OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin interdicere.

### Prononciacion

/inteɾðiɾe/, /inteɾðiɾe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « interdire »

### Sillabas

in | ter | di | re (4)

## Vèrb

interdire
* Impausar que non se faga una causa.

### Sinonims

* defendre
* enebir
* proïbir
* vedar

### Traduccions

| alemand: verbieten $^{(de)}$ anglés: to forbid $^{(en)}$, to prohibit $^{(en)}$ catalan: prohibir $^{(ca)}$ espanhòl: prohibir $^{(es)}$ francés: interdire $^{(fr)}$, prohiber $^{(fr)}$ | italian: proibire $^{(it)}$ naut sorab: zakazać $^{(hsb)}$ perfectiu neerlandés: verbieden $^{(nl)}$ portugués: proibir $^{(pt)}$ sicilian: pruibbiri $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | interdire | interdire | interdire | interdire | interdire | interdire |
| Gerondiu | interdisent | interdisent | interdisent | interdisent | interdisent | interdisent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | interdich interdit | interdich interdit | interdich interdit | interdiches interdits | interdiches interdits | interdiches interdits |
| femenin | interdicha interdita | interdicha interdita | interdicha interdita | interdichas interditas | interdichas interditas | interdichas interditas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | interdisi | interdises | interditz | interdisèm | interdisètz | interdison |
| Imperfach | interdisiái | interdisiás | interdisiá | interdisiam | interdisiatz | interdisián |
| Preterit | interdiguèri | interdiguères | interdiguèt | interdiguèrem | interdiguèretz | interdiguèron |
| Futur | interdirai | interdiràs | interdirà | interdirem | interdiretz | interdiràn |
| Condicional | interdiriái | interdiriás | interdiriá | interdiriam | interdiriatz | interdirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | interdiga | interdigas | interdiga | interdigam | interdigatz | interdigan |
| Imperfach | interdiguèssi | interdiguèsses | interdiguèsse | interdiguèssem | interdiguèssetz | interdiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | interdiga ! | — | interdigam ! | interdigatz ! | — |
| Negatiu | — | interdigas pas ! | — | interdigam pas ! | interdigatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Catalan
## Forma de vèrb

insultà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb insultar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

insulté
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb insultar.

# Piemontés
### Prononciacion

/iŋsylˈte/, /iŋsylˈte/

## Vèrb

insulté
* insultar
# Espanhòl
## Forma de vèrb

insultaste
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb insultar.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /inˈsylts/, /inˈsylts/

## Forma de nom comun

insults
* Plural de insult.

# Anglés
### Prononciacion

/ɪnˈsʌlts/, /ɪnˈsʌlts/

## Forma de nom comun

insults
* Plural de insult.

## Forma de vèrb

insult
* Tresena persona del singular del present simple de insult

# Catalan
### Etimologia

    Del latin insultus « accion d’assalhir, assalt, ataca »

### Prononciacion

/inˈsuɫ(t)/, /inˈsuɫ(t)/

### Sillabas

in|sult

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insult | insults |
| [inˈsuɫ(t)] | [inˈsuɫ(t)s] |
insult masculin
* insult $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

insultaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb insultar.
# Catalan
## Forma de vèrb

insultaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb insultar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insultus « accion d’assalhir, assalt, ataca ».

### Prononciacion

lengadocian /inˈsylte/, /inˈsylte/

### Sillabas

in|sul|te

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| insulte | insultes |
| [inˈsylte] | [inˈsyltes] |
insulte masculin
* Accion o efièch d’insultar.
* Paraula o acte qu’insulta

### Variantas dialectalas

* insult
* insulta (gascon, provençau)

### Parents

* insultador
* insultant
* insultar

### Sinonims

* ofensa
* injúria
* ultratge
* afront
* insolència
* vilania

### Traduccions

| alemand: Beleidigung $^{(de)}$, Beschimpfung $^{(de)}$ anglés: insult $^{(en)}$, slur $^{(en)}$ basc: catalan: insult $^{(ca)}$ | espanhòl: insulto $^{(es)}$ francés: insulte $^{(fr)}$ italian: insulto $^{(it)}$ portugués: insulto $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

insulte
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de insultar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de insultar.

# Espanhòl
### Prononciacion

lengadocian

### Sillabas

in|sul|te

## Forma de vèrb

insulte
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de insultar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de insultar.

# Francés
### Etimologia

    Del latin insultus « accion d’assalhir, assalt, ataca ».

### Prononciacion

/ɛ̃sylt/, /ɛ̃sylt/

### Sillabas

in|sulte

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| insulte | insultes |
| [ɛ̃sylts] ||
insulte femenin
* insulte $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

insulte
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de insulter.
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de insulter.
* Sefonda persona del singular de l'imperatiu de insulter.
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de insulter.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de insulter.

# Portugués
### Sillabas

in|sul|te

## Forma de vèrb

insulte
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de insultar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de insultar.
# Occitan
### Prononciacion

/inˈsyltes/, /inˈsyltes/

## Forma de nom comun

insultes
* Plural de insulte.

## Forma de vèrb

insultes
* Sefonda persona del singular del present del subjonctiu de insultar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de insultar.

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma de vèrb

insultes
* Sefonda persona del singular del present del subjonctiu de insultar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de insultar.

# Francés
### Prononciacion

/ɛ̃sylt/, /ɛ̃sylt/

## Forma de nom comun

insulte femenin
* Plural de insulte

## Forma de vèrb

insultes
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de insulter.
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de insulter.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de vèrb

insultes
* Sefonda persona del singular del present del subjonctiu de insultar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de insultar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

insultó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb insultar.
# Occitan
### Etimologia

De suportable

### Prononciacion

/insypuɾˈtaple/, /insypuɾˈtaple/ França (Bearn) : escotar « insuportable »

### Sillabas

in|su|por|ta|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | insuportable | insuportables |
| Masculin | [insypuɾˈtaple] | [insypuɾˈtaples] |
| Femenin | insuportabla | insuportablas |
| Femenin | [insypuɾˈtaplo̞] | [insypuɾˈtaplo̞s] |
insuportable
* Qu’es impossible o fòrça dificil de suportar, d’endurar.
* (per extension) Qu'es extrèmament desagradable ; exasperant.

### Antonims

* suportable

### Traduccions

| alemand: unerträglich $^{(de)}$ anglés: insupportable $^{(en)}$ basc: onartezina $^{(eu)}$ catalan: insostenible $^{(ca)}$ | espanhòl: insoportable $^{(es)}$ francés: insuportable $^{(fr)}$ italian: insopportabile $^{(it)}$ portugués: insuportável $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin irrefutābilis.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /irefyˈtaβle/, /irefyˈtaβle/
    lengadocian /irefyˈtaple/, /irefyˈtaple/
    provençau /iʀefyˈtable/, /iʀefyˈtable/

### Sillabas

i|rre|fu|ta|ble

## Adjectiu

irrefutable
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | irrefutable | irrefutables |
| Masculin | [irefyˈtaβle] | [irefyˈtaβles] |
| Femenin | irrefutabla | irrefutablas |
| Femenin | [irefyˈtaβlo̞] | [irefyˈtaβlo̞s] |
* Qu'es pas susseptible de refutar, qu'òm pòt pas contradire
* (Pejoratiu) Qu'es jutjat non scientific a causa de son caractèr nom verificable o qu'òm pòt pas testar, quitament s'es impossible de probar la falsièra.

### Antonims

* refutable

### Traduccions

| alemand: unwiderlegbar $^{(de)}$ anglés: irrefutable $^{(en)}$ basc: catalan: irrefutable $^{(ca)}$ | espanhòl: irrefutable $^{(es)}$ francés: irréfutable $^{(fr)}$ italian: irrifiutabile $^{(it)}$, inconfutabile $^{(it)}$ portugués: irrefutável $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin irrefūtābilis.

### Sillabas

i|re|fu|ta|ble

## Adjectiu

irrefutable
* irrefutable $^{(oc)}$.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin irrefūtābilis.

### Sillabas

i|rre|fu|ta|ble

## Adjectiu

irrefutable masculin o femenin, (plurals: irrefutables)
* irrefutable $^{(oc)}$.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin irrefūtābilis.

### Prononciacion

    /irefuˈt̪aβ̞le/, /irefuˈt̪aβ̞le/

### Sillabas

i|rre|fu|ta|ble

## Adjectiu

irrefutable masculin o femenin, (plurals: irrefutables)
* irrefutable $^{(oc)}$.
# Occitan
### Etimologia

    Amb lo predix privatiu «ir-» de repressible

### Prononciacion

    lengadocian /irepɾeˈsiple/, /irepɾeˈsiple/
    lengadocian, gascon /irepɾeˈsiβle/, /irepɾeˈsiβle/
    provençau /iʀepʀesˈsible/, /iʀepʀesˈsible/

### Sillabas

ir|re|pres|si|ble

## Adjectiu

irrepressible
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | irrepressible | irrepressibles |
| Masculin | [irepɾeˈsiβle] | [irepɾeˈsiβles] |
| Femenin | irrepressibla | irrepressiblas |
| Femenin | [irepɾeˈsiβlo̞] | [irepɾeˈsiβlo̞s] |
* Que se pòt pas reprimir o conténer.

### Derivats

* irrepressiblament

### Sinonims

* irrefrenable
* irresistible
* irreprimible

### Antonims

* resistible

### Traduccions

| alemand: unbändige $^{(de)}$, unbezwingbare $^{(de)}$, aufgehalten $^{(de)}$ anglés: irrepressible $^{(en)}$, uncontrollable $^{(en)}$, overwhelming $^{(en)}$ basc: catalan: irreprimible $^{(ca)}$, incontenible $^{(ca)}$, irrefrenable $^{(ca)}$ | espanhòl: incontenible $^{(es)}$, irreprimible $^{(es)}$, irrefrenable $^{(es)}$ francés: irrépressible $^{(fr)}$, irresistible $^{(fr)}$, irréfrénable $^{(fr)}$ italian: irrefrenabile $^{(it)}$, incontenibile $^{(it)}$, , inarrestabile $^{(it)}$ portugués: irreprimível $^{(pt)}$, incontrolável $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Amb lo predix privatiu «ir-» de repressible

### Sillabas

ir|re|pres|si|ble

## Adjectiu

irrepressible
* irrepressible $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De repression

### Prononciacion

/irepɾeˈsiw/, /irepɾeˈsiw/, provencau /iʀepʀeˈsiw/, /iʀepʀeˈsiw/

### Sillabas

ir|re|pres|siu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | irrepressiu | irrepressius |
| Masculin | [irepɾeˈsiw] | [irepɾeˈsiws] |
| Femenin | irrepressiva | irrepressivas |
| Femenin | [trepɾeˈsiβo̞] | [irepɾeˈsiβo̞s] |
irrepressiu
* Que se pòt pas reprimís.

### Antonims

* repressiu
# Occitan
### Etimologia

Del latin irregularis.

### Prononciacion

/ireɣyˈlaɾ/, /ireɣyˈlaɾ/
França (Bearn) : escotar « irregular »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | irregular | irregulars |
| Masculin | [ireɣyˈlaɾ] | [ireɣyˈlaɾs] |
| Femenin | irregulara | irregularas |
| Femenin | [ireɣyˈlaɾo] | [ireɣyˈlaɾos] |
inferior masculin
* Que seguís pas la regla.
* Qu'es pas unifòrme.

### Derivats

* irregularament

### Mots aparentats

* irregularitat

### Antonims

* regular

### Traduccions

| alemand: unregelmäßig $^{(de)}$, uneben $^{(de)}$ (terrenh) anglés: irregular $^{(en)}$ catalan: irregular $^{(ca)}$ | francés: irrégulier $^{(fr)}$ naut sorab: njeporjadny $^{(hsb)}$, njeprawidłowny $^{(hsb)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De reverenciós

### Prononciacion

lengadocian, gascon /ireβeˈɾensjus/, /ireβeˈɾensjus/, provençau /iʀeveˈʀẽⁿsjus/, /iʀeveˈʀẽⁿsjus/

### Sillabas

ir|re|ve|ren|ciós

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | irreverenciós | irreverencioses |
| Masculin | [ireβeˈɾensjus] | [ireβeˈɾenszes] |
| Femenin | irreverenciosa | irreverenciosas |
| Femenin | [ireβeˈɾensjuzo̞] | [ireβeˈɾensjazo̞s] |
irreverenciós
* Que manca de reveréncia, de respècte.

### Sinonims

* insolent
* irrespectuós

### Antonims

* reverenciós

### Derivats

* irreverenciosament

### Traduccions

| alemand: respektlos $^{(de)}$ anglés: irreverent $^{(en)}$ basc: catalan: irreverent $^{(ca)}$ | espanhòl: irreverente $^{(es)}$ francés: irrévérencieux $^{(fr)}$ italian: irriverente $^{(it)}$ portugués: irreverencioso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ireɣylaɾiˈtats/, /ireɣylaɾiˈtats/, provençau /iʀegylaʀiˈtats/, /iʀegylaʀiˈtats/

## Forma de nom comun

irregularitats
* Plural de irregularitat.

# Catalan
### Prononciacion

Balearic, Central /irəɡuləɾiˈtats/, /irəɡuləɾiˈtats/, Valencian /ireɡulaɾiˈtats/, /ireɡulaɾiˈtats/

## Forma de nom comun

irregularitats
* Plural de irregularitat.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin irregularitas

### Prononciacion

/ireɣylaɾiˈtat/, /ireɣylaɾiˈtat/, provençau /iʀegylaʀiˈtat/, /iʀegylaʀiˈtat/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| irregularitat | irregularitats |
| [ireɣylaɾiˈtat] | [ireɣylaɾiˈtats] |
irregularitat femenin
* Caractèr de çò qu’es pas confòrme a las règlas, de çò que seguís pas las règlas.
* Causa realizada de biais irregular.

### Parents

* irregular

### Traduccions

| alemand: Unregelmäßigkeit $^{(de)}$ anglés: irregularity $^{(en)}$ basc: irregulartasun $^{(eu)}$ catalan: irregularitat $^{(ca)}$ | espanhòl: irregularidad $^{(es)}$ francés: irrégularité $^{(fr)}$ italian: irregolarità $^{(it)}$ portugués: irregularidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin irregularitas

### Prononciacion

Balearic, Central /irəɡuləɾiˈtat/, /irəɡuləɾiˈtat/, Valencian /ireɡulaɾiˈtat/, /ireɡulaɾiˈtat/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| irregularitat | irregularitats |
irregularitat femenin
* irregularitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De reprochable amb lo prefix «ir-»

### Prononciacion

    lengadocian /irepɾuˈt͡ʃaβle/, /irepɾuˈt͡ʃaβle/, /irepɾuˈt͡ʃaple/, /irepɾuˈt͡ʃaple/
    gascon /irepɾuˈt͡ʃaβle/, /irepɾuˈt͡ʃaβle/
    provençau /iʀepɾuˈt͡ʃable/, /iʀepɾuˈt͡ʃable/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | irreprochable | irreprochables |
| Masculin | [irepɾuˈt͡ʃaβle] | [irepɾuˈt͡ʃaβles] |
| Femenin | irreprochabla | irreprochablas |
| Femenin | [irepɾuˈt͡ʃaβlo̞] | [irepɾuˈt͡ʃaβlo̞s] |
irreprochable
* Que merita pas de repròchi.
* Que presenta pas de manca que meritariá un repròchi.

### Sinonims

* acomplit (lengadocian) / complit (gascon, provençau)
* irreprensible / irreprehensible
* shens arcast (gascon)

### Antonims

* reprochable

### Traduccions

| alemand: einwandfrei $^{(de)}$, tadellos $^{(de)}$ anglés: irreproachable $^{(en)}$ basc: catalan: irreprotxable $^{(ca)}$ | espanhòl: irreprochable $^{(es)}$ francés: irréprochable $^{(fr)}$ italian: irreprensibile $^{(it)}$, ineccepibile $^{(it)}$ portugués: irreprochável $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    De reprochable amb lo prefix «ir-»

### Prononciacion

    /irepɾoˈt͡ʃable/, /irepɾoˈt͡ʃable/, /irepɾoˈt͡ʃaβ̞le/, /irepɾoˈt͡ʃaβ̞le/

## Adjectiu

irreprochable masculin o femenin, (plurals: irreprochables)
* irreprochable $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Compausat del prefix «ir-», de reversible e del sufix -itat

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ireβeɾsiβiliˈtat/, /ireβeɾsiβiliˈtat/
    provençau /iʀeveʀsibiliˈta/, /iʀeveʀsibiliˈta/

### Sillabas

ir|re|ver|si|bi|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| irreversibilitat | irreversibilitats |
| [ireβeɾsiβiliˈtat] | [ireβeɾsiβiliˈtats] |
irreversibilitat femenin
* Qualitat de çò irreversible.

### Sinonims

* imprescriptibilitat
* inamovibilitat
* irrevocabilitat

### Traduccions

| alemand: Unumkehrbarkeit $^{(de)}$, Unwiderruflichkeit $^{(de)}$, Irreversibilität $^{(de)}$ anglés: irreversibility $^{(en)}$ basc: catalan: irreversibilitat $^{(ca)}$ | espanhòl: irreversibilidad $^{(es)}$ francés: irreversibilité $^{(fr)}$ italian: irreversibilità $^{(it)}$ portugués: irreversibilidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Compausat del prefix «ir-», de reversible e del sufix -itat

### Prononciacion

    /irəβərsiβiliˈtat/, /irəβərsiβiliˈtat/

### Sillabas

ir|re|ver|si|bi|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| irreversibilitat | irreversibilitats |
irreversibilitat femenin
* irreversibilitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/estaβuɾˈðit/, /estaβuɾˈðit/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estabordit | estabordits |
| Masculin | [estaβuɾˈðit] | [estaβuɾˈðits] |
| Femenin | estabordida | estabordidas |
| Femenin | [estaβuɾˈðiðo] | [estaβuɾˈðiðos] |
estabordit
* Participi passat masculin singular de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguères
* Segonda persona del singular al preterit de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèretz
* Segonda persona del plural al preterit de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèron
* Tresena persona del plural al preterit de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estabordís
* Tresena persona del singular al present de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion

/estaβuɾˈðits/, /estaβuɾˈðits/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estabordit | estabordits |
| Masculin | [estaβuɾˈðit] | [estaβuɾˈðits] |
| Femenin | estabordida | estabordidas |
| Femenin | [estaβuɾˈðiðo] | [estaβuɾˈðiðos] |
estabordits
* Participi passat masculin plural de estabordir.
# Occitan
### Prononciacion

/estaβuɾˈniðo/, /estaβuɾˈniðo/
França (Bearn) : escotar « estabornida »

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estabornit | estabornits |
| Masculin | [estaβuɾˈnit] | [estaβuɾˈnits] |
| Femenin | estabornida | estabornidas |
| Femenin | [estaβuɾˈniðo] | [estaβuɾˈniðos] |
estabornida
* Participi passat femenin singular de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèrem
* Primièra persona del plural al preterit de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estaborniguèri
* Primièra persona del singular al preterit de estabornir.
# Occitan
### Prononciacion

/estaβuɾˈniðos/, /estaβuɾˈniðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estabornit | estabornits |
| Masculin | [estaβuɾˈnit] | [estaβuɾˈnits] |
| Femenin | estabornida | estabornidas |
| Femenin | [estaβuɾˈniðo] | [estaβuɾˈniðos] |
estabornidas
* Participi passat femenin plural de estabornir.
# Hidatsa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iʃˈda/, /iʃˈda/

## Nom comun

ishdá
* Uèlh.

### Derivats

* ishdáhbi
* ishdáhbiʔarucee
* ishdáhge
* ishdáwiri
# Chickasaw
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iʃkiʔ/, /iʃkiʔ/

## Nom comun

ishki'
* Maire.
# Occitan
### Etimologia

Vengut saique d'isla, que sortiguèt del latin īnsŭla.

### Prononciacion

['isklo]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « iscla »

### Sillabas

is | cla (2)

## Nom comun

iscla femenin
* Espaci de tèrra pichon al mitan d'un flum o riu.
* Espaci de tèrra completament enrodat d'aiga .
Variantas
* isla
* illa
* isola / ísola
* nisola

### Traduccions

| alemand: Eiland $^{(de)}$ anglés: island $^{(en)}$ catalan: illa $^{(ca)}$ espanhòl: isla $^{(es)}$ esperanto: insulo $^{(eo)}$ estonian: saar $^{(et)}$ francés: île $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: ila $^{(frp)}$ | italian: isola $^{(it)}$ neerlandés: eiland $^{(nl)}$ polonés: wyspa $^{(pl)}$ portugués: ilha $^{(pt)}$ romanés: insulă $^{(ro)}$ sicilian:ìsula $^{(scn)}$ ucraïnian: острів $^{(uk)}$ |
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

iselapho classa 7, plural : izelapho
* Medecina.

### Mots aparentats

* -elapha
* ukwelapha
* umelaphi
# Sard
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

isetu masculin
* Espèra, espèr.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Italian
### Etimologia

Del latin inscrībere.

### Prononciacion

[is'krivere]
escotar « iscrivere »

### Sillabas

is | cri | ve | re (4)

## Vèrb

iscrivere

### Traduccions

* inscriure $^{(oc)}$
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

iselesele classa 5, plural : amaselesele
* Grapaud.
# Hidatsa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iʃˈbahxe/, /iʃˈbahxe/

## Nom comun

ishbáhxe
* Coide.
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

isiBhulu classa 7
* Afrikaans (lenga).
# Venda
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

isha
* Lac.
# Esperanto
### Etimologia

Mot compausat, creat a partir de jaro ("an") e de cento ("cent") segon lo modèl de l'alemand Jahrhundert.

### Prononciacion

[jar'ʦento]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « jarcento » França (Tolosa) : escotar « jarcento »

### Sillabas

jar | cen | to (3)

## Nom comun

jarcento, pl. jarcentoj

### Traduccions

* sègle $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Prononciacion

/d͡ʒaps/, /d͡ʒaps/

## Forma de nom comun

japs masculin
* Plural de jap.