OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De glanda e endocrin.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /glanˌda enduˈkɾino̞/, /glanˌda enduˈkɾino̞/
    provençau /glãⁿˌd ‿ ẽⁿduˈkʀinə/, /glãⁿˌd ‿ ẽⁿduˈkʀinə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| glanda endocrina | glandas endocrinas |
| [glanˌda enduˈkɾino̞] | [glanˌda ‿ z ‿ enduˈkɾino̞s] |
endocrina femenin
* Una de las diferentas glandas que secrèta d'ormònas en dirècte dins lo sang o la limfa.

### Sinonims

* glandola endocrina

### Traduccions

| alemand: endokrine Drüse $^{(de)}$ anglés: glándula endocrina $^{(en)}$ basc: catalan: glàndula endocrina $^{(ca)}$ | espanhòl: glándula endocrina $^{(es)}$ francés: glande endocrine $^{(fr)}$ italian: glándula endocrina $^{(it)}$ portugués: glândula endócrina $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ejkrypiˈjadaː/, /ejkrypiˈjadaː/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | escrupilhat | escrupilhats |
| Masculin | [ejkrypiˈja] | [ejkrypiˈja] |
| Femenin | escrupilhada | escrupilhadas |
| Femenin | [ejkrypiˈjado] | [ejkrypiˈjadaː] |
escrupilhadas (lemosin)
* Participi passat femenin plurau de escrupilhar.
# Occitan
### Prononciacion

/ejkrypiˈja/, /ejkrypiˈja/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | escrupilhat | escrupilhats |
| Masculin | [ejkrypiˈja] | [ejkrypiˈja] |
| Femenin | escrupilhada | escrupilhadas |
| Femenin | [ejkrypiˈjado] | [ejkrypiˈjadaː] |
escrupilhats (lemosin)
* Participi passat masculin plurau de escrupilhar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin scrupulus « pèira pichona ponchuda » e al figurat « sentiment d'inquietus, embarràs, consir ».
       Aquela pèira que enserida dins las espardelhas incomodava lo legionaris romans.

### Prononciacion

/eskɾyˈpyl/, /eskɾyˈpyl/, provençau /eskʀyˈpyl/, /eskʀyˈpyl/
    França (Bearn) : escotar « escrupul »

### Sillabas

es|cru|pul

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| escrupul | escrupuls |
| [eskɾyˈpyl] | [eskɾyˈpyls] |
escrupul masculin
* Dobte o esitacion que se sentís amb la paur de far mal o s'èsser importun.
* (mesuras ancianas) Pichon pes de 24 grans. De simbòl s e ℈.
* (mesuras ancianas) A Roma, 24a partida de l'ora.

### Derivats

* escrupulós
* escrupulosament
* sens escrupul
# Occitan
### Prononciacion

/ejkrypiˈja/, /ejkrypiˈja/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | escrupilhat | escrupilhats |
| Masculin | [ejkrypiˈja] | [ejkrypiˈja] |
| Femenin | escrupilhada | escrupilhadas |
| Femenin | [ejkrypiˈjado] | [ejkrypiˈjadaː] |
escrupilhat (lemosin)
* Participi passat masculin singular de escrupilhar.
# Occitan
### Etimologia

D'escrupir amb lo sufix -ilhar.

### Prononciacion

/ejkrypiˈja/, /ejkrypiˈja/ (naut lemosin)

### Sillabas

es | cru | pi | lhar (4)

## Vèrb

escrupilhar (lemosin)
* Escrupir un pauc.

### Mots aparentats

* escrupit
* escrupir
* crupilhar

### Variantas dialectalas

* escopilhar (gascon)
* escupilhar (gascon)

### Traduccions

| francés: crachoter $^{(fr)}$ | sami del nòrd: čolggadit $^{(se)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | escrupilhar | escrupilhar | escrupilhar | escrupilhar | escrupilhar | escrupilhar |
| Gerondiu | escrupilhant | escrupilhant | escrupilhant | escrupilhant | escrupilhant | escrupilhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | escrupilhat | escrupilhat | escrupilhat | escrupilhats | escrupilhats | escrupilhats |
| femenin | escrupilhada | escrupilhada | escrupilhada | escrupilhadas | escrupilhadas | escrupilhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | escrupilhe | escrupilhas | escrupilha | escrupilham | escrupilhatz | escrupilhan escrupilhen |
| Imperfach | escrupilhava | escrupilhavas escrupilhaves | escrupilhava | escrupilhavam escrupilhavem | escrupilhavatz escrupilhavetz | escrupilhavan escrupilhaven |
| Preterit | escrupilhei | escrupilheras escrupilheres | escrupilhet | escrupilheram escrupilherem | escrupilheratz escrupilheretz | escrupilheren |
| Futur | escrupilharai | escrupilharas | escrupilhará | escrupilharem | escrupilharetz | escrupilharan |
| Condicional | escrupilhariá | escrupilharias | escrupilhariá | escrupilhariam | escrupilhariatz | escrupilharian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | escrupilhe | escrupilhes | escrupilhe | escrupilhem | escrupilhetz | escrupilhen |
| Imperfach | escrupilhessa | escrupilhessas | escrupilhessa | escrupilhessam escrupilhessem | escrupilhessatz | escrupilhessan escrupilhessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | escrupilha ! | — | escrupilham ! | escrupilhatz ! | — |
| Negatiu | — | escrupilhas pas ! | — | escrupilham pas ! | escrupilhatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Etimologia

Probablament del bas latin *exconspŭĕre, derivat de conspŭĕre, e aqueste de spuĕre que dona en lengadocian escupir.

### Prononciacion

/ejkryˈpi/, /ejkryˈpi/ (naut lemosin)

### Sillabas

es | cru | pir (3)

## Vèrb

escrupir (lemosin)
* Lançar dau escrupit amb la bocha.

### Variantas dialectalas

* escopir
* escupir

### Derivats

* escrupit
* escrupilhar

### Traduccions

| alemand: spucken $^{(de)}$ anglés: to spit $^{(en)}$ catalan: escopir $^{(ca)}$ espanhòl: escupir $^{(es)}$ | francés: cracher $^{(fr)}$ italian: sputare $^{(it)}$ sicilian: sputari $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

D'escrupir.

### Prononciacion

/ejkryˈpi/, /ejkryˈpi/ (naut lemosin)

### Sillabas

es | cru | pit (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| escrupit | escrupits |
| [ejkryˈpi] | [ejkryˈpi] |
escrupit masculin (lemosin)
* Saliva o mucositat projectada per la bocha.
** Aver paur de se nejar dins 'n escrupit.

### Variantas dialectalas

* escopinha
* escupinha

### Mots aparentats

* escrupir
* escrupilhar

### Traduccions

| alemand: Spucke $^{(de)}$ femenin anglés: spittle $^{(en)}$ catalan: escopina $^{(ca)}$ femenin, escopinada $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: escupida $^{(es)}$ femenin francés: crachat $^{(fr)}$ masculin italian: sputo $^{(it)}$ masculin |

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | escrupit | escrupits |
| Masculin | [ejkryˈpi] | [ejkryˈpi] |
| Femenin | escrupida | escrupidas |
| Femenin | [ejkryˈpido] | [ejkryˈpidaː] |
escrupit (lemosin)
* Participi passat masculin singular de escrupir.
# Occitan
### Prononciacion

/eskɾyˈpyls/, /eskɾyˈpyls/, provençau /eskʀyˈpyl/, /eskʀyˈpyl/

## Forma de nom comun

escrupuls
* Plural de escrupul
# Occitan
### Prononciacion

/ejkryˈpi/, /ejkryˈpi/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

escrupits masculin (lemosin)
* Plural de escrupit.

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | escrupit | escrupits |
| Masculin | [ejkryˈpi] | [ejkryˈpi] |
| Femenin | escrupida | escrupidas |
| Femenin | [ejkryˈpido] | [ejkryˈpidaː] |
escrupits (lemosin)
* Participi passat masculin plurau de escrupir.
# Occitan
### Etimologia

    De escrutar amb «-ador»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eskɾytaˈðu/, /eskɾytaˈðu/
    provençau /eskʀytaˈdu/, /eskʀytaˈdu/

### Sillabas

es|cru|ta|dor

## Nom comun

escrutador masculin, (femenin: escrutadora / escrutairitz)
Declinason :
| Singular | Plural |
| escrutador | escrutadors |
| [eskɾytaˈðu] | [eskɾytaˈðus] |
* Lo qu'escruta.
* (eleccions) Lo que participar al compte de las voses d'un escrutinh.

### Variantas dialectalas

* escrutator

### Sinonims

* escrutaire

### Traduccions

| alemand: Stimmzähler $^{(de)}$, Wahlprüfer $^{(de)}$ anglés: scrutineer $^{(en)}$ basc: catalan: escrutador $^{(ca)}$ | espanhòl: escrutador $^{(es)}$ francés: escrutateur $^{(fr)}$ italian: scrutatore $^{(it)}$ portugués: escrutador $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De escrutar amb «-ador»

### Prononciacion

    Central, Balearic /əskɾutəˈðo/, /əskɾutəˈðo/
    Valencian /eskɾutaˈðoɾ/, /eskɾutaˈðoɾ/

### Sillabas

es|cru|ta|dor

## Nom comun

escrutador masculin, (femenin: escrutadora)
Declinason :
| Singular | Plural |
| escrutador | escrutadors |
* escrutador $^{(oc)}$.

# Espanhòl
### Etimologia

    De escrutar amb «-ador»

### Prononciacion

    /eskɾut̪aˈð̞oɾ/, /eskɾut̪aˈð̞oɾ/

### Sillabas

es|cru|ta|dor

## Nom comun

escrutador masculin, (femenin: escrutadora)
Declinason :
| Singular | Plural |
| escrutador | escrutadores |
| [eskɾut̪aˈð̞oɾ] | [eskɾut̪aˈð̞oɾes] |
* escrutador $^{(oc)}$.

# Portugués
### Etimologia

    De escrutar amb «-ador»

### Sillabas

es|cru|ta|dor

## Nom comun

escrutador masculin, (femenin: escrutadora)
Declinason :
| Singular | Plural |
| escrutador | escrutadores |
* escrutador $^{(oc)}$.
# Occitan
### Etimologia

Del latin modèrne florilegium, calc del grèc ancian ἀνθολογία de ἀνθολογέω «culhida de flors»

### Prononciacion

    lengadocian /fluɾiˈlɛt͡ʃi/, /fluɾiˈlɛt͡ʃi/
    gascon /fluɾiˈlɛʒi/, /fluɾiˈlɛʒi/
    escotar « florilègi »
    Lengadocian : escotar « florilègi »
    provençau /fluʀiˈlɛd͡ʒi/, /fluʀiˈlɛd͡ʒi/,

### Sillabas

flu|ri|lè|gi

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| florilègi | florilègis |
| [fluɾiˈlɛt͡ʃi] | [fluɾiˈlɛt͡ʃis] |
florilègi masculin
* Recuèlh de flors.
* Recuèlh de pèças causidas de poesia o de tèxtes literaris.

### Sinonims

* antologia
* mescladís

### Traduccions

| alemand: Florileg $^{(de)}$, Florilegium $^{(de)}$ anglés: anthology $^{(en)}$ basc: catalan: florilegi $^{(ca)}$ | espanhòl: florilegio $^{(es)}$ francés: florilège $^{(fr)}$ italian: florilegio $^{(it)}$ polonés: florilégio $^{(pl)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del florir.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /fluɾiˈsen/, /fluɾiˈsen/
    provençau /fluʀiˈsẽⁿ/, /fluʀiˈsẽⁿ/

### Sillabas

flo|ris|sent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | florissent | florissents |
| Masculin | [fluɾiˈsen] | [fluɾiˈsens] |
| Femenin | florissenta | florissentas |
| Femenin | [fluɾiˈsento̞] | [fluɾiˈsento̞s] |
florissent
* Que florís
* Que las flors son espelidas.
* (figurat) Que prospèra, en bona santat.

### Sinonims

que las flors son espelidas
* florit
que florís
* floradís
figurat
* benanant
* prosperós
* favorable
* prospèr

### Traduccions

| alemand: blühend $^{(de)}$, florierend $^{(de)}$ (figurat) anglés: flowering $^{(en)}$, blooming $^{(en)}$; figurat: flourishing $^{(en)}$ o thriving $^{(en)}$ basc: catalan: florent $^{(ca)}$ | espanhòl: floreciente $^{(es)}$ (figurat) francés: fleuri $^{(fr)}$, en fleurs $^{(fr)}$, florissant $^{(fr)}$ italian: fiorente $^{(it)}$, florido $^{(it)}$ (figurat) portugués: florescente $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

florissent
* Participi present de florir
# Occitan
### Prononciacion

/fluˈɾiðos/, /fluˈɾiðos/

## Forma de nom comun

floridas femenin (lengadocian) (gascon)
* Plural de florida.

## Forma d'adjectiu

florida
* femenin plural de florit.

## Forma de vèrb

florida
* participi passat al femenin plural de florir.
# Occitan
### Etimologia

De florir amb lo sufix -iment.

### Prononciacion

/fluɾiˈmen/, /fluɾiˈmen/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| floriment | floriments |
| [fluɾiˈmen] | [fluɾiˈmens] |
floriment femenin (lengadocian) (vivaroaupenc)
* Accion de florir.

### Variantas dialectalas

* florida (lengadocian), (gascon)
* florason (gascon), (lemosin), (vivaroalpenc)
* florison (provençal), (auvernhat)

### Traduccions

| alemand: Blüte $^{(de)}$ femenin, Blütezeit $^{(de)}$ femenin anglés: flowering $^{(en)}$ catalan: florida $^{(ca)}$ femenin | francés: floraison $^{(fr)}$ femenin italian: fioritura $^{(it)}$ femenin |

### Referéncias

* Lo Congrès permanent de la lenga occitana, Multidiccionari occitan en linha
# Occitan
### Prononciacion

/fluɾiˈmens/, /fluɾiˈmens/ (lengadocian)

## Forma de nom comun

floriments masculin (lengadocian) (vivaroaupenc)
* Plural de floriment.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

florisons femenin (provençau) (auvernhat)
* Plurau de florison.
# Occitan
### Etimologia

Del latin tardiu florīre, en latin classic florēre.

### Prononciacion

/fluˈɾi/, /fluˈɾi/
França (Bearn) : escotar « florir »

### Sillabas

flo | rir (2)

## Vèrb

florir
* Bot. Far de flors.

### Variantas dialectalas

* eslorir (gascon)
* ehlorir (gascon)
* hlorir (gascon)
* flurir (lemosin)

### Traduccions

| alemand: blühen $^{(de)}$ anglés: to flower $^{(en)}$, to bloom $^{(en)}$, to flourish $^{(en)}$ breton:bleuniañ $^{(br)}$ catalan: florir $^{(ca)}$ chèc: kvést $^{(cs)}$ espanhòl: florecer $^{(es)}$ esperanto: flori $^{(eo)}$ | francés: fleurir $^{(fr)}$ italian: fiorire $^{(it)}$ neerlandés: bloeien $^{(nl)}$ polonés: kwitnąć $^{(pl)}$ romanés: a înflori $^{(ro)}$ sicilian: ciuriri $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | florir | florir | florir | florir | florir | florir |
| Gerondiu | florissent | florissent | florissent | florissent | florissent | florissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | florit | florit | florit | florits | florits | florits |
| femenin | florida | florida | florida | floridas | floridas | floridas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | florissi | florisses | florís | florissèm | florissètz | florisson |
| Imperfach | florissiái | florissiás | florissiá | florissiam | florissiatz | florissián |
| Preterit | floriguèri | floriguères | floriguèt | floriguèrem | floriguèretz | floriguèron |
| Futur | florirai | floriràs | florirà | florirem | floriretz | floriràn |
| Condicional | floririái | floririás | floririá | floririam | floririatz | floririán |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | florisca | floriscas | florisca | floriscam | floriscatz | floriscan |
| Imperfach | floriguèsse | floriguèsses | floriguèsse | floriguèssem | floriguèssetz | floriguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | florís ! | — | floriscam ! | florissetz ! | — |
| Negatiu | — | floriscas pas ! | — | floriscam pas ! | floriscatz pas ! | — |

# Catalan
### Etimologia

Del latin tardiu florīre, en latin classic florēre.

### Prononciacion

/fluˈɾi/, /fluˈɾi/ (oriental), /floˈɾi/, /floˈɾi/ (occidental), /floˈɾiɾ/, /floˈɾiɾ/ (valencian)

## Vèrb

florir
* Florir.
# Occitan
### Etimologia

De florir amb lo sufix -ida.

### Prononciacion

    /fluˈɾiðo/, /fluˈɾiðo/
    escotar « florida »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| florida | floridas |
| [fluˈɾiðo] | [fluˈɾiðos] |
florida femenin (gascon) (lengadocian)
* Accion de florir.

### Variantas dialectalas

* florason (gascon), (lemosin), (vivaroalpenc)
* floriment (lengadocian), (vivaroalpenc)
* florison (provençal), (auvernhat)

### Traduccions

| alemand: Blüte $^{(de)}$ femenin, Blütezeit $^{(de)}$ femenin anglés: flowering $^{(en)}$ catalan: florida $^{(ca)}$ femenin | francés: floraison $^{(fr)}$ femenin italian: fioritura $^{(it)}$ femenin |

## Forma d'adjectiu

florida
* femenin singular de florit.

## Forma de vèrb

florida
* participi passat al femenin singular de florir.

### Referéncias

* Lo Congrès permanent de la lenga occitana, Multidiccionari occitan en linha
# Catalan
## Forma de vèrb

floriren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb florir.
# Occitan
### Etimologia

De florir amb lo sufix -ison.

### Prononciacion

/fluˈɾizu/, /fluˈɾizu/
França (Bearn) : escotar « florison »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| florison | florisons |
| [fluˈɾizu] | [fluˈɾizus] |
florison femenin (auvernhat) (provençau)
* Accion de florir.

### Variantas dialectalas

* florida (lengadocian), (gascon)
* florason (gascon), (lemosin), (vivaroalpenc)
* floriment (lengadocian), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Blüte $^{(de)}$ femenin, Blütezeit $^{(de)}$ femenin anglés: flowering $^{(en)}$ catalan: florida $^{(ca)}$ femenin | francés: floraison $^{(fr)}$ femenin italian: fioritura $^{(it)}$ femenin |

### Referéncias

* Lo Congrès permanent de la lenga occitana, Multidiccionari occitan en linha
# Anglés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de god ("Dieu") per encausa del ligam religiós e de mother ("maire").

### Prononciacion

[gɒd'mʌðə] (UK) e [gɒd'mʌðɚ] (US)
Estats Units d'America (Califòrnia) : escotar « godmother » Reialme Unit (Southern England) : escotar « godmother »

### Sillabas

god | mo | ther (3)

## Nom comun

godmother femenin

### Traduccions

* Rel. mairina $^{(oc)}$

### Antonims

* godfather
# Gaelic escocés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

gob masculin
* Bèc.
# Leton
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

goba femenin
* Olm.
# Italian
### Prononciacion

/ˈɡott͡͡ʃe/, /ˈɡott͡͡ʃe/

## Forma de nom comun

gocce femenin
* Plural de goccia.
# Italian
### Etimologia

Del latin *gottia, *gottea, derivat de gŭtta.

### Prononciacion

/ˈɡott͡͡ʃa/, /ˈɡott͡͡ʃa/
Itàlia : escotar « goccia »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| goccia | gocce |
| [ˈɡott͡͡ʃa] | [ˈɡott͡͡ʃe] |
goccia femenin
* Gota.

### Derivats

| gocciare goccio gocciolare | gocciolatoio gocciolio gocciolo |
# Anglés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de god ("Dieu") per encausa del ligam religiós e de father ("paire").

### Prononciacion

[gɒd'fɑ:ðə] (UK) e [gɒd'fɑ:ðɚ] (US)

### Sillabas

god | fa | ther (3)

## Nom comun

godfather masculin

### Traduccions

* Rel. pairin $^{(oc)}$
* Un cap de la màfia.

### Antonims

* godmother
# Mesqan
### Etimologia

A comparar amb l'ezha gʷäbbe, lo gumer gʷäppay e lo muher gʷɔbbe.

### Prononciacion
## Nom comun

gobbe
* Fraire.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Alemayehu Getachew, 2011, Mesqan folktales: A contribution to the documentation of the Mesqan language, Tèsa, Addis Abeba.
# Meglenoromanés
### Prononciacion

/ˈgo̯alə/, /ˈgo̯alə/

## Forma d'adjectiu

goală
* Femenin singular de gol.

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Dharug
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

gobina
* Front (anatomia).

### Sinonims

* ngulun

### Referéncias

* Jakelin Troy, 1993, The Sydney Language, williamdawes.org.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian gāt. Vesin del neerlandés geit, de l'alemand Geiß e de las formas escandinavas (ged en danés e geit en islandés).

### Prononciacion

['gəʊt]
Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « goat »

## Nom comun

goat neutre, pl. goats

### Traduccions

* cabra $^{(oc)}$ femenin.

### Derivats

* billygoat
* goatee
* goatfish
* goatish
# Francés
### Etimologia

Benlèu d'una basa prelatina *gabota, *gabuta.

### Prononciacion

/ʒu/, /ʒu/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « joue » França (Vòges) : escotar « joue » França (Lion) : escotar « joue » França (Vòges) : escotar « joue » França (Sesseraç) : escotar « joue »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| joue | joues |
| [ʒu] ||
joue femenin
* Gauta.

## Forma de vèrb

joue
* Primièra persona del singular al present de l'indicatiu de jouer.
* Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de jouer.
* Primièra persona del singular al present del subjontiu de jouer.
* Tresena persona del singular al present del subjontiu de jouer.
* Segonda persona del singular a l'imperatiu positiu de jouer.
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin Iunius, lo mes de la diva romana Juno.

### Prononciacion

['ʒwɛ̃]

### Sillabas

jouen

## Nom comun

jouen masculin

### Traduccions

* junh $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/d͡ʒuˈzjews/, /d͡ʒuˈzjews/ (lengadocian)

## Forma de nom comun

josieus (lengadocian) (vivaroaupenc)
* Masculin plural de josieu.
# Occitan
### Etimologia

    De

### Prononciacion

    lengadocian /ˈd͡ʒuto̞/, /ˈd͡ʒuto̞/
    gascon /ˈʒuto̞/, /ˈʒuto̞/

### Sillabas

jo|ta

## Nom comun

jota femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| jota | jotas |
| [ˈd͡ʒuto̞] | [ˈd͡ʒuto̞s] |
* (lengadocian) Bleda, (Beta vulgaris).
* (gascon) Vaca jova.

### Variantas dialectalas

* jòta

### Sinonims

(Beta vulgaris)
* bleda
vaca joca
* vedèla
# Francés
### Prononciacion

/ʒu/, /ʒu/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « jouent » França (Sesseraç) : escotar « jouent »

## Forma de vèrb

jouent
* Tresena persona del plural al present de l'indicatiu de jouer.
# Francés
### Prononciacion

/ʒu/, /ʒu/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « joues » França (Sesseraç) : escotar « joues »

## Forma de nom comun

joues femenin
* Plural de joue.

## Forma de vèrb

joues
* Segonda persona del singular al present de l'indicatiu de jouer.
* Segonda persona del singular al present del subjontiu de jouer.
# Occitan
### Prononciacion

/d͡ʒuˈziβo/, /d͡ʒuˈziβo/ (lengadocian)
França (Bearn) : escotar « josiva »

## Forma de nom comun

josiva (lengadocian) (vivaroaupenc)
* Femenin singular de josieu.
# Occitan
### Prononciacion

/d͡ʒuˈziβos/, /d͡ʒuˈziβos/ (lengadocian)

## Forma de nom comun

josivas (lengadocian) (vivaroaupenc)
* Femenin plural de josieu.
# Francés
### Etimologia

Del francés mejan giflu influenciat per joue ("gauta").

### Prononciacion

[ʒu'fly]
França (Nancí) : escotar « joufflu »

### Sillabas

jouf | flu (2)

## Adjectiu

joufflu masculin, pl. joufflus

### Traduccions

* gautut $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin oesophagus, del grèc ancian οἰσοφάγος, oisophágos, de οἴσω: portarai, e φάγομαι: manjar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ezuˈfak/, /ezuˈfak/
    escotar « esofag »
    provençau /ezuˈfa/, /ezuˈfa/

### Sillabas

e|so|fag

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| esofag | esofags |
| [ezuˈfak] | [ezuˈfaks] |
esofag masculin
* (anatomia) Canal musculós e membranós que se situa a partir del fons de la boca (lo faringe) fins a l’orifici superior de l’estomac (lo cardia), dins lo qual condusís los aliments.

### Sinonims

popular
* corniòla
* ganitèr
* gargamèla

### Derivats

| esafagectomia esafagian esafagic esafagisme esafagiti | esofagomalacia esofagoplastia esofagoscòpi esofagotomia esofagoscopia |

### Traduccions

| alemand: Speiseröhre $^{(de)}$ anglés: oesophagus $^{(en)}$, esophagus $^{(en)}$ (EUA), gullet $^{(en)}$ basc: hestegorri $^{(eu)}$ catalan: esòfag $^{(ca)}$ | espanhòl: esófago $^{(es)}$ italian: esofago $^{(it)}$ francés: oesophage $^{(fr)}$ portugués: esôfago $^{(pt)}$ |