OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Prononciacion

[kawhaˈri]

## Forma de vèrb

cauharí (gascon)
* Prumèra persona deu singular au condicionau deu vèrbe cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhat/, /kawˈhat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | cauhat | cauhats |
| Masculin | [kawˈhat] | [kawˈhats] |
| Femenin | cauhada | cauhadas |
| Femenin | [kawˈhaðo] | [kawˈhaðos] |
cauhat (gascon)
* Participi passat masculin singular de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

[kawhaˈras]

## Forma de vèrb

cauharàs (gascon)
* Dusau persona deu singular au futur de l'indicatiu deu vèrbe cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawhaˈɾes/, /kawhaˈɾes/

## Forma de vèrb

cauharés (gascon)
* Dusau persona deu singular au condicionau de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/karuˈβjɛs/, /karuˈβjɛs/

## Forma de nom comun

carrobièrs masculin
* Plural de carrobièr.
# Occitan
### Etimologia

De carròta.

### Prononciacion

    /karuˈta/, /karuˈta/

### Sillabas

ca|rro|tar

## Vèrb

carrotar
* (per analogia, geologia) Realizar un foratge per sortir de carròtas.

### Parents

* carròta
* carrotatge

### Traduccions

| alemand: anglés: drill $^{(en)}$ basc: catalan: | espanhòl: francés: carrotter $^{(fr)}$ italian: portugués: carotar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De carrotar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon: /karuˈtad͡ʒe/, /karuˈtad͡ʒe/
    lengadocian: /karuˈtat͡ʃe/, /karuˈtat͡ʃe/
    provençau: /kaʀuˈtad͡ʒe/, /kaʀuˈtad͡ʒe/

### Sillabas

ca|rro|ta|tge

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carrotatge | carrotatges |
| [karuˈtad͡ʒe] | [karuˈtad͡ʒes] |
carrotatge masculin
* (botanica) Planta o ortalissa de l'espècia Daucus carota
* (per analogia, geologia) Prelèvament de forma cilindrica.

### Derivats

* carrotar
* carròta

### Traduccions

| alemand: Kernbohrung $^{(de)}$ anglés: core drilling $^{(en)}$ basc: catalan: extracció de mostres $^{(ca)}$ | espanhòl: extracción de muestras $^{(es)}$ francés: carottage $^{(fr)}$ italian: carotaggio $^{(it)}$ portugués: carotagem $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

AFI:
Lengadocian : escotar « carràs »

## Nom comun

carràs masculin (pl: carrasses) (lengadocian)
* Mena de carreton.
* Rebala.
* Assemblatge de peças de fusta ligadas ensemble que forman una mena de postam flotant.

### Sinonims

* radèl (3)

### Variantas dialectalas

* radèu (3)

### Derivats

* carrassièr

### Traduccions

* anglés: sled $^{(en)}$; raft $^{(en)}$
* catalan: rai $^{(ca)}$
* francés: traineau $^{(fr)}$; radeau $^{(fr)}$
* italian:
# Occitan
### Etimologia

De carróbia amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/karuˈβjɛ/, /karuˈβjɛ/

### Sillabas

car | ro | bièr (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| carrobièr | carrobièrs |
| [karuˈβjɛ] | [karuˈβjɛs] |
carrobièr masculin
* Bot. Arbre mediterranèu de l'espècia Ceratonia siliqua que lo fruch n'es la carróbia.

### Variantas dialectalas

* corrobièr

### Traduccions

| alemand: Johannisbrotbaum $^{(de)}$ anglés: carob tree $^{(en)}$ catalan: garrofer $^{(ca)}$ chèc: corean: danés: eslovèn: espanhòl: algarrobo $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: caroubier $^{(fr)}$ | islandés: italian: carrubo $^{(it)}$ neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: alfarrobeira $^{(pt)}$ suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

De carròta.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon: /karuˈtɛn/, /karuˈtɛn/
    provençau: /kaʀuˈtɛn/, /kaʀuˈtɛn/

### Sillabas

ca|rro|tèn

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carrotèn | carrotèns |
| [karuˈtɛn] | [karuˈtɛns] |
carrotèn masculin
* (biologia) Pigment de las plantas clorofilianas, es un idrocarbur terpenic.

### Sinonims

passar per β-carrotèn
* carrotina

### Derivats

* alfa-carrotèn, α-carrotèn
* beta-carrotèn, β-carrotèn
* carrotinoïd
* carrotenoïd

### Traduccions

| alemand: Carotine $^{(de)}$ anglés: carotene $^{(en)}$, carotin $^{(en)}$ basc: catalan: carotè $^{(ca)}$ | espanhòl: caroteno $^{(es)}$ francés: carotène $^{(fr)}$ italian: carotene $^{(it)}$ portugués: caroteno $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin carrūca (« carri de doas ròdas »), derivat de carrus (« carri »), d’en primièr de guèrra puèi carri rural, passat pel gallés carros.

### Prononciacion

/kar'ry.ɣɔ/, /kar'ry.ɣɔ/
car | ru | ga (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carruga | carrugas |
| [kar'ry.ɣɔ] | [kar'ry.ɣɔs] |
carruga femenin
* Tombarèl de buòus d'una sola lata (timon).

### Sinonims

* araire
* pèrga

### Traduccions

| Cultivar la tèrra alemand: Pflug $^{(de)}$ anglés: RU: plough $^{(en)}$ EUA: plow $^{(en)}$ arabi: محراث $^{(ar)}$ catalan: arada $^{(ca)}$ aladre $^{(ca)}$ arreu $^{(ca)}$ chinés: 犁 $^{(zh)}$ chèc: espanhòl: arado $^{(es)}$ | francés: charrue $^{(fr)}$ grèc: άροτρο $^{(el)}$ italian: aratro $^{(it)}$ neerlandés: ploeg $^{(nl)}$ portugués: arado $^{(pt)}$ polonés: pług $^{(pl)}$ rus: плуг $^{(ru)}$ |

### Referéncias

Joan de Cantalausa, Diccionari de Cantalausa, (en linha):
# Occitan
### Etimologia

Del latin carrūca (« carri de doas ròdas »), derivat de carrus (« carri »), d’en primièr de guèrra puèi carri rural, passat pel gallés carros.

### Prononciacion

/kar'ry.ɣɔs/, /kar'ry.ɣɔs/
car | ru | gas (3)

## Nom comun

carrugas femenin
* Plural de carruga
# Occitan
### Etimologia

    Del latin popular quadrellus, de quadrus, «carrat»

### Prononciacion

    lengadocian /kaˈrɛl/, /kaˈrɛl/

### Sillabas

car|rèl

## Nom comun

carrèl masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| carrèl | carrèls |
| [kaˈrɛl] | [kaˈrɛls] |
* Objècte plan de contorn gaireben carrat.
* Dessenh simetric format pel crosament d'angle drech de linhas, de bendas verticalas e orizontalas, quadrilhatge.
* Coissin carrat sul lo qual òm s'agenolha o òm pausa los pés.
* (Cordura) Mena de gròs fèrre de lisar dels sartres utilizat per aplanar las corduras dels vestits.
* (Armament) Municion de la balestra que la flècha se caracteriza per son fèrre en forma de lausange.
* (construccion) Pèça de revestiment dels sòls e de las parets de ceramica, de terralha, malon o carrelatge
** (par extension) Sòl malonat.
*** (par extension, comèrci) Lo luòc ont se fa la mòstra de sa venda.
*** (par extension, industria minièra) Ensemble de las installacions de susfàcia d’una mina, a l'entorn del potz.
* (fusteria) Placa de veire utilizada coma veiral.
** (fusteria, per extension) Placa de veire montada dins un quadre per servir de fenèstra.
* (cartas de jocs) Una de las quatre colors d’un jòc que la carta es mascarda de lausanges roges (♦).
* (jòc de cartas) Combinason de quatre cartas semblablas.
* (petanca) Lo fach per una bòcha tirada de prene la plaça de l'adversària.

### Variantas dialectalas

* cairèl
* carrèu

### Derivats

* carrelaire
* carrelar
* carrelat
* carrelet
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

AFI: / kaˈrɛlo / França (Bearn) : escotar « carrèla »

## Nom comun

carrèla femenin
* Roda provesida d'un uèlh en son centre, que li permet de virar a l'entorn d'un ais que i es introduït, de tal biais que en i passar una còrda en sa part extèrna, es possible de cambiar lo sens d'una fòrça .
* Carreton d'una sola ròda sul davant e de dos braces sul darrièr utilizat per carrejar divèrs materials de construccion.
* Calador (pavat).
* Rajòla (teule per pasimentar)
* Pinhèl de noses o d'avelanas.

### Sinonims

* tralhòla
* poleja
* polelha

### Traduccions

| alemand: Rolle $^{(de)}$ anglés: pulley $^{(en)}$ catalan: politja $^{(ca)}$femenincorriola $^{(ca)}$femenin chèc: kladka $^{(cs)}$ espanhòl: polea $^{(es)}$ francés: poulie $^{(fr)}$ (1); brouette $^{(fr)}$ (2) | italian: carrucola $^{(it)}$ neerlandés: katrol $^{(nl)}$ polonés: krążek linowy $^{(pl)}$ portugués: roldana $^{(p)}$ romanés: scripete $^{(ro)}$ sicilian: cùrrula $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnaβi/, /kamiˈnaβi/

## Forma de vèrb

caminavi
* Primièra persona del singular a l'imperfach de l'indicatiu de caminar.
# Catalan
## Forma de vèrb

caminaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈmines/, /kaˈmines/

## Forma de vèrb

camines
* Segonda persona del singular al present del subjonctiu de caminar.

## Forma de vèrb 2

camines (lengadocian) , (gascon)
* Segonda persona del singular a l'imperatiu negatiu de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnaβos/, /kamiˈnaβos/

## Forma de vèrb

caminavas
* Segonda persona del singular a l'imperfach de l'indicatiu de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnets/, /kamiˈnets/

## Forma de vèrb

caminetz
* Segonda persona del plural al present del subjonctiu de caminar.
* Segonda persona del plural a l'imperatiu negatiu de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnaβon/, /kamiˈnaβon/ (lengadocian) / /kamiˈnaβan/, /kamiˈnaβan/ (gascon)

## Forma de vèrb

caminavan
* Tresena persona del plural a l'imperfach de l'indicatiu de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈmine/, /kaˈmine/

## Forma de vèrb

camine (gascon) , (lengadocian)
* Tresena persona del singular al present del subjonctiu de caminar.

## Forma de vèrb 2

camine (lengadocian)
* Primièra persona del singular al present del subjonctiu de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnen/, /kamiˈnen/ [lengadocian), /kamiˈnem/, /kamiˈnem/ (gascon)

## Forma de vèrb

caminem
* Primièra persona del plural al present del subjonctiu de caminar.
* Primièra persona del plural a l'imperatiu afirmatiu de caminar.
* Primièra persona del plural a l'imperatiu negatiu de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnen/, /kamiˈnen/

## Forma de vèrb

caminen
* Tresena persona del plural al present del subjonctiu de caminar.
# Catalan
## Forma de vèrb

caminaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb caminar.
# Anglés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

Estats Units d'America (Nòva Jersey) : escotar « charger » Reialme Unit (Southern England) : escotar « charger »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| charger | chargers |
charger
* Cargador.

### Mots aparentats

* charge

# Francés
### Etimologia

Del latin vulgar *carrĭcāre « portar en carri ».

### Prononciacion

/ʃaʁˈʒe/, /ʃaʁˈʒe/
França (Tolosa) : escotar « charger » França (Lion) : escotar « charger » França (Vòges) : escotar « charger » Canadà (Shawinigan) : escotar « charger » França (Somain) : escotar « charger » França (Ceret) : escotar « charger »

## Vèrb

charger
* Cargar.
* Encargar.
se charger de
* s'encargar de.
    Son secrétaire se chargea d'effectuer une sélection drastique parmi ces propositions [...]
       — Lo son secretari que s'encarguè de har ua seleccion drastica entermiei aqueras proposicions [...]

### Mots aparentats

* charge
* chargé
* chargement
* chargeur
* recharger

### Compausats

* charger le baudet

### Antonims

* décharger

### Referéncias

* Per mai informacion vejatz charger al Trésor de la langue française informatisé
* ↑ Amélie Nothomb, Hygiène de l'assassin, 1992, Albin Michel, Paris, ISBN 978-2-226-26000-0
* ↑ Eric Gonzales (trad.), Igièna de l'assasin, 2009, per noste, Ortès, ISBN 978-2-86866-064-0, p. 5
# Anglés
### Etimologia

Del francés ancian charité (del latin caritas).

### Prononciacion

['tʃɛɹəti]
Estats Units d'America (Aurora) : escotar « charity »

### Sillabas

cha | ri | ty (3)

## Nom comun

charity, pl. charities.

### Traduccions

* caritat $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

    De charlar.

### Prononciacion

/t͡ʃaɾlaˈtan/, /t͡ʃaɾlaˈtan/, provençau /t͡ʃaʀlaˈtãⁿ/, /t͡ʃaʀlaˈtãⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| charlatan | charlatans |
| [t͡ʃaɾlaˈtan] | [t͡ʃaɾlaˈtan] |
charlatan masculin, (equivalent femenin: charlatana)
* (sens primier) Òme que charla.
* (per extension) Vendeire ambulant de pacotilha que daissa pas de charlar per atraire los clients.
* (figurat) Òme que se confla de possedir un secret meravilhós e que tira d’argent de la personas credulas en prometent de lor desvelar.

### Sinonims

* teriacaire
* japaire
* fanfarron
* ventabalòfa

### Derivats

* charlatanar
* charlatanariá / charlatanaria
* charlatanejar
* charlatanisme

### Parents

* charlar
* charlaire

### Traduccions

| alemand: Quacksalber $^{(de)}$, Scharlatan $^{(de)}$, Kurpfuscher $^{(de)}$, Marktschreier $^{(de)}$, Schwindler $^{(de)}$, Gaukler $^{(de)}$ anglés: charlatan $^{(en)}$, quack $^{(en)}$, mountebank $^{(en)}$ basc: catalan: xarlatà $^{(ca)}$ | espanhòl: charlatán $^{(es)}$ francés: charlatan $^{(fr)}$ italian: ciarlatano $^{(it)}$ portugués: capadócio $^{(pt)}$, charlatão $^{(pt)}$, curandeiro $^{(pt)}$, impostor $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del francés charlatan.

### Prononciacion

General /ˈʃɑːlətən/, /ˈʃɑːlətən/, EUA /ˈʃɑːlətən/, /ˈʃɑːlətən/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| charlatan | charlatans |
charlatan
* charlatan $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    De l’italian ciarlatano.

### Prononciacion

/ʃaʁlatɑ̃/, /ʃaʁlatɑ̃/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| charlatan | charlatans |
charlatan
* charlatan $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De charlatan.

### Prononciacion

/t͡ʃaɾlataˈna/, /t͡ʃaɾlataˈna/

## Vèrb

charlatanar
* Far lo charlatan.

### Derivats

* charlatanejar

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: charlatanear $^{(es)}$ francés: charlatanner $^{(fr)}$ italian: portugués: charlatanear $^{(pt)}$ |
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de chardon ("carda"), aliment de basa de l'aucèl.

### Prononciacion

[ʃaʁdɔn'ʁɛ]
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « chardonneret »

### Sillabas

char | don | ne | ret (4)

## Nom comun

chardonneret masculin, pl. chardonnerets

### Traduccions

* cardonilha $^{(oc)}$ femenin, cardina $^{(oc)}$ femenin
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

chardunè masculin (vallader) (puter)
* Cardinat.

### Variantas dialectalas

* cardelign (surmiran)
* carduner (sursilvan), (sutsilvan)
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin vulg. calefare, e del latin classic calefacere.

### Prononciacion

[tsar'fa], [tsaʁ'fa]

### Sillabas

char | far

## Vèrb

charfar

### Traduccions

* calfar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del italian ciarlare.

### Prononciacion

/t͡ʃaɾˈla/, /t͡ʃaɾˈla/

## Vèrb

charlar
* Parlar de biais prolix, viu en utilizant d'arguments leugièrs, futils o piòts.

### Variantas dialectalas

* charrar

### Traduccions

| alemand: reden $^{(de)}$, schwatzen $^{(de)}$, klatschen $^{(de)}$ anglés: chatter $^{(en)}$, prattle $^{(en)}$, gossip $^{(en)}$ basc: catalan: xerrar $^{(ca)}$ | espanhòl: charlar $^{(es)}$ francés: bavarder $^{(fr)}$, causer $^{(fr)}$, jacasser $^{(fr)}$ italian: ciarlare $^{(it)}$ portugués: charlar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    Del italian ciarlare.

### Prononciacion

/t͡ʃaɾˈlaɾ/, /t͡ʃaɾˈlaɾ/

## Vèrb

charlar
* charlar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del italian ciarlare.

### Prononciacion

Portugal /ʃɐɾˈlaɾ/, /ʃɐɾˈlaɾ/; Brasil /ʃaɦˈlaɾ/, /ʃaɦˈlaɾ/, /ʃaxˈla/, /ʃaxˈla/

## Vèrb

charlar
* charlar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De charlar.

### Prononciacion

/t͡ʃaɾlaˈtano̞/, /t͡ʃaɾlaˈtano̞/, provençau /t͡ʃaʀlaˈtano̞/, /t͡ʃaʀlaˈtano̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| charlatana | charlatanas |
| [t͡ʃaɾlaˈtane] | [t͡ʃaɾlaˈtano̞s] |
charlatana femenin, (equivalent masculin: charlatan)
* (sens primier) Femna que charla.
* (per extension) Vendeira ambulanta de pacotilha que daissa pas de charlar per atraire los clients.
* (figurat) Femna que se confla de possedir un secret meravilhós e que tira d’argent de la personas credulas en prometent de lor desvelar.

### Sinonims

* teriacaira
* japaira
* fanfarrona
* ventabalòfa

### Derivats

* charlatanar
* charlatanariá / charlatanaria
* charlatanejar
* charlatanisme

### Parents

* charlar
* charlaira

### Traduccions

| alemand: Quacksalber $^{(de)}$, Scharlatan $^{(de)}$, Kurpfuscher $^{(de)}$, Marktschreier $^{(de)}$, Schwindler $^{(de)}$, Gaukler $^{(de)}$ anglés: charlatan $^{(en)}$, quack $^{(en)}$, mountebank $^{(en)}$ basc: catalan: xarlatana $^{(ca)}$ | espanhòl: charlatána $^{(es)}$ francés: charlatane $^{(fr)}$ italian: ciarlatano $^{(it)}$ portugués: capadócia $^{(pt)}$, charlatã $^{(pt)}$ o charlatona $^{(pt)}$ |
# Nahuatl classic
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

cozamalotl
* arc de Sant Martin masculin, arcolan masculin
# Occitan
### Etimologia

    Del latin medieval coincidere « caire ensems », format sus incidere « caire »

### Prononciacion

/kuinsiˈði/, /kuinsiˈði/, Provençau /kuĩⁿsiˈdi/, /kuĩⁿsiˈdi/ França (Bearn) : escotar « coïncidir »

## Vèrb

coïncidir
* Se trobar al meteis airal de l'espaci.
* (geometria) S’ajustar l’un sus l’autre dins totas las partidas, en parlant de linhas, de susfàcias.
* (figurat) Arribar en meteis temps, se trobar dins un meteis periòde.
* (figurat) Concorder ; correspondre.

### Sinonims

* concordar
* correspondre

### Parents

* coïncidéncia

### Traduccions

| alemand: kongruieren $^{(de)}$, koinzidieren $^{(de)}$, zusammenfallen $^{(de)}$, zusammentreffen $^{(de)}$ anglés:coincide $^{(en)}$, match $^{(en)}$, agree $^{(en)}$, overlap $^{(en)}$ basc: bat etorri $^{(eu)}$ catalan: coincidir $^{(ca)}$ | espanhòl: coincidir $^{(es)}$ francés: coincider $^{(fr)}$ italian: coincidere $^{(it)}$ portugués: coincidir $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin coitus « union, joncion, coït », de coire (« anar ensemble »).

### Prononciacion

    /kuˈit/, /kuˈit/

### Sillabas

co|ït

## Nom comun

coït masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| coït | coïts |
| [kuˈit] | [kuˈits] |
* Acoblament sexual.
* (per extension, sexulaitat) Practica sexuala consistissent a penetrar la vagina o l’anús amb lo penís.

### Derivats

* coïtar

### Traduccions

| alemand: Geschlechtsakt $^{(de)}$, Coitus $^{(de)}$ anglés: coitus $^{(en)}$ basc: koito $^{(eu)}$ catalan: coit $^{(ca)}$ | espanhòl: coito $^{(es)}$ francés: coït $^{(fr)}$ italian: coito $^{(it)}$ portugués: coito $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin coitus « union, joncion, coït », de coire (« anar ensemble »).

### Prononciacion

    /koˈit/, /koˈit/

### Sillabas

co|ït

## Nom comun

coït masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| coït | coïts |
| [koˈit] ||
* coït $^{(fr)}$
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés mejan crabbe, vengut de l'anglés ancian crabba.

### Prononciacion

['kɹæb] escotar « crab »

### Sillabas

crab (1)

## Nom comun

crab neutre

### Traduccions

* cranc $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* craber
* crabier
* crabite
# Portugués
### Etimologia

D'una forma vulgara del latin coquīna.

### Prononciacion

[ku'ziɲɐ]
Portugal (Porto) : escotar « cozinha » Estats Units d'America : escotar « cozinha »

### Sillabas

co | zi | nha (3)

## Nom comun

cozinha femenin, pl. cozinhas

### Traduccions

* cosina $^{(oc)}$

### Derivats

* cozinhada
* cozinhar
* cozinhável
* cozinheiro, -a
# Occitan
### Prononciacion

/kuinsiˈðensjo̞s/, /kuinsiˈðensjo̞s/, Provençau /kuĩⁿsiˈdẽⁿsjo̞s/, /kuĩⁿsiˈdẽⁿsjo̞s/

## Forma de nom comun

coïncidéncias
* Plural de coïncidéncia
# Occitan
### Etimologia

Deu latin capra.

### Prononciacion

/ˈkɾaβo/, /ˈkɾaβo/
França (Bearn) : escotar « craba »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dialècte gascon | craba |
| [crabas] | [ˈkɾaβo] |
craba femenin (gascon)
* Mamifèr de la sosfamilha Caprinae de la familha Bovidae.

### Variantas dialectalas

* cabra (lengadocian)
* chabra (lemosin) (vivaroaupenc)

### Derivats

| crabrèr crabeta crabit crabicho | crabòt crabòta crabahust pè de craba |

### Traduccions

| alemand: Ziege $^{(de)}$ femenin, Geiß $^{(de)}$ femenin anglés: goat $^{(en)}$ asturian: cabra $^{(ast)}$ basc: ahuntz $^{(eu)}$ breton: gavr $^{(br)}$ bielorús: каза $^{(be)}$ femenin bulgar: коза $^{(bg)}$ femenin catalan: cabra $^{(ca)}$ femenin chèc: koza $^{(cs)}$ femenin danés: ged $^{(da)}$ eslovac: koza $^{(sk)}$ femenin eslovèn: koza $^{(sl)}$ femenin esperanto: kapro $^{(eo)}$ espanhòl: cabra $^{(es)}$ femenin estonian: kits $^{(et)}$ finlandés: vuohi $^{(fi)}$ francés: chèvre $^{(fr)}$ femenin francoprovençau/arpitan: cabra $^{(frp)}$ femenin | islandés: geit $^{(is)}$ italian: capra $^{(it)}$ femenin japonés: やぎ $^{(ja)}$ ladin: cioura $^{(lld)}$ femenin, cëura $^{(lld)}$ femenin lituanian: ožka $^{(lt)}$ meglenoromanés: capră $^{(ruq)}$ femenin neerlandés: geit $^{(nl)}$ norvegian: geit $^{(no)}$ ongrés: kecske $^{(hu)}$ polonés: koza $^{(pl)}$ femenin portugués: cabra $^{(pt)}$ femenin romanés: capră $^{(ro)}$ femenin rus: коза $^{(ru)}$ femenin suedés: getdjur $^{(sv)}$ turc: keçi $^{(tr)}$ ucraïnian: коза $^{(uk)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

    Manlèu al latin medieval coincidentia, de coincidere « caire en meteis temps ».

### Prononciacion

/kuinsiˈðensjo̞/, /kuinsiˈðensjo̞/, Provençau /kuĩⁿsiˈdẽⁿsjo̞/, /kuĩⁿsiˈdẽⁿsjo̞/ França (Bearn) : escotar « coïncidéncia »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| coïncidéncia | coïncidéncias |
| [kuinsiˈðensjo̞] | [kuinsiˈðensjo̞s] |
coïncidéncia
* (geometria) Estat de doas figuras geometricas que s’ajustan l’una sus l’autra.
* (figurat) Estat de las causas qu'arriban en meteis temps.
* Còp d'astre

### Sinonims

* superposicion (1)
* endevenença (2)
* azard (3)

### Traduccions

| alemand: Zusammentreffen $^{(de)}$, Koinzidenz $^{(de)}$ anglés: coincidence $^{(en)}$ basc: bat etortze $^{(eu)}$ catalan: coincidència $^{(ca)}$ | espanhòl: coincidencia $^{(es)}$ francés: coïncidence $^{(fr)}$ italian: coincidenza $^{(it)}$ portugués: coincidência $^{(pt)}$ |
# Francés
### Etimologia

Del latin constare ("existir; consistir en; costar")

### Prononciacion

[ku'te]
França (Vòges) : escotar « coûter » França (Lion) : escotar « coûter » França (Somain) : escotar « coûter »

### Sillabas

coû | ter (2)

## Vèrb

coûter

### Traduccions

* costar $^{(oc)}$

### Derivats

* coût
* coûtant
# Occitan
### Etimologia

De coïncidir

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuinsiˈðen/, /kuinsiˈðen/
    provençau /kuiⁿsiˈdẽⁿ/, /kuiⁿsiˈdẽⁿ/

### Sillabas

co|ïn|ci|dent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | coïncident | coïncidents |
| Masculin | [kuinsiˈðen] | [kuinsiˈðens] |
| Femenin | coïncidenta | coïncidentas |
| Femenin | [kuinsiˈðento̞] | [kuinsiˈðento̞s] |
coïncident
* Que coïncidís dins l’espaci e dins lo temps.

### Parents

* coïncidir
* coïncidéncia

### Sinonims

* concomitant

### Traduccions

| alemand: zusammentreffend $^{(de)}$, zusammenfallend $^{(de)}$, koinzident $^{(de)}$ anglés: coincidental $^{(en)}$ basc: catalan: coincident $^{(ca)}$ | espanhòl: coincidente $^{(es)}$ francés: coïncident $^{(fr)}$ italian: coincidente $^{(it)}$ portugués: coincidente $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

De coïncider

### Prononciacion

    /kɔɛ̃sidɑ̃/, /kɔɛ̃sidɑ̃/

### Sillabas

co|ïn|ci|dent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | coïncident | coïncidents |
| Masculin | [kɔɛ̃sidɑ̃] | [kɔɛ̃sidɑ̃] |
| Femenin | coïncidente | coïncidentes |
| Femenin | [kɔɛ̃sidɑ̃t] | [kɔɛ̃sidɑ̃t] |
coïncident
* coïncident $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

coïncident
* tresena persona del plural del present de l'indicatiu de coïncider
* tresena persona del plural del present del subjonctiu de coïncider
# Occitan
### Prononciacion

/ˈsinðɾes/, /ˈsinðɾes/, /ˈsĩⁿdʀe/, /ˈsĩⁿdʀe/

## Forma de nom comun

cindres
* Plural de cindre.

## Forma de vèrb

cindres
* Segonda persona del singular del present del subjnctiu de cindrar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de cindrar.
# Occitan
### Prononciacion

/sinematuɣɾaˈfiks/, /sinematuɣɾaˈfiks/

## Forma d'adjectiu

cinematografics
* Masculin plural de cinematografic.