OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De indemnitat

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /indemniˈtaɾi/, /indemniˈtaɾi/, /indenniˈtaɾi/, /indenniˈtaɾi/
    gascon /indemniˈtaɾi/, /indemniˈtaɾi/
    provençau /ĩⁿdemniˈtaʀi/, /ĩⁿdemniˈtaʀi/

### Sillabas

in|dem|ni|ta|ri

## Adjectiu

indemnitari
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | indemnitari | indemnitaris |
| Masculin | [indemniˈtaɾi] | [indemniˈtaɾis] |
| Femenin | indemnitària | indemnitàrias |
| Femenin | [indemniˈtaɾjo̞] | [indemniˈtaɾjo̞s] |
* Qu'a lo caractèr d’una indemnitat.

### Parents

* indemne
* indemnitat
* indemnizar
** indemnizable
** indemnizacion
** indemnizador

### Traduccions

| alemand: Entschädigungsfunktion $^{(de)}$ anglés: compensatory $^{(en)}$, for damages $^{(en)}$ basc: catalan: | espanhòl: indemnizatoria $^{(es)}$ francés: indemnitaire $^{(fr)}$ italian: risarcitoria $^{(it)}$, indennitaria $^{(it)}$ portugués: indemnizatório $^{(pt)}$ |

## Nom comun

indemnitari masculin, (femenin: indemnitària)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| indemnitari | indemnitaris |
| [indemniˈtaɾi] | [indemniˈtaɾis] |
* Lo que recep o deu recebre una indemnitat.

### Sinonims

* allocatari
* beneficiari

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: italian: portugués: |
# Occitan
### Etimologia

    De indemnitat

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /indemniˈtaɾi/, /indemniˈtaɾi/, /indenniˈtaɾi/, /indenniˈtaɾi/
    gascon /indemniˈtaɾi/, /indemniˈtaɾi/
    provençau /ĩⁿdemniˈtaʀi/, /ĩⁿdemniˈtaʀi/

### Sillabas

in|dem|ni|ta|ri

## Nom comun

indemnitària femenin, (femenin: indemnitari)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| indemnitària | indemnitàrias |
| [indemniˈtaɾjo̞] | [indemniˈtaɾjo̞s] |
* La que recep o a drech a una indemnitat.

### Sinonims

* allocatària
* beneficiària

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: indemnitaire $^{(fr)}$ italian: portugués: |

## Forma d'adjectiu

indemnitària
* femenin sngular de indemnitari
# Occitan
### Etimologia

De indemnizar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /inðennizaˈsju/, /inðennizaˈsju/

### Sillabas

in|dem|ni|za|cion

## Vèrb

idemnizar
* Accion o resultat d'indemnizar.

### Variantas dialectalas

* indemnisacion

### Traduccions

| alemand: Entschädigung $^{(de)}$, Schadenersatz $^{(de)}$, Schadensersatz $^{(de)}$ anglés: compensation $^{(en)}$ basc: catalan: indemnizació $^{(ca)}$ | espanhòl: indemnización $^{(es)}$ francés: indemnisacion $^{(fr)}$ italian: risarcimento $^{(it)}$, indennizzazione $^{(it)}$, , indennizo $^{(it)}$ portugués: indemnização $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin indemnis, compausat del prefixe privatif in- e damnum (« prejudici, domatge »)

### Prononciacion

/in'ðen.nes/, /in'ðen.nes/
in | dem | nes (3)

## Forma d'adjectiu

indemnes
* Masculin lural de indemne.

# Catalan
### Etimologia

Del latin indemnis, compausat del prefixe privatif in- e damnum (« prejudici, domatge »)

### Prononciacion

    oriental /inˈdem.nes/, /inˈdem.nes/
    occidental /inˈdem.nes/, /inˈdem.nes/
in | dem | nes (3)

## Forma d'adjectiu

indemnes
* Plural de indemne

# Francés
### Prononciacion

Canadà (sodome et Gomorrhe) : escotar « indemnes »

### Etimologia

Del latin indemnis, compausat del prefixe privatif in- e damnum (« prejudici, domatge »)

### Prononciacion

    oriental /ɛ̃.dɛmn/, /ɛ̃.dɛmn/
in | dem | nes (3)

## Adjectiu

indemnes
* Plural de indemne
# Occitan
### Etimologia

Derivat de indemne del latin indemnis.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /inðenni'za/, /inðenni'za/

### Sillabas

in|dem|ni|zar

## Vèrb

idemnizar
* Refar qualqu'un de sas despensas, de sos damatges.

### Variantas dialectalas

* indemnisar

### Derivats

* indemnizacion

### Traduccions

| alemand: kompensieren $^{(de)}$ anglés: compensate $^{(en)}$ arabi: يعوض $^{(ar)}$ catalan: compensar $^{(ca)}$ chinés: 补偿 $^{(zh)}$ espanhòl: compensar $^{(es)}$ francés: indemniser $^{(fr)}$ | grèc: αντισταθμίζω $^{(el)}$ italian: compensare $^{(it)}$ neerlandés: compenseren $^{(nl)}$ portugués: compensar $^{(pt)}$ polonés: zrekompensować $^{(pl)}$ romanés: compensa $^{(ro)}$ rus: компенсировать $^{(ru)}$ |

### Referéncias

Joan de Cantalausa, Diccionari de Cantalausa, (en linha):
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

jědmjeńcy
* Genitiu-datiu-locatiu singular de jědmjeńca.
* Nominatiu-acusatiu plural de jědmjeńca.
* Nominatiu-acusatiu dual de jědmjeńca.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

jědmow
* Genitiu plural de jědmo.
* Genitiu dual de jědmo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

jědmjeńcu
* Acusatiu-instrumental singular de jědmjeńca.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

jědmomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de jědmo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

jědmu
* Datiu singular de jědmo.
# Iogor de l'oèst
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Adjectiu

jɑhsəl
* Verd.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Léi Xuănchūn, 1992, 西部裕固汉词典 - Xībù Yùgù-Hàn cídiăn, Chéngdŭ, Sichuan Minzu Chubanshe.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

jědmom
* Instrumental singular de jědmo.
# Naut sorab
### Etimologia

Del protoeslau *ezero.

### Prononciacion
## Nom comun

jězor masculin
* Lac.

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Iogor de l'oèst
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

jɑɣmər
* Pluèja.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Chén Zōngzhèn, Léi Xuănchūn, 1985, 西部裕固语简志 - Xībù Yùgùyŭ jiānzhì, Pékin, Minzu Chubanshe.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | jědmo | jědma | jědmje |
| Genitiu | jědma | jědmow | jědmow |
| Datiu | jědmu | jědmam | jědmomaj |
| Acusatiu | jědmo | jědma | jědmje |
| Instrumental | jědmom | jědmami | jědmomaj |
| Locatiu | jědmje | jědmach | jědmomaj |
jědmo neutre
* Abscès postemós.

### Mots aparentats

* jědmić so
* jědmjeńca

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Occitan
### Prononciacion

/ɡɾaˈβats/, /ɡɾaˈβats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gravat | gravats |
| Masculin | [ɡɾaˈβat] | [ɡɾaˈβats] |
| Femenin | gravada | gravadas |
| Femenin | [ɡɾaˈβaðo] | [ɡɾaˈβaðos] |
gravats
* Participi passat masculin plural de gravar.
# Occitan
### Prononciacion

/gɾaˈβiðes/, /gɾaˈβiðes/, provençau /gʀaˈvides/, /gʀaˈvides/

## Forma d'adjectiu

gravides
* Masculin plural de gravide

# Francés
### Prononciacion

/ɡʁavid/, /ɡʁavid/

## Forma d'adjectiu

gravides masculin o femenin
* Plural de gravide
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gravida « emprenhada », de gravis (« pesuc »).

### Prononciacion

/gɾaˈβit/, /gɾaˈβit/, provençau /gʀaˈvi/, /gʀaˈvi/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | gravid | gravids |
| Masculin | [gɾaˈβit] | [gɾaˈβits] |
| Femenin | gravida | gravidas |
| Femenin | [gɾaˈβiðo̞] | [gɾaˈβiðo̞s] |
gravid
* (reproduccion) Se dich d’una feme prèsta a póner pels ovipars, o en gestacion pels mamifèrs, o alara portant un sac d'uòus pels arpaticoïds (copepòd, crustacèu).
* (medecina) Que conten un embrion o un fètus.
** Utèr gravid
* (medecina) Que se rapòrta a l’estat de la femna emprenhada.
** Prurit gravid

### Variantas dialectalas

* gravide

### Traduccions

| alemand: Gravid $^{(de)}$ anglés: pregnant $^{(en)}$, gravid $^{(en)}$ basc: catalan: gràvid $^{(ca)}$ | espanhòl: grávido $^{(es)}$ francés: gravide $^{(fr)}$ italian: gravido $^{(it)}$ portugués: grávido $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin gravida « emprenhada », de gravis (« pesuc »).

### Prononciacion

/ˈɡɹævɪd/, /ˈɡɹævɪd/

## Adjectiu

gravid
* gravid $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gravida « emprenhada », de gravis (« pesuc »).

### Prononciacion

/gɾaˈβiðe/, /gɾaˈβiðe/, provençau /gʀaˈvide/, /gʀaˈvide/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | gravide | gravides |
| Masculin | [gɾaˈβiðe] | [gɾaˈβiðes] |
| Femenin | gravida | gravidas |
| Femenin | [gɾaˈβiðo̞] | [gɾaˈβiðo̞s] |
gravide
* (reproduccion) Se dich d’una feme prèsta a póner pels ovipars, o en gestacion pels mamifèrs, o alara portant un sac d'uòus pels arpaticoïds (copepòd, crustacèu).
* (medecina) Que conten un embrion o un fètus.
** Utèr gravide
* (medecina) Que se rapòrta a l’estat de la femna emprenhada.
** Prurit gravide

### Variantas dialectalas

* gravid

### Traduccions

| alemand: Gravid $^{(de)}$ anglés: pregnant $^{(en)}$, gravid $^{(en)}$ basc: catalan: gràvid $^{(ca)}$ | espanhòl: grávido $^{(es)}$ francés: gravide $^{(fr)}$ italian: gravido $^{(it)}$ portugués: grávido $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin gravida « emprenhada », de gravis (« pesuc »).

### Prononciacion

/ɡʁavid/, /ɡʁavid/

## Adjectiu

gravide masculin o femenin, Plural: gravides
* gravide $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/gɾaˈβits/, /gɾaˈβits/, provençau /gʀaˈvis/, /gʀaˈvis/

## Forma d'adjectiu

gravids
* Plural de gravid
# Occitan
### Etimologia

    Del latin gravitatio

### Prononciacion

/gɾaβita'sju/, /gɾaβita'sju/, provençau /gʀavitaˈsjũⁿ/, /gʀavitaˈsjũⁿ/

### Sillabas

gra|vi|ta|cion

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| gravitacion | gravitacions |
| [gɾaβita'sju] | [gɾaβita'sjus] |
gravitacion
* Accion o resulta de gravitar.
* (fisica) Fòrça en vertut que dos punts materials s’atiran en rason dirècta de lor massa e en rason invèrsa del carrat de lor distància.

### Derivats

* gravitacional
* gravitacion universala

### Derivats

* gravitar
* gravitat

### Traduccions

| alemand: Schwerkraft $^{(de)}$, Gravitation $^{(de)}$ anglés: gravity $^{(en)}$, gravitation $^{(en)}$ basc: grabitazioa $^{(eu)}$ catalan: gravitació $^{(ca)}$ | espanhòl: gravitación $^{(es)}$ francés: gravitation $^{(fr)}$ italian: gravitazione $^{(it)}$ portugués: gravitação $^{(pt)}$ |
# Francés
### Etimologia

Del latin gravis.

### Prononciacion

['gʁav]
França (Vòges) : escotar « grave » França (Tolosa) : escotar « grave » França (Tolosa) : escotar « grave »

### Sillabas

grave (1)

## Adjectiu

grave (masculin/femenin

### Traduccions

* grèu $^{(oc)}$, -èva.
# Occitan
### Etimologia

Del latin gravĭtas.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /ɡɾaβeˈtat/, /ɡɾaβeˈtat/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| gravetat | gravetats |
| [ɡɾaβeˈtat] | [ɡɾaβeˈtats] |
gravetat femenin
* Fach d'èsser grèu.
* Fis. Fòrça d'atraccion exercida per una planeta sus los còsses materials.

### Variantas dialectalas

* gravitat

### Sinonims

* pesantor (2)

### Traduccions

| alemand: Schwere $^{(de)}$, Ernst $^{(de)}$, Schwerkraft $^{(de)}$ (fisica) anglés: gravity $^{(en)}$ basc: catalan: gravetat $^{(ca)}$ | espanhòl: gravedad $^{(es)}$ francés: gracité $^{(fr)}$ italian: gravità $^{(it)}$ portugués: gravidade $^{(pt)}$ |

### Referéncias
# Catalan
### Etimologia

Del latin gravĭtas.

### Prononciacion

    Oriental: central /ɡɾəβəˈtat/, /ɡɾəβəˈtat/, balear /ɡɾəvəˈtat/, /ɡɾəvəˈtat/
    Occidental: nord-occidental /ɡɾaβeˈtat/, /ɡɾaβeˈtat/, valencian /ɡɾaveˈtat/, /ɡɾaveˈtat/, /ɡɾaβeˈtat/, /ɡɾaβeˈtat/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gravetat | gravetats |
gravetat femenin
* gravetat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/gɾaˈβiðo̞s/, /gɾaˈβiðo̞s/, provençau /gʀaˈvido̞s/, /gʀaˈvido̞s/

## Forma d'adjectiu

gravidas
* Femenin plural de gravid / gravide
# Occitan
### Prononciacion

/gɾaˈβiðo̞/, /gɾaˈβiðo̞/, provençau /gʀaˈvida/, /gʀaˈvida/

## Forma d'adjectiu

gravida
* Femenin singular de gravid / gravide

# Italian
### Prononciacion

/'gravida/, /'gravida/

## Forma d'adjectiu

gravida
* Femenin singular de gravido
# Bininj gunwok
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

kon-ronj (kune)
* Aiga.

### Variantas dialectalas

* gukgu (mayali)
* kukku (kunwinjku)
* gukku (gun-djeihmi)

### Referéncias

* Nicholas Evans, 2003, Bininj Gun-wok: a pan-dialectal grammar, Pacific Linguistics PL-541, Canberra, Research School of Pacific and Asian Studies, The Australian National University.
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del latin compēnsāre amb lo sufix verbal -i.

### Prononciacion

[kom'pensi]
França (Tolosa) : escotar « kompensi »

### Sillabas

kom | pen | si (3)

## Vèrb

kompensi

### Traduccions

* compensar $^{(oc)}$
# Polonés
### Etimologia

Adaptacion de l'alemand Kommunismus.

### Prononciacion

[komu'nizm]

### Sillabas

ko | mu | nizm (3)

## Nom comun

komunizm masculin

### Traduccions

* comunisme $^{(oc)}$
# Mohegan
### Etimologia

    Del proto-algonquian *koˑna « nèu ».

### Prononciacion

/kon/, /kon/

## Nom comun

kon
* Nèu.

#### Nòta

Mot del dialècte pequot recuelhit per Frank T. Siebert Jr..

### Referéncias

* Frank T. Siebert Jr., 1975, Resurrecting Virginia Algonquian from the Dead : The Reconstituted and Historical Phonology of Powhatan, Studies in Southeastern Indian Languages, Athens, The University of Georgia Press.
# Olonèts
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/olo/, /olo/

## Nom comun

kondii
* Ors.

### Referéncias

* T. P. Boiko, L. F. Markianova, 2011, Grand diccionari rus-carelian, dialècte livvicovian, Petrozavodsk, Rossiskoi Akademii Nauk.
# Mangghuer
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kʰũŋ/, /kʰũŋ/

## Nom comun

kong
* Persona.

### Referéncias

* Keith W. Slater, 2003, A Grammar of Mangghuer : A Mongolic language of China’s Qinghai-Gansu Sprachbund, London, New York, RoutledgeCurzon.
# Neerlandés
### Etimologia

Del latin cunīcŭlus.

### Prononciacion

[ko'nɛɪn]?

### Sillabas

ko | nijn (2)

## Nom comun

konijn neutre, pl. konijnen.

### Traduccions

* conilh $^{(oc)}$ masculin
# Esperanto
### Etimologia

Bastit a partir de l'adjectiu kompleta ("complet -a") amb lo sufix adverbial -e.

### Prononciacion

[kom'plete] França (Tolosa) : escotar « komplete »

### Sillabas

kom | ple | te (3)

## Advèrbi

komplete

### Traduccions

* completament $^{(oc)}$
# Kendayan
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

kongkongan
* Colar.

#### Nòta

Forma del dialèct salako de Sarawak.

### Referéncias

* Alexander K. Adelaar, 2005, Salako or Badameà, Sketch Grammar, Text and Lexicon of a Kanayatn Dialect in West Borneo, Wiesbaden, Harrassowitz Verlag.
# Koyukon
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

konh
* Pluèja.
# Occitan
### Etimologia

Del latin impulsus.

### Prononciacion

/imˈpyls/, /imˈpyls/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| impuls | impulses |
| [imˈpyls] | [imˈpylses] |
impuls masculin
* accion o efièch d'impellir.

### Sinonims

* energia
* fòrça
* vam
* impulsion

### Traduccions

| alemand: Triebkraft $^{(de)}$ anglés: impulse $^{(en)}$ basc: bulkada $^{(eu)}$ catalan: impuls $^{(ca)}$ | espanhòl: impulso $^{(es)}$ francés: impulsion $^{(fr)}$ italian: impulso $^{(it)}$ portugués: impulso $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin impulsio « tust ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « impuls »

### Prononciacion

/imˈpuɫs/, /imˈpuɫs/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| impuls | impulsos |
impulsion femenin
* impulsion $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

impulsaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb impulsar.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /imˈpɾɔpɾis/, /imˈpɾɔpɾis/, provençau /imˈpʀɔpʀi/, /imˈpʀɔpʀi/

## Forma d'adjectiu

impròpris
* masculin plural de impròpri
# Occitan
### Etimologia

    Del latin impudentia

### Prononciacion

lengadocian, gascon /impyˈðensjo̞/, /impyˈðensjo̞/, provençau /ĩⁿpyˈdẽsⁿjə/, /ĩⁿpyˈdẽsⁿjə/

### Sillabas

im|pu|dén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| impudéncia | impudéncias |
| [impyˈðensjo̞] | [impyˈðensjo̞s] |
impudéncia femenin
* Manca de pudor, afrontariá que passa l'òsca.
* (per extension) Accion e paraula impudentas.

### Traduccions

| alemand: Schamlosigkeit $^{(de)}$, Unverschämtheit $^{(de)}$ anglés: impudence $^{(en)}$ basc: catalan: impudència $^{(ca)}$ | espanhòl: impudencia $^{(es)}$ francés: impudence $^{(fr)}$ italian: impudenza $^{(it)}$ portugués: impudência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /impyðensjo̞s/, /impyðensjo̞s/, provençau /ĩⁿpydẽsⁿjə/, /ĩⁿpydẽsⁿjə/

## Forma de nom comun

impudéncias
* plural´de impudéncia
# Italian
## Forma de vèrb

impugnavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb impugnare.
# Italian
## Forma de vèrb

impugnavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb impugnare.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

impukane classa 9, plural : izimpukane
* Mosca.
# Catalan
## Forma de vèrb

impulsaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb impulsar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin impudens

### Prononciacion

lengadocian, gascon /impyˈðent/, /impyˈðent/, provençau /ĩⁿpyˈdẽⁿ/, /ĩⁿpyˈdẽⁿ/

### Sillabas

im|pu|dent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | impudent | impudents |
| Masculin | [impyˈðent] | [impyˈðents] |
| Femenin | impudenta | impudentas |
| Femenin | [impyˈðento̞] | [impyˈðento̞s] |
impudent
* Qu’a pas de pudor ; qu'es insolent, afrontaire.
* Qualifica las accions e las paraulas que ofensa la pudor, o que son tròp liuras, tròp ausardas.

### Derivats

* impudentament

### Parents

* impudéncia

### Sinonims

* afrontaire
* ausard
* desvergonhat
* impertinent
* inconvenent
* insolent

### Traduccions

| alemand: schamlos $^{(de)}$, unverschämt $^{(de)}$ anglés: shameless $^{(en)}$, brazen $^{(en)}$ basc: catalan: impudent $^{(ca)}$ | espanhòl: impudente $^{(es)}$ francés: impudent $^{(fr)}$ italian: impudente $^{(it)}$ portugués: impudente $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin impudens

### Sillabas

im|pu|dent

## Adjectiu

impudent masculin o femenin, (plurals: impudents)
* impudent $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin impudens

### Prononciacion

/ɛ̃pydɑ̃/, /ɛ̃pydɑ̃/

### Sillabas

im|pu|dent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | impudent | impudents |
| Masculin | [ɛ̃pydɑ̃] | [ɛ̃pydɑ̃] |
| Femenin | impudente | impudentes |
| Femenin | [ɛ̃pydɑ̃t] | [ɛ̃pydɑ̃t] |
impudent
* impudent $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Pel latin oeconomus, del latin οἰκονόμος, oïkonomos « administrator dels bens religioses, responsable d’economat », de οἶκος, «ostal» e νόμος, «lei».

### Prononciacion

    provençau, gascon /ekuˈnɔmo̞/, /ekuˈnɔmo̞/
    lengadocian /ekuˈnɔmə/, /ekuˈnɔmə/

### Sillabas

e|co|nò|ma

## Nom comun

econòma femenin, (masculin: econòm / econòme)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| econòma | econòmas |
| [ekuˈnɔmo̞] | [ekuˈnɔmo̞s] |
* La que despensa pas mal a propaus.
* La que ten un economat, que gerís los revenguts e las crompas materialas d’un establiment.
* La que s’encarga de la comptabilitat d’un ostal.

### Traduccions

| alemand: Ökonom $^{(de)}$, Verwalterin $^{(de)}$ anglés: trustee $^{(en)}$, guardian $^{(en)}$, steward, $^{(en)}$, housekeeper $^{(en)}$ basc: catalan: ecònoma $^{(ca)}$ | espanhòl: ecónoma $^{(es)}$ francés: économe $^{(fr)}$ italian: economa $^{(it)}$ portugués: ecônoma $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

econòma
* femenin singular de econòm.
# Occitan
### Etimologia

Manlèu del latin oeconomia, venent del grèc ancian οἰκονομία, oikonomía (« mena de l'ostal »).

### Prononciacion

/e.ko.no'mi.kɔ/, /e.ko.no'mi.kɔ/

## Forma d'adjectiu

economica
* Femenin singular de economic

# Italian
### Etimologia

Manlèu del latin oeconomia, venent del grèc ancian οἰκονομία, oikonomía (« mena de l'ostal »).

### Prononciacion

/e.ko.ˈnɔ.mi.ka/, /e.ko.ˈnɔ.mi.ka/

## Forma d'adjectiu

economica
* Femenin singular de economico
# Occitan
### Etimologia

Manlèu del latin oeconomia, venent del grèc ancian οἰκονομία, oikonomía (« mena de l'ostal »).

### Prononciacion

/ekono'mistɔ/, /ekono'mistɔ/

### Sillabas

e|co|no|mis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| economista | economistas |
| [ekono'mistɔ] | [ekono'mistɔs] |
economista masculin o femenin
* Persona capabla en economia politica.
* Partesan de l'economisme.

### Traduccions

| alemand: Ökonom $^{(de)}$ Wirtschaftswissenschaftler $^{(de)}$ Wirtschaftswissenschaftlerin $^{(de)}$ anglés: economist $^{(en)}$ catalan: economista $^{(ca)}$ espanhòl: economista $^{(es)}$ | francés: économiste $^{(fr)}$ italian: economista $^{(it)}$ neerlandés: econoom $^{(nl)}$ portugués: economista $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Manlèu del latin oeconomia, venent del grèc ancian οἰκονομία, oikonomía (« mena de l'ostal »).

### Prononciacion

    Espanha (Barcelona) : escotar « economista »

### Sillabas

e|co|no|mis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| economista | economistes |
economista masculin o femenin
* economista

# Espanhòl
### Etimologia

Manlèu del latin oeconomia, venent del grèc ancian οἰκονομία, oikonomía (« mena de l'ostal »).

### Prononciacion

    /ekonoˈmista/, /ekonoˈmista/
    escotar « economista »

### Sillabas

e|co|no|mis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| economista | economistas |
economista
* economista

# Italian
### Etimologia

Manlèu del latin oeconomia, venent del grèc ancian οἰκονομία, oikonomía (« mena de l'ostal »).

### Prononciacion

/ekonoˈmista/, /ekonoˈmista/

### Sillabas

e|co|no|mis|ta

## Nom comun

economista masculin o femenin, (plural masculin:econimisti, plural masculin:econimiste)
* economista

# Portugués
### Etimologia

Manlèu del latin oeconomia, venent del grèc ancian οἰκονομία, oikonomía (« mena de l'ostal »).

### Prononciacion

    escotar « economista »

### Sillabas

e|co|no|mis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| economista | economistas |
economista
* economista
# Occitan
### Etimologia

    Pel latin oeconomus, del latin οἰκονόμος, oïkonomos « administrator dels bens religioses, responsable d’economat », de οἶκος, «ostal» e νόμος, «lei».

### Prononciacion

    lengadocian /ekuˈnɔn/, /ekuˈnɔn/
    provençau /ekuˈnɔ̃ⁿ/, /ekuˈnɔ̃ⁿ/

### Sillabas

e|co|nòm

## Adjectiu

econòm (lengadocian) , (provençau)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | econòm | econòms |
| Masculin | [ekuˈnɔn] | [ekuˈnɔns] |
| Femenin | econòma | econòmas |
| Femenin | [ekuˈnɔmo̞] | [ekuˈnɔmo̞s] |
* Qualifica una persona que defugís las despensas d’argent inutilas.
* (figurat) Avar, sarrat.

### Variantas dialectalas

* econòme (gascon)

### Sinonims

* estalviaire / estauviaire
* esparnhaire
* parsimoniós
* prevesent

### Traduccions

| alemand: sparsam $^{(de)}$, wirtschaftlich $^{(de)}$ anglés: frugal $^{(en)}$, thrifty $^{(en)}$, economical $^{(en)}$, sparing $^{(en)}$ basc: catalan: estalviador $^{(ca)}$, alforrador $^{(ca)}$ | espanhòl: ahorrador $^{(es)}$ francés: économe $^{(fr)}$ italian: parsimonioso $^{(it)}$, economico $^{(it)}$, frugale $^{(it)}$ portugués: eficiente $^{(pt)}$, econômico $^{(pt)}$, frugal $^{(pt)}$ |

## Nom comun

econòm (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: econòma)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| econòm | econòms |
| [ekuˈnɔn] | [ekuˈnɔns] |
* Lo que despensa pas mal a propaus.
* Lo que ten un economat, que gerís los revenguts e las crompas materialas d’un establiment.
* Lo que s’encarga de la comptabilitat d’un ostal.

### Variantas dialectalas

* econòme (gascon)

### Traduccions

| alemand: Ökonom $^{(de)}$, Verwalter $^{(de)}$ anglés: trustee $^{(en)}$, guardian $^{(en)}$, steward, $^{(en)}$, housekeeper $^{(en)}$ basc: catalan: ecònom $^{(ca)}$ | espanhòl: ecónomo $^{(es)}$ francés: économe $^{(fr)}$ italian: economo $^{(it)}$ portugués: ecônomo $^{(pt)}$ |