OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anglés
### Etimologia

    Deu latin observare.

### Prononciacion

/əb'zɜ:v/, /əb'zɜ:v/ (UK)

### Sillabas

ob | serve (2)

## Vèrb

| Temps | Forma |
| Infinitiu | to observe |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | observes |
| Preterit | observed |
| Participi passat | observed |
| Participi present | observing |
to observe

### Traduccions

* observar $^{(oc)}$

### Derivats

* observance
* observant
* observator
* observatory
* observed
* observer

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « observe »
[ob.sɛʁv]

## Forma de vèrb

observe
* Prumèra persona deu singular au present de l'indicatiu de observer.
* Tresau persona deu singular au present de l'indicatiu de observer.
* Prumèra persona deu singular au present deu subjontiu de observer.
* Tresau persona deu singular au present deu subjontiu de observer.
* Dusau persona deu singular a l'imperatiu present de observer.
# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « observent »

### Prononciacion

/ob.sɛʁv/, /ob.sɛʁv/

## Forma de vèrb

observent
* Dusau persona deu plurau au present de l'indicatiu de observer.
* Dusau persona deu plurau au present deu subjontiu de observer.
# Occitan
### Prononciacion

/ubseɾβa'tus/, /ubseɾβa'tus/, provençau /ubseʀva'tus/, /ubseʀva'tus/

## Forma de nom comun

observators masculin
* Plural de observator
# Anglés
### Etimologia

Adaptacion del francés observatoire o del latin observatorium, creada a partir del vèrb to observe e del sufix -atory (atestat en 1676).

### Prononciacion

[əb'zɜ:vətɔɹɪ] (UK)

### Sillabas

ob | ser | va | to | ry (5)

## Nom comun

observatory neutre, pl. observatories

### Traduccions

* observatòri $^{(oc)}$

### Parents

* to observe
* observed
* observer
# Anglés
## Forma de vèrb

observed
* Preterit del vèrb to observe.
* Participi passat del vèrb to observe.
# Occitan
### Prononciacion

/utseɾβaˈtɔɾis/, /utseɾβaˈtɔɾis/

## Forma de nom comun

observatòris masculin
* Plural de observatòri.
# Espanhòl
### Etimologia

Forma derivada del latin observator.

### Prononciacion

[opserβa'torjo]
escotar « observatorio »

### Sillabas

ob | ser | va | to | rio (5)

## Nom comun

observatorio masculin

### Traduccions

* observatòri $^{(oc)}$

### Parents

* observación
* observador
* observar
# Occitan
### Etimologia

Del latin observator.

### Prononciacion

/ubseɾβa'tɾit͡s/, /ubseɾβa'tɾit͡s/, provençau /ubseʀva'tʀit͡s/, /ubseʀva'tʀit͡s/ França (Bearn) : escotar « observatritz »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| observatritz | observatrises |
| [ubseɾβa'tɾit͡s] | [ubseɾβa'tɾises] |
observatritz femenin (masculinizacion: observator)
* Femena qu'obsèva una expetiéncia scientifica o un fenomèn sota l'angle scientific.
* Persona a l’origina d’un punt de vista sul plan fisic.
* Femna qu'obsèrva (al sens de seguir, respectar) una règla, una lei.
* Persona qu'examina e comenta de fachs umans, psicologics o socials.
* Persona qu'obsèrva, per oposicion a aquel qu'agís.
** Me mesclèri pas cap a l'afar, i èri pas coma observatritz.
* Persona avent per foncion oficiala d'examinar un eveniment social o politic, sens intervenir, per ne far lo testimoniatge.

### Variantas

* observatora
* observadoira (lengadocian)
* observaira (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: Beobachterin $^{(de)}$ anglés: observer $^{(en)}$ basc: behatzailea $^{(eu)}$ catalan: observadora $^{(ca)}$ | espanhòl: observadora $^{(es)}$ francés: observatrice $^{(fr)}$ italian: osservatrice $^{(it)}$ portugués: observadora $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Forma derivada de observator.

### Prononciacion

/utseɾβaˈtɔɾi/, /utseɾβaˈtɔɾi/
França (Bearn) : escotar « observatòri »

### Sillabas

ob | ser | va | tò | ri (5)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| observatòri | observatòris |
| [utseɾβaˈtɔɾi] | [utseɾβaˈtɔɾis] |
observatòri masculin
* Construccion o endrech qu'es adaptat a l'observacion, particularament dels astres.

### Parents

* observacion
* observar

### Traduccions

| alemand: Observatorium $^{(de)}$ neutre anglés: observatory $^{(en)}$ bulgar: обсерватория $^{(bg)}$ catalan: observatori $^{(ca)}$ masculin chèc: observatoř $^{(cs)}$ espanhòl: observatorio $^{(es)}$ masculin francés: observatoire $^{(fr)}$ masculin | grèc: αστεροσκοπείο $^{(el)}$ italian: osservatorio $^{(it)}$ masculin neerlandés: sterrenwacht $^{(nl)}$ ongrés: obszervatórium $^{(hu)}$ polonés: obserwatorium $^{(pl)}$ portugués: observatório $^{(pt)}$ masculin |
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenjam
* Datiu plural de płomjo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenju
* Datiu-locatiu singular de płomjo.
# Naut sorab
### Etimologia

Del protoeslau *polmy.

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | płomjo | płomjenja | płomjeni |
| Genitiu | płomjenja | płomjenjow | płomjenjow |
| Datiu | płomjenju | płomjenjam | płomjenjomaj |
| Acusatiu | płomjo | płomjenja | płomjeni |
| Instrumental | płomjenjom | płomjenjemi | płomjenjomaj |
| Locatiu | płomjenju | płomjenjach | płomjenjomaj |
płomjo neutre
* Flama.

### Mots aparentats

* płomenić so
* płomjenjaty

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjeni
* Nominatiu-acusatiu dual de płomjo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenjom
* Instrumental singular de płomjo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenja
* Genitiu singular de płomjo.
* Nominatiu-acusatiu plural de płomjo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenjemi
* Instrumental plural de płomjo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenjach
* Locatiu plural de płomjo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenjomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de płomjo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

płomjenjow
* Genitiu plural de płomjo.
* Genitiu dual de płomjo.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

produtz
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu del vèrb produire.
# Occitan
### Etimologia

De pros.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /pɾuˈezo̞/, /pɾuˈezo̞/, provençau /pʀuˈezə/, /pʀuˈezə/
    França (Bearn) : escotar « proesa »

### Sillabas

pro|esa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| proesa | proesas |
| [proeses] | [pɾuˈezo̞] |
proesa femenin
* Accion de pros, valentiá.
* Accion remirabla, esplech.

### Sinonims

* gèsta
* espet (familièr)

### Traduccions

| alemand: Großtat $^{(de)}$, Heldentat $^{(de)}$ anglés: prowess $^{(en)}$, derring-do $^{(en)}$ basc: catalan: proesa $^{(ca)}$ | espanhòl: proeza $^{(es)}$ francés: prousse $^{(fr)}$ italian: prodezza $^{(it)}$ portugués: proeza $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De pros.

### Prononciacion

    Oriental: central /pɾuˈɛzə/, /pɾuˈɛzə/, balear /pɾoˈəzə/, /pɾoˈəzə/, /pɾuˈɛzə/, /pɾuˈɛzə/
    Occidental: /pɾoˈeza/, /pɾoˈeza/

### Sillabas

proesa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| proesa | proeses |
proesa femenin
* proesa $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin profanus (significant « davant lo temple », « fòra del temple ») de profanare.

### Prononciacion

/pɾuˈfan/, /pɾuˈfan/, (provençau) /pʀuˈfãⁿ/, /pʀuˈfãⁿ/ França (Bearn) : escotar « profan »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | profan | profans |
| Masculin | [pɾuˈfan] | [pɾuˈfans] |
| Femenin | profana | profanas |
| Femenin | [pɾuˈfano̞] | [pɾuˈfano̞s] |
profan
* (religion) Que ten pas de caractèr sacrat.
* Contrari a la reveréncia deguda a las causas sacradas.

### Sinonims

* impiu

### Antonims

* religiós
* sacrat

### Parents

* profanar
* profanacion

### Traduccions

| alemand: entheiligen $^{(de)}$, profan $^{(de)}$ anglés: profane $^{(en)}$ basc: profanoa $^{(eu)}$ catalan: profà $^{(ca)}$ espanhòl: profano $^{(es)}$ | francés: profane $^{(fr)}$ friolan: profan $^{(fur)}$ italian: profano $^{(it)}$ piemontés: profan $^{(pms)}$ portugués: profano $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| profan | profans |
| [pɾuˈfan] | [pɾuˈfans] |
profan
* Persona que manca de respècte per las causas de la religion.
* (Antiquitat) Aquel qu’èra pas iniciat a de mistèris.
* (figurat) Aquel qu’es pas iniciat a una sciéncia, a las letras, a las arts.
* Las causas profanas.

### Traduccions

| alemand: Laie $^{(de)}$ anglés: layperson $^{(en)}$ basc: profanoa $^{(eu)}$ catalan: profà $^{(ca)}$ espanhòl: profano $^{(es)}$ | francés: profane $^{(fr)}$ friolan: italian: profano $^{(it)}$ piemontés: portugués: profano $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    bastit amb los mots del latin prominens « proéminent » e eminens «proéminent»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾuˌemiˈnent/, /pɾuˌemiˈnent/
    provençau /pʀuˌemiˈnẽn/, /pʀuˌemiˈnẽn/

### Sillabas

pro|e|mi|nent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | proeminent | proeminents |
| Masculin | [pɾuˌemiˈnent] | [pɾuˌemiˈnents] |
| Femenin | proeminenta | proeminentas |
| Femenin | [pɾuˌemiˈnento̞] | [pɾuˌemiˈnento̞s] |
proeminent
* Qu'es mai de relèu que çò qui l’environa.

### Variantas dialectalas

* prominent

### Sinonims

* gibós
* salhent

### Parents

* proeminéisser
* proeminéncia

### Traduccions

| alemand: vorspringend $^{(de)}$, hervorstehend $^{(de)}$, prominent $^{(de)}$ (figurat) anglés: prominent $^{(en)}$ basc: catalan: prominent $^{(ca)}$ | espanhòl: prominente $^{(es)}$ francés: proéminent $^{(fr)}$ italian: prominente $^{(it)}$, sporgente $^{(it)}$ portugués: proeminente $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /pɾuˈezo̞s/, /pɾuˈezo̞s/, provençau /pʀuˈezə/, /pʀuˈezə/

## Forma de nom comun

proesas femenin
* Plural de proesa.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin profanatio.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /pɾufanaˈsju/, /pɾufanaˈsju/, provençau /pʀufanaˈsjũⁿ/, /pʀufanaˈsjũⁿ/
    França (Bearn) : escotar « profanacion »

### Sillabas

pro|fra|na|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| profanacion | profanacions |
| [pɾufanaˈsju] | [pɾufanaˈsjus] |
profanacion femenin
* Accion de profanar las causas sacradas, resultat d'aquela accion; irreveréncia perpetrada contra las causas sacradas.
* (per extension) Abús qu’òm fa de causas raras, preciosas, respectablas.
* (figurat) Degradacion, aviliment per manca de respècte.

### Parents

* profanador

### Traduccions

| alemand: Entweihung $^{(de)}$, Entheiligung $^{(de)}$, Profanierung $^{(de)}$ anglés: profanation $^{(en)}$ basc: catalan: profanació $^{(ca)}$ | espanhòl: profanación $^{(es)}$ francés: profanation $^{(fr)}$ italian: profanazione $^{(it)}$ portugués: profanação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin producere

### Prononciacion
## Vèrb

prodúser (gascon)
* Generar, donar naissença.
* Fabricar, manufacturar.

### Variantas dialectalas

* produire
* produsir
* produrre

### Traduccions

* alemand: produzieren $^{(de)}$
* anglés: to produce $^{(en)}$
* catalan: produir $^{(ca)}$
* espanhòl: producir $^{(es)}$
* francés: produire $^{(fr)}$
* italian: produrre $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia

    bastit amb los mots del latin prominentia « proéminence » e ēmĭnentia «eminéncia»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾumiˈnensjo̞/, /pɾumiˈnensjo̞/
    provençau /pʀumiˈnẽⁿsi/, /pʀumiˈnẽⁿsi/

### Sillabas

pro|mi|nén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| prominéncia | prominéncias |
| [pɾumiˈnensjo̞] | [pɾumiˈnensjo̞s] |
prominéncia
* Estat de çò prominent.
* Partida prominenta.

### Variantas dialectalas

* prominéncia

### Sinonims

* salhida / salhent

### Parents

* preominent

### Traduccions

| alemand: Erhebung $^{(de)}$ anglés: protuberance $^{(en)}$, bulge $^{(en)}$, prominence $^{(en)}$ (figurat) basc: catalan: prominència $^{(ca)}$ | espanhòl: prominencia $^{(es)}$ francés: proéminence $^{(fr)}$ italian: prominenza $^{(it)}$, sporgenza $^{(it)}$ portugués: proeminência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin profanus (significant « davant lo temple », « fòra del temple ») de profanare.

### Prononciacion

/pɾuˈfano̞/, /pɾuˈfano̞/, (provençau) /pʀuˈfãⁿo̞/, /pʀuˈfãⁿo̞/ França (Bearn) : escotar « profana »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| profana | profanas |
| [pɾuˈfano̞] | [pɾuˈfano̞s] |
profana femenin
* Persona que manca de respècte per las causas de la religion.
* (Antiquitat) Aquela qu’èra pas iniciada a de mistèris.
* (figurat) Aquela qu’es pas iniciada a una sciéncia, a las letras, a las arts.

### Traduccions

| alemand: Laie $^{(de)}$ anglés: layperson $^{(en)}$ basc: profanoa $^{(eu)}$ catalan: profana $^{(ca)}$ espanhòl: profana $^{(es)}$ | francés: profane $^{(fr)}$ friolan: italian: profano $^{(it)}$ piemontés: portugués: profana $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

profana
* Femenin singular de profan.

## Forma de vèrb

profana
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de profanar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de profanar.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin profanus (significant « davant lo temple », « fòra del temple ») de profanare.

### Prononciacion

Balearic /pɾoˈfanə/, /pɾoˈfanə/ Central /pɾufa.nə/, /pɾufa.nə/ Valencian /pɾoˈfa.na/, /pɾoˈfa.na/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| profana | profanes |
profana femenin
* profana

## Forma d'adjectiu

profana
* Femenin singular de profá.

## Forma de vèrb

profana
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de profanar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de profanar.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin profanus (significant « davant lo temple », « fòra del temple ») de profanare.

### Prononciacion

/pɾoˈfana/, /pɾoˈfana/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| profana | profanas |
profana femenin
* profana

## Forma d'adjectiu

profana
* Femenin singular de profano.

## Forma de vèrb

profana
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de profanar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de profanar.

# Francés
### Prononciacion

/pʁɔfana/, /pʁɔfana/

## Forma de vèrb

profana
* Tresena persona del singular del passat simple de profaner.

# Italian
### Etimologia

    Del latin profanus (significant « davant lo temple », « fòra del temple ») de profanare.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| profana | profane |
profana femenin
* profana

## Forma d'adjectiu

profana
* Femenin singular de profano.

## Forma de vèrb

profana
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de profanar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de profanar.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin profanus (significant « davant lo temple », « fòra del temple ») de profanare.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| profana | profanas |
profana femenin
* profana

## Forma d'adjectiu

profana
* Femenin singular de profano.

## Forma de vèrb

profana
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de profanar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de profanar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin promittere.

### Prononciacion

/pɾuˈmetɾe/, /pɾuˈmetɾe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « prometre »

### Sillabas

pro | me | tre (3)

## Vèrb

prometre
* S'engatjar a far quicòm.

### Mots aparentats

* promessa

### Traduccions

| alemand: versprechen $^{(de)}$ anglés: promise $^{(en)}$ cannada: ಮಾತುಕೊಡು $^{(kn)}$ catalan: prometre $^{(ca)}$ | espanhòl: prometer $^{(es)}$ francés: promettre $^{(fr)}$ italian: promettere $^{(it)}$ sami del nòrd : lohpidit $^{(se)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin promittere.

### Prononciacion

/pɾuˈmɛtɾə/, /pɾuˈmɛtɾə/
Espanha (Barcelona) : escotar « prometre »

## Vèrb

prometre
* Prometre.

### Mots aparentats

* promesa
# Occitan
### Prononciacion

/pʁuˈmjeʁo/, /pʁuˈmjeʁo/

## Forma d'adjectiu numeral

promiera (provençau)
* Femenin singular de promier.

## Forma de nom comun

promiera (provençau)
* Femenin singular de promier.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin promotio de promovere (« promòure »)

### Prononciacion

/prumuˈsju/, /prumuˈsju/, procençau /pʀumuˈsjũⁿ/, /pʀumuˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| promocion | promocions |
| [prumuˈsju] | [prumuˈsjus] |
promocion femenin
* Accion que s'auça a l'encòp un nombre de personas a un meteis grade, a una meteissa dignitat.
* (educacion) Ensemble dels escolans d’una meteissa annada.
* Nominacion, auçament d’una o mai personas cap a una dignitat, un emplec superior.
* (comèrci) Ensemble dels mejans urilizat per promòure un ben, un servici o un eveniment.

### Derivats

* promocion immobiliària
* promocional

### Parents

* promotor

### Traduccions

| alemand: Promotion $^{(de)}$, Sonderangebot $^{(de)}$ anglés: promotion $^{(en)}$ basc: catalan: promoció $^{(ca)}$ | espanhòl: promoción $^{(es)}$, ascenso $^{(es)}$ francés: promotion $^{(fr)}$ italian: promozione $^{(it)}$ portugués: acesso $^{(pt)}$, promoção $^{(pt)}$ |
# Italian
## Forma de vèrb

promettevo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb promettere.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu numeral

promieras (provençau)
* Femenin plurau de promier.

## Forma de nom comun

promieras (provençau)
* Femenin plurau de promier.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin prominens

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾumiˈnent/, /pɾumiˈnent/
    provençau /pʀumiˈnẽⁿ/, /pʀumiˈnẽⁿ/

### Sillabas

pro|mi|nent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | prominent | prominents |
| Masculin | [pɾumiˈnent] | [pɾumiˈnents] |
| Femenin | prominenta | prominentas |
| Femenin | [pɾumiˈnento̞] | [pɾumiˈnento̞s] |
prominent
* Qu'es mai de relèu que çò qui l’environa.

### Variantas dialectalas

* proeminent

### Sinonims

* gibós
* salhent

### Parents

* prominéisser
* prominéncia

### Traduccions

| alemand: vorspringend $^{(de)}$, hervorstehend $^{(de)}$, prominent $^{(de)}$ (figurat) anglés: prominent $^{(en)}$ basc: catalan: prominent $^{(ca)}$ | espanhòl: prominente $^{(es)}$ francés: proéminent $^{(fr)}$ italian: prominente $^{(it)}$, sporgente $^{(it)}$ portugués: proeminente $^{(pt)}$ |

# Alemand
### Etimologia

    Del latin prominens

### Prononciacion

    /pʁomiˈnɛnt/, /pʁomiˈnɛnt/

### Sillabas

pro|mi|nent

## Adjectiu

prominent
* (figurat) prominent $^{(oc)}$

# Anglés
### Etimologia

    Del latin prominens

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾumiˈnent/, /pɾumiˈnent/
    provençau /pʀumiˈnẽn/, /pʀumiˈnẽn/

### Sillabas

pro|mi|nent

## Adjectiu

prominent
* prominent $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin prominens

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾumiˈnent/, /pɾumiˈnent/
    provençau /pʀumiˈnẽn/, /pʀumiˈnẽn/

### Sillabas

pro|mi|nent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | prominent | prominents |
| Femenin | prominenta | prominentes |
prominent
* prominent $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

prometeremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb prometer.
# Occitan
### Etimologia

Del latin primarius.

### Prononciacion

/pʁuˈmje/, /pʁuˈmje/

### Sillabas

pro | mier

## Adjectiu numeral

Declinason :
| Dialècte : provençau |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | promier | promiers |
| Masculin | [pʁuˈmje] | [?] |
| Femenin | promiera | promieras |
| Femenin | [pʁuˈmjeʁo] | [?] |
promier masculin (provençau)
* Se ditz de çò que dins ua seria precedís totes los autres.
    Lo promier còp.

### Variantas dialectalas

* primièr (lengadocian)
* purmèr (gascon)
* permèr (gascon)
* premèr (gascon)
* prumèr (provençal)
* premier (provençal)
* prumier (lemosin)
* promèir (auvernhat)

### Traduccions

| alemand: erste $^{(de)}$ anglés: first $^{(en)}$ catalan: primer $^{(ca)}$ espanhòl: primero $^{(es)}$ francés: premier $^{(fr)}$ | italian: primo $^{(it)}$ neerlandés: eerste $^{(nl)}$ portugués: primeiro $^{(pt)}$ sicilian: primu $^{(scn)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : provençau |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | promier | promiers |
| Masculin | [pʁuˈmje] | [?] |
| Femenin | promiera | promieras |
| Femenin | [pʁuˈmjeʁo] | [?] |
promier masculin (provençau)
* Lo qu'es abans los autres.
    Lo promier de la classa.

### Traduccions

| alemand: Erste $^{(de)}$ anglés: first one $^{(en)}$ catalan: primer $^{(ca)}$ espanhòl: primero $^{(es)}$ | francés: premier $^{(fr)}$ italian: primo $^{(it)}$ portugués: primeiro $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin prominentia

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾumiˈnensjo̞/, /pɾumiˈnensjo̞/
    provençau /pʀumiˈnẽⁿsi/, /pʀumiˈnẽⁿsi/

### Sillabas

pro|mi|nén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| prominéncia | prominéncias |
| [pɾumiˈnensjo̞] | [pɾumiˈnensjo̞s] |
prominéncia
* Estat de çò prominent.
* Partida prominenta.

### Variantas dialectalas

* proeminéncia

### Sinonims

* salhida / salhent

### Parents

* prominent

### Traduccions

| alemand: Erhebung $^{(de)}$ anglés: protuberance $^{(en)}$, bulge $^{(en)}$, prominence $^{(en)}$ (figurat) basc: catalan: prominència $^{(ca)}$ | espanhòl: prominencia $^{(es)}$ francés: proéminence $^{(fr)}$ italian: prominenza $^{(it)}$, sporgenza $^{(it)}$ portugués: proeminência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu numeral

promiers (provençau)
* Masculin plurau de promier.

## Forma de nom comun

promiers (provençau)
* Masculin plurau de promier.
# Istriòt
### Etimologia

Del latin radix.

### Prononciacion

/raˈdejga/, /raˈdejga/

## Nom comun

radeiga femenin
* Raiç.

### Variantas dialectalas

* radiza
* radeîga
* radiga
* radize

#### Nòta

Forma del dialècte de Dignano.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Occitan
### Etimologia

De radèl amb lo sufixe -ièr.

### Prononciacion

/raðeˈljɛ/, /raðeˈljɛ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| radelièr | radelièrs |
| [raðeˈljɛ] | [raðeˈljɛs] |
radelièr masculin
* Menaire de radèl.

### Variantas dialectalas

* carrassièr

### Traduccions

| alemand: Flößer $^{(de)}$ masculin anglés: raftsman $^{(en)}$, rafter $^{(en)}$ catalan: raier $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: almadiero $^{(es)}$ masculin francés: flotteur $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| radal | radals |
radal masculin
* Fuòc de jòia.

### Variantas dialectalas

* radau

### Traduccions

| anglés: bonfire $^{(en)}$ francés: feu de joie $^{(fr)}$ | italian: falò $^{(it)}$ rus: костёр $^{(ru)}$ |

### Referéncias

* "vòstras referéncias"
# Francés
### Etimologia

Probablament manlevat a l'arpitan, creat a partir del nom radeau ("carràs").

### Prononciacion

[ʁadə'lœʁ]

### Sillabas

ra | de | leur (3)

## Nom comun

radeleur masculin, pl. radeleurs

### Sinonims

* flotteur (mai frequent)
* radelier (regional)

### Traduccions

* carrassièr $^{(oc)}$, radelièr $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ʁaˈdø/, /ʁaˈdø/ (naut lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| radeu | radeus |
| [ʁaˈdø] | [ʁaˈdø] |
radeu masculin (lemosin) (vivaroaupenc)
* Assemblatge de peças de bòsc liadas ensemble que forman una sòrta de planchat flotant.

### Variantas dialectalas

* radèl
* carràs
* radèu (gascon), (provençau)

### Traduccions

| anglés: raft $^{(en)}$ bashquir: һал $^{(ba)}$ catalan: rai $^{(ca)}$ masculin francés: radeau $^{(fr)}$ masculin | italian: zattera $^{(it)}$ femenin rus: плот $^{(ru)}$ masculin ucraïnian: пліт $^{(uk)}$ masculin |