OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De bolhir

### Prononciacion

    lengadocian /buˈʎit/, /buˈʎit/
    provençau /buˈjit/, /buˈjit/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | bolhit | bolhits |
| Masculin | [buˈʎit] | [buˈʎits] |
| Femenin | bolhida | bolhidas |
| Femenin | [buˈʎiðo̞] | [buˈʎiðo̞s] |
bolhit
* Qu'òm a fach bolhir

### Variantas dialectalas

* bolit
* bulit
* borit

### Traduccions

| alemand: anglés: boil $^{(en)}$, basc: catalan: bullit $^{(ca)}$ | espanhòl: cocido $^{(es)}$ francés: bouilli $^{(fr)}$ italian: bollito $^{(it)}$ portugués: fervido $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| bolhit | bolhits |
| [buˈʎit] | [buˈʎits] |
bolhit masculin
* Carn qu'òm a fach bolhir.
* (per extension) Plat tradicional compausat de carn cuècha dins un bolhon amb de legums.

### Variantas dialectalas

* bolit
* bulit
* borit

### Traduccions

| alemand: Eintopf $^{(de)}$ anglés: boiled $^{(en)}$ basc: catalan: bullit $^{(ca)}$ | espanhòl: puchero $^{(es)}$ francés: bouilli $^{(fr)}$, pot-au-feu $^{(fr)}$ italian: cotto $^{(it)}$, bollito $^{(it)}$ portugués: cozido $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

bolhit
* participi passat al masculin singular de bolhir
# Occitan
### Etimologia

    De gallés *waspa.

### Prononciacion

    lengadocian /ˈgaspo̞/, /ˈgaspo̞/
    provençau /ˈgaspə/, /ˈgaspə/

### Sillabas

gas|pa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gaspa | gaspas |
| [ˈgaspo̞] | [ˈgaspo̞s] |
* Liquid proteïnat contenent pauc de matèrias grassas que demora après l'estorriment d’un lach calhat.
* Çò que demora d'un rasim quand son levats los grums

### Sinonims

gaspa de lach
* lachada (provençau, lengadocian) / lachaa (gascon)
* leiton (gascon)
* senigon (gascon) / shenigon. (gascon)
gaspa de rasim
* raca (lengadocian)
* rapuga (lengadocian)
* raspa (gascon)
# Occitan
### Etimologia

Via lo latin chăractēr (« marca al fèrre roge, emprenta, sagèl, estil, caractèr »), del grèc ancian χαρακτήρ, kharakter (« signe, emprenta »).

### Prononciacion

    /ka.ɾak'tɛr/, /ka.ɾak'tɛr/
ca | rac | tèr (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| caractèr | caractèrs |
| [ka.ɾak'tɛr] | [ka.ɾak'tɛrs] |
caractèr masculin
* Simbòl grafic
* Marca, figura traçada sus una superfícia quina que siá amb una pluma, un burin, un cisèl o autre, e que s'i dona una significacion.
* (Estampariá) Tipe utilizat se pels estampaires.
* (Per metonimia) (Estampariá) Ensemble dels tipes d’una meteissa familha.
* (Per analogia) (Informatica) Donada que reprasenta un element de tèxte segon un sistèma de codatge
* natura essenciala d'un èsser
* Çò que destria una persona de las autras al vejaire de sas mòrs, de l’alma.
* (Per analogia) Torn de ment, qualitat bona o mala que destria un pòble dels autres.
* (En Absolut) Fòrça d’alma, rigor.
* Expression, anar expressiu, personal, original, en parlant subretot de las figuras pintadas o escultadas.
* Çò qu'es distictiu de quicòm.
* (Botanica) (Zoologia) (Geologia) (Al plural) Marca essenciala que destria una substància, una planta, un animal dels autres.

### Derivats

* caracterial / caracteriau
* caracteristic
* caracterizar

### Traduccions

| alemand: Schriftzeichen $^{(de)}$ anglés: character $^{(en)}$ arabi: catalan: caràcter $^{(ca)}$ chinés: espanhòl: carácter $^{(es)}$ francés: caractère $^{(fr)}$ | grèc: χαρακτήρας $^{(el)}$ italian: carattere $^{(it)}$ neerlandés: karakter $^{(nl)}$ portugués: carácter $^{(pt)}$ polonés: romanés: caracter $^{(ro)}$ rus: |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin crassus « espés puèi gròs »

### Prononciacion

/ˈɣɾas/, /ˈɣɾas/, provençau /ˈgʀas/, /ˈgʀas/ França (Bearn) : escotar « gras »

### Sillabas

gras

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gras | grasses |
| Masculin | [ˈɣɾas] | [ˈɣɾases] |
| Femenin | grassa | grassas |
| Femenin | [ˈɣɾaso̞] | [ˈɣɾases] |
gras
* Qu'es format de graissa.
* Qu'es tròp gròs.
* (cosina) Qualifica de plats ont i a de graissa.
* (cosina) Qualifica de plats de carn o preparat amb de carn.
* (religion) Qualifica, dins la Glèisa catolica romana, los jorns ont es religiosament licit de manjar de carn.
* Qu'es onchós, semblant a la graissa.
* Qualifica una tèrra fòrta, argelosa, fertila.
* (enologia) Qualifica un vin que fila coma d’òli.
* (figurat) Qu'a de la consisténcia, qu'es espés.
** Plantas graissas : Plantas de fuèlhas espessas chucosas.
* (figurat) Qu'es calhòl, en parlant de paraulas o d'escrichs licencioses.
* (tipografia) Tipe dels caractèrs largs, espesses.

### Variantas dialectalas

* grais

### Antonims

* magre

### Sinonims

* graissós
* onchós

### Traduccions

| alemand: Fett $^{(de)}$ anglés: fat $^{(en)}$ basc: gantz $^{(eu)}$ catalan: gras $^{(ca)}$ | espanhòl: grasiento $^{(es)}$, grasoso $^{(es)}$, pringoso $^{(es)}$, cebado $^{(es)}$, graso $^{(es)}$ francés: gras $^{(fr)}$ italian: grasso $^{(it)}$ portugués: gordo $^{(pt)}$, graxa $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gras | grasses |
| [ˈɣɾas] | [ˈɣɾases] |
gras masculin
* Substància grassa.
* Substància consituida de graissa.
** Lo gras del cambajon.
* (cosina) Dins una carn, tot cò qu'es pas la partida roja dels teissuts muscular.

### Variantas dialectalas

* grais

### Derivats

* far gras

### Sinonims

* graissa

# Catalan
### Etimologia

    Del latin crassus « espés puèi gròs »

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « gras »

### Prononciacion

/ˈgɾas/, /ˈgɾas/

### Sillabas

gras

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gras | grassos |
| Femenin | grassa | grasses |
gras
* gras $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gras | grassos |
gras masculin
* gras $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin crassus « espés puèi gròs »

### Prononciacion

/ˈgɾas/, /ˈgɾas/

### Sillabas

gras

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gras | gras |
| Femenin | grasse | grasses |
gras
* gras $^{(fr)}$

## Nom comun

gras masculin invariable
* gras $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del neerlandés droog (« sec »), o de l'italian droga (« dragèa ») (benlèu del latin derogare, (seg.P. Guiraud).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dɾuˈɣa/, /dɾuˈɣa/
    escotar « drogar »
    provençau /dʀuˈga/, /dʀuˈga/

### Sillabas

drò|ga

## Vèrb

drogar
* Tractar amb de drògas
* (En particular) Donar una substància qu'agís sus la ment (psicotròp) o sul còrs.
* (Par extension) Agir sus la ment, modificar, exacerbar o alterar la percepcion de la realitat.
* (Figurat) Abrutir, far venir dependent.
* (Pronominal) Consomar una dròga, aver l’abitud de'n consomar, èsser dependent d’un dròga.

### Traduccions

| alemand: droge $^{(de)}$ anglés: to drug $^{(en)}$ arabi: يخدر $^{(ar)}$ catalan: drogar $^{(ca)}$ chinés: chèc: espanhòl: drogar $^{(es)}$ | francés: droguer $^{(fr)}$ grèc: italian: neerlandés: portugués: rus: |
# Occitan
### Etimologia

Del neerlandés droog (« sec »), o de l'italian droga (« dragèa ») (benlèu del latin derogare, (seg.P. Guiraud).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dɾuˈɣa/, /dɾuˈɣa/
    escotar « drogar »
    provençau /dʀuˈga/, /dʀuˈga/

### Sillabas

drò|ga

## Vèrb

drogar
* Tractar amb de drògas
* (En particular) Donar una substància qu'agís sus la ment (psicotròp) o sul còrs.
* (Par extension) Agir sus la ment, modificar, exacerbar o alterar la percepcion de la realitat.
* (Figurat) Abestir, far venir dependent.
* (Pronominal) Consomar una dròga, aver l’abitud de'n consomar, èsser dependent d’un dròga.

### Traduccions

| alemand: droge $^{(de)}$ anglés: to drug $^{(en)}$ arabi: يخدر $^{(ar)}$ catalan: drogar $^{(ca)}$ chinés: chèc: espanhòl: drogar $^{(es)}$ | francés: droguer $^{(fr)}$ grèc: italian: neerlandés: portugués: rus: |
# Occitan
### Etimologia

Del latin elementum.

### Prononciacion

* /ele'men/, /ele'men/

### Sillabas

e | le | ment (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| element | elements |
| [ele'men] | [ele'mens] |
element
* Partida unitària d’un ensemble.
** Los diferents elements del motor
* (matematicas) Objècte matematic.
** Una partida d’un ensemble $X$ es un ensemble $Y$ que totes los elements apartenon a $X$.
* (Quimia) Substància impossibla de descompausar dins una autra substància mai simpla a l'espelir d’una reaccion quimica e que correspond a un tipe d’atòms, caracterizada per son numèro atomic.
** Lo sofre, l’oxigèn e l’idrogèn son los elements de l’acid sulfuric.
* (per ext.) Quina que siá causa que dintra dins la composicion d’una autra, que contribuís a la formar.
** Los elements del lengatge.
** Los mots son los elements del discors.
* Un de las quatre substàncias l’aire, lo fuòc, la tèrra e l’aiga que se cresiá simples e que se supausava èsser los principis constituents de totes los còrs. (Dins d'autras tradicion los elements son cinq, en mai dels quatres autres i a la fusta)
* Mitan en que viu e se mòu un èsser animat, un organisme.
** L’element del peisson es l’aiga.

### Traduccions

| alemand: Element $^{(de)}$ anglés: element $^{(en)}$ catalan: element $^{(ca)}$ francés: élément $^{(fr)}$ | italian: elemento $^{(it)}$ neerlandés: element $^{(nl)}$ portugués: elemento $^{(pt)}$ espanhòl: elemento $^{(es)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin elementum.

### Prononciacion

* /ˈɛləmənt/, /ˈɛləmənt/

### Sillabas

e | le | ment (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| element | elements |
element
* element

# Catalan
### Etimologia

Del latin elementum.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « element »

### Prononciacion

* Balear [ələˈment]
* Central [ələˈmen]
* Valencian [e.leˈment]

### Sillabas

e | le | ment (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| element | elements |
element
* element

# Neerlandés
### Etimologia

Del latin elementum.

### Prononciacion
## Nom comun

element
* element
# Occitan
### Etimologia

    De aglutinar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /aɣlytiˈnan/, /aɣlytiˈnan/
    provençau /aglytiˈnãⁿ/, /aglytiˈnãⁿ/

### Sillabas

a|glu|ti|nant

## Adjectiu

aglutinant
Declinason :
| Dialècte : langadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | aglutinant | aglutinants |
| Masculin | [aɣlytiˈnan] | [aɣlytiˈnans] |
| Femenin | aglutinanta | aglutinantas |
| Femenin | [aɣlytiˈnanto̞] | [aɣlytiˈnanto̞s] |
* Qu'aglutina.
* (especialemant, fisiologia) Se ditz de las substàncias qu'amòdan l'aglutinacion de bacterias.
* (especialemant, linguistica) Se ditz de las lengas que fonccionan per adjonccion d'afixes a las racinas.

### Locucions

* lenga aglutinanta
* remèdi aglutinant
* substància aglutinanta

### Parents

* aglutinable
* aglutinacion
* aglutinador
* aglutinatiu
* aglutinina
* aglutinogèn

### Traduccions

| alemand: agglutinierend $^{(de)}$ anglés: agglutinativa $^{(en)}$, agglutinant $^{(en)}$ basc: catalan: aglutinant $^{(ca)}$ | espanhòl: aglutinante $^{(es)}$ francés: agglutinant $^{(fr)}$ italian: agglutinante $^{(it)}$ portugués: aglutinante $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De aglutinar

### Sillabas

a|glu|ti|nant

## Adjectiu

aglutinant masculin o femenin, (plurals: aglutinants)
* Qu'aglutina.

## Nom comun

aglutinant masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| aglutinant | aglutinants |
* (pintura, quimia) Ligant
# Occitan
### Etimologia

    :Tèrme inventat per Peter Karlson e Martin Lüscher en 1959, de l’anglés pheromone bastir a partir del vèrb grèc ancian φέρω, (« portar ») e de ormòna.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /feɾuˈmɔno̞/, /feɾuˈmɔno̞/
    provençau /feʀuˈmɔnə/, /feʀuˈmɔnə/

## Nom comun

feromòna femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| feromòna | feromònas |
| [feɾuˈmɔno̞] | [feɾuˈmɔno̞s] |
* (biologia) Substància quimica que, secretada a dòsi infima dins lo mitan exterior per un animal o una planta, provòca pels individús de la meteissa espècia de comportaments especifics coma l’atrach sexual, en agissent per l’odorat e en essent detectada per las antenas dels insèctes e l’organ vomeronasal dels mamifèrs e los reptils.

### Traduccions

| alemand: Pheromon $^{(de)}$ anglés: pheromone $^{(en)}$ basc: catalan: feromona $^{(ca)}$ | espanhòl: feromona $^{(es)}$ francés: phéromone $^{(fr)}$ italian: feromone $^{(it)}$ portugués: feromona $^{(pt)}$ (Portugal), feromônio $^{(pt)}$ (Brasil) |
# Occitan
### Etimologia

    per la color, benlèu de calha (aucèl).
    pel costat obscèn, benlèu de caion (pòrc).

### Prononciacion

    /kaˈʎɔl/, /kaˈʎɔl/

### Sillabas

ca|lhòl

## Adjectiu

calhòl (lengadocian)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | calhòl | calhòls |
| Masculin | [kaˈʎɔl] | [kaˈʎɔls] |
| Femenin | calhòla | calhòlas |
| Femenin | [kaˈʎɔlo̞] | [kaˈʎɔlo̞s] |
* (per un animal) Que la color de son plumatge o sa rauba es una mescla de blanc e d'una autra color.
* (figurat) Que càmbia de color, que ditz o significa una causa e son contrari, que manca de leialtat.
* (figurat) Qu'es fòrça liure, obscèn.

### Variantas dialectalas

* caiòl
* caiòu (provençau)

### Variantas dialectalas

* calholada
* calholar

### Sinonims

| De doas colors pigat pigalhat piguet De doble sens ambigú fals / faus | Qu'es fòrça liure, obscèn. gorrin palhard pebrat / peberut salat |

### Derivats

* ratcalhòl
# Occitan
### Etimologia

Del latin transfusio

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /tɾansfyˈzju/, /tɾansfyˈzju/
    provençau /tʀãⁿsfyˈzjũⁿ/, /tʀãⁿsfyˈzjũⁿ/

## Nom comun

transfusion femenin
* Accion de transvasar, trescolar o trasvojar.
* (especialament, medcina) Operacion que consistís a far passar lo sang del còrs d’un uman o d’un animal dins lo còrs d’un autre.

### Locucions

* transfusion sanguina

### Traduccions

| alemand: Transfusion $^{(de)}$ anglés: transfusion $^{(en)}$ basc: catalan: transfusió $^{(ca)}$ | espanhòl: transfusió $^{(es)}$ francés: transfusion $^{(fr)}$ italian: tradusione $^{(it)}$ portugués: transfusão $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin transfusio

### Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « transfusion »

### Prononciacion
## Nom comun

transfusion
Declinason :
| Singular | Plural |
| transfusion | transfusions |
* transfusion $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin transfusio

### Prononciacion

    /tʁɑ̃sfyzjɔ̃/, /tʁɑ̃sfyzjɔ̃/

## Nom comun

transfusion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| transfusion | transfusions |
| [tʁɑ̃sfyzjɔ̃] | [tʁɑ̃sfyzjɔ̃s] |
* transfusion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin transgressor

### Prononciacion

lengadocian, gascon /tɾansɣɾeˈsu/, /tɾansɣɾeˈsu/; procençau /tʀãⁿgʀeˈsu/, /tʀãⁿgʀeˈsu/

### Sillabas

trans|gres|sor

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | transgressor | transgressors |
| Masculin | [tɾansɣɾeˈsu] | [tɾansɣɾeˈsus] |
| Femenin | transgressora | transgressoras |
| Femenin | [tɾansɣɾeˈsuro̞] | [tɾansɣɾeˈsuro̞s] |
transgressor masculin, (equivalent femenin: transgressora)
* Que transgredís.

### Parents

* transgredir
* transgression
* transgressiu

### Traduccions

| alemand: Übertreter $^{(de)}$ anglés: transgressor $^{(en)}$ basc: catalan: transgressor $^{(ca)}$ | espanhòl: transgresor $^{(es)}$, trasgresor $^{(es)}$ francés: reangresseur $^{(fr)}$ italian: trasgressore $^{(it)}$ portugués: transgressor $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| transgressor | transgressors |
| [tɾansɣɾeˈsu] | [tɾansɣɾeˈsus] |
transgressor masculin, (equivalent femenin: transgressora)
* Aquel que transgredís.

# Anglés
### Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « transgressor »

### Etimologia

Del latin transgressor

### Sillabas

trans|gres|sor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| transgressor | transgressors |
transgressor
* transgressor $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin transgressor

### Sillabas

trans|gres|sor

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | transgressor | transgressors |
| Femenin | transgressora | transgressores |
transgressor
* transgressor $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| transgressor | transgressors |
transgressor masculin
* transgressor $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin transgressor

### Prononciacion

Portugal /tɾɐ̃ʒgɾɨˈsoɾ/, /tɾɐ̃ʒgɾɨˈsoɾ/; Brasil /tɾɐ̃ʒgɾeˈsoɾ/, /tɾɐ̃ʒgɾeˈsoɾ/, /tɾə̃zgɾeˈsoɾ/, /tɾə̃zgɾeˈsoɾ/

### Sillabas

trans|gres|sor

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | transgressor | transgressores |
| Femenin | transgressora | transgressoras |
transgressor
* transgressor $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| transgressor | transgressores |
transgressor masculin
* transgressor $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

* De nodul amb lo sufix «-ar».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /nuðyˈlaɾ/, /nuðyˈlaɾ/
    provençau /nudyˈlaʀ/, /nudyˈlaʀ/

### Sillabas

no|du|lar

## Adjectiu

nodular
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | nodular | nodulars |
| Masculin | [nuðyˈlaɾ] | [nuðyˈlaɾs] |
| Femenin | nodulara | nodularas |
| Femenin | [nuðyˈlaɾo̞] | [nuðyˈlaɾo̞s] |
* Qu'a un ligam, un rapòrt amb un nodul o noduls.
* En forma de nodul, que forma de noduls

### Traduccions

| alemand: Knötchen... $^{(de)}$ anglés: nodular $^{(en)}$ basc: catalan: nodular $^{(ca)}$ | espanhòl: nodular $^{(es)}$, noduloso $^{(es)}$ francés: nodulaire $^{(fr)}$ italian: nodulare $^{(it)}$ portugués: nodular $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

* De nodul amb lo sufix «-ar».

### Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « nodular »

### Sillabas

no|du|lar

## Adjectiu

nodular
* nodular $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

* De nòdul amb lo sufix «-ar».

### Prononciacion

    /nuðuˈlar/, /nuðuˈlar/

### Sillabas

no|du|lar

## Adjectiu

nodular masculin o femenin, (plurals: modulars)
* nodular $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

* De nódulo amb lo sufix «-ar».

### Sillabas

no|du|lar

## Adjectiu

nodular masculin o femenin, (plurals: modulares)
* nodular $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

* De nódulo amb lo sufix «-ar».

### Prononciacion

    Portugal /nuduˈlaɾ/, /nuduˈlaɾ/
    Brasil /noduˈlaɾ/, /noduˈlaɾ/

### Sillabas

no|du|lar

## Adjectiu

nodular masculin o femenin, (plurals: modulares)
* nodular $^{(oc)}$
# Anglés
### Prononciacion

/fɹaɪz/, /fɹaɪz/
Reialme Unit (Southern England) : escotar « fries »

## Forma de nom comun

fries
* Plural de fry.

## Forma de vèrb

fries
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de to fry.
# Occitan
### Etimologia

    De contracte, amb lo sufix «-al».

### Prononciacion

    /kontɾatˈtɥal/, /kontɾatˈtɥal/

### Sillabas

con|trac|tual

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | contractual | contractuals |
| Masculin | [kontɾatˈtɥal] | [kontɾatˈtɥals] |
| Femenin | contractuala | contractualas |
| Femenin | [kontɾatˈtɥalo̞] | [kontɾatˈtɥalo̞s] |
contractual (lengadocian)
* (Drech) Relatiu al contracte, qu'es estipulat per contracte.

### Variantas dialectalas

* contractuau (gascon, provençau)

### Parents

* extracontractual
* contractualament

### Traduccions

| alemand : vertraglich $^{(de)}$, kontraktlich $^{(de)}$ anglés : contractual $^{(en)}$ basc : catalan : contractual $^{(ca)}$ | espanhòl : contractual $^{(es)}$ francés : contractuel $^{(fr)}$ italian : contrattuale $^{(it)}$ portugués : contratual $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contractual | contractuals |
| [kontɾatˈtɥal] | [kontɾatˈtɥals] |
contractual (lengadocian) , masculin, (femenin: contractuala)
* (Per ellipsi, administracion francesa) Agent non foncionari emplegat dins un servici public.
* (En particular, administracion francesa) Auxiliar de polícia contractual.

### Variantas dialectalas

* contractuau (gascon, provençau)

### Traduccions

* francés : contractuel $^{(fr)}$

# Anglés
### Etimologia

    De contract, amb lo sufix «-al».

### Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « contractual »

### Prononciacion

    /kontɾatˈtɥal/, /kontɾatˈtɥal/

### Sillabas

con|trac|tual

## Adjectiu

contractual
* contractual $^{(oc)}$

## Nom comun

contractual
Declinason :
| Singular | Plural |
| contractual | contractuals |
* Trabalhador temporari.
* (comptabilitat) Carga externalizada per contracte.
* (governament) Relacion contractuala entre diferents còrses o païses.

# Catalan
### Etimologia

    De contract, amb lo sufix «-al».

### Prononciacion

    Central /kuntɾəktuˈal/, /kuntɾəktuˈal/
    Balearic /kontɾəktuˈal/, /kontɾəktuˈal/
    Valencia /kontɾaktuˈal/, /kontɾaktuˈal/

### Sillabas

con|trac|tu|al

## Adjectiu

contractual masculin o femenin, (plurals: contractual)
* contractual $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De contracto, amb lo sufix «-al».

### Prononciacion

    /kon̪t̪ɾakˈt̪wal/, /kon̪t̪ɾakˈt̪wal/

### Sillabas

con|trac|tual

## Adjectiu

contractual masculin o femenin, (plurals: contractuales)
* contractual $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De caractèr amb lo sufix «-ial».

### Prononciacion

    /kaɾakteˈɾjal/, /kaɾakteˈɾjal/, /kaɾatteˈɾjal/, /kaɾatteˈɾjal/

### Sillabas

ca|rac|te|rial

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | caracterial | caracterials |
| Masculin | [kaɾatteˈɾjal] | [kaɾatteˈɾjals] |
| Femenin | caracteriala | caracterialas |
| Femenin | [kaɾatteˈɾjalo̞] | [kaɾatteˈɾjalo̞s] |
caracterial
* (Medecina) Que patís d’un treble del comportament, del caractèr donant una adaptacion malaisida a son mitan.
* Qu'a lo caractèr marit.

### Sinonims

* colerós
* irritable
* iretge

### Traduccions

| alemand: verhaltensgestört $^{(de)}$, charakterlich $^{(de)}$ anglés: temperamental $^{(en)}$, characterial $^{(en)}$ basc: catalan: temperamental $^{(ca)}$ | espanhòl: temperamental $^{(es)}$, francés: caractériel $^{(fr)}$ italian: caratteriale $^{(it)}$ portugués: temperamental $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Via lo latin chăractēr (« marca al fèrre roge, emprenta, sagèl, estil, caractèr »), del grèc ancian χαρακτήρ, kharakter (« signe, emprenta »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kaɾakˈtɛɾ/, /kaɾakˈtɛɾ/
    lengadocian /kaɾatˈtɛɾ/, /kaɾatˈtɛɾ/
    provençau /kaʀakˈtɛʀ/, /kaʀakˈtɛʀ/

### Sillabas

ca|rac|tèr

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| caractèr | caractèrs |
| [ka.ɾak'tɛr] | [ka.ɾak'tɛrs] |
caractèr masculin
* Simbòl grafic
* Marca, figura traçada sus una superfícia quina que siá amb una pluma, un burin, un cisèl o autre, e que s'i dona una significacion.
* (Estampariá) Tipe utilizat se pels estampaires.
* (Per metonimia) (Estampariá) Ensemble dels tipes d’una meteissa familha.
* (Per analogia) (Informatica) Donada que reprasenta un element de tèxte segon un sistèma de codatge
* natura essenciala d'un èsser
* Çò que destria una persona de las autras al vejaire de sas mòrs, de l’alma.
* (Per analogia) Torn de ment, qualitat bona o mala que destria un pòble dels autres.
* (En Absolut) Fòrça d’alma, rigor.
* Expression, anar expressiu, personal, original, en parlant subretot de las figuras pintadas o escultadas.
* Çò qu'es distictiu de quicòm.
* (Botanica) (Zoologia) (Geologia) (Al plural) Marca essenciala que destria una substància, una planta, un animal dels autres.

### Derivats

* caracterial / caracteriau
* caracteristic
* caracterizar

### Traduccions

| alemand: Schriftzeichen $^{(de)}$ anglés: character $^{(en)}$ arabi: catalan: caràcter $^{(ca)}$ chinés: espanhòl: carácter $^{(es)}$ francés: caractère $^{(fr)}$ | grèc: χαρακτήρας $^{(el)}$ italian: carattere $^{(it)}$ neerlandés: karakter $^{(nl)}$ portugués: carácter $^{(pt)}$ polonés: romanés: caracter $^{(ro)}$ rus: |