OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Feminin de filosòfe.

### Prononciacion

/filu'zɔfo̞/, /filu'zɔfo̞/

### Sillabas

fi | lo | sò | fa (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| filosòfa | filosòfas |
| [filu'zɔfo̞] ||
filosòfa femenin (Masculin: filosòfe)
* Persona que practica la filosofia.
* (per extension) Persona que cultiva sa rason, que conforma sa conducha amb de principis e trabalha a fortificar son arma contra lo destin ; persona que ten un comportament inspirat per la saviesa.
* Persona que fai una vida tranquilla e retirada, fòra de l’embarràs deis afars.
* (pejoratiu) Persona pensativa, que manca dau sens deis realitat.

### Traduccions

| anglés : philosopher $^{(en)}$ espanhòl : filósofa $^{(es)}$ francés : philisophe $^{(fr)}$ masculin e femenin | italian : filosofa $^{(it)}$ portugués : folósofa $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

filosòfa
* Femenin singular de filosòf / filosòfe.

## Forma de vèrb

filosòfa
* Tresena persona dau singular dau present de l'indicatiu de filisofar.
* Segonda persona dau singular de l'imperatiu present de filisofar.
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian φιλόσοφος, philósophos (« aquel qu'aima la saviesa »).

### Prononciacion

/filu'zɔfe/, /filu'zɔfe/

### Sillabas

fi | lo | sò | fe (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| filosòfe | filosòfes |
| [filu'zɔfe] ||
filosòfe masculin (femenin: filosòfa) (auvernhat) (gascon) (lemosin) (provençau) (vivaroaupenc)
* Persona que practica la filosofia.
* (per extension) Persona que cultiva sa rason, que conforma sa conducha amb de principis e trabalha a fortificar son arma contra lo destin ; persona que ten un comportament inspirat per la saviesa.
* Persona que fa una vida tranquilla e retirada, fòra de l’embarràs deis afars.
* (pejoratiu) Personatge pensatiu, que manca dau sens deis realitat.

### Variantas dialectalas

* filosòf (lengadocian) (provençau)

### Traduccions

| anglés : philosopher $^{(en)}$ catalan : filosòf $^{(ca)}$ francés : philisophe $^{(fr)}$ | alemand : Philosoph $^{(de)}$ italian : filosofo $^{(it)}$ portugués : folósofo $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | filosòfe | filosòfes |
| Masculin | [filu'zɔf] | [filuˈzɔfs] |
| Femenin | filosòfa | filosòfas |
| Femenin | [filu'zɔfo̞] | [filu'zɔfo̞s] |
filosòfe masculin
* Qu'es resignat, qu'endura amb saviesa e fòrça d’arma leis espròvas.
** Se mostrèt plan filosòfe en l'escasença.

## Forma de vèrb

filosòfe
* Promiera persona dau singular dau present de l'indicatiu de filisofar.
* Tresena persona dau singular dau present de l'indicatiu de filisofar.
# Catalan
### Etimologia

Del latin philosophicus, manlevat al grèc ancian φιλοσοφικός (philosophikós).

### Prononciacion

/fiɫuˈzɔfik/, /fiɫuˈzɔfik/ (oriental), /fiɫoˈzɔfik/, /fiɫoˈzɔfik/ (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « filosòfic »

## Adjectiu

filosòfic masculin
* Filosofic.

### Derivats

* filosòficament

### Parents

* filosofia
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de filosòfic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[fiɫuzɔfikə'men] (oriental), [fiɫozɔfika'ment] (valencian) Espanha (Barcelona) : escotar « filosòficament »

### Sillabas

fi | lo | sò | fi | ca | ment (6)

## Advèrbi

filosòficament

### Traduccions

* filosoficament $^{(oc)}$

### Parents

* filosofia
* filosòfic -a
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de filosofia.

### Prononciacion

[filo'zɔfiko] Itàlia : escotar « filosofico »

### Sillabas

fi | lo | so | fi | co (5)

## Adjectiu

filosofico masculin, pl. filosofici

### Traduccions

* filosofic $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* filosoficamente

### Parents

* filosofia
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de filosofico -a amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[filozɔfika'mente]

### Sillabas

fi | lo | so | fi | ca | men | te (7)

## Advèrbi

filosoficamente

### Traduccions

* filosoficament $^{(oc)}$

### Parents

* filosofia
* filosofico -a
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian φιλόσοφος, philósophos (« aquel qu'aima la saviesa »).

### Prononciacion

/filu'zɔf/, /filu'zɔf/

### Sillabas

fi | lo | sòf (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| filosòf | filosòfs |
| [filu'zɔf] | [filuˈzɔfs] |
filosòf masculin (femenin: filosòfa)
* Persona que practica la filosofia.
* (per extension) Persona cultiva sa rason, que conforma sa conducha amb de principis e trabalha a fortificar son alma contra l'astrada ; persona que ten un comportament inspirat per la saviesa.
* Persona que fa una vida tranquila e retirada, fòra de l’embarràs dels afars.
* (pejoratiu) Personatge somaire, que manca del sens de la realitat.

### Variantas dialectalas

* filosòfe

### Traduccions

| anglés : philosopher $^{(en)}$ catalan : filosòf $^{(ca)}$ esperanto : espanhòl : filósofo $^{(es)}$ finlandés : francés : philisophe $^{(fr)}$ alemand : Philosoph $^{(de)}$ grèc : | ido : indonesian : italian : filosofo $^{(it)}$ norvegian : portugués : folósofo $^{(pt)}$ rus : suedés : turc : |

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | filosòf | filosòfs |
| Masculin | [filu'zɔf] | [filuˈzɔfs] |
| Femenin | filosòfa | filosòfas |
| Femenin | [filu'zɔfo̞] | [filu'zɔfo̞s] |
filosòf
* Qu'es resignat, qu'endura amb saviesa e fòrça d’alma las espròvas.
** Se mostrèt plan filosòf en l'escasença.
# Occitan
### Prononciacion

/filu'zɔfs/, /filu'zɔfs/

### Sillabas

fi | lo | sòfs (3)

## Forma de nom comun

filosòfs
* Masculin plural de filosòf.

## Forma d'adjectiu

filosòfs
* Masculin plural de filosòf.
# Neo-aramèu assirian
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

[isɾij]

## Adjectiu numeral

isrij

#### Nòta

Forma del dialèct d’Urmia parlat en Armenia. L'ortografia latina es aquela que fuguet utilizada dins las annadas 1930.

### Traduccions

* vint $^{(oc)}$

### Referéncias

* Q. I. Marogulov, 1976, Grammaire néo-syriaque pour écoles d’adultes (dialecte d’Urmia), traduit par Olga Kapeliuk, Paris, Geuthner.
# Chickasaw
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/isːoba/, /isːoba/

## Nom comun

issoba
* Caval.

### Variantas dialectalas

* soba
# Occitan
### Etimologia

    Compausat de amina, amb lo prefixe isto-.

### Prononciacion

/istaˈmino̞/, /istaˈmino̞/, provençau /istaˈminɘ/, /istaˈminɘ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| istamina | istaminas |
| [istaˈmino̞] | [istaˈmino̞s] |
istamina femenin
* (biologia) Mediator quimic sintetizat pels granulocits eosinofils e los mastocits, de formula quimica bruta C$_5$H$_9$N$_3$.

### Traduccions

* istaminic
** antiistaminic

### Traduccions

| alemand: Histamin $^{(de)}$ anglés: histamine $^{(en)}$ basc: catalan: histamina $^{(ca)}$ | espanhòl: histamina $^{(es)}$ francés: histamine $^{(fr)}$ italian: istamina $^{(it)}$ portugués: histamina $^{(pt)}$ |

# Italian
### Etimologia

    Compausat de amina, amb lo prefixe isto-.

### Prononciacion

/istaˈmina/, /istaˈmina/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| istamina | istamine |
istamina femenin
* istamina $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del alemand hissen.

### Prononciacion

/isˈsa/

## Vèrb

issar
* (Marina) Enauçar una vela, una bandièra, o una vèrga.

### Antonims

* calar

### Traduccions

| anglés: to hoist $^{(en)}$ | francés: hisser $^{(fr)}$ |
# Blackfoot
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

isstóítsikiistsi inanimat
* Cauçadura d'ivèrn.

### Referéncias

* Blackfoot Dictionary, 2015-2017, Algonquian Dictionaries Project.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin Israelitae « Israelitas, descendants de Jacòb »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /isɾaeˈlito̞/, /isɾaeˈlito̞/
    provençau /isʀaeˈlitɘ/, /isʀaeˈlitɘ/

### Sillabas

is|ra|e|li|ta

## Adjectiu

israelita masculin o femenin, (plurals: israelitas)
* (istòria, religion) Relatiu al reialme d’Israèl (reis Saùl, David a Salamon) e mai tard, la reialme de Samaria, al respècte del realme Judèa avent per capitala Jerusalèm.
* Relatiu als josieus.

### Sinonims

* ebraïc
* ebrèu

### Parents

* israelian

### Traduccions

| alemand: israelític $^{(de)}$ anglés: Israelite $^{(en)}$ arabi: basc: catalan: israelita $^{(ca)}$, israelític $^{(ca)}$ | espanhòl : israelita $^{(es)}$ francés : Israélite $^{(fr)}$ ebrèu : italian : israelita $^{(it)}$, israelitico $^{(it)}$ portugués :israelita $^{(pt)}$ |

## Nom comun

israelita masculin o femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| israelita | israelitas |
| [isɾaeˈlito̞] | [isɾaeˈlito̞s] |
* La persona qu'aperten a la religion josieva.
* josieu o josiva.

### Traduccions

| alemand: Israelit $^{(de)}$ anglés: Israelite $^{(en)}$ arabi: basc: catalan: israelita $^{(ca)}$ | espanhòl : israelita $^{(es)}$ francés : Israélite $^{(fr)}$ ebrèu : italian : israelita $^{(it)}$ portugués :israelita $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin Israelitae « Israelitas, descendants de Jacòb »

### Prononciacion

    oriental /izɾəeˈɫitə/, /izɾəeˈɫitə/, occidental /izɾaeˈɫita/, /izɾaeˈɫita/

### Sillabas

is|ra|e|li|ta

## Adjectiu

israelita masculin o femenin, (plurals: israelites)
* israelita $^{(oc)}$

## Nom comun

israelita masculin o femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| israelita | israelites |
* israelita $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin Israelitae « Israelitas, descendants de Jacòb »

### Prononciacion

    /israeˈlita/, /israeˈlita/

### Sillabas

is|ra|e|li|ta o i|sra|e|li|ta

## Adjectiu

israelita masculin o femenin, (plurals: israelitas)
* israelita $^{(oc)}$

## Nom comun

israelita masculin o femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| israelita | israelitas |
* israelita $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Del latin Israelitae « Israelitas, descendants de Jacòb »

### Sillabas

is|ra|e|li|ta

## Adjectiu

israelita masculin o femenin, (plural masculin: israeliti, plural femenin: israelite)
* israelita $^{(oc)}$

## Nom comun

israelita masculin o femenin, (plural masculin: israeliti, plural femenin: israelite)
* israelita $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin Israelitae « Israelitas, descendants de Jacòb »

### Prononciacion

    Portugal /iʒʀaɛˈlitɐ/, /iʒʀaɛˈlitɐ/
    Brasil /iʒɦaeˈlitɐ/, /iʒɦaeˈlitɐ/, /izraeˈlitə/, /izraeˈlitə/

### Sillabas

is|ra|e|li|ta

## Adjectiu

israelita masculin o femenin, (plurals: israelitas)
* israelita $^{(oc)}$

## Nom comun

israelita masculin o femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| israelita | israelitas |
* israelita $^{(oc)}$
# Sard
### Etimologia

Del latin stationem.

### Prononciacion
## Nom comun

istajone masculin
* Sason.

### Sinonims

* istasone

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

    De istamina.

### Prononciacion

/istamiˈnik/, /istamiˈnik/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | istaminic | istaminics |
| Masculin | [istamiˈnik] | [istamiˈniks] |
| Femenin | istaminica | istaminicas |
| Femenin | [istamiˈniko̞] | [istamiˈniko̞s] |
istaminic
* Relatiu a l'istamina.

### Derivats

* antiistaminic

### Traduccions

| alemand: histaminisch $^{(de)}$ anglés: histaminic $^{(en)}$ basc: catalan: histaminic $^{(ca)}$ | espanhòl: histamínico $^{(es)}$ francés: histaminique $^{(fr)}$ italian: istaminico $^{(it)}$ portugués: histamínico $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar eccum ista.

### Prononciacion

['isto]

## Adjectiu demonstratiu

ista femenin (gardiòl)
* Demostratiu que designa los luòcs, las causas, las personas que son prèpas dins lo temps o l'espaci.

### Variantas dialectalas

* aquesta

### Traduccions

* alemand: dieser $^{(de)}$
* anglés: this $^{(en)}$
* catalan: aquesta $^{(ca)}$
* espanhòl: esta $^{(es)}$
* francés: cette $^{(fr)}$
* italian: questa $^{(it)}$
* sicilian: sta $^{(scn)}$
# Sard
### Etimologia

Del latin aestas, aestatem.

### Prononciacion
## Nom comun

istade femenin
* Estiu.

### Variantas dialectalas

* istadi (Genoni), (Iglesias), (Arzana), (Mogoro), (PirriS), (imaxis), (Goni), (Serramanna), (Laconi), (Nurallao)
* istiu (Irgoli), (Lula), (Ollolai), (Orgosolo)
* ilhtiu (Ittirri)
* istadiale (Bonarcado), (Alà), (Monti), (Martis)
* istadiabi (Mogoro)
* istadiai (Donigala Fenughedu)

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

finissiam
* Primièra persona del plural a l'imperfach de finir.
# Esperanto
### Etimologia

Pres de l'anglés finger amb un sufix -o.

### Prononciacion

['fiŋgro]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « fingro » França (Tolosa) : escotar « fingro »

### Sillabas

fin | gro (2)

## Nom comun

fingro, pl. fingroj.

### Traduccions

* det $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* dikfingro
# Occitan
### Prononciacion

/fiˈniðo/, /fiˈniðo/
França (Bearn) : escotar « finida »

## Forma de vèrb

finida
* Participi passat femenin singular de finir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

finisses
* Segonda persona del singular al present de finir.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

finissi
* Primièra persona del singular al present de finir.
# Occitan
### Prononciacion

/fiˈniðos/, /fiˈniðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | finit | finits |
| Masculin | [fiˈnit] | [fiˈnits] |
| Femenin | finida | finidas |
| Femenin | [fiˈniðo] | [fiˈniðos] |
finidas
* Participi passat femenin plural de finir.
# Occitan
### Etimologia

Del latin finire.

### Prononciacion

/fiˈni/, /fiˈni/
França (Bearn) : escotar « finir »

### Sillabas

fi | nir

## Vèrb

finir
* Arribar a la fin, acabar.

### Sinonims

* acabar
* terminar

### Antonims

* començar

### Traduccions

| alemand: enden $^{(de)}$, beenden $^{(de)}$, zu Ende bringen anglés: to end $^{(en)}$, to finish $^{(en)}$ catalan: acabar $^{(ca)}$ chèc: dokončit $^{(cs)}$ espanhòl: acabar $^{(es)}$ esperanto: finiĝi $^{(eo)}$, fini $^{(eo)}$ francés: finir $^{(fr)}$, terminer $^{(fr)}$, achever $^{(fr)}$ gaelic irlandés: críochnaigh $^{(ga)}$ grèc: τελειώνω $^{(el)}$ | italian: finire $^{(it)}$, terminare $^{(it)}$ ongrés: befejez $^{(hu)}$ polonés: kończyć $^{(pl)}$; dokonywać $^{(pl)}$, dokonać $^{(pl)}$ portugués: acabar $^{(pt)}$ romanés: a finisa $^{(ro)}$, a termina $^{(ro)}$ rus: окончить $^{(ru)}$ perfectiu, закончить $^{(ru)}$ perfectiu sicilian: finiri $^{(scn)}$, accabbari $^{(scn)}$, accapari $^{(scn)}$ ucraïnian: закінчувати $^{(uk)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | finir | finir | finir | finir | finir | finir |
| Gerondiu | finissent | finissent | finissent | finissent | finissent | finissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | finit | finit | finit | finits | finits | finits |
| femenin | finida | finida | finida | finidas | finidas | finidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | finissi | finisses | finís | finissèm | finissètz | finisson |
| Imperfach | finissiái | finissiás | finissiá | finissiam | finissiatz | finissián |
| Preterit | finiguèri | finiguères | finiguèt | finiguèrem | finiguèretz | finiguèron |
| Futur | finirai | finiràs | finirà | finirem | finiretz | finiràn |
| Condicional | finiriái | finiriás | finiriá | finiriam | finiriatz | finirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | finisca | finiscas | finisca | finiscam | finiscatz | finiscan |
| Imperfach | finiguèsse | finiguèsses | finiguèsse | finiguèssem | finiguèssetz | finiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | finís ! | — | finiscam ! | finissetz ! | — |
| Negatiu | — | finiscas pas ! | — | finiscam pas ! | finiscatz pas ! | — |

# Catalan
### Etimologia

Del latin finire.

### Prononciacion

/fiˈni/, /fiˈni/ (oriental), /fiˈniɾ/, /fiˈniɾ/ (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « finir »

## Vèrb

finir
* morir.
# Italian
## Forma de vèrb

finirò
* Primièra persona al futur del vèrb finire.
# Occitan
### Etimologia

Del latin finitio « accion de finir, de plaçar un tèrme ») ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /finiˈsju/, /finiˈsju/
    escotar « finicion »
    provençau /finiˈsjũⁿ/, /finiˈsjũⁿ/,

### Sillabas

fi|ni|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| finicion | finicions |
| [finiˈsju] | [finiˈsjus] |
finicion femenin
* Accion de finir quicòm minimosament.
* Aspècte de çò qu'es finit plan coma cal.

### Sinonims

* acabament, acabada, acabadura.
* finiment

### Traduccions

| alemand: Finish $^{(de)}$, Verarbeitung $^{(de)}$, Oberfläche $^{(de)}$ anglés: finish, finishing $^{(en)}$ basc: catalan: acabament $^{(ca)}$, última mà $^{(ca)}$, acabat $^{(ca)}$ | espanhòl: acabado $^{(es)}$, terminación $^{(ca)}$ francés: finition $^{(fr)}$ italian: finitura $^{(it)}$, rivestimento $^{(it)}$ portugués: acabamento $^{(pt)}$, revestimento $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/finiˈsen/, /finiˈsen/

## Forma de vèrb

finissent
* Gerondiu de finir.
# Ayoreo
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

jnani masculin
* Òme.

### Referéncias

* Pier Marco Bertinetto, 2009, Ayoreo (Zamuco). A grammatical sketch, Quaderni del Laboratorio di Linguistica della Scuola Normale Superiore di Pisa 8.
# Occitan ancian
### Etimologia

Del latin jucundus.

## Nom comun

jocunditat femenin
* Plaser, jòia, agradança.

### Referéncias

* DOM en linha Diccionari de l'Occitan Medieval
# Tzeltal
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Numeral

jo'eb
* Cinc.
# Timavés
### Prononciacion
## Forma de nom comun

joarn
* Plural de joar.

### Referéncias

* Antonella Cocola, Peppino Matiz, Giacomina Plozner, Mauro Unfer, 1997, Bartarpuach va Tischlbong, Quaderni di cultura timavese n° 1, supplément, Timau, Istituto di Cultura Timavese, Timau-Tischlbong.
# Naut alemand ancian
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

joch neutre
* Jo.

### Variantas

* joh
* juhhidi

### Referéncias

* Rudolf Schützeichel, 1989, Althochdeutsches Wörterbuch, 4ena edicion, Tübingen, Max Niemeyer Verlag.

# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

joch neutre, plural : jecher
* Jo.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Portugués
### Etimologia

De genuculus un diminutiu del latin genu.

### Prononciacion

/ʒoˈeʎu/, /ʒoˈeʎu/ (Brasil), /ˈʒwɐʎu/, /ˈʒwɐʎu/, /ˈʒwɐjʎu/, /ˈʒwɐjʎu/ (Portugal)
Estats Units d'America : escotar « joelho »

## Nom comun

joelho masculin
* Genolh.

### Derivats

* ajoelhar
# Mocho
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Numeral

jo'e'
* Cinc.

### Referéncias

* Víctor Manuel Juárez Jiménez, Lucio Ramos Mateo, 2013, Gramática Didáctica Mocho' - Segundo Ciclo, México, INALI.
# Timavés
### Etimologia

De l'alemand mejan.

### Prononciacion
## Nom comun

joar singular, plural : joarn
* Annada.

### Referéncias

* Antonella Cocola, Peppino Matiz, Giacomina Plozner, Mauro Unfer, 1997, Bartarpuach va Tischlbong, Quaderni di cultura timavese n° 1, supplément, Timau, Istituto di Cultura Timavese, Timau-Tischlbong.
# Catalan
### Etimologia

Del latin jŏcus.

### Prononciacion

['ʒɔk] (oriental e nòrd-occidental), ['ʤɔk] (valencian)

## Nom comun

joc masculin

### Traduccions

* jòc $^{(oc)}$

### Derivats

* joguina
* juganer
* jugar
# Occitan
### Etimologia

    (Nom comun) Del latin jugum.
    (Pronom personal) Del latin ego.

### Prononciacion

* [ʤu], /ju/, /ʒu/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « jo »

## Nom comun

jo masculin (lengadocian)
* Peça de fusta plaçada sus l'esquina dels buòus o d'autras bèstias de tira per los encarrar.
* Ajocador, galinièr.
* Luòc ont òm serra las garbas, la palha, lo fen, (granja).

### Variantas dialectalas

* joata
* joc
* jòng
* jong
* jun

### Traduccions

| alemand: Joch $^{(de)}$ neutre anglés: yoke $^{(en)}$ catalan: jou $^{(ca)}$ masculin | francés: joug $^{(fr)}$ masculin naut alemand ancian: joch $^{(goh)}$ neutre, joh $^{(goh)}$ neutre, juhhidi $^{(goh)}$ neutre sapadin: joch $^{(sapadin)}$ neutre |

## Pronom personal

jo (gascon)
* Pronom personau, purmèra persona deu singular.

### Variantas dialectalas

* ieu

### Traduccions

| basc: ni $^{(eu)}$ alemand: ich $^{(de)}$ anglés: I $^{(en)}$ catalan: jo $^{(ca)}$ chèc: já $^{(cs)}$ danés: jeg $^{(da)}$ espanhòl: yo $^{(es)}$ esperanto: mi $^{(eo)}$ finlandés: minä $^{(fi)}$ francés: je $^{(fr)}$, moi $^{(fr)}$ gotic: 𐌹𐌺 $^{(got)}$ (ik) | ido: me $^{(io)}$ islandés: ég $^{(is)}$ italian: io $^{(it)}$ neerlandés: ik $^{(nl)}$ polonés: ja $^{(pl)}$ portugués: eu $^{(pt)}$ romanés: eu $^{(ro)}$ naut sorab: ja $^{(hsb)}$ sicilian: jeu $^{(scn)}$, jò $^{(scn)}$ suedés: jag $^{(sv)}$ ucraïnian: я $^{(uk)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin ego.

### Prononciacion

/ʒo/, /ʒo/ (oriental central), /jo/, /jo/ (valencian)

## Pronom personal

jo
* Ieu, pronom personau, purmèra persona deu singular.

# Sicilian
### Etimologia

Del latin ego.

### Prononciacion

/jo/, /jo/
Itàlia (Gela) : escotar « jo »

## Pronom personal

jo
* Ieu, pronom personau, purmèra persona deu singular.

### Sinonims

* jeu
* jò
* ieu
# Occitan
### Etimologia

    De fosforescent

### Prononciacion

/fusfureˈsensjo̞/, /fusfureˈsensjo̞/, provençau /fusfuʀeˈsẽⁿsjo̞/, /fusfuʀeˈsẽⁿsjo̞/

### Sillabas

fos|fo|res|cén|cia

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| fosforescéncia | fosforescéncias |
| [fusfureˈsensjo̞] | [fusfureˈsensjo̞s] |
fosforescéncia
* (biologia) (quimia) Proprietat d'unes còrses per dardalhar de´sorn, sens calor nimai combustion sensibla.
* Proprietat d'uns còrses per dardalhar quand son tocats per un rai de lutz o quand son endurats per unas accions mecanicas.

### Traduccions

| alemand: Phosphoreszenz $^{(de)}$ anglés: phosphorescence $^{(en)}$ basc: catalan: fosforescència $^{(ca)}$ | espanhòl: fosforescencia $^{(es)}$ francés: phosphorescence $^{(fr)}$ italian: fosforescenza $^{(it)}$ portugués: fosforescência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈfuskes/, /ˈfuskes/

## Forma d'adjectiu

fosques (lengadocian)
* Masculin plural de fosc.

# Catalan
### Prononciacion

/ˈfoskəs/, /ˈfoskəs/

## Forma d'adjectiu

fosques
* Femenin plural de fosc.
# Occitan
### Prononciacion

/fusfureˈsento̞s/, /fusfureˈsento̞s/, provençau /fusfuʀeˈsẽⁿto̞/, /fusfuʀeˈsẽⁿto̞/

## Forma d'adjectiu

fosforescentas
* Femenin plural de fosforescent.