OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De contrastare, del latin contra stare litaralament « èsser contra », « s’opausar a »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kontɾasˈta/, /kontɾasˈta/
    provençau /kũⁿtʀasˈta/, /kũⁿtʀasˈta/

## Vèrb

contrastar
* (transitiu) Marcar una oposicion, mostrar lo contrari a qualqu'un, quicòm
* (intransitiu) Èsser en contrast, mostrar una diferéncia o una oposicion màger.

### Sinonims

marcadar una oposicion
* contestar
èsser una contrast
* diferenciar

### Traduccions

| alemand: widerstehen $^{(de)}$ (transitiu), kontrastieren $^{(de)}$ (intransitiu) anglés: oppose $^{(en)}$ (transitiu), contrast $^{(de)}$ (intransitiu) basc: catalan: contrastar $^{(ca)}$ | espanhòl: contrastar $^{(es)}$ francés: opposer $^{(fr)}$ (transitiu) contraster $^{(fr)}$ (intransitiu) italian: contrastare $^{(it)}$ portugués: contrastar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De contrastare, del latin contra stare litaralament « èsser contra », « s’opausar a »

### Prononciacion

    Oriental: central /kuntɾəsˈta/, /kuntɾəsˈta/, balear /kontɾəsˈta/, /kontɾəsˈta/, /kuntɾəsˈta/, /kuntɾəsˈta/
    Occidental: nord-occidental /kontɾasˈta/, /kontɾasˈta/, valencian /kontɾasˈtaɾ/, /kontɾasˈtaɾ/

## Vèrb

contrastar
* contrastar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De contrastare, del latin contra stare litaralament « èsser contra », « s’opausar a »

### Prononciacion

    /kontɾasˈtaɾ/, /kontɾasˈtaɾ/

## Vèrb

contrastar
* contrastar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De contrastare, del latin contra stare litaralament « èsser contra », « s’opausar a »

### Prononciacion

    Portugal /kõtɾɐʃˈtaɾ/, /kõtɾɐʃˈtaɾ/
    Brasil /kõtɾaʃˈtaɾ/, /kõtɾaʃˈtaɾ/, /kõtɾasˈta/, /kõtɾasˈta/

## Vèrb

contrastar
* contrastar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Desverbal de contrastare, del latin contra stare litaralament « èsser contra », « s’opausar a »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /konˈtɾaste/, /konˈtɾaste/
    escotar « contraste »
    provençau /kũⁿˈtʀaste/, /kũⁿˈtʀaste/

## Nom comun

contraste masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| contraste | contrastes |
| [konˈtɾaste] | [konˈtɾastes] |
* Oposicion marcada de causas contràrias
* Oposicion o dissemblança de causas o de qualitats a las veire pausadas l’una al costat de l’altra, a las compar, mai que mai dins los domènis de pintura, de l'escultura, de la literatura o de la musica.

### Variantas dialectalas

* contrast

### Sinonims

oposicion marcada
* contèst / contèsta / contestacion

### Locucions

* substància de contraste
* rapòrt de contraste

### Traduccions

| alemand: Gegensatz $^{(de)}$, Kontrast $^{(de)}$ (optica, ...) anglés: contrast $^{(en)}$ basc: catalan: contrast $^{(ca)}$ | espanhòl: contraste $^{(es)}$ francés: contraste $^{(fr)}$ italian: contrasto $^{(it)}$ portugués: contrasto $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

contraste
* Primièra persona del singular de present del subjonctiu de contrastar
* Tresena persona del singular de present del subjonctiu de contrastar

# Espanhòl
### Etimologia

Desverbal de contrastare, del latin contra stare litaralament « èsser contra », « s’opausar a »

### Prononciacion

    Peninsular: septentrional /konˈtɾaste/, /konˈtɾaste/, meridional /koŋˈtɾahte/, /koŋˈtɾahte/
    American: naut /konˈt͡sast(e)/, /konˈt͡sast(e)/, bas /koŋˈtɾahte/, /koŋˈtɾahte/, austral /konˈtɾahte//, /konˈtɾahte//

## Nom comun

contraste masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| contraste | contrastes |
* contraste $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

contraste
* Primièra persona del singular de present del subjonctiu de contrastar
* Tresena persona del singular de present del subjonctiu de contrastar

# Francés
### Etimologia

Desverbal de contrastare, del latin contra stare litaralament « èsser contra », « s’opausar a »

### Prononciacion

    /kɔ̃tʁast/, /kɔ̃tʁast/

## Nom comun

contraste masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| contraste | contrastes |
| [kɔ̃tʁast] ||
* contraste $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

contraste
* Primièra persona del singular de present de l'imdicatiu de contraster
* Tresena persona del singular de present de l'imdicatiu de contraster
* Primièra persona del singular de present del subjonctiu de contraster
* Tresena persona del singular de present del subjonctiu de contraster
* Segonda persona del singular de l'imperatiu de contraster
# Catalan
## Forma de vèrb

contrastaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb contrastar.
# Catalan
## Forma de vèrb

contrastaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb contrastar.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /konˈtɾastes/, /konˈtɾastes/
    provençau /kũⁿˈtʀastes/, /kũⁿˈtʀastes/

## Forma de nom comun

contrastes
* plural de contraste.

## Forma de vèrb

contrastes
* Segonda persona del singular de present del subjonctiu de contrastar

# Espanhòl
### Prononciacion

    Peninsular: septentrional /konˈtɾastes/, /konˈtɾastes/, meridional /koŋˈtɾahtes/, /koŋˈtɾahtes/
    American: naut /konˈt͡sast(e)s/, /konˈt͡sast(e)s/, bas /koŋˈtɾahtes/, /koŋˈtɾahtes/, austral /konˈtɾahtes/, /konˈtɾahtes/

## Nom comun

contrastes
Declinason :
| Singular | Plural |
| contraste | contrastes |
* plural de contraste.

## Forma de vèrb

contrastes
* Segonda persona del singular de present del subjonctiu de contrastar

# Francés
### Prononciacion

    /kɔ̃tʁast/, /kɔ̃tʁast/

## Nom comun

contrastes
* plural de contraste.

## Forma de vèrb

contrastes
* Segonda persona del singular de present de l'imdicatiu de contraster
* Segonda persona del singular de present del subjonctiu de contraster
# Occitan
### Etimologia

    De contravenir.

### Prononciacion

/kontɾaβenˈsju/, /kontɾaβenˈsju/, provençau /kõⁿtʀavẽⁿˈsjũⁿ/, /kõⁿtʀavẽⁿˈsjũⁿ/

### Sillabas

in|ti|mi|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contravencion | contravencions |
| [kontɾaβenˈsju] | [kontɾaβenˈsjus] |
contravencion femenin
* (drech) Accion de contravenir a una lei, a una ordonança, a un reglament, a un decrèt o a un contracte que se faguèt.
* (particular, penal) Accion de contravenir als reglaments de polícia; per oposocion als delictes e als crimes.
* (polícia) Verbal fach per la polícia descrivent l'acte contrari als reglaments, subretot al còdi de la rota, que sovent se jonh una injonccion de pagar.
* (per extension) Emenda pagada a la polícia.
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés destiner ("destinar").

### Prononciacion

[desti'na]

### Sillabas

des | ti | na (3)

## Vèrb

a destina

### Traduccions

* destinar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[destimbur'lat] França (Bearn) : escotar « destimborlat »

## Adjectiu

destimborlat masculin (femenin -ada)
* Aver l'esperit perturbat.

### Parents

* destimborlar

### Traduccions

* alemand:
* anglés:
* catalan: trastornat $^{(ca)}$; pertorbat $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: perturbé $^{(fr)}$; retourné $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/destinaˈtaɾi/, /destinaˈtaɾi/, provençau /destinaˈtaʀis/, /destinaˈtaʀis/

## Forma de nom comun

destinataris
* Plural de destinatari.

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

destinataris
* Plural de destinatari.
# Occitan
### Etimologia

Del latin destinatio.

### Prononciacion

/destinaˈsju/, /destinaˈsju/

### Sillabas

des | ti | na | cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| destinacion | destinacions |
| [destinaˈsju] | [destinaˈsjus] |
destinacion femenin
* Ponch d'arribada.

### Parents

* destinar
* destinatari

### Traduccions

| alemand: Ziel $^{(de)}$ neutre anglés: destination $^{(en)}$ catalan: destinació $^{(ca)}$ femenin, destí $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: destino $^{(es)}$ masculin francés: destination $^{(fr)}$ masculin italian: destinazione $^{(it)}$ femenin |
# Catalan
### Etimologia

Del latin destinatio.

### Prononciacion

/dəstinəsiˈo/, /dəstinəsiˈo/ (oriental), /destinasiˈo/, /destinasiˈo/ (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « destinació »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| destinació | destinacions |
| [dəstinəsiˈo] | [dəstinəsiˈons] |
destinacion femenin
* Destinacion.

### Parents

* destinar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin destinare.

### Prononciacion

/destiˈna/, /destiˈna/ França (Bearn) : escotar « destinar »

### Sillabas

de|ti|nar

## Vèrb

desrinar
* Fixar per avança dins l’òrdre los eveniments, en parlant del destin.
** Èra destinat a falhir d'aquel biais.
* Afectar una persona o una causa a un emplec, a un usatge.
** Los onors li son destinats.
* Preparar, reservar.
** Sabi lo retorn que li destini!
se desrinar
* Se vodar.
** Se destina a la medecina

### Parents

* destin
* destinacion

### Traduccions

| alemand: bestimmen $^{(de)}$ anglés: destine $^{(en)}$ basc: diseinatu $^{(eu)}$ catalan: destinar $^{(ca)}$ | espanhòl: destinar $^{(es)}$ francés: destiner $^{(fr)}$ italian: destinare $^{(it)}$ portugués: destinar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin destinare.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « destinar »

### Prononciacion

    Oriental: /dəstiˈna/, /dəstiˈna/
    Occidental: nord-occidental /destiˈna/, /destiˈna/, valencian/destiˈnaɾ/, /destiˈnaɾ/

### Sillabas

de|ti|nar

## Vèrb

desrinar
* destinar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin destinare.

### Prononciacion

escotar « destinar »

### Prononciacion

    Peninsular: septentrional /destiˈnaɾ/, /destiˈnaɾ/, meridional /dehtiˈnaɾ/, /dehtiˈnaɾ/
    American: naut /d(e)stiˈnaɾ/, /d(e)stiˈnaɾ/, bas /dehtiˈnaɾ/, /dehtiˈnaɾ/

### Sillabas

de|ti|nar

## Vèrb

desrinar
* destinar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin destinare.

### Prononciacion

    Portugal /dɨʃtiˈnaɾ/, /dɨʃtiˈnaɾ/
    American /deʃtʃĩˈnaɾ/, /deʃtʃĩˈnaɾ/, bas /dʒistʃiˈna/, /dʒistʃiˈna/

### Sillabas

de|ti|nar

## Vèrb

desrinar
* destinar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De destinacion.

### Prononciacion

/destinaˈtaɾi/, /destinaˈtaɾi/, provençau /destinaˈtaʀi/, /destinaˈtaʀi/
    França (Bearn) : escotar « destinatari »

### Sillabas

des|ti|na|ta|ri

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| destinatari | destinataris |
| [destinaˈtaɾi] | [destinaˈtaɾis] |
destinatari masculin, (equivalent femenin: destinatària)
* Persona a qui es destinada quicòm.
* Persona que deu recebre un messatge, un corrièr electronic, una letra, un paquet mandats per qualqu'un mai.
* (linguistica) Auditor o lector, que recep lo messatge d’un locutor.

### Antonims

* expedidor / expeditor

### Derivats

* destin
* destinacion
* destinar

### Traduccions

| alemand: Empfänger $^{(de)}$, Adressat $^{(de)}$ anglés: addressee $^{(en)}$, consignee $^{(en)}$, recipient $^{(en)}$ basc: catalan: destinatari $^{(ca)}$ | espanhòl: destinatario $^{(es)}$ francés: destinataire $^{(fr)}$ italian: destinatario $^{(it)}$ portugués: destinatário $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De destinació.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « destinatari »

### Sillabas

des|ti|na|ta|ri

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| destinatari | destinataris |
destinatari masculin, (equivalent femenin: destinatària)
* destinatari $^{(ca)}$

# Italian
### Prononciacion

/destinaˈtari/, /destinaˈtari/

## Forma de nom comun

destinatari
* Masculin plural de destinatario
# Occitan
### Etimologia

De destinar.

### Prononciacion

[des'ti]
França (Bearn) : escotar « destin »

### Sillabas

des | tin (2)

## Nom comun

destin masculin

### Derivats

* destinacion
* destinada
* destinar
* destinatari

### Traduccions

| alemand: Schicksal $^{(de)}$ anglés: destiny $^{(en)}$ catalan: destí $^{(ca)}$ espanhòl: destino $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: destin $^{(fr)}$ | ido: indonesian: italian: destino $^{(it)}$ neerlandés: polonés: portugués: destino $^{(pt)}$ suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    De destinar.

### Prononciacion

    lengadocian /destiˈnaðo̞/, /destiˈnaðo̞/
    provençau /destiˈnadə/, /destiˈnadə/

### Sillabas

des|ti|na|da

## Nom comun

destinada (lengadocian) , (provençau) ; femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| destinada | destinadas |
| [destiˈnaðo̞] | [destiˈnaðo̞s] |
* Destin particular d’una persona o d’una causa.
* (per extension) Poténcia suprèma que mena lo cors de las causas.

### Sinonims

* astrada
* destin
* fatalitat
* hat (gascon)

### Parents

* fatal / fatau
* fatalisme
* fatalista

### Traduccions

| alemand: Schicksal $^{(de)}$, Bestimmung $^{(de)}$, Ziel $^{(de)}$ anglés: fatality $^{(en)}$, fate $^{(en)}$ basc: catalan: destí $^{(ca)}$, sort $^{(ca)}$, fortuna $^{(ca)}$ | espanhòl: hado $^{(es)}$, destino $^{(es)}$ francés: destinée $^{(fr)}$ italian: destino $^{(it)}$ portugués: destino $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

destinada
* Participi passat al femenin singular de destinar
# Italian
### Etimologia

Del latin destinare

### Prononciacion

[desti'nare]

### Sillabas

des | ti | na | re (4)

## Vèrb

destinare

### Traduccions

* destinar $^{(oc)}$

### Derivats

* destinazione

### Parents

* destino
# Occitan
### Prononciacion

/kɾystaˈsɛos/, /kɾystaˈsɛos/

## Forma d'adjectiu

crustacèas
* Femenin plural de crustacèu.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkɾyzos/, /ˈkɾyzos/

## Forma d'adjectiu

crusas (lengadocian)
* Femenin plural de crus.
# Occitan
### Prononciacion

/kɾystaˈsɛo/, /kɾystaˈsɛo/

## Forma d'adjectiu

crustacèa
* Femenin singular de crustacèu.
# Occitan
### Prononciacion

/kɾystaˈsɛws/, /kɾystaˈsɛws/

## Forma d'adjectiu

crustacèus
* Masculin plural de crustacèu.

## Forma de nom comun

crustacèus masculin
* Plural de crustacèu.
# Occitan
### Etimologia

Del latin crusta amb lo sufix -acèu.

### Prononciacion

/kɾystaˈsɛw/, /kɾystaˈsɛw/

### Sillabas

crus | ta | cèu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | crustacèu | crustacèus |
| Masculin | [kɾystaˈsɛw] | [kɾystaˈsɛws] |
| Femenin | crustacèa | crustacèas |
| Femenin | [kɾystaˈsɛo] | [kɾystaˈsɛos] |
crustacèu masculin
* Revestit d'una crosta, en parlat d'artropòds.

### Traduccions

| anglés: crustaceous $^{(en)}$ asturian: crustaceu $^{(ast)}$ catalan: crustaci $^{(ca)}$ espanhòl: crustáceo $^{(es)}$ | francés: crustacé $^{(fr)}$ italian: crostaceo $^{(it)}$ portugués: crustáceo $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| crustacèu | crustacèus |
| [kɾystaˈsɛw] | [kɾystaˈsɛws] |
crustacèu masculin
* Zool. Classa d'artropòds provesits d'una cuticula quitinosa.

### Traduccions

| alemand: Krebstier $^{(de)}$ neutre anglés: crustacean $^{(en)}$ asturian: crustaceu $^{(ast)}$ masculin catalan: crustaci $^{(ca)}$ masculin espanhòl: crustáceo $^{(es)}$ masculin | francés: crustacé $^{(fr)}$ masculin italian: crostaceo $^{(it)}$ masculin portugués: crustáceo $^{(pt)}$ masculin sicilian: crustàciu $^{(scn)}$ masculin |
# Sard
### Etimologia

Del latin crudus.

### Prononciacion
## Adjectiu

cruu masculin
* Crus.

### Variantas dialectalas

* lhudu (Orgosolo)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

Del latin cribellare.

### Prononciacion

/kʁyveˈla/, /kʁyveˈla/

### Sillabas

cru | ve | lar

## Vèrb

cruvelar (lemosin)
* Desseparar las particulas de talhas desparieras d'una materia polverulenta o granulosa amb un cruveu.

### Variantas dialectalas

* crivelar
* crierar (gascon)

### Traduccions

| alemand: durchsieben $^{(de)}$ anglés: to sieve $^{(en)}$ catalan: garbellar $^{(ca)}$, crivellar $^{(ca)}$ | francés: cribler $^{(fr)}$, tamiser $^{(fr)}$ naut sorab: přewěć $^{(hsb)}$ perfectiu (gran), přewěwać $^{(hsb)}$ imperfectiu (gran), přesać $^{(hsb)}$ perfectiu |

### Conjugason

| Infinitiu | cruvelar | cruvelar | cruvelar | cruvelar | cruvelar | cruvelar |
| Gerondiu | cruvelant | cruvelant | cruvelant | cruvelant | cruvelant | cruvelant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | cruvelat | cruvelat | cruvelat | cruvelats | cruvelats | cruvelats |
| femenin | cruvelada | cruvelada | cruvelada | cruveladas | cruveladas | cruveladas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | cruvele | cruvelas | cruvela | cruvelam | cruvelatz | cruvelan cruvelen |
| Imperfach | cruvelava | cruvelavas cruvelaves | cruvelava | cruvelavam cruvelavem | cruvelavatz cruvelavetz | cruvelavan cruvelaven |
| Preterit | cruvelei | cruveleras cruveleres | cruvelet | cruveleram cruvelerem | cruveleratz cruveleretz | cruveleren |
| Futur | cruvelarai | cruvelaras | cruvelará | cruvelarem | cruvelaretz | cruvelaran |
| Condicional | cruvelariá | cruvelarias | cruvelariá | cruvelariam | cruvelariatz | cruvelarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | cruvele | cruveles | cruvele | cruvelem | cruveletz | cruvelen |
| Imperfach | cruvelessa | cruvelessas | cruvelessa | cruvelessam cruvelessem | cruvelessatz | cruvelessan cruvelessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | cruvela ! | — | cruvelam ! | cruvelatz ! | — |
| Negatiu | — | cruvelas pas ! | — | cruvelam pas ! | cruvelatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkɾyzes/, /ˈkɾyzes/

## Forma d'adjectiu

cruses (lengadocian)
* Masculin plural de crus.
# Anglés
## Forma de vèrb

crushed
* Preterit del vèrb to crush.
* Participi passat del vèrb to crush.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kɾyˈsi/, /kɾyˈsi/

## Vèrb

crussir
* Cracinar.
* Espotir sota las dents.
* Escrachar.
* Agrasar.
* Ratar, rosegar.
* Carcanhar.

### Variantas dialectalas

* cracar
* crocar
* cruscar
* cruissir

### Conjugason

| Infinitiu | crussir | crussir | crussir | crussir | crussir | crussir |
| Gerondiu | crussissent | crussissent | crussissent | crussissent | crussissent | crussissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | crussit | crussit | crussit | crussits | crussits | crussits |
| femenin | crussida | crussida | crussida | crussidas | crussidas | crussidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | crussissi | crussisses | crussís | crussissèm | crussissètz | crussisson |
| Imperfach | crussissiái | crussissiás | crussissiá | crussissiam | crussissiatz | crussissián |
| Preterit | crussiguèri | crussiguères | crussiguèt | crussiguèrem | crussiguèretz | crussiguèron |
| Futur | crussirai | crussiràs | crussirà | crussirem | crussiretz | crussiràn |
| Condicional | crussiriái | crussiriás | crussiriá | crussiriam | crussiriatz | crussirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | crussisca | crussiscas | crussisca | crussiscam | crussiscatz | crussiscan |
| Imperfach | crussiguèsse | crussiguèsses | crussiguèsse | crussiguèssem | crussiguèssetz | crussiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | crussís ! | — | crussiscam ! | crussissetz ! | — |
| Negatiu | — | crussiscas pas ! | — | crussiscam pas ! | crussiscatz pas ! | — |

### Referéncias

* Frederic Mistral, Lo Tresaur dau Felibritge en linha: .
# Occitan
### Etimologia

    De extraire.

### Prononciacion

/esˈtɾat͡ʃ/, /esˈtɾat͡ʃ/, provençau /esˈtʀat͡ʃ/, /esˈtʀat͡ʃ/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « extrach »

### Sillabas

ex|trach

## Nom comun

extrach masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| extrach | extraches |
| [esˈtɾat͡ʃ] | [esˈtɾat͡ʃes] |
* Substància que s'extrach de quicòm mai per quinanque siá operacion.
* (perfumeria) Perfum concentrat.
* Çò que se lèva d'un libre, d'un registre, d'un acte, d'un archiu, etc.
* Abreujat, somari, analisi.

### Variantas dialectalas

* extrait (lengadocian)
* extrèit (gascon)

### Parents

* extraire
* extraccion
* extractor

### Traduccions

| alemand: Auszug $^{(de)}$, Extrakt $^{(de)}$ anglés: extract $^{(en)}$ basc: catalan: extret $^{(ca)}$ | espanhòl: extracto $^{(es)}$ francés: extrait $^{(fr)}$ italian: estratto $^{(it)}$ portugués: extrato $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

extrach
* Participi passat al masculin singular de extraire
# Occitan
### Etimologia

    De extraire.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /estɾaˈtsju/, /estɾaˈtsju/
    provençau /estʀaˈksjũⁿ/, /estʀaˈksjũⁿ/
    escotar « extraccion »

### Sillabas

ex|trac|tion

## Nom comun

extraccion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| extraccion | extraccions |
| [estɾaˈtsju] | [estɾaˈtsjus] |
* Accion d’extraire.
* (especialament, quirurgia) Accion de levar quicòm del còrs.
* (aritmetica) Operacion per que s'encontra la raiç d’un nombre, o que s'encontra los entièrs contenguts dins un nombre fraccionari.
* (figurat) Origina que qualqu’un ne tira sa naissença.

### Parents

* extraire
* extrach
* extractor
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtɾat͡ʃes/, /esˈtɾat͡ʃes/, provençau /esˈtʀat͡ʃes/, /esˈtʀat͡ʃes/

## Forma de nom comun

extraches
* Plural de extrach.

## Forma de vèrb

extraches
* Participi passat al masculin plural de extraire
# Occitan
### Etimologia

    Del latin extrahere, de ex, « fòra », e trahere, « tirar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /esˈtɾajre/, /esˈtɾajre/
    provençau /esˈtʀajʀe/, /esˈtʀajʀe/

### Sillabas

ex|trai|re

## Forma de vèrb

extraire
* Tirar o levar una causa d’un lòc, d’un cors ont se formèt o en que foguèt introducha.
* Tirar d’un libre, d’un registre, d’un acte, etc., los passatges, las entresenhas desiradas.
* Tirar, destriar per una operacion quimica una substància simpla o compausada d’un còrs que n'èra partida.
s'extraire
* Se tirar d'endacòm que l'òm i èra claus

### Derivats

* extraccion
* extrach / extrait
* extractor

### Sinonims

* tirar
* traire (lengadocian)
* tréger (gascon)
* traçar (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: extrahieren $^{(de)}$ anglés: extraction $^{(en)}$ basc: laburpen $^{(eu)}$ catalan: extreure $^{(ca)}$ | espanhòl: extraer $^{(es)}$, extractar $^{(es)}$ francés: extraire $^{(fr)}$ italian: estrarre $^{(it)}$ portugués: extrair $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin extrahere, de ex, « fòra », e trahere, « tirar ».

### Prononciacion

França (Somain) : escotar « extraire »

### Prononciacion

/ɛkstʁɛʁ/, /ɛkstʁɛʁ/

### Sillabas

ex|trai|re

## Forma de vèrb

extraire
* extraire $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/estɾaˈtsjus/, /estɾaˈtsjus/, provençau /estʀaˈksjũⁿs/, /estʀaˈksjũⁿs/

## Forma de nom comun

extraccions
* Plural de extraccion.
# Catalan
### Etimologia

Del latin extractiōnis.

### Prononciacion

[əkstɾəksi'o] (oriental), [ekstɾaksi'o] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « extracció »

### Sillabas

ex | trac | ci | ó (4)

## Nom comun

extracció femenin, pl. extraccions

### Traduccions

* extraccion $^{(oc)}$

### Parents

* atracció
* distracció
* estractor
* extraure
* retracció
* traure