí) : escotar « créatif »

### Sillabas

cré | a | tif (3)

## Adjectiu

créatif masculin, f. créative

### Traduccions

* creatiu $^{(oc)}$

### Parents

* créateur, -trice
* création
* créativement
* créativité
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de crâne dab lo sufix -ien.

### Prononciacion

[kʁa'njɛ̃]
França (Nancí) : escotar « crânien »

### Sillabas

crâ | nien (2)

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | crânien | crâniens |
| Masculin | [kʁa'njɛ̃] | [kʁa'njɛn] |
| Femenin | crânienne | crâniennes |
| Femenin | [kʁa'njɛ̃] | [kʁa'njɛn] |
crânien masculin

### Traduccions

* cranian $^{(oc)}$

### Parents

* crâne
# Catalan
## Forma de vèrb

edità
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb editar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈedʁaː/, /ˈedʁaː/

## Forma de nom comun

edra femenin (lemosin)
* Plurau de edra.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de educar.

### Prononciacion

[e̞δyka'sju]
França (Bearn) : escotar « educacion »

### Sillabas

e | du | ca | cion (4)

## Nom comun

educacion femenin
* Fach e efièch d'educar.

### Traduccions

| alemand: Erziehung $^{(de)}$ anglés: education $^{(en)}$ catalan: educació $^{(ca)}$ espanhòl: educación $^{(es)}$ francés: éducation $^{(fr)}$ | italian: educazione $^{(it)}$ portugués: educação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin editor (« fondator, autor »).

### Prononciacion

/eðiˈtɾit͡s/, /eðiˈtɾit͡s/, provençau /ediˈtʀit͡s/, /ediˈtʀit͡s/

### Sillabas

e|di|tritz

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| editritz | editrises |
| [eðiˈtɾit͡s] | [eðiˈtɾizes] |
editritz femenin, (equivalent masculin: editor)
* Persona o organizacion, industriala o artesanala, qu'estampa e difusa de libres, des jornals, etc., o qu'edita de logicials.
* Aquela qu'establís lo tèxte d'una òbra donada (que n'es pas l’autor, e que sovent es anciana), sus la basa d'original de tèxtes manuscrits o picats , etc.

### Variantas dialectalas

* editora

### Parents

* edicion
* editorial / editoriau
* editorialista

### Traduccions

| alemand: Herausgeberin $^{(de)}$, Verlegerin $^{(de)}$, Redakteur $^{(de)}$ anglés: editor $^{(en)}$ basc: catalan: editora $^{(ca)}$ | espanhòl: editora $^{(es)}$ francés: editrice $^{(fr)}$ italian: editrice $^{(it)}$ portugués: editora $^{(pt)}$ |