# Occitan
### Etimologia

    Del latin grana, plural de granum «gran»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈgɾano̞/, /ˈgɾano̞/
    provençau /ˈgʀanə/, /ˈgʀanə/
    França (Bearn) : escotar « grana »

### Sillabas

gra|na

## Nom comun

grana femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| grana | granas |
| [ˈgɾano̞] | [ˈgɾano̞s] |
* (botanica) Ovul fecondat que dona una planta novèla après dispersion e germinacion.
* Semença d'una planta.
* Uòu del manhan.
* (medecina) Idatida: tumor enquistada que conten un liquid aquós e transparent.
* Pesolh, vermina.
* Cochenilha (vielhit, veire vermet).

### Derivats

* grana bambotina
* grana d'Avinhon
* grana de bodin
* grana de calha
* grana de canari
* grana de capelet
* grana de paradís
* grana de paroquet
* grana longa
* grana de caissau
* grana pesolina
* grana purgativa

### Sinonims

* gran
* graneta
* semença

### Traduccions

| alemand : Samenkorn $^{(de)}$ neutre, Samen $^{(de)}$ masculin, Same $^{(de)}$ masculin anglés : seed $^{(en)}$ basc : catalan : llavor $^{(ca)}$; grana $^{(ca)}$ | espanhòl : semilla $^{(es)}$ femenin francés : graine $^{(fr)}$ islandés : fræ $^{(is)}$ neutre italian : seme $^{(it)}$ portugués : semente $^{(pt)}$, grão $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

grana (gascon)
* Forma feminin singular de gran.

## Forma de vèrb

* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de granar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de granar.

### Referéncias

* Frédéric Mistral; avec un suppl. établi d'après les notes de Jules Ronjat, Lou Trésor dou Félibrige mis à jour, Marcel PETIT C.P.M., 1979

# Catalan
### Etimologia

    Del latin grana, plural de granum «gran»

### Prononciacion

    oriental /ˈɡɾanə/, /ˈɡɾanə/, occidental /ˈɡɾana/, /ˈɡɾana/

### Sillabas

gra|na

## Nom comun

grana femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| grana | granes |
* (agricultura, botanica) Grana.
* Manjar que se dona al bestial, especialament la civada.
* Colorant utilizat dins l'industria textila.
grana masculin
* Color carmin.

## Forma de vèrb

grana
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de granar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de granar.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin grana, plural de granum «gran»

### Prononciacion

    /ˈɡɾana/, /ˈɡɾana/

### Sillabas

gra|na

## Nom comun

grana femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| grana | granas |
* (agricultura, botanica) grana $^{(oc)}$
* Temporada en que s'emplenan las granas de cerealum
* (per analogia, entomologia) Quermès
* (per extension, color) Quermès
* (per extension) Tela roja quermès, tela de tria.

## Adjectiu

grana masculin o femenin, (plurals: granas)
* De color roge quermès

## Forma de vèrb

grana
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de granar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de granar.

# Francés
### Etimologia

    Del italian grana

### Sillabas

gra|na

## Nom comun

grana masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| grana | granas |
* Formatge italian

# Italian
### Etimologia

    Del latin grana, plural de granum «gran»

### Prononciacion

    /ˈgɾana/, /ˈgɾana/

### Sillabas

gra|na

## Nom comun

grana femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| grana | grane |
| [ˈgɾana] | [ˈgɾane] |
* Gran.
* Quicòm de grenelós.
* Quermès.
* (Familiar) malparat.
grana masculin, invariable
* (per analogia de textura) Formatge de las regions Emília e Lombardia
grana femenin, invariable
* (Numismatica) Anciana moneda dels reialmes de Nàpols e de Sicília.
* (Familiar) sòlda.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin grana, plural de granum «gran»

### Prononciacion

    /pt/, /pt/

### Sillabas

gra|na

## Nom comun

grana femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| grana | granas |
* Gran.
* Teissut de color quèrmes.
* (Familiar) argent, moneda.

## Forma de vèrb

grana
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de granar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de granar.
* primièra persona del singular del present del´subjonctiu de granir.
* tresena persona del singular del present del´subjonctiu de granir.
* tresena persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de granir.