OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/eŋɡɾaˈna/, /eŋɡɾaˈna/

### Sillabas

en | gra | nar

## Vèrb 1

engranar
* Tirar totas las escobilhas de pel sòl en far servir una escoba.

### Sinonims

* balajar
* escobar

### Variantas dialectalas

* balejar (gascon)
* boifar (lemosin)
* gensar (lemosin)

### Traduccions

| alemand: fegen $^{(de)}$ anglés: to sweep $^{(en)}$ cannada: ಗುಡಿಸು $^{(kn)}$ catalan: escombrar $^{(ca)}$ espanhòl: barrer $^{(es)}$ esperanto: balai $^{(eo)}$ francés: balayer $^{(fr)}$ | gaelic irlandés: scuab $^{(ga)}$ italian: spazzare $^{(it)}$, scopare $^{(it)}$ portugués: varrer $^{(pt)}$ romanés: a mătura $^{(ro)}$ sicilian: scupari $^{(scn)}$ ucraïnian: мести $^{(uk)}$, замести $^{(uk)}$ |

## Vèrb 2

engranar
* Alimentar en gran, particularament la tremuèja d'un molin.

### Traduccions

| catalan: engranar $^{(ca)}$ | francés: engrener $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | engranar | engranar | engranar | engranar | engranar | engranar |
| Gerondiu | engranant | engranant | engranant | engranant | engranant | engranant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | engranat | engranat | engranat | engranats | engranats | engranats |
| femenin | engranada | engranada | engranada | engranadas | engranadas | engranadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | engrani engrane | engranas | engrana | engranam | engranatz | engranan |
| Imperfach | engranavi | engranavas | engranava | engranàvem | engranàvetz | engranavan |
| Preterit | engranèri | engranères | engranèt | engranèrem | engranèretz | engranèron |
| Futur | engranarai | engranaràs | engranarà | engranarem | engranaretz | engranaràn |
| Condicional | engranariái | engranariás | engranariá | engranariam | engranariatz | engranarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | engrane | engranes | engrane | engranem | engranetz | engranen |
| Imperfach | engranèssi | engranèsses | engranès engranèsse | engranèssem | engranèssetz | engranèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | engrana ! | — | engranem ! | engranatz ! | — |
| Negatiu | — | engranes pas ! | — | engranem pas ! | engranetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    De conduire

### Prononciacion

/kon'dɥit/, /kon'dɥit/

### Sillabas

con|duit

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conduit | conduits |
| [kon'dɥit] | [kon'dɥits] |
conduit masculin
* Tudèl, canal que dedins raja e passa de fluids.

### Variantas dialectalas

* conduch
* conducte

### Sinonims

* conducha
* bornèl (lengadocian)
* oide (provençau)
* dotz (gascon)
* coleira (gascon)

### Parents

* conduire

### Traduccions

| alemand: Rohrkabel $^{(de)}$ anglés: conduit $^{(en)}$ catalan: conducte $^{(ca)}$ espanhòl: conducto $^{(es)}$ | francés: conduit $^{(fr)}$ italian: canna $^{(it)}$ basc: kanal $^{(eu)}$ portugués: duto $^{(pt)}$, canal $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

conduit
* Participi passat al masculin singular de conduire.

# Anglés
### Etimologia

    De conduct

### Prononciacion

Polonha (Varsòvia) : escotar « conduit »

### Prononciacion

    RU /ˈkɒnd(j)ʊɪt/, /ˈkɒnd(j)ʊɪt/, /ˈkɒndʒʊɪt/, /ˈkɒndʒʊɪt/, /ˈkɒndɪt/, /ˈkɒndɪt/
    EUA /ˈkɑnd(j)ʊɪt/, /ˈkɑnd(j)ʊɪt/, /ˈkɑndɪt/, /ˈkɑndɪt/

### Sillabas

con|duit

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conduit | conduits |
conduit
* conduit $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    De conduct

### Prononciacion

/kɔ̃dɥi/, /kɔ̃dɥi/

### Sillabas

con|duit

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conduit | conduits |
| [kɔ̃dɥi] ||
conduit
* conduit $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

conduit
* Participi passat al masculin singular de conduire.
# Occitan
### Etimologia

Del latin conductor, -ōris

### Prononciacion

/kundut'trits/, /kundut'trits/

### Sillabas

con|duc|tritz

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conductritz | conductrises |
| [kundut'trits] | [kundut'trizes] |
conductritz femenin (mascle conductor)
* Persona que condutz, que mèna un desplaçament.
* Persona qu e ten las comandas d’un veïcul.
* Agent encargat de menar las òbras, sota los òrdres d’un engenhaire.

### Sinonims

* menaira
* pilòta

## Forma d'adjectiu

conductritz
* Femenin singular de conductor
# Occitan
### Prononciacion

/kundut'tus/, /kundut'tus/

## Forma de nom comun

conductors
* Plural de conductor

## Forma d'adjectiu

conductors
* Masculin plural de conductor

# Anglés
### Prononciacion

/kənˈdʌktɚz/, /kənˈdʌktɚz/

## Forma de nom comun

conductors
* Plural de conductor

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central [kundukˈtos], balear [kondukˈtos], [kundukˈtos]
    Occidental: nord-occidental [kondukˈtos], valencià [kondukˈtoɾs]

## Forma de nom comun

conductors
* Plural de conductor

## Forma d'adjectiu

conductors
* Masculin plural de conductor
# Occitan
### Prononciacion

/kundut'trizes/, /kundut'trizes/

## Forma de nom comun

conductrises
* Plural de conductritz

## Forma d'adjectiu

conductrises
* Femenin plural de conductor
# Occitan
### Prononciacion

/kon'dɥito̞s/, /kon'dɥito̞s/

## Forma de nom comun

conduitas
* plural de conduita

## Forma de vèrb

conduitas
* Participi passat al femenin plural de conduire.
# Occitan
### Etimologia

    De conduire

### Prononciacion

/kon'dɥito̞/, /kon'dɥito̞/

### Sillabas

con|dui|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conduita | conduitas |
| [kon'dɥito̞] | [kon'dɥito̞s] |
conduita masculin
* Accion de conduire
* Biais d'agir que siá al nivèl politic, militar, ecclesiastic o de las mors.
* Tudèl, canal que dedins raja e passa de fluids.

### Variantas dialectalas

* conducha
* conducta

### Sinonims

Biais d'agir
* mena
Tudèl
* canalizacion

### Parents

* conduire

### Traduccions

| Accion de menar alemand: Führung $^{(de)}$, Leitung $^{(de)}$ anglés: conduct $^{(en)}$ catalan: conducció $^{(ca)}$, conducta $^{(ca)}$ espanhòl: conducción $^{(es)}$, conducta $^{(ca)}$ | francés: conduite $^{(fr)}$ italian: condotta $^{(it)}$ basc: portugués: conduta $^{(pt)}$ |
| Biais d'agir alemand: Benehmen $^{(de)}$, Betragen $^{(de)}$ anglés: conducta $^{(en)}$ catalan: conducció $^{(ca)}$, conducta $^{(ca)}$ espanhòl: conducción $^{(es)}$, conducta $^{(ca)}$ | francés: conduite $^{(fr)}$ italian: condotta $^{(it)}$ basc: portugués: conduta $^{(pt)}$ |
| Canalizacion alemand: Rohrkabel $^{(de)}$ anglés: conduit $^{(en)}$ catalan: conducte $^{(ca)}$ espanhòl: conducto $^{(es)}$ | francés: conduit $^{(fr)}$ italian: canna $^{(it)}$ basc: kanal $^{(eu)}$ portugués: duto $^{(pt)}$, canal $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

conduita
* Participi passat al femenin singular de conduire.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin conduco « menar ensemble » compausat del prefixe con- (« ensemble ») e ducere (« conduire », « menar »).

### Prononciacion

/kundy'zi/, /kundy'zi/

## Vèrb

condusir (lengadocian) (gascon)
* Menar, guidar, dirigir cap a un lòc determinat.
* Comandar, regir, governar.
* (musica) Dirigir una orquèstra.
se condusir
* (pronominal) Se comportar de tal o tal biais.

### Variantas dialectalas

* conduire (lengadocian)
* condudir (gascon)
* condúser / condúder (gascon)
* condurre (provençal)

### Traduccions

| alemand: führen $^{(de)}$ anglés: lead $^{(en)}$ catalan: conduir $^{(ca)}$ | espanhòl: conducir $^{(es)}$ francés: conduire $^{(fr)}$ italian: condurre $^{(it)}$ portugués: conduzir $^{(pt)}$, levar $^{(pt)}$ |
# Italian
## Forma de vèrb

esporterò
* Primièra persona al futur del vèrb esportare.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de esporadic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[espuraδiko'men]

### Sillabas

es | po | ra | di | ca | ment (6)

## Advèrbi

esporadicament
* D'un biais esporadic, rarament.

### Parents

* esporadic -a

### Traduccions

| afrikaans: alemand: anglés: basc: catalan: esporàdicament $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: esporádicamente $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: sporadiquement $^{(fr)}$ grèc: | indonesian: gaelic irlandés: italian: sporadicamente $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: portugués: romanés: suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian σποραδικός, sporadikos « disseminar, escampilhar, semenar »

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /espuɾaˈðik/, /espuɾaˈðik/
    provençau /espuʀaˈdik/, /espuʀaˈdik/

### Sillabas

es|po|ra|dic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | esporadic | esporadics |
| Masculin | [espuɾaˈðik] | [espuɾaˈðiks] |
| Femenin | esporadica | esporadicas |
| Femenin | [espuɾaˈðiko̞] | [espuɾaˈðiko̞s] |
esporadic
* Que se realiza o que se produtz a d'intervals irregulars o d'un biais isolat.
* (patologia) Se ditz d'una malautiá de natura non epidemica que tòca ocasionalament d'unes individús.

### Sinonims

* discontinú
* episodic
* escampilhat
* infrequent
* intermitent
* irregular
* rar

### Antonims

* constant
* continú
* epidemic

### Parents

* espòra

### Derivats

* esporadicament

### Traduccions

| alemand: sporadisch $^{(de)}$ anglés: sporadic $^{(en)}$ basc: catalan: esporàdic $^{(ca)}$ | espanhòl: esporádico $^{(es)}$ francés: sporadique $^{(fr)}$ italian: sporadico $^{(it)}$ portugués: esporádico $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de espontáneo, -ea ("espontanèu") amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[espontanea'mente]

### Sillabas

es | pon | tá | ne | a | men | te (7)

## Advèrbi

espontáneamente

### Traduccions

* espontanèament $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

esporgà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb esporgar.
# Occitan
### Etimologia

    Del bas latin spontaneus de sponte (segon la volontat de qq, de o par se meteis)

### Prononciacion

/espontaˈnɛw/, /espontaˈnɛw/ provençau /espõⁿtaˈnɛw/, /espõⁿtaˈnɛw/ França (Bearn) : escotar « espontanèu »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | espontanèu | espontanèus |
| Masculin | [espontaˈnɛw] | [espontaˈnɛws] |
| Femenin | espontanèa | espontanèas |
| Femenin | [espontaˈnɛo̞] | [espontaˈnɛo̞s] |
espontanèu
* Que se fa de se meteis, de biais autonòma.
** Far d'avoacions espontanèas.
* Que se fa de se meteis e de primièr vam, sens soscar nimai delai.
** Reaccion espontanèa.
* (biologia) Qualifica los movements que se realizan de se meteis o sens causa exteriora aparenta.
** Los movements del còr, del cervèl, de las artèrias son de movements espontanèus.
* (medecina) Qualifica una evolucion de malautiá qu'es pas provocada par un remèdi.
* (ecologia) Qualifica una planta butant naturalment dins la region encontrada, sens èsser semenada per l’òme, nimai cultivada.

### Derivats

* candidatura espontanèa
* combustion espontanèa
* generacion espontanèa
* espontaneïtat
* espontanèament

### Traduccions

| alemand: spontan $^{(de)}$ anglés: spontaneous $^{(en)}$ basc: catalan: espontani $^{(ca)}$ | espanhòl: espontáneo $^{(es)}$ francés: spontané $^{(fr)}$ italian: spontaneo $^{(it)}$ portugués: espontâneo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/espontaˈnɛws/, /espontaˈnɛws/ provençau /espõⁿtaˈnɛw/, /espõⁿtaˈnɛw/

## Forma d'adjectiu

espontanèas
* Masculin plural de espontanèu
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de espontani, -ània ("espontanèu") amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[əspuntaniə'men] (oriental), [espontania'ment] (occidental)

### Sillabas

es | pon | tà | ni | a | ment (6)

## Advèrbi

espontàniament

### Traduccions

* espontanèament $^{(oc)}$
# Catalan
### Etimologia

De l'anglés sport probablament derivat del francés ancian desport (divertiment, jòc).

### Prononciacion

[əs'pɔrt] (oriental), [es'pɔrt] (occdidental)

### Sillabas

es | port (2)

## Nom comun

esport masculin, pl. esports

### Traduccions

* espòrt $^{(oc)}$

### Derivats

* esportista
* esportiu, -iva
# Occitan
### Prononciacion

/espontaˈnɛo̞s/, /espontaˈnɛo̞s/ provençau /espõⁿtaˈnɛo̞s/, /espõⁿtaˈnɛo̞s/

## Forma d'adjectiu

espontanèas
* Femenin plural de espontanèu
# Occitan
### Etimologia

Del latin continŭāre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuntyˈɲa/, /kuntyˈɲa/
    França (Bearn) : escotar « contunhar »
    provencau /kũⁿtyˈnja/, /kũⁿtyˈnja/

## Vèrb

contunhar
* Seguir çò qu'es estat començat.
se contunhar
* S'esperlongar

### Sinonims

* continuar
* perdurar
* seguir

### Parents

* contunh
* contunha

### Traduccions

| alemand: fortfahren $^{(de)}$ anglés: to continue $^{(en)}$, to go on $^{(en)}$ catalan: continuar $^{(ca)}$ espanhòl: continuar $^{(es)}$, seguir $^{(es)}$ | esperanto: pluigi $^{(eo)}$ francés: continuer $^{(fr)}$ italian: continuare $^{(it)}$ romanés: a continua $^{(ro)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | contunhar | contunhar | contunhar | contunhar | contunhar | contunhar |
| Gerondiu | contunhant | contunhant | contunhant | contunhant | contunhant | contunhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | contunhat | contunhat | contunhat | contunhats | contunhats | contunhats |
| femenin | contunhada | contunhada | contunhada | contunhadas | contunhadas | contunhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | contunhi contunhe | contunhas | contunha | contunham | contunhatz | contunhan |
| Imperfach | contunhavi | contunhavas | contunhava | contunhàvem | contunhàvetz | contunhavan |
| Preterit | contunhèri | contunhères | contunhèt | contunhèrem | contunhèretz | contunhèron |
| Futur | contunharai | contunharàs | contunharà | contunharem | contunharetz | contunharàn |
| Condicional | contunhariái | contunhariás | contunhariá | contunhariam | contunhariatz | contunharián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | contunhe | contunhes | contunhe | contunhem | contunhetz | contunhen |
| Imperfach | contunhèssi | contunhèsses | contunhès contunhèsse | contunhèssem | contunhèssetz | contunhèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | contunha ! | — | contunhem ! | contunhatz ! | — |
| Negatiu | — | contunhes pas ! | — | contunhem pas ! | contunhetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    De continú.

### Prononciacion

/kunˈtyɲo̞s/, /kunˈtyɲo̞s/

## Forma de nom comun

contunhas
* Plural de contunha.

## Forma d'adjectiu

contunhas
* Femenin plural de contunh.
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb latin contundere « espotir, trissar ».

### Prononciacion

/kunty'sju/, /kunty'sju/, procençau /kuntyˈzjẽᵑ/, /kuntyˈzjẽᵑ/

### Sillabas

con|tu|sion

## Nom comun

contusion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| contusion | contusions |
| [kunty'sju] | [kunty'sjus] |
* Lesion causada per un objècte contondent.

### Derivats

* contusionar

### Sinonims

* macadura
* cachal
* cachadura
* bodonha
* esquichadura
* nhòca
* bunha
* maqueira
* baceu
* engòf
* machau

### Traduccions

| alemand: Prellung $^{(de)}$ anglés: bruise $^{(en)}$, contusion $^{(en)}$ basc: catalan: contusió $^{(ca)}$ | espanhòl: contusión $^{(es)}$ francés: contusion $^{(fr)}$ italian: contusione $^{(it)}$ portugués: contusão $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

Del vèrb latin contundere « espotir, trissar ».

### Prononciacion

/kɔ̃tyzjɔ̃/, /kɔ̃tyzjɔ̃/

### Sillabas

con|tu|sion

## Nom comun

contusion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| contusion | contusions |
| [kɔ̃tyzjɔ̃] ||
* contusion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contumax « ufan, auturós, rebèl, contumaç ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuntyˈmas/, /kuntyˈmas/
    provençai /kũⁿtyˈmas/, /kũⁿtyˈmas/

### Sillabas

con|tu|maç

## Adjectiu

contumaç
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | contumaç | contumaces |
| Masculin | [kuntyˈmas] | [kuntyˈmases] |
| Femenin | contumaça | contumaças |
| Femenin | [kuntyˈmaso̞] | [kuntyˈmaso̞s] |
* (drech) Que se defautèt per causa de fugida a las recercas de la justícia e qu'òm fa son procès sens que sià comparent, amb d'un jutjament novèl se cal.

### Parents

* contumàcia

### Traduccions

| alemand: abwesend $^{(de)}$ anglés: contumacious $^{(en)}$ basc: catalan: contumaç $^{(ca)}$ | espanhòl: contumaz $^{(es)}$ francés: contumace $^{(fr)}$ italian: contumace $^{(it)}$ portugués: contumaz $^{(pt)}$ |

## Nom comun

contumaç masculin, (femenin: contumança)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | contumaç | kuntyˈmas |
| Femenin | contumaces | kuntyˈmases |
* (drech) Accusat que se defautèt a la justícia.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: contumaç $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: contumace $^{(fr)}$ italian: portugués: ausente $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin contumax « ufan, auturós, rebèl, contumaç ».

### Sillabas

con|tu|maç

## Adjectiu

contumaç femenin, (plurals: contumaces)
* Rebèl
* (drech) contumaç $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De contunhaire

### Prononciacion

    /kuntyˈɲajɾe/, /kuntyˈɲajɾe/

### Sillabas

con|tu|nhai|re

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contunhaire | contunhaires |
| [kuntyˈɲajɾe] | [kuntyˈɲajɾes] |
contunhaire masculin, (femenin: contunhaira)
* Lo que contunha çò començat après d'autres.
* (En particular) Lo que continua l’òbra començada per una autra persona.

### Variantas dialectalas

* continuaire

### Sinonims

* continuator

### Parents

| continú continuabilitat continuable continuacion | continual continualament continuar |

### Traduccions

| alemand: Fortsetzer $^{(de)}$, Fortführer $^{(de)}$ anglés: continuator $^{(en)}$, continuer $^{(en)}$ basc: catalan: continuador $^{(ca)}$ | espanhòl: continuador $^{(es)}$ francés: continuateur $^{(fr)}$ italian: continuatore $^{(it)}$ portugués: continuador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De continú.

### Prononciacion

/kunˈtyns/, /kunˈtyns/, provençau /kunˈỹⁿs/, /kunˈỹⁿs/, gascon ɲ/kunˈtyɲs/, /kunˈtyɲs/

## Forma d'adjectiu

contunhs
* Masculin plural de contunh.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contumacia « estat de la persona que se defautèt de la justícia, contumàcia ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuntyˈmasio̞/, /kuntyˈmasio̞/
    provençau /kũⁿtyˈmasiə/, /kũⁿtyˈmasiə/

### Sillabas

con|tu|ma|cia

## Nom comun

contumàcia femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| contumàcia | contumàcias |
| [kuntyˈmasio̞] | [kuntyˈmasio̞s] |
* (drech) Acte de l'acusat que defugís al moment de comparéisser fàcia al tribunal que lo cita.

### Parents

* contumaç

### Derivats

* per contumàcia

### Traduccions

| alemand: Nichterscheinen $^{(de)}$, Säumnis $^{(de)}$, anglés: contumacy $^{(en)}$ basc: catalan: contumàcia $^{(ca)}$ | espanhòl: contumacia $^{(es)}$ francés: contumace $^{(fr)}$ italian: contumacia $^{(it)}$ portugués: contumácia $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin contumacia « estat de la persona que se defautèt de la justícia, contumàcia ».

### Prononciacion

    oriental /kuntuˈmasiə/, /kuntuˈmasiə/, occidental /kontuˈmasia/, /kontuˈmasia/

### Sillabas

con|tu|ma|cia

## Nom comun

contumàcia femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| contumàcia | contumàcies |
* Rebellion
* (drech) contumàcia $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

    De contunhaire

### Prononciacion

    /kuntyˈɲajɾo̞/, /kuntyˈɲajɾo̞/

### Sillabas

con|tu|nhai|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contunhaira | contunhairas |
| [kuntyˈɲajɾo̞] | [kuntyˈɲajɾo̞s] |
contunhaira femenin, (masculin: contunhaire)
* La que contunha çò començat après d'autres.
* (En particular) La que continua l’òbra començada per una autra persona.

### Variantas dialectalas

* continuaira

### Sinonims

* continuatora / continuatritz

### Parents

| continú continuabilitat continuable continuacion | continual continualament continuar |

### Traduccions

| alemand: Fortsetzer $^{(de)}$, Fortführer $^{(de)}$ anglés: continuator $^{(en)}$, continuer $^{(en)}$ basc: catalan: continuador $^{(ca)}$ | espanhòl: continuador $^{(es)}$ francés: continuateur $^{(fr)}$ italian: continuatore $^{(it)}$ portugués: continuador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De continú.

### Prononciacion

/kunˈtyn/, /kunˈtyn/

### Sillabas

con|tunh

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | contunh | contunhs |
| Masculin | [kunˈtyn] | [kunˈtyns] |
| Femenin | contunha | contunhas |
| Femenin | [kunˈtyɲo̞] | [kunˈtyɲo̞s] |
contunh (lengadocian)
* Que s'arrèsta pas jamai, o gaireben pas.

### Sinonims

* continual (lengadocian)

### Derivats

* de contunh

### Traduccions

| alemand: kontinuierlich $^{(de)}$ anglés: continuous $^{(en)}$, continual $^{(en)}$ basc: etengabea $^{(eu)}$ catalan: continu $^{(ca)}$ | espanhòl: continuo $^{(es)}$ italian: continuo $^{(it)}$ francés: contunuel $^{(fr)}$ portugués: contínuo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    (nom) De contunh
    (adj) De continú

### Prononciacion

/kunˈtyɲo̞/, /kunˈtyɲo̞/

### Sillabas

con|tu|nha

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| contunha | contunhas |
| [kontyʎo̞] | [kontyʎo̞s] |
contunha (lengadocian) , femenin
* Veire continuïtat $^{(oc)}$

### Sinonims

* continuïtat
* perdurabletat
* permanéncia
* perseverança
* persisténcia

### Antonims

* discontinuïtat
* interrupcion
* ruptura
| alemand: Kontinuität $^{(de)}$ anglés: continuity $^{(en)}$ basc: catalan: continuïtat $^{(ca)}$ | espanhòl: continuidad $^{(es)}$ francés: continuité $^{(fr)}$ italian: continuità $^{(it)}$ portugués: continuidade $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

contunha
* Femenin singular de contunh.
# Occitan
### Etimologia

    De panèl

### Prononciacion

/empaneˈla/, /empaneˈla/

### Sillabas

em|pa|ne|lar

## Vèrb

empanelar (lengadocian)
* Far caire dins una panèl.
* Enganar.
# Catalan
## Forma de vèrb

empassaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb empassar.
# Catalan
## Forma de vèrb

empatà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb empatar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

empaparemos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb empapar.
# Catalan
## Forma de vèrb

emparà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb emparar.
# Occitan
### Etimologia

De passar.

### Prononciacion

/empaˈsa/, /empaˈsa/
França (Bearn) : escotar « empassar »

### Sillabas

em | pas | sar

## Vèrb

s'empassar vb. trans.
* S'introduire quicòm dins sa boca e se lo far passar per la garganta, dins l'esofag.

### Sinonims

* engolir

### Traduccions

| alemand: schlucken $^{(de)}$ anglés: to swallow $^{(en)}$ catalan: engolir $^{(ca)}$, empassar $^{(ca)}$ espanhòl: tragar $^{(es)}$ | francés: avaler $^{(fr)}$ italian: ingollare $^{(it)}$, inghiottire $^{(it)}$ sicilian: agghiùttiri $^{(scn)}$, ncannaruzzari $^{(scn)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De passar.

### Prononciacion

/əmpəˈsarsə/, /əmpəˈsarsə/ (oriental), /empaˈsaɾse/, /empaˈsaɾse/ (occidental)

## Vèrb

empassar-se vb. trans.
* S'empassar.