# Occitan
### Etimologia

Del latin natura (« lo fach de la naissença, estat natural t constitutiu de las causas, caractèr, cors de las causas, ensems dels èssers e de las causas »), venant d'eserel de nascor (« naícer, provenir »)

### Prononciacion

/naˈtyɾɔ/, /naˈtyɾɔ/

### Sillabas

na | tu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| natura | naturas |
| [na'tyrɔ] | [na'tyrɔ] |
natura femenin
* Ensemble de tot çò creat (fòrças de la creacion, òbras de la creacion, fòrças vitalas de l’òme...)
* Ensemble del mond fisic exterior a l’òme
* Çò natural dins l’òme (condicions fisicas e moralas)
* Estat natural de l’òme (per oposicion a l’estat de gràcia)
* Organs sexuals.

### Traduccions
## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | natura | naturas |
| Femenin | natura | naturas |
* Qu'es espontanèu, sens fard, dirècte, dins son comportament, non assasonat.

# Catalan
### Etimologia

Del latin natura (« lo fach de la naissença, estat natural t constitutiu de las causas, caractèr, cors de las causas, ensems dels èssers e de las causas »), venant d'eserel de nascor (« naícer, provenir »)

### Prononciacion

oriental /nəˈtu.ɾə/, occidental /naˈtu.ɾa/ Espanha (Manresa) : escotar « natura »

### Sillabas

na | tu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| natura | natures |
| [nəˈtu.ɾə naˈtu.ɾa] | [nəˈtu.ɾəs] |
natura femenin
* natura

# Italian
### Etimologia

Del latin natura (« lo fach de la naissença, estat natural t constitutiu de las causas, caractèr, cors de las causas, ensems dels èssers e de las causas »), venant d'eserel de nascor (« naícer, provenir »)

### Prononciacion

[na.ˈtu.ra] escotar « natura »

### Sillabas

na | tu | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| natura | nature |
| [na.ˈtu.ra] | [na.ˈtu.re] |
natura femenin
* natura

# Latin
### Etimologia

Derivat de natus, perfièch de nascor amb lo sufixe -ura.

## Nom comun

| Cas | Singular | Plural |
| Nominatiu | natura | naturae |
| Vocatiu | natura | naturae |
| Accusatiu | naturam | naturās |
| Genitiu | naturae | naturārum |
| Datiu | naturae | naturīs |
| Ablatiu | naturā | naturīs |
natura
* Naissença, accion de far espelir, generacion.
* Natura, esséncia, proprietat, qualitat, constitucion, biais d'èsser, configuracion (per un luòc).
* Natura, òrdre natural, cors de las causas.
* Natura, mond, univèrs.
* Matèria, element, espècia, mena.

# Polonés
### Etimologia

Del latin natura (« lo fach de la naissença, estat natural t constitutiu de las causas, caractèr, cors de las causas, ensems dels èssers e de las causas »), venant d'eserel de nascor (« naícer, provenir »)

### Prononciacion

[naˈtura]

## Nom comun

natura
* natura

# Portugués
### Etimologia

Del latin natura (« lo fach de la naissença, estat natural t constitutiu de las causas, caractèr, cors de las causas, ensems dels èssers e de las causas »), venant d'eserel de nascor (« naícer, provenir »)

### Prononciacion

[na.tu.ra]

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| natura | naturas |
| [na.tu.ra] | [na.tu.ras] |
natura
* (poetic) sinimim de natureza
* (arcaïsme) drech patrimonala d'una una glèisa, mostèri o autra instituicion religiosa
* (arcaïsme) argent o aliments que recebián aquestes que gausissián aqueste drech