OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De fusilhar

### Prononciacion

/fyziˈʎaðo̞/, /fyziˈʎaðo̞/, provençau /fyziˈʎado̞/, /fyziˈʎado̞/ França (Bearn) : escotar « fusilhada »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fusilhada | fusilhadas |
| [fyziˈʎaðo̞] | [fyziˈʎaðo̞s] |
fusilhada femenin
* Descarga d'un nombre de fusilhs, dins un combat, dins un exercici militar, etc.

### Parents

* fusilh
* fusilhar
* fusilhament
* fusilhièr

### Traduccions

| alemand: Ballerei $^{(de)}$, Gewehrfeuer $^{(de)}$, Schießerei $^{(de)}$ anglés: shooting $^{(en)}$, shootout $^{(en)}$, fusillade $^{(en)}$ basc: catalan: afusellament $^{(ca)}$, tiroteig $^{(ca)}$ | espanhòl: escopeteo $^{(es)}$, fusilería $^{(es)}$, tiroteo $^{(es)}$, balacera $^{(es)}$ francés: fusillade $^{(fr)}$ italian: sparatoria $^{(it)}$ portugués: disparo $^{(pt)}$, tiro $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/inspeˈt͡sjus/, /inspeˈt͡sjus/, /inspekˈsjus/, /inspekˈsjus/, provençau /ĩⁿspekˈsjũⁿ/, /ĩⁿspekˈsjũⁿ/.

## Forma de nom comun

inspeccions
* Plural de inspeccion
# Occitan
### Etimologia

    Du latin inspector.

### Prononciacion

/inspetˈtuɾo̞/, /inspetˈtuɾo̞/, /inspekˈtuɾo̞/, /inspekˈtuɾo̞/, provençau /ĩⁿspekˈtuʀo̞/, /ĩⁿspekˈtuʀo̞/. França (Bearn) : escotar « inspectora »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspectora | inspectoras |
inspectora femenin, (equivalent masculin: inspector])
* Aquela que la foncion es d’inspectar, de susvelhar quicòm.
* (particular) Oficièra de polícia judiciària.

### Variantas dialectalas

* inspectritz

### Traduccions

| alemand: Inspektore $^{(de)}$, Aufseher $^{(de)}$ anglés: inspector $^{(en)}$ basc: catalan: inspectora $^{(ca)}$ | espanhòl: inspectora $^{(es)}$ francés: inspectrice $^{(fr)}$ italian: ispettrice $^{(it)}$ portugués: inspectora $^{(pt)}$ (abans 1990), inspetora $^{(pt)}$ (ara) |

## Forma d'adjectiu

inspectora
* Femenin singular de inspector.

# Catalan
### Etimologia

    Du latin inspector.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspectora | inspectores |
inspectora, (equivalent masculin: inspector)
* inspectora $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Du latin inspector.

### Prononciacion

/inspekˈtoɾa/, /inspekˈtoɾa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspectora | inspectoras |
| [inspekˈtoɾa] | [inspekˈtoɾas] |
inspectora, (equivalent masculin: inspector)
* inspectora $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

inspectora
* Femenin singular de inspector.

# Portugués
### Etimologia

    Du latin inspector.

### Prononciacion

Portugal /ĩʃpɛˈtoɾ/, /ĩʃpɛˈtoɾ/; Brasil /ĩʃpɛˈtoɾ/, /ĩʃpɛˈtoɾ/, /ĩspɛˈtoɾ/, /ĩspɛˈtoɾ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspectora | inspectoras |
inspectora, (equivalent masculin: inspector), (ortografia d'abans 1990, ara inspetor / inpectora)
* inspector $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

inspectora (ortografia d'abans 1990, ara inspetora)
* Femenin singular de inspector.
# Occitan
### Etimologia

    Du latin inspector.

### Prononciacion

/inspetˈtɾizes/, /inspetˈtɾizes/, provençau /ĩⁿspekˈtʀizes/, /ĩⁿspekˈtʀizes/.

## Forma de nom comun

inspectrises
* Plural de inspectritz.

## Forma d'adjectiu

inspectrises
* Femenin plural de inspector.
# Anglés
## Forma de vèrb

inspected
* Preterit del vèrb to inspect.
* Participi passat del vèrb to inspect.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin inspiratio

### Prononciacion

/inspiɾaˈsju/, /inspiɾaˈsju/, provençau /ĩⁿspiʀaˈsjũⁿ/, /ĩⁿspiʀaˈsjũⁿ/

### Sillabas

ins|pi|ra|cion

## Nom comun

inspiracion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| inspiracion | inspiracions |
| [inspiɾaˈsju] | [inspiɾaˈsjus] |
* (fisiologia) Accion per que l’aire intra dins lo palmon ; movement opausat a l’expiracion.
* (analogia) Mena de buf divin qu'incita a realizar un acte.
* (per extension) Acte d'estimulacion de l’intellècte, de las emocions e de la creativitat seguent una influéncia.
* (art) Idèa creatritz, vam creator d'origina misteriosa.

### Parents

* inspirar

### Traduccions

| alemand: Einatmung $^{(de)}$ anglés: inhalation $^{(en)}$ (1), inspiration $^{(en)}$ basc: etorri $^{(eu)}$ catalan: inspiració $^{(ca)}$ | espanhòl: inspiración $^{(es)}$ francés: inspiration $^{(fr)}$ italian: ispirazione $^{(it)}$ portugués: inspiração $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin inspectare de in (« en, dedins ») e spectare (« gaitar »).

### Prononciacion

/inspetˈta/, /inspetˈta/, /inspekˈta/, /inspekˈta/, provençau /ĩⁿspekˈta/, /ĩⁿspekˈta/. França (Bearn) : escotar « inspectar »

## Vèrb

inspectar
* Examinar minuciosament.
* (per extension) Far una inspeccion, examinar amb autoritat, o per mission especiala d’una autoritar competenta

### Traduccions

| alemand: beaufsichtigen $^{(de)}$, inspizieren $^{(de)}$, mustern $^{(de)}$ anglés: inspect $^{(en)}$, review $^{(en)}$, scrutinize $^{(en)}$, check through $^{(en)}$ basc: catalan: inspeccionar $^{(ca)}$ | espanhòl: inspeccionar $^{(es)}$ francés: inspecter $^{(fr)}$ italian: ispezionare $^{(it)}$ portugués: fiscalizar $^{(pt)}$, inspecionar $^{(pt)}$, vistoriar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/inspetˈtus/, /inspetˈtus/, /inspekˈtus/, /inspekˈtus/, provençau /ĩⁿspekˈtuʀ/, /ĩⁿspekˈtuʀ/.

## Forma d'adjectiu

inspectors
* Masculin plural de inspector

## Forma de nom comun

inspectors
* Plural de inspector

# Anglés
### Prononciacion

General /ɪnˈspɛktəz/, /ɪnˈspɛktəz/, EUA /ɪnˈspɛktɚz/, /ɪnˈspɛktɚz/

## Forma de nom comun

inspectors
* Plural de inspector

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

inspectors
* Plural de inspector
# Occitan
### Etimologia

    Du latin inspector.

### Prononciacion

/inspetˈtɾit͡s/, /inspetˈtɾit͡s/, provençau /ĩⁿspekˈtʀit͡s/, /ĩⁿspekˈtʀit͡s/. França (Bearn) : escotar « inspectritz »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspectritz | inspectrises |
inspectritz femenin, (equivalent masculin: inspector])
* Aquela que la foncion es d’inspectar, de susvelhar quicòm.
* (particular) Oficièra de polícia judiciària.

### Variantas dialectalas

* inspectora

### Traduccions

| alemand: Inspektore $^{(de)}$, Aufseher $^{(de)}$ anglés: inspector $^{(en)}$ basc: catalan: inspectora $^{(ca)}$ | espanhòl: inspectora $^{(es)}$ francés: inspectrice $^{(fr)}$ italian: ispettrice $^{(it)}$ portugués: inspectora $^{(pt)}$ (abans 1990), inspetora $^{(pt)}$ (ara) |

## Forma d'adjectiu

inspectritz
* Femenin singular de inspector.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin inspector.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /inspetˈtu/, /inspetˈtu/, /inspekˈtu/, /inspekˈtu/.
    França (Bearn) : escotar « inspector »
    provençau /ĩⁿspekˈtuʀ/, /ĩⁿspekˈtuʀ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inspector | inspectors |
| Femenin | inspectritz | inspectrises |
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inspector | inspectors |
| Femenin | inspectora | inspectoras |
inspector
* Qu'a una foncion d'inspector dins son domèni d'activitat o d'expertisa.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: italian: portugués: |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspector | inspectors |
| [inspekˈtu] | [inspekˈtus] |
inspector masculin, (equivalent femenin: inspectora / inspectritz)
* Aquel que la foncion es d’inspectar, de susvelhar quicòm.
* (particular) Oficièr de polícia judiciària.

### Traduccions

| alemand: Inspektor $^{(de)}$, Aufseher $^{(de)}$ anglés: inspector $^{(en)}$ basc: catalan: inspector $^{(ca)}$ | espanhòl: inspector $^{(es)}$ francés: inspecteur $^{(fr)}$ italian: ispettore $^{(it)}$ portugués: inspector $^{(pt)}$ (abans 1990), inspetor $^{(pt)}$ (ara) |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin inspector.

### Prononciacion

General /ɪnˈspɛktə/, /ɪnˈspɛktə/, EUA /ɪnˈspɛktɚ/, /ɪnˈspɛktɚ/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « inspector »
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « inspector »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspector | inspectors |
inspector
* inspector $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin inspector.

### Prononciacion

    Espanha (Barcelona) : escotar « inspector »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspector | inspectors |
inspector, (equivalent femenin: inspectora)
* inspector $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin inspector.
    Colómbia (Bogotà) : escotar « inspector »

### Prononciacion

    /inspekˈtoɾ/, /inspekˈtoɾ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inspector | inspectores |
| Masculin | [inspekˈtoɾ] | [inspekˈtoɾes] |
| Femenin | inspectora | inspectoras |
| Femenin | [inspekˈtoɾa] | [inspekˈtoɾas] |
inspector
* inspector $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspector | inspectores |
| [inspekˈtoɾ] | [inspekˈtoɾes] |
inspector, (equivalent femenin: inspectora)
* inspector $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin inspector.

### Prononciacion

/inspekˈtoɾ/, /inspekˈtoɾ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inspector | inspectores |
| Femenin | inspectora | inspectoras |
inspector (ortografia d'abans 1990, ara inspetor)
* inspector $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| inspector | inspectores |
inspector, (equivalent femenin: inspectora), (ortografia d'abans 1990, ara inspetor / inpectora)
* inspector $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/inspetˈtuɾo̞s/, /inspetˈtuɾo̞s/, /inspekˈtuɾo̞s/, /inspekˈtuɾo̞s/, provençau /ĩⁿspekˈtuʀo̞/, /ĩⁿspekˈtuʀo̞/.

## Forma de nom comun

inspectoras
* Plural de inspectora.

## Forma d'adjectiu

inspectoras
* Femenin plural de inspector.

# Espanhòl
### Prononciacion

/inspekˈtoɾas/, /inspekˈtoɾas/

## Forma de nom comun

inspectoras
* Plural de inspectora.

## Forma d'adjectiu

inspectoras
* Femenin plural de inspector.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de nom comun

inspectoras
* Plural de inspectora.

## Forma d'adjectiu

inspectoras
* Femenin plural de inspector.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion

    gascon /instɾykˈtuɾo̞/, /instɾykˈtuɾo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instructora | instructoras |
| [instɾykˈtuɾo̞] | [instɾykˈtuɾo̞s] |
instructora (gascon) ; masculin, (masculin instructor)
* Aquela qu'instrutz.
** (en particular, militar) Aquela qu'es encargada d’ensenhar als joves soldats l’exercici e lo manejament de las armas.

### Variantas dialectalas

* instructritz

### Traduccions

| alemand: Ausbilderin $^{(de)}$, Lehrerin $^{(de)}$ (espòrt) anglés: instructress $^{(en)}$ basc: catalan: instructora $^{(ca)}$ | espanhòl: instructora $^{(es)}$ francés: instructrice $^{(fr)}$ italian: istruttrice $^{(it)}$ portugués: instrutora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

instructora
* femenin singular de instructor

# Catalan
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instructora | instructores |
instructora femenin, (masculin instructor)
* instructor $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

instructora
* femenin singular de instructor

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion

    /instɾukˈtoɾa/, /instɾukˈtoɾa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instructora | instructoras |
instructora femenin, (masculin instructor)
* instructora $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

instructora
* femenin singular de instructor
# Occitan
### Prononciacion

    gascon /instɾykˈtuɾo̞s/, /instɾykˈtuɾo̞s/

## Forma de nom comun

instructoras
* plural de instructora.

## Forma d'adjectiu

instructoras
* femenin plural de instructor

# Espanhòl
### Prononciacion

    /instɾukˈtoɾas/, /instɾukˈtoɾas/

## Forma de nom comun

instructoras
* plural de instructora.

## Forma d'adjectiu

instructoras
* femenin plural de instructor
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /instɾykˈtɾizes/, /instɾykˈtɾizes/
    provençau /ĩⁿstʀykˈtʀize/, /ĩⁿstʀykˈtʀize/

## Forma de nom comun

instructrises
* plural de instructritz.

## Forma d'adjectiu

instructrises
* femenin plural de instructor
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /instɾytˈtiβo̞/, /instɾytˈtiβo̞/
    lengadocian, gascon /instɾykˈtiβo̞/, /instɾykˈtiβo̞/
    provençau /ĩⁿstykˈtivə/, /ĩⁿstykˈtivə/

## Forma d'adjectiu

instructiva
* femenin singular de instructiu.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /instɾukˈtiβə/, /instɾukˈtiβə/, balear /instɾukˈtivə/, /instɾukˈtivə/
    Occidental: /instɾukˈtiβa/, /instɾukˈtiβa/, /instɾukˈtiva/, /instɾukˈtiva/

## Adjectiu

instructiva
* femenin singular de instructiu.

# Espanhòl
### Prononciacion

    /instɾukˈtiβa/, /instɾukˈtiβa/

## Adjectiu

instructiva
* femenin singular de instructivo.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion

    lengadocian /instɾykˈtɾit͡s/, /instɾykˈtɾit͡s/
    provençau /ĩⁿstʀykˈtʀit͡s/, /ĩⁿstʀykˈtʀit͡s/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| instructritz | instructrises |
| [instɾykˈtɾit͡s] | [instɾykˈtɾizes] |
instructritz (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (masculin instructor)
* Aquela qu'instrutz.
** (en particular, militar) Aquela qu'es encargada d’ensenhar als joves soldats l’exercici e lo manejament de las armas.

### Variantas dialectalas

* instructora

### Traduccions

| alemand: Ausbilderin $^{(de)}$, Lehrerin $^{(de)}$ (espòrt) anglés: instructress $^{(en)}$ basc: catalan: instructora $^{(ca)}$ | espanhòl: instructora $^{(es)}$ francés: instructrice $^{(fr)}$ italian: istruttrice $^{(it)}$ portugués: instrutora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

instructritz
* femenin singular de instructor
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /instɾytˈtiβo̞s/, /instɾytˈtiβo̞s/
    lengadocian, gascon /instɾykˈtiβo̞s/, /instɾykˈtiβo̞s/
    provençau /ĩⁿstykˈtivə/, /ĩⁿstykˈtivə/

## Forma d'adjectiu

instructivas
* femenin plural de instructiu.

# Espanhòl
### Prononciacion

    /instɾukˈtiβas/, /instɾukˈtiβas/

## Adjectiu

instructiva
* femenin plural de instructivo.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion

    lengadocian /instɾytˈtu/, /instɾytˈtu/
    lengadocian, gascon /instɾykˈtu/, /instɾykˈtu/
    provençau /ĩⁿstykˈtu/, /ĩⁿstykˈtu/

## Adjectiu

instructor
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | instructor | instructors |
| Masculin | [instɾykˈtu] | [instɾykˈtus] |
| Femenin | instructritz | instructrises |
| Femenin | [instɾykˈtɾit͡s] | [instɾykˈtɾizes] |
Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | instructor | instructors |
| Masculin | [instɾykˈtu] | [instɾykˈtus] |
| Femenin | instructora | instructoras |
| Femenin | [instɾykˈtuɾo̞] | [instɾykˈtuɾo̞ss] |
* Qu'instrutz.
* (Justícia) Que mena las instruccions.
** Un magistrat instructor.

### Parents

* instruccion
* instructiu

### Traduccions

| alemand: unterweisend $^{(de)}$, belehrend $^{(de)}$, Untersuchungs.... $^{(de)}$ (juridic) anglés: instructive $^{(en)}$ basc: catalan: instructor $^{(ca)}$ | espanhòl: instructor $^{(es)}$ francés: instructeur $^{(fr)}$ italian: istruttore $^{(it)}$ portugués: instrutor $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| instructor | instructors |
| [instɾykˈtu] | [instɾykˈtus] |
instructor masculin, (femenin instructora, instructritz)
* Aquel qu'instrutz.
** (en particular, militar) Aquel qu'es encargat d’ensenhar als joves soldats l’exercici e lo manejament de las armas.

### Traduccions

| alemand: Ausbilder $^{(de)}$, Lehrer $^{(de)}$ (espòrt) anglés: instructor $^{(en)}$ basc: catalan: instructor $^{(ca)}$ | espanhòl: instructor $^{(es)}$ francés: instructeur $^{(fr)}$ italian: istruttore $^{(it)}$ portugués: instrutor $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instructor | instructors |
instructor masculin, (femenin instructress)
* instructor $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion

    /instɾukˈto/, /instɾukˈto/

## Adjectiu

instructor
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | instructor | instructors |
| Femenin | instructora | instructores |
* instructor $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instructor | instructors |
instructor masculin, (femenin instructora)
* instructor $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin instructor.

### Prononciacion

    /instɾukˈtoɾ/, /instɾukˈtoɾ/

## Adjectiu

instructor
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | instructor | instructores |
| Femenin | instructora | instructoras |
* instructor $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instructor | instructores |
instructor masculin, (femenin instructora)
* instructor $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /instɾytˈtus/, /instɾytˈtus/
    lengadocian, gascon /instɾykˈtus/, /instɾykˈtus/
    provençau /ĩⁿstykˈtu/, /ĩⁿstykˈtu/

## Forma d'adjectiu

instructors
* masculin plural de instructor.

## Forma de nom comun

instructors
* plural de instructor.

# Anglés
### Prononciacion
## Forma de nom comun

instructors
* plural de instructor.

# Catalan
### Prononciacion

    /instɾukˈtos/, /instɾukˈtos/

## Forma d'adjectiu

instructors
* masculin plural de instructor.

## Forma de nom comun

instructors
* plural de instructor.
# Occitan
### Etimologia

Del latin instruo (« assemblar, auçar, bastir, provesir, aisinar »).

### Prononciacion

/ins'trɥire/, /ins'trɥire/

### Sillabas

ins|tru|i|re

## Vèrb

instruire
* Ensenhar quicòm a qualqu’un, li aprene quicòm, li donar de leiçons, de precèptes per las mors, per una sapiença, etc.
* Informar, avertir, far conéisser.
** L'instruisèm regularament de l'avançament de las causas.
* (justícia) Metre una causa o un afar, del civil o criminal, en estat d’èsser jutjat.
** Lo magistrat encargat d’instruire las causea criminalas.

### Derivats

* instruccion

### Traduccions

| alemand: anweisen $^{(de)}$ anglés: instruct $^{(en)}$ catalan: instruir $^{(ca)}$ espanhòl: instruir $^{(es)}$ | francés: instruire $^{(fr)}$ italian: istruire $^{(it)}$ polonés: portugués: instruir $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

Del latin instruo (« assemblar, auçar, bastir, provesir, aisinar »).

### Prononciacion

França (Lion) : escotar « instruire »
França (Somain) : escotar « instruire »

### Prononciacion

/ɛ̃stʁɥiʁ/, /ɛ̃stʁɥiʁ/

### Sillabas

ins|tru|i|re

## Vèrb

instruire
* Instruire
# Occitan
### Etimologia

    Del latin instrumentum

### Prononciacion

/instɾyˈment/, /instɾyˈment/

### Sillabas

ins|tru|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instrument | instruments |
| [instɾyˈment] | [instɾyˈments] |
instrument masculin
* Objècte permetent de realizar una accion.
* (musica) Instrument de musica ; aparelh utilizat per produire de sons musical.
* (figurat) Persona o causa que servís a produire un efièch o a capitar un objectiu.
* (drech) Contracte e actes publics notarial. Designa tanben de pèças diplomaticas.
** Aquela copia del contracte es un instrument autentic.

### Parents

* instrumental
* instrumentar
* instrumentacion
* instrumentari

### Sinonims

* aisina
* aplech
* aparelh

### Traduccions

| alemand: Instrument $^{(de)}$ anglés: instrument $^{(en)}$ basc: instrumentu $^{(eu)}$ catalan: instrument $^{(ca)}$ | espanhòl: instrumento $^{(es)}$ francés: instrument $^{(fr)}$ italian: strumento $^{(it)}$ portugués: instrumento $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin instrumentum

### Prononciacion

/ˈɪnstɹəmənt/, /ˈɪnstɹəmənt/; /ˈɪnstɹʊmənt/, /ˈɪnstɹʊmənt/

### Sillabas

ins|tru|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instrument | instruments |
instrument
* Instrument

# Catalan
### Etimologia

    Del latin instrumentum

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « instrument »

### Prononciacion

    (Balearic, Valencian) /instɾuˈment/, /instɾuˈment/
    (Central) /instɾuˈmen/, /instɾuˈmen/

### Sillabas

ins|tru|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instrument | instruments |
instrument
* Instrument

# Francés
### Etimologia

    Del latin instrumentum

### Prononciacion

/ɛ̃stʁymã/, /ɛ̃stʁymã/

### Sillabas

ins|tru|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instrument | instruments |
instrument
* Instrument
# Anglés
### Prononciacion
## Forma de vèrb

gladdened
* Preterit de to gladden.
* Participi passat de to gladden.
# Occitan
### Prononciacion

/gla.dja.'turs/, /gla.dja.'turs/

## Forma de nom comun

gladiators masculin
* Plural de gladiator
# Occitan
### Etimologia

    De glanda e suprarenal.

### Prononciacion

    /glanˌda sypɾaɾeˈnalo̞/, /glanˌda sypɾaɾeˈnalo̞/

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| glanda suprarenala | glandas suprarenalas |
| [glanˌda sypɾaɾeˈnalo̞] | [glanˌdas ‿ sypɾaɾeˈnalo̞] |
glanda suprarenala (lengadocian) , femenin
* Glanda endocrina en parelh presenta a çò del mamifèrs e dels aucèls, situada al dessús dels rens, dins lo retroperitoni, que regular l'estrès e l’omeostasia odrosodada.

### Variantas dialectalas

* glanda suprarenau (gascon, provençau)

### Sinonims

* glandola suprarenala
* suprarenala

### Traduccions

| alemand: Nebenniere $^{(de)}$, Nebennierenrinde $^{(de)}$ anglés: suprarenal $^{(en)}$, adrenal gland $^{(en)}$ basc: catalan: glàndula suprarenal $^{(ca)}$ | espanhòl: glándula suprarrenal $^{(es)}$ francés: glande surrénale $^{(fr)}$ italian: ghiandola surrenale $^{(it)}$ portugués: glândula adrenal $^{(pt)}$, glândula suprarrenal $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin gladiator (de gladiatus « glasi » )

### Prononciacion

/gla.dja.'trits/, /gla.dja.'trits/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gladiatritz | gladiatrises |
| [gla.dja.'trits] | [gla.dja.'tri.zes] |
gladiatritz femenin (masculin: gladiator)
* (Antiquitat romana) Combatenta que, dins los jòcs del circ de la Roma antica, participava, volontària o forçada a des justas pel divertiment dels espectators, amb d'armas murtrièras contra d’autras personas o contra las bèstias fèras.
# Noroèc
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

glam neutre
* Bruch.

### Referéncias

* Andreas Heusler, 1932, Altisländisches Elementarbuch, Heidelberg, Carl Winters Universitätsbuchhhandlung.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈɡlandos/, /ˈɡlandos/

## Forma de nom comun

glandas femenin
* Plural de glanda.
# Occitan
### Etimologia

Del latin gladiator (de gladiatus « glasi » )

### Prononciacion

/gla.dja.'tu/, /gla.dja.'tu/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gladiator | gladiators |
| [gla.dja.'tu] | [gla.dja.'tus] |
gladiator masculin (femenin: gladiatritz)
* (Antiquitat romana) Combatent que, dins los jòcs del circ de la Roma antica, participava, volontari o forçat a des justas pel divertiment dels espectators, amb d'armas murtrièras contra d’autras personas o contra las bèstias fèras.

### Traduccions

| alemand: Gladiator $^{(de)}$ anglés: gladiator $^{(en)}$ catalan: gladiador $^{(ca)}$ espanhòl: gladiador $^{(es)}$ | francés: gladiateur $^{(fr)}$ italian: gladiatore $^{(it)}$ portugués: gladiador $^{(pt)}$ romanés: gladiator $^{(ro)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/gla.dja.'trits/, /gla.dja.'trits/

## Nom comun

gladiatrises femenin
* Plural de gladiatritz
# Occitan
### Etimologia

Del latin glandula.

### Prononciacion

/ˈɡlando/, /ˈɡlando/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| glanda | glandas |
| [ˈɡlando] | [ˈɡlandos] |
glanda femenin
* Anat. Organ que sintetiza las substàncias coma las ormònas, la lach mairala.

### Sinonims

* glandola

### Traduccions

| anglés: gland $^{(en)}$ bashquir: биҙ $^{(ba)}$ bielorús: залоза $^{(be)}$ femenin catalan: glàndula $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: glándula $^{(es)}$ femenin francés: glande $^{(fr)}$ femenin rus: железа $^{(ru)}$ femenin ucraïnian: залоза $^{(uk)}$ femenin |