OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) Del bas latin recreatio
    (nom 2) De creacion

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /rekɾeaˈsju/, /rekɾeaˈsju/
    procençau /ʀekʀeaˈsjũⁿ/, /ʀekʀeaˈsjũⁿ/

### Sillabas

re|cre|a|cion

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| recreacion | recreacions |
| [rekɾeaˈsju] | [rekɾeaˈsjus] |
recreacion femenin
* Accion de recrear, divertir o de se recrear, de se divertir
* Çò que servís a recrear, a divertir
* (especialament) Dins los ostals d’educacion e dins las comunautas religiosas, temps donat als escolans, als religioses per se deslassar, se divertir.

### Variantas dialectalas

* recreament
* recreança

### Sinonims

* distraccion
* divertiment
* solaç

### Derivats

* recrear
* recreatiu

### Traduccions
## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| recreacion | recreacions |
| [rekɾeaˈsju] | [rekɾeaˈsjus] |
recreacion femenin
* Novèla creacion
# Occitan
### Etimologia

    De recreacion

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /rekɾeaˈtiw/, /rekɾeaˈtiw/
    procençau /ʀekʀeaˈtiw/, /ʀekʀeaˈtiw/

### Sillabas

re|cre|a|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | recreatiu | recreatius |
| Masculin | [rekɾeaˈtiw] | [rekɾeaˈtiws] |
| Femenin | recreativa | recreativas |
| Femenin | [rekɾeaˈtiβo̞] | [rekɾeaˈtiβo̞s] |
recreatiu
* Que recrea, divertís.
* Qu'a per objectiu de recrear, divertir

### Sinonims

* assolaire
* deslanhaire
* deslassant
* distrasent
* divertissant

### Traduccions

| alemand: unterhaltend $^{(de)}$, ergötzlich $^{(de)}$ anglés: recreative $^{(en)}$, recreational $^{(en)}$ basc: catalan: recreatiu $^{(ca)}$ | espanhòl: recreativo $^{(es)}$ francés: récréatif $^{(fr)}$ italian: ricreativo $^{(it)}$ portugués: recreativo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De recreació

### Prononciacion

    Central, Balearic /rəkɾeəˈtiw/, /rəkɾeəˈtiw/
    Valencia /rekɾeaˈtiw]/, /rekɾeaˈtiw]/

### Sillabas

re|cre|a|tiu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | recreatiu | recreatius |
| Femenin | recreativa | recreatives |
recreatiu
* recreatiu $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin distractio « desunion, desaccòrdi, discòrdia, alunhament »

### Prononciacion

    lengadocian /distɾaˈt͡sju/, /distɾaˈt͡sju/
    lengadocian, gascon /distɾakˈsju/, /distɾakˈsju/
    procençau /distʀakˈsjũⁿ/, /distʀakˈsjũⁿ/

### Sillabas

dis|trac|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| distraccion | distraccions |
| [distɾaˈt͡sju] | [distɾaˈt͡sjus] |
distraccion femenin
* Inatencion, inaplicacion de la pensada a las causas qu'òm caldriá s’ocupar.
* Resultat de la quita inatencion.
* (per extension) Çò qu'amusa, assolaçar la ment.
* (Drech, Justícia) Separacion d’una partisa d’amb son tot.

### Parents

* distrach / distrait
* distraire

### Sinonims

* amusement / amuseta
* divertiment
* recreacion
* solaç

### Traduccions

| alemand: Zerstreuung $^{(de)}$ anglés: distraction $^{(en)}$ basc: catalan: distracció $^{(ca)}$ | espanhòl: distracción $^{(es)}$ francés: distraction $^{(fr)}$ italian: distrazione $^{(it)}$ portugués: distracção $^{(pt)}$, distração $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De solaç amb lo prefix «a-» e lo sufix «-ar»

### Prononciacion

    /asulaˈsa/, /asulaˈsa/

### Sillabas

a|sso|la|çar

## Vèrb

assolaçar
* Donar, portar solaç.
* Consolar, reviscolar dins l’afliccion.
* Distraire la vista, l’ausida, l’arma, etc., amb quicòm d’agradable.

### Parents

* solaç
* solaçar

### Sinonims

* apasiar
* assolar
* consolar
* deslassar
* recrear
# Occitan
### Etimologia

    Del latin recreare

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /rekɾeˈa/, /rekɾeˈa/
    procençau /ʀekʀeˈa/, /ʀekʀeˈa/

### Sillabas

re|cre|ar

## Vèrb 1

recrear
* Assolaçar la vista, l’ausida, l’arma, etc., amb quicòm d’agradable.
se recrear
* Se deslaçar del trebalh amb quin que siá divertiment.

### Parents

* recreacion
* recreament
* recreança
* recreatiu

### Sinonims

* amusar
* assolaçar
* distraire
* divertir
* solaç

### Traduccions

| alemand: ergötzen $^{(de)}$, erquicken $^{(de)}$ anglés: recreate $^{(en)}$, amuse $^{(en)}$, divert $^{(en)}$, entertain $^{(en)}$ basc: catalan: recrear $^{(ca)}$ | espanhòl: recrear $^{(es)}$ francés: récréer $^{(fr)}$ (rar), divertir $^{(fr)}$, amusar $^{(fr)}$, délasser $^{(fr)}$ italian: ricreare $^{(it)}$ portugués: recrear $^{(pt)}$ |

## Vèrb 2

recrear
* Tornar crear, donar una existéncia novèla.

### Sinonims

* reviscolar

### Traduccions

| alemand: nachbilden $^{(de)}$, wiederherstellen $^{(de)}$ anglés: re-create $^{(en)}$ basc: catalan: recrear $^{(ca)}$ | espanhòl: recrear $^{(es)}$ francés: recréer $^{(fr)}$ italian: ricreare $^{(it)}$ portugués: recrear $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin recreare

### Prononciacion

    Oriental /rəkɾeˈa/, /rəkɾeˈa/
    Occidental: nord-occidental /rekɾeˈa/, /rekɾeˈa/, valencian /rekɾeˈaɾ/, /rekɾeˈaɾ/, /rekɾeˈa/, /rekɾeˈa/

### Sillabas

re|cre|ar

## Vèrb

recrear
* recrear $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin recreare

### Prononciacion

    /rekɾeˈaɾ/, /rekɾeˈaɾ/

### Sillabas

re|cre|ar

## Vèrb

recrear
* recrear $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin recreare

### Prononciacion

    Portugal /ʀɨˈkɾjaɾ/, /ʀɨˈkɾjaɾ/
    Brasil /ɦekɾiˈaɾ/, /ɦekɾiˈaɾ/, /xekɾiˈa/, /xekɾiˈa/

### Sillabas

re|crear o re|cre|ar

## Vèrb

recrear
* recrear $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

A partir del japanes 芸者.

### Prononciacion

[ˈgej.ʃo]
França (Tolosa) : escotar « gejŝo »

### Sillabas

gej | ŝo (2)

## Nom comun

| Cas | Singular | Plural |
| Nominatiu | gejŝo | gejŝoj |
| Acusatiu | gejŝon | gejŝojn |
gejŝo

### Traduccions

* geisha $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

Del francés bobine

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /buˈβino̞/, /buˈβino̞/
    provençau /buˈbinə/, /buˈbinə/
França (Bearn) : escotar « bobina »

## Nom comun

bobina femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| bobina | bobinas |
| [buˈβino̞] | [buˈβino̞s] |
* Cilindre a l'entorn del qual s'enròtla un fial.
* (Electronicq, fisica) Cilindre a l'entorn del qual s’enròtlan des fils metallics que servisson a conduire un corrent electric.
* (Cinematografia) Ròtle de pellicula cargat dins un ensemble compausat per un cilindre central e dos grands disques laterals.

### Derivats

* bobinaire
* bobinar
** desbobinar
** embobinar

### Sinonims

* canèla / canèth
* canelon
* revojaire

### Traduccions

| anglés: Spule $^{(de)}$, Rollfilm $^{(de)}$ (cinema) anglés: bobbin $^{(en)}$reel $^{(en)}$spool $^{(en)}$ basc: catalan: bobina $^{(ca)}$ | espanhòl: bobina $^{(es)}$ francés: bobine $^{(fr)}$ italian: bobina $^{(it)}$ portugués: bobina $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

bobina
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bobinar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bobinar

# Catalan
### Etimologia

Del francés bobine

### Prononciacion

    Oriental: central /buˈβinə/, /buˈβinə/, balear /boˈbinə/, /boˈbinə/, /buˈbinə/, /buˈbinə/
    Occidental: /boˈbina/, /boˈbina/

## Nom comun

bobina femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bobina | bobines |
* bobina $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

bobina
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bobinar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bobinar

# Espanhòl
### Etimologia

Del francés bobine

### Prononciacion

    /boˈβ̞ina/, /boˈβ̞ina/

## Nom comun

bobina femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bobina | bobinas |
| [boˈβ̞ina] | [boˈβ̞inas] |
* bobina $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

bobina
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bobinar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bobinar

# Francés
### Prononciacion

    /bɔbina/, /bɔbina/

## Forma de vèrb

bobina
* Tresena persona del singular del passat simple de bobiner.

# Italian
### Etimologia

Del francés bobine

### Prononciacion

    /boˈbina/, /boˈbina/

## Nom comun

bobina femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bobina | bobine |
* bobina $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

bobina
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bobinare
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bobinare

# Portugués
### Etimologia

Del francés bobine

### Prononciacion

    Portugal /bɔˈbinɐ/, /bɔˈbinɐ/
    Brasil /boˈbĩnɐ/, /boˈbĩnɐ/, /boˈbinə/, /boˈbinə/

## Nom comun

bobina femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bobina | bobinas |
* bobina $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

bobina
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bobinar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bobinar
# Occitan
### Etimologia

De bobina

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /buβiˈna/, /buβiˈna/
    provençau /bubiˈna/, /bubiˈna/

## Vèrb

bobinar
* Formar de bobinas en enrotlant un fial, de papièr, etc., a l'entorn del cilindre.
* (Electronica) Realizar las bobinas d’una maquina electrica.

### Derivats

* desbobinar
* embobinar

### Sinonims

* cusmerar (gascon)
* gusmerar (gascon)

### Traduccions

| anglés: spulen $^{(de)}$ anglés: wind $^{(en)}$, reel $^{(en)}$, spool $^{(en)}$ basc: catalan: bobinar $^{(ca)}$ | espanhòl: bobinar $^{(es)}$, embobinar $^{(es)}$ francés: bobiner $^{(fr)}$, embobiner $^{(fr)}$ italian: avvolgere $^{(it)}$, bobinare $^{(it)}$, incannare $^{(it)}$ (textil) portugués: bobinar $^{(pt)}$, embobinar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De bobina

### Prononciacion

    Oriental: central /buβiˈna/, /buβiˈna/; balear /bobiˈna/, /bobiˈna/, /bubiˈna/, /bubiˈna/
    Occidental: nord-occidental /boβiˈna/, /boβiˈna/; valencià /bobiˈnaɾ/, /bobiˈnaɾ/, /boβiˈna/, /boβiˈna/

## Vèrb

bobinar
* bobinar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De bobina

### Prononciacion

    /boβ̞iˈnaɾ/, /boβ̞iˈnaɾ/

## Vèrb

bobinar
* bobinar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De bobina

### Prononciacion

    Portugal /bɔbiˈnaɾ/, /bɔbiˈnaɾ/
    Brasil /bobĩˈnaɾ/, /bobĩˈnaɾ/, /bobiˈna/, /bobiˈna/

## Vèrb

bobinar
* bobinar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De bobinar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /embuβiˈna/, /embuβiˈna/
    provençau /ẽⁿbubiˈna/, /ẽⁿbubiˈna/

## Vèrb

embobinar
* Formar de bobinas en enrotlant un fial, de papièr, etc., a l'entorn del cilindre.
* (Electronica) Realizar las bobinas d’una maquina electrica.

### Sinonims

* bobinar
* cusmerar (gascon)
* gusmerar (gascon)

### Antonims

* desbobinar

### Traduccions

| anglés: spulen $^{(de)}$ anglés: wind $^{(en)}$, reel $^{(en)}$, spool $^{(en)}$ basc: catalan: bobinar $^{(ca)}$ | espanhòl: bobinar $^{(es)}$, embobinar $^{(es)}$ francés: bobiner $^{(fr)}$, embobiner $^{(fr)}$ italian: avvolgere $^{(it)}$, bobinare $^{(it)}$, incannare $^{(it)}$ (textil) portugués: bobinar $^{(pt)}$, embobinar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

De bobinar

### Prononciacion

    /emboβ̞iˈnaɾ/, /emboβ̞iˈnaɾ/

## Vèrb

embobinar
* embobinar $^{(pt)}$

# Portugués
### Etimologia

De bobinar

### Prononciacion
## Vèrb

embobinar
* embobinar $^{(pt)}$
# Occitan
### Etimologia

De bobinar amb lo pefix «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezembuβiˈna/, /dezembuβiˈna/
    provençau /dezẽⁿbubiˈna/, /dezẽⁿbubiˈna/

## Vèrb

desembobinar
* Desrotlar (quicòm) fòra d’una bobina.

### Sinonims

* desenrotlar
* desrotlar

### Antonims

* bobinar
* embobinar

### Traduccions

| anglés: abspulen $^{(de)}$ anglés: uncoil $^{(en)}$, unwind $^{(en)}$ basc: catalan: desbobinar $^{(ca)}$ | espanhòl: desenrollar $^{(es)}$ francés: débobiner $^{(fr)}$, dévider $^{(fr)}$ italian: srotolare $^{(it)}$ portugués: desenrolar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De latin rotulus

### Prononciacion

/rul'la/, /rul'la/
    França (Bearn) : escotar « rotlar »

## Vèrb

rotlar
* Far avançar quicòm en lo fasent virar sus se meteis.
** Se desplaçar dins un veïcul de ròdas.
* Barrutlar, rodar
* (orticultura) Passar lo rotlèu, apalanar.

### Derivats

| desrotlar enrotlar rotlada rotlador rotlaire | rotlament rotlage rotleta rotlèu rotlòta |

### Sinonims

* rodelar

### Conjugason

| Infinitiu | rotlar | rotlar | rotlar | rotlar | rotlar | rotlar |
| Gerondiu | rotlant | rotlant | rotlant | rotlant | rotlant | rotlant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | rotlat | rotlat | rotlat | rotlats | rotlats | rotlats |
| femenin | rotlada | rotlada | rotlada | rotladas | rotladas | rotladas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | ròtli ròtle | ròtlas | ròtla | rotlam | rotlatz | ròtlan |
| Imperfach | rotlavi | rotlavas | rotlava | rotlàvem | rotlàvetz | rotlavan |
| Preterit | rotlèri | rotlères | rotlèt | rotlèrem | rotlèretz | rotlèron |
| Futur | rotlarai | rotlaràs | rotlarà | rotlarem | rotlaretz | rotlaràn |
| Condicional | rotlariái | rotlariás | rotlariá | rotlariam | rotlariatz | rotlarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | ròtle | ròtles | ròtle | rotlem | rotletz | ròtlen |
| Imperfach | rotlèssi | rotlèsses | rotlès rotlèsse | rotlèssem | rotlèssetz | rotlèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | ròtla ! | — | rotlem ! | rotlatz ! | — |
| Negatiu | — | ròtles pas ! | — | rotlem pas ! | rotletz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

Del latin rotulus.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈrɔlle/, /ˈrɔlle/
    França (Bearn) : escotar « ròtle »
    provençau /ˈʀɔle/, /ˈʀɔle/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ròtle | ròtles |
| [ˈrɔlle] | [ˈrɔlles] |
ròtle masculin
* (Autrescòps) Rotlèu de papièr, de pergamin, ... , sus lo qual òm escriviá los actes, los títols, ....
* (Justice) Lista sus la quala òm incriu las causas dins l’òrdre que devon se plaidejar.
* Lista oficiala.
* La partida que l'actor deu recitar dins una pèça de teatre per exemple.
* (per extension) Personatge d'una òbra teatrala o cinematografica qu'un actor se deu representar.
* (figurat) Foncion, emplec, qu'acomplís qualqu'un o quicòm.

### Derivats

* enrotlar

### Parents

* rotlèu
* rotlar

### Traduccions
## Forma de vèrb

ròtle
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de rotlar
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de rotlar
# Occitan
### Etimologia

    De enrotlar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezenɾulˈla/, /dezenɾulˈla/
    França (Bearn) : escotar « desenrotlar »
    provençau /dezẽʀuˈla/, /dezẽʀuˈla/

## Vèrb

desenrotlar
* Espandir çò qu'èra rotlat, enrotlat e le metre de son long.
* (Sens figurat) Se mostrar successivament al uèils o a la ment, en parlant de las diferentas partidas d’un tot.

### Parents

* desrotlar
* rotlar

### Sinonims

* atormerar (gascon)
* debanar
* desramar
* desrotlar
* desvolzar

### Traduccions

| alemand: entwickeln $^{(de)}$ anglés: unroll $^{(en)}$ basc: catalan: desenvolupar $^{(ca)}$ | espanhòl: desenvolver $^{(es)}$, desplegar $^{(es)}$ francés: dérouler $^{(fr)}$ italian: srotolare $^{(it)}$, dipanare $^{(it)}$ portugués: desenvolver $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De rotlar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desɾulˈla/, /desɾulˈla/
    França (Bearn) : escotar « desrotlar »
    provençau /desʀuˈla/, /desʀuˈla/

## Vèrb

desrotlar
* Espandir çò qu'èra rotlat, enrotlat e le metre de son long.
* (Sens figurat) Se mostrar successivament al uèils o a la ment, en parlant de las diferentas partidas d’un tot.
se desrotlar
* Se téner, se far.

### Derivats

* desrotlament

### Parents

* enrotlament
* rotlar

### Sinonims

* debanar
* desenrotlar
* desramar
* atormerar (gascon)
* desvolzar
# Occitan
### Etimologia

    De desrotlar amb lo sufix «-ment»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /desɾullaˈment/, /desɾullaˈment/
    provençau /desʀuˈlamẽⁿ/, /desʀuˈlamẽⁿ/

## Nom comun

desrotlament masculin
* Accion de desrotlar.
* (Sens figurat) Evolucion d'un eveniment dins lo temps, succession (discrèta o continua) de situacions que lo compausan cronologicament.

### Parents

* desrotlar
* rotlar

### Sinonims

Accion de desrotlar
* desenrotlament
Evolucion d'un eveniment
* debanament
* desenvolopament
* desvolopament
# Occitan
### Etimologia

Del latin volvĕre « rotlar, far ròtlar »

### Prononciacion

/bul'za/, /bul'za/

### Sillabas

vol|zar

## Vèrb

volzar (lengadocian)
* Rotlar mantun còp quicòm a l'entorn d’un autre, o sus se meteis.

### Variantas

* vólzer
* vòuzer

### Sinonims

* enrotlar / rotlar
* entornejar (lengadocian)
* atormerar (gascon)

### Derivats

* devolzar / desvolzar
* revolzar

### Traduccions

| alemand: aufrollen $^{(de)}$, aufwickeln $^{(de)}$ anglés: roll $^{(en)}$, wind $^{(en)}$ basc: catalan: cargolar $^{(ca)}$, enrotllar $^{(ca)}$, entortolligar $^{(ca)}$ | espanhòl: enrollar $^{(es)}$, arrollar $^{(es)}$ francés: enrouler $^{(fr)}$ italian: arrotolare $^{(it)}$, avvolgere $^{(it)}$ portugués: enrolar $^{(pt)}$, envolver $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De volzar amb lo prefix «des-»

### Prononciacion

/dezβul'za/, /dezβul'za/

### Sillabas

des|vol|zar

## Vèrb

desvolzar (lengadocian) vb tr. o intr.
* Espandir çò qu'èra rotlat e le metre de son long.
* Enrotlar o desenrotlar una madaissa o un cabdèl.
* Ofensar per de paraulas dichans per çò far
desvolzar (lengadocian)
* (figurat) Se produire per d'eveniments

### Sinonims

| Espandir çò qu'èra rotlat atormerar (gascon) debanar desenrotlar desramar desrotlar | Ofensar per de paraulas escornar insolentar insultar ofensar |

### Parents

* volzar
* envolzar
# Occitan
### Etimologia

Del latin ĭllŭd, amb desplaçament de l'accent de la primièra a la segonda sillaba e amb dobertura de la o per analogia del demonstratiu correlatiu opausat açò, segons Joan Coromines.

### Prononciacion

[aj'lɔ]

## Pronom

ailò
* Aquela causa tan luènh de qui parla o escriu que de qui escota o legís.

### Variantas dialectalas

* aquò
* aquerò (gascon)
* acerò (designa quicòm d'encara plus luènh que 'aquò/aquerò' o ailò) (gascon)
* aquò d'alai, 'quò d'alai, quò-lai (lemosin)
* çò

### Traduccions

* catalan: allò $^{(ca)}$
* anglés: that $^{(en)}$
* espanhòl: aquello $^{(es)}$, lo $^{(es)}$
* esperanto: tio $^{(eo)}$
* francés: cela $^{(fr)}$
* italian: quello $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia

    De canèla

### Prononciacion

    /kaneˈla/, /kaneˈla/

## Vèrb

canelar
* Far de caneladuras.
* Plaçar de canèlas.

### Parents

* acanelar
* encanelar

### Traduccions

| alemand: auskehlen $^{(de)}$, riefeln $^{(de)}$ anglés: flute $^{(en)}$, groove $^{(en)}$ basc: catalan: acanalar $^{(ca)}$ | espanhòl: acanalar $^{(es)}$ francés: caneler $^{(fr)}$ italian: scanalare $^{(it)}$, accanalare $^{(it)}$ portugués: canelar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De canelar amb lo sufix «-dura»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kanelaˈðyɾo̞/, /kanelaˈðyɾo̞/
    provençau /kanelaˈdyʀə/, /kanelaˈdyʀə/

## Nom comun

caneladura femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| caneladura | caneladuras |
| [kanelaˈðyɾo̞] | [kanelaˈðyɾo̞s] |
* (Arquitectura, Ornament) Rega cavada dins la fusta, la pèira.
* Plaçar de canèlas.

### Sinonims

* canaleta (gascon)

### Traduccions

| alemand: Rille $^{(de)}$, Kannelur $^{(de)}$ anglés: fluting $^{(en)}$, groove $^{(en)}$ basc: catalan: canaleta $^{(ca)}$ | espanhòl: acanalar $^{(es)}$ francés: cannelure $^{(fr)}$ italian: scanalatura $^{(it)}$ portugués: sulco $^{(pt)}$, flauta $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De rasar amb lo sufix «-aire»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /raˈzajɾe/, /raˈzajɾe/
    provençau /ʀaˈzajʀa/, /ʀaˈzajʀa/

### Sillabas

ra|saj|re

## Nom comun

rasaire masculin, (femenin: rasaira)
* Lo que rasa en general
* (especialament) Obrièr que trabalha al rasatge dels pels d'unas estòfas, d'unas pèls.
* (especialament) Lo que rasa la barba o los pels ras de la pèl: barbièr

### Parents

* rasar
* rasatge
* rasor
# Occitan
### Etimologia

De rasar amb lo sufix «-aira»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /raˈzajɾo̞/, /raˈzajɾo̞/
    provençau /ʀaˈzajʀə/, /ʀaˈzajʀə/

### Sillabas

ra|saj|ra

## Nom comun

rasaira femenin, (masculin: rasaire)
* La que rasa en general
* (especialament) Obrièra que trabalha al rasatge dels pels d'unas estòfas, d'unas pèls.
* (especialament) La que rasa la barba o los pels ras de la pèl: barbièra

### Parents

* rasar
* rasatge
* rasor
# Occitan
### Etimologia

De barba amb lo sufix «-ièr»

### Prononciacion

    lengadocian /baɾˈβjɛ/, /baɾˈβjɛ/

### Sillabas

bar|bièr

## Nom comun

barbièr masculin, (femenin: barbièra)
* Lo qu'a per mestièr de rasar o copar la barba tanben talhar los pels.

### Variantas dialectalas

* barbèr (gascon)
* barbier (provençau)

### Parents

* barba
* barbar

### Sinonims

* barbejaire (provençau, gascon)
* rasaire

### Traduccions

| alemand: Barbier $^{(de)}$ anglés: barber $^{(en)}$ basc: catalan: barber $^{(ca)}$ | espanhòl: barbero $^{(es)}$ francés: barbier $^{(fr)}$ italian: barbiere $^{(it)}$ portugués: barbeiro $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De barba amb lo sufix «-ièra»

### Prononciacion

    lengadocian /baɾˈβjɛɾo̞/, /baɾˈβjɛɾo̞/

### Sillabas

bar|biè|ra

## Nom comun

barbièra femenin, (masculin: barbièr)
* La qu'a per mestièr de rasar o copar la barba tanben talhar los pels.

### Variantas dialectalas

* barbèra (gascon)
* barbiera (provençau)

### Parents

* barba
* barbar

### Sinonims

* barbejaira (provençau, gascon)
* rasaira

### Traduccions

| alemand: Barbierin $^{(de)}$ anglés: barber $^{(en)}$ basc: catalan: barbera $^{(ca)}$ | espanhòl: barbera $^{(es)}$ francés: barbière $^{(fr)}$ italian: barbiera $^{(it)}$ portugués: barbeira $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin barbarus « estrangièr al respècte dels Grècs o dels Romans », del grèc ancian βάρβαρος.

### Prononciacion

    lengadocian /baɾˈβaɾo̞/, /baɾˈβaɾo̞/
    escotar « barbara »
    provençau /baʀˈbaʀə/, /baʀˈbaʀə/

### Sillabas

bar|ba|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| barbara | barbaras |
| [baɾˈβaɾo̞] | [baɾˈβaɾo̞s] |
barbarafemenin, (masculin: barbar / barbare)
* (Antiquitat) Femna qu’aperten a un grop fòra de la civilizacion grèga, puèi, romana.
* (Antiquitat tardièra, per extension) Femna apertenent als pòbles germanics que envasiguèron l’Empèri roman e autres envasidors, de las grandas migracions entre los sègles IV e VII.
* (pejoratiu) Femna considerada coma crudèla, inumana, violenta.
| Sinonims incivilizada inculta ineducada ignoranta ruda salvatja | Antonims civilizada cultivada culta |

### Derivats

* barbarament
* barbaresc
* barbariá
* barbarin
* barbarisme
* barbarizar

### Traduccions

| alemand: Barbarin $^{(de)}$, figurat: Rohling $^{(de)}$, Unmensch $^{(de)}$ anglés: barbarian $^{(en)}$, barbarous $^{(en)}$ basc: catalan: bàrbara $^{(ca)}$ | espanhòl: bárbara $^{(es)}$ francés: barbare $^{(fr)}$ italian: barbara $^{(it)}$ portugués: barbara $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

barbara
* Femenin singular de barbar / barbare.
# Occitan
### Prononciacion

    /baɾβaˈɾa/, /baɾβaˈɾa/
    provençau /baʀbaˈʀa/, /baʀbaˈʀa/

### Sillabas

bar|ba|rà

## Forma de vèrb

barbarà
* tresena persona del singular del futur simple de l'indicatiu de barbar