OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[iɱfəksi'o] (oriental), [iɱfeksi'o] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « infecció »

### Sillabas

in | fec | ci | ó (4)

## Nom comun

infecció femenin, pl. infeccions

### Traduccions

* infeccion $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/feɾˈβento̞/, /feɾˈβento̞/, provençau /feʀˈvẽⁿto̞/, /feʀˈvẽⁿto̞/

## Forma d'adjectiu

ferventa
* femenin singular de fervent.
# Occitan
### Prononciacion

/feɾˈβens/, /feɾˈβens/, provençau /feʀˈvẽⁿs/, /feʀˈvẽⁿs/

## Forma d'adjectiu

fervents
* plural de fervent.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /fərˈbens/, /fərˈbens/, balear /fəɾˈvents/, /fəɾˈvents/, /fərˈvens/, /fərˈvens/
    Occidental: nord-occidental /ferˈβens/, /ferˈβens/, valencian /feɾˈvents/, /feɾˈvents/, /feɾˈβens/, /feɾˈβens/

## Forma d'adjectiu

fervents
* plural de fervent.

# Francés
### Etimologia

    Del latin fervens, -ntis « bolent » participi present de fervēre «bolir»

### Prononciacion

/fɛʁvɑ̃/, /fɛʁvɑ̃/

## Forma d'adjectiu

fervents
* plural de fervent.
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat de fertő, del sufix privatiu -tlen e del sufix verbal -ít.

### Prononciacion

/ˈfɛrtøːtlɛniːt/, /ˈfɛrtøːtlɛniːt/

## Vèrb

fertőtlenít
* Desinfectar.

### Antonims

* fertőz
# Occitan
### Prononciacion

/ferˈtils/, /ferˈtils/, provençau /feʀˈtils/, /feʀˈtils/

## Forma d'adjectiu

fertils
* Masculin plural de fertil
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ferus « salvatge »

### Prononciacion

/feˈɾyn/, /feˈɾyn/, provençau /feˈʀỹⁿ/, /feˈʀỹⁿ/
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « ferum »

### Sillabas

fe|rum

## Nom comun

ferum masculin singular
* Las bèstias fèras en general
* Sentor de bèstia salvatja

### Variantas dialectalas

* feruna (lengadocian)
* herum (gascon)

### Derivats

* ferumejar

### Sinonims

* salvatgina / sauvatgina
* sauvatjumi
# Occitan
### Etimologia

    Del latin fervens, -ntis « bolent » participi present de fervēre «bolir»

### Prononciacion

/feɾˈβen/, /feɾˈβen/, provençau /feʀˈvẽⁿ/, /feʀˈvẽⁿ/

### Sillabas

fer|vent

## Adjectiu

fervent
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fervent | fervents |
| [feɾˈβen] ||
| Femenin | ferventa | ferventas |
| Femenin | [feɾˈβento̞] | [feɾˈβens] |
* Qu'es plen de fervor.

### Parents

* fervor

### Sinonims

* fervorós

### Traduccions

| alemand: feierlich $^{(de)}$ anglés: fervent $^{(en)}$ basc: catalan: fervent $^{(ca)}$ | espanhòl: fervoroso $^{(es)}$ francés: fervent $^{(fr)}$ italian: fervoroso $^{(it)}$ portugués: fervoroso $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin fervens, -ntis « bolent » participi present de fervēre «bolir»

### Prononciacion

Austràlia (Brisbane) : escotar « fervent »

### Prononciacion

/ˈfɜːvənt/, /ˈfɜːvənt/

### Sillabas

fer|vent

## Adjectiu

fervent
* fervent $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin fervens, -ntis « bolent » participi present de fervēre «bolir»

### Prononciacion

    Oriental: central /fərˈben/, /fərˈben/, balear /fəɾˈvent/, /fəɾˈvent/, /fərˈven/, /fərˈven/
    Occidental: nord-occidental /ferˈβen/, /ferˈβen/, valencian /feɾˈvent/, /feɾˈvent/, /feɾˈβen/, /feɾˈβen/

### Sillabas

fer|vent

## Adjectiu

fervent masculin o femenin (plural: fervents)
* ardent $^{(oc)}$
* fervent $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin fervens, -ntis « bolent » participi present de fervēre «bolir»

### Prononciacion

/fɛʁvɑ̃/, /fɛʁvɑ̃/

### Sillabas

fer|vent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fervent | fervents |
| Masculin | [fɛʁvɑ̃] | [fɛʁvɑ̃] |
| Femenin | fervente | ferventes |
| Femenin | [fɛʁvɑ̃t] | [fɛʁvɑ̃t] |
fervent
* fervent $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de fertile amb lo sufix verbal -izzare.

### Prononciacion

[fertilid'ʣare]

### Sillabas

fer | ti | liz | za | re (5)

## Vèrb

fertilizzare

### Traduccions

* fertilizar $^{(oc)}$

### Derivats

* fertilizzazione

### Parents

* fertile
* fertilità
* fertilizzante
# Occitan
### Etimologia

    De ferum

### Prononciacion

/feɾymeˈd͡ʒa/, /feɾymeˈd͡ʒa/

### Sillabas

fe|ru|me|jar

## Vèrb

ferumejar
* Sentir a bèstia fèra
# Occitan
### Prononciacion

/feɾˈβento̞s/, /feɾˈβento̞s/, provençau /feʀˈvẽⁿto̞s/, /feʀˈvẽⁿto̞s/

## Forma d'adjectiu

ferventas
* femenin plural de fervent.
# Ongrés
### Etimologia

De fertő « estanh, malaiga » e del sufix verbal -z.

### Prononciacion

/ˈfɛrtøːz/, /ˈfɛrtøːz/

## Vèrb

fertőz
* Infectar.

### Antonims

* fertőtlenít
# Occitan
### Etimologia

Del latin lunaris.

### Prononciacion

/lyˈna/, /lyˈna/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | lunar | lunars |
| Masculin | [lyˈna] | [lyˈnas] |
| Femenin | lunara | lunaras |
| Femenin | [lyˈnaɾo] | [lyˈnaɾos] |
lunar masculin
* Relatiu a la luna.

### Derivats

* semilunar

### Traduccions

| anglés: lunar $^{(en)}$, moonly $^{(en)}$ catalan: lunar $^{(ca)}$ | francés: lunaire $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/lyˈnas/, /lyˈnas/

## Forma d'adjectiu

lunars
* Masculin plural de lunar.
# Occitan
### Prononciacion

/lyˈnaɾos/, /lyˈnaɾos/

## Forma d'adjectiu

lunaras
* Femenin plural de lunar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈlynos/, /ˈlynos/

## Forma de nom comun

lunas femenin
* Plural de luna.
# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « lunaires »

### Prononciacion

/ly.nɛʁ/, /ly.nɛʁ/

## Forma d'adjectiu

lunaires masculin o femenin
* Plurau de lunaire.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin lunatio

### Prononciacion

    /lynaˈzu/, /lynaˈzu/

### Sillabas

lu|na|son

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| lunason | lunasons |
| [lynaˈzu] | [lynaˈzus] |
lunason femenin
* Periòde de temps que se debana dempuèi la luna novèla fins a luna novèla seguenta.

### Sinonims

* lunacion (lengadocian)
* lunada (gascon)
* mes lunar / mesada lunara

### Parents

| alunar estralunat luna lunacion lunada lunar lunard lunaire | lunat lunatenc lunatic lunatièr lunetas mièjaluna pescaluna |

### Traduccions

| alemand: Mondumlauf $^{(de)}$ anglés: lunar month $^{(en)}$ basc: catalan: llunació $^{(ca)}$ | espanhòl: lunación $^{(es)}$ francés: lunaison $^{(fr)}$ italian: lunazione $^{(it)}$ portugués: lunação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/lyˈnaɾo/, /lyˈnaɾo/

## Forma d'adjectiu

lunara
* Femenin singular de lunar.
# Esperanto
### Etimologia

Bastit a partir del francés lundi e del sufix -o.

### Prononciacion

['lundo]
França (Tolosa) : escotar « lundo »

## Nom comun

lundo, pl. lundoj

### Traduccions

* diluns $^{(oc)}$ masculin
# Francés
### Prononciacion

França (Alsàcia) : escotar « hérésies »

### Prononciacion

/e.ʁe.zi/, /e.ʁe.zi/

## Forma de nom comun

hérésies femenin
* Plurau de hérésie.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈhɔlo/, /ˈhɔlo/
França (Bearn) - Gascon : escotar « hòla »

## Forma d'adjectiu

hòla (gascon)
* Femenin singular de hòu.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin classic jecur *fīcātum ("fetge noirit de figas")

### Prononciacion

['iγaδo]
escotar « hígado »

### Sillabas

hí | ga | do (3)

## Nom comun

hígado masculin, pl. hígados

### Traduccions

* fetge $^{(oc)}$
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hònt femenin, plural : hènte
* Man.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Ongrés
### Etimologia

Possiblament d'una lenga iraniana, veire l'ossèt хид (xid).

### Prononciacion

/hiːd/, /hiːd/

## Nom comun

híd, plural : hidak
* Pont
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hòls masculin, plural : hèlse
* Garganta.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de hét ("setmana") e de fő ("principal").

### Prononciacion

['he:tfø:]

### Sillabas

hét | fő (2)

## Nom comun

hétfő, pl. hétfők

### Traduccions

* diluns $^{(oc)}$ masculin
# Iowa-oto
### Etimologia

Del proto-sioan *xéˑpe « pauc prigond ».

### Prononciacion

/ˈhewe/, /ˈhewe/

## Vèrb

héwe
* Èsser pauc prigond, en parlar d'un riu.

### Variantas dialectalas

* ghéwe
* xéwe

### Referéncias

* Jimm G. Good Tracks, Baxoje Dictionary: S.
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat, creat a partir de hét ("sèt") e de szög ("angle").

### Prononciacion

['he:tsøg]

### Sillabas

hét | szög (2)

## Nom comun

hétszög, pl. hétszögek

### Traduccions

* eptagòn $^{(oc)}$ masculin
# Unami
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

hòkès inanimat
* Rusca d'un arbre.

### Referéncias

* Lenape Talking Dictionary
# Occitan
### Etimologia

    De l'italian infanteria, de fanteria, de fante (« enfant, vailet, fantassin »), apocòpa del latin infans (« enfant »).

### Prononciacion

/infanteˈɾio̞/, /infanteˈɾio̞/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| infanteria | infanterias |
| [infanteˈɾio̞] | [infanteɾiˈo̞s] |
infanteria (gascon) , femenin
* (Militar) Còrs de soldats que combat a pè.

### Variantas dialectalas

* infantariá (provençau, lengadocian)

### Traduccions

| alemand: Infanterie $^{(de)}$ anglés: infantry $^{(en)}$ basc: infanteria $^{(eu)}$ catalan: infanteria $^{(ca)}$ | espanhòl: infantería $^{(es)}$ francés: infanterie $^{(fr)}$ italian: fanteria $^{(it)}$ portugués: infantaria $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De l'italian infanteria, de fanteria, de fante (« enfant, vailet, fantassin »), apocòpa del latin infans (« enfant »).

### Prononciacion

Espanha (Valéncia) : escotar « infanteria »

### Prononciacion

oriental /iɱfəntəˈɾiə/, /iɱfəntəˈɾiə/, occidental /iɱfanteˈɾia/, /iɱfanteˈɾia/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| infanteria | infanteries |
infanteria femenin
* infanteria $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin infantilis

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iɱfanˈtil/, /iɱfanˈtil/
    provençau /ĩⁿfãⁿˈtil/, /ĩⁿfãⁿˈtil/

### Sillabas

in|fan|til

## Adjectiu

infantil
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | infantil | infantils |
| Masculin | [iɱfanˈtil] | [iɱfanˈtils] |
| Femenin | infantila | infantilas |
| Femenin | [iɱfanˈtilo̞] | [iɱfanˈtilo̞s] |
* Relatiu o qu'aperten a l'enfança o a l’enfant.

### Variantas dialectalas

* infantile
* enfantil

### Sinonims

* mainatgenc

### Derivats

* infantilisme
* infanticida
* infanticidi

### Traduccions

| alemand: infantil $^{(de)}$ anglés: infantile $^{(en)}$, childish $^{(en)}$ basc: catalan: infantil $^{(ca)}$, minyonívol $^{(ca)}$ | espanhòl: infantil $^{(es)}$ francés: infantile $^{(fr)}$ italian: infantile $^{(it)}$, bambinesco $^{(it)}$ portugués: infantil $^{(pt)}$ |

# Alemand
### Etimologia

    Del latin infantilis

### Prononciacion

    /ɪnfanˈtiːl/, /ɪnfanˈtiːl/

### Sillabas

in|fan|til

## Adjectiu

infantil
* infantil $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin infantilis

### Prononciacion

    oriental /iɱfənˈtiɫ/, /iɱfənˈtiɫ/
    occidental /iɱfanˈtiɫ/, /iɱfanˈtiɫ/

### Sillabas

in|fan|til

## Adjectiu

infantil masculin o femenin, (plurals: infantils)
* infantil $^{(oc)}$
* enfantin

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin infantilis

### Prononciacion

escotar « infantil »

### Prononciacion

    /[ĩɱfãn̪ˈt̪il/, /[ĩɱfãn̪ˈt̪il/

### Sillabas

in|fan|til

## Adjectiu

infantil masculin o femenin, (plurals: infantiles)
* infantil $^{(oc)}$
* enfantin

# Portugués
### Etimologia

    Del latin infantilis

### Prononciacion

    Portugal /ĩfɐ̃ˈtiɫ/, /ĩfɐ̃ˈtiɫ/
    Brasil /ĩfɐ̃ˈtʃiw/, /ĩfɐ̃ˈtʃiw/, /ĩfə̃ˈtʃiw/, /ĩfə̃ˈtʃiw/

### Sillabas

in|fan|til

## Adjectiu

infantil masculin o femenin, (plurals: infantis)
* infantil $^{(oc)}$
* enfantin
# Occitan
### Etimologia

    De l'italian infanteria, de fanteria, de fante (« enfant, vailet, fantassin »), apocòpa del latin infans (« enfant »).

### Prononciacion

/infantaɾiˈo̞/, /infantaɾiˈo̞/, provençau /ĩⁿfãⁿtaʀiˈo̞/, /ĩⁿfãⁿtaʀiˈo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| infantariá | infantariás |
| [infantaɾiˈo̞] | [infantaɾiˈo̞s] |
infantariá (lengadocian) (provençau) , femenin
* (Militar) Còrs de soldats que combat a pè.

### Variantas dialectalas

* infanteria (gascon)

### Traduccions

| alemand: Infanterie $^{(de)}$ anglés: infantry $^{(en)}$ basc: infanteria $^{(eu)}$ catalan: infanteria $^{(ca)}$ | espanhòl: infantería $^{(es)}$ francés: infanterie $^{(fr)}$ italian: fanteria $^{(it)}$ portugués: infantaria $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /iɱˈfames/, /iɱˈfames/; provençau /ĩⁿˈfame/, /ĩⁿˈfame/

## Forma d'adjectiu

infames
* Masculin plural de infame

## Forma de vèrb

infames
* Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar

# Anglés
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infames
* Tresena persona del singular del present simple de infame

# Catalan
### Prononciacion

oriental /iɱˈfaməs/, /iɱˈfaməs/, occidental /iɱˈfames/, /iɱˈfames/

## Forma d'adjectiu

infames masculin o femenin
* Plural de infame

## Forma de vèrb

infames
* Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar

# Francés
### Prononciacion

/ɛ̃fam/, /ɛ̃fam/

## Forma de vèrb

infames
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de infamer
* Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamer

# Espanhòl
### Prononciacion

/iɱˈfames/, /iɱˈfames/

## Forma d'adjectiu

infames masculin o femenin
* plural de infame

## Forma de vèrb

infames
* Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /ĩˈfɐmɨʃ/, /ĩˈfɐmɨʃ/; Brasil /ĩˈfɐ̃mɪʃ/, /ĩˈfɐ̃mɪʃ/, /ĩˈfəmis/, /ĩˈfəmis/

## Forma d'adjectiu

infames masculin o femenin
* Plural de infame

## Forma de vèrb

infames
* Segonda persona del singular del present del subjontiu de infamar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de infamar
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /iɱfaˈmants/, /iɱfaˈmants/; provençau /ĩⁿfaˈmãⁿ/, /ĩⁿfaˈmãⁿ/

## Forma d'adjectiu

infamants
* Masculin plural de infamant

# Catalan
### Prononciacion

/iɱfaˈmans/, /iɱfaˈmans/

## Forma d'adjectiu

infamants
* Masculin plural de infamant

# Francés
### Prononciacion

/ɛ̃famɑ̃/, /ɛ̃famɑ̃/, /ɛ̃fɑmɑ̃/, /ɛ̃fɑmɑ̃/

## Forma d'adjectiu

infamants
* Masculin plural de infamant
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /iɱˈfamo̞s/, /iɱˈfamo̞s/; provençau /ĩⁿˈfamə/, /ĩⁿˈfamə/

## Forma d'adjectiu

infamas
* Femenin plural de infame

## Forma de vèrb

infamas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de infamar

# Francés
### Prononciacion

/ɛ̃fama/, /ɛ̃fama/

## Forma de vèrb

infamas
* Segonda persona del singular del passat simple de l'indicatiu de infamer

# Espanhòl
### Prononciacion

/iɱˈfamas/, /iɱˈfamas/

## Forma de vèrb

infamas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de infamar

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infamas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de infamar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin infamare « infamar, basir, desonorar ».

### Prononciacion

lengadocian, gascon /iɱfaˈma/, /iɱfaˈma/; provençau /ĩⁿfaˈma/, /ĩⁿfaˈma/

### Sillabas

in|fa|mar

## Vèrb

infamar
* Levar la fama, damatjar la bona reputacion, cobrir d’ignominia.

### Derivats

* infamador
* infamant

### Parents

* infamatòri
* infame
* infamia

### Sinonims

* detractar
* difamar
* calomniar

### Traduccions

| alemand: entehren $^{(de)}$. anglés: dishonour $^{(en)}$, discredit $^{(en)}$, defame $^{(en)}$, slander $^{(en)}$ basc: catalan: infamar $^{(ca)}$, difamar $^{(ca)}$, malfamar $^{(ca)}$, detractar $^{(ca)}$ | espanhòl: infamar $^{(es)}$ francés: diffamer $^{(fr)}$, calomnier $^{(fr)}$, discréditer $^{(fr)}$ italian: infamare $^{(it)}$, diffamare $^{(it)}$, calunniare $^{(it)}$, disonorare $^{(it)}$, screditare $^{(it)}$ portugués: infamar $^{(pt)}$, desacreditar $^{(pt)}$, difamar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin infamare « infamar, basir, desonorar ».

### Prononciacion

    Oriental: /iɱfəˈma/, /iɱfəˈma/
    Occidental: nord-occidental /iɱfaˈma/, /iɱfaˈma/, valencian /iɱfaˈmaɾ/, /iɱfaˈmaɾ/

### Sillabas

in|fa|mar

## Vèrb

infamar
* infamar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin infamare « infamar, basir, desonorar ».

### Prononciacion

    Peninsular: /iɱ.faˈmaɾ/, /iɱ.faˈmaɾ/
    American: naut /iɱf(a)ˈmaɾ/, /iɱf(a)ˈmaɾ/, baix /iŋfaˈmaɾ/, /iŋfaˈmaɾ/, austral /iɱfaˈmaɾ/, /iɱfaˈmaɾ/
    Colómbia (Bogotà) : escotar « infamar »

### Sillabas

in|fa|mar

## Vèrb

infamar
* infamar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin infamare « infamar, basir, desonorar ».

### Prononciacion

Portugal /ĩfɐˈmaɾ/, /ĩfɐˈmaɾ/; Brasil /ĩfãˈmaɾ/, /ĩfãˈmaɾ/, /ĩfaˈma/, /ĩfaˈma/

### Sillabas

in|fa|mar

## Vèrb

infamar
* infamar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iɱfanˈtilo̞/, /iɱfanˈtilo̞/
    provençau /ĩⁿfãⁿˈtil/, /ĩⁿfãⁿˈtil/

## Forma d'adjectiu

infantila
* femenin singular de infantil / infantile.
# Italian
## Forma de vèrb

invocherò
* Primièra persona al futur del vèrb invocare.
# Italian
## Forma de vèrb

invocò
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb invocare.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

invocó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb invocar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin invocare « cridar ajuda », de voco}} (« cridar »), de vox (« votz »).

### Prononciacion

/inβuˈka/, /inβuˈka/ França (Bearn) : escotar « invocar »

### Sillabas

in|vo|car

## Vèrb

invocar
* Crida al secors, ajuda, mejans una pregària.
* (figurat) Citar en sa favor ; ne cridar a.
* (figurat) Allegar per explicar una revirada.

### Derivats

* invocacion

### Traduccions

| alemand: anrufen $^{(de)}$ anglés: invoke $^{(en)}$, call upon $^{(en)}$ basc: aldarrikatu $^{(eu)}$ catalan: invocar $^{(ca)}$ | espanhòl: invocar $^{(es)}$ francés: invoquer $^{(fr)}$ italian: invocare $^{(it)}$ portugués: invocar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin invocare « cridar ajuda », de voco}} (« cridar »), de vox (« votz »).

### Prononciacion

    Oriental: central /imbuˈka/, /imbuˈka/, balear /iɱvoˈca/, /iɱvoˈca/, /iɱvuˈka/, /iɱvuˈka/
    Occidental: nord-occidental /imboˈka/, /imboˈka/, valencian /iɱvoˈkaɾ/, /iɱvoˈkaɾ/, /imboˈkaɾ/, /imboˈkaɾ/

### Sillabas

in|vo|car

## Vèrb

invocar
* invocar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin invocare « cridar ajuda », de voco}} (« cridar »), de vox (« votz »).

### Prononciacion

/imboˈkaɾ/, /imboˈkaɾ/

### Sillabas

in|vo|car

## Vèrb

invocar
* invocar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin invocare « cridar ajuda », de voco}} (« cridar »), de vox (« votz »).

### Prononciacion

Portugal /ĩvukˈaɾ/, /ĩvukˈaɾ/; Brasil /ĩvokˈa(ɾ)/, /ĩvokˈa(ɾ)/

### Sillabas

in|vo|car

## Vèrb

invocar
* invocar $^{(oc)}$
# Italian
## Forma de vèrb

invocasti
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb invocare.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin invocare « cridar ajuda », de voco}} (« cridar »), de vox (« votz »).

### Prononciacion

/inβukaˈsju/, /inβukaˈsju/, provençau /invukaˈsjũⁿ/, /invukaˈsjũⁿ/

### Sillabas

in|vo|ca|cion

## Vèrb

Declinason :
| Singular | Plural |
| invocacion | invocacions |
| [inβukaˈsju] | [inβukaˈsjus] |
invocacion
* Accion d’invocar.
* Pregària que lo´poèta adreiça a una musa, a un gèni, a une divinitat, per li demandar son secors.
* (programacion) Accion d'invocar una foncion.

### Derivats

* invocar

### Traduccions

| alemand: Ruf $^{(de)}$, Gebet $^{(de)}$ anglés: invocation $^{(en)}$ basc: deialdia $^{(eu)}$ catalan: invocació $^{(ca)}$ | espanhòl: invocación $^{(es)}$ francés: invocation $^{(fr)}$ italian: invocazione $^{(it)}$ portugués: invocação $^{(pt)}$ |
# Italian
### Etimologia

Adaptacion del latin invocare.

### Prononciacion

[invo'kare]

### Sillabas

in | vo | ca | re (4)

## Vèrb

invocare

### Traduccions

* invocar $^{(oc)}$

### Derivats

* invocazione
# Occitan
### Prononciacion

/inβulunˈtaɾis/, /inβulunˈtaɾis/ provençau /ĩⁿvulũⁿˈtaɾis/, /ĩⁿvulũⁿˈtaɾis/

## Forma d'adjectiu

involontaris
* Masculin plural de involontari.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés mejan invoken, manlevat al normand mejan invoquer, vengut del latin invocare.

### Prononciacion

[ɪn'voʊk]

## Vèrb

to invoke

### Traduccions

* invocar $^{(oc)}$

### Derivats

* invoker

### Parents

* invocation
# Occitan
### Etimologia

    Del latin involuntarius.

### Prononciacion

/inβulunˈtaɾi/, /inβulunˈtaɾi/ provençau /ĩⁿvulũⁿˈtaɾi/, /ĩⁿvulũⁿˈtaɾi/

### Sillabas

in|vo|lon|ta|ri

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | involontari | involontaris |
| Masculin | [inβulunˈtaɾi] | [inβulunˈtaɾis] |
| Femenin | involontària | involontàrias |
| Femenin | [inβulunˈtaɾio̞] | [inβulunˈtaɾio̞s] |
involontari
* Que se fa sens l'ajuda o la consentida de la volontat.

### Derivats

* involontàriament

### Parents

* volontari
* volontat

### Traduccions

| alemand: versehentlich $^{(de)}$ anglés: involuntary $^{(en)}$ basc: catalan: involuntari $^{(ca)}$ | espanhòl: involuntario $^{(es)}$ francés: involontaire $^{(fr)}$ italian: involontario $^{(it)}$ portugués: involuntário $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De mandat

### Prononciacion

/mandaˈtaɾi/, /mandaˈtaɾi/, provençau /mɑ̃ⁿdaˈtaʀi/, /mɑ̃ⁿdaˈtaʀi/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| mandatari | mandataris |
| [mandaˈtaɾi] | [mandaˈtaɾis] |
mandatari masculin, (equivalent femenin: mandatària)
* Aquel qu'es en carga d’un mandat, d’una procuracion o d’una mission per agir al nom d'una autra persona.

### Antonims

* mandant

### Traduccions

| alemand: Auftragnehmer $^{(de)}$ anglés: mandatary $^{(en)}$, mandatory $^{(en)}$ basc: catalan: mandatari $^{(ca)}$ | espanhòl: mandatario $^{(es)}$ francés: mandataire $^{(fr)}$ italian: mandatario $^{(it)}$ portugués: mandatário $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De mandat

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « mandatari »

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandatari | mandataris |
mandatari masculin, (equivalent femenin: mandatària)
* mandatari $^{(oc)}$

# Italian
### Prononciacion

/manda'tari/, /manda'tari/

## Forma de nom comun

mandatari masculin
* Plural de mandatario.
# Occitan
### Prononciacion

/man'dats/, /man'dats/

## Forma de nom comun

mandats masculin
* Plural de mandat

# Catalan
### Prononciacion

    oriental /mənˈdats/, /mənˈdats/
    occidental /manˈdats/, /manˈdats/

## Forma de nom comun

mandats masculin
* Plural de mandat

# Francés
### Prononciacion

Soïssa (Lausana) : escotar « mandats »

### Prononciacion

/mɑ̃.da/, /mɑ̃.da/

## Forma de nom comun

mandats masculin
* Plural de mandat
# Italian
## Forma de vèrb

mandavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb mandare.
# Occitan
### Etimologia

Del latin mandibula.

### Prononciacion

/mandiˈβylo/, /mandiˈβylo/
França (Bearn) : escotar « mandibula »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| mandibula | mandibulas |
| [mandiˈβylo] | [mandiˈβylos] |
mandibula femenin
* Anat. Peça ossosa inferiora de l’aparelh bucal en çò dels vertebrats.
* Anat. Mandibula inferiora : Mandibula .
* Anat. Mandibula superiora Maxillar.
* Zoo. Peças quitinosa que d'unes artropòds tenon al costat o a l'entorn de la boca.

### Traduccions

| anglés: mandible $^{(en)}$, jawbone $^{(en)}$ corean: 턱뼈 $^{(ko)}$ catalan: mandíbula $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: mandíbula $^{(es)}$ femenin francés: mandibule $^{(fr)}$ femenin |
# Italian
## Forma de vèrb

mandavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb mandare.
# Occitan
### Prononciacion

/mandaˈtaɾis/, /mandaˈtaɾis/, provençau /mɑ̃ⁿdaˈtaʀis/, /mɑ̃ⁿdaˈtaʀis/

## Forma de nom comun

mandataris
* Plural de mandatari

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

mandataris
* Plural de mandatari