OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin imprecatio

### Prononciacion

    lengadocian /impɾekaˈsju/, /impɾekaˈsju/
    provençau /ĩⁿpʀekaˈsjũⁿ/, /ĩⁿpʀekaˈsjũⁿ/

### Sillabas

im|pre|ca|cion

## Nom comun

imprecacion femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| imprecacion | imprecacions |
| [impɾekaˈsju] | [impɾekaˈsjus] |
* Expression del desir de malaür qu’òm fa contra qualqu’un.
* (En particular, retorica) Figura per la quala òm prega lo de malaür a la persona qu'òm parla o a qui òm parla.
* (Antiquitar) Pregària solemna facha en contra una persona per atirar sus el la venjança, lo castig divin.

### Parents

* imprecador
* imprecatòri

### Parents

* escomenge
* malediccion

### Traduccions

| alemand: Verwünschung $^{(de)}$, Verfluchung $^{(de)}$, Fluch $^{(de)}$ anglés: curse $^{(en)}$, imprecation $^{(en)}$ basc: catalan: imprecació $^{(ca)}$ | espanhòl: imprecación $^{(es)}$ francés: imprécation $^{(fr)}$ italian: imprecazione $^{(it)}$ portugués: imprecação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De imprecacion amb lo sufix «-dor»

### Prononciacion

    lengadocian /impɾekaˈðu/, /impɾekaˈðu/
    provençau /ĩⁿpʀekaˈdu/, /ĩⁿpʀekaˈdu/

### Sillabas

im|pre|ca|dor

## Nom comun e adjectiu

imprecador masculin, (femenin: imprecairitz, imprecadora)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| imprecador | imprecadors |
| [impɾekaˈðu] | [impɾekaˈðus] |
* Que proferís d'imprecacions.

### Parents

* imprecacion
* imprecatòri

### Sinonims

* vituperador

### Traduccions

| alemand: Verflucher $^{(de)}$ anglés: doomsayer $^{(en)}$, imprecator $^{(en)}$ basc: catalan: imprecador $^{(ca)}$ | espanhòl: imprecador $^{(es)}$ francés: imprécateur $^{(fr)}$ italian: imprecatore $^{(it)}$ portugués: imprecador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De imprecacion amb lo sufix «-dor»

### Prononciacion

    /impɾekajˈɾit͡s/, /impɾekajˈɾit͡s/

### Sillabas

im|pre|cai|ritz

## Nom comun

imprecairitz femenin, (masculin: imprecador)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| imprecairitz | imprecairises |
| [impɾekajˈɾit͡s] | [impɾekajˈɾizes] |
* Que proferís d'imprecacions.

### Variantas dialectalas

imprecadora

### Parents

* imprecacion
* imprecatòri

### Parents

* vituperairitz

### Traduccions

| alemand: Verflucher $^{(de)}$ anglés: doomsayer $^{(en)}$, imprecator $^{(en)}$ basc: catalan: imprecadora $^{(ca)}$ | espanhòl: imprecadora $^{(es)}$ francés: imprécatrice $^{(fr)}$ italian: imprecatrice $^{(it)}$ portugués: imprecadora $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin infamans, -ntis

### Prononciacion

lengadocian, gascon /iɱfaˈmant/, /iɱfaˈmant/; provençau /ĩⁿfaˈmãⁿ/, /ĩⁿfaˈmãⁿ/

### Sillabas

in|fa|mant

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | infamant | infamants |
| Masculin | [iɱfaˈmant] | [iɱfaˈmants] |
| Femenin | infamanta | infamantas |
| Femenin | [iɱfaˈmanto̞] | [iɱfaˈmanto̞s] |
infamant
* Qu'infama, que desonora, que fa damatge a la reputacion de qualqu’un.

### Parents

* infamador
* infamatòri
* infame
* infamia

### Sinonims

* desonorant
* ignominiós
* denigrant
* difamant

### Traduccions

| alemand: entehrend $^{(de)}$ anglés: defamatory $^{(en)}$, dishonourable $^{(en)}$ basc: catalan: infamant $^{(ca)}$ | espanhòl: infamante $^{(es)}$ francés: infamant $^{(fr)}$ italian: infamante $^{(it)}$ portugués: infamante $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

infamant
* Participi present de infamar

# Catalan
### Etimologia

    Del latin infamans, -ntis

### Prononciacion

/iɱfaˈman/, /iɱfaˈman/

### Sillabas

in|fa|mant

## Adjectiu

infamant masculin o femenin, (plurals: infamants)
* infamant $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

infamant
* Participi present de infamar

# Francés
### Etimologia

    Del latin infamans, -ntis

### Prononciacion

/ɛ̃famɑ̃/, /ɛ̃famɑ̃/, /ɛ̃fɑmɑ̃/, /ɛ̃fɑmɑ̃/

### Sillabas

in|fa|mant

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | infamant | infamants |
| Masculin | [iɱfaˈmant] | [iɱfaˈmants] |
| Femenin | infamante | infamantes |
| Femenin | [iɱfaˈmanto̞] | [iɱfaˈmanto̞s] |
infamant masculin o femenin, (plurals: infamants)
* infamant $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

infamant
* Participi present de infamer
# Occitan
### Etimologia

De onorar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    lengadocian /dezunuˈɾa/, /dezunuˈɾa/
    provençau /dezunuˈʀa/, /dezunuˈʀa/

### Sillabas

de|so|no|rar

## Vèrb

desonorar
* Far pèrdre l'onor.
se desonorar
* Pèrdre son onor.

### Variantas dialectalas

* desaunorar (gascon)
* desondrar (lengadocian, gascon)

### Sinonims

* desvergonhar
* infamar

### Parents

* desonor
* desonorable
* desonorant

### Traduccions

| alemand: entehren $^{(de)}$ anglés: dishonor $^{(en)}$ (EUA), (RU) basc: catalan: deshonorar $^{(ca)}$, deshonrar $^{(ca)}$ | espanhòl: deshonrar $^{(es)}$, deshonorar $^{(es)}$ francés: déshonorer $^{(fr)}$ italian: disonorare $^{(it)}$ portugués: desonrar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin honor (honos).

### Prononciacion

    /uˈnu/, /uˈnu/
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « onor »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| onor | onors |
| [uˈnu] | [uˈnus] |
onor femenin
* Qualitat morala que mena qualqu'un a far pas res que lo pòsca comprometre dins l’estima dels autres e dins la seuna pròpia.

### Variantas dialectalas

* aunor (gascon)

### Derivats

* onorable
* onorabilitat
* onorança
* onorar
* onorari
* onorariat
* onoraris
* onorific
* onors

### Traduccions

* alemand: Ehre $^{(de)}$
* anglés: honor $^{(en)}$, honour $^{(en)}$
* catalan: honor $^{(ca)}$
* francés: honneur $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

De onor amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    /dezuˈnu/, /dezuˈnu/

### Sillabas

de|so|nor

## Nom comun

desonor masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| desonor | desonors |
| [dezuˈnu] | [dezuˈnus] |
* Pèrda de l'onor.

### Variantas dialectalas

* desaunor (gascon)
* desondre (lengadocian, gascon)

### Sinonims

* desgràcia / disgràcia
* vergonha
* infamia

### Parents

* desonorable
* desonorant
* desonorar

### Traduccions

| alemand: Schande $^{(de)}$, Unehre $^{(de)}$ anglés: dishonor $^{(en)}$ (EUA), (RU) basc: catalan: deshonor $^{(ca)}$, deshonrar $^{(ca)}$ | espanhòl: deshonor $^{(es)}$, deshonra $^{(es)}$ francés: déshonneur $^{(fr)}$ italian: disonore $^{(it)}$ portugués: desonra $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De desonorar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezunuˈɾant/, /dezunuˈɾant/
    procençau /dezunuˈʀãⁿ/, /dezunuˈʀãⁿ/

### Sillabas

de|so|no|rant

## Adjectiu

desonorant
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | desonorant | desonorants |
| Masculin | [dezunuˈɾant] | [dezunuˈɾants] |
| Femenin | desonoranta | desonorantas |
| Femenin | [dezunuˈɾanto̞] | [dezunuˈɾanto̞s] |
* Que desonora; que tend a desonorar.

### Sinonims

* vergonhós
* infamant

### Parents

* desonor
* desonorable
* desonorar

### Traduccions

| alemand: entehrend $^{(de)}$ anglés: dishonourable $^{(en)}$, , basc: catalan: deshonorant $^{(ca)}$, deshonrós $^{(ca)}$ | espanhòl: deshonroso $^{(es)}$ francés: déshonorant $^{(fr)}$ italian: disonorevole $^{(it)}$ portugués: desonroso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De cent

### Prononciacion

/senˈtin/, /senˈtin/, provençau /sẽⁿˈtin/, /sẽⁿˈtin/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| centim | centims |
| [senˈtin] | [senˈtins] |
centim
* (Sistèma monetari) La centesima partida d'una unitat monetària.
* (per extension) Pèça que la valor faciala es lo centim.

### Variantas dialectalas

* centime

### Traduccions

| alemand: Centime $^{(de)}$ anglés: centime $^{(en)}$, cent $^{(en)}$ basc: catalan: cèntim $^{(ca)}$ | espanhòl: céntimo $^{(es)}$ francés: centime $^{(fr)}$ italian: centesimo $^{(it)}$ portugués: cêntimo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De fàcia amb lo sufix «-al»

### Prononciacion

    /faˈsjal/, /faˈsjal/

### Sillabas

fa|cial

## Adjectiu

facial (lengadocian)
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | facial | facials |
| Masculin | [faˈsjal] | [faˈsjals] |
| Femenin | faciala | facialas |
| Femenin | [faˈsjalo̞] | [faˈsjalo̞o̞s] |
* (Anatomia) Relatiu a la fàcia.

### Variantas dialectalas

* faciau (gascon, peovençau)

### Derivats

* facialament

### Parents

* faciada
* faciar
| alemand: Abtrünnigerin $^{(de)}$ anglés: renagade $^{(en)}$ basc: catalan: renegada $^{(ca)}$ | espanhòl: renegada $^{(es)}$ francés: renégate $^{(fr)}$ italian: rinnegata $^{(it)}$ portugués: renegada $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin donator.

### Prononciacion

    lengadocian, provençau /dunaˈtu/, /dunaˈtu/

### Sillabas

do|na|tor

## Nom comun

donator (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenins: donatora, donatritz)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| donator | donators |
| [dunaˈtu] | [dunaˈtus] |
* Lo o çò que dona, que fa una donacion

### Variantas dialectalas

* donador (provençau, lengadocian)
* donant (gascon)

### Parents

* don
* donar
* donacion
* donaire
| alemand: Schenker $^{(de)}$, Stifter $^{(de)}$ anglés: donor $^{(en)}$, donator $^{(en)}$ basc: catalan: donant $^{(ca)}$, donador $^{(ca)}$ | espanhòl: donante $^{(es)}$, donador $^{(es)}$ francés: donateur $^{(fr)}$ italian: donatore $^{(it)}$ portugués: doador $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin donator.

### Prononciacion

Estats Units d'America (Milwaukee) : escotar « donator »

### Sillabas

do|na|tor

## Nom comun

donator
Declinason :
| Singular | Plural |
| donator | donators |
* donator $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin donator.

### Prononciacion

    lengadocian /dunaˈtɾitz/, /dunaˈtɾitz/
    provençau /dunaˈtʀitz/, /dunaˈtʀitz/

### Sillabas

do|na|tritz

## Nom comun

donatritz (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (masculin: donator)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| donatritz | donatrises |
| [dunaˈtɾitz] | [dunaˈtɾizes] |
* La que dona, que fa una donacion

### Variantas dialectalas

* donatora (provençau, lengadocian)

### Sinonims

* donadora (gascon)
* donairitz (lengadocian)
* donanta (gascon)

### Parents

* don
* donar
* donacion
* donaire
| alemand: Spenderin $^{(de)}$ anglés: donatrix $^{(en)}$ basc: catalan: donant $^{(ca)}$, donadora $^{(ca)}$ | espanhòl: donante $^{(es)}$, donadora $^{(es)}$ francés: donatrice $^{(fr)}$ italian: donatrice $^{(it)}$ portugués: doador $^{(pt)}$, dadora $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin donator.

### Prononciacion

    /dunajˈɾitz/, /dunajˈɾitz/

### Sillabas

do|nai|ritz

## Nom comun

donatritz (lengadocian) ; femenin, (masculin: donador)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| donairitz | donairises |
| [dunajˈɾitz] | [dunajˈɾizes] |
* La que dona, que fa una donacion

### Variantas dialectalas

* donadora (gascon)

### Sinonims

* donadora (gascon)
* donatritz (provençau, lengadocian)
* donanta (gascon)

### Parents

* don
* donar
* donacion
* donaire
| alemand: Spenderin $^{(de)}$ anglés: donatrix $^{(en)}$ basc: catalan: donant $^{(ca)}$, donadora $^{(ca)}$ | espanhòl: donante $^{(es)}$, donadora $^{(es)}$ francés: donatrice $^{(fr)}$ italian: donatrice $^{(it)}$ portugués: doador $^{(pt)}$, dadora $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ascensio « pujada »

### Prononciacion

    lengadocian, procençau /assenˈsju/, /assenˈsju/
    gascon /asẽⁿˈsjũⁿ/, /asẽⁿˈsjũⁿ/

### Sillabas

a|ssen|sion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ascension | ascensions |
| [assenˈsju] | [assenˈsjus] |
ascension femenin
* Action d'ascendre, de pojar, de s’auçar.
* (Astronomia) Punt de l’eqüator que s'auça en meteis temps qu’un astre dins l'esfèra drecha o dins l'esfèra oblica.
* (Cristianisme) Elevacion d’una persona cap al cel.

### Parents

* ascendéncia
* ascendent
* ascendre
* ascencional / ascencionau
* ascensor

### Derivats

* Ascension

### Sinonims

Accion d'ascendre
* escalada
* montada
* pojada / pujada

### Traduccions

| alemand: Himmelfahrt $^{(de)}$ anglés: ascension $^{(en)}$, ascent $^{(en)}$ basc: catalan: ascensió $^{(ca)}$, ascens $^{(ca)}$ | espanhòl: ascensión $^{(es)}$, ascenso $^{(es)}$ francés: ascension $^{(fr)}$ italian: ascensione $^{(it)}$ portugués: ascensão $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin ascensio « pujada »

### Prononciacion

    /əˈsɛnʃən/, /əˈsɛnʃən/

### Sillabas

a|ssen|sion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ascension | ascensions |
| [əˈsɛnʃən] | [əˈsɛnʃəns] |
ascension
* ascension $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin ascensio « pujada »

### Prononciacion

    /asɑ̃sjɔ̃/, /asɑ̃sjɔ̃/
    França (Vendèa) : escotar « ascension »

### Sillabas

a|ssen|sion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ascension | ascensions |
| [asɑ̃sjɔ̃] ||
ascension femenin
* ascension $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De ascension amb lo sufix «-al»

### Prononciacion

    /assensjuˈnal/, /assensjuˈnal/

### Sillabas

a|ssen|sio|nal

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ascencional | ascencionals |
| Masculin | [assensjuˈnal] | [assensjuˈnals] |
| Femenin | ascencionala | ascencionalas |
| Femenin | [assensjuˈnalo̞] | [assensjuˈnalo̞s] |
ascensional (lengadocian)
* Qu'a un rapòrt amb l’ascension.
* (en particular) Qualifica la fòrça o lo movement qu'un còrs tend a s’auçar.

### Variantas dialectalas

ascencionau (gascon, provençau)

### Parents

* ascendéncia
* ascendent
* ascendre
* ascension
* ascensor

### Locucions

* paracasudas ascencional

### Traduccions

| alemand: aufsteigend $^{(de)}$ anglés: upward $^{(en)}$ basc: catalan: ascensional $^{(ca)}$ | espanhòl: ascensional $^{(es)}$ francés: ascensionnel $^{(fr)}$ italian: ascensionale $^{(it)}$ portugués: ascensional $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ut͡siˈðent/, /ut͡siˈðent/
    provençau /ut͡siɔˈdẽⁿ/, /ut͡siɔˈdẽⁿ/

### Sillabas

O|cci|dent

## Nom pròpri

Occident masculin
* (Istòria) (passat) Euròpa per oposicion a l’Asia de l’Oèst. Nota: Mai sovent comprenent pas Russia.
* (A partir del sègle XIX) Païses europèus e anglosaxons (EUA, Canadà, Austràlia).
* (Diplomacia) (Guèrra freja) Païses de l’Oèst (de l'URSS).
* (Contèxte arabomusulman) Magrèb

### Traduccions

| anglés : West $^{(en)}$ catalan : occident $^{(ca)}$ espanhòl : occidente $^{(es)}$ | francés : occident $^{(fr)}$ italian : ovest $^{(it)}$ portugués : ocident $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

    Oriental: central /uksiˈðen/, /uksiˈðen/, balear /uksiˈðent/, /uksiˈðent/
    Occidental: nord-occidental /oksiˈðen/, /oksiˈðen/, valencian /oksiˈðent/, /oksiˈðent/

### Sillabas

Oc|ci|dent

## Nom pròpri

Occident masculin
* Occident.

# Francés
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

/ɔksidɑ̃/, /ɔksidɑ̃/
    França (Somain) : escotar « Occident »
    França (Vendèa) : escotar « Occident »

### Sillabas

Oc|ci|dent

## Nom pròpri

Occident masculin
* Occident.

# Anglés
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

/ˈɒksɪdənt/, /ˈɒksɪdənt/

### Sillabas

Oc|ci|dent

## Nom comun

Occident masculin
* Occident.
# Occitan
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ut͡siˈðent/, /ut͡siˈðent/
    provençau /ut͡siɔˈdẽⁿ/, /ut͡siɔˈdẽⁿ/

### Sillabas

o|cci|dent

## Nom comun

occident masculin
* Oèst, punt cardinal qu'indica lo ponent del solelh.

### Sinonims

* ponent

### Derivats

* occidental

### Antonims

* orient

### Traduccions

| anglés : West $^{(en)}$ catalan : occident $^{(ca)}$ espanhòl : occidente $^{(es)}$ | francés : occident $^{(fr)}$ italian : ovest $^{(it)}$ portugués : ocident $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

    Oriental: central /uksiˈðen/, /uksiˈðen/, balear /uksiˈðent/, /uksiˈðent/
    Occidental: nord-occidental /oksiˈðen/, /oksiˈðen/, valencian /oksiˈðent/, /oksiˈðent/
    Espanha (Barcelona) : escotar « occident »

### Sillabas

    oc|ci|dent

## Nom comun

occident masculin
* occident.

# Francés
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

/ɔksidɑ̃/, /ɔksidɑ̃/

### Sillabas

    oc|ci|dent

## Nom comun

occident masculin
* occident.

# Anglés
### Etimologia

Del latin occidens de occidere (« caire ») .

### Prononciacion

RU: /ˈɒksɪdənt/, /ˈɒksɪdənt/

### Sillabas

    oc|ci|dent

## Nom comun

occident masculin
* occident.
# Occitan
### Etimologia

De continent

### Prononciacion

    /kuntinenˈtal/, /kuntinenˈtal/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | continental | continentals |
| Masculin | [kuntinenˈtal] | [kuntinenˈtals] |
| Femenin | continentala | continentalas |
| Femenin | [kuntinenˈtalo̞] | [kuntinenˈtalo̞s] |
continental
* Qu'aperten a un continent.
** Las poténcias continentalas.
* (ecologia, geografia) Qualifica lo climat o la vegetacion encontrada a l’interior d’un continent.

### Variantas dialectalas

* continentau (provençau, gascon)

### Traduccions

| alemand: kontinental $^{(de)}$ anglés : continental $^{(en)}$ basc : catalan : continental $^{(ca)}$ | espanhòl : continental $^{(es)}$ francés : continental $^{(fr)}$ italian : continentale $^{(it)}$ portugués : continental $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

De continent

### Prononciacion

    general /ˌkɑntɪˈnɛntl̩/, /ˌkɑntɪˈnɛntl̩/
    american /ˌkɒntɪˈnɛntl̩/, /ˌkɒntɪˈnɛntl̩/

## Adjectiu

continental
* continental $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

De continent

### Prononciacion

    Oriental: central /kuntinənˈtaɫ/, /kuntinənˈtaɫ/, balear /kontinənˈtaɫ/, /kontinənˈtaɫ/, /kuntinənˈtaɫ/, /kuntinənˈtaɫ/
    Occidental: /kontinenˈtaɫ/, /kontinenˈtaɫ/

## Adjectiu

continental masculin o femenin, (plurals: continentals)
* continental $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De continent

### Prononciacion

    /kontinenˈtal/, /kontinenˈtal/

## Adjectiu

continental masculin o femenin, (plurals: continentales)
* continental $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

De continent

### Prononciacion

    /kɔ̃tinɑ̃tal/, /kɔ̃tinɑ̃tal/
    França (Vendèa) : escotar « continental »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | continental | continentaux |
| Masculin | [kɔ̃tinɑ̃tal] | [kɔ̃tinɑ̃to] |
| Femenin | continentale | continentales |
| Femenin | [kɔ̃tinɑ̃tal] | [kɔ̃tinɑ̃tal] |
continental
* continental $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De continent

### Prononciacion

    Portugal /kõtinẽˈtaɫ/, /kõtinẽˈtaɫ/
    Portugal (Coïmbra) : escotar « continental »
    Brasil /kõtʃĩnẽˈtaw/, /kõtʃĩnẽˈtaw/, /kõtʃinẽˈtaw/, /kõtʃinẽˈtaw/

## Adjectiu

continental masculin o femenin, (plurals: continentais)
* continental $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin incidens « caire sus ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /insiˈðen/, /insiˈðen/
    França (Bearn) : escotar « incident »
    procençau /ĩⁿsiˈdẽⁿ/, /ĩⁿsiˈdẽⁿ/

### Sillabas

in|si|dent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | incident | incidents |
| Masculin | [insiˈðen] | [insiˈðens] |
| Femenin | incidenta | incidentas |
| Femenin | [insiˈðento̞] | [insiˈðento̞s] |
incident
* Qu'escai accessòriament dins un afar.
* (fisica) Qualifica los rais lumisoses que s'encontra amb las susfàcias des còrses.

### Derivats

* incidentament

### Traduccions

| alemand: einfallend $^{(de)}$ anglés: incidental $^{(en)}$ basc: catalan: incident $^{(ca)}$ | espanhòl: incidente $^{(es)}$ francés: incident $^{(fr)}$ italian: incidentale $^{(it)}$ portugués: incidente $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| incident | incidents |
| [insiˈðen] | [insiˈðens] |
incident masculin
* Eveniment inesperat podent aver de consequéncias minoras fins a importantas.
** Incident diplomatic.
* (drech) Demanda que lo tractament suspend l’instruccion, e que deu èsser tractada abans de tornar.

### Traduccions

| alemand: Zwischenfall $^{(de)}$, Vorfall $^{(de)}$ anglés: incident $^{(en)}$ basc: catalan: incident $^{(ca)}$ | espanhòl: incidente $^{(es)}$ francés: incident $^{(fr)}$ italian: incidente $^{(it)}$ portugués: incidente $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Pel francés incidents del latin incidens « caire sus ».

### Prononciacion

/ɪnsiˈdɛnt/, /ɪnsiˈdɛnt/
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « incident »

### Sillabas

in|si|dent

## Nom comun e adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| incident | incidents |
| [ɪnsiˈdɛnt] | [ɪnsiˈdɛnts] |
incident masculin
* incident $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin incidens « caire sus ».

### Prononciacion

    Oriental: central /insiˈðen/, /insiˈðen/, balear /insiˈðent/, /insiˈðent/
    Occidental: nord-occidental /insiˈðen/, /insiˈðen/, valencian /insiˈðent/, /insiˈðent/
    Espanha (Barcelona) : escotar « incident »

### Sillabas

in|si|dent

## Nom comun e adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| incident | incidents |
incident masculin
* incident $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin incidens « caire sus ».
    França (Vendèa) : escotar « incident »

### Prononciacion

/ɛ̃sidɑ̃/, /ɛ̃sidɑ̃/

### Sillabas

in|si|dent

## Nom comun e adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | incident | incidents |
| Masculin | [ɛ̃sidɑ̃] | [ɛ̃sidɑ̃] |
| Femenin | incidente | incidentes |
| Femenin | [ɛ̃sidɑ̃t] | [ɛ̃sidɑ̃t] |
incident
* incident $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De revelar

### Prononciacion

    /reˈlɛw/, /reˈlɛw/
    França (Bearn) : escotar « relèu »

### Sillabas

re|lèu

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| relèu | relèus |
| [reˈlɛw] | [reˈlɛws] |
relèu
* Çò que fa salhida sus una susfàcia.
* (per extension) (geografia) Tresena dimension d’una geografia, elevacion de la susfàcia de la tèrra.
* (cartografia) Representacion topograpfica de tres dimensions.
* (arquitectura, militar) Nautor d’un obratge al dessús del terren que se construís.
* (figurat) Treslutz qu'unas causas recebon al vejaire o al vesinat d'unas autras.
* (figurat) Esclat, consideracion que dona una dignitat, un emplec, una bona accion, etc.
* (escultura) Obratge d'escultura que los personatges, los objèctes son mai o mens salhent del fons.
* (al plural) Las rèstas dels repaises ja servits.

### Variantas dialectalas

* releu (lemosin), (vivaroaupenc)
* relieu (vivaroaupenc)
* relhèu (gascon)

### Traduccions

| alemand: Relief $^{(de)}$, Erleichterung $^{(de)}$ anglés: texture $^{(en)}$ (1), relief $^{(en)}$ basc: erliebe $^{(eu)}$, laguntza $^{(eu)}$ catalan: relleu $^{(ca)}$ | espanhòl: realce $^{(es)}$, relieve $^{(es)}$ francés: relief $^{(fr)}$ italian: rilievo $^{(it)}$ portugués: relevo $^{(pt)}$, alívio $^{(pt)}$ |