OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin consignare.

### Prononciacion

/kunsinˈna/, /kunsinˈna/, provençau /kũⁿsinˈna/, /kũⁿsinˈna/

### Sillabas

con|sig|nar

## Vèrb

consignar
* Confisar una soma d’argent per pagament ulterior.
* Plaçar quicòm dins un depaus, una consigna.
* Far mencion de quicòm dins un escrich.
* Donar d'òrdres per empachar que qualqu’un sortisca, per castig.
** (En particular, Militar) Manténer des tropas dins lor quartièrs per mesura d’òrdre.
** Interdire l’accès cap endacòm.

### Parents

* consigna

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

    Del latin consignare.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « consignar »

### Prononciacion

    Oriental /kunziŋˈna/, /kunziŋˈna/
    Occidental: nord-occidental /konziŋˈna/, /konziŋˈna/, valencian /konziŋˈnaɾ/, /konziŋˈnaɾ/

### Sillabas

con|sig|nar

## Vèrb

consignar
* consignar $^{(oc)}$
* Destinar quicòm a un usatge determinat

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin consignare.

### Prononciacion

    Oriental /kunziŋˈna/, /kunziŋˈna/
    Occidental: nord-occidental /konziŋˈna/, /konziŋˈna/, valencian /konziŋˈnaɾ/, /konziŋˈnaɾ/

### Sillabas

con|sig|nar

## Vèrb

consignar
* consignar $^{(oc)}$
* Destinar quicòm a un usatge determinat

# Portugués
### Etimologia

    Del latin consignare.

### Prononciacion

Portugal /kõsigˈnaɾ/, /kõsigˈnaɾ/; Brasil /kõsigə̃ˈnaɾ/, /kõsigə̃ˈnaɾ/, /kõsigəˈna/, /kõsigəˈna/

### Sillabas

con|sig|nar

## Vèrb

consignar
* consignar $^{(oc)}$
* Destinar quicòm a un usatge determinat
# Occitan
## Forma de vèrb

consignarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb consignar.
# Occitan
### Etimologia

    De consignar.

### Prononciacion

/kunˈsinno̞/, /kunˈsinno̞/, provençau /kũⁿˈsino̞/, /kũⁿˈsino̞/

### Sillabas

con|sig|n

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| consigna | consignas |
| [kunˈsinno̞] | [kunˈsinno̞s] |
consigna femenin
* Òrdre donat a un soldat.
* (per extension) Òrdre donat a un qualqu'un.
* Privacion de sortida donada a de soldats o d'escolans.
* Airal per i clavar los bagatges dins las garas, les aeropòrts e autres lòcs obèrts al public.
* Soma remboursabla balhada a lo que consigna un embalatge.
* (Al plural) Informacions o directivas presentadas als diferents actors d’una operacion abans que comence.

### Parents

* consignar

### Traduccions
## Forma de vèrb

consigna
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de consignar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de consignar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin consignatio.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kunsinnaˈsju/, /kunsinnaˈsju/
    provençau /kũⁿsinaˈsjũⁿ/, /kũⁿsinaˈsjũⁿ/

### Sillabas

con|si|gna|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| consignacion | consignacions |
| [kunsinnaˈsju] | [kunsinnaˈsjus] |
consignacion femenin
* Depaus d’una soma o quicòm mai dins las mains d’una persona publica.
* Mesa per escrit, mencion, inscripcion, especialament dins una pèça oficiala.
* (justícia) Accion de depausar, en prealable a unes actes, lo montant de la multa qu'òm pòt i èsser condemnat a l’eissida d’un plaid.

### Antonims

* desconsignacion

### Antonims

* consigna
* consignar

### Traduccions

| alemand: Konsignation $^{(de)}$, Sendung $^{(de)}$, Kaution $^{(de)}$ anglés: consignment $^{(en)}$, shipment $^{(en)}$ basc: catalan: consignació $^{(ca)}$ | espanhòl: consignación $^{(es)}$ francés: consignation $^{(fr)}$ italian: consegna $^{(it)}$, deposito $^{(it)}$ portugués: consignação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/kunˈsinno̞s/, /kunˈsinno̞s/, provençau /kũⁿˈsino̞s/, /kũⁿˈsino̞s/

## Forma de nom comun

consignas
* Plural de consigna

## Forma de vèrb

consignas
* Segunda persona del singular del present de l'indicatiu de consignar
# Catalan
## Forma de vèrb

consideraven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb considerar.
# Occitan ancian
### Etimologia

Del latin consīderare.

## Nom comun

consir masculin
* Consideracion.
* Pensada, lagui.
* Mena de poesia.

### Variantas

* consire
* consiri

### Referéncias

* DOM en linha Diccionari de l'Occitan Medieval
# Italian
### Etimologia

Creat a partir del vèrb comprare ("crompar") amb lo sufix nominal -atore.

### Prononciacion

[kompra'tore]

### Sillabas

com | pra | to | re (4)

## Nom comun

compratore masculin, pl. compratori

### Traduccions

* crompaire $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb comprene.

### Prononciacion

[kumpre'nenso]
França (Bearn) : escotar « comprenença »

### Sillabas

com | pre | nen | ça (4)

## Nom comun

comprenença femenin
* Accion de comprene .

### Sinonims

* compreneson

### Traduccions

* alemand: Verständnis $^{(de)}$
* anglés: comprehension $^{(en)}$
* catalan: comprensió $^{(ca)}$
* espanhòl: comprensión $^{(es)}$, entendimiento $^{(es)}$
* francés: compréhension $^{(fr)}$
* italian: comprensione $^{(it)}$
* portugués: compreensão $^{(pt)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

comprenderemos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb comprender.
# Occitan
### Etimologia

Del latin comprehendĕre.

### Prononciacion

/kum.ˈpɾene/

## Vèrb

comprene (lengadocian) , (lemosin)
* Contenir en se.
* Incure dins un tot.
* Sasir per l'inteligéncia.

### Variantas dialectalas

* comprendre
* compréner
* comprénguer
* compenre (marchés borbonés)

### Traduccions

* alemand: verstehen $^{(de)}$, begreifen $^{(de)}$, erfassen $^{(de)}$
* anglés: to include $^{(en)}$ to incorporate $^{(en)}$ to understand $^{(en)}$
* catalan: comprendre $^{(ca)}$ entendre $^{(ca)}$
* francés: comprendre $^{(fr)}$
* italian: includere $^{(it)}$capire $^{(it)}$
| Infinitiu | comprendre / comprene | comprendre / comprene | comprendre / comprene | comprendre / comprene | comprendre / comprene | comprendre / comprene |
| Gerondiu | comprenent | comprenent | comprenent | comprenent | comprenent | comprenent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | comprés | comprés | comprés | compreses | compreses | compreses |
| femenin | compresa | compresa | compresa | compresas | compresas | compresas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | compreni | comprenes | compren | comprenèm | comprenètz | comprenon |
| Imperfach | compreniái | compreniás | compreniá | compreniam | compreniatz | comprenián |
| Preterit | comprenguèri | comprenguères | comprenguèt | comprenguèrem | comprenguèretz | comprenguèron |
| Futur | comprendrai | comprendràs | comprendrà | comprendrem | comprendretz | comprendràn |
| Condicional | comprendriái | comprendriás | comprendriá | comprendriam | comprendriatz | comprendrián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | comprenga | comprengas | comprenga | comprengam | comprengatz | comprengan |
| Imperfach | comprenguèsse | comprenguèsses | comprenguèsse | comprenguèssem | comprenguèssetz | comprenguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | compren ! | — | comprengam ! | comprengètz ! | — |
| Negatiu | — | comprengas pas ! | — | comprengam pas ! | comprengatz pas ! | — |
* ↑ Henri Grobost, escrivaire de Navas (borbonés), escrich en grafiá patoisanta « compinr' »
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb comprene.

### Prononciacion

[kumprene'zu]
França (Bearn) : escotar « compreneson »

### Sillabas

com | pre | ne | son (4)

## Nom comun

compreneson femenin
* Accion de comprene .

### Sinonims

* comprenença

### Traduccions

* alemand: Verständnis $^{(de)}$
* anglés: comprehension $^{(en)}$
* catalan: comprensió $^{(ca)}$
* espanhòl: comprensión $^{(es)}$, entendimiento $^{(es)}$
* francés: compréhension $^{(fr)}$
* italian: comprensione $^{(it)}$
* portugués: compreensão $^{(pt)}$
# Italian
## Forma de vèrb

comprasti
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb comprare.
# Catalan
## Forma de vèrb

compraves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb comprar.
# Italian
## Forma de vèrb

compravi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb comprare.
# Italian
## Forma de vèrb

compravo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb comprare.
# Gaelic escocés
### Etimologia

De l'irlandés ancian dau.

### Prononciacion

/ɣaː/, /ɣaː/

## Numeral

dhà
* Dos.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈdjabbles/, /ˈdjabbles/

## Forma de nom comun

diables masculin
* Masculin plural de diable.
# Occitan
### Etimologia

Del latin diabolus, manlevat al grèc ancian διάβολος (diábolos).

### Prononciacion

/ˈdjabble/, /ˈdjabble/
/ˈdjable/, /ˈdjable/ (gascon) (provençal)
/djɛble/, /djɛble/ (oèst naut lemosin, parlar en "è")
/ʣablə/, /ʣablə/ (vivaroaupenc, nòrd de la Valaas Occitanas, Archamola)

### Sillabas

dia | ble

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | diable | diables |
| Masculin | [ˈdjabble] | [ˈdjabbles] |
| Femenin | diablessa | diablessas |
| Femenin | [djaˈbbleso] | [djaˈbblesos] |
diable masculin
* Reli. Èsser subrenatural e imortal, dotat de poders superiors malefics e que viu en infèrn, dins la religion crestiana.
* Petit carriòt amb de ròdas baissas que permet de transportar de sacs, de caishas, d'objèctes divèrses.

### Sinonims

* cohet (1) (gascon)

### Parents

* diabolic, -a
* diabolicament

### Traduccions

| alemand: Teufel $^{(de)}$ masculin (1) anglés: devil $^{(en)}$ (1) catalan: diable $^{(ca)}$ masculin (1) espanhòl: diablo $^{(es)}$ masculin (1) | francés: diable $^{(fr)}$ masculin (1) (2) italian: diavolo $^{(it)}$ masculin (1) sard: diàulu $^{(sc)}$ masculin (1) |

### Referéncias

* ↑ Ésse soun mèitre. Antologia di scritti occitani dell'Alta Valle di Susa, de Renato Sibille. [ʣablə] escrich "dzâbl" per Angelo Masset d'Archamola
# Occitan
### Etimologia

Derivat de "diable" amb lo sufixe "-ejar".

### Prononciacion

[diable'dʒa]

### Sillabas

dia | ble | jar (3)

## Vèrb

diablejar
* Far de diablariás.
# Occitan
### Etimologia

    De diabèti amb lo sufix «-ica».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /djaβeˈtiko̞/, /djaβeˈtiko̞/
    provençau /djabeˈtikə/, /djabeˈtikə/

### Sillabas

dia|be|ti|ca

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| diabetica | diabeticas |
| [djaβeˈtiko̞] | [djaβeˈtiko̞s] |
diabetica femenin, (masculin: diabetic)
* La que patís del diabèti.

### Traduccions

| alemand: Diabetikern $^{(de)}$ anglés: diabetic $^{(en)}$ basc: catalan: diabètica $^{(ca)}$ | espanhòl: diabética $^{(es)}$ francés: diabétique $^{(fr)}$ italian: diabetica $^{(it)}$ portugués: diabética $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

diabetica
* (femenin singular de) diabetic.

# Italian
### Etimologia

    De diabèti amb lo sufix «-ica».

### Prononciacion

    /dja'bɛtika/, /dja'bɛtika/

### Sillabas

dia|be|ti|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| diabetica | diabetiche |
| [dja'bɛtika] | [dja'bɛtike] |
diabetica femenin, (masculin: diabetico)
* diabetica $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

diabetica
* (femenin singular de) diabetico.
# Occitan
### Prononciacion

/djaˈbbleso/, /djaˈbbleso/

## Forma de nom comun

diablessa femenin
* Femenin singular de diable.
# Occitan
### Prononciacion

/djaˈbblesos/, /djaˈbblesos/

## Forma de nom comun

diablessas femenin
* Femenin plural de diable.
# Mangghuer
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/tɪ/, /tɪ/

## Vèrb

di
* Manjar.

### Referéncias

* Keith W. Slater, 2003, A Grammar of Mangghuer : A Mongolic language of China’s Qinghai-Gansu Sprachbund, London, New York, RoutledgeCurzon.
# Occitan
### Etimologia

    De diabèti amb lo sufix «-ic».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /djaβeˈtik/, /djaβeˈtik/
    provençau /djabeˈtik/, /djabeˈtik/

### Sillabas

dia|be|tic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| diabetic | diabetica |
| [diabetics] | [diabeticas] |
diabetic
* (medecina) Que ten del diabèti.
** Una patologia diabetica.
* Que patís del diabèti.
** Un enfant diabetic.

### Traduccions

| alemand: Diabetiker- $^{(de)}$, zuckerkrank $^{(de)}$ anglés: diabetic $^{(en)}$ basc: catalan: diabètic $^{(ca)}$ | espanhòl: diabético $^{(es)}$ francés: diabétique $^{(fr)}$ italian: diabetico $^{(it)}$ portugués: diabético $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| diabetic | diabetics |
| [djaβeˈtik] | [djaβeˈtiks] |
diabetic masculin, (femnin: diabetica)
* Lo que patís del diabèti.

### Traduccions

| alemand: Diabetiker $^{(de)}$ anglés: diabetic $^{(en)}$ basc: catalan: diabètic $^{(ca)}$ | espanhòl: diabético $^{(es)}$ francés: diabétique $^{(fr)}$ italian: diabetico $^{(it)}$ portugués: diabético $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    De diabèti amb lo sufix «-ic».

### Prononciacion

    /daɪəˈbɛtɪk/, /daɪəˈbɛtɪk/

### Sillabas

dia|be|tic

## Adjectiu

diabetic
* diabetic $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| diabetic | diabetics |
diabetic
* diabetic $^{(oc)}$ / diabetica $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

congelà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb congelar.
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

congiàrgiu masculin
* Olièr.

### Variantas dialectalas

* honzarju (Orgosolo)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

De glaçar.

### Prononciacion

[kungla'sa]

### Sillabas

con | gla | çar (3)

## Vèrb

conglaçar
* Congelar.

### Derivats

* conglaç

### Sinonims

* congelar

### Traduccions

* anglés: to freeze $^{(en)}$
* catalan: conglaçar $^{(ca)}$, congelar $^{(ca)}$
* espanhòl: congelar $^{(es)}$
* francés: congeler $^{(fr)}$
* grèc:
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés congeler.

### Prononciacion

[konʤe'la]

### Sillabas

con | ge | la (3)

## Vèrb

a congela

### Traduccions

* congelar $^{(oc)}$

### Parents

* congelabil
* congelant
* congelare
* congelator

### Antonims

* decongela
# Occitan
### Etimologia

    Del latin congelatio.

### Prononciacion

/kond͡ʒelaˈsju/, /kond͡ʒelaˈsju/, /konʒelaˈsju/, /konʒelaˈsju/, procençau /kõⁿd͡ʒelaˈsjũⁿ/, /kõⁿd͡ʒelaˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| congelacion | congelacions |
| [kond͡ʒelaˈsju] | [kond͡ʒelaˈsjus] |
congelacion femenin
* Accion o resultat de congelar o de se congelar.

### Traduccions

| alemand: Frezion $^{(de)}$ anglés: freezing $^{(en)}$ basc: izozte $^{(eu)}$ catalan: congelació $^{(ca)}$ | espanhòl: congelamiento $^{(es)}$, congelación $^{(es)}$ francés: congélation $^{(fr)}$ italian: congelamento $^{(it)}$ portugués: congelamento $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin congelare.

### Prononciacion

/kond͡ʒeˈla/, /kond͡ʒeˈla/, /konʒeˈla/, /konʒeˈla/, procençau /kõⁿd͡ʒeˈla/, /kõⁿd͡ʒeˈla/ França (Bearn) : escotar « congelar » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « congelar »

### Sillabas
## Vèrb

congelar
* Far passar un liquid a l’estat solid.
** L’aiga se congèla pel freg.
* Conservar de manjar per la produccion d’un freg intens.
** Vianda congelada.
* (Per extension) Calhar.

### Sinonims

* conglaçar

### Derivats

* congelacion
* congelable
* congelador

### Traduccions

| alemand: einfrieren $^{(de)}$, zusammenfrieren $^{(de)}$ anglés: freeze $^{(en)}$ basc: catalan: congelar $^{(ca)}$ | espanhòl: congelar $^{(es)}$ francés: congeler $^{(fr)}$ italian: congelare $^{(it)}$ portugués: congelar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin congelare.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « congelar »

### Prononciacion

    Oriental: central /kuɲʒəˈɫa/, /kuɲʒəˈɫa/, balear /koɲʒəˈɫa/, /koɲʒəˈɫa/, /kuɲʒəˈɫa/, /kuɲʒəˈɫa/
    Occidental: nord-occidental /koɲd͡ʒeˈɫa/, /koɲd͡ʒeˈɫa/, valencian /koɲd͡ʒeˈɫaɾ/, /koɲd͡ʒeˈɫaɾ/

## Vèrb

congelar
* congelar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin congelare.

### Prononciacion

/koŋxeˈlaɾ/, /koŋxeˈlaɾ/

## Vèrb

congelar
* congelar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin congelare.

### Prononciacion

Portugal /kõʒɨˈlaɾ/, /kõʒɨˈlaɾ/; Brasil /kõʒeˈla(ɾ)/, /kõʒeˈla(ɾ)/

## Vèrb

congelar
* congelar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De conglaçar.

### Prononciacion

[kuɳ'glas]

### Sillabas

con | glaç (2)

## Nom comun

conglaç masculin
* Congelacion.
* Glacina, gelibre.
    L'ivèr e si conglas, si plouvino e sa nèu (J. Roumanille).
* Glaça espessa.
* Glacièr.

### Traduccions

* anglés: congelation $^{(en)}$hoarfrost $^{(en)}$icicle $^{(en)}$ici cube $^{(en)}$glacier $^{(en)}$
* catalan: congelació $^{(ca)}$, gebre $^{(ca)}$,bloc de gel $^{(ca)}$glacera $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: congelation $^{(fr)}$verglas $^{(fr)}$bloc de glace $^{(fr)}$glacier $^{(fr)}$
* grèc:
# Occitan
### Prononciacion

/kond͡ʒelaˈsjus/, /kond͡ʒelaˈsjus/, /konʒelaˈsjus/, /konʒelaˈsjus/, procençau /kõⁿd͡ʒelaˈsjũⁿs/, /kõⁿd͡ʒelaˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

congelacions
* Plural de congelacion
# Occitan

    Del latin congenitus « nascut amb ».

### Prononciacion

    /kond͡ʒeniˈtal/, /kond͡ʒeniˈtal/

### Sillabas

con|ge|ni|tal

## Adjectiu

congenital (lengadocian)
Declinason :
| Dialècte : langadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | congenital | congenitals |
| Masculin | [kond͡ʒeniˈtal] | [kond͡ʒeniˈtals] |
| Femenin | congenitala | congenitalas |
| Femenin | [kond͡ʒeniˈtalo̞] | [kond͡ʒeniˈtalo̞s] |
* (medecina) Qu'es present tre la naissença, en parlant d'unas infirmitats, mas pas sempre ereditari.
* (per extension) Qualifica quinas que sián disposicions qu’òm pòrta en naissent.
* (figurat) Ontologic.

### Variantas dialectalas

* congenitau (provençau, gascon)

### Sinonims

* innat

### Traduccions

| alemand: angeboren $^{(de)}$ anglés: congenital $^{(en)}$ basc: catalan: congènit $^{(ca)}$, ingènit $^{(ca)}$ | espanhòl: congénito $^{(es)}$ francés: congénital $^{(fr)}$ italian: congenito $^{(it)}$ portugués: congénito $^{(pt)}$ (Portugal), congênito $^{(pt)}$ (Brasil) |

# Anglés

    Del latin congenitus « nascut amb ».

### Prononciacion

    Reialme Unit (Southern England) : escotar « congenital »

### Sillabas

con|ge|ni|tal

## Adjectiu

congenital
* (medecina) congenital $^{(en)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin decorator

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dekuɾaˈtɾit͡s/, /dekuɾaˈtɾit͡s/
    escotar « decoratritz »
    provençau /dekuʀaˈtʀit͡s/, /dekuʀaˈtʀit͡s/

### Sillabas

de|co|ra|tritz

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decoratritz | decoratrises |
| [dekuɾaˈtɾit͡s] | [dekuɾaˈtɾizes] |
decoratritz femenin, (masculin: decorator)
* La que fa d'òbras de decoracion.

### Variantas dialectalas

* decoratora

### Sinonims

* decoraira

### Parents

* decorar
* decoracion

#### Locucions derivadas

* decoratritz d'interior

### Traduccions

| alemand: Dekorateurin $^{(de)}$ anglés: decorator $^{(en)}$ basc: catalan: decoradora $^{(ca)}$ | espanhòl: decoradora $^{(es)}$ francés: décoratrice $^{(fr)}$ italian: decoratrice $^{(it)}$ portugués: decoradora $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

decoré
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb decorar.

# Piemontés
## Vèrb

decoré /dekuˈre/, /dekuˈre/
* decorar
# Espanhòl
### Etimologia

Mot compausat, creat a partir del grèc ancian δέκα ['deka] ("dètz") e de γωνία [go'nia] ("angle").

### Prononciacion

[de'kaγono] escotar « decágono »

### Sillabas

de | cá | go | no (4)

## Nom comun

decágono masculin, pl. decágonos

### Traduccions

* decagòn $^{(oc)}$

### Derivats

* decagonal
# Occitan
### Prononciacion

/deˈkɾɛts/, /deˈkɾɛts/, provençau /deˈkʀɛts/, /deˈkʀɛts/

## Forma de nom comun

decrets
* Plural de decrèt
# Occitan
### Etimologia

    Del latin decretum, del participi passat del vèrbe decernere (« decidir »).

### Prononciacion

/deˈkɾet/, /deˈkɾet/

### Sillabas

de|cret

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decret | decrets |
| [deˈkɾet] | [deˈkɾets] |
decret (lengadocian) , masculin
* Decision qu'emana d’una autoritat.
* (drech, Estat francés) Ara, decision presa pel cap de l’Estat, lo governament o lo conselh dels ministres.
* (Sota l’Empèri roman) Decision presa per l’emperaire al subjècte d’un cas particular.
* Colleccion de tèxtes de drech canonic.
* (drech) Acte executiu pres pel papa o per una autoritat ecclesistica avent lo poder executiu.
* (drech, Sota la Revolucion francesa) Tèxte emanant de l’Assemblada nacionala.

### Variantas dialectalas

* decrèt

### Derivats

* decret d’aplicacion
* decret-lei
* decretal
* decretalas
* decretar

### Traduccions

| alemand: Dekret $^{(de)}$ anglés: decree $^{(en)}$ basc: catalan: decret $^{(ca)}$ | espanhòl: decreto $^{(es)}$ francés: décret $^{(fr)}$ italian: decreto $^{(it)}$ portugués: decreto $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin decretum, del participi passat del vèrbe decernere (« decidir »).

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « decret »

### Prononciacion

oriental /dəˈkɾet/, /dəˈkɾet/, occidental /deˈkɾet/, /deˈkɾet/

### Sillabas

de|cret

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decret | decrets |
decret masculin
* decret $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

    De decrèt.

### Prononciacion

/dekɾeˈta/, /dekɾeˈta/

### Sillabas

de|cre|tar

## Vèrb

decretar
* Ordenar, reglar par un decrèt.
* (per extension) Lançar un decrèt contra qualqu’un o quicòm.
* (figurat) Decidir sobeiranament.

### Parents

* decret / decrèt

### Traduccions

| alemand: verfügen $^{(de)}$, verordnen $^{(de)}$ anglés: decree $^{(en)}$ basc: catalan: decretar $^{(ca)}$ | espanhòl: decretar $^{(es)}$ francés: décréter $^{(fr)}$ italian: decretare $^{(it)}$ portugués: decretar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De decret.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « decretar »

### Prononciacion

    Oriental /dəkɾəˈta/, /dəkɾəˈta/
    Occidental: nord-occidental /dekɾeˈta/, /dekɾeˈta/, valencian /dekɾeˈtaɾ/, /dekɾeˈtaɾ/

### Sillabas

de|cre|tar

## Vèrb

decretar
* decretar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De decret.

### Prononciacion

/dekɾeˈtaɾ/, /dekɾeˈtaɾ/

### Sillabas

de|cre|tar

## Vèrb

decretar
* decretar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De decret.

### Prononciacion

Portugal /dɨkɾɨˈtaɾ/, /dɨkɾɨˈtaɾ/; Brasil /dekɾeˈtaɾ/, /dekɾeˈtaɾ/, /dekɾeˈta/, /dekɾeˈta/

### Sillabas

de|cre|tar

## Vèrb

decretar
* decretar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/deˈkɾets/, /deˈkɾets/

## Forma de nom comun

decrets
* Plural de decret
# Occitan
### Etimologia

    Del latin decretum, del participi passat del vèrbe decernere (« decidir »).

### Prononciacion

/deˈkɾɛt/, /deˈkɾɛt/, provençau /deˈkʀɛt/, /deˈkʀɛt/

### Sillabas

de|cret

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decrèt | decrèts |
| [deˈkɾɛt] | [deˈkɾɛts] |
decrèt (lengadocian) , (provençau) , (gascon) ; masculin
* Decision qu'emana d’una autoritat.
* (drech, Estat francés) Ara, decision presa pel cap de l’Estat, lo governament o lo conselh dels ministres.
* (Sota l’Empèri roman) Decision presa per l’emperaire al subjècte d’un cas particular.
* Colleccion de tèxtes de drech canonic.
* (drech) Acte executiu pres pel papa o per una autoritat ecclesistica avent lo poder executiu.
* (drech, Sota la Revolucion francesa) Tèxte emanant de l’Assemblada nacionala.

### Variantas dialectalas

* decret (lengadocian)

### Derivats

* decrèt d’aplicacion
* decrèt-lei
* decretal
* decretalas
* decretar

### Traduccions

| alemand: Dekret $^{(de)}$ anglés: decree $^{(en)}$ basc: catalan: decret $^{(ca)}$ | espanhòl: decreto $^{(es)}$ francés: décret $^{(fr)}$ italian: decreto $^{(it)}$ portugués: decreto $^{(pt)}$ |
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

decumpònnere
* Descompausar.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo