OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) Del bas latin centena
    (nom 2) Del nom nombre de torns de fil d’una madaissa qu'es sovent de cent

### Prononciacion

/senˈteno̞/, /senˈteno̞/, provençau /sẽⁿˈteno̞/, /sẽⁿˈteno̞/

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| centena | centenas |
| [senˈteno̞] | [senˈteno̞s] |
centena femenin
* Ensembla de cent unitats.
* (aritmetica) Desena de desena.
** I a una error dins las centenas.
* Cent ans.
** Passarà la centena : A la santat que li donarà una longa vida.

### Derivats

* centenal
* centenari
* centenat

### Traduccions

| alemand: hundert $^{(de)}$ anglés: hundred $^{(en)}$ basc: catalan: centena $^{(ca)}$ | espanhòl: centena $^{(es)}$ francés: centaine $^{(fr)}$ italian: centinaio $^{(it)}$ portugués: centena $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| centena | centenas |
| [senˈteno̞] | [senˈteno̞s] |
centena femenin
* Fil conductor.
* (figurat) Fil del discors.

### Derivats

* centenar
* sens cap ni centena
* pèrdre la centena

## Forma d'adjectiu

centena
* Femenin singular de centen.

## Forma de vèrb

centena
* Tresana persona del singular del present de l'indicatiu de centenar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de centenar.

# Catalan
### Etimologia

    Del bas latin centena

### Prononciacion

/senˈteno̞/, /senˈteno̞/, provençau /sẽⁿˈteno̞/, /sẽⁿˈteno̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| centena | centenes |
centena femenin
* centena $^{(oc)}$ (Desena de desena).
* (istoric) Circumscripcion administrativa dins un comtat

## Forma d'adjectiu

centé
* Femenin singular de centè.

# Espanhòl
### Etimologia

    (nom 1) Del bas latin centena
    (nom 2) Del latin centēnum

### Prononciacion

/sen'tena/, /sen'tena/, /θen'tena/, /θen'tena/

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| centena | centenas |
centena femenin
* centena $^{(oc)}$ (Desena de desena).

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| centena | centenas |
centena femenin
* Palha de segal: centeno.

# Portugués
### Etimologia

    Del bas latin centena

### Prononciacion

Portugal /sẽˈtenɐ/, /sẽˈtenɐ/, Brasil /sẽˈtẽnɐ/, /sẽˈtẽnɐ/, /sẽˈtenə/, /sẽˈtenə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| centena | centenas |
centena femenin
* centena $^{(oc)}$ (Desena de desena).
# Occitan
### Etimologia

    De centen

### Prononciacion

/senteˈnal/, /senteˈnal/, provençau /sẽⁿteˈnal/, /sẽⁿteˈnal/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | centenal | centenals |
| Masculin | [senteˈnal] | [senteˈnals] |
| Femenin | centenala | centenalas |
| Femenin | [senteˈnalo̞] | [senteˈnalo̞s] |
centenal (lengadocian)
* Que concernís un periòde de cent ans.
* Qu'a una escasença sus cent de tornar ongan, que torna cada cent ans
** Aigat centenal. Catastròfa centenala.

### Variantas dialectalas

* centenau (provençau, gascon)

### Sinonims

Que concernís un periòde de cent ans.
* secular
Que torna un cada cent ans.
* secular
* centenari

### Traduccions
# Espanhòl
### Etimologia

    (nom1) De centeno «centen»
    (nom2) De centeno, Secale cereale «segal»

### Prononciacion

/θẽn̪t̪eˈnal/, /θẽn̪t̪eˈnal/, /sẽn̪t̪eˈnal/, /sẽn̪t̪eˈnal/

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| centenal | centenals |
centenal
* centena $^{(oc)}$

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| centenal | centenals |
centenal
* segalar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin centaurus, del grèc ancian Κένταυρος.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /senˈtawɾe/, /senˈtawɾe/
    procvençau /sẽⁿˈtawʀe/, /sẽⁿˈtawʀe/

### Sillabas

cen|tau|re

## Nom comun

centaure masculin, (femnin: centaura, centauresa)
Declinason :
| Singular | Plural |
| centaure | centaures |
| [senˈtawɾe] | [senˈtawɾes] |
* (mitologia, fantastic) Èsser fabulós de la mitologia grèga, mièg òme e mièg caval, precisament, caval que lo cap es remplaçat per un buste d’òme.
* (Antiquitat) Cavalier tessalian que caçava los taures fèrs.
* (Astronomia) Còrs pichon e de glaç que gravita a l'entorn del Solelh entre Jupitèr e Neptun.

### Variantas

* centaur

### Sinonims

* ipocentaure

### Derivats

* bucentaure (buòc)
* centaurèa
* ictocentaure (peisson)
* onocentaure (ase)
* taurcentaure (taure)

### Traduccions

| alemand: Kentaur $^{(de)}$ anglés: centaur $^{(en)}$ basc: catalan: centaure $^{(ca)}$ | espanhòl: centauro $^{(es)}$ francés: centaure $^{(fr)}$ grèc: κένταυρος $^{(el)}$ italian: centauro $^{(it)}$ portugués: centauro $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin centaurus, del grèc ancian Κένταυρος.

### Prononciacion

    Central, Balearic /sənˈtawɾə/, /sənˈtawɾə/
    Valencian) /senˈtawɾe/, /senˈtawɾe/

### Sillabas

cen|tau|re

## Nom comun

centaure masculin, (femnin: centaura)
Declinason :
| Singular | Plural |
| centaure | centaures |
| [senˈtawɾe] | [senˈtawɾes] |
* centaure $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin centaurus, del grèc ancian Κένταυρος.

### Prononciacion

    /sɑ̃tɔʁ/, /sɑ̃tɔʁ/

### Sillabas

cen|taure

## Nom comun

centaure masculin, (femnin: centauresse)
Declinason :
| Singular | Plural |
| centaure | centaures |
| [sɑ̃tɔʁ] ||
* centaure $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin centēnus

### Prononciacion

/senˈten/, /senˈten/, provençau /sẽⁿˈtẽⁿ/, /sẽⁿˈtẽⁿ/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | centen | centens |
| Masculin | [senˈten] | [senˈtens] |
| Femenin | centena | centenas |
| Femenin | [senˈteno̞] | [senˈteno̞s] |
centen
* Que, dins una seria, que n'a nonanta nòu abans el.
* Se dich de caduna de las partidas d’un tot dividits en cent partisas egalas: 1/100

### Sinonims

Abreviacion
* 100$^n$ / 100$^{na}$
D'una de las centanas partidas d'un tot
* centesim

### Traduccions
## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| centen | centens |
| [senˈten] | [senˈtens] |
centen masculin
* Dins una seria, que nonanta nòu son plaçats abans el.
* Caduna de las partidas d’un tot dividits en cent partisas egalas: 1/100
# Occitan
### Prononciacion

/senteˈnaɾis/, /senteˈnaɾis/

## Forma d'adjectiu

centenaris
* Masculin plural de centenari.

## Forma de nom comun 1

centenaris
* Masculin plural de centenari.

## Forma de nom comun 2

centenaris masculin
* Plural de centenari.
# Occitan
### Prononciacion

/senteˈnalo̞/, /senteˈnalo̞/, provençau /sẽⁿteˈnalo̞/, /sẽⁿteˈnalo̞/

## Forma de nom comun

centenala
* Femenin singular de centenal / centenau.
# Occitan
### Prononciacion

/senteˈnalo̞s/, /senteˈnalo̞s/, provençau /sẽⁿteˈnalo̞s/, /sẽⁿteˈnalo̞s/

## Forma de nom comun

centenalas
* Femenin plural de centenal / centenau.
# Occitan
### Prononciacion

/senteˈnals/, /senteˈnals/, provençau /sẽⁿteˈnals/, /sẽⁿteˈnals/

## Forma de nom comun

centenals
* Masculin plural de centenal.
# Occitan
### Etimologia

    (verb 1) Del bas latin centena
    (verb 2) Del nom nombre de torns de fil d’una madaissa qu'es sovent de cent

### Prononciacion

/senteˈna/, /senteˈna/, provençau /sẽⁿteˈna/, /sẽⁿteˈna/

## Vèrb 1

centenar
* Far venir cent còps mai grand.

### Sinonims

* centuplar

### Traduccions

| alemand: zentuplikieren $^{(de)}$ anglés: centuplicate $^{(en)}$ basc: catalan: centuplicar $^{(ca)}$ | espanhòl: centuplicar $^{(es)}$ francés: centupler $^{(fr)}$ italian: centuplicare $^{(it)}$ portugués: centuplicar $^{(pt)}$ |

## Vèrb 2

centenar
* Ligar una madaissa amb un brin de fil.

# Catalan
### Etimologia

    De centè

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « centenar »

### Prononciacion

    Oriental /sən.təˈna/, /sən.təˈna/
    Occidental: nord-occidental /senteˈna/, /senteˈna/, valencian /senteˈnaɾ/, /senteˈnaɾ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| centenar | centenars |
centenar masculin
* centena $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De centen

### Prononciacion

/θẽn̪t̪eˈnaɾ/, /θẽn̪t̪eˈnaɾ/, /sẽn̪t̪eˈnaɾ/, /sẽn̪t̪eˈnaɾ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| centenar | centenares |
centenar masculin
* centena $^{(oc)}$
* (per us) centenari $^{(oc)}$
* centenal $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De centena

### Prononciacion

Portugal /sẽtɨˈnaɾ/, /sẽtɨˈnaɾ/; Brasil /sẽtẽˈnaɾ/, /sẽtẽˈnaɾ/, /sẽteˈnaɾ/, /sẽteˈnaɾ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| centenar | centenars |
centenar masculin
* centena $^{(oc)}$

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| centenar | centenars |
centenar masculin o femenin
* centenari $^{(oc)}$ / centenària $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin centenarius.

### Prononciacion

/senteˈnaɾi/, /senteˈnaɾi/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | centenari | centenaris |
| Masculin | [senteˈnaɾi] | [senteˈnaɾis] |
| Femenin | centenària | centenàrias |
| Femenin | [senteˈnaɾjo] | [senteˈnaɾjos] |
centenari masculin
* Qu'es vièlh de cent annadas.

### Derivats

* bicentenari
* tricentenari

### Traduccions

| alemand: anglés: centenarian $^{(en)}$ basc: catalan: centenari $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: centenaire $^{(fr)}$ italian: portugués: |

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| centenari | centenaris |
| [senteˈnaɾi] | [senteˈnaɾis] |
centenari masculin (equivalent femenin: centenària)
* Persona qu'a atench cent annadas de vida.

### Traduccions

| alemand: anglés: centenarian $^{(en)}$ basc: catalan: centenari $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: centenaire $^{(fr)}$ italian: portugués: |

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| centenari | centenaris |
| [senteˈsaɾi] | [senteˈnaɾis] |
centenari masculin
* Commemoracion del centen anniversari d'un eveniment.

### Traduccions

| alemand: anglés: centenarian $^{(en)}$ basc: catalan: centenari $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: centenaire $^{(fr)}$ italian: portugués: |
# Catalan
### Prononciacion

/əmisˈtozus/, /əmisˈtozus/

## Forma d'adjectiu

amistosos
* Masculin plural de amistós.
# Catalan
## Forma de vèrb

amitjanà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb amitjanar.
# Occitan
### Prononciacion

/amisˈtuzes/, /amisˈtuzes/

## Forma d'adjectiu

amistoses (lengadocian)
* Masculin plural de amistós.

# Catalan
### Prononciacion

/əmisˈtozəs/, /əmisˈtozəs/

## Forma d'adjectiu

amistoses
* Femenin plural de amistós.
# Occitan
### Etimologia

De amistat amb lo sufix -ós.

### Prononciacion

/amisˈtus/, /amisˈtus/
França (Bearn) : escotar « amistós »

### Sillabas

a | mis | tós (3)

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | amistós | amistoses |
| Masculin | [amisˈtus] | [amisˈtuzes] |
| Femenin | amistosa | amistosas |
| Femenin | [amisˈtuzo] | [amisˈtuzos] |
* Qu'es relatiu a l'amistat, que sent de l'amistat.

### Mots aparentats

* amistat
* amistosament

### Traduccions

| alemand: freundlich $^{(de)}$ anglés: friendly $^{(en)}$ catalan: amistós $^{(ca)}$ espanhòl: amigable $^{(es)}$ | francés: amical $^{(fr)}$ italian: amichevole $^{(it)}$ sicilian: amichèvuli $^{(scn)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De amistat amb lo sufix -ós.

### Prononciacion

/əmisˈtos/, /əmisˈtos/ (oriental), /amisˈtos/, /amisˈtos/ (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « amistós »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | amistós | amistosos |
| Masculin | [əmisˈtos] | [əmisˈtozus] |
| Femenin | amistosa | amistoses |
| Femenin | [əmisˈtozə] | [əmisˈtozəs] |
amistós masculin
* Amistós.
# Occitan
### Prononciacion

/aˈmjɛj/, /aˈmjɛj/

## Forma de vèrb

amièi (gascon)
* Prumèra persona deu singular au preterit de amiar.
# Occitan
### Prononciacion

/aˈmjaβam/, /aˈmjaβam/

## Forma de vèrb

amiàvam (gascon)
* Prumèra persona deu plurau a l'imperfèit de l'indicatiu de amiar.
# Occitan
### Prononciacion

/aˈmjaβats/, /aˈmjaβats/

## Forma de vèrb

amiàvatz (gascon)
* Dusau persona deu plurau a l'imperfèit de l'indicatiu de amiar.
# Occitan
### Prononciacion

/aˈmjɛk/, /aˈmjɛk/

## Forma de vèrb

amièc (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de amiar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

boifavatz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

boifaven (lemosin)
* Tresena persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈbwejfe/, /ˈbwejfe/

## Forma de vèrb

boife (lemosin)
* Prumiera persona dau singular au present de l'indicatiu de boifar.
* Prumiera persona dau singular au present dau subjonctiu de boifar.
* Tresena persona dau singular au present dau subjonctiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

boifem (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau au present dau subjontiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion

/bwejˈfavaː/, /bwejˈfavaː/

## Forma de vèrb

boifavas (lemosin)
* Segonda persona dau singular a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion

/bwejˈfavej/, /bwejˈfavej/

## Forma de vèrb

boifaves (lemosin)
* Segonda persona dau singular a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

boifavetz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

boifavam (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

boifavan (lemosin)
* Tresena persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

boifavem (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de boifar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *carrĭcāre « portar en carri ».

### Prononciacion

/kaɾˈɣa/, /kaɾˈɣa/
França (Bearn) : escotar « cargar »

### Sillabas

car | gar

## Vèrb

cargar
* Metre quicòm de pesuc sus quicòm o qualqu'un.
* Alimentar en energia.
* Donar una foncion de gestion.
* Metre un vestit.

### Relacionats

* encargar

### Derivats

* cargaire
* cargament

### Antonims

* descargar

### Traduccions

| alemand: laden $^{(de)}$ (1, 2) anglés: to load $^{(en)}$ (1) catalan: carregar $^{(ca)}$ (1, 2), encarregar $^{(ca)}$ (3) | espanhòl: cargar $^{(es)}$ (1, 2), encargar $^{(es)}$ (3) francés: charger $^{(fr)}$ (1, 2, 3) romanés: a încărca $^{(ro)}$ valon: tcherdjî $^{(wa)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | cargar | cargar | cargar | cargar | cargar | cargar |
| Gerondiu | cargant | cargant | cargant | cargant | cargant | cargant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | cargat | cargat | cargat | cargats | cargats | cargats |
| femenin | cargada | cargada | cargada | cargadas | cargadas | cargadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | cargui cargue | cargas | carga | cargam | cargatz | cargan |
| Imperfach | cargavi | cargavas | cargava | cargàvem | cargàvetz | cargavan |
| Preterit | carguèri | carguères | carguèt | carguèrem | carguèretz | carguèron |
| Futur | cargarai | cargaràs | cargarà | cargarem | cargaretz | cargaràn |
| Condicional | cargariái | cargariás | cargariá | cargariam | cargariatz | cargarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | cargue | cargues | cargue | carguem | carguetz | carguen |
| Imperfach | carguèssi | carguèsses | carguès carguèsse | carguèssem | carguèssetz | carguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | carga ! | — | carguem ! | cargatz ! | — |
| Negatiu | — | cargues pas ! | — | carguem pas ! | carguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

Deverbal de cargar

### Prononciacion

lengadocian, gascon /'kaɾɣo̞/, /'kaɾɣo̞/, provençau /'kaʀgə/, /'kaʀgə/
    França (Bearn) : escotar « carga »

### Sillabas

car|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| carga | cargas |
| ['kargo̞] | ['kargo̞s] |
carga femenin
* Çò que pèsa.
** Se donèt tròp de carga al postam, s'aclapèt
* Fais, çò que pòrta una persona, un animal, un bastiment, etc.
** Lo mul es un animal de carga.
** La carga de la nau es de cinquanta tonèls.
* Peses, mesura o quantitat determinada d'unas causas.
** Una carga de blat.
* Despensa, còstas.
** Las còstas demoran a sa carga.
** (particular) Imposicion, taxa.
*** Las cargas publicas.
* Magistratura, dignitat o foncion publica.
** (istòria) Ofici que se crompava al sobeiran.
* Accion de cargar qualqu’un de far quicòm: comission, òrdre que se dona a qualqu’un.
** Ai la carga de vos dire que…
* (art) Caricatura, representacion exagerada, imitacion grotèsca.
** Aquel reteach es pench en carga.
* (Quimia) Substància solida, non miscibla, introducha dins una mescla per li donar unas qualitats.
* (drech) Pròva o indici que s’auça contra un acusat.
** Testimòni a carga: Tememònis assignats pel ministèri public o la partida civila per depausar suls fachs que pareisson èsser a la carga de l’accusat.
* (mecanica) Fòrça aplicada en un punt (carga puntuala), fòrça aplicada sus una surperfícia (carga continú).
* (militar) Ataca impetuosa d’una tropa.
** Carga a la baïoneta.
** Lo pas de carga.
* (figurat) Ataca.
** La carga de la jornalista contra la ministra.
* (electricitat) Quantitat d’electricitat dins un còrs (positiu o negatiu) interpretada per una deficiéncia o un excès en electrons. Per extension, quina que siá proprietat quantica, coma la carga de color.

### Traduccions

| alemand: aufladen $^{(de)}$ anglés: charge $^{(en)}$ catalan: carga $^{(ca)}$ espanhòl: carga $^{(es)}$ | francés: charge $^{(fr)}$ italian: carica $^{(it)}$ polonés: ciężar $^{(pl)}$ portugués: carga $^{(pt)}$ valon: tchedje $^{(wa)}$ |

## Forma de vèrb

carga
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cargar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cargar

# Catalan
### Etimologia

De càrrega.

### Prononciacion

* /ˈkaɾgə/, /ˈkaɾgə/ /ˈkaɾga/, /ˈkaɾga/

### Sillabas

car | ga (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| carga | cargues |
carga femenin
* carga.

# Espanhòl
### Etimologia

Deverbal de cargar

### Prononciacion

Colómbia (Cartagena) : escotar « carga »

### Prononciacion

* /ˈkaɾga/, /ˈkaɾga/

### Sillabas

car | ga (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| carga | cargas |
carga femenin
* carga.

# Portugués
### Etimologia

Deverbal de carregar

### Prononciacion

Estats Units d'America : escotar « carga »

### Prononciacion

* Portugal [ˈkaɾ.ɣɐ]
* Brasil) [ˈkaɻ.ɡa]

### Sillabas

car | ga (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| carga | cargas |
carga femenin
* carga.
# Occitan
### Prononciacion

/kaɾˈɣaðos/, /kaɾˈɣaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | cargat | cargats |
| Masculin | [kaɾˈɣat] | [kaɾˈɣats] |
| Femenin | cargada | cargadas |
| Femenin | [kaɾˈɣaðo] | [kaɾˈɣaðos] |
cargadas
* Participi passat femenin plural de cargar.
# Occitan
### Etimologia

    De cargar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈkaɾɣo̞s/, /ˈkaɾɣo̞s/
    provençau /kaʀgə/, /kaʀgə/

### Sillabas

car|gas

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| cargas | cargases |
| [ˈkaɾɣo̞s] | [kaɾˈɣo̞zes] |
cargas femenin
* (marina) Cordatge per replegar las velas.

### Variantas dialectalas

* cargue (provençau)

### Traduccions

| alemand: Laufgording $^{(de)}$ anglés: brail $^{(en)}$ basc: catalan: briol $^{(ca)}$ | espanhòl: briol $^{(es)}$ francés: cargue $^{(fr)}$ italian: imbroglio $^{(it)}$ portugués: briol $^{(pt)}$ |

## Forma de nom comun

cargas
* Plural de carga

## Forma de vèrb

cargas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de cargar

# Espanhòl
### Prononciacion

* /ˈkaɾgas/, /ˈkaɾgas/

## Forma de nom comun

cargas
* Plural de carga.

# Portugués
### Prononciacion

* Portugal [ˈkaɾɣɐʃ]
* Brasil) [ˈkaɻɡaʓ]

## Forma de nom comun

cargas
* Plural de carga.
# Occitan
### Etimologia

    De cargar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaɾɣaˈðu/, /kaɾɣaˈðu/
    provençau /kaʀgaˈdu/, /kaʀgaˈdu/

### Sillabas

car|ga|dor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cargador | cargadors |
| [kaɾɣaˈðu] | [kaɾɣaˈðus] |
cargador masculin, (femenin: caregadoira)
* Aquel que carga de merças o autres faisses.
* (transpòrt maritim) Propietari de tot o d'una partida del cargament embarcat.
* (artilhariá navala) Aquel que carga una pèça.
* (industria minièra) Obrièr que carga lo carbon dins las vagonetas que lo pòrtan fòra de la galariá.
cargador masculin
* (militar) Magazin mobil contenent de cartochas destinadas als fusilhs de tir rapid o als pistolets.
* (electricitat) Transformator e cable electrics, destinar a cargar la batariá d'unes aparelhs.
* (electricitat) Aparelh destinat a cargar de pilas recargablas (acumulators).
* (òbras publicas) Maquina d'òbras, sus pneumatic, dotat d’una palassa e especializat pel cargament e la manutencion dels produchs polverulents.

### Sinonims

* cargaire (persona)
* cargader (aplech, gascon)

### Derivats

* descargador

### Traduccions

* Aquel que carga
* alemand:
* anglés: loader $^{(en)}$
* basc:
* catalan: carregador $^{(ca)}$
* espanhòl: cargador $^{(es)}$
* francés: chargeur $^{(fr)}$
* italian: facchino $^{(it)}$, scaricatore $^{(it)}$, portatore $^{(it)}$
* portugués: carregador $^{(pt)}$
* transpòrt maritm
* alemand:
* anglés: docker $^{(en)}$, stevedore $^{(en)}$
* basc:
* catalan: carregador $^{(ca)}$
* espanhòl: cargadoro $^{(es)}$
* francés: chargeur $^{(fr)}$
* italian: stivatore $^{(it)}$
* portugués: carregador $^{(pt)}$
* electricitat
* alemand:
* anglés: charger $^{(en)}$
* basc:
* catalan: carregador $^{(ca)}$
* espanhòl: cargador $^{(es)}$
* francés: chargeur $^{(fr)}$
* italian: caricabatterie $^{(it)}$, caricatore $^{(it)}$ (telefonet)
* portugués: carregador $^{(pt)}$
* militar
* alemand:
* anglés: chamber $^{(en)}$
* basc:
* catalan: carregador $^{(ca)}$
* espanhòl: cargador $^{(es)}$
* francés: chargeur $^{(fr)}$
* italian: caricatore $^{(it)}$
* portugués: carregador $^{(pt)}$
* ...destriar...
* alemand: Auflader $^{(de)}$, Schauermann $^{(de)}$, Ladegerät $^{(de)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De cargar

### Prononciacion

    /kaɾɰaˈðoɾ/, /kaɾɰaˈðoɾ/

### Sillabas

car|ga|dor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cargador | cargadores |
cargador masculin, (femenin: caregadora)
* cargador $^{(es)}$, cargaire $^{(es)}$
cargador masculin
* cargador $^{(es)}$
# Occitan
## Forma de vèrb

cargarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb cargar.
# Occitan
### Etimologia

    De cargar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaɾˈɣajɾe/, /kaɾˈɣajɾe/
    provençau /kaʀˈgajʀe/, /kaʀˈgajʀe/

### Sillabas

car|gai|re

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cargaire | cargaires |
| [kaɾˈɣajɾe] | [kaɾˈɣajɾes] |
cargaire masculin, (femenin: caregaira)
* Aquel que carga de merças o autres faisses.
* (transpòrt maritim) Propietari de tot o d'una partida del cargament embarcat.
* (artilhariá navala) Aquel que carga una pèça.
* (industria minièra) Obrièr que carga lo carbon dins las vagonetas que lo pòrta fòra de la galariá.

### Sinonims

* cargador
* cargader (aplech, gascon)

### Derivats

* descargaire

### Traduccions

| alemand: Auflader $^{(de)}$ anglés: loader $^{(en)}$ basc: catalan: carregador $^{(ca)}$ | espanhòl: cargador $^{(es)}$ francés: chargeur $^{(fr)}$ italian: facchino $^{(it)}$, scaricatore $^{(it)}$, portatore $^{(it)}$ portugués: carregador $^{(pt)}$ |