OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin laesio.

### Prononciacion

/leˈzju/, /leˈzju/, provençau /leˈzjũⁿ/, /leˈzjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| lesion | lesions |
| [leˈzju] | [leˈzjus] |
lesion femenin
* (cirurgia) Damatge fach a una partida de l’organisme per una causa extèrna o una malautiá.

### Traduccions

| alemand: Läsion $^{(de)}$ anglés: lesion $^{(en)}$ basc: catalan: lesió $^{(ca)}$ | espanhòl: lesión $^{(es)}$ francés: lésion $^{(fr)}$ italian: lesione $^{(it)}$ portugués: lesão $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin laesio.

### Prononciacion

/ˈliːʒən/, /ˈliːʒən/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| lesion | lesions |
| [ˈliːʒən] | [ˈliːʒəns] |
lesion
* lesion $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/leˈzjus/, /leˈzjus/, provençau /leˈzjũⁿ/, /leˈzjũⁿ/

## Forma de nom comun

lesions
* Plural de lesion.

# Anglés
### Prononciacion

/ˈliːʒəns/, /ˈliːʒəns/

## Forma de nom comun

lesions
* Plural de lesion.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈlejt͡so/, /ˈlejt͡so/

### Sillabas

les | cha

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| lescha | leschas |
| [ˈlejt͡so] | [ˈlejt͡saː] |
lescha femenin (lemosin)
* Porcion trenchada d'espessor unifòrma.
   * Una lescha de pan.
   * Doas lescas de chambon.

### Variantas dialectalas

* lesca

### Traduccions

| alemand: Scheibe $^{(de)}$ femenin anglés: slice $^{(en)}$ bashquir: телем $^{(ba)}$ | catalan: llesca $^{(ca)}$ femenin francés: tranche $^{(fr)}$ femenin rus: ломтик $^{(ru)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

    Bastit a partir d'ortografia.

### Prononciacion

/uɾtugɾaˈfja/, /uɾtugɾaˈfja/ (gascon) (lengadocian) /uʁtugʁaˈfja/, /uʁtugʁaˈfja/ (provençau)

## Vèrb

ortografiar
* Escríver un mot segon tau o tau grafia.

### Parents

* ortografia
* ortografic, -a

### Traduccions

* anglés: to spell $^{(en)}$
* catalan: ortografiar $^{(ca)}$
* francés: orthographier $^{(fr)}$

### Referéncias

* Dicod'Òc, multidiccionari occitan deu Congrès permanent de la lenga occitana : https://www.locongres.org
# Occitan
### Etimologia

De ortopedia.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uɾtupeˈðik/, /uɾtupeˈðik/
    provençau /uʀtupeˈdik/, /uʀtupeˈdik/

### Sillabas

or|to|pe|dic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ortopedic | ortopedics |
| Masculin | [uɾtupeˈðik] | [uɾtupeˈðiks] |
| Femenin | ortopedica | ortopedicas |
| Femenin | [uɾtupeˈðiko̞] | [uɾtupeˈðiko̞s] |
ortopedic
* Qu'aperten a l'ortopedia.

### Parents

* ortopedia
* ortopedista

### Traduccions

| alemand: orthopädisch $^{(de)}$ anglés: orthopaedic $^{(en)}$ basc: catalan: ortopèdic $^{(ca)}$ | espanhòl: ortopédico $^{(es)}$ francés: orthopédique $^{(fr)}$ italian: ortopedico $^{(it)}$ portugués: ortopédico $^{(pt)}$ |
# Herero
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oruvyo | otuvyo |
oruvyo classa 11
* Cotèl.

### Referéncias

* Jekura U. Kavari, Lutz Marten, s. d., Multiple noun class prefixes in Otjiherero, SOAS.
# Occitan
### Prononciacion

    /uɾˈtiɣos/, /uɾˈtiɣos/

## Forma de nom comun

ortigas femenin
* Plural de ortiga.
# Occitan
### Etimologia

De ortografia.

### Prononciacion

AFI: /urtuˈɣrafik/

## Adjectiu

ortografic masculin
* Relatiu o qu'aperten a l'ortografia.

### Traduccions

* anglés: orthographic $^{(en)}$ortographical $^{(en)}$
* catalan: ortografic $^{(ca)}$
* francés: orthographique $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian ὀρθός « drech », e παιδεία «educacion».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uɾtupeˈðio̞/, /uɾtupeˈðio̞/
    provençau /uʀtupeˈdi/, /uʀtupeˈdi/

### Sillabas

* or|to|pe|dia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| ortopedia | ortopedias |
| [uɾtupeˈðio̞] | [uɾtupeˈðio̞s] |
ortopedia femenin
* (medecina) Art de corregir o de prevenir per un tractament mecanic, cinetic, de postura o cirurgical las diformitats del còrs.
* (per extension, medecina) Art de sonhar los membres traumatizats.

### Derivats

* ortopedic
* ortopedista

### Traduccions

| alemand: Orthopädie $^{(de)}$ anglés: orthopedics $^{(en)}$, orthopaedics $^{(en)}$ basc: catalan: ortopèdia $^{(ca)}$ | espanhòl: ortopedia $^{(es)}$ francés: orthopédie $^{(fr)}$ italian: ortopedia $^{(it)}$ portugués: ortopedia $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

Del grèc ancian ὀρθός « drech », e παιδεία «educacion».

### Prononciacion

    /oɾtoˈpeðja/, /oɾtoˈpeðja/

### Sillabas

* or|to|pe|dia

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ortopedia | ortopedias |
| [oɾtoˈpeðja] | [oɾtoˈpeðjas] |
ortopedia femenin
* ortopedia $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

Del grèc ancian ὀρθός « drech », e παιδεία «educacion».

### Prononciacion

    /ortopeˈdia/, /ortopeˈdia/

### Sillabas

* or|to|pe|dia

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ortopedia | ortopedie |
| [ortopeˈdia] | [ortopeˈdie] |
ortopedia femenin
* ortopedia $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del grèc ancian ὀρθός « drech », e παιδεία «educacion».

### Prononciacion

    Portugal /ɔɾtɔpɨˈdiɐ/, /ɔɾtɔpɨˈdiɐ/
    Brasil /ohtopeˈdʒiɐ/, /ohtopeˈdʒiɐ/, /oɾtopeˈdʒijə/, /oɾtopeˈdʒijə/

### Sillabas

* or|to|pe|dia

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ortopedia | ortopedias |
ortopedia femenin
* ortopedia $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De ortopedia.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uɾtupeˈðisto̞/, /uɾtupeˈðisto̞/
    provençau /uʀtupeˈdistə/, /uʀtupeˈdistə/

### Sillabas

or|to|pe|dis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ortopedista | ortopedistas |
| [uɾtupeˈðisto̞] | [uɾtupeˈðisto̞s] |
ortopedista masculin o femenin
* Especialista de l'ortopedia.

### Parents

* ortopedia
* ortopedic

### Traduccions

| alemand: Orthopäde $^{(de)}$ masculin, Orthopädin $^{(de)}$ femenin, Orthopädist $^{(de)}$ masculin, Orthopädistin $^{(de)}$ femenin anglés: orthopaedist $^{(en)}$ basc: catalan: ortopèdic $^{(ca)}$ masculin, ortopèdica $^{(ca)}$ femenin, ortopedista $^{(ca)}$ | espanhòl: ortopedista $^{(es)}$, ortopeda $^{(es)}$, ortopédico $^{(es)}$ masculin, ortopédica $^{(es)}$ femenin francés: orthopédiste $^{(fr)}$ italian: ortopèdico $^{(it)}$ masculin, ortopèdica $^{(it)}$ femenin portugués: ortopedista $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De ortopèdia.

### Prononciacion

    Balearic /oɾtopəˈdistə/, /oɾtopəˈdistə/
    Central /urtupəˈdistə/, /urtupəˈdistə/
    Valencian /oɾtopeˈdista/, /oɾtopeˈdista/

### Sillabas

or|to|pe|dis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ortopedista | ortopedistes |
ortopedista masculin o femenin
* ortopedista $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De ortopedia.

### Sillabas

or|to|pe|dis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ortopedista | ortopedistas |
ortopedista masculin o femenin
* ortopedista $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De ortopedia.

### Prononciacion

    Portugal /ɔɾtɔpɨˈdiʃtɐ/, /ɔɾtɔpɨˈdiʃtɐ/
    Brasil /ohtopeˈdʒiʃtɐ/, /ohtopeˈdʒiʃtɐ/, /oɾtopeˈdʒistə/, /oɾtopeˈdʒistə/

### Sillabas

or|to|pe|dis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ortopedista | ortopedistas |
ortopedista masculin o femenin
* ortopedista $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De orto e grafia.

### Prononciacion

[urtuɣra'fio]
França (Bearn) : escotar « ortografia »

### Sillabas

or | to | gra | fi | a (5)

## Nom comun

ortografia femenin
1. Escritura corrècta dels mots d'una lenga.

### Parents

* ortografic -a
* ortografiar

### Traduccions

| alemand: Rechtschreibung $^{(de)}$ anglés: orthography $^{(en)}$, spelling $^{(en)}$ catalan: ortografia $^{(ca)}$ | espanhòl: ortografía $^{(es)}$ francés: orthographe $^{(fr)}$ italian: ortografia $^{(it)}$ |

# Catalan
### Prononciacion

[uɾtuɣrə'fiə] (oriental), [oɾtoɣra'fia] (occidental)

### Sillabas

or | to | gra | fi | a (5)

## Nom comun

ortografia femenin, pl. ortografies

# Italian
## Nom comun

ortografia
# Còrs
### Etimologia

Del latin aurum.

### Prononciacion

/ˈɔru/, /ˈɔru/

## Nom comun

oru masculin
* Aur.

# Walser
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

oru masculin
* Braç.

### Variantas dialectalas

* Formazza :
* Gressoney :
* Issime :
{-nòta-}} Forma e ortografia del dialècte de Carcoforo en Itàlia.

### Referéncias

* Le nostre parole – Inŝchi weirter – Unsere Wörter
# Occitan
### Etimologia

Del latin macrum.

### Prononciacion

['maɣre]
França (Bearn) : escotar « magre »

## Adjectiu

magre masculin
* Qu'es pas gròs.

#### Expressions e Locucions

* Magre coma un chòt

### Antonims

* gròs

### Traduccions

| anglés: thin $^{(en)}$ catalan: magre $^{(ca)}$ espanhòl: delgado $^{(es)}$ francés: maigre $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: mégro $^{(frp)}$ | italian: magro $^{(it)}$ sicilian: magru $^{(scn)}$, siccu $^{(scn)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin macrum.

### Prononciacion

['maɣɾe] (occidental) Espanha (Barcelona) : escotar « magre »

## Adjectiu

magre masculin
* magre $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De magre.

### Prononciacion

/maˈɣru/
França (Bearn) : escotar « magror »

## Nom comun

magror femenin
* Estat de magre.

### Traduccions

* anglés: thinness $^{(en)}$
* catalan: magresa $^{(ca)}$
* espanhòl: tenuidad $^{(es)}$
* francés: maigreur $^{(fr)}$
# Abenaqui de l'oèst
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magwa | magwak |
magwa animat
* Iroqués (persona).

### Referéncias

* Gordon M. Day, 1994, Western Abenaki Dictionary. Volume 1 : Abenaki - English, Mercury Series, Canadian Ethnology Service, Paper 128, Hull, Canadian Museum of Civilization.
# Abenaqui de l'oèst
### Prononciacion

/magʷak/, /magʷak/

## Forma de nom comun

magwak animat
* Plural de magwa.
# Occitan
### Etimologia

Del latin magus « masc, devinaire, prèire pels Persians », del grèc ancian μάγος.

### Prononciacion

/ˈmaɣe/, /ˈmaɣe/

## Nom comun

mague masculin
* (istòria) Prèire de la religion de Zoroastre, pels Persians e los Mèdes.
* (en particular, cristianisme) Un dels Reis Magues que serián vengut d’Orient fins a Betelèm per adorar Jèsus Crist nenon.

### Relacionats

* Baltasar
* Gaspard
* Melquiòr

### Traduccions

| alemand: Magier $^{(de)}$ anglés: Mage $^{(en)}$ basc: catalan: mag $^{(ca)}$ | espanhòl: Mago $^{(es)}$ francés: Mage $^{(fr)}$ italian: Maghe $^{(it)}$ portugués: mago $^{(pt)}$ |
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de magán ("privat, sol") e de hangzó ("vocal, a")

### Prononciacion

['mɒga:nhɒŋgzo:]

### Sillabas

ma | gán | hang | zó (4)

## Nom comun

magánhangzó, pl. magánhangzók

### Traduccions

* vocala $^{(oc)}$ femenin

### Antonims

* mássalhangzó
# Sard
### Etimologia

Del latin macula.

### Prononciacion
## Nom comun

magra femenin
* Taca.

### Variantas dialectalas

* macra (Nuoro), (Oliena), (Gavoi), (Bitti)
* malha (Orgosolo)
* marca (Siniscola), (Desulo)
* mraga (Milis)

### Sinonims

* mància (Martis), (Bulzi), (Gonnesa)
* mantza (Orgosolo), (Silanus)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Catalan
### Etimologia

Creat a partir de magre.

### Prononciacion

[məγɾi'so] (oriental), [maγɾi'so] (occidental)

### Sillabas

ma | gris | só (3)

## Adjectiu

magrissó masculin, pl. magrissons
    En Salvi tenia dinou anys i era ben altrament que el seu pare. Ja de petit havia pujat magrissó, finet amb cabells tots rinxolats, ulls blau-cel i pòsits melindrosos, com una nena (Víctor Català, dins Obres completes).

### Sinonims

* magristó

### Traduccions

* magrestin $^{(oc)}$, magrinèl $^{(oc)}$, magrisson $^{(oc)}$, magrostil $^{(oc)}$, magrissal $^{(oc)}$
# Catalan
### Etimologia

Creat a partir de magre, probabla varianta de magrissó.

### Prononciacion

[məγɾis'to] (oriental), [maγɾis'to] (occidental)

### Sillabas

ma | gris | tó (3)

## Adjectiu

magristó masculin
    El pare era un llop de mar, un home estranyot: més aviat baix que alt, ossut i magristó, de cap gros i de rostre brúfol i ferreny, solcat per fondes arrugues. (Joaquim Ruyra, dins Pinya de Rosa).

### Traduccions

* magrestin $^{(oc)}$, magrinèl $^{(oc)}$, magrisson $^{(oc)}$, magrostil $^{(oc)}$, magrissal $^{(oc)}$
# Abenaqui de l'oèst
### Etimologia

Del proto-algonquian *maka·lipowa ‎« cava la nèu ». Parent del micmac qalipu.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| magôlibo | magôliboak |
magôlibo animat
* Caribó.

### Referéncias

* Gordon M. Day, 1964, A St. Francis Abenaki Vocabulary, International Journal of American Linguistics, 30:4, p. 371-392.
* John Hewson, 1983, Some Micmac Etimologies, Actes du quatorzième Congrès des algonquinistes.
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[insis'tɛnsiə] (oriental), [insis'tɛnsia] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « insistència »

### Sillabas

in | sis | tèn | ci | a (5)

## Nom comun

insistència femenin, pl. insistències

### Traduccions

* insisténcia $^{(oc)}$

### Parents

* insistir
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

inso classa 9, plural : izinso
* Ren.
# Occitan
### Etimologia

    De insistent

### Prononciacion

/insisˈtensjo̞/, /insisˈtensjo̞/

### Sillabas

in|sis|ten|cia

## Nom comun

insisténcia femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| insisténcia | insisténcias |
| [insisˈtensjo̞] | [insisˈtensjo̞s] |
* Accion d'insistir.

### Parents

* insistir
* insistentament
* insistent

### Traduccions

| alemand: Akzent $^{(de)}$, Betonung $^{(de)}$, Ton $^{(de)}$, Taktschwerpunkt $^{(de)}$, Klankfärbung $^{(de)}$, Nachdruck $^{(de)}$ anglés: accent $^{(en)}$, stress $^{(en)}$, emphasis $^{(en)}$ basc: ekin $^{(eu)}$ catalan: insistència $^{(ca)}$ | espanhòl: insistencia $^{(es)}$ francés: insistance $^{(fr)}$ italian: insistenza $^{(it)}$ portugués: insistência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insolatio « exposocion al solelh »

### Prononciacion

lengadocian, gascon /insula'sju/, /insula'sju/, provençau /ĩⁿsula'sjũⁿ/, /ĩⁿsula'sjũⁿ/

### Sillabas

in|so|la|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| insolacion | insolacions |
| [insula'sju] | [insula'sjus] |
insolacion femenin
* Exposicion al solelh.
* Malaise provocat per una exposicion al solelh

### Sinonims

Malaise o cremadura provocat per una exposicion al solelh
* solelhada

### Traduccions

| alemand: Sonnenstich $^{(de)}$ anglés: sunstroke $^{(en)}$ basc: catalan: insolació $^{(ca)}$, assolellada $^{(ca)}$ | espanhòl: insolación $^{(es)}$, tabardillo $^{(es)}$ francés: insolation $^{(fr)}$ italian: insolazione $^{(it)}$ portugués: insolação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insolens.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /insu'lent/, /insu'lent/, provençau /ĩⁿsu'lẽⁿ/, /ĩⁿsu'lẽⁿ/

### Sillabas

in|so|lent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | insolent | insolents |
| Masculin | [insu'lent] | [insu'lents] |
| Femenin | insolenta | insolentas |
| Femenin | [insu'lento̞] | [insu'lento̞s] |
insolent
* Que manca del respècte que se deu a autrú.
* Qu'ofensa pel son ufan otratjant, son arrogància.
* Que fa venir una causa un desfís, una provocacion a causa de son caràcter extraordinari.

### Derivats

* insolentament
* insolentar
* insolentariá

### Parents

* insoléncia

### Sinonims

* afrontaire

### Traduccions

| alemand: unverschämt $^{(de)}$, frech $^{(de)}$, insolent $^{(de)}$ (literari) anglés: insolent $^{(en)}$ (1), rude $^{(en)}$ (1), unblushing $^{(en)}$ (2), haughty $^{(en)}$ (3), contemptuous $^{(en)}$ (3) basc: catalan: insolent $^{(ca)}$ | espanhòl: insolente $^{(es)}$ francés: insolent $^{(fr)}$ italian: insolente $^{(it)}$ portugués: insolente $^{(pt)}$, Atrevido $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insolent | insolents |
| [insu'lent] | [insu'lents] |
insolent masculin, (equivalent femenin: insolenta)
* Aquel que fa mòstra d'insoléncia

# Anglés
### Etimologia

    Del latin insolens.

### Prononciacion

RU /ˈɪnsələnt/, /ˈɪnsələnt/, EUA /ˈɪnsələnt/, /ˈɪnsələnt/

### Sillabas

in|so|lent

## Adjectiu

insolent
* insolent $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insolent | insolents |
insolent
* insolent $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin insolens.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « insolent »

### Prononciacion

    Oriental: central /insuˈɫen/, /insuˈɫen/, balear /insoˈɫent/, /insoˈɫent/, /insuˈɫent/, /insuˈɫent/
    Occidental: nord-occidental /insoˈɫen/, /insoˈɫen/, valencian /insoˈɫent/, /insoˈɫent/

### Sillabas

in|so|lent

## Adjectiu

insolent masculin o femenin, (plurals: insolents)
* insolent $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insolent | insolents |
insolent masculin o femenin
* insolent $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin insolens.

### Prononciacion

/ɛ̃sɔlɑ̃/, /ɛ̃sɔlɑ̃/

### Sillabas

in|so|lent

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | insolent | insolents |
| Masculin | [ɛ̃sɔlɑ̃] | [ɛ̃sɔlɑ̃] |
| Femenin | insolente | insolentes |
| Femenin | [ɛ̃sɔlɑ̃t] | [ɛ̃sɔlɑ̃t] |
insolent
* insolent $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insolent | insolents |
insolent masculin, (equivalent femenin: insolente)
* insolent $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin insolens.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /insu'lento̞/, /insu'lento̞/, provençau /ĩⁿsu'lẽⁿtə/, /ĩⁿsu'lẽⁿtə/

### Sillabas

in|so|len|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| insolenta | insolentas |
| [insu'lento̞] | [insu'lento̞s] |
insolenta femenin, (equivalent masculin: insolent)
* Aquela que fa mòstra d'insoléncia

## Forma d'adjectiu

insolenta
* Femenin singular de insolent.

## Forma de vèrb

insolenta
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de insolentar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de insolentar.
# Occitan
### Etimologia

De insolent.

### Prononciacion

[insulenˈta]
França (Bearn) : escotar « insolentar »

### Sillabas

in | so | len | tar (4)

## Vèrb

insolentar
* Se mostrar insolent, mancar de respècte a qualqu'un.

### Traduccions

* anglés: to
* catalan: insolentar-se $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: humilier par des insolences $^{(fr)}$
* italian:
* portugués:
# Occitan
### Etimologia

De insolent.

### Prononciacion

[insulenta'rjɛ]

### Sillabas

in | so | len | ta | riá (5)

## Nom comun

insolentariá femenin
* Manièras o paraulas insolentas .

### Sinonims

* insoléncia

### Traduccions

* anglés: insolence $^{(en)}$
* catalan: insolència $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: insolence $^{(fr)}$
* italian:
* portugués:
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /insu'lento̞s/, /insu'lento̞s/, provençau /ĩⁿsu'lẽⁿtə/, /ĩⁿsu'lẽⁿtə/

## Forma de nom comun

insolentas
* Plural de insolenta

## Forma d'adjectiu

insolentas
* Femenin plural de insolent.

## Forma de vèrb

insolentas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de insolentar.
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[ʒənərəsi'o] (oriental), [ʤenerasi'o] (valencian)

### Sillabas

ge | ne | ra | ci | ó (5)

## Nom comun

generació femenin, pl. generacions

### Traduccions

* generacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin generālis (« qu'aparten a una raça, un genre, general »).

### Prononciacion

    lengadocian /d͡ʒeneˈɾalo̞/, /d͡ʒeneˈɾalo̞/
    gascon /ʒeneˈɾalo̞/, /ʒeneˈɾalo̞/
    Lengadocian : escotar « generala »
    provençau /d͡ʒeneˈɾalə/, /d͡ʒeneˈɾalə/

### Sillabas

ge|ne|ra|la

## Nom comun

generala femenin (femenin: general / generau)
* Grade militar d'una oficièra superiora que comanda en cap una o mantuna armadas, un còrs d’armada, una division, o una brigada.
* (Religion) Superiora generala d’un òrdre religiós.

### Traduccions

| alemand: Generalin $^{(de)}$ anglés: general $^{(en)}$, generaless $^{(en)}$ basc: catalan: general $^{(ca)}$ | espanhòl: general $^{(es)}$ francés: générale $^{(fr)}$ italian: generale $^{(it)}$ portugués: geral $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

generala
* femenin singular de general / genarau
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /d͡ʒeneɾali'tats/, /d͡ʒeneɾali'tats/, gascon /ʒeneɾali'tats/, /ʒeneɾali'tats/, provençau /d͡ʒeneʀali'ta/, /d͡ʒeneʀali'ta/

## Forma de nom comun

generalitats
* Plural de generalitat.

# Catalan
### Prononciacion

oriental /ʒənəɾəɫiˈtats/, /ʒənəɾəɫiˈtats/, occidental /d͡ʒeneɾaɫiˈtats/, /d͡ʒeneɾaɫiˈtats/

## Forma de nom comun

[[Categoria:comun|generalitats]] [[Categoria:Formas de noms comuns en comun|generalitats]] generalitats
* Plural de generalitat.
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[ʒənərəlidzəsi'o] (oriental), [ʤeneralidzasi'o] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « generalització »

### Sillabas

ge | ne | ra | li | tza | ci | ó (7)

## Nom comun

generalització femenin, pl. generalitzacions

### Traduccions

* generalizacion $^{(oc)}$

### Parents

* generalitzar
# Occitan
### Prononciacion

/d͡ʒe.ne.ɾa'sjus/, /d͡ʒe.ne.ɾa'sjus/
ge | ne | ra | cions (4)

## Forma de nom comun

generacions femenin
* Plural de generacion.
# Occitan
### Etimologia

Del latin generalitas.

### Prononciacion

lengadocian /d͡ʒeneɾali'tat/, /d͡ʒeneɾali'tat/, gascon /ʒeneɾali'tat/, /ʒeneɾali'tat/, provençau /d͡ʒeneʀali'ta/, /d͡ʒeneʀali'ta/

### Sillabas

ge|ne|ra|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| generalitat | generalitats |
| [d͡ʒeneɾali'tat] | [d͡ʒeneɾali'tats] |
generalitat femenin
* Qualitat de çò qu'es general.
* Granda majoritat ; gaireben la totalitat.
* (al plural) Discors qu'an pas un rapòrt precís amb lo subjècte.
* (istòria, Franca) Territòri de la juridiccion d’un burèl del tresaurièr general a partir del sègle XIV.

### Traduccions

| alemand: Allgemeinheit $^{(en)}$ (qualitat), generalities $^{(en)}$ (discors)) anglés: generality $^{(en)}$ basc: catalan: generalitat $^{(ca)}$ | espanhòl: generalidad $^{(es)}$ francés: généralité $^{(fr)}$ italian: genericità $^{(it)}$ portugués: generalidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin generalitas.

### Prononciacion

oriental /ʒənəɾəɫiˈtat/, /ʒənəɾəɫiˈtat/, occidental /d͡ʒeneɾaɫiˈtat/, /d͡ʒeneɾaɫiˈtat/

### Sillabas

ge|ne|ra|li|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| generalitat | generalitats |
generalitat femenin
* generalitat $^{(oc)}$
* (istòria)
** (Catalonha) Delegacion permanenta de las còrts del Principat de Catalonha e dels reialmes de Valéncia e d’Aragon a partir de la segonda mitat del sègle XIV.
*** (Catalonha, al plurals per extension) Los drechs devolut a aquela delegacion.
** (Franca) Territòri de la juridiccion d’un burèl del tresaurièr general a partir del sègle XIV.
# Occitan
### Etimologia

    De general

### Prononciacion

/d͡ʒeneɾali'za/, /d͡ʒeneɾali'za/, provençau /d͡ʒeneʀali'za/, /d͡ʒeneʀali'za/, gascon /ʒeneɾali'za/, /ʒeneɾali'za/ França (Bearn) : escotar « generalizar »

### Sillabas

ge|ne|ra|li|sar

## Vèrb

generalizar
* Donar un caractèr general.
** Generalizar un metòde, un procediment.
* Conclure del particular al general
** Generalisatz de tròp.
* Espandre un fach a l’ensemble o a plan fòrça personas o causas.
** Generalizar una opinion.
* (matematicas) Donar mai d’espandida a una idèa, a un principi.
** Montram qu'aquel teorèma generaliza lo teorèma K.
se generalizar
* Venir comun a fòrça personas, venir general, s'espandre.
** Aquel prejutjat se generaliza, ven comun a fòrça personas.
| alemand: drängen $^{(de)}$ anglés: generalize $^{(en)}$ (EUA/RU) o generalise $^{(en)}$ (RU) basc: orokortu $^{(eu)}$ catalan: generalitzar $^{(ca)}$ | espanhòl: generalizar $^{(es)}$, encabezar $^{(es)}$ francés: généraliser $^{(fr)}$ italian: generalizzare $^{(it)}$ portugués: generalizar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    De general

### Prononciacion

escotar « generalizar »

### Prononciacion

/xeneɾaliˈθaɾ/, /xeneɾaliˈθaɾ/, /xeneɾaliˈsaɾ/, /xeneɾaliˈsaɾ/

### Sillabas

ge|ne|ra|li|sar

## Vèrb

generalizar
* Generalizar

# Portugués
### Etimologia

    De general

### Prononciacion

Portugal /ʒɨnɨɾɐliˈzaɾ/, /ʒɨnɨɾɐliˈzaɾ/

### Sillabas

ge|ne|ra|li|sar

## Vèrb

generalizar
* Generalizar