OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Romanch
### Etimologia

Del latin jugum.

### Prononciacion
## Nom comun

giuf (vallader) (puter)
* Jo (esplech).

### Variantas dialectalas

* giouv (surmiran)
* giuv (sursilvan), (sutsilvan)
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

    lengadocian /d͡ʒiˈtɛlo̞/, /d͡ʒiˈtɛlo̞/
    peovençau /d͡ʒiˈtɛlə/, /d͡ʒiˈtɛlə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| gitèla | gitèlas |
| [d͡ʒiˈtɛlo̞] | [d͡ʒiˈtɛlo̞s] |
gitèla femenin (lengadocian) , (provençau)
* Brot d'una planta.

### Variantas dialectalas

* getèla (lengadocian)

### Sinonims

* brot (lengadocian), (gascon)
* brota (lengadocian)
* brotada (lengadocian)
* rebrot (lengadocian)
* grelh (lengadocian)
* tira (gascon)
* tara (gascon)
* brosta (gascon)

### Traduccions

| alemand: Spross $^{(de)}$, Trieb $^{(de)}$ anglés: sprig $^{(en)}$, shoot $^{(en)}$, sucker $^{(en)}$, bud $^{(en)}$ basc: catalan: rebrot $^{(ca)}$, brot $^{(ca)}$, rebroll $^{(ca)}$, lluc $^{(ca)}$, renou $^{(ca)}$ | espanhòl: retoño $^{(es)}$, rebrote $^{(es)}$, renuevo $^{(es)}$, retallo $^{(es)}$, pimpollo $^{(es)}$ francés: rejet $^{(fr)}$, rejeton $^{(fr)}$, pousse $^{(fr)}$ italian: germoglio $^{(it)}$, getto $^{(it)}$ portugués: botão $^{(pt)}$, broto $^{(pt)}$, vagem $^{(pt)}$, rebento $^{(pt)}$, gomo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/d͡ziˈtɔlaː/, /d͡ziˈtɔlaː/

## Forma de nom comun

(lemosin) gitòlas femenin
* Plurau de gitòla.
# Sard
### Etimologia

D'una forma derivida del latin jugum.

### Prononciacion
## Nom comun

giuale masculin
* Jo (pèça de fusta).

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir de gitár ("guitarra") amb lo sufix -os.

### Prononciacion

['gita:roʃ]

### Sillabas

gi | tá | ros (3)

## Nom comun

gitáros, pl. gitárosok

### Traduccions

* guitarrista $^{(oc)}$

### Parents

* gitár
# Italian
### Etimologia

Del latin judaeus.

### Prononciacion

[ʤu'dɛo]

### Sillabas

giu | de | o (3)

## Nom comun e adjectiu

giudeo masculin, pl. giudei

### Traduccions

* jusieu $^{(oc)}$, josieu $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

Del grèc ancian ζίζυφον.

### Prononciacion

/ˈd͡ʒudd͡ʒola/, /ˈd͡ʒudd͡ʒola/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| giuggiola | giuggiole |
| [ˈd͡ʒudd͡ʒola] | [ˈd͡ʒudd͡ʒole] |
giuggiola femenin
* Ginjorla.

### Derivats

* giuggiolo
# Occitan
### Etimologia

De grep

### Prononciacion

    lengadocian /engɾeˈpi/, /engɾeˈpi/
    procençau /ẽⁿgʀeˈpi/, /ẽⁿgʀeˈpi/

### Sillabas

en|gre|pir

## Vèrb

engrepir
* Far venir grep, coma paralisat pel freg

### Sinonims

* engordir

### Derivats

* engrepesir
* engrepit
* engrepiment

### Traduccions

| alemand: abstumpfen $^{(de)}$, stumpf machen $^{(de)}$, dämpfen $^{(de)}$, mildern $^{(de)}$ anglés: numb $^{(en)}$, blunt $^{(en)}$, dull $^{(en)}$, allay $^{(en)}$ basc: catalan: embalbir $^{(ca)}$, encarcarar $^{(ca)}$ | espanhòl: entorpecer $^{(es)}$, paralizar $^{(es)}$, entumecer $^{(es)}$, insensibilizar $^{(es)}$ francés: engourdir $^{(fr)}$ italian: intorpidire $^{(it)}$ portugués: adoçar $^{(pt)}$, aliviar $^{(pt)}$, amortecer $^{(pt)}$, embotar $^{(pt)}$, mitigar $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia

Creat a partir de guant ("gant") amb lo prefix en- e lo sufix verbal -ar.

### Prononciacion

[əŋgwən'ta] (oriental), [eŋgwan'taɾ] (occidental)

### Sillabas

en | guan | tar (3)

## Vèrb

enguantar

### Traduccions

* gantar $^{(oc)}$, engantar $^{(oc)}$

### Antonims

* desenguantar
# Catalan
## Forma de vèrb

enguixaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb enguixar.
# Occitan ancian
### Etimologia

De enguanar amb lo sufix -aire.

## Adjectiu

enguanaire masculin
* Qu'engana.
    Quar a la pagua van tut,
    L'enguanat e l'enguanaire,
    Si com Abels e son fraire. (Pèire Cardenal dins Rasos es)
# Occitan
### Etimologia

Del genitiu latin inguĭnis del classic inguen.

### Prononciacion

/ˈeŋɡe/, /ˈeŋɡe/

### Sillabas

en | gue (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| engue | engues |
| [ˈeŋɡe] | [ˈeŋɡes] |
engue masculin
* Anat. partidas del còs situada entre lo tronc e las cuèissas.

### Variantas dialectalas

* enga (gascon)
* enguena (vivaroalpenc)
* aissa (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Leiste $^{(de)}$ femenin anglés: groin $^{(en)}$ catalan: engonal $^{(ca)}$ espanhòl: ingle $^{(es)}$ esperanto: ingveno $^{(eo)}$ | francés: aine $^{(fr)}$ femenin ido: inguino $^{(io)}$ italian: inguine $^{(it)}$ masculin romanés: stinghie $^{(ro)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈeŋges/, /ˈeŋges/

## Forma de nom comun

engues masculin
* Plural de engue.
# Catalan
## Forma de vèrb

engreixaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb engreixar.
# Catalan
### Etimologia

Del latin vulgar hoque anno ("en aqueste an"). Parent de l'occitan ongan e de l'espanhòl hogaño.

### Prononciacion

[əŋ'gwaɲ] (oriental), [eŋ'gwaɲ] (occidental)

### Sillabas

en | guany (2)

## Advèrbi

enguany

### Traduccions

* ongan $^{(oc)}$, enguan $^{(oc)}$ (aranés)
# Occitan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[eŋɡy'ʎa]
França (Bearn) : escotar « engulhar »

### Sillabas

en | gu | lhar (3)

## Vèrb

engulhar
1.V.tr. Enfilar una agulha.
2.V tr Engolir.
3.V tr Enganar.
4.V pron S'introduire endacòm.

### Traduccions

| alemand: anglés: [1]; [2]; [3]; [4]; basc: catalan: engolir $^{(ca)}$ [2]; enganyar $^{(ca)}$ [3]; esquitllar $^{(ca)}$-se [4]; chèc: danés: espanhòl: esperanto: finlandés: francés: avaler $^{(fr)}$ [2]; tromper $^{(fr)}$ [3]; se faufiler $^{(fr)}$ [4]; | ido: indonesian: italian: lituanian: neerlandés: ongrés: polonés: portugués: suedés: ucraïnian: |
# Catalan
## Forma de vèrb

engruixaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb engruixar.
# Italian
## Forma de vèrb

deportavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb deportare.
# Occitan
### Etimologia

De deportar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /depuɾˈtatðo̞/, /depuɾˈtatðo̞/
    provençau /depuʀˈtadə/, /depuʀˈtadə/

## Nom comun

deportada, (masculin: deportat)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| deportada | deportadas |
| [depuɾˈtatðo̞] | [depuɾˈtatðo̞s] |
* (drech) La qu'es mandada en deportacion, alunhada de sa patria, per decision de judícia o politica.
* (especialament, istòria) La qu'es desplaçada de biais autoritari a l’estrangièr, o endacòm inespitalièr.
* (especialament, istòria) La qu'es mandada dins los camps de concentracion e d’exterminacion pels nazis pendent la Segonda Guèrra mondiala.

### Parents

* deportacion
* deportar

### Sinonims

* exiliada

### Traduccions

| alemand: Deportiert $^{(de)}$ anglés: deportee $^{(en)}$ basc: catalan: deportada $^{(ca)}$ | espanhòl: deportada $^{(es)}$ francés: déportée $^{(fr)}$ italian: deportata $^{(it)}$ portugués: deportada $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

deportada
* femenin singular de deportat

## Forma de nom comun

deportada
* participi passat al femenin singular de deportar

# Catalan
### Etimologia

De deportar

### Prononciacion

    Central /dəpurˈtaðə/, /dəpurˈtaðə/
    Balear /dəporˈtaðə/, /dəporˈtaðə/
    Central /depoɾˈtaða/, /depoɾˈtaða/

## Nom comun

deportada, (masculin: deportat)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| deportada | deportades |
* deportada $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

deportada
* femenin singular de deportat

# Espanhòl
### Etimologia

De deportar

### Prononciacion

    /d̪epoɾˈt̪að̞a/, /d̪epoɾˈt̪að̞a/

## Nom comun

deportada, (masculin: deportado)
Declinason :
| Singular | Plural |
| deportada | deportadas |
* deportada $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

deportada
* femenin singular de deportado

## Forma de nom comun

deportada
* participi passat al femenin singular de deportar

# Portugués
### Etimologia

De deportar

### Prononciacion

    Portugal /dɨpoɾˈtadɐ/, /dɨpoɾˈtadɐ/
    Brasil /depohˈtadɐ/, /depohˈtadɐ/, /depoɾˈtadə/, /depoɾˈtadə/

## Nom comun

deportada, (masculin: deportado)
Declinason :
| Singular | Plural |
| deportada | deportadas |
* deportada $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

deportada
* femenin singular de deportado

## Forma de nom comun

deportada
* participi passat al femenin singular de deportar
# Occitan
### Etimologia

De deportar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /depuɾˈtat/, /depuɾˈtat/
    provençau /depuʀˈta/, /depuʀˈta/

## Adjectiu

deportat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | deportat | deportats |
| Masculin | [depuɾˈtat] | [depuɾˈtats] |
| Femenin | deportada | deportadas |
| Femenin | [depuɾˈtatðo̞] | [depuɾˈtatðo̞s] |
* Que foguèt mandat en deportacion endacòm inespitalièr, que mai socent ne torna pas.
* Que foguèt alunhat

### Parents

* deportacion
* deportar

### Sinonims

* exiliat

### Traduccions

| alemand: deportiert $^{(de)}$ anglés: deported $^{(en)}$ basc: catalan: deportat $^{(ca)}$ | espanhòl: deportado $^{(es)}$ francés: déporté $^{(fr)}$ italian: deportato $^{(it)}$ portugués: deportado $^{(pt)}$ |

## Nom comun

deportat masculin, (femenin: deportada)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| deportat | deportats |
| [depuɾˈtat] | [depuɾˈtats] |
* (drech) Lo qu'es mandat en deportacion, alunhada de sa patria, per decision de judícia o politica.
* (especialament, istòria) Lo qu'es desplaçat de biais autoritari a l’estrangièr, o endacòm inespitalièr.
* (especialament, istòria) Lo qu'es mandat dins los camps de concentracion e d’exterminacion pels nazis pendent la Segonda Guèrra mondiala.

### Sinonims

* exiliat

### Traduccions

| alemand: Deportierte $^{(de)}$ anglés: deportee $^{(en)}$ basc: catalan: deportat $^{(ca)}$ | espanhòl: deportado $^{(es)}$ francés: déporté $^{(fr)}$ italian: deportato $^{(it)}$ portugués: deportado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

deportat
* participi passat al masculin singular de deportar

# Catalan
### Etimologia

De deportar

### Prononciacion

    Central /dəpurˈtat/, /dəpurˈtat/
    Balearic /dəporˈtat/, /dəporˈtat/
    Valencian /depoɾˈtat/, /depoɾˈtat/

## Nom comun e adjectiu

deportat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | deportat | deportats |
| Femenin | deportada | deportades |
* deportat $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

deportat
* participi passat al masculin singular de deportar
# Espanhòl
### Etimologia

De l'anglés sport probablament derivat del francés ancian desport (divertiment, jòc).

### Prononciacion

[de'porte]

### Sillabas

de | por | te (3)

## Nom comun

deporte masculin, pl. deportes

### Traduccions

* espòrt $^{(oc)}$

### Derivats

* deportista
* deportivo, -iva
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[dəpurtəsi'o] (oriental), [deportasi'o] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « deportació »

### Sillabas

de | por | ta | ci | ó (5)

## Nom comun

deportació femenin, pl. deportacions

### Traduccions

* deportacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin deportatio.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /depuɾtaˈsju/, /depuɾtaˈsju/
    provençau /depuʀtaˈsjũⁿ/, /depuʀtaˈsjũⁿ/

## Nom comun

deportacion femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| deportacion | deportacions |
| [depuɾtaˈsju] | [depuɾtaˈsjus] |
* Pena aflictiva e infamanta que consistís en una demorança forçada endacòm fòra del territòri continental.
* Accion de deportar un pòble contra sos dreches naturals.
* (especialament, istòria) Accion, pels nazis pendent la Segonda Guerra mondiala, de desplaçar e d'embarrar dins los camps de concentracion e d’exterminacion.

### Derivats

* deportar
* deportat

### Sinonims

* exili

### Traduccions

| alemand: Deportation $^{(de)}$, Zwangsverschickung $^{(de)}$ anglés: deportation $^{(en)}$ basc: catalan: deportació $^{(ca)}$ | espanhòl: deportación $^{(es)}$ francés: déportation $^{(fr)}$ italian: deportazione $^{(it)}$ portugués: deportação $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

deportaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb deportar.
# Catalan
## Forma de vèrb

deportaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb deportar.
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /depuɾˈtaβi/, /depuɾˈtaβi/
    provençau /depuʀˈtavi/, /depuʀˈtavi/

## Forma de vèrb

deportavi
* Primièra persona del sigular de l'imperfach de l'indicatiu de deportar.

# Italian
## Forma de vèrb

deportavi
* Segonda persona del sigular de l'imperfach de l'indicatiu de deportare.
# Occitan
### Prononciacion

/gru'zɛʎɔ/, /gru'zɛʎɔ/

## Nom comun

grosèlha femenin
* (Botanica) (Agricultura) Planta a fruchs : Ribes rubrum.

### Sinonims

* berberin (m)
* birbirin (m)

### Traduccions

| albanés: stafidhe $^{(sq)}$ alemand: Johannisbeere $^{(de)}$ anglés: gooseberry $^{(en)}$ catalan: riba $^{(ca)}$, grosella $^{(ca)}$ còrs: gruseglia $^{(co)}$ | espanhòl: grosella $^{(es)}$, zamarronera $^{(es)}$ francés: groseille $^{(fr)}$ italian: ribes $^{(it)}$ portugués: groselha $^{(pt)}$ romanés: coacăză $^{(ro)}$ |
# Anglés
## Forma de vèrb

growing
* Participi present del vèrb to grow. Prononciacion Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « growing » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « growing »
# Occitan
### Etimologia

    De gròs

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /gɾuˈsu/, /gɾuˈsu/
    escotar « grossor »
    provencau /gʀuˈsu/, /gʀuˈsu/

## Nom comun

gossor masculin
* Volum d’un còrs.
* Bofiga
| alemand: Dicke $^{(de)}$ anglés: bulkiness $^{(en)}$, size $^{(en)}$ basc: catalan: grossor $^{(ca)}$ | espanhòl: grosor $^{(es)}$ francés: grosseur $^{(fr)}$ italian: grossezza $^{(it)}$ portugués: grossura $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De gros

### Prononciacion

    /gɾusó/, /gɾusó/

## Nom comun

gossor masculin
* grossor $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin grottesca « (lit.) fresca de cròta »: decoracion murala fòrça rica e fantasierosa.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /gɾuˈtesk/, /gɾuˈtesk/
    provençau /gʀuˈtesk/, /gʀuˈtesk/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | grotesc | grotesques |
| Masculin | [gɾuˈtesk] | [gɾuˈteskes] |
| Femenin | grotesca | grotescas |
| Femenin | [gɾuˈtesko̞] | [gɾuˈtesko̞s] |
grotesc
* (literalament, art) Fòrça ornat al biais de las frescas romanas descobètas Renaissença.
* Que fa rire per son torn estranh, excentric, borlesc, caricatural o absurd.

### Sinonims

* borlesc
* comic
* extravagant
* ridicul

### Derivats

* grotescament

### Traduccions

| alemand: grotesk $^{(de)}$ anglés: grotesque $^{(en)}$ basc: catalan: grotesc $^{(ca)}$ | espanhòl: grotesco $^{(es)}$, grutesco $^{(es)}$ francés: grotesque $^{(fr)}$ italian: grottesco $^{(it)}$ portugués: grotesco $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| grotesc | grotesques |
| [gɾuˈtesk] | [gɾuˈteskes] |
grotesc masculin
* (literalament, art) Ornament estranh o cargat.
* Ço qu'es grotesc, estranh
grotesc masculin, (femenin: grotesca)
* Lo que fa rire per son biais estranh, excentric, borlesc, caricatural o absurd.

### Sinonims

per una persona que fa rire
* bofon
* palhassa
# Anglés
### Etimologia

A partir del vèrb to grow ("créisser") amb lo sufix -th.

### Prononciacion

['gɹəʊθ] (UK) e ['gɹoʊθ] (US)

### Sillabas

growth (1)

## Nom comun

growth

### Traduccions

* creissença $^{(oc)}$ femenin

### Parents

* to grow
# Alemand
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de groß ("grand") e de Zug ("esperit, mentalitat").

### Prononciacion

['gro:stsy:ɡɪç]

### Sillabas

groß | zü | gig (3)

## Adjectiu

großzügig

### Traduccions

* generós $^{(oc)}$ masculin, generosa $^{(oc)}$ femenin
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian grōwan.

### Prononciacion

['gɹəʊ] (UK) e ['gɹoʊ] (US)
Reialme Unit (Londres) : escotar « grow » Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « grow » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « grow »

### Sillabas

grow (1)

## Vèrb

| Temps | Forma |
| Infinitiu | to grow |
| Present, 3$^{ena}$ pers. del sg | grows |
| Preterit | grew |
| Participi passat | grown |
| Participi present | growing |
to grow

### Traduccions

* créisser $^{(oc)}$
* Agr. far créisser $^{(oc)}$, far venir $^{(oc)}$

### Derivats

* growth
# Anglés
## Forma de vèrb

grows
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to grow.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin explicitus « explicat » participi passat de explicare (« desplegar », « desbanar » «desvolopar »,).

### Prononciacion

/espliˈsit/, /espliˈsit/

### Sillabas

ex|pli|cit

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | explicit | explicits |
| Masculin | [espliˈsit] | [espliˈsits] |
| Femenin | explicita | explicitas |
| Femenin | [espliˈsito̞] | [espliˈsito̞s] |
explicit
* Qu'es exprimit, redigit o enonciat per quicòm o qualqu'un d'un biais dirècte, clar e precís sus lo qual i a pas d'engana.

### Variantas dialectalas

* explicite

### Derivats

* explicitament

### Sinonims

* clar
* exprès
* precís

### Antonims

* equivòc
* implicit
* tacit

### Parents

* explicitar

### Traduccions

| alemand: ausdrücklich $^{(de)}$, eindeutig $^{(de)}$, explizit(e) $^{(de)}$ (literari) anglés: explicit $^{(en)}$ basc: catalan: explícit $^{(ca)}$ | espanhòl: explícito $^{(es)}$ francés: explicite $^{(fr)}$ italian: esplicito $^{(it)}$ portugués: explícito $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    (adj.) Pel francés explicite del latin explicitus « explicat » participi passat de explicare (« desplegar », « desbanar » «desvolopar »,).
    (nom) De la formula en latin explicit liber

### Prononciacion

/ɪkˈsplɪsɪt/, /ɪkˈsplɪsɪt/

### Sillabas

ex|pli|cit

## Adjectiu

explicit
* explicit $^{(oc)}$
* (eufemisme, industria del divertiment) Qualifica un contengut ofensant

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| explicit | explicits |
| [explicits] | [ɪkˈsplɪsɪt] |
explicit
* Los darrièrs mots d'una òbra escricha.

# Francés
### Etimologia

    De la formula en latin explicit liber

### Prononciacion

/ɛksplisit/, /ɛksplisit/

### Sillabas

ex|pli|cit

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| explicit | explicits |
| [explicits] | [ɪkˈsplɪsɪt] |
explicit
* (Paleografia) Indicacion qu’un tèxte es acabat, podent mencionat l’autor e la data.
* Los darrièrs mots d'una òbra escricha.
# Occitan
### Prononciacion

/esplikaˈtiws/, /esplikaˈtiws/

## Forma d'adjectiu

explicatius
* Masculin plural de explicatiu.

# Catalan
### Prononciacion

oriental /əkspɫikəˈtiws/, /əkspɫikəˈtiws/, occidental /ekspɫikaˈtiws/, /ekspɫikaˈtiws/

## Forma d'adjectiu

explicatius
* Masculin plural de explicatiu.
# Catalan
## Forma de vèrb

explicaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb explicar.
# Catalan
## Forma de vèrb

explicaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb explicar.
# Catalan
## Forma de vèrb

explicaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb explicar.
# Occitan
### Etimologia

De explicacion amb lo prefix -iu.

### Prononciacion

/esplikaˈtiw/, /esplikaˈtiw/

### Sillabas

ex|pli|ca|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : legadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | explicatiu | explicatius |
| Masculin | [esplikaˈtiw] | [esplikaˈtiws] |
| Femenin | explicativa | explicativas |
| Femenin | [esplikaˈtiβo̞] | [esplikaˈtiβo̞s] |
explicatiu
* Qu'explica lo sens de quicòm.
** Nota explicativa.

### Traduccions

| alemand: erklärend $^{(de)}$, erläuternd $^{(de)}$ anglés: explanatory $^{(en)}$ basc: catalan: explicatiu $^{(ca)}$ | espanhòl: explicativo $^{(es)}$ francés: explicatif $^{(fr)}$ italian: esplicativo $^{(it)}$ portugués: explicativo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De explicació amb lo prefix -iu.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « explicatiu »

### Prononciacion

oriental /əkspɫikəˈtiw/, /əkspɫikəˈtiw/, occidental /ekspɫikaˈtiw/, /ekspɫikaˈtiw/

### Sillabas

ex|pli|ca|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | explicatiu | explicatius |
| Femenin | explicativa | explicatives |
explicatiu
* Qu'explica lo sens de quicòm.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /esˈpliko̞s/, /esˈpliko̞s/

## Forma de nom comun

explicas
* Plural de explica.

## Forma de vèrb

explicas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de explicar.
# Occitan
### Etimologia

De explicacion amb lo prefix -iu.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /esplikaˈtiβo̞/, /esplikaˈtiβo̞/; provençau /esplikaˈtivə/, /esplikaˈtivə/

### Sillabas

ex|pli|ca|ti|va

## Forma d'adjectiu

explicativa
* femenin singular de explicatiu

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /əksplikəˈtiβə/, /əksplikəˈtiβə/, balear /əksplikəˈtivə/, /əksplikəˈtivə/
    Occidental: /eksplikaˈtiβa/, /eksplikaˈtiβa/, /eksplikaˈtiva/, /eksplikaˈtiva/

### Sillabas

ex|pli|ca|ti|va

## Forma d'adjectiu

explicativa
* femenin singular de explicatiu

# Espanhòl
### Sillabas

ex|pli|ca|ti|va

## Forma d'adjectiu

explicativa
* femenin singular de explicativo

# Portugués
### Sillabas

ex|pli|ca|ti|va

## Forma d'adjectiu

explicativa
* femenin singular de explicativo
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /esplikaˈtiβo̞s/, /esplikaˈtiβo̞s/; provençau /esplikaˈtivə/, /esplikaˈtivə/

## Forma d'adjectiu

explicativas
* femenin plural de explicatiu

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

explicativas
* femenin plural de explicativo

# Portugués
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

explicativas
* femenin plural de explicativo
# Occitan
### Prononciacion

/espliˈsito̞/, /espliˈsito̞/

### Sillabas

ex|pli|ci|ta

## Forma d'adjectiu

explicita
* femenin singular'de explicit / explicite.

## Forma de vèrb

explicita
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de explicitar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiy de explicitar

# Catalan
### Sillabas

ex|pli|ci|ta

## Forma de vèrb

explicita
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de explicitar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiy de explicitar

# Espanhòl
### Prononciacion

/eɣ̞spliˈθit̪a/, /eɣ̞spliˈθit̪a/, /eɣ̞spliˈsit̪a/, /eɣ̞spliˈsit̪a/

### Sillabas

ex|pli|ci|ta

## Forma de vèrb

explicita
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de explicitar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiy de explicitar

# Francés
### Prononciacion

/ɛksplisita/, /ɛksplisita/

### Sillabas

ex|pli|ci|ta

## Forma de vèrb

explicita
* Tresena persona del singular del passat simple de expliciter.

# Portugués
### Sillabas

ex|pli|ci|ta

## Forma de vèrb

explicita
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de explicitar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiy de explicitar
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir del mot esport amb un sufix -ista.

### Prononciacion

[əspuɾ'tistə] (oriental), [espoɾ'tista] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « esportista »

### Sillabas

es | por | tis |ta

## Nom comun

esportista masculin o femenin, pl. esportistes

### Traduccions

* esportiu $^{(oc)}$ masculin, esportiva $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* esport
* esportiu, -iva
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de esporádico -a amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[esporadika'mente]

### Sillabas

es | po | rá | di | ca | men | te (7)

## Advèrbi

esporádicamente

### Traduccions

* esporadicament $^{(oc)}$

### Parents

* esporádico -a
# Occitan
### Etimologia

    De esposcar.

### Prononciacion

    lengadocian /esˈpusk/, /esˈpusk/

## Nom comun

esposc masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, provençau ||
| Singular | Plural |
| esposc | esposques |
| [esˈpusk] | [esˈpuskes] |
* Gota d'aiga o de fanga que regiscla sus qualqu’un o sus quicòm.
* Nèbla, bruma gisclada per las èrsas de mar.

### Sinonims

| esclac (gascon) esposcada (lengadocian) esguinchada (gascon) regiscle / regisclada shisclat (gascon) | de mar embrum / embrun pouverèu (provençau) polverèl (lengadocian) |
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de esporàdic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[əspuradikə'men] (oriental), [esporadika'ment] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « esporàdicament »

### Sillabas

es | po | rà | di | ca | ment (6)

## Advèrbi

esporàdicament

### Traduccions

* esporadicament $^{(oc)}$

### Parents

* esporàdic -a