OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval veronice, « resina » del grèc ancian βερενίκιον, βερονίκιον, (« soda »)

### Prononciacion

lengadocian, gascon /beɾˈnis/, /beɾˈnis/; provençau /veʀˈnis/, /veʀˈnis/
    França (Bearn) : escotar « vernís »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vernís | vernisses |
| [beɾˈnis] | [beɾˈnises] |
vernís masculin
* Enduch liquid que se'n cobrís la susfàcia d’una causa per la far venir lisa e lusenta, o per l'aparar dels damatges causats per l’aire, l’umiditat, etc.
* (per extension) Enduch compausat de substàncias vitrificablas, que se'n cobrís de terralhas, de porcelanas, etc.
* (figurat) Çò que dona una aparéncia enganaira o qu'amaga la natura reala de qualqu’un o a una situacion.

### Sinonims

* desespèr

### Traduccions

| alemand: Firnis $^{(de)}$, Lack $^{(de)}$ anglés: varnish $^{(en)}$ basc: catalan: vernís $^{(ca)}$ | espanhòl: barniz $^{(es)}$ francés: vernis $^{(fr)}$ italian: vernice $^{(it)}$ portugués: verniz $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin medieval veronice, « resina » del grèc ancian βερενίκιον, βερονίκιον, (« soda »)

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « vernís »

### Prononciacion

    Oriental: central /bərˈnis/, /bərˈnis/, balear /vəɾˈnis/, /vəɾˈnis/
    Occidental: /beɾˈnis/, /beɾˈnis/, /veɾˈnis/, /veɾˈnis/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| vernís | vernissps |
vernís masculin
* vernís $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin verrūca.

### Prononciacion

/beˈryɣo/, /beˈryɣo/
França (Bearn) : escotar « verruga »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| verruga | verrugas |
| [beˈryɣo] | [beˈryɣos] |
verruga femenin
* Pichona excrescéncia de la pèl.

### Variantas dialectalas

* verruja (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Warze $^{(de)}$ femenin anglés: wart $^{(en)}$ ao: chamla $^{(njo)}$ assiniboine : hecéšpu $^{(asb)}$, hocéšpu $^{(asb)}$, hucéšpu $^{(asb)}$ cabécar : batsirí wö́ $^{(cjp)}$ catalan: berruga $^{(ca)}$ femenin | francés: verrue $^{(fr)}$ femenin holikachuk : nagidzemoth $^{(hoi)}$ italian: verruca $^{(it)}$ femenin lakòta : hočhóšpu $^{(lkt)}$ miwok del lac : ṣítkil $^{(lmw)}$ romanés: verucă $^{(ro)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/beˈryɣos/, /beˈryɣos/

## Forma de nom comun

verrugas femenin
* Plural de verruga.
# Noroèc
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Vèrb

verpa
* Getar.

### Referéncias

* Andreas Heusler, 1932, Altisländisches Elementarbuch, Heidelberg, Carl Winters Universitätsbuchhhandlung.
# Francés
### Etimologia

Del latin vĭtrum.

### Prononciacion

['vɛʁ]
França (Lion) : escotar « verre » França (Vòges) : escotar « verre » França (Vòges) : escotar « verre » França (Canet de Rosselhon) : escotar « verre » França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « verre »

### Sillabas

verre (1)

## Nom comun

verre masculin

### Traduccions

* veire $^{(oc)}$

### Derivats

| verrée verrerie verrier verrière | verrillon verrine / vérine verrophone verroterie |
# Occitan
### Etimologia

Del latin verrūca.

### Prononciacion

/veˈʁyd͡zo/, /veˈʁyd͡zo/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| verruja | verrujas |
| [veˈʁyd͡zo] | [veˈʁyd͡zaː] |
verruja femenin
* Pita excrescença de la peu.

### Variantas dialectalas

* verruga

### Traduccions

| alemand: Warze $^{(de)}$ femenin anglés: wart $^{(en)}$ ao: chamla $^{(njo)}$ assiniboine : hecéšpu $^{(asb)}$, hocéšpu $^{(asb)}$, hucéšpu $^{(asb)}$ cabécar : batsirí wö́ $^{(cjp)}$ catalan: berruga $^{(ca)}$ femenin | francés: verrue $^{(fr)}$ femenin holikachuk : nagidzemoth $^{(hoi)}$ italian: verruca $^{(it)}$ femenin lakòta : hočhóšpu $^{(lkt)}$ miwok del lac : ṣítkil $^{(lmw)}$ romanés: verucă $^{(ro)}$ femenin |
# Italian
## Forma de vèrb

verrò
* Primièra persona al futur del vèrb venire.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[ber'kjɛro]

### Sillabas

ver | quiè | ra (3)

## Nom comun

verquièra femenin
* Dr. Dòt, dotacion de maridatge.

### Traduccions

* anglés: dowry $^{(en)}$
* catalan: dot $^{(ca)}$
* alemand:
* espanhòl: dote $^{(es)}$
* francés: dot $^{(fr)}$
* italian: dote $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: dota $^{(scn)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpyɾo̞s/, /ˈpyɾo̞s/

## Forma d'adjectiu

puras
* femenin plural de pur.
# Occitan
### Etimologia

    De purgar

### Prononciacion

/'pyɾɣo̞/, /'pyɾɣo̞/ França (Bearn) : escotar « purga »

### Sillabas

pur|ga

## Nom comun

purga femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| purga | purgas |
| ['pyɾɣo̞] | ['pyɾɣo̞s] |
* Accion de se purgar; purgatiu.
* (metaforic) Element indesirable, complèxe, pesuc.
* (drech) Accion de purgar.
* (politica) Campanha d’epuracion d’una populacion sus de critèris d’opinion pilitica, d’apartenéncia a una classa, una religion o un grop etnic.

### Parents

* purgar
* purgatiu
* purgatòri

### Traduccions

| alemand: Spülung $^{(de)}$ anglés: purge $^{(en)}$ catalan: purga $^{(ca)}$ espanhòl: purga $^{(es)}$ | francés: purge $^{(fr)}$ italian: purga $^{(it)}$ basc: portugués: purga $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

purga
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de purgar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de purgar

# Catalan
### Etimologia

    De purgar

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « purga »

### Sillabas

pur|ga

## Nom comun

purga femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| purga | purgues |
* purga

## Forma de vèrb

* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de purgar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de purgar

# Espanhòl
### Etimologia

    De purgar

### Prononciacion

/ˈpurɣa/, /ˈpurɣa/

### Sillabas

pur|ga

## Nom comun

purga femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| purga | purgas |
* purga

## Forma de vèrb

* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de purgar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de purgar

# Italian
### Etimologia

    De purgar

### Prononciacion

/ˈpurɡa/, /ˈpurɡa/

### Sillabas

pur|ga

## Nom comun

purga femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| purga | purghe |
* purga

## Forma de vèrb

* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de purgare
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de purgare

# Portugués
### Etimologia

    De purgar

### Prononciacion

    Brasil /ˈpuɾɣɐ/, /ˈpuɾɣɐ/
    Portugal /ˈpuʁɡɐ/, /ˈpuʁɡɐ/

### Sillabas

pur|ga

## Nom comun

purga femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| purga | purgas |
* purga

## Forma de vèrb

* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de purgar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de purgar
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés mejan purchasen, manlevat a l'anglonormand purchacer ("acaçar").

### Prononciacion

['pɜ:ʧəs] (UK) o ['pɚ:ʧəs] (US)

### Sillabas

pur | chase (2)

## Vèrb

| Temps | Forma |
| Infinitiu | to purchase |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | purchases |
| Preterit | purchased |
| Participi passat | purchased |
| Participi present | purchasing |
to purchase
* Crompar.

### Derivats

* purchasing

### Antonims

* to sell
# Occitan
### Etimologia

    Del latin purgare « netejar, purificar ».

### Prononciacion

/pyɾ'ɣa/, /pyɾ'ɣa/ França (Bearn) : escotar « purgar »

### Sillabas

pur|gar

## Vèrb

purgar
* Purificar, netejar.
* (medecina) Levar, far sortir çò qu’i a dins lo còrs d’impur, de superflú, de malfasent, amb de remèdis pres mai sovent per la boca.
* Desbarrassar de çò qu'altèra, de çò qu'es marrit.
* Escartar los elements indesirables d'un luòc.
** Purgar la mar dels piratas.
* (figurat) Se desfar de çò que pesa sus l'arma; se confessar.
* (figurat) Apurar
** Purgar son ben dels deutes.
* (drech) Far desaparéisser, esfaçar.
** Se purgar d’una accusacion, se purgar d’un crime,
** Purgar sa pèna. complir la pèna que se foguèt condamnat.

### Parents

* purga
* purgatiu
* purgatòri

### Traduccions

| alemand: spülen $^{(de)}$ anglés: purge $^{(en)}$ catalan: purgar $^{(ca)}$ espanhòl: purgar $^{(es)}$ | francés: purger $^{(fr)}$ italian: spurgare $^{(it)}$ basc: garbiketa $^{(eu)}$ portugués: purgar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin purgare « netejar, purificar ».

### Prononciacion

    Oriental: central [purˈɡa], balear [puɾˈʝa], [purˈɣa]
    Occidental: nord-occidental [purˈɣa], valencià [puɾˈɣaɾ]

### Sillabas

pur|gar

## Vèrb

purgar
* purgar

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin purgare « netejar, purificar ».

### Prononciacion

escotar « purgar »

### Prononciacion

/puɾˈɰaɾ/, /puɾˈɰaɾ/

### Sillabas

pur|gar

## Vèrb

purgar
* purgar

# Portugués
### Etimologia

    Del latin purgare « netejar, purificar ».

### Prononciacion

/puɹˈɡa(ɹ)/, /puɹˈɡa(ɹ)/

### Sillabas

pur|gar

## Vèrb

purgar
* purgar
# Occitan
### Etimologia

Del latin plorare.

### Prononciacion

/pyˈra/, /pyˈra/

### Sillabas

pu | rar (2)

## Vèrb

(lemosin) purar
* Mostrar sa tristesa en laissar escapar de lagremas.
    Si avetz auvit per cas la font e la granda aiga e la fuelha purar, lo marmús de l'erba madura en los prats, podetz saber çò qu'ai a dire. (Marcèla Delpastre, Los Saumes pagans).

### Variantas dialectalas

* plorar

### Antonims

* rire

### Traduccions

| alemand: weinen $^{(de)}$ anglés: to cry $^{(en)}$, to weep $^{(en)}$ (lit.) catalan: plorar $^{(ca)}$ espanhòl: llorar $^{(es)}$ esperanto: plori $^{(eo)}$ | francés: pleurer $^{(fr)}$ italian: piangere $^{(it)}$ portugués: chorar $^{(pt)}$ romanés: a plânge $^{(ro)}$ sicilian: chiànciri $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | purar | purar | purar | purar | purar | purar |
| Gerondiu | purant | purant | purant | purant | purant | purant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | purat | purat | purat | purats | purats | purats |
| femenin | purada | purada | purada | puradas | puradas | puradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | pure | puras | pura | puram | puratz | puran puren |
| Imperfach | purava | puravas puraves | purava | puravam puravem | puravatz puravetz | puravan puraven |
| Preterit | purei | pureras pureres | puret | pureram purerem | pureratz pureretz | pureren |
| Futur | purarai | puraras | purará | purarem | puraretz | puraran |
| Condicional | purariá | purarias | purariá | purariam | purariatz | purarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | pure | pures | pure | purem | puretz | puren |
| Imperfach | puressa | puressas | puressa | puressam puressem | puressatz | puressan puressen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | pura ! | — | puram ! | puratz ! | — |
| Negatiu | — | puras pas ! | — | puram pas ! | puratz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/pyˈra/, /pyˈra/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | purat | purats |
| Masculin | [pyˈra] | [pyˈra] |
| Femenin | purada | puradas |
| Femenin | [pyˈrado] | [pyˈradaː] |
purat (lemosin)
* Participi passat masculin singular de purar.
# Occitan
### Prononciacion

/pyˈra/, /pyˈra/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | purat | purats |
| Masculin | [pyˈra] | [pyˈra] |
| Femenin | purada | puradas |
| Femenin | [pyˈrado] | [pyˈradaː] |
purats (lemosin)
* Participi passat masculin plurau de purar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin puritas.

### Prononciacion

/pyɾeˈtat/, /pyɾeˈtat/, provençau /pyʀeˈta/, /pyʀeˈta/ França (Bearn) : escotar « puretat »

### Sillabas

pu|re|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| puretat | puretats |
| [pyɾeˈtat] | [pyɾeˈtats] |
puretat femenin
* Qualitat de quicòm qu'es pur e sens mescla.
** Mejans lo fuòc, se pòrta los metals al mai naut gra de puretat possible.
* (figurat) Integritat, drechura, candor, exempcion d’alteracion, de corrupcion, de taca.
* (particular) Castetat.
** Puretat verginala.
** La puretat de còr e de ment.
* (per extension) Justesa e delicadesa, dins la literatura, dins las arts.

### Antonims

* impuretat

### Traduccions

| alemand: Reinheit $^{(de)}$ anglés: purity $^{(en)}$ basc: garbitasun $^{(eu)}$ catalan: puresa $^{(ca)}$ | espanhòl: pureza $^{(es)}$ francés: pureté $^{(fr)}$ italian: purezza $^{(it)}$ portugués: pureza $^{(pt)}$ |
# Italian
### Etimologia

Del latin purgāre.

### Prononciacion

[pur'gare]

### Sillabas

pur | ga | re (3)

## Vèrb

purgare

### Traduccions

* purgar $^{(oc)}$

### Derivats

* purgativo, -a
* purgatorio
# Occitan
### Etimologia

Del latin virilitas (« virilitat, caractèr de l'òme mascle »)

### Prononciacion

/biɾili'tat/, /biɾili'tat/
vi | ri | li | tat

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| virilitat | virilitats |
| [biriliˈta] | [biriliˈtats] |
virilitat femenin
* Caractèr viril, de l’òme adulte.
* Çò que constituís lo sèxe masculin. Capacitat d'engendrar; vigor sexuala, poténcia sexuala, capacitat de viure una relacion sexuala espelida.
* (subretot) Ensems dels atributs virils, sèxe masculin, membre viril.
* Estat o edat d’òme adult; epòca de la vida d'un òme situada entre l'enfança e lo vielhum.
* Qualitats moralas (energia, fermetat, fòrça, vigor, ventiá, coratge, seriós, dignitat, ...) atribuidas a l'òme adult, e subretot al soldat, mas tanben fòra del contèxte militar.

### Mots aparentats

* viril
* virilisme
* masculinitat

### Antonims

* femeninitat

### Traduccions

| alemand : Mannhaftigkeit $^{(de)}$ anglés : virility $^{(en)}$ catalan : virilitat $^{(ca)}$ | espanhòl : virilidad $^{(es)}$ francés : virilité $^{(fr)}$ italian : virilità $^{(it)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin virilitas (« virilitat, caractèr de l'òme mascle »)

### Prononciacion

vi | ri | li | tat
Espanha (Barcelona) : escotar « virilitat »

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| virilitat | virilitats |
virilitat femenin
* virilitat
# Latin
### Etimologia

Del protoindoeuropèu *varg (vigor). Que donèt lo sanscrit ūrg (fòrça), lo grèc ὀργάω, orgaô (« enflar »), ὀργή, orgê (« vam »).

### Sillabas

vir | go (2)

## Nom comun

| Cas | Singular | Plural |
| Nominatiu | virgo | virgines |
| Vocatiu | virgo | virgines |
| Accusatiu | virginem | virgines |
| Genitiu | virginis | virginum |
| Datiu | virgini | virginibus |
| Ablatiu | virgine | virginibus |
virgo (genitiu: virginis) tresena declinason
* joventa $^{(oc)}$, verge $^{(oc)}$, nimfa $^{(oc)}$.

### Sinonims

* puella
# Occitan
### Etimologia

    Del latin virgula « branquilhon ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /βiɾˈɣylo̞/, /βiɾˈɣylo̞/
    provençau /viʀˈgylə/, /viʀˈgylə/

### Sillabas

vir|gu|la

## Nom comun

virgula femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| virgula | virgulas |
| [βiɾˈɣylo̞] | [βiɾˈɣylo̞s] |
* (gramatica, tipografia) Signe de pontuacion divisant de proposicions dins una frasa, indicant una pausa : ,.
* Separador decimal per notar la partida decimala d’un nombre, en concuréncia amb lo punt dins lo mond anglosaxon.
** $3,14$ ⇔ $3.14$
* Separador dels milièrs dins lo mond anglosaxon, en concuréncia amb l'espace e amb lo punt a çò nòstre.
** $1000001,01$ o $1.000.001,01$ o $1$ $000$ $001,01$ ⇔ $1,000,001.01$ o $1$ $000$ $001.01$
* (Tipografia) Signe diacritic modificant las caracteristicas de la letra a la quala es suscricha o soscricha.

### Derivats

* punt-virgula

### Traduccions

| alemand : Komma (de) neutre $^{(de)}$, Bleistrich $^{(de)}$ anglés : comma $^{(en)}$ basc : ziri $^{(eu)}$, txotx $^{(eu)}$ catalan : coma $^{(ca)}$ | espanhòl : coma $^{(es)}$, vírgula $^{(es)}$ francés : virgule $^{(fr)}$ italian : virgola $^{(it)}$ portugués : vírgula $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

virgula
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de virgular
* Segunda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de virgular

# Portugués
### Sillabas

vir|gu|la

## Forma de vèrb

virgula
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de virgular
* Segunda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de virgular
# Occitan
### Prononciacion

/βiɾo̞ˈβizes/, /βiɾo̞ˈβizes/, provençau /viʀo̞ˈvizes/, /viʀo̞ˈvizes/

## Forma de nom comun

viravises masculin
* Plural de viravitz
# Occitan
### Etimologia

Del latin latin virilis, derivat de vir (« òme »).

### Prononciacion

/bi'ɾil/, /bi'ɾil/

### Sillabas

vi | ril

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | viril | virils |
| Masculin | [bi'ɾil] | [bi'ɾils] |
| Femenin | virila | virilas |
| Femenin | [bi'ɾilɔ] | [bi'ɾilɔs] |
viril masculin singular
* Qu'aparten a l’òme, qu'es mascle.
* (figurat) Relatiu a l’òme adulte; que presenta o reclama de qualitats de fòrça, d'endurança, de resisténcia que s'atribuís mai especialament als òmes.
* Qu'es digne d’un òme, qu'es ufan, fèrme, energic e digne.

### Mots aparentats

* mascle

### Antonims

* femenin

### Traduccions

| alemand : viril $^{(de)}$ anglés : virile $^{(en)}$ catalan : viril $^{(ca)}$ espanhòl : viril $^{(es)}$ | francés : viril $^{(fr)}$ italian : portugués : viril $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin latin virilis, derivat de vir (« òme »).

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « viril »

### Sillabas

vi | ril

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | viril | virils |
| Femenin | viril | virils |
viril
* viril

# Alemand
### Etimologia

Del latin latin virilis, derivat de vir (« òme »).

### Prononciacion

viril
* viril

# Francés
### Etimologia

Del latin latin virilis, derivat de vir (« òme »).

### Prononciacion

/vi.ʁil/, /vi.ʁil/

### Sillabas

vi | ril

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | viril | virils |
| [vi.ʁil] ||
| Femenin | virile | viriles |
| [vi.ʁil] ||
viril
* viril

# Portugués
### Etimologia

Del latin latin virilis, derivat de vir (« òme »).

### Sillabas

vi | ril

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | viril | viris |
| Femenin | viril | viris |
viril
* viril

### Sinonims

* varonil
# Esperanto
### Etimologia

A partir de viro ("òme" derivat del latin vir) amb l'infix -in- que marca la feminitat.

### Prononciacion

[vi'rino] Païses Basses (Wijchen) : escotar « virino » Brasil : escotar « virino » França (Tolosa) : escotar « virino » França (Vòges) : escotar « virino » França (Montpelhièr) : escotar « virino »

### Sillabas

vi | ri | no (3)

## Nom comun

virino, pl. virinoj.

### Traduccions

* femna $^{(oc)}$ femenin

### Antonims

* viro
# Occitan
### Etimologia

De virar e de vitz.

### Prononciacion

/βiɾo̞ˈβit͡s/, /βiɾo̞ˈβit͡s/, provençau /viʀo̞ˈvit͡s/, /viʀo̞ˈvit͡s/ França (Bearn) : escotar « viravitz »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| viravitz | viravises |
| [βiɾo̞ˈβit͡s] | [βiɾo̞ˈβizes] |
viravitz masculin
* Aplech format d'un margue e d'una tija metalica utilizar per tal de vissar o desvissar.

### Sinonims

* tornavitz

### Traduccions

| alemand: Schraubenzieher $^{(de)}$ anglés: screwdriver $^{(en)}$ basc: bihurkin $^{(eu)}$ catalan: descargolador $^{(ca)}$ tornavís $^{(ca)}$ | espanhòl: destornillador $^{(es)}$ francés: tournevis $^{(fr)}$ italian: cacciavite $^{(it)}$ portugués: chave de fenda $^{(pt)}$ |
# Sicilian
### Etimologia

De l'arabi al-barquq (format sul grèc praikokkion o sul latin praecocus).

### Prononciacion

[vir'kɔku]
Itàlia (Gela) : escotar « vircocu »

### Sillabas

vir | co | cu

## Nom comun

vircocu masculin

### Traduccions

* albricòt $^{(oc)}$, vernicòca $^{(oc)}$ gar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin virginĭtās de virgineus (« virginal »), de virgo, virginis (« joventa »), amb lo sufix -itas indicant un estat.

### Prononciacion

    lengadocian /βiɾd͡ʒiniˈtat/, /βiɾd͡ʒiniˈtat/
    gascon /βiɾʒiniˈtat/, /βiɾʒiniˈtat/
    provençau /viʀd͡ʒiniˈta/, /viʀd͡ʒiniˈta/

### Sillabas

vir|gi|ni|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| virginitat | virginitats |
| [βiɾd͡ʒiniˈtat] | [βiɾd͡ʒiniˈtats] |
virginitat femenin
* Estat d’una persona verge.
** (anatomia animala) Estat d’una verge, que son imèn es demorat intacte.
* Vertut que consistís a se manténer verge per de motius etics o religioses.

### Traduccions

| alemand: Virginität $^{(de)}$ ; Jungfräulichkeit $^{(de)}$ anglés: virginity $^{(en)}$ ; maidenhood $^{(en)}$ basc: catalan: virginitat $^{(ca)}$ | espanhòl: virginidad $^{(es)}$ francés: virginité $^{(fr)}$ italian: verginità $^{(it)}$ portugués: verginidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin virginĭtās de virgineus (« virginal »), de virgo, virginis (« joventa »), amb lo sufix -itas indicant un estat.

### Prononciacion

    Balearic /viɾʒiniˈtat/, /viɾʒiniˈtat/
    Central /birʒiniˈtat/, /birʒiniˈtat/
    Valencian /viɾd͡ʒiniˈtat/, /viɾd͡ʒiniˈtat/

### Sillabas

vir|gi|ni|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| virginitat | virginitats |
virginitat femenin
* virginitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De virgula.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /βiɾɣyˈla/, /βiɾɣyˈla/
    provençau /viʀgyˈla/, /viʀgyˈla/

### Sillabas

vir|gu|lar

## Vèrb

virgular
* Formar una virgula.

### Traduccions

| alemand : anglés : basc : catalan : | espanhòl : francés : virguler $^{(fr)}$ italian : portugués : virgular $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

    De virgula.

### Prononciacion

    Portugal /viɾguˈlaɾ/, /viɾguˈlaɾ/
    Brasil /viɦguˈlaɾ/, /viɦguˈlaɾ/, /viɾguˈla/, /viɾguˈla/

### Sillabas

vir|gu|la

## Nom comun

virgula
* virgular $^{(oc)}$
# Sapadin
### Prononciacion
## Forma de nom comun

tònnin
* Plural de tònne.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[tɔ'lo]
França (Bearn) : escotar « tòla »

### Sillabas

tò | la (2)

## Nom comun

tòla femenin
* Placa de metal prima obtenguda per laminatge.

### Traduccions

* alemand: Blech $^{(de)}$
* anglés: sheet metal $^{(en)}$
* catalan: xapa $^{(ca)}$
* espanhòl: chapa $^{(es)}$
* francés: tôle $^{(fr)}$
* italian: lamiera $^{(it)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈtɔɾos/, /ˈtɔɾos/

## Forma de nom comun

tòra femenin
* Plural de tòra.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar tŏrcĕre, eissit del latin classic tŏrquēre.

### Prononciacion

/ˈtɔɾse/, /ˈtɔɾse/
França (Bearn) : escotar « tòrcer »

## Vèrb

tòrcer
* Aplicar de fòrças contràrias a las extremitats d'un còs per las far virar dins de direccions opausadas.

### Sinonims

* torcir

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to twist $^{(en)}$
* catalan: tòrcer $^{(ca)}$
* espanhòl: torcer $^{(es)}$
* francés: tordre $^{(fr)}$
* italian: torcere $^{(it)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin vulgar tŏrcĕre, eissit del latin classic tŏrquēre.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « tòrcer »

## Vèrb

tòrcer
* Tòrcer