OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin Serbia.

### Prononciacion

[ser'bio]

### Sillabas

Ser | bi | a (3)

## Nom pròpri

Serbia femenin
* País dels Balcans situat entre Bòsnia-Ercegovina, Albània, Croàcia, Montenegro, Ongria e Macedònia. Sa capitala es Belgrad.

### Derivats

* sèrbi, sèrbia
* sèrbe, sèrba
Païses d'Euròpa en occitan. :
* Alemanha • Àustria • Belgica • Bulgària • Chipre • Dinamarca • Eslovaquia • Eslovènia • Espanha • Estònia • Finlàndia • França • Grècia • Irlanda • Itàlia • Letònia • Lituània • Luxemborg • Malta • Ongria • Païses Basses • Polonha • Portugal • Republica Chèca • Romania • Reialme Unit • Suècia •Islàndia • Liechtenstein • Norvègia • Soïssa•
* Albània • Bòsnia e Ercegovina • Croàcia • Macedònia • Moldàvia • Montenegro • Serbia •Andòrra • Armenia • Azerbaitjan • Bielorussia • Cazacstan • Georgia • Kosovo • Monegue • Russia • Sant Marin • Turquia • Ucraïna • Vatican

### Traduccions

* anglés : Serbia $^{(en)}$
* catalan : Sèrbia $^{(ca)}$
* espanhòl : Serbia $^{(es)}$
* francés : Serbie $^{(fr)}$
* italian : Serbia $^{(it)}$
* portugués : Sérvia $^{(pt)}$

### Referéncias

* Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan, Trabucaire, 2011

### Vejatz tanben

* Serbia sus Wikipèdia
# Alemand
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

Seehecht /der/, /der/ masculin (plural : Seehechte)
| Singular | Plural |
| der Seehecht | die Seehechte |
| {{{3}}} | {{{4}}} |
| {{{5}}} | {{{6}}} |
| {{{7}}} | {{{8}}} |
* ICT Peis de l'espècia Merluccius merluccius.
    Der Seehecht wird als Speisefisch gefangen.
          Lo merluç es pescat per èsser manjat.

### Traduccions

* occitan : merluç

### Referéncias

    [1] Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache „Seehecht“
    [1] Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikon „Seehecht“
    [*] cantalausa „“
# Alemand
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

Segel /das/, /das/ neutre (plural : Segel)
| Singular | Plural |
| das Segel | die Segel |
| {{{3}}} | {{{4}}} |
| {{{5}}} | {{{6}}} |
| {{{7}}} | {{{8}}} |
    <exemple>.

### Traduccions

* occitan : vela
# Occitan
### Etimologia

D'origina incertana.

### Prononciacion

[sene'ɣal]

### Sillabas

Se | ne | gal (3)

## Nom pròpri

Senegal masculin
* País d'Africa costejat per l'Ocean Atlantic, situat entre Mauritània, Mali, Guinèa e Guinèa Bissau. Sa capitala es Dakar.

### Derivats

* senegalés, senegalesa

### Traduccions

* anglés : Senegal $^{(en)}$
* catalan : Senegal $^{(ca)}$
* espanhòl : Senegal $^{(es)}$
* francés : Sénégal $^{(fr)}$
* italian : Senegal $^{(it)}$
* portugués : Senegal $^{(pt)}$

### Referéncias

* Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan, Trabucaire, 2011

### Vejatz tanben

* Senegal sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

De bufar amb lo sufix diminutiu -et.

### Prononciacion

/byˈfet/, /byˈfet/
França (Bearn) : escotar « bufet »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bufet | bufets |
| [byˈfet] | [byˈfet] |
bufet masculin
* Instrument que servís per bufar, per far d'aire.

### Variantas dialectalas

* bofet
* bohet gascon)

### Traduccions

| anglés: bellows $^{(en)}$ polonés chèc : měch $^{(cs)}$ masculin espanhòl: fuelle $^{(es)}$ masculin francés: soufflet $^{(fr)}$ masculin | polonés : miech $^{(pl)}$ masculin portugués : fole $^{(pt)}$ masculin romanés : foale $^{(ro)}$ neutre sami del nòrd : vuossu $^{(se)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/byˈfets/, /byˈfets/

## Forma de nom comun

bufets masculin
* Plural de bufet.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin tardièr bufalus

### Prononciacion

    lengadocian /ˈbyfɾe/, /ˈbyfɾe/
    provençau /ˈbyfʀe/, /ˈbyfʀe/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bufre | bufres |
| [ˈbyfɾe] | [ˈbyfɾes] |
bufre masculin, (feme: bufra)
* Genre de mamifèrs romiaires de la familha dels bovides, de la sosfamilha dels bovins (Bubalus sp), de forma massissa.
* (Per extension, ruscatge) Pel del bufle o autres animals ruscada coma lo camós.

### Variantas dialectalas

* bufle

### Derivats

* bufron
* parabufre

#### Locucions derivadas

| bufre aquatic bufre blanc bufre comun bufre d’Africa bufre d’aiga bufre d’Asia bufre d’Índia bufre de Cafreria bufre de riu | bufre de sèlva bufre del Cap bufre dels paluns bufre dels rius bufre domestic bufre equinoxial bufre nan bufre negre |

### Traduccions

| alemand: Büffel $^{(de)}$ anglés: buffalo $^{(en)}$ basc: catalan: búfal $^{(ca)}$ | espanhòl: búfalo $^{(es)}$ francés: buffle $^{(fr)}$ italian: bufalo $^{(it)}$ portugués: búfalo $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

bufaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb bufar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin tardièr bufalus

### Prononciacion

    /ˈbyfle/, /ˈbyfle/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bufle | bufles |
| [ˈbyfle] | [ˈbyfles] |
bufle masculin, (feme: bufla)
* Genre de mamifèrs romiaires de la familha dels bovides, de la sosfamilha dels bovins (Bubalus sp), de forma massissa.
* (Per extension, ruscatge) Pel del bufle o autres animals ruscada coma lo camoç.

### Variantas dialectalas

* bufre (lengadocian, provençau)

### Derivats

* buflon
* parabufle

#### Locucions derivadas

| bufle aquatic bufle blanc bufle comun bufle d’Africa bufle d’aiga bufle d’Asia bufle d’Índia bufle de Cafreria bufle de riu | bufle de sèlva bufle del Cap bufle dels paluns bufle dels rius bufle domestic bufle equinoxial bufle nan bufle negre |

### Traduccions

| alemand: Büffel $^{(de)}$ anglés: buffalo $^{(en)}$ basc: catalan: búfal $^{(ca)}$ | espanhòl: búfalo $^{(es)}$ francés: buffle $^{(fr)}$ italian: bufalo $^{(it)}$ portugués: búfalo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De bufar amb lo sufixe -arèl.

### Prononciacion

[by'farɛl]

### Sillabas

bu | fa |rèl (3)

## Nom comun

bufarèl masculin (femenin: -a)
* Corrent d'aire que passa jos las pòrtas o fenèstras.

## Adjectiu

bufarèl masculin (femenin: -a)
* Gautut, bodenfle.

### Variantas dialectalas

* bufarèu

### Traduccions

* alemand:
* anglés:
* catalan: (1); galtut $^{(ca)}$(2)
* espanhòl:
* francés: (1); joufflu $^{(fr)}$(2);
* italian:
# Occitan
### Etimologia

Del verb bufar.

### Prononciacion

[by'fɛk]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « bufèc »

### Sillabas

bu | fèc (3)

## Adjectiu

bufèc masculin (femenin: bufèca)
* Voide.
* Van.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: empty $^{(en)}$; useless $^{(en)}$
* catalan: buit $^{(ca)}$; va $^{(ca)}$
* espanhòl: vacío $^{(es)}$; inútil $^{(es)}$
* francés: vide $^{(fr)}$; vain $^{(fr)}$
* italian: vuoto $^{(it)}$; vano $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: vacanti $^{(scn)}$; vanu $^{(scn)}$
# Romanch
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

buffer (puter)
* Bofar.
# Occitan
### Etimologia

Derivat del vèrb francic *bukon.

### Prononciacion

/byˈɣaðo/, /byˈɣaðo/
França (Bearn) : escotar « bugada »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| bugada | bugadas |
| [byˈɣaðo] | [byˈɣaðos] |
bugada femenin
* Accion de netejar la farda.

### Sinonims

* ruscada

### Variantas dialectalas

* bujada (lemosin), (auvernhat)
* bujaa (vivaroalpenc)
* buaa (vivaroalpenc)

### Derivats

| bugadariá bugaderia (gascon) bugadièr bugadèr (gascon) bugadièra | bugadaire bugadaira bugadon (vivaroalpenc) bugador embugadar (provençal) |

## Provèrbi

* Amor de nòra, amor de gendre, es una bugada sens cendre

### Traduccions

| alemand: Wäsche $^{(de)}$ femenin anglés: laundry $^{(en)}$, washing $^{(en)}$ breton: bervadenn $^{(br)}$ (f), kannadenn $^{(br)}$ (f) catalan: bugada $^{(ca)}$ femenin espanhòl: colada $^{(es)}$ femenin francés: lessive $^{(fr)}$ femenin | francoprovençau/arpitan: buya $^{(frp)}$ lorenc roman: buaïe $^{(lorenc)}$ peitavin-santongés: bujhàie $^{(peitavin-santongés)}$, buàie $^{(peitavin-santongés)}$ (granda) / buallun $^{(peitavin-santongés)}$, froterie $^{(peitavin-santongés)}$, laverie $^{(peitavin-santongés)}$ (petita) valon: bouwêye $^{(wa)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Derivat del vèrb francic *bukon.

### Prononciacion

/buˈɣaðə/, /buˈɣaðə/ (oriental), /buˈɣaða/, /buˈɣaða/ (occidental)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bugada | bugades |
| [buˈɣaðə] | [buˈɣaðəs] |
bugada femenin
* Bugada.

### Derivats

* bugadejar
* bugader
* bugaderia
# Catalan
## Forma de vèrb

bufaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb bufar.
# Occitan
### Prononciacion

/aˈɾeŋks/, /aˈɾeŋks/

## Forma de nom comun

arencs masculin
* Plural de arenc.
# Occitan
### Etimologia

De arena e movedís.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /aˌɾeno̞s muβeˈðiso̞s/, /aˌɾeno̞s muβeˈðiso̞s/
    provençau /aˌʀenə muveˈdisə/, /aˌʀenə muveˈdisə/

### Sillabas

a|re|nas|mo|ve|dis|sas

## Locucion nominala

arenas novedissas femenin solament al plural
* (geologia) Zonas de sol en aparéncia fèrma mas en qual òm s’encala, a vegada de biais dangierós, quand òm s’i fa prene.

### Sinonims

* sablas novedissas
* sorras novedissas

### Traduccions

| alemand: Treibsand $^{(de)}$, Triebsand $^{(de)}$, Mahlsand $^{(de)}$, Schwimmsand $^{(de)}$ anglés: quicksand $^{(en)}$ basc: catalan: sorres movedisses $^{(ca)}$ | espanhòl: arenas movedizas $^{(es)}$ francés: sables mouvants $^{(fr)}$ italian: sabbie mobili $^{(it)}$ portugués: areia movediça $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del francés hareng, venent del francic *hâring.

### Prononciacion

/aˈɾeŋk/, /aˈɾeŋk/, /aˈɾeŋ/, /aˈɾeŋ/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « arenc »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arenc | arencs |
| [aˈɾeŋk] | [aˈɾeŋks] |
arenc masculin
* Ict Peis marin clupeïfòrme de la familha dels clupeids (Clupea harengus).

### Derivats

* arencada

### Traduccions

| alemand: Hering $^{(de)}$ masculin anglés: herring $^{(en)}$ bielorús: селядзец $^{(be)}$ masculin catalan: areng $^{(ca)}$ masculin espanhòl: arenque $^{(es)}$ masculin francés: hareng $^{(fr)}$ masculin | italian: aringa $^{(it)}$ femenin napolitan: arenga $^{(nap)}$ femenin rus: сельдь $^{(ru)}$ femenin, селёдка $^{(ru)}$ femenin sicilian: aregna $^{(scn)}$ femenin ucraïnian: оселедець $^{(uk)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Dau latin hirundo.

### Prononciacion

/arenˈdulo/, /arenˈdulo/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arendola | arendolas |
| [arenˈdulo] | [?] |
arendola femenin (provençau)
* Aucèu migrator negre e blanc de la familha dei Hirundinidae.
    Vesias parti lis arendolo. (F. Mistral)
       (Vesiatz partir leis arendolas)

### Variantas dialectalas

* aronda
* aironda
* gironda
* ironda
* randola

### Traduccions

| alemand: Schwalbe $^{(de)}$ anglés: swallow $^{(en)}$ neutre catalan: oroneta $^{(ca)}$ espanhòl: golondrina $^{(es)}$ esperanto: hirundo $^{(eo)}$ estonian: francés: hirondelle $^{(fr)}$ | italian: rondine $^{(it)}$ neerlandés: ongrés: polonés: portugués: romanés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin arista « espiga »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /aˈɾesto̞/, /aˈɾesto̞/
    provençau /aˈʀestə/, /aˈʀestə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| aresta | arestas |
| [aˈɾesto̞] | [aˈɾesto̞s] |
aresta femenin
* (ictiologia) Òs long, prim e punchut que se trapa dins la carn d'unes peissons:espinas.
** (ictiologia, per extension) esquelet dels peissons.
* (botanica) Apendix rigid, prim en forma d'agulha present sus l’espiga del blat e d’altras graminèas: ficha.
* (per analogia) Pichon troç long e prim, destacat subretot de la fusta: estarengla, espina, ponchon, esquilha
* (Arquitectura) Salhent format per l'encontre e la joncion de doas susfàcias d’una pèira, d’una pèça de fusta autra matèria: caire
* (Arquitectura) Encontra de dos penjals d'un teulat: acrinal.
* (Geolgia, Geometria) Linha formada per la reünion de doas susfàcias clinadas l’una sus l’autra: , cresta.
* (Geografia) Linha còrba o trencada formada pels dos penjals d'una cadena de montanha: acrin, cresta.

### Variantas dialectalas

* arèsta

### Sinonims

aresta de peisson
* ficha
* bala (gascon)
Aresta del teulat
* biscre
# Occitan
### Prononciacion

/aˈɾets/, /aˈɾets/

## Forma de nom comun

arets masculin
* Plural de aret.
# Occitan
### Etimologia

De arenc amb lo sufix -ada.

### Prononciacion

[areɳ'kado]

## Nom comun

arencada femenin
* Sardas o arencs pressats e adobats amb de salmoira.
# Occitan
### Etimologia

Del latin arietem.

### Prononciacion

/aˈɾet/, /aˈɾet/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « aret »

### Sillabas

a | ret (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| aret | arets |
| [aˈɾet] | [aˈɾets] |
aret masculin
* Mamifèr romiaire domestic de la familha des ovins (Ovis aries), mascle de la feda.

### Sinonims

* marran

### Traduccions

| alemand: Schafbock $^{(de)}$ masculin, Widder $^{(de)}$ masculin anglés: ram $^{(en)}$ aromanés: berbicu $^{(rup)}$ masculin asturian: carneru $^{(ast)}$ masculin, oveyu $^{(ast)}$ masculin, castrón $^{(ast)}$ masculin catalan: marrà $^{(ca)}$ masculin espanhòl: carnero $^{(es)}$ masculin francés: bélier $^{(fr)}$ masculin | francoprovençau/arpitan: arêt $^{(frp)}$ italian: ariete $^{(it)}$ masculin, montone $^{(it)}$ masculin naut sorab: boran $^{(hsb)}$ masculin romanés: berbec $^{(ro)}$ masculin sicilian: pècuru $^{(scn)}$ masculin, muntuni $^{(scn)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

arendolas femenin (provençau)
* Plural de arendola.
# Occitan
### Etimologia

Deu latin hēres, heredis.

### Prononciacion

/aɾeˈtɛ/, /aɾeˈtɛ/

### Sillabas

a | re | tèr (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | aretèr | aretèrs |
| Masculin | [aɾeˈtɛ] | [aɾeˈtɛs] |
| Femenin | aretèra | aretèras |
| Femenin | [aɾeˈtɛɾo] | [aɾeˈtɛɾos] |
aretèr masculin (gascon)
* Persona que receu los bens o l'argent d'ua persona defunta.
* Designava l'ainat qui recebèva en eretatge la maison pairau, notadament en Bearn.

### Variantas dialectalas

* eretèr (gascon)
* eretièr (lengadocian)
* eiretier (provençal), (lemosin)

### Derivats

* eretatge
* eretar

### Traduccions

| anglés: heir $^{(en)}$ catalan: hereu $^{(ca)}$ masculin espanhòl: heredero $^{(es)}$ masculin | francés: héritier $^{(fr)}$ masculin italian: erede $^{(it)}$(mf) |
# Anglés
## Forma de vèrb

betrays
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu del vèrb to betray.
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del latin betula amb lo sufix -o.

### Prononciacion

/beˈtulo/, /beˈtulo/
França (Tolosa) : escotar « betulo »

### Sillabas

be | tu | lo (3)

## Nom comun

betulo, pl. betuloj

### Traduccions

* beç $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

Del latin bitūmen.

### Prononciacion

/beˈtyn/, /beˈtyn/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| betum | betums |
| [beˈtyn] | [beˈtyns] |
betum masculin
* (Quimia) Asfalt natural.
* (per extension) Mescla d’idrocarburs d’origen naturala o pirogenica, o d’ambedoas origenas, que sovent s'i apond d'idrocarbonats, que se presenta jos forma liquida o solida.
* (provençau) Varianta per beton.

### Variantas dialectalas

* bitum

### Derivats

* embetumar
* betumar

### Parents

* bituminós

### Traduccions

| alemand: Bitumen $^{(de)}$ anglés: bitumen $^{(en)}$ basc: betuna $^{(eu)}$ catalan: betum $^{(ca)}$ | espanhòl: betún $^{(es)}$ francés: bitume $^{(fr)}$ italian: bitume $^{(it)}$ portugués: betume $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin bitūmen.

### Prononciacion

/bəˈtum/, /bəˈtum/

## Nom comun

betum masculin
* Asfalt natural.
* Ceratge per cauçadura.
# Occitan
### Prononciacion

/beˈlɛns/, /beˈlɛns/

## Forma de nom comun

betlèms masculin
* Plural de betlèm.
# Occitan
### Etimologia

Dau gallés betulla qu'a balhat betŭllu en latin.

### Prononciacion

/beˈtu/, /beˈtu/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| betol | betols |
| [beˈtu] | [beˈtu] |
betol masculin (lemosin) (vivaroaupenc)
* Bot. Aubre dau genre Betula.

### Variantas dialectalas

* beç (lengadocian)
* bedora (gascon)
* bedoth (gascon)
* beçol (bas lemosin)

### Traduccions

| albanés: mështenkë $^{(sq)}$ alemand: Birke $^{(de)}$ femenin anglés: birch $^{(en)}$ bulgar: бреза $^{(bg)}$ femenin catalan: bedoll $^{(ca)}$ masculin, beç $^{(ca)}$ masculin chèc: bříza $^{(cs)}$ femenin danés: birk $^{(da)}$ espanhòl: abedul $^{(es)}$ esperanto: betulo $^{(eo)}$ francés: bouleau $^{(fr)}$ masculin grèc: σημύδα $^{(el)}$ | islandés: björk $^{(is)}$ italian: betulla $^{(it)}$ lituanian: beržas $^{(lt)}$ neerlandés: berk $^{(nl)}$ ongrés: nyírfa $^{(hu)}$ polonés: brzoza $^{(pl)}$ femenin portugués: bétula $^{(pt)}$ romanés: mesteacăn $^{(ro)}$ suedés: björk $^{(sv)}$ turc: huş $^{(tr)}$ ucraïnian: береза $^{(uk)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/beˈtu/, /beˈtu/

## Forma de nom comun

betols masculin (lemosin)
* Plurau de betol.
# Occitan
### Prononciacion

/beˈtyns/, /beˈtyns/

## Forma de nom comun

betums masculin
* Plural de betum.
# Occitan
### Etimologia

Del latin bitumen « bitum » pel francés béton « mortièr ».

### Prononciacion

/ˈbetu/, /ˈbetu/ França (Bearn) : escotar « beton »

### Sillabas

be|ton

## Nom comun

beton masculin (lengadocian) (gascon)
Declinason :
| Singular | Plural |
| beton | betons |
| [ˈbetu] | [ˈbetus] |
* Material de construccion realizat amb una mescla d’agregats (grava, sabla, etc.), d’un ligant (argila, betum, calç, ciment) e eventualament d’aiga.
* (en particular) Material de construction realizat amb una mescla de sable o grava, de ciment e d’aiga.
* (familièr) Per metafòra, en parlant de la soliditat, de la resisténcia o de la duretat de qualqu'un o de quicòm.
** Aquel contracte, es de beton.

### Variantas dialectalas

* betum (provençau)

### Derivats

* bentonar
* betonièira
* betonatge

### Traduccions

| alemand: Beton $^{(de)}$ anglés: concrete $^{(en)}$ basc: hormigoia $^{(eu)}$ catalan: formigó $^{(ca)}$ | espanhòl: hormigon $^{(es)}$ francés: béton $^{(fr)}$ italian: calcestruzzo $^{(it)}$ portugués: betão $^{(pt)}$; oncreto $^{(pt)}$ |
# Seba bet gurage
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

bett (ezha)
* Ostal.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Fekede Menuta, 2002, Morphology of Eža, tèsa, Addis-Abeba.
# Wichita
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/asʔa/, /asʔa/

## Nom comun

asʔa
* Pè.
# Anglés
### Prononciacion
### Sillabas
## Advèrbi

at night
* la nueit
* exemples:
    [...] owls normally hunt at night and are hardly ever seen in daylight[...]
       Normaument los gahús que caçan la nueit e qu'ei reale de'us véder peu dia.

### Referéncias

* ↑ J. K. Rowling, Harry Potter and the Sorcerer's Stone, 1997, ed. 1998, Scholastic Press, Nòva York, ISBN 0-590-35340-3, cap. 1, p. 6
* ↑ Karina Richard Bòrdanava (trad.), Harry Potter e la pèira filosofau, 2009, per noste, Ortès, ISBN 978-2-86866-069-5, p. 8
# Catalan
## Forma de vèrb

atabalà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb atabalar.
# Occitan
### Etimologia

Deverbal sens sufixe de atacar.

### Prononciacion

/a'ta.kɔ/, /a'ta.kɔ/
a | ta | ca (3)

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ataca | atacas |
| [a'ta.kɔ] | [a'ta.kɔs] |
ataca
* (Sens pròpre) Accion d’atacar.
* (En particular) (Militari) Accion amb que s'ataca l’enemic, que s'engatja lo combat
* (Per extension) (Militari) Òbra realizada per s’aprochar d’una plaça assetjada.
* (Figurat) Prejudici ; insulta.
* (Figurat) (Medecina) Aparicion subte, atacs subtes d'una malautiás.
* (Musica) Primièra emission d'un son.

### Sinonims

* atac

### Traduccions

| alemand: anglés: arabi: catalan: chinés: chèc: espanhòl: | francés: grèc: italian: neerlandés: portugués: polonés: rus: |

## Forma de vèrb

ataca
* Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de atacar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de atacar
# Seba bet gurage
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Numeral

asər (chaha)
* Dètz.

### Variantas dialectalas

* assər (gumer), (muher)

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Wolf Leslau, 1950, Ethiopian Documents: Gurage, Nòva York, Viking Fund Publications in Anthropology n° 14.
# Prasun
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

asə́
* Cendre.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

Gérard Fussman, 1972, Atlas linguistique des parlers dardes et kafirs, Thèse, vol. 1 et 2, t. LXXXVIII, Paris, École française d'Extrême-Orient.
# Espanhòl
### Prononciacion

/aˈso/, /aˈso/

## Forma de vèrb

asó
* Tresena persona del singular al passat simple de asar.
# Seba bet gurage
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Numeral

at (chaha), (gumer)
* Sièis.

### Variantas dialectalas

* att (muher)

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Sascha Völlmin, 2012, Towards a Grammar of Gumer - Phonology and Morphology of a Western Gurage Variety, Tèsa, Zuric.
* Wolf Leslau, 1950, Ethiopian Documents: Gurage, Nòva York, Viking Fund Publications in Anthropology n° 14.
# Kistane
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

at'äbät
* Det.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Ephrem Belete, 2011, The Syllable of Kistane: A Moraic approach, tèsa, Addis-Abeba.
# Gurr-goni
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

at-gu-mupurda
* Dingo.

### Referéncias

* Research Unit for Indigenous Language, , The University of Melbourne.
# Komo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

cengu
* Verin.

### Referéncias

* John Paul Thomas, 2014, Komo Dictionary, Projet de langue komo.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin censor.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /senˈsuɾo̞/, /senˈsuɾo̞/, provençau /sẽⁿˈsuʀə/, /sẽⁿˈsuʀə/

### Sillabas

cen|so|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| censora | censoras |
| [senˈsuɾo̞] | [senˈsuɾo̞s] |
censora femenin, (equivalent masculin: censor)
* Cobesa que pren a son compte o que contraròtla las accions d’altrú, sens que siá qualificat per çò far. Fastigosa que critica tot.
* Persona encargada per un governament de l’examèn dels libres, dels jornals, de las pèças de teatre, etc., abans la difusion.
* Persona encargada de susvelhar los estudis e de manténer lo bon òrdre e la disciplina dins un licèu.
* Persona encargada de contrarotlar la partida financièra d'unes establiments o d'unas societats.
* Critica que jutja d'òbras literàrias.

### Derivats

* censorat

### Parents

* censura
* censurar

### Traduccions

| alemand: Zensorin $^{(de)}$, Rechnungsprüferin $^{(de)}$ basc: anglés: censor $^{(en)}$, proctor $^{(en)}$ (ensenhament), auditor $^{(en)}$ (finanças) catalan: censora $^{(ca)}$ | espanhòl: censora $^{(es)}$ francés: censeure $^{(fr)}$, censeuse $^{(fr)}$ italian: censora $^{(it)}$ portugués: censora $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin censor.

### Sillabas

cen|so|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| censora | censores |
censora femenin, (equivalent femenin: censor)
* censora $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin censor.

### Prononciacion

/θẽnˈsoɾa/, /θẽnˈsoɾa/, /sẽnˈsoɾa/, /sẽnˈsoɾa/

### Sillabas

cen|so|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| censora | censoras |
censora femenin, (equivalent masculin: censor)
* censora $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin censor.

### Prononciacion

/sẽˈsoɾa/, /sẽˈsoɾa/

### Sillabas

cen|sor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| censora | censoras |
censora femenin, (equivalent masculin: censor)
* censora $^{(oc)}$
# Espanhòl
### Prononciacion

/θeniˈθeɾos/, /θeniˈθeɾos/

## Forma de nom comun

ceniceros masculin
* Plural de cenicero.
# Espanhòl
### Prononciacion

/θeˈniθas/, /θeˈniθas/

## Forma de nom comun

cenizas femenin
* Plural de ceniza.