OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De senhor amb lo sufix «-iá»

### Prononciacion

    lengadocian /seɲuɾiˈɔ/, /seɲuɾiˈɔ/, /seɲuɾiˈɛ/, /seɲuɾiˈɛ/
    provençau /seɲuɾiˈe/, /seɲuɾiˈe/

### Sillabas

se|nho|ri|á

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| senhoriá | senhoriás |
senhoriá (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* (Istòria, Toponimia) Drech, poténcia, autoritat qu’un senhor o qu'una senhora ten sus sa tèrra e dependéncias.
* (Cristianisme) Poder, autoritat del Crist coma Senhor.
* (Istòria) Vassalatge, drechs feudals d’una tèrra, de biais indemendent de la quita tèrra.
* (Istòria) Tèrra senhoriala.
* (Istòria) Títol onorific qu’on donava a de personas dotadas de dignitats (se ditz al femenin tamplan per las femnas coma pels òmes)

### Variantas dialectalas

* senhoria (gascon, provençau)

### Derivats

* senhorial / senhoriau

### Sinonims

Tèrra senhoriala
* domeni
* fèu
Títol
* excelléncia
# Occitan
### Etimologia

    De senhor amb lo sufix «-ia»

### Prononciacion

    gascon /seɲuɾiˈrio̞/, /seɲuɾiˈrio̞/
    provençau /seɲuˈɾiə/, /seɲuˈɾiə/

### Sillabas

se|nho|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| senhoria | senhorias |
senhoria (gascon) , (provençau) ; femenin
* (Istòria, Toponimia) Dret, poténcia, autoritat qu’un senhor o qu'ua senhora ten sus sa tèrra e dependéncias.
* (Cristianisme) Poder, autoritat del Crist coma Senhor.
* (Istòria) Vassalhitat, drets feudaus d’ua tèrra.
* (Istòria) Tèrra senhoriau.
* (Istòria) Títol onorific qu’on donava a de personas dotadas de dignitats (se ditz al femenin per las femnas coma pels òmes)

### Variantas dialectalas

* senhoriá (lengadocian, provençau)

### Derivats

* senhorial / senhoriau

### Sinonims

Tèrra senhoriau
* domeni / domèni
* fèu
Títol
* excelléncia

### Traduccions
# Portugués
### Etimologia

    De senhor amb lo sufix «-ia»

### Prononciacion

    Portugal /sɨɲuˈɾiɐ/, /sɨɲuˈɾiɐ/
    Brasil /sẽɲoˈɾiɐ/, /sẽɲoˈɾiɐ/, /seɲoˈɾijə/, /seɲoˈɾijə/

### Sillabas

se|nho|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| senhoria | senhorias |
senhoria femenin
* (títol onorific) senhoria $^{(pt)}$.
# Occitan
### Etimologia

Du latin dominium « proprietat » de dominus (« mèstre (de l'ostal) ») e domus (« ostal »)

### Prononciacion

/duˈmeni/, /duˈmeni/

### Sillabas

do|me|ni

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| [] | domenis |
| [duˈmeni] | [duˈmenis] |
domeni (lengadocian) , (provençau) ; masculin
* Proprietat d’una pro vasta espandida e contenent de bens fonsièrs de diferentas naturas.
* (particular) Çò qu'aparten a l'estat o al sobeiran.
* (drech) Ensemble dels bens qu'apartenon collectivament a la nacion, a l’estat, e que son inalienables e imprescriptibles.
** Los camins, las carrièras, los pòrts, los fluvis, e en totas las causas que son pas susceptiblas d’una possession privada, apartenon al domèni public.
* (figurat) Sector ; branca ; registre.
* (figurat) Competéncia.
* (matematicas) Ensemble de definicion, es a dire ensemble dels precedents d'une relacion, subretot foncionala.
* (Internet) Ensemble de las adreças fasent l'objècte d'una gestion comuna.

### Variantas dialectalas

* domèni (lengadocian, gascon)

### Sinonims

proprietat agricòla
* maine (gascon)
* ben (lengadocian, provençau)
* tenement (lengadocian, provençau)
* mainatge (provençau)

### Traduccions

| alemand: Bauernhof $^{(de)}$ anglés: domain $^{(en)}$ basc: catalan: domini $^{(ca)}$ | espanhòl: dominio $^{(es)}$ francés: domaine $^{(fr)}$ italian: dominio $^{(it)}$ portugués: domínio $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin hispaniolus que donèt en occitan ancian espaignol, qu'a donat tanben l'autonim español en espanhòl.

### Prononciacion

/espaˈɲɔl/, /espaˈɲɔl/
Lengadocian : escotar « espanhòl »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | espanhòl | espanhòls |
| Masculin | [espaˈɲɔl] | [espaˈɲɔls] |
| Femenin | espanhòla | espanhòlas |
| Femenin | [espaˈɲɔlo] | [espaˈɲɔlos] |
espanhòl masculin (lengadocian)
* Abitant d'Espanha.
* Ling. Lenga romanica d'Espanha tanben parlada en mantun país d'America del sud e centrala.

### Variantas dialectalas

* espanhòu (gascon), (lemosin), (provençal), (vivaroaupenc)

### Sinonims

* castelhan

### Derivats

* espanholada
* espanholàs
* espanholat
* espanholet
* espanholeta
* espanholisme

### Traduccions

| anglés: Spaniard $^{(en)}$ (1), Spanish $^{(en)}$ (2) asturian: español $^{(ast)}$ masculin (1, 2), castellanu $^{(ast)}$ masculin (2) catalan: espanyol $^{(ca)}$ masculin (1, 2), castellà $^{(ca)}$ masculin (2) espanhòl: español $^{(es)}$ masculin (1,2), castellano $^{(es)}$ masculin (2) francés: Espagnol $^{(fr)}$ masculin (1), espagnol $^{(fr)}$ masculin (2), castillan $^{(fr)}$ masculin (2) | friolan: spagnûl $^{(fur)}$ italian: spagnolo $^{(it)}$ masculin portugués: espanhol $^{(pt)}$ masculin sicilian: spagnolu $^{(scn)}$ masculin |

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | espanhòl | espanhòls |
| Masculin | [espaˈɲɔl] | [espaˈɲɔls] |
| Femenin | espanhòla | espanhòlas |
| Femenin | [espaˈɲɔlo] | [espaˈɲɔlos] |
espanhòl masculin (lengadocian)
* Relatiu a l'Espanha, a sa cultura, sa lenga, sos abitants.
** Lo govèrn espanhòl.
** Un ciutadan espanhòl.

### Traduccions

| anglés: Spanish $^{(en)}$ asturian: español $^{(ast)}$ catalan: espanyol $^{(ca)}$ espanhòl: español $^{(es)}$ francés: espagnol $^{(fr)}$ | friolan: spagnûl $^{(fur)}$ italian: spagnolo $^{(it)}$ portugués: espanhol $^{(pt)}$ sicilian: spagnolu $^{(scn)}$ |

### Referéncias

* Josiana Ubaud, 2011, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan, Edicions Trabucaire.

### Vejatz tanben

* Mots en espanhòl dins lo Wikiccionari
* espanhòl sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

Du latin dominium « proprietat » de dominus (« mèstre (de l'ostal) ») e domus (« ostal »)

### Prononciacion

/du'mɛni/, /du'mɛni/

### Sillabas

do|mè|ni

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| domèni | domènis |
| [du'mɛni] | [du'mɛnis] |
domèni
* Proprietat d’una pro vasta espandida e contenent de bens fonsièrs de diferentas naturas.
* (particular) Çò qu'aparten a l'estat o al sobeiran.
* (drech) Ensemble dels bens qu'apartenon collectivament a la nacion, a l’estat, e que son inalienables e imprescriptibles.
** Los camins, las carrièras, los pòrts, los fluvis, e en totas las causas que son pas susceptiblas d’una possession privada, apartenon al domèni public.
* (figurat) Sector ; branca ; registre.
* (figurat) Competéncia.
* (matematicas) Ensemble de definicion, es a dire ensemble dels precedents d'une relacion, subretot foncionala.
* (Internet) Ensemble de las adreças fasent l'objècte d'una gestion comuna.

### Variantas dialectalas

* domeni

### Sinonims

proprietat agricòla
* maine (gascon)
* ben (lengadocian, provençau)
* tenement (lengadocian, provençau)
* mainatge (provençau)

### Traduccions

| alemand: Bauernhof $^{(de)}$ anglés: domain $^{(en)}$ basc: catalan: domini $^{(ca)}$ | espanhòl: dominio $^{(es)}$ francés: domaine $^{(fr)}$ italian: dominio $^{(it)}$ portugués: domínio $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De «comte de la marcha».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /maɾˈkezo̞/, /maɾˈkezo̞/
    provençau /maʀˈkezə/, /maʀˈkezə/

### Sillabas

mar|que|sa

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : langadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| marquesa | marquesas |
| [maɾˈkezo̞] | [maɾˈkezo̞s] |
marquesa femenin
* (Noblesa) Títol de noblesa donat a l'esposa o a la veusa d’un marqués, mai naut qu'una comtesa e mai bas qu'una duquesa
* (Cosina) Se ditz d'unas categorias entermés e doçors.
* (Mòbles) Fautuèlh larg e prigond, de dorsièr bas e de braces de meteissa nautor.
marquesa femenin, (masculin: marqués)
* (Noblesa) Títol de dignitat qu’òn donava a la que teniá una tèrra de marquesat.

### Traduccions

| alemand: Marquise $^{(de)}$ anglés: marchioness $^{(en)}$ basc: catalan: marquesa $^{(ca)}$ | espanhòl: marquesa $^{(es)}$ francés: marquise $^{(fr)}$ italian: marchesa $^{(it)}$ portugués: marquesa $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De «comte de la marcha».

### Prononciacion

    oriental /mərˈkɛzə/, /mərˈkɛzə/, occidental /maɾˈkeza/, /maɾˈkeza/

### Sillabas

mar|que|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marquesa | marqueses |
marquesa femenin, (masculin: marqués)
* marquesa $^{(oc)}$
marquesa femenin
* (Noblesa) marquesa $^{(oc)}$
* (mòble) marquesa $^{(oc)}$
* amban
* Varietat de pera

# Espanhòl
### Etimologia

    De «comte de la marcha».

### Prononciacion

    /mɑrˈkesa/, /mɑrˈkesa/

### Sillabas

mar|que|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marquesa | marquesas |
| [mɑrˈkesa] | [mɑrˈkesas] |
marquesa femenin, (masculin: marqués)
* marquesa $^{(oc)}$
marquesa femenin
* (Noblesa) marquesa $^{(oc)}$
* amban

# Portugués
### Etimologia

    De «comte de la marcha».

### Prononciacion

    Portugal /mɐɾˈkezɐ/, /mɐɾˈkezɐ/
    Brasil /mahˈkezɐ/, /mahˈkezɐ/, /maɾˈkezə/, /maɾˈkezə/

### Sillabas

mar|que|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marquesa | marquesas |
| [mɑrˈkesa] | [mɑrˈkesas] |
marquesa femenin, (masculin: marqués)
* marquesa $^{(oc)}$
marquesa femenin
* (Noblesa) marquesa $^{(oc)}$
* (mòble) marquesa $^{(oc)}$
* Taula d'examèn medical

## Nom comun e adjectiu

marquesa femenin
* Varietat de pera
# Occitan
### Etimologia

    De marqués amb lo sufix «-at»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /maɾkeˈzat/, /maɾkeˈzat/
    provençau /maʀkeˈza/, /maʀkeˈza/

### Sillabas

mar|que|sat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : langadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| marquesat | marquesats |
| [maɾkeˈzat] | [maɾkeˈzats] |
marquesat masculin
* (istoric) Tèrra de la marcha governada per un marqués o una marquesa
* Tombada sota la jurisdiccion d'un marqués o d'una marquesa.
** Lo quite títol balhat.

### Traduccions

| alemand: Markgrafentum $^{(de)}$ anglés: marquisate $^{(en)}$ basc: catalan: marquesat $^{(ca)}$, marcgraviat $^{(ca)}$ | espanhòl: marquesado $^{(es)}$ francés: marquisat $^{(fr)}$ italian: marchesato $^{(it)}$, margraviato $^{(it)}$ (istoric) portugués: marquesado $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De marquès amb lo sufix «-at»

### Prononciacion

    oriental /məɾkəˈzat/, /məɾkəˈzat/, occidental /maɾkeˈzat/, /maɾkeˈzat/

### Sillabas

mar|que|sat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marquesat | marquesats |
marquesat masculin
* marquesat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈmaɾkes/, /ˈmaɾkes/
    provençau /ˈmaʀkes/, /ˈmaʀkes/

### Sillabas

mar|ques

## Forma de vèrb

marques
* segonda persona del sigular del present del subjonctiu de marcar

# Catalan
### Sillabas

mar|ques

## Forma de nom comun

marques
* plural de marca

## Forma de vèrb

marques
* segonda persona del sigular del present de l'indicatiu de marcar

# Espanhòl
### Prononciacion

    /ˈmaɾkes/, /ˈmaɾkes/

### Sillabas

mar|ques

## Forma de vèrb

marques
* segonda persona del sigular del present del subjonctiu de marcar

# Francés
### Prononciacion

    /maʁk/, /maʁk/

### Sillabas

marques

## Forma de vèrb

marques
* segonda persona del sigular del present de l'indicatiu de marquer
* segonda persona del sigular del present del subjonctiu de marquer

## Forma de nom comun

marques
* plural de marque

# Portugués
### Sillabas

mar|ques

## Forma de vèrb

marques
* segonda persona del sigular del present del subjonctiu de marcar
# Occitan
### Etimologia

    De «comte de la marcha».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /maɾˈkes/, /maɾˈkes/
    provençau /maʀˈkes/, /maʀˈkes/

### Sillabas

mar|qués

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : langadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| marqués | marqueses |
| [maɾˈkes] | [maɾˈkezes] |
marqués masculin
* (Istòria) Senhor prepausat a la garda de las marchas, de las frontièras d’un Estat.
* (Noblesa) Títol de dignitat qu’òm donava a lo que teniá una tèrra de marquesat.
marqués masculin, (femenin: marquesa)
* Títol de noblesa, mai naut qu'un comte e mai bas qu'un duc.

### Derivats

* marquesal / marquesau
* marquesat

### Traduccions

| alemand: Markgraf $^{(de)}$, Marquis $^{(de)}$ anglés: marquis $^{(en)}$ basc: catalan: marquès $^{(ca)}$ | espanhòl: marqués $^{(es)}$ francés: marquis $^{(fr)}$ italian: marchese $^{(it)}$ portugués: marquês $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Sillabas

mar|qués

## Forma de vèrb

marqués
* primièra persona del sigular del present del subjonctiu de marcar
* tresena persona del sigular del present del subjonctiu de marcar

# Espanhòl
### Etimologia

    De «comte de la marcha».

### Prononciacion

    /mɑrˈkes/, /mɑrˈkes/

### Sillabas

mar|qués

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marqués | marqueses |
| [mɑrˈkes] | [mɑrˈkeses] |
marqués masculin, (femenin: marquesa)
* marqués $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Prononciacion

    /ˈdyk/, /ˈdyk/

### Sillabas

duc

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| duc | ducs |
| [ˈdyk] | [ˈdyks] |
duc masculin, (femenin: duquessa)
* (Noblesa) Títol de dignitat qu’òm donava a lo que teniá una tèrra de ducat.
* Títol de noblesa màger, al dessús i a lo prince.

### Derivats

* archiduc
* ducal / ducau
* ducat
* grand duc

### Traduccions

| alemand: Herzog $^{(de)}$ anglés: duke $^{(en)}$ basc: catalan: duc $^{(ca)}$ | espanhòl: duque $^{(es)}$ francés: duc $^{(fr)}$ italian: duca $^{(it)}$ portugués: duque $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| duc | ducs |
| [ˈdyk] | [ˈdyks] |
duc masculin
* (ornitologia) mena d'aucèl rapaç de nuèch: Bubo bubo

### Sinonims

* dugàs

### Traduccions

| Convencions internacionalas: bufo bufo $^{(conv)}$ alemand: Uhu $^{(de)}$ asturian: curuxón $^{(ast)}$, gárabu $^{(ast)}$ anglés: eagle-owl $^{(en)}$ basc: Hontz handia $^{(eu)}$ | catalan: duc $^{(ca)}$, dugo $^{(ca)}$, dúgol $^{(ca)}$ espanhòl: grand duque $^{(es)}$ búho real $^{(es)}$ francés: grand-duc $^{(fr)}$, Hibou grand-duc $^{(fr)}$ italian: gufo reale $^{(it)}$, gufo aquila $^{(it)}$ portugués: bufo-real $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Prononciacion

    /ˈduk/, /ˈduk/

### Sillabas

duc

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duc | ducs |
| [ˈduk] | [ˈduks] |
duc masculin, (femenin: duquessa)
* (Noblesa) duc $^{(oc)}$
duc masculin
* (Ornitologia) duc $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Prononciacion

    /dyk/, /dyk/

### Sillabas

duc

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duc | ducs |
| [dyk] ||
duc masculin, (femenin: duquessa)
* (Noblesa) duc $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dyˈkeso̞/, /dyˈkeso̞/
    provençau /dyˈkesə/, /dyˈkesə/

### Sillabas

du|que|ssa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duquessa | duquessas |
| [dyˈkeso̞] | [dyˈkeso̞s] |
duquessa femenin
* Femena del duc
duquessa femenin, (masculin: duc)
* (Noblesa) Títol de dignitat qu’òm donava a la que teniá una tèrra de ducat.
* Títol de noblesa màger, al dessús i a la princessa.

### Derivats

* duquesa (provençau)

### Derivats

* archiduquessa
* ducal / ducau
* ducat

### Traduccions

| alemand: Herzogin $^{(de)}$ anglés: duchess $^{(en)}$ basc: catalan: duquessa $^{(ca)}$ | espanhòl: duquesa $^{(es)}$ francés: duchesse $^{(fr)}$ italian: duchessa $^{(it)}$ portugués: duquesa $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Sillabas

du|que|ssa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duquessa | duquesses |
duquessa femenin
* duquessa $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Prononciacion

    /dyˈkezə/, /dyˈkezə/

### Sillabas

du|que|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duquesa | duquesas |
| [dyˈkezə] ||
duquesa femenin
* Femena dau duc
duquesa femenin, (masculin: duc)
* (Noblesa) Títol de dignitat qu’òm donava a la que teniá una tèrra de ducat.
* Títol de noblesa màger, au dessús i a la princessa.

### Derivats

* duquessa

### Derivats

* archiduquesa
* ducal / ducau
* ducat

### Traduccions

| alemand: Herzogin $^{(de)}$ anglés: duchess $^{(en)}$ basc: catalan: duquessa $^{(ca)}$ | espanhòl: duquesa $^{(es)}$ francés: duchesse $^{(fr)}$ italian: duchessa $^{(it)}$ portugués: duquesa $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Prononciacion

    /duˈkeza/, /duˈkeza/

### Sillabas

du|que|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duquesa | duquesas |
| [duˈkeza] | [duˈkezas] |
duquesa femenin
* duquesa $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin dux « duc ».

### Prononciacion

    Portugal /duˈkezɐ/, /duˈkezɐ/
    Brasil /duˈkezɐ/, /duˈkezɐ/, /duˈkezə/, /duˈkezə/

### Sillabas

du|que|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| duquesa | duquesas |
duquesa femenin
* duquesa $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) Del latin ducatus « comandament, foncion del cap »
    (nom 2) De l'italian ducato

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dyˈkat/, /dyˈkat/
    provençau /dyˈka/, /dyˈka/

### Sillabas

du|cat

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| ducat | ducats |
| [dyˈkat] | [dyˈkats] |
ducat masculin
* Senhoriá, principat que lo títol de duc o de duquessa i es ligat.

### Derivats

* archiducat
* grand ducat

### Parents

* duc
* ducal / ducau
* dogat

### Traduccions

| alemand: Herzogtum $^{(de)}$ anglés: duchy $^{(en)}$, dukedom $^{(en)}$ basc: catalan: ducado $^{(ca)}$, ducat $^{(ca)}$ | espanhòl: ducado $^{(es)}$ francés: duché $^{(fr)}$ italian: ducato $^{(it)}$ portugués: ducado $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

ducat masculin
* (Numismatica) Anciana pèça de moneda d’aur o d’argent, batuda per un ducat, que la valor variava segon lo país.

### Traduccions

| alemand: Dukat $^{(de)}$, Dukaten $^{(de)}$ anglés: ducat $^{(en)}$ basc: catalan: ducat $^{(ca)}$ | espanhòl: ducado $^{(es)}$ francés: ducat $^{(fr)}$ italian: ducato $^{(it)}$ portugués: ducado $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    De l'italian ducato « comandament, foncion del cap »

### Prononciacion

    /ˈdʌkət/, /ˈdʌkət/

### Sillabas

du|cat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ducat | ducats |
| [ˈdʌkət] | [ˈdʌkəts] |
ducat
* (numismatica) ducat $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    (nom 1) Del latin ducatus « comandament, foncion del cap »
    (nom 2) De l'italian ducato

### Prononciacion

    /duˈkat/, /duˈkat/

### Sillabas

du|cat

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| ducat | ducats |
| [duˈkat] | [duˈkats] |
ducat masculin
* ducat $^{(ca)}$

## Nom comun 2

ducat masculin ducat masculin
* ducat $^{(ca)}$

# Francés
### Etimologia

    De l'italian ducato « comandament, foncion del cap »

### Prononciacion

    /dyka/, /dyka/

### Sillabas

du|cat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ducat | ducats |
| [dyka] ||
ducat
* (numismatica) ducat $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin medianus

### Prononciacion

    lengadocian /meˈd͡ʒan/, /meˈd͡ʒan/
    gascon /meˈʒan/, /meˈʒan/
    França (Bearn) : escotar « mejan »
    provençau /meˈd͡ʒãⁿ/, /meˈd͡ʒãⁿ/

## Adjectiu

mejan
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | mejan | mejans |
| Masculin | [meˈd͡ʒan] | [meˈd͡ʒans] |
| Femenin | mejana | mejanas |
| Femenin | [meˈd͡ʒano̞] | [meˈd͡ʒano̞s] |
* Que se situís entre doas extremitats.
* Ordinari, mediòcre.
* Calculat en fasent la mejana.

### Sinonims

* mejanament

### Parents

* mejana
* mejanar
* mejancier
* mejanièr
* mejançariá

### Traduccions

| alemand: mittlere $^{(de)}$ anglés: medium $^{(en)}$, average $^{(en)}$, middling $^{(en)}$, middle $^{(en)}$ basc: catalan: mitjà $^{(ca)}$ | espanhòl: medio $^{(es)}$, mediano $^{(es)}$ francés: moyen $^{(fr)}$ italian: medio $^{(it)}$ portugués: médio $^{(pt)}$ |

## Nom comun

mejan
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| mejan | mejans |
| [meˈd͡ʒan] | [meˈd͡ʒans] |
* Çò que servís a realizar un objectiu; intermediari sens lo qual un objectiu capitariá pas, o mens aisidament.
* (en particular, drech) Argument avançat davant un tribunal.
* (matematicas) Un dels tèrmes d’una proporcion situats entre las extrèmas.

### Sinonims

Çò que servís a realizar quicòm
* biais
* estèc

#### Locucions derivadas

* a tèrme mejan
* aver mejans
* economia de mejans
* mejan de locomocion
* mejan de mesura
* mejan de pagament
* mejan de transpòrt
* per mejan de
* mejan que

### Traduccions

| alemand: Mittel $^{(de)}$ anglés: means $^{(en)}$, way $^{(en)}$, method $^{(en)}$ basc: catalan: mitjà $^{(ca)}$ | espanhòl: medio $^{(es)}$, mediano $^{(es)}$ francés: moyen $^{(fr)}$ italian: mezzo $^{(it)}$ portugués: médio $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De bulla

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /bylleˈti/, /bylleˈti/
    provençau /byleˈti/, /byleˈti/

### Sillabas

bu|lle|tin

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| bulletin | bulletins |
| [bylleˈti] | [bylleˈtis] |
bulletin masculin
* Bilhet pichon sul lo qual òm constata de causas.
* Pichona publicacion periodica.

#### Locucions derivadas

* bulletin de las leis
* bulletin de liurason
* bulletin de nòtas
* bulletin de paga
* bulletin de santat
* bulletin de votacion
** bulletin blanc
** bulletin nul
* bulletin d'informacion
* bulletin escolar

### Traduccions
# Anglés
### Etimologia

    De bulla

### Prononciacion

    RU /ˈbʊlɪtɪn/, /ˈbʊlɪtɪn/, /ˈbʊlətɪn/, /ˈbʊlətɪn/
    EUA /ˈbʊlətən/, /ˈbʊlətən/, /ˈbʊləʔn̩/, /ˈbʊləʔn̩/

### Sillabas

bu|lle|tin

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bulletin | bulletins |
bulletin masculin
* bulletin $^{(oc)}$

## Vèrb

bulletin
* informar mejans un bulletin

# Francés
### Etimologia

    De bulla

### Prononciacion

    /byltɛ̃/, /byltɛ̃/
    França (Vendèa) : escotar « bulletin »

### Sillabas

bu|lle|tin

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bulletin | bulletins |
| [byltɛ̃] ||
bulletin masculin
* bulletin $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin densus

### Prononciacion

/ˈdense/, /ˈdense/ França (Bearn) : escotar « dense »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | dense | denses |
| Masculin | [ˈdense] | [ˈdenses] |
| Femenin | densa | densas |
| Femenin | [ˈdenso̞] | [ˈdenso̞s] |
dense
* Espés, compacte, que las partidas nos pareisson mai espessas o mai quichadas.
** Una vapor densa.
* Qualifica tot còrs que, per un meteis volum, pèsa mai qu'un autre.
** L’aiga es mai densa que l'aire; l’idrogèn es mens dense que l’azòt.

### Variantas dialectalas

* dens

### Derivats

* densadament
* densificacion
* densificar
* densitat

### Sinonims

* espés

### Traduccions

| alemand: dicht $^{(de)}$, gedrängt $^{(de)}$, geschlossen $^{(de)}$, undurchdringlich $^{(de)}$ anglés: concentrated $^{(en)}$, dense $^{(en)}$, thick $^{(en)}$, condensed $^{(en)}$ basc: trinko $^{(eu)}$ catalan: dens $^{(ca)}$ | espanhòl: denso $^{(es)}$, espeso $^{(es)}$, tupido $^{(es)}$ francés: dense $^{(fr)}$ italian: denso $^{(it)}$ portugués: basto $^{(pt)}$, cerrado $^{(pt)}$, compacto $^{(pt)}$, denso $^{(pt)}$, espesso $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin densus

### Prononciacion

/ˈdɛns/, /ˈdɛns/

## Adjectiu

dense
* dense $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Prononciacion

/dense/, /dense/

## Forma de vèrb

dense
* Segunda persona del plural de l'imperatiu afirmatiu de darse (amb lo pronom «se» enclitic).
* Primera persona del singular del present del subjuntiu de densar.
* Tresena persona del singular del present del subjuntiu de densar.
* Segunda persona del plural de l'imperatiu afirmatiu de de densar.

# Francés
### Etimologia

    Del latin densus

### Prononciacion

    /dɑ̃s/, /dɑ̃s/
    França (Vendèa) : escotar « dense »

## Adjectiu

dense
* dense $^{(oc)}$

# Italian
### Prononciacion

/dɛnso/, /dɛnso/

## Forma d'adjectiu

dense
* Femenin plural de denso