OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dextera « la drecha » ; (pel caval: ven del fach que los escudièrs menavan lo caval de lo man drecha quand lo cavalièr montava pas)

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /destɾiˈɛ/, /destɾiˈɛ/
    provençau /destʀiˈɛ/, /destʀiˈɛ/

### Sillabas

des|tri|èr

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | destrièr | destrièrs |
| Masculin | [destɾiˈɛ] | [destɾiˈɛs] |
| Femenin | destrièra | destrièras |
| Femenin | [destɾiˈɛɾo̞] | [destɾiˈɛɾo̞s] |
destrièr
* Adrech

### Traduccions

| alemand: geschickt $^{(de)}$, gewandt $^{(de)}$ anglés: skillful $^{(en)}$, skilful $^{(en)}$ basc: catalan: destre $^{(ca)}$ | espanhòl: diestro $^{(es)}$ francés: adroit $^{(fr)}$ italian: destro $^{(it)}$ portugués: ágil $^{(pt)}$, hábil $^{(pt)}$, jeitoso $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| destrièr | destrièrs |
| [destɾiˈɛ] | [destɾiˈɛs] |
destrièr masculin, (femenin: destrièra)
* (ipisme) Caval de guèrra.

### Relacionats

cavals
* corsièr
* palafré

### Traduccions

| alemand: Pferd $^{(de)}$ anglés: destrier $^{(en)}$, warhorse $^{(en)}$, steed $^{(en)}$ basc: catalan: destrer $^{(ca)}$ | espanhòl: corcel $^{(es)}$, caballo $^{(es)}$, batallador $^{(es)}$ francés: destrier $^{(fr)}$ italian: destriero $^{(it)}$ portugués: cavalo $^{(pt)}$, corcel $^{(pt)}$, cavalgadura $^{(pt)}$ |
# Italian
### Etimologia

Del latin contemplare.

### Prononciacion

[kontem'plare]

### Sillabas

con | tem | pla | re (4)

## Vèrb

contemplare

### Traduccions

* contemplar $^{(oc)}$

### Derivats

* contemplativo
* contemplazione
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contemplativus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuntemplaˈtiw/, /kuntemplaˈtiw/
    provençau /kũⁿtẽⁿplaˈtiw/, /kũⁿtẽⁿplaˈtiw/

### Sillabas

con|tem|pla|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | contemplatiu | contemplatius |
| Masculin | [kuntemplaˈtiw] | [kuntemplaˈtiws] |
| Femenin | contemplativa | contemplativas |
| Femenin | [kuntemplaˈtiβo̞] | [kuntemplaˈtiβo̞s] |
contemplatiu
* Relatiu a la contemplacion, a la meditacion.
* (per extension) Qualifica una organizacion religiosa que los membres practican la meditacion.

#### Locucions derivadas

* vida contemplativa : Per oposicion a la vida activa.
* òrdre contemplatiu : Òrdre religiós que la règla es de practicar la meditacion.

### Traduccions

| alemand: kontemplativ $^{(de)}$ anglés: contemplative $^{(en)}$ basc: catalan: contemplatiu $^{(ca)}$ | espanhòl: contemplativo $^{(es)}$ francés: contemplatif $^{(fr)}$ italian: contemplativo $^{(it)}$ portugués: contemplativo $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| contemplatiu | contemplatius |
| [contemplativas] | [kuntemplaˈtiw] |
contemplatiu masculin, (femenin: contemplativa)
* (religion) Lo qui se consacra a la vida d’orason e de meditacion.

### Parents

* contemplacion
* contemplador / contemplator
* contemplar

# Catalan
### Etimologia

    Del latin contemplativus.

### Prononciacion

    /kuntəmpləˈtiw/, /kuntəmpləˈtiw/

### Sillabas

con|tem|pla|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | contemplatiu | contemplatius |
| Femenin | contemplativa | contemplatives |
contemplatiu
* contemplatiu $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contemplatiu | contemplatius |
contemplatiu masculin, (femenin: contemplativa)
* contemplatiu $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin contemporaneus.

### Prononciacion

/kuntempuɾaˈnɛo̞/, /kuntempuɾaˈnɛo̞/ França (Bearn) : escotar « contemporanèa »

### Sillabas

con | tem | po | ra | nèa (5)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| contemporanèa | contemporanèas |
| [kuntempuɾaˈnɛo̞] | [kuntempuɾaˈnɛo̞s] |
contemporanèa femenin (masculinizacion contemporanèu)
* Femna que viu al meteis temps.

### Traduccions

| alemand: zeitgenössisch $^{(de)}$ anglés: contemporary $^{(en)}$ catalan: contemporania $^{(ca)}$ espanhòl: contemporánea $^{(es)}$ | francés: contemporaine $^{(fr)}$ italian: contemporanea $^{(it)}$ portugués: contemporânea $^{(pt)}$ sicilian: cuntimpuràniua $^{(scn)}$ |

## Forma d'adjectiu

contemporanèa
* Femenin singular de contemporanèu.
# Occitan
### Prononciacion

/kuntempuɾaˈnɛos/, /kuntempuɾaˈnɛos/

## Forma d'adjectiu

contemporanèas
* Femenin plural de contemporanèu.

## Forma de nom comun

contemporanèas
* Femenin plural de contemporanèu.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contemplativus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuntemplaˈtiβo̞/, /kuntemplaˈtiβo̞/
    provençau /kũⁿtẽⁿplaˈtivə/, /kũⁿtẽⁿplaˈtivə/

### Sillabas

con|tem|pla|ti|va

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| contemplativa | contemplativas |
| [kuntemplaˈtiβo̞] | [kuntemplaˈtiβo̞s] |
contemplativa femenin, (masculin: contemplatiu)
* (religion) La qui se consacra a la vida d’orason e de meditacion.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: contemplativa $^{(ca)}$ | espanhòl: contemplativa $^{(es)}$ francés: contemplative $^{(fr)}$ italian: contemplativa $^{(it)}$ portugués: contemplativa $^{(pt)}$ |

### Parents

* contemplacion
* contemplador / contemplator
* contemplar

## Forma d'adjectiu

contemplativa
* femenin singular de contemplatiu.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin contemplativus.

### Sillabas

con|tem|pla|ti|va

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contemplativa | contemplatives |
contemplativa femenin, (masculin: contemplatiu)
* contemplativa $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

contemplativa
* femenin singular de contemplatiu.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin contemplativus.

### Sillabas

con|tem|pla|ti|va

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contemplativa | contemplativas |
contemplativa femenin, (masculin: contemplativo)
* contemplativa $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

contemplativa
* femenin singular de contemplativo.

# Italian
### Etimologia

    Del latin contemplativus.

### Sillabas

con|tem|pla|ti|va

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contemplativa | contemplative |
contemplativa femenin, (masculin: contemplativo)
* contemplativa $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

contemplativa
* femenin singular de contemplativo.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin contemplativus.

### Sillabas

con|tem|pla|ti|va

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contemplativa | contemplativas |
contemplativa femenin, (masculin: contemplativo)
* contemplativa $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

contemplativa
* femenin singular de contemplativo.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contemplari.

### Prononciacion

/kontemˈpla/, /kontemˈpla/, provençau /kõⁿtẽⁿˈpla/, /kõⁿtẽⁿˈpla/ França (Bearn) : escotar « contemplar »

### Sillabas

con|tem|plar

## Vèrb

contemplar
* Considerar amb tota la fòrça de son atencion amb los uèilhs o la pensada.

### Derivats

* contemplacion
* contemplador
* contemplatiu

### Traduccions

| alemand: betrachten $^{(de)}$, nachdenken $^{(de)}$ anglés: contemplate $^{(en)}$ basc: begietsi $^{(eu)}$ catalan: contemplar $^{(ca)}$ | espanhòl: contemplar $^{(es)}$ francés: contempler $^{(fr)}$ italian: contemplare $^{(it)}$ portugués: contemplar $^{(pt)}$ |
# Anglés
## Forma de vèrb

contemplates
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to contemplate.
# Francés
### Etimologia

Del latin contemplare.

### Prononciacion

[kɔ̃tɑ̃'ple]
França (Somain) : escotar « contempler »

### Sillabas

con | tem | pler (3)

## Vèrb

contempler

### Traduccions

* contemplar $^{(oc)}$

### Derivats

* contemplateur
* contemplation
* contemplatif, -ive
# Anglés
## Forma de vèrb

demonstrated
* Preterit del vèrb to contemplate.
* Participi passat del vèrb to contemplate.

### Prononciacion

Reialme Unit (Londres) : escotar « contemplated »
# Francés
### Etimologia

Creat a partir d'un latin contemporaneus.

### Prononciacion

[kɔ̃tɑ̃pɔ'ʁɛ̃]
Soïssa (Canton de Valés) : escotar « contemporain »

### Sillabas

con | tem | po | rain (4)

## Nom comun

contemporain masculin, pl. contemporains

### Traduccions

* contemporanèu $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin defĕndĕre.

### Prononciacion

/deˈfendɾe/, /deˈfendɾe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « defendre »

### Sillabas

de | fen | dre (3)

## Vèrb

defendre
* Assegurar la defensa.
* Impausar que non se faga una causa.

### Sinonims

* interdire (2)

### Traduccions

| alemand: verteidigen $^{(de)}$ (1), verbieten $^{(de)}$ (2) anglés: to defend $^{(en)}$ (1), to forbid $^{(en)}$ (2) catalan: defensar $^{(ca)}$ (1), prohibir $^{(ca)}$ (2) | francés: défendre $^{(fr)}$ (1, 2) naut sorab: zakitować $^{(hsb)}$ imperfectiu (1), zakazać $^{(hsb)}$ perfectiu (2) ucraïnian: захищати $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/deˈfauts/, /deˈfauts/

## Forma de nom comun

defauts masculin
* Plural de defaut.
# Occitan
### Etimologia

De defendre.

### Prononciacion

    /defenˈdejɾo̞/, /defenˈdejɾo̞/, provençau /defenˈdejʀo̞/, /defenˈdejʀo̞/

### Sillabas

de|fen|dei|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| defendeira | defendeiras |
| [defenˈdejɾo̞] | [defenˈdejɾo̞s] |
defendeira (lengadocian) ; femenin, (equivalent masculin: defendeire)
* Persona que defend una autra persona o quicòm que n'es ligat.
* Persona qu'es encargada de la defensa d'un acusat en justícia.
* (espòrt) Dins diferents espòrts collectius, pòste enrè que l'objectiu es d'empachar l’equipa advèrsa de marcar.

### Variantas dialectalas

* defendeiritz

### Sinonims

* defensora
* defendedora
* aparaira / aparadora / emparadora
* avocata (2)

### Traduccions

| alemand: Verteidigerin $^{(de)}$, Advokat $^{(de)}$ (2) anglés: defender $^{(en)}$, advocate $^{(en)}$ (2) basc: catalan: defensora $^{(ca)}$, advocata $^{(ca)}$ (2) | espanhòl: defensora $^{(es)}$, abogada $^{(es)}$ (2) francés: defenseure $^{(fr)}$, avocate $^{(fr)}$ (2) italian: difensora $^{(it)}$, avvocata $^{(it)}$ (2) portugués: defensora $^{(pt)}$, advogada $^{(pt)}$ (2) |
# Occitan
### Prononciacion

    /defenˈdejɾo̞s/, /defenˈdejɾo̞s/, provençau /defenˈdejʀo̞/, /defenˈdejʀo̞/

## Forma de nom comun

defendeiras
* Plural de defendeira
# Occitan
### Prononciacion

/deˈfauto̞s/, /deˈfauto̞s/

## Forma de nom comun

defautas masculin
* Plural de defauta.

## Forma de vèrb

defautas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de defautar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin defaeco « purgar de las fonzalhas, clarificar ».

### Prononciacion

    /defeˈka/, /defeˈka/

### Sillabas

de|fe|car

## Vèrb

defecar
* Explusar las matèrias fecalas.

### Sinonims

* anar del còrs
* cagar
* femsar
* se solatjar

### Parents

* defecacion

### Traduccions

| alemand: defäkieren $^{(de)}$ anglés: defecate $^{(en)}$ basc: catalan: defecar $^{(ca)}$ | espanhòl: defecar $^{(es)}$ francés: déféquer $^{(fr)}$ italian: defecare $^{(it)}$ portugués: defecar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin defaeco « purgar de las fonzalhas, clarificar ».

### Prononciacion

    Oriental: /dəfəˈka/, /dəfəˈka/
    Occidental: nord-occidental /defeˈka/, /defeˈka/, valencian /defeˈkaɾ/, /defeˈkaɾ/

### Sillabas

de|fe|car

## Vèrb

defecar
* Decantar, clarificar
* Explusar las matèrias fecalas.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin defaeco « purgar de las fonzalhas, clarificar ».

### Prononciacion

    /defeˈkaɾ/, /defeˈkaɾ/

### Sillabas

de|fe|car

## Vèrb

defecar
* Decantar, clarificar
* Explusar las matèrias fecalas.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin defaeco « purgar de las fonzalhas, clarificar ».

### Prononciacion

    Portugal /dɨfɨˈkaɾ/, /dɨfɨˈkaɾ/
    Brasil /defeˈka(ɾ)/, /defeˈka(ɾ)/

### Sillabas

de|fe|car

## Vèrb

defecar
* Decantar, clarificar
* Explusar las matèrias fecalas.
# Occitan
### Etimologia

De defendre.

### Prononciacion

    /defenˈdejɾe/, /defenˈdejɾe/, provençau /defenˈdejʀe/, /defenˈdejʀe/

### Sillabas

de|fen|dei|re

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| defendeire | defendeires |
| [defenˈdejɾe] | [defenˈdejɾes] |
defendeire (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (equivalents femenins: defendeira, defendeiritz)
* Persona que defend una autra persona o quicòm que n'es ligat.
* Persona qu'es encargada de la defensa d'un acusat en justícia.
* (espòrt) Dins diferents espòrts collectius, pòste enrè que l'objectiu es d'empachar l’equipa advèrsa de marcar.

### Sinonims

* defensor
* defendedor
* aparaire / aparador / emparador
* avocat (2)

### Traduccions

| alemand: Verteidiger $^{(de)}$, Advokat $^{(de)}$ (2) anglés: defender $^{(en)}$, advocate $^{(en)}$ (2) basc: catalan: defensor $^{(ca)}$, advocat $^{(ca)}$ (2) | espanhòl: defensor $^{(es)}$, abogado $^{(es)}$ (2) francés: defenseur $^{(fr)}$, avocat $^{(fr)}$ (2) italian: difensore $^{(it)}$, avvocato $^{(it)}$ (2) portugués: defensor $^{(pt)}$, advogado $^{(pt)}$ (2) |
# Occitan
### Etimologia

De defendre.

### Prononciacion

    /defendejˈɾit͡s/, /defendejˈɾit͡s/, provençau /defendejˈʀis/, /defendejˈʀis/

### Sillabas

de|fen|dei|ritz

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| defendeiritz | defendeirises |
| [defendejˈɾit͡s] | [defendejˈɾizes] |
defendeiritz (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (equivalent masculin: defendeire)
* Persona que defend una autra persona o quicòm que n'es ligat.
* Persona qu'es encargada de la defensa d'un acusat en justícia.
* (espòrt) Dins diferents espòrts collectius, pòste enrè que l'objectiu es d'empachar l’equipa advèrsa de marcar.

### Variantas dialectalas

* defendeira

### Sinonims

* defensora
* defendedora
* aparaira / aparadora / emparadora
* avocata (2)

### Traduccions

| alemand: Verteidigerin $^{(de)}$, Advokat $^{(de)}$ (2) anglés: defender $^{(en)}$, advocate $^{(en)}$ (2) basc: catalan: defensora $^{(ca)}$, advocata $^{(ca)}$ (2) | espanhòl: defensora $^{(es)}$, abogada $^{(es)}$ (2) francés: defenseure $^{(fr)}$, avocate $^{(fr)}$ (2) italian: difensora $^{(it)}$, avvocata $^{(it)}$ (2) portugués: defensora $^{(pt)}$, advogada $^{(pt)}$ (2) |
# Occitan
### Prononciacion

    /defenˈdejɾes/, /defenˈdejɾes/, provençau /defenˈdejʀes/, /defenˈdejʀes/

## Forma de nom comun

defendeires
* Plural de defendeire
# Occitan
### Prononciacion

    /defendejˈɾizes/, /defendejˈɾizes/, provençau /defendejˈʀizes/, /defendejˈʀizes/

## Forma de nom comun

defendeirises
* Plural de defendeiritz
# Occitan
## Forma de vèrb

conjurarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb conjurar.
# Catalan
## Forma de vèrb

conjuraren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb conjurar.
# Occitan
### Etimologia

A partir de conjunt -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[kundʒynto'men]

### Sillabas

con | jun | ta | ment (4)

## Advèrbi

cojuntament
* D'un biais conjunt, ensemble.

### Traduccions

* anglés: jointly $^{(en)}$
* catalan: juntament $^{(ca)}$
* francés: conjointement $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin conjunctus

### Prononciacion

    lengadocian /kunˈd͡ʒynto̞/, /kunˈd͡ʒynto̞/
    Lengadocian : escotar « conjunta »
    gascon /kunˈʒynto̞/, /kunˈʒynto̞/
    escotar « conjunta »
    provençau /kũⁿˈd͡ʒỹⁿtə/, /kũⁿˈd͡ʒỹⁿtə/

### Sillabas

con|jun|ta

## Nom comun

conjunta femenin, (masculin: conjunt)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| conjunta | conjuntas |
| [kunˈd͡ʒynto̞] | [kunˈd͡ʒynto̞s] |
* (drech) Esposa, es a dire una persona junta a una autra pel maridatge.
* (par extension) Persona vivent maritalament avec una autra.

### Variantas dialectalas

* conjoncha (lengadocian)

### Traduccions

| alemand : Ehe-partner $^{(de)}$ anglés : spouse $^{(en)}$ basc : catalan : cònjuge $^{(ca)}$ | espanhòl : cónyuge $^{(es)}$ francés : conjointe $^{(fr)}$ italian : coniuge $^{(it)}$, consorte $^{(it)}$ portugués : cônjuge $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

conjunta
* femenin singular de conjunt.

## Forma de vèrb

conjunta
* Participi passat al femenin singular de conjónher / conjuntar
# Francés
### Etimologia

Del francés ancian conoissance (sègle XI), derivat del latin cognosco.

### Prononciacion

[kɔnɛ'sɑ̃s]

## Nom comun

connaissance femenin

### Traduccions

* coneissença
# Francés
### Etimologia

Del latin cognōscĕre.

### Prononciacion

[kɔ'nɛtʁ]
França (Tolosa) : escotar « connaitre » França (Lion) : escotar « connaitre » França (Lion) : escotar « connaitre » França (Somain) : escotar « connaitre »

### Sillabas

con | naitre (2)

## Vèrb

connaitre

### Variantas dialectalas

* connaître (forma mai generala e anciana)

### Traduccions

* conéisser $^{(oc)}$

### Derivats

* connaissance
* connu
* reconnaitre
# Occitan
### Etimologia

    Del latin conjunctus

### Prononciacion

    lengadocian /kunˈd͡ʒyn/, /kunˈd͡ʒyn/
    Lengadocian : escotar « conjunt »
    gascon /kunˈʒyn/, /kunˈʒyn/
    escotar « conjunt »
    provençau /kũⁿˈd͡ʒỹⁿ/, /kũⁿˈd͡ʒỹⁿ/

### Sillabas

con|junt

## Adjectiu

conjunt
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | conjunt | conjunts |
| Masculin | [kunˈd͡ʒyn] | [kunˈd͡ʒyns] |
| Femenin | conjunta | conjuntas |
| Femenin | [kunˈd͡ʒynto̞] | [kunˈd͡ʒynto̞s] |
* Qu'es junt.
* Qu'es fach ensemble.
* (droit) Qualifica de creditors o debitors que tenon ensembles de lors obligacions al vejaire de lor debitors o credirors respectius.

### Variantas dialectalas

* conjonch (lengadocian)

### Parents

* conjugal / conjugau
* conjuntament

### Traduccions

| alemand : gemeinsam $^{(de)}$, vereint $^{(de)}$ anglés : joint $^{(en)}$, united $^{(en)}$ basc : catalan : conjunt $^{(ca)}$, unit $^{(ca)}$ | espanhòl : conjunto $^{(es)}$ francés : conjoint $^{(fr)}$ italian : congiunto $^{(it)}$, unito $^{(it)}$ portugués : conjunto $^{(pt)}$ |

## Nom comun

conjunt masculin, (femenin: conjunta)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| conjunt | conjunts |
| [kunˈd͡ʒyn] | [kunˈd͡ʒyns] |
* (drech) Espós, es a dire una persona junta a una autra pel maridatge.
* (par extension) Persona vivent maritalament avec una autra.

### Variantas dialectalas

* conjonch (lengadocian)

### Traduccions

| alemand : Ehe-partner $^{(de)}$ anglés : spouse $^{(en)}$ basc : catalan : cònjuge $^{(ca)}$ | espanhòl : cónyuge $^{(es)}$ francés : conjoint $^{(fr)}$ italian : coniuge $^{(it)}$, consorte $^{(it)}$ portugués : cônjuge $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

conjunt
* Participi passat al masculin singular de conjónher / conjuntar

# Catalan
### Etimologia

    Del latin conjunctus

### Prononciacion

    Oriental: central /kuɲˈʒun/, /kuɲˈʒun/, balear /kuɲˈʒunt/, /kuɲˈʒunt/, /kuɲˈʒun/, /kuɲˈʒun/
    Occidental: nord-occidental /koɲˈd͡ʒun/, /koɲˈd͡ʒun/, valencian /koɲˈd͡ʒunt/, /koɲˈd͡ʒunt/, /koɲˈd͡ʒun/, /koɲˈd͡ʒun/

### Sillabas

con|junt

## Adjectiu

conjunt
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conjunt | conjunts |
| Femenin | conjunta | conjuntes |
* conjunt $^{(ca)}$

## Nom comun

conjunt masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| conjunt | conjunts |
* Ensemble
# Occitan
### Etimologia

    Del latin conectere (« ligar ensemble », « estacar », « jónher », « escadenar », « restacar »), parent de connèx.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kunnek'ta/, /kunnek'ta/
    lengadocian /kunnet'ta/, /kunnet'ta/
    provençau /kũnek'ta/, /kũnek'ta/

### Sillabas

con|nec|tar

## Vèrb

connectar
* Jónher o ligar ensemble dos objèctes (maquinas, persona o servidor distant, concèptes, etc.).

### Derivats

* desconnectar
* interconnectar

### Parents

* connexion
* connèx

### Traduccions

| alemand: verbind $^{(de)}$ anglés: connect $^{(en)}$ catalan: connectar $^{(ca)}$ espanhòl: conectar $^{(es)}$ | francés: connecter $^{(fr)}$ italian: connettere $^{(it)}$ polonés: portugués: ligar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin conectere (« ligar ensemble », « estacar », « jónher », « escadenar », « restacar »).

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « connectar »

### Prononciacion

    Oriental: central [kunnəkˈta], balear [konnəkˈta], [kunnəkˈta]
    Occidental: nord-occidental [konnekˈta], valencià [konnekˈtaɾ]

### Sillabas

con|nec|tar

## Vèrb

connectar
* Connectar
# Occitan
### Etimologia

Del latin conjurare.

### Prononciacion

AFI:

### Sillabas

con | ju | rar (3)

## Vèrb

conjurar
* Far un conjur .

### Derivats

* conjur
* conjuracion
* conjurador
* conjuraire

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to beseech $^{(en)}$
* catalan: conjurar $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: conjurer $^{(fr)}$
* italian:

### Conjugason

| Infinitiu | conjurar | conjurar | conjurar | conjurar | conjurar | conjurar |
| Gerondiu | conjurant | conjurant | conjurant | conjurant | conjurant | conjurant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | conjurat | conjurat | conjurat | conjurats | conjurats | conjurats |
| femenin | conjurada | conjurada | conjurada | conjuradas | conjuradas | conjuradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | conjuri conjure | conjuras | conjura | conjuram | conjuratz | conjuran |
| Imperfach | conjuravi | conjuravas | conjurava | conjuràvem | conjuràvetz | conjuravan |
| Preterit | conjurèri | conjurères | conjurèt | conjurèrem | conjurèretz | conjurèron |
| Futur | conjurarai | conjuraràs | conjurarà | conjurarem | conjuraretz | conjuraràn |
| Condicional | conjurariái | conjurariás | conjurariá | conjurariam | conjurariatz | conjurarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | conjure | conjures | conjure | conjurem | conjuretz | conjuren |
| Imperfach | conjurèssi | conjurèsses | conjurès conjurèsse | conjurèssem | conjurèssetz | conjurèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | conjura ! | — | conjurem ! | conjuratz ! | — |
| Negatiu | — | conjures pas ! | — | conjurem pas ! | conjuretz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Aromanés
### Prononciacion

/ˈkəpri/, /ˈkəpri/

## Forma de nom comun

cãpri femenin
* Plural de caprã.

### Referéncias

* Matilda Caragiu Marioțeanu, 1997, Dicționar aromân (macedo-vlah) A-D. Comparativ (român literar-aromân), contextual, normativ și modern, Bucarèst, Editură Enciclopedică.
# Romanés
### Etimologia

Manlevat al bulgar къртица.

### Prononciacion

/ˈkɨrtit͡sə/, /ˈkɨrtit͡sə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cârtiță | cârtițe |
| [ˈkɨrtit͡sə] | [?] |
cârtiță femenin
* Talpa.
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin casus.

### Prononciacion

['kaː]

### Sillabas

câs

## Nom comun

câs masculin

### Traduccions

* cas $^{(oc)}$
# Aromanés
### Etimologia

Del latin campus.

### Prononciacion

/ˈkəmpu/, /ˈkəmpu/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cãmpu | cãmpuri |
| [ˈkəmpu] | [ˈkəmpuri] |
cãmpu neutre
* Camp.

### Referéncias

* Matilda Caragiu Marioțeanu, 1997, Dicționar aromân (macedo-vlah) A-D. Comparativ (român literar-aromân), contextual, normativ și modern, Bucarèst, Editură Enciclopedică.
# Romanés
### Etimologia

De cânta amb lo sufix -ăreț.

### Prononciacion

/kɨntəˈret͡s/, /kɨntəˈret͡s/

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | cântăreț | cântăreți |
| Femenin | cântăreață | cântărețe |
cântăreț masculin
* Cantaire.
# Portugués
### Etimologia

Del latin canis

### Prononciacion

['kɐ̃w]
Portugal (Porto) : escotar « cão » Estats Units d'America : escotar « cão »

### Sillabas

cão (1)

## Nom comun

cão masculin, pl. cães

### Traduccions

* can $^{(oc)}$, gos $^{(oc)}$

### Derivats

* canino
* canzarrão