# Occitan
### Etimologia

    (mot 1) Del latin pica.
    (mot 2) Del neerlandés mejan pike, de la color de la carta, las marcas de la color del jòc de cartas essent en forma de fèrre de lança

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈpiko̞/, /ˈpiko̞/
    provencau /ˈpikə/, /ˈpikə/
    França (Bearn) : escotar « pica »

### Sillabas

pi | ca (2)

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| pica | picas |
| [ˈpiko̞] | [ˈpiko̞s] |
pica femenin (gascon)
* (Ornitologia) Aucèl de la familha dels Corvids, mai particularament l'espécia Pica pica.

### Variantas dialectalas

* agaça
* ajassa (vivaroaupenc)
* ajaça (auvernhat)
* aiassa (vivaroaupenc)
* piga (gascon)
* 'jaça (/'jassa) (lemosin), (auvernhat)

### Traduccions
## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| pica | picas |
| [ˈpiko̞] | [ˈpiko̞s] |
pica femenin
* (Militar) Mana d’arma formada d’un long pal que lo tèrme es garnit d’un fèrre plan e ponchut.
* (gascon) Aplech ponchut per picar la tèrra, los ròcs.
* (per extension) Objècte en forma de pica
* (figurat) Paraula fissanta destinada a vexar o ofensar.
* (Jòc de cartas) Una de las quatre ensenhas d’un jòc de cartas francés, que las cartas d'aquela color son marcadas de picas negras estilizadas (♠).

### Sinonims

aplech
* pic (lengadocian, provençau)
paraula destinada a vexat
* fion

### Derivats

* picador

### Traduccions
## Forma de vèrb

pica
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de picar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de picar

# Anglés
### Etimologia

    Del latin pica.

### Prononciacion

    general /ˈpaɪkə/, /ˈpaɪkə/
    EUA /ˈpīkə/, /ˈpīkə/, /ˈpaɪkə/, /ˈpaɪkə/

### Sillabas

pi | ca (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pica | picas |
pica
* (Ornitologia) pica $^{(oc)}$
* (Patologia) Desòrdre de l'apetit, al biais de l'aucèl, que consistís a manjar de causas non comestiblas.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin pica.

### Prononciacion

    oriental: /ˈpikə/, /ˈpikə/, occidental /ˈpika/, /ˈpika/

### Sillabas

pi | ca (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pica | piques |
pica femenin
* (arma) pica $^{(oc)}$
* nauc $^{(oc)}$
* (Jòc de cartas) pica $^{(oc)}$
* pic $^{(oc)}$ d'una montanha
* (Patologia) Desòrdre de l'apetit, al biais de l'aucèl, que consistís a manjar de causas non comestiblas.

## Forma de vèrb

pica
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de picar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de picar

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin pica.

### Prononciacion

    /ˈpika/, /ˈpika/

### Sillabas

pi | ca (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pica | picas |
| [ˈpika] | [ˈpikas] |
pica femenin
* (arma) pica $^{(oc)}$
* (informal) injeccion
* (figurat) Irritacion contra qualqu'un o quicòm
* (patologia) Desòrdre de l'apetit, al biais de l'aucèl, que consistís a manjar de causas non comestiblas.

## Forma de vèrb

pica
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de picar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de picar

# Portugués
### Etimologia

    Del latin pica.

### Prononciacion

    Portugal /ˈpikɐ/, /ˈpikɐ/
    Brasil /ˈpikə/, /ˈpikə/, /ˈpikɐ/, /ˈpikɐ/

### Sillabas

pi | ca (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pica | picas |
pica femenin
* (arma aciana) pica $^{(oc)}$
* (Trás-os-Montes) bica, accion de bicar.
* (ictiologia) Unas menas de peissons.
* (Brasil, vulgar) Bica.
* (patologia) Desòrdre de l'apetit, al biais de l'aucèl, que consistís a manjar de causas non comestiblas.
pica masculin o femenin
* La persona que ponchona los bilhets.

## Adjectiu

pica masculin o femenin invariable
* excellent, requist

## Forma de vèrb

pica
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de picar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de picar