OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin infirmare « aflaquir, far venir infirme ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /infiɾˈma/, /infiɾˈma/
    provençau /ĩⁿfiɾˈma/, /ĩⁿfiɾˈma/

### Sillabas

in|fir|mar

## Vèrb

infirmar
* Aflaquir, levar la fòrça, la valor de quicòm.
* (drech) Mostrar çò feble din una pròva, d’un testimòni, d'una pèça, etc.
* (drech) Invalidar o cambiar la senténcia d'une jurisdiccion inferiora.
* (logica) Rebutar en utilizant un contrexemple.

### Antonims

* confirmar
# Occitan
### Etimologia

    Manlèu sabentós del latin infirmus

### Prononciacion

    /inˈfiɾme/, /inˈfiɾme/

### Sillabas

in|fir|me

## Adjectiu

infirme (lengadocian) , (gascon)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | infirme | infirmes |
| Masculin | [inˈfiɾme] | [inˈfiɾmes] |
| Femenin | infirma | infirmas |
| Femenin | [inˈfiɾmo̞] | [inˈfiɾmo̞s] |
* Que patís d’una infirmitat o d’infirmitats.
* Que manca de fòrça, qu'es imperfècte naturalament.

### Variantas dialectalas

* infirm (lengadocian)
* infierme (procençau)

### Parents

* infirmariá / infirmeria
* infirmièr
* infirmitat

### Sinonims

* estropiat

### Traduccions

| alemand: verkrüppelt $^{(de)}$, behindert $^{(de)}$, widerlegt $^{(de)}$, gelähmt $^{(de)}$, gebrechlich $^{(de)}$, entkräftet $^{(de)}$ anglés: crippled $^{(en)}$, infirm $^{(en)}$, disabled $^{(en)}$ basc: catalan: impedit $^{(ca)}$, baldat $^{(ca)}$, tolit $^{(ca)}$, esguerrat $^{(ca)}$ | espanhòl: inválido $^{(es)}$, tullido $^{(es)}$, discapacitado $^{(es)}$ francés: infirme $^{(fr)}$ italian: invalido $^{(it)}$, menomato $^{(it)}$, disabile $^{(it)}$ portugués: aleijado $^{(pt)}$, inválido $^{(pt)}$, doente $^{(pt)}$, deficiente $^{(pt)}$ |

## Nom comun

infirme masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| infirme | infirmes |
| [inˈfiɾme] | [inˈfiɾmes] |
* Òme que patís d’una infirmitat o d’infirmitats.

### Variantas dialectalas

* infirm (lengadocian)
* infierme (procençau)

### Sinonims

* estropiat

### Traduccions

| alemand: Krüppel $^{(de)}$, Invalide $^{(de)}$, Behinderte $^{(de)}$ anglés: handicapped $^{(en)}$, cripple $^{(en)}$ basc: catalan: impedit $^{(ca)}$, baldat $^{(ca)}$, tolit $^{(ca)}$, esguerrat $^{(ca)}$ | espanhòl: inválido $^{(es)}$, tullido $^{(es)}$, discapacitado $^{(es)}$, lisiado $^{(es)}$ francés: infirme $^{(fr)}$ italian: invalido $^{(it)}$, menomato $^{(it)}$, stropio $^{(it)}$ portugués: aleijado $^{(pt)}$, inválido $^{(pt)}$, doente $^{(pt)}$, deficiente $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

infirme
* primièra persona del singular del present del subjnctiu de infirmar
* tresena persona del singular del present del subjnctiu de infirmar

# Francés
### Etimologia

    Manlèu sabentós del latin infirmus

### Prononciacion

    /ɛ̃fiʁm/, /ɛ̃fiʁm/

### Sillabas

in|fir|me

## Adjectiu

infirme masculin o femenin (plurals: infirmes)
* infirme $^{(oc)}$

## Nom comun

infirmes masculin o femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| infirme | infirmes |
| [ɛ̃fiʁm] ||
* infirme $^{(oc)}$
* infirma $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

infirme
* primièra persona del singular del present de l'indicatiu de infirmer
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de infirmer
* primièra persona del singular del present del subjnctiu de infirmer
* tresena persona del singular del present del subjnctiu de infirmer
* segonda persona del singular de l'imperatiu de infirmer
# Occitan
### Etimologia

    Manlèu sabentós del latin infirmitas « flaquesa, malautiá »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /infiɾmiˈtat/, /infiɾmiˈtat/
    escotar « infirmitat »
    provençau /ĩⁿfiʀˈmita/, /ĩⁿfiʀˈmita/

### Sillabas

in|fir|mi|tat

## Nom comun

infirmitat femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| infirmitat | infirmitats |
| [infiɾmiˈtat] | [infiɾmiˈtats] |
* Deca congenitala o accidentala que geina o empacha lo foncionament de tala o tala partida de l’organisme.
* Al pròpri o al figurat, imperfeccion naturala, manca de fòrça, flaquesa, fragilitat per èsser ben, deca, imperfeccion.

### Parents

* infirm

### Sinonims

* malandra

### Traduccions

| alemand: Gebrechen $^{(de)}$, Kränklichkeit $^{(de)}$, Gebrechlichkeit $^{(de)}$ anglés: sickliness $^{(en)}$, infirmity $^{(en)}$, weakness $^{(en)}$ basc: catalan: xacra $^{(ca)}$ | espanhòl: achaque $^{(es)}$, reliquia $^{(es)}$, enfermedad $^{(es)}$ francés: infirmité $^{(fr)}$ italian: reliquato $^{(it)}$, infermità $^{(it)}$, invalidità $^{(it)}$ portugués: enfermidade $^{(pt)}$, incapacidade $^{(pt)}$, doença $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin infinitus « illimitat ».

### Prononciacion

/iɱfiˈnit/, /iɱfiˈnit/, provençal /ĩⁿfiˈnit/, /ĩⁿfiˈnit/ França (Bearn) : escotar « infinit »

### Sillabas

in|fi|nit

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | infinit | infinits |
| Masculin | [iɱfiˈnit] | [iɱfiˈnits] |
| Femenin | infinida | infinidas |
| Femenin | [iɱfiˈniðo̞] | [iɱfiˈniðo̞s] |
infinit
* Qu’a pas de començament, tampauc de fin, qu'es sens bòrnas e sens limitas.
** L’eternitat es infinida dins lo domèni del temps.
* Que cal pas aver de fin.
** La glòria infinida dels sants.
* (per extension) Que se pòt pas definir las bòrnas, lo tèrme, etc.
** Un espaci infinit. — Una durada infinida.
* (per iperbòla) Qu'es fòrca considerable en son genre, al sens fisic o moral.
** Prene d’infinidas precaucions.
* (particular) Innombrable.
** Un nombre infinit d’autors escriguèron sus aquel sudjècte.
* (matematicas) Qu'es mai grand quina que siá autra grandor prepausada; qu'es mai nombrós que quina que siá autra multitud prepausada.
* (matematicas) (teoria dels ensembles) Qu'es equipotent o alara cardinal qu’un de sos sosensembles pròpri, en parlant d’un ensemble.
** L’ensemble ℕ dels entièrs naturals es infinit, equipotent per exemple a son sosensemble dels entièrs naturals pars.

### Antonims

* finit
* limitat

### Sinonims

* illimitat

### Derivats

* infinidament
* infinitud
* infinitesimal

### Traduccions

| alemand: endlos $^{(de)}$, unendlich $^{(de)}$ anglés: infinite $^{(en)}$, everlasting $^{(en)}$, endless $^{(en)}$, indefinite $^{(en)}$, interminable $^{(en)}$ basc: infinit $^{(eu)}$ catalan: infinit $^{(ca)}$ | espanhòl: infinito $^{(es)}$ francés: infini $^{(fr)}$ italian: infinito $^{(it)}$ portugués: infinito $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| infinit | infinits |
| [iɱfiˈnit] | [iɱfiˈnits] |
infinit masculin
* (absoludament) (religion) Çò qu'es supausat sens limitas, en parlant de las causas divinas.
** L’Òme manca de plan concebre l’infinit.
* (matematicas) Concèpte que designa çò qu'es superior a tot nombre real.
** L’infinit es abitualament notat ∞.
* (filosofia) Çò qu’est pas finit ; çò qu’a pas de fin.
* (corrent) Natura, caractèr de çò que finís pas, o sembla finir pas.

### Antonims

* finit

### Sinonims

* eternitat
* univèrs

### Derivats

* a l'infinit

### Traduccions

| alemand: Unendlichkeit $^{(de)}$ anglés: infinity $^{(en)}$ basc: infinit $^{(eu)}$ catalan: infinit $^{(ca)}$ | espanhòl: infinito $^{(es)}$ francés: infini $^{(fr)}$ italian: infinito $^{(it)}$ portugués: infinito $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin infinitus « illimitat ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « infinit »

### Prononciacion

/iɱfiˈnit/, /iɱfiˈnit/

### Sillabas

in|fi|nit

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | infinit | infinits |
| Femenin | infinita | infinites |
infinit
* infinit $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| infinit | infinits |
| [iɱfiˈnit] | [iɱfiˈnits] |
infinit masculin
* infinit $^{(oc)}$

## Advèrbi

infinit masculin
* Plan fòrça, en gran quantitat
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowachu
* Tresena persona del plural al preterit de nacokorować.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowana
* Participi passat femenin singular de nacokorować.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowałe
* Passat femenin plural de nacokorować.
* Passat neutre plural de nacokorować.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowali
* Passat masculin plural de nacokorować.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/nat͡sokoʀou̯at͡ʃ/, /nat͡sokoʀou̯at͡ʃ/

## Vèrb

nacokorować perfectiu
* Sucrar.

### Mots aparentats

* cokor
* cokornička
* cokorownja
* cokorowy

### Conjugason

| Infinitiu | nacokorować | nacokorować | nacokorować | nacokorować | nacokorować | nacokorować |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular |
| masculin | nacokorowany | nacokorowany | nacokorowany |
| femenin | nacokorowana | nacokorowana | nacokorowana |
| neutre | nacokorowane | nacokorowane | nacokorowane |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Present | nacokoruju | nacokoruješ | nacokoruje | nacokorujemy | nacokorujeće | nacokoruja | nacokorujemoj | nacokorujetaj nacokorujetej | nacokorujetaj nacokorujetej |
| Preterit | nacokorowach | nacokorowa | nacokorowa | nacokorowachmy | nacokorowašće | nacokorowachu | nacokorowachmoj | nacokorowaštaj nacokorowaštej | nacokorowaštaj nacokorowaštej |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ja | ty | wón wona wono wone | my | vy | woni wone | mój | wój | wonaj wonej |
| Imperatiu | — | nacokoruj ! | — | nacokorujmy ! | nacokorujće ! | — | nacokorujmoj ! | nacokorujtaj ! nacokorujtej ! | — |
| Passat |||||||
| Nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural | dual | dual | dual | dual |
| Masculin | nacokorował | nacokorował | nacokorował | nacokorowali | nacokorowali | nacokorowali | nacokorowałoj | nacokorowałoj | nacokorowałoj | nacokorowałoj |
| Femenin | nacokorowała | nacokorowała | nacokorowała | nacokorowałe | nacokorowałe | nacokorowałe | nacokorowałoj | nacokorowałoj | nacokorowałoj | nacokorowałoj |
| Neutre | nacokorowało | nacokorowało | nacokorowało | nacokorowałe | nacokorowałe | nacokorowałe | nacokorowałoj | nacokorowałoj | nacokorowałoj | nacokorowałoj |
| Nòtas |||||||

### Referéncias

* Soblex - hornjoserbsko-němski słownik
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowało
* Passat neutre singular de nacokorować.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowane
* Participi passat neutre singular de nacokorować.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorował
* Passat masculin singular de nacokorować.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowany
* Participi passat masculin singular de nacokorować.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de vèrb

nacokorowała
* Passat femenin singular de nacokorować.
# Occitan
### Prononciacion

/gramati'sjanɔs/, /gramati'sjanɔs/

## Forma de nom comun

gramaticianas femenin
* Plurau de gramaticiana.
# Romanés
### Etimologia

Del latin grammatica, que ven del grèc grammatiké.

### Prononciacion

[gra'matikə]
escotar « gramatică »

### Sillabas

gra | ma | ti | că (4)

## Nom comun

gramatică femenin

### Traduccions

* gramatica $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/gɾamatiˈkals/, /gɾamatiˈkals/

## Forma d'adjectiu

gramaticals
* Masculin plural de gramatical.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de gramatica amb lo sufix adjectival -au.

### Prononciacion

/gramatiˈkaw/, /gramatiˈkaw/
França (Bearn) - Gascon : escotar « gramaticau »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | gramaticau | gramaticaus |
| Masculin | [gramatiˈkaw] | [gramatiˈkaws] |
| Femenin | gramaticala | gramaticalas |
| Femenin | [gramatiˈkalo] | [gramatiˈkalos] |
gramaticau (gascon) (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)
* Relatiu o qu'aperten a la gramatica d'una lenga.

### Variantas dialectalas

* gramatical
* agramaticau (gascon)

### Traduccions

| alemand: grammatisch $^{(de)}$, grammatikalisch $^{(de)}$ anglés: grammatical $^{(en)}$ catalan: gramatical $^{(ca)}$ espanhòl: gramatical $^{(es)}$ | francés: grammatical $^{(fr)}$ rus: грамматический $^{(ru)}$ sami del nòrd : giellaoahpalaš $^{(se)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/gramatiˈkaws/, /gramatiˈkaws/

## Forma d'adjectiu

gramaticaus (gascon) (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)
* Masculin plurau de gramaticau.
* (gascon) Femenin plurau de gramaticau.
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de gramàtica.

### Prononciacion

[gɾəmətikəɫi'dza] (oriental), [gɾamatikaɫi'zaɾ] (valencian)

### Sillabas

gra | ma | ti | ca | li | tzar (6)

## Vèrb

gramaticalitzar

### Traduccions

* gramaticalizar $^{(oc)}$

### Parents

* gramàtic
* gramàtica
* gramatical
* gramaticalització
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de gramatica amb lo sufix -ian.

### Prononciacion

/gramati'sja/, /gramati'sja/

### Sillabas

gra | ma | ti | cian (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| gramatician | gramaticians |
| [gramati'sja] | [gramati'sjas] |
gramatician masculin (feminin : gramaticiana)
* Especialista de la gramatica.

### Parents

* gramatica
* gramatical -a
* gramaticalament
* gramaticalitat
* gramaticalizacion
* gramaticalizar

### Traduccions

| alemand: Grammatiker $^{(de)}$ anglés: grammarian $^{(en)}$ basc: gramatikari $^{(eu)}$ catalan: gramàtic $^{(ca)}$ espanhòl: gramático $^{(es)}$ | francés: grammairien $^{(fr)}$ italian: grammatico $^{(it)}$ polonés: gramatyk $^{(pl)}$ portugués: gramático $^{(pt)}$ suedés: grammatik $^{(sv)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/gɾamaˈtikos/, /gɾamaˈtikos/

## Forma de nom comun

gramaticas femenin
* Plural de gramatica.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de gramatica amb lo sufix -iana.

### Prononciacion

/gramati'sjanɔ/, /gramati'sjanɔ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| gramaticiana | gramaticianas |
| [gramati'sjanɔ] | [gramati'sjanɔs] |
gramatician femenin (masculin : gramatician)
* Especialista de la gramatica.

### Parents

* gramatica
* gramatical -a
* gramaticalament
* gramaticalitat
* gramaticalizacion
* gramaticalizar

### Traduccions

| anglés: grammarian $^{(en)}$ basc: gramatikari $^{(eu)}$ espanhòl: gramática $^{(es)}$ | francés: grammairienne $^{(fr)}$ italian: grammatica $^{(it)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/gramati'sjas/, /gramati'sjas/

## Forma de nom comun

gramaticians masculin
* Plurau de gramatician.
# Occitan
### Prononciacion

/pawˈzats/, /pawˈzats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | pausat | pausats |
| Masculin | [pawˈzat] | [pawˈzats] |
| Femenin | pausada | pausadas |
| Femenin | [pawˈzaðo] | [pawˈzaðos] |
pausats
* Participi passat masculin plural de pausar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

pausatz
* Segonda persona del plural al present de pausar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

pausavas
* Segonda persona del singular a l'imperfach de pausar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

pausavi
* Primièra persona del singular a l'imperfach de pausar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpawses/, /ˈpawses/

## Forma de vèrb

pauses
* Segonda persona del singular al present del subjontiu de pausar.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu negatiu de pausar.

# Francés
### Prononciacion

/poz/, /poz/, /pɔz/, /pɔz/
França (Lion) : escotar « pauses »

## Forma de nom comun

pauses femenin
* Plural de pause.

## Forma de vèrb

pauses
* Segonda persona del singular al present de l'indicatiu de pauser.
* Segonda persona del singular al present del subjontiu de pauser.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

pausava
* Tresena persona del singular a l'imperfach de pausar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpawze/, /ˈpawze/

## Forma de vèrb

pause
* Primièra persona del singular al present del subjontiu de pausar.
* Tresena persona del singular al present del subjontiu de pausar.

# Francés
### Etimologia

Del latin pausa « cessacion ».

### Prononciacion

/poz/, /poz/, /pɔz/, /pɔz/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pause | pauses |
| [poz] ||
pause femenin
* cessacion, pausa.

#### Omofònes

* pausent
* pauses
* pose

## Forma de vèrb

pause
* Primièra persona del singular al present de l'indicatiu de pauser.
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de pauser.
* Primièra persona del singular al present del subjontiu de pauser.
* Tresena persona del singular al present del subjontiu de pauser.
* Segonda persona del singular au present de l'imperatiu de pauser.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpawzɛ̯n/, /ˈpawzɛ̯n/

## Forma de vèrb

pausen
* Tresena persona del plural al present del subjontiu de pausar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

pausavan
* Tresena persona del plural a l'imperfach de pausar.
# Occitan
### Prononciacion

/pawˈzɛn/, /pawˈzɛn/ (lengadocian), (provençal), /pawˈzɛm/, /pawˈzɛm/ (gascon)

## Forma de vèrb

pausem
* Primièra persona del plural al present del subjontiu de pausar.
# Neerlandés
### Etimologia

Adaptacion del latin castellum.

### Prononciacion

[kɑs'te:l]

### Sillabas

kas | teel (2)

## Nom comun

kasteel neutre, pl. kastelen

### Traduccions

* castèl $^{(oc)}$ masculin
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de kastelo ("castèl").

### Prononciacion

[kas'teloj]

### Sillabas

kas | te | loj (3)

## Nom comun

kasteloj pl.

### Traduccions

* castèls $^{(oc)}$ masculin plural
# Esperanto
### Etimologia

Del latin castĕllum amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[kas'telo]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « kastelo » França (Tolosa) : escotar « kastelo »

### Sillabas

kas | te | lo (3)

## Nom comun

kastelo, pl. kasteloj

### Traduccions

* castèl $^{(oc)}$ masculin
# Paiute del nòrd
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kaˈɕɕa/, /kaˈɕɕa/

## Nom comun

kassa
* (Mono Lake) Coa.

### Referéncias

* Molly Babel, Michael J. Houser, Maziar Toosarvandani, 2012, Mono Lake Northern Paiute Journal of the International Phonetic Association 42(2), p. 233–243.
# Breton
### Etimologia

Manlevat al latin castellum. Atestat dins lo C'hatolikon jos la forma castell. Parent del galés castell

### Prononciacion

['kastɛl]

### Sillabas

kas | tell (2)

## Nom comun

kastell masculin, pl. kastelloù

### Traduccions

* castèl $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

Pres al latin castor, adaptat amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[kas'toro]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « kastoro » França (Tolosa) : escotar « kastoro »

### Sillabas

kas | to | ro (3)

## Nom comun

kastoro, pl. kastoroj

### Traduccions

* vibre $^{(oc)}$ masculin
# Esperanto
### Etimologia

Bastit a partir del latin castanea amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[kasta'neo]

### Sillabas

kas | ta | ne | o (4)

## Nom comun

kastaneo, pl. kastaneoj

### Traduccions

* castanhièr $^{(oc)}$ masculin
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de kastaneo ("castanhièr").

### Prononciacion

[kasta'neoj]

### Sillabas

kas | ta | ne | oj (4)

## Nom comun

kastaneoj pl.

### Traduccions

* castanhièrs $^{(oc)}$ masculin plural
# Finlandés
### Etimologia

De kastaa « banhar » amb lo sufix nominal‎ -e.

### Prononciacion

/ˈkɑste̞ˣ/, /ˈkɑste̞ˣ/

## Nom comun

kaste, plural : kasteet
* Rosada.
* Bateg.
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de kastoro ("vibre").

### Prononciacion

[kas'toroj]

### Sillabas

kas | to | roj (3)

## Nom comun

kastoroj pl.

### Traduccions

* vibres $^{(oc)}$ masculin plural
# Anglés
### Etimologia

A partir d'oral amb lo sufix adverbial -ly.

### Prononciacion

['ɔ:ɹəɫɪ]
escotar « orally »

### Sillabas

o | ral | ly (3)

## Advèrbi

orally

### Traduccions

* oralament $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Etimologia

A partir d'oral amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[oral'mente]

### Sillabas

o | ral | men | te (4)

## Advèrbi

oralmente

### Traduccions

* oralament $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/uˈɾals/, /uˈɾals/

## Forma d'adjectiu

orals
* Masculin plural de oral

## Forma de nom comun

orals
* Plural de oral

# Anglés
### Prononciacion

/ˈɔɹəlz/, /ˈɔɹəlz/ (EUA), /ˈɔːɹəlz/, /ˈɔːɹəlz/ (RU)

## Forma de nom comun

orals
* Plural de oral

# Catalan
### Prononciacion

    Oriental: central /uˈɾaɫs/, /uˈɾaɫs/, balear /oˈɾaɫs/, /oˈɾaɫs/, /uˈɾaɫs/, /uˈɾaɫs/
    Occidental: /oˈɾaɫs/, /oˈɾaɫs/

## Forma d'adjectiu

orals
* Masculin plural de oral
* Femenin plural de oral
# Occitan
### Prononciacion

/uɾaˈlikos/, /uɾaˈlikos/

## Forma d'adjectiu

oralicas
* Femenin plural de oralic.
# Francés
### Etimologia

Creat a partir d'oral -e.

### Prononciacion

[ɔʁali'te]
França (Estrasborg) : escotar « oralité » França (Somain) : escotar « oralité »

### Sillabas

o | ra | li | té (4)

## Nom comun

oralité femenin

### Traduccions

* oralitat $^{(oc)}$

### Parents

* oral -e
* oralement
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de orange amb un sufix -ade.

### Prononciacion

[ɔʁɑ̃'ʒad]
França (Lion) : escotar « orangeade » França (Sesseraç) : escotar « orangeade » França (Somain) : escotar « orangeade »

### Sillabas

o | ran | geade (3)

## Nom comun

orangeade femenin

### Traduccions

* iranjada $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/uɾaˈlits/, /uɾaˈlits/

## Forma d'adjectiu

oralics
* Masculin plural de oralic.
# Catalan
### Etimologia

A partir d'oral amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[uraɫ'men] (oriental), [oraɫ'ment] (valencian)

### Sillabas

o | ral | ment (3)

## Advèrbi

oralment

### Traduccions

* oralament $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/mesfiˈzanso̞s/, /mesfiˈzanso̞s/

## Forma de nom comun

mesfisanças femenin
* Plural de mesfisança
# Anglés
## Forma de vèrb

meshed
* Preterit del vèrb to mesh.
* Participi passat del vèrb to mesh.
# Romanch
### Etimologia

Del latin mensura.

### Prononciacion
## Nom comun

mesira femenin (sursilvan)
* Mesura.

### Variantas dialectalas

* imsüra (puter)
* masüra (vallader)
* maseira (surmeiran)
* masira (sutsilvan)
# Occitan
### Etimologia

De mesprene

### Prononciacion

/mesˈpɾezo̞/, /mesˈpɾezo̞/, provençau /mesˈpʀezo̞/, /mesˈpʀezo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mespresa | mespresas |
| [mesˈpɾezo̞] | [mesˈpɾezo̞s] |
mespresa femenin
* Error, manca de la persona qui se mespren.

### Traduccions

| alemand: Verwechslung $^{(de)}$ anglés: mistake $^{(en)}$ basc: gaizki ulertze $^{(eu)}$ catalan: equivocació $^{(ca)}$ | espanhòl: malentendido $^{(es)}$ francés: méprise $^{(fr)}$ italian: errore $^{(it)}$ portugués: equívoco $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De mespresar am lo sufix «-able».

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /mespɾeˈzaβle/, /mespɾeˈzaβle/
    lengadocian /mespɾeˈzaple/, /mespɾeˈzaple/
    provençau /mespʀ̩eˈzable/, /mespʀ̩eˈzable/

### Sillabas

mes|pre|sa|ble

## Adjectiu

mespresable
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | mespresable | mespresables |
| Masculin | [mespɾeˈzaβle] | [mespɾeˈzaβles] |
| Femenin | mespresabla | mespresablas |
| Femenin | [mespɾeˈzaβlo̞] | [mespɾeˈzaβlo̞s] |
* Qu'es digne de mesprètz.
* Qu'òm pòt negligir.

### Derivats

* mespresablament

### Sinonims

* vil

### Traduccions

| alemand: verächtlich $^{(de)}$, verachtenswert $^{(de)}$ anglés: despicable $^{(en)}$, contemptible $^{(en)}$ basc: catalan: menyspreable $^{(ca)}$ | espanhòl: despreciable $^{(es)}$ francés: méprisable $^{(fr)}$ italian: spregevole $^{(it)}$ portugués: desprezível $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De fisar.

### Prononciacion

[mesfi'za]

## Vèrb

se mesfisar v pron
* Se fisar pas a qualqu'un o a quicòm.

### Parents

* mesfisant
* mesfisança

### Sinonims

* desfisar

### Variantas dialectalas

* menshidar gascon

### Traduccions

* alemand: misstrauen $^{(de)}$
* anglés: to distrust $^{(en)}$
* catalan: malfiar $^{(ca)}$
* espanhòl: desconfiar $^{(es)}$
* francés: méfier $^{(fr)}$
* italian: diffidare $^{(it)}$