OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) veire garric
    (nom 2) Benlèu del verb latin garrulare, «desplegar de necitges»

### Prononciacion

    lengadocian /gaˈruʎo̞/, /gaˈruʎo̞/
    provençau /gaˈʀujə/, /gaˈʀujə/
    França (Bearn) : escotar « garrolha »

### Sillabas

ga|rro|lha

## Nom comun 1

garrolha femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| garrolha | garrolhas |
| [gaˈruʎo̞] | [gaˈruʎo̞s] |
* (botanica) Arbrilhon de la garriga de l'espècia Quercus coccifera.

### Sinonims

* avaus

### Variantas dialectalas

* garric (gascon)
* agarrús (provençau) / garrús (provençau)

### Derivats

* garrolhada

### Traduccions

| Convencions internacionalas: Quercus coccifera $^{(conv)}$ alemand: Kermes-Eiche $^{(de)}$, Stech-Eiche $^{(de)}$ basc: Abaritza $^{(eu)}$, txaparra $^{(eu)}$ anglés: Kermes Oak $^{(en)}$ catalan: garric $^{(ca)}$ | espanhòl: coscoja $^{(es)}$, chaparro $^{(es)}$, chaparra $^{(es)}$, carrasquilla $^{(es)}$ o carrasquizo $^{(es)}$ francés: chêne kermès $^{(fr)}$ italian: quercia spinosa $^{(it)}$ portugués: carrasco $^{(pt)}$, carvalho-quermes $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

garrolha femenin
* Brega, disputa.

### Sinonims

* brega
* capinhada
* desacordança
* pelejada
* querèla

### Derivats

* garrolhar
| alemand: Streit $^{(de)}$ basc: eskatima $^{(eu)}$ anglés: quarrel $^{(en)}$ catalan: brega $^{(ca)}$ | espanhòl: pelea $^{(es)}$ francés: querelle $^{(fr)}$ italian: bisticcio $^{(it)}$, alterco $^{(it)}$ portugués: querela $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

garrolha
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de garrolhar
* segonda persona del singular de l'imperatiu´afirmatiu de garrolhar
# Occitan
### Etimologia

D’un preroman non indoeuropeu karr-, del sud e sud-oèst d’Euròpa, amb sufix tepicament celtic per donar un nom mascle.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ɡaˈrik/, /ɡaˈrik/
    provençau /ɡaˈʀik/, /ɡaˈʀik/
    escotar « garric »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| garric | garrics |
| [gaˈrik] | [gaˈrits] |
garric masculin
* (botanica) Arbre del genre Quercus e de la familha de las Fagaceae.
    Lo brugueton maurèl, al ferum envejat,
    Demest los abajons s'es remicolejat,
    Jos lo soc d'un garric desprovesit de rama (Plaser de tardor, poèma de Clovís Ròcas)
** (especialament, (gascon) , (provençau) ) quercus coccifera
** (especialament, (lengadocian) ) Quercus robur, Quercus alba, Quercus pubescens

### Sinonims

* casse / casso
* cassanh / chassanh / chaine / chasnhe (lemosin)'
* roire / rover

### Parents

* garriga

### Variantas dialectalas

* jarric (bas lemosin)

### Traduccions

| alemand: Eiche $^{(de)}$ femenin anglés: oak $^{(en)}$ catalan: roure $^{(ca)}$ masculin chèc: dub $^{(cs)}$ espanhòl: roble $^{(es)}$ masculin francés: chêne $^{(fr)}$ masculin | italian: quercia $^{(it)}$ femenin portugués: carvalho $^{(pt)}$ masculin romanés: stejar $^{(ro)}$ naut sorab: dub $^{(hsb)}$ masculin sicilian: cerza $^{(scn)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) veire garric
    (nom 2) Benlèu del verb latin garrulare, «desplegar de necitges»

### Prononciacion

    lengadocian /gaˈruʎo̞/, /gaˈruʎo̞/
    provençau /gaˈʀujə/, /gaˈʀujə/
    França (Bearn) : escotar « garrolha »

### Sillabas

ga|rro|lha

## Nom comun 1

garrolha femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| garrolha | garrolhas |
| [gaˈruʎo̞] | [gaˈruʎo̞s] |
* (botanica) Arbrilhon de la garriga de l'espècia Quercus coccifera.

### Sinonims

* avaus

### Variantas dialectalas

* garric (gascon)
* agarrús (provençau) / garrús (provençau)

### Derivats

* garrolhada

### Traduccions

| Convencions internacionalas: Quercus coccifera $^{(conv)}$ alemand: Kermes-Eiche $^{(de)}$, Stech-Eiche $^{(de)}$ basc: Abaritza $^{(eu)}$, txaparra $^{(eu)}$ anglés: Kermes Oak $^{(en)}$ catalan: garric $^{(ca)}$ | espanhòl: coscoja $^{(es)}$, chaparro $^{(es)}$, chaparra $^{(es)}$, carrasquilla $^{(es)}$ o carrasquizo $^{(es)}$ francés: chêne kermès $^{(fr)}$ italian: quercia spinosa $^{(it)}$ portugués: carrasco $^{(pt)}$, carvalho-quermes $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

garrolha femenin
* Brega, disputa.

### Sinonims

* brega
* capinhada
* desacordança
* pelejada
* querèla

### Derivats

* garrolhar

#### Locucions derivadas

* cercar garrolha
| alemand: Streit $^{(de)}$ basc: eskatima $^{(eu)}$ anglés: quarrel $^{(en)}$ catalan: brega $^{(ca)}$ | espanhòl: pelea $^{(es)}$ francés: querelle $^{(fr)}$ italian: bisticcio $^{(it)}$, alterco $^{(it)}$ portugués: querela $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

garrolha
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de garrolhar
* segonda persona del singular de l'imperatiu´afirmatiu de garrolhar
# Occitan
### Etimologia

    Benlèu del latin garrulare, «desplegar de necitges»

### Prononciacion

    /garuˈʎa/, /garuˈʎa/
    /gaʀuˈja/, /gaʀuˈja/

### Sillabas

ga|rro|lhar

## Vèrb

se garrolhar
* S'opausar entre se per obténer quicòm.

### Sinonims

* cercar garrolha
* se baralhar
* se carpinhar
* se cavilhar
* se degatinhar
* se desbequinhar
* se disputar
* se querelar

### Parents

* garrolha

### Traduccions

| alemand: streiten $^{(de)}$, rechten $^{(de)}$ basc: anglés: argue $^{(en)}$, fight $^{(en)}$ catalan: barallar-se $^{(ca)}$ | espanhòl: pelearse $^{(es)}$} francés: se quereller $^{(fr)}$ italian: baruffare $^{(it)}$ portugués: brigar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De garrolha

### Prononciacion

    lengadocian /garuˈʎaðo̞/, /garuˈʎaðo̞/
    provençau /gaʀuˈjadə/, /gaʀuˈjadə/

### Sillabas

ga|rro|lha|da

## Nom comun

garrolhada femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| garrolhada | garrolhadas |
| [garuˈʎaðo̞] | [garuˈʎaðo̞s] |
* (botanica) Mata de garrolhas.

### Traduccions

| alemand: basc: anglés: catalan: | espanhòl: francés: italian: portugués: |

## Forma de vèrb

garrolhada
* participi present al femenin singular de garrolhar
# Occitan
### Etimologia

De somiar amb lo sufix «-aire»

### Prononciacion

    lengadocian /suˈmjajɾo̞/, /suˈmjajɾo̞/, provençau /suˈmjajʀə/, /suˈmjajʀə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| somiaira | somiairas |
| [suˈmjajɾo̞] | [suˈmjajɾo̞s] |
somiaira (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: somiaira)
* La que sómia; que s’entreten de sas imaginacions.

### Sinonims

* pantaissarèla (provençau) / pantaissairitz (provençau) / pantaiarèla (provençau) / pantairitz (provençau)
* pantaissaira (lengadocian) / pantaiaire (lengadocian) / pantassaira (lengadocian)
* saunejaira (lengadocian, gascon)

### Traduccions

| alemand: Träumerin $^{(de)}$, Phantastin $^{(de)}$, Schwärmerin $^{(de)}$, Tagträumerin $^{(de)}$ anglés: dreamer $^{(en)}$ basc: catalan: somiadora $^{(ca)}$ | espanhòl: soñadora $^{(es)}$ francés: rêveuse $^{(fr)}$ italian: sognatrice $^{(it)}$ portugués: sonhadora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

somiaira
* femenin singular de somiaire
# Occitan
### Etimologia

De somiar amb lo sufix «-aire»

### Prononciacion

    lengadocian /suˈmjajɾo̞/, /suˈmjajɾo̞/, provençau /suˈmjajʀə/, /suˈmjajʀə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| somiaira | somiairas |
| [suˈmjajɾo̞] | [suˈmjajɾo̞s] |
somiaira (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (masculin: somiaire)
* La que sómia; que s’entreten de sas imaginacions.

### Sinonims

* pantaissarèla (provençau) / pantaissairitz (provençau) / pantaiarèla (provençau) / pantairitz (provençau)
* pantaissaira (lengadocian) / pantaiaire (lengadocian) / pantassaira (lengadocian)
* saunejaira (lengadocian, gascon)

### Traduccions

| alemand: Träumerin $^{(de)}$, Phantastin $^{(de)}$, Schwärmerin $^{(de)}$, Tagträumerin $^{(de)}$ anglés: dreamer $^{(en)}$ basc: catalan: somiadora $^{(ca)}$ | espanhòl: soñadora $^{(es)}$ francés: rêveuse $^{(fr)}$ italian: sognatrice $^{(it)}$ portugués: sonhadora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

somiaira
* femenin singular de somiaire
# Occitan
### Etimologia

De somiar amb lo sufix «-aire»

### Prononciacion

    lengadocian /suˈmjajɾe/, /suˈmjajɾe/, provençau /suˈmjajʀe/, /suˈmjajʀe/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | somiaire | somiaires |
| Masculin | [suˈmjajɾe] | [suˈmjajɾes] |
| Femenin | somiaira | somiairas |
| Femenin | [suˈmjajɾo̞] | [suˈmjajɾo̞s] |
somiaire (lengadocian) , (provençau)
* Que sómia; que s’entreten de sas imaginacions.
* Que marca o fa mòstra de sa somiariá.
* Qu'evòca o qu'inspira lo sòmi.

### Sinonims

* pantaissaire (provençau, lengadocian) / pantaiaire (provençau)
* pantassaire (lengadocian)
* saunejaire
* soscaire

### Traduccions

| alemand: verträumt $^{(de)}$ anglés: dreamy $^{(en)}$ basc: catalan: somiador $^{(ca)}$ | espanhòl: soñador $^{(es)}$ francés: rêveur $^{(fr)}$ italian: sognatore $^{(it)}$ portugués: sonhador $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| somiaire | somiaires |
| [suˈmjajɾe] | [suˈmjajɾes] |
somiaire (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: somiaira)
* Lo que somia; que s’entreten de sas imaginacions.

### Sinonims

* pantaissaire (provençau, lengadocian) / pantaiaire (provençau)
* pantassaire (lengadocian)
* saunejaire

### Traduccions

| alemand: Träumer $^{(de)}$, Phantast $^{(de)}$, Schwärmer $^{(de)}$, Tagträumer $^{(de)}$ anglés: dreamer $^{(en)}$ basc: catalan: somiador $^{(ca)}$ | espanhòl: soñador $^{(es)}$ francés: rêveur $^{(fr)}$ italian: sognatore $^{(it)}$ portugués: sonhador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin exceptare, de excipere (« tirar de »).

### Prononciacion

    lengadocian /essetˈta/, /essetˈta/
    gascon, provençau /essepˈta/, /essepˈta/

### Sillabas

ex|cep|tar

## Vèrb

exceptar
* Designar qualqu'un o quicòm coma essent pas comprés dins un ensems, dins una règla o dins una situacion ont sembla que ne deuriá èsser.

### Derivats

* excepcion
* exceptat

### Sinonims

* exclure
* negligir
* oblidar

### Traduccions

| alemand: ausnehmen $^{(de)}$; ausschließen $^{(de)}$ anglés: except $^{(en)}$, exclude $^{(en)}$ basc:  catalan: exceptuar $^{(ca)}$ | espanhòl: exceptuar $^{(es)}$ francés: excepter $^{(fr)}$ italian: exceptuar $^{(it)}$ portugués: Modèl:tradt |

### Conjugason

| Infinitiu | exceptar | exceptar | exceptar | exceptar | exceptar | exceptar |
| Gerondiu | exceptant | exceptant | exceptant | exceptant | exceptant | exceptant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | exceptat | exceptat | exceptat | exceptats | exceptats | exceptats |
| femenin | exceptada | exceptada | exceptada | exceptadas | exceptadas | exceptadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | excepti excepte | exceptas | excepta | exceptam | exceptatz | exceptan |
| Imperfach | exceptavi | exceptavas | exceptava | exceptàvem | exceptàvetz | exceptavan |
| Preterit | exceptèri | exceptères | exceptèt | exceptèrem | exceptèretz | exceptèron |
| Futur | exceptarai | exceptaràs | exceptarà | exceptarem | exceptaretz | exceptaràn |
| Condicional | exceptariái | exceptariás | exceptariá | exceptariam | exceptariatz | exceptarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | excepte | exceptes | excepte | exceptem | exceptetz | excepten |
| Imperfach | exceptèssi | exceptèsses | exceptès exceptèsse | exceptèssem | exceptèssetz | exceptèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | excepta ! | — | exceptem ! | exceptatz ! | — |
| Negatiu | — | exceptes pas ! | — | exceptem pas ! | exceptetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

De exceptar

### Prononciacion

    lengadocian /essetˈtat/, /essetˈtat/
    gascon /essepˈtat/, /essepˈtat/
    provençau /essepˈta/, /essepˈta/

### Sillabas

ex|cep|tat

## Preposicion

exceptat
* Introdutz un element qu'òm concidèra coma essent una excepcion dins un ensemble.
** A la reünion èran totes presents, exceptat ela.

### Sinonims

* a despart de
* fòra
* franc
* levat
* manca
* sonque
* tirat

### Traduccions

| alemand: ausgenommen $^{(de)}$ anglés: except $^{(en)}$, except for $^{(en)}$, , but $^{(en)}$ basc:  catalan: excepte $^{(ca)}$ | espanhòl: excepto $^{(es)}$ francés: excepté $^{(fr)}$ italian: eccetto $^{(it)}$ portugués: exceto $^{(pt)}$, excepto $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

exceptat
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | exceptat | exceptats |
| Masculin | [essetˈtat] | [essetˈtats] |
| Femenin | exceptada | exceptadas |
| Femenin | [essetˈtaðo̞] | [essetˈtaðo̞s] |
* Introdutz un element qu'òm concidèra coma essent una excepcion dins un ensemble.
** Es lo còst total, las taxas exceptadas.

## Forma de vèrb

exceptat
* Participi passat al masculin singular de exceptar.
# Occitan
### Etimologia

De decrepit amb lo sufix «-ud»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dekɾepiˈtyt/, /dekɾepiˈtyt/
    provençau /dekʀepiˈty/, /dekʀepiˈty/

### Sillabas

de|cre|pi|tud

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| decrepitud | decrepituds |
| [dekɾepiˈtyt] | [dekɾepiˈtyts] |
decrepitud femenin
* Descasença fisica per causa de tròp vièlh.
* (Per extension) Descasença morala.

### Sinonims

* vielhum

### Traduccions

| alemand: Abgelebtheit $^{(de)}$, Altersschwäche, $^{(de)}$, Hinfälligkeit $^{(de)}$, Morschheit $^{(de)}$ (figurat) anglés: decrepitude $^{(en)}$, decay $^{(en)}$ (fisic), moral decay $^{(en)}$ basc: catalan: decrepitud $^{(ca)}$ | espanhòl: decrepitud $^{(es)}$ francés: décrépitude $^{(fr)}$ italian: decrepitezza $^{(it)}$ portugués: decrepitude $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De decrepit amb lo sufix «-ud»

### Prononciacion

    /dəkɾəpiˈtyt/, /dəkɾəpiˈtyt/

### Sillabas

de|cre|pi|tud

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decrepitud | decrepituds |
decrepitud femenin
* decrepitud $^{(ca)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De decrepit amb lo sufix «-ud»

### Prononciacion

    /dekɾepiˈtuð/, /dekɾepiˈtuð/

### Sillabas

de|cre|pi|tud

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| decrepitud | decrepitudes |
| [dekɾepiˈtuð] | [dekɾepiˈtuðes] |
decrepitud femenin
* decrepitud $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin decrepĭtus de crepĭtus, «esclat»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dekɾeˈpit/, /dekɾeˈpit/
    provençau /dekʀeˈpi/, /dekʀeˈpi/

### Sillabas

de|cre|pit

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | decrepit | decrepits |
| Masculin | [dekɾeˈpit] | [dekɾeˈpits] |
| Femenin | decrepida | decrepidas |
| Femenin | [dekɾeˈpiðo̞] | [dekɾeˈpiðo̞s] |
decrepit
* Se ditz de la persona vielha que son estat mental e fisic es fòrça deteriorat: senil, vielhós
* Se ditz de las causas que son dins un estat de degalhatge extrèm, que lor edat ja s'acaba: descasent, finissent.

### Sinonims

per una persona
* cacoquim
* senil

### Traduccions

| alemand: abgelebt $^{(de)}$, altersschwach $^{(de)}$, hinfällig $^{(de)}$, dekrepit $^{(de)}$ (medecina) anglés: decrepit $^{(en)}$ basc: catalan: decrèpit $^{(ca)}$ | espanhòl: decrépito $^{(es)}$ francés: décrépit $^{(fr)}$ italian: decrepito $^{(it)}$ portugués: decrépito $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

Del latin decrepĭtus de crepĭtus, «esclat»

### Prononciacion

    /dɪˈkɹɛpɪt/, /dɪˈkɹɛpɪt/, /dəˈkɹɛpɪd/, /dəˈkɹɛpɪd/
    Australian /dəˈkɹɛpɪd/, /dəˈkɹɛpɪd/

### Sillabas

de|cre|pit

## Adjectiu

decrepit
* decrepit $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin senilis « de vielhum »

### Prononciacion

    /seˈnil/, /seˈnil/

### Sillabas

se|nil

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | senil | senils |
| Masculin | [seˈnil] | [seˈnils] |
| Femenin | senila | senilas |
| Femenin | [seˈnilo̞] | [seˈnilo̞s] |
senil
* Relatiu a la vielhesa.
** Debilitat senila.
* Que remembra lo comportament d'una persona vielha.
** Rasonament senil.

### Sinonims

* cacoquim
* decrepit
de rasonament
* repapiaire

### Derivats

* senilament
* senilisme
* senilitat

### Traduccions

| alemand: senil $^{(de)}$ anglés: senile $^{(en)}$ basc: catalan: senil $^{(ca)}$ | espanhòl: senil $^{(es)}$ francés: sénile $^{(fr)}$ italian: senile $^{(it)}$ portugués: senil $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin senilis « de vielhum »

### Prononciacion

    /seˈnil/, /seˈnil/

### Sillabas

se|nil

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | senil | senils |
| Masculin | [seˈnil] | [seˈnils] |
| Femenin | senila | senilas |
| Femenin | [seˈnilo̞] | [seˈnilo̞s] |
senil
* Relatiu a la vielhesa.
** Debilitat senila.
* Que remembra lo comportament d'una persona vielha.
** Rasonament senil.

### Variantas dialectalas

* senile

### Sinonims

* cacoquim
* decrepit
* vielhanchon
* vielhós
de rasonament
* repapiaire

### Derivats

* senilament
* senilisme
* senilitat

### Traduccions

| alemand: senil $^{(de)}$ anglés: senile $^{(en)}$ basc: catalan: senil $^{(ca)}$ | espanhòl: senil $^{(es)}$ francés: sénile $^{(fr)}$ italian: senile $^{(it)}$ portugués: senil $^{(pt)}$ |
# Francés
### Etimologia

Del latin cŏllum.

### Prononciacion

/ku/, /ku/
França (Kemper) : escotar « cou »
França (París) : escotar « cou » França (París) : escotar « cou » França (París) : escotar « cou » França (París) : escotar « cou » escotar « cou » França (París) : escotar « cou » França (Vòges) : escotar « cou » França (París) : escotar « cou » França (Vòges) : escotar « cou » França (Lion) : escotar « cou » escotar « cou » França (Erau) : escotar « cou » Soïssa (Lausana) : escotar « cou » escotar « cou » França (Mètz) : escotar « cou » Soïssa (Canton de Valés) : escotar « cou » França (Fontainebleau) : escotar « cou » escotar « cou » França (Mülhausen) : escotar « cou » escotar « cou » França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « cou » Itàlia (Courmayeur) : escotar « cou » França (Vendèa) : escotar « cou » França (Borg de Bressa) : escotar « cou »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cou | cous |
| [ku] ||
cou masculin
* Còl (anatomia).

### Derivats

* collerette
* collet
* collier
# Occitan
### Etimologia

    Del latin truncus « troncat, tronc »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈtɾuŋk/, /ˈtɾuŋk/
    provençau /ˈtʀũⁿ/, /ˈtʀũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lendadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| tronc | troncs |
| [ˈtɾuŋk] | [ˈtɾuŋks] |
tronc masculin
* (botanica) Camba d’un arbre, tija consierada sens las brancas.
* (botanica) Espina, ponchon, esquilha.
* (anatomia) Origina, partida màger d’un vaissèl, d’un nèrvi.
** Lo tronc cerebral.
* (anatomia) Partida màger del còrs d’un uman, d’un animal, levat del cap e dels membres.
* (geometria) Partida compresa entre la basa d’un còn, d’una piramida, d’un prisma, e sa seccion per un plan.
* (arquitectura) Tròç d’un fust de colomna.
* (religion) Bóstia o arca de fusta o de metal sagelada sovent pausada dins las glèisas e que possedís una fenda per recebre l’argent de la almòinas.

### Parents

* troncar

### Traduccions

| alemand: Stamm $^{(de)}$ anglés: trunk $^{(en)}$ basc: catalan: tronc $^{(ca)}$ | espanhòl: tronco $^{(es)}$ francés: tronc $^{(fr)}$ italian: tronco $^{(it)}$ portugués: tronco $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin truncus « troncat, tronc »

### Prononciacion

    Oriental: central /ˈtɾoŋ/, /ˈtɾoŋ/, balear /ˈtɾoŋk/, /ˈtɾoŋk/
    Occidental: nord-occidental /ˈtɾoŋ/, /ˈtɾoŋ/, valencian /ˈtɾoŋ/, /ˈtɾoŋ/, /ˈtɾoŋk/, /ˈtɾoŋk/
    Espanha (Barcelona) : escotar « tronc »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| tronc | troncs |
tronc masculin
* tronc $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin truncus « troncat, tronc »

### Prononciacion

França (Cornimont) : escotar « tronc »

### Prononciacion

    /tʁɔ̃/, /tʁɔ̃/
    França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « tronc »
    França (Somain) : escotar « tronc »
    França (Ceret) : escotar « tronc »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| tronc | troncs |
| [tʁɔ̃] ||
tronc masculin
* tronc $^{(oc)}$
# Francés
### Etimologia

Del latin classic coopĕrīre.

### Prononciacion

[ku'vʁiʁ]
França (Tolosa) : escotar « couvrir » França (Lion) : escotar « couvrir » Canadà (Shawinigan) : escotar « couvrir » França (Somain) : escotar « couvrir » França (Cornimont) : escotar « couvrir »

### Sillabas

cou | vrir (2)

## Vèrb

couvrir

### Traduccions

* cobrir $^{(oc)}$

### Derivats

* couverture
* découvrir
# Occitan
### Etimologia

    Del latin barbarus « estrangièr al respècte dels Grècs o dels Romans », del grèc ancian βάρβαρος.

### Prononciacion

    gascon /baɾˈβaɾe/, /baɾˈβaɾe/
    escotar « barbare »
    provençau /baʀˈbaʀe/, /baʀˈbaʀe/

### Sillabas

bar|bare

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | barbare | barbares |
| Masculin | [baɾˈβaɾe] | [baɾˈβaɾes] |
| Femenin | barbara | barbaras |
| Femenin | [baɾˈβaɾo̞] | [baɾˈβaɾo̞s] |
barbare (gascon) , (provençau)
* (Antiquitat) Qualifica los pòbles que son pas grècs o romans.
* (figurat) Qu'es sauvatge, rude, ignorant ; que manca de civilizacion.
* Que manca d’armonia, d'estil.
* Qu'es crudèu, inuman.

### Variantas dialectalas

* barbar (lengadocian, provençau)
| Sinonims incivilizat inculte ineducat ignorant rude salvatge | Antonims civilizat cultivat culte |

### Derivats

* barbarament
* barbaresc
* barbariá
* barbarin
* barbarisme
* barbarizar

### Traduccions

| alemand: barbarisch $^{(de)}$ anglés: barbarian $^{(en)}$, barbaric $^{(en)}$ basc: catalan: bàrbar $^{(ca)}$ | espanhòl: bárbaro $^{(es)}$ francés: barbare $^{(fr)}$ italian: barbaro $^{(it)}$ portugués: barbaro $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| barbare | barbares |
| [baɾˈβaɾe] | [baɾˈβaɾes] |
barbare (gascon) , (provençau) ; masculin, (femenin: barbara)
* (Antiquitat) Persona qu’aperten a un grop fòra de la civilizacion grèga, puèi, romana.
* (Antiquitat tardièra, per extension) Persona apertenent aus pòbles germanics que envasiguèron l’Empèri roman e autres envasidors, de las grandas migracions entre los sègles IV e VII.
* (pejoratiu) Òme o grop social considerat coma crudèu, inuman, violent.

### Variantas dialectalas

* barbar (lengadocian, provençau)

### Traduccions

| alemand: Barbar $^{(de)}$, figurat: Rohling $^{(de)}$, Unmensch $^{(de)}$ anglés: barbarian $^{(en)}$, barbarous $^{(en)}$ basc: catalan: bàrbar $^{(ca)}$ | espanhòl: bárbaro $^{(es)}$ francés: barbare $^{(fr)}$ italian: barbaro $^{(it)}$ portugués: barbaro $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin barbarus « estrangièr al respècte dels Grècs o dels Romans », del grèc ancian βάρβαρος.

### Prononciacion

França (Borg de Bressa) : escotar « barbare »

### Prononciacion

    /baʁbaʁ/, /baʁbaʁ/

### Sillabas

bar|bare

## Adjectiu

barbare masculin o femenin, (plurals: barbares)
* barbare $^{(oc)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| barbare | barbares |
| [baʁbaʁ] ||
barbare masculin o femenin
* barbare $^{(oc)}$