OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin officialis

### Prononciacion

/ufˈsjalo̞/, /ufˈsjalo̞/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « oficiala »

### Sillabas

o|fi|cia|la

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficiala | oficialas |
| [ufˈsjalo̞] | [ufˈsjalo̞s] |
oficiala femenin (equivalent masculin: oficial / oficiau)
* Persona qui fa partit de l'autoritat constituida.

## Forma d'adjectiu

oficiala
* Femenin singular de oficial / oficiau.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin officialis

### Prononciacion

oriental /ufisiˈaɫə/, /ufisiˈaɫə/, occidental /ofisiˈaɫa/, /ofisiˈaɫa/

### Sillabas

o|fi|cial

## Forma de nom comun

oficiala femenin (equivalent masculin: oficial)
* oficiala $^{(oc)}$
* oficièra $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin officialis

### Sillabas

o|fi|cial

## Forma de nom comun

oficiala femenin (equivalent masculin: oficial)
* oficiala $^{(oc)}$
* Unes tipes de foncionària $^{(oc)}$
* oficièra $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ufˈsjalo̞s/, /ufˈsjalo̞s/

## Forma de nom comun

oficialas
* plural de oficiala

## Forma d'adjectiu

oficiala
* Femenin plural de oficial / oficiau.

# Portugués
### Sillabas

o|fi|cial

## Forma de nom comun

oficialas
* plural de oficiala
# Catalan
## Forma de vèrb

oficiaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb oficiar.
# Catalan
## Forma de vèrb

oficiaven
* Tercera persona del plural a l'imperfach del vèrb oficiar.
# Catalan
## Forma de vèrb

oficiaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb oficiar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin officium (« foncion », « carga », « servici », « emplec », « ofici ») compausat del prefixe ob (« davant », « cap a ») e d’una racina derivada de facere (« far »).

### Prononciacion

* /u'fisi/, /u'fisi/
* /ɔwˈfisi/, /ɔwˈfisi/ (provençal)

### Sillabas

o | fi | ci (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ofici | oficis |
| [u'fisi] | [u'fisis] |
ofici masculin
* Dever que cadun es tengut de complir dins la vida privada e sociala.
** Es l’ofici d’un bon paire, d’un bon filh, d’un bon amic, d’un bon ciutadan.
* Foncion, emplec que se deu aquitar.
** Mon estomac fa fòrça plan son ofici.
* Carga, emplec amb juridiccion.
** Ofici de notari.
** Oficis ministerials.
* Institucion, organisme [autonòms que son ligats a un ministèri.
** Ofici nacional del cmèrci exterior.
* Assisténcia que se prèsta, servici que se dona.
** Jogar los bons oficis.
* (Religion) Servici de la Glèisa, messa e preguièra publicas.
* Partida del breviari que tot eclesiastic, dins los òrdres sacrats, es obligat de dire cada jorn.
    Dire son ofici.
* (arquitectura, istòria) Annèxe a la cosina.
* burèl.

### Traduccions

| alemand: Dienst $^{(de)}$, Amt $^{(de)}$, Anstellung $^{(de)}$, Dienst $^{(de)}$ anglés: service $^{(en)}$, facility $^{(en)}$, attendance $^{(en)}$, function $^{(en)}$, job $^{(en)}$, office $^{(en)}$, post $^{(en)}$, capacity $^{(en)}$, position $^{(en)}$ catalan: càrrec $^{(ca)}$, ocupació $^{(ca)}$, ofici $^{(ca)}$ espanhòl: servicio $^{(es)}$, almacén $^{(es)}$, depósito $^{(es)}$, cargo $^{(es)}$, función $^{(es)}$, oficio $^{(es)}$, empleo $^{(es)}$ | francés: office $^{(fr)}$ italian: ufficio $^{(it)}$ polonés: urząd $^{(pl)}$ portugués: serviço $^{(pt)}$ cargo $^{(pt)}$, emprego $^{(pt)}$, lugar $^{(pt)}$, ofício $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin officium (« foncion », « carga », « servici », « emplec », « ofici ») compausat del prefixe ob (« davant », « cap a ») e d’una racina derivada de facere (« far »).

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « ofici »

### Prononciacion

* Oriental: /uˈfi.si/, /uˈfi.si/
* Occidental: nord-occidental /oˈfi.si/, /oˈfi.si/, valencià /oˈfi.si/, /oˈfi.si/, /uˈfi.si/, /uˈfi.si/

### Sillabas

o | fi | ci (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ofici | oficis |
ofici masculin
* ofici.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin officialis

### Prononciacion

/ufˈsjal/, /ufˈsjal/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « oficial »

### Sillabas

o|fi|cial

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | oficial | oficials |
| Masculin | [ufˈsjal] | [ufˈsjals] |
| Femenin | oficiala | oficialas |
| Femenin | [ufˈsjalo̞] | [ufˈsjalo̞s] |
oficial (lengadocian)
* Qu'a la sancion de l'autoritat constituida.
* Qu'es patronat per la classa dominanta, per governament
** Un candidat oficial.

### Variantas dialectalas

* oficiau (gascon, provençau)

### Derivats

* oficializar
* oficialament
* oficialitat

### Traduccions

| alemand: offiziell $^{(de)}$ anglés: official $^{(en)}$ basc: ofizial $^{(eu)}$ catalan: oficial $^{(ca)}$ | espanhòl: oficial $^{(es)}$ francés: officiel $^{(fr)}$ italian: ufficiale $^{(it)}$ portugués: oficial $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficial | oficials |
| [ufˈsjal] | [ufˈsjals] |
oficial (lengadocian) , masculin (equivalent femenin: oficiala)
* Persona qui fa partit de l'autoritat constituida.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin officialis

### Prononciacion

    Oriental: central /ufisiˈaɫ/, /ufisiˈaɫ/, balear /ofisiˈaɫ/, /ofisiˈaɫ/, /ufisiˈaɫ/, /ufisiˈaɫ/
    Occidental: /ofisiˈaɫ/, /ofisiˈaɫ/

### Sillabas

o|fi|cial

## Adjectiu

oficial masculin o femenin, (Plural: oficials)
* oficial $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficial | oficials |
oficial masculin, (equivalent femenin: oficiala)
* oficial $^{(oc)}$
* oficièr $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin officialis

### Prononciacion

Colómbia (Cartagena) : escotar « oficial »

### Prononciacion

/ofiˈθjal/, /ofiˈθjal/, /ofiˈsjal/, /ofiˈsjal/

### Sillabas

o|fi|cial

## Adjectiu

oficial masculin o femenin, (Plural: oficiales)
* oficial $^{(oc)}$

## Nom comun

oficial masculin o femenin
* oficial $^{(oc)}$
* oficièr $^{(oc)}$
* foncionari $^{(oc)}$
* emplegat $^{(oc)}$
* borrèl $^{(oc)}$
* Jutge diocesan de la Glèisa catolica

# Portugués
### Etimologia

    Del latin officialis

### Prononciacion

Portugal /ufiˈsjaɫ/, /ufiˈsjaɫ/; Brasil /ofisiˈaw/, /ofisiˈaw/, /ofiˈsjaw/, /ofiˈsjaw/

### Sillabas

o|fi|cial

## Adjectiu

oficial masculin o femenin, (Plural: oficiais)
* oficial $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficial | oficiais |
oficial masculin, (equivalent femenin: oficiala)
* oficial $^{(oc)}$
* Unes tipes de foncionaris $^{(oc)}$
* oficièr $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ufˈsjals/, /ufˈsjals/

## Forma d'adjectiu

oficials
* masculin plural de oficial

## Forma de nom comun

oficials
* plural de oficial

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /ufisiˈaɫs/, /ufisiˈaɫs/, balear /ofisiˈaɫs/, /ofisiˈaɫs/, /ufisiˈaɫs/, /ufisiˈaɫs/
    Occidental: /ofisiˈaɫs/, /ofisiˈaɫs/

## Forma d'adjectiu

oficials masculin o femenin
* plural de oficial

## Forma de nom comun

oficials
* plural de oficial
# Occitan
### Etimologia

De ser amb lo sufixe -ada.

### Prononciacion

/seˈɾaðo/, /seˈɾaðo/ (gascon), /sejˈʁado/, /sejˈʁado/ (lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lemosin ||
| Singular | Plural |
| serada | seradas |
| [sejˈʁado] | [sejˈʁadaː] |
serada femenin (gascon) (lemosin)
* Fin de la jornada.

### Variantas dialectalas

* vesprada
* vrespada (gascon)
* seraa (vivaroaupenc)
* vespraa (vivaroaupenc)
# Occitan
### Prononciacion

/seˈɾam/, /seˈɾam/

## Forma de vèrb

seram (gascon)
* Prumèra persona deu plurau au futur de l'indicatiu de estar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

sequé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb secar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin sequentia.

### Prononciacion

/se.'ken.sio̞/, /se.'ken.sio̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sequéncia | sequéncias |
| [se.'ken.sio̞] | [se.'ken.sio̞s] |
sequéncia femenin
* Seguida ordonada d’elements.
** Una setmana es una sequéncia dels set jorns : diluns, dimartes, dimercres, dijòus, divendres, disabte e dimenge.
** Una frasa es una sequéncia de mots ordonats segon las règles de la gramatica.
* (matematicas) Seguida de longor finida.
** Un octet es una sequéncia de uèit bits, permetent de representar 256 valors o combinasons de 0 a 255.
* (Jòcs de Cartas) Reünion de tres cartas al mens de la meteissa color e que las valors se segusson.
** Ai una sequéncia e carrèu !
* (Cinèma) Seguida de plans de contunh que forman una unitat narrativa.
* (liturgia) Pròsa: pèça en vèrs mesurats e rimats, que se canta a las messas solemnas après lo gradual e l’alleluia.
** Lo Stabat mater, lo Dies irae son de sequéncias.

### Sinonims

* seguida
* seria

### Derivats

* sequenciar
* sequencial
* sequenciatge

### Traduccions

| alemand: Reihenfolge $^{(de)}$ anglés: sequence $^{(en)}$ catalan: seqüència $^{(ca)}$ espanhòl: secuencia $^{(es)}$ | francés: séquence $^{(fr)}$ italian: sequenza $^{(it)}$ portugués: sequência $^{(pt)}$ romanés: secvenţă $^{(ro)}$ |
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de seco, -a amb lo sufix -ía.

### Prononciacion

[se'kia]
Veneçuèla : escotar « sequía »

### Sillabas

se | quí | a (3)

## Nom comun

sequía femenin

### Traduccions

* secada $^{(oc)}$

### Derivats

* seco, -a
# Occitan
### Prononciacion

/seˈɾaj/, /seˈɾaj/

## Forma de vèrb

serai
* Primièra persona del singular al futur de l'indicatiu de èsser.

# Francés
### Prononciacion

/səˈʁe/, /səˈʁe/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « serai » França (Lion) : escotar « serai » França (Vòges) : escotar « serai » França (Sesseraç) : escotar « serai »

## Forma de vèrb

serai
* Primièra persona del singular al futur de l'indicatiu de être.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de sèra.

### Prononciacion

/seˈɾa/, /seˈɾa/

## Vèrb

serar (gascon)
* Botar ua sèra a un chivau, o un aute animau.

### Variantas dialectalas

* selar

### Traduccions

| alemand: Satteln $^{(de)}$ anglés: to saddle $^{(en)}$ catalan: ensellar $^{(ca)}$ | francés: seller $^{(fr)}$ espanhòl: ensillar $^{(es)}$ naut sorab: sedłać $^{(hsb)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/se.'ken.sio̞s/, /se.'ken.sio̞s/ (gascon) (lengadocian)

## Forma de nom comun

sequéncias femenin
* Plural de sequéncia.
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir del nom odwaga ("coratge").

### Prononciacion

[ɔd'vaʒnɨ]

### Sillabas

od | waż | ny (3)

## Adjectiu

odważny masculin, pl. odważni

### Traduccions

* coratjós $^{(oc)}$

### Antonims

* tchórzliwy
# Occitan
### Etimologia

De oelha, amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/weˈʎjɛ/, /weˈʎjɛ/

### Sillabas

oe | lhièr (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| oelhièr | oelhièrs |
| [weˈʎjɛ] | [weˈʎjɛs] |
oelhièr masculin (Equivalent feminin : oelhièra)
* Pastre d'oelhas.

### Variantas dialectalas

* pastre (lengadocian)
* bargier (lemosin)
* oelhèr (gascon)
* pastor (gascon)
* goelhèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Hirte $^{(de)}$ masculin, Schäfer $^{(de)}$ masculin anglés: shepherd $^{(en)}$ basc: artzain $^{(eu)}$ bulgar: чобан $^{(bg)}$, овчар $^{(bg)}$ catalan: pastor $^{(ca)}$ masculin chèc: ovčák $^{(cs)}$, pastýř $^{(cs)}$ espanhòl: pastor $^{(es)}$ masculin francés: berger $^{(fr)}$ masculin pâtre $^{(fr)}$ masculin (literàri), pasteur $^{(fr)}$ masculin (istoric) | italian: pastore $^{(it)}$ masculin leton: gans $^{(lv)}$ lituanian: piemuo $^{(lt)}$ naut sorab: pastyr $^{(hsb)}$ masculin neerlandés: herder $^{(nl)}$, schaapherder $^{(nl)}$ ongrés: pásztor $^{(hu)}$, juhász $^{(hu)}$ polonés: pasterz $^{(pl)}$ romanés: păstor $^{(ro)}$, cioban $^{(ro)}$ turc: çoban $^{(tr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de oelha, amb lo sufix -èr.

### Prononciacion

/weˈʎɛ/, /weˈʎɛ/

### Sillabas

oe | lhèr (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| oelhèr | oelhèrs |
| [weˈʎɛ] | [weˈʎɛs] |
oelhèr masculin (gascon) (Feminin : oelhèra)
* Pastor d'oelhas.

### Variantas dialectaus

* aulhèr (gascon)
* bargier (lemosin)
* goelhèr (gascon)
* oelhièr (lengadocian)
* pastor (gascon)
* pastre (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: Hirte $^{(de)}$ masculin, Schäfer $^{(de)}$ masculin anglés: shepherd $^{(en)}$ basc: artzain $^{(eu)}$ bulgar: чобан $^{(bg)}$, овчар $^{(bg)}$ catalan: pastor $^{(ca)}$ masculin chèc: ovčák $^{(cs)}$, pastýř $^{(cs)}$ espanhòl: pastor $^{(es)}$ masculin francés: berger $^{(fr)}$ masculin pâtre $^{(fr)}$ masculin (literàri), pasteur $^{(fr)}$ masculin (istoric) | italian: pastore $^{(it)}$ masculin leton: gans $^{(lv)}$ lituanian: piemuo $^{(lt)}$ naut sorab: pastyr $^{(hsb)}$ masculin neerlandés: herder $^{(nl)}$, schaapherder $^{(nl)}$ ongrés: pásztor $^{(hu)}$, juhász $^{(hu)}$ polonés: pasterz $^{(pl)}$ romanés: păstor $^{(ro)}$, cioban $^{(ro)}$ turc: çoban $^{(tr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/uðuˈɾats/, /uðuˈɾats/, provençau /uduˈʀa/, /uduˈʀa/

## Forma de nom comun

odorats
* Plural de odorat.

## Forma de vèrb

odorats
* participi passat al masculin plural de odorar.

# Francés
### Prononciacion

França (Auvèrnhe) : escotar « odorats »
França (Alsàcia) : escotar « odorats »

### Prononciacion

/ɔdɔʁa/, /ɔdɔʁa/

## Forma de nom comun

odorats
* Plural de odorat.
# Occitan
### Etimologia

De odor.

### Prononciacion

    lengadocian /uðuˈɾus/, /uðuˈɾus/
    provençau /uduˈʀus/, /uduˈʀus/
    Lengadocian : escotar « odorós »

### Sillabas

o|do|rós

## Adjectiu

odorós (lengadocian) , (provençau)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | odorós | odoroses |
| Masculin | [uðuˈɾus] | [uðuˈɾuzes] |
| Femenin | odorosa | odorosas |
| Femenin | [uðuˈɾuzo̞] | [uðuˈɾuzo̞s] |
* Qu'exala una odor, mai que tot bona.

### Variantas dialectalas

* audorós (gascon)

### Sinonims

* aromatic
* aulorent (gascon)
* flairós (lengadocian)
* nolent (lengadocian)
* odorant (lengadocian)
* odorifèr
* redolent (lengadocian, procençau)

### Traduccions

| alemand: wohlriechende $^{(de)}$, wohlriechend $^{(de)}$, riechender $^{(de)}$ anglés: fragrant $^{(en)}$, odorant $^{(en)}$, odorous $^{(en)}$ basc: catalan: olorós $^{(ca)}$, odorós $^{(ca)}$ | espanhòl: oloroso $^{(es)}$ francés: odorant $^{(fr)}$, odoriférant $^{(fr)}$ italian: odoroso $^{(it)}$ portugués: odorante $^{(pt)}$, odorífero $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De odor.

### Sillabas

o|do|rós

## Adjectiu

odorós
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | odorós | odorosos |
| Femenin | odorosa | odoroses |
* odorós $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin odoratus o odoratum (« accion de flairar », « odorat », « odor »).

### Prononciacion

/uðuˈɾat/, /uðuˈɾat/, provençau /uduˈʀa/, /uduˈʀa/
    França (Bearn) : escotar « odorat »

### Sinonims

o|do|rat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| odorat | odorats |
| [uðuˈɾat] | [uðuˈɾat͡s] |
odorat masculin
* Sens que percep las odors.

### Sinonims

* olfaccion
* sentida

### Parents

* odor
* odorant
* odorifèr
* odorós

### Traduccions

| alemand: Geruch $^{(de)}$ anglés: smell $^{(en)}$ basc: usaimen $^{(eu)}$, usnamen $^{(eu)}$ catalan: olfacte $^{(ca)}$ | espanhòl: olfato $^{(es)}$ francés: odorat $^{(fr)}$ italian: odorato $^{(it)}$ portugués: olfato $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

odorat
* participi passat al masculin singular de odorar.

# Francés
### Etimologia

    Del latin odoratus o odoratum (« accion de flairar », « odorat », « odor »).

### Prononciacion

/ɔdɔʁa/, /ɔdɔʁa/

### Sinonims

o|do|rat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| odorat | odorats |
| [ɔdɔʁa] ||
odorat masculin
* odorat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/uˈðus/, /uˈðus/

## Forma de nom comun

odors femenin
* Plural de odor.
# Occitan
### Etimologia

D'un diminutiu ovĭcŭla del latin ovis.

### Prononciacion

/uˈeʎo/, /uˈeʎo/
França (Bearn) : escotar « oelha »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oelha | oelhas |
| [uˈeʎo] | [uˈeʎos] |
oelha femenin (gascon) (lengadocian)
* Mamifèr romiaire domestic (Ovis aries) de la familha dels ovins, femèla del marran.
* Nom generic de l'espècia.

### Derivats

* oelhièr

### Variantas dialectalas

* auvelha (lemosin)
* ulhe (marchés borbonés)

### Sinonims

* feda
* fea
* vassiva

### Traduccions

| albanés: dele $^{(sq)}$ alemand: Schaf $^{(de)}$ neutre anglés: ewe $^{(en)}$ [1]; sheep $^{(en)}$ [2] asturian: oveya $^{(ast)}$ femenin bulgar: овца $^{(bg)}$ catalan: ovella $^{(ca)}$, (feda $^{(ca)}$) chèc: ovce $^{(cs)}$ danés: får $^{(da)}$ espanhòl: oveja $^{(es)}$ esperanto: ŝafo $^{(eo)}$ francés: brebis $^{(fr)}$, ouaille $^{(fr)}$[1]; mouton $^{(fr)}$ masculin [2] | gaelic irlandés: grèc: προβατίνα $^{(el)}$ (probatína) ido: mutono $^{(io)}$ italian: pecora $^{(it)}$ neerlandés: schaap $^{(nl)}$ ongrés: juh $^{(hu)}$ polonés: owca $^{(pl)}$ portugués: ovelha $^{(pt)}$ romanés: oaie $^{(ro)}$ turc: dişi koyun $^{(tr)}$[1]; koyun $^{(tr)}$[2] ucraïnian: вівця $^{(uk)}$ |
* ↑ Henri Grobost, escrivaire de Navas
# Tetserret
### Prononciacion
## Forma de nom comun

odəʃən
* Plural de owdəʃ.
# Occitan
### Prononciacion

/uˈeʎos/, /uˈeʎos/

## Forma de nom comun

oelhas femenin (lengadocian) (gascon)
* Plural de oelha.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhès
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de senhar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhèssem
* Primièra persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de senhar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de senhar.
# Occitan
### Prononciacion

/seˈnils/, /seˈnils/

## Forma de nom comun

senilhs masculin
* Plural de senilh.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhèsse
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de senhar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhèsses
* Segonda persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de senhar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhèssi
* Primièra persona del singular a l'imperfach del subjonctiu de senhar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de senhar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

senhèt
* Tresena persona del singular al preterit de senhar.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/seˈnil/, /seˈnil/

### Sillabas

se | nilh

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| senilh | senilhs |
| [seˈnil] | [seˈnils] |
senilh masculin
* Ornit. Espécia d'aucèl de plumatge jaune de nom scientific Serinus serinus.

### Traduccions

| alemand: Girlitz $^{(de)}$ masculin asturian: verderín $^{(ast)}$ masculin anglés: serin $^{(en)}$ catalan: gafarró $^{(ca)}$ masculin espanhòl : verdecillo $^{(es)}$ masculin, serín verdecillo $^{(es)}$ masculin feroés: gulígða $^{(fo)}$ | francés: serin cini $^{(fr)}$ masculin galician: xirín $^{(gl)}$ masculin istriòt: frizulin $^{(ist)}$ masculin, frizulein $^{(ist)}$ masculin, frizolin $^{(ist)}$ masculin, verdelin $^{(ist)}$ italian: verzellino $^{(it)}$ masculin |
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de spectaculaire ("espectacular -a").

### Prononciacion

[spɛktakylaʁi'te]

### Sillabas

spec | ta | cu | la | ri | té (6)

## Nom comun

spectacularité femenin, pl. spectacularités

### Traduccions

* espectacularitat $^{(oc)}$
# Italian
## Forma de vèrb

spegnevi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb spegnere.
# Italian
## Forma de vèrb

spegnevo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb spegnere.
# Italian
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[spekula'tzjone]

### Sillabas

spe | cu | la | zio | ne (5)

## Nom comun

speculazione femenin, pl. speculazioni.

### Traduccions

* especulacion $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de spegulo ("miralh").

### Prononciacion

[spe'guloj]

### Sillabas

spe | gu | loj (3)

## Nom comun

speguloj pl.

### Traduccions

* miralhs $^{(oc)}$ masculin plural
# Danés
### Etimologia

Del basalemand mejan spēgel, manlevat al latin spĕcŭlus ("miralh"). Parent del suedés spegel, del norvegian speil e de l'islandés spegill.

### Prononciacion

['sb̥ɑjˀl]

### Sillabas

spejl (1)

## Nom comun

spejl neutre, pl. spejle

### Traduccions

* miralh $^{(oc)}$ masculin
# Italian
### Etimologia

Del latin expĭngĕre.

### Prononciacion

['speɲɲere] o ['spɛɲɲere]

### Sillabas

spe | gne | re (3)

## Vèrb

spegnere

### Traduccions

* atudar $^{(oc)}$, escantir $^{(oc)}$

### Derivats

* spento, -a

### Antonims

* accendere
# Italian
## Forma de vèrb

spegnerò
* Primièra persona al futur del vèrb spegnere.
# Islandés
### Etimologia

Del basalemand mejan spēgel, manlevat al latin spĕcŭlus ("miralh"). Parent del suedés spegel, del norvegian speil e del danés spejl.

### Prononciacion

['spei:jɪtl] ?

### Sillabas

spe | gill (2)

## Nom comun

spegill masculin, pl. speglar

### Traduccions

* miralh $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

A partir d'una barreja del latin spĕcŭlus e de l'alemand Spiegel.

### Prononciacion

[spe'gulo]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « spegulo » França (Tolosa) : escotar « spegulo »

### Sillabas

spe | gu | lo (3)

## Nom comun

spegulo, pl. speguloj

### Traduccions

* miralh $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

Derivat de predicar amb lo sufix -aire.

### Prononciacion

/pɾeðiˈkajɾe/, /pɾeðiˈkajɾe/

### Sillabas

pre | di | cai | re (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | predicaire | predicaires |
| Masculin | [pɾeðiˈkajɾe] | [pɾeðiˈkajɾes] |
| Femenin | predicaira | predicairas |
| Femenin | [pɾeðiˈkajɾo] | [pɾeðiˈkajɾos] |
predicaire masculin
* Qualqu'un que predica.

### Sinonims

* presicaire
* predicador
* predicator.

### Traduccions

| anglés: preacher $^{(en)}$ catalan: predicador $^{(ca)}$ masculin | francés: prédicateur $^{(fr)}$ masculin, prêcheur $^{(fr)}$ masculin neerlandés: predikant $^{(nl)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin praedicare.

### Prononciacion

/pɾeðiˈka/, /pɾeðiˈka/
França (Bearn) - Gascon : escotar « predicar »

### Sillabas

pre | di | car (3)

## Vèrb

predicar
* Espandir los principis d'una religion o d'una cresença per la paraula.

### Sinonims

* presicar

### Mots aparentats

* predicador
* predicator
* predicaire

### Traduccions

| alemand: predigen $^{(de)}$ anglés: to preach $^{(en)}$ catalan: predicar $^{(ca)}$ | espanhòl: predicar $^{(es)}$ francés: prêcher $^{(fr)}$ italian: predicare $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | predicar | predicar | predicar | predicar | predicar | predicar |
| Gerondiu | predicant | predicant | predicant | predicant | predicant | predicant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | predicat | predicat | predicat | predicats | predicats | predicats |
| femenin | predicada | predicada | predicada | predicadas | predicadas | predicadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | prediqui predique | predicas | predica | predicam | predicatz | predican |
| Imperfach | predicavi | predicavas | predicava | predicàvem | predicàvetz | predicavan |
| Preterit | prediquèri | prediquères | prediquèt | prediquèrem | prediquèretz | prediquèron |
| Futur | predicarai | predicaràs | predicarà | predicarem | predicaretz | predicaràn |
| Condicional | predicariái | predicariás | predicariá | predicariam | predicariatz | predicarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | predique | prediques | predique | prediquem | prediquetz | prediquen |
| Imperfach | prediquèssi | prediquèsses | prediquès prediquèsse | prediquèssem | prediquèssetz | prediquèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | predica ! | — | prediquem ! | predicatz ! | — |
| Negatiu | — | prediques pas ! | — | prediquem pas ! | prediquetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||