OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De aspirar.

### Prononciacion

/aspiɾa'tu/, /aspiɾa'tu/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | aspirator | aspirators |
| Masculin | [aspiɾa'tu] | [aspiɾa'tus] |
| Femenin | aspiratritz | aspiratrises |
| Femenin | [aspiɾa'tɾit͡s] | [aspiɾa'tɾizes] |
aspirator
* Qu'aspira.
** Una maquina aspiratritz.

### Sinonims

* aspirant

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| aspirator | aspirators |
| [aspiɾa'ðu] | [aspiɾa'tus] |
aspirator masculin
* Maquina que, en produsent un movement de gases o de liquids, es utlizada per aspirar.
* Aparelh electrodomestic pneumatic (veire idropneumatic) que, per aspiracion, lèva las poscas dins los membres de l'ostal.

### Variantas dialectalas

* aspirador

### Parents

* aspirar

### Traduccions
# Anglés
### Etimologia

De aspirar.

### Prononciacion

    Estats Units d'America (Albany, Nòva York) : escotar « aspirator »
    Estats Units d'America (Califòrnia) : escotar « aspirator »
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « aspirator »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| aspirator | aspirators |
aspirator
* aspirator $^{(en)}$, Maquina qu'aspira. (per l'aparelh eletrodomestic veire: vacuum cleaner)
# Occitan
### Prononciacion

/aspiɾa'tɾit͡s/, /aspiɾa'tɾit͡s/

## Forma d'adjectiu

aspiratritz
* Femenin singular de aspirator.
# Catalan
## Forma de vèrb

aspiraren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb aspirar.
# Italian
## Forma de vèrb

aspiravo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb aspirare.
# Italian
## Forma de vèrb

aspirasti
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb aspirare.
# Catalan
## Forma de vèrb

aspiraven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb aspirar.
# Italian
## Forma de vèrb

aspiravi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb aspirare.
# Occitan
### Prononciacion

/aspiɾa'tus/, /aspiɾa'tus/

## Forma d'adjectiu

aspirators
* Masculin plural de aspirator.

## Forma de nom comun

aspirators
* Plural de aspirator.

# Anglés
### Prononciacion

    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « aspirators »

## Forma de nom comun

aspirators
* Plural de aspirator.
# Occitan
### Prononciacion

/aspiɾa'tɾizes/, /aspiɾa'tɾizes/

## Forma d'adjectiu

aspiratrises
* Femenin plural de aspirator.
# Catalan
## Forma de vèrb

aspiraves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb aspirar.
# Romanés
### Etimologia

De alună, del latin *abellona (nux). Parent de l'aromanés alunu e del meglenoromanés lun.

### Prononciacion

/aˈlun/, /aˈlun/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| alun | aluni |
| [ˈalun] | [aˈlunʲ] |
alun masculin
* Avelanièr.

### Mots aparentats

* alună
# Aromanés
### Prononciacion

/aˈluni/, /aˈluni/

## Forma de nom comun

aluni femenin
* Plural de alunã.

### Referéncias

* Matilda Caragiu Marioțeanu, 1997, Dicționar aromân (macedo-vlah) A-D. Comparativ (român literar-aromân), contextual, normativ și modern, Bucarèst, Editură Enciclopedică.
# Anglés
### Etimologia

Mot inventat en 1812 pel quimista anglés Sir Humphry Davy a partir d'alumium aprèp que descobriguèsse aqueste element.

### Prononciacion

[ə'lumɪˌnəm] (US)

### Sillabas

a | lu | mi | num (4)

## Nom comun

aluminum neutre

### Variantas dialectalas

* aluminium (UK, Australia & Canada)

### Traduccions

* alumini $^{(oc)}$ masculin
# Khalaj
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

alumla
* Poma.

### Variantas dialectalas

* alïmla

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Gerhard Doerfer, 1988, Grammatik des Chaladsch, Turcologica, Band 4, Wiesbaden, Otto Harrassowitz.
* A. M. Shcherbak, 1997, Xaлaджcкий язык, dins Языки мира, Тюркские языки, p. 470-476, Moscòu, Izdatel'stvo Indrik.
# Ongrés
### Etimologia

Adaptacion de l'alemand Aluminium, manlevat a l'anglés aluminium, mot inventat en 1812 pel quimista anglés Sir Humphry Davy aprèp que descobriguèsse aqueste element.

### Prononciacion

['ɒlumi:nium]
escotar « alumínium »

### Sillabas

a | lu | mí | ni | um (5)

## Nom comun

alumínium, pl. alumíniumok

### Traduccions

* alumini $^{(oc)}$ masculin
# Romanés
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb a aluneca ("lisar, limpar").

### Prononciacion

[alune'kos]

### Sillabas

a | lu | ne | cos (4)

## Adjectiu

alunecos masculin, pl. alunecoşi

### Traduccions

* limpós $^{(oc)}$, limparós $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De l'occitan ancian alonhamen.

### Prononciacion

/alyɲaˈmen/, /alyɲaˈmen/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| alunhament | alunhaments |
| [alyɲaˈmen] | [alyɲaˈmens] |
alunhament masculin
* Accion o efièch de s'alunhar o d'alunhar.

### Variantas dialectalas

* alunchament

### Traduccions

| anglés: distancing $^{(en)}$ catalan: allunyament $^{(ca)}$ masculin | francés: éloignement $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Varianta d'alonhar, bastit a partir de l'occitan ancian lonh ("luènh").

### Prononciacion

[aly'ɲa]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « alunhar »

### Sillabas

a | lu | nhar (3)

## Vèrb

alunhar
* Portar luènh.

### Derivats

* alunhament

### Traduccions

| alemand: entfernen $^{(de)}$ anglés: basc: breton: bulgar: catalan: allunyar $^{(ca)}$ chèc: corean: danés: espanhòl: alejar $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: éloigner $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: | galés: grèc: απομακρύνω $^{(el)}$ ido: indonesian: italian: allontanare $^{(it)}$ japonés: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: eltávolít $^{(hu)}$ polonés: portugués: romanés: a depărta $^{(ro)}$, a îndepărta $^{(ro)}$ rus: sicilian: suedés: ucraïnian: |
# Portugués
### Etimologia

Adaptacion de l'anglés aluminium, mot inventat en 1812 pel quimista anglés Sir Humphry Davy aprèp que descobriguèsse aqueste element.

### Prononciacion

[ɐɫu'minju]
Estats Units d'America : escotar « alumínio »

### Sillabas

a | lu | mí | nio (4)

## Nom comun

alumínio masculin

### Traduccions

* alumini $^{(oc)}$
# Occitan
## Forma de vèrb

alunharai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb alunhar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirariatz
* Segonda persona del plural al condicional de borboirar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirariái
* Primièra persona del singular al condicional de borboirar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirarián
* Tresena persona del plural al condicional de borboirar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirarem
* Primièra persona del plural al futur de borboirar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirariam
* Primièra persona del plural al condicional de borboirar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirariá
* Tresena persona del singular al condicional de borboirar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirarai
* Primièra persona del singular al futur de borboirar.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de borba « fanga », atestat en lemosin o en vivaroalpenc.

### Prononciacion

/buɾβujˈɾa/, /buɾβujˈɾa/

## Vèrb

borboirar
* Cobrir de fanga.

### Conjugason

| Infinitiu | borboirar | borboirar | borboirar | borboirar | borboirar | borboirar |
| Gerondiu | borboirant | borboirant | borboirant | borboirant | borboirant | borboirant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | borboirat | borboirat | borboirat | borboirats | borboirats | borboirats |
| femenin | borboirada | borboirada | borboirada | borboiradas | borboiradas | borboiradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | borboiri borboire | borboiras | borboira | borboiram | borboiratz | borboiran |
| Imperfach | borboiravi | borboiravas | borboirava | borboiràvem | borboiràvetz | borboiravan |
| Preterit | borboirèri | borboirères | borboirèt | borboirèrem | borboirèretz | borboirèron |
| Futur | borboirarai | borboiraràs | borboirarà | borboirarem | borboiraretz | borboiraràn |
| Condicional | borboirariái | borboirariás | borboirariá | borboirariam | borboirariatz | borboirarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | borboire | borboires | borboire | borboirem | borboiretz | borboiren |
| Imperfach | borboirèssi | borboirèsses | borboirès borboirèsse | borboirèssem | borboirèssetz | borboirèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | borboira ! | — | borboirem ! | borboiratz ! | — |
| Negatiu | — | borboires pas ! | — | borboirem pas ! | borboiretz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

### Referéncias

* Joan de Cantalausa, Diccionari de Cantalausa en linha:
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboirariás
* Segonda persona del singular al condicional de borboirar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

borboiraretz
* Tresena persona del plural al futur de borboirar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin arrestare

### Prononciacion

/arres'ta/, /arres'ta/

### Sillabas

ar|res|tar

## Vèrb

arrestar
* Empachar qualqu’un o quicòm de contunhar son desplaçament.
** Arrestar lo balancièr del relòtge.
* Empachar de se mòure ; estancar.
** Arrestar sa ment sus quicòm.
* (justícia) Prene e gardar presonièr.
* (figurat) Resòlvre una causa de biais individual o de concèrt amb d’autres, decidir.
** foguèt arrestat que se passarà pas pus per aquela carrièra.
** Arrestar una data : prene un rendètz-vos.
* (comptabilitat) Claure un compte
* (intransitiu) Acabar d’avançar.
** Disètz al condutor d’arrestar.
S'arrestar
* Acabar d’avançar.
** Arrestatz-vos.
* Tardar ; demorar un temps e s'encalar endacòm sens ne sortir.
** Nos arrestèrem una ora a çò d'el.
* Anar pas al fons de las causas, de sas idèas.
** S’arrestar a las aparéncias.
* Fixar son atencion sus…
** Après aver passat diferentas proposicions, s’arrestèt a la primièra.

### Sinonims

* aturar
* estancar
* encalar

### Derivats

* arrestacion

### Parents

* arrèst

### Traduccions

| alemand: anhalten $^{(de)}$, stoppen $^{(de)}$, aussetzen $^{(de)}$ anglés: stop $^{(en)}$ (1), basc: gelditu $^{(eu)}$ | catalan: parar $^{(ca)}$ espanhòl: parar $^{(es)}$ francés: arrêter $^{(fr)}$, stopper $^{(fr)}$ italian: fermare $^{(it)}$ portugués: parar $^{(pt)}$ |
| Empachar lo movement, fixar alemand: anglés: fix $^{(en)}$ basc: | catalan: parar $^{(ca)}$ espanhòl: parar $^{(es)}$ francés: arrêter $^{(fr)}$, fixer $^{(fr)}$ italian: fermare $^{(it)}$ portugués: parar $^{(pt)}$ |
| Prene e gardar presonièr, capturar alemand: verhaften $^{(de)}$, festnehmen $^{(de)}$, arrestieren $^{(de)}$, arretieren $^{(de)}$ anglés: arrest $^{(en)}$ basc: atxilotu $^{(eu)}$ | catalan: arrestar $^{(ca)}$, detener $^{(ca)}$ espanhòl: arrestar $^{(es)}$, detener $^{(es)}$ francés: arrêter $^{(fr)}$ italian: arrestare $^{(it)}$ portugués: prender $^{(pt)}$, arrestar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin arrestare

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « arrestar »

### Prononciacion

    Oriental: [ərəsˈta]
    Occidental: nord-occidental [aresˈta], valencià [aresˈtaɾ]

### Sillabas

ar|res|tar

## Vèrb

arrestar
* Prene e gardar presonièr, capturar, arrestar

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin arrestare

### Prononciacion

Veneçuèla : escotar « arrestar »

### Prononciacion

/aresˈtaɾ/, /aresˈtaɾ/

### Sillabas

ar|res|tar

## Vèrb

arrestar
* Prene e gardar presonièr, capturar, arrestar

# Portugués
### Etimologia

    Del latin arrestare

### Prononciacion

/ɐRɨʃˈtaɾ /, /ɐRɨʃˈtaɾ /

### Sillabas

ar|res|tar

## Vèrb

arrestar
* Prene e gardar presonièr, capturar, arrestar
* Organizar un embarg
# Occitan
### Etimologia

Del latin resolvĕre.

### Prononciacion

/areˈzɔlβe/, /areˈzɔlβe/
França (Bearn) - Gascon : escotar « arresòlver »

### Sillabas

a | rre | sòl | ver (4)

## Vèrb

arresòlver (gascon)
* Trobar una solucion a un problèma o a una question.

### Variantas dialectalas

* resòlvre
* resòlver
* resòuvre (provençal)
* resoudre (lemosin)
* resòudre (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: lösen $^{(de)}$ anglés: to resolve $^{(en)}$, to settle $^{(en)}$ catalan: resoldre $^{(ca)}$ | espanhòl: resolver $^{(es)}$ francés: résoudre $^{(fr)}$ italian: risolvere $^{(it)}$ |
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de ricco ("ric") amb lo prefix a- e lo sufix verbal -ire.

### Prononciacion

[arrik'kire]

### Sillabas

ar | ric | chi | re (4)

## Vèrb

arricchire

### Traduccions

* enriquir $^{(oc)}$

### Derivats

* arrichimento
* arrichito

### Antonims

* impoverire
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb arricchire ("enriquir") amb lo sufix nominal -mento.

### Prononciacion

[arrikki'mento]

### Sillabas

ar | ric | chi | men | to (5)

## Nom comun

arricchimento masculin, pl. arricchimenti

### Traduccions

* enriquiment $^{(oc)}$

### Antonims

* impoverimento
# Occitan
### Etimologia

De arribar.

### Prononciacion

/ari'βaðɔ/, /ari'βaðɔ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arribada | arribadas |
| [ari'βaðɔ] | [ari'βaðɔs] |
arribada femenin
* Accion d’arribar.
* Moment ont qualqu'un o quicòm arriba, venguda.
* Luòc ont qualqu'un o quicòm arriba après un desplaçament, per oposicion a la partença.

### Antonims

* partença

### Derivats

* arribar

### Traduccions

| alemand: Ankunft $^{(de)}$ Eintreffen $^{(de)}$ anglés: arrival $^{(en)}$ advent $^{(en)}$ oncoming $^{(en)}$ catalan: arribada $^{(ca)}$ | espanhòl: llegada $^{(es)}$ arribada $^{(es)}$ francés: arrivée $^{(fr)}$ italian: priorità $^{(it)}$ portugués: arrivo $^{(pt)}$ venuta $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

arribada
* Femenin singular de arribat.

## Forma de vèrb

arribada
* Participi passat femenin singular de arribar.

# Catalan
### Etimologia

De arribar.

### Prononciacion

    oriental: /ə.riˈβa.ðə/, /ə.riˈβa.ðə/
    occidental: /a.riˈβa.ða/, /a.riˈβa.ða/
Espanha (Manresa) : escotar « arribada »

## Nom comun

arribada
* arribada.

## Forma de vèrb

arribada
* Participi passat femenin singular de arribar.

# Espanhòl
### Etimologia

De arribar.

### Prononciacion
## Nom comun

arribada
* arribada.

## Forma d'adjectiu

arribada
* Femenin singular de arribat.

## Forma de vèrb

arribada
* Participi passat féminin singular de arribar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *arrīpāre.

### Prononciacion

/ariˈβa/, /ariˈβa/
França (Bearn) : escotar « arribar »

### Sillabas

ar | ri | bar (3)

## Vèrb

arribar
* Aténher sa destinacion, tocar lo tèrme del seu camin.
* Capitar de far quicòm.
* Per un eveniment, se produire.

### Variantas dialectalas

* 'ribar (lemosin)

### Traduccions

| alemand: ankommen $^{(de)}$ (1) anglés: to arrive $^{(en)}$ (1), to happen $^{(en)}$ (3) catalan: arribar $^{(ca)}$ (1, 2, 3) espanhòl: llegar $^{(es)}$ (1), pasar $^{(es)}$ (3) | francés: arriver $^{(fr)}$ (1, 2, 3) italian: arrivare $^{(it)}$ (1, 2, 3), capitare $^{(it)}$ (3) portugués: chegar $^{(pt)}$ (1) sicilian: arrivari $^{(scn)}$, agghicari $^{(scn)}$ (1), capitari $^{(scn)}$ (2, 3) |

### Conjugason

| Infinitiu | arribar | arribar | arribar | arribar | arribar | arribar |
| Gerondiu | arribant | arribant | arribant | arribant | arribant | arribant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | arribat | arribat | arribat | arribats | arribats | arribats |
| femenin | arribada | arribada | arribada | arribadas | arribadas | arribadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | arribi arribe | arribas | arriba | arribam | arribatz | arriban |
| Imperfach | arribavi | arribavas | arribava | arribàvem | arribàvetz | arribavan |
| Preterit | arribèri | arribères | arribèt | arribèrem | arribèretz | arribèron |
| Futur | arribarai | arribaràs | arribarà | arribarem | arribaretz | arribaràn |
| Condicional | arribariái | arribariás | arribariá | arribariam | arribariatz | arribarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | arribe | arribes | arribe | arribem | arribetz | arriben |
| Imperfach | arribèssi | arribèsses | arribès arribèsse | arribèssem | arribèssetz | arribèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | arriba ! | — | arribem ! | arribatz ! | — |
| Negatiu | — | arribes pas ! | — | arribem pas ! | arribetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

Format subre arribar.

### Prononciacion

[arri'bat]

### Sillabas

ar | ri | bat (3)

## Adjectiu

arribat masculin

### Variantas dialectalas

* arrivat gar.

### Traduccions

| anglés: arrived $^{(en)}$ espanhòl: llegado $^{(es)}$ francés: arrivé $^{(fr)}$ | italian: arrivato $^{(it)}$ sicilian: arrivatu $^{(scn)}$, agghicatu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De arrestar.

### Prononciacion

/arresta'sju/, /arresta'sju/

### Sillabas

ar|res|ta|cion

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| arrestacion | arrestacions |
| [arresta'sju] | [arresta'sjus] |
arrestacion femenin
* (justícia) Accion d’arrestar qualqu’un per l’empresonar.
* (par extension) Estat de la persona empresonada.
** Son arrestacion durèt pauc de temps.

### Sinonims

* arrestament

### Parents

* arrestar
* arrèst

### Traduccions

| alemand: Arrest $^{(de)}$, Haft $^{(de)}$, Verhaftung $^{(de)}$ anglés: arrest $^{(en)}$ (1, 2), under arrest $^{(en)}$ (1 : en arrestacion), apprehension $^{(en)}$, detention $^{(en)}$, custody $^{(en)}$ basc: atxilotuta $^{(eu)}$ | catalan: arrest $^{(ca)}$ espanhòl: arresto $^{(es)}$, detención $^{(es)}$ francés: arrestation $^{(fr)}$, detention $^{(fr)}$ italian: arresto $^{(it)}$ portugués: prisão $^{(pt)}$, preso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De arrestar.

### Prononciacion

/arresta'ment/, /arresta'ment/

### Sillabas

ar|res|ta|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arrestament | arrestaments |
| [arresta'ment] | [arresta'ments] |
arrestament masculin
* (justícia) Accion d’arrestar qualqu’un o quicòm per via de justcia.
* (justícia) Sasida, sasidament

### Variantas dialectalas

* arrèstament

### Sinonims

* arrestacion (1)
* arrèst (2)
* sasida (2)

### Parents

* arrestar

### Traduccions

| Accion d’arrestar per via de justcia. alemand: Arrest $^{(de)}$, Haft $^{(de)}$, Verhaftung $^{(de)}$ anglés: arrest $^{(en)}$ (1, 2), under arrest $^{(en)}$ (1 : en arrestacion), apprehension $^{(en)}$, detention $^{(en)}$, custody $^{(en)}$ basc: atxilotuta $^{(eu)}$ | catalan: arrest $^{(ca)}$ espanhòl: arresto $^{(es)}$, detención $^{(es)}$ francés: arrestation $^{(fr)}$, detention $^{(fr)}$ italian: arresto $^{(it)}$ portugués: prisão $^{(pt)}$, preso $^{(pt)}$ |
| Sasida, arrèst alemand: beschlagnahme $^{(de)}$ anglés: seizure $^{(en)}$ basc: | catalan: incautació $^{(ca)}$ espanhòl: incautación $^{(es)}$, detención $^{(es)}$ francés: saisie $^{(fr)}$, arrèt $^{(fr)}$ italian: sequestro $^{(it)}$ portugués: apreensão $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/arresta'sjus/, /arresta'sjus/

### Sillabas

ar|res|ta|cion

## Forma d'adjectiu

arrestacions femenin
* Plural de arrestacion
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-kholwa
* Creire.
# Esperanto
### Etimologia

Creat per analogiá emb lo sufixe afectuos masculin -ĉj- e los sufixes feminins -in- e -nj-.

### Prononciacion

/it͡ʃ/, /it͡ʃ/
França (Tolosa) : escotar « -iĉ- »

## Particula

-iĉ-
* Neologisme esperanto indicant lo sexe masculin.
** hundo : chin / can (mascle o femela) → hundiĉo : chin mascle
** franco : Francés o Francesa → franciĉo : òme francés

#### Nòta

    Queu sufixe non oficiau es utilizat dins mai d'una prepausicions de reformas de l’esperanto dins lo but de suprimer lo sexisme supausat de l’esperanto, mas eu es pas compres per tots los esperantofònes. Es emplejat parallelament au sufixe feminin -in- :
    *bovo : bovin (mascle o femela) → bovino : vacha, boviĉo : taureu.
    L'usatge dau -ĉi- es 'pelat iĉismo dins lo mitan esperantista.

### Referéncias

* https://eo.wikipedia.org/wiki/-i%C4%89-
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khathaza
* Fatigar, inquietar, contrariar.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khiqiza
* Produire, fabricar.

### Mots aparentats

umkhiqizo
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khohlwa
* Oblidar.

### Mots aparentats

isikhohlwa
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khathala
* venir cansat.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khetha
* (transitiu) Causir, seleccionar, preferir, elegir.
* (intransitiu) votar.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khevuza
* Rovilhar, corroïr.

### Sinonims

* -gqwala
* -gqwalisa
* -khevuzeka
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khevuzeka
* Rovilhar, corroïr, venir corroït.

### Sinonims

* -gqwala
* -gqwalisa
* -khevuza
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-khathele
* èsser cansat.
# Occitan
### Etimologia

D'ambaissada.

### Prononciacion

/ambajsaˈðuɾo̞/, /ambajsaˈðuɾo̞/, provençau /ambajsaˈduʀo̞/, /ambajsaˈduʀo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ambaissadora | ambaissadoras |
| [ambajsaˈðuɾo̞] | [ambajsaˈðuɾo̞s] |
ambaissadora femenin, equivalent masculin: ambaissador
* (diplomacia) Cap d'una mission diplomatica permanenta d'un Estat dins un autre Estat.
* (pel passat) Esposa de l'ambassador.
* (Figurat) Messatgièra, persona utilizada per transmetre un messatge.

### Variantas

* ambaissairitz

### Variantas dialectalas

* ambaishadora gascon

### Traduccions

| alemand: Botschafterin $^{(de)}$ anglés: ambassador $^{(en)}$, ambassadress $^{(en)}$, ambassadrix $^{(en)}$ basc: catalan: ambaixadora $^{(ca)}$ | espanhòl: embajadora $^{(es)}$ francés: ambassadrice $^{(fr)}$ italian: ambasciatrice $^{(it)}$, ambasciatora $^{(it)}$ portugués: embaixadora $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

D'ambaissada.

### Prononciacion

/ambajsajˈɾit͡s/, /ambajsajˈɾit͡s/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ambaissairitz | ambaissairises |
| [ambajsajˈɾit͡s] | [ambajsajˈɾizes] |
ambaissairitz femenin, equivalent masculin: ambaissador
* (diplomacia) Cap d'una mission diplomatica permanenta d'un Estat dins un autre Estat.
* (pel passat) Esposa de l'ambassador.
* (Figurat) Messatgièra, persona utilizada per transmetre un messatge.

### Variantas

* ambaissadora

### Variantas dialectalas

* ambaishadora gascon

### Traduccions

| alemand: Botschafterin $^{(de)}$ anglés: ambassador $^{(en)}$, ambassadress $^{(en)}$, ambassadrix $^{(en)}$ basc: catalan: ambaixadora $^{(ca)}$ | espanhòl: embajadora $^{(es)}$ francés: ambassadrice $^{(fr)}$ italian: ambasciatrice $^{(it)}$, ambasciatora $^{(it)}$ portugués: embaixadora $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[əmbə'ʃadə]

### Sillabas

am | bai | xa | da (4)

## Nom comun

ambaixada

### Traduccions

* ambaissada $^{(oc)}$