OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De comprometre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpɾumeˈten/, /kumpɾumeˈten/
    provençau /kũⁿpʀumeˈtẽⁿ/, /kũⁿpʀumeˈtẽⁿ/

### Sillabas

com|pro|me|tent

## Adjectiu

comprometent
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | comprometent | comprometents |
| Masculin | [kumpɾumeˈten] | [kumpɾumeˈtens] |
| Femenin | compromenta | comprometentas |
| Femenin | [kumpɾumeˈtento̞] | [kumpɾumeˈtento̞s] |
* Qu'compromés o qu'incita a comprometre.

### Parents

* compromés
* compromessari
* comprometre
* compromessòri

### Traduccions

| alemand: kompromittierend $^{(de)}$, heikel $^{(de)}$ anglés: compromising $^{(en)}$, jeopardizing $^{(en)}$ basc: catalan: comprometedor $^{(ca)}$ | espanhòl: comprometedor $^{(es)}$ francés: compromettant $^{(fr)}$ italian: compromettente $^{(it)}$ portugués: comprometedor $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

comprometent
* Participi present de comprometre.
# Occitan
### Etimologia

    De comprometre

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpɾumeˈsɔɾi/, /kumpɾumeˈsɔɾi/
    provençau /kũⁿpʀumeˈsɔʀi/, /kũⁿpʀumeˈsɔʀi/

### Sillabas

com|pro|me|ssò|ri

## Adjectiu

compromessòri
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | compromessòri | compromessòris |
| Masculin | [kumpɾumeˈsɔɾi] | [kumpɾumeˈsɔɾis] |
| Femenin | compromessòria | compromessòrias |
| Femenin | [kumpɾumeˈsɔɾio̞] | [kumpɾumeˈsɔɾio̞s] |
* (Drech) Que prevei lo recors a l'arbitratge en cas de contèsta entre las partidas.

### Parents

* compromés
* comprometent
* comprometre
* compromessari

### Traduccions

| alemand: Schied... $^{(de)}$ anglés: compromissory $^{(en)}$ basc: catalan: compromissori $^{(ca)}$ | espanhòl: compromisario $^{(es)}$ francés: compromissoire $^{(fr)}$ italian: compromissorio $^{(it)}$ portugués: compromissário $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De comprimir

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpɾiˈmit/, /kumpɾiˈmit/
    provençau /kũⁿpʀiˈmit/, /kũⁿpʀiˈmit/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | comprimit | comprimits |
| Masculin | [kumpɾiˈmit] | [kumpɾiˈmits] |
| Femenin | comprimida | comprimidas |
| Femenin | [kumpɾiˈmiðo̞] | [kumpɾiˈmiðo̞s] |
comprimit
* Qu'a subit una compression.

### Sinonims

* atassat
* reduch
* reprimit

### Traduccions

| alemand: komprimiert $^{(de)}$, verdichtet $^{(de)}$ anglés: compressed $^{(en)}$, pressurized $^{(en)}$ basc: catalan: comprimit $^{(ca)}$ | espanhòl: comprimido $^{(es)}$ francés: comprimé $^{(fr)}$ italian: compresso $^{(it)}$ portugués: comprimido $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| comprimit | comprimits |
| [kumpɾiˈmit] | [kumpɾiˈmits] |
comprimit masculin
* Forma farmaceutica solida obtenguda per compression.

### Sinonims

* balòta
* cachet
* pastilha
* pilula

### Traduccions

| alemand: Tablette $^{(de)}$, Presskörper $^{(de)}$, komprimiert $^{(de)}$ anglés: pressed tablet $^{(en)}$ basc: catalan: comprimit $^{(ca)}$ | espanhòl: comprimido $^{(es)}$, tableta $^{(es)}$ francés: comprimé $^{(fr)}$ italian: tavoletta $^{(it)}$ portugués: comprimido $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

comprimit
* participi passat al masculin singular de comprimir

# Catalan
### Etimologia

De comprimir

### Prononciacion

    /kumpɾiˈmit/, /kumpɾiˈmit/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | comprimit | comprimits |
| Femenin | comprimida | comprimides |
comprimit
* comprimit $^{(oc)}$

## Nom comun

comprimit masculin
* comprimit $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

comprimit masculin
* participi passat al masculin singular de comprimir
# Espanhòl
## Forma de vèrb

comprobaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb comprobar.
# Catalan
## Forma de vèrb

comprimiren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb comprimir.
# Occitan
### Etimologia

    De comprometre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpɾuˈmes/, /kumpɾuˈmes/
    escotar « compromés »
    provençau /kũⁿpʀuˈmes/, /kũⁿpʀuˈmes/

### Sillabas

com|pro|més

## Adjectiu

compromés
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | compromés | compromeses |
| Masculin | [kumpɾuˈmes] | [kumpɾuˈmezes] |
| Femenin | compromesa | compromesas |
| Femenin | [kumpɾuˈmezo̞] | [kumpɾuˈmezo̞s] |
* Qu'es gastat o damatjat de bais mai o mens durable.
* Entremesclat dins de contèstas, dins d'afars.

### Traduccions

| alemand: kompromittiert $^{(de)}$, gefährdet $^{(de)}$, beeinträchtigt $^{(de)}$ anglés: compromised $^{(en)}$, compromising $^{(en)}$, jeopardized $^{(en)}$ basc: catalan: compromès $^{(ca)}$ | espanhòl: comprometido $^{(es)}$ francés: compromis $^{(fr)}$ italian: pregiudicato $^{(it)}$ portugués: comprometido $^{(pt)}$ |

## Nom comun

compromés masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| compromés | compromeses |
| [kumpɾuˈmes] | [kumpɾuˈmezes] |
* (drech) Registrament d'un acòrdi d'escambi de promesas qu'es lo resultat d'una negociacion entre las partidas fasent cadunas de concessions per aténher una solucion que totas devon executar.
* (per extension) Transaccion que las diferentas partidas se fan de concessions las unas a las autras per amoçar una contèsta.

### Parents

* compromessari
* comprometre
* comprometent
* compromessòri

### Traduccions

| alemand: Kompromiss $^{(de)}$ anglés: compromise $^{(en)}$, commitment $^{(en)}$ basc: catalan: compromis $^{(ca)}$ | espanhòl: compromiso $^{(es)}$ francés: compromis $^{(fr)}$ italian: compromisso $^{(it)}$ portugués: compromisso $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

compromés
* participi passat al masculin singula de comprometre
# Espanhòl
## Forma de vèrb

comprometeremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb comprometer.
# Occitan
### Etimologia

    De comprometre

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpɾumeˈsaɾjo̞/, /kumpɾumeˈsaɾjo̞/
    provençau /kũⁿpʀumeˈsaʀjə/, /kũⁿpʀumeˈsaʀjə/

### Sillabas

com|pro|me|ssà|ria

## Nom comun

compromessària femenin, (masculin: compromessari)
* Arbitra encargada de jutjar las contèstas fasent l'objècte d'un compromés.

### Parents

* compromés
* comprometent
* comprometre
* compromessòri

### Traduccions

| alemand: Schiedsrichterin $^{(de)}$ anglés: arbitrator $^{(en)}$, compromissary $^{(en)}$ basc: catalan: compromissària $^{(ca)}$ | espanhòl: compromisaria $^{(es)}$ francés: arbitre $^{(fr)}$ italian: compromissaria $^{(it)}$ portugués: juiza compromissária $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin compromittere « prometre en meteis temps ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpɾuˈmetɾe/, /kumpɾuˈmetɾe/
    provençau /kũⁿpʀuˈmetʀe/, /kũⁿpʀuˈmetʀe/

### Sillabas

com|pro|me|tre

## Vèrb

comprometre
* Riscar de plaçar qualqu’un dins un embarràs en utilizant son nom sens son avoacion, en l’engatjant dins de bregas, dins d'afars.
* Damatjar una reputacion.
* (per extension) Perilhar.
* (drech) Registrat un consentiment recipròc per raportar las contèstas qu’òm a ensemble al jutjament d’un arbitre.

### Parents

* compromés
* compromessari
* comprometent
* compromessòri

### Traduccions

| alemand: kompromittieren $^{(de)}$ anglés: jeopardize $^{(en)}$, compromise $^{(en)}$ basc: catalan: comprometre $^{(ca)}$ | espanhòl: comprometer $^{(es)}$ francés: compromettre $^{(fr)}$ italian: compromettere $^{(it)}$ portugués: comprometer $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin compromittere « prometre en meteis temps ».

### Prononciacion

    Oriental: central /kumpɾuˈmɛtɾə/, /kumpɾuˈmɛtɾə/, balear /kompɾoˈmətɾə/, /kompɾoˈmətɾə/, /kumpɾuˈmɛtɾə/, /kumpɾuˈmɛtɾə/
    Occidental: nord-occidental /kompɾoˈmetɾe/, /kompɾoˈmetɾe/, valencian /kompɾoˈmetɾe/, /kompɾoˈmetɾe/, /kompɾuˈmetɾe/, /kompɾuˈmetɾe/

### Sillabas

com|pro|me|tre

## Vèrb

comprometre
* comprometre $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De comprometre

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kumpɾumeˈsaɾi/, /kumpɾumeˈsaɾi/
    provençau /kũⁿpʀumeˈsaʀi/, /kũⁿpʀumeˈsaʀi/

### Sillabas

com|pro|me|ssa|ri

## Nom comun

compromessari masculin, (femenin: compromessària)
* Arbitre encargat de jutjar las contèstas fasent l'objècte d'un compromés.

### Parents

* compromés
* comprometent
* comprometre
* compromessòri

### Traduccions

| alemand: Schiedsrichter $^{(de)}$ anglés: arbitrator $^{(en)}$, compromissary $^{(en)}$ basc: catalan: compromissari $^{(ca)}$ | espanhòl: compromisario $^{(es)}$ francés: arbitre $^{(fr)}$ italian: compromissario $^{(it)}$ portugués: juiz compromissário $^{(pt)}$ |
# Anglés
### Etimologia

    Compausat de dis-, illusion e -ment.

### Prononciacion

/dɪsɪˈluʒənmənt/, /dɪsɪˈluʒənmənt/ / /dɪsɪluːʒ$^ə$nmənt/, /dɪsɪluːʒ$^ə$nmənt/
Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « disillusionment »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disillusionment | disillusionments |
| [dɪsɪˈluʒənmənt] | [dɪsɪˈluʒənmənts] |
disillusionment

### Traduccions

* Desillusion.

### Referéncias

* Diccionari Collins en linha : https://www.collinsdictionary.com/dictionary/english/disillusionment
# Occitan
### Prononciacion

/dizeˈɾas/, /dizeˈɾas/

## Forma de vèrb

diseràs (gascon)
* Dusau persona deu singular au futur de l'indicatiu de díser.
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian δυσφορία de δύσφορος, sens de « insuportable, insostenible »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disfuˈɾio̞/, /disfuˈɾio̞/
    provençau /disfuˈʀi/, /disfuˈʀi/

### Sillabas

dis|fo|ri|a

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| disforia | disforias |
| [disfuˈɾio̞] | [disfuˈɾio̞s] |
disforia femenin
* (psiquiatria) Perturbacion de l’umor caracterizada per l’irritabilitat e un sentiment desagradiu de tristum, d’ànsia.
* (medecina) Sentiment desagradable de tristum, de trastornament, de decepcion.
* (sociologia) Estat de malanha sociala.
* (especialament) Disforia de genre.

### Antonims

* euforia
* benanança

### Derivats

* disforic

### Traduccions

| alemand: Dysphorie $^{(de)}$ anglés: dysphoria $^{(en)}$ basc: disforia $^{(eu)}$ catalan: disfòria $^{(ca)}$ | espanhòl: disforia $^{(es)}$ francés: dysphorie $^{(fr)}$ italian: disforia $^{(it)}$ portugués: disforia $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    Del grèc ancian δυσφορία de δύσφορος, sens de « insuportable, insostenible »

### Sillabas

dis|fo|ri|a

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disforia | disforias |
disforia femenin
* disforia $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Del grèc ancian δυσφορία de δύσφορος, sens de « insuportable, insostenible »

### Prononciacion

    /disfoˈria/, /disfoˈria/

### Sillabas

dis|fo|ri|a

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disforia | disforie |
| [disfoˈria] | [disfoˈrie] |
disforia femenin
* disforia $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del grèc ancian δυσφορία de δύσφορος, sens de « insuportable, insostenible »

### Prononciacion

    Portugal /diʃfuˈɾiɐ/, /diʃfuˈɾiɐ/
    Brasil /dʒiʃfoˈɾiɐ/, /dʒiʃfoˈɾiɐ/, /dʒisfoˈɾijə/, /dʒisfoˈɾijə/

### Sillabas

dis|fo|ri|a

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disforia | disforias |
disforia femenin
* disforia $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De disforia e genre

### Prononciacion

    lengadocian /disfuˌɾio̞ ðe ˈd͡ʒenɾe/, /disfuˌɾio̞ ðe ˈd͡ʒenɾe/
    gascon /disfuˌɾio̞ ðe ˈʒenɾe/, /disfuˌɾio̞ ðe ˈʒenɾe/
    provençau /disfuˈʀi de ˈd͡ʒẽⁿʀe/, /disfuˈʀi de ˈd͡ʒẽⁿʀe/

### Sillabas

dis|fo|ri|a

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| disforia de genre | disforias de genre |
| [disfuˌɾio̞ ðe ˈd͡ʒenɾe] | [disfuˌɾio̞s de ˈd͡ʒenɾe] |
disforia de genre femenin
* (psiquiatria) Tèrme medical manlevat al manual de l'associacion americana de psiquiatria per descriure la destressa d'una persona transgenre fàcia a un sentiment d'inadequacion entre son genre assignat e son identitat de genre.

### Sinonims

* incongruéncia de genre
* incongruïtat de genre

### Traduccions

| alemand: Gender-Dysphorie $^{(de)}$, Geschlechtsdysphorie $^{(de)}$ anglés: gender dysphoria $^{(en)}$ basc: catalan: disfòria de gènere $^{(ca)}$ | espanhòl: disforia de género $^{(es)}$ francés: dysphorie de genre $^{(fr)}$ italian: incongruenza di genere $^{(it)}$ portugués: disforia de gênero $^{(pt)}$ (Brasil), disforia de género $^{(pt)}$ (Portugal) |
# Occitan
### Etimologia

De foncionament amb lo prefix «dis-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disfonsjunaˈmen/, /disfonsjunaˈmen/
    escotar « disfoncionament »
    provençau /disfõⁿsjunaˈmẽⁿ/, /disfõⁿsjunaˈmẽⁿ/

### Sillabas

dis|fon|cio|na|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disfoncionament | disfoncionaments |
| [disfonsjunaˈmen] | [disfonsjunaˈmens] |
disfoncionament masculin
* Foncionament marrit de quicòm.
* (especialament, medical) Desòrdre foncional d'un organ o d'una foncion mentala.

### Sinonims

medical
* disfoncion

### Traduccions

| alemand: anglés: dysfunction $^{(en)}$ basc: catalan: disfunció $^{(ca)}$ | espanhòl: disfunción $^{(es)}$ francés: dysfonctionnement $^{(fr)}$ italian: disfunzione $^{(it)}$ portugués: disfunção $^{(pt)}$ |
# Francés
### Prononciacion

/diz/, /diz/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « disent » França (Vòges) : escotar « disent » Canadà (Shawinigan) : escotar « disent » França (Sesseraç) : escotar « disent »

## Forma de vèrb

disent
* Tresena persona del plural al present de l'indicatiu de dire.
* Tresena persona del plural al present del subjontiu de dire.
# Occitan
### Prononciacion

/dizeˈɾɛj/, /dizeˈɾɛj/

## Forma de vèrb

diserèi (gascon)
* Prumèra persona deu singular au futur de l'indicatiu de díser.
# Occitan
### Etimologia

    De foncionar

### Prononciacion

/disfunsiuˈna/, /disfunsiuˈna/

### Sillabas

dis|fon|cio|nar

## Vèrb

disfoncionar
* Foncionar pas coma cal.

### Sinonims

* disfoncionament

### Traduccions

| alemand: defunktionsstörung $^{(de)}$ anglés: malfunction $^{(en)}$ basc: matxura $^{(eu)}$ catalan: funcionar mal $^{(ca)}$ | espanhòl: funcionar mal $^{(es)}$ francés: dysfonctionner $^{(fr)}$ italian: malfunzionar $^{(it)}$ portugués: funcionar mal $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/disfɾəˈsa/, /disfɾəˈsa/ (oriental), /disfɾeˈsa/, /disfɾeˈsa/ (nòrd-occidental), /dis.fɾeˈsaɾ/, /dis.fɾeˈsaɾ/ (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « disfressar »

## Vèrb

disfressar
* desguisar.
disfresar-se
* se desguisar.
# Francés
### Prononciacion

/diˈzje/, /diˈzje/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « disiez » França (Vòges) : escotar « disiez » Canadà (Shawinigan) : escotar « disiez » França (Sesseraç) : escotar « disiez »

## Forma de vèrb

disiez
* Segonda persona del plural a l'imperfach de l'indicatiu de dire.
* Segonda persona del plural al present del subjontiu de dire.
# Occitan
### Etimologia

Del latin figura (« configuracion donada, forma, aspècte »).

### Prononciacion

* /fi/'gy/rɔ/, /fi/'gy/rɔ/
* (provençau) /fi/'gy/ʀɔ/, /fi/'gy/ʀɔ/

### Sillabas

fi | gu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| figura | figuras |
| [fi/'gy/rɔ] | [fi/'gy/rɔs] |
figura femenin
* Forma visibla d'un còrs
* Representacion d'una forma; imatge
* Carta de jòc imajada
* Persona de renom
* Estil imatjat, expression imatjada
* Biais de dançar ;
* Cara

### Traduccions

| alemand: Zahl $^{(de)}$, Figur $^{(de)}$ anglés: figure $^{(en)}$ catalan: figura $^{(ca)}$ espanhòl: figura $^{(es)}$ | francés: figure $^{(fr)}$ italian: figure $^{(it)}$ polonés: figura $^{(pl)}$ portugués: figura $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

figura
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de figurar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de figurar

# Catalan
### Etimologia

Del latin figura (« configuracion donada, forma, aspècte »).

### Prononciacion

oriental /fiˈɣu.ɾə/, occidental /fiˈɣu.ɾa/
Espanha (Barcelona) : escotar « figura »

### Sillabas

fi | gu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| figura | figures |
figura femenin
* figura.
* imatge.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin figura (« configuracion donada, forma, aspècte »).

### Prononciacion

/fiˈɣu.ɾa/, /fiˈɣu.ɾa/
Colómbia (Cartagena) : escotar « figura »

### Sillabas

fi | gu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| figura | figuras |
| [\fiˈɣu.ɾa\] | [\fiˈɣu.ɾas] |
figura femenin
* figura.

# Italian
### Etimologia

Del latin figura (« configuracion donada, forma, aspècte »).

### Prononciacion

/fi.ˈɡu.ra/, /fi.ˈɡu.ra/

### Sillabas

fi | gu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| figura | figure |
| [fi.ˈɡu.ra] | [fi.ˈɡu.re] |
figura femenin
* figura.

# Portugués
### Etimologia

Del latin figura (« configuracion donada, forma, aspècte »).

### Prononciacion

escotar « figura »

### Sillabas

fi | gu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| figura | figuras |
figura femenin
* figura.
* imatge
# Occitan
### Etimologia

    Del latin figuratio.

### Prononciacion

/fiɣyɾaˈsju/, /fiɣyɾaˈsju/, provençau /fiɣyʀaˈsjũⁿ/, /fiɣyʀaˈsjũⁿ/

### Sillabas

fi|gu|ra|cion

## Nom comun

figuracion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| figuracion | figuracions |
| [fiɣyɾaˈsju] | [fiɣyɾaˈsjus] |
* Ensemble dels figurants o figurantas d’un teatre o d'un espectacle.
* (par extension) Trabalh dels figurants e figurantas.
* (figurat) Situacion de la persona qu'a pas cap de ròtle dins un grop uman.
* Accion de far venir visible per una figura.

### Parents

* figura
* figurar
* figurant

### Traduccions

| alemand: Figuration $^{(de)}$ anglés: figuration $^{(en)}$ basc: catalan: figuració $^{(ca)}$ | espanhòl: figuración $^{(es)}$ francés: figuration $^{(fr)}$ italian: figurazione $^{(it)}$ portugués: figuração $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De figurar.

### Prononciacion

/fiɣyˈɾant/, /fiɣyˈɾant/, provençau /fiɣyˈʀãⁿ/, /fiɣyˈʀãⁿ/

### Sillabas

fi|gu|rant

## Nom comun

figurant masculin, (equivalent femenin: figuranta)
Declinason :
| Singular | Plural |
| figurant | figurants |
| [fiɣyˈɾant] | [fiɣyˈɾants] |
* Personatge de teatre o de cinèma qu'emplís un ròtle sovent mut e segondari.
* (per extension) Persona que lo ròtle es rambat pendent una reünion, per la societat.

### Parents

* figura
* figurar
* figuracion

### Traduccions

| alemand: Figurant $^{(de)}$ anglés: figurant $^{(en)}$ basc: catalan: figurant $^{(ca)}$ | espanhòl: figurant $^{(es)}$ francés: figurant $^{(fr)}$ italian: comparsa $^{(it)}$ portugués: listado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

figurant
* participi present al masculin singular de figurar
# Occitan
### Prononciacion

/fiˈɣjɛɾos/, /fiˈɣjɛɾos/

## Forma de nom comun

figuièras femenin
* Plural de figuièra.
# Occitan
### Etimologia

Del latin fīcarĭa.

### Prononciacion

/fiˈɣjɛɾo/, /fiˈɣjɛɾo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « figuièra »

### Sillabas

fi | guiè | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| figuièra | figuièras |
| [fiˈɣjɛɾo] | [fiˈɣjɛɾos] |
figuièra femenin
* Bot. Arbre del tipe Ficus, caracteristic de la Mediterranèa qu'a per fruch la figa.

### Variantas dialectalas

* figuièr
* higuèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Feigenbaum $^{(de)}$ masculin anglés: fig tree $^{(en)}$ catalan: figuera $^{(ca)}$ femenin chèc: fíkovník $^{(cs)}$ danés: figen $^{(da)}$ espanhòl: higuera $^{(es)}$ femenin esperanto: figujo $^{(eo)}$ francés: figuier $^{(fr)}$ masculin | grèc: συκιά $^{(el)}$ femenin ido: figiero $^{(io)}$ italian: fico $^{(it)}$ masculin neerlandés: vijgeboom $^{(nl)}$ ongrés: fügefa $^{(hu)}$ polonés: figowiec $^{(pl)}$ portugués: figueira $^{(pt)}$ femenin suedés: fikonträd $^{(sv)}$ neutre |
# Occitan
### Etimologia

Del latin fīcarĭus.

### Prononciacion

/fiˈɣjɛ/, /fiˈɣjɛ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « figuièr »

### Sillabas

fi | guièr (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| figuièr | figuièrs |
| [fiˈɣjɛ] | [fiˈɣjɛs] |
figuièr masculin
* Bot. Arbre del tipe Ficus, caracteristic de la Mediterranèa qu'a per fruch la figa.

### Variantas dialectalas

* figuièra
* higuèr (gascon)

### Traduccions

| alemand: Feigenbaum $^{(de)}$ masculin anglés: fig tree $^{(en)}$ asturian: figal $^{(ast)}$ femenin catalan: figuera $^{(ca)}$ femenin chèc: fíkovník $^{(cs)}$ danés: figen $^{(da)}$ espanhòl: higuera $^{(es)}$ femenin esperanto: figujo $^{(eo)}$ francés: figuier $^{(fr)}$ masculin | grèc: συκιά $^{(el)}$ femenin ido: figiero $^{(io)}$ italian: fico $^{(it)}$ masculin neerlandés: vijgeboom $^{(nl)}$ ongrés: fügefa $^{(hu)}$ polonés: figowiec $^{(pl)}$ portugués: figueira $^{(pt)}$ femenin suedés: fikonträd $^{(sv)}$ neutre |
# Occitan
### Prononciacion

/fiˈɣjɛs/, /fiˈɣjɛs/

## Forma de nom comun

figuièrs masculin
* Plural de figuièr.
# Occitan
### Etimologia

    De figurar.

### Prononciacion

/fiɣyˈɾanto̞/, /fiɣyˈɾanto̞/, provençau /fiɣyˈʀãⁿto̞/, /fiɣyˈʀãⁿto̞/

### Sillabas

fi|gu|ran|ta

## Nom comun

figuranta femenin, (equivalent masculin: figurant)
Declinason :
| Singular | Plural |
| figuranta | figurantas |
| [fiɣyˈɾanto̞] | [fiɣyˈɾanto̞s] |
* Personatge de teatre o de cinèma qu'emplís un ròtle sovent mut e segondari.
* (per extension) Persona que lo ròtle es rambat pendent una reünion, per la societat.

### Parents

* figura
* figurar
* figuracion

### Traduccions

| alemand: Figurant $^{(de)}$ anglés: figurant $^{(en)}$ basc: catalan: figurant $^{(ca)}$ | espanhòl: figurant $^{(es)}$ francés: figurante $^{(fr)}$ italian: comparsa $^{(it)}$ portugués: listada $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

figurant
* participi present al masculin singular de figurar
# Occitan
### Prononciacion

/fiɣyɾaˈsjus/, /fiɣyɾaˈsjus/, provençau /fiɣyʀaˈsjũⁿs/, /fiɣyʀaˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

figuracions
* plural de figuracion
# Anglés
## Forma de vèrb

generates
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to generate.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin generativus « qu'engendra, produch ».

### Prononciacion

    lengadocian /d͡ʒeneɾaˈtiw/, /d͡ʒeneɾaˈtiw/
    gascon /ʒeneɾaˈtiw/, /ʒeneɾaˈtiw/
    provençau /d͡ʒeneʀaˈtjw/, /d͡ʒeneʀaˈtjw/

### Sillabas

ge|ne|ra|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | generatiu | generatius |
| Masculin | [d͡ʒeneɾaˈtiw] | [d͡ʒeneɾaˈtiws] |
| Femenin | generativa | generativas |
| Femenin | [d͡ʒeneɾaˈtiβo̞] | [d͡ʒeneɾaˈtiβo̞s] |
generatiu
* (agricultura, botanica) Qualifica un mòde de reproduccion de las plantas per la via sexuala.
* (lingüistica, intelligéncia artificiala) Qualifica un apròchi de la gramatica fondat sul biais que las frasas son generadas.
* (art) Qualifica un art produch de biais iteratiu en fasent intervenir lo azard.
* Que permet de generar automaticament, per exemple d'images.

### Sinonims

reproduccion
* sexual
que permet de reproduire
* reproductiu

### Antonims

reproduccion
* vegetatiu

### Parents

* generacion
* generar

### Traduccions

| alemand: generativ $^{(de)}$ anglés: generative $^{(en)}$ basc: catalan: generatiu $^{(ca)}$ | espanhòl: generativo $^{(es)}$ francés: génératif $^{(fr)}$ italian: generativo $^{(it)}$ portugués: generativo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin generativus « qu'engendra, produch ».

### Prononciacion

    /ʒənəɾəˈtiw/, /ʒənəɾəˈtiw/

### Sillabas

ge|ne|ra|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | generatiu | generatius |
| Femenin | generativa | generatives |
generatiu
* generatiu $^{(oc)}$