OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De desempachar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezemˈpat͡ʃo̞/, /dezemˈpat͡ʃo̞/
    provençau /dezẽⁿˈpat͡ʃə/, /dezẽⁿˈpat͡ʃə/

### Sillabas

des|em|pa|cha

## Nom comun

desempacha femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| desempacha | desempachas |
| [dezemˈpat͡ʃo̞] | [dezemˈpat͡ʃo̞s] |
* Accion o resultat de levar çò qu'empacha.

### Sinonims

* desliurança
* solatjament

### Parents

* desempachar

### Traduccions

| alemand: Befreiung $^{(de)}$ anglés: liberation $^{(en)}$, release $^{(en)}$ basc: askatu $^{(eu)}$ catalan: alliberament $^{(ca)}$, alliberació $^{(ca)}$ | espanhòl: liberación $^{(es)}$ francés: libération $^{(fr)}$ italian: liberazione $^{(it)}$ portugués: libertação $^{(pt)}$ (venir libre), liberação $^{(pt)}$ (d'una obligacion) |

## Forma de vèrb

desempacha
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de desempachar
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de desempachar
# Catalan
## Forma de vèrb

desemparà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb desemparar.
# Catalan
## Forma de vèrb

desempatà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb desempatar.
# Occitan
### Etimologia

De empetegar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezempeteˈɣa/, /dezempeteˈɣa/
    provençau /dezẽⁿpeteˈga/, /dezẽⁿpeteˈga/

### Sillabas

des|em|pe|te|gar

## Vèrb

desempetegar
* Desfar un animal, de quicòm o qualqu'un de çò que l'empetega.
* Desliurar qualqu’un d’una dificultat, d’un embarras.

### Sinonims

* desempachar
* desliurar

### Traduccions

| alemand: losmachen $^{(de)}$, wieder in Schuss bringen $^{(de)}$ anglés: unhook $^{(en)}$, extricate $^{(en)}$, get loose $^{(en)}$ basc: catalan: desembolicar $^{(ca)}$, destravar $^{(ca)}$, desempantanegar $^{(ca)}$ | espanhòl: desenredar $^{(es)}$, desligar $^{(es)}$, desatollar $^{(es)}$ francés: dépêtrer $^{(fr)}$, dégager $^{(fr)}$ italian: districare $^{(it)}$ portugués: sair $^{(pt)}$, escapar $^{(pt)}$, tirar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar decenus/denus, format subre decem, (dètz).

### Prononciacion

[de'ze] França (Bearn) - Lengadocian : escotar « desen »

### Sillabas

de | sen (2)

## Adjectiu numeral

desen masculin (femenin:-a)
* Se ditz de çò que dins una seria seguís lo noven.

## Nom comun

desen masculin (femenin:-a)
* Lo que seguís lo noven.

### Traduccions

| alemand: zehnte $^{(de)}$ anglés: tenth $^{(en)}$ armèni: տասներորդ $^{(hy)}$ basc: hamargarren $^{(eu)}$ breton: dekvet $^{(br)}$ catalan: desè $^{(ca)}$ corean: 열째 $^{(ko)}$ chèc: desátý $^{(cs)}$ danés: tiende $^{(da)}$ ebrèu: espanhòl: décimo $^{(es)}$ esperanto: deka $^{(eo)}$ finlandés: kymmenes $^{(fi)}$ francés: dixième $^{(fr)}$ | grèc: indonesian: kesepuluh $^{(id)}$ islandés: tíundi $^{(is)}$ italian: decimo $^{(it)}$ navajo: neerlandés: tiende $^{(nl)}$ norvegian: ongrés: tizedik $^{(hu)}$ polonés: dziesiąty $^{(pl)}$ portugués: décimo $^{(pt)}$ rus: sicilian: dècimu $^{(scn)}$ suedés: tionde $^{(sv)}$ turc: onuncu $^{(tr)}$ vietnamian: |
# Occitan
### Etimologia

    De desencadenar

### Prononciacion

/dezenkaðenaˈment/, /dezenkaðenaˈment/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| descadenament | descadenaments |
| [dezenkaðenaˈment] | [dezenkaðenaˈment] |
desencadenament (gascon) , masculin
* Accion o resultat de desencadenar, de se desencadenar.

### Variantas dialectalas

* descadenament (lengadocian, provencau)

### Traduccions

| alemand: Ausbruch $^{(de)}$ anglés: outburst $^{(en)}$, unleashing $^{(en)}$ basc: catalan: desencadenament $^{(ca)}$ | espanhòl: desencadenamiento $^{(es)}$ francés: déchainement $^{(fr)}$ italian: scatenante $^{(it)}$ portugués: desencadeando $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De desencadenar

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| descadenament | descadenaments |
desencadenament masculin
* desencadenament $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De empachar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezempaˈt͡ʃa/, /dezempaˈt͡ʃa/
    provençau /dezẽⁿpaˈt͡ʃa/, /dezẽⁿpaˈt͡ʃa/

### Sillabas

des|em|pa|char

## Vèrb

desempachar
* Levar de çò qu'empacha.
* Alunhar de qualqu’un o de meteis una persona que destorba.
* (per eufemisme) Avortar, far avortar.

### Sinonims

* desempetegar
* desliurar

### Parents

* desempacha

### Traduccions

| alemand: den Magen erleichtern $^{(de)}$ anglés: clear $^{(en)}$, get away $^{(en)}$ basc: catalan: desempatxar $^{(ca)}$, deslliurar $^{(ca)}$ | espanhòl: desempachar $^{(es)}$ francés: désempêcher $^{(fr)}$, débarrasser $^{(fr)}$, soulager $^{(fr)}$, dégager $^{(fr)}$ italian: aiutare $^{(it)}$, liberare $^{(it)}$ portugués: desempachar $^{(pt)}$, aliviar $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

desempararen
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb desemparar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin crepare, espetar [per un son] passat de « espetar » a « fendasclar » puèi « morir »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kɾeˈβa/, /kɾeˈβa/
    França (Bearn) : escotar « crebar »
    provençau /kʀeˈba/, /kʀeˈba/

## Vèrb

crebar
* Se rompre, se fendre per un esfòrç violent, pertusar: petar, esclatar, espetar, rebentar
* Aflaquir plan fòrt per la malautiá, la cansièira o la sòbra: arrendre, anequelir, aganir.
* Pèrdre o prene la vida: morir, tuar, matar.

#### Locucions derivadas

* crebar de fam
* crebar lo còr
* crebar los uèlhs

### Conjugason

| Infinitiu | crebar | crebar | crebar | crebar | crebar | crebar |
| Gerondiu | crebant | crebant | crebant | crebant | crebant | crebant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | crebat | crebat | crebat | crebats | crebats | crebats |
| femenin | crebada | crebada | crebada | crebadas | crebadas | crebadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | crèbi crèbe | crèbas | crèba | crebam | crebatz | crèban |
| Imperfach | crebavi | crebavas | crebava | crebàvem | crebàvetz | crebavan |
| Preterit | crebèri | crebères | crebèt | crebèrem | crebèretz | crebèron |
| Futur | crebarai | crebaràs | crebarà | crebarem | crebaretz | crebaràn |
| Condicional | crebariái | crebariás | crebariá | crebariam | crebariatz | crebarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | crèbe | crèbes | crèbe | crebem | crebetz | crèben |
| Imperfach | crebèssi | crebèsses | crebès crebèsse | crebèssem | crebèssetz | crebèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | crèba ! | — | crebem ! | crebatz ! | — |
| Negatiu | — | crèbes pas ! | — | crebem pas ! | crebetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin crescĕre.

### Prononciacion

[kre'θer]

### Sillabas

cre | cer (2)

## Vèrb

crecer

### Traduccions

* créisser $^{(oc)}$

### Derivats

* crecimiento
# Italian
## Forma de vèrb

crederò
* Primièra persona al futur del vèrb credere.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/kɾeβaˈzu/, /kɾeβaˈzu/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| crebason | crebasons |
crebason femenin
* Trauc dins la ròda d'una bicicleta, d'una veitura, que provòca lo desconflament del pneumatic.

### Variantas dialectalas

* crebadura

### Traduccions

| anglés: puncture $^{(en)}$ catalan: punxada $^{(ca)}$ | francés: crevaison $^{(fr)}$ italian: |
# Occitan
### Etimologia

Del francic *krippja.

### Prononciacion

/ˈkʁet͡so/, /ˈkʁet͡so/

### Sillabas

cre | cha (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| crecha | crechas |
| [ˈkʁet͡so] | [ˈkʁet͡saː] |
crecha femenin (lemosin)
* Minjadoira per lo bestiau.

### Sinonims

* minjadoira

### Variantas dialectalas

* manjadoira
* grépia
* minjadera (gascon)
* crèpia (auvernhat)
* crúpia (vivaroalpenc)
* grúpia (gascon), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Futterkrippe $^{(de)}$ femenin anglés: manger $^{(en)}$ catalan: menjadora $^{(ca)}$ femenin | francés: mangeoire $^{(fr)}$ femenin, auge $^{(fr)}$ femenin italian: mangiatoia $^{(it)}$ femenin |
# Romanés
### Etimologia

Del latin crēdēre.

### Prononciacion

/ˈkɾede/, /ˈkɾede/
escotar « crede » Romania (Craiova) : escotar « crede »

### Sillabas

cre | de (2)

## Vèrb

a crede
* Creire.
# Italian
### Etimologia

Del latin crēdēre.

### Prononciacion

['kredere]
escotar « credere »

### Sillabas

cre | de | re (3)

## Vèrb

credere

### Traduccions

* creire $^{(oc)}$

### Derivats

* credente
# Occitan
### Etimologia

De crebar amb lo sufix -assa.

### Prononciacion

/kɾeˈβaso/, /kɾeˈβaso/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| crebassa | crebassas |
crebassa femenin
* Fenda a la superfícia d'un còs.

### Variantas dialectalas

* halhassa
* henalha
* hendassa

### Sinonims

* fendascla

### Traduccions

| anglés: crevasse $^{(en)}$ catalan: clivella $^{(ca)}$ femenin | francés: crevasse $^{(fr)}$ femenin italian: |
# Occitan
### Etimologia

D'un latin vulgar *quiritare.

### Prononciacion

/kreˈda/, /kreˈda/

### Sillabas

cre | dar (2)

## Vèrb

(lemosin) (auvernhat) credar
* Emetre un son (o mai d'un) fòrt amb la boca per exprimir colèra o irritacion.
* Emetre un son plan agut sovent causat per la paur.
* Apelar qualqu'un.

### Derivats

* credada
* credaire

### Variantas dialectalas

* cridar (lengadocian, provençal, auvernhat, bas lemosin)
* creidar (provençal, auvernhat)
* criar (vivaroaupenc)

### Traduccions

| alemand: schreien $^{(de)}$ anglés: to shout $^{(en)}$, to yell $^{(en)}$ [1]; to scream $^{(en)}$ [2] catalan: cridar $^{(ca)}$ danés: skrige $^{(da)}$ espanhòl: gritar $^{(es)}$ esperanto: krii $^{(eo)}$ francés: crier $^{(fr)}$, appeler $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: criar $^{(frp)}$ | italian: gridare $^{(it)}$ neerlandés: schreeuwen $^{(nl)}$ ongrés: kiált $^{(hu)}$ polonés: krzyczeć $^{(pl)}$ portugués: gritar $^{(pt)}$ romanés: a striga $^{(ro)}$ sicilian: gridari $^{(scn)}$ suedés: skrika $^{(sv)}$ ucraïnian: кричати $^{(uk)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | credar | credar | credar | credar | credar | credar |
| Gerondiu | credant | credant | credant | credant | credant | credant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | credat | credat | credat | credats | credats | credats |
| femenin | credada | credada | credada | credadas | credadas | credadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | crede | credas | creda | credam | credatz | credan creden |
| Imperfach | credava | credavas credaves | credava | credavam credavem | credavatz credavetz | credavan credaven |
| Preterit | credei | crederas crederes | credet | crederam crederem | crederatz crederetz | crederen |
| Futur | credarai | credaras | credará | credarem | credaretz | credaran |
| Condicional | credariá | credarias | credariá | credariam | credariatz | credarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | crede | credes | crede | credem | credetz | creden |
| Imperfach | credessa | credessas | credessa | credessam credessem | credessatz | credessan credessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | creda ! | — | credam ! | credatz ! | — |
| Negatiu | — | credas pas ! | — | credam pas ! | credatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/ˈkʁet͡saː/, /ˈkʁet͡saː/

## Forma de nom comun

crechas femenin (lemosin)
* Plurau de crecha.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin concretio « agregacion, assemblatge compacte ».

### Prononciacion

/kunkɾeˈsju/, /kunkɾeˈsju/, provençau /kũⁿkɾeˈsjũⁿ/, /kũⁿkɾeˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concrecion | concrecions |
| [kunkɾeˈsju] | [kunkɾeˈsjus] |
concrecion femenin
* Matèria solida formada per agregacion.
* (medecina) Massa solida d'origina patologica que se forman dins l’espessor dels teissuts, dins las articulacions, e mai.

### Traduccions

| alemand: Konkretion $^{(de)}$ anglés: concretion $^{(en)}$ basc: konkurtu $^{(eu)}$ catalan: concreció $^{(ca)}$ | espanhòl: concreción $^{(es)}$ francés: concrétion $^{(fr)}$ italian: concrezione $^{(it)}$ portugués: concreção $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin concursus

### Prononciacion

/kon'kuɾs/, /kon'kuɾs/ França (Bearn) : escotar « concors »

### Sillabas

con|cors

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concors | concorses |
| [kon'kuɾs] | [kon'kuɾses] |
concors masculin
* Accion de tendre cap a un meteis objectiu, de cooperar.
** L’umiditat favoriza la vegetacion sonque amb lo concors de la calor.
* Reünion ; encontre ; rassemblament.
** Lo concors d’eveniments tan extraordinaris es de mal explicar.
* Afluéncia, fum de mond endacòm.
* (geometria) Situacion d’interseccion comuna de diferentas drechas.
* Espròvas plaçant en competicion de candidats (individús, grops, entrepresas, des cabinets d'arquitèctes per la realizar un edifici, per exemple), per un nombre de plaças fixat d'avança, per obténer un prèmi o per establir una classificacion onorifica.
* (educacion) Espròva escolara per èsser recebut estudiant dins una escòla.
* Participacion o contribucion a una accion o a un projècte.

### Parents

* concórrer

### Traduccions

| alemand: Konkurrenz-Prüfung $^{(de)}$, Preisausschreiben $^{(de)}$, Wettbewerb $^{(de)}$ anglés: competition $^{(en)}$, contest $^{(en)}$ basc: lehiaketa $^{(eu)}$ catalan: concurs $^{(ca)}$, oposició $^{(ca)}$ | espanhòl: concurso $^{(es)}$, competición $^{(es)}$, oposición $^{(es)}$ francés: concours $^{(fr)}$ italian: concorso $^{(it)}$ portugués: certame $^{(pt)}$, concurso $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

concordaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb concordar.
# Occitan
### Prononciacion

/kon'kuɾses/, /kon'kuɾses/

## Forma de nom comun

concorses masculin
* Plural de concors
# Occitan
### Prononciacion

/kunkuɾˈðanso̞s/, /kunkuɾˈðanso̞s/, Provençau /kũⁿkuʀˈdãⁿo̞s/, /kũⁿkuʀˈdãⁿo̞s/

## Forma de nom comun

concordanças
* Plural de concordança
# Catalan
## Forma de vèrb

concordà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb concordar.
# Occitan
### Etimologia

    De concordar

### Prononciacion

/kunkuɾˈðanso̞/, /kunkuɾˈðanso̞/, Provençau /kũⁿkuʀˈdãⁿo̞/, /kũⁿkuʀˈdãⁿo̞/ França (Bearn) : escotar « concordança »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| concordança | concordanças |
| [kunkuɾˈðanso̞] | [kunkuɾˈðanso̞s] |
concordança
* Fach que diferentas causas van ensemble coma cal; acòrdi entre las causas ; conformitat ; analogia ; correspondéncia.

### Sinonims

* conformitat
* analogia
* correspondéncia

### Parents

* concòrdia
* concordar

### Derivats

* concordança dels tempses

### Traduccions

| alemand: Akkord $^{(de)}$, Abkommen $^{(de)}$, Einklang $^{(de)}$, Übereinkommen $^{(de)}$, Übereinstimmung $^{(de)}$, Zusammenklang $^{(de)}$, Klang $^{(de)}$, Kongruenz $^{(de)}$ anglés: accord $^{(en)}$, agreement $^{(en)}$, accordance $^{(en)}$, concurrence $^{(en)}$, consonance $^{(en)}$, concord $^{(en)}$ basc: catalan: acord $^{(ca)}$, concordança $^{(ca)}$ | espanhòl: acorde $^{(es)}$, acuerdo $^{(es)}$, concordación $^{(es)}$, convenio $^{(es)}$, concordancia $^{(es)}$ francés: concordance $^{(fr)}$ italian: concordanza $^{(it)}$ portugués: acorde $^{(pt)}$, acordo $^{(pt)}$, ajuste $^{(pt)}$, concordância $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De concordar

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « concordança »

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| concordança | concordances |
concordança
* concordança $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin concordare

### Prononciacion

    lengasocian, gascon/kuŋkuɾˈða/, /kuŋkuɾˈða/
    provençau /kũⁿkuʀˈda/, /kũⁿkuʀˈda/
    França (Bearn) : escotar « concordar »

## Vèrb

concordar
* Èsser en concordança
* Metre en concordança
se concordar
* Se metre en acòrdi

### Sinonims

* coïncidir

### Parents

* concòrdia
* concordança

### Traduccions

| alemand: kongruieren $^{(de)}$ anglés:coincide $^{(en)}$, match $^{(en)}$, agree $^{(en)}$, conform $^{(en)}$ basc: ondorioztatzen $^{(eu)}$ catalan: concordar $^{(ca)}$ | espanhòl: concordar $^{(es)}$ francés: concorder $^{(fr)}$ italian: concordare $^{(it)}$ portugués: concordar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin concordare

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « concordar »

### Prononciacion

    Oriental: central /kuŋkurˈda/, /kuŋkurˈda/, balear /koŋkoɾˈða/, /koŋkoɾˈða/, /kuŋkurˈða/, /kuŋkurˈða/
    Occidental: nord-occidental /koŋkorˈða/, /koŋkorˈða/, valencian /koŋkoɾˈðaɾ/, /koŋkoɾˈðaɾ/

## Vèrb

concordar
* concordar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin concordare

### Prononciacion

escotar « concordar »

### Prononciacion

/koŋkoɾˈðaɾ/, /koŋkoɾˈðaɾ/

## Vèrb

concordar
* concordar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin concordare

### Prononciacion

Portugal /kõkoɾˈdaɾ/, /kõkoɾˈdaɾ/; Brasil /kõkoɦˈdaɾ/, /kõkoɦˈdaɾ/, /kõkoˈda/, /kõkoˈda/

## Vèrb

concordar
* concordar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /kuŋkuˈrent/, /kuŋkuˈrent/
    provençau /kũⁿkuˈʀen/, /kũⁿkuˈʀen/

## Forma de vèrb

concorrent
* Gerondiu del vèrb concórrer
# Occitan
### Prononciacion

/kunkumiˈtansjo̞s/, /kunkumiˈtansjo̞s/

## Forma de nom comun

concomitàncias masculin
* Plural de concomitància

# Occitan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

concomitàncias masculin
* Plural de concomitància
# Occitan
### Etimologia

    (verb 1) De trempar amb lo prefix «des-»
    (verb 2) De tremp

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /destɾemˈpa/, /destɾemˈpa/
    provençau /destʀẽⁿˈpa/, /destʀẽⁿˈpa/

### Sillabas

des|trem|par

## Vèrb 1

destrempar
* Diluir o banhar un solid dins un liquid.
* Enaigar una tèrra.
* (maçonariá) Malaxar de gip, de mortièr am d’aiga.

### Sinonims

* amolir
* banhar
* embeure
* impregnar
Enaigar una tèrra
* fanguejar / faunhejar
* pastejar

### Derivats

* destrempa
* destrempament
* destrempe

### Traduccions

| alemand: einweichen $^{(de)}$, weichen $^{(de)}$, tränken $^{(de)}$ anglés: soak $^{(en)}$ basc: catalan: estovar $^{(ca)}$, xopar $^{(ca)}$, remullar $^{(ca)}$, deixatar $^{(ca)}$ | espanhòl: remojar $^{(es)}$, empapar $^{(es)}$, sumergir $^{(es)}$, diluir $^{(es)}$, francés: détremper $^{(fr)}$ italian: stemperare $^{(it)}$ portugués: mergulhar $^{(pt)}$, demolhar $^{(pt)}$, embeber $^{(pt)}$ |

## Vèrb 2

destrempar
* (metallurgia) ) Levar d'un metal lo tremp, en lo fasent rogir al fuòc e lo daissant refregir pauc a pauc.

### Parents

* tremp
* trempe
# Occitan
### Etimologia

De triar.

### Prononciacion

[destri'a]
França (Bearn) : escotar « destriar »

### Sillabas

des | triar (2)

## Vèrb

destriar vb tr.
* Desseparar quicòm qu'es mesclat.
se destriar vb. pron.
* Diferir.

### Sinonims

* distinguir

### Traduccions

* catalan: destriar $^{(ca)}$; diferir $^{(ca)}$
* anglés: to distinguish $^{(en)}$; to differentiate $^{(en)}$
* francés: distinguer $^{(fr)}$; différencier $^{(fr)}$
* espanhòl: distinguir $^{(es)}$; diferenciar $^{(es)}$
* italian: distinguere $^{(it)}$; differenziare $^{(it)}$
* sicilian: distìnguiri $^{(scn)}$; diffirinziari $^{(scn)}$
# Occitan
### Prononciacion

/destɾia'ments/, /destɾia'ments/, provençau /destʀa'mẽⁿs/, /destʀa'mẽⁿs/

## Forma de nom comun

destriaments
* Plural de destriament

# Catalan
### Etimologia

    De destriar

### Prononciacion
## Forma de nom comun

destriaments
* Plural de destriament
# Occitan
### Prononciacion

/desˈtɾals/, /desˈtɾals/

## Forma de nom comun

destrals masculin
* Plural de destral.
# Occitan
### Etimologia

Del latin dextrāle.

### Prononciacion

/desˈtɾaw/, /desˈtɾaw/ (gascon), /dejˈtʁaw/, /dejˈtʁaw/ (lemosin)
França (Bearn) - Gascon : escotar « destrau »

### Sillabas

des | trau

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| destrau | destraus |
| [deˈstraw] | [deˈstraws] |
destrau femenin (gascon) (lemosin) (provençau)
* Instrument compausat d'un margue e d'un talhant d'acièr plan agusat que servís essencialament per copar de fusta o la lenha.

### Variantas dialectalas

* àpia (provençal), (vivaroaupenc)
* destral (lengadocian)
* manaira
* picassa (gascon)
* pigassa (lengadocian), (gascon)
* piòla (gascon)
* picòla (gascon)

### Traduccions

| alemand: Axt $^{(de)}$ femenin anglés: axe $^{(en)}$, ax $^{(en)}$ bashquir: балта $^{(ba)}$ basc: aizkora $^{(eu)}$ catalan: destral $^{(ca)}$ masculin chewa: nkhwangwa $^{(nya)}$ chovash: пуртӑ $^{(cv)}$ espanhòl: hacha $^{(es)}$ femenin | finlandés: kirves $^{(fi)}$ francés: hache $^{(fr)}$ femenin italian: scure $^{(it)}$ femenin, ascia $^{(it)}$ femenin neerlandés: bijl $^{(nl)}$ polonés: siekiera $^{(pl)}$ femenin suedés: yxa $^{(sv)}$ ucraïnian: сокира $^{(uk)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

    /desˈtraws/, /desˈtraws/
    /dejˈtraw/, /dejˈtraw/ (lemosin)

## Forma de nom comun

destraus masculin (gascon) (provençau) (lemosin)
* Plural de destrau.
# Occitan
### Etimologia

    De destriar

### Prononciacion

/destɾia'ment/, /destɾia'ment/, provençau /destʀa'mẽⁿ/, /destʀa'mẽⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| destriament | destriaments |
| [destɾia'ment] | [destɾia'ments] |
destriament
* Accion de destriar, de distinguir una causa d’una autra.
* Resultat d'aquela accion

### Sinonims

* distinccion.

# Catalan
### Etimologia

    De destriar

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| destriament | destriaments |
destriament
* destriament
# Occitan
### Etimologia

Del vèrb destorbar

### Prononciacion

[des'turbi] França (Bearn) - Lengadocian : escotar « destorbi »

### Sillabas

des | tor | bi (3)

## Nom comun

destorbi masculin
* Çò que destorba.

### Traduccions

| alemand: anglés: hindrance $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: catalan: destorb $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: estorbo $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: obstacle $^{(fr)}$ | ido: indonesian: islandés: italian: imbarazzo $^{(it)}$, ostacolo $^{(it)}$, ingombro $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: polonés: portugués: romanés: sicilian: ammarazzu $^{(scn)}$, ustàculu $^{(scn)}$ suedés: turc: ucraïnian: |