OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De astre amb lo sufix -uc.

### Prononciacion

/asˈtɾyk/, /asˈtɾyk/
França (Bearn) : escotar « astruc »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | astruc | astrucs |
| Masculin | [asˈtɾyk] | [asˈtɾyks] |
| Femenin | astruga | astrugas |
| Femenin | [asˈtɾyɣo] | [asˈtɾyɣos] |
* Qu'a d'astre.

### Antonims

* malastruc

### Traduccions

| alemand: glücklich $^{(de)}$ anglés: lucky $^{(en)}$ catalan: astruc $^{(ca)}$ espanhòl: fortunado $^{(es)}$, afortunado $^{(es)}$ | francés: chanceux $^{(fr)}$ italian: fortunato $^{(it)}$ portugués: sortudo $^{(pt)}$ sicilian: assurtatu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/asˈtɾyts/, /asˈtɾyts/

## Forma d'adjectiu

astrucs
* Masculin plural de astruc.
# Occitan
### Prononciacion

/asˈtɾyɣo/, /asˈtɾyɣo/
França (Bearn) : escotar « astruga »

## Forma d'adjectiu

astruga
* Femenin singular de astruc.
# Italian
### Etimologia

De allegoria amb lo sufix -ico.

### Prononciacion

/alleˈgɔɾiko/, /alleˈgɔɾiko/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | allegorico | allegorici |
| Masculin | [alleˈgɔɾiko] | [alleˈgɔɾit͡ʃi] |
| Femenin | allegorica | allegoriche |
| Femenin | [alleˈgɔɾika] | [alleˈgɔɾike] |
allegorico masculin
* Allegoric.

### Derivats

* allegoricamente

### Parents

* allegoria
# Occitan
### Etimologia

    Del latin allegare, de al per ad (« cap a »), e de legare (« mandar, mandar cap a, citar, invocar »).

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /alleˈɣa/, /alleˈɣa/
    provençau /aleˈga/, /aleˈga/

## Vèrb

allegar
* Citar coma autoritat, coma pròva de çò que s'afirma, per justificacion.
* (particular) Citar l'autor d'una informacion, d'una novèla, etc.
* Metre en avant.

### Variantas dialectalas

* alegar (lengadocian)

### Parents

* allegacion

### Traduccions

| alemand: behaupten $^{(de)}$ anglés: allege $^{(en)}$ basc: zutge $^{(eu)}$ catalan: al·legar $^{(ca)}$ | espanhòl: alegar $^{(es)}$ francés: alléguer $^{(fr)}$ italian: allestire $^{(it)}$ portugués: alegar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/alleɣu'ɾio̞s/, /alleɣu'ɾio̞s/

## Forma de nom comun

allegorias femenin
* Plural de allegoria
# Occitan
### Etimologia

De l'alemand Allergie, creat per lo pediatre austrian Clemens von Pirquet en 1906 amb los mots grècs ἄλλος (állos) « autre » e ἔργον (érgon) « trabalh, activitat ».

### Prononciacion

/alleɾˈd͡ʒio/, /alleɾˈd͡ʒio/
    França (Bearn) : escotar « allergia »
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « allergia »

### Sillabas

al | ler | gi | a (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| allergia | allergias |
| [alleɾˈd͡ʒio] | [alleɾˈd͡ʒios] |
allergia femenin
* Reaccion d'ipersensibilitat de l'organisme fàcia a un agent exterior nomenat allergèn.

### Derivats

* allergic
* allergèn
* allergogèn
* allergologia

### Traduccions

| alemand: Allergie $^{(de)}$ femenin anglés: allergy $^{(en)}$ catalan: al·lèrgia $^{(ca)}$ femenin chèc: alergie $^{(cs)}$ espanhòl: alergia $^{(es)}$ femenin esperanto: alergio $^{(eo)}$ finlandés: herkistymä $^{(fi)}$ francés: allergie $^{(fr)}$ femenin | islandés: ofnæmi $^{(is)}$ italian: allergia $^{(it)}$ femenin naut sorab: alergija $^{(hsb)}$ femenin neerlandés: allergie $^{(nl)}$ ongrés: allergia $^{(hu)}$ portugués: alergia $^{(pt)}$ femenin rus: аллергия $^{(ru)}$ turc: alerji $^{(tr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De allegoria amb lo sufix -ic.

### Prononciacion

/alleɣuˈɾik/, /alleɣuˈɾik/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | allegoric | allegorics |
| Masculin | [alleɣuˈɾik] | [alleɣuˈɾiks] |
| Femenin | allegorica | allegoricas |
| Femenin | [alleɣuˈɾiko] | [alleɣuˈɾikos] |
allegoric masculin
* Relatiu a l'allegoria.

### Traduccions

| alemand: allegorisch $^{(de)}$ anglés: allegorical $^{(en)}$ catalan: al·legòric $^{(ca)}$ | espanhòl: alegórico $^{(es)}$ francés: allégorique $^{(fr)}$ italian: allegorico $^{(it)}$ |
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de leggero.

### Prononciacion

[alledʤe'rire]

### Sillabas

al | leg | ge | ri | re (5)

## Vèrb

alleggerire

### Traduccions

* aleugerir $^{(oc)}$

### Derivats

* alleggerimento
# Occitan
### Etimologia

    Del latin allegoria, del grèc ancian ἀλληγορία, de ἄλλος « autre » + ἀγορεύω « parli »

### Prononciacion

/alleɣu'ɾio̞/, /alleɣu'ɾio̞/ França (Bearn) : escotar « allegoria »

### Sillabas

al|le|go|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| allegoria | allegorias |
| [alleɣu'ɾio̞] | [alleɣu'ɾio̞s] |
allegoria femenin
* Expression de la pensada se realizant per una interpretacion figurada, de biais independent de son sens literal e permetent de picar la ment.
** Una de las allegorias es la dalhèra.

### Parents

* allegoric

### Traduccions

| alemand: Allegorie $^{(de)}$ anglés: Allegory $^{(en)}$ basc: alegoria $^{(eu)}$ catalan: al·legoria $^{(ca)}$ | espanhòl: alegoría $^{(es)}$ francés: allégoria $^{(fr)}$ italian: allegoria $^{(it)}$ portugués: alegoria $^{(pt)}$ |

# Italian
### Etimologia

    Del latin allegoria, del grèc ancian ἀλληγορία, de ἄλλος « autre » + ἀγορεύω « parli »

### Prononciacion

/allegoˈria/, /allegoˈria/

### Sillabas

al|le|go|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| allegoria | allegorie |
| [allegoˈria] | [allegoˈrie] |
allegoria femenin
* Allegoria
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de allegorico -a amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[allegɔrika'mente] Itàlia (Monopoli) : escotar « allegoricamente »

### Sillabas

al | le | go | ri | ca | men | te (7)

## Advèrbi

allegoricamente

### Traduccions

* allegoricament $^{(oc)}$

### Parents

* allegoria
* allegorico -a
# Finlandés
### Etimologia

Creat a partir del vèrb kirjoittaa ("escriure") amb lo prefix alle- ("jos").

### Prononciacion

['ɑllekkirjoittɑ:(ʔ)]

### Sillabas

al | le | kir | joit | taa (5)

## Vèrb

allekirjoittaa

### Traduccions

* signar $^{(oc)}$

### Derivats

* allekirjoittanut
* allekirjoitus
# Espanhòl
### Prononciacion

/anˈθwelos/, /anˈθwelos/

## Forma de nom comun

anzuelos masculin
* Plurau de anzuelo.
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir d'anarquia.

### Prononciacion

[ə'narkik] (oriental), [a'narkik] (occidental)

### Sillabas

a | nàr | quic (3)

## Adjectiu

anàrquic masculin

### Traduccions

* anarquic $^{(oc)}$

### Derivats

* anàrquicament

### Parents

* anarquia
* anarquisme
* anarquista
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir d'anya ("maire") e de nyelv ("lenga").

### Prononciacion

['ɒɲɒɲɛlv]

### Sillabas

anya | nyelv (2)

## Nom comun

anyanyelv, pl. anyanyelvek

### Traduccions

* lenga $^{(oc)}$ femenin mairala
# Portugués
### Prononciacion

escotar « anzol »

### Etimologia

    Deu latin hamiceŏlus, diminitiu de hamus, (« croquet »).

### Prononciacion
## Nom comun

anzuelo masculin

### Traduccions

* anquet
# Espanhòl
### Etimologia

    Deu latin hamiceŏlus, diminitiu de hamus, « croquet ».

### Prononciacion

/anˈθwelo/, /anˈθwelo/
Veneçuèla : escotar « anzuelo »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| anzuelo | anzuelos |
| [anˈθwelo] | [anˈθwelos] |
anzuelo masculin
* Anquet.
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir d'anàrquic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[ənarkikə'men] (oriental), [anarkika'men(t)] (occidental)

### Sillabas

a | nàr | qui | ca | ment (5)

## Advèrbi

anàrquicament

### Traduccions

* anarquicament $^{(oc)}$

### Parents

* anarquia
* anàrquic -a
* anarquisme
* anarquista
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir d'anárquico -a amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[anarkika'mente]

### Sillabas

a | nár | qui | ca | men | te (6)

## Advèrbi

anárquicamente

### Traduccions

* anarquicament $^{(oc)}$

### Parents

* anarquía
* anárquico -a
* anarquismo
* anarquista
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir d'anarquía.

### Prononciacion

[a'narkiko]

### Sillabas

a | nár | qui | co (4)

## Adjectiu

anárquico masculin

### Traduccions

* anarquic $^{(oc)}$

### Derivats

* anárquicamente

### Parents

* anarquía
* anarquismo
* anarquista
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir d'anya ("maire") amb lo sufix -i.

### Prononciacion

['ɒɲɒj]

### Sillabas

a | nyai (2)

## Adjectiu

anyai

### Traduccions

* mairal $^{(oc)}$ masculin, mairala $^{(oc)}$ femenin

### Parents

* anya

### Antonims

* apai
# Occitan
### Prononciacion

/aˈnɛ/, /aˈnɛ/

## Forma de vèrb

anè (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de anar.
# Francés
### Etimologia

Bastit a partir de profond -e.

### Prononciacion

[apʁɔfɔ̃'diʁ]
França (Tolosa) : escotar « approfondir » França (Lion) : escotar « approfondir » França (Vòges) : escotar « approfondir » França (Somain) : escotar « approfondir »

### Sillabas

ap | prof | fon | dir (4)

## Vèrb

approfondir

### Traduccions

* aprigondir $^{(oc)}$

### Derivats

* approfondissement

### Parents

* profond -e
# Occitan
### Prononciacion

/apraˈðaðos/, /apraˈðaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | apradat | apradats |
| Masculin | [apraˈðat] | [apraˈðats] |
| Femenin | apradada | apradadas |
| Femenin | [apraˈðaðo] | [apraˈðaðos] |
apradadas (gascon)
* Participi passat femenin plurau de apradar.
# Italian
## Forma de vèrb

apprezzavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb apprezzare.
# Occitan
### Etimologia

Creat a partir de prat.

### Prononciacion

/apraˈða/, /apraˈða/

### Sillabas

a | pra | dar (3)

## Vèrb

apradar (gascon)
* Amiar dins un prat.

### Sinonims

* apraderar

### Variantas dialectalas

* apradir

### Traduccions

| catalan: apradar $^{(ca)}$ | italian: appratire $^{(it)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | apradar | apradar | apradar | apradar | apradar | apradar |
| Gerondiu | apradant | apradant | apradant | apradant | apradant | apradant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | apradat | apradat | apradat | apradats | apradats | apradats |
| femenin | apradada | apradada | apradada | apradadas | apradadas | apradadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | apradi | apradas | aprada | apradam | apradatz | apradan |
| Imperfach | apradavi | apradavas | apradava | apradàvam | apradàvatz | apradavan |
| Preterit | apradèi | apradès | apradè | apradèm | apradètz | apradèn |
| Futur | apradarèi | apradaràs | apradarà | apradaram | apradaratz | apradaràn |
| Condicional | apradarí | apradarés | apradaré | apradarem | apradaretz | apradarén |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | apradi | aprades | aprade | apradem | apradetz | apraden |
| Imperfach | apradèssi | apradèsses | apradèsse | apradèssem | apradèssetz | apradèssen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Afirmatiu | — | aprada ! | — | apradem ! | apradatz ! | — |
| Negatiu | — | ne aprades pas ! | — | ne apradem pas ! | ne apradetz pas ! | — |

# Occitan ancian
### Etimologia

Creat a partir de prat.

## Vèrb

apradar
* Transformar en prat.
    E tug li home del dig castel puesca apradar et far pratz en lor ribas aquels que las y an ny aver las y devo et tener en defes de meg mars entro a la XVe de la S. Johan,, dins Costumas de Combariu, 1265).
# Occitan
### Prononciacion

/apraˈðat/, /apraˈðat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | apradat | apradats |
| Masculin | [apraˈðat] | [apraˈðats] |
| Femenin | apradada | apradadas |
| Femenin | [apraˈðaðo] | [apraˈðaðos] |
apradat (gascon)
* Participi passat masculin singular de apradar.
# Occitan
### Prononciacion

/apraˈðats/, /apraˈðats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | apradat | apradats |
| Masculin | [apraˈðat] | [apraˈðats] |
| Femenin | apradada | apradadas |
| Femenin | [apraˈðaðo] | [apraˈðaðos] |
apradats (gascon)
* Participi passat masculin plurau de apradar.
# Occitan
### Prononciacion

/apraðeˈraðo/, /apraðeˈraðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | apraderat | apraderats |
| Masculin | [apraðeˈrat] | [apraðeˈrats] |
| Femenin | apraderada | apraderadas |
| Femenin | [apraðeˈraðo] | [apraðeˈraðos] |
apraderada (gascon)
* Participi passat femenin singular de apraderar.
# Italian
## Forma de vèrb

apprezzavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb apprezzare.
# Italian
## Forma de vèrb

approvasti
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb approvare.
# Occitan
### Prononciacion

/apraˈðaðo/, /apraˈðaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | apradat | apradats |
| Masculin | [apraˈðat] | [apraˈðats] |
| Femenin | apradada | apradadas |
| Femenin | [apraˈðaðo] | [apraˈðaðos] |
apradada (gascon)
* Participi passat femenin singular de apradar.
# Occitan
### Etimologia

Deu bas latin *allactare.

### Prononciacion

/alɛjˈta/, /alɛjˈta/

### Sillabas

a | lèi | tar

## Vèrb

alèitar (gascon)
* Alimentar dab lo lait mairau.

### Variantas dialectalas

* alachar
* alaitar
* aleitar (gascon)

### Traduccions

| alemand: säugen $^{(de)}$ anglés: to suckle $^{(en)}$ catalan: alletar $^{(ca)}$ espanhòl: amamantar $^{(es)}$ | esperanto: mamnutri $^{(eo)}$ francés: allaiter $^{(fr)}$ italian: allattare $^{(it)}$ portugués: amamentar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/alɛjˈtats/, /alɛjˈtats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | alèitat | alèitats |
| Masculin | [alɛjˈtat] | [alɛjˈtats] |
| Femenin | alèitada | alèitadas |
| Femenin | [alɛjˈtaðo] | [alɛjˈtaðos] |
alèitats (gascon)
* Participi passat masculin plurau de alèitar.
# Occitan
### Etimologia

    Del italian all'erta « sul naut » de erto (« regde, agut », del latin erectus) .

### Prononciacion

/aˈlɛɾto̞/, /aˈlɛɾto̞/

### Sillabas

a|lèr|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| alèrta | alèrtas |
| [aˈlɛɾto̞] | [aˈlɛɾto̞s] |
alèrta femenin
* Estat que l'organisme agusat mai que pòt sos senses e son atencion, preparat per reagir si se presenta una menaça.
* Senhal o avís de perilh.

### Traduccions

| alemand: Alarm $^{(de)}$ anglés: alert $^{(en)}$ basc: alerta $^{(eu)}$ catalan: alerta $^{(ca)}$ | espanhòl: alerta $^{(es)}$ francés: alerte $^{(fr)}$ italian: allarme $^{(it)}$, mettere in guardia $^{(it)}$ portugués: alerta $^{(pt)}$ |

## Interjeccion

alèrta !
* Interjeccion per avertir d'un perilh.

## Forma d'adjectiu

alèrta
* Femenin singular de alèrt / alèrte

## Forma de vèrb

alèrtas
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de alertar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de alertar
# Occitan
### Etimologia

    Del italian all'erta « sul naut » de erto (« regde, agut », del latin erectus) .

### Prononciacion

/aˈlɛɾte/, /aˈlɛɾte/

### Sillabas

a|lèr|te

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | alèrte | alèrta |
| Masculin | [aˈlɛɾte] | [aˈlɛɾtes] |
| Femenin | alèrtes | alèrtas |
| Femenin | [aˈlɛɾto̞] | [aˈlɛɾto̞s] |
alèrte
* Que restar en garda.
* Qu'es alebraudit, aluserpit, esperdigalhat.

### Variantas

* alèrt.

### Traduccions

| alemand: aufmerksam $^{(de)}$ anglés: alert $^{(en)}$ (1), spry $^{(en)}$ (2) basc: erne $^{(eu)}$ catalan: alert $^{(ca)}$ | espanhòl: alerta $^{(es)}$ francés: alerte $^{(fr)}$ italian: vigile $^{(it)}$, attento $^{(it)}$ portugués: alerta $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

alèrte
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de alertar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de alertar.
# Occitan
### Prononciacion

/aˈlɛɾtes/, /aˈlɛɾtes/

## Forma de nom comun

alèrtes
* Plural de alèrte.

## Forma de vèrb

alèrtes
* Segonda persona del singular del present del subjonctiu de alertar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu negatiu de alertar.
# Occitan
### Prononciacion

/aˈlɛɾts/, /aˈlɛɾts/

## Forma de nom comun

alèrts
* Plural de alèrt.
# Occitan
### Prononciacion

/alɛjˈtaðos/, /alɛjˈtaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | alèitat | alèitats |
| Masculin | [alɛjˈtat] | [alɛjˈtats] |
| Femenin | alèitada | alèitadas |
| Femenin | [alɛjˈtaðo] | [alɛjˈtaðos] |
alèitadas (gascon)
* Participi passat femenin plurau de alèitar.
# Occitan
### Prononciacion

/alɛjˈtat/, /alɛjˈtat/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | alèitat | alèitats |
| Masculin | [alɛjˈtat] | [alɛjˈtats] |
| Femenin | alèitada | alèitadas |
| Femenin | [alɛjˈtaðo] | [alɛjˈtaðos] |
alèitat (gascon)
* Participi passat masculin singular de alèitar.
# Occitan
### Etimologia

    Del italian all'erta « sul naut » de erto (« regde, agut », del latin erectus) .

### Prononciacion

/aˈlɛɾt/, /aˈlɛɾt/

### Sillabas

a|lèr|ta

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | alèrt | alèrta |
| Masculin | [aˈlɛɾt] | [aˈlɛɾts] |
| Femenin | alèrts | alèrtas |
| Femenin | [aˈlɛɾto̞] | [aˈlɛɾto̞s] |
alèrt
* Que restar en garda.
* Qu'es alebraudit, aluserpit, esperdigalhat.

### Variantas

* alèrte.

### Traduccions

| alemand: aufmerksam $^{(de)}$ anglés: alert $^{(en)}$ (1), spry $^{(en)}$ (2) basc: erne $^{(eu)}$ catalan: alert $^{(ca)}$ | espanhòl: alerta $^{(es)}$ francés: alerte $^{(fr)}$ italian: vigile $^{(it)}$, attento $^{(it)}$ portugués: alerta $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/aˈlɛɾto̞s/, /aˈlɛɾto̞s/

## Forma d'adjectiu

alèrta
* Femenin plural de alèrt / alèrte

## Forma de nom comun

alèrtas femenin
* Plural de alèrta

## Forma de vèrb

alèrtas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de alertar
# Occitan
### Etimologia

De renda.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /arenˈda/, /arenˈda/
    provençau /aʀẽnˈda/, /aʀẽnˈda/

### Sillabas

a|rren|dar

## Vèrb

arrendar
* Balhar quicòm de sa propietat, subretot immobiliària a una altra persona perque ne beneficie de l'usança per un temps determinat contra lo pagament d’una renda estipulada.
* Rebre de qualqu'un quicòm, especialament d'immobiliari e de tirar de benefici per un temps determinat contra lo pagament d’una renda estipular.
* (especialament) Afermar

### Derivats

* arrendament
* arrendat
* rendament

### Sinonims

* logar
per una proprietat rurala
* afermar

### Locucions

* arrendament emfiteutic

### Traduccions

| alemand: verpachten $^{(de)}$, vermieten $^{(de)}$ anglés: let $^{(en)}$, lease to hire $^{(en)}$, to farm out $^{(en)}$ basc: catalan: arrendar $^{(ca)}$ | espanhòl: arrendar $^{(es)}$ francés: louer $^{(fr)}$, affermer $^{(fr)}$ (rurala) italian: affittare $^{(it)}$, noleggiare $^{(it)}$ portugués: arrendar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De renda.

### Prononciacion

    Oriental: /ərənˈda/, /ərənˈda/
    Occidental: nord-occidental /arenˈda/, /arenˈda/, valencian /arenˈdaɾ/, /arenˈdaɾ/

### Sillabas

a|rren|dar

## Vèrb

arrendar
* arrendar $^{(oc)}$, afermar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    (verb 1) De renda.
    (verb 2) Del prefix rienda-.

### Prononciacion

    /arenˈdaɾ/, /arenˈdaɾ/

### Sillabas

a|rren|dar

## Vèrb 1

arrendar
* arrendar $^{(oc)}$, logar $^{(oc)}$

## Vèrb 2

arrendar
* Crespar una cabeladura.

# Portugués
### Etimologia

    De renda.

### Prononciacion

    Portugal /ɐʀẽˈdaɾ/, /ɐʀẽˈdaɾ/
    Brasil /aɦẽˈdaɾ/, /aɦẽˈdaɾ/, /axẽˈda/, /axẽˈda/

### Sillabas

a|rren|dar

## Vèrb

arrendar
* arrendar $^{(oc)}$, logar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/arrepru'ɛs/, /arrepru'ɛs/

## Forma de nom comun

arreproèrs masculin (gascon)
* Plurau de arreproèr.
# Catalan
### Etimologia

De replegar.

### Prononciacion

[ərəplə'ɣa] (oriental), [areple'ɣaɾ] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « arreplegar »

### Sillabas

a | rre | ple | gar (4)

## Vèrb

arreplegar

### Traduccions

* amassar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De arrendar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /arendaˈmen/, /arendaˈmen/
    provençau /aʀẽndaˈmẽ/, /aʀẽndaˈmẽ/

### Sillabas

a|rren|da|ment

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| arrendament | arrendaments |
| [arendaˈmen] | [arendaˈmens] |
arrendament masculin
* Accion o resultat d'arrendar
* (drech de proprietat) Contracte pel cual òm balha a qualqu’un l'usança d’una causa, contra una renda estipulada e per un temps donat.
* (En particular) Contracte portant sus la locacion de las proprietats fonsièras o immobiliària.

### Derivats

* arrendaire
* arrendatge
* arrendièr

### Sinonims

* balh

### Locucions

* arrendament emfiteutic

### Traduccions

| alemand: Mietvertrag $^{(de)}$ anglés: lease $^{(en)}$ basc: catalan: arrendament $^{(ca)}$ | espanhòl: arrendamiento $^{(es)}$, arriendo $^{(es)}$ francés: bail $^{(fr)}$ italian: affitto $^{(it)}$, locazione $^{(it)}$ portugués: arrendamento $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De arrendar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ərəndəˈmen/, /ərəndəˈmen/

### Sillabas

a|rren|da|ment

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arrendament | arrendaments |
arrendament masculin
* arrendament $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De arrengar amb lo sufix «-ment».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /arengaˈmen/, /arengaˈmen/
    provençau /aʀẽⁿgaˈmẽⁿ/, /aʀẽⁿgaˈmẽⁿ/

### Sillabas

a|rren|ga|ment

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| arrengament | arrengaments |
| [arengaˈmen] | [arengaˈmens] |
arrengament masculin
* Accion o resultat d'arrengar.
* (Matematicas) sosensemble ordonar d'un ensemble finit.
* (Musica) Activitat annèxa a la composicion musicala que consistís a s’inspirar d'un tèma musical.

### Parents

* arrengadís
* arrengaire
* arrengat
* arrengatge
* arrenguierar
** arrenguierada
** arrenguieratge

### Sinonims

Accion o resultat d'arrengar.
* acomodament
* adobament
Resultat d'arrengar
* adobadura

### Traduccions

| alemand: Anordnung $^{(de)}$, Zusammenstellung $^{(de)}$ anglés: arrangement $^{(en)}$ basc: catalan: arranjament $^{(ca)}$ | espanhòl: arreglo $^{(es)}$ francés: arrangement $^{(fr)}$, accord $^{(fr)}$, italian: accomodamento $^{(it)}$, sistemazione $^{(it)}$, arrangiamento $^{(it)}$ (musica) portugués: acordo $^{(pt)}$, arranjo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

arrernte de l'oèst
* Persona del pòble arrernte de l'oèst.
* Lenga del grope arandic de la familha pama-nyungan, parlada en Austràlia centrala.

### Traduccions
## Adjectiu

arrernte de l'oèst
* Relatiu al pòble o a la lenga arrernte de l'oèst.

### Vejatz tanben

* Mots en arrernte de l'oèst dins lo Wikiccionari
* arrernte de l'oèst sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

Deu latin rēs (causa).

### Prononciacion

[a'ren] França (Bearn) - Gascon : escotar « arren »

### Sillabas

ar | ren (2)

## Pronom

arren (gascon)
* Abséncia de tota causa.

### Variantas dialectaus

* res
* ren

### Traduccions

* alemand: nichts $^{(de)}$
* anglés: nothing $^{(en)}$
* catalan: res
* espanhòl: nada $^{(es)}$
* francés: rien $^{(fr)}$
* italian: niente $^{(it)}$