OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Chilisso
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

dis
* Jorn.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Calvin R. Rensch, Sandra J. Decker, Daniel G. Hallberg, 1992, Languages of Kohistan, Sociolinguistic Survey of Northern Pakistan Volume 1, Islamabad, National Institute of Pakistani Studies, Quaid-i-Azam University, SIL.

# Francés
### Prononciacion

/di/, /di/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « dis »
França (Vòges) : escotar « dis » Canadà (Shawinigan) : escotar « dis » França (Sesseraç) : escotar « dis » França (Lion) : escotar « dis »

## Forma de vèrb

dis
* Primièra persona del singular al present de l'indicatiu de dire.
* Segonda persona del singular al present de l'indicatiu de dire
* Primièra persona del singular al passat simple de dire.
* Segonda persona del singular al passat simple de dire.
* Segonda persona del singular al present de l'imperatiu de dire.
# Francés
### Prononciacion

França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « diront »
França (Vòges) : escotar « diront » Canadà (Shawinigan) : escotar « diront » França (Sesseraç) : escotar « diront »

### Prononciacion

/diʁɔ/, /diʁɔ/

## Forma de vèrb

diront
* Tresena persona del plural al futur de l'indicatiu de dire.
# Wardaman
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

dirriyn
* Jabiro.

### Referéncias

* Francesca Merlan, 1994, A Grammar of Wardaman. A Language of the Northern Territory of Australia, Mouton Grammar Library 11, Berlin, Mouton de Gruyter.
# Anglés
### Etimologia

Derivat de dirt ("brutesa, ronha").

### Prononciacion

['dɜ:ti] (UK) e ['dɚɾij] ? (US)
Reialme Unit (Londres) : escotar « dirty » França (Tolosa) : escotar « dirty » Reialme Unit (Escòcia) : escotar « dirty » Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « dirty »

### Sillabas

dir | ty (2)

## Adjectiu

dirty

### Sinonims

* filthy (+)
* unclean (-)

### Traduccions

* brut $^{(oc)}$ masculin, bruta $^{(oc)}$ femenin, ronhós $^{(oc)}$ masculin, ronhosa $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* dirtily
* dirtiness

### Antonims

* clean
# Italian
## Forma de vèrb

dirò
* Primièra persona al futur del vèrb dire.
# Anglés
## Forma de vèrb

disabled
* Preterit del vèrb to disable.
* Participi passat del vèrb to disable. Prononciacion Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « disabled »
# Occitan
### Prononciacion

/diˈɾɛj/, /diˈɾɛj/

## Forma de vèrb

dirèi (gascon)
* Prumèra persona deu singular au futur de l'indicatiu de díser.
# Francés
### Prononciacion

França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « disaient »
França (Vòges) : escotar « disaient » Canadà (Shawinigan) : escotar « disaient » França (Sesseraç) : escotar « disaient »

### Prononciacion

/dizɛ/, /dizɛ/

## Forma de vèrb

disaient
* Tresena persona del plural a l'imperfach de l'indicatiu de dire.
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtyðis/, /esˈtyðis/

## Forma de nom comun

estudis masculin
* Plural de estudi.

# Catalan
### Prononciacion

/əsˈtuðis/, /əsˈtuðis/

## Forma de nom comun

estudis masculin
* Plural de estudi.
# Occitan
### Etimologia

    De estupefiar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /estypeˈfjan/, /estypeˈfjan/
    peovençau /estypeˈfjãⁿ/, /estypeˈfjãⁿ/

### Sillabas

es|tu|pe|fiant

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| estupefiant | estupefiants |
| [estypeˈfjan] | [estypeˈfjans] |
estupefiant masculin
* Grop de substàncias coneguda per enebir lo centre nerviós e per induire una sedacion de la dolor, com1 los opiacèus.
* (Per analogia) Substància susceptibla d’induire d'efièchs semblables a aqueles dels opiacèus ; narcotic, euforizant.
* (justícia) Substància listada dins la convencion de 1961 de l’ONU e de facto illicita, veire illegala segon los païses.

### Variantas dialectalas

* estupefasent

### Traduccions

| alemand: Rauschgift $^{(de)}$ anglés: narcotic $^{(en)}$, drug $^{(en)}$ basc: catalan: estupefaent $^{(ca)}$ | espanhòl: estupefaciente $^{(es)}$ francés: stupéfiant $^{(fr)}$ italian: stupefacente $^{(it)}$ portugués: estupefasent $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin stupidus, de stupere (« èsser en estat de sideracion, engordit, paralizat »).

### Prononciacion

    /estyˈpit/, /estyˈpit/

### Sillabas

es|tu|pid

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estupid | estupids |
| Masculin | [estyˈpit] | [estyˈpits] |
| Femenin | estupida | estupidas |
| Femenin | [estyˈpiðo̞] | [estyˈpiðo̞s] |
estupid
* Qu'es folzejat d'estupor.
* Qu'es ensucat, nèci, motut ; qu'es pesuc de la ment.
* (per extension) Qualifica las produccions d’una ment pesuga, estabosida.

### Variantas dialectalas

* estupide
* estupit (provençau, lengadocian)

### Sinonims

* pèc
folzejat d'estupor
* estabosir

### Derivats

* estupidament

### Parents

* estupiditat

### Traduccions

| alemand: albern $^{(de)}$, dumm $^{(de)}$, idiotisch $^{(de)}$, blödsinnig $^{(de)}$ anglés: foolish $^{(en)}$, stupid $^{(en)}$, addled $^{(en)}$, sheepish $^{(en)}$, silly $^{(en)}$, dull $^{(en)}$, idiotic $^{(en)}$, gormless $^{(en)}$ basc: ergel $^{(eu)}$ catalan: beneit $^{(ca)}$, estult $^{(ca)}$, estúpid $^{(ca)}$, neci $^{(ca)}$, nici $^{(ca)}$, toix $^{(ca)}$ | espanhòl: estúpido $^{(es)}$, zote $^{(es)}$, estólido $^{(es)}$ francés: stupide $^{(fr)}$, hébété $^{(fr)}$ italian: stupido $^{(it)}$, sciocco $^{(it)}$, ottuso $^{(it)}$ portugués: estúpido $^{(pt)}$, imbecil $^{(pt)}$, tolo $^{(pt)}$, estulto $^{(pt)}$, lerdo $^{(pt)}$, lorpa $^{(pt)}$, parvo $^{(pt)}$, idiota $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin stupidus, de stupere (« èsser en estat de sideracion, engordit, paralizat »).

### Prononciacion

    /estyˈpit/, /estyˈpit/

### Sillabas

es|tu|pit

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estupit | estupits |
| Masculin | [estyˈpit] | [estyˈpits] |
| Femenin | estupida | estupitdas |
| Femenin | [estyˈpiðo̞] | [estyˈpiðo̞s] |
estupit (lengadocian) , (provençau)
* (lengadocian) Qu'es estupefiat, estabosit
* (lengadocian, provençau) Qu'es nèci.

### Variantas dialectalas

* estupid (lengadocian)
* estupide (gascon)
# Occitan
### Etimologia

Del latin theca « estug, envolopa » del grèc ancian θήκη, thêkê « estug, còfre ».

### Prononciacion

    /esˈtyt͡ʃ/, /esˈtyt͡ʃ/
    escotar « estug »

## Nom comun

estug masculin
* Contenent per metre, portar, o servar un objècte.

### Variantas dialectalas

* estuit

### Traduccions

* anglés: case $^{(en)}$holster $^{(en)}$
* catalan: estoig $^{(ca)}$
* francés: étui $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin stupor « engordiment, estunada, estupid, bestiàs »

### Prononciacion

    /estyˈpu/, /estyˈpu/
    escotar « estupor »

### Sillabas

es|tu|por

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estupor | estupors |
| [estyˈpu] | [estyˈpus] |
estupor masculin o femenin
* (medecina) Treble organic e mental, caracterizat per l’arrèst complet de quina que siá activitat mentala e exteriora.
* (figurat) Estat causat per una estonada prigonda tal que las facultats intellectualas semblan paralizadas; sideracion.

### Parents

* estup
* estupefaccion
* estupefar
* estupefasent
* estupid
* estupit

### Sinonims

* paralisia

### Traduccions

| alemand: Bestürzung $^{(de)}$, Verblüffung $^{(de)}$ anglés: stupor $^{(en)}$ basc: catalan: estupor $^{(ca)}$ | espanhòl: estupor $^{(es)}$ francés: stupeur $^{(fr)}$ italian: stupore $^{(it)}$ portugués: estupor $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin stupor « engordiment, estunada, estupid, bestiàs »

### Prononciacion

    /əstuˈpor/, /əstuˈpor/

### Sillabas

es|tu|por

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estupor | estupors |
estupor masculin o femenin
* estupor $^{(pt)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin stupor « engordiment, estunada, estupid, bestiàs »

### Prononciacion

    /estuˈpoɾ/, /estuˈpoɾ/

### Sillabas

es|tu|por

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estupor | estupores |
estupor masculin
* estupor $^{(pt)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin stupor « engordiment, estunada, estupid, bestiàs »

### Prononciacion

    Portugal /iʃtuˈpoɾ/, /iʃtuˈpoɾ/
    Brasil /iʃtʊˈpoɾ/, /iʃtʊˈpoɾ/, /istuˈpoɾ/, /istuˈpoɾ/

### Sillabas

es|tu|por

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estupor | estupores |
estupor masculin
* estupor $^{(pt)}$
# Occitan
### Prononciacion

    /estyˈpus/, /estyˈpus/

## Forma de nom comun

estupors
* plural de estupor

# Catalan
### Prononciacion

    /əstuˈpors/, /əstuˈpors/

## Forma de nom comun

estupors
* plural de estupor
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/estyˈʒa/, /estyˈʒa/
França (Bearn) - Gascon : escotar « estujar »

## Vèrb

estujar (gascon)
* Empachar de véser en dissimular.

### Variantas dialectaus

* escondre
* amagar
* escóner

### Traduccions

| alemand: verbergen $^{(de)}$, verstecken $^{(de)}$ anglés: to hide $^{(en)}$ catalan: amagar $^{(ca)}$ espanhòl: esconder $^{(es)}$ esperanto: kaŝi $^{(eo)}$ francés: cacher $^{(fr)}$ | italian: nascondere $^{(it)}$ ongrés: rejt $^{(hu)}$ portugués: esconder $^{(pt)}$ romanés: a ascunde $^{(ro)}$ sicilian: ammucciari $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin stupidus, de stupere (« èsser en estat de sideracion, engordit, paralizat »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /estyˈpiðe/, /estyˈpiðe/
    provençau /estyˈpide/, /estyˈpide/
    escotar « estupide »

### Sillabas

es|tu|pid|de

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estupide | estupides |
| Masculin | [estyˈpiðe] | [estyˈpiðes] |
| Femenin | estupida | estupidas |
| Femenin | [estyˈpiðo̞] | [estyˈpiðo̞s] |
estupide
* Qu'es folzejat d'estupor.
* Qu'es ensucat, nèci, motut ; qu'es pesuc de la ment.
* (per extension) Qualifica las produccions d’una ment pesuga, estabosida.

### Variantas dialectalas

* estupid (lengadocian)
* estupit (provençau)

### Sinonims

* pèc
folzejat d'estupor
* estabosir

### Derivats

* estupidament

### Parents

* estupiditat

### Traduccions

| alemand: albern $^{(de)}$, dumm $^{(de)}$, idiotisch $^{(de)}$, blödsinnig $^{(de)}$ anglés: foolish $^{(en)}$, stupid $^{(en)}$, addled $^{(en)}$, sheepish $^{(en)}$, silly $^{(en)}$, dull $^{(en)}$, idiotic $^{(en)}$, gormless $^{(en)}$ basc: ergel $^{(eu)}$ catalan: beneit $^{(ca)}$, estult $^{(ca)}$, estúpid $^{(ca)}$, neci $^{(ca)}$, nici $^{(ca)}$, toix $^{(ca)}$ | espanhòl: estúpido $^{(es)}$, zote $^{(es)}$, estólido $^{(es)}$ francés: stupide $^{(fr)}$, hébété $^{(fr)}$ italian: stupido $^{(it)}$, sciocco $^{(it)}$, ottuso $^{(it)}$ portugués: estúpido $^{(pt)}$, imbecil $^{(pt)}$, tolo $^{(pt)}$, estulto $^{(pt)}$, lerdo $^{(pt)}$, lorpa $^{(pt)}$, parvo $^{(pt)}$, idiota $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[estypiδi'tat]
França (Bearn) : escotar « estupiditat »

### Sillabas

es | tu | pi | di | tat (5)

## Nom comun

estupiditat femenin

### Parents

* estupid / estupide / estupit

### Traduccions

| alemand: Dummheit $^{(de)}$ anglés: stupidity $^{(en)}$ neutre catalan: estupidesa $^{(ca)}$, estupiditat $^{(ca)}$ chèc: danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: estupidez $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: tyhmyys $^{(fi)}$ francés: stupidité $^{(fr)}$ | ido: stupideso $^{(io)}$ islandés: italian: stupidità $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: głupota $^{(pl)}$ portugués: estupidez $^{(pt)}$ romanés: stupiditate $^{(ro)}$ suedés: turc: ucraïnian: |

# Catalan
### Prononciacion

[əstupiδi'tat] (oriental), [estupiδi'tat] (occidental)

### Sillabas

es | tu | pi | di | tat (5)

## Nom comun

estupiditat femenin

### Traduccions

* estupiditat $^{(oc)}$

### Parents

* estúpid
# Occitan
### Prononciacion

/estakaˈɾam/, /estakaˈɾam/

## Forma de vèrb

estacaram (gascon)
* Prumèra persona deu plurau au futur de l'indicatiu deu vèrbe estacar.
# Occitan
### Prononciacion

/estaˈkaðo/, /estaˈkaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | estacat | estacats |
| Masculin | [estaˈkat] | [estaˈkats] |
| Femenin | estacada | estacadas |
| Femenin | [estaˈkaðo] | [estaˈkaðos] |
estacada
* Participi passat femenin singular de estacar.
# Occitan
### Prononciacion

/estaˈkaðos/, /estaˈkaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | estacat | estacats |
| Masculin | [estaˈkat] | [estaˈkats] |
| Femenin | estacada | estacadas |
| Femenin | [estaˈkaðo] | [estaˈkaðos] |
estacadas
* Participi passat femenin plural de estacar.
# Occitan
### Etimologia

Derivat d'estacar amb lo sufix nominal -ament.

### Prononciacion

/estakaˈmen/, /estakaˈmen/

### Sillabas

es | ta | ca | ment

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| estacament | estacaments |
| [estakaˈmen] | [estakaˈmens] |
sentiment masculin
* Estat emocional de s'estacar a quicòm o a qualqu'un.

### Traduccions

| alemand: Anhänglichkeit $^{(de)}$ femenin anglés: attachment $^{(en)}$ | catalan: afecte $^{(ca)}$ masculin francés: atttachement $^{(fr)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin vulgar *stŭpĭdīre del classic stŭpĭdare (abrutir, abestir, estordir)

### Prononciacion

    lengadocian /estaβuˈzi/, /estaβuˈzi/
    Lengadocian : escotar « estabosir »
    provençau /estabuˈzi/, /estabuˈzi/

### Sillabas

es|ta|bo|sir

## Vèrb

estabosir
* Causar un estonament grand.
* Tustar dins la region del cap fins a suspendre los senses.

### Sinonims

* estabosiment

### Sinonims

* assucar / ensucar
* atupir
* esbalausir
* espantar
* estabordir
* estorbar
* estordir
* estupefar
# Occitan
### Etimologia

Del francic *stakka.

### Prononciacion

/esˈtako/, /esˈtako/
França (Bearn) : escotar « estaca »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| estaca | estacas |
| [esˈtako] | [esˈtakos] |
estaca femenin
* Pal que servís per encordar un animal, un batèu.

### Parents

* estacar
* estacament

### Variantas dialectalas

* estacha (lemosin), (auvernhat), (vivaroalpenc)
* estach (vivaroalpenc)

### Traduccions

| anglés: stake $^{(en)}$ catalan:estaca $^{(ca)}$ femenin, correja $^{(ca)}$ femenin | francés: pieu $^{(fr)}$ masculin, attache $^{(fr)}$ femenin |

# Catalan
### Etimologia

Del francic *stakka.

### Prononciacion

/əˈstakə/, /əˈstakə/ (oriental), /esˈtaka/, /esˈtaka/ (occidental)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estaca | estaques |
| [əˈstakə] | [əˈstakəs] |
estaca femenin
* Pal, estaca.

### Derivats

* estacar
# Occitan
### Prononciacion

/estakaˈmens/, /estakaˈmens/ (lengadocian)

## Forma de nom comun

estacaments masculin
* Plural de estacament.
# Occitan
### Prononciacion

/estaˈkan/, /estaˈkan/

## Forma de vèrb

estacant
* Gerondiu de estacar.
# Occitan
### Etimologia

D'estaca.

### Prononciacion

/estaˈka/, /estaˈka/
França (Bearn) : escotar « estacar »

## Vèrb

estacar
* Ligar fisicament quicòm o qualqu'un.
s'estacar
* Aver un ligam afectiu amb qualqu'un o quicòm.

### Mots aparentats

* estaca

### Derivats

* estacament

### Variantas dialectalas

* estachar (lemosin), (auvernat), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| catalan : estacar $^{(ca)}$ anglés : to fasten $^{(en)}$, to tie up $^{(en)}$, to attach $^{(en)}$ espanhòl : atar $^{(es)}$ | francés : attacher $^{(en)}$ italian : attaccare $^{(en)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | estacar | estacar | estacar | estacar | estacar | estacar |
| Gerondiu | estacant | estacant | estacant | estacant | estacant | estacant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | estacat | estacat | estacat | estacats | estacats | estacats |
| femenin | estacada | estacada | estacada | estacadas | estacadas | estacadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estaqui estaque | estacas | estaca | estacam | estacatz | estacan |
| Imperfach | estacavi | estacavas | estacava | estacàvem | estacàvetz | estacavan |
| Preterit | estaquèri | estaquères | estaquèt | estaquèrem | estaquèretz | estaquèron |
| Futur | estacarai | estacaràs | estacarà | estacarem | estacaretz | estacaràn |
| Condicional | estacariái | estacariás | estacariá | estacariam | estacariatz | estacarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | estaque | estaques | estaque | estaquem | estaquetz | estaquen |
| Imperfach | estaquèssi | estaquèsses | estaquès estaquèsse | estaquèssem | estaquèssetz | estaquèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | estaca ! | — | estaquem ! | estacatz ! | — |
| Negatiu | — | estaques pas ! | — | estaquem pas ! | estaquetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/estakaˈɾats/, /estakaˈɾats/

## Forma de vèrb

estacaratz (gascon)
* Dusau persona deu plurau au futur de l'indicatiu deu vèrbe estacar.
# Occitan
### Etimologia

De gotar.

### Prononciacion

    lengadocian /deɣuˈta/, /deɣuˈta/
    provençau /deguˈta/, /deguˈta/

### Sillabas

de|go|tar

## Vèrb

degotar
* Rajar gota a gota.
* Aver de liquid que s’escampa gota a gota.

### Sinonims

* gotar
* esgotar

### Parents

* agotar
* gota
* gotassa
* goteta
* gotièra

### Traduccions

| alemand: tropfen $^{(de)}$ anglés: drip $^{(en)}$, dribble $^{(en)}$ basc: catalan: degotar $^{(ca)}$ | espanhòl: gotear $^{(es)}$ francés: goutter $^{(fr)}$ italian: gocciolare $^{(it)}$, sgocciolare $^{(it)}$, stillare $^{(it)}$ portugués: gotejar $^{(pt)}$, pingar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De gotar.

### Prononciacion

    Oriental: central /dəɣuˈta/, /dəɣuˈta/, balear /dəɣoˈta/, /dəɣoˈta/, /dəɣuˈta/, /dəɣuˈta/
    Occidental: nord-occidental /deɣoˈta/, /deɣoˈta/, valencian /deɣoˈtaɾ/, /deɣoˈtaɾ/

### Sillabas

de|go|tar

## Vèrb

degotar
* degotar $^{(oc)}$, gotar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin degradatio.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /deɣɾaðaˈsju/, /deɣɾaðaˈsju/; provençau /degʀadaˈsjũⁿ/, /degʀadaˈsjũⁿ/

### Sillabas

de|gra|da|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| degradacion | degradacions |
| [deɣɾaðaˈsju] | [deɣɾaðaˈsjus] |
degradacion femenin
* Accion e resultat de se degradar, de degradar
* Destitucion, privacion infamanta del grade, de la dignitat qu'òm ten.
* (figurat) Aviliment.
* Damatge, degalh gaireven considerable que se fa dins una proprietat publica o privada, dins une ostal, etc.
* Deperiment qu'es de quicòm, damatge que se sentís per l’efièch de la vetustat o d'un accident.
* (art) Aflaquiment gradual de la lutz, de las ombras, de las colors dins un degradat.

### Variantas dialectalas

* desgradacion

### Sinonims

* avaliment
* decadéncia
* damatge
# Occitan
### Prononciacion

/degy'da:/, /degy'da:/ (naut-lemosin)
/degy'dɛ:/, /degy'dɛ:/ (oèst naut-lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | degut | deguts |
| Masculin | [de'gy] | [de'gy] |
| Femenin | deguda | degudas |
| Femenin | [de'gydɔ] | [degy'da:] |
degudas
* Participi passat feminin plurau de dever.

### Vejatz tanben

* dever
* deure
* degut
# Occitan
### Etimologia

    Del bas latin degradāre « degradar, privar de son reng ».

### Prononciacion

/deɣɾaˈða/, /deɣɾaˈða/, provençau /degʀaˈda/, /degʀaˈda/ França (Bearn) : escotar « degradar »

### Sillabas

de|gra|dar

## Vèrb

degradar
* Despolhar, destituir qualqu’un d’un biais infamante de son grade, de sa dignitat, de son emplec, etc.
** Degradar un soldat.
* (per extension) Avilir
** Son actitud lo degeada al vejaire del mond.
* Pèrdre de son aptitud per provesir de trabalh, en parlant de quina que siá forma d’energia.
* Deteriorar ; degalhar.
** Lo temps degradèt aquel monument.
* (biologia, quimia) Descompausar.
* Far variar progressivament la lutz, la color, diminuissent l’intensitat.
** L’art de degradar los tons.

### Traduccions

| alemand: degradieren $^{(de)}$ anglés: demote $^{(en)}$ (1), degrade $^{(en)}$ (2), deterorate $^{(en)}$ (3), basc: degrade $^{(eu)}$ catalan: degradar $^{(ca)}$ | espanhòl: degradar $^{(es)}$ francés: dégrader $^{(fr)}$ italian: degradare $^{(it)}$ portugués: degradar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del bas latin degradāre « degradar, privar de son reng ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « degradar »

### Prononciacion

    Oriental: /dəɣɾəˈða/, /dəɣɾəˈða/
    Occidental: nord-occidental /deɣɾaˈða/, /deɣɾaˈða/, valencian /deɣɾaˈðaɾ/, /deɣɾaˈðaɾ/

### Sillabas

de|gra|dar

## Vèrb

degradar
* degradar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del bas latin degradāre « degradar, privar de son reng ».

### Prononciacion

escotar « degradar »

### Sillabas

de|gra|dar

## Vèrb

degradar
* degradar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del bas latin degradāre « degradar, privar de son reng ».

### Prononciacion

Portugal /dɨgɾɐˈdaɾ/, /dɨgɾɐˈdaɾ/; Brasil /degɾaˈda(ɾ)/, /degɾaˈda(ɾ)/

### Sillabas

de|gra|dar

## Vèrb

degradar
* degradar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/degy'dɔ/, /degy'dɔ/ (lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | degut | deguts |
| Masculin | [de'gy] | [de'gy] |
| Femenin | deguda | degudas |
| Femenin | [de'gydɔ] | [degy'da:] |
deguda
* Participi passat feminin singular de dever.
# Anglés
## Forma de vèrb

degloved
* Preterit del vèrb to deglove.
* Participi passat del vèrb to deglove.
# Anglés
## Forma de vèrb

degloves
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to deglove.
# Anglés
## Forma de vèrb

degloving
* Participi present del vèrb to deglove.
# Occitan
### Etimologia

De degotar.

### Prononciacion

/deˈɣut/, /deˈɣut/

### Sillabas

de | got

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| degot | degots |
| [deˈɣut] | [deˈɣuts] |
degot masculin
* Quantitat pichonèla de liquid de forma esferica.
    Te prene aquela plaqueta de color roja, la trempe dins l'aiga e me'n pause un pauquet au mitan de cada gauta. Semblavan de degots de sang. (Joan Castanha dins Zo! Tabò!)

### Sinonims

* gota

### Derivats

* degotar

### Traduccions

| alemand: Tropfen $^{(de)}$ masculin anglés: drop $^{(en)}$ bulgar: капка $^{(bg)}$ femenin catalan: gota $^{(ca)}$ femenin danés: dråbe $^{(da)}$ espanhòl: gota $^{(es)}$ femenin esperanto: guto $^{(eo)}$ francés: goutte $^{(fr)}$ femenin | italian: goccia $^{(it)}$ femenin neerlandés: druppel $^{(nl)}$ ongrés: csepp $^{(hu)}$ polonés; kropla $^{(pl)}$ portugués: gota $^{(pt)}$ femenin romanés: picătură $^{(ro)}$ femenin ucraïnian: крапля $^{(uk)}$ femenin |
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de dudak.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | dudak | dudacy | dudakaj |
| Genitiu | dudaka | dudakow | dudakow |
| Datiu | dudakej | dudakam | dudakomaj |
| Acusatiu | dudaka | dudakow | dudakow |
| Instrumental | dudakom | dudakami | dudakomaj |
| Locatiu | dudaku | dudakach | dudakomaj |
| Vocatiu | dudako | | |
dudak masculin
* Cabretaire.

### Mots aparentats

* dudy

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudaka
* Genitiu-acusatiu singular de dudak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakach
* Locatiu plural de dudak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudakami
* Instrumental plural de dudak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dudako
* Vocatiu singular de dudak.