OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin contestari « prene per testimòni »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kontesˈta/, /kontesˈta/
    França (Bearn) : escotar « contestar »
    procençau /kõⁿtesˈta/, /kõⁿtesˈta/

### Sillabas

con|tes|tar

## Vèrb

contestar
* Metre en discussion çò que qualqu’un revendica.
** contestar una succession, una tèrra.
* (per extension) Negar quicòm coma essent real o just.

### Parents

* contestatari
* contestable
* contèst
* contèsta
* contestacion

### Traduccions

| alemand: streiten $^{(de)}$, bestreiten $^{(de)}$, abstreiten $^{(de)}$, anfechten $^{(de)}$ anglés: contest $^{(en)}$, challenge $^{(en)}$, impugn $^{(en)}$, question $^{(en)}$, dispute $^{(en)}$, protest $^{(en)}$ basc: catalan: impugnar $^{(ca)}$, objectar $^{(ca)}$ | espanhòl: discutir $^{(es)}$, objetar $^{(es)}$, contradecir $^{(es)}$ francés: contester $^{(fr)}$ italian: contestare $^{(it)}$, disputare $^{(it)}$ portugués: contestar $^{(pt)}$, disputar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin contestari.

### Prononciacion

[kuntəs'ta] (oriental), [kontes'taɾ] (valencian)
    Espanha (Barcelona) : escotar « contestar »

### Sillabas

con|tes|tar

## Vèrb

contestar

### Traduccions

* respondre $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

contestaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb contestar.
# Catalan
## Forma de vèrb

contestaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb contestar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

contestasteis
* Segonda persona del plural al passat simple del vèrb contestar.
# Occitan
### Etimologia

    De contestacion

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kontestaˈtaɾi/, /kontestaˈtaɾi/
    procençau /kõⁿtestaˈtaʀi/, /kõⁿtestaˈtaʀi/

### Sillabas

con|tes|ta|ta|ri

## Adjectiu

contestatari
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | contestatari | contestataris |
| Masculin | [kontestaˈtaɾi] | [kontestaˈtaɾi] |
| Femenin | contestatària | contestatària |
| Femenin | [kontestaˈtaɾjo̞] | [kontestaˈtaɾjo̞s] |
* Que contèsta las valors dominantas d'una societat amb refús de s'integrar dins un òrdre social.

### Parents

* contèst
* contèsta
* contestable
* contestacion
* contestari
* contestar

### Parents

* protestatari

### Traduccions

| alemand: gesellschaftskritisch $^{(de)}$, systemkritisch $^{(de)}$ anglés: non-conformist $^{(en)}$, protester $^{(en)}$, protestor $^{(en)}$ basc: catalan: contestatari $^{(ca)}$ | espanhòl: contestatario $^{(es)}$ francés: contestataire $^{(fr)}$ italian: contestatario $^{(it)}$ portugués: contestatário $^{(pt)}$ |

## Nom comun

contestatari masculin, (femenin: contestatària)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| contestatàri | contestatàris |
| [kontestaˈtaɾi] | [kontestaˈtaɾis] |
* Lo que contèsta las valors dominantas d'una societat amb refús de s'integrar dins un òrdre social.

### Traduccions

| alemand: kritisch eingestellt $^{(de)}$ anglés: non-conformist $^{(en)}$, protester $^{(en)}$, protestor $^{(en)}$ basc: catalan: contestatari $^{(ca)}$ | espanhòl: contestatario $^{(es)}$ francés: contestataire $^{(fr)}$ italian: contestatario $^{(it)}$ portugués: contestatário $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De contestació

### Prononciacion

    /kuntəstəˈtaɾi/, /kuntəstəˈtaɾi/

### Sillabas

con|tes|ta|ta|ri

## Adjectiu

contestatari
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | contestatari | contestataris |
| Femenin | contestataria | contestataries |
* contestatari $^{(oc)}$

## Nom comun

contestatari masculin, (femenin : contestatària)
* contestatari $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalan
* Tresena persona del plural al present de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalariam
* Primièra persona del plural al condicional de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalariá
* Tresena persona del singular al condicional de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalant
* Gerondiu de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalarai
* Primièra persona del singular al futur de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalaretz
* Segonda persona del plural al futur de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalariatz
* Segonda persona del plural al condicional de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalariái
* Primièra persona del singular al condicional de davalar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

davalarem
* Primièra persona del plural al futur de davalar.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[dar'dal]

### Sillabas

dar | dal (2)

## Nom comun

dardal masculin
* Fach de dardalhar.

### Sinonims

* dardalhament

### Traduccions

* anglés: radiation $^{(en)}$
* catalan: resplendor $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: rayonnement $^{(fr)}$
* italian:
# Woiwurrung
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/daʈʊp/, /daʈʊp/

## Nom comun

dardub
* Tèsta.

### Referéncias

* Louise Hercus, 1986, Victorian languages: A late survey, Pacific Linguistics, PL-B77, Canberra, Dept. of Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, The Australian National University.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

darićelce
* Datiu-locatiu singular de darićelka.
* Nominatiu-acusatiu dual de darićelka.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[darda'ʎa]
França (Bearn) : escotar « dardalhar »

### Sillabas

dar | da | lhar (3)

## Vèrb

dardalhar
* Emetre de rais.

### Parents

* dardalh
* dardalhament

### Traduccions

* anglés: to radiate $^{(en)}$
* catalan: radiar $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: rayonner $^{(fr)}$
* italian:
# Wirangu
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

dari
* Cavilha (anatomia).

### Sinonims

* barla

### Referéncias

* Louise A. Hercus, 1999, A Grammar of the Wirangu Language from the West Coast of South Australia, Pacific Linguistics, PL-C150, Canberra, Dept. of Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, The Australian National University.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[dardaʎo'men]

### Sillabas

dar | da | lha |ment (4)

## Nom comun

dardalhament masculin
* Fach de dardalhar.

### Sinonims

* dardalh

### Traduccions

* anglés: radiation $^{(en)}$
* catalan: resplendor $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: rayonnement $^{(fr)}$
* italian:
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

darić imperfectiu
* Ofrir, far un don.
** krej darić
    Far un don de sang

### Mots aparentats

* darićel
* darićelka
* darmo
* darmotny

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

darićel masculin
* Donaire.
** darićel kreje
    Donaire de sang

### Mots aparentats

* darić
* darićelka
* darmo
* darmotny

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[darda'ʎu]
França (Bearn) : escotar « dardalhon »

### Sillabas

dar | da | lhon (3)

## Nom comun

dardalhon masculin
* Clitòris.

### Sinonims

* clitòris

### Traduccions

* anglés: clitoris $^{(en)}$
* catalan: clítoris $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: clitoris $^{(fr)}$
* italian: clitoride $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin dies Sabbati.

### Prononciacion

/diˈsade/, /diˈsade/

## Nom comun

dissabde masculin (lemosin)
* Sieisesme jorn de la setmana, entre divendres e diumenc.

### Traduccions

| afrikaans: Saterdag $^{(af)}$ alemand: Samstag $^{(de)}$, Sonnabend $^{(de)}$, Sabbat $^{(de)}$ anglés: Saturday $^{(en)}$ neutre basc: larunbat $^{(eu)}$ breton: Sadorn $^{(br)}$ bulgar: събота $^{(bg)}$ femenin catalan: dissabte $^{(ca)}$ chèc: sobota $^{(cs)}$ femenin danés: lørdag $^{(da)}$ espanhòl: sábado $^{(es)}$ esperanto: sabato $^{(eo)}$ estonian: laupäev $^{(et)}$ finlandés: lauantai $^{(fi)}$ francés: samedi $^{(fr)}$ | georgian: შაბათი $^{(ka)}$ ido: saturdio $^{(io)}$ italian: sabato $^{(it)}$ leton: sestdiena $^{(lv)}$ lituanian: šeštadienis $^{(lt)}$ neerlandés: zaterdag $^{(nl)}$ masculin norvegian: lørdag $^{(no)}$ ongrés: szombat $^{(hu)}$ polonés: sobota $^{(pl)}$ femenin portugués: sábado $^{(pt)}$ romanés: sâmbătă $^{(ro)}$ femenin suedés: lördag $^{(sv)}$ turc: cumartesi $^{(tr)}$ ucraïnian: субота $^{(uk)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin discus e venent del grèc ancien δίσκος, dískos (« çò qu'es lançat, palet »).

### Prononciacion

/'dis.kes/, /'dis.kes/ França (Bearn) : escotar « disques »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disc | disques |
| [dis] | [diskes] |
disc masculin
* Plural de disc

# Francés
### Etimologia

Del latin discus e venent del grèc ancien δίσκος, dískos (« çò qu'es lançat, palet »).

### Prononciacion

/disk/, /disk/ Soïssa (Lausana) : escotar « disques »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| disc | discs |
| [disk] ||
disques masculin
* Plural de disc
# Occitan
### Etimologia

* De semblant ger. de semblar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disemˈβlan/, /disemˈβlan/

### Sillabas

di|ssem|blant

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | dissemblant | dissemblants |
| Masculin | [disemˈβlan] | [disemˈβlans] |
| Femenin | dissemblanta | dissemblantas |
| Femenin | [disemˈβlanto̞] | [disemˈβlano̞s] |
dissemblant
* Que sembla pas ; qu'es autre o distinct.

### Sinonims

* desparièr
* diferent
* dissemblable
* distinct

### Traduccions

| alemand: unähnlich $^{(de)}$, verschieden $^{(de)}$ anglés: dissimilar $^{(en)}$, unlike $^{(en)}$ basc: catalan: dissemblant $^{(ca)}$ | espanhòl: distinto $^{(es)}$, disími $^{(es)}$ francés: dissemblable $^{(fr)}$ italian: dissomiglianza $^{(it)}$ portugués: dissímil $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

* De semblant ger. de semblar

### Prononciacion

    /disəmˈblan/, /disəmˈblan/

### Sillabas

di|ssem|blant

## Adjectiu

dissemblant masculin o femenin, (plurals: dissemblants)
* dissemblant $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

* De semblança amb lo prefix «dis-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disemˈβlanso̞/, /disemˈβlanso̞/

### Sillabas

di|ssem|blança

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| dissemblança | dissemblanças |
| [disemˈβlanso̞] | [disemˈβlanso̞s] |
dissemblança
* Manca de semblança, qualitat de çò dissemblable.

### Sinonims

* contraste
* diferéncia
* disparitat

### Parents

* dissemblable / dissemblant

### Traduccions

| alemand: Unähnlichkeit $^{(de)}$ anglés: dissimilarity $^{(en)}$ basc: catalan: dissemblança $^{(ca)}$ | espanhòl: desemejanza $^{(es)}$, disimilitud $^{(es)}$ francés: dissemblance $^{(fr)}$ italian: dissimilitude $^{(it)}$ portugués: dissemelhante $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

* De semblança amb lo prefix «dis-»

### Prononciacion

    /disəmˈblansə/, /disəmˈblansə/

### Sillabas

di|ssem|blança

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dissemblança | dissemblances |
dissemblança
* dissemblança $^{(oc)}$
# Istriòt
### Etimologia

Del latin december.

### Prononciacion

/diˈɕembre/, /diˈɕembre/, /diˈsembre/, /diˈsembre/

## Nom comun

dissembre masculin
* Decembre.

### Variantas dialectalas

* dicenbre

#### Nòta

Forma dels dialèctes de Valle, Gallesano, Sissano.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Occitan
### Etimologia

Del latin dies Sabbati.

### Prononciacion

* /diˈsatte̞/, /diˈsatte̞/
França (Bearn) : escotar « dissabte »

## Nom comun

dissabte masculin
* Seisen jorn de la setmana, entre divendres e dimenge.

### Variantas dialectalas

* dissabde (lemosin)

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

Del latin dies Sabbati.

### Prononciacion

* /diˈsaptə/, /diˈsaptə/ (oriental)
* /diˈsapte/, /diˈsapte/ (occidental)

## Nom comun

dissabte
* Dissabte.
# Occitan
### Etimologia

* De semblable amb lo prefix «dis-»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disemˈβlaβle/, /disemˈβlaβle/

### Sillabas

di|ssem|bla|ble

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | dissemblable | dissemblables |
| Masculin | [disemˈβlaβle] | [disemˈβlaβles] |
| Femenin | dissemblabla | dissemblablas |
| Femenin | [disemˈβlaβlo̞] | [disemˈβlaβlo̞s] |
dissemblable
* Qu’es pas semblable ; qu'es autre o distinct.

### Sinonims

* desparièr
* diferent
* dissemblant
* distinct

### Derivats

* dissemblança

### Antonims

* semblable

### Traduccions

| alemand: unähnlich $^{(de)}$, verschieden $^{(de)}$ anglés: dissimilar $^{(en)}$, unlike $^{(en)}$ basc: catalan: dissemblant $^{(ca)}$ | espanhòl: distinto $^{(es)}$, disími $^{(es)}$ francés: dissemblable $^{(fr)}$ italian: dissomiglianza $^{(it)}$ portugués: dissímil $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

* De semblable amb lo prefix «dis-»

### Prononciacion

    /disɑ̃blabl/, /disɑ̃blabl/
    França (Somain) : escotar « dissemblable »

### Sillabas

di|ssem|bla|ble

## Adjectiu

dissemblable masculin o femenin, (plurals: dissemblables)
* dissemblable $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dissensio.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /disenˈsju/, /disenˈsju/
    escotar « dissension »
    provençau /disẽⁿˈsjũⁿ/, /disẽⁿˈsjũⁿ/

## Nom comun

dissencion femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| dissension | dissensions |
| [disenˈsju] | [disenˈsjus] |
* Desacòrdi dels sentiments, de las opinions, dels interesses, etc.
* Conflicte, disputa, que resulta de la divergéncia de las opinions, dels interesses, etc.

### Traduccions

| alemand: Nichtübereinstimmung $^{(de)}$, Dissens $^{(de)}$ anglés: dissension $^{(en)}$, discord $^{(en)}$, strife $^{(en)}$ basc: catalan: dissensió $^{(ca)}$, desacord $^{(ca)}$, discòrdia $^{(ca)}$ | espanhòl: disensión $^{(es)}$ francés: dissension $^{(fr)}$ italian: dissenso $^{(it)}$, dissensione $^{(it)}$, disaccordo $^{(it)}$ portugués: dissensião $^{(pt)}$, discordância $^{(pt)}$, desavença $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin dissensio.

### Prononciacion

    /dɪˈsɛnʃən/, /dɪˈsɛnʃən/

## Nom comun

dissencion
Declinason :
| Singular | Plural |
| dissension | dissensions |
| [dɪˈsɛnʃən] | [dɪˈsɛnʃənz] |
* dissension $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin dissensio.

### Prononciacion

    /disɑ̃sjɔ̃/, /disɑ̃sjɔ̃/

## Nom comun

dissencion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| dissension | dissensions |
| [disɑ̃sjɔ̃] ||
* dissension $^{(oc)}$
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin dies Saturni.

### Prononciacion

[di'sãdo]

### Sillabas

di | ssan | do

## Nom comun

dissando masculin

### Traduccions

* dissabte $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin dissertatio

### Prononciacion

    lengadocian, provençau /diseɾtaˈsju/, /diseɾtaˈsju/
    escotar « dissertacion »
    provencau /diseʀtaˈsjũⁿ/, /diseʀtaˈsjũⁿ/

### Sillabas

di|sser|ta|cion

## Nom comun

dissertacion femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, provencau ||
| Singular | Plural |
| dissertacion | dissertacions |
| [diseɾtaˈsju] | [diseɾtaˈsjus] |
* Desvolopament mai sovent escrit dins lo qual òm examina en detalh una matèria, una question, un obratge de la ment.
* (en particular) Composicion que fa un escolan al licèu.

### Parents

* dissertar

### Sinonims

Desvolopament dins lo qual òm examina una matèria
* memòri
* tèsi
Composicion que fa un escolan
* composicion
* redaccion
# Occitan
### Etimologia

De eretar amb lo sufix -atge.

### Prononciacion

/eɾeˈtad͡ʒe/, /eɾeˈtad͡ʒe/
    França (Bearn) : escotar « eretatge »
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eretatge »

### Sillabas

e | re | ta | tge

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| eretatge | eretatges |
| [eɾeˈtad͡ʒe] | [eɾeˈtad͡ʒes] |
eretatge masculin (gascon)
* Drech Çò qu'es transmés per via de succession.

### Mots aparentats

* eretar
* eretèr
* aretèr

### Variantas dialectalas

* eiretatge (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: Erbschaft $^{(de)}$ femenin anglés: heritage $^{(en)}$, inheritance $^{(en)}$, legacy $^{(en)}$ | catalan: herència $^{(ca)}$ femenin francés: héritage $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/eˈɾed͡ʒes/, /eˈɾed͡ʒes/

## Forma de nom comun

eretges
* Masculin plural de eretge.

## Forma d'adjectiu

eretges
* Masculin plural de eretge.
# Occitan
### Etimologia

Del latin haereticus, manlevat al grèc ancian αἱρετικός (hairetikós).

### Prononciacion

lengadocian, gascon /eɾeˈtik/, /eɾeˈtik/, provençau /eʀeˈtik/, /eʀeˈtik/
    França (Bearn) : escotar « eretic »

### Sillabas

e|re|tic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | eretic | eretics |
| Masculin | [eɾeˈtik] | [eɾeˈtiks] |
| Femenin | eretica | ereticas |
| Femenin | [eɾeˈtiko] | [eɾeˈtikos] |
eretic
* Relig. Qu'es realtiu a una eretgia.

### Parents

* erètge

### Traduccions

| alemand: ketzerisch $^{(de)}$ anglés: heretical $^{(en)}$ catalan: heretge $^{(ca)}$ | espanhòl: hereje $^{(es)}$ esperanto: hereza $^{(eo)}$ francés: hérétique $^{(fr)}$ |

### Referéncias

* Dicconari occitan en linha Lo Congrès
# Occitan
### Etimologia

Del latin hereditarius, derivat de heres.

### Prononciacion

/eɾeˈtjɛ/, /eɾeˈtjɛ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eretièr »

### Sillabas

e | re | tièr

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | eretièr | eretièrs |
| Masculin | [eɾeˈtjɛ] | [eɾeˈtjɛs] |
| Femenin | eretièra | eretièras |
| Femenin | [eɾeˈtjɛɾo] | [eɾeˈtjɛɾos] |
eretièr masculin
* Òme que recep un eretatge.

### Variantas dialectalas

* eretèr (gascon)
* aretèr (gascon)
* eiretier (provençal), (lemosin)

### Traduccions

| anglés: heir $^{(en)}$ catalan: hereu $^{(ca)}$ masculin espanhòl: heredero $^{(es)}$ masculin | francés: héritier $^{(fr)}$ masculin italian: erede $^{(it)}$ masculin o femenin |
# Occitan
### Etimologia

Femenin de eretièr.

### Prononciacion

/eɾeˈtjɛɾo/, /eɾeˈtjɛɾo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eretièra »

### Sillabas

e | re | tiè |ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | eretièr | eretièrs |
| Masculin | [eɾeˈtjɛ] | [eɾeˈtjɛs] |
| Femenin | eretièra | eretièras |
| Femenin | [eɾeˈtjɛɾo] | [eɾeˈtjɛɾos] |
eretièra masculin
* Femna que recep un eretatge.

### Variantas dialectalas

* eretèra (gascon)
* aretèra (gascon)
* eiretiera (provençal), (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Erbin $^{(de)}$ femenin anglés: heiress $^{(en)}$ catalan: hereua $^{(ca)}$ femenin, hereva $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: heredera $^{(es)}$ masculin francés: héritiere $^{(fr)}$ masculin italian: erede $^{(it)}$ masculin o femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/eɾeðiˈtaɾjos/, /eɾeðiˈtaɾjos/

## Forma d'adjectiu

ereditàrias
* Femenin plural de ereditari.
# Occitan
### Etimologia

Del latin hereditare.

### Prononciacion

/eɾeˈta/, /eɾeˈta/
França (Bearn) : escotar « eretar »

### Sillabas

e | re | tar (3)

## Vèrb

eretar (gascon)
* Recéber per via de succession bens o proprietat d'ua persona defunta.

### Derivats

* deseretar
* eretatge
* eretèr
* eretèra

### Variantas dialectalas

* eiretar

### Traduccions

| alemand: erben $^{(de)}$ anglés: to inherit $^{(en)}$ catalan: heretar $^{(ca)}$ | francés: hériter $^{(fr)}$ italian: ereditare $^{(it)}$ portugués: herdar $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | eretar | eretar | eretar | eretar | eretar | eretar |
| Gerondiu | eretant | eretant | eretant | eretant | eretant | eretant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | eretat | eretat | eretat | eretats | eretats | eretats |
| femenin | eretada | eretada | eretada | eretadas | eretadas | eretadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | ereti | eretas | ereta | eretam | eretatz | eretan |
| Imperfach | eretavi | eretavas | eretava | eretàvam | eretàvatz | eretavan |
| Preterit | eretèi | eretès | eretè | eretèm | eretètz | eretèn |
| Futur | eretarèi | eretaràs | eretarà | eretaram | eretaratz | eretaràn |
| Condicional | eretarí | eretarés | eretaré | eretarem | eretaretz | eretarén |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | ereti | eretes | erete | eretem | eretetz | ereten |
| Imperfach | eretèssi | eretèsses | eretèsse | eretèssem | eretèssetz | eretèssen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Afirmatiu | — | ereta ! | — | eretem ! | eretatz ! | — |
| Negatiu | — | ne eretes pas ! | — | ne eretem pas ! | ne eretetz pas ! | — |
# Occitan
### Prononciacion

/eɾeˈtjɛɾos/, /eɾeˈtjɛɾos/

## Forma de nom comun

eretièras femenin (lengadocian)
* Plural de eretièra.
# Occitan
### Etimologia

Del latin haereticus, manlevat al grèc ancian αἱρετικός (hairetikós).

### Prononciacion

/eˈɾed͡ʒe/, /eˈɾed͡ʒe/

### Sillabas

e | ret | ge (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | eretge | eretges |
| Masculin | [eˈɾed͡ʒe] | [eˈɾed͡ʒes] |
| Femenin | eretja | eretjas |
| Femenin | [eˈɾed͡ʒo] | [eˈɾed͡ʒos] |
eretge masculin
* Relig. Persona qu'aderís a çò que d'unes sonan una eretgia.

### Derivats

* eretgia

### Traduccions

| alemand: Ketzer $^{(de)}$ masculin anglés: heretic $^{(en)}$ catalan: heretge $^{(ca)}$ masculin espanhòl: hereje $^{(es)}$ masculin | esperanto: herezulo $^{(eo)}$ francés: hérétique $^{(fr)}$ masculin ongrés: eretnek $^{(hu)}$ |

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | eretge | eretges |
| Masculin | [eˈɾed͡ʒe] | [eˈɾed͡ʒes] |
| Femenin | eretja | eretjas |
| Femenin | [eˈɾed͡ʒo] | [eˈɾed͡ʒos] |
eretge masculin
* Relig. Qu'es realtiu a una eretgia.

### Traduccions

| alemand: ketzerisch $^{(de)}$ anglés: heretical $^{(en)}$ catalan: heretge $^{(ca)}$ | espanhòl: hereje $^{(es)}$ esperanto: hereza $^{(eo)}$ francés: hérétique $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Creat a partir d'eretge.

### Prononciacion

[ere'dʒio]
França (Bearn) : escotar « eretgia » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eretgia »

### Sillabas

e | ret | gia (3)

## Nom comun

eretgia femenin
* Relig. Doctrina teologica rebutada, e sovent secutada, per l'autoritat eclesiastica dominanta.
* fig. Comportament o idèa rebutada radicalament per una institucion o una autoritat.

### Traduccions

| alemand: anglés: heresy $^{(en)}$ catalan: heretgia $^{(ca)}$ espanhòl: herejía $^{(es)}$ esperanto: herezo $^{(eo)}$ finlandés: harhaoppi $^{(fi)}$ francés: hérésie $^{(fr)}$ | italian: eresia $^{(it)}$ ongrés: eretnekség $^{(hu)}$ polonés: herezja $^{(pl)}$ portugués: heresia $^{(pt)}$ romanés: rus: ересь $^{(ru)}$ ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/demanˈdɛsu/, /demanˈdɛsu/

## Forma de vèrb

demandèsson
* Tresena persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de demandar.
# Occitan
### Prononciacion

/demanˈdɛsets/, /demanˈdɛsets/

## Forma de vèrb

demandèssetz
* Segonda persona del plural a l'imperfach del subjonctiu de demandar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin dēmagis (« fòrça mai »).

### Prononciacion

/de/ma/'zja/dɔs/, /de/ma/'zja/dɔs/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | demasiat | demasiats |
| Masculin | [de/ma/'zjat] | [de/ma/'zjats] |
| Femenin | demasiada | demasaidas |
| Femenin | [de/ma/'zja/dɔ] | [de/ma/'zja/dɔs] |
demasiadas
* Femenin plural de demasiat