OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin durabilitas

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dyɾaβiliˈtat/, /dyɾaβiliˈtat/
    provençau /dyʀabiliˈta/, /dyʀabiliˈta/

### Sillabas

du|ra|bi|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| durabilitat | durabilitats |
| [dyɾaβiliˈtat] | [dyɾaβiliˈtats] |
durabilitat femenin
* Qualitat de çò durable, de çò qu'es susceptible de durar.
* (especialament: economia, politica) Caracteristica d’una politica que se pòt menar d'un biais durable o que lo desbanament comprometriá pas l’avenir.

### Sinonims

* perennitat

### Antonims

* brevetat
* instabilitat

### Traduccions

| alemand: Dauerhaftigkeit $^{(de)}$ anglés: durability $^{(en)}$ basc: catalan: durabilitat $^{(ca)}$ | espanhòl: durabilidad $^{(es)}$ francés: durablilité $^{(fr)}$ italian: durabilità $^{(it)}$ portugués: durabilidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin durabilitas

### Prononciacion

    Central, Balearic /duɾəbiliˈtat/, /duɾəbiliˈtat/
    Valencian /duɾabiliˈtat/, /duɾabiliˈtat/

### Sillabas

du|ra|bi|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| durabilitat | durabilitats |
durabilitat femenin
* durabilitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/dyˈɾaplo̞/, /dyˈɾaplo̞/, /dyˈɾaβlo̞/, /dyˈɾaβlo̞/, provençau /dyˈʀablo̞/, /dyˈʀablo̞/

## Forma d'adjectiu

durabla
* femenin singular de durable.
# Occitan
### Prononciacion

/dyˈɾaplo̞s/, /dyˈɾaplo̞s/, /dyˈɾaβlo̞s/, /dyˈɾaβlo̞s/, provençau /dyˈʀablo̞s/, /dyˈʀablo̞s/

## Forma d'adjectiu

durablas
* femenin plural de durable.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin durabilis

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dyˈɾaple/, /dyˈɾaple/, /dyˈɾaβle/, /dyˈɾaβle/
    provençau /dyˈʀable/, /dyˈʀable/

### Sillabas

du|ra|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | durable | durables |
| Masculin | [dyˈɾaβle] | [dyˈɾaβles] |
| Femenin | durabla | durablas |
| Femenin | [dyˈɾaβlo̞] | [dyˈɾaβlo̞s] |
durable
* Qu'es de natura a durar de temps o qu'es fach de biais a durar longtemps.
* Que se mòu dins la dralha del long tèrme de l'equilibri ecologic de la Tèrra.

### Sinonims

* duradís
en matèria ecologica
* sostenible / sostenable

### Derivats

* durablament
* durabilitat

### Antonims

* efemèr
* temporari
* passadís

### Traduccions
# Anglés
### Etimologia

    Del latin durabilis

### Prononciacion

/ˈd(j)ʊəɹəbəl/, /ˈd(j)ʊəɹəbəl/

### Sillabas

du|ra|ble

## Adjectiu

durable
* durable $^{(oc)}$, que persistís.

## Nom comun

durable
* (economia) Las causas perennas

# Catalan
### Etimologia

    Del latin durabilis

### Prononciacion

oriental /duˈɾabbɫə/, /duˈɾabbɫə/, occidental /duˈɾaβɫe/, /duˈɾaβɫe/

### Sillabas

du|ra|ble

## Adjectiu

durable masculin o femenin, (plural: durables)
* durable $^{(oc)}$, que persistís.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin durabilis

### Prononciacion

/duˈɾaβle/, /duˈɾaβle/

### Sillabas

du|ra|ble

## Adjectiu

durable masculin o femenin, (plural: durables)
* durable $^{(oc)}$, que persistís.

# Francés
### Etimologia

    Del latin durabilis

### Prononciacion

/dyʁabl/, /dyʁabl/
    França (Somain) : escotar « durable »

### Sillabas

du|ra|ble

## Adjectiu

durable masculin o femenin, (plural: durables)
* durable $^{(oc)}$
* sostenible $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

Del latin formīca.

### Prononciacion

[for'miko]
França (Tolosa) : escotar « formiko »

### Sillabas

for | mi | ko (3)

## Nom comun

formiko, pl. formikoj.

### Traduccions

* formiga $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

    Del latin formīdābilis « formidable, terrible », de formido (« pair, terror, esglasi »).

### Prononciacion

Lengadocian /fuɾmiˈðaple/, /fuɾmiˈðaple/, gascon /fuɾmiˈðaβle/, /fuɾmiˈðaβle/, procençau /fuʀmiˈdable/, /fuʀmiˈdable/
    França (Bearn) : escotar « formidable »

### Sillabas

for|mi|da|ble

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | formidable | formidables |
| Masculin | [fuɾmiˈðaple] | [fuɾmiˈðaples] |
| Femenin | formidabla | formidablas |
| Femenin | [fuɾmiˈðaplo̞] | [fuɾmiˈðaplo̞s] |
formidable
* Qu'inspira o qu'es de natura a inspirar l'esglasi per sa fòrça, sa violéncia, sa grandor, etc.,
* Fantastic ; extraordinàriament grand, bon, agradable, etc.

### Derivats

* formidablament

### Sinonims

* terrible
* extraordinari

### Traduccions

| alemand: beeindruckend $^{(de)}$ anglés: formidable $^{(en)}$ (1), fantastic $^{(en)}$ (2) basc: catalan: formidable $^{(ca)}$ | espanhòl: formidable $^{(es)}$ francés: formidable $^{(fr)}$ (2), terrible $^{(fr)}$ (1) italian: formidabile $^{(it)}$ portugués: formidável $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Pel francés ancian formidable Del latin formīdābilis « formidable, terrible », de formido (« pair, terror, esglasi »).

### Prononciacion

    RU /fɔːˈmɪdəbəl/, /fɔːˈmɪdəbəl/, /fəˈmɪdəbəl/, /fəˈmɪdəbəl/
    EUA /ˈfɔːɹmɪdəbəl/, /ˈfɔːɹmɪdəbəl/, /fəˈmɪdəbəl/, /fəˈmɪdəbəl/

### Sillabas

for|mi|da|ble

## Adjectiu

formidable
* formidable $^{(oc)}$ (1)
* Qu'es dificil a véncer, a passar

# Catalan
### Etimologia

    Del latin formīdābilis « formidable, terrible », de formido (« pair, terror, esglasi »).

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « formidable »

### Prononciacion

    Oriental: central /furmiˈðabbɫə/, /furmiˈðabbɫə/, balear /foɾmiˈðabbɫə/, /foɾmiˈðabbɫə/, /furmiˈðabbɫə/, /furmiˈðabbɫə/
    Occidental: /foɾmiˈðaβɫe/, /foɾmiˈðaβɫe/

### Sillabas

for|mi|da|ble

## Adjectiu

formidable masculin o femenin, (plural: formidables)
* formidable $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin formīdābilis « formidable, terrible », de formido (« pair, terror, esglasi »).

### Prononciacion

/foɾmiˈðaβle/, /foɾmiˈðaβle/

### Sillabas

for|mi|da|ble

## Adjectiu

formidable masculin o femenin, (plural: formidables)
* formidable $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin formīdābilis « formidable, terrible », de formido (« pair, terror, esglasi »).

### Prononciacion

/fɔʁmidabl/, /fɔʁmidabl/

### Sillabas

for|mi|da|ble

## Adjectiu

formidable masculin o femenin, (plural: formidables)
* formidable $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *formīcarium.

### Prononciacion

/fuɾmiˈɣjɛ/, /fuɾmiˈɣjɛ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « formiguièr »

### Sillabas

for | mi | guièr

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| formiguièr | formiguièrs |
| [fuɾmiˈɣjɛ] | [fuɾmiˈɣjɛs] |
formiguièr masculin
* Entom. Abitacion bastida per las formigas ont viven en comunitat.

### Variantas dialectalas

* fermigier (lemosin)
* formiguier provençal)
* forniguier (provençal)
* ahromiguèra (gascon)
* hormiguèr (gascon)
* hormiguèra (gascon)
* hromiguèr (gascon)
* hromiguèra (gascon)

### Traduccions

| alemand: Ameisenhaufen $^{(de)}$ masculin anglés: ant-hill $^{(en)}$ cannada: ಹುತ್ತ $^{(kn)}$ catalan: formiguer $^{(ca)}$ masculin | chèc: mraveniště $^{(cs)}$ neutre francés: fourmilière $^{(fr)}$ femenin romanés: furnicar $^{(ro)}$ neutre |
# Occitan
### Prononciacion

/fuɾmiˈɣjɛs/, /fuɾmiˈɣjɛs/

## Forma de nom comun

formiguièrs masculin
* Plural de formiguièr.
# Occitan
### Etimologia

Del latin formīca.

### Sillabas

for | mi | ja

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| formija | formijas |
formija femenin (vivaroaupenc)
* Entom. Insècte social de la familha dels Formicidae que viu en comunitat.

### Variantas dialectalas

* formiga
* fermic (lemosin)
* furmit (vivaroaupenc)
* forniga (provençal)
* fromiga
* ahromiga (gascon)
* hormic (gascon)
* hormiga (gascon)

### Traduccions

| alemand: Ameise $^{(de)}$ femenin anglés: ant $^{(en)}$ breton: merien $^{(br)}$ bulgar: мравка $^{(bg)}$ catalan: formiga $^{(ca)}$ femenin chèc: mravenec $^{(cs)}$ danés: myre $^{(da)}$ eslovac: mravec $^{(sk)}$ eslovèn: mravlja $^{(sl)}$ esperanto: formiko $^{(eo)}$ espanhòl: hormiga $^{(es)}$ femenin estonian: sipelgas $^{(et)}$ finlandés: muurahainen $^{(fi)}$ francés: fourmi $^{(fr)}$ femenin galician: formiga $^{(gl)}$ femenin | grèc: μυρμήγκι $^{(el)}$ islandés: maur $^{(is)}$ italian: formica $^{(it)}$ femenin japonés: 蟻 $^{(ja)}$ lituanian: skruzdėlė $^{(lt)}$ meglenoromanés: furnigă $^{(ruq)}$ femenin neerlandés: mier $^{(nl)}$ norvegian: maur $^{(no)}$ ongrés: hangya $^{(hu)}$ polonés: mrówka $^{(pl)}$ portugués: formiga $^{(pt)}$ romanés: furnică $^{(ro)}$ suedés: myra $^{(sv)}$ turc: karınca $^{(tr)}$ ucraïnian: мураха $^{(uk)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin formīca.

### Prononciacion

/fuɾˈmiɣo/, /fuɾˈmiɣo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « formiga »

### Sillabas

for | mi | ga

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| formiga | formigas |
| [fuɾˈmiɣo] | [fuɾˈmiɣos] |
formiga femenin
* Entom. Insècte social de la familha dels Formicidae que viu en comunitat.

### Variantas dialectalas

* fermic (lemosin)
* formija (vivaroaupenc)
* forniga (provençal)
* furmit (vivaroaupenc)
* fromiga
* ahromiga (gascon)
* hormic (gascon)
* hormiga (gascon)

### Derivats

* formiguièr

### Traduccions

| alemand: Ameise $^{(de)}$ femenin anglés: ant $^{(en)}$ breton: merien $^{(br)}$ bulgar: мравка $^{(bg)}$ femenin catalan: formiga $^{(ca)}$ femenin chèc: mravenec $^{(cs)}$ danés: myre $^{(da)}$ eslovac: mravec $^{(sk)}$ eslovèn: mravlja $^{(sl)}$ esperanto: formiko $^{(eo)}$ espanhòl: hormiga $^{(es)}$ femenin estonian: sipelgas $^{(et)}$ finlandés: muurahainen $^{(fi)}$ francés: fourmi $^{(fr)}$ femenin galician: formiga $^{(gl)}$ femenin | grèc: μυρμήγκι $^{(el)}$ islandés: maur $^{(is)}$ italian: formica $^{(it)}$ femenin japonés: 蟻 $^{(ja)}$ lituanian: skruzdėlė $^{(lt)}$ meglenoromanés: furnigă $^{(ruq)}$ femenin neerlandés: mier $^{(nl)}$ norvegian: maur $^{(no)}$ ongrés: hangya $^{(hu)}$ polonés: mrówka $^{(pl)}$ femenin portugués: formiga $^{(pt)}$ femenin romanés: furnică $^{(ro)}$ femenin suedés: myra $^{(sv)}$ turc: karınca $^{(tr)}$ ucraïnian: мураха $^{(uk)}$ femenin |

# Sard
### Etimologia

Del latin formica.

### Prononciacion
## Nom comun

formiga femenin
* Formiga.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Prononciacion

/fuɾˈmiɣos/, /fuɾˈmiɣos/

## Forma de nom comun

formigas femenin
* Plural de formiga.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *formīcarium.

### Prononciacion

/furmiˈgje/, /furmiˈgje/

### Sillabas

for | mi | guier

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| formiguier | formiguiers |
| [furmiˈgje] | [furmiˈgjes] |
formiguier masculin (provençau)
* Entom. Abitacion bastida per las formigas ont viven en comunitat.

### Variantas dialectalas

* fermigier (lemosin)
* formiguièr
* forniguier (provençal)
* ahromiguèra (gascon)
* hormiguèr (gascon)
* hormiguèra (gascon)
* hromiguèr (gascon)
* hromiguèra (gascon)

### Traduccions

| alemand: Ameisenhaufen $^{(de)}$ masculin anglés: ant-hill $^{(en)}$ catalan: formiguer $^{(ca)}$ masculin | chèc: mraveniště $^{(cs)}$ neutre francés: fourmilière $^{(fr)}$ femenin romanés: furnicar $^{(ro)}$ neutre |
# Occitan
### Prononciacion

Lengadocian /fuɾmiˈðaples/, /fuɾmiˈðaples/, gascon /fuɾmiˈðaβles/, /fuɾmiˈðaβles/, procençau /fuʀmiˈdable/, /fuʀmiˈdable/

## Forma d'adjectiu

formidables
* masculin plural de formidable.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /furmiˈðabbɫəs/, /furmiˈðabbɫəs/, balear /foɾmiˈðabbɫəs/, /foɾmiˈðabbɫəs/, /furmiˈðabbɫəs/, /furmiˈðabbɫəs/
    Occidental: /foɾmiˈðaβɫes/, /foɾmiˈðaβɫes/

## Forma d'adjectiu

formidables masculin o femenin
* plural de formidable.

# Espanhòl
### Prononciacion

/foɾmiˈðaβles/, /foɾmiˈðaβles/

## Forma d'adjectiu

formidables masculin o femenin
* plural de formidable.

# Francés
### Prononciacion

França (Mülhausen) : escotar « formidables »

### Prononciacion

/fɔʁmidabl/, /fɔʁmidabl/

## Forma d'adjectiu

formidables masculin o femenin
* plural de formidable.
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de formiko ("formiga").

### Prononciacion

[for'mikoj]

### Sillabas

for | mi | koj (3)

## Nom comun

formikoj pl.

### Traduccions

* formigas $^{(oc)}$ femenin plural
# Occitan
### Prononciacion

/diˈsiplo̞s/, /diˈsiplo̞s/

## Forma de nom comun

disciplas
* Plurau de discipla
# Occitan
### Prononciacion

/dissiˈplino̞s/, /dissiˈplino̞s/

## Forma de nom comun

disciplinas femenin
* Plural de disciplina.

## Forma de vèrb

disciplinas
* Segonda persona del singular del present indicatiu de disciplinar.

# Espanhòl
### Prononciacion

/disθiˈplinas/, /disθiˈplinas/

## Forma de nom comun

disciplinas femenin
* Plural de disciplina

## Forma de vèrb

disciplinas
* Segonda persona del singular del present indicatiu de disciplinar.

# Francés
### Prononciacion

/disiplina/, /disiplina/

## Forma de vèrb

disciplinas
* Segonda persona del singular del preterit de discipliner.

# Portugués
### Prononciacion

    Portugal /diʃsi.plˈinɐʃ/, /diʃsi.plˈinɐʃ/
    Brasil /dʒisiplˈĩnɐʃ/, /dʒisiplˈĩnɐʃ/, /dʒisiplˈinəʃ/, /dʒisiplˈinəʃ/

## Forma de nom comun

disciplinas femenin
* Plural de Disciplina

## Forma de vèrb

disciplinas
* Segonda persona del singular del present indicatiu de disciplinar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin discursus.

### Prononciacion

/disˈkuɾs/, /disˈkuɾs/
França (Bearn) : escotar « discors »

### Sillabas

dis | cors (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| discors | discorses |
| [disˈkuɾs] | [disˈkuɾses] |
discors masculin
* Presentacion orala d'un orator davant un public.

### Traduccions

| alemand: Rede $^{(de)}$ femenin anglés: speech $^{(en)}$talk $^{(en)}$ catalan: discurs $^{(ca)}$ masculin | francés: discours $^{(fr)}$ masculin italian: discorso $^{(it)}$ masculin romanés: cuvânt $^{(ro)}$ neutre, cuvântare $^{(ro)}$ femenin |
# Anglés
### Etimologia

Del normand ancian descovrir.

### Prononciacion

[dɪs'kʌvə] (UK) e [dɪs'kʌvɚ] (US)

### Sillabas

dis | co | ver (3)

## Vèrb

to discover

### Traduccions

* descobrir $^{(oc)}$

### Derivats

* discoverer
* discovery
# Occitan
### Etimologia

    Del latin discipulus

### Prononciacion

/diˈsiplo̞/, /diˈsiplo̞/

### Sillabas

dis|ci|pla

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| discipla | disciplas |
| [diˈsiplo̞] | [diˈsiplo̞s] |
discipla femenin, equivalent femenin: disciple
* Persona qu'apren d’un mèstre una sciéncia o un art liberau.
* Persona que seguís la doctrina de qualqu'un mai, que se liga a sos principis, a sos sentiments, sustot quand s’agís dei doctrinas politicas, religiosa o filosoficas.

### Sinonims

* discípol (gascon, provençau)

### Parents

* disciplina

### Traduccions

| alemand: Schüler $^{(de)}$ (1), Jünger $^{(de)}$ (2) anglés: disciple $^{(en)}$ basc: jarraitzaile $^{(eu)}$ catalan: deixebla $^{(ca)}$ | espanhòl: discípula $^{(es)}$ francés: disciple $^{(fr)}$ italian: discepola $^{(it)}$ portugués: discípula $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De disciplina

### Prononciacion

/dissipliˈna/, /dissipliˈna/

### Sillabas

dis|ci|pli|nar

## Vèrb

disciplinar
* Abituar a la disciplina
se disciplinar
* Se plegar a la disciplina

### Derivats

* disciplinari
* disciplina
* indisciplina

### Traduccions

| alemand: disziplinieren $^{(de)}$ anglés: discipline $^{(en)}$ basc: diziplinatu $^{(eu)}$ catalan: disciplinar $^{(ca)}$ | espanhòl: disciplinar $^{(es)}$ francés: discipliner $^{(fr)}$ italian: disciplinare $^{(it)}$ portugués: disciplinar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De disciplina

### Prononciacion

/disipɫiˈna(ɾ)/, /disipɫiˈna(ɾ)/

### Sillabas

dis|ci|pli|nar

## Vèrb

disciplinar
* disciplinar

# Espanhòl
### Etimologia

De disciplina

### Prononciacion

escotar « disciplinar »

### Prononciacion

/disθipliˈnaɾ/, /disθipliˈnaɾ/

### Sillabas

dis|ci|pli|nar

## Adjectiu

disciplinar masculin o femenin (Plural: disciplinares)
* disciplinari

## Vèrb

disciplinar
* disciplinar

# Portugués
### Etimologia

De disciplina

### Prononciacion

/diʃsipliˈnaɾ/, /diʃsipliˈnaɾ/

### Sillabas

dis|ci|pli|nar

## Adjectiu

disciplinar masculin o femenin (Plural: disciplinares)
* disciplinari

## Vèrb

disciplinar
* disciplinar
# Occitan
### Prononciacion

/diˈsiples/, /diˈsiples/

## Forma de nom comun

disciples
* Plural de disciple

# Anglés
### Prononciacion

    /dɪˈsaɪpl̩z/, /dɪˈsaɪpl̩z/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « disciples »

## Forma de nom comun

disciples
* Plural de disciple

# Francés
### Prononciacion

    /disipl/, /disipl/
    França (Lion) : escotar « disciples »

## Forma de nom comun

disciples
* Plural de disciple
# Occitan
### Etimologia

De disciplina amb lo sufix «-ari».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disipliˈnaɾi/, /disipliˈnaɾi/
    provençau /disipliˈnaʀi/, /disipliˈnaʀi/

### Sillabas

di|sci|pli|na|ri

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | disciplinari | disciplinaris |
| Masculin | [disipliˈnaɾi] | [disipliˈnaɾis] |
| Femenin | disciplinària | disciplinàrias |
| Femenin | [disipliˈnaɾjo̞] | [disipliˈnaɾjo̞s] |
disciplinari
* Que concernís la disciplina, una disciplina
* (Militar) Qualifica una pena aplicada als membres d’un còrs per una fauta contra la disciplina.

### Derivats

* disciplinàriament
* interdisciplinari

### Parents

* disciplina
* disciplinable
* disciplinar

### Locucions

* batalhon disciplinari

### Traduccions

| alemand: disziplinarisch $^{(de)}$ anglés: disciplinary $^{(en)}$ basc: catalan: disciplinari $^{(ca)}$ | espanhòl: disciplinario $^{(es)}$ francés: disciplinaire $^{(fr)}$ italian: disciplinare $^{(it)}$ portugués: disciplinar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De disciplina amb lo sufix «-ari».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disipliˈnaɾi/, /disipliˈnaɾi/
    provençau /disipliˈnaʀi/, /disipliˈnaʀi/

### Sillabas

di|sci|pli|na|ri

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | disciplinari | disciplinaris |
| Femenin | disciplinària | disciplinàries |
disciplinari
* disciplinari $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin discipulus

### Prononciacion

/diˈsiple/, /diˈsiple/

### Sillabas

dis|ci|ple

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disciple | disciples |
| [diˈsiple] | [diˈsiples] |
disciple masculin, equivalent femenin: discipla
* Persona qu'apren d’un mèstre una sciéncia o un art liberau.
* Persona que seguís la doctrina de qualqu'un mai, que se liga a sos principis, a sos sentiments, sustot quand s’agís dei doctrinas politicas, religiosa o filosoficas.

### Sinonims

* discípol (gascon, provençau)

### Parents

* disciplina

### Traduccions

| alemand: Schüler $^{(de)}$ (1), Jünger $^{(de)}$ (2) anglés: disciple $^{(en)}$ basc: jarraitzaile $^{(eu)}$ catalan: deixeble $^{(ca)}$ | espanhòl: discípulo $^{(es)}$ francés: disciple $^{(fr)}$ italian: discepolo $^{(it)}$ portugués: discípulo $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin discipulus

### Prononciacion

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « disciple »

### Prononciacion

/dɪˈsaɪpl̩/, /dɪˈsaɪpl̩/

### Sillabas

dis|ci|ple

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disciple | disciples |
| [dɪˈsaɪpl̩] | [dɪˈsaɪpl̩] |
disciple
* disciple $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin discipulus

### Prononciacion

/disipl/, /disipl/

### Sillabas

dis|ci|ple

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disciple | disciples |
| [disipl] ||
disciple masculin o femenin
* disciple $^{(oc)}$
# Occitan
## Forma de vèrb

fumarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb fumar.
# Occitan
### Prononciacion

/fyˈmats/, /fyˈmats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fumat | fumats |
| Masculin | [fyˈmat] | [fyˈmats] |
| Femenin | fumada | fumadas |
| Femenin | [fyˈmaðo] | [fyˈmaðos] |
fumats
* Participi passat masculin plural de fumar.
# Italian
## Forma de vèrb

fumavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb fumare.
# Ladin
### Prononciacion
## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : Val Gardena |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fumà | fumei |
| Femenin | fumeda | fumedes |
fumeda
* Participi passat femenin singular de fumé.

### Referéncias

* Dizionario italiano – ladino gardanese. Dizioner ladin de Gherdëina – talian
# Italian
## Forma de vèrb

fumavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb fumare.
# Occitan
### Etimologia

De fumar amb un sufix adjectival -arlós.

### Prononciacion

/fymaɾˈlus/, /fymaɾˈlus/

### Sillabas

fu | mar | lós

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fumarlós | fumarloses |
| Masculin | [fymaɾˈlus] | [fymaɾˈluzes] |
| Femenin | fumarlosa | fumarlosas |
| Femenin | [fymaɾˈluzo] | [fymaɾˈluzos] |
fumarlós masculin
* Qu'es dins la nèbla.

### Sinonims

* neblós
* neblós
* brumós

### Traduccions

| anglés: misty $^{(en)}$, hazy $^{(en)}$ catalan: boirós $^{(ca)}$, bromós $^{(ca)}$ | francés: brumeux $^{(fr)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

fumaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb fumar.
# Occitan
### Prononciacion

/fyˈmat/, /fyˈmat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fumat | fumats |
| Masculin | [fyˈmat] | [fyˈmats] |
| Femenin | fumada | fumadas |
| Femenin | [fyˈmaðo] | [fyˈmaðos] |
fumat
* Participi passat masculin singular de fumar.
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin familia.

### Prononciacion

/fuˈme̯alʲə/, /fuˈme̯alʲə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fumeal’ă | fumel’ |
| [fuˈme̯alʲə] | [fuˈmelʲ] |
fumeal’ă femenin
* Mainatge, posteritat.

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Islandés
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

eldur masculin
* fuòc

### Prononciacion

* /ɛl.dʏr/, /ɛl.dʏr/
# Walser
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

elbougu masculin
* Coide.

#### Nòta

Forma e ortografia del dialècte de Carcoforo en Itàlia.

### Variantas dialectalas

* Formazza :
* Gressoney :
* Issime :

### Referéncias

* Le nostre parole – Inŝchi weirter – Unsere Wörter
# Me'en
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ele
* Montanha.

### Referéncias

* Fajiyo Mekonen, Tuluwa Amaro, Gɛbɛyo Bassami, 2015, Dikshinaride Mɛ'ɛnɛnun de kesude Icɔcɔnun - English-Me'enen-Amharic School Dictionary, SIL Bench Maji Multilingual Education Project.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian elnboga, mot compausat de ell e bow ("arc"). De la familha del neerlandés elleboog e de l'alemand Ellbogen.

### Prononciacion

['ɛlbəʊ] (UK) e ['ɛlboʊ] (US)

### Sillabas

el | bow (2)

## Nom comun

elbow neutre

### Traduccions

* coide $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* elbowed
* elbowing
# Olkola
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

elbhar
* Menton.

### Referéncias

* Paul Black, 2004, The failure of the evidence of shared innovations in Cape York Peninsula, dins Claire Bowern e Harold Koch (editors), Australian Languages - Classification and the comparative method, p. 241-268, Amsterdam, John Benjamins Publishing Company.
# Noroèc
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

eldr masculin
* Fuòc.

### Referéncias

* Andreas Heusler, 1932, Altisländisches Elementarbuch, Heidelberg, Carl Winters Universitätsbuchhhandlung.
# Occitan
### Etimologia

Del latin electio « causida ».

### Prononciacion

/eleˈtsju/, /eleˈtsju/
França (Bearn) : escotar « eleccion »

### Sillabas

e | lec | cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| eleccion | eleccions |
| [eleˈtsju] | [eleˈtsjus] |
eleccion femenin
* Accion d'elegir.
* Causida facha per un vòte.

### Mots aparentats

* elegir
* elector
* electoral
* electorat

### Traduccions

| alemand: Wahl $^{(de)}$ femenin anglés: election $^{(en)}$ catalan: elecció $^{(ca)}$ femenin espanhòl: elección $^{(es)}$ femenin | francés: élection $^{(fr)}$ femenin italian: elezione $^{(it)}$ femenin naut sorab: wólba $^{(hsb)}$ femenin |