OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkasto̞s/, /ˈkasto̞s/

## Forma de nom comun

castas
* Plural de casta

## Forma d'adjectiu

castas
* Femenin plural de cast

# Espanhòl
### Prononciacion

/ˈkastas/, /ˈkastas/

## Forma de nom comun

castas
* Plural de casta

## Forma d'adjectiu

castas
* Femenin plural de casto

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /kˈaʃtɐʃ/, /kˈaʃtɐʃ/; Brasil /kˈaʃtɐʃ/, /kˈaʃtɐʃ/, /kˈastəs/, /kˈastəs/

## Forma de nom comun

castas
* Plural de casta

## Forma d'adjectiu

castas
* Femenin plural de casto
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin castanea manlevat al grèc ancian κἀστανον.

### Prononciacion

[kas'taŋa]

### Sillabas

cas | ta | ña (3)

## Nom comun

castaña femenin, pl. castañas

### Traduccions

* castanha $^{(oc)}$

### Derivats

* castaño
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈstaɲos/, /kaˈstaɲos/

## Forma de nom comun

castanhas femenin
* Plural de castanha.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de castanh.

### Prononciacion

[kasta'ɲeδo]

## Nom comun

castanheda femenin
* Bòsc de castanhièrs.

### Sinonims

* castanhal

### Traduccions

* alemand:
* anglés: chesnut grove $^{(en)}$
* catalan: castanyeda $^{(ca)}$, castanyar $^{(ca)}$
* còrs: castagnetu $^{(co)}$
* chèc:
* espanhòl: castañar $^{(es)}$, arboleda de castaños $^{(es)}$
* francés: châtaigneraie $^{(fr)}$
* italian: castagneto $^{(it)}$
* romanés: a
* sicilian: castagnitu $^{(scn)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kaˈstans/, /kaˈstans/

## Forma de nom comun

castanhs masculin
* Plural de castanh.
# Catalan
### Etimologia

Del latin castanea, manlevat al grèc ancian: κἀστανον.

### Prononciacion

[kəstə'ŋe] (oriental), [kasta'ŋeɾ] (occidental)

### Sillabas

cas | ta | nyer (3)

## Nom comun

castanyer masculin

### Traduccions

* castanhièr $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin castanea manlevat al grèc ancian κἀστανον.

### Prononciacion

[kasta'ŋjɛ]
Lengadocian : escotar « castanhièr »

## Nom comun

castanhièr masculin
* Arbre del tipe (Castanea sativa) que lo fruch n'es la castanha.

### Derivats

* castanh
* castanha
* castanhal
* castanheda

### Sinonims

* castanh

### Traduccions

| alemand: Kastanie $^{(de)}$ femenin, Kastanienbaum anglés: chestnut tree $^{(en)}$ asturian: castañal $^{(ast)}$ femenin bulgar: кестен $^{(bg)}$ catalan: castanyer $^{(ca)}$ chèc: kaštan $^{(cs)}$ masculin eslovèn: kostanj $^{(sl)}$ masculin espanhòl: castaño $^{(es)}$ esperanto: kastanujo $^{(eo)}$ finlandés: kastanja $^{(fi)}$ francés: châtaignier $^{(fr)}$ | ido: indonesian: italian: castagno $^{(it)}$ neerlandés: kastanjeboom $^{(nl)}$ ongrés: gesztenyefa $^{(hu)}$ polonés: kasztan $^{(pl)}$ masculin portugués: castanheiro $^{(pt)}$ sicilian: castagnu $^{(scn)}$ suedés: turc: kestane $^{(tr)}$ ucraïnian: каштан $^{(uk)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin chorda e aqueste, del grèc ancian χορδή (khordḗ).

### Prononciacion

/ˈkɔɾðo/, /ˈkɔɾðo/
França (Bearn) : escotar « còrda »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| còrda | còrdas |
| [ˈkɔɾðo] | [ˈkɔɾðos] |
còrda femenin
* Ensemble de fials o fibras de cambe, coton, que trenats fòrman un còs cilindric, flexible, d'espessor cambiadissa.

### Traduccions

| anglés: rope $^{(en)}$ catalan: corda $^{(ca)}$ femenin | francés: corde $^{(fr)}$ femenin italian: corda $^{(it)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkɔɾðo/, /ˈkɔɾðo/

## Forma de nom comun

còrdas femenin
* Plural de còrda.
# Occitan
### Prononciacion

/kɔps/, /kɔps/

## Forma de nom comun

còps masculin
* Plural de còp.
# Occitan
### Etimologia

    (nom comun 1) Del latin vulgar *corna, en latin classic cornua, plural de cornu, tornat interpretat coma una forma femenina.
    (nom comun 2) Del latin vulgar *corna, plural de cornum.

### Prononciacion

/ˈkɔɾno/, /ˈkɔɾno/
França (Bearn) : escotar « còrna »

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| còrna | còrnas |
| [ˈkɔɾno] | [ˈkɔɾnos] |
còrna femenin
* Substància a basa de queratina, constitutiva de las banas e de las batas del animals.
* (per extension) L'extremitat ponchuda, cava e dura constituida d'aquela substància, que se tròba sul cap d'unes animals.
* (Musica) Instrument de vent, qu'utilizan los vaquièrs e fach d'una còrna.
** (Per extension) Sosfamilha dels instruments de vent fach d’una còrna, o d'autres material que remembra la forma.

### Derivats

* còrn
* cornuda

### Traduccions

| alemand: Hornsubstanz $^{(de)}$ francés: corne $^{(fr)}$ femenin | neerlandés: hoorn $^{(nl)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| còrna | còrnas |
| [ˈkɔɾno] | [ˈkɔɾnos] |
còrna femenin
* Fruch del cornièr (Cornus mas).

### Traduccions

| aromanés: coarnã $^{(rup)}$ femenin francés: cornouille $^{(fr)}$ femenin | lak: жунав $^{(lbe)}$ romanés: coarnă $^{(ro)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian Αἰγύπτιος (Aigúptios) « egipcian ».

### Prononciacion

/ˈkɔtte/, /ˈkɔtte/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | còpte | còptes |
| Masculin | [ˈkɔtte] | [ˈkɔttes] |
| Femenin | còpta | còptas |
| Femenin | [ˈkɔtto] | [ˈkɔttos] |
còpte masculin
* Persona membra de la glèisa còpta, una branca del cristianisme.
* Ling. Lenga atudada eissida del egipcian ancian.

### Traduccions

| anglés: Copt $^{(en)}$ (1), Coptic $^{(en)}$ (2) alemand: Koptisch $^{(de)}$ neutre (2) | catalan: copte $^{(ca)}$ masculin francés: copte $^{(fr)}$ masculin (1, 2) |

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | còpte | còptes |
| Masculin | [ˈkɔtte] | [ˈkɔttes] |
| Femenin | còpta | còptas |
| Femenin | [ˈkɔtto] | [ˈkɔttos] |
còpte masculin
* Relatiu als còpte, al la religion o la lenga còpta.

### Traduccions

| anglés: Coptic $^{(en)}$ alemand: koptisch $^{(de)}$ | catalan: copte $^{(ca)}$ francés: copte $^{(fr)}$ |

### Vejatz tanben

* Mots en còpte dins lo Wikiccionari
* còpte sus Wikipèdia
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkɔɾðos buˈkalos/, /ˈkɔɾðos buˈkalos/

## Forma de locucion nominala

còrdas vocalas femenin
* Plural de còrda vocala.
# Occitan
### Etimologia

Del latin cŏrvus.

### Prononciacion

/kɔɾp/, /kɔɾp/
França (Bearn) : escotar « còrb »

### Sillabas

còrb (1)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| còrb | còrbs |
| [kɔɾp] | [kɔɾps] |
còrb masculin
* Aucèl de l'òrdre dels passeriformes, de la familha dels corvids : Corvus corax.

### Variantas dialectalas

* corbaish (gascon)
* corbàs
* corpatàs
* gòrp

### Sinonims

* graula (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Rabe $^{(de)}$ masculin anglés: crow $^{(en)}$, raven $^{(en)}$ asturian : cuervu $^{(ast)}$, cuervu carniceru $^{(ast)}$ carelian : korppi $^{(krl)}$ catalan: corb $^{(ca)}$ masculin espanhòl: cuervo $^{(es)}$ masculin esperanto: korvo $^{(eo)}$ | francés: corbeau $^{(fr)}$ masculin galician: corvo $^{(gl)}$ masculin grèc: κόρακας $^{(el)}$ islandés: hrafn $^{(is)}$ masculin italian: corvo $^{(it)}$ masculin romanés: corb $^{(ro)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Compausat de còrda e vocala.

### Prononciacion

/ˈkɔɾðo βuˈkalo/, /ˈkɔɾðo βuˈkalo/

### Sillabas

còr | da | vo | ca | la

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| còrda vocala | còrdas vocalas |
| [ˈkɔɾðo βuˈkalo] | [ˈkɔɾðos buˈkalos] |
còrda vocala masculin
* Un del dos plecs de las membranas mucosas plaçadas orizontalament dins lo laringe e que la vibracion produtz la votz.

### Variantas dialectalas

* còrda vocau (gascon)

### Traduccions

| alemand : Stimmband $^{(de)}$ neutre anglés : vocal cord $^{(en)}$ catalan : corda vocal $^{(ca)}$ femenin | chèc: hlasivka $^{(cs)}$ femenin francés : corde vocale $^{(fr)}$ femenin naut sorab : hłosowka $^{(hsb)}$ femenin |
# Italian
## Forma de vèrb

cristallizzavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb cristallizzare.
# Occitan
### Prononciacion

/kɾistalˈlis/, /kɾistalˈlis/, provençau /kʀistaˈli/, /kʀistaˈli/

## Forma d'adjectiu

cristallins
* Masculin plural de cristallin.

## Forma de nom comun

cristallins
* Plural de cristallin.

# Francés
### Prononciacion

França (París) : escotar « cristallins »

### Prononciacion

/kʁistalɛ̃/, /kʁistalɛ̃/

## Forma d'adjectiu

cristallins
* Masculin plural de cristallin.

## Forma de nom comun

cristallins masculin
* Plural de cristallin.
# Occitan
### Etimologia

    De cristallizar.

### Prononciacion

/kɾistalliˈzasju/, /kɾistalliˈzasju/, peovençau /kʀistaliˈzasjũⁿ/, /kʀistaliˈzasjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cristallizacion | cristallizacions |
| [kɾistalliˈzasju] | [kɾistalliˈzasjus] |
cristallizacion femenin
* (quimia) Fenomèn que las partidas d’una substància qu'èra a l’estat gasós o dissolguda dins un liquid s'apròchan las unas de las autras, mogudas per lors pròpris atraccions, per formar un còrs solid d’una figura regulara e determinada.
* (per extension) Gropaments de cristals.
* (figurat) Accion de cristallizar, de calhar.

### Derivats

* cristallifèr
* cristallizable
* cristallizador

### Traduccions

| alemand: Kristallisation $^{(de)}$ anglés: crystallization $^{(en)}$ basc: kristalizazioa $^{(eu)}$ catalan: cristal·lització $^{(ca)}$ | espanhòl: cristalización $^{(es)}$ francés: cristallisation $^{(fr)}$ italian: cristallizzazione $^{(it)}$ portugués: cristalização $^{(pt)}$ |
# Italian
## Forma de vèrb

cristallizzavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb cristallizzare.
# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « cristaux »

### Prononciacion

/kʁisto/, /kʁisto/

## Forma de nom comun

cristaux masculin
* Plurau de cristal.
# Occitan
### Etimologia

    De cristal.

### Prononciacion

/kɾistalˈliza/, /kɾistalˈliza/, procençau /kʀistaˈliza/, /kʀistaˈliza/

## Vèrb

cristallizar
* Congelar al biais del cristal.
* (figurat) Far cenir intangible, invariable ; calhar.
** Cristallizar una situacion, las rancunas.
* Se formar en cristals, per una reaccion naturala, o per de procediments quimics.
se cristallizar
* Se formar en cristals, per una reaccion naturala, o per de procediments quimics.
* (figurat) Prene una forma definitiva.

### Derivats

* cristallizacion
* cristallizable

### Traduccions

| alemand: kristallisieren $^{(de)}$ anglés: crystallize $^{(en)}$ basc: kristalizatu $^{(eu)}$ catalan: cristal·litzar $^{(ca)}$ | espanhòl: cristalizar $^{(es)}$ francés: cristalliser $^{(fr)}$ italian: cristallizzare $^{(it)}$ portugués: cristalizar $^{(pt)}$ |
# Francés
### Etimologia
### Prononciacion

escotar « criste marine » Soïssa (Canton de Friborg) : escotar « criste marine »

## Nom comun

criste marine femenin, pl. cristes marines
* Bot. Planta de l'espècia Crithmum maritimum (Apiaceae).

### Sinonims

* crithme maritime
* fenouil marin

### Traduccions

* fenolh de mar $^{(oc)}$, traucapèira $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin christianismus, del grèc χριστιανισμός inventat per Ignaci d'Antiòquia vèrs 115 per destriar aquel grop dels josieus.

### Prononciacion

    oriental /kɾistiəˈnizmə/, /kɾistiəˈnizmə/, occidental /kɾistiaˈnizme/, /kɾistiaˈnizme/

### Sillabas

cris|ti|a|nisme

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kɾistjaˈnisme/, /kɾistjaˈnisme/
    provençau /kʀistjaˈnisme/, /kʀistjaˈnisme/

### Sillabas

cris|tia|nisme

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| cristianisme | cristianismes |
| [kɾistjaˈnisme] | [kɾistjaˈnismes] |
cristianisme masculin
* Fe e doctrina eissida de la revelacion del Crist.
* Ensemble de las Glèisas que se considèran coma seguidoiras de Jèsus de Natzarèt, que lo considèran coma fondament de lor profession de fe.

### Derivats

* cristianisacion
* cristianisar

### Parents

* crestian

### Traduccions

| alemand: Christentum $^{(de)}$ anglés: Christianity $^{(en)}$, Christendom $^{(en)}$ basc: kristautasun $^{(eu)}$ catalan: cristianisme $^{(ca)}$ | espanhòl: cristianismo $^{(es)}$ francés: christianisme $^{(fr)}$ italian: cristianesimo $^{(it)}$ portugués: cristianismo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin christianismus, del grèc χριστιανισμός inventat per Ignaci d'Antiòquia vèrs 115 per destriar aquel grop dels josieus.

### Prononciacion

    oriental /kɾistiəˈnizmə/, /kɾistiəˈnizmə/, occidental /kɾistiaˈnizme/, /kɾistiaˈnizme/

### Sillabas

cris|ti|a|nisme

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cristianisme | cristianismes |
cristianisme masculin
* Fe e doctrina
# Occitan
### Prononciacion

/kɾistalliˈzasjus/, /kɾistalliˈzasjus/, peovençau /kʀistaliˈzasjũⁿ/, /kʀistaliˈzasjũⁿ/

## Forma de nom comun

cristallizacions femenin
* Plural de cristallizacion.
# Occitan
### Prononciacion

/kɾisˈtals/, /kɾisˈtals/

## Forma de nom comun

crsitals
* Plural de cristal
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de caràcter amb lo sufix verbal -itzar.

### Prononciacion

[kərəktəri'dza] (oriental), [karakteri'zaɾ] (valencian)
Espanha (Valéncia) : escotar « caracteritzar »

### Sillabas

ca | rac | te | ri | tzar (5)

## Vèrb

caracteritzar

### Traduccions

* caracterizar $^{(oc)}$

### Derivats

* caracterització

### Parents

* caràcter
* característic -a
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[kərəktəridzəsi'o] (oriental), [karakterizasi'o] (valencian)

### Sillabas

ca | rac | te | ri | tza | ci | ó (7)

## Nom comun

caracterització femenin, pl. caracteritzacions

### Traduccions

* caracterizacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De caractèr.

### Prononciacion

/kaɾatteɾi'za/, /kaɾatteɾi'za/

### Sillabas

ca|rac|te|ri|zar

## Vèrb

caracterizar
* Definir per un caractèr distinctiu una persona o una causa.
* Constituir lo caractèr essencial d’una persona o d’una causa.
se caracterizar
* Aver per signe distinctiu.
** Los resinoses se caracterizan per lors agulhas.

### Parents

* caractèr
* caracteristica
* caracterizacion

### Traduccions

| alemand: charakterisieren $^{(de)}$ anglés: characterize $^{(en)}$ basc: ezaugarritu $^{(eu)}$ catalan: caracteritzar $^{(ca)}$ | espanhòl: caracterizar $^{(es)}$ francés: caractériser $^{(fr)}$ italian: caratterizzare $^{(it)}$ portugués: caracterizar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    De caractèr.

### Prononciacion

escotar « caracterizar »

### Prononciacion

/kaɾakteɾiˈθaɾ/, /kaɾakteɾiˈθaɾ/

### Sillabas

ca|rac|te|ri|zar

## Vèrb

caracterizar
* caracterizar

# Portugués
### Etimologia

    De caractèr.

### Sillabas

ca|rac|te|ri|zar

## Vèrb

caracterizar
* caracterizar
# Francés
### Prononciacion

França (Anecí) : escotar « caractérisations »

### Prononciacion

/kaʁakteʁizasjɔ̃/, /kaʁakteʁizasjɔ̃/

## Forma de nom comun

caractérisations femenin
* Plurau de caractérisation.
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de caractère amb lo sufix verbal -iser.

### Prononciacion

[kaʁakteʁi'ze]
França (Tolosa) : escotar « caractériser » França (Somain) : escotar « caractériser »

### Sillabas

ca | rac | té | ri | ser (5)

## Vèrb

caractériser

### Traduccions

* caracterizar $^{(oc)}$

### Derivats

* caractérisation

### Parents

* caractère
* caractéristique
# Catalan
### Etimologia

Derivat del latin cochlĕa.

### Prononciacion

[kara'γɔl] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « caragol »

### Sillabas

ca | ra | gol (3)

## Nom comun

caragol masculin

### Variantas dialectalas

* cargol

### Traduccions

* cagaraula $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

Via lo latin chăractēr (« marca al fèrre roge, emprenta, sagèl, estil, caractèr »), del grèc ancian χαρακτήρ, kharakter (« signe, emprenta »).

### Prononciacion

    /ka.ɾak'tɛr/, /ka.ɾak'tɛr/
ca | rac | tèr (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| caractèr | caractèrs |
| [ka.ɾak'tɛr] | [ka.ɾak'tɛrs] |
caractèr masculin
* Simbòl grafic
* Marca, figura traçada sus una superfícia quina que siá amb una pluma, un burin, un cisèl o autre, e que s'i dona una significacion.
* (Estampariá) Tipe utilizat se pels estampaires.
* (Per metonimia) (Estampariá) Ensemble dels tipes d’una meteissa familha.
* (Per analogia) (Informatica) Donada que reprasenta un element de tèxte segon un sistèma de codatge
* natura essenciala d'un èsser
* Çò que destria una persona de las autras al vejaire de sas mòrs, de l’alma.
* (Per analogia) Torn de ment, qualitat bona o mala que destria un pòble dels autres.
* (En Absolut) Fòrça d’alma, rigor.
* Expression, anar expressiu, personal, original, en parlant subretot de las figuras penchas o escultadas.
* Çò qu'es distictiu de quicòm.
* (Botanica) (Zoologia) (Geologia) (Al plural) Marca essenciala que destria una substéncia, una planta, un animal dels autres.

### Derivats

* caracterial / caracteriau
* caracteristic
* caracterizar

### Traduccions

| alemand: Schriftzeichen $^{(de)}$ anglés: character $^{(en)}$ arabi: catalan: caràcter $^{(ca)}$ chinés: espanhòl: carácter $^{(es)}$ francés: caractère $^{(fr)}$ | grèc: χαρακτήρας $^{(el)}$ italian: carattere $^{(it)}$ neerlandés: karakter $^{(nl)}$ portugués: carácter $^{(pt)}$ polonés: romanés: caracter $^{(ro)}$ rus: |
# Occitan
### Etimologia

Via lo latin chăractēr (« marca al fèrre roge, emprenta, sagèl, estil, caractèr »), del grèc ancian χαρακτήρ, kharakter (« signe, emprenta »).

### Prononciacion

    /ka.ɾak'tɛrs/, /ka.ɾak'tɛrs/
ca | rac | tèrs (3)

## Nom comun

caractèrs masculin
* Plural de caractèr
# Occitan
### Etimologia

De caramèl amb lo sufix -izar.

### Prononciacion

/kaɾameliˈza/, /kaɾameliˈza/

### Sillabas

ca | ra | me | li | zar (5)

## Vèrb

caramelizar
* Culin. Transformar lo sucre en caramèl.
* Culin. Fa venir de la color del caramèl.

### Derivats

* caramelizacion

### Traduccions

| anglés: caramelize $^{(en)}$ (EUA), to caramelise $^{(en)}$ (RU) catalan: caramel·litzar $^{(ca)}$ espanhòl: caramelizar $^{(es)}$ | francés: caraméliser $^{(fr)}$ italian: caramellare $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | caramelizar | caramelizar | caramelizar | caramelizar | caramelizar | caramelizar |
| Gerondiu | caramelizant | caramelizant | caramelizant | caramelizant | caramelizant | caramelizant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | caramelizat | caramelizat | caramelizat | caramelizats | caramelizats | caramelizats |
| femenin | caramelizada | caramelizada | caramelizada | caramelizadas | caramelizadas | caramelizadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | caramelizi caramelize | caramelizas | carameliza | caramelizam | caramelizatz | caramelizan |
| Imperfach | caramelizavi | caramelizavas | caramelizava | caramelizàvem | caramelizàvetz | caramelizavan |
| Preterit | caramelizèri | caramelizères | caramelizèt | caramelizèrem | caramelizèretz | caramelizèron |
| Futur | caramelizarai | caramelizaràs | caramelizarà | caramelizarem | caramelizaretz | caramelizaràn |
| Condicional | caramelizariái | caramelizariás | caramelizariá | caramelizariam | caramelizariatz | caramelizarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | caramelize | caramelizes | caramelize | caramelizem | caramelizetz | caramelizen |
| Imperfach | caramelizèssi | caramelizèsses | caramelizès caramelizèsse | caramelizèssem | caramelizèssetz | caramelizèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | carameliza ! | — | caramelizem ! | caramelizatz ! | — |
| Negatiu | — | caramelizes pas ! | — | caramelizem pas ! | caramelizetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de caractériser.

### Prononciacion

/kaʁakteʁizasjɔ̃/, /kaʁakteʁizasjɔ̃/
França (Lion) : escotar « caractérisation » França (Vòges) : escotar « caractérisation » França (Vòges) : escotar « caractérisation »

### Sillabas

ca | rac | té | ri | sa | tion (6)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| caractérisation | caractérisations |
| [kaʁakteʁizasjɔ̃] ||
caractérisation femenin

### Traduccions

* caracterizacion $^{(oc)}$

### Parents

* caractère
* caractérístique
# Italian
### Etimologia
### Prononciacion

[kolpevo'lettsa]

### Sillabas

col | pe | vo | lez | za (5)

## Nom comun

colpevolezza femenin, pl. colpevolezze.

### Traduccions

* culpabilitat $^{(oc)}$
# Italian
### Etimologia

Del latin cultellus, forma diminutiva de culter.

### Prononciacion

[kol'tεllo]
Itàlia : escotar « coltello »

### Sillabas

col | tel | lo (3)

## Nom comun

coltello masculin, pl. coltelli

### Traduccions

* cotèl $^{(oc)}$

### Derivats

* coltellata
* accoltellare
# Espanhòl
## Forma de vèrb

columpiaré
* Primièra persona del singular al futur del vèrb columpiar.
# Catalan
### Etimologia

Derivat del latin cŭbĭtus.

### Prononciacion

/ˈkoɫzə/, /ˈkoɫzə/ (oriental), /ˈkoɫze/, /ˈkoɫze/ (occidental)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| colze | colzes |
| [ˈkoɫzə] | [ˈkoɫzəs] |
colze masculin
* Coide.

### Derivats

| colzada colzar colzera colzet | recolzada recolzar recolze |
# Occitan
### Etimologia

Del latin culpabĭlis.

### Prononciacion

/kulˈpabble/, /kulˈpabble/ (lengadocian), /kuˈpable/, /kuˈpable/ (lemosin)
Lengadocian : escotar « colpable »

### Sillabas

col | pa | ble

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | colpable | colpables |
| Masculin | [kulˈpabble] | [kulˈpabbles] |
| Femenin | colpabla | colpablas |
| Femenin | [kulˈpabblo] | [kulˈpabblos] |
colpable masculin (lengadocian) (lemosin) (auvernhat)
* Que a comés volontariament una fauta.

### Variantas dialectalas

* copable

### Mots aparentats

* culpabilitat
* culpabilizacion
* culpabilizar
* enculpar
* inculpar
* inculpacion

### Antonims

* innocent

### Traduccions

| alemand: schuldig $^{(de)}$ anglés: guilty $^{(en)}$ catalan: culpable $^{(ca)}$ chèc: vinný $^{(cs)}$ espanhòl: culpable $^{(es)}$ esperanto: kulpa $^{(eo)}$ | francés: coupable $^{(fr)}$ italian: colpevole $^{(it)}$ neerlandés: schuldig $^{(nl)}$ ongrés: bűnös $^{(hu)}$ polonés: winny $^{(pl)}$ portugués: culpado $^{(pt)}$ |
# Italian
### Prononciacion

[kol'tεlli]

## Forma de nom comun

coltelli masculin
* Plurau de coltello.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

columpiaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb columpiar.
# Occitan
### Prononciacion

/kulˈpabbles/, /kulˈpabbles/

## Forma d'adjectiu

colpables (lengadocian) (lemosin) (auvernhat)
* Masculin plural de colpable.
# Occitan
### Etimologia

De l'anglés Colville-Okanagan.

### Prononciacion
## Nom comun

colville-okanagan
* Lenga de la familha salish, parlada dins l'Estat de Washington als Estats Units e en Colómbia Britanica al Canadà e que compta los dialèctes okanagan del nòrd, okanagan del sud, colville, methow, lakes e nespelem, o ben san-poil.

### Vejatz tanben

* Mots en colville-okanagan dins lo Wikiccionari
* colville-okanagan sus Wikipèdia
# Italian
### Etimologia

Creat a partir de colpa ("colpa, fauta") amb lo sufix adjectival -evole.

### Prononciacion

[kol'pevole]
escotar « colpevole »

### Sillabas

col | pe | vo | le (4)

## Adjectiu

colpevole masculin e femenin, pl. colpevoli

### Traduccions

* colpable $^{(oc)}$ masculin, colpabla $^{(oc)}$ femenin

### Antonims

* innocente
# Mapuche
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

[ëɲʊm]

## Adjectiu

eñum

#### Nòta

Mot dins l'ortografia unificada.

### Derivats

* eñumalün

### Traduccions

* tèbi $^{(oc)}$

### Referéncias

* Fernando Zúñiga, 2006, Mapudungun. El habla mapuche, Santiago du Chili, Centro de Estudios Públicos.
# Francés
### Prononciacion

/y/, /y/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « eût » França (Lion) : escotar « eût » França (Vòges) : escotar « eût » França (Sesseraç) : escotar « eût »

## Forma de vèrb

eût
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjontiu de avoir.