OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Keiga
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ntikartok | kartok |
ntikartok
* Ala.

### Referéncias

* Robert Blench, 2005, The Kayigang (Keiga, Deiga) language of the Nuba hills, Sudan
# Occitan
### Etimologia

    Del latin officina « talhièr, fabrica, manufactura ».

### Prononciacion

/ufiˈsino̞/, /ufiˈsino̞/
    França (Bearn) : escotar « oficina »

### Sillabas

o|fi|ci|na

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| oficina | oficinas |
| [ufiˈsino̞] | [ufiˈsino̞s] |
oficina femenin
* Botiga.
* (especialament) Laboratòri del farmacian, lòc ont se prepara las medecinas.
* (figurat, pejoratiu) Lòc ont se trama quicòm d'emmalit.

### Derivats

* oficinal

### Traduccions

| alemand: Apotheke $^{(de)}$ anglés: pharmacy $^{(en)}$ basc: catalan: farmàcia $^{(ca)}$, oficina $^{(ca)}$ | espanhòl: farmacia $^{(es)}$, oficina $^{(ca)}$ francés: officine $^{(fr)}$ italian: farmacia $^{(it)}$, officina $^{(it)}$ portugués: farmacia $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin officina « talhièr, fabrica, manufactura ».

### Prononciacion

    Oriental: central /ufiˈsinə/, /ufiˈsinə/, balear /ofiˈsinə/, /ofiˈsinə/, /ufiˈsinə/, /ufiˈsinə/
    Occidental: /ofiˈsina/, /ofiˈsina/
    Espanha (Barcelona) : escotar « oficina »

### Sillabas

o|fi|ci|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficina | oficines |
oficina femenin
* Lòc ont se dona los servicis d’una administracion.
* Lòc ont se realiza un trabalh.
* Laboratòri se realiza las preparacions farmaceuticas.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin officina « talhièr, fabrica, manufactura ».

### Prononciacion

    Peninsular: /ofiˈθina/, /ofiˈθina/
    American: alt /of(i)ˈsina/, /of(i)ˈsina/, baix /ofiˈsina/, /ofiˈsina/

### Sillabas

o|fi|ci|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficina | oficinas |
oficina femenin
* Lòc ont se dona los servicis d’una administracion.
* Lòc ont se realiza un trabalh.
* Laboratòri ont se realiza las preparacions farmaceuticas.
* Lòc que servís de sèrva

# Portugués
### Etimologia

    Del latin officina « talhièr, fabrica, manufactura ».

### Prononciacion

    Peninsular: /ofiˈθina/, /ofiˈθina/
    American: alt /of(i)ˈsina/, /of(i)ˈsina/, baix /ofiˈsina/, /ofiˈsina/
    escotar « oficina »

### Sillabas

o|fi|ci|na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficina | oficinas |
oficina femenin
* Lòc ont se realiza un trabalh.
* Lòc dins una glèisa ont se realiza las preparacions culinàrias, ...
* Lòc que servís de sèrva
* Loboratòri de fotgrafia, de farmacia, ...
* Establiment comercial ont se raliza la manutencion e reparacion del veïculs automobils.
* Classa o leisson practica sus una activitat o un subjècte especific.
# Occitan
### Etimologia

    De oficièra e ministerial.

### Prononciacion

    /ufiˌsjɛɾo̞ ministeˈɾjalo̞/, /ufiˌsjɛɾo̞ ministeˈɾjalo̞/

## Locucion nominala

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficièra ministeriala | oficièras ministerialas |
| [ufiˌsjɛɾo̞ ministeˈɾjalo̞] | [ufiˌsjɛɾo̞s ministeˈɾjalo̞s] |
oficièra ministeriala (lengadocian) ; femenin, (masculin: oficièr ministerial)
* (Administracion francesa) Oficièra publica avent la qualitat per realizar d'actes autentics e obligatòris, son, dempuièi 2022, los notaris, los avocats als conselh (Cort de cassassion e Conselh d'Estat), los comissaris de justícia (usiièrs de justícia e comissaris estimadors), grafièrs dels tribuals de comèrci

### Variantas dialectalas

* oficiera ministeriala (gascon, provençau)
* auficièra ministeriala (gascon)

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: officière ministérielle $^{(fr)}$ italian: portugués: |
# Occitan
### Prononciacion

* /u'fisis/, /u'fisis/

## Forma de nom comun

oficis
* Plural de ofici.

# Catalan
### Prononciacion

* Oriental: /uˈfi.sis/
* Occidental: nord-occidental /oˈfi.sis/, valencià /oˈfi.sis/, /uˈfi.sis/

## Forma de nom comun

ofici
* Plural de ofici.
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval officiarius.

### Prononciacion

* /ufi'sjεɾo̞/, /ufi'sjεɾo̞/

### Sillabas

o|fi|ciè|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficièra | oficièras |
| [ufi'sjεɾo̞] | [ufi'sjεɾo̞s] |
oficièra femenin, (femenin: oficièr)
* Femna que ten un ofici, que complís una carga, qu'ocupa un emplec civil.
** Oficièra de polícia.
* Femna que, tenent quin que siá grade, exercís lo comandament correspondent al grade, dins l’armada.

### Traduccions

| alemand: Offizierin $^{(de)}$ anglés: officer $^{(en)}$ basc: catalan: oficial $^{(ca)}$ | espanhòl: oficial $^{(es)}$ francés: officière $^{(fr)}$ italian: ufficiale $^{(it)}$ portugués: oficial $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin offerenda « çò que se cal ofrir », adjectiu verbal de offero (« ofrir »)

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uˈfɾendo̞/, /uˈfɾendo̞/
    procençau /uˈfʀẽⁿdə/, /uˈfʀẽⁿdə/

### Sillabas

o|fren|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ofrenda | ofrendas |
| [uˈfɾendo̞] | [uˈfɾendo̞s] |
ofrenda (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* Don qu’òm ofrís a Dieu, als sants o a la Glèisa.
* Don qu’òm ofrís a una divinitat, a las idòlas o a un temple.
* (per extension) Don qu’òm far a un organisme o a una persona.
* (liturgia cresriana) Ceremonia que se debana pendent l'eucaristia que lo prèire, fàcia al pòble, presenta lo pan e lo vin de la comunion e que recep l'almòina dels fidèls.

### Variantas dialectalas

* aufrenda (gascon)
* auherenda (gascon)
* auherença (gascon)
* *ofranda (francisme)

### Sinonims

* ofèrta (lengadocian)
* aufèrta (gascon)
* gadi (gascon)

### Traduccions

| alemand: Gabe $^{(de)}$ anglés: offering $^{(en)}$, gift $^{(en)}$ basc: catalan: ofrena $^{(ca)}$ | espanhòl: ofrenda $^{(es)}$ francés: offrande $^{(fr)}$ italian: offerta $^{(it)}$ portugués: oferta $^{(pt)}$, oferenda $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin offerenda « çò que se cal ofrir », adjectiu verbal de offero (« ofrir »)

### Prononciacion

    /oˈfɾenda/, /oˈfɾenda/
    Colómbia (Bogotà) : escotar « ofrenda »

### Sillabas

o|fren|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| ofrenda | ofrendas |
| [oˈfɾenda] | [oˈfɾenda] |
ofrenda femenin
* ofrenda $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin officinalis.

### Prononciacion

/ufisiˈnal/, /ufisiˈnal/

### Sillabas

o|fi|ci|nal

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | oficinal | oficinals |
| Masculin | [ufisiˈnal] | [ufisiˈnals] |
| Femenin | oficinala | oficinalas |
| Femenin | [ufisiˈnalo̞] | [ufisiˈnalo̞s] |
oficinal (lengadocian)
* Qu'entra dins las preparacions farmaceuticas.
* Se ditz dels products ja realizats o preparats quand òm la crompa a l'oficina, per oposicion a magistral.

### Sinonims

* farmaceutic
* medicinal

### Variantas dialectalas

* oficinau (gascon, provençau)

### Traduccions

| alemand: offizinell $^{(de)}$ anglés: officinal $^{(en)}$ basc: catalan: oficinal $^{(ca)}$ | espanhòl: oficinal $^{(es)}$ francés: officinal $^{(fr)}$ italian: officinale $^{(it)}$ portugués: oficinal $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin officinalis.

### Prononciacion

/ufisiˈnaɫ/, /ufisiˈnaɫ/

### Sillabas

o|fi|ci|nal

## Adjectiu

oficinal masculin o femenin, (plurals: oficinals)
* oficinal $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin officinalis.

### Prononciacion

/ofiθiˈnal/, /ofiθiˈnal/, /ofisiˈnal/, /ofisiˈnal/

### Sillabas

o|fi|ci|nal

## Adjectiu

oficinal masculin o femenin, (plurals: oficinales)
* oficinal $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin officinalis.

### Prononciacion

    Portugal /ufisiˈnaɫ/, /ufisiˈnaɫ/
    Brasil /ufisĩˈnaw/, /ufisĩˈnaw/, /ufisiˈnaw/, /ufisiˈnaw/

### Sillabas

o|fi|ci|nal

## Adjectiu

oficinal masculin o femenin, (plurals: oficinais)
* oficinal $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De oficièr e ministerial.

### Prononciacion

    /ufiˌsjɛ ministeˈɾjal/, /ufiˌsjɛ ministeˈɾjal/

## Locucion nominala

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficièr ministerial | oficièrs ministerials |
| [ufiˌsjɛ ministeˈɾjal] | [ufiˌsjɛs ministeˈɾjals] |
oficièr ministerial (lengadocian) ; masculin, (femenin: oficièra ministeriala)
* (Administracion francesa) Oficier public avent la qualitat per realizar d'actes autentics e obligatòris, son, dempuièi 2022, los notaris, los avocats als conselh (Cort de cassassion e Conselh d'Estat), los comissaris de justícia (usiièrs de justícia e comissaris estimadors), grafièrs dels tribuals de comèrci

### Variantas dialectalas

* oficier ministeriau (gascon, provençau)
* auficièr ministeriau (gascon)

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: officier ministériel $^{(fr)}$ italian: portugués: |
# Occitan
### Prononciacion

/ufiˈsino̞s/, /ufiˈsino̞s/

## Forma de nom comun

oficinas
* plural de oficina.

# Espanhòl
### Prononciacion

    Peninsular: /ofiˈθinas/, /ofiˈθinas/
    American: alt /of(i)ˈsinas/, /of(i)ˈsinas/, baix /ofiˈsinas/, /ofiˈsinas/

## Forma de nom comun

oficinas
* plural de oficina.

# Portugués
### Prononciacion

    Peninsular: /ofiˈθinaʃ/, /ofiˈθinaʃ/
    American: alt /of(i)ˈsinaʃ/, /of(i)ˈsinaʃ/, baix /ofiˈsinas/, /ofiˈsinas/

## Forma de nom comun

oficinas
* plural de oficina.
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval officiarius.

### Prononciacion

* /ufi'sjε/, /ufi'sjε/

### Sillabas

o | fi | sièr (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| oficièr | oficièrs |
| [ufi'sjε] | [ufisjεs] |
oficièr masculin, (femenin: oficièra)
* Òme que ten un ofici, que complís una carga, qu'ocupa un emplec civil.
** Oficièr de polícia.
* (istòria) Servicial d'un ostal nòble s'ocupant de la taula e de l’ofici.
* Òme que, tenent quin que siá grade, exercís lo comandament correspondent al grade, dins l’armada.

### Traduccions

| alemand: Offizier $^{(de)}$ anglés: officer $^{(en)}$ catalan: oficial $^{(ca)}$ espanhòl: oficial $^{(es)}$ | francés: officier $^{(fr)}$ italian: ufficiale $^{(it)}$ polonés: oficer $^{(pl)}$ portugués: oficial $^{(pt)}$ |
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir de oficjalny ("oficial") amb lo sufix adverbial -ie.

### Prononciacion

[ˌɔfʲi'ʦ̑ʲjalnɨ]

### Sillabas

o | fi | cjal | nie (4)

## Advèrbi

oficjalnie

### Traduccions

* oficialament $^{(oc)}$

### Parents

* oficjalny
# Abenaqui de l'èst
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mánakʷan | manákʷanal |
mánakʷan inanimat
* Arc de Sant Martin.

#### Nòta

Forma e ortografia del dialècte penobscot.

### Referéncias

* Penobscot Dictionary, The Penobscot Cultural & Historic Preservation Department.
# Abenaqui de l'èst
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mánikʷsəss | maníkʷsəssak |
mánikʷsəss animat
* Tamia.

#### Nòta

Forma e ortografia del dialècte penobscot.

### Referéncias

* Penobscot Dictionary, The Penobscot Cultural & Historic Preservation Department.
# Catalan
### Etimologia

Del latin manĭca.

### Prononciacion

/ˈmanəɣə/, /ˈmanəɣə/ (oriental), /ˈmaneɣa/, /ˈmaneɣa/ (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « mànega »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| mànega | mànegues |
| [ˈmanəɣə] | [ˈmanəɣəs] |
mànega femenin
* Marga.
# Ongrés
### Etimologia

Probablament manlevat a una lenga eslava (mák en chèc, мак en ucraïnian e bulgar).

### Prononciacion

['ma:k]

### Sillabas

mák (1)

## Nom comun

mák, pl. mákok

### Traduccions

* rosèla $^{(oc)}$ femenin
# Catòba
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

mánuˑ
* País, tèrra.

### Referéncias

* John Siebert Jr., 1945, Linguistic Classification of Catawba: Part II, International Journal of American Linguistics, Vol. 11:4, p. 211-218.
# Lakòta
### Prononciacion

/maˈpuze/, /maˈpuze/

## Forma de vèrb

mápuze
* Primièra persona del singular de púzA.
# Sard
### Etimologia

Del latin marmor, manlevat al grèc ancian μάρμαρος (mármaros).

### Prononciacion
## Nom comun

màrmaru masculin
* Marme.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

['maskəɾə] (oriental), ['maskaɾa] (occidental)

### Sillabas

màs | ca | ra (3)

## Nom comun

màscara femenin

### Traduccions

* careta $^{(oc)}$, masqueta $^{(oc)}$
# Gaelic escocés
### Etimologia

De l'irlandés ancian máthir que ven del protoceltic *mātīr, eissit del etil|protoindoeuropèu|gd}} *méh₂tēr.

### Prononciacion

/ˈmaːhəɾʲ/, /ˈmaːhəɾʲ/ (general), /ˈmeːɾʲ/, /ˈmeːɾʲ/ (Argyll e Bute)

## Nom comun

màthair femenin, plural : màthraichean
* Maire.
# Islandés
### Etimologia

Del noroèc máni, del protogermanic *mēnô « luna », del protoindoeuropèu *mḗh₁n̥s « luna, mes ».

### Prononciacion

/ˈmauːnɪ/, /ˈmauːnɪ/

## Nom comun

máni masculin plural : mánar
* Luna.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin vulgar *nārīcae o *nārīx, de naris « nasica ».

### Prononciacion

/naˈɾiθ/, /naˈɾiθ/
escotar « nariz »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| nariz | narices |
| [naˈɾiθ] | [naˈɾiθes] |
nariz femenin
* Nas.

### Derivats

* desnarizar
* narigudo
* nasal
# Occitan
### Etimologia

Manlèu del latin narratio, de narrare (« racontar »).

### Prononciacion

/nara'sju/, /nara'sju/, provençau /nara'sjũⁿ/, /nara'sjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « narracion »

### Sillabas

nar|ra|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| narracion | narracions |
| [nara'sju] | [nara'sjus] |
narracion
* Raconte, expausat de fachs dins un obratge literari.
* (Retorica antica) Partida del discors ont l’orator raconta, expausa, desvolopa lo fach.

### Parents

* narrable
* narratiu
* narrar

### Traduccions

| alemand: Erzählung $^{(de)}$ anglés: narrative $^{(en)}$, narration $^{(en)}$ basc: kontaketa $^{(eu)}$ catalan: narració $^{(ca)}$ | espanhòl: narración $^{(es)}$ francés: narration $^{(fr)}$ italian: narrazione $^{(it)}$ portugués: narração $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/naraˈðus/, /naraˈðus/, provençau /naʀaˈdu/, /naʀaˈdu/

## Forma de nom comun

narradors
* Plural de narrador.

# Catalan
### Prononciacion

Balearic, Central /nərəˈdos/, /nərəˈdos/, Valencian /naraˈdoɾs/, /naraˈdoɾs/

## Forma de nom comun

narrador masculin
* Plural de narrador.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin naris, varianta de nasus, «nas»

### Prononciacion

/'naro̞/, /'naro̞/, provençau /'naʀə/, /'naʀə/

### Sillabas

nar|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| narra | narras |
| ['naro̞] | ['naro̞s] |
narra (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* Cadun dels dos traucs del nas per que unes animals coma los umans respiran e percebon las odors.

### Variantas dialectalas

* nàrria (lengadocian)

### Sinonims

* naritz (gascon)
* naric (gascon)
* nasic (gascon) / nasica (lengadocian)
* trauc del nas

### Traduccions

| alemand: Nasenloch $^{(de)}$, Nüster $^{(de)}$ anglés: nostril $^{(en)}$ basc: catalan: nariu $^{(ca)}$ | espanhòl: narina $^{(es)}$ francés: narine $^{(fr)}$ italian: narice $^{(it)}$ portugués: narina $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

narra
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de narrar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiunafirmatiu de narrar.
# Occitan
### Prononciacion

/naraðajˈɾizes/, /naraðajˈɾizes/

### Sillabas

na|rra|dai|ri|ses

## Forma de nom comun

narradorairises
* Plural de narradairitz.
# Occitan
### Etimologia

    De narrar.

### Prononciacion

/naraˈðu/, /naraˈðu/, provençau /naʀaˈdu/, /naʀaˈdu/

### Sillabas

na|rra|dor

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| narrador | narradors |
| [naraˈðu] | [naraˈðus] |
narrador (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (equivalents femenins: narradairitz, narradoira)
* Persona que narra, que racontar quicòm.
* La persona o la votz que lo vejaire es utilizat dins lo cors de l'istòria.

### Variantas dialectalas

* narrator

### Sinonims

* narraire (provençau)
* contaire (1)
* racontaire (1)

### Parents

* narracion
* narrar
* narratiu

### Traduccions

| alemand: Erzähler $^{(de)}$ anglés: narrahtor $^{(en)}$ basc: catalan: narrador $^{(ca)}$ | espanhòl: narrador $^{(es)}$ francés: narrateur $^{(fr)}$ italian: narratore $^{(it)}$ portugués: narrador $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De narrar.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « narrador »

### Prononciacion

Balearic, Central /nərəˈdo/, /nərəˈdo/, Valencian /naraˈdoɾ/, /naraˈdoɾ/

### Sillabas

na|rra|dor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| narrador | narradors |
narrador masculin, (equivalents femenins: narradora)
* narrador $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De narrar.

### Prononciacion

/naraˈð̞oɾ/, /naraˈð̞oɾ/

### Sillabas

na|rra|dor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| narrador | narradores |
narrador masculin, (equivalents femenins: narradora)
* narrador $^{(oc)}$
* Comentator esportiu

# Portugués
### Etimologia

    De narrar.

### Prononciacion

Portugal /nɐʀɐˈdoɾ/, /nɐʀɐˈdoɾ/; Brasil /naɦaˈdoɾ/, /naɦaˈdoɾ/, /naxaˈdoɾ/, /naxaˈdoɾ/

### Sillabas

na|rra|dor

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| narrador | narradores |
narrador masculin, (equivalents femenins: narradora)
* narrador $^{(oc)}$
* Comentator d'eveniments
# Polonés
### Etimologia

Bastit a partir de národ ("nacion").

### Prononciacion

[ˌnarɔˈdɔvɨ]

### Sillabas

na | ro | do | wy (4)

## Adjectiu

narodowy masculin

### Traduccions

* nacional $^{(oc)}$

### Derivats

* międzynarodowy
# Me'en
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

narpi
* Agulha (objècte).

### Referéncias

* Fajiyo Mekonen, Tuluwa Amaro, Gɛbɛyo Bassami, 2015, Dikshinaride Mɛ'ɛnɛnun de kesude Icɔcɔnun - English-Me'enen-Amharic School Dictionary, SIL Bench Maji Multilingual Education Project.
# Occitan
### Prononciacion

/nara'sjus/, /nara'sjus/, provençau /nara'sjũⁿs/, /nara'sjũⁿs/

## Forma de nom comun

narracions
* Plural de narracion
# Occitan
### Etimologia

    De narrar.

### Prononciacion

/naraðajˈɾit͡s/, /naraðajˈɾit͡s/

### Sillabas

na|rra|dai|ritz

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| narradairitz | narradairises |
| [naraðajˈɾit͡s] | [naraðajˈɾizes] |
narradairitz (lengadocian) ; femenin, (equivalent masculin: narrador)
* Persona que narra, que racontar quicòm.
* La persona o la votz que lo vejaire es utilizat dins lo cors de l'istòria.

### Variantas dialectalas

* narradoira (provençau)

### Sinonims

* narratritz / narratora
* narraira (provençau)
* contaira (1)
* racontaira (1)

### Parents

* narracion
* narrar
* narratiu

### Traduccions

| alemand: Erzählerin $^{(de)}$ anglés: narratrix $^{(en)}$, narratress $^{(en)}$ basc: catalan: narradora $^{(ca)}$ | espanhòl: narradora $^{(es)}$ francés: narratrice $^{(fr)}$ italian: narratrice $^{(it)}$ portugués: narradora $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De individual amb lo sufix «-ista»

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /indiβiðɥaˈlisto̞/, /indiβiðɥaˈlisto̞/
    provençau /ĩⁿdividɥaˈlistə/, /ĩⁿdividɥaˈlistə/

### Sillabas

in|di|vi|dua|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| individualista | individulistas |
| [indiβiðɥaˈlisto̞] | [indiβiðɥaˈlisto̞s] |
individualista masculin o femenin
* Relativa a l'individualisme.
* Que practica l'individualisme.

### Traduccions

| alemand: Individualist $^{(de)}$ anglés: individualist $^{(en)}$ basc: catalan: individualista $^{(ca)}$ | espanhòl: individualista $^{(es)}$ francés: individualiste $^{(fr)}$ italian: individualista $^{(it)}$ portugués: individualista $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

individualista masculin o femenin, (plurals: individualistas)
* Persona que practica l'individualisme.

### Parents

* individú
* individual / individuau
* induvidualament
* individualitat
* individualisme

### Traduccions

| alemand: individualistisch $^{(de)}$ anglés: individualistic $^{(en)}$ basc: catalan: individualista $^{(ca)}$ | espanhòl: individualista $^{(es)}$ francés: individualiste $^{(fr)}$ italian: individualistico $^{(it)}$ portugués: individualista $^{(pt)}$, individualístico $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De individual amb lo sufix «-ista»

### Prononciacion

    Balearic /individuəˈlis.tə/, /individuəˈlis.tə/
    Central /indiβiduəˈlis.tə/, /indiβiduəˈlis.tə/
    Valencian /individuaˈlis.ta/, /individuaˈlis.ta/

### Sillabas

in|di|vi|du|a|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| individualista | individulistes |
individualista masculin o femenin
* individualista $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

individualista masculin o femenin, (plurals: individualistes)
* individualista $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De individual amb lo sufix «-ista»

### Prononciacion

    /ĩn̪d̪iβ̞ið̞waˈlist̪a/, /ĩn̪d̪iβ̞ið̞waˈlist̪a/

### Sillabas

in|di|vi|dua|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| individualista | individulistas |
individualista masculin o femenin
* individualista $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

individualista masculin o femenin, (plurals: individualistas)
* individualista $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

De individual amb lo sufix «-ista»

### Prononciacion

    /individuaˈlista/, /individuaˈlista/

### Sillabas

in|di|vi|du|a|lis|ta

## Nom comun

individualista masculin o femenin, (plurals: masculin, individualisti; femenin, individualiste)
* individualista $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De individual amb lo sufix «-ista»

### Prononciacion

    Portugal /ĩdividwɐˈliʃtɐ/, /ĩdividwɐˈliʃtɐ/
    Brasil /ĩdʒividuaˈliʃtɐ/, /ĩdʒividuaˈliʃtɐ/, /ĩdʒividwaˈlistə/, /ĩdʒividwaˈlistə/

### Sillabas

in|di|vi|dua|lis|ta o in|di|vi|du|a|lis|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| individualista | individulistas |
individualista masculin o femenin
* individualista $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

individualista masculin o femenin, (plurals: individualistas)
* individualista $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/indiβiˈðɥals/, /indiβiˈðɥals/

## Forma d'adjectiu

individuals
* Masculin plural de individual

# Anglés
### Prononciacion

    American /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒuəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒuəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒwəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒwəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒəlz/, /ˌɪndəˈ-/, /ˌɪndəˈ-/
    General /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒʊəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒʊəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒəlz/, /ˌɪndɪˈvɪd͡ʒəlz/, /ˌɪndəˈ-/, /ˌɪndəˈ-/
    Nòva Zelandia /ˌɘndɘˈvɘd͡ʒʉ.ɘlz/, /ˌɘndɘˈvɘd͡ʒʉ.ɘlz/, /ˌɘndɘˈvɘd͡ʒɘlz/, /ˌɘndɘˈvɘd͡ʒɘlz/

## Forma de nom comun

individuals
* Plural de individual

# Catalan
### Prononciacion

/indiβiðuˈaɫs/, /indiβiðuˈaɫs/, /indiviðuˈaɫs/, /indiviðuˈaɫs/

## Forma d'adjectiu

individuals masculin o femenin
* Plural de individual

## Forma de nom comun

individuals masculin o femenin
* Plural de individual
# Occitan
### Etimologia

    Del latin individuatio « fach de venir un individú ».
    Principi enonciat e desvolopat per Carl Jung

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /indiβiðɥaˈsju/, /indiβiðɥaˈsju/
    provençau /ĩⁿdividɥaˈsjũⁿ/, /ĩⁿdividɥaˈsjũⁿ/

### Sillabas

in|di|vi|dua|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| individuacion | individuacions |
| [indiβiðɥaˈsju] | [indiβiðɥaˈsjus] |
individacion femenin
* Çò que fa qu’un individú diferís d’un autre individú.

### Locucions

* principi d'individuacion

### Traduccions

| alemand: Individuation $^{(de)}$ anglés: individuation $^{(en)}$ basc: catalan: individuació $^{(ca)}$ | espanhòl: individuación $^{(es)}$ francés: individuation $^{(fr)}$ italian: individuazione $^{(it)}$ portugués: individuação $^{(pt)}$ |