OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

* Del latin revīvō

### Prononciacion

/reˈβiwre/, /reˈβiwre/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « reviure »

### Sillabas

re|viu|re

## Vèrb

reviure (lengadocian)
* Tornar viure.
* Tornar espelir.

### Sinonims

* reviscolar
| alemand: erleben $^{(de)}$ anglés: relive $^{(en)}$ basc: indarberritu $^{(eu)}$ catalan: reviure $^{(ca)}$ | espanhòl: revivir $^{(es)}$ francés: revivre $^{(fr)}$ italian: rivivere $^{(it)}$ portugués: reviver $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| reviure | reviures |
| [reˈβiwre] | [reˈβiwres] |
reviure masculin
* Erbum de segonda buta, de segonda copa
* Segond eissam del meteis bornhon.
* Renaissença
* Represa d’un avantatge perdut, recrudescéncia inesperada.

### Sinonims

segonda buta, de segonda copa
* redalh
* reprim
renaissença
* reviscòl
| alemand: Nachwachsen $^{(de)}$ (1), Neubelebung $^{(de)}$ (3, 4), Wiederbelebung $^{(de)}$ (3, 4), Regeneration $^{(de)}$ anglés: segond crop $^{(en)}$ basc: catalan: redall $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: regain $^{(fr)}$ italian: portugués: |

# Catalan
### Etimologia

* Del latin revīvō

### Prononciacion

    Oriental: /rəˈβiwɾə/, /rəˈβiwɾə/, balear /rəˈviwɾə/, /rəˈviwɾə/
    Occidental: /reˈβiwɾe/, /reˈβiwɾe/, /reˈviwɾe/, /reˈviwɾe/

### Sillabas

re|viu|re

## Vèrb

reviure (lengadocian)
* reviure $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    /reβiskuˈlaðo/, /reβiskuˈlaðo/
    /revikuˈlado/, /revikuˈlado/ (naut lemosin)
França (Bearn) : escotar « reviscolada »

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | reviscolat | reviscolats |
| Masculin | [reβiskuˈlat] | [reβiskuˈlats] |
| Femenin | reviscolada | reviscoladas |
| Femenin | [reβiskuˈlaðo] | [reβiskuˈlaðos] |
reviscolada
* Participi passat femenin singular de reviscolar.
# Occitan
### Prononciacion

    /reβiskuˈlat/, /reβiskuˈlat/
    /revikuˈla/, /revikuˈla/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | reviscolat | reviscolats |
| Masculin | [reβiskuˈlat] | [reβiskuˈlats] |
| Femenin | reviscolada | reviscoladas |
| Femenin | [reβiskuˈlaðo] | [reβiskuˈlaðos] |
reviscolat
* Participi passat masculin singular de reviscolar.
# Occitan
### Prononciacion

/reˈβisto̞s/, /reˈβisto̞s/, provencau /reˈvisto̞s/, /reˈvisto̞s/

## Forma de nom comun

revistas
* Plural de revista

## Forma de vèrb

revistas
* Participi passat al femenin plural de reveire

# Espanhòl
### Prononciacion

/reˈβistas/, /reˈβistas/

## Forma de nom comun

revistas
* Plural de revista

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /ʀɨˈviʃtɐʃ/, /ʀɨˈviʃtɐʃ/; Brasil /ɦeˈviʃtɐʃ/, /ɦeˈviʃtɐʃ/, /xeˈvistəs/, /xeˈvistəs/

## Forma de nom comun

revistas
* Plural de revista

## Forma de vèrb

revistas
* Participi passat al femenin plural de revistar
# Italian
### Prononciacion

Itàlia : escotar « ministro »

### Etimologia

    Deu latin minister (« servidor », « lo qui ajuda »), derivat de l'adjectiu minus, segon lo modèle de magister (« mèstre »).

### Prononciacion

/miˈnistro/, /miˈnistro/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ministro | ministri |
| [miˈnistro] | [miˈnistri] |
ministro masculin (Feminin : ministra)

### Traduccions

* Ministre.

### Derivats

* ministero
* ministeriale
* viceministro

### Referéncias

* Treccani, diccionario italian en linha disponible au : http://www.treccani.it/vocabolario/ministro/
# Occitan
### Etimologia

Del latin minimum

### Prononciacion

/miniˈmum/, /miniˈmum/

## Adjectiu

minimum masculin o femenin, invariable
* Relatiu à la limita inferiora d’una causa.

### Antonims

* maximum

### Parents

* minim
* minimal

### Traduccions

| alemand: minimal $^{(de)}$ anglés: minimum $^{(en)}$ basc: gutxienezko $^{(eu)}$ catalan: mínim $^{(ca)}$, mínimum $^{(ca)}$ | espanhòl: mínimo $^{(es)}$, mínimum $^{(es)}$ francés: minimum $^{(fr)}$ italian: minimo $^{(it)}$, mínimum $^{(it)}$ portugués: mínimo $^{(pt)}$ |

## Nom comun

minimum masculin, invariable
* Soma mai pichona dins l’òrdre de las somas concideradas.
* (matematicas) Gra mai pichon qu'una grandor pòsca èsser redicha.
* (matematicas) Element d’un ensemble ordonar que n'es mai grand majorant.

### Traduccions

| alemand: Minimum $^{(de)}$ anglés: minimum $^{(en)}$ basc: gutxienezko $^{(eu)}$ catalan: mínim $^{(ca)}$, mínimum $^{(ca)}$ | espanhòl: mínimo $^{(es)}$, mínimum $^{(es)}$ francés: minimum $^{(fr)}$ italian: minimo $^{(it)}$, mínimum $^{(it)}$ portugués: mínimo $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin minimum

### Prononciacion

/ˈmɪnɪməm/, /ˈmɪnɪməm/, EUA /ˈmɪnəməm/, /ˈmɪnəməm/

## Adjectiu

minimum
* minimum $^{(oc)}$

## Nom comun

minimum
* minimum $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin minimum

### Prononciacion

França (Normandia) : escotar « minimum »

### Prononciacion

/minimɔm/, /minimɔm/

## Adjectiu

minimum masculin o femenin, (plural: minimuns o mininma)
* minimum $^{(oc)}$

## Nom comun

minimum masculin, (plural: minimuns o mininma)
* minimum $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De minim.

### Prononciacion

/miniˈmus/, /miniˈmus/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | minimós | minimoses |
| Masculin | [miniˈmus] | [miniˈmuzes] |
| Femenin | minimosa | minimosas |
| Femenin | [miniˈmuzo̞] | [miniˈmuzo̞s] |
minimós (lengadocian)
* Que s'ocupa dels mendres detalhs, quitament los inutils, çò pus mens.
* Amb una granda atencion e una granda precision.

### Variantas dialectalas

* menimós (lengadocian)

### Sinonims

* espepissaire (lengadocian)
* menequet (provençau)
* minuciós
* puntilhós

### Traduccions

| alemand: minuziös $^{(de)}$ anglés: detailed $^{(en)}$ basc: catalan: minuciós $^{(ca)}$ | espanhòl: minucioso $^{(es)}$ francés: minicieux $^{(fr)}$ italian: minuzioso $^{(it)}$ portugués: minucioso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

/mi'nis.tɾɔ/, /mi'nis.tɾɔ/
mi | nis | tra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ministra | ministras |
| [mi'ni.tɾɔ] | [mi'nis.tɾɔs] |
ministra (equivalent masculin ministre)
* (En particular) (Religion) Membra del clergat, coma la pastora luteriana.
* (En particular) Agenta diplomatica representant lo govèrn près dels govèrs estrangièrs que compòrtament non una ambassada, mas una legislacion.
* (Politica) Membra de primièr reng d’un govèrn.

### Derivats

* ministèri
* admistrar

### Traduccions

| alemand: Minister $^{(de)}$ (m) Ministerin $^{(de)}$ (f) anglés: minister $^{(en)}$ arabi: وَزِير $^{(ar)}$ catalan: ministre $^{(ca)}$ (m) ministra $^{(ca)}$ (f) chinés: 大臣 $^{(zh)}$ espanhòl: ministro $^{(es)}$ (m) ministra $^{(es)}$ (f) francés: ministre $^{(fr)}$ | grèc: υπουργός $^{(el)}$ italian: ministro $^{(it)}$ (m) ministra $^{(it)}$ (f) neerlandés: bewindsman $^{(nl)}$ minister $^{(nl)}$ portugués: ministro $^{(pt)}$ (m) ministra $^{(pt)}$ (f) polonés: minister $^{(pl)}$ górnik $^{(pl)}$ romanés: ministru $^{(ro)}$ rus: министр $^{(ru)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

/mi'nis.tɾɔ/, /mi'nis.tɾɔ/
mi | nis | tra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ministra | ministres |
ministra (equivalent masculin ministre)
* (religion) Membre del clergat.
* (Politica) Membre d’un govèrn.

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

/mi'nis.tɾɔ/, /mi'nis.tɾɔ/
mi | nis | tra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ministra | ministres |
ministra (equivalent masculin ministre)
* (religion) Membre del clergat.
* (Politica) Membre d’un govèrn.

# Italian
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

mi | nis | tra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ministra | ministre |
ministra (equivalent masculin ministro)
* (religion) Membre del clergat.
* (Politica) Membre d’un govèrn.

# Portugués
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

mi | nis | tra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ministra | ministras |
ministra (equivalent masculin ministro)
* (religion) Membre del clergat.
* (Politica) Membre d’un govèrn.
# Italian
### Prononciacion

/miˈnistri/, /miˈnistri/

## Forma de nom comun

ministri masculin
* Plurau de ministro.

# Latin
### Prononciacion
## Forma de nom comun

* Genitiu singular de minister.
* Nominatiu plurau de minister.
* Vocatiu plurau de minister.
# Occitan
### Etimologia

Del latin ministeriales « foncionaris imperials, ministres d’Estat »

### Prononciacion

/ministeˈɾjal/, /ministeˈɾjal/

### Sillabas

mi|nis|te|rial

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | ministerial | ministerials |
| Masculin | [ministeˈɾjal] | [ministeˈɾjals] |
| Femenin | ministeriala | ministerialas |
| Femenin | [ministeˈɾjalo̞] | [ministeˈɾjalo̞s] |
ministerial (lengadocian)
* (Administracion) Que concernís un ministèri (o de ministèris).
* (Politica) Qu'es partisan d'un ministre o d'una ministra, vodat a son ministèri.

### Variantas dialectalas

* ministeriau (gascon, provençau)

### Parents

* ministre
* ministèri

### Derivats

* crisi ministeriala
* interministerial
* oficièr ministerial

### Traduccions

| alemand: ministeriell $^{(de)}$, ministerial $^{(de)}$ anglés: ministerial $^{(en)}$ basc: catalan: ministerial $^{(ca)}$ | espanhòl: ministerial $^{(es)}$ francés: ministeriel $^{(fr)}$ italian: ministeriale $^{(it)}$ portugués: ministerial $^{(pt)}$ |

# Alemand
### Etimologia

Del latin ministeriales « foncionaris imperials, ministres d’Estat »

### Prononciacion

/minɪsteˈʁi̯aːl/, /minɪsteˈʁi̯aːl/

### Sillabas

mi|nis|te|rial

## Adjectiu

ministerial
* ministerial $^{(oc)}$

# Anglés
### Etimologia

Del latin ministeriales « foncionaris imperials, ministres d’Estat »

### Prononciacion

/ˌmɪnəˈstɪɹiəl/, /ˌmɪnəˈstɪɹiəl/, /ˌmɪnəˈstɪəɹəl/, /ˌmɪnəˈstɪəɹəl/

### Sillabas

mi|nis|te|rial

## Adjectiu

ministerial
* ministerial $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

Del latin ministeriales « foncionaris imperials, ministres d’Estat »

### Prononciacion

oriental /ministəɾiˈaɫ/, /ministəɾiˈaɫ/, occidental /ministeɾiˈaɫ/, /ministeɾiˈaɫ/

### Sillabas

mi|nis|te|ri|al

## Adjectiu

ministerial masculin o femenin, (plurals: ministerials)
* ministerial $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin ministeriales « foncionaris imperials, ministres d’Estat »

### Prononciacion

/ministeˈɾjal/, /ministeˈɾjal/

### Sillabas

mi|nis|te|rial

## Adjectiu

ministerial masculin o femenin, (plurals: ministeriales)
* ministerial $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin ministeriales « foncionaris imperials, ministres d’Estat »

### Prononciacion

    Portugal /miniʃtɨˈɾjaɫ/, /miniʃtɨˈɾjaɫ/
    Brasil /mĩniʃteɾiˈaw/, /mĩniʃteɾiˈaw/, /ministeˈɾjaw/, /ministeˈɾjaw/

### Sillabas

mi|nis|te|rial o mi|nis|te|ri|al

## Adjectiu

ministerial masculin o femenin, (plurals: ministeriais)
* ministerial $^{(oc)}$

## Nom comun

ministerial masculin o femenin, (plurals: ministeriais)
* (Politica) La persona qu'es partisana d'un ministre o d'una ministra, vodat a son ministèri.
# Occitan
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /miˈnistɾe/, /miˈnistɾe/
    França (Bearn) : escotar « ministre »
    provençau /miˈnistʁe/, /miˈnistʁe/

### Sillabas

mi|nis|tre

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ministre | ministres |
| [miˈnistɾe] | [miˈnistɾes] |
ministre masculin, (femenin: ministra)
* (En particular) (Religion) Membre del clergat, coma lo pastor luterian.
* (En particular) Agent diplomatic representant lo governament près dels governaments estrangièrs que compòrtan non una embaissada, mas una legislacion.
* (Politica) Membre de primièr reng d’un governament.

### Derivats

* ministèri
* admistrar

### Traduccions

| alemand: Minister $^{(de)}$ (m) Ministerin $^{(de)}$ (f) anglés: minister $^{(en)}$ arabi: وَزِير $^{(ar)}$ catalan: ministre $^{(ca)}$ (m) ministra $^{(ca)}$ (f) chinés: 大臣 $^{(zh)}$ espanhòl: ministro $^{(es)}$ (m) ministra $^{(es)}$ (f) francés: ministre $^{(fr)}$ | grèc: υπουργός $^{(el)}$ italian: ministro $^{(it)}$ (m) ministra $^{(it)}$ (f) neerlandés: bewindsman $^{(nl)}$ minister $^{(nl)}$ portugués: ministro $^{(pt)}$ (m) ministra $^{(pt)}$ (f) polonés: minister $^{(pl)}$ górnik $^{(pl)}$ romanés: ministru $^{(ro)}$ rus: министр $^{(ru)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

    oriental /miˈnis.tɾə/, /miˈnis.tɾə/
    occidental /miˈnis.tɾe/, /miˈnis.tɾe/
    Espanha (Barcelona) : escotar « ministre »

### Sillabas

mi|nis|tre

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ministre | ministres |
ministre masculin, (femenin: ministra)
* ministre $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

    /mi.nistʁ/, /mi.nistʁ/
    Soïssa (Lausana) : escotar « ministre »
    França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « ministre »

### Sillabas

mi|nistre

## Nom comun

ministre masculin o femenin
* ministre $^{(oc)}$

# Italian
### Prononciacion

/miˈnistre/, /miˈnistre/

### Sillabas

mi|nis|tre

## Forma de nom comun

ministre femenin
* Plural de ministra.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin minium « vermelhon ».

### Prononciacion

lengadocian, gascon /miˈnjum/, /miˈnjum/, provençau /miˈnjũⁿ/, /miˈnjũⁿ/

### Sillabas

mi|niom

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| miniom | minioms |
| [miˈnjum] | [miˈnjums] |
miniom masculin
* (quimia) Oxid de plomb de color roja.
** Lo miniom (Pb$_3$O$_4$), utilizat coma pintura, èra utilizat pels Grècs per pénher lors naviris en proteccion de la fusta.
* (per extension) Color d’òli, a basa de miniom.

### Variantas dialectalas

* meni
* mini

### Traduccions

| alemand: Mennige $^{(de)}$, Minium $^{(de)}$ anglés: minium $^{(en)}$, red lead $^{(en)}$ basc: catalan: mini $^{(ca)}$ | espanhòl: minio $^{(es)}$ francés: minium $^{(fr)}$ italian: minio $^{(it)}$ portugués: |
# Occitan
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

/mi'nis.tɾes/, /mi'nis.tɾes/
mi | nis | tres (3)

## Forma de nom comun

ministres
* Plural de ministre

# Catalan
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

mi | nis | tres (3)

## Forma de nom comun

ministres
* Plural de ministre e de ministra

# Francés
### Prononciacion

Soïssa (Lausana) : escotar « ministres »

### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

/mi.nistʁ/, /mi.nistʁ/ mi | nis | tres (3)

## Forma de nom comun

* Plural de ministre
# Occitan
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

/mi'nis.tɾɔs/, /mi'nis.tɾɔs/
mi | nis | tras (3)

## Forma de nom comun

ministras
* Plural de ministra

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

mi | nis | tras (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ministra | ministras |
ministra
* plural d ministra

# Portugués
### Etimologia

Del latin minister derivat de minus (« inferior ») calcat sus magister (« mèstre »).

### Prononciacion

mi | nis | tra (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ministra | ministras |
ministra
* plural d ministra
# Occitan
## Forma de vèrb

mandaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb mandar.
# Occitan
### Etimologia

    De mandarin

### Prononciacion

/mandaɾiˈnat/, /mandaɾiˈnat/, provençau /mãⁿdaʀiˈnat/, /mãⁿdaʀiˈnat/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandarinat | mandarinats |
| [mandaɾiˈnat] | [mandaɾiˈnats] |
mandarinat masculin
* Dignitat de mandarin.
* Còrs dels mandarins.
* Sistèma de recrutament dels foncionaris per una seria d’examèns e de concors.
* Meritocracia basada suls diplòmas e títols universitaris.
* (figurat) Grop de personas autoritàrias pretendent formar una classa destriada e una casta privilegiada.
* Poder que s’atribuisson de tals grops.

### Traduccions

| alemand: Mandarin $^{(de)}$ anglés: mandarinate $^{(en)}$ basc: catalan: mandarinat $^{(ca)}$ | espanhòl: mandarinato $^{(es)}$ francés: mandarinat $^{(fr)}$ italian: mandarinato $^{(it)}$ portugués: mandarinato $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De mandarí

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandarinat | mandarinats |
mandarinat
* mandarinat $^{(ca)}$

# Francés
### Etimologia

    De mandarin

### Prononciacion

/mɑ̃daʁina/, /mɑ̃daʁina/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandarinat | mandarinats |
mandarinat
* mandarinat $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/mandaˈɾis/, /mandaˈɾis/, provençau /mãⁿdaˈʀĩⁿ/, /mãⁿdaˈʀĩⁿ/

## Forma de nom comun

mandarins
* Plural de mandarin.

## Forma d'adjectiu

mandarins
* Masculin plural de mandarin.

# Anglés
### Prononciacion

/ˈmændəɹɪns/, /ˈmændəɹɪns/

## Forma de nom comun

mandarins
* Plural de mandarin.

# Francés
### Prononciacion

/mɑ̃daʁɛ̃/, /mɑ̃daʁɛ̃/

## Forma de nom comun

mandarins masculin
* Plural de mandarin.

## Forma d'adjectiu

mandarins
* Masculin plural de mandarin.
# Wajarri
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

mandarra
* Nívol.

### Referéncias

* Wilfrid H. Douglas, 1981, Watjarri, dins R. M. W. Dixon e Barry J. Blake (editors), The Handbook of Australian Languages vol 2, Canberra, The National University Press, p. 197-272.
* Wajarri Dictionary, Irra Wangga Language Centre.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin mandatum.

### Prononciacion

/man'dat/, /man'dat/ França (Bearn) : escotar « mandat »

### Sillabas

man|dat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandat | mandats |
| [man'dat] | [man'dats] |
mandat masculin
* (drech) Acte per que balha lo suènh d’un afar a qualqu’un que se'n carga de gratuit.
* (politica) Mena de contracte moral qu'existís entre un deputat e sos electors, segon las opinions que s'engatgèt a defendre abans son eleccion.
* (par extension) (politica) Durada de la quita mission ; mandatura.
* (finància) Títol de pagament, òrdre de pagar una quita soma a una persona designada
** (particular) Mandat postal.
* Poder donat a una autoritat superiora de polícia o de justícia
** Un mandat d’arrèst.
* (drech internacional) Regim internacional qu'aviá vocacion a s’aplicar a las ancianas colonias alemandas o otomanas a l’epòca de la Societat de las Nacions.

### Parents

* mandar

### Derivats

* mandatari
* mandant

### Sinonims

* poder
* procuracion

### Traduccions

| alemand: Auftrag $^{(de)}$, Mandat $^{(de)}$ anglés: mandate $^{(en)}$ (poder), term $^{(en)}$ (politica), warrant $^{(en)}$ (òrdre) catalan: mandat $^{(ca)}$ espanhòl: mandato $^{(es)}$ | francés: mandat $^{(fr)}$ italian: mandato $^{(it)}$ basc: mandatua $^{(eu)}$ portugués: mandato $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

mandat
* Participi présent masculin de mandar

# Catalan
### Etimologia

    Del latin mandatum.

### Prononciacion

    oriental /mənˈdat/, /mənˈdat/
    occidental /manˈdat/, /manˈdat/
    Espanha (Barcelona) : escotar « mandat »

### Sillabas

man|dat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandat | mandats |
mandat masculin
* mandat

## Forma de vèrb

mandat
* Participi présent masculin de mandar

# Francés
### Etimologia

    Del latin mandatum.

### Prononciacion

/mɑ̃.da/, /mɑ̃.da/
    Soïssa (Lausana) : escotar « mandat »
    França (Somain) : escotar « mandat »

### Sillabas

man|dat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandat | mandats |
mandat masculin
* mandat
# Occitan
### Prononciacion

/mandaˈɾino̞s/, /mandaˈɾino̞s/, provençau /mãⁿdaˈʀi/, /mãⁿdaˈʀi/

## Forma de nom comun

mandarinas
* Plural de mandarina.

## Forma d'adjectiu

mandarinas
* femenin plural de mandarin

# Espanhòl
### Etimologia

    Dels mandarins, de lors unifòrmes colorats e ricament brodats

### Prononciacion

/man̪daˈɾinas/, /man̪daˈɾinas/

## Forma de nom comun

mandarinas
* Plural de mandarina.

## Forma d'adjectiu

mandarinas
* femenin plural de mandarín
# Occitan
### Etimologia

    De mandat

### Prononciacion

/mandaˈta/, /mandaˈta/, provençau /mãⁿdaˈta/, /mãⁿdaˈta/

## Vèrb

mandatar
* Inscriure sus un mandat, segon las formas, una soma que se cal pagar.
* Dotar qualqu’un d’un mandat.

### Traduccions

| alemand: mandaten $^{(de)}$ anglés: mandate $^{(en)}$ basc: catalan: dar un mandat $^{(ca)}$ | espanhòl: mandatar $^{(es)}$ francés: mandater $^{(fr)}$ italian: dare un mandato $^{(it)}$ portugués: mandatar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    De mandato

### Prononciacion
## Vèrb

mandatar
* mandatar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De mandato

### Prononciacion

Portugal /mɐ̃dɐˈtaɾ/, /mɐ̃dɐˈtaɾ/; Brasil /mɐ̃daˈtaɾ/, /mɐ̃daˈtaɾ/, /mə̃daˈta/, /mə̃daˈta/

## Vèrb

mandatar
* mandatar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De mandarina.

### Prononciacion

/mandaɾiˈnjɛ/, /mandaɾiˈnjɛ/, provençau /mãⁿdaˈʀiˈnjɛ/, /mãⁿdaˈʀiˈnjɛ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mandarinièr | mandarinièrs |
| [mandaɾiˈnjɛ] | [mandaɾiˈnjɛs] |
mandarinièr masculin
* Citrus reticulata, espècia d'arbre pichon de la familha de las rutacèas que dona la mandarina.

### Derivats

* mandarin
* mandarina
* mandarinat

### Traduccions

| alemand: Mandarine $^{(de)}$ anglés: Mandarin orange $^{(en)}$, mandarin $^{(en)}$, mandarine $^{(en)}$ basc: catalan: mandarí $^{(ca)}$ | espanhòl: mandarino $^{(es)}$ francés: mandarinier $^{(fr)}$ italian: mandarino $^{(it)}$ portugués: tangerineira $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin sonorus

### Prononciacion

/su'nɔr/, /su'nɔr/ França (Bearn) : escotar « sonòr »

### Sillabas

so|nor

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | sonòr | sonòrs |
| Masculin | [su'nɔr] | [su'nɔrs] |
| Femenin | sonòra | sonòras |
| Femenin | [su'nɔro̞] | [su'nɔro̞s] |
sonòr
* Que fa un son.
* Que dona fòrça son, que ten un bèl son.
* Que rebat plan lo son, ont lo son ressona plan.
* Qu'es relatiu al son.
* (fonetica) Se dit d’una consonanta que la prononciacion s’acompanha d'una vibracion de las còrdas vocalas.

### Variantas dialectalas

* sonòre

### Parents

* son
* sonoritat
* sonorizar

### Sinonims

* restontidor
* tindaire / tindarèl

### Traduccions

| alemand: laut $^{(de)}$ anglés: aural $^{(en)}$ (1), sonorous $^{(en)}$ (2, 3), resonant $^{(en)}$ (3), sonic $^{(en)}$, loud $^{(en)}$ catalan: sonor $^{(ca)}$ espanhòl: fuerte $^{(es)}$, intenso $^{(es)}$ | francés: sonore $^{(fr)}$ italian: sonore $^{(it)}$ polonés: portugués: alto $^{(pt)}$, forte $^{(pt)}$ |
# Esperanto
### Etimologia

Bastit a partir del francés songe ("sòmi") amb lo sufix -o.

### Prononciacion

['sonʤo]
Païses Basses (Wijchen) : escotar « sonĝo » França (Tolosa) : escotar « sonĝo »

### Sillabas

son | ĝo (2)

## Nom comun

sonĝo, pl. sonĝoj

### Traduccions

* sòmi $^{(oc)}$ masculin

### Sinonims

* revo

### Derivats

* sonĝi
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin sanguem.

### Prononciacion

/ˈsɔnd͡zi/, /ˈsɔnd͡zi/

## Nom comun

sonḑi masculin
* Sang.

### Variantas dialectalas

* sănḑi

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Dajo
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sooce | sooge |
sooce
* Lagrema.

### Referéncias

* Association pour le Développement et la Promotion de la Lanɡue Dadjo, 2011, Diksiyoneri Dɑjiŋɡe-Iŋglisi.
# Dajo
### Prononciacion
## Forma de nom comun

sooge
* Plural de sooce.