OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aragonés
### Etimologia

Del latin cultellus.

### Prononciacion

/kwiˈtiæ·ʎo/, /kwiˈtiæ·ʎo/, /gwiˈtiæ·ʎo/, /gwiˈtiæ·ʎo/, /kwiˈtie·ʎo/, /kwiˈtie·ʎo/, /gwiˈtie·ʎo/, /gwiˈtie·ʎo/, /ku·ˈtiæ·ʎo/, /ku·ˈtiæ·ʎo/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cuitiello | cuitiellos |
cuitiello masculin
* Cotèl.

### Derivats

* cotiella

### Referéncias

* Lo k- es consonanta sorda en determinats dialèctes e se sonoriza sus g- dins cèrts autres.
* En parlars coma lo cheso o lo gistavin que consèrvan pas la vocala neutra dels diftongs creissents en aragonés.
* En Sobrarb. Dins aquèls parlars s'es perduda la -i- precedenta de -t-.
# Catalan
### Etimologia

Del latin cŏrĭum (pèl d'òme o d'animal).

### Prononciacion

['kujru]/['kujro]

### Sillabas

cui | ro (2)

## Nom comun

cuiro masculin

### Variantas dialectalas

* cuir

### Traduccions

* cuèr $^{(oc)}$
# Francés
### Etimologia

D'una forma vulgara del latin coquīna.

### Prononciacion

[kɥi'zin]
França (Lion) : escotar « cuisine » escotar « cuisine » França (Vòges) : escotar « cuisine » França (Tolosa) : escotar « cuisine » França (Lion) : escotar « cuisine » França (Vòges) : escotar « cuisine » Soïssa (Canton de Valés) : escotar « cuisine » França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « cuisine » França (Somain) : escotar « cuisine »

### Sillabas

cui | sine (2)

## Nom comun

cuisine femenin

### Traduccions

* cosina $^{(oc)}$

### Derivats

* cuisiner
* cuisinier -ière.
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de cuisse amb lo sufix -eau.

### Prononciacion

[kɥi'so]

## Nom comun

cuisseau masculin, pl. cuisseaux

### Traduccions

* cuèissa $^{(oc)}$ femenin (mot de maselièr, pel vedèl)
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de cuisse amb lo sufix -ot.

### Prononciacion

[kɥi'so]
França (Lion) : escotar « cuissot »

## Nom comun

cuissot masculin

### Traduccions

* cuèissa $^{(oc)}$ femenin (d'animal salvatge per manjar: singlar, cèrvi o cabriòl)
# Francés
### Etimologia

D'un latin vulgar *cocinare, del classic coquinare.

### Prononciacion

[kɥizi'ne]
França (Tolosa) : escotar « cuisiner » França (Vòges) : escotar « cuisiner » França (Lion) : escotar « cuisiner » Soïssa (Lausana) : escotar « cuisiner » França (Somain) : escotar « cuisiner »

### Sillabas

cui | si | ner (3)

## Vèrb

cuisiner

### Traduccions

* cosinar $^{(oc)}$

### Parents

* cuisine
* cuisinable
* cuisinier, -ère
# Francés
### Prononciacion

/kɥis/, /kɥis/

## Forma de nom comun

cuisses femenin
* Plurau de cuisse.
# Catalan
### Etimologia

Del latin cŏxa.

### Prononciacion

['kuʃə] (oriental), ['kuiʃa] (valencian)
Espanha (Manresa) : escotar « cuixa »

## Nom comun

cuixa femenin, pl. cuixes

### Traduccions

* cuèissa $^{(oc)}$

### Derivats

* cuixal
* cuixatrencar
* cuixera
* cuixeta
* cuixot
# Catalan
## Forma de vèrb

desplegà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb desplegar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

despoblaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb despoblar.
# Occitan
### Prononciacion

/desplasaˈmens/, /desplasaˈmens/, provençau /desplasaˈmẽⁿs/, /desplasaˈmẽⁿs/

## Forma de nom comun

desplaçaments
* Plural de desplaçament.

# Catalan
### Prononciacion

* oriental : /dəspləsəˈmens/, /dəspləsəˈmens/
* valencian : /desplasaˈments/, /desplasaˈments/
* balear : /dəspləsəˈments/, /dəspləsəˈments/
* nord-occidental : /desplasaˈmens/, /desplasaˈmens/

## Forma de nom comun

desplaçaments
* Plural de desplaçament.
# Occitan
### Etimologia

De plaçar amb lo prefix des-.

### Prononciacion

/desplaˈsa/, /desplaˈsa/
França (Bearn) : escotar « desplaçar »

### Sillabas

des | pla | çar

## Vèrb

desplaçar
* Cambiar una persona, un animal o una causa de luòc.
se desplaçar vb. pronom.
* Anar en un autre luòc.

### Sinonims

* mudar

### Traduccions

| alemand: verschieben $^{(de)}$, umstellen $^{(de)}$ anglés: to displace $^{(en)}$, move $^{(en)}$ | catalan: desplaçar $^{(ca)}$ francés: déplacer $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | desplaçar | desplaçar | desplaçar | desplaçar | desplaçar | desplaçar |
| Gerondiu | desplaçant | desplaçant | desplaçant | desplaçant | desplaçant | desplaçant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | desplaçat | desplaçat | desplaçat | desplaçats | desplaçats | desplaçats |
| femenin | desplaçada | desplaçada | desplaçada | desplaçadas | desplaçadas | desplaçadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desplaci desplace | desplaças | desplaça | desplaçam | desplaçatz | desplaçan |
| Imperfach | desplaçavi | desplaçavas | desplaçava | desplaçàvem | desplaçàvetz | desplaçavan |
| Preterit | desplacèri | desplacères | desplacèt | desplacèrem | desplacèretz | desplacèron |
| Futur | desplaçarai | desplaçaràs | desplaçarà | desplaçarem | desplaçaretz | desplaçaràn |
| Condicional | desplaçariái | desplaçariás | desplaçariá | desplaçariam | desplaçariatz | desplaçarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desplace | desplaces | desplace | desplacem | desplacetz | desplacen |
| Imperfach | desplacèssi | desplacèsses | desplacès desplacèsse | desplacèssem | desplacèssetz | desplacèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | desplaça ! | — | desplacem ! | desplaçatz ! | — |
| Negatiu | — | desplaces pas ! | — | desplacem pas ! | desplacetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

desplegarai
* Primièra persona del singular al futur de desplegar.
# Occitan
### Prononciacion

/desplaˈsat/, /desplaˈsat/ (lengadocian), /dejplaˈsa/, /dejplaˈsa/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | desplaçat | desplaçats |
| Masculin | [desplaˈsat] | [desplaˈsats] |
| Femenin | desplaçada | desplaçadas |
| Femenin | [desplaˈsaðo] | [desplaˈsaðos] |
desplaçat
* Participi passat masculin singular de desplaçar.
# Occitan
### Prononciacion

/desplaˈsats/, /desplaˈsats/ (lengadocian), /dejplaˈsa/, /dejplaˈsa/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | desplaçat | desplaçats |
| Masculin | [desplaˈsat] | [desplaˈsats] |
| Femenin | desplaçada | desplaçadas |
| Femenin | [desplaˈsaðo] | [desplaˈsaðos] |
desplaçats
* Participi passat masculin plural de desplaçar.
# Occitan
### Etimologia

De plegar amb lo prefix des-.

### Prononciacion

/despleˈɣa/, /despleˈɣa/
França (Bearn) : escotar « desplegar »

### Sillabas

des | ple | gar (3)

## Vèrb

desplegar
* Desfar de plecs.

### Traduccions

| alemand: entfalten $^{(de)}$ anglés: to unfold $^{(en)}$ | catalan: desplegar $^{(ca)}$ francés: déplier $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | desplegar | desplegar | desplegar | desplegar | desplegar | desplegar |
| Gerondiu | desplegant | desplegant | desplegant | desplegant | desplegant | desplegant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | desplegat | desplegat | desplegat | desplegats | desplegats | desplegats |
| femenin | desplegada | desplegada | desplegada | desplegadas | desplegadas | desplegadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desplegui desplegue | desplegas | desplega | desplegam | desplegatz | desplegan |
| Imperfach | desplegavi | desplegavas | desplegava | desplegàvem | desplegàvetz | desplegavan |
| Preterit | despleguèri | despleguères | despleguèt | despleguèrem | despleguèretz | despleguèron |
| Futur | desplegarai | desplegaràs | desplegarà | desplegarem | desplegaretz | desplegaràn |
| Condicional | desplegariái | desplegariás | desplegariá | desplegariam | desplegariatz | desplegarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desplegue | desplegues | desplegue | despleguem | despleguetz | despleguen |
| Imperfach | despleguèssi | despleguèsses | despleguès despleguèsse | despleguèssem | despleguèssetz | despleguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | desplega ! | — | despleguem ! | desplegatz ! | — |
| Negatiu | — | desplegues pas ! | — | despleguem pas ! | despleguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Espanhòl
## Forma de vèrb

desplegaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb desplegar.
# Occitan
## Forma de vèrb

desplegaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb desplegar.
# Occitan
### Etimologia

    Del augmentar

### Prononciacion

/awmˈment/, /awmˈment/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| augment | augments |
| [awmˈment] | [awmˈments] |
augment (lengadocian) , masculin
* Accion o resultat d’augmentar.

### Variantas dialectalas

* aument (provençau, gascon)

### Sinonims

* augmentacion
* creis / creissement
* cresc

### Traduccions

| alemand: Erhöhung $^{(de)}$, Aufschlag $^{(de)}$, Preissteigerung $^{(de)}$, Zunahme $^{(de)}$ anglés: increase $^{(en)}$, raise $^{(en)}$ basc: catalan: augment $^{(ca)}$, augmentació $^{(ca)}$ | espanhòl: aumento $^{(es)}$, aumentación $^{(es)}$ francés: augmentation $^{(fr)}$ italian: aumento $^{(it)}$ portugués: aumento $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del bas latin augmentatio

### Prononciacion

/awmmentaˈsju/, /awmmentaˈsju/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| augmentacion | augmentacions |
| [awmmentaˈsju] | [awmmentaˈsjus] |
augmentacion (lengadocian) , femenin
* Accion o resultat d’augmentar.

### Variantas dialectalas

* aumentacion (provençau, gascon)

### Sinonims

* augment
* creis / creissement
* cresc

### Traduccions

| alemand: Erhöhung $^{(de)}$, Aufschlag $^{(de)}$, Preissteigerung $^{(de)}$, Zunahme $^{(de)}$ anglés: increase $^{(en)}$, raise $^{(en)}$ basc: catalan: augment $^{(ca)}$, augmentació $^{(ca)}$ | espanhòl: aumento $^{(es)}$, aumentación $^{(es)}$ francés: augmentation $^{(fr)}$ italian: aumento $^{(it)}$ portugués: aumento $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

augmentaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb augmentar.
# Occitan
### Etimologia

De l'espanhòl «aljibe» (bóveda de aljibe), de l'arabi dilectal *al-ǧibb, «potz, cisterna»

### Prononciacion

/aw'd͡ʒiβo̞/, /aw'd͡ʒiβo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| augiva | augivas |
| [aw'd͡ʒiβo̞] | [aw'd͡ʒiβo̞s] |
augiva femenin
* (Arquitectura) Cadun dels arcs que, se crosent en X, sostenon la vòlta dins l’arquitectura gotica.
* (Tecnologia) Forma geometrica de revolucion que lo contorn es format per dos arcs que se jónhon al tèrme.
** (Aeronautica) Proa d'unes aeronaus, de forma augivala.
** (Arma) Partida superiora, còfa, d'un projectil.
*** Augiva nucleara.
** (Astronimia) Partida frontala d'una fusada
* (Estatistcq) Corba representant la reparticion cumulada de las mesuras dels individús mesurats.

### Variantas dialectalas

* ogiva

### Variantas dialectalas

* augival / augival

### Traduccions

| alemand: Ogive $^{(de)}$ anglés: ogive $^{(en)}$ basc: catalan: ogiva $^{(ca)}$ | espanhòl: ojiva $^{(es)}$ francés: ogive $^{(fr)}$ italian: ogiva $^{(it)}$ portugués: ogiva $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

augmentaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb augmentar.
# Catalan
## Forma de vèrb

augmentaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb augmentar.
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

auge neutre, plural : augn
* Uèlh.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Occitan
### Prononciacion

/awmmentaˈsjus/, /awmmentaˈsjus/

## Forma de nom comun

augmentacions
* Plural de augmentacion.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar hoque anno « en aqueste an ». Parent del catalan enguany e de l'espanhòl hogaño.

### Prononciacion

/awˈɣan/, /awˈɣan/

### Sillabas

au | gan (2)

## Advèrbi

augan (gascon)
* Aqueste an.

### Variantas dialectalas

* ongan
* engan (gascon)
* ujan (lemosin)

### Traduccions

| catalan: enguany $^{(ca)}$ espanhòl: hogaño $^{(es)}$ | francés: cette année $^{(fr)}$ sicilian: aguannu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin augmentāre.

### Prononciacion

/awmen'ta/, /awmen'ta/

### Sillabas

aug | men | tar (3)

## Vèrb

augmentar
* Far venir una quantitat mai granda.
* Créisser lo salari d’una persona.
* Per una merça, venir ami cara.

### Variantas dialectalas

* aumentar

### Sinonims

* augment
* aument

### Derivats

* augmentatiu, -iva
* augment
* augmentacion

### Antonims

* demesir
* mermar

### Traduccions

| alemand: vermehren $^{(de)}$ anglés: augment $^{(en)}$ catalan: augmentar $^{(ca)}$ espanhòl: aumentar $^{(es)}$ | francés: augmenter $^{(fr)}$ italian: aumentare $^{(it)}$ polonés: portugués: aumentar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin augmentāre.

### Prononciacion

[əwmən'ta] (orient), [awmen'taɾ] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « augmentar »

### Sillabas

aug | men | tar (3)

## Vèrb

augmentar

### Derivats

* augmentatiu, -iva
* augment

### Antonims

* disminuir
* minvar
* augmentar
# Occitan
### Etimologia

De espèr.

### Prononciacion

/dezesˈpɛɾ/, /dezesˈpɛɾ/
França (Bearn) : escotar « desespèr »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| desespèr | desespèrs |
| [dezesˈpɛɾ] | [dezesˈpɛɾs] |
desespèr masculin
* Pèrda d’esperança ; estat d’una persona que a perdut tota esperança.
       ex: Los carbonièrs de La Sala
          occitan sens o saber
          canton l'internacionala
          la cançon del desespèr.
             ("Los carbonièrs de La Sala" Mans de Breish)
* Estat violent de l’alma causat per una afliccion qu’òm cerca pas mai a subremontar.
* Çò que desespèra.
* (particular) Causa qu'es plaçada sus un gra d’excelléncia tan naut que passa per èsser inimitabla.

### Sinonims

* desesperança

### Traduccions

| alemand: Verzweiflung $^{(de)}$ anglés: despair $^{(en)}$ basc: catalan: desesperació $^{(ca)}$, desesperança $^{(ca)}$ | espanhòl: desesperación $^{(es)}$, desesperanza $^{(es)}$ francés: desespoir $^{(fr)}$ italian: disperazione $^{(it)}$ portugués: desespero $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del pariticipi passat femenin de desfar.

### Prononciacion

/desˈfat͡ʃo/, /desˈfat͡ʃo/ (lengadocian), /dejˈfat͡so/, /dejˈfat͡so/ (naut lemosin)
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « desfacha »

### Sillabas

des | fa | cha

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| desfacha | desfachas |
| [desˈfat͡ʃo] | [desˈfat͡ʃos] |
desfacha femenin
* Pèrda dins una batalha o un jòc.

### Sinonims

* desbranda

### Variantas dialectalas

* desfaita
* des·hèita (gascon)
* desfèita (gascon)

### Antonims

* victòria
* vencement
* venciment

### Traduccions

| alemand: Niederlage $^{(de)}$ femenin anglés: defeat $^{(en)}$ catalan: desfeta $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: derrota $^{(es)}$ femenin francés: défaite $^{(fr)}$ femenin italian: sconfitta $^{(it)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

    Amb lo prefix privatiu « des- » del substantiu latin heres (« eretièr »).

### Prononciacion

lengadocian /dezeˈɾensjo̞/, /dezeˈɾensjo̞/
    provençau /dezeˈʀẽⁿsjə/, /dezeˈʀẽⁿsjə/, /dezeˈʀẽⁿsi/, /dezeˈʀẽⁿsi/

### Sillabas

des|e|rén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| deseréncia | deseréncias |
| [dezeˈɾensjo̞] | [dezeˈɾensjo̞s] |
deseréncia femenin
* (droit) Manca d’eretièrs naturals que fa qu'una succession cai a l’Estat.
* (figurat) Extinccion de la continuïtat d’una organizacion.

### Sinonims

* caducitat
Extinccion de la continuïtat d’una organizacion.
* descasença

### Traduccions

| alemand: Heimfall $^{(de)}$ anglés: escheat $^{(en)}$, disinheritance $^{(en)}$ basc: catalan: manca d’hereu $^{(ca)}$ | espanhòl: desheredación $^{(es)}$, desherencia $^{(es)}$ francés: deshérence $^{(fr)}$ italian: mancata rivendicazione $^{(it)}$, portugués: deserdação $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

desesperaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb desesperar.
# Occitan
### Etimologia

    De estable segon lo latin stabilis

### Prononciacion

/dezestaβiliˈza/, /dezestaβiliˈza/, provençau /dezestabiliˈza/, /dezestabiliˈza/

### Sillabas

des|es|ta|bi|li|zar

## Vèrb

desestabilizar
* Far venir instable.
* Faire pèrdre sa contenença, destorbar.

### Antonims

* estabilizar

### Parents

* desestabilizacion

### Traduccions

| alemand: destabilisieren $^{(de)}$ anglés: destabilize $^{(en)}$ (EUA/RU) destabilise $^{(en)}$ (RU) basc: catalan: desestabilitzar $^{(ca)}$ | espanhòl: desestabilizar $^{(es)}$ francés: déstabiliser $^{(fr)}$ italian: destabilizzare $^{(it)}$ portugués: desestabilizar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    De estable segon lo latin stabilis

### Prononciacion

/desest̪a.β̞iliˈθaɾ/, /desest̪a.β̞iliˈθaɾ/, /desest̪aβ̞iliˈsaɾ/, /desest̪aβ̞iliˈsaɾ/

### Sillabas

de|ses|ta|bi|li|zar

## Vèrb

estabilizar
* desestabilizar $^{(oc)}$.

# Portugués
### Etimologia

    De estable segon lo latin stabilis

### Prononciacion

Portugal /dɨziʃtɐbiliˈzaɾ/, /dɨziʃtɐbiliˈzaɾ/, provençau /dezeʃtabiliˈzaɾ/, /dezeʃtabiliˈzaɾ/, /desestabiliˈza/, /desestabiliˈza/

### Sillabas

es|ta|bi|li|zar

## Vèrb

estabilizar
* desestabilizar $^{(oc)}$.
# Occitan
### Etimologia

De esperança.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /dezepeˈɾanso̞/, /dezepeˈɾanso̞/; provençau /dezepeˈʀãⁿsə/, /dezepeˈʀãⁿsə/
    França (Bearn) : escotar « desesperança »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| desesperança | desesperanças |
| [dezepeˈɾanso̞] | [dezepeˈɾanso̞s] |
desesperança femenin
* Estat de l’alma qu'a perdut l'esperança

### Sinonims

* desespèr

### Traduccions

| alemand: Verzweiflung $^{(de)}$, Hoffnungslosigkeit $^{(de)}$ anglés: desperation $^{(en)}$, hopelessness $^{(en)}$ basc: catalan: desesperació $^{(ca)}$ | espanhòl: desesperación $^{(es)}$ francés: desespérance $^{(fr)}$ italian: disperazione $^{(it)}$, prostrazione $^{(it)}$ portugués: desperação $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

desesperà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb desesperar.
# Catalan
## Forma de vèrb

desestimí
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb desestimar.
# Occitan
### Prononciacion

/desˈfat͡ʃos/, /desˈfat͡ʃos/ (lengadocian), /dejˈfat͡saː/, /dejˈfat͡saː/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

desfachas femenin
* Plural de desfacha.
# Occitan
### Etimologia

    De estable segon lo latin stabilis

### Prononciacion

/dezestaβilizaˈsju/, /dezestaβilizaˈsju/, provençau /dezestabilizaˈsjũⁿ/, /dezestabilizaˈsjũⁿ/

### Sillabas

des|es|ta|bi|li|za|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| desestabilizacion | desestabilizacions |
| [dezestaβilizaˈsju] | [dezestaβilizaˈsjus] |
desestabilizacion femenin
* Fach de desestabilizar, de far venir instable.

### Antonims

* estabilizacion

### Parents

* desestabilizar

### Traduccions

| alemand: Destabilisierung $^{(de)}$ anglés: destabilisation $^{(en)}$, destabilization $^{(en)}$ basc: catalan: desestabilització $^{(ca)}$ | espanhòl: desestabilización $^{(es)}$ francés: déstabilisation $^{(fr)}$ italian: destabilizzazione $^{(it)}$ portugués: desestabilização $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De cardar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaɾˈðajɾe/, /kaɾˈðajɾe/
    provençau /kaʀˈdajʀe/, /kaʀˈdajʀe/

### Sillabas

car|dai|re

## Nom comun

cardaire (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: cardaira / cardairitz / cardarela)
Declinason :
| Singular | Plural |
| cardaire | caidaires |
| [kaɾˈðajɾe] | [kaɾˈðajɾes] |
* (industria textila) Obrièr que carda.

### Variantas dialectalas

* cardador (gascon)

### Parents

* carda
* cardariá
* cardat
* cardatge

### Traduccions

| alemand: Wollkratzer $^{(de)}$, Wollkämmer $^{(de)}$ anglés: comber $^{(en)}$, carder $^{(en)}$ basc: catalan: cardador $^{(ca)}$ | espanhòl: cardador $^{(es)}$ francés: cardadeur $^{(fr)}$ italian: cardatore $^{(it)}$ portugués: cardador $^{(pt)}$ |
# Italian
### Prononciacion

/kardelˈlini/, /kardelˈlini/

## Forma de nom comun

cardellini masculin
* Plural de cardellino.
# Italian
### Etimologia

A partir del latin carduelis amb un sufix -ino.

### Prononciacion

[kardel'lino]

### Sillabas

car | del | li | no (4)

## Nom comun

cardellino masculin, pl. cardellini

### Traduccions

* cardonilha $^{(oc)}$ femenin, cardina $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

De carda

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaɾˈða/, /kaɾˈða/
    provençau /kaʀˈda/, /kaʀˈda/

### Sillabas

car|dar

## Vèrb

cardar
* (industria textila) Penchenar la lana, lo coton, lo cambe, etc, amb la carda per far mai aisit lo filatge.
* Agusar sas arpas, en parlar dels cats.
** (per extension) Ronronar.
* Penchenar sa cabeladura lèu fach.
se cardar
* Se nafar las cavilhas amb los esclòps.
* S’étirar quand òm a de fèbre.
* Se batre, se estrilhar, se carpinar.

### Derivats

* cardaire
* cardariá
* cardat
* cardatge

### Traduccions

| alemand: kämmen $^{(de)}$, karden $^{(de)}$, krempeln $^{(de)}$ anglés: card $^{(en)}$, comb $^{(en)}$ basc: catalan: cardar $^{(ca)}$ | espanhòl: cardar $^{(es)}$ francés: carder $^{(fr)}$ italian: cardare $^{(it)}$ portugués: cardar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De carda

### Prononciacion

    Oriental: /kərˈda/, /kərˈda/
    Occidental: nord-occidental /karˈða/, /karˈða/, valencian /kaɾˈðaɾ/, /kaɾˈðaɾ/

### Sillabas

car|dar

## Vèrb

cardar
* (industria textila) cardar $^{(oc)}$
* (vulgarisme) Far l'acte sexual.

# Espanhòl
### Etimologia

De carda

### Prononciacion

    /kaɾˈð̞aɾ/, /kaɾˈð̞aɾ/

### Sillabas

car|dar

## Vèrb

cardar
* (industria textila) cardar $^{(oc)}$
* Penchenar sa cabeladura de la punta cap a la raïç que prengue de volum.

# Portugués
### Etimologia

De carda

### Prononciacion

    Portugal /kɐɾˈdaɾ/, /kɐɾˈdaɾ/
    Brasil /kaɦˈdaɾ/, /kaɦˈdaɾ/, /kaɾˈda/, /kaɾˈda/

### Sillabas

car|dar

## Vèrb

cardar
* (industria textila) cardar $^{(oc)}$
* (informal) Enganar qualqu'un per ne prene mai, raubar.
* (informal) Reprimir bravament.