# Occitan
### Etimologia

* (Adj.) Del latin publicus (« que concernís l'Estat, qu'interessa lo public »).
* (Nom) Del latin publicum (« interès public »).

### Prononciacion

    /py'blik/, /py'blik/
    França (Bearn) : escotar « public »

### Sillabas

pu|blic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | public | publics |
| Masculin | [py'blik] | [pyˈbliks] |
| Femenin | publica | publicas |
| Femenin | [py'bliko̞] | [py'bliko̞s] |
public
* Qu'aperten al pòble dins son entièr.
** Lo ben public.
** Una persona publica, una persona vestida d’una partida de l’autoritat publica, qu'exercís cèrt emplec, cèrta magistratura. Veire sens (3).
* Qu'aparten a l'Estat; estatal.
** Oficièr public, foncionari public, Aquel qu'exercís una carga o foncion publica.
** Cargas publicas, Las imposicions que totòm es obligat de pagar per subvenir a las depensas e al besonhs de l’Estat.
** edificis publics, edificis emplegats als diferents servicis publics.
* Qu'es comun ; a l’usatge de totes.
* Qu'es manifèst, conegut de tot lo mond.
** La causa es pas secrèta, es publica, tot lo mond la sap.
** Es de notorietat publica.
* Çò que se debana en preséncia de tot le mond.
** Audiénça publica.
** Debats publics.
* (programacion) Se dich d’una variabla que la portada es pas restrencha, e qu'es donc visible dempuèi tot lo programa.

### Sinonims

A l'usatge de totes
* banal

### Antonims

* personal
* privat
* pròpri

### Traduccions

| alemand: öffentlich $^{(de)}$ anglés: public $^{(en)}$ (1 a 5), common $^{(en)}$ (1), open $^{(en)}$ (3) catalan: públic $^{(ca)}$ còrs: chèc: espanhòl: público $^{(es)}$ francés: public $^{(fr)}$ | italian: pubblico $^{(it)}$ maltés: neerlandés: publiek $^{(nl)}$ polonés: portugués: público $^{(pt)}$ sicilian: turc: |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| public | publics |
| [py'blik] | [pyˈbliks] |
public masculin
* Massa de gents non estructurada.
* Ensemble de las personas que s’interesson a una òbra intellectuala, literària, artistica, etc.
* Ensemble de las gents que frequentan los comèrcis, las administracions, los transpòrts publics, etc., en general los servicis que, precisament, son dobèrts al public.
* Estat o sector public.
** Trabalhar pel public.

# Anglés
### Etimologia

* (Adj.) Del latin publicus (« que concernís l'Estat, qu'interessa lo public »).
* (Nom) Del latin publicum (« interès public »).

### Prononciacion

/ˈpʌb.lɪk/, /ˈpʌb.lɪk/
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « public »
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « public »

### Sillabas

pu | blic (2)

## Adjectiu

public (plural publics)
* public

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| public | publics |
| [ˈpʌb.lɪk] | [ˈpʌb.lɪkz] |
public
* public

# Francés
### Etimologia

* (Adj.) Del latin publicus (« que concernís l'Estat, qu'interessa lo public »).
* (Nom) Del latin publicum (« interès public »).

### Prononciacion

/py'blik/, /py'blik/
    Soïssa (Lausana) : escotar « public »
    França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « public »

### Sillabas

pu | blic (2)

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | public | publics |
| [py'blik] ||
| Femenin | publique | publiques |
| [pyˈblik] ||
public
* public

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| public | publics |
| [py'blik] ||
public
* public