OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *wadaniāre, manlevat al francic *waithanjan.

### Prononciacion

/ɡaˈɲa/, /ɡaˈɲa/
França (Bearn) : escotar « ganhar »

### Sillabas

ga | nhar (2)

## Vèrb

ganhar
* Obténer, aquesir quicòm per son trabalh, son esfòrç o per azard.
* Obténer un profièch financièr.
* Recebre d'argent a l'occasion d'un jòc o d'una lotariá.
* Per ext. Èsser lo venceire, vencir qualqu'un.
* Obténer quicòm de desirat.
* Anar cap a un lòc.
** Es temps de ganhar la còsta.
* S'espandir.
** L'epidemia a ganhat fòrça regions.

### Derivats

* ganh
* ganhaire
* ganhatge
* ganheta
* ganhiu

### Variantas dialectalas

* gasanhar

### Antonims

* pèrdre

### Locucions

* se ganhar la vida
* ganhar lo vent
* ganhar país
* ganhar partida

### Traduccions

| alemand: gewinnen $^{(de)}$ anglés: win $^{(en)}$ catalan: guanyar $^{(ca)}$ espanhòl: ganar $^{(es)}$ esperanto: gajni $^{(eo)}$ | francés: gagner $^{(fr)}$ italian: guadagnare $^{(it)}$ portugués: ganhar $^{(pt)}$ sicilian: guadagnari $^{(scn)}$ ucraïnian: виграти $^{(uk)}$, вигравати $^{(uk)}$ valon: wangnî $^{(wa)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | ganhar | ganhar | ganhar | ganhar | ganhar | ganhar |
| Gerondiu | ganhant | ganhant | ganhant | ganhant | ganhant | ganhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | ganhat | ganhat | ganhat | ganhats | ganhats | ganhats |
| femenin | ganhada | ganhada | ganhada | ganhadas | ganhadas | ganhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | ganhi ganhe | ganhas | ganha | ganham | ganhatz | ganhan |
| Imperfach | ganhavi | ganhavas | ganhava | ganhàvem | ganhàvetz | ganhavan |
| Preterit | ganhèri | ganhères | ganhèt | ganhèrem | ganhèretz | ganhèron |
| Futur | ganharai | ganharàs | ganharà | ganharem | ganharetz | ganharàn |
| Condicional | ganhariái | ganhariás | ganhariá | ganhariam | ganhariatz | ganharián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | ganhe | ganhes | ganhe | ganhem | ganhetz | ganhen |
| Imperfach | ganhèssi | ganhèsses | ganhès ganhèsse | ganhèssem | ganhèssetz | ganhèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | ganha ! | — | ganhem ! | ganhatz ! | — |
| Negatiu | — | ganhes pas ! | — | ganhem pas ! | ganhetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobavan
* Tresena persona del plural a l'imperfach de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobavas
* Segonda persona del singular a l'imperfach de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobetz
* Segonda persona del plural al present del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobatz
* Segonda persona del plural al present de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobavi
* Primièra persona del singular a l'imperfach de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobes
* Segonda persona del singular al present del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobe
* Primièra persona del singular al present del subjonctiu de escobar.
* Tresena persona del singular al present del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobava
* Tresena persona del singular a l'imperfach de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escobem
* Primièra persona del plural al present del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escoben
* Tresena persona del plural al present del subjonctiu de escobar.
# Occitan
### Etimologia

    De mirar.

### Prononciacion

/ˈmiɾo̞/, /ˈmiɾo̞/, provençau /ˈmiʀo̞/, /ˈmiʀo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| mira | miras |
| [ˈmiɾo̞] | [ˈmiɾo̞s] |
mira femenin
* (arma de fuòc) Salhent plaçat al tèrme del canon que s'utiliza per afustar.
* (per extencion) Pèça d'unes instruments o objècte isolat que se pren per dirigir o regla la vista.
* (en general) Senhal, marca, punt de referéncia, objectiu.

### Variantas dialectalas

* amira

### Derivats

* prene la mira

### Sinonims

arma
* visor
en general
* objectiu
* perspectiva
* visada

### Traduccions

| alemand: Visier $^{(de)}$ anglés: sight $^{(en)}$ basc: catalan: mira $^{(ca)}$ | espanhòl: mira $^{(es)}$, visor $^{(fr)}$ francés: mire $^{(fr)}$, viseur $^{(fr)}$ italian: mirino $^{(it)}$ portugués: mira $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

mira
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de mirar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de mirar.

# Catalan
### Etimologia

    De mirar.

### Prononciacion

oriental /ˈmiɾə/, /ˈmiɾə/, occidental /ˈmiɾa/, /ˈmiɾa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mira | mires |
amira femenin
* mira $^{(pc)}$

## Forma de vèrb

mira
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de mirar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de mirar.

# Espanhòl
### Etimologia

    De mirar.

### Prononciacion

/ˈmiɾa/, /ˈmiɾa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mira | miras |
amira femenin
* mira $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

mira
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de mirar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de mirar.

# Portugués
### Etimologia

    De mirar.

### Prononciacion

Portugal /ˈmiɾɐ/, /ˈmiɾɐ/; Brasil /ˈmiɾɐ/, /ˈmiɾɐ/, /ˈmiɾə/, /ˈmiɾə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mira | miras |
amira femenin
* mira $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

mira
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de mirar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de mirar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin miraculum.

### Prononciacion

/miˈɾakle/, /miˈɾakle/
França (Bearn) : escotar « miracle »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| miracle | miracles |
| [miˈɾakle] | [miˈɾakles] |
miracle femenin
* Eveniment inexplicable qu'es atribuit a una causa religiosa.

### Variantas dialectalas

* miragle (gascon)

### Traduccions

| alemand: Wunder $^{(de)}$ neutre, Mirakel $^{(de)}$ neutre anglés: miracle $^{(en)}$ catalan: miracle $^{(ca)}$ masculin espanhòl: milagro $^{(es)}$ masculin | francés: miracle $^{(fr)}$ masculin italian: miracolo $^{(it)}$ masculin sotho del nòrd: mohlolo $^{(nso)}$ |

# Francés
### Etimologia

Del latin miraculum.

### Prononciacion

/miˈʁakl/, /miˈʁakl/
França (Tolosa) : escotar « miracle » Soïssa (Lausana) : escotar « miracle » França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « miracle »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| miracle | miracles |
| [miˈʁakl] ||
miracle masculin
* Miracle.
# Catalan
### Etimologia

Del latin mīracŭlus

### Prononciacion

[mi'ɾaʎ]

### Sillabas

mi | rall (2)

## Nom comun

mirall masculin

### Traduccions

* miralh $^{(oc)}$

### Sinonims

* espill (valencian)
# Occitan
### Etimologia

Deu latin miraculum.

### Prononciacion

/miˈɾaɡle/, /miˈɾaɡle/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| miragle | miragles |
| [miˈɾaɡle] | [miˈɾaɡles] |
miragle femenin (gascon)
* Eveniment inexplicable qu'es atribuit a ua causa religiosa.

### Variantas dialectalas

* miracle

### Traduccions

| alemand: Wunder $^{(de)}$ neutre, Mirakel $^{(de)}$ neutre anglés: miracle $^{(en)}$ catalan: miracle $^{(ca)}$ masculin espanhòl: milagro $^{(es)}$ masculin | francés: miracle $^{(fr)}$ masculin italian: miracolo $^{(it)}$ masculin sotho del nòrd: mohlolo $^{(nso)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin mīracŭlum.

### Prononciacion

/miˈɾal/, /miˈɾal/, /miˈraʎ/, /miˈraʎ/
França (Bearn) : escotar « miralh »

### Sillabas

mi | ralh (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| miralh | miralhs |
| [miˈɾal] | [miˈɾals] |
miralh masculin
* Objècte que permís de veire son rebat, fach sovent de veire plaçat sus una susfàcia alissada metalica.

### Derivats

| miralhar miralhejar miralhet | miralhièr miralhòla |

### Traduccions

| alemand: Spiegel $^{(de)}$ masculin anglés: mirror $^{(en)}$ armèni: հայելի $^{(hy)}$ basc: ispilu $^{(eu)}$ breton: melezour $^{(br)}$ bulgar: огледало $^{(bg)}$ neutre catalan: mirall $^{(ca)}$ masculin, espill $^{(ca)}$ masculin (valencian) chèc: zrcadlo $^{(cs)}$ neutre danés: spejl $^{(da)}$ neutre espanhòl: espejo $^{(es)}$ masculin esperanto: spegulo $^{(eo)}$ francés: miroir $^{(fr)}$ masculin, glace $^{(fr)}$ femenin | islandés: spegill $^{(is)}$ italian: specchio $^{(it)}$ masculin lituanian: veidrodis $^{(lt)}$ neerlandés: spiegel $^{(nl)}$ ongrés: tükör $^{(hu)}$ polonés: lustro $^{(pl)}$ portugués: espelho $^{(pt)}$ masculin romanés: oglindă $^{(ro)}$ femenin suedés: spegel $^{(sv)}$ turc: ayna $^{(tr)}$ ucraïnian: дзеркало $^{(uk)}$ neutre |
# Occitan
### Etimologia

De miralh.

### Prononciacion

/miɾaˈʎa/, /miɾaˈʎa/ França (Bearn) : escotar « miralhar »

### Sillabas

mi|ra|lha

## Vèrb

miralhar
* Remandar la lutz dins una autra direccion, coma lo fa un miralh.
se miralhar
* S'agachar dins un miralh.

### Parents

| miralh miralhejar miralhet | miralhièr miralhòla |

### Sinonims

* rebatre
* reflectir

### Traduccions

| alemand: übersehen $^{(de)}$ anglés: reflect $^{(en)}$ basc: isladatu $^{(eu)}$ catalan: mirar $^{(ca)}$, reflectir $^{(ca)}$ | espanhòl: reflejar $^{(ca)}$ francés: mirer $^{(fr)}$, refléter $^{(fr)}$ italian: riflettere $^{(it)}$, rispecchiare $^{(it)}$ portugués: refletir $^{(pt)}$, olhar-se $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/miˈɾals/, /miˈɾals/

## Forma de nom comun

miralhs masculin
* Plural de miralh.
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

mir femenin (sutsilvan)
* Mirga.

### Variantas dialectalas

* miur (sursilvan)
* meir (surmiran)
* mür (vallader), (puter)
* suorsch (puter de Val Müstair)
# Occitan
### Prononciacion

/miˈɾakles/, /miˈɾakles/

## Forma de nom comun

miracles masculin
* Plural de miracle.
# Occitan
### Prononciacion

/miˈɾaɡles/, /miˈɾaɡles/

## Forma de nom comun

miragles masculin (gascon)
* Plurau de miragle.
# Italian
### Etimologia
### Prononciacion

[morali'ta]

### Sillabas

mo | ra | li | tà (4)

## Nom comun

moralità femenin, pl. moralità.

### Traduccions

* moralitat $^{(oc)}$
# Francés
### Etimologia
### Prononciacion

[mɔʁali'te]
França (Nancí) : escotar « moralité » Soïssa (Lausana) : escotar « moralité »

### Sillabas

mo | ra | li | té (4)

## Nom comun

moralité femenin

### Traduccions

* moralitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De moral amb lo sufix adverbial -ament.

### Prononciacion

/muɾaloˈmen/, /muɾaloˈmen/

### Sillabas

mo | ra | la | ment

## Advèrbi

moralament
* De faiçon morala.

### Traduccions

| anglés: morally $^{(en)}$ catalan: moralment $^{(ca)}$ | espanhòl: moralmente $^{(es)}$ francés: moralement $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De moral amb lo sufix «-ista».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /muɾaˈlisto̞/, /muɾaˈlisto̞/
    provençau /muʀaˈlistə/, /muʀaˈlistə/

### Sillabas

mo|ra|lis|ta

## Adjectiu

moralista masculin o femenin, (plurals: moralistas)
* Que presica la morala, que conten una recomandacion pels principis morals.

### Traduccions

| alemand: moralistisch $^{(de)}$, moralisierend $^{(de)}$ anglés: moralistic $^{(en)}$ basc: catalan: moralista $^{(ca)}$ | francés: moraliste $^{(fr)}$ italian: moralista $^{(it)}$ portugués: moralista $^{(pt)}$ espanhòl: moralista $^{(es)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| moralista | moralistas |
| [muɾaˈlisto̞] | [muɾaˈlisto̞s] |
moralista masculin o femenin
* Escrivan que tracta de las mors.
* Professor en principis morals.
* (figurat, pejoratiu) Persona qui presica sa morala pels autres.

### Traduccions

| alemand: Moralist $^{(de)}$ masculin, Moralistin $^{(de)}$ femenin anglés: moralist $^{(en)}$ basc: catalan: moralista $^{(ca)}$ | espanhòl: moralista $^{(es)}$ francés: moraliste $^{(fr)}$ italian: moralista $^{(it)}$ portugués: moralista $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De moral amb lo sufix «-ista».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /muɾəˈlistə/, /muɾəˈlistə/
    provençau /muʀaˈlistə/, /muʀaˈlistə/

### Sillabas

mo|ra|lis|ta

## Nom comun e adjectiu

moralista masculin o femenin, (plurals: moralistes)
* moralista $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De moral amb lo sufix «-ista».

### Prononciacion

    /moɾaˈlista/, /moɾaˈlista/

### Sillabas

mo|ra|lis|ta

## Nom comun e adjectiu

moralista masculin o femenin, (plurals: moralistas)
* moralista $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

De moral amb lo sufix «-ista».

### Prononciacion

    /moraˈlista/, /moraˈlista/

### Sillabas

mo|ra|lis|ta

## Nom comun e adjectiu

moralista masculin o femenin, (plural masculin: moralisti, plural femenin: moraliste)
* moralista $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De moral amb lo sufix «-ista».

### Prononciacion

    Portugal /muɾɐˈliʃtɐ/, /muɾɐˈliʃtɐ/
    Brasil /moɾaˈliʃtɐ/, /moɾaˈliʃtɐ/, /moɾaˈlistə/, /moɾaˈlistə/

### Sillabas

mo|ra|lis|ta

## Nom comun e adjectiu

moralista masculin o femenin, (plurals: moralistas)
* moralista $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈmuɾo/, /ˈmuɾo/

### Sillabas

mo | ra (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| mora | moras |
| [ˈmuɾo] | [ˈmuɾos] |
mora femenin (gascon)
* Part mòla a l'interior del pan.

### Variantas dialectalas

* mica
* meura (gascon)
* medoth (gascon)
* mija (lemosin)
* moela (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Krümel $^{(de)}$ masculin, Brösel $^{(de)}$ masculin (Àustria) anglés: crumb $^{(en)}$ | catalan: molla $^{(ca)}$ femenin francés: mie $^{(fr)}$ femenin |

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin vulgar *mōra, varianta del latin classic mōrus.

### Prononciacion

/ˈmoɾa/, /ˈmoɾa/
Colómbia (Cartagena) : escotar « mora »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mora | moras |
| [ˈmoɾa] | [ˈmoɾas] |
mora femenin
* Amora.

### Derivats

* morera

# Italian
### Etimologia

Del latin vulgar *mōra, varianta del latin classic mōrus.

### Prononciacion

/ˈmɔɾa/, /ˈmɔɾa/
Itàlia : escotar « mora »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mora | more |
| [ˈmɔɾa] | [ˈmɔɾe] |
mora femenin
* Amora.
# Anglés
### Etimologia
### Prononciacion

[mɒ'ɹælɪtɪ]
Reialme Unit (Southern England) : escotar « morality »

### Sillabas

mo | ra | li | ty (4)

## Nom comun

morality femenin, pl. moralities.

### Traduccions

* moralitat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    provençau, gascon /muˈɾalo̞s/, /muˈɾalo̞s/
    provençau /muˈʀalə/, /muˈʀalə/

## Forma de nom comun

moralas femenin
* Plural de morala.

## Forma d'adjectiu

moralas
* Femenin plural de moral / morau.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin moralitas « gaubi, caractèr, comportament que cal ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /muɾaliˈtat/, /muɾaliˈtat/
    Bearn : escotar « moralitat »
    provencau /muʀaliˈta/, /muʀaliˈta/

### Sillabas

mo | ra | li | tat (4)

## Nom comun

moralitat femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| moralitat | moralitats |
| [muɾaliˈtat] | [muɾaliˈtats] |
* Soscada morala.
* Sens moral que conten un discors fabulós o allegoric.
* Èime moral.
* Caractèr moral, principis, mòrs d’una persona.

### Parents

* moral

### Antonims

* amoralitat

### Traduccions

| alemand: anglés: morality $^{(en)}$ catalan: moralitat $^{(ca)}$ espanhòl: moralidad $^{(es)}$ | francés: moralité $^{(fr)}$ italian: moralità $^{(it)}$ ongrés: erkölcsösség $^{(hu)}$ portugués: moralidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Prononciacion

[muɾəli'tat] (oriental), [moɾali'tat] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « moralitat »

### Sillabas

mo | ra | li | tat (4)

## Nom comun

moralitat femenin

### Traduccions

* moralitat $^{(oc)}$

### Parents

* moral
# Occitan
### Etimologia

Substentivizacion de l'adjectiu moral.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /muˈɾalo̞/, /muˈɾalo̞/
    provençau /muˈʀalə/, /muˈʀalə/

### Sillabas

mo | ra | la (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| morala | moralas |
| [muˈɾalo̞] | [muˈɾalo̞s] |
morala femenin
* (filosofia) Sciéncia que permet de destriar lo ben del mal.
* Ensemble de doctrinas, de règlas de vida, de relacions socialas qu'una societat se dona e que varian segon la cultura, las cresenças, las condicions de vida e los besonhs de la societat.
* Tracat de morala.
* Leiçon morala que sorgís d'un obratge, d'una istòria. Sovent unas frasas de vèrs o de prosa que la resuman.

### Sinonims

* etica
* leiçon

### Traduccions

| anglés : morality $^{(en)}$ espanhòl : moral $^{(es)}$ catalan : moral $^{(ca)}$ | francés : morale $^{(fr)}$ italian : morale $^{(it)}$ portugués : moral $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu
### Prononciacion

/mu'ralo̞/, /mu'ralo̞/
morala
* Femenin singular de moral / morau
# Italian
### Prononciacion

/infra'ʦjoni/, /infra'ʦjoni/

## Forma de nom comun

infrazioni femenin
* Plurau de infrazione.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iɱˈfyzo̞/, /iɱˈfyzo̞/
    provençau /ĩⁿˈfyzə/, /ĩⁿˈfyzə/

## Forma d'adjectiu

infusa
* femeni singular de infús.

## Forma de vèrb

infusa
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de infusar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de infusar.
# Occitan
### Etimologia

De infusion, de infundere (« versar dedins »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iɱfyˈza/, /iɱfyˈza/
    provençau /ĩⁿfyˈza/, /ĩⁿfyˈza/

## Vèrb

infusar
* (Cosina, farmacia) Plaçar un aliment dins un liquid, mai sovent bolhent, per exprimir la nolença o la sabor.
* Far penetrar un liquid dins un còrs: injectar
* (figurat) Penetrar, far penetrar.
* (medcina) Transfusar / trasvojar.

### Traduccions

| alemand: trasvojar $^{(de)}$ anglés: infuse $^{(en)}$ basc: catalan: fer una infusió de $^{(ca)}$ | espanhòl: infundir $^{(es)}$, infusionar $^{(es)}$ francés: infuser $^{(fr)}$ italian: infondere $^{(it)}$ portugués: infundir $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infèctan
* Tresena persona del plural al present de infectar.
# Anglés
## Forma de vèrb

infringes
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to infringe.
# Anglés
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infringed
* Preterit de to infringe.
* Participi passat de to infringe.
# Anglés
## Forma de vèrb

infringing
* Participi present del vèrb to infringe.
# Occitan
### Etimologia

Del latin infusio, de infundere (« versar dedins »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iɱfyˈzju/, /iɱfyˈzju/
    provençau /ĩⁿfyˈzjũⁿ/, /ĩⁿfyˈzjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| infusion | infusions |
| [iɱfyˈzju] | [iɱfyˈzju] |
infusion femenin
* Accion d'infusar.
* Resultat de l'accion d'infusar.
* (figurat) Biais que d'unas facultats subrenaturalas son infusas dins l’arma.

### Sinonims
#### Action d'infusar

* (medecina) perfusion

#### Resultat de l’action d’infusar

* decoccion / descuècha / descuèita
* (farmacia) desconfison
* tisana

### Antonims
#### Action d'infusar

* (medecina) sanguinièra / sagnèra / sangfoison

### Derivats

* infusar

### Derivats

* infús

### Traduccions

| alemand: Aufguss $^{(de)}$ anglés: infusion $^{(en)}$ basc: egoskin $^{(eu)}$ catalan: infusió $^{(ca)}$ | espanhòl: infusión $^{(es)}$ francés: infusion $^{(fr)}$ italian: infuso $^{(it)}$ portugués: infusão $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin infusio, de infundere (« versar dedins »).

### Prononciacion

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « infusion »

### Prononciacion

    /ɪnˈfjuːʒən/, /ɪnˈfjuːʒən/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| infusion | infusions |
infusion
* infusion $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin infusio, de infundere (« versar dedins »).

### Prononciacion

    /ɛ̃fyzjɔ̃/, /ɛ̃fyzjɔ̃/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| infusion | infusions |
| [ɛ̃fyzjɔ̃] ||
infusion
* infusion $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

França (Bearn) : escotar « infècta »

## Forma de vèrb

infècta
* Tresena persona del singular al present de infectar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

infèctas
* Segonda persona del singular al present de infectar.
# Occitan
### Etimologia

    De etan

### Prononciacion

/etaˈnɔl/, /etaˈnɔl/

### Sillabas

e|ta|nòl

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| etanòl | etanòls |
| [etaˈnɔl] | [etaˈnɔls] |
etanòl masculin
* (Quimia) Alcoòl de formula semidesvolopada: CH$_3$-CH$_2$-OH e qu'es l’alcoòl màger de las bevendas alcoolizadas.

### Sinonims

* alcoòl etilic

### Derivats

* etanal

### Traduccions

| alemand: Äthanol $^{(de)}$ anglés: ethanol $^{(en)}$ basc: etanol $^{(eu)}$ catalan: etanol $^{(ca)}$ | espanhòl: etanol $^{(es)}$ francés: éthanol $^{(fr)}$ italian: etanolo $^{(it)}$ portugués: etanol $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin aeternalis.

### Prononciacion

/eteɾˈnal/, /eteɾˈnal/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eternal »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | eternal | eternals |
| Masculin | [eteɾˈnal] | [eteɾˈnals] |
| Femenin | eternala | eternalas |
| Femenin | [eteɾˈnalo̞] | [eteɾˈnalo̞s] |
eternal (lengadocian)
* Qu'aguèt pas de començament e qu'aurà pas jamai de fin.
** Una vertat eternala.
* Qu'aurà pas jamai de fin tot ben qu'aja un començament.
** La vida eternala.
* (iperbolic) Que deu durar tant de temps ; que se'n sap pas la fin.
** Aquela una guèrra paréis eternala.
* Que se repetís o qu'es repetit tròp sovent.
** Se reclams eternals.

### Variantas dialectalas

* eternau (gascon, provencau)

### Sinonims

* etèrn / etèrne

### Derivats

* eternalament
* Paire eternal
* repaus eternal

### Parents

* eternitat

### Traduccions

| alemand: ewig $^{(de)}$ anglés: eternal $^{(en)}$, everlasting $^{(en)}$ (2) basc: betiereko $^{(eu)}$ catalan: eternal $^{(ca)}$ | espanhòl: eterno $^{(es)}$ francés: éternel $^{(fr)}$ italian: eterno $^{(it)}$ portugués: eterno $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin aeternalis.

### Prononciacion

RU /ɪˈtɜːnəl/, /ɪˈtɜːnəl/, EUA /ɪˈtɝnəl/, /ɪˈtɝnəl/
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « eternal »

## Adjectiu

eternal
* eternal $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin aeternalis.

### Prononciacion

Balearic /ətəɾˈnal/, /ətəɾˈnal/, Central /ətərˈnal/, /ətərˈnal/, Valencian /eteɾˈnal/, /eteɾˈnal/

## Adjectiu

eternal masculin o femenin, (plural: eternals)
* eternal $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/eteɾˈnalo̞s/, /eteɾˈnalo̞s/

## Forma d'adjectiu

eternalas
* Femenin plural de eternal / eternau
# Anglés
### Etimologia

Del latin æternĭtās.

### Prononciacion

[ɪˈtɜːnəti] (UK) e [ɪˈtɝnɪti] (US).

### Sillabas

e | ter | ni | ty (4)

## Nom comun

eternity neutre, pl. eternities.

### Traduccions

* eternitat $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Prononciacion

/eteɾˈnalo̞/, /eteɾˈnalo̞/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eternala »

## Forma d'adjectiu

eternala
* Femenin singular de eternal / eternau
# Occitan
### Prononciacion

/eteɾˈnals/, /eteɾˈnals/

## Forma d'adjectiu

eternals
* Masculin plural de eternal

# Catalan
### Prononciacion

Balearic /ətəɾˈnals/, /ətəɾˈnals/, Central /ətərˈnals/, /ətərˈnals/, Valencian /eteɾˈnals/, /eteɾˈnals/

## Forma d'adjectiu

eternals masculin o femenin
* Plural de eternal
# Italian
### Etimologia

Del latin æternĭtās

### Prononciacion

[eterni'ta]

### Sillabas

e | ter | ni | tà (4)

## Nom comun

eternità femenin

### Traduccions

* eternitat $^{(oc)}$