OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De persona.

### Prononciacion

/peɾsu'nat͡ʃe/, /peɾsu'nat͡ʃe/ França (Bearn) : escotar « personatge »

### Sillabas

per|so|na|tge

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| personatge | personatges |
| [peɾsu'nat͡ʃe] | [peɾsu'nat͡ʃes] |
personatge masculin
* Persona que se destria, d’autoritat, d’importància sociala.
* Persona mesa en accion dins un obratge dramatic.
* (par extension) (cinèma television teatre) Las quitas personas, al respècte dels comedians que las representan.
* (per extension) Persona que figura dins un obratge narratiu o dins un roman.
* (bèlas arts) Figura d’una composicion.
** Un personatge plaçat al primièr plan.

### Traduccions

| alemand: Persönlichkeit $^{(de)}$ anglés: personality $^{(en)}$ (persona que se destria) character $^{(en)}$ (persona dins un naratiu) catalan: personatge $^{(ca)}$ basc: pertsonaia $^{(eu)}$ | espanhòl: personaje $^{(es)}$ francés: personnage $^{(fr)}$ italian: personaggio $^{(it)}$ portugués: personagem $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De persona.

### Prononciacion

Oriental: central [pərsuˈnad͡ʒə], balear [pəɾsoˈnad͡ʒə], [pərsuˈnad͡ʒə] Occidental: [peɾsoˈnad͡ʒe]

### Sillabas

per|so|na|tge

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| personatge | personatges |
personatge
* Personatge
# Occitan
### Etimologia

    De personal

### Prononciacion

/peɾsonaliˈza/, /peɾsonaliˈza/, provençau /peʀsonaliˈza/, /peʀsonaliˈza/ França (Bearn) : escotar « personalizar »

### Sillabas

per|so|na|li|zar

## Vèrb

personalizar
* Adaptar per donar un caractèr original a un objècte o una creacion.
* Adaptar quicòm a las caracteristicas, als gostes o a las necessitats d'una persona, per li balhar un caractèr personal

### Derivats

* personalizacion

### Parents

* persona
* personal
* personalitat

### Traduccions

| alemand: personifizieren $^{(de)}$ anglés: customize $^{(en)}$, customise $^{(en)}$, personalize $^{(en)}$, personalise $^{(en)}$ basc: catalan: personalitzar $^{(ca)}$ | espanhòl: personalizar $^{(es)}$ francés: personnaliser $^{(fr)}$ italian: personalizzare $^{(it)}$ portugués: personalizar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    De personal

### Prononciacion

/peɾsonaliˈsaɾ/, /peɾsonaliˈsaɾ/, /peɾsonaliˈθaɾ/, /peɾsonaliˈθaɾ/

### Sillabas

per|so|na|li|zar

## Vèrb

personalizar
* personalizar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De personal

### Prononciacion

Portugal /pɨɾsunɐliˈzaɾ/, /pɨɾsunɐliˈzaɾ/; Brasil /pehsõnaliˈzaɾ/, /pehsõnaliˈzaɾ/, /peɾsonaliˈza/, /peɾsonaliˈza/

### Sillabas

per|so|na|li|zar

## Vèrb

personalizar
* personalizar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/peɾsu'nat͡ʃes/, /peɾsu'nat͡ʃes/

## Forma de nom comun

personatges masculin
* Plural de personatge.

# Catalan
### Prononciacion

Oriental: central [pərsuˈnad͡ʒəs], balear [pəɾsoˈnad͡ʒəs], [pərsuˈnad͡ʒəs] Occidental: [peɾsoˈnad͡ʒes]

## Forma de nom comun

personatges
* Plural de personatge.
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de personnel amb lo sufix verbal -iser.

### Prononciacion

[pɛʁsɔnali'ze] França (Lion) : escotar « personnaliser » França (Somain) : escotar « personnaliser »

### Sillabas

per | son | na | li | ser (5)

## Vèrb

personnaliser

### Traduccions

* personalizar $^{(oc)}$

### Parents

* personnel, -elle
# Breton
### Etimologia

Creat a partir de truez ("pietat, compassion") amb lo sufix verbal -iñ

### Prononciacion

[try'e:zĩ]

### Sillabas

tru | e | ziñ (3)

## Vèrb

trueziñ

### Traduccions

* compatir $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb trufar.

### Prononciacion

[tryfan'dɛk]

### Sillabas

tru | fan | dèc (3)

## Adjectiu

trufandèc (femenin: -a) (gascon)
* Persona que se trufa.

### Variantas dialectaus

* trufandièr lengadocian

### Traduccions

* anglés: mocking $^{(en)}$
* catalan: burlador $^{(ca)}$, burler $^{(ca)}$
* espanhòl: burlador $^{(es)}$
* francés: moqueur $^{(fr)}$, railleur $^{(fr)}$
* italian: burlatore $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: burriaturi $^{(scn)}$
# Francés
### Etimologia

Del latin trŏia.

### Prononciacion

/tʁɥi/, /tʁɥi/
França (Tolosa) : escotar « truie » França (Vòges) : escotar « truie » França (Cornimont) : escotar « truie » França (Rems) : escotar « truie » França (Lion) : escotar « truie » França (Tors) : escotar « truie » França (Somain) : escotar « truie »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| truie | truies |
| [tʁɥi] ||
truie femenin
* Truèja, maura.
# Espanhòl
### Etimologia

D'un latin vulgar trŏnus, en plaça del classic tŏnus (coma en occitan tron o en catalan tro).

### Prononciacion

['trweno]

### Sillabas

true | no (2)

## Nom comun

trueno masculin

### Traduccions

* tron $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb trufar.

### Prononciacion

[tryfa'rɛl]

### Sillabas

tru | fa | rèl (3)

## Adjectiu

trufarèl (femenin: -èla)
* Persona que se trufa.

### Sinonims

* trufaire
* trufandièr

### Variantas dialectalas

* trufarèu

### Traduccions

* anglés: mocking $^{(en)}$
* catalan: burlador $^{(ca)}$, burler $^{(ca)}$
* espanhòl: burlador $^{(es)}$
* francés: moqueur $^{(fr)}$, railleur $^{(fr)}$
* italian: burlatore $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: burriaturi $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb trufar.

### Prononciacion

[tryfa'rɛw]

### Sillabas

tru | fa | rèu (3)

## Adjectiu

trufarèu (femenin: -èla)
* Persona que se trufa.

### Sinonims

* trufaire
* trufandièr

### Variantas dialectalas

* trufarèl

### Traduccions

* anglés: mocking $^{(en)}$
* catalan: burlador $^{(ca)}$, burler $^{(ca)}$
* espanhòl: burlador $^{(es)}$
* francés: moqueur $^{(fr)}$, railleur $^{(fr)}$
* italian: burlatore $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: burriaturi $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb trufar.

### Prononciacion

[tryfan'djɛ]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « trufandièr »

### Sillabas

tru | fan | dièr (3)

## Adjectiu

trufandièr (femenin: -ièra)
* Persona que se trufa.

### Sinonims

* trufaire
* trufarèl

### Variantas dialectalas

* trufandèc gascon

### Traduccions

* anglés: mocking $^{(en)}$
* catalan: burlador $^{(ca)}$, burler $^{(ca)}$
* espanhòl: burlador $^{(es)}$
* francés: moqueur $^{(fr)}$, railleur $^{(fr)}$
* italian: burlatore $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: burriaturi $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb trufar.

### Prononciacion

[try'fajre]
França (Bearn) : escotar « trufaire »

### Sillabas

tru | fai | re (3)

## Adjectiu

trufaire (femenin: -a)
* Persona que se trufa.

### Sinonims

* trufandièr
* trufarèl

### Variantas dialectalas

* trufandèc gascon

### Traduccions

* anglés: mocking $^{(en)}$
* catalan: burlador $^{(ca)}$, burler $^{(ca)}$
* espanhòl: burlador $^{(es)}$
* francés: moqueur $^{(fr)}$, railleur $^{(fr)}$
* italian: burlatore $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: burriaturi $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[try'ka]
França (Bearn) : escotar « trucar »

### Sillabas

tru | car (2)

## Vèrb

trucar
* Donar un còp a quicòm o qualqu'un.

#### Locucions derivadas

* I a quicòm que truca: i a quicòm que va pas.

### Parents

* truc
* truca
* trucada
* trucal
* trucament
* trucatge

### Traduccions

| alemand: anglés: to knock $^{(en)}$ catalan: copejar $^{(ca)}$, pegar $^{(ca)}$,picar $^{(ca)}$tustar $^{(ca)}$trucar $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: esperanto: estonian: finlandés: francés: heurter $^{(fr)}$ | ido: italian: leton: lituanian: neerlandés: ongrés: polonés: portugués: ucraïnian: |

# Catalan
### Prononciacion

[tɾu'ka] (oriental e nòrd-occidental), [tɾu'kaɾ] (valencian)

## Vèrb

trucar

### Traduccions

* trucar $^{(oc)}$, tustar $^{(oc)}$
* sonar $^{(oc)}$, telefonar $^{(oc)}$
* farlabicar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del gallés tructa.

### Prononciacion

/ˈtryt͡so/, /ˈtryt͡so/

### Sillabas

tru | cha (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| trucha | truchas |
| [ˈtryt͡so] | [ˈtryt͡saː] |
trucha femenin
* Ict. Divèrsas espècias de peisses d'aiga doça de la familha dels salmonids.

### Variantas dialectalas

* troita
* trocha
* trueita (gascon)
* tròcta (gascon)
* tròcha (gascon)
* traueta (gascon)

### Traduccions

| alemand: Forelle $^{(de)}$ femenin anglés: trout $^{(en)}$ catalan: truita $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: trucha $^{(es)}$ femenin francés: truite $^{(fr)}$ femenin italian: trota $^{(it)}$ femenin romanch: sutsilvan : truta $^{(rm)}$ femenin |

# Espanhòl
### Etimologia

Del gallés tructa.

### Prononciacion

/ˈtɾut͡ʃa/, /ˈtɾut͡ʃa/
Espanha (Vila-real) : escotar « trucha »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| trucha | truchas |
| [ˈtɾut͡ʃa] | [ˈtɾut͡ʃas] |
trucha femenin
* Trocha.
# Occitan
### Etimologia

Del gallés tructa.

### Prononciacion

/ˈtɾɥejto/, /ˈtɾɥejto/
França (Bearn) - Gascon : escotar « trueita »

### Sillabas

truei | ta (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| trueita | trueitas |
| [ˈtɾɥejto] | [ˈtɾɥejtos] |
trueita femenin (gascon)
* Ict. Divèrsas espècias de peisses d'aiga doça de la familha dels salmonids.

### Variantas dialectalas

* trocha
* troita
* trucha (lemosin)
* tròcta (gascon)
* tròcha (gascon)
* traueta (gascon)

### Traduccions

| alemand: Forelle $^{(de)}$ femenin anglés: trout $^{(en)}$ catalan: truita $^{(ca)}$ femenin espanhòl: trucha $^{(es)}$ femenin | francés: truite $^{(fr)}$ femenin italian: trota $^{(it)}$ femenin romanch: sutsilvan : truta $^{(rm)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈtɾɥejtos/, /ˈtɾɥejtos/

## Forma de nom comun

trueitas femenin (gascon)
* Plurau de trueita.
# Catalan
## Forma de vèrb

trucaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb trucar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈtryt͡saː/, /ˈtryt͡saː/

## Forma de nom comun

(lemosin) truchas femenin
* Plural de trucha.

# Espanhòl
### Prononciacion

/ˈtɾut͡ʃas/, /ˈtɾut͡ʃas/

## Forma de nom comun

truchas femenin
* Plural de trucha.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés vièlh trēowe

### Prononciacion

[tɹu:]
Reialme Unit (Londres) : escotar « true » Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « true » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « true »

### Sillabas

true (1)

## Adjectiu

true

### Traduccions

* vertadièr $^{(oc)}$

### Derivats

* truer
* truest
* truism
* truly
* truth

### Antonims

* false
* untrue
* wrong
# Occitan
## Forma de vèrb

trucarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb trucar.
# Occitan
### Etimologia

    De trucar, del latin popular trudicare; « butar », « tustar »

### Prononciacion

/tɾyk/, /tɾyk/ França (Bearn) : escotar « truc »

### Sillabas

truc

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| truc | trucs |
| [tryk] | [tryks] |
truc masculin
* Còp, tust
** Respondre al truc del tambor.
* Recors engenhós per a far semblar que quicòm es pas realament coma es o per realizar un efècte inesperat dels autres.
** Los prestidigitators an los trucs.
* (familièr) Quicòm que se pas lo nom, o que se'n mesfisa.
* (geografia) Punta d'una montanha.
* Jòc de cartas.

### Sinonims

    sens 1:
* còp
* tust
    sens 2:
* astúcia
* estèc
* biais
* triquet
    sens 3:
* daquòs
    sens 4:
* suquet
* pic
* cima
* cim

### Parents

* trucar
* trucada
* trucaire

### Traduccions

| Tust alemand: Treffen $^{(de)}$, Anschlag $^{(de)}$, Hieb $^{(de)}$, Schlag $^{(de)}$, Streich $^{(de)}$ anglés: hit $^{(en)}$, strike $^{(en)}$, knock $^{(en)}$, blow $^{(en)}$, smack $^{(en)}$, stroke $^{(en)}$, whack $^{(en)}$ catalan: cop $^{(ca)}$ espanhòl: golpe $^{(es)}$, cabronazo $^{(es)}$ | francés: coup $^{(fr)}$ italian: colpo $^{(it)}$, botta $^{(it)}$ basc: portugués: alcance $^{(pt)}$, golpe $^{(pt)}$, pancada $^{(pt)}$ |
| Astúcia alemand: anglés: trick $^{(en)}$, twist $^{(en)}$ catalan: truc $^{(ca)}$ espanhòl: artilugio $^{(es)}$, cosilla $^{(es)}$, chisme $^{(es)}$ | francés: truc $^{(fr)}$ italian: trucco $^{(it)}$ basc: gauza $^{(eu)}$ portugués: truque $^{(pt)}$ |
| Daquós alemand: Sache $^{(de)}$, Ding $^{(de)}$, Fall $^{(de)}$ (das ist nicht mein ~), Dingsda $^{(de)}$ catalan: cosa $^{(ca)}$ anglés: thing $^{(en)}$, stuff $^{(en)}$, thingamajig $^{(en)}$, gadget $^{(en)}$, thingy $^{(en)}$, whatchamacallit $^{(en)}$, doodad $^{(en)}$, whuzzat $^{(en)}$ | espanhòl: cosa $^{(es)}$ francés: truc $^{(fr)}$ italian: aggeggio $^{(it)}$, coso $^{(it)}$ basc: gauza $^{(eu)}$ portugués: coisa $^{(pt)}$ |
| suquet alemand: Kulm $^{(de)}$, Spitze $^{(de)}$, Stift $^{(de)}$, Zacke $^{(de)}$, Zinke $^{(de)}$, Zipfel $^{(de)}$ catalan: cim $^{(ca)}$, cima $^{(ca)}$ espanhòl: peak $^{(en)}$, culmination $^{(en)}$ | espanhòl: punta $^{(es)}$, extremo $^{(es)}$, cima $^{(es)}$, vértice $^{(es)}$, culminación $^{(es)}$ francés: cime $^{(fr)}$ italian: punta $^{(it)}$ basc: gailurra $^{(eu)}$ portugués: ápice $^{(pt)}$, extremidade $^{(pt)}$, pico $^{(pt)}$, ponta $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De trucar, del latin popular trudicare; « butar », « tustar »

### Prononciacion

/tɾuk/, /tɾuk/

### Sillabas

truc

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| truc | trucs |
truc masculin
* Còp
** Còp donat a la pòrta per demandar la dintrada
* Dins diferents jòcs de bola: còp qu'una bola dona a una autra
* Estèc
* Jòc de cartas.

# Francés
### Etimologia

    De trucar, del latin popular trudicare; « butar », « tustar »

### Prononciacion

Soïssa (Canton de Valés) : escotar « truc »

### Prononciacion

/tʁyk/, /tʁyk/

### Sillabas

truc

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| truc | trucs |
truc masculin
* Estèc
* Daquòs
* (geografia) Montanha redonda.
# Sard
### Etimologia

Del latin trulla.

### Prononciacion
## Nom comun

trudda femenin
* Culhièr.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

De veren dab lo sufix -ós.

### Prononciacion

/beɾeˈɲus/, /beɾeˈɲus/
França (Bearn) - Gascon : escotar « verenhós »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | verenhós | verenhós |
| Masculin | [beɾeˈɲus] | [beɾeˈɲus] |
| Femenin | verenhosa | verenhosas |
| Femenin | [beɾeˈɲuzo] | [beɾeˈɲuzos] |
verenhós masculin (gascon)
* Que conten de veren.

### Variantas dialectaus

* verenós
* verinós
* venimós (gascon)
* verimós (gascon)
* vrimós (gascon)

### Traduccions

| alemand: giftig $^{(de)}$ anglés: poisonous $^{(ca)}$ catalan: verinós $^{(ca)}$ espanhòl: venenoso $^{(es)}$ | francés: venimeux $^{(fr)}$, vénéneux $^{(fr)}$ italian: velenoso $^{(it)}$ sicilian: vilinusu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/beɾeˈnuzes/, /beɾeˈnuzes/

## Forma d'adjectiu

verenoses (lengadocian)
* Masculin plural de verenós.
# Occitan
### Etimologia

    De verga.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /beɾˈɣan/, /beɾˈɣan/, provençau /veʀˈgãⁿ/, /veʀˈgãⁿ/

### Sillabas

ver|gan

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| vergan | vergans |
| [beɾˈɣan] | [beɾˈɣans] |
vergan masculin
* Jove e flexibla branca de vim.
* Bagueta
* (provençau) Barron d'una escala, cadiera, gàbia...

### Variantas dialectalas

vergant

### Sinonims

* amarinier
* vim / vime
* vige

### Derivats

* verganier
# Occitan
### Prononciacion

/beɾeˈɲuzo/, /beɾeˈɲuzo/
França (Bearn) - Gascon : escotar « verenhosa »

## Forma d'adjectiu

verenhosa (gascon)
* Femenin singular de verenhós.
# Occitan
### Prononciacion

/beɾeˈnuzos/, /beɾeˈnuzos/

## Forma d'adjectiu

verenosas
* Femenin plural de verenós.
# Occitan
### Prononciacion

/beɾeˈɲuzos/, /beɾeˈɲuzos/

## Forma d'adjectiu

verenhosas (gascon)
* Femenin plurau de verenhós.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin virga « verga, branca ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈbeɾɣo̞/, /ˈbeɾɣo̞/
    provençau /ˈveʀgə/, /ˈveʀgə/

### Sillabas

ver|ga

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| verga | vergas |
| [ˈbeɾɣo̞] | [ˈbeɾɣo̞s] |
verga femenin
* Barreta de fusta o de fèrre.
* (Per analogia) Braç d'una romana
* Gimbla.
* (Per analogia) (Anatomia) Organ sexual mascle.
* (Marina) Pal long e redond, qu'es ligat en travèrs dels arbres d’un naviri per ne sosténer las velas.
** (Per analogia) (astronomia) las tres vergas : la constellacion d’Orion.

### Variantas dialectalas

* vèrga

### Derivats

* vergan, vergant
* vergar
* vergada
* envergada
** envergadura
* revergada

### Derivats

Gimbla
* bagueta
* bròca
* lata
* jòrg

### Traduccions
## Forma de vèrb

verga
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de vergar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de vergar

# Catalan
### Etimologia

    Del latin virga « branca ».

### Prononciacion

    Oriental: central /ˈbɛrɡə/, /ˈbɛrɡə/, balear /ˈvəɾʝə/, /ˈvəɾʝə/, /ˈvɛrɣə/, /ˈvɛrɣə/
    Occidental: nord-occidental /ˈberɣa/, /ˈberɣa/, valencian /ˈveɾɣa/, /ˈveɾɣa/, /ˈbeɾɣa/, /ˈbeɾɣa/

### Sillabas

ver|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| verga | vergues |
verga femenin
* verga $^{(oc)}$, pal de naviri
* verga $^{(oc)}$, organ mascle
* Vitz, eisserment

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin virga « branca ».

### Prononciacion

/ˈbeɾɰa/, /ˈbeɾɰa/

### Sillabas

ver|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| verga | vergas |
| [ˈbeɾɰa] | [ˈbeɾɰas] |
verga femenin
* verga $^{(oc)}$, pal de naviri
* verga $^{(oc)}$, organ mascle
* verga $^{(oc)}$, gimble
* Pèça arcada d'una arma, mesa en tension

# Italian
### Etimologia

    Del latin virga « branca ».

### Prononciacion

/ˈverga/, /ˈverga/

### Sillabas

ver|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| verga | verghe |
| [ˈverga] | [ˈverge] |
verga femenin
* verga $^{(oc)}$, pal de naviri
* verga $^{(oc)}$, organ mascle
* verga $^{(oc)}$, gimble

# Portugués
### Etimologia

    Del latin virga « branca ».

### Prononciacion

Portugal /ˈveɾgɐ/, /ˈveɾgɐ/, Brasil /ˈveɦgɐ/, /ˈveɦgɐ/, /ˈveɾgə/, /ˈveɾgə/

### Sillabas

ver|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| verga | vergas |
verga femenin
* verga $^{(oc)}$, pal de naviri
* listèl
* verga $^{(oc)}$, organ mascle
* verga $^{(oc)}$, gimble
* vergan
* (Portugal) aram

## Forma de vèrb

verga
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de vergar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de vergar
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulg. venīnum, e del latin classic venēnum (droga; poison)

### Prononciacion

[be're]
França (Bearn) : escotar « veren »

### Sillabas

ve | ren (2)

## Nom comun

veren femenin
* Poison secretat per d'unes animals, per fin de caçar o de se defendre .

### Derivats

* verenós

### Sinonims

* verin

### Traduccions

| alemand: anglés: venom $^{(en)}$ catalan: verí $^{(ca)}$ espanhòl: veneno $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: venin $^{(fr)}$ | italian: veleno $^{(it)}$ neerlandés: polonés: portugués: romanés: rus: ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/beɾeˈnuzo/, /beɾeˈnuzo/
França (Bearn) : escotar « verenosa »

## Forma d'adjectiu

verenosa
* Femenin singular de verenós.
# Occitan
### Etimologia

De veren amb lo sufix -ós.

### Prononciacion

/beɾeˈnus/, /beɾeˈnus/
França (Bearn) : escotar « verenós »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | verenós | verenoses |
| Masculin | [beɾeˈnus] | [beɾeˈnuzes] |
| Femenin | verenosa | verenosas |
| Femenin | [beɾeˈnuzo] | [beɾeˈnuzos] |
verenós masculin
* Que conten de veren.

### Variantas dialectalas

* verinós
* verimós (gascon)
* verenhós (gascon)
* venimós (gascon)
* vrimós (gascon)

### Traduccions

| alemand: giftig $^{(de)}$ anglés: poisonous $^{(ca)}$ catalan: verinós $^{(ca)}$ espanhòl: venenoso $^{(es)}$ | francés: venimeux $^{(fr)}$, vénéneux $^{(fr)}$ italian: velenoso $^{(it)}$ sicilian: vilinusu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/pɾimoβeˈɾals/, /pɾimoβeˈɾals/

## Forma d'adjectiu

primaverals
* Masculin plural de primaveral.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin primitivus « que naís lo primièr », de primus, « primièr ».

### Prononciacion

    lengadocian : /pɾimiˈtiw/, /pɾimiˈtiw/
    provençau : /pʁimiˈtjew/, /pʁimiˈtjew/
    roergat : /pɾimiˈgju/, /pɾimiˈgju/
França (Bearn) : escotar « primitiu »

### Sillabas

pri|mi|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | primitiu | primitius |
| Masculin | [pɾimiˈtiw] | [pɾimiˈtiws] |
| Femenin | primitiva | primitivas |
| Femenin | [pɾimiˈtiβo̞] | [pɾimiˈtiβo̞s] |
primitiu
* Qu'es lo primièr, le mai ancian.
** De creseças primitivas.
* (linguistica) Qualifica de lengas que se supausa èsser pas formadas per pas cap d'autra.
* Que ten lo caractèr de las primièras edats de l’umanitat.
** L’òme primitiu viviá en companhiá d´animals ara atudats coma los mamots.
* Qu'es rudimentari, somari.
* (gramatica) Radical que se forman los derivats o compausats.
** « Just » es lo mot primitiu de « justicièr, justificar, injust, injustícia », etc.

### Parents

* primitivament
* primitivista

### Traduccions

| alemand: Primitive $^{(de)}$ anglés: primitive $^{(en)}$ basc: primitiboa $^{(eu)}$ catalan: primitiu $^{(ca)}$ | espanhòl: primitivo $^{(es)}$ francés: progressif $^{(fr)}$ italian: primitivo $^{(it)}$ portugués: primitivo $^{(pt)}$ |

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| primitiu | primitius |
primitiu (femenizacion: primitiva)
* Membre d'un pòble primitiu

## Nom comun 2

primitiu
* (gramatica) Mot primitiu.
* (art) Artista que precisissiá las grandas epòcas classicas.
* (art) (per extension) Tablèu realizat per un primitiu.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin primitivus « que naís lo primièr », de primus, « primièr ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « primitiu »

### Prononciacion

    central : /pɾimiˈtiw/, /pɾimiˈtiw/

### Sillabas

pri|mi|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | primitiu | primitius |
| Femenin | primitiva | primitives |
primitiu
* primitiu

## Nom comun

primitiu (plural: primitius) (femenizacion: primitiva)
* primitiu
# Occitan
### Etimologia

Derivat del latin vulgar *prīmavēra, compausat de prīmus « primièr » e vēr « prima ».

### Prononciacion

/pɾimoβeˈɾal/, /pɾimoβeˈɾal/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « primaveral »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | primaveral | primaverals |
| Masculin | [pɾimoβeˈɾal] | [pɾimoβeˈɾals] |
| Femenin | primaverala | primaveralas |
| Femenin | [pɾimoβeˈɾalo] | [pɾimoβeˈɾalos] |
primaveral masculin
* Relatiu a la prima.

### Variantas dialectalas

* primaverau

### Traduccions

| anglés: springlike $^{(en)}$ catalan: primaveral $^{(ca)}$ | francés: printanier $^{(fr)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Derivat del latin vulgar *prīmavēra, compausat de prīmus « primièr » e vēr « prima ».

### Prononciacion

/pɾiməβəˈɾal/, /pɾiməβəˈɾal/
Espanha (Barcelona) : escotar « primaveral »

## Adjectiu

primaveral masculin
* Primaveral.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de prim.

### Prononciacion

[prime'dʒa]

### Sillabas

pri|me|jar (2)

## Vèrb

primejar
* Far quicòm minimosament
* Far tan plan que l’òm pòt.

### Sinonims

* espepidar

### Traduccions

1. Far quicòm minimosament
| chinés: alemand: anglés: to be painstaking $^{(en)}$,to be meticulous $^{(en)}$ basc: breton: catalan: , chèc: danés: espanhòl: esperanto: finlandés: francés: être méticuleux $^{(fr)}$ | grèc: indi: ido: indonesian: italian: neerlandés: ongrés: polonés: portugués: romanés: rus: sicilian: suedés: turc: ucraïnian: , |