OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De anglés american electrocute

### Prononciacion

lengadocian /elettɾukyˈta/, /elettɾukyˈta/, gascon /elektɾukyˈta/, /elektɾukyˈta/, provençau /elektʀukyˈta/, /elektʀukyˈta/

### Sillabas

e|lec|tro|cu|tar

## Vèrb

electrocutar
* Tocar mortalament per una descarga d’electricitat.
* Executar una senténcia judiciària per descarga electrica.
s'electrocutar
* (Abus de lenga) S’electrizar, se nafrar, grevament o fin a morir, amb un corrent electric.

### Derivats

* electrizacion

### Parents

* electric
* electrizar
* electrificar

### Traduccions

| alemand: durch einen $^{(de)}$ anglés: electrocute $^{(en)}$ basc: catalan: electrocutar $^{(ca)}$ | espanhòl: electrocutar $^{(es)}$ francés: electrocuter $^{(fr)}$ italian: fulminare $^{(it)}$, uccidere $^{(it)}$, giustiziare per elettroesecuzione $^{(it)}$. portugués: eletrocutar $^{(pt)}$ (dempuèi de 1990), electrocutar $^{(pt)}$ (abans de 1990) |

# Catalan
### Etimologia

    De anglés american electrocute

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « electrocutar »

### Prononciacion

    Oriental: central /əɫəktɾukuˈta/, /əɫəktɾukuˈta/, balear /əɫəktɾo.kuˈta/, /əɫəktɾo.kuˈta/, /əɫəktɾukuˈta/, /əɫəktɾukuˈta/
    Occidental: nord-occidental /eɫektɾokuˈta/, /eɫektɾokuˈta/, valencian /eɫektɾokuˈta/, /eɫektɾokuˈta/

### Sillabas

e|lec|tro|cu|tar

## Vèrb

electrocutar
* electrocutar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De anglés american electrocute

### Sillabas

e|lec|tro|cu|tar

## Vèrb

electrocutar
* electrocutar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De anglés american electrocute

### Prononciacion

Portugal /ilɛktɾɔkuˈtaɾ/, /ilɛktɾɔkuˈtaɾ/; Brasil /elektɾokuˈtaɾ/, /elektɾokuˈtaɾ/, /elektɾokuˈta/, /elektɾokuˈta/

### Sillabas

e|lec|tro|cu|tar

## Vèrb

electrocutar (Abans de 1990, ara: eletrocutar)
* electrocutar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/elektɾuˈd͡ʒɛno̞/, /elektɾuˈd͡ʒɛno̞/, /elektɾuˈʒɛno̞/, /elektɾuˈʒɛno̞/

## Forma d'adjectiu

electrogèna
* Femenin singular de electrogèn.
# Occitan
### Etimologia

De electric e domestic.

### Prononciacion

/elektɾuðuˌmes'tik/, /elektɾuðuˌmes'tik/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | electrodomestic | electrodomestics |
| Masculin | [elektɾuðuˌmes'tik] | [elektɾuðuˌmes'tiks] |
| Femenin | electrodomestica | electrodomesticas |
| Femenin | [elektɾuðuˌmes'tiko̞] | [elektɾuðuˌmes'tiko̞s] |
electrodomestic
* Relatiu als aparelhs electrics destinats a facilitar de besonhs domestics.

### Traduccions

| alemand: anglés: home appliance $^{(en)}$ basc: catalan: electrodomèstica $^{(ca)}$ | espanhòl: electrodoméstica $^{(es)}$ francés: électroménager $^{(fr)}$ italian: elettrodomestica $^{(it)}$ portugués: eletrodoméstica $^{(pt)}$ |
# Mochèn
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

eirta masculin
* Dimars.

### Referéncias

* Comitato Unitario delle isole linguistiche storiche germaniche in italia, 2013, Le nostre parole – Die insern beirter – Unsere Wörter.
# Walser
### Etimologia

De l'alemand mejan.

### Prononciacion
## Adjectiu numeral

eis
* Un.

#### Nòta

Forma e ortografia del dialècte de Formazza en Itàlia.

### Variantas dialectalas

| Alagna Valsesia : Carcoforo : ais Gressoney : | Issime : Rimella : ais |

### Referéncias

* Le nostre parole – Indschi werter – Unsere Wörter
# Occitan
### Prononciacion

/eˈʃɛros/, /eˈʃɛros/

## Forma de nom comun

eishèras femenin (gascon)
* Plurau de eishèra.
# Occitan
### Prononciacion

/eʃyɣaˈðes/, /eʃyɣaˈðes/

## Forma de nom comun

eishugaders (gascon)
* Plurau de eishugader.
# Occitan
### Etimologia

Deu latin tardiu exsūcare (deishar sens suc).

### Prononciacion

[eʃy'ɣa]
França (Bearn) - Gascon : escotar « eishugar »

### Sillabas

ei | shu | gar (2)

## Vèrb

eishugar (gascon)
* Secar en passant quauquaren que leva l'umiditat.

### Variantas dialectaus

* eissugar lengadocian

### Derivats

* eissugader

### Traduccions

| anglés: to wipe $^{(en)}$, to dry $^{(en)}$ afrikaans: basc: catalan: eixugar $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: secar $^{(es)}$, limpiar $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: essuyer $^{(fr)}$, sécher $^{(fr)}$, nettoyer $^{(fr)}$ | indonesian: gaelic irlandés: italian: asciugare $^{(it)}$ lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: romanés: sicilian: asciucari $^{(scn)}$ suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

Deu latin axĭlla.

### Prononciacion

/eˈʃɛɾo/, /eˈʃɛɾo/
França (Bearn) - Gascon : escotar « eishèra »

### Sillabas

ei | shè | ra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| eishèra | eishèras |
| [eˈʃɛɾo] | [eˈʃɛɾos] |
eishèra femenin (gascon)
* Anat. Clòt situat au devath de la juntada deu braç e de l'espatla.

### Variantas dialectaus

* aissela (lemosin)
* aissèla (lengadocian), (provençau), (vivaroaupenc).
* aishèra (gascon)

### Traduccions

| alemand: Achselhöhle $^{(de)}$ femenin anglés: armpit $^{(en)}$ bayungu: waguny $^{(bxj)}$, galya $^{(bxj)}$ cannada: ಕಂಕುಳ $^{(kn)}$ (kaṅkuḷa) catalan: aixella $^{(ca)}$ femenin croat: pazuh $^{(hr)}$ espanhòl: axila $^{(es)}$ femenin | francés: aisselle $^{(fr)}$ femenin istriòt: scaio $^{(ist)}$ masculin, scai $^{(ist)}$ masculin, zutascaio $^{(ist)}$ masculin, sotoscaio $^{(ist)}$ masculin italian: ascella $^{(it)}$ femenin murrinh-patha: wanthay $^{(mwf)}$ nhanda: kalya $^{(nha)}$ portugués: axila $^{(pt)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin examen.

### Prononciacion

[ej'san]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eissam »

## Nom comun

eissam masculin
* Multitud d'abelhas.
* (fig) Multitud d'animals pichons o de personas.

### Traduccions

| aragonés: afrikaans: alemand: Schwarm $^{(de)}$ anglés: swarm $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: catalan: eixam $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: enjambre $^{(es)}$ finlandés: francés: essaim $^{(fr)}$ | grèc: σμήνος $^{(el)}$ indonesian: gaelic irlandés: italian: sciame $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: romanch: anschom $^{(rm)}$, schaumna $^{(rm)}$ ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

eir-, dau latin populari agurium alteracion de augurium emb lo sufixe -os.

### Prononciacion

/ɛjˈru/, /ɛjˈru/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | eiros | eiros |
| Masculin | [ɛjˈru] | [ɛjˈru:] |
| Femenin | eirosa | eirosas |
| Femenin | [ɛjˈruzo] | [ɛjˈruzaː] |
(lemosin) uros masculin
* Que jauvis dau bonur.

### Variantas dialectalas

* urós
* uros (nòrd occitan)
* aürós (gascon / lengadocian)
* erós (gascon)
* irós (gascon)

### Derivats

* eirosa

### Traduccions

| alemand: glücklich $^{(de)}$ anglés: happy $^{(en)}$ catalan: feliç $^{(ca)}$ espanhòl: feliz $^{(es)}$ finlandés: onnellinen $^{(fi)}$ | francés: heureux $^{(fr)}$ italian: felice $^{(it)}$ portugués: feliz $^{(pt)}$ sami del nòrd: lihkolaš $^{(se)}$ sicilian: filici $^{(scn)}$ |
# Kwanyama
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| eisho | omesho |
eisho classa 5
* Uèlh.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de eishugar dab lo sufixe -ader.

### Prononciacion

/eʃyɣaˈðe/, /eʃyɣaˈðe/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| eishugader | eishugaders |
| [eʃyɣaˈðe] | [eʃyɣaˈðes] |
eishugader masculin (gascon)
* Teishut de tela rectangular utilizat per eishugar la vaishèra o har tribalhs domestics divèrs.

### Variantas dialectalas

* secaman (provençau)
* toalhon (lemosin), (lengadocian), (vivaroaupenc)
* tòrcaman (provençau)
* trochon (auvernhat)

### Sinonims

* boishader (gascon)

### Traduccions

| anglés : dishcloth $^{(en)}$, cloth $^{(en)}$, duster $^{(en)}$ basc eskutrapu $^{(eu)}$ espanhòl : paño $^{(es)}$ masculin, trapo $^{(es)}$ masculin | francés : torchon $^{(fr)}$ masculin italian : straccio $^{(it)}$ masculin, strofinaccio $^{(it)}$ masculin portugués : pano $^{(pt)}$ masculin |

### Referéncias

* https://locongres.org
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /deˈɣano̞s/, /deˈɣano̞s/, provença /deˈganə/, /deˈganə/

## Forma de nom comun

deganas
* Plural de degana
# Romanés
### Etimologia

Del latin digitu. Parent del meglenoromanés zeazit, zeastu, zeaist e de l'aromanés dzeaditu.

### Prononciacion

/ˈded͡ʒet/, /ˈded͡ʒet/
escotar « deget » Romania (Craiova) : escotar « deget »

### Sillabas

de | get (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| deget | degete |
| [ˈded͡ʒet] | [ˈded͡ʒete] |
deget neutre
* Det.
# Occitan
### Etimologia

Del latin decanus « cap de detz personas ».

### Prononciacion

lengadocian /deˈɣan/, /deˈɣan/, provença /deˈgãⁿ/, /deˈgãⁿ/
    França (Bearn) : escotar « degan »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| degan | degans |
| [deˈɣan] | [deˈɣans] |
degan masculin, (equivalent femenin: degana)
* Aquel qu'es mai ancian segon l’òrdre de recepcion dins un còrs, dins una companhiá.
* (diplomacia) Nom designant le nonci apostolic o l'ambaissador avent passat mai de temps dins lo país d'acuèlh.
* (particular, cristianisme) Títol de dignitat eclesiastica.
* (educacion) Tírol de la primièra dignitat dins las facultats d’una universitat.
* Mai ancian en edat dins las assembladas.

### Variantas dialectalas

* decan

### Derivats

* deganat

### Traduccions

| alemand: Dekan $^{(de)}$ anglés: dean $^{(en)}$ basc: catalan: degà $^{(ca)}$ | espanhòl: decano $^{(es)}$ francés: doyen $^{(fr)}$ italian: decano $^{(it)}$ portugués: decano $^{(pt)}$, deão $^{(pt)}$ (religion), reitora $^{(pt)}$ (Universitat) |
# Anglés
## Forma de vèrb

degenerated
* Preterit del vèrb to degenerate.
* Participi passat del vèrb to degenerate.
# Anglés
## Forma de vèrb

degenerating
* Participi present del vèrb to degenerate.
# Anglés
### Etimologia

Bastit a partir de glove ("gant") e d'un prefix privatiu de-.

### Prononciacion

[di'glʌv]

### Sillabas

de | glove (2)

## Vèrb

| Temps | Forma |
| Infinitiu | to deglove |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | degloves |
| Preterit | degloved |
| Participi passat | degloved |
| Participi present | degloving |
to deglove

### Traduccions

* desgantar $^{(oc)}$

### Parents

* glove
# Occitan
### Etimologia

Del latin decanus « cap de detz personas ».

### Prononciacion

lengadocian /deˈɣano̞/, /deˈɣano̞/, provença /deˈganə/, /deˈganə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| degana | deganas |
| [deˈɣano̞] | [deˈɣano̞s] |
degana femenin, (equivalent masculin: degan)
* Aquela qu'es mai anciana segon l’òrdre de recepcion dins un còrs, dins una companhiá.
* (diplomacia) Nom designant l'ambaissairitz avent passat mai de temps dins lo país d'acuèlh.
* (particular, cristianisme) Títol de dignitat eclesiastica.
* (educacion) Tírol de la primièra dignitat dins las facultats d’una universitat.
* Mai anciana en edat dins las assembladas.

### Variantas dialectalas

* decana

### Derivats

* deganat

### Traduccions

| alemand: Dekan $^{(de)}$ anglés: dean $^{(en)}$ basc: catalan: degana $^{(ca)}$ | espanhòl: decana $^{(es)}$ francés: doyenne $^{(fr)}$ italian: decana $^{(it)}$ portugués: decana $^{(pt)}$, reitora $^{(pt)}$ (Universitat) |

# Catalan
### Etimologia

Del latin decanus « cap de detz personas ».

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| degana | deganes |
degana masculin, (equivalent femenin: degá)
* degana $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

Del latin degenerāre

### Prononciacion

[deʤene'rare]

### Sillabas

de | ge | ne | ra | re (5)

## Vèrb

degenerare

### Traduccions

* degenerar $^{(oc)}$

### Derivats

* degenerativo
* degenerazione

### Parents

* generare
# Anglés
### Etimologia

Bastit a partir del latin generātus, participi passat de generāre

### Prononciacion

[dɪ'ʤɛnəɹeɪt]
Estats Units d'America (Nòva Jersey) : escotar « degenerate » Estats Units d'America (Nòva Jersey) : escotar « degenerate » Reialme Unit (Southern England) : escotar « degenerate »

### Sillabas

de | ge | ne | rate (4)

## Vèrb

| Temps | Forma |
| Infinitiu | to degenerate |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | degenerates |
| Preterit | degenerated |
| Participi passat | degenerated |
| Participi present | degenerating |
to degenerate

### Traduccions

* degenerar $^{(oc)}$

### Derivats

* degenerating
* degeneration

### Parents

* to generate
# Anglés
## Forma de vèrb

degenerates
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to degenerate.
# Occitan
### Etimologia

    De instinct.

### Prononciacion

    lengadocian /instintˈtiw/, /instintˈtiw/
    lengadocian, gascon /instiŋkˈtiw/, /instiŋkˈtiw/
    provençau /ĩⁿstĩⁿkˈtiw/, /ĩⁿstĩⁿkˈtiw/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | instinctiu | instinctius |
| Masculin | [instiŋkˈtiw] | [instiŋkˈtiws] |
| Femenin | instinctiva | instinctivas |
| Femenin | [instiŋkˈtiβo̞] | [instiŋkˈtiβo̞s] |
instictiu
* Que ten de l’instinct, qu'espelís de l’instinct.

### Derivats

* insrinctivament

### Traduccions

| alemand: instinktiv $^{(de)}$ anglés: instintive $^{(en)}$ basc: catalan: instintiu $^{(ca)}$ | espanhòl: instintivo $^{(es)}$ francés: instintif $^{(fr)}$ italian: istintivo $^{(it)}$ portugués: instintivo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin instigator.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /instiɣaˈtu/, /instiɣaˈtu/
    provençau /ĩⁿstigaˈtu/, /ĩⁿstigaˈtu/

### Sillabas

ins|ti|ga|tor

## Nom comun

instigator masculin, (femenin: instigatora, instigatritz)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| instigator | instigators |
| [instiɣaˈtu] | [instiɣaˈtus] |
* Aquel qu'instiga o qu'incita a far quicòm.

### Variantas dialectalas

* instigador
* estigador / estigator

### Parents

* instigacion
* instigança
* instigar

### Sinonims

* empusaire

### Traduccions

| alemand: Anstifter $^{(de)}$, Aufhetzer $^{(de)}$, Aufwiegler $^{(de)}$ anglés: instigator $^{(en)}$ basc: catalan: instigador $^{(ca)}$ | espanhòl: instigador $^{(es)}$ francés: instigateur $^{(fr)}$ italian: istigatore $^{(it)}$ portugués: instigador $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin instigator.

### Prononciacion

    general /ˈɪnstɪɡeɪtə/, /ˈɪnstɪɡeɪtə/
    american /ˈɪnstəˌɡeɪtɚ/, /ˈɪnstəˌɡeɪtɚ/, /ˈɪnstəˌɡeɪtɾɚ/, /ˈɪnstəˌɡeɪtɾɚ/

### Sillabas

ins|ti|ga|tor

## Nom comun

instigator
Declinason :
| Singular | Plural |
| instigator | instigators |
* instigator $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin instinctus, amb lo prefix in- de stinguere (« atudar », a l'origina « fissar »). L’instint es « çò que fissa o avia al dedins de se ».

### Prononciacion

/insˈtiŋkt/, /insˈtiŋkt/

### Sillabas

ins|tint

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| instinct | instincts |
| [insˈtiŋkt] | [insˈtiŋkt͡s] |
instint masculin
* (veire) instint $^{(oc)}$

### Variantas dialectalas

* instint

### Derivats

* per instinct
* instinctiu
* instinctivament

### Traduccions

| alemand: Instinkt $^{(de)}$ anglés: instinct $^{(en)}$ basc: catalan: instint $^{(ca)}$ | espanhòl: instinto $^{(es)}$ francés: instinct $^{(fr)}$ italian: istinto $^{(it)}$ portugués: instinto $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin instinctus, amb lo prefix in- de stinguere (« atudar », a l'origina « fissar »). L’instint es « çò que fissa o avia al dedins de se ».

### Prononciacion

/ˈɪnstɪŋkt/, /ˈɪnstɪŋkt/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « instinct »

### Sillabas

ins|tint

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instinct | instincts |
instinct masculin
* instint $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin instinctus, amb lo prefix in- de stinguere (« atudar », a l'origina « fissar »). L’instint es « çò que fissa o avia al dedins de se ».

### Prononciacion

/ɛ̃stɛ̃/, /ɛ̃stɛ̃/
    França (Mülhausen) : escotar « instinct »

### Sillabas

ins|tint

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instinct | instincts |
| [ɛ̃stɛ̃] ||
instinct masculin
* instint $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De instint amb lo sufix -iu.

### Prononciacion

/instinˈtiw/, /instinˈtiw/

### Sillabas

in | stin | tiu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | instintiu | instintius |
| Masculin | [instinˈtiw] | [instinˈtiws] |
| Femenin | instintiva | instintivas |
| Femenin | [instinˈtiβo] | [instinˈtiβos] |
instintiu masculin
* Relatiu a l'instint.
* Que seguís son instint.

### Mots aparentats

* instint
* instintivament

### Traduccions

| alemand: instinktiv $^{(de)}$ anglés: instinctive $^{(en)}$ catalan: instintiu $^{(ca)}$ espanhòl: instintivo $^{(es)}$ | francés: instinctif $^{(fr)}$ grèc: ενστικτώδης $^{(el)}$, ορμέμφυτος $^{(el)}$ italian: istintivo $^{(it)}$ polonés: instynktowny $^{(pl)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De instint amb lo sufix -iu.

### Prononciacion

/instinˈtiw/, /instinˈtiw/
Espanha (Barcelona) : escotar « instintiu »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | instintiu | instintius |
| Masculin | [instinˈtiw] | [instinˈtiws] |
| Femenin | instintiva | instintives |
| Femenin | [instinˈtiβə] | [instinˈtiβəs] |
instintiu masculin
* Instintiu.
# Occitan
### Prononciacion

/insˈtiŋkt͡s/, /insˈtiŋkt͡s/

## Forma de nom comun

instints
* Plural de instinct $^{(oc)}$

# Anglés
### Prononciacion

/ˈɪnstɪŋkts/, /ˈɪnstɪŋkts/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « instincts »

## Forma de nom comun

instints
* Plural de instinct $^{(oc)}$

# Francés
### Prononciacion

/ɛ̃stɛ̃/, /ɛ̃stɛ̃/
    França (París) : escotar « instincts »

## Forma de nom comun

instints
* Plural de instinct $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin instinctus, amb lo prefix in- de stinguere (« atudar », a l'origina « fissar »). L’instint es « çò que fissa o avia al dedins de se ».

### Prononciacion

/insˈtint/, /insˈtint/, provençau /ĩⁿsˈtĩⁿt/, /ĩⁿsˈtĩⁿt/
    França (Bearn) : escotar « instint »

### Sillabas

ins|tint

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| instint | instints |
| [insˈtint] | [insˈtint͡s] |
instint masculin
* Movement interior qu'es natural als animals e que los fa aviar sens pas cap soscar per complir d'actes segon lor espècia e adaptats a lor besonhs.
* Movement interior e involontari qu'òm i atribuís los actes non soscats, los sentiments sens intencion o, per extension, una granda aptitud, un fòrt aclinament a quicòm, en parlant de l’òme.
* (Figurat) Aclinament espontanèu.

### Variantas dialectalas

* instinct gascon

### Derivats

* per instint
* instintiu
* instintivament

### Traduccions

| alemand: Instinkt $^{(de)}$ anglés: instinct $^{(en)}$ basc: catalan: instint $^{(ca)}$ | espanhòl: instinto $^{(es)}$ francés: instinct $^{(fr)}$ italian: istinto $^{(it)}$ portugués: instinto $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin instinctus, amb lo prefix in- de stinguere (« atudar », a l'origina « fissar »). L’instint es « çò que fissa o avia al dedins de se ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « instint »

### Prononciacion

Balearic, Valencian /insˈtint/, /insˈtint/, Central /insˈtin/, /insˈtin/

### Sillabas

ins|tint

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| instint | instints |
instint masculin
* instint $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/instinˈtiws/, /instinˈtiws/

## Forma d'adjectiu

instintius
* Masculin plural de instintiu.

# Catalan
### Prononciacion

/instinˈtiws/, /instinˈtiws/

## Forma d'adjectiu

instintius
* Masculin plural de instintiu.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /instintˈtiws/, /instintˈtiws/
    lengadocian, gascon /instiŋkˈtiws/, /instiŋkˈtiws/
    provençau /ĩⁿstĩⁿkˈtiw/, /ĩⁿstĩⁿkˈtiw/

## Forma d'adjectiu

instictius
* masculin plural de instinctiu.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /instintˈtiβo̞/, /instintˈtiβo̞/
    lengadocian, gascon /instiŋkˈtiβo̞/, /instiŋkˈtiβo̞/
    provençau /ĩⁿstĩⁿkˈtivə/, /ĩⁿstĩⁿkˈtivə/

## Forma d'adjectiu

instictiva
* femenin singular de instinctiu.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /instintˈtiβo̞s/, /instintˈtiβo̞s/
    lengadocian, gascon /instiŋkˈtiβo̞s/, /instiŋkˈtiβo̞s/
    provençau /ĩⁿstĩⁿkˈtivə/, /ĩⁿstĩⁿkˈtivə/

## Forma d'adjectiu

instictivas
* femenin plural de instinctiu.
# Occitan
### Prononciacion

/etstɾauɾðiˈnaɾjo/, /etstɾauɾðiˈnaɾjo/

## Forma d'adjectiu

extraordinària
* Femenin singular de extraordinari.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin extravagans. De extra- (« fòra de », « aldelà de »), e vagans, participi present de vagari (« vagar »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /estɾaβaˈɣant/, /estɾaβaˈɣant/
    provençau /estʀavaˈgãⁿ/, /estʀavaˈgãⁿ/

### Sillabas

es|tra|va|gant

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | extravagant | extravagants |
| Masculin | [estɾaβaˈɣant] | [estɾaβaˈɣants] |
| Femenin | extravaganta | extravagantas |
| Femenin | [estɾaβaˈɣanto̞] | [estɾaβaˈɣanto̞s] |
extravagant
* Qu'es estranh o fantasc; qu'es contra lo bon sens o contra la rason.

### Derivats

* extravagantament

### Sinonims

* estraviat
* folàs / holàs
* falord (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: extravagant $^{(de)}$, überspannt $^{(de)}$ anglés: extravagant $^{(en)}$ basc: catalan: extravagant $^{(ca)}$ | espanhòl: extravagante $^{(es)}$ francés: extravagant $^{(fr)}$ italian: stravagante $^{(it)}$ portugués: extravagante $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| extravagant | extravagants |
| [estɾaβaˈɣant] | [estɾaβaˈɣants] |
extravagant masculin, (femenin: extravaganta)
* Lo qu'es estranh o fantasc; que va contra lo bon sens o contra la rason.

# Alemand
### Etimologia

    Del latin extravagans. De extra- (« fòra de », « aldelà de »), e vagans, participi present de vagari (« vagar »).

### Prononciacion

    /ˈɛkstʁavaɡant/, /ˈɛkstʁavaɡant/, /ɛkstʁavaˈɡant/, /ɛkstʁavaˈɡant/

### Sillabas

es|tra|va|gant

## Adjectiu

extravagant
* extravagant $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin extravagans. De extra- (« fòra de », « aldelà de »), e vagans, participi present de vagari (« vagar »).

### Prononciacion

    Oriental: central /əkstɾəβəˈɣan/, /əkstɾəβəˈɣan/, balear /əkstɾəvəˈʝant/, /əkstɾəvəˈʝant/, /əkstɾəvəˈɣan/, /əkstɾəvəˈɣan/
    Occidental: nord-occidental /ekstɾaβaˈɣan/, /ekstɾaβaˈɣan/, valencian /ekstɾavaˈɣant/, /ekstɾavaˈɣant/, /ekstɾaβaˈɣan/, /ekstɾaβaˈɣan/

### Sillabas

es|tra|va|gant

## Adjectiu

extravagant masculin o femenin, (plurals: extravagants)
* extravagant $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin extravagans. De extra- (« fòra de », « aldelà de »), e vagans, participi present de vagari (« vagar »).

### Prononciacion

    /ɛkstʁavaɡɑ̃/, /ɛkstʁavaɡɑ̃/

### Sillabas

es|tra|va|gant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | extravagant | extravagants |
| Masculin | [ɛkstʁavaɡɑ̃] | [ɛkstʁavaɡɑ̃] |
| Femenin | extravagante | extravagantes |
| Femenin | [ɛkstʁavaɡɑ̃t] | [ɛkstʁavaɡɑ̃t] |
extravagant
* extravagant $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin extraordinarius.

### Prononciacion

/etstɾauɾðiˈnaɾi/, /etstɾauɾðiˈnaɾi/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | extraordinari | extraordinaris |
| Masculin | [etstɾauɾðiˈnaɾi] | [etstɾauɾðiˈnaɾis] |
| Femenin | extraordinària | extraordinàrias |
| Femenin | [etstɾauɾðiˈnaɾjo] | [etstɾauɾðiˈnaɾjos] |
extraordinari masculin
* Qu'es al delà de l'abitual, del comun.

### Derivats

* extraordinàriament

### Antonims

* ordinari

### Traduccions

| anglés : extraordinary $^{(en)}$ catalan : extraordinari $^{(ca)}$ espanhòl : extraordinario $^{(es)}$ | francés : extraordinaire $^{(fr)}$ italian : straordinario $^{(it)}$ |