OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin corōna.

### Prononciacion

    /kuˈɾuno/, /kuˈɾuno/
    França (Bearn) : escotar « corona »

### Sillabas

co | ro | na (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| corona | coronas |
| [kuˈɾuno] | [kuˈɾunos] |
corona femenin
* Ornament de forma circulara fach de brancas, d’èrbas, o de flors qu'es emplegat per cénher lo cap, coma marca d’onor, o en signe de jòia, o coma une simple ornament.
* (Per extension) Cercle de flors qu’òm plaça sus un ataüt, sus una tomba.
* (Joielariá) Ornament de cap que los emperaires, reis, princes o senhors pòrtan per marcar lor dignitat, o qu'es representada dins los escuts, ...
* (Sens figurat) Poténcia reiala.
* (Sens figurat) Monarquia; Estat governat per un sobeiran.
* (Per analogia) Causa qu'a una forma circulara.
* (Botanica) Ramada de l’arbre.
* (Anatomie) Partida de la dent qu'es fòra de la gengiva.
** (Dentisteria) Dent artificiala.
* (Astronomia) Mena de ròda luminósa a l'entorn d'un astre.
* (Per metoninia) Moneda en usatge dins unes païses.
* (Geometria) Surfàcia plana delimitada per dos cercles concentrics.

### Variantas dialectalas

* coroa (gascon)

### Derivats

* coronament
* coronar
** coronadís
** coronadura
** coronaire
** coronat
** descoronar
* coronari
** coronariti
** coronarografia
** coronarograf
** coronaropatia

### Sinonims

forma
* aureòla
* anèl / anèu
* cercle
* varam (gascon)

### Vocabulari aparentat

jòia
* diadèma
* tiara

#### Locucions derivadas

* corona comtala
* corona de l’Avent
* corona de laurièr
* corona de pan
* corona dels reis
* corona imperiala
* corona mortuària
* corona protetica
* corona reiala
* ensèrt en corona
* joièls de la corona
* sens flor ni corona
* tripla corona

### Traduccions
## Forma de vèrb

corona
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronar

# Catalan
### Etimologia

Del latin corōna.

### Prononciacion

    Oriental: central /kuˈɾonə/, /kuˈɾonə/, balear /koˈɾonə/, /koˈɾonə/, /kuˈɾonə/, /kuˈɾonə/
    Occidental: /koˈɾona/, /koˈɾona/

### Sillabas

co | ro | na (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| corona | corones |
* corona $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

corona
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronar

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin corōna.

### Prononciacion

    /koˈɾona/, /koˈɾona/

### Sillabas

co | ro | na (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| corona | coronas |
* corona $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

corona
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronar

# Italian
### Etimologia

Del latin corōna.

### Sillabas

co | ro | na (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| corona | corone |
* corona $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

corona
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronare
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronare
# Occitan
### Etimologia

    Del latin aureola (corona) « (corona) d’aur ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /awɾeˈɔlo̞/, /awɾeˈɔlo̞/
    França (Bearn) : escotar « aureòla »
    provençau /awʀeˈɔlə/, /awʀeˈɔlə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| aureòla | aureòlas |
| [awɾeˈɔlo̞] | [awɾeˈɔlo̞s] |
aureòla femenin
* (Escultura, Pintura) Cercle luminós que los artistes enròdan ma sovent lo cap dels sants; pòt peut prene la forma d'un encastre oblong e luminós a l'entorn d'un personatge entièr.
* (Per extension) Se ditz d'unes fenomèns luminoses que mòstran l’aparéncia d’un cercle.
* Bonheta en forma de cercle facha sus diferent tipe de matèrias.

### Derivats

* aureolar
* aureolat

### Traduccions

| alemand: Aureole $^{(de)}$, Heiligenschein $^{(de)}$, Glorie $^{(de)}$, Strahlenkranz $^{(de)}$, Ruhmeskranz $^{(de)}$, Nimbus $^{(de)}$ anglés: halo $^{(en)}$, aureole $^{(en)}$, aureola $^{(en)}$ catalan: aurèola $^{(ca)}$ | espanhòl: aureola $^{(es)}$ francés: auréole $^{(fr)}$ italian: aureola $^{(it)}$ portugués: auréola $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De aureòla

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /awɾeuˈla/, /awɾeuˈla/
    França (Bearn) : escotar « aureolar » Fichièr:LL-Q14185 (oci)-Davidgrosclaude-aureolar.wav
    provençau /awʀeuˈla/, /awʀeuˈla/

## Vèrb

aureolar
* Enròdan d'una aureòla.
* (sens figurat) Enrodar una cara coma amb una aureòla.
* (sens figurat) Donar de prestigi, de mistèri, de fama a qualqu’un o a quicòm.
s'auréoler
* Se donar de prestigi.

### Traduccions

| alemand: anglés: glorify $^{(en)}$, halo $^{(en)}$, take on an aura $^{(en)}$ basc: catalan: aureolar $^{(ca)}$ | espanhòl: aureolar $^{(es)}$ francés: auréoler $^{(fr)}$ italian: aureolare $^{(it)}$ portugués: aureolar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De aurèola

### Prononciacion

    Oriental: central /əwɾəuˈɫa/, /əwɾəuˈɫa/, balear /əwɾəoˈɫa/, /əwɾəoˈɫa/, /əwɾəuˈɫa/, /əwɾəuˈɫa/
    Occidental: nord-occidental /awɾeoˈɫa/, /awɾeoˈɫa/, valencian /awɾeoˈɫaɾ/, /awɾeoˈɫaɾ/, /awɾeoˈɫa/, /awɾeoˈɫa/

## Vèrb

aureolar
* aureolar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De aureola

### Prononciacion

    /au̯ɾeoˈlaɾ/, /au̯ɾeoˈlaɾ/

## Vèrb

aureolar
* aureolar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De auréola

### Prononciacion
## Vèrb

aureolar
* aureolar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De aureolar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /awɾeuˈlat/, /awɾeuˈlat/
    provençau /awʀeuˈla/, /awʀeuˈla/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | aureolat | aureolats |
| Masculin | [awɾeuˈlat] | [awɾeuˈlats] |
| Femenin | aureolada | aureoladas |
| Femenin | [awɾeuˈlatðo̞] | [awɾeuˈlatðo̞s] |
aureolat
* Q'es dotat o enrodat d'una aureòla.

### Traduccions

| alemand: anglés: anglés: catalan: aureolat $^{(ca)}$ | espanhòl: aureolado $^{(es)}$ francés: auréolé $^{(fr)}$ italian: aureolato $^{(it)}$ portugués: aureolado $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De aureolar.

### Prononciacion
## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | aureolat | aureolats |
| Femenin | aureolada | aureolades |
aureolat
* aureolat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin Erythraea, del grèc ancian Ἐρυθρά Θάλασσα (Eruthrá Thálassa, «mar Roja»).

### Prononciacion

[eri'trɛo]

### Sillabas

E | ri | trè | a (4)

## Nom pròpri

Eritrèa femenin
* País de l'èst d'Africa, situat entre Sodan, Etiopia, Jiboti e la mar Roja.

### Derivats

* eritrèu, eritrèa

### Traduccions

* anglés : Eritrea $^{(en)}$
* asturian : Eritrea $^{(ast)}$
* catalan : Eritrea $^{(ca)}$
* espanhòl : Eritrea $^{(es)}$
* francés : Érythrée $^{(fr)}$
* italian : Eritrea $^{(it)}$
* portugués : Eritreia $^{(pt)}$

### Referéncias

* Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan, Trabucaire, 2011

### Vejatz tanben

* Eritrèa sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

    Per l’alemand Propädeutik, del grèc ancian προπαιδεύω « ensenhar de per abans » de πρό «abans» e παιδεύω «elevar un enfant».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾupeðewˈtik/, /pɾupeðewˈtik/
    provençau /pʀupedewˈtik/, /pʀupedewˈtik/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | propedeutic | propedeutics |
| Masculin | [aureoladas] | [pɾupeðewˈtiko̞] |
| Femenin | propedeutica | propedeuticas |
| Femenin | [pɾupeðewˈtik] | [pɾupeðewˈtiks] |
propedeutic
* Que fa mai aisit l’aprendissatge de quicòm mai.
* Se ditz dels periòde d’ensenhaments, mesas en plaça dins unas escòlas, universitats, seminaris, etc., que vòl preparar l’escolan per de futurs ensenhaments.

### Sinonims

* preparatòri

### Traduccions

| alemand: propädeutisch $^{(de)}$ anglés: propaedeutic $^{(en)}$ anglés: catalan: propedèutic $^{(ca)}$ | espanhòl: propedéutico $^{(es)}$ francés: propédeutique $^{(fr)}$ italian: propedeutico $^{(it)}$ portugués: propedêutico $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Per l’alemand Propädeutik, del grèc ancian προπαιδεύω « ensenhar de per abans » de πρό «abans» e παιδεύω «elevar un enfant».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾupeðewˈtiko̞/, /pɾupeðewˈtiko̞/
    provençau /pʀupedewˈtikə/, /pʀupedewˈtikə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| propedeutica | propedeuticas |
| [pɾupeðewˈtiko̞] | [pɾupeðewˈtiko̞s] |
propedeutica femenin
* Ensemble dels sabers essent la basa per de futurs ensenhaments.
* (religion) Annada de reflexion e de discerniment prealable al dintrar dins lo seminari de la Glèisa catolica per se formar de prèire.
* (istoric, ensenhament en França) Leiçons preparatòrias obligatòrias, al dintrar dins l’ensenhament superior après lo bachelierat, entre 1950 e 1966.

### Traduccions

| alemand: Propädeutik $^{(de)}$ anglés: propaedeutics $^{(en)}$ anglés: catalan: propedèutica $^{(ca)}$ | espanhòl: propedéutica $^{(es)}$ francés: propédeutique $^{(fr)}$ italian: propedeutica $^{(it)}$ portugués: propedêutica $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

propedeutica
* femenin singular de propedeutic

# Italian
### Etimologia

    Per l’alemand Propädeutik, del grèc ancian προπαιδεύω « ensenhar de per abans » de πρό «abans» e παιδεύω «elevar un enfant».

### Prononciacion

    /propeˈdɛwtika/, /propeˈdɛwtika/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| propedeutica | propedeutiche |
| [propeˈdɛwtika] | [propeˈdɛwtike] |
propedeutica femenin
* (leiçons preparatòrias) propedeutica $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

propedeutica
* femenin singular de propedeutico
# Occitan
### Etimologia

    De seminari amb lo sufix -ista

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /seminaˈɾisto̞/, /seminaˈɾisto̞/
    provençau /seminaˈʀistə/, /seminaˈʀistə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| seminarista | seminaristas |
| [seminaˈɾisto̞] | [seminaˈɾisto̞s] |
seminarista masculin
* (Religion catolica) Lo jove clègue que se prepara per recebre los òrdres sacrats.
seminarista masculin o femenin
* La persona que seguís un ensenhament dins un seminari

### Traduccions

| alemand: Seminarist $^{(de)}$ anglés: seminarian $^{(en)}$ anglés: abadegai $^{(eu)}$ catalan: seminarista $^{(ca)}$ | espanhòl: seminarista $^{(es)}$ francés: séminariste $^{(fr)}$ italian: seminarista $^{(it)}$ portugués: seminarista $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De seminari amb lo sufix -ista

### Prononciacion

    /səminəˈɾistə/, /səminəˈɾistə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| seminarista | seminaristes |
seminarista masculin o femenin
* seminarista $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De seminari amb lo sufix -ista

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| seminarista | seminaristas |
seminarista masculin o femenin

# Italian
### Etimologia

    De seminari amb lo sufix -ista

### Prononciacion

    /semina.ˈrista/, /semina.ˈrista/

## Nom comun

seminarista masculin o femenin, (masclulin plural: seminaristi, femenin plural: seminariste)
* seminarista $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De seminari amb lo sufix -ista

### Prononciacion

    Portugal /sɨminɐˈɾiʃtɐ/, /sɨminɐˈɾiʃtɐ/
    Brasil /sẽmĩnaˈɾiʃtɐ/, /sẽmĩnaˈɾiʃtɐ/, /seminaˈɾistə/, /seminaˈɾistə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| seminarista | seminaristas |
seminarista masculin o femenin
# Occitan
### Etimologia

    Per l’latin seminarium « plantolièr », de semen

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /semiˈnaɾi/, /semiˈnaɾi/
    provençau /semiˈnaʀi/, /semiˈnaʀi/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| seminari | seminaris |
| [semiˈnaɾi] | [semiˈnaɾis] |
seminari masculin
* (Religion) Establiment religiós ont òm prepara los joves clègues per recebre los òrdres sacrats.
* (Per extension) Ensemble dels eclesiastics e dels escolans que demòran dins un seminari.
* Temporada qu’òm deu passar dins un seminari per èsser admés als òrdres sacrats.
* (Educacion) Grop d'estudiants segissent un ensenhament sus un tèma particular o relizant un trabalh pracric de recerca sota lo cap d'un ensenhaire; ensemble de las sesilhas del grop.
* Acampada de professionals per l’estudi d’un subjècte particular.

### Derivats

* grand seminari
* petit seminari
* seminarial / seminariau
* seminarialament
* seminarisme
* seminarista

### Traduccions

| alemand: Seminar $^{(de)}$ anglés: seminary $^{(en)}$, seminar $^{(en)}$ anglés: catalan: seminari $^{(ca)}$ | espanhòl: seminario $^{(es)}$ francés: séminaire $^{(fr)}$ italian: seminario $^{(it)}$ portugués: seminário $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Per l’latin seminarium « plantolièr », de semen

### Prononciacion

    oriental /səmiˈnaɾi/, /səmiˈnaɾi/, occidental /semiˈnaɾi/, /semiˈnaɾi/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| seminari | seminaris |
seminari masculin
* seminari $^{(oc)}$

# Italian
### Prononciacion

    /semiˈnari/, /semiˈnari/

## Forma de nom comun

seminari
* plural de seminario
# Occitan
### Etimologia

    Del latin clericus, del grèc ancian κληρικός (« (òme) de glèisa »).

### Prononciacion

    /ˈklɛɾɣe/, /ˈklɛɾɣe/

### Sillabas

clèr|gue

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clergue | clergues |
| [ˈkleɾɣe] | [ˈkleɾɣes] |
clèrgue masculin (femenin: clerga / clerguesa)
* Òme qu'es intrat dins l’estat eclesiastic recebent la tonsura.
* Saberut.
* (drech) Òme que trabalha al servici d’un notari, d’un avoat, o d’un uissièr.

### Variantas dialectalas

* clergue

### Sinonims

* clerc / clèrc

### Derivats

* clergat

### Parents

* clerical

### Traduccions

| alemand: Kleriker $^{(de)}$ anglés: cleric $^{(en)}$ basc: kleroko $^{(eu)}$ catalan: clergue $^{(ca)}$ | espanhòl: clero $^{(es)}$ francés: clerc $^{(fr)}$ italian: chierico $^{(it)}$ portugués: clérigo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin clericus, del grèc ancian κληρικός (« (òme) de glèisa »).

### Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈkleɾɣe/, /ˈkleɾɣe/ França (Bearn) : escotar « clergue »

### Sillabas

cler|gue

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clergue | clergues |
| [ˈkleɾɣe] | [ˈkleɾɣes] |
clergue masculin (femenin: clerga / clerguesa)
* Òme qu'es intrat dins l’estat eclesiastic recebent la tonsura.
* Saberut.
* (drech) Òme que trabalha al servici d’un notari, d’un avoat, o d’un uissièr.

### Variantas dialectalas

* clèrgue

### Sinonims

* clerc / clèrc

### Derivats

* clergat

### Parents

* clerical

### Traduccions

| alemand: Kleriker $^{(de)}$ anglés: cleric $^{(en)}$ basc: kleroko $^{(eu)}$ catalan: clergue $^{(ca)}$ | espanhòl: clero $^{(es)}$ francés: clerc $^{(fr)}$ italian: chierico $^{(it)}$ portugués: clérigo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin clericus, del grèc ancian κληρικός (« (òme) de glèisa »).

### Prononciacion

    oriental /ˈkɫɛrɡə/, /ˈkɫɛrɡə/
    occidental /ˈkɫɛɾɣe/, /ˈkɫɛɾɣe/
    Espanha (Barcelona) : escotar « clergue »

### Sillabas

cler|gue

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clergue | clergues |
clergue masculin o femenin
* clergue $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin clericus, del grèc ancian κληρικός (« (òme) de glèisa »).

### Prononciacion

lengadocian /ˈkleɾk/, /ˈkleɾk/
    provençau /ˈkleʀk/, /ˈkleʀk/
    França (Bearn) : escotar « clerc »

### Sillabas

clerc

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clerc | clercs |
| [ˈkleɾk] | [ˈkleɾks] |
clerc masculin (femenin: clerga / clerguesa)
* Òme qu'es intrat dins l’estat eclesiastic recebent la tonsura.
* Saberut.
* (drech) Òme que trabalha al servici d’un notari, d’un avoat, o d’un uissièr.

### Variantas dialectalas

* clèrc

### Sinonims

* clergue / clèrgue

### Parents

* clergat

### Derivats

* clerical

### Traduccions

| alemand: Kleriker $^{(de)}$ anglés: cleric $^{(en)}$ basc: kleroko $^{(eu)}$ catalan: clergue $^{(ca)}$ | espanhòl: clero $^{(es)}$ francés: clerc $^{(fr)}$ italian: chierico $^{(it)}$ portugués: clérigo $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin clericus, del grèc ancian κληρικός (« (òme) de glèisa »).

### Prononciacion

/ˈklɛʁ/, /ˈklɛʁ/

### Sillabas

clerc

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clerc | clercs |
| [ˈklɛʁ] ||
clerc masculin (per una femna: clerc / clergesse)
* clerc $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin clericus, del grèc ancian κληρικός (« (òme) de glèisa »).

### Prononciacion

    /ˈklɛɾɣo̞/, /ˈklɛɾɣo̞/

### Sillabas

clèr|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clèrga | clèrgas |
| [ˈklɛɾɣo̞] | [ˈklɛɾɣo̞s] |
clèrga femenin (masculin: clèrc / clerc / clèrgue)
* Saberuda.
* (drech) Femena que trabalha al servici d’un notari, d’un avoat, o d’un uissièr.

### Variantas dialectalas

* clerga

### Sinonims

clèrga en justícia
* gratapapièr

### Parents

* clerical

### Traduccions

| alemand: Klerikerin $^{(de)}$ anglés: cleric $^{(en)}$ basc: catalan: clergue $^{(ca)}$ | espanhòl: clera $^{(es)}$ francés: clerc $^{(fr)}$ italian: chierica $^{(it)}$ portugués: clériga $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin clericus, del grèc ancian κληρικός (« (òme) de glèisa »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈkleɾɣo̞/, /ˈkleɾɣo̞/
    provençau /ˈkleʀgə/, /ˈkleʀgə/

### Sillabas

cler|ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| clerga | clergas |
| [ˈkleɾɣo̞] | [ˈkleɾɣo̞s] |
clerga femenin (masculin: clèrc / clerc / clergue)
* Saberuda.
* (drech) Femena que trabalha al servici d’un notari, d’un avoat, o d’un uissièr.

### Variantas dialectalas

* clèrga

### Sinonims

clerga en justícia
* gratapapièr

### Parents

* clerical

### Traduccions

| alemand: Klerikerin $^{(de)}$ anglés: cleric $^{(en)}$ basc: catalan: clergue $^{(ca)}$ | espanhòl: clera $^{(es)}$ francés: clerc $^{(fr)}$ italian: chierica $^{(it)}$ portugués: clériga $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De agradar

### Prononciacion

    /aɣɾaðaˈmen/, /aɣɾaðaˈmen/
    escotar « agradament »
    /agʀadaˈmẽⁿ/, /agʀadaˈmẽⁿ/

### Sillabas

a|gra|da|ment

## Nom comun

agradament masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| agradament | agradaments |
| [aɣɾaðaˈmen] | [aɣɾaðaˈmens] |
* Action d’agradar, d'èsser ben o en acòrdi amb qualqu'un o quicòm.

### Sinonims

* acòrdi
* agrat
* aprobacion
* consentiment

### Parents

* agradança

### Traduccions

| alemand: Zulassung $^{(de)}$, Genehmigung $^{(de)}$ anglés: approval $^{(en)}$, consent $^{(en)}$ basc: catalan: consentiment $^{(ca)}$, aprovació $^{(es)}$ | espanhòl: consentimiento $^{(es)}$, aprobación $^{(es)}$ francés: agrément $^{(fr)}$ italian: consenso $^{(it)}$, beneplacito $^{(it)}$, approvazione $^{(it)}$ portugués: aprovação $^{(pt)}$, consentimento $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del plantol amb lo sufix -ièra.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /plantuˈljɛɾo̞/, /plantuˈljɛɾo̞/
    provençau /plãⁿtuˈljɛʀə/, /plãⁿtuˈljɛʀə/

### Sillabas

plan|to|liè|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| plantolièra | plantolièras |
| [plantuˈljɛɾo̞] | [plantuˈljɛɾo̞s] |
plantolièra femenin
* Airal ont òm fa de semenasons d'ortalissas, plantas o d'arbrilhons en linha per que grandiscan fins al moment de la transplantacion.
* (Sens figurat) Airal ont òm ablís de personas, ont se forman los jovents, on se desvolupan las entrepresas, etc..

### Sinonims

* abarbador
* plantolièr
* plantanha (gascon)
# Occitan
### Etimologia

    Del planta amb lo sufix -ol.

### Prononciacion

    /planˈtul/, /planˈtul/

### Sillabas

plan|tol

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| plantol | plantols |
| [planˈtul] | [planˈtuls] |
plantol masculin
* Plant jove venent d’una semanada e qu’òm va transplantar.
* Plant d'ortalécia.

### Sinonims

* plançon
* plantum

### Traduccions

| alemand: Sämling $^{(de)}$ anglés: seedling $^{(en)}$ basc: catalan: plançó $^{(ca)}$, plàntula $^{(ca)}$ | espanhòl: plántula $^{(es)}$, plantón $^{(es)}$, plantel $^{(es)}$ francés: plantule $^{(fr)}$, plant $^{(fr)}$ italian: piantina $^{(it)}$, pianticella $^{(it)}$, postime $^{(it)}$ portugués: muda $^{(pt)}$, plántula $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin transplantare

### Prononciacion

    /tɾansplanˈta/, /tɾansplanˈta/

### Sillabas

trans|plan|tar

## Vèrb

transplantar
* (Agricultura) Levar una planta, un arbre d’ont èra e lo tornar plantar endacòm mai.
* (Medecina) Prelevar un organ d’un individú donaire, per l'empeutar sus qualqu'un mai.
* (Sens figurat) Far passar, transportar de personas o de causas d’un mitan cap a un autre, per los i establir.
se transplantar
* S'anar establir endacòm mai.

### Variantas dialectalas

* trasplantar

### Sinonims

agricultura et sens figurat
* remudar

### Derivats

* transplant
* transplantable
* transplantacion
* transplantador
* transplantaire
* transplantament

### Traduccions

| alemand: umsetzen $^{(de)}$ anglés: transplant $^{(en)}$ basc: catalan: trasplantar $^{(ca)}$ | espanhòl: trasplantar $^{(es)}$ francés: transplanter $^{(fr)}$ italian: trapiantare $^{(it)}$ portugués: transplantar $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

    Del latin transplantare

### Sillabas

trans|plan|tar

## Vèrb

transplantar
* transplantar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del plantol amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /plantuˈljɛ/, /plantuˈljɛ/
    provençau /plãⁿtuˈljɛ/, /plãⁿtuˈljɛ/

### Sillabas

plan|to|lièr

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| plantolièr | plantolièrs |
| [plantuˈljɛ] | [plantuˈljɛs] |
plantolièr masculin
* Airal ont òm fa de semenasons d'ortalissas, plantas o d'arbrilhons en linha per que grandiscan fins al moment de la transplantacion.
* (Sens figurat) Airal ont òm abalís de personas, ont se forman los jovents, on se desvolopan las entrepresas, etc..

### Sinonims

* abarbador
* plantolièra
* plantanha (gascon)
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

abalís
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu del vèrb abalir.
# Occitan
### Etimologia

De cambiar.

### Prononciacion
## Nom comun

chambi masculin (vivaroaupenc)
* Accion de chambiar .

### Variantas dialectalas

* cambi (gascon, lengadocian, provençal)
* chamnhe (lemosin)

### Traduccions

* anglés: change $^{(en)}$ exchange $^{(en)}$
* catalan: canvi $^{(ca)}$
* espanhòl: cambio $^{(es)}$
* francés: change $^{(fr)}$échange $^{(fr)}$
* italian: cambio $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia

De cambiar.

### Prononciacion

/ˈkam.bi/
França (Bearn) : escotar « cambi »

## Nom comun

cambi masculin (gascon) (lengadocian) (provençau)
* Accion de cambiar .

### Variantas dialectalas

* chambi (vivaroaupenc)
* chamnhe (lemosin)

### Traduccions

* anglés: change $^{(en)}$ exchange $^{(en)}$
* catalan: canvi $^{(ca)}$
* espanhòl: cambio $^{(es)}$
* francés: change $^{(fr)}$échange $^{(fr)}$
* italian: cambio $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia

De chamnhar.

### Prononciacion
## Nom comun

chamnhe masculin (lemosin)
* Accion de chamnhar .

### Variantas dialectalas

* chambi (vivaroaupenc)
* cambi (gascon, lengadocian, provençal)

### Traduccions

* anglés: change $^{(en)}$ exchange $^{(en)}$
* catalan: canvi $^{(ca)}$
* espanhòl: cambio $^{(es)}$
* francés: change $^{(fr)}$échange $^{(fr)}$
* italian: cambio $^{(it)}$