# Occitan
### Etimologia

    (Nom comun 1) Del latin anima.
    (Nom comun 2) Del latin arma.

### Prononciacion

    /ˈaɾmo̞/, /ˈaɾmo̞/
    escotar « arma »
    /ˈaʀmə/, /ˈaʀmə/

### Sillabas

ar | ma (2)

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| arma | armas |
| [ˈaɾmo̞] | [ˈaɾmo̞s] |
arma femenin
* Principi vital d'un èsser vivent.

### Sinonims

* amna (gascon)
* anma

### Traduccions

| alemand: Seele $^{(de)}$ femenin anglés: soul $^{(en)}$ catalan: ànima $^{(ca)}$femenin espanhòl: alma $^{(es)}$ femenin francés: âme $^{(fr)}$ femenin | italian: anima $^{(it)}$ femenin istriòt: anama $^{(ist)}$ femenin, anema $^{(ist)}$ femenin, anima $^{(ist)}$ femenin portugués: alma $^{(pt)}$ femenin romanés: inimă $^{(ro)}$ femenin |

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| arma | armas |
| [ˈaɾmo] | [ˈaɾmos] |
arma femenin
* Aisina per atacar o se defendre.

### Traduccions

| alemand: Waffe $^{(de)}$ femenin anglés: weapon $^{(en)}$ catalan: arma $^{(ca)}$ femenin espanhòl: arma $^{(es)}$ femenin | francés: arme $^{(fr)}$ femenin italian: arma $^{(it)}$ femenin portugués: arma $^{(pt)}$ femenin romanés: armă $^{(ro)}$ femenin |

## Forma de vèrb

arma
* Tresena persona del singular del present del singular de armar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de armar.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin arma, armorum (« armas »).

### Prononciacion

oriental /ˈarmə/, /ˈarmə/, occidental /ˈaɾma/, /ˈaɾma/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arma | armes |
arma
* arma (aisina per atacar o se defendre).

## Forma de vèrb

arma
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de armar.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu de armar.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin arma, armorum (« armas »).

### Prononciacion

/ˈaɾma/, /ˈaɾma/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arma | armas |
| [ˈaɾma] | [ˈaɾmas] |
arma
* arma (aisina per atacar o se defendre).

## Forma de vèrb

arma
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de armar.
* Segonda persona del singular (tú) a l'imperatiu de armar.

### Referéncias

* Diccionario de la lengua espaňola de la Real Academia española : https://dle.rae.es/arma?m=form

# Francés
### Prononciacion

    /aʁma/, /aʁma/
    França (Lion) : escotar « arma »
    França (Vòges) : escotar « arma »

## Forma de vèrb

arma
* Tresena persona del singular al preterit de armer.

# Italian
### Etimologia

    Del latin arma, armorum (« armas »).

### Prononciacion

    /ˈaɾma/, /ˈaɾma/
    Itàlia : escotar « arma »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arma | armi |
| [ˈaɾma] | [ˈaɾmi] |
arma femenin
* arma (aisina per atacar o se defendre).

## Forma de vèrb

arma
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de armare.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu de armare.

### Referéncias

* http://www.sapere.it/enciclopedia/arma.html

# Portugués
### Etimologia

    Del latin arma, armorum (« armas »).

### Prononciacion

    Portugal /ˈaɾmɐ/, /ˈaɾmɐ/
    Brasil /ˈaɦmɐ/, /ˈaɦmɐ/, /ˈaɾmə/, /ˈaɾmə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arma | armas |
arma
* arma (aisina per atacar o se defendre).

## Forma de vèrb

arma
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de armar.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu de armar.