OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sotho del nòrd
### Prononciacion
## Forma de nom comun

balamo classa 2
* Plural de molamo.
# Occitan
### Prononciacion

/baˈlanse/, /baˈlanse/, provençau /baˈlãⁿse/, /baˈlãⁿse/

## Forma de vèrb

balance
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de balançar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de balançar

# Anglés
### Etimologia

    Del latin bilanx, de bi- (« dos còps ») e lanx (« platèl ») pel francés balance

### Prononciacion

/ˈbæləns/, /ˈbæləns/

## Nom comun

balance
* balanç $^{(oc)}$
* balança $^{(oc)}$
* bilanç $^{(oc)}$

## Vèrb

balance
* balançar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin bilanx, de bi- (« dos còps ») e lanx (« platèl »)

### Prononciacion

/baˈlanθe/, /baˈlanθe/, /baˈlanse/, /baˈlanse/
    escotar « balance »

## Nom comun

balance masculin
* balanç $^{(oc)}$
* bilanç $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin bilanx, de bi- (« dos còps ») e lanx (« platèl »)

### Prononciacion

/balɑ̃s/, /balɑ̃s/
    França (Somain) : escotar « balance »

## Nom comun

balance
* balança $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

balance
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de balancer
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de balancer
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de balancer
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de balancer

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de vèrb

balance
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de balançar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de balançar
# Esperanto
### Etimologia

Mot bastit a partir del francés balayer ("escobar, balajar, engranar").

### Prononciacion

[ba'lai]
França (Tolosa) : escotar « balai »

### Sillabas

ba | la | i (3)

## Vèrb

balai

### Traduccions

* escobar $^{(oc)}$, engranar $^{(oc)}$, balajar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De balança

### Prononciacion

/balãⁿˈsje/, /balãⁿˈsje/

### Sillabas

ba|lan|cier

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| balancier | balanciers |
| [balãⁿˈsje] | [balãⁿˈsjes] |
balancier masculin (provençau) (vivaroaupenc)
* Pèça qu'a un movement d’oscillacion e que servís à reglar lo movement general de las autras pèças d’una maquina.
balancier masculin (provençau) (vivaroaupenc) , (femenin: balanciera)
* Mercadier de balanças e peses, professional que règla las balanças.

### Variantas dialectalas

* balancèr (gascon)
* balancièr (lengadocian)

### Parents

* balança
* balançar
* balançament
* balançatge

### Sinonims

* pendul
* volant
* contra-pes

### Traduccions

| alemand: Pendel $^{(de)}$, Perpendikel $^{(de)}$, Unruh $^{(de)}$ anglés: swing $^{(en)}$, pendulum $^{(en)}$, outrigger $^{(en)}$ basc: kulunkatu $^{(eu)}$ catalan: balancer $^{(ca)}$ | espanhòl: péndulo $^{(es)}$, balancín $^{(es)}$ francés: balancier $^{(fr)}$ italian: bilanciere $^{(it)}$ portugués: balanceiro $^{(pt)}$, balancim $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

De balance

### Prononciacion

/balɑ̃sje/, /balɑ̃sje/

### Sillabas

ba|lan|cier

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| balancier | balanciers |
| [balɑ̃sje] ||
balancier masculin
* balancier $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin cŭbĭtus.

### Prononciacion

/ˈkujðe/, /ˈkujðe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « coide »

### Sillabas

coi | de (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| coide | coides |
| [ˈkujðe] | [ˈkujðes] |
coide masculin
* Partida del còs, articulacion que liga lo braç e l'avant-braç e ne permet la flexion.

### Sinonims

* cobde (gascon), (lemosin)
* coeide (auvernhat)

### Derivats

* coidada
* coidar
* coidat
* coidejar

### Traduccions

| alemand: Ellbogen $^{(de)}$ masculin anglés: elbow $^{(en)}$ aromanés: cotu $^{(rup)}$ neutre ayapaneco: siudi gue $^{(zoq)}$ bielorús: локаць $^{(be)}$ masculin breton: ilin $^{(br)}$ catalan: colze $^{(ca)}$ masculin chèc: loket $^{(cs)}$ corean: 팔꿈치 $^{(ko)}$ danés: albue $^{(da)}$ eslovac: lakeť $^{(sk)}$ espanhòl: codo $^{(es)}$ masculin esperanto: kubuto $^{(eo)}$ finlandés: kyynärpää $^{(fi)}$ (poncha del coide) francés: coude $^{(fr)}$ masculin francoprovençau/arpitan: coto $^{(frp)}$ galician: cóbado $^{(gl)}$ masculin iraqw: gonggoxi $^{(irk)}$ | islandés: olnbogi $^{(is)}$ italian: gomito $^{(it)}$ masculin lak: ссюрxъ $^{(lbe)}$ meglenoromanés: cot $^{(ruq)}$ neutre, cuot $^{(ruq)}$ neutre, cuăt $^{(ruq)}$ neutre ndjébbana: bárnka $^{(djj)}$ neerlandés: elleboog $^{(nl)}$ norvegian: albue $^{(no)}$ ongrés: könyök $^{(hu)}$ polonés: łokieć $^{(pl)}$ portugués: cotovelo $^{(pt)}$ romanés: cot $^{(ro)}$ neutre rus: локоть $^{(ru)}$ masculin sard: cùidu $^{(sc)}$ masculin, cuidale $^{(sc)}$ masculin sisaala tumulung: natoŋo $^{(sil)}$ suedés: armbåge $^{(sv)}$ turc: dirsek $^{(tr)}$ ucraïnian: лікоть $^{(uk)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkujðes/, /ˈkujðes/

## Forma de nom comun

coides masculin
* Plural de coide.
# Occitan
### Prononciacion

/kwejˈfadaː/, /kwejˈfadaː/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | coifat | coifats |
| Masculin | [kwejˈfa] | [kwejˈfa] |
| Femenin | coifada | coifadas |
| Femenin | [kwejˈfado] | [kwejˈadaː] |
coifadas (lemosin)
* Participi passat femenin plurau de coifar.
# Occitan
### Prononciacion

/kwejˈfa/, /kwejˈfa/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | coifat | coifats |
| Masculin | [kwejˈfa] | [kwejˈfa] |
| Femenin | coifada | coifadas |
| Femenin | [kwejˈfado] | [kwejˈadaː] |
coifat (lemosin)
* Participi passat masculin singular de coifar.
# Occitan
### Prononciacion

/kwejˈfado/, /kwejˈfado/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | coifat | coifats |
| Masculin | [kwejˈfa] | [kwejˈfa] |
| Femenin | coifada | coifadas |
| Femenin | [kwejˈfado] | [kwejˈadaː] |
coifada (lemosin)
* Participi passat femenin singular de coifar.
# Occitan
### Etimologia

De coifar amb lo sufix -adura.

### Prononciacion

/kwejfaˈdyʁo/, /kwejfaˈdyʁo/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| coifadura | coifaduras |
| [kwejfaˈdyʁo] | [kwejfaˈdyʁaː] |
cofadura femenin (lemosin)
* Faiçon que son dispausats los piaus sus la testa.

### Variantas dialectalas

* cofadura
* cohadura (gascon)

### Traduccions

| anglés: hairstyle $^{(en)}$ catalan: pentintat $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: peinado $^{(es)}$ masculin francés: coiffure $^{(fr)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/kwejfaˈdyʁaː/, /kwejfaˈdyʁaː/

## Forma de nom comun

coifaduras femenin (lemosin)
* Plurau de coifadura.
# Occitan
### Prononciacion

/kwejˈfa/, /kwejˈfa/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | coifat | coifats |
| Masculin | [kwejˈfa] | [kwejˈfa] |
| Femenin | coifada | coifadas |
| Femenin | [kwejˈfado] | [kwejˈadaː] |
coifats (lemosin)
* Participi passat masculin plurau de coifar.
# Occitan
### Etimologia

De coifa.

### Prononciacion

/kwejˈfa/, /kwejˈfa/ (naut lemosin)

### Sillabas

coi | far

## Vèrb

coifar (lemosin) (vivaroaupenc)
* Arrenjar los piaus.
* Botar una coifa sus la testa.
Se coifar vb. pronom.
* S'arrenjar los piaus.
* Se botar una coifa sus la testa.

### Variantas dialectalas

* cofar
* cohar (gascon)
* coeifar (auvernhat)

### Derivats

* coifadura

### Traduccions

| anglés: to comb $^{(en)}$ one's hair catalan: pentinar $^{(ca)}$ francés: coiffer $^{(fr)}$, se coiffer $^{(fr)}$ | rus: причёсывать $^{(ru)}$ imperfectiu, причесать $^{(ru)}$ perfectiu, причёсываться $^{(ru)}$ imperfectiu, причесаться $^{(ru)}$ perfectiu |
# Occitan
### Prononciacion

/kwejˈd͡zado/, /kwejˈd͡zado/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | coijat | coijats |
| Masculin | [kwejˈd͡za] | [kwejˈd͡za] |
| Femenin | coijada | coijadas |
| Femenin | [kwejˈd͡zado] | [kwejˈd͡zadaː] |
(lemosin) coijada
* Participi passat femenin singular de coijar.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /kumpla'zenso̞s/, /kumpla'zenso̞s/, provençau /kõⁿpla'zẽⁿsə/, /kõⁿpla'zẽⁿsə/

## Forma de nom comun

complasenças
* Plural de complasença
# Occitan
### Etimologia

    Del latin complacere.

### Prononciacion

lengadocian /kumˈplajre/, /kumˈplajre/, provençau /kõⁿˈplajʀe/, /kõⁿˈplajʀe/

### Sillabas

com|plai|re

## Vèrb

complaire
* S’acomodar al sentiment, al gost de qualqu’un per li plaire.
se complaire
* Se plaire, se deleitar en se meteis, per sas produccions, per sos obratges, i plaçar sa satisfaccion, son plaser.

### Derivats

* complasent

### Parents

* complasença

### Sinonims

* se congostar
* se deleitar / delectar / delecar

### Traduccions

| alemand: gefällig sein $^{(de)}$, befriedigen $^{(de)}$, sich weiden $^{(de)}$ (reflexiu) anglés: oblige $^{(en)}$, please $^{(en)}$, humour $^{(en)}$ basc: catalan: complaure $^{(ca)}$ | espanhòl: complacer $^{(es)}$, complacerse $^{(es)}$ (reflexiu) francés: complaire $^{(fr)}$ italian: compiacere $^{(it)}$, compiacersi $^{(it)}$ (reflexiu) portugués: complacente $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin complacere.

### Prononciacion

França (Somain) : escotar « complaire »

### Prononciacion

/kɔ̃plɛʁ/, /kɔ̃plɛʁ/

### Sillabas

com|plai|re

## Vèrb

complaire
* complaire $^{(oc)}$
se complaire
* Se complaire $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin complacentia.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /kumpla'zenso̞/, /kumpla'zenso̞/, provençau /kõⁿpla'zẽⁿsə/, /kõⁿpla'zẽⁿsə/
    França (Bearn) : escotar « complasença »

### Sillabas

com|pla|sen|ça

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| complasença | complasenças |
| [kumpla'zenso̞] | [kumpla'zenso̞s] |
complasença femenin
* Accion de s’acomodar al sentiment, al gost de qualqu’un per li plaire.
* Indulgéncia excessiva.
* Plaser, satisfaccion qu'òm se complai dins quicòm, o amb qualqu'un.

### Derivats

* acte de complasença
* certificat de complasença
* pabalhon de complasença

### Parents

* complasent

### Traduccions

| alemand: Wohlgefallen $^{(de)}$, Gefälligkeit $^{(de)}$, Kulanz $^{(de)}$, Entgegenkommen $^{(de)}$ anglés: kindness $^{(en)}$ basc: catalan: complaença $^{(ca)}$ | espanhòl: complacencia $^{(es)}$, conveniencia $^{(es)}$ francés: complaisance $^{(fr)}$ italian: compiacenza $^{(it)}$, compiacimento $^{(it)}$ portugués: complacência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /kumpla'zento̞s/, /kumpla'zento̞s/, provençau /kõⁿpla'zẽⁿtə/, /kõⁿpla'zẽⁿtə/

## Forma d'adjectiu

complasentas
* Femenin plural de complasent.
# Occitan
### Etimologia

Del latin compilatio « despolhament, plagiat »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpilaˈsju/, /kumpilaˈsju/
    provençau /kũⁿpilaˈsjũⁿ/, /kũⁿpilaˈsjũⁿ/

### Sillabas

com|pi|la|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| compilacion | compilacions |
| [kumpilaˈsju] | [kumpilaˈsjus] |
compilacion femenin
* Recuèlh de tèxtes e de documents tirat de diferents obratges.
* (en particular, pejoratiu) Libre dins lo qual l’autor a pas res plaçat d’original.
* Ensemble de diferentas òbras musicalas variadas, acampadas sus un metéis supòrt, o presetadas dins una meteissa representacion.
* (informatica) Action de compilar de còdi font amb un compilator.

### Sinonims

* antologia
* crestomatia
* florilègi
* mescladís

### Parents

* compilador
* compilar

### Traduccions

| alemand: Kompilation $^{(de)}$, Sammelwerk $^{(de)}$ anglés: compilation $^{(en)}$ basc: catalan: compilació $^{(ca)}$ | espanhòl: compilación $^{(es)}$ francés: compilation $^{(fr)}$ italian: compilazione $^{(it)}$ portugués: compilação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin compilare

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpiˈla/, /kumpiˈla/
    provençau /kũⁿpiˈla/, /kũⁿpiˈla/

### Sillabas

com|pi|lar

## Vèrb

compilar
* Recampar de documents sus un meteis subjècte a partir de diferentas fonts.
* (programacion) Transformar lo còdi font d'un programa en còdi binari, mejans un compilador.

### Parents

* compilacion
* compilador

### Sinonims

* colleccionar
* collectar
* recampar
* reculhir

### Traduccions

| alemand: sammeln $^{(de)}$ anglés: compile $^{(en)}$ basc: catalan: compilar $^{(ca)}$ | espanhòl: compilar $^{(es)}$ francés: compiler $^{(fr)}$ italian: compilare $^{(it)}$ portugués: compilar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin compilare

### Prononciacion

    Oriental: central /kumpiˈɫa/, /kumpiˈɫa/ balear /kompiˈɫa/, /kompiˈɫa/, /kumpiˈɫa/, /kumpiˈɫa/
    Occidental: nord-occidental /kompiɫa/, /kompiɫa/ valencian /kompiˈɫaɾ/, /kompiˈɫaɾ/, /kompiˈɫa/, /kompiˈɫa/

### Sillabas

com|pi|lar

## Vèrb

compilar
* compilar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin compilare

### Prononciacion

    /kompiˈlaɾ/, /kompiˈlaɾ/

### Sillabas

com|pi|lar

## Vèrb

compilar
* compilar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin compilare

### Prononciacion

    Portugal /kõpiˈlaɾ/, /kõpiˈlaɾ/
    Brasil /kõpiˈla(ɾ)/, /kõpiˈla(ɾ)/

### Sillabas

com|pi|lar

## Vèrb

compilar
* compilar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /kumpla'zentos/, /kumpla'zentos/, provençau /kõⁿpla'zẽⁿ/, /kõⁿpla'zẽⁿ/

## Forma d'adjectiu

complasents
* Masculin plural de complasent.
# Occitan
### Etimologia

    De complaire.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /kumpla'zento̞/, /kumpla'zento̞/, provençau /kõⁿpla'zẽⁿtə/, /kõⁿpla'zẽⁿtə/
    França (Bearn) : escotar « complasenta »

## Forma d'adjectiu

complasenta
* Femenin singular de complasent.
# Occitan
### Etimologia

Del latin competentia.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpe'tensjo̞/, /kumpe'tensjo̞/
    provençau /kũⁿpe'tẽⁿsjə/, /kũⁿpe'tẽⁿsjə/

### Sillabas

com|pe|tén|cia

## Nom comun

competéncia femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| competéncia | competéncias |
| [kumpe'tensjo̞] | [kumpe'tensjo̞s] |
* (drech) Capacitat legala de decidir.
** Competéncia d'un tribunal
* Aptitud d'èsser competent dins una matèria.

### Traduccions

| alemand: Sachkenntnis $^{(de)}$, Kompetenz $^{(de)}$ anglés: competence $^{(en)}$ catalan: competència $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: competencia $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: compétence $^{(fr)}$ | italian: competenza $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: portugués: competência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De complaire.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /kumpla'zen/, /kumpla'zen/, provençau /kõⁿpla'zẽⁿ/, /kõⁿpla'zẽⁿ/
    França (Bearn) : escotar « complasent »

### Sillabas

com|pla|sent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | complasent | complasents |
| Masculin | [kumpla'zen] | [kumpla'zens] |
| Femenin | complasenta | complasentas |
| Femenin | [kumpla'zento̞] | [kumpla'zento̞s] |
complasent
* Qu'a de complasença pels autres.
* Qu'a o que fa mòstre de complasença per se meteis.
* (particular, politica) Que favoriza la classa dirigenta.

### Derivats

* complasentament

### Parents

* complaire
* complasença

### Traduccions

| alemand: gefällig $^{(de)}$, entgegenkommend $^{(de)}$, kulant $^{(de)}$, zuvorkommend $^{(de)}$ anglés: obliging $^{(en)}$, indulgent $^{(en)}$, complacent $^{(en)}$ basc: catalan: complaent $^{(ca)}$ | espanhòl: complaciente $^{(es)}$ francés: complaisant $^{(fr)}$ italian: compiacente $^{(it)}$, compiaciuto $^{(it)}$ portugués: complacente $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

complasent
* Participi present de complaire
# Italian
### Etimologia

Del latin deflatiōne.

### Prononciacion

[defla'tsjone]

### Sillabas

de | fla | zio | ne (4)

## Nom comun

deflazione femenin, pl. deflazioni.

### Traduccions

* deflacion $^{(oc)}$

### Antonims

* inflazione
# Anglés
## Forma de vèrb

deflects
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to deflect.
# Occitan
### Etimologia

Del latin deformare

### Prononciacion

/defuɾˈma/, /defuɾˈma/, provençau /defuʀˈma/, /defuʀˈma/

### Sillabas

de|for|mar

## Vèrb

deformar
* Alterar dins sa forma.

### Derivats

* deformable
* deformacion

### Traduccions

| alemand: verformen $^{(de)}$, deformieren $^{(de)}$ anglés: deform $^{(en)}$, distort $^{(en)}$ basc: deformatu $^{(eu)}$ catalan: deformar $^{(ca)}$ | espanhòl: deformar $^{(es)}$ francés: déformer $^{(fr)}$ italian: deformare $^{(it)}$, sformare $^{(it)}$ portugués: deformar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin deformare

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « deformar »

### Prononciacion

    Oriental: central /dəfurˈma/, /dəfurˈma/, balear /dəfoɾˈma/, /dəfoɾˈma/, /dəfurˈma/, /dəfurˈma/
    Occidental: nord-occidental /deforˈma/, /deforˈma/, valencian /defoɾˈmaɾ/, /defoɾˈmaɾ/

### Sillabas

de|for|mar

## Vèrb

deformar
* deformar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin deformare

### Prononciacion

escotar « deformar »

### Prononciacion

/defoɾˈmaɾ/, /defoɾˈmaɾ/

### Sillabas

de|for|mar

## Vèrb

deformar
* deformar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin deformare

### Prononciacion

Portugal /dɨfoɾˈmaɾ/, /dɨfoɾˈmaɾ/; Brasil /defoɦˈmaɾ/, /defoɦˈmaɾ/, /defoɾˈma/, /defoɾˈma/

### Sillabas

de|for|mar

## Vèrb

deformar
* deformar $^{(oc)}$
# Anglés
## Forma de vèrb

deflecting
* Participi present del vèrb to deflect.
# Occitan
### Prononciacion

/defuɾmaˈzjus/, /defuɾmaˈzjus/, procençau /defuʀmaˈsjũⁿs/, /defuʀmaˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

deformacions
* Plural de deformacion.
# Catalan
## Forma de vèrb

deformaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb deformar.
# Catalan
### Etimologia

De de e fora.

### Prononciacion

* /dəˈfɔ.ɾə/ (oriental)
* /deˈfɔ.ɾa/ (occidental)

## Advèrbi

defora
* Defòra.
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[dəfurməsi'o] (oriental), [deformasi'o] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « deformació »

### Sillabas

de | for | ma | ci | ó (5)

## Nom comun

deformació femenin, pl. deformacions

### Traduccions

* deformacion $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

deformaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb deformar.
# Occitan
### Etimologia

De cauhar dab lo sufixe -atge.

### Prononciacion

/kawˈhad͡ʒe/, /kawˈhad͡ʒe/
França (Bearn) - Gascon : escotar « cauhatge »

### Sillabas

cau | ha | tge (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| cauhatge | cauhatges |
| [kawˈhad͡ʒe] | [kawˈhad͡ʒes] |
cauhatge masculin (gascon)
* Sistèma que hè pujar la temperatura dins ua abitacion.

### Variantas dialectalas

* calfatge
* caufatge
* chaufatge (lemosin), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Heizung $^{(de)}$ femenin anglés: heating $^{(en)}$ catalan: calefacció $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: calefacción $^{(es)}$ femenin francés: chauffage $^{(fr)}$ masculin italian: riscaldamento $^{(it)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhaβi/, /kawˈhaβi/

## Forma de vèrb

cauhavi (gascon)
* Prumèra persona deu singular a l'imperfèit de l'indicatiu de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhats/, /kawˈhats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | cauhat | cauhats |
| Masculin | [kawˈhat] | [kawˈhats] |
| Femenin | cauhada | cauhadas |
| Femenin | [kawˈhaðo] | [kawˈhaðos] |
cauhats (gascon)
* Participi passat masculin plurau de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhaβən/, /kawˈhaβən/

## Forma de vèrb

cauhavan (gascon)
* Tresau persona deu plurau a l'imperfèit de l'indicatiu de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhaβo/, /kawˈhaβo/, /kawˈhaβə/, /kawˈhaβə/

## Forma de vèrb

cauhava (gascon)
* Tresau persona deu singular a l'imperfèit de l'indicatiu de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhaβos/, /kawˈhaβos/, /kawˈhaβəs/, /kawˈhaβəs/

## Forma de vèrb

cauhavas (gascon)
* Dusau persona deu singular a l'imperfèit de l'indicatiu de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

[kawˈhem]

## Forma de vèrb

cauhem (gascon)
* Prumèra persona deu plurau au present deu subjontiu deu vèrbe cauhar.
* Prumèra persona deu plurau a l'imperatiu afirmatiu deu vèrbe cauhar.
* Prumèra persona deu plurau a l'imperatiu negatiu deu vèrbe cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhad͡ʒes/, /kawˈhad͡ʒes/

## Forma de nom comun

cauhatges masculin (gascon)
* Plurau de cauhatge.
# Occitan
### Prononciacion

/kawˈhats/, /kawˈhats/

## Forma de vèrb

cauhatz (gascon)
* Dusau persona deu plurau au present de l'indicatiu de cauhar.
* Dusau persona deu plurau a l'imperatiu afirmatiu de cauhar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkawhe/, /ˈkawhe/

## Forma de vèrb

cauhe (gascon)
* Tresau persona deu singular au present deu subjontiu de cauhar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin beneficientia

### Prononciacion

    lengadocian /benfaˈzenso̞/, /benfaˈzenso̞/
    provençau /bẽⁿfaˈzẽⁿsə/, /bẽⁿfaˈzẽⁿsə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| benfasença | benfasenças |
| [benˈfazenso̞] | [benˈfazenso̞s] |
benfasença (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* Clinament per far de ben als autres, practica de benfaches.
* Ben qu’òm fa dins un interés social.

### Variantas dialectalas

* ben·hasença (gascon)
* plan·hasença (gascon)

### Parents

* benfasent

### Sinonims

* caritat

### Traduccions

| alemand: Wohltätigkeit $^{(de)}$ anglés: charity $^{(en)}$, social aid $^{(en)}$ basc: catalan: beneficència $^{(ca)}$ | espanhòl: beneficencia $^{(es)}$ francés: bienfaisance $^{(fr)}$ italian: beneficenza $^{(it)}$ portugués: beneficência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/bembeŋˈgyðo/, /bembeŋˈgyðo/(lengadocian), /bɛ̃ⁿvɛ̃ᵑˈgydo/, /bɛ̃ⁿvɛ̃ᵑˈgydo/ (lemosin)
França (Bearn) : escotar « benvenguda »

## Forma d'adjectiu

benvenguda
* Femenin singular de benvengut.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin benignĭtas

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /beninniˈtat/, /beninniˈtat/
    provençau /beniniˈta/, /beniniˈta/

### Sillabas

be|ni|gni|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| benignitat | benignitats |
| [beninniˈtat] | [beninniˈtats] |
benignitat femenin
* caractèr de la persona benigna.
* Caractère de çò qu'es benigne
** (Especialament, medecina) Caractèr d'una anomalia que pausa pas cap de dangièr per la santat.

### Antonims

* malignitat

### Parents

* benigne

### Traduccions

| alemand : Güte $^{(de)}$, Gutherzigkeit $^{(de)}$, Gutartigkeit $^{(de)}$ (santat) anglés : kindness $^{(en)}$, kindliness $^{(en)}$, graciousness $^{(en)}$,gentleness $^{(en)}$ basc : catalan : benignitat $^{(ca)}$ | espanhòl : benignidad $^{(es)}$ francés : bienveillance $^{(fr)}$, benignité $^{(fr)}$ (santat), douceur $^{(fr)}$ (climat) italian : benignità $^{(it)}$ portugués : benignidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin benignitas

### Prononciacion

    /bəniŋniˈtat/, /bəniŋniˈtat/

### Sillabas

be|ni|gni|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| benignitat | benignitats |
benignitat femenin
* benignitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/benˈʎɛw/, /benˈʎɛw/

## Advèrbi

benlhèu (gascon)
* Denòta la possibilitat que quauquarren se produga.

### Sinonims

* dilhèu (gascon)
* lhèu (gascon)
* ça'm par (gascon)

### Variantas dialectalas

* bensai
* benlèu
* saique
* tanplan
* belèu (provençal)
* bessai (provençal)

### Traduccions

| alemand: vielleicht $^{(de)}$, möglicherweise $^{(de)}$ anglés: maybe $^{(en)}$, perhaps $^{(en)}$ breton: marteze $^{(br)}$ catalan: potser $^{(ca)}$ danés: måske $^{(da)}$ espanhòl: acaso $^{(es)}$, quizás $^{(es)}$, tal vez $^{(es)}$, puede ser $^{(es)}$ finlandés: ehka $^{(fi)}$, kenties $^{(fi)}$ francés: peut-être $^{(fr)}$ | italian: forse $^{(it)}$, può darsi $^{(it)}$, può essere $^{(it)}$ neerlandés: misschien $^{(nl)}$, mogelijk $^{(nl)}$ ongrés: talán $^{(it)}$ polonés: może $^{(pl)}$ portugués: talvez $^{(pt)}$ sicilian: forsi $^{(scn)}$, pot'èssiri $^{(en)}$ ucraïnian: мабуть $^{(uk)}$ zolo: ingabe $^{(zu)}$ |