OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De enganar.

### Prononciacion

/enga'niw/, /enga'niw/

### Sillabas

en|ga|niu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | enganiu | enganius |
| Masculin | [enga'niw] | [enga'niws] |
| Femenin | enganiva | enganivas |
| Femenin | [enga'niβo̞] | [enga'niβo̞s] |
enganiu
* Qu'engana; que l'objectiu es d'enganar.

### Sinonims

* enganaire

### Traduccions

| alemand: betrügerisch $^{(de)}$ anglés: misleading $^{(en)}$, deceitful $^{(en)}$ basc: catalan: enganyador $^{(ca)}$ | espanhòl: engañador $^{(es)}$ francés: trompeur $^{(fr)}$ italian: fuorviante $^{(it)}$ portugués: enganador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De gant, amb lo prefix en- e lo sufix verbal -ar.

### Prononciacion

/eŋganˈta/, /eŋganˈta/

### Sillabas

en | gan | tar (3)

## Vèrb

engantar
* Vestir d'un gant.

### Variantas dialectalas

* gantar

### Antonims

* desgantar

### Traduccions

| anglés: to glove $^{(en)}$ catalan: enguantar $^{(ca)}$ espanhòl: enguantar $^{(es)}$ | francés: ganter $^{(fr)}$ italian: inguantare $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | engantar | engantar | engantar | engantar | engantar | engantar |
| Gerondiu | engantant | engantant | engantant | engantant | engantant | engantant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | engantat | engantat | engantat | engantats | engantats | engantats |
| femenin | engantada | engantada | engantada | engantadas | engantadas | engantadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | enganti engante | engantas | enganta | engantam | engantatz | engantan |
| Imperfach | engantavi | engantavas | engantava | engantàvem | engantàvetz | engantavan |
| Preterit | engantèri | engantères | engantèt | engantèrem | engantèretz | engantèron |
| Futur | engantarai | engantaràs | engantarà | engantarem | engantaretz | engantaràn |
| Condicional | engantariái | engantariás | engantariá | engantariam | engantariatz | engantarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | engante | engantes | engante | engantem | engantetz | enganten |
| Imperfach | engantèssi | engantèsses | engantès engantèsse | engantèssem | engantèssetz | engantèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | enganta ! | — | engantem ! | engantatz ! | — |
| Negatiu | — | engantes pas ! | — | engantem pas ! | engantetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/eŋgaˈnajɾes/, /eŋgaˈnajɾes/

## Forma d'adjectiu

enganaires
* Masculin plural de enganaire.

## Forma de nom comun

enganaires
* Masculin plural de enganaire.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *ingannare.

### Prononciacion

/eŋɡaˈna/, /eŋɡaˈna/
França (Bearn) : escotar « enganar »

### Sillabas

en | ga | nar (3)

## Vèrb

enganar
* Induire en error qualqu'un.
S'enganar
* Far una error.

### Sinonims

* trompar

### Derivats

* engan
* engana
* enganador
* enganaire
* enganiu

### Traduccions

| alemand: betrügen $^{(de)}$, belügen $^{(de)}$, täuschen $^{(de)}$ (1), trügen $^{(de)}$, [2] anglés: to deceive $^{(en)}$, to fool $^{(en)}$ [1]; to make a mistake [2] catalan: enganyar $^{(ca)}$ espanhòl: engañar $^{(es)}$ [1]; equivocarse $^{(es)}$ [2] esperanto: trompi $^{(eo)}$ francés: tromper $^{(fr)}$, duper $^{(fr)}$ [1]; se tromper [2] grèc: απατώ $^{(el)}$ | italian: ingannare $^{(it)}$ [1]; sbagliare $^{(it)}$ [2] naut sorab: slepić $^{(hsb)}$ ongrés: megcsal $^{(hu)}$, becsap $^{(hu)}$ portugués: enganar $^{(pt)}$, trair $^{(pt)}$, errar $^{(pt)}$ polonés: okłamywać $^{(pl)}$, oszukiwać $^{(pl)}$ romanés: a înşela $^{(ro)}$ rus: обманывать $^{(ru)}$ sicilian: ngannari $^{(scn)}$ [1]; sgarrari $^{(scn)}$ [2] ucraïnian: обманювати $^{(uk)}$ |

# Occitan ancian
### Etimologia

Del latin vulgar *ingannare.

## Vèrb

enganar
* Enganar.
    "Paire, en vos non es prodomia ni nenguna bontat. An las vostras paraulas anes ma maire enganar; vos li feres entendent que per molhen la penrias; aras non las voles, don en soy fort irat." (Roman d'Arle, l. 679)
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

enganaretz
* Segonda persona del plural al futur de enganar.
# Occitan
### Prononciacion

/enga'niws/, /enga'niws/

## Forma d'adjectiu

enganius
* Masculin plural de enganiu.
# Occitan
### Prononciacion

/enga'niβo̞s/, /enga'niβo̞s/

## Forma d'adjectiu

enganivas
* Femenin plural de enganiu.
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de colonia amb lo sufix verbal -izzare.

### Prononciacion

[kolonid'dzare]

### Sillabas

co | lo | niz | za | re (5)

## Vèrb

colonizzare

### Traduccions

* colonizar $^{(oc)}$

### Derivats

* colonizzazione

### Parents

* colonia
* coloniale
# Italian
## Forma de vèrb

colonizzavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb colonizzare.
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[kulunidzəsi'o] (oriental), [kolonizasi'o] (valencian)

### Sillabas

co | lo | ni | tza | ci | ó (6)

## Nom comun

colonització femenin, pl. colonitzacions

### Traduccions

* colonizacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kulunizaˈsjus/, /kulunizaˈsjus/, provençau /kulũⁿizaˈsjũⁿ/, /kulũⁿizaˈsjũⁿ/

## Forma de nom comun

colonizacions
* Plural de colonizacion
# Italian
## Forma de vèrb

colonizzavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb colonizzare.
# Occitan
### Prononciacion

/kuˈlus/, /kuˈlus/, /kuˈlũⁿ/, /kuˈlũⁿ/

## Forma de nom comun 1, 2 e 3

colons
* Plural de colon

# Anglés
### Prononciacion

RU /ˈkəʊlənz/, /ˈkəʊlənz/, /ˈkəʊlɒnz/, /ˈkəʊlɒnz/, EUA /ˈkoʊlənz/, /ˈkoʊlənz/

## Forma de nom comun 1 e 2

colons
* Plural de colon

# Catalan

s

### Prononciacion

oriental /kuˈɫons/, /kuˈɫons/, occidental /koˈɫons/, /koˈɫons/

## Forma de nom comun

colons
* Plural de colon

# Francés
### Prononciacion

/kɔlɔ̃/, /kɔlɔ̃/

## Forma de nom comun

colons
* Plural de colon
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de colònia amb lo sufix verbal -itzar.

### Prononciacion

[kuɫuni'dza] (oriental), [koɫoni'zaɾ] (valencian) Espanha (Barcelona) : escotar « colonitzar »

### Sillabas

co | lo | nit | zar (4)

## Vèrb

colonitzar

### Traduccions

* colonizar $^{(oc)}$

### Derivats

* colonització

### Parents

* colònia
* colonial
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de colonia amb lo sufix -izar.

### Prononciacion

[kuluni'za]
França (Bearn) : escotar « colonizar »

### Sillabas

co | lo | ni | zar (2)

## Vèrb

colonizar
* S'apoderar d'un territòri per ne far una dependéncia, una colonia.

### Derivats

* colonizacion
* colonizaire -a

### Antonims

* descolonizar

### Traduccions

| afrikaans: alemand: besiedeln $^{(de)}$ anglés: to colonize $^{(en)}$ (US), to colonise $^{(en)}$ (UK) armèni: գաղութացնել $^{(hy)}$ basc: kolonizatzeko $^{(eu)}$ breton: bulgar: колонизират $^{(bg)}$ catalan: colonitzar $^{(ca)}$ corean: chèc: kolonizovat $^{(cs)}$ danés: kolonisere $^{(da)}$ eslovac: eslovèn: espanhòl: colonizar $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: coloniser $^{(fr)}$ | grèc: αποικίζω $^{(el)}$, εποικίζω $^{(el)}$ indonesian: gaelic irlandés: italian: colonizzare $^{(it)}$ leton: lituanian: kolonizuoti $^{(lt)}$ maltés: neerlandés: koloniseren $^{(nl)}$ norvegian: ongrés: kolonizál $^{(hu)}$, gyarmatosít $^{(hu)}$ polonés: kolonizować $^{(pl)}$ portugués: romanés: a coloniza $^{(ro)}$ rus: колонизировать $^{(ru)}$ sicilian: suedés: kolonisera $^{(sv)}$ turc: ucraïnian: колонізувати $^{(uk)}$ |
# Anglés
### Etimologia

Probablament bastit a partir de colony ("colonia") amb lo sufix verbal -ize.

### Prononciacion

['kɑɫəˌnaɪz] Reialme Unit (Southern England) : escotar « colonize »

### Sillabas

col | o | nize (5)

## Vèrb

to colonize

### Variantas dialectalas

* to colonise

### Traduccions

* colonizar $^{(oc)}$

### Derivats

* colonizable
* colonization
* colonizer
# Occitan
### Etimologia

    De colonizar

### Prononciacion

/kulunizaˈsju/, /kulunizaˈsju/, provençau /kulũⁿizaˈsjũⁿ/, /kulũⁿizaˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| colonizacion | colonizacions |
| [kulunizaˈsju] | [kulunizaˈsjus] |
colonizacion femenin
* Accion de colonizar
* (istòria) Accion de mandar sus un airal alunhat, ja ocupat o non, de personas encargadas d'ocupar aquel territòri, a vegada al prejudici dels autoctòns.

### Derivats

* descolonizacion

### Parents

* colon
* colonial
* colonialisme
* colonialista
* colonia
* colonizador
* colonizat
* colonizar

### Traduccions

| alemand: Kolonisation $^{(de)}$, Kolonialisierung $^{(de)}$ anglés: colonisation $^{(en)}$, colonization $^{(en)}$ basc: catalan: colonització $^{(ca)}$ | espanhòl: colonización $^{(es)}$ francés: colonisation $^{(fr)}$ italian: colonizzazione $^{(it)}$ portugués: colonização $^{(pt)}$ |
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosće
* Genitiu singular de dowolnosć.
* Nominatiu-acusatiu plural de dowolnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosći
* Datiu-locatiu singular de dowolnosć.
* Nominatiu-acusatiu dual de dowolnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosćach
* Locatiu plural de dowolnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosćam
* Datiu plural de dowolnosć.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | dowolnosć | dowolnosće | dowolnosći |
| Genitiu | dowolnosće | dowolnosćow | dowolnosćow |
| Datiu | dowolnosći | dowolnosćam | dowolnosćomaj |
| Acusatiu | dowolnosć | dowolnosće | dowolnosći |
| Instrumental | dowolnosću | dowolnosćemi | dowolnosćomaj |
| Locatiu | dowolnosći | dowolnosćach | dowolnosćomaj |
dowolnosć femenin
* Permission, autorisacion.

### Mots aparentats

* dowoleć
* dowolić

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosćemi
* Instrumental plural de dowolnosć.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

dowolić perfectiu
* Permetre.
dowolić sej perfectiu
* Se permetre, s'ofrir.

### Mots aparentats

* dowolnosć
| Infinitiu | dowolić | dowolić | dowolić | dowolić | dowolić | dowolić |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular |
| masculin | dowoleny | dowoleny | dowoleny |
| femenin | dowolena | dowolena | dowolena |
| neutre | dowolene | dowolene | dowolene |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Present | dowolu | dowoliš | dowoli | dowolimy | dowoliće | dowola | dowolimoj | dowolitaj dowolitej | dowolitaj dowolitej |
| Preterit | dowolich | dowoli | dowoli | dowolichmy | dowolišće | dowolichu | dowolichmoj | dowolištaj dowolištej | dowolištaj dowolištej |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Imperatiu | — | dowol ! | — | dowolmy ! | dowolće ! | — | dowolmoj ! | dowoltaj ! dowoltej ! | — |
| Passat |||||||
| Nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| Masculin | dowolił | dowolił | dowolił | dowolili | dowolili | dowolili | dowoliłoj | dowoliłoj | dowoliłoj | dowoliłoj |
| Femenin | dowoliła | dowoliła | dowoliła | dowoliłe | dowoliłe | dowoliłe | dowoliłoj | dowoliłoj | dowoliłoj | dowoliłoj |
| Neutre | dowoliło | dowoliło | dowoliło | dowoliłe | dowoliłe | dowoliłe | dowoliłoj | dowoliłoj | dowoliłoj | dowoliłoj |
| Nòtas |||||||

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
* Soblex - hornjoserbsko-němski słownik
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosćomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de dowolnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosćow
* Genitiu plural de dowolnosć.
* Genitiu dual de dowolnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dowolnosću
* Instrumental singular de dowolnosć.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /et͡sekyˈtɔɾjo̞s/, /et͡sekyˈtɔɾjo̞s/
    gascon /egzekyˈtɔɾjo̞s/, /egzekyˈtɔɾjo̞s/
    provençau /egzekyˈtɔʀi/, /egzekyˈtɔʀi/

### Sillabas

ex|e|cu|tò|rias

## Forma d'adjectiu

executòrias
* femenin plural de executòri.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /et͡sekyˈtɔɾis/, /et͡sekyˈtɔɾis/
    gascon /egzekyˈtɔɾis/, /egzekyˈtɔɾis/
    provençau /egzekyˈtɔʀis/, /egzekyˈtɔʀis/

### Sillabas

ex|e|cu|tòris

## Forma d'adjectiu

executòris
* Masculin plural de executòri.

## Forma de nom comun

executòris
* Plural de executòri.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin executivus.

### Prononciacion

/et͡seky'tju/, /et͡seky'tju/

### Sillabas

ex|e|cu|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | executiu | executius |
| Masculin | [et͡seky'tju] | [et͡seky'tjus] |
| Femenin | executiva | executivas |
| Femenin | [et͡seky'tjβo̞] | [et͡seky'tjβo̞s] |
executiu
* Que ten la qualitat per far executar las leis, las règlas.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| executiu | executius |
| [et͡seky'tju] | [et͡seky'tjus] |
executiu masculin
* Lo poder executiu.

### Parents

* executar

### Traduccions

| alemand: Exekutive $^{(de)}$ anglés: executive $^{(en)}$ catalan: executiu $^{(ca)}$ espanhòl: ejecutivo $^{(es)}$ | francés: exécutif $^{(fr)}$ italian: executif $^{(it)}$ neerlandés: portugués: executivo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin executivus.

### Prononciacion

    oriental [əɡzəkuˈtiw]
    occidental [eɡzekuˈtiw]

### Sillabas

ex|e|cu|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | executiu | executius |
| Femenin | executiva | executives |
executiu
* executiu.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| executiu | executius |
| [et͡seky'tju] | [et͡seky'tjus] |
executiu masculin (femenizacion executiva)
* Persona encargada de la direccion d'una entrepresa.
* Lo poder executiu.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /et͡sekyˈtɔɾjo̞/, /et͡sekyˈtɔɾjo̞/
    gascon /egzekyˈtɔɾjo̞/, /egzekyˈtɔɾjo̞/
    provençau /egzekyˈtɔʀi/, /egzekyˈtɔʀi/

### Sillabas

ex|e|cu|tò|ria

## Forma d'adjectiu

executòria
* femenin singular de executòri.

# Catalan
### Etimologia

    Del bas latin ex(s)ecutorius de ex- e sequor (« seguir »).

### Sillabas

ex|e|cu|tò|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| executòria | executòries |
executòria
* (drech) executòri

## Forma d'adjectiu

executòria
* femenin singular de executori.
# Occitan
### Prononciacion

/et͡seky'tjβo̞s/, /et͡seky'tjβo̞s/

## Forma d'adjectiu

executivas
* Femenin plural de executiu
# Occitan
### Etimologia

    Del bas latin ex(s)ecutorius de ex- e sequor (« seguir »).

### Prononciacion

    lengadocian /et͡sekyˈtɔɾi/, /et͡sekyˈtɔɾi/
    gascon /egzekyˈtɔɾi/, /egzekyˈtɔɾi/
    provençau /egzekyˈtɔʀi/, /egzekyˈtɔʀi/

### Sillabas

ex|e|cu|tòri

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | executòri | executòris |
| Masculin | [et͡sekyˈtɔɾi] | [et͡sekyˈtɔɾis] |
| Femenin | executòria | executòrias |
| Femenin | [et͡sekyˈtɔɾio̞] | [et͡sekyˈtɔɾio̞s] |
executòri
* (drech) Que se pòt metre a l'execucion.
* (drech) Que dona poder de procedir a una execucion judiciària.

### Derivats

* títol executòri

### Parents

* execucion
* executar
* executor
* executiu
* exequatur

### Traduccions

| alemand: rechtskräftig $^{(de)}$ anglés: enforceable $^{(en)}$, executory $^{(en)}$ (títol) basc: catalan: executori $^{(ca)}$ | espanhòl: ejecutorio $^{(es)}$, vinculante $^{(es)}$ francés: exécutoire $^{(fr)}$ italian: esecutivo $^{(it)}$ portugués: executório $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| executòri | executòris |
| [et͡sekyˈtɔɾi] | [et͡sekyˈtɔɾis] |
executòri
* (drech) Acte que dona poder de constrénher al pagament dels còsts e despenses, segon las formas judiciàrias.

### Traduccions

| alemand: Adelsbrief $^{(de)}$, Adelsurkunde $^{(de)}$ anglés: enforceable $^{(en)}$, executory $^{(en)}$ (títol) basc: catalan: executòria $^{(ca)}$ | espanhòl: escritura ejecutoria $^{(es)}$ francés: exécutoire $^{(fr)}$ italian: ordine di esecuzione $^{(it)}$ portugués: executório $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin exemptio.

### Prononciacion

/et͡sempˈsju/, /et͡sempˈsju/, gascon /egzempˈsju/, /egzempˈsju/, provençau /egzẽⁿpˈsjũⁿ/, /egzẽⁿpˈsjũⁿ/

### Sillabas

ex|emp|tion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| exempcion | exempcions |
| [et͡sempˈsju] | [et͡sempˈsjus] |
exempcion femenin
* Drech, gràcia, privilègi qu'exempta.
** Exempcion d’impòsts, de servici.
* (simplament) Dispensa.
* (figurat) Estat que sèm pas subjècte o somés a quicòm, que sèm desliurat de quicòm.

### Sinonims

* exoneracion
* dispensa

### Parents

* exemptar
| alemand: Befreiung $^{(de)}$ anglés: exemption $^{(en)}$, waiver $^{(en)}$, dispensation $^{(en)}$ basc: salbuespen $^{(eu)}$ catalan: exempció $^{(ca)}$ | espanhòl: exempción $^{(es)}$ francés: exemption $^{(fr)}$ italian: esenzione $^{(it)}$ portugués: isenção $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/et͡seky'tjus/, /et͡seky'tjus/

## Forma d'adjectiu

executius
* Singular masculin de executiu

## Forma de nom comun

executius
* Plural de executiu.

# Catalan
### Prononciacion

    oriental [əɡzəkuˈtiws]
    occidental [eɡzekuˈtiws]

## Forma d'adjectiu

executius
* Singular masculin de executiu

## Forma de nom comun

executius
* Plural de executiu.
# Occitan
### Prononciacion

/et͡seky'tjβo̞/, /et͡seky'tjβo̞/

## Forma d'adjectiu

executiva
* Femenin singular de executiu

# Catalan
### Etimologia

    Del latin executivus.

## Forma d'adjectiu

executiva
* Plural de executiu.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| executiva | executives |
executica femenin (femenizacion de executiu)
* Persona encargada de la direccion d'una entrepresa.
# Occitan
### Prononciacion

/faβu'ɾaplo̞s/, /faβu'ɾaplo̞s/

## Forma d'adjectiu

favorablas
* Femenin plural de favorable
# Occitan
### Etimologia

De favor

### Prononciacion

/faβu’ɾi/, /faβu’ɾi/
    França (Bearn) : escotar « favorir »

### Sillabas

fa|vi|rir

## Vèrb

favorir
* Tractar amb los signes d’una preferéncia o d'una benvolença marcada.
* Gratificar qualqu’un d’un avantatge o de quicòm agradable, confòrme a sos desirs.
* Ajudar ; contribuir a.
* Gratificar.

### Derivats

* favorit

### Parents

* favor

### Sinonims

* afavorir
* avantatjar
* favorizar

### Traduccions

| alemand: beeilen $^{(de)}$, beschleunigen $^{(de)}$, fördern $^{(de)}$, befördern $^{(de)}$, schneller machen $^{(de)}$, akzelerieren $^{(de)}$ anglés: to favor $^{(en)}$ catalan: afavorir $^{(ca)}$ espanhòl: favorecer $^{(es)}$ | francés: favoriser $^{(fr)}$ italian: accelerare $^{(it)}$ basc: mesede $^{(eu)}$ portugués: favorecer $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin favor

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /'faβuɾ/, /'faβuɾ/
    França (Bearn) : escotar « favor »
    procençau /'favuʀ/, /'favuʀ/

### Sillabas

fa|vor

## Nom comun

favor femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| favor | favors |
| ['faβuɾ] | ['faβuɾs] |
* Marca d’una benvolenta atencion o d’una preferéncia particulara.
* (particular) Marcas de preferéncia qu’una femna dona a un òme.
** La dòna li balhèt sas favors.
* (particular) Benvolença, de bonas gràcias d’un personatge poderós, del public.
** Obténer un moment la favor publica.
* Crèdit, del poder que se ten d’un grand personatge, que balha son estima.
** Sa favor es granda près del ministre.
* Se dit per oposicion a rigor, severitat.
** Los jutges lo tractèron amb favor.
* (istoric) Mena de riban estret e fòrça leugièr, que las dònas balhavan a un cavalièr.

### Parents

* favorit
* favorizar

### Traduccions

| alemand: Gefallen $^{(de)}$ anglés: favor $^{(en)}$ (EUA), favour $^{(en)}$ (RU) catalan: favor $^{(ca)}$ espanhòl: favor $^{(es)}$ | francés: faveur $^{(fr)}$ italian: favore $^{(it)}$ basc: mesede $^{(eu)}$ portugués: favor $^{(pt)}$ |

# Anglés

EUA

### Etimologia

    Del latin favor

### Prononciacion

/ˈfeɪvə/, /ˈfeɪvə/
    Reialme Unit (Southern England) : escotar « favor »
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « favor »
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « favor »

### Sillabas

fa|vor

## Nom comun

favor
Declinason :
| Singular | Plural |
| favor | favors |
* favor

## Vèrb

favor
* favorizar

### Variantas dialectalas

* favour (fòra dels EUA)

# Catalan
### Etimologia

    Del latin favor

### Prononciacion

    Oriental: central [fəˈβor], balear [fəˈvo]
    Occidental: nord-occidental [faˈβor], valencià [faˈvoɾ], [faˈβoɾ]

### Sillabas

fa|vor

## Nom comun

favor
Declinason :
| Singular | Plural |
| favor | favors |
* favor

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin favor

### Prononciacion

/faˈβoɾ/, /faˈβoɾ/
    escotar « favor »

### Sillabas

fa|vor

## Nom comun

favor
Declinason :
| Singular | Plural |
| favor | favores |
* favor

# Portugués
### Etimologia

    Del latin favor

### Prononciacion

    Portugal /fɐˈvoɾ/, /fɐˈvoɾ/
    Brasil /faˈvoʁ/, /faˈvoʁ/
    Estats Units d'America : escotar « favor »
    Corèa del Sud (Yangsan) : escotar « favor »
    Brasil : escotar « favor »

### Sillabas

fa|vor

## Nom comun

favor
Declinason :
| Singular | Plural |
| favor | favores |
* favor
# Occitan
### Prononciacion

/faβu'ɾaples/, /faβu'ɾaples/

## Forma d'adjectiu

favorables
* Masulin plural de favorable

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central [fəβuˈɾabbɫəs], balear [fəvoˈɾabbɫəs], [fəvuˈɾabbɫəs]
    Occidental: nord-occidental [faβoˈɾaβɫes], valencià [favoˈɾabɫes], [faβoˈɾaβɫes]

## Forma d'adjectiu

favorables masculin o femenin
* plural de Favorable

# Espanhòl
### Prononciacion

/faβoˈɾaβles/, /faβoˈɾaβles/

## Forma d'adjectiu

favorables masculin o femenin
* plural de Favorable

# Francés
### Prononciacion

/favɔʁabl/, /favɔʁabl/

## Forma d'adjectiu

favorables masculin o femenin
* plural de Favorable