OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb alaitar amb lo prefix privatiu des-.

### Prononciacion

[dezlaj'ta]

### Sillabas

des | lai | tar (3)

## Vèrb

deslaitar
* Quitar d'alimentar amb la lait mairala.

### Variantas dialectalas

* deslachar

### Sinonims

* desmamar
* despopar
* destetar
* sebrar

### Derivats

* deslaitament

### Antonims

* alaitar
* mamar
* popar
* tetar

### Traduccions

| alemand: entwöhnen $^{(de)}$ anglés: to wean $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: catalan: deslletar $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: destetar $^{(es)}$ esperanto: demamigi $^{(eo)}$ estonian: finlandés: francés: sevrer $^{(fr)}$ | grèc: απογαλακτίζω $^{(el)}$ ido: indonesian: islandés: italian: svezzare $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: spenen $^{(nl)}$ norvegian: polonés: portugués: desmamar $^{(pt)}$ romanés: a înțărca $^{(ro)}$ suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    De lassar amb lo prefix «des-».

### Prononciacion

    /deslaˈsa/, /deslaˈsa/

## Vèrb

deslassar
* Desliurar de la lassitud, repausar.
se deslassar
* Se repausar, se destendre.

### Variantas dialectalas

* desalassar

### Sinonims

* descansar
* desfatigar
* repausar

### Derivats

* deslassant
* deslassament

### Parents

* las
* lassar

### Traduccions

| alemand: ruhen $^{(de)}$, ausruhen $^{(de)}$, rasten $^{(de)}$ anglés: rest $^{(en)}$ basc: catalan: descansar $^{(ca)}$, reposar $^{(ca)}$ | espanhòl: descansar $^{(es)}$ francés: délasser $^{(fr)}$, dérendre $^{(fr)}$, reposer $^{(fr)}$ italian: distendere $^{(it)}$, rilassare $^{(it)}$, riposare $^{(it)}$ portugués: descançar $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

    De lassar amb lo prefix «des-».

### Prononciacion

* /deslaˈsa/, /deslaˈsa/

## Vèrb

deslassar
* Destibar
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestatz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau au present de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestaven (lemosin)
* Tresena persona dau plurau au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestaves (lemosin)
* Segonda persona dau singular au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestavam (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestavatz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestavan (lemosin)
* Tresena persona dau plurau au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestavas (lemosin)
* Segonda persona dau singular au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestavem (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestava (lemosin)
* Prumiera persona dau singular au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
* Tresena persona dau singular au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estestavetz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau au l'imperfach de l'indicatiu de estestar.
# Occitan
### Etimologia

    De descabestrar

### Prononciacion

/deskaβestaˈment/, /deskaβestaˈment/, provençau /deskabestaˈmẽⁿ/, /deskabestaˈmẽⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| descabestrament | descabestraments |
| [deskaβestaˈment] | [deskaβestaˈments] |
descabestrament masculin
* Accion o resultat de descabestrar, de se descabestrar.

### Sinonims

* descadenament / desencadenament (gascon)
# Occitan
### Etimologia

De cabestre.

### Prononciacion

[deskaβes'tra]

## Vèrb

descabestrar
* Levar lo cabestre d'un animal. .

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to
* breton: digabestrañ $^{(br)}$
* catalan: desencabestrar $^{(ca)}$
* italian:
* francés: débrider $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/deskaβestaˈments/, /deskaβestaˈments/, provençau /deskabestaˈmẽⁿ/, /deskabestaˈmẽⁿ/

## Forma de nom comun

descabestraments
* Plural de descabestrament.
# Occitan
### Etimologia

    De descadenar

### Prononciacion

/deskaðenaˈment/, /deskaðenaˈment/, provençau /deskadenaˈmẽⁿ/, /deskadenaˈmẽⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| descadenament | descadenaments |
| [deskaðenaˈment] | [deskaðenaˈments] |
descadenament masculin
* Accion o resultat de descadenar, de se descadenar.

### Variantas dialectalas

* desencadenament (gascon)

### Sinonims

* descabestrament

### Traduccions

| alemand: Ausbruch $^{(de)}$ anglés: outburst $^{(en)}$, unleashing $^{(en)}$ basc: catalan: desencadenament $^{(ca)}$ | espanhòl: desencadenamiento $^{(es)}$ francés: déchainement $^{(fr)}$ italian: scatenante $^{(it)}$ portugués: desencadeando $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De cadena.

### Prononciacion

[deskaδe'na]

## Vèrb

descadenar
* Desliurar de sas cadenas .
* Se manifestar amb violéncia.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to unchain $^{(en)}$
* catalan: desencadenar $^{(ca)}$
* italian:
* francés: déchaîner $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/deskalaˈðajɾo/, /deskalaˈðajɾo/

## Forma de nom comun

descaladaira
* Femenin singular de descaladaire.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[des'kaj]

### Sillabas

des | cai (2)

## Nom comun

descai masculin
* Tot çò que se daissa de costat que pòt pas pus servir.
* al plur. Osses, peles, trosses de carn etc., que demoran dins las siètas après de manjar.

### Variantas dialectalas

* dèishas
* sobralha
* degalh
* rebut
* estrós;
* rebrec;
* rafatum.

### Traduccions

| alemand: anglés: waste $^{(en)}$ catalan: rebuig $^{(ca)}$, deixalles $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: finlandés: francés: déchet $^{(fr)}$ | italian: neerlandés: norvegian: portugués: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

De brotar

### Prononciacion

    lengadocian /desβɾuˈta/, /desβɾuˈta/
    provençau /desbʀuˈta/, /desbʀuˈta/

## Vèrb

esbrotar
* Copar los brots inutils.

### Parents

* brot

### Sinonims

copar los brots
* esbrotar
* magencar
* podar

### Conjugason

| Infinitiu | desbrotar | desbrotar | desbrotar | desbrotar | desbrotar | desbrotar |
| Gerondiu | desbrotant | desbrotant | desbrotant | desbrotant | desbrotant | desbrotant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | desbrotat | desbrotat | desbrotat | desbrotats | desbrotats | desbrotats |
| femenin | desbrotada | desbrotada | desbrotada | desbrotadas | desbrotadas | desbrotadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desbroti desbrote | desbrotas | desbrota | desbrotam | desbrotatz | desbrotan |
| Imperfach | desbrotavi | desbrotavas | desbrotava | desbrotàvem | desbrotàvetz | desbrotavan |
| Preterit | desbrotèri | desbrotères | desbrotèt | desbrotèrem | desbrotèretz | desbrotèron |
| Futur | desbrotarai | desbrotaràs | desbrotarà | desbrotarem | desbrotaretz | desbrotaràn |
| Condicional | desbrotariái | desbrotariás | desbrotariá | desbrotariam | desbrotariatz | desbrotarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desbrote | desbrotes | desbrote | desbrotem | desbrotetz | desbroten |
| Imperfach | desbrotèssi | desbrotèsses | desbrotès desbrotèsse | desbrotèssem | desbrotèssetz | desbrotèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | desbrota ! | — | desbrotem ! | desbrotatz ! | — |
| Negatiu | — | desbrotes pas ! | — | desbrotem pas ! | desbrotetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

['desko]
França (Bearn) : escotar « desca »

### Sillabas

des | ca (2)

## Nom comun

desca femenin
* Panièra .
vejatz tanben
* banasta
* canasta
* guirba
* panièra

### Traduccions

| afrikaans: galés: alemand: Korb $^{(de)}$ anglés: basket $^{(en)}$ catalan: cistella $^{(ca)}$ corean: espanhòl: cesto $^{(es)}$ esperanto: basc: finlandés: francés: corbeille $^{(fr)}$ panier $^{(fr)}$ | gaelic irlandés: gaelic escocés: islandés: italian: canestra $^{(it)}$ neerlandés: mand $^{(nl)}$ polonés: portugués: sicilian: cannistru $^{(scn)}$, panaru $^{(scn)}$ suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/deskalaˈðajɾos/, /deskalaˈðajɾos/

## Forma de nom comun

descaladairas
* Femenin plural de descaladaire.
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb estranglar amb lo sufix -ador.

### Prononciacion

[estraŋgla'δu]

## Nom comun

estranglador femenin
* Passage estrech, angoissa.

### Variantas dialectalas

* estrangolador
* escanador

### Traduccions

* anglés: defile $^{(en)}$ (narrow passage)
* catalan:
* espanhòl:
* francés: passage étroit $^{(fr)}$étranglement $^{(fr)}$coupe-gorge $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin d'origina grèga strangulāre.

### Prononciacion

[estraŋgu'la]

### Sillabas

es | tran | go | lar (4)

## Vèrb

estrangolar
* Tuar qualqu'un en lo privant de respirar per compression de la garganta.
    Non. Pòdi pas estrangolar la miá mestressa que m'agacha. (Pau Gairaud, dins Lo vièlh estofegaire, vol. 3 Per las colonas de Tarn)

### Sinonims

* escanar

### Derivats

* estrangolador
* estrangolament
* estrangolaire

### Traduccions

| anglés: to strangle $^{(en)}$ basc: catalan: escanyar $^{(ca)}$ alemand: espanhòl: estrangular $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: étrangler $^{(fr)}$ | indonesian: gaelic irlandés: italian: strangolare $^{(it)}$ norvegian: ongrés: polonés: portugués: romanés: sicilian: stranguliari $^{(scn)}$ ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/estɾanˈʒɛɾos/, /estɾanˈʒɛɾos/

## Forma d'adjectiu

estrangèras (gascon)
* Femenin plurau de estrangèr.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/estɾanˈʒɛ/, /estɾanˈʒɛ/
França (Bearn) - Gascon : escotar « estrangèr »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estrangèr | estrangèrs |
| Masculin | [estɾanˈʒɛ] | [estɾanˈʒɛs] |
| Femenin | estrangèra | estrangèras |
| Femenin | [estɾanˈʒɛɾo] | [estɾanˈʒɛɾos] |
estrangèr masculin (gascon)
* Qui ei pas de l'endreit.
* Qui ei d'un aute país.

### Sinonims

* horastèr

### Variantas dialectaus

* estrangièr
* forastièr
* estrangier
* forestier (provençal), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: fremd $^{(de)}$ anglés: foreign $^{(en)}$ catalan: estranger $^{(ca)}$, foraster $^{(ca)}$ espanhòl: extranjero $^{(es)}$ francés: étranger $^{(fr)}$ | italian: straniero $^{(it)}$ portugués: estrangeiro $^{(pt)}$ romanés: străin $^{(ro)}$ sicilian: straneru $^{(scn)}$, furasteru $^{(scn)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estrangèr | estrangèrs |
| Masculin | [estɾanˈʒɛ] | [estɾanˈʒɛɛs] |
| Femenin | estrangèra | estrangèras |
| Femenin | [estɾanˈʒɛɾo] | [estɾanˈʒɛɾos] |
estrangèr masculin (gascon)
* Persona qui ei pas de l'endreit.
* Persona qui ei d'un aute país.

### Sinonims

* horastèr

### Variantas dialectaus

* estrangièr
* forastièr
* estrangier
* forestier (provençal), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Fremder $^{(de)}$ masculin (1, 2), Ausländer $^{(de)}$ masculin (2) anglés: stranger $^{(en)}$, foreigner $^{(en)}$ catalan: estranger $^{(ca)}$ masculin, foraster $^{(ca)}$ masculin espanhòl: extranjero $^{(es)}$ masculin francés: étranger $^{(fr)}$ masculin | italian: straniero $^{(it)}$ masculin portugués: estrangeiro $^{(pt)}$ masculin romanés: străin $^{(ro)}$ masculin sicilian: straneru $^{(scn)}$ masculin, furasteru $^{(scn)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/estɾanˈʒɛɾo/, /estɾanˈʒɛɾo/
França (Bearn) - Gascon : escotar « estrangèra »

## Forma d'adjectiu

estrangèra (gascon)
* Femenin singular de estrangèr.
# Occitan
### Etimologia

Del latin canna (de la gola).

### Prononciacion

França (Bearn) : escotar « estranglar »

## Vèrb

estranglar (gascon) (provençau) (vivaroaupenc)
* Tuar qualqu'un en lo privant de respirar per compression de la garganta.

### Variantas dialectalas

* escanar
* estrangolar

### Derivats

* estranglador

### Traduccions

* alemand: würgen $^{(de)}$
* anglés: to strangle $^{(en)}$
* catalan: escanyar $^{(ca)}$
* espanhòl: estrangular $^{(es)}$
* francés: étrangler $^{(fr)}$
* italian: strangolare $^{(it)}$
* sicilian: stranguliari $^{(scn)}$
# Catalan
### Etimologia

Derivat del vèrb estrangular.

### Prononciacion

[əstɾəŋɡuɫəˈðo] (oriental), [estɾaŋɡuɫaˈ(ð)oɾ] (valencian)

### Sillabas

es | tran | gu | la | dor (5)

## Nom comun

estrangulador masculin, pl. estranguladors

### Sinonims

* escanyador

### Traduccions

* escanaire $^{(oc)}$, estrangolaire $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Derivat del vèrb estrangular.

### Prononciacion

[estraŋɡulaˈðor]

### Sillabas

es | tran | gu | la | dor (5)

## Nom comun

estrangulador masculin, pl. estranguladores

### Traduccions

* escanaire $^{(oc)}$, estrangolaire $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb estrangolar amb lo sufix -ador.

### Prononciacion

[estraŋgula'δu]

## Nom comun

estrangolador femenin
* Passage estrech, angoissa.

### Variantas dialectalas

* estranglador
* escanador

### Traduccions

* anglés: defile $^{(en)}$ (narrow passage)
* catalan:
* espanhòl:
* francés: passage étroit $^{(fr)}$étranglement $^{(fr)}$coupe-gorge $^{(fr)}$
# Catalan
### Etimologia

Del latin d'origina grèga strangulāre.

### Prononciacion

[əstɾəŋgu'la] (oriental), [estɾaŋgu'laɾ] (valencian)

### Sillabas

es | tran | gu | lar (4)

## Vèrb

estrangular

### Sinonims

* escanyar

### Traduccions

* escanar $^{(oc)}$, estrangolar $^{(oc)}$

### Derivats

* estrangulació
* estrangulador
# Catalan
## Forma de vèrb

estrangulà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb estrangular.
# Occitan
### Etimologia

    De expèrt

### Prononciacion

    gascon /espeɾˈtizo̞/, /espeɾˈtizo̞/

### Sillabas

ex|per|ti|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| expertisa | expertisas |
| [espeɾˈtizo̞] | [espeɾˈtizo̞s] |
expertisa (gascon) , femenin
* Trabalh de la persona expèrta
* (drech) Examèn, estimacion d’un ben pel fach d'expèrt.
* (per extension) Verbal, rapòrt dels expèrts.

### Variantas dialectalas

* expertesa (lengadocian, provençau)

### Traduccions

| alemand: Expertise $^{(de)}$, Sachverstand $^{(de)}$ anglés: expertise $^{(en)}$ basc: catalan: peritatge $^{(ca)}$ | espanhòl: pericia $^{(es)}$ francés: expertise $^{(fr)}$ italian: perizia $^{(it)}$ portugués: perícia $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

expertisa
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de expertisar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de expertisar
# Occitan
### Prononciacion

gascon /espeɾˈtizo̞s/, /espeɾˈtizo̞s/

## Forma de nom comun

expertisas
* Plural de expertisa

## Forma de vèrb

expertisas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de expectisar
# Catalan
## Forma de vèrb

expiaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb expiar.
# Catalan
## Forma de vèrb

expiaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb expiar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin expiatio.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /espjaˈsju/, /espjaˈsju/
    provençau /espjaˈsjũⁿ/, /espjaˈsjũⁿ/

### Sillabas

ex|pia|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : • lengadocian e gascon • provençau ||
| Singular | Plural |
| expiacion | expiacions |
| [espjaˈsju espjaˈsjũⁿ] | [espjaˈsjus espjaˈsjũⁿ] |
expiacion femenin
* Accion d’expiar o resultat de la quita accion.
* (en particuliar) Mana de ceremonias que los Ancians fasiàn per expiar un crime o per apasimar la colèra del cèl, manifestada pels prodigis.

### Parents

* expiar
* expiatòri

### Traduccions

| alemand: Sühne $^{(de)}$, Buße $^{(de)}$ (religiós) anglés: expiation $^{(en)}$, atonement $^{(en)}$ basc: catalan: expiació $^{(ca)}$ | espanhòl: expiación $^{(es)}$ francés: expiation $^{(fr)}$ italian: espiazione $^{(it)}$ portugués: expiação $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

expiaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb expiar.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /espeɾˈtezo̞s/, /espeɾˈtezo̞s/
    provençau /espeʀˈtizə/, /espeʀˈtizə/

## Forma de nom comun

expertesas
* Plural de expertesa

## Forma de vèrb

expertesas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de expectesar
# Occitan
### Etimologia

    De expertisa.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /espeɾtiˈza/, /espeɾtiˈza/

### Sillabas

ex|per|ti|sar

## Vèrb

expertisar (gascon)
* har ua expertisa.

### Variantas dialectalas

* expertesar

### Sinonims

* avalorar
* estimar
* examinar
* expertar
* presar

### Traduccions

| alemand: begutachten $^{(de)}$, schätzen $^{(de)}$ anglés: appraise $^{(en)}$, evaluate $^{(en)}$, assess $^{(en)}$, expertise $^{(en)}$ basc: catalan: valorar $^{(ca)}$, peritar $^{(ca)}$ | espanhòl: valorar $^{(es)}$, tazar $^{(es)}$ francés: expertiser $^{(fr)}$ italian: valutare $^{(it)}$, stimare $^{(it)}$ portugués: avaliar $^{(pt)}$, fazer a peritagem $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin expiatorius.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /espjaˈtɔɾi/, /espjaˈtɔɾi/
    provençau /espjaˈtɔʀi/, /espjaˈtɔʀi/

### Sillabas

ex|pia|tò|ri

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | expiatòri | expiatòris |
| Masculin | [espjaˈtɔɾi] | [espjaˈtɔɾis] |
| Femenin | expiatòria | expiatòrias |
| Femenin | [espjaˈtɔɾio̞] | [espjaˈtɔɾio̞s] |
expiatòri
* Qu'es destinar a una expiacion religiosa.

### Parents

* expiacion
* expiar

### Traduccions

| alemand: sühnend $^{(de)}$ anglés: expiatory $^{(en)}$ basc: catalan: expiatori $^{(ca)}$ | espanhòl: expiatorio $^{(es)}$ francés: expiatoire $^{(fr)}$ italian: espiatorio $^{(it)}$ portugués: expiatóri $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin gypsum, que ven del grèc gýpsos.

### Prononciacion

    lengadocian, provençau /ˈd͡ʒip/, /ˈd͡ʒip/
    gascon /ˈʒip/, /ˈʒip/
    França (Bearn) : escotar « gip »

### Sillabas

gip (1)

## Nom comun

gip masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| gip | gips |
| [ˈd͡ʒip] | [ˈd͡ʒips] |
* (Mineralogia) Espècia minerala compausada de sulfat de calci idratat de formula bruta: CaSO$_4$, 2(H$_2$O).
* Substància minerala polverosa, que mescada a d'aiga es utilizada mai que mai en bastison per rebatre las parets interioras de las abitacions o en medecina per immobilizar las rompeduras dels òsses.

### Sinonims

* geis / gèis
Substància polverosa de gip
* plastre
Pèira de gip
* gipièira

### Derivats

| engipar gipada gipar gipariá gipàs | gipassar gipat, -ada gipatge gipièr, -a gipós, -osa |
# Occitan
### Etimologia

    De gip

### Prononciacion

    /d͡ʒjˈpa/, /d͡ʒjˈpa/

### Sillabas

gi|par

## Vèrb

gipar
* (Maçoneriá) Cobrir de gip, rebatre de gip.
* (Medecina) Immobilizar un membre fracturat.

### Sinonims

* engeissar / geissar
* engipar
* plastrar

### Parents

* engipada
# Occitan
### Etimologia

De gip

### Prononciacion

/d͡ʒiˈpas/, /d͡ʒiˈpas/

### Sillabas

gi|pàs

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gipàs | gipasses |
| [d͡ʒiˈpas] | [d͡ʒiˈpases] |
gipàs (lengadocian) , masculin
* Rèsta del gip de construccion qu'òm escampa.
* (per extension) Rèsta de quin que siá autre material de construccion qu'òm escampa.

### Variantas dialectalas

* grapàs

### Sinonims

* plastràs

### Sinonims

* crapa / crapàs (lengadocian)
* cascalhs (gascon)
* curum (provençau)
* escombre (lengadocian)
* fracham (provençau)
* grapàs (lengadocian)
* maçame (provençau)
* roïna (lengadocian)
# Romanch
### Etimologia

Del latin jugum.

### Prononciacion
## Nom comun

giouv (surmiran)
* Jo (esplech).

### Variantas dialectalas

* giuv (sursilvan), (sutsilvan)
* giuf (vallader), (puter)
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de gip amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

[ʤi'pjɛ]

### Sillabas

gi | pièr (2)

## Nom comun

gipièr masculin, pl. gipièrs
* Persona que trabalha amb de gip, generalament que fa las faciadas amb aqueste material.

### Sinonims

* geissièr

### Traduccions

| afrikaans: galés: alemand: anglés: plasterer $^{(en)}$ catalan: guixaire $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: yesero $^{(es)}$ esperanto: basc: finlandés: francés: plâtrier $^{(fr)}$ | gaelic irlandés: islandés: italian: intonacatore $^{(it)}$ lituanian: neerlandés: polonés: tynkarz $^{(pl)}$ portugués: romanés: suedés: turc: ucraïnian: |
# Catalan
### Etimologia

De girar e de sol.

### Prononciacion

[ʒiɾə'sɔl] (oriental), [ʤiɾa'sɔl] (valencian)

### Sillabas

gi | ra (2) sol (1)

## Nom comun

gira-sol masculin

### Traduccions

* virasolelh $^{(oc)}$
# Italian
### Prononciacion

/'dʒorni/, /'dʒorni/

## Forma de nom comun

giorni masculin
* Plurau de giorno.
# Occitan
### Etimologia

De l'arabi زرافة.

### Prononciacion

/d͡ʒiˈɾafo/, /d͡ʒiˈɾafo/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| girafa | girafas |
| [d͡ʒiˈɾafo] | [d͡ʒiˈɾafos] |
girafa femenin
* Zool. Animal romiaire de la savana africana.

### Traduccions

| alemand: Giraffe $^{(de)}$ femenin anglés: giraffe $^{(en)}$ asturian: xirafa $^{(ast)}$ femenin beli: kïlïru $^{(blm)}$ catalan: girafa $^{(ca)}$ femenin francés: girafe $^{(fr)}$ femenin modo: kuluru $^{(bex)}$ me'en: kirin $^{(mym)}$ | ndau: hushu $^{(ndc)}$ sotho: thuhlo $^{(st)}$ sotho del nòrd: thutlwa $^{(nso)}$ tsonga: nhutlwa $^{(ts)}$ tswana: thutlwa $^{(tn)}$ venda: ṱhuḓwa $^{(ve)}$ zolo: indlulamithi $^{(zu)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De l'arabi زرافة.

### Prononciacion

/ʒiˈɾafə/, /ʒiˈɾafə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| girafa | girafes |
| [ʒiˈɾafə] | [ʒiˈɾafəs] |
girafa femenin
* Girafa.
# Occitan
### Prononciacion

/desteɾiˈtats/, /desteɾiˈtats/, provençau /desteʀiˈtas/, /desteʀiˈtas/

## Forma de nom comun

dexteritats
* Plural de dexteritat.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

devolveré
* Primièra persona del singular al futur del vèrb devolver.