OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Dau latin pĕdis, derivat de pēs.

### Prononciacion

/pe/, /pe/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| pe | pes |
| [pe] | [pej] |
pe masculin (lemosin)
* Anat. Extremitat del còs uman que acaba la camba usada per caminar e córrer.

### Variantas dialectalas

* pè

### Traduccions

| alemand: Fuß $^{(de)}$ masculin anglés: foot $^{(en)}$ catalan: peu $^{(ca)}$ masculin chagatai: ايزاق $^{(chg)}$ espanhòl: pie $^{(es)}$ masculin esperanto: piedo $^{(eo)}$ masculin francés: pied $^{(fr)}$ masculin italian: piede $^{(it)}$ masculin | neerlandés: voet $^{(nl)}$ oneida: ohsí·taˀ $^{(one)}$ polonés: stopa $^{(pl)}$ portugués: pé $^{(pt)}$ romanés: picior $^{(ro)}$ salinan: ṭéšxeʔ $^{(sln)}$ turc: ayak $^{(tr)}$ |

# Ladin
### Etimologia

Del latin pedis.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pe | piesc |
pe masculin
* Pè.

#### Nòta

Forma del dialècte del Val Gardena.

### Referéncias

* Dizionario italiano – ladino gardanese. Dizioner ladin de Gherdëina – talian

# Mbiywom
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

pe
* Fetge.

### Referéncias

* Barry Alpher, 2004, Proto-Pama-Nyungan etyma, dins Claire Bowern e Harold Koch (editors), Australian Languages - Classification and the comparative method, p. 387-570, Amsterdam, John Benjamins Publishing Company.
# Occitan
### Etimologia

    Veire occitan e medieval.

## Locucion nominala

occitan medieval masculin (lengadocian)
* La lenga occitana tau qui's tròba dens los escriuts ancians, de la vaduda de la lenga, au sègle VIII, dinc a 1500.

### Variantas dialectalas

* occitan medievau

### Sinonims

* occitan ancian

### Traduccions

* alemand: Altokzitanisch $^{(de)}$
* anglés: Old Occitan $^{(en)}$
* francés: ancien occitan $^{(fr)}$ masculin

### Vejatz tanben

* occitan medieval sus Wikipèdia
# Occitan
### Prononciacion

/ut͡siðenˈtalo̞s/, /ut͡siðenˈtalo̞s/

## Forma de nom comun

occidentalas
* Plural de occidentala

## Forma d'adjectiu

occidentalas
* Femenin plural de occidental / occidentau.
# Occitan
### Prononciacion

/utsiˈtano/, /utsiˈtano/
França (Bearn) : escotar « occitana »

## Forma de nom comun

occitana
* Femenin singular de occitan.

## Forma d'adjectiu

occitana
* Femenin singular de occitan.
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval occitanus, que se tròba dins lingua occitana. Derivat de òc, benlèu sus lo modèl de aquitanus.

### Prononciacion

* /utsiˈta/, /utsiˈta/ Escotar (França, Bearn)

### Sillabas

oc | ci | tan (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | occitan | occitans |
| Masculin | [utsiˈta] | [utsiˈtas] |
| Femenin | occitana | occitanas |
| Femenin | [utsiˈtanɔ] | [utsiˈtanɔs] |
occitan masculin
* Lenga romanica parlada principalament en Occitània, que s'apèla tanben lenga d’òc .
* Relatiu a Occitània, l'ensemble de las regions de lenga d’òc.
* Abitant d’Occitània.

### Derivats

* occitanista
* occitanisme
* occitanofòn

### Traduccions

| afrikaans: Occitaans $^{(af)}$ alemand: Okzitanisch $^{(de)}$ amara: ኦኪታንኛ $^{(am)}$ anglés: Occitan $^{(en)}$ arabi: روفنسالية basc: okzitaniera $^{(eu)}$ bielorús: Правансальскай $^{(be)}$, Правансальская breton: okitaneg $^{(br)}$ [1]; Okitan [3,4] bulgar: Октански catalan: occità $^{(ca)}$ masculin, occitana femenin corean: 오크어 $^{(ko)}$ cheròqui: ᎣᎩᏔᏂ chinés: 欧西坦语 $^{(zh)}$ chèc: okcitánština $^{(cs)}$ [1]; okcitánský $^{(cs)}$ [2]; Okcitánec $^{(cs)}$ [3]; okcitánský $^{(cs)}$ [4] croat: okcitanski jezik $^{(hr)}$ [1] danés: occitansk $^{(da)}$ eslovac: occitánsky $^{(sk)}$ eslovèn: okcitanščina $^{(sl)}$ espanhòl: occitano $^{(es)}$ masculin, occitana femenin esperanto: okcitana $^{(eo)}$ lingvo (1), okcitano (3,4) estonian: provansi finlandés: oksitaani $^{(fi)}$ francés: occitan $^{(fr)}$, Occitan $^{(fr)}$ frison occidental: Oksitaansk $^{(fy)}$ | galician: Occitano $^{(gl)}$ grèc: Οσιτανικά $^{(el)}$ ebrèu: אוקיטן ongrés: okcitán indonesian: Oksitan gaelic irlandés: Ocsatánais italian: occitano $^{(it)}$, occitanico $^{(it)}$ japonés: オック語 leton: ocitāņu lituanian: Oksitanų kalba marat: ऑक्सिटॅन nepalés: अक्सिटन neerlandés: Occitaans $^{(nl)}$ polonés: okcytański, prowansalski $^{(pl)}$ portugués: occitano $^{(pt)}$ romanés: (limba) occitană $^{(ro)}$ [1]; occitan $^{(ro)}$ [2], [3], [4] rus: окситанский $^{(ru)}$ sicilian: occitanu $^{(scn)}$ swahili: Kiositani suedés: occitanska tai: ภาษาออกซิตัน ordo: آکيٹاني valon: Occitan galés: Ocsitan |

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | occitan | occitans |
| Masculin | [utsiˈta] | [utsiˈtas] |
| Femenin | occitana | occitanas |
| Femenin | [utsiˈtano] | [utsiˈtanos] |
occitanmasculin
* Relatiu a l'Occitània e a sos abitants.
* Originari de l'Occitània.
* Relatiu a la la lenga occitana.

### Sinonims

* occitanian (1)
* occitanic (2)

### Traduccions

* breton : okitan (1,2), okitanek (3)
* esperanto : okcitana

### Vejatz tanben

* Mots en occitan dins lo Wikiccionari
* occitan sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

    Veire occitan e ancian.

### Prononciacion

/utsiˈta anˈsja/, /utsiˈta anˈsja/

## Locucion nominala

occitan ancian masculin
* La lenga occitana tau qui's tròba dens los escriuts ancians, de la vaduda de la lenga, au sègle VIII, dinc a 1500.

### Sinonims

* occitan medieval

### Traduccions

| alemand: Altokzitanisch $^{(de)}$ neutre anglés: Old Occitan $^{(en)}$ | francés: ancien occitan $^{(fr)}$ masculin |

### Vejatz tanben

* occitan ancian sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

    Del latin orientalis venent d'oriens (« orient »)

### Prononciacion

/ut͡siðenˈtalo̞/, /ut͡siðenˈtalo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| occidentala | occidentalas |
| [ut͡siðenˈtalo̞] | [ut͡siðenˈtalo̞s] |
occidentala femenin, (equivalent masculin occidental / occidentau)
* Persona que ven de l’Occident.

### Traduccions

| alemand: abendländisch $^{(de)}$, westlich $^{(de)}$ anglés: occidental $^{(en)}$ basc: mendebaldeko $^{(eu)}$, sartaldeko $^{(eu)}$ catalan: occidental $^{(ca)}$ | espanhòl: occidental $^{(es)}$ francés: occidental $^{(fr)}$ italian: occidentale $^{(it)}$ portugués: ocidental $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

occidentala
* Femenin singular de occidental / occidentau.
# Occitan
### Prononciacion

/ut͡siðenˈtal/, /ut͡siðenˈtal/

## Forma d'adjectiu

occidentals
* Masculin plural de occidental.

## Forma de nom comun

occidentals
* Plural de occidental.

# Anglés
### Prononciacion

/ˌɒksəˈdɛntəlz/, /ˌɒksəˈdɛntəlz/

## Forma de nom comun

occidentals
* Plural de occidental.

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /uksiðənˈtaɫs/, /uksiðənˈtaɫs/, balear /oksiðənˈtaɫs/, /oksiðənˈtaɫs/, /uksiðənˈtaɫs/, /uksiðənˈtaɫs/
    Occidental: /oksiðenˈtaɫs/, /oksiðenˈtaɫs/

## Nom comun e adjectiu

occidentals masculin o femenin
* Plural de occidental.
# Breton
### Etimologia

Del latin fenĕstra o del francés ancian fenestre.

### Prononciacion

/ˈpʁenɛstʁ/, /ˈpʁenɛstʁ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| prenestr | prenestroù |
prenestr masculin
* Fenèstra.
# preni
### Prononciacion
## Forma de vèrb

preni
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb prene
# Occitan
### Prononciacion

/pɾeˈmɛɾos/, /pɾeˈmɛɾos/

## Forma d'adjectiu numeral

premèras (gascon)
* Femenin plurau de premèr.

## Forma de nom comun

premèras (gascon)
* Femenin plurau de premèr.
# Francés
### Prononciacion

/pʁã/, /pʁã/

## Forma de vèrb

prend
* Purmèra persona deu singular deu present de l'indicatiu de prendre.
# Francés
### Prononciacion

/pʁã/, /pʁã/

## Forma de vèrb

prends
* Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de prendre.
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de prendre.
* Segonda persona del singular al present de l'imperatiu de prendre.
# Occitan
### Prononciacion

/pɾeˈmɛs/, /pɾeˈmɛs/

## Forma d'adjectiu numeral

premèrs (gascon)
* Masculin plurau de premèr.

## Forma de nom comun

premèrs (gascon)
* Masculin plurau de premèr.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin primitiae « primièrs fruchs ».

### Prononciacion

* lengadocian, gascon /pɾe'misjo̞s/, /pɾe'misjo̞s/, provençau /pʀe'misjə/, /pʀe'misjə/

### Sillabas

pre|mí|cias

## Nom comun

premícias masculin plural
* (etimologic) Dins l'Antiquitat, primièrs produchs de la tèrra o del bestial que se'n fa l'ofèrta a una divinitat.
* Començament, preludi ; primièras manifestacions o premièras aparicions d'un procediment.

### Traduccions

| alemand: Frühobst $^{(de)}$, Erstling $^{(de)}$ anglés: beginnings $^{(en)}$, first fruits $^{(en)}$ basc: catalan: primícies $^{(ca)}$ | espanhòl: primicias $^{(es)}$ francés: prémices $^{(fr)}$ italian: primizia $^{(it)}$ portugués: primícias $^{(pt)}$ |
# pren
### Prononciacion
## Forma de vèrb

pren
* Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de prene
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de prene
# Occitan
### Etimologia

De polícia amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/puliˈsjɛ/, /puliˈsjɛ/
França (Bearn) : escotar « policièr »

### Sillabas

vic | tò | ria (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | policièr | policièrs |
| Masculin | [puliˈsjɛ] | [puliˈsjɛs] |
| Femenin | policièra | policièras |
| Femenin | [puliˈsjɛɾo] | [puliˈsjɛɾos] |
policièr masculin
* Persona que trabalha per l'estat o un territòri dins la polícia per assegurar la tranquillitat de los ciutadans.

### Sinonims

* agent de polícia

### Derivats

* roman policièr

### Traduccions

| alemand: Polizist $^{(de)}$ masculin anglés: policeman $^{(en)}$ catalan: policia $^{(ca)}$ masculin femenin | espanhòl: policia $^{(es)}$ masculin femenin francés: policier $^{(fr)}$ masculin |

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | policièr | policièrs |
| Masculin | [puliˈsjɛ] | [puliˈsjɛs] |
| Femenin | policièra | policièras |
| Femenin | [puliˈsjɛɾo] | [puliˈsjɛɾos] |
policièr masculin
* Relatiu a la polícia.

### Traduccions

| catalan: policiac $^{(ca)}$ | francés: policier $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De l'italian politezza « netetat », de polito (« net »), del latin politus (« lis »).

### Prononciacion

/pulyˈðezo̞/, /pulyˈðezo̞/

### Sillabas

po|li|de|sa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| polidesa | polidesas |
| [pulyˈðezo̞] | [pulyˈðezo̞s] |
polidesa femenin (lengadocian)
* Bona mena de viure, d’agir o de parlar amb qualqu’un

### Variantas dialectalas

* polidessa (provençau)
* politessa (gascon)

### Sinonims

* cortesiá
* onestat

### Traduccions

| alemand: Höflichkeit $^{(de)}$ anglés: politeness $^{(en)}$, civility $^{(en)}$, courteousness $^{(en)}$, courtesy $^{(en)}$ basc: gizalegea $^{(eu)}$* catalan: cortesia $^{(ca)}$ | espanhòl: cortesía $^{(es)}$ italian: cortesia $^{(it)}$ francés: politesse $^{(fr)}$ portugués: polidez $^{(pt)}$ |
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | policija | policije | policiji |
| Genitiu | policije | policijow | policijow |
| Datiu | policiji | policijam | policijomaj |
| Acusatiu | policiju | policije | policiji |
| Instrumental | policiju | policijemi | policijomaj |
| Locatiu | policiji | policijach | policijomaj |
policija femenin
* Polícia.

### Mots aparentats

* policist
* policistka

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Occitan
### Prononciacion

/puliɣuˈnalos/, /puliɣuˈnalos/

## Forma d'adjectiu

poligonalas
* Femenin plural de poligonal.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

poli
* Nominatiu-acusatiu dual de polo.
# Naut sorab
### Etimologia

De l'alemand Polizist.

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | policist | policistojo | policistaj |
| Genitiu | policista | policistow | policistow |
| Datiu | policistej | policistam | policistomaj |
| Acusatiu | policista | policistow | policistow |
| Instrumental | policistom | policistami | policistomaj |
| Locatiu | policisće | policistach | policistomaj |
| Vocatiu | policisto | | |
policist femenin
* Policièr.

### Mots aparentats

* policija
* policistka

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Etimologia

Femenin de policist.

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | policistka | policistki | policistce |
| Genitiu | policistki | policistkow | policistkow |
| Datiu | policistce | policistkam | policistkomaj |
| Acusatiu | policistku | policistki | policistce |
| Instrumental | policistku | policistkami | policistkomaj |
| Locatiu | policistce | policistkach | policistkomaj |
policist femenin
* Policièra.

### Mots aparentats

* policija
* policist

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Occitan
### Prononciacion

/pulyˈðezo̞s/, /pulyˈðezo̞s/

## Forma de nom comun

polidesas femenin
* Plural de polidesa
# Occitan
### Etimologia

De poligòn amb lo sufix -al.

### Prononciacion

/puliɣuˈnal/, /puliɣuˈnal/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | poligonal | poligonals |
| Masculin | [puliɣuˈnal] | [puliɣuˈnals] |
| Femenin | poligonala | poligonalas |
| Femenin | [puliɣuˈnalo] | [puliɣuˈnalos] |
poligonal masculin (lengadocian)
* Qu'a la forma d'un poligòn.

### Variantas dialectalas

* poligonau

### Parents

* poligòn

### Traduccions

| alemand: vieleckig $^{(de)}$ anglés: polygonal $^{(en)}$ catalan: poligonal $^{(ca)}$ | espanhòl: poligonal $^{(es)}$ francés: polygonal $^{(fr)}$ italian: poligonale $^{(it)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

De poligono amb lo sufix -al.

### Prononciacion

/poliɣoˈnal/, /poliɣoˈnal/

## Adjectiu

Declinason :
| Singular | Plural |
| poligonal | poligonales |
| [poliɣoˈnal] | [poliɣoˈnales] |
poligonal masculin o femenin

### Traduccions

* poligonal masculin (lengadocian) / poligonau (gascon) (provençal) (vivaroalpenc)

### Sinonims

* poligono, poligona
# Occitan
### Prononciacion

/puliɣuˈnalo/, /puliɣuˈnalo/

## Forma d'adjectiu

poligonala
* Femenin singular de poligonal.
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir de sango ("sang").

### Prononciacion

['saŋgi]
França (Tolosa) : escotar « sangi »

### Sillabas

san | gi (2)

## Vèrb

sangi

### Traduccions

* sagnar $^{(oc)}$

### Parents

* sango
# Ilocano
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Numeral

sangapulo
* Dètz.
# Istriòt
### Etimologia

Del latin vulgar *singlutius, en latin classic singultus.

### Prononciacion

/sanˈd͡ʒuso/, /sanˈd͡ʒuso/

## Nom comun

sangiusso masculin
* Choquet, sanglot.

### Variantas dialectalas

* sijosso
* saniusso
* sajosso
* sangiosso
* singiosso
* saniosso

#### Nòta

Forma del dialècte de Rovigna.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Francés
### Etimologia

Del latin (porcus) sĭngŭlaris.

### Prononciacion

/sɑ̃gliˈje/, /sɑ̃gliˈje/
França (Tolosa) : escotar « sanglier »
França (Perpinhan) : escotar « sanglier » França (Somain) : escotar « sanglier »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sanglier | sangliers |
| [sɑ̃gliˈje] ||
sanglier masculin
* Singlar.
# Istriòt
### Etimologia

Del latin vulgar *singlutius, en latin classic singultus.

### Prononciacion

/ʃanˈd͡ʒoʃo/, /ʃanˈd͡ʒoʃo/

## Nom comun

sangiosso masculin
* Choquet, sanglot.

### Variantas dialectalas

* sangiusso
* sijosso
* saniusso
* sajosso
* singiosso
* saniosso

#### Nòta

Forma del dialècte de Fasana.

### Referéncias

* Goran Filipi, Barbara Buršić Giudici, 1998, Istriotski lingvistički atlas. Atlante linguistico istrioto, Znanstvena udruga Mediteran, Pula.
# Anglés
### Etimologia

Bastit a partir de sand ("sabla, arena").

### Prononciacion

['sændɪ] (UK) o ['sændi] Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « sandy »

### Sillabas

san | dy (2)

## Adjectiu

sandy

### Traduccions

* sablós $^{(oc)}$ masculin, sablosa $^{(oc)}$ femenin, arenós $^{(oc)}$ masculin, arenosa $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/saŋˈglawt/, /saŋˈglawt/

### Sillabas

san | glaut (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| sanglaut | sanglauts |
| [saŋˈglawt] | [saŋˈglawts] |
sanglaut masculin (gascon)
* Espaime del diafragma acompanhat d'un bruch.

### Derivats

* sanglopar

### Variantas dialectalas

* choquet (lengadocian), (provençal), (vivaroalpenc)
* sanglot (lengadocian)
* sanglòt (lengadocian), (gascon)
* sanglut (gascon)

### Traduccions

| anglés: hiccup $^{(en)}$ catalan: singlot $^{(ca)}$ masculin comanche: hʉʔniipʉ̱ʔ $^{(com)}$ | francés: hoquet $^{(fr)}$ masculin romanés: sughiț $^{(ro)}$ neutre |
# Occitan
### Etimologia

De sanglòt.

### Prononciacion

/saŋgluˈpa/, /saŋgluˈpa/

### Sillabas

san | glo | par (3)

## Vèrb

sanglopar (gascon)
* Aver lo sanglòt.

### Variantas dialectalas

* sanglotar (lengadocian), (gascon), (vivaroalpenc)
* sanglotir (lengadocian), (gascon)
* choquetar (vivaroalpenc)

### Traduccions

| anglés: to hiccup $^{(en)}$ catalan: singlotar $^{(ca)}$ francés: hoqueter $^{(fr)}$, avoir le hoquet | italian: singhiozzare $^{(it)}$ romanés: a sughița $^{(ro)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | sanglopar | sanglopar | sanglopar | sanglopar | sanglopar | sanglopar |
| Gerondiu | sanglopant | sanglopant | sanglopant | sanglopant | sanglopant | sanglopant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | sanglopat | sanglopat | sanglopat | sanglopats | sanglopats | sanglopats |
| femenin | sanglopada | sanglopada | sanglopada | sanglopadas | sanglopadas | sanglopadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | sanglopi | sanglopas | sanglopa | sanglopam | sanglopatz | sanglopan |
| Imperfach | sanglopavi | sanglopavas | sanglopava | sanglopàvam | sanglopàvatz | sanglopavan |
| Preterit | sanglopèi | sanglopès | sanglopè | sanglopèm | sanglopètz | sanglopèn |
| Futur | sangloparèi | sangloparàs | sangloparà | sangloparam | sangloparatz | sangloparàn |
| Condicional | sangloparí | sangloparés | sangloparé | sangloparem | sangloparetz | sangloparén |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | sanglopi | sanglopes | sanglope | sanglopem | sanglopetz | sanglopen |
| Imperfach | sanglopèssi | sanglopèsses | sanglopèsse | sanglopèssem | sanglopèssetz | sanglopèssen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Afirmatiu | — | sanglopa ! | — | sanglopem ! | sanglopatz ! | — |
| Negatiu | — | ne sanglopes pas ! | — | ne sanglopem pas ! | ne sanglopetz pas ! | — |
# Occitan
## Forma de vèrb

permutarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb permutar.
# Catalan
### Etimologia

Del latin permissiōnis.

### Prononciacion

[pəɾmisiˈo] (oriental), [peɾmisiˈo] (occidental)

### Sillabas
## Nom comun

permissió femenin, pl. permissions

### Traduccions

* permission $^{(oc)}$

### Parents

| permís permissibilitat permissible | permissiu permissivitat |

### Derivats

* permissionari
# Occitan
### Etimologia

Del latin permittere.

### Prononciacion

/peɾˈmetɾe/, /peɾˈmetɾe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « permetre »

### Sillabas

per | me | tre

## Vèrb

permetre
* Donar la libertat de far quicòm.
* Autorisar d'utilizar quicòm.

### Variantas dialectalas

* perméter (gascon)

### Mots aparentats

* permission
* permissiu

### Traduccions

| alemand: erlauben $^{(de)}$, genehmigen $^{(de)}$ anglés: to allow $^{(en)}$ catalan: permetre $^{(ca)}$ | espanhòl: permitir $^{(es)}$ francés: permettre $^{(fr)}$ naut sorab: dowoleć $^{(it)}$ imperfectiu, dowolić $^{(hsb)}$ perfectiu |

# Catalan
### Etimologia

Del latin permittere.

### Prononciacion

/pərˈmɛtɾə/, /pərˈmɛtɾə/ (oriental), /peɾˈmetɾe/, /peɾˈmetɾe/ (occidental)

## Vèrb

permetre
* Permetre.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin permissio.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /peɾmiˈsju/, /peɾmiˈsju/,
    França (Bearn) : escotar « permission »
    provençau /peʀmiˈsjũⁿ/, /peʀmiˈsjũⁿ/

### Sillabas

per|mis|sion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| permission | permissions |
| [peɾmiˈsju] | [peɾmiˈsjus] |
permission
* Autorizacion que dona lo poder, la libertat de far, de dire, etc.
* (militar) Comjat, autorizacion d’abséncia.

### Derivats

* permissionari
* permissiu
* permissible
* permissivament

### Traduccions

| alemand: Erlaubnis $^{(de)}$ anglés: permission $^{(en)}$ (1) leave $^{(en)}$ o furlough $^{(en)}$ (2) basc: baimena $^{(eu)}$ catalan: permissió $^{(ca)}$ | espanhòl: permiso $^{(es)}$ francés: permission $^{(fr)}$ italian: permesso $^{(it)}$ portugués: permissão $^{(pt)}$ (1), licença $^{(pt)}$ (2) |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin permissio.

### Prononciacion

/pəˈmɪʃən/, /pəˈmɪʃən/ (RU), /pɚˈmɪʃən/, /pɚˈmɪʃən/ (EUA)
    Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « permission »
    Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « permission »

### Sillabas

per|mis|sion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| permission | permissions |
permission
* Autorizacion

# Francés
### Etimologia

    Del latin permissio.

### Prononciacion

/pɛʁmisjɔ̃/, /pɛʁmisjɔ̃/

### Sillabas

per|mis|sion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| permission | permissions |
| [pɛʁmisjɔ̃] ||
permission
* permission
# Occitan
### Prononciacion

/peɾmiˈsjus/, /peɾmiˈsjus/, provençau /peʀmiˈsjũⁿs/, /peʀmiˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

permissions
* Plural de permission

# Anglés
### Prononciacion

/pəˈmɪʃənz/, /pəˈmɪʃənz/ (RU), /pɚˈmɪʃənz/, /pɚˈmɪʃənz/ (EUA)

## Forma de nom comun

permissions
* Plural de permission

# Francés
### Prononciacion

/pɛʁmisjɔ̃/, /pɛʁmisjɔ̃/

## Forma de nom comun

permissions
* Plural de permission
# Occitan
### Etimologia

    De permetre.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /peɾmiˈsiw/, /peɾmiˈsiw/,
    França (Bearn) : escotar « permissiu »
    provençau /peʀmiˈsiw/, /peʀmiˈsiw/

### Sillabas

per|mis|siu

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadcian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | permissiu | permissius |
| Masculin | [peɾmiˈsiw] | [peɾmiˈsiws] |
| Femenin | permissiva | permissivas |
| Femenin | [peɾmiˈsiβo̞] | [peɾmiˈsiβo̞s] |
permissiu
* Qu'a tendéncia a permetre sens jutjar e tolerar sens punir.
* (sociologia) Que mòstra una granda tolerància al subjèctes dels comportaments non-conformistas

### Derivats

* permissivament

### Parents

* permission
* permissionari
* permissible

### Traduccions

| alemand: freizügig $^{(de)}$ anglés: permissive $^{(en)}$, lenient $^{(en)}$ basc: catalan: permissiu $^{(ca)}$ | espanhòl: permisivo $^{(es)}$ francés: permissivo $^{(fr)}$ italian: permissivo $^{(it)}$ portugués: permissivo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De permetre.

### Prononciacion

    /pərmiˈsiw/, /pərmiˈsiw/

### Sillabas

per|mis|siu

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | permissiu | permissius |
| Femenin | permissiva | permissives |
permissiu
* permissiu $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/permeˈna/, /permeˈna/

## Forma de vèrb

(lemosin) permenat
* Participi passat masculin singular de permenar.

### Traduccions

* francés : promené $^{(fr)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

permitiremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb permitir.