OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contribuo « donar en partatge ».

### Prononciacion

/kuntɾiβɥˈi/, /kuntɾiβɥˈi/, provençau /kũⁿtʀibyˈi/, /kũⁿtʀibyˈi/ França (Bearn) : escotar « contribuir »

## Vèrb

contribuir
* Ajudar, de quin biais que siá, a l’execucion, al succès d’un dessenh, d’una entrepresa ; prene part a un cèrt resultat.
* Pagar una part d'una despensa o carga comuna.
** Contribuir a las cargas publicas en proporcion de sos revenguts.

### Parents

* contribuable
* contribucion
* contribuidor

### Traduccions

| alemand: zusammenarbeiten $^{(de)}$ anglés: contribute $^{(en)}$ basc: lagundu $^{(eu)}$ catalan: contribuir $^{(ca)}$ | espanhòl: contribuir $^{(es)}$ francés: contribuer $^{(fr)}$ italian: contribuire $^{(it)}$ portugués: contribuir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin contribuo « donar en partatge ».

### Prononciacion

    Oriental: central /kuntɾiβuˈi/, /kuntɾiβuˈi/, balear /kontɾibuˈi/, /kontɾibuˈi/, /kuntɾibuˈi/, /kuntɾibuˈi/
    Occidental: nord-occidental /kontɾiβuˈi/, /kontɾiβuˈi/, valencian /kontɾiβuˈiɾ/, /kontɾiβuˈiɾ/

## Vèrb

contribuir
* contribuir $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin contribuo « donar en partatge ».

### Prononciacion

Veneçuèla : escotar « contribuir »

### Prononciacion

/kontɾiˈβwiɾ/, /kontɾiˈβwiɾ/

## Vèrb

contribuir
* contribuir $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin contribuo « donar en partatge ».

### Prononciacion

Brasil : escotar « contribuir »

### Prononciacion

Protugal /kõtɾibwˈiɾ/, /kõtɾibwˈiɾ/, Brasil /kõtɾibwˈi/, /kõtɾibwˈi/

## Vèrb

contribuir
* contribuir $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kuntɾiβyˈsjus/, /kuntɾiβyˈsjus/, provençau /kũⁿtʀibyˈsjũⁿs/, /kũⁿtʀibyˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

contribucions
* Plural de contribucion
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

controller (puter)
* Contrarotlar.
# Occitan
### Etimologia

    De contribuir.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuntɾiβyˈaple/, /kuntɾiβyˈaple/
    provençau /kũⁿtʀibyˈable/, /kũⁿtʀibyˈable/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contribuable | contribuables |
| [kuntɾiβyˈaple] | [kuntɾiβyˈaples] |
contribuable masculin (al femenin: contribuabla)
* Aquel que contribuís a las cargas publicas en pagant d'impòsts e de taxas.

### Parents

* contribucion
* contribuir
* contribuidor

### Traduccions

| alemand: Steuerzahler $^{(de)}$ anglés: taxpayer $^{(en)}$ basc: zergaduna $^{(eu)}$ catalan: contribuent $^{(ca)}$ | espanhòl: contribuyente $^{(es)}$ francés: contribuable $^{(fr)}$ italian: contribuente $^{(it)}$ portugués: contribuinte $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    De contribuer.

### Prononciacion

/kɔ̃tʁibyabl/, /kɔ̃tʁibyabl/
    França (Somain) : escotar « contribuable »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contribuable | contribuables |
contribuable masculin o femenin
* contribuable $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kuntɾiβyˈaples/, /kuntɾiβyˈaples/, provençau /kũⁿtʀibyˈables/, /kũⁿtʀibyˈables/

## Forma de nom comun

contribuables
* Plural de contribuable

# Francés
### Prononciacion

/kɔ̃tʁibyabl/, /kɔ̃tʁibyabl/

## Forma de nom comun

contribuables
* Plural de contribuable
# Occitan
### Prononciacion

/kon'tɾaɾio̞/, /kon'tɾaɾio̞/

## Forma d'adjectiu

contrària
* Femenin singular de contrari.

## Forma de vèrb

contrària
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de contrariar.
* Segonga persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de contrariar.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin contrarius

### Prononciacion

    oriental /kunˈtɾaɾiə/, /kunˈtɾaɾiə/
    occidental /konˈtɾaɾiə/, /konˈtɾaɾiə/

### Sillabas

con|tra|ri

## Nom comun

contrària femenin (per un òme contrari)
* adversària
* enemiga

## Forma d'adjectiu

contrària
* Femenin singular de contrari.
# Occitan
### Prononciacion

/kon'tɾaɾio̞/, /kon'tɾaɾio̞/

## Forma d'adjectiu

contràrias
* Femenin plural de contrari.

## Forma de vèrb

contrària
* segonda persona del singular del present de l'indicatiu de contrariar.
# Occitan
### Prononciacion

/kuntɾiβyˈaplo̞s/, /kuntɾiβyˈaplo̞s/, provençau /kũⁿtʀibyˈablo̞s/, /kũⁿtʀibyˈablo̞s/

## Forma de nom comun

contribuablas
* Plural de contribuabla
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contributio « accion de contribuir » de contribuere.

### Prononciacion

/kuntɾiβyˈsju/, /kuntɾiβyˈsju/, provençau /kũⁿtʀibyˈsjũⁿ/, /kũⁿtʀibyˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contribucion | contribucions |
| [kuntɾiβyˈsju] | [kuntɾiβyˈsjus] |
contribucion femenin
* Çò que cadun dona per sa part d’una despensa o d’una carga comuna.
* Tribut que pagan los abitants d’un país ocupat per l’enemic per se garantir de pilhatge.
* (al plural) Ensemble de las taxas e impòsts.
* Participacion, apòrt, concors, collaboracion a una òbra collectiva, literària o scientifica.

### Parents

* contribuable
* contribuir
* contribuidor

### Traduccions

| alemand: Beitrag $^{(de)}$ anglés: contribution $^{(en)}$ basc: ekarpena $^{(eu)}$ catalan: contribució $^{(ca)}$ | espanhòl: contribución $^{(es)}$ francés: contribution $^{(fr)}$ italian: contributo $^{(it)}$ portugués: contribuição $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin controversia, de controversus (« virat cap a l’autre costar »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuntɾuˈβɛɾsjo̞/, /kuntɾuˈβɛɾsjo̞/
    provençau /kũⁿtʀuˈvɛɾsjə/, /kũⁿtʀuˈvɛɾsjə/

## Nom comun

controvèrsia femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| controvèrsia | controvèrsias |
| [kuntɾuˈβɛɾsjo̞] | [kuntɾuˈβɛɾsjo̞s] |
* Debat sus una question, sus una opinion, etc. suscitat per d'avísses divergents.
* (particular, religion) Disputa qu'a per objècte de punts de doctrina, de fe.

### Sinonims

* discussion
* polemica

### Sinonims

* controversar
* controversat

### Traduccions

| alemand: Kontroverse $^{(de)}$ anglés: controversy $^{(en)}$ basc: catalan: controvèrsia $^{(ca)}$ | espanhòl: controversia $^{(es)}$ francés: controverse $^{(fr)}$ italian: controversia $^{(it)}$ portugués: controvérsia $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin controversia, de controversus (« virat cap a l’autre costar »).

### Prononciacion

    Oriental: central /kuntɾuˈβɛrəsiə/, /kuntɾuˈβɛrəsiə/, balear /kontɾoˈvɛɾsiə/, /kontɾoˈvɛɾsiə/, /kuntɾuˈvɛɾsiə/, /kuntɾuˈvɛɾsiə/
    Occidental: /kontɾoˈβɛɾsia/, /kontɾoˈβɛɾsia/, /kontɾoˈvɛɾsia/, /kontɾoˈvɛɾsia/

## Nom comun

controvèrsia femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| controvèrsia | controvèrsies |
* controvèrsia $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Malèu del latin crestian dilectio, -onis (« amor »).

### Prononciacion

/dileˈt͡sju/, /dileˈt͡sju/, provençau /dileˈksjũⁿ/, /dileˈksjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dileccion | dileccions |
| [dileˈt͡sju] | [dileˈt͡sjus] |
dileccion femenin
* (teologia) Amor piós.
* (per extension) Amor pur e espirital.

### Derivats

* predileccion

### Traduccions

| alemand: Abwasser $^{(de)}$ anglés: dilection $^{(en)}$ basc: dilagintz $^{(eu)}$ catalan: dilecció $^{(ca)}$ | espanhòl: dilección $^{(es)}$ francés: dilection $^{(fr)}$ italian: dilezione $^{(it)}$ portugués: dileção $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

diligenciaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb diligenciar.
# Occitan
### Prononciacion

/dili'd͡ʒents/, /dili'd͡ʒents/

## Forma d'adjectiu

diligents
* masculin plural de diligent

# Catalan
### Prononciacion

Balearic /diliˈʒents/, /diliˈʒents/, Central /diliˈʒens/, /diliˈʒens/, Valencian /diliˈd͡ʒents/, /diliˈd͡ʒents/

## Forma d'adjectiu

diligents masculin o femenin
* plural de diligent

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « diligents »

### Prononciacion

/diliʒɑ̃/, /diliʒɑ̃/

## Forma d'adjectiu

diligents
* masculin plural de diligent
# Occitan
### Prononciacion

/dileˈt͡sjus/, /dileˈt͡sjus/, provençau /dileˈksjũⁿs/, /dileˈksjũⁿs/

## Forma de nom comun

dileccions
* Plural de dileccion.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/diˈʎɛw/, /diˈʎɛw/
França (Bearn) - Gascon : escotar « dilhèu »

## Advèrbi

dilhèu (gascon)
* Denòta la possibilitat que quauquarren se produga.

### Sinonims

* benlhèu (gascon)
* lhèu (gascon)
* ça'm par (gascon)

### Variantas dialectalas

* bensai
* benlèu
* saique
* tanplan
* belèu (provençal)
* bessai (provençal)

### Traduccions

| alemand: vielleicht $^{(de)}$, möglicherweise $^{(de)}$ anglés: maybe $^{(en)}$, perhaps $^{(en)}$ breton: marteze $^{(br)}$ catalan: potser $^{(ca)}$ danés: måske $^{(da)}$ espanhòl: acaso $^{(es)}$, quizás $^{(es)}$, tal vez $^{(es)}$, puede ser $^{(es)}$ finlandés: ehka $^{(fi)}$, kenties $^{(fi)}$ francés: peut-être $^{(fr)}$ | italian: forse $^{(it)}$, può darsi $^{(it)}$, può essere $^{(it)}$ neerlandés: misschien $^{(nl)}$, mogelijk $^{(nl)}$ ongrés: talán $^{(it)}$ polonés: może $^{(pl)}$ portugués: talvez $^{(pt)}$ sicilian: forsi $^{(scn)}$, pot'èssiri $^{(en)}$ ucraïnian: мабуть $^{(uk)}$ zolo: ingabe $^{(zu)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/dili'd͡ʒento̞/, /dili'd͡ʒento̞/

## Forma d'adjectiu

diligenta
* Femenin singular de diligent.
# Occitan
### Etimologia

    (Nom 1) Del latin diligentia « rapiditat », « zèl », « exactitud », « atencion », « vigilància ».
    (Nom 2) Brèu del francés carrosse de diligence, Carròça de deligéncia.

### Prononciacion

/dili'd͡ʒensjo̞/, /dili'd͡ʒensjo̞/

### Sillabas

di|li|gén|cia

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| diligéncia | diligéncias |
| [dili'd͡ʒensjo̞] | [dili'd͡ʒensjo̞s] |
diligéncia femenin
* Promptitud d’accion.
* (drech) Demanda en justícia, requista, subretot en tèrmes de procedura.
** Per manca de diligéncia, l’instància perís al tèrme de tres ans.
* Suènh vigilant ; recèrca exacta.

### Traduccions

| alemand: Emsigkeit $^{(de)}$ anglés: diligence $^{(en)}$ basc: diligentzia $^{(eu)}$ catalan: diligència $^{(ca)}$ | espanhòl: diligencia $^{(es)}$ francés: diligence $^{(fr)}$ italian: diligenza $^{(it)}$ portugués: diligência $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| diligéncia | diligéncias |
| [dili'd͡ʒensjo̞] | [dili'd͡ʒensjo̞s] |
diligéncia femenin
* Carròça ipomobila pel transpòrt en comun de passatgièrs e de bagatges, fasent partit d’un ret de ligams rotièrs exprès.

### Parents

* còche

### Traduccions

| alemand: Postkutsche $^{(de)}$ anglés: stagecoach $^{(en)}$ basc: diligentzia $^{(eu)}$ catalan: diligència $^{(ca)}$ | espanhòl: diligencia $^{(es)}$ francés: diligence $^{(fr)}$ italian: diligenza $^{(it)}$ portugués: diligência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin diligent.

### Prononciacion

/dili'd͡ʒent/, /dili'd͡ʒent/

### Sillabas

di|li|gent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | diligent | diligents |
| Masculin | [dili'd͡ʒent] | [dili'd͡ʒents] |
| Femenin | diligenta | diligentas |
| Femenin | [dili'd͡ʒento̞] | [dili'd͡ʒento̞s] |
diligent
* Qu'es prompt dins l’execucion de quicòm.
* Qu'es sonhós dins çò que se cal far.

### Sinonims

* conscienciós

### Parents

* diligentament
* diligéncia
* diligentar

### Traduccions

| alemand: emsig $^{(de)}$ (1), engagiert $^{(de)}$ (1), beflissen $^{(de)}$ (2) anglés: diligent $^{(en)}$ (1, 2), sedulous $^{(en)}$ (1) basc: arretatsu $^{(eu)}$ catalan: diligent $^{(ca)}$ | espanhòl: diligente $^{(es)}$ francés: diligent $^{(fr)}$ italian: diligente $^{(it)}$ portugués: diligente $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin diligent.

### Prononciacion

/ˈdɪlɪdʒənt/, /ˈdɪlɪdʒənt/

### Sillabas

di|li|gent

## Adjectiu

diligent
* diligent $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin diligent.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « diligent »

### Prononciacion

Balearic /diliˈʒent/, /diliˈʒent/, Central /diliˈʒen/, /diliˈʒen/, Valencian /diliˈd͡ʒent/, /diliˈd͡ʒent/

### Sillabas

di|li|gent

## Adjectiu

diligent masculin o femenin, (plural: diligents)
* diligent $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin diligent.

### Prononciacion

/diliʒɑ̃/, /diliʒɑ̃/

### Sillabas

di|li|gent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | diligent | diligents |
| Masculin | [diliʒɑ̃] | [diliʒɑ̃] |
| Femenin | diligente | diligentes |
| Femenin | [diliʒɑ̃t] | [diliʒɑ̃t] |
diligent
* diligent $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De diligent.

### Prononciacion

/diliɣenˈta/, /diliɣenˈta/, provençau /diligẽⁿˈta/, /diligẽⁿˈta/

## Vèrb

diligentar
* Far diligéncia, realizar promptament un pretzfach.
* Mandar d'autoritat, amb eficacitat e promptitud.

### Parents

* diligéncia
* diligent

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: diligenciar $^{(ca)}$ | espanhòl: diligenciar $^{(es)}$ francés: diligenter $^{(fr)}$ italian: portugués: |
# Occitan
### Prononciacion

/dili'd͡ʒento̞s/, /dili'd͡ʒento̞s/

## Forma d'adjectiu

diligentas
* Femenin plural de diligent.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

chłódnosće
* Genitiu singular de chłódnosć.
* Nominatiu-acusatiu plural de chłódnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

chłódnosći
* Datiu-locatiu singular de chłódnosć.
* Nominatiu-acusatiu dual de chłódnosć.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | chłódnosć | chłódnosće | chłódnosći |
| Genitiu | chłódnosće | chłódnosćow | chłódnosćow |
| Datiu | chłódnosći | chłódnosćam | chłódnosćomaj |
| Acusatiu | chłódnosć | chłódnosće | chłódnosći |
| Instrumental | chłódnosću | chłódnosćemi | chłódnosćomaj |
| Locatiu | chłódnosći | chłódnosćach | chłódnosćomaj |
chłódnosć femenin
* Frescor.

### Mots aparentats

| chłódk chłódkojty chłódnić chłódno chłódny | chłódźak chłódźadło chłódźenje chłódźić |

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Advèrbi

chłódno
* D'un biais fresc.

### Mots aparentats

| chłódk chłódkojty chłódnić chłódnosć chłódny | chłódźak chłódźadło chłódźenje chłódźić |

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

chłódnosćach
* Locatiu plural de chłódnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

chłódnosćam
* Datiu plural de chłódnosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

chłódnosćemi
* Instrumental plural de chłódnosć.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Adjectiu

chłódkojty masculin
* A l'ombra, fresc e a l'ombra.

### Mots aparentats

| chłódk chłódnić chłódno chłódnosć chłódny | chłódźak chłódźadło chłódźenje chłódźić |

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

chłódnić imperfectiu
* Refrescar.

### Mots aparentats

| chłódk chłódkojty chłódno chłódnosć chłódny | chłódźak chłódźadło chłódźenje chłódźić |

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

chłódnosćomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de chłódnosć.
# Occitan
### Prononciacion

/siˈtɛts/, /siˈtɛts/

## Forma de vèrb

citètz (gascon)
* Dusau persona deu plurau au preterit deu vèrbe citar.
# Francés
### Prononciacion

/si.te/, /si.te/

## Forma de nom comun

cités femenin
* Plurau de cité.

## Forma de vèrb

cités
* Participi passat au masculin plurau de citer.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

citó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb citar.
# Ladin
### Etimologia

Del latin calcaneum.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ciucegn | ciucegnes |
ciucegn masculin
* Talon (anatomia).

### Variantas dialectalas

* cialciagn (Val Badia)
* ciauciani (Val Gardena)
* calcagn (Fodom)

#### Nòta

Forma del dialècte fassan.

### Referéncias

* Dizionario italiano - ladino fassano. Dizionèr talian - ladin fascian
# Occitan
### Prononciacion

/siˈtɛm/, /siˈtɛm/

## Forma de vèrb

citèm (gascon)
* Prumèra persona deu singular au preterit deu vèrbe citar.
# Occitan
### Prononciacion

/siˈtɛs/, /siˈtɛs/

## Forma de vèrb

citès (gascon)
* Dusau persona deu singular au preterit deu vèrbe citar.
# Italian
## Forma de vèrb

citò
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb citare.
# Occitan
### Prononciacion

/siˈtɛj/, /siˈtɛj/

## Forma de vèrb

citèi (gascon)
* Prumèra persona deu singular au preterit deu vèrbe citar.
# Occitan
### Prononciacion

/siˈtɛn/, /siˈtɛn/

## Forma de vèrb

citèn (gascon)
* Tresau persona deu plurau au preterit deu vèrbe citar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

desligué
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb desligar.
# Catalan
### Etimologia

Creat a partir de deslleial ("desleial") amb lo sufix nominal -tat.

### Prononciacion

[dəzʎəjəɫ'tat] (oriental), [dezʎejaɫ'tat] (occidental)

### Sillabas

des | lle | ial | tat (4)

## Nom comun

deslleialtat femenin, pl. deslleialtat

### Traduccions

* desleialtat $^{(oc)}$

### Antonims

* lleialtat
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb alletar ("alachar/alaitar") amb lo prefix privatiu des-.

### Prononciacion

[dəsʎə'ta] (oriental), [desʎe'taɾ] (valencian) Espanha (Barcelona) : escotar « deslletar »

### Sillabas

des | lle | tar (3)

## Vèrb

deslletar

### Sinonims

* desmamar
* despopar (cat. occ.)
* destetar (ross.)

### Traduccions

* alachar $^{(oc)}$, alaitar $^{(oc)}$

### Derivats

* deslletament

### Antonims

* alletar
* mamar
# Occitan
### Etimologia

Del latin de(s)lībĕrare.

### Prononciacion

[de̞zliw'ra]
França (Bearn) : escotar « desliurar »

### Sillabas

des | liu | rar (3)

## Vèrb

desliurar
* Far venir liure.
    Quau ten la lenga ten la clau, que dei cadenas lo desliura (Frederic Mistral)
    Mas tant ai de pensar,
    Q'eu no posc ben desliurar
    Totz mos honratz pensaments (Pèire Vidal)
* Jasilhar.

### Derivats

* desliurança
* desliurament

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to free $^{(en)}$, to liberate $^{(en)}$, to deliver $^{(en)}$
* catalan: deslliurar $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: libérer $^{(fr)}$, délivrer $^{(fr)}$
* italian:
# Espanhòl
## Forma de vèrb

deslizaste
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb deslizar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

deslizasteis
* Segonda persona del plural al passat simple del vèrb deslizar.
# Occitan
## Forma de vèrb

desligarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb desligar.
# Occitan
### Etimologia

De desliurar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desliwˈɾanso̞/, /desliwˈɾanso̞/
    provençau /desliwˈʀãⁿsə/, /desliwˈʀãⁿsə/
    França (Bearn) : escotar « desliurança »

### Sillabas

des | liu | ran | ça (4)

## Nom comun

desliurança femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| desliurança | desliuranças |
| [emβaraˈment] | [emβaraˈments] |
* Accion de desliurar o de far venir liure.
* Accion de se descargar d'una obligacion.

### Variantas dialectalas

* desliurament (lengadocian)

### Sinonims

* liberacion

### Traduccions

| alemand: Befreiung $^{(de)}$ anglés: liberation $^{(en)}$, release $^{(en)}$ basc: askatu $^{(eu)}$ catalan: alliberament $^{(ca)}$, alliberació $^{(ca)}$ | espanhòl: liberación $^{(es)}$ francés: libération $^{(fr)}$ italian: liberazione $^{(it)}$ portugués: libertação $^{(pt)}$ (venir libre), liberação $^{(pt)}$ (d'una obligacion) |
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de deslocalitzar.

### Prononciacion

[dəzɫukəɫidzəsi'o] (oriental), [dezɫokaɫizasi'o] (valencian) Espanha (Barcelona) : escotar « deslocalització »

### Sillabas

des | lo | ca | lit | za | ci | ó (7)

## Nom comun

deslocalització femenin, pl. deslocalitzacions

### Traduccions

* deslocalizacion $^{(oc)}$

### Parents

* deslocalitzar
* local
# Occitan
### Etimologia

De ligar.

### Prononciacion

AFI: [desli'ɣa]
França (Bearn) : escotar « desligar »

### Sillabas

des | li | gar (3)

## Vèrb

desligar
* Desfar un ligam.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to unlie $^{(en)}$ to loosen $^{(en)}$ to release $^{(en)}$
* catalan: deslligar $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: délier $^{(fr)}$
* italian:

### Conjugason

| Infinitiu | desligar | desligar | desligar | desligar | desligar | desligar |
| Gerondiu | desligant | desligant | desligant | desligant | desligant | desligant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | desligat | desligat | desligat | desligats | desligats | desligats |
| femenin | desligada | desligada | desligada | desligadas | desligadas | desligadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desligui desligue | desligas | desliga | desligam | desligatz | desligan |
| Imperfach | desligavi | desligavas | desligava | desligàvem | desligàvetz | desligavan |
| Preterit | desliguèri | desliguères | desliguèt | desliguèrem | desliguèretz | desliguèron |
| Futur | desligarai | desligaràs | desligarà | desligarem | desligaretz | desligaràn |
| Condicional | desligariái | desligariás | desligariá | desligariam | desligariatz | desligarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desligue | desligues | desligue | desliguem | desliguetz | desliguen |
| Imperfach | desliguèssi | desliguèsses | desliguès desliguèsse | desliguèssem | desliguèssetz | desliguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | desliga ! | — | desliguem ! | desligatz ! | — |
| Negatiu | — | desligues pas ! | — | desliguem pas ! | desliguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Catalan
## Forma de vèrb

consideraren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb considerar.
# Catalan
## Forma de vèrb

considerí
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb considerar.
# Francés
### Etimologia

Del latin consīderare.

### Prononciacion

/kɔ̃sideˈʁe/, /kɔ̃sideˈʁe/
França (Vòges) : escotar « considérer » França (Somain) : escotar « considérer »

## Vèrb

considérer
* Considerar.

### Derivats

* considérable
* considération

### Antonims

* déconsidérer