OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin devorare.

### Prononciacion

/deβuˈɾi/, /deβuˈɾi/

### Sillabas

de | vo | rir

## Vèrb

devorir
* Manjar amb aviditat.
* Fig. Legir avidament un libre.

### Variantas dialectalas

* devorar

### Traduccions

| alemand: sich verschlingen $^{(de)}$ anglés: devour $^{(en)}$ catalan: devorar $^{(ca)}$ | francés: dévorer $^{(fr)}$ italian: divorare $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | devorir | devorir | devorir | devorir | devorir | devorir |
| Gerondiu | devorissent | devorissent | devorissent | devorissent | devorissent | devorissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | devorit | devorit | devorit | devorits | devorits | devorits |
| femenin | devorida | devorida | devorida | devoridas | devoridas | devoridas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | devorissi | devorisses | devorís | devorissèm | devorissètz | devorisson |
| Imperfach | devorissiái | devorissiás | devorissiá | devorissiam | devorissiatz | devorissián |
| Preterit | devoriguèri | devoriguères | devoriguèt | devoriguèrem | devoriguèretz | devoriguèron |
| Futur | devorirai | devoriràs | devorirà | devorirem | devoriretz | devoriràn |
| Condicional | devoririái | devoririás | devoririá | devoririam | devoririatz | devoririán |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | devorisca | devoriscas | devorisca | devoriscam | devoriscatz | devoriscan |
| Imperfach | devoriguèsse | devoriguèsses | devoriguèsse | devoriguèssem | devoriguèssetz | devoriguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | devorís ! | — | devoriscam ! | devorissetz ! | — |
| Negatiu | — | devoriscas pas ! | — | devoriscam pas ! | devoriscatz pas ! | — |
# Occitan
### Prononciacion

/deβulyˈsjus/, /deβulyˈsjus/ (gascon), (lengadocian)

## Forma de nom comun

devolucions femenin
* Plurau de devolucion.
# Occitan
### Etimologia

    De devorar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deβuˈɾajɾo̞/, /deβuˈɾajɾo̞/
    escotar « voraç »
    provençau /devuˈʀajʀə/, /devuˈʀajʀə/

### Sillabas

de|vo|rai|re

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| devoraira | devorairas |
| [deβuˈɾajɾo̞] | [deβuˈɾajɾo̞s] |
devoraira femenin, (masculin: devoraire)
* La que devòra.

### Sinonims

* avida
* devastatritz
* devortatrirz
* voraça

### Traduccions

| alemand: Vielfraßin $^{(de)}$ anglés: devourer $^{(en)}$, consumer $^{(en)}$ basc: catalan: devoradora $^{(ca)}$ | espanhòl: devoradora $^{(es)}$ francés: dévoratrice $^{(fr)}$ italian: divoratrice $^{(it)}$ portugués: devoradora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

devoraira
* femenin singular de devoraire.
# Occitan
### Etimologia

    De devorar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deβuˈɾajɾe/, /deβuˈɾajɾe/
    escotar « voraç »
    provençau /devuˈʀajʀe/, /devuˈʀajʀe/

### Sillabas

de|vo|rai|re

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | devoraire | devoraires |
| Masculin | [deβuˈɾajɾe] | [deβuˈɾajɾes] |
| Femenin | devoraira | devorairas |
| Femenin | [deβuˈɾajɾo̞] | [deβuˈɾajɾo̞s] |
devoraire
* Que devòra.
* (figurat) Que ne demanda plan fòrça e consumís tot.

### Sinonims

* avid
* devastator
* devortator
* voraç

### Traduccions

| alemand: gefräßig $^{(de)}$, verzehrend $^{(de)}$ (figurat) anglés: devouring $^{(en)}$ basc: catalan: devorador $^{(ca)}$ | espanhòl: devorador $^{(es)}$ francés: dévorateur $^{(fr)}$ italian: divoratore $^{(it)}$ portugués: devorador $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| devoraire | devoraires |
| [deβuˈɾajɾe] | [deβuˈɾajɾes] |
devoraire masculin, (femenin: devoraira)
* Lo que devòra.

### Sinonims

* avid
* devastator
* devortator
* voraç

### Traduccions

| alemand: Vielfraß $^{(de)}$ anglés: devourer $^{(en)}$, consumer $^{(en)}$ basc: catalan: devorador $^{(ca)}$ | espanhòl: devorador $^{(es)}$ francés: dévorateur $^{(fr)}$ italian: divoratore $^{(it)}$ portugués: devorador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin devorare.

### Prononciacion

/deβuˈɾa/, /deβuˈɾa/

### Sillabas

de | vo | rar

## Vèrb

devorar
* Manjar amb aviditat.
* Fig. Legir avidament un libre.

### Variantas dialectalas

* devorir

### Traduccions

| alemand: sich verschlingen $^{(de)}$ anglés: devour $^{(en)}$ catalan: devorar $^{(ca)}$ | francés: dévorer $^{(fr)}$ italian: divorare $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | devorar | devorar | devorar | devorar | devorar | devorar |
| Gerondiu | devorant | devorant | devorant | devorant | devorant | devorant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | devorat | devorat | devorat | devorats | devorats | devorats |
| femenin | devorada | devorada | devorada | devoradas | devoradas | devoradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | devòri devòre | devòras | devòra | devoram | devoratz | devòran |
| Imperfach | devoravi | devoravas | devorava | devoràvem | devoràvetz | devoravan |
| Preterit | devorèri | devorères | devorèt | devorèrem | devorèretz | devorèron |
| Futur | devorarai | devoraràs | devorarà | devorarem | devoraretz | devoraràn |
| Condicional | devorariái | devorariás | devorariá | devorariam | devorariatz | devorarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | devòre | devòres | devòre | devorem | devoretz | devòren |
| Imperfach | devorèssi | devorèsses | devorès devorèsse | devorèssem | devorèssetz | devorèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | devòra ! | — | devorem ! | devoratz ! | — |
| Negatiu | — | devòres pas ! | — | devorem pas ! | devoretz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Catalan
### Etimologia

Del latin devorare.

### Prononciacion

/dəβuˈɾa/, /dəβuˈɾa/ (occidental central), /dəvoˈɾa/, /dəvoˈɾa/, /dəvuˈɾa/, /dəvuˈɾa/ (balear) , /deβoˈɾa/, /deβoˈɾa/ (nòrd-occidental), /deβoˈɾaɾ/, /deβoˈɾaɾ/, /devoˈɾaɾ/, /devoˈɾaɾ/ (valencian)
Espanha (Valéncia) : escotar « devorar »

## Vèrb

devorar
* Devorar.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin devorare.

### Prononciacion

Veneçuèla : escotar « devorar »

## Vèrb

devorar
* Devorar.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian deaw'. Parent del neerlandés dauw, de l'alemand Tau e del danés dug.

### Prononciacion

['dju:]

### Sillabas

dew (1)

## Nom comun

dew neutre

### Traduccions

* rosada $^{(oc)}$ femenin, aigatge $^{(oc)}$, aiganha $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* dewclaw
* dewdrop
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dextera « man drecha »

### Prononciacion

/desteɾiˈtat/, /desteɾiˈtat/, provençau /desteʀiˈta/, /desteʀiˈta/
       França (Bearn) : escotar « dexteritat »

### Sillabas

dex|te|ri|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| dexteritat | dexteritats |
| [desteɾiˈtat] | [desteɾiˈtats] |
dexteritat femenin
* Agilitat de la man.
* (per extension) Abilesa, adreça e precision dels movements manuals pel compliment d'un prètzfach.
* (figurat) Adreça de la ment.

### Traduccions

| alemand: Fingerfertigkeit $^{(de)}$, Geschicklichkeit $^{(de)}$, Handfertigkeit $^{(de)}$ anglés: dexterity $^{(en)}$ basc: catalan: destresa $^{(ca)}$ | espanhòl: destreza $^{(es)}$ francés: dextérité $^{(fr)}$ italian: destrezza $^{(it)}$ portugués: destreza $^{(pt)}$ |
# Islandés
### Etimologia

De l'escandinau ancian deyja. Parent de l'anglés to die.

### Prononciacion

['tei:ja]

### Sillabas

dey | ja (2)

## Vèrb

deyja

### Traduccions

* morir $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de despótico -a amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[despotika'mente]

### Sillabas

des | pó | ti | ca | men | te (6)

## Advèrbi

despóticamente

### Traduccions

* despoticament $^{(oc)}$

### Parents

* despótico -a
# Occitan
### Etimologia

    De regar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desɾeˈɣa/, /desɾeˈɣa/
    provençau /desʀeˈga/, /desʀeˈga/

### Sillabas

    des|re|gar

## Vèrb

desregar
* Sortir de la rega.

### Sinonims

* desenrengar

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: italian: portugués: |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[deski'ʎa]
França (Bearn) : escotar « desquilhar »

### Sillabas

des | qui | lhar (3)

## Vèrb

desquilhar
* Jòc Far caire una quilha.
* Far caire quicòm d'enauçat.

### Parents

* quilha

### Antonims

* quilhar

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to
* catalan: fer caure una bitlla $^{(ca)}$[1]; fer caure un objecte elevat $^{(ca)}$ [2]
* espanhòl:
* francés: [1]
# Romanés
### Etimologia

Bastit a partir de păduche ("pesolh") amb lo prefix privatiu des-.

### Prononciacion

[ˌdespəduke'a]

### Sillabas

des | pă | du | che | a (5)

## Vèrb

a despăduchea

### Traduccions

* despesolhar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Formacion verbala de rasic o rasiga, amb lo prefix privatiu «des-»

### Prononciacion

    lengadocian /desɾaziˈɣa/, /desɾaziˈɣa/
    provençau /desʀaziˈga/, /desʀaziˈga/

## Vèrb

desrasigar (lengadocian) , (provençau)
* Arrancar de la tèrra un arbre, una planta amb sas rasics, extirpar.
* (per analogia) Arrancar de la tèrra un autre objècte fixat solid al sòl.
* (figurat) Desfar quicòm solidament establit, installat dempuèi de temps.
* (figurat) Arrancar una persona o un pòble de son país d’origina o de sas tradicions.
* (figurat) Eradicar, en parlar de las malautiás, de las malas costumas o opinions, dels vicis marrits, de las abituds àvolas, etc.

### Variantas dialectalas

* darrigar (gascon)
* desarrigar (gascon)
* desracinar (provençau)
* desraiçar (lengadocian, provençau)
* desraigar (lengadocian)

### Sinonims

* arrancar
* derrabar / desrabar
* eradicar
* extirpar

### Derivats

* desrasigat

### Antonims

* enrasigar

### Traduccions

| alemand : entwurzeln $^{(de)}$ anglés : uproot $^{(en)}$, root out $^{(en)}$ basc : catalan : desarrelar $^{(ca)}$ | espanhòl : desarraigar $^{(es)}$ francés : déraciner $^{(fr)}$ italian : sradicare $^{(it)}$, strappare $^{(it)}$ portugués : desenraizar $^{(pt)}$, desarraigar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Formacion verbala de raiç, amb lo prefix privatiu «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desɾajˈsa/, /desɾajˈsa/
    provençau /desʀajˈsa/, /desʀajˈsa/

## Vèrb

desraiçar (lengadocian) , (provençau)
* Arrancar de la tèrra un arbre, una planta amb sas raices, extirpar.
* (per analogia) Arrancar de la tèrra un autre objècte fixat solid al sòl.
* (figurat) Desfar quicòm solidament establit, installat dempuèi de temps.
* (figurat) Arrancar una persona o un pòble de son país d’origina o de sas tradicions.
* (figurat) Eradicar, en parlar de las malautiás, de las malas costumas o opinions, dels vicis marrits, de las abituds àvolas, etc.

### Variantas dialectalas

* darrigar (gascon)
* desarrigar (gascon)
* desracinar (provençau)
* desrasigar (lengadocian, provençau)
* desraigar (lengadocian)

### Sinonims

* arrancar
* derrabar / desrabar
* eradicar
* extirpar

### Derivats

* desraiçat

### Antonims

* enraiçar

### Traduccions

| alemand : entwurzeln $^{(de)}$ anglés : uproot $^{(en)}$, root out $^{(en)}$ basc : catalan : desarrelar $^{(ca)}$ | espanhòl : desarraigar $^{(es)}$ francés : déraciner $^{(fr)}$ italian : sradicare $^{(it)}$, strappare $^{(it)}$ portugués : desenraizar $^{(pt)}$, desarraigar $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de despòtic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[dəspɔtikə'men] (oriental), [despɔtika'ment] (valencian)

### Sillabas

des | pò | ti | ca | ment (5)

## Advèrbi

despòticament

### Traduccions

* despoticament $^{(oc)}$

### Parents

* despòtic -a
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de despota.

### Prononciacion

[des'potiko]

### Sillabas

des | pó | ti | co (4)

## Adjectiu

despótico masculin

### Traduccions

* despotic $^{(oc)}$

### Derivats

* despóticamente

### Parents

* despota
# Occitan
### Etimologia

Del latin ex stirpare.

### Prononciacion

[derra'βa]

### Sillabas

des | ra | bar (3)

## Vèrb

desrabar
* Arrancar, desraiçar.

### Derivats

* desrabada
* desrabaire
* desrabatge
* desrabissar

### Traduccions

| alemand: anglés: to pull out $^{(en)}$ afrikaans: basc: catalan: arrabassar $^{(ca)}$, arrencar $^{(ca)}$ espanhòl: arrancar $^{(es)}$ finlandés: francés: arracher $^{(fr)}$ indi: | indonesian: gaelic irlandés: italian: strappare $^{(it)}$ neerlandés ongrés: portugués: romanés: sicilian: scippari $^{(scn)}$ suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    Formacion verbala de raiç, amb lo prefix privatiu «des-»

### Prononciacion

    lengadocian /desɾajˈɣa/, /desɾajˈɣa/

## Vèrb

desraiçar (lengadocian)
* Arrancar de la tèrra un arbre, una planta amb sas raices, extirpar.
* (per analogia) Arrancar de la tèrra un autre objècte fixat solid al sòl.
* (figurat) Desfar quicòm solidament establit, installat dempuèi de temps.
* (figurat) Arrancar una persona o un pòble de son país d’origina o de sas tradicions.
* (figurat) Eradicar, en parlar de las malautiás, de las malas costumas o opinions, dels vicis marrits, de las abituds àvolas, etc.

### Variantas dialectalas

* darrigar (gascon)
* desarrigar (gascon)
* desracinar (provençau)
* desrasigar (lengadocian, provençau)
* desraiçar (lengadocian, provençau)

### Sinonims

* arrancar
* derrabar / desrabar
* eradicar
* extirpar

### Traduccions

| alemand : entwurzeln $^{(de)}$ anglés : uproot $^{(en)}$, root out $^{(en)}$ basc : catalan : desarrelar $^{(ca)}$ | espanhòl : desarraigar $^{(es)}$ francés : déraciner $^{(fr)}$ italian : sradicare $^{(it)}$, strappare $^{(it)}$ portugués : desenraizar $^{(pt)}$, desarraigar $^{(pt)}$ |
# Ladin
### Etimologia

Del latin phāsiānus, manlèvat al grèc ancian φασιανός.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fasan | fasans |
fasan masculin
* Faisan.

#### Nòta

Forma del dialècte del Val Gardena.

### Referéncias

* Dizionario italiano – ladino gardanese. Dizioner ladin de Gherdëina – talian
# Anglés
## Forma de vèrb

fascinating
* Participi present del vèrb to fascinate. Prononciacion Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « fascinating »
# Occitan
### Etimologia

Du latin fascinatio.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /fasinaˈsju/, /fasinaˈsju/, provençau, gascon /fasinaˈsjũⁿ/, /fasinaˈsjũⁿ/

### Sillabas

fas|ci|na|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| fascinacion | fascinacions |
| [fasinaˈsju] | [fasinaˈsjus] |
fascinacion femenin
* Facultat de fascinar.
* Acte o resultat de l'accion de fascinar.

### Sinonims

* pivelatge
* embelinament
* enlobatada (gascon)

### Traduccions

| alemand: Faszination $^{(de)}$, Bezauberung $^{(de)}$, Zauber $^{(de)}$, anglés: fascination $^{(en)}$ basc: catalan: fascinació $^{(ca)}$ | espanhòl: fascinación $^{(es)}$ francés: fascination $^{(fr)}$ italian: fascinazione $^{(it)}$ (accion); fascino $^{(it)}$, attrattiva $^{(it)}$, richiamo $^{(it)}$ (resultat) portugués: fascinação $^{(pt)}$ |
# Italian
## Forma de vèrb

farò
* Primièra persona al futur del vèrb fare.
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian φάσις, phasis.

### Prononciacion

/ˈfazo̞/, /ˈfazo̞/
    França (Bearn) : escotar « fasa »

### Sillabas

fa|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fasa | fasas |
| [ˈfazo̞] | [ˈfazo̞s] |
fasa femenin
* Estats successius per que passan unes fenomèns de la vida, de l’istòria.
* (astronomia) Cicle d’aparicion de la luna e d’autras planetas, segon que recebon la lutz de solelh al percors de lor revolucion.
* (electricitat) Decalatge angular entre de tensions o senhals de forma sinusoïdala.
* (per extension, electricitat) Fil conductor, o fil de fasa, que pòrta un corrent alternatiu venent d’una meteissa font, desfasat al respècte d'une autra fasa.
* (fisica) Un dels estats diferents de la matièria que coexistisson a un instant donat.

### Variantas dialectalas

* fasi (gascon)

### Derivats

* desfasar

### Traduccions

| alemand: Phase $^{(de)}$, Stufe $^{(de)}$ anglés: phase $^{(en)}$ basc: catalan: fase $^{(ca)}$ | espanhòl: fase $^{(es)}$ francés: phase $^{(fr)}$ italian: fase $^{(it)}$ portugués: fase $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈfazo̞s/, /ˈfazo̞s/

## Forma de nom comun

fasas
* Plural de fasa.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /fasinaˈsjus/, /fasinaˈsjus/, provençau, gascon /fasinaˈsjũⁿ/, /fasinaˈsjũⁿ/

## Forma de nom comun

* Plural de fascinacion.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin fascinare

### Prononciacion

/fasiˈna/, /fasiˈna/

## Vèrb

fascinar
* Mestrejar o immobilizar per un regard fix, per unes animals.
* Captivar o atirar, en parlant de l’efièch de l’esclaire d’objèctes lusents, per unes animals.
* (figurat) Encantar per un gaubi qu'empacha lo pivelat de veire las causas tal coma son.
* Dominar de son gaubi imperiós una persona.
* (figurat) Pivelar, conquerir o enganar amb quicòm de enfachinaire.

### Derivats

* fascinacion
* fascinador

### Sinonims

* pivelar
* falquetar
* captivar

### Traduccions

| alemand: faszinieren $^{(de)}$, fesseln $^{(de)}$ anglés: fascinate $^{(en)}$ basc: catalan: fascinar $^{(ca)}$ | espanhòl: fascinar $^{(es)}$ francés: fasciner $^{(fr)}$ italian: affascinare $^{(it)}$ portugués: fascinar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin fascinare

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « fascinar »

### Prononciacion

    Oriental /fəsiˈna/, /fəsiˈna/
    Occidental: nord-occidental /fasiˈna/, /fasiˈna/, valencian /fasiˈnaɾ/, /fasiˈnaɾ/

## Vèrb

fascinar
* fascinar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin fascinare

### Prononciacion

/fasθiˈnaɾ/, /fasθiˈnaɾ/

## Vèrb

fascinar
* fascinar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin fascinare

### Prononciacion

Portugal /fɐʃsiˈnaɾ/, /fɐʃsiˈnaɾ/; Brasil /fasĩˈnaɾ/, /fasĩˈnaɾ/, /fasiˈna/, /fasiˈna/

## Vèrb

fascinar
* fascinar $^{(oc)}$
# Anglés
## Forma de vèrb

fascinates
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to fascinate.
# Occitan
### Prononciacion

/inˈsɛɾto̞/, /inˈsɛɾto̞/, provençau /ĩⁿˈsɛʀto̞/, /ĩⁿˈsɛʀto̞/

### Sillabas

in|cèr|ta

## Forma d'adjectiu

incèrta
* Femenin singular de incèrt.
# Occitan
### Prononciacion

/inˈsɛɾts/, /inˈsɛɾts/, provençau /ĩⁿˈsɛʀts/, /ĩⁿˈsɛʀts/

## Forma d'adjectiu

incèrts
* Masculin plural de incèrt.
# Espanhòl
### Prononciacion

/iŋkulˈpe/, /iŋkulˈpe/

## Forma de vèrb

inculpé
* Primièra persona del singular al passat simple de inculpar.
# Occitan
### Prononciacion

/inˈsɛɾto̞s/, /inˈsɛɾto̞s/, provençau /ĩⁿˈsɛʀto̞s/, /ĩⁿˈsɛʀto̞s/

### Sillabas

in|cèr|tas

## Forma d'adjectiu

incèrtas
* Femenin plural de incèrt.
# Occitan
### Etimologia

Del latin incultus « en èrm »,

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /iŋˈkylte/, /iŋˈkylte/
    escotar « inculte »
    provençau /ĩⁿˈkylte/, /ĩⁿˈkylte/

### Sillabas

in|cul|te

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | inculte | incultes |
| Masculin | [iŋˈkylte] | [iŋˈkyltes] |
| Femenin | inculta | incultas |
| Femenin | [iŋˈkylto̞] | [iŋˈkylto̞s] |
inculte
* Que manca totalament de cultura o d’educacion.
* (agricultura) Qu'es pas cultivat.

### Sinonims

per un terrenh
* embosigat
* enermassit
* incultivat
sens instruccion
* barbar / barbarin
* incivilizat
* ineducat
* ignorant
* rude
* salvatge

### Antonims

* cultivat
amb instruccion
* culte

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

Del latin incultus « en èrm »,

### Prononciacion

    oriental /iŋˈkuɫtə/, /iŋˈkuɫtə/, occidental /iŋˈkuɫte/, /iŋˈkuɫte/

### Sillabas

in|cul|te

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inculte | incultes |
| Femenin | inculta | incultes |
inculte
* inculte $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin incultus « en èrm »,

### Prononciacion

    /ɛ̃kylt/, /ɛ̃kylt/

### Sillabas

in|cul|te

## Adjectiu

inculte masculin o femenin, (plurals: incultes)
* inculte $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

incumpliremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb incumplir.
# Xhosa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iˈŋlɔ̯aːd̥i/, /iˈŋlɔ̯aːd̥i/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| incwadi | iincwadi |
incwadi classa 9
* Libre.
* Letra (document).

# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/iˈŋǀwaːdi/, /iˈŋǀwaːdi/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| incwadi | izincwadi |
incwadi classa 9
* Letra (document).
* Libre.
* Document.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin certus.

### Prononciacion

/inˈsɛɾt/, /inˈsɛɾt/, provençau /ĩⁿˈsɛʀt/, /ĩⁿˈsɛʀt/

### Sillabas

in|cèrt

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | incèrt | incèrts |
| Masculin | [inˈsɛɾt] | [inˈsɛɾts] |
| Femenin | incèrta | incèrtas |
| Femenin | [inˈsɛɾto̞] | [inˈsɛɾto̞s] |
incèrt
* Qu’es pas cèrt, pas segur.
* Qu’es pas fixat, pas determinat.
* Qu’es variable, mal assegurat.
* Qu’a pas una forma o una natura plan arrestat.
* En parlant de las personas, que manca de certitud o de resolucion.

### Sinonims

* incertan
* dobtós

### Traduccions

| alemand: unsicher $^{(de)}$ anglés: uncertain $^{(en)}$, doubtful $^{(en)}$ catalan: incert $^{(ca)}$ espanhòl: cierto $^{(es)}$, dudoso $^{(es)}$ | francés: incertain $^{(fr)}$ italian: incerto $^{(it)}$ basc: ez ziur $^{(eu)}$ portugués: incerto $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/iŋkylˈpats/, /iŋkylˈpats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inculpat | inculpats |
| Masculin | [iŋkylˈpat] | [iŋkylˈpats] |
| Femenin | inculpada | inculpadas |
| Femenin | [iŋkylˈpaðo] | [iŋkylˈpaðos] |
inculpats
* Participi passat masculin plural de inculpar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

inculqué
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb inculcar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

golpearemos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb golpear.
# Tehuelche
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

golte masculin
* Palmon.

### Variantas ortograficas

* golt
* goltel

### Referéncias

* Ana Fernández Garay, 2004, Diccionario tehuelche-español/Indice español-tehuelche, Leide, Indigenous Languages of Latin America 4, CNWS.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian gold, eiretat del germanic *gulþ-. Parent del neerlandés goud, de l'alemand Gold o del suedés guld.

### Prononciacion

/ɡəʊld/, /ɡəʊld/
Reialme Unit (Londres) : escotar « gold » Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « gold »

## Nom comun

gold
* Aur.

## Adjectiu

gold
* D'aur.
* Daurat.
# Romanch
### Etimologia

Del latin vulpes.

### Prononciacion
## Nom comun

golp femenin (surmiran)
* Rainal.

### Variantas

* gulp

### Variantas dialectalas

* uolp (sursilvan)
* vualp (sutsilvan)
* vuolp (puter), (vallader)
# Tehuelche
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

golen masculin, femenin
* Puma.

### Variantas ortograficas

* goːl
* goːlen

### Referéncias

* Ana Fernández Garay, 2004, Diccionario tehuelche-español/Indice español-tehuelche, Leide, Indigenous Languages of Latin America 4, CNWS.