OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin inflammābilis, de inflammo (« botar lo fuòc »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon/iɱflaˈmaple/, /iɱflaˈmaple/
    França (Bearn) : escotar « inflamable »
    procençau /ĩⁿflaˈmable/, /ĩⁿflaˈmable/

### Sillabas

in|fla|ma|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | inflamable | inflamables |
| Masculin | [iɱflaˈmaple] | [iɱflaˈmaples] |
| Femenin | inflamabla | inflamablas |
| Femenin | [iɱflaˈmaplo̞] | [iɱflaˈmaplo̞s] |
inflamable
* Que s'enflama aisidament.
* (Figurat) Qu'es subjècte a amodar una passion, a s'encolerir aisidament.

### Antonims

* ininflamable

### Derivats

* inflamabilitat

### Parents

* inflamacion
* inflamatòri

### Traduccions

| alemand: entflammbar $^{(de)}$ anglés: flammable $^{(en)}$, inflammable $^{(en)}$ basc: catalan: inflamable $^{(ca)}$ | espanhòl: inflamable $^{(es)}$ francés: inflammable $^{(fr)}$ italian: accensibile $^{(it)}$, infiammabile $^{(it)}$ portugués: inflamável $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin inflammābilis, de inflammo (« botar lo fuòc »).

### Prononciacion

oriental /iɱfɫəˈmabbɫə/, /iɱfɫəˈmabbɫə/, occidental /iɱfɫaˈmaβɫe/, /iɱfɫaˈmaβɫe/

### Sillabas

in|fla|ma|ble

## Adjectiu

inflamable masculin o femenin, (Plural: inflamables)
* inflamable $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin inflammābilis, de inflammo (« botar lo fuòc »).

### Prononciacion

    Peninsular /iɱflaˈmaβle/, /iɱflaˈmaβle/
    American: alt /iɱflaˈmable/, /iɱflaˈmable/, bais /iŋflaˈmaβle/, /iŋflaˈmaβle/, austral /iɱflaˈmaβle/, /iɱflaˈmaβle/
    Colómbia (Bogotà) : escotar « inflamable »

### Sillabas

in|fla|ma|ble

## Adjectiu

inflamable masculin o femenin, (Plural: inflamables)
* inflamable $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin mater.

### Prononciacion

/maj/, /maj/ França (Bearn) - Gascon : escotar « mair »

## Nom comun

| Singular | Plural |
| mair | mairs |
mair femenin (gascon) (lemosin)
* Femna qu'a agut d'enfants.

### Variantas dialectalas

* maire

### Derivats

* amairar
* mairal -a
* mairina
* maternal
* maternitat

### Antonims

* pair

### Traduccions

| alemand: Mutter $^{(de)}$ anglés: mother $^{(en)}$ catalan: mare $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: madre $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: mère $^{(fr)}$ | indonesian: italian: madre $^{(it)}$ lituanian: neerlandés: moeder $^{(nl)}$ ongrés: polonés: portugués: mãe $^{(pt)}$ suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

De maire o de mair amb lo sufix -au.

### Prononciacion

/majˈɾaw/, /majˈɾaw/ (gascon)
França (Bearn) - Gascon : escotar « mairau »

### Sillabas

mai | rau

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | mairau | mairaus |
| Masculin | [majˈɾaw] | [majˈɾaws] |
| Femenin | mairau | mairaus |
| Femenin | [majˈɾaw] | [majˈɾaws] |
mairau masculin e femenin (gascon) (lemosin) (vivaroaupenc)
* Relatiu a la maire.
    Mas lo mistèri de Joan, capitèt pas de o comprene, ni mai en 1970 que l'aguèt convidar d'estiu a viure amb eu, dos celibataris desocupats qu'ran, dins l'ostau de montanha qu'aviá logat au país mairau.

### Variantas dialectalas

* mairal

### Traduccions

| alemand: mütterlich $^{(de)}$ anglés: motherly $^{(en)}$ (1), maternal $^{(en)}$ catalan: matern $^{(ca)}$, maternal $^{(ca)}$ | espanhòl: materno $^{(es)}$ francés: maternel $^{(fr)}$ |

### Referéncias

* En gascon, forma unica au femenin e au masculin.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈmajɾes/, /ˈmajɾes/

## Forma de nom comun

maires femenin
* Plural de maire.
# Occitan
### Etimologia

De maire e selva

### Prononciacion

    /ˌmajɾeˈselβo̞/, /ˌmajɾeˈselβo̞/

### Sillabas

mai|re|sel|va

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| maireselva | maireselvas |
| [ˌmajɾeˈselβo̞] | [ˌmajɾeˈselβo̞s] |
maireselva (lengadocian) ; femenin
* Nom usual d’arbrilhons o de lianas mai sovent pojairas, del genre Lonicera, de la familha de las Caprifoliacèas amb fuèlhas caducas o persistentas, e flors dispausadas en parelh laterals o en inflorescéncia terminalas e que d'unas espècias pòrtan de flors nolentas. S'utiliza dins lo jardin per realizar de breçòlas e de clausuras.

### Variantas dialectalas

* maire-seuva (provençau)
* seuvamair (gascon)

### Sinonims

* cabrifuèlh (lengadocian)
* crabahust (gascon)
* pentacosta (lengadocian) / pandecosta (provençau)
* vitauguèra (gascon)

### Traduccions

| Convevcions internacionalas: Lonicera $^{(conv)}$, Lonicera caprifolium $^{(conv)}$ alemand: Geißblatt $^{(de)}$, Heckenkirsche $^{(de)}$, Beinholz $^{(de)}$ anglés: honeysuckle $^{(en)}$ basc: eztia $^{(eu)}$ | catalan: lligabosc $^{(ca)}$ espanhòl: madreselva $^{(es)}$ francés: chèvrefeuille $^{(fr)}$, camérisier $^{(fr)}$ italian: caprifoglio $^{(it)}$, madreselva $^{(it)}$ portugués: madressilva $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

D'un latin *matrīna.

### Prononciacion

[maj'rino]
França (Bearn) : escotar « mairina »

### Sillabas

mai | ri | na (3)

## Nom comun

mairina masculin
* (religion) Femna que servís tradicionalament de maire "complementària" dempuèi una perspectiva religiosa.
* (lengadocian) La grand

### Antonims

* pairin
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

maion femenin (niçard)
* Edifici destinat a l'abitacion umana.

### Variantas dialectalas

* ostal
* casa

### Traduccions

| anglés: house $^{(en)}$ catalan: casa $^{(ca)}$ | francés: maison $^{(fr)}$ italian: casa $^{(it)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De maire amb lo sufix -al.

### Prononciacion

/majˈɾal/, /majˈɾal/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « mairal »

### Sillabas

mai | ral

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | mairal | mairals |
| Masculin | [majˈɾal] | [majˈɾals] |
| Femenin | mairala | mairalas |
| Femenin | [majˈɾalo] | [majˈɾalos] |
mairal masculin,
* Relatiu a la maire.
   * La lenga mairala
* Nivèl escolar basic.
   * L'escòla mairala

### Variantas dialectalas

* mairau (gascon)

### Sinonims

* mairenal
* mairenau

### Traduccions

| alemand: mütterlich $^{(de)}$ anglés: motherly $^{(en)}$ (1), maternal $^{(en)}$ catalan: matern $^{(ca)}$, maternal $^{(ca)}$ | espanhòl: materno $^{(es)}$ francés: maternel $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De maire amb lo sufix -ala. Feminin de mairal.

### Prononciacion

/majˈɾalo/, /majˈɾalo/
/mɛjˈralɔ/, /mɛjˈralɔ/ (lemosin)
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « mairala »

## Forma d'adjectiu

mairala
* Feminin singular de mairal.

### Sinonims

* maternala (galicisme)
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de maire.

### Prononciacion

[majre'naw]

### Sillabas

mai | re | nau (2)

## Adjectiu

mairenau masculin, pl. mairenaus
* Relatiu a la maire.
    Puèi, butada d'estrambòrd mairenau, d'un còp me panlevèt enjusca sas labras apallidas e me manjava de potons. (Joan Castanha dins Zo! Tabò!)

### Variantas dialectalas

* mairenal

### Sinonims

* mairal/mairau

### Traduccions

| alemand: anglés: motherly $^{(en)}$ [1]; maternal $^{(en)}$ catalan: matern $^{(ca)}$, maternal $^{(ca)}$ espanhòl: materno $^{(es)}$ francés: maternel $^{(fr)}$ | italian: neerlandés: portugués: romanés: sicilian: |
# Occitan
### Etimologia

Del latin mater.

### Prononciacion

/ˈmajɾe/, /ˈmajɾe/
França (Bearn) : escotar « maire »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| maire | maires |
| [ˈmajɾe] | [ˈmajɾes] |
maire femenin
* Femna qu'a agut d'enfants.

### Variantas dialectalas

* mair (gascon), (lemosin)

### Derivats

* amairar
* mairal
* mairina
* maternal
* maternitat

### Antonims

* paire

### Traduccions

| alemand: Mutter $^{(de)}$ anglés: mother $^{(en)}$ azeri: ana $^{(az)}$ armèni: մայր $^{(hy)}$ (mayr) basc: ama $^{(eu)}$ breton: mamm $^{(br)}$ catalan: mare $^{(ca)}$ espanhòl: madre $^{(es)}$ esperanto: patrino $^{(eo)}$ francés: mère $^{(fr)}$ gaelic irlandés: máthair $^{(ga)}$ | grèc: μητέρα $^{(el)}$ (mitéra) ido: matro $^{(io)}$ italian: madre $^{(it)}$ neerlandés: moeder $^{(nl)}$ portugués: mãe $^{(pt)}$ sami del nòrd: eadni $^{(se)}$ ucraïnian: мати $^{(uk)}$ volapük: mot $^{(vo)}$ |

# Francés
### Etimologia

Del latin.

### Prononciacion

França (Tolosa) : escotar « maire »
França (Lion) : escotar « maire » França (Somain) : escotar « maire » França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « maire »

## Nom comun

maire masculin
* Cònsol.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin licitus, de licet.

### Prononciacion

    /liˈsit/, /liˈsit/
    escotar « licit »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | licit | licits |
| Masculin | [liˈsit] | [liˈsits] |
| Femenin | licita | licitas |
| Femenin | [liˈsito̞] | [liˈsito̞s] |
licit
* Qu'es autorizat per la morala e per la lei.

### Variantas dialectalas

* licite

### Antonims

* illicit

### Derivats

* licitament

### Sinonims

* permés
* legal / legau
* autorizat

### Traduccions

| alemand: erlaubt $^{(de)}$, statthaft $^{(de)}$, zulässig $^{(de)}$ anglés: lawful $^{(en)}$, legal $^{(en)}$, licit $^{(en)}$, fair $^{(en)}$, just $^{(en)}$ basc: catalan: lícito $^{(ca)}$ | espanhòl: lícito $^{(es)}$ francés: licite $^{(fr)}$ italian: legale $^{(it)}$, lecito $^{(it)}$, consentito $^{(it)}$ portugués: lícito $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin licitus, de licet.

### Prononciacion

    /ˈlɪsɪt/, /ˈlɪsɪt/

## Adjectiu

licit
* licit $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

licité
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb licitar.
# Occitan
### Etimologia

    Du latin licentiosus.

### Prononciacion

/lisenˈsjus/, /lisenˈsjus/, provençau /lisẽⁿˈsjus/, /lisẽⁿˈsjus/ França (Bearn) : escotar « licenciós »

### Sillabas

li|cen|ciós

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | licenciós | licencioses |
| Masculin | [lisenˈsjus] | [lisenˈsjuzes] |
| Femenin | licenciosa | licenciosas |
| Femenin | [lisenˈsjuzo̞] | [lisenˈsjuzo̞s] |
licenciós
* Que fa mòstra d'una libertat excessiva (licéncia), subretot dins las mors, qu'es contrari la pudor, qu'es desviat.

### Derivats

* licensiosament

### Sinonims

* libertin

### Traduccions

| alemand: anstößig $^{(de)}$, schlüpfrig $^{(de)}$, zügellos $^{(de)}$ anglés: licentious $^{(en)}$ basc: catalan: llicenciós $^{(ca)}$ | espanhòl: licencioso $^{(es)}$ francés: licencieux $^{(fr)}$ italian: licenzioso $^{(it)}$ portugués: licencioso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /liˈsito̞s/, /liˈsito̞s/
    procençau /liˈsitə/, /liˈsitə/

## Forma d'adjectiu

licitas
* femenin plural de licit/ licite.
# Occitan
### Prononciacion

    /liˈsites/, /liˈsites/

## Forma d'adjectiu

licites
* masculin plural de licite.

# Francés
### Prononciacion

    /lisit/, /lisit/

## Adjectiu

licites masculin o femenin
* plural de licite.
# Occitan
### Etimologia

Dau latin lycēum, manlevat au grèc ancian Λύκειον (Lúkeion).

### Prononciacion

/liˈsø/, /liˈsø/ (naut lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| liceu | liceus |
| [liˈsø] | [liˈsø] |
liceu masculin (lemosin) (vivaroaupenc)
* Establiment d'ensenhament segondari.

### Variantas dialectalas

* licèu (lemosin), (vivaroalpin)

### Traduccions

| alemand: Gymnasium $^{(de)}$ neutre anglés: public secondary school $^{(en)}$ catalan: liceu $^{(ca)}$ masculin chèc: gymnázium $^{(cs)}$ còrs: liceiu $^{(co)}$ masculin | espanhòl: liceo $^{(es)}$ masculin francés: lycée $^{(fr)}$ masculin italian: liceo $^{(it)}$ masculin romanés: liceu $^{(ro)}$ sicilian: liceu $^{(scn)}$ masculin |

# Catalan
### Etimologia

Del latin lycēum, manlevat al grèc ancian Λύκειον (Lúkeion).

### Prononciacion

/liˈsew/, /liˈsew/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| liceu | liceus |
| [liˈsew] | [liˈsews] |
liceu masculin
* Licèu.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin licitus, de licet.

### Prononciacion

    /liˈsite/, /liˈsite/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | licite | licites |
| Masculin | [liˈsite] | [liˈsites] |
| Femenin | licita | licitas |
| Femenin | [liˈsito̞] | [liˈsito̞s] |
licite
* Qu'es autorizat per la morala e per la lei.

### Variantas dialectalas

* licit

### Antonims

* illicite

### Derivats

* licitament

### Sinonims

* permés
* legal / legau
* autorizat

### Traduccions

| alemand: erlaubt $^{(de)}$, statthaft $^{(de)}$, zulässig $^{(de)}$ anglés: lawful $^{(en)}$, legal $^{(en)}$, licit $^{(en)}$, fair $^{(en)}$, just $^{(en)}$ basc: catalan: lícito $^{(ca)}$ | espanhòl: lícito $^{(es)}$ francés: licite $^{(fr)}$ italian: legale $^{(it)}$, lecito $^{(it)}$, consentito $^{(it)}$ portugués: lícito $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin licitus, de licet.

### Prononciacion

    /lisit/, /lisit/

## Adjectiu

licite masculin o femenin, (plurals: licites)
* licit $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    /liˈsits/, /liˈsits/

## Forma d'adjectiu

licits
* masculin plural de licit.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /liˈsito̞/, /liˈsito̞/
    procençau /liˈsitə/, /liˈsitə/

## Forma d'adjectiu

licita
* femenin singular de licit/ licite.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin maculāre. Parent de l'italian macchiare.

### Prononciacion

[man'ʧar]
escotar « manchar »

### Sillabas

man | char (2)

## Vèrb

manchar

### Traduccions

* tacar $^{(oc)}$

### Parents

* mancha
# Occitan
### Etimologia

    De mandar

### Prononciacion

/mandaˈðis/, /mandaˈðis/, provençau /mãⁿdaˈdis/, /mãⁿdaˈdis/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandadís | mandadisses |
| [mandaˈðis] | [mandaˈðises] |
mandadís masculin
* Accion de mandar quicòm.
* La tala causa mandada.
* Bilhet o letra de convocacion

### Sinonims

* enviada (gascon)
* mandatge (lengadocian)
# Occitan
## Forma de vèrb

mandarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb mandar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

mancharemos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb manchar.
# Occitan
### Etimologia

    De mandar

### Prononciacion

/mandaˈðu/, /mandaˈðu/, provençau /mãⁿdaˈdu/, /mãⁿdaˈdu/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandador | mandadors |
| [mandaˈðu] | [mandaˈðus] |
mandador masculin, (equivalent femenin: mandairitz / mandadora)
* Persona portaira d'un mand.

### Sinonims

* mandaire
* messatgièr

### Traduccions

| alemand: Kurier $^{(de)}$ anglés: courier $^{(en)}$ basc: catalan: correu $^{(ca)}$, missatger $^{(ca)}$ | espanhòl: mensajero $^{(es)}$, mandador $^{(es)}$ francés: coursier $^{(fr)}$, messager $^{(fr)}$ italian: corriere $^{(it)}$ portugués: mensageiro $^{(pt)}$, estafeta $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    De mandar

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandador | mandadores |
mandador masculin, (equivalent femenin: mandadora)
* Òme que comanda
* mandador $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De mandar

### Prononciacion

Portugal /mɐ̃dɐˈdoɾ/, /mɐ̃dɐˈdoɾ/; Brasil /mɐ̃daˈdoɾ/, /mɐ̃daˈdoɾ/, /mə̃daˈdoɾ/, /mə̃daˈdoɾ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | mandador | mandadores |
| Femenin | mandadora | mandadoras |
mandador
* Que comanda
* Qu'agrada comandar

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandador | mandadores |
mandador masculin, (equivalent femenin: mandadora)
* Òme que comanda
# Occitan
### Etimologia

    De mandar

### Prononciacion

/mant/, /mant/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mand | mands |
| [mant] | [mants] |
mand (lengadocian) ; masculin
* Accion de mandar quicòm o qualqu'un.
* Òrdre.
* Mandadís, aviada
* Dedicaça finala

### Derivats

* a mand de

# Neerlandés
### Prononciacion

mand
Païses Basses (Wijchen) : escotar « mand »

### Sillabas

mand (1)
| | Singular | Plural |
| Substantiu | mand | manden |
| Diminutiu | mandje | mandjes |

## Nom comun

mand femenin/masculin

### Traduccions

canasta $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/mandaˈðises/, /mandaˈðises/, provençau /mãⁿdaˈdises/, /mãⁿdaˈdises/

## Forma de nom comun

mandadisses
* Plural de mandadís.
# Occitan
### Etimologia

Del latin mandare, infinitiu de mando.

### Prononciacion

/man'da/, /man'da/, provençau /mãⁿ'da/, /mãⁿ'da/
França (Bearn) : escotar « mandar »

## Vèrb

mandar
* Enviar, transmetre.

### Derivats

* mandadís
* mandador
* mandaire
* mandant
* mandarèl
* mandat
** mandatar
** mandatari
** mandatièr

### Sinonims

* enviar

### Traduccions

| alemand: senden $^{(de)}$ anglés: to send $^{(en)}$ afrikaans: basc: catalan: enviar $^{(ca)}$, trametre $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: enviar $^{(es)}$, mandar $^{(es)}$ esperanto: sendi $^{(eo)}$ finlandés: francés: envoyer $^{(fr)}$ | indonesian: gaelic irlandés: italian: mandare $^{(it)}$, inviare $^{(it)}$ neerlandés: sturen $^{(nl)}$, zenden $^{(nl)}$ norvegian: portugués: enviar $^{(pt)}$, mandar $^{(pt)}$ romanés: rus: sicilian: mannari $^{(scn)}$ suedés: turc: ucraïnian: |

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin mandare, infinitiu de mando.

### Prononciacion

/mãn̪ˈd̪aɾ/, /mãn̪ˈd̪aɾ/

## Vèrb

mandar
* Comandar, ordonar.
* mandar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin mandare, infinitiu de mando.

### Prononciacion

Portugal /mɐ̃ˈdaɾ/, /mɐ̃ˈdaɾ/; Portugal /mɐ̃ˈdaɹ/, /mɐ̃ˈdaɹ/, /mɐ̃ˈdaχ/, /mɐ̃ˈdaχ/

## Vèrb

mandar
* Comandar, ordonar.
* mandar $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

manché
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb manchar.
# Occitan
### Etimologia

    De mandar

### Prononciacion

/mandaˈðan/, /mandaˈðan/, provençau /mãⁿdaˈdãⁿ/, /mãⁿdaˈdãⁿ/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | mandant | mandants |
| Masculin | [mandaˈðan] | [mandaˈðans] |
| Femenin | mandanta | mandantas |
| Femenin | [mandaˈðanto̞] | [mandaˈðanto̞s] |
mandant
* Que manda.
* (juridic) Que balha un mandat.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandant | mandants |
| [mandaˈðan] | [mandaˈðans] |
mandant masculin, (equivalent femenin: mandanta)
* Persona que manda.
* (juridic) Persona que, per un mandat, dona un poder a una autra per qu'agisca en son nom.

### Antonims

* mandatari

### Traduccions

| alemand: Auftraggeber $^{(de)}$ anglés: mandator $^{(en)}$ basc: catalan: mandant $^{(ca)}$ | espanhòl: mandante $^{(es)}$ francés: mandant $^{(fr)}$ italian: mandante $^{(it)}$ portugués: mandante $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

mandant
* Participi present de mandar.

# Catalan
### Prononciacion
## Nom comun

mandant masculin o femenin, (plural: mandants)
* (juridic) mandant $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

mandant
* Participi present de mandar.

# Francés
### Prononciacion

/mɑ̃dɑ̃/, /mɑ̃dɑ̃/

## Nom comun e adjectiu

mandant masculin o femenin, (plural: mandants)
* (juridic) mandant $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

mandant
* Participi present de mander.
# Mixtèc d'Alcozauca
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ndi̱xín
* Ala.

### Referéncias

* Benita González de Guzmán, Audrey F. Johnson, Sharon Stark, 2013, Diccionario básico del mixteco de Xochapa, Guerrero, Mexico, Instituto Lingüístico de Verano.
# Sicilian
### Etimologia

Del latin ad planare.

### Prononciacion

/nkjaˈnaɾi/, /nkjaˈnaɾi/
Itàlia (Gela) : escotar « nchianari »

### Sillabas

nchia | na | ri

## Vèrb

nchianari
* Pojar.

### Variantas dialectalas

* acchianari
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Locucion nominala

ndebele del nòrd
* Persona del pòble ndebele del nòrd.
* Lenga de la familha banto, parlada al Zimbabwe e al Botswana.

### Vocabulari aparentat

* ndebele del sud

### Traduccions
## Locucion adjectivala

ndebele del nòrd
* Relatiu als membres del pòble ndebele del nòrd.
* Relatiu a la lenga ndebele del nòrd.

### Vejatz tanben

* Mots en ndebele del nòrd dins lo Wikiccionari
* ndebele del nòrd sus Wikipèdia
# Venda
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ndau
* Leon.
# Iu mien
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/dwo˧˩/, /dwo˧˩/

## Numeral

nduoh
* Nòu.

### Referéncias

* Mao Zongwu, 1992, 汉瑶词典（勉语) Hàn yáo cídiǎn (miǎnyǔ), Chengdu, Sìchuān mínzú chūbǎnshè.
# Lomwe
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

nchuri
* Espatla.

### Sinonims

* echuri

### Referéncias

* Olinda Franco F. Marques, Vicente Mário Paulo, Eusébio Joaquim Waera Vareiro, Jerónimo Herculano Acácio, 2017, Lomwe – English Dictionary, Webonary.org, SIL International.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Locucion nominala

ndebele del sud
* Persona del pòble ndebele del sud.
* Lenga de la familha banto, parlada en Africa del Sud.

### Vocabulari aparentat

* ndebele del nòrd

### Traduccions
## Locucion adjectivala

ndebele del sud
* Relatiu als membres del pòble ndebele del sud.
* Relatiu a la lenga ndebele del sud.

### Vejatz tanben

* Mots en ndebele del sud dins lo Wikiccionari
* ndebele del sud sus Wikipèdia
# Mixtèc de Magdalena Peñasco
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ndute
* Aiga.
* Chuc.
* Tè, bevenda.
* Liquid.

### Referéncias

* Barbara E. Hollenbach, 2017, Diccionario mixteco de Magdalena Peñasco - Saꞌan Ñuu Savi, Mexico, ILV.
# Tsonga
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ndzawo
* Leon.

### Sinonims

* nghala
# Ndebele del nòrd
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ŋǀeda/, /ŋǀeda/

## Vèrb

nceda
* Ajudar.
# Occitan
### Prononciacion

/ustili'tats/, /ustili'tats/

## Forma d'adjectiu

ostilitats
* Plural de ostilitat
# Anglés
### Etimologia

Del normand ostriz (a partir del latin struthio, -ōnis, per via semiculta, que ven del grèc strouthíōn, -íonos precedit d'avis ("aucèl").

### Prononciacion

[ˈɒstɹɪtʃ] (UK) e [ˈɑstɹɪtʃ] (US)

### Sillabas

os | trich (2)

## Nom comun

ostrich, pl. ostriches

### Traduccions

* estruci $^{(oc)}$ masculin
# Italian
### Etimologia

Creat a partir de l'adjectiu obstinato -a ("obstinat, -ada") amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[ostinata'mente]

### Sillabas

os | ti | na | ta | men | te (6)

## Advèrbi

ostinatamente

### Traduccions

* obstinadament $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De ostil, del latin hostilis, de hostis « enemic ».

### Prononciacion

/ustili'tat/, /ustili'tat/ França (Bearn) : escotar « ostilitat »

### Sillabas

os|ti|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ostilitat | ostilitats |
| [ustili'tat] | [ustili'tats] |
ostilitat
* (politica) Acte d’un enemic o estat de guèrra.
** L'armistici marca la fin de las ostilitats.
* (per extension) Comportament d'enemistat o d'oposicion ; disposicion ostila.

### Parents

* ostil

### Traduccions

| alemand: Feindseligkeit $^{(de)}$ anglés: hostility $^{(en)}$ catalan: hostilitat $^{(ca)}$ espanhòl: hostilidad $^{(es)}$ | francés: hostilité $^{(fr)}$ italian: ostilità $^{(it)}$ basc: etsaitasuna $^{(eu)}$ portugués: hostilidade $^{(pt)}$ |
# Italian
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[ostili'ta]

### Sillabas

os | ti | li | tà (4)

## Nom comun

ostilità femenin

### Traduccions

* ostilitat $^{(oc)}$

### Parents

* ostile
# Catalan
### Etimologia

Del latin ostrĕa.

### Prononciacion

['ɔstɾə] (oriental), ['ɔstɾa] (occidental)

### Sillabas

os | tra (2)

## Nom comun

ostra femenin, pl. ostres

### Traduccions

* ustra $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin ostrĕa.

### Prononciacion

['ostra]
Colómbia (Cartagena) : escotar « ostra »

### Sillabas

os | tra (2)

## Nom comun

ostra femenin, pl. ostras

### Traduccions

* ustra $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ust'ilo̞s/, /ust'ilo̞s/

### Sillabas

os|ti|la

## Forma d'adjectiu

ostilas
* Femenin plural de ostil
# Occitan
### Prononciacion

/ust'ils/, /ust'ils/

## Forma d'adjectiu

ostils
* Masculin plural de ostil
# Espanhòl
### Prononciacion

/ˈostɾas/, /ˈostɾas/

## Forma de nom comun

ostras femenin
* Plural de ostra.
# Anglés
### Etimologia

Del normand ancian fesan, vengut del latin phāsiānus, adaptacion del grèc ancian φασιανός.

### Prononciacion

['fɛzənt]

### Sillabas

phea | sant (2)

## Nom comun

pheasant, pl. pheasants

### Traduccions

* faisan $^{(oc)}$ masculin