OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De procurar

### Prononciacion

    /pɾukyɾajˈɾit͡s/, /pɾukyɾajˈɾit͡s/

### Sillabas

pro|cu|rai|ritz

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| procurairitz | procurairises |
| [pɾukyɾajˈɾit͡s] | [pɾukyɾajˈɾizes] |
procurairitz masculin, (masculin: procuraire)
* Persona abilitada a agir per altrú.
* oficièra establida per agir en justícia al nom d'aqueles que plaidejan.
* (Especialament) avocata representant lo ministèri public.
* (religion Religiosa encargada dels intereses temporals d’un ostal religiós.

### Variantas dialectalas

* procuraira
* procurairèla
* procuradora
* procuratritz

### Sinonims

* avoada
* avocata (2) (3)
* mandatària

### Traduccions

| alemand: Staatsanwalt $^{(de)}$ anglés: public prosecutor $^{(en)}$ (2,3), prosecutor $^{(en)}$ (2,3), attorney general $^{(en)}$ (3), procurator fiscal $^{(en)}$ catalan: fiscala $^{(ca)}$ | espanhòl: procuradora $^{(es)}$, fiscala $^{(es)}$ francés: procureure $^{(fr)}$ italian: procuratora $^{(it)}$ portugués: procuradora $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin procurator.

### Prononciacion

* /pruky'ratu/, /pruky'ratu/

### Sillabas

pro | cu | ra | tor (4)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| procurator | procurators |
| [pruky'ratu] | [pruky'ratus] |
procurator
* (Antiquitat) Títol d'unes magistrats de l’Empèri roman, que èran mandats dins las províncias e avián per foncion màger de recobrar de l’impòst e li jutjament de las causas fiscalas.
* (istòria) Un dels magistrats màger, d'una republicas italianas.
S'utiliza tanben per: procuraire

### Variantas dialectalas

* procurador
# Occitan
### Etimologia

    Del latin procuratio.

### Prononciacion

/pɾukyɾaˈsju/, /pɾukyɾaˈsju/, provençau: /pʀukyʀaˈsju/, /pʀukyʀaˈsju/ França (Bearn) : escotar « procuracion »

### Sillabas

pro|cu|ra|tion

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| procuracion | procuracions |
| [pɾukyɾaˈsju] | [pɾukyɾaˈsjus] |
procuracion femenin
* Poder que qualqu’un (donaire d’òrdre) dona a un autre (apoderat) d’agir en son nom, coma l'auriá fach se meteis. La procuracion s'acaba dins a que lo donaire d’òrdre morisca o revòque lo mandat.
* Acte que fa fe d'aquela delegacion.

### Traduccions

| alemand: Vollmacht $^{(de)}$ anglés: power of attorney $^{(en)}$, procuremant $^{(en)}$ basc: catalan: procuració $^{(ca)}$, Potència del fiscal $^{(ca)}$ | espanhòl: poder legal $^{(es)}$, procuración $^{(es)}$ francés: procuration $^{(fr)}$ italian: procura $^{(it)}$ portugués: procuração $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin procurare.

### Prononciacion

/pɾukyˈɾa/, /pɾukyˈɾa/, provençau /pʀukyˈʀa/, /pʀukyˈʀa/ França (Bearn) : escotar « procurar »

## Vèrb

procurar
* Far obtenir quicòm a una persona.
se procurar
* Obténer per se.
* Crompar.

### Derivats

* procuracion

### Sinonims

* provesir
* crompar

### Traduccions

| alemand: besorgen $^{(de)}$ anglés: procure $^{(en)}$ basc: catalan: procurar $^{(ca)}$ | espanhòl: conseguir $^{(es)}$, procurar $^{(es)}$ francés: procurer $^{(fr)}$ italian: peocurare $^{(it)}$, peocurarsi $^{(it)}$ portugués: adquirir $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin procurare.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « procurar »

### Prononciacion

    Oriental: /pɾukuˈɾa/, /pɾukuˈɾa/
    Occidental: nord-occidental /pɾokuˈɾa/, /pɾokuˈɾa/, valencian /pɾokuˈɾaɾ/, /pɾokuˈɾaɾ/

## Vèrb

procurar
* Far çò que cal per realizar, per capitar, quicòm.
* Far obtenir quicòm a una persona.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin procurare.

### Prononciacion

/pɾokuˈɾaɾ/, /pɾokuˈɾaɾ/

## Vèrb

procurar
* Far çò que cal per realizar, per capitar, quicòm.
* Far obtenir quicòm a una persona.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin procurare.

### Prononciacion

/pɾokuˈɾaɾ/, /pɾokuˈɾaɾ/

## Vèrb

procurar
* Far çò que cal per encontrar quicòm, cercar
* Far çò que cal per descobrir o aprene quicòm
* Far çò que cal per executar quicòm
* èsser atirat per quicòm
# Catalan
## Forma de vèrb

procuraren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb procurar.
# Occitan
### Prononciacion

/pɾukyɾaˈsjus/, /pɾukyɾaˈsjus/, provençau: /pʀukyʀaˈsjus/, /pʀukyʀaˈsjus/

## Forma d'adjectiu

procuracions
* Plural de procuracion
# Occitan
### Etimologia

De procurar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾukyˈɾajɾe/, /pɾukyˈɾajɾe/
    provençau /pʀukyˈʀajʀe/, /pʀukyˈʀajʀe/

### Sillabas

pro | cu | rai | re (4)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| procuraire | procuraires |
| [pɾukyˈɾajɾe] | [pɾukyˈɾajɾes] |
procuraire masculin, (femenin: procurairitz / procuraira / procurarèla)
* Persona abilitada a agir per altrú.
* Oficièr establit per agir en justícia al nom d'aqueles que plaidejan.
* (Especialament) Avocat representant lo ministèri public.
* (religion Religiós encargat dels intereses temporals d’un ostal religiós.
Tanben s'utiliza: procurador / procurator

### Sinonims

* avoat
* avocat (2) (3)
* mandatari

### Traduccions

| alemand: Staatsanwalt $^{(de)}$ anglés: public prosecutor $^{(en)}$ (2,3), prosecutor $^{(en)}$ (2,3), attorney general $^{(en)}$ (3), procurator fiscal $^{(en)}$ catalan: fiscal $^{(ca)}$ espanhòl: procurador $^{(es)}$, fiscal $^{(es)}$ | francés: procureur $^{(fr)}$ italian: procuratore $^{(it)}$ polonés: pełnomocnik $^{(pl)}$ portugués: procurador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

* Del latin processus.

### Prononciacion

* /pru'sɛs/, /pru'sɛs/
França (Bearn) : escotar « procès »

### Sillabas

pro | cès (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| procès | procèsses |
| [pru'sɛs] | [pru'sɛses] |
procès masculin
* (justícia) Instància davant un jutge.
* (justícia) Ensemble de las pèças produchas per las doas partidas, per servir a l’instruccion e al jutjament d’una quita instància.

### Sinonims

* plaid

### Traduccions

| alemand: Prozess $^{(de)}$ anglés: trial $^{(en)}$ catalan: procés $^{(ca)}$ espanhòl: processo $^{(es)}$ | francés: procès $^{(fr)}$ italian: processo $^{(it)}$ polonés: portugués: processo $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

* Del latin processus.

### Prononciacion

Soïssa (Lausana) : escotar « procès »

### Prononciacion

* /pʁɔsɛ/, /pʁɔsɛ/

### Sillabas

pro | cès (2)

## Nom comun

procès masculin singular e plural
* Procès
# Occitan
### Etimologia

    De procès e verbal

### Prononciacion

/pɾuˌses beɾˈβal/, /pɾuˌses beɾˈβal/

### Sillabas

pro|cès| ver|bal

## Locucion nominala

Declinason :
| Singular | Plural |
| procès verbal | procèsses verbals |
| [pɾuˌses beɾˈβal] | [pɾuˌseses beɾˈβals] |
procès verbal (lengadocian) , masculin
* (justícia) Acte per que un gendarma, un policièr, un garda comunal, etc., constata una contravencion, un delicte.
* Compterendut d’un fach establit per una persona qualificada, al subjècte de la relacion entre doas personas o d'una sesilha de trabalh, d’una assemblada.

### Variantas dialectalas

* procès verbau (provençau, gascon)

### Sinonims

* contravencion (1)
* margue (1)
* verbal (1, 2)
* rapòrt (2)
# Occitan
### Etimologia

Del latin procurator.

### Prononciacion

* /pruky'raðu/, /pruky'raðu/

### Sillabas

pro | cu | ra | dor (4)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| procurador | procuradors |
| [pruky'raðu] | [pruky'raðus] |
procurador
* (Antiquitat) Títol d'unes magistrats de l’Empèri roman, que èran mandats dins las províncias e avián per foncion màger de recobrar de l’impòst e li jutjament de las causas fiscalas.
* (istòria) Un dels magistrats màger, d'una republicas italianas.
S'utiliza tanben per: procuraire

### Variantas dialectalas

* procurator
# Catalan
### Etimologia

Calc de l'espanhòl piña.

### Prononciacion

[ˈpiɲə] (oriental), [ˈpiɲa] (occidental)
Espanha (Vila-real) : escotar « pinya »

### Sillabas

pi | nya (2)

## Nom comun

pinya femenin, pl. pinyes

### Sinonims

* ananàs

### Traduccions

* pinha $^{(oc)}$ femenin
* ananàs $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

Benlèu del francés peintre.

### Prononciacion

[ˈpintɾe]
França (Bearn) : escotar « pintre »

### Sillabas

pin | tre

## Nom comun

pintre masculin
* Persona que practica la pintura.

### Variantas dialectalas

* pintor
* penheire

### Traduccions

| alemand: Maler $^{(de)}$ anglés: painter $^{(en)}$ catalan: pintor $^{(ca)}$ chèc: malíř $^{(cs)}$ espanhòl: pintor $^{(es)}$ francés: peintre $^{(fr)}$ | indonesian: italian: pittore $^{(it)}$ neerlandés: schilder $^{(nl)}$ norvegian: portugués: pintor $^{(pt)}$ romanés: pictor $^{(ro)}$ sicilian: pitturi $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar pinctura e del classic pictura.

### Prononciacion

[pinˈtyɾo]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « pintura »

### Sillabas

pin | tu | ra

## Nom comun

pintura femenin
* Matèria liquida e pastosa que servís per enduire e colorar d'unas superfícias dins la bastison.
* Art Art de pénher.
* Art Òbra realizada per un pintor.

### Traduccions

| alemand: Farbe $^{(de)}$, Gemälde $^{(de)}$ anglés: paint $^{(en)}$, painting $^{(en)}$ catalan: pintura $^{(ca)}$ chèc: (malířská) barva $^{(cs)}$[1]; malířství $^{(cs)}$[2]; malba $^{(cs)}$[3] espanhòl: pintura $^{(es)}$ francés: peinture $^{(fr)}$ | indonesian: italian: pittura $^{(it)}$ neerlandés: verf $^{(nl)}$ norvegian: portugués: romanés: vopsea $^{(ro)}$[1]; pictură $^{(ro)}$[2]; pictură $^{(ro)}$[3] sicilian: pittura $^{(scn)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin vulgar pinctura e del classic pictura.

### Prononciacion

[pin'tuɾa] (occidental), [pin'tuɾə] (oriental)

## Nom comun

pintura
* Pintura.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

/'pin.sɔ/, /'pin.sɔ/
pin | ça (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pinça | pinças |
| ['pin.sɔ] | ['pin.sɔs] |
pinça femenin
* Instrument de brancas articuladas per agafar (sasir) quicòm de pichon o quicòm de pesuc
* Mena d'alús / mena de palfèrre
* Davant de bata de caval ; davant de fèrre de caval
* Cordura per estrechir un vestit
* Patas de crustacèus.

### Traduccions

| alemand: Zange $^{(de)}$ Pinzette $^{(de)}$ anglés: pliers $^{(en)}$ arabi: كماشة $^{(ar)}$ catalan: alicates $^{(ca)}$ chinés: 钳子 $^{(zh)}$ espanhòl: alicates $^{(es)}$ francés: pince $^{(fr)}$ | grèc: πένσα $^{(el)}$ italian: pinze $^{(it)}$ neerlandés: tang $^{(nl)}$ portugués: alicate $^{(pt)}$ polonés: szczypce $^{(pl)}$ romanés: clește $^{(ro)}$ rus: плоскогубцы $^{(ru)}$ |

### Referéncias

Joan de Cantalausa, Diccionari de Cantalausa, (en linha):

## Forma de vèrb

pinça
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de pinçar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de pinçar.

# Francés
### Prononciacion

/pɛ̃sa/, /pɛ̃sa/

## Forma de vèrb

pinça
* Tresena persona del singular au preterit de l'indicatiu de pincer.
# Occitan
### Etimologia

Del latin pincianus, amb amb cambiament de sufix.

### Prononciacion

/pinˈsaɾt/, /pinˈsaɾt/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « pinçard »

### Sillabas

pin | çard (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pinçard | pinçards |
| [pinˈsaɾt] | [pinˈsaɾts] |
pinçard masculin
* Ornit. Aucèl de l'espècia Fringilla coelebs.

### Sinonims

* quinçon
* pinçon

### Traduccions

| alemand: Fink $^{(de)}$ masculin anglés: finch $^{(en)}$, chaffinch $^{(en)}$ asturian: pimpín $^{(ast)}$, gurrión pintu $^{(ast)}$ catalan: pinsà $^{(ca)}$ masculin espanhòl: pinzón $^{(es)}$ masculin francés: pinson $^{(fr)}$ masculin, pinson des arbres $^{(fr)}$ masculin istriòt: muntan $^{(ist)}$ masculin, montan $^{(ist)}$ masculin, fringuel $^{(ist)}$ masculin | italian: fringuello $^{(it)}$ masculin neerlandés: vink $^{(nl)}$ ongrés: pinty $^{(hu)}$ polonés: zięba $^{(pl)}$ rus: зяблик $^{(ru)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

pintó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb pintar.
# Occitan
### Etimologia

    Del francés pincer

### Prononciacion

/pin'sa/, /pin'sa/, provençau /pĩⁿ'sa/, /pĩⁿ'sa/ França (Bearn) : escotar « pinçar »

## Vèrb

pinçar
* Sasir fortament amb una pinça, avec de tenalhas o autres instruments semblables.
* Quichar fortament amb un objècte utilizat coma una pinça, coma los dets.
* (musica) Far vibrar las còrdas d’un instrument los cachant e tirant amb los dets.
* (Agricultura) Copar amb lo tèrme dels dets o l’ungla los brots o rebrots per empachar que buten de tròp.
* Abilhar estrech

### Derivats

* pinçard

### Sinonims

* pecigar

### Traduccions

| alemand: kneifen $^{(de)}$, zwicken $^{(de)}$ anglés: strum $^{(en)}$ (guitarra), pinch $^{(en)}$, nip $^{(en)}$ basc: atera $^{(eu)}$ catalan: pessigar $^{(ca)}$, pinçar $^{(ca)}$, prémer $^{(ca)}$, puntejar $^{(ca)}$ (un instrument de còrdas) | espanhòl: pellizcar $^{(es)}$, pinzar $^{(es)}$ francés: pincer $^{(fr)}$ italian: spremere $^{(it)}$ portugués: beliscar $^{(pt)}$, pinçar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del francés pincer

### Prononciacion
## Vèrb

pinçar
* pinçar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del francés pincer

### Prononciacion

Portugal /pĩˈsaɾ/, /pĩˈsaɾ/; Brasil /pĩˈsa(ɾ)/, /pĩˈsa(ɾ)/

## Vèrb

pinçar
* pinçar $^{(oc)}$, amb una pinça
# Còrs
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Adjectiu

pinzutu masculin
* Ponchut.
# Occitan
### Prononciacion

/'pin.sɔs/, /'pin.sɔs/ (gascon) (lengadocian)
pin | ças (2)

## Forma de nom comun

pinças femenin
* Plural de pinça.

## Forma de vèrb

pinças
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de pinçar.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

sarons (puter)
* Primièra persona del plural al futur de esser.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

saros (puter)
* Segonda persona del plural al futur de esser.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/saɾˈpa/, /saɾˈpa/

## Vèrb

sarpar
* (Marina) Enauçar l'ancora.

### Traduccions

| anglés: to weigh anchor $^{(en)}$ | francés: lever l'ancre $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[sarraβas'tal]
Lengadocian : escotar « sarrabastal »

## Nom comun

sarrabastal masculin
* Bruch excessiu, agitacion.

### Sinonims

* tarrabastal
* çaganh

### Traduccions

* anglés: din $^{(en)}$
* catalan: terrabastall $^{(ca)}$
* chèc: rámus $^{(cs)}$
* espanhòl: jaleo $^{(es)}$
* italian: frastuono $^{(it)}$
* francés: vacarme $^{(fr)}$
* romanés: gălăgie $^{(ro)}$
* sicilian: babbilonia $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia

Benlèu una alteracion del latin sinapio, -ōnis, derivat de sinapi.

### Prononciacion

/saramˈpiw/, /saramˈpiw/
Lengadocian : escotar « sarrampiu »

### Sillabas

sar | ram | piu

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| sarrampiu | sarrampius |
| [saramˈpiw] | [saramˈpiws] |
sarrampiu masculin
* Med. Malautiá infecciosa contagiosa infantila.
* Bot. Pistacia terebinthus (info de precisar) .

### Sinonims

* senepiu

### Traduccions

| afrikaans: masels $^{(af)}$ alemand: Masern $^{(de)}$ plural anglés: measles $^{(en)}$ basc: elgorri $^{(eu)}$ catalan: xarampió $^{(ca)}$ masculin chèc: spalničky $^{(cs)}$ chinés: 麻疹 $^{(zh)}$ (mázhěn) danés: mæslinger $^{(da)}$ espanhòl: sarampión $^{(es)}$ masculin estonian: leetrid $^{(et)}$ finlandés: tuhkarokko $^{(fi)}$ | francés: rougeole $^{(fr)}$ femenin indi: खसरा $^{(hi)}$ (khasrā) italian: morbillo $^{(it)}$ masculin neerlandés: mazelen $^{(nl)}$ norvegian: meslinger $^{(no)}$ ongrés: kanyaró $^{(hu)}$ portugués: sarampo $^{(pt)}$ masculin romanés: rujeolă $^{(ro)}$ femenin rus: корь $^{(ru)}$ suedés: mässling $^{(sv)}$ ucraïnian: кір $^{(uk)}$ (kir) masculin |
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

saron (puter)
* Tresena persona del plural al futur de esser.
# Romanch
### Prononciacion
## Forma de vèrb

sarost (puter)
* Segonda persona del singular al futur de esser.
# Occitan
### Etimologia

Del latin tardiu *serracŭla, derivat del vèrb serare « barrar ».

### Prononciacion

/saˈraʎo/, /saˈraʎo/
França (Bearn) : escotar « sarralha »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| sarralha | sarralhas |
| [saˈraʎo] | [saˈraʎos] |
sarralha femenin
* Part metallica fixada a una pòrta que permet de la barrar en i metre una clau.

### Parents

* sarralhar
* sarralhariá
* sarralhejar
* sarralhièr

### Traduccions

| alemand: Schloss $^{(de)}$ masculin anglés: lock $^{(en)}$ catalan: pany $^{(ca)}$ masculin espanhòl: cerradura $^{(es)}$ femenin | francés: serrure $^{(fr)}$ femenin italian: serratura $^{(it)}$ femenin neerlandés: slot $^{(nl)}$ portugués: fechadura $^{(pt)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

De sarralha amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/saraˈljɛ/, /saraˈljɛ/
Lengadocian : escotar « sarralhièr »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| sarralhièr | sarralhièrs |
| [saraˈljɛ] | [saraˈljɛs] |
sarralhièr masculin (lengadocian)
* Persona que fabrica las sarralhas.
* Ornit Espécia d'aucèl de plumatge colorat de nom scientific Parus major.

### Sinonims

* viralenga (lengadocian) (2)
* capnegre (2)

### Variantas dialectalas

* carboèra (gascon) (2)
* carbonèla (gascon)
* parra limadèra (gascon)
* tintaròla (gascon)
* sarralhèr (gascon) (1)
* sarraire (gascon) (1)
* sarralhier (lemosin) (1)

### Traduccions

| alemand: Schlosser $^{(de)}$ masculin (1), Kohlmeise $^{(de)}$ femenin (2) anglés: locksmith $^{(en)}$(1), great tit $^{(en)}$ (2) asturian: corbatín $^{(ast)}$, chichipán $^{(ast)}$ (2) cachob: czibaba $^{(csb)}$ (2) cabard: цӀыжьдадэ $^{(kbd)}$(2) còrs: cappelluccia $^{(co)}$ femenin, cappidduccia $^{(co)}$ femenin (2) | francés:serrurier $^{(fr)}$ masculin (1), mésange charbonnière $^{(fr)}$ femenin (2) istriòt: parussula $^{(ist)}$ femenin, sparussula $^{(ist)}$ femenin, paroussula $^{(ist)}$ femenin (2) italian: cinciallegra $^{(it)}$ femenin (2) |
# Occitan
### Prononciacion

/saramˈpiws/, /saramˈpiws/

## Forma de nom comun

sarrampius masculin
* Plural de sarrampiu.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

přimiknyć perfectiu
* Far la guinhada.

### Mots aparentats

* přimikać
* přimikotać

### Conjugason

| Infinitiu | přimiknyć | přimiknyć | přimiknyć | přimiknyć | přimiknyć | přimiknyć |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular |
| masculin | přimiknjeny | přimiknjeny | přimiknjeny |
| femenin | přimiknjena | přimiknjena | přimiknjena |
| neutre | přimiknjene | přimiknjene | přimiknjene |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Present | přimiknu | přimiknješ | přimiknje | přimiknjemy | přimiknjeće | přimiknu | přimiknjemoj | přimiknjetaj přimiknjetej | přimiknjetaj přimiknjetej |
| Preterit | přimiknych | přimikny | přimikny | přimiknychmy | přimiknyšće | přimiknychu | přimiknychmoj | přimiknyštaj přimiknyštej | přimiknyštaj přimiknyštej |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Imperatiu | — | přimikń ! | — | přimikńmy ! | přimikńće ! | — | přimikńmoj ! | přimikńtaj ! přimikńtej ! | — |
| Passat |||||||
| Nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| Masculin | přimiknył | přimiknył | přimiknył | přimiknyli | přimiknyli | přimiknyli | přimiknyłoj | přimiknyłoj | přimiknyłoj | přimiknyłoj |
| Femenin | přimiknyła | přimiknyła | přimiknyła | přimiknyłe | přimiknyłe | přimiknyłe | přimiknyłoj | přimiknyłoj | přimiknyłoj | přimiknyłoj |
| Neutre | přimiknyło | přimiknyło | přimiknyło | přimiknyłe | přimiknyłe | přimiknyłe | přimiknyłoj | přimiknyłoj | přimiknyłoj | přimiknyłoj |
| Nòtas |||||||

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
* Soblex - hornjoserbsko-němski słownik
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

přimjenach
* Locatiu plural de přimjeno.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | přimjeno | přimjena | přimjenje |
| Genitiu | přimjena | přimjenow | přimjenow |
| Datiu | přimjenu | přimjenam | přimjenomaj |
| Acusatiu | přimjeno | přimjena | přimjenje |
| Instrumental | přimjenom | přimjenami | přimjenomaj |
| Locatiu | přimjenje | přimjenach | přimjenomaj |
přimjeno neutre
* Chafre.

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
* Soblex - hornjoserbsko-němski słownik
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb pływać ("nadar") amb lo sufix -ak.

### Prononciacion

['pwɨvak]
Polonha (Varsòvia) : escotar « pływak »

### Sillabas

pły | wak (2)

## Nom comun

pływak masculin, pl. pływacy

### Traduccions

* nadaire $^{(oc)}$
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

přimjena
* Genitiu singular de přimjeno.
* Nominatiu-acusatiu plural de přimjeno.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

přimjenami
* Instrumental plural de přimjeno.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

přimjenje
* Locatiu singular de přimjeno.
* Nominatiu-acusatiu dual de přimjeno.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

přimikać perfectiu
* Far la guinhada.

### Mots aparentats

* přimiknyć
* přimikotać

### Conjugason

| Infinitiu | přimikać | přimikać | přimikać | přimikać | přimikać | přimikać |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular |
| masculin | přimikany | přimikany | přimikany |
| femenin | přimikana | přimikana | přimikana |
| neutre | přimikane | přimikane | přimikane |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Present | přimikam | přimikaš | přimika | přimikamy | přimikaće | přimikaja | přimikamoj | přimikataj přimikatej | přimikataj přimikatej |
| Preterit | přimikach | přimika | přimika | přimikachmy | přimikašće | přimikachu | přimikachmoj | přimikaštaj přimikaštej | přimikaštaj přimikaštej |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Imperatiu | — | přimikaj ! | — | přimikajmy ! | přimikajće ! | — | přimikajmoj ! | přimikajtaj ! přimikajtej ! | — |
| Passat |||||||
| Nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| Masculin | přimikał | přimikał | přimikał | přimikali | přimikali | přimikali | přimikałoj | přimikałoj | přimikałoj | přimikałoj |
| Femenin | přimikała | přimikała | přimikała | přimikałe | přimikałe | přimikałe | přimikałoj | přimikałoj | přimikałoj | přimikałoj |
| Neutre | přimikało | přimikało | přimikało | přimikałe | přimikałe | přimikałe | přimikałoj | přimikałoj | přimikałoj | přimikałoj |
| Nòtas |||||||

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
* Soblex - hornjoserbsko-němski słownik
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

přimjenam
* Datiu plural de přimjeno.
# Occitan
### Prononciacion

/pastuˈɾals/, /pastuˈɾals/

## Forma d'adjectiu

pastorals
* Masculin plural de pastoral

# Anglés
### Prononciacion

/ˈpæstəɹəlz/, /ˈpæstəɹəlz/, /ˌpæsˈtɔːɹəlz/, /ˌpæsˈtɔːɹəlz/

## Forma de nom comun

pastorals
* Plural de pastoral

# Catalan
### Prononciacion

Balearic /pəstoˈɾaɫs/, /pəstoˈɾaɫs/, Central /pəstuˈɾaɫs/, /pəstuˈɾaɫs/, Valencian /pastoˈɾaɫs/, /pastoˈɾaɫs/

## Forma d'adjectiu

pastoral masculin o femenin
* Plural de pastoral

## Nom comun

pastorals femenin, (plural: pastorals)
* Plural de pastoral