OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Prononciacion

/deskuˈβɛɾto̞s/, /deskuˈβɛɾto̞s/

## Forma de nom comun

descobèrta
* Plural de descobèrta

## Forma d'adjectiu

descobèrtas
* femenin plural de descobèrt.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

codificaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb descodificar.
# Occitan
### Etimologia

    De descobrir

### Prononciacion

/deskuˈβɛɾto̞/, /deskuˈβɛɾto̞/

### Sillabas

des|co|bèr|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| descobèrta | descobèrtas |
| [deskuˈβɛɾto̞] | [deskuˈβɛɾto̞s] |
descobèrta (lengadocian) (gascon) , femenin
* Accion de descobrir, de trobar çò qu'èra pas conegut, qu'èra amagat
* Accion d’inventar.
* La causa que se descobriguèt, que se trobèt.
* (industria minièra) Mina a cèl dobèrt.

### Sinonims

* invencion
* tròba / trobalha

### Traduccions

| alemand: Entdeckung $^{(de)}$ anglés: discovery $^{(en)}$, find $^{(en)}$, finding $^{(en)}$ basc: aurkikuntza $^{(eu)}$ catalan: descobriment $^{(ca)}$ | espanhòl: descubrimiento $^{(es)}$ francés: découverte $^{(fr)}$ italian: scoperta $^{(it)}$ portugués: descobrimento $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

descobèrta
* femenin singular de descobèrt.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitariá
* Tresena persona del singular al condicional de imitar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitarián
* Tresena persona del plural al condicional de imitar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitaretz
* Segonda persona del plural al futur de imitar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

imitaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb imitar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitariatz
* Segonda persona del plural al condicional de imitar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitariái
* Primièra persona del singular al condicional de imitar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitariás
* Segonda persona del singular al condicional de imitar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitarem
* Primièra persona del plural al futur de imitar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imitariam
* Primièra persona del plural al condicional de imitar.
# Catalan
## Forma de vèrb

imitaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb imitar.
# Occitan
### Prononciacion

/imad͡ʒinaˈtiβo/, /imad͡ʒinaˈtiβo/

## Forma d'adjectiu

imaginativa
* Femenin singular de imaginatiu.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imaginava
* Tresena persona del singular a l'imperfach de imaginar.
# Occitan
### Prononciacion

/imad͡ʒiˈnats/, /imad͡ʒiˈnats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | imaginat | imaginats |
| Masculin | [imad͡ʒiˈnat] | [imad͡ʒiˈnats] |
| Femenin | imaginada | imaginadas |
| Femenin | [imad͡ʒiˈnaðo] | [imad͡ʒiˈnaðos] |
imaginats
* Participi passat masculin plural de imaginar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imaginavas
* Segonda persona del singular a l'imperfach de imaginar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imaginavi
* Primièra persona del singular a l'imperfach de imaginar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imagine
* Primièra persona del singular al present del subjonctiu de imaginar.
* Tresena persona del singular al present del subjonctiu de imaginar.
# Occitan
### Prononciacion

/imad͡ʒinaˈtiβos/, /imad͡ʒinaˈtiβos/

## Forma d'adjectiu

imaginativas
* Femenin plural de imaginatiu.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imaginatz
* Segonda persona del plural al present de imaginar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

imaginavan
* Tresena persona del plural a l'imperfach de imaginar.
# Espanhòl
### Etimologia

A partir d'imaginar amb lo sufix -ativo.

### Prononciacion

[imaxina'tiβo]

### Sillabas

i | ma | gi | na | ti | vo (6)

## Adjectiu

imaginativo masculin

### Traduccions

* imaginatiu $^{(oc)}$

### Parents

* imagen
* imaginar
* imaginario
* imaginación
# Romanés
### Etimologia

Creat a partir del nom dator ("deutor") amb lo sufix -ie.

### Prononciacion

[dato'rije] escotar « datorie » Romania (Craiova) : escotar « datorie »

### Sillabas

da | to | ri | e (4)

## Nom comun

datorie femenin, pl. datorii

### Traduccions

* deute $^{(oc)}$ masculin
# Quapaw
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/daˈtːã/, /daˈtːã/

## Vèrb

dattą́
* Beure.
# Anglés
### Etimologia

De l'anglés ancian dohtor del protogermanic (duhtēr , vesin del scots dochter, del neerlandés dochter , de l'alemand Tochter.

### Prononciacion

[ˈdɔːtə(r)]
Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « daughter » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « daughter »

### Sillabas

daugh| ter (2)

## Nom comun

daughter femenin

### Traduccions

* filha $^{(oc)}$, hilha $^{(oc)}$

### Antonims

* son
# Sapadin
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

daume masculin, plural : daum
* Det gròs.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/dawˈɾat/, /dawˈɾat/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | daurat | daurats |
| Masculin | [dawˈɾat] | [dawˈɾats] |
| Femenin | daurada | dauradas |
| Femenin | [dawˈɾaðo] | [dawˈɾaðos] |
daurat masculin
* Qu'a la color de l'aur.

### Traduccions

| anglés: golden $^{(en)}$ catalan: daurat $^{(ca)}$ | francés: doré $^{(fr)}$ italian: dorato $^{(it)}$ |

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | daurat | daurats |
| Masculin | [dawˈɾat] | [dawˈɾats] |
| Femenin | daurada | dauradas |
| Femenin | [dawˈɾaðo] | [dawˈɾaðos] |
daurat masculin
* Participi passat masculin singular de daurar.
# Francés
### Prononciacion

/data/, /data/

## Forma de vèrb

datât
* Tresena persona del singular al imperfach del subjontiu de dater.
# Sapadin
### Prononciacion
## Forma de nom comun

daum
* Plural de daume.

### Referéncias

* Cristina Kratter e Marcella Benedetti, s. d., Ans, kans, hunderttausnt Berter saint et schtane - Frasario del sappadino, Sappada, Associazione Plodar Germanofoni di Sappada.
# Francés
### Etimologia

Del latin delphīnus, manlevat al grèc δελφις, δελφινος.

### Prononciacion

[dɔ'fɛ̃]
Soïssa (Canton de Valés) : escotar « dauphin » França (Vòges) : escotar « dauphin » França (Vòges) : escotar « dauphin » França (Canet de Rosselhon) : escotar « dauphin » França (Somain) : escotar « dauphin »

## Nom comun

dauphin masculin

### Traduccions

* dalfin $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Contraccion de de e lo.

### Prononciacion

/daw/, /daw/ / /dow/, /dow/

### Sillabas

dau

## Preposicion

dau masculin (lemosin) (provençau) (vivaroaupenc)
* Contraccion de la preposicion de ambe l'article lo.

### Variantas dialectalas

* dal
* del
* delh
* deu

### Traduccions

| alemand: vom $^{(de)}$ anglés: of the $^{(en)}$, from the $^{(en)}$ catalan: del $^{(ca)}$ espanhòl: del $^{(es)}$ | francés: du $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: dou $^{(frp)}$ italian: del $^{(it)}$, dello $^{(it)}$, dal $^{(it)}$, dallo $^{(it)}$ sicilian: dû $^{(scn)}$, dô $^{(scn)}$, di lu $^{(scn)}$ |

### Referéncias
# Catalan
### Etimologia

Probablament del latin datum.

### Prononciacion

/daw/, /daw/
Espanha (Barcelona) : escotar « dau »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| dau | daus |
| [daw] | [daws] |
dau masculin
* Dat.

# Naut alemand ancian
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

dau neutre
* Rosada.

### Variantas

* tau
* tou

### Referéncias

* Rudolf Schützeichel, 1989, Althochdeutsches Wörterbuch, 4ena edicion revisada, Max Niemeyer Verlag, Tübingen.
* ↑ Joan-D. Ros, lexic auvernhat / òc estandard
# Occitan
### Etimologia

    Mot compausat del prefix «giro-» e del sufix «-scòpi». Nomenat en 1852 per Léon Foucault, son inventor.

### Prononciacion

    lengadocian /d͡ʒiɾuˈskɔpi/, /d͡ʒiɾuˈskɔpi/
    gascon /ʒiɾuˈskɔpi/, /ʒiɾuˈskɔpi/
    Bearn : escotar « giroscòpi »
    provençau /d͡ʒiʀuˈskɔpi/, /d͡ʒiʀuˈskɔpi/

### Sillabas

gi|ro|scò|pi

## Nom comun

giroscòpi masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| giroscòpi | giroscòpis |
| [d͡ʒiɾuˈskɔpi] | [d͡ʒiɾuˈskɔpis] |
* Aparelh qu'utiliza lo principi de la conservacion del moment angular en fisica.
* Captador de posicion angulara.

### Derivats

* giroscopic

### Traduccions

| alemand: Gyroskop $^{(de)}$ anglés: gyroscope $^{(en)}$ basc: catalan: giroscopi $^{(ca)}$ | espanhòl: giroscopio $^{(es)}$ francés: gyroscope $^{(fr)}$ italian: giroscopio $^{(it)}$ portugués: giroscópio $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De giroscòpi.

### Prononciacion

    lengadocian /d͡ʒiɾuskuˈpik/, /d͡ʒiɾuskuˈpik/
    gascon /ʒiɾuskuˈpik/, /ʒiɾuskuˈpik/
    provençau /d͡ʒiʀuskuˈpik/, /d͡ʒiʀuskuˈpik/

### Sillabas

gi|ro|sco|pic

## Adjectiu

giroscopic
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | giroscopic | giroscopics |
| Masculin | [d͡ʒiɾuskuˈpik] | [d͡ʒiɾuskuˈpiks] |
| Femenin | giroscopica | giroscopicas |
| Femenin | [d͡ʒiɾuskuˈpiko̞] | [d͡ʒiɾuskuˈpiko̞s] |
* Qu'a un rapòrt amb lo giroscòpi.
* Qu'es dotat d’un giroscòpi.

### Traduccions

| alemand: gyroskopisch $^{(de)}$ anglés: gyroscopic $^{(en)}$ basc: catalan: giroscòpic $^{(ca)}$ | espanhòl: giroscópico $^{(es)}$ francés: gyroscopique $^{(fr)}$ italian: giroscopico $^{(it)}$ portugués: giroscópico $^{(pt)}$ |
# Dharumbal
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

girrbanh
* Equidna de nas cort.

### Referéncias

* A. Terrill, 2002, Dharumbal: The language of Rockhampton, Australia, PL-525, Pacific Linguistics, Canberra, The Australian National University.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin caryophyllon, del grèc ancian καρυόφυλλον, karuóphullon.

### Prononciacion

    lengadocian /d͡ʒiˈɾɔfle/, /d͡ʒiˈɾɔfle/
    gascon /ʒiˈɾɔfle/, /ʒiˈɾɔfle/
    peocençau /d͡ʒiˈʀɔfle/, /d͡ʒiˈʀɔfle/

### Sillabas

gi|rò|fle

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| giròfle | giròfles |
| [d͡ʒiˈɾɔfle] | [d͡ʒiˈɾɔfles] |
giròfle masculin
* Boton de las flors del giroflièr que gaireben paréis a un clavèl e que s'utiliza coma espècia.

### Sinonims

* clavèl de giròfle, clavèu de giròfle, claveu de giròfle
* clavèl, clavèu, claveu, clavet
* clau d'espècia
* carafèl
* garafa

### Traduccions

| alemand: Gewürznelke $^{(de)}$ anglés: clove $^{(en)}$ basc: catalan: clau d’espècie $^{(ca)}$, clavell d’espècie $^{(ca)}$ | espanhòl: clavo de olor $^{(es)}$, clavo $^{(es)}$ francés: girofle $^{(fr)}$ italian: chiodo di garofano $^{(it)}$ portugués: cravo $^{(pt)}$, cravo-da-índia $^{(pt)}$, cravinho $^{(pt)}$, girofle $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma de vèrb

giró
* Tresena persona del singular al preterit de girar.
# Catalan
## Forma de vèrb

girà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb girar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

giré
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb girar.
# Me'en
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

girɔng
* Nas.

### Referéncias

* Fajiyo Mekonen, Tuluwa Amaro, Gɛbɛyo Bassami, 2015, Dikshinaride Mɛ'ɛnɛnun de kesude Icɔcɔnun - English-Me'enen-Amharic School Dictionary, SIL Bench Maji Multilingual Education Project.
# Occitan
### Etimologia

Benlèu d'origina onomatopeïca

### Prononciacion

/d͡ʒisˈkla/, /d͡ʒisˈkla/
França (Bearn) : escotar « gisclar »

### Sillabas

gis | clar (2)

## Vèrb

gisclar
* Sortir amb fòrça per un fluid, liquid o gasós, del luòc ont es contengut.
* (per confusion) Sisclar: Cridar d'un son agut

### Sinonims

* rajar

### Derivats

* gisclada
* giscle
* gisclet
* giscletar
* gisclós
* regisclar

### Traduccions

| alemand: spritzen $^{(de)}$, zischen $^{(de)}$, chießen $^{(de)}$ anglés: spurt $^{(en)}$ out, to squirt $^{(en)}$ basc: catalan: brollar $^{(ca)}$, esquitxar $^{(ca)}$, rajar $^{(ca)}$ | espanhòl: salpicar $^{(es)}$, chorrear $^{(es)}$ francés: jaillir $^{(fr)}$, éclabousser $^{(fr)}$, gicler $^{(fr)}$ italian: schizzare $^{(it)}$, spruzzare $^{(it)}$ portugués: esguichar $^{(pt)}$, jorrar $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | gisclar | gisclar | gisclar | gisclar | gisclar | gisclar |
| Gerondiu | gisclant | gisclant | gisclant | gisclant | gisclant | gisclant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | gisclat | gisclat | gisclat | gisclats | gisclats | gisclats |
| femenin | gisclada | gisclada | gisclada | giscladas | giscladas | giscladas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | giscli giscle | gisclas | giscla | gisclam | gisclatz | gisclan |
| Imperfach | gisclavi | gisclavas | gisclava | gisclàvem | gisclàvetz | gisclavan |
| Preterit | gisclèri | gisclères | gisclèt | gisclèrem | gisclèretz | gisclèron |
| Futur | gisclarai | gisclaràs | gisclarà | gisclarem | gisclaretz | gisclaràn |
| Condicional | gisclariái | gisclariás | gisclariá | gisclariam | gisclariatz | gisclarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | giscle | giscles | giscle | gisclem | giscletz | gisclen |
| Imperfach | gisclèssi | gisclèsses | gisclès gisclèsse | gisclèssem | gisclèssetz | gisclèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | giscla ! | — | gisclem ! | gisclatz ! | — |
| Negatiu | — | giscles pas ! | — | gisclem pas ! | giscletz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

Dau latin medievau fortalicia (veire : fòrt).

### Prononciacion

/furtarɛsɔ/, /furtarɛsɔ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fortaressa | fortaressas |
| [furtarɛsɔ] | [furtarɛsa:] |
fortaressa femenin (lemosin)
* Plaça fòrta o vila fortifiada.

### Variantas dialectalas

* fortalesa
* chastelassa lemosin

### Traduccions

| anglés: fortress $^{(eo)}$ catalan: fortalesa $^{(ca)}$ esperanto: fortreso $^{(eo)}$ | espanhòl: fortaleza $^{(es)}$ francés: forteresse $^{(fr)}$ italian: fortezza $^{(it)}$ |

### Referéncias

* Ives Lavalada, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin (IEO), 2010
# Occitan
### Etimologia

Del latin fortificatio

### Prononciacion

    Lengadocian, gascon /fuɾtifika'sju/, /fuɾtifika'sju/
    Provençau /fuʀtifika'sjũⁿ/, /fuʀtifika'sjũⁿ/

### Sillabas

for|ti|fi|ca|cion

## Nom comun

fortificacion femenin
* Accion de fortificar.
* Ensem d'edificis bastits amb una tòca defensiva.

### Traduccions

* anglés: fortification $^{(en)}$
* catalan: fortificació $^{(ca)}$
* espanhòl: fortificación $^{(es)}$
* francés: fortification $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin fortificare.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /fuɾtifiˈka/, /fuɾtifiˈka/
    provençau /fuʀtifiˈka/, /fuʀtifiˈka/

### Sillabas

for|ti|fi|car

## Vèrb

fortificar
* Far venir fòrt, mai fòrt, vigorós, mai vigorós.
** L’exercici fortifica lo còrs.
* (figurat) Far perdurar, assegurar.
** Lo temps fortifica l’amistat.
* (militar) Dotar un castèl, una plaça, una vila de defensa.
se fortificar
* Venir fòrt, mai fòrt, vigorós, mai vigorós.

### Derivats

* fortificacion

### Sinonims

* afortir
* enfortir
per una vila, ...
* cinturar
* embarrar / embarrir

### Parents

* fortificant
* fòrt
* fortificacion

### Locucions

* airal fortificat

### Traduccions
# Catalan
### Etimologia

Del latin fortificare.

### Prononciacion

    Oriental: /furtifiˈka/, /furtifiˈka/
    Occidental: nord-occidental /foɾtifiˈka/, /foɾtifiˈka/, valencian /foɾtifiˈkaɾ/, /foɾtifiˈkaɾ/

### Sillabas

for|ti|fi|car

## Vèrb

fortificar
* fortificar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin fortificare.

### Prononciacion

    /foɾtifiˈkaɾ/, /foɾtifiˈkaɾ/

### Sillabas

for|ti|fi|car

## Vèrb

fortificar
* fortificar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin fortificare.

### Prononciacion

    Portugal /foɾtifiˈkaɾ/, /foɾtifiˈkaɾ/
    Brasil /fohtʃifiˈkaɾ/, /fohtʃifiˈkaɾ/, /foɾtʃifiˈka/, /foɾtʃifiˈka/

### Sillabas

for|ti|fi|car

## Vèrb

fortificar
* fortificar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin fortuitus « fortuit, accidental ».

### Prononciacion

/fuɾˈtɥit/, /fuɾˈtɥit/, provençau /fuʀˈtɥit/, /fuʀˈtɥit/

### Sillabas

for|tuit

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fortuit | fortuits |
| Masculin | [fuɾˈtɥit] | [fuɾˈtɥits] |
| Femenin | fortuita | fortuitas |
| Femenin | [fuɾˈtɥito̞] | [fuɾˈtɥito̞s] |
fortuit
* Que se passa per azard o per accident, sens causa coneguda.

### Sinonims

* accidental, inopinat
* inatendut, inesperat
* imprevist

### Derivats

* fortuitat
* fortuitament

### Traduccions

| alemand: zufällig $^{(de)}$, unerwartet $^{(de)}$ anglés: fortuitous $^{(en)}$, unwitting $^{(en)}$ basc: catalan: aventici $^{(ca)}$, casual $^{(ca)}$, fortuït $^{(ca)}$ | espanhòl: fortuito $^{(es)}$ francés: fortuit $^{(fr)}$ italian: fortuito $^{(it)}$ portugués: fortuito $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    Del latin fortuitus « fortuit, accidental ».

### Prononciacion

/fɔʁtɥi/, /fɔʁtɥi/

### Sillabas

for|tuit

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fortuit | fortuits |
| Masculin | [fɔʁtɥi] | [fɔʁtɥi] |
| Femenin | fortuite | fortuites |
| Femenin | [fɔʁtɥit] | [fɔʁtɥits] |
fortuit
* Que se passa per azard
# Occitan
### Prononciacion

/fuɾˈtɥits/, /fuɾˈtɥits/, provençau /fuʀˈtɥi/, /fuʀˈtɥi/

## Forma d'adjectiu

fortuits
* masculin plural de fortuit

# Francés
### Prononciacion

/fɔʁtɥi/, /fɔʁtɥi/

## Forma d'adjectiu

fortuits
* masculin plural de fortuit
# Espanhòl
### Etimologia
### Prononciacion

[fortifika'θjon]
escotar « fortificación »

### Sillabas

for | ti | fi | ca | ción (5), pl. for | ti | fi | ca | cio | nes (6)

## Nom comun

fortificación femenin, pl. fortificaciones

### Traduccions

* fortificacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Dau latin medievau fortalicia (veire : fòrt).

### Prononciacion

* /furtalɛzɔ/, /furtalɛzɔ/ lemosin
* /fuɾtaˈlezo̞/, /fuɾtaˈlezo̞/ lengadocian

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fortalesa | fortalesas |
| [furtalɛzɔ] | [furtalɛza:] |
fortalesa femenin (lengadocian) (lemosin)
* Plaça fòrta o vila fortificada.

### Variantas dialectalas

* casteràs gascon
* hortalessa gascon
* fortalessa gascon, provençal, vivaroaupenc
* fortaressa lemosin
* chastelassa lemosin

### Traduccions

| anglés: fortress $^{(eo)}$ catalan: fortalesa $^{(ca)}$ esperanto: fortreso $^{(eo)}$ | espanhòl: fortaleza $^{(es)}$ francés: forteresse $^{(fr)}$ italian: fortezza $^{(it)}$ |

### Referéncias

* "vòstras referéncias"
# Catalan
### Etimologia

Del latin .

### Prononciacion

[fuɾtifikəsi'o] (oriental), [foɾtifikasi'o] (occidental)

### Sillabas

for | ti | fi | ca | ci | ó (6)

## Nom comun

fortificació femenin, pl. fortificacions

### Traduccions

* fortificacion $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/fuɾˈtɥito̞/, /fuɾˈtɥito̞/, provençau /fuʀˈtɥitə/, /fuʀˈtɥitə/

### Sillabas

for|tui|ta

## Forma d'adjectiu

fortuita
* femenin singular de fortuit.

# Espanhòl
### Prononciacion

/foɾˈtwita/, /foɾˈtwita/

### Sillabas

for|tui|ta

## Forma d'adjectiu

fortuita
* femenin singular de fortuito.

# Italian
### Prononciacion

/for'tuito/, /for'tuito/, /fortu'ito/, /fortu'ito/

### Sillabas

for|tui|ta

## Forma d'adjectiu

fortuita
* femenin singular de fortuito.

# Portugués
### Sillabas

for|tui|ta

## Forma d'adjectiu

fortuita
* femenin singular de fortuito.
# Occitan
### Prononciacion

/fuɾˈtɥito̞s/, /fuɾˈtɥito̞s/, provençau /fuʀˈtɥitə/, /fuʀˈtɥitə/

## Forma d'adjectiu

fortuitas
* femenin plural de fortuit.

# Espanhòl
### Prononciacion

/foɾˈtwitas/, /foɾˈtwitas/

## Forma d'adjectiu

fortuita
* femenin plural de fortuito.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

fortuitas
* femenin plural de fortuito.
# Arrernte de l'èst
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

inwerle
* Aranha.

### Referéncias

* David P. Wilkins, 1989, Mparntwe Arrernte (Aranda) : studies in the structure and semantics of grammar, Tèsa, Canberra, The Australian National University.
# Anejom
### Etimologia

Del protooceanian *waiR, « aiga », amb un prefix -in.

### Prononciacion

/ˈʔɪnwæi̯/, /ˈʔɪnwæi̯/ ~ /ˈʔɪnwɛi̯/, /ˈʔɪnwɛi̯/

## Nom comun

inwai
* Aiga.

### Referéncias

* John Lynch, 2000, A grammar of Anejom, Pacific Linguistics, PL-507, Canberra, Research School of Pacific and Asian Studies, The Australian National University.
# Occitan
### Etimologia

De l'occitan ivèrn mas amb la prononciacion influenciada per lo calabrés nvèrnë o per l'italian inverno$^{Referéncianecessària}$.

### Prononciacion

[in'βɛr(n)]

### Sillabas

in | vèrn (2)

## Nom comun

invèrn masculin (gardiòl)
* Una de las quatre sasons de l'annada, entre la davalada e la prima .

### Variantas dialectalas

* ivèrn

### Traduccions

| alemand: Winter $^{(de)}$ masculin anglés: winter $^{(en)}$ neutre azèri: qış $^{(az)}$ basc: negu $^{(eu)}$ breton: catalan: hivern $^{(ca)}$ corean: 겨울 $^{(ko)}$ espanhòl: invierno $^{(es)}$ esperanto: vintro $^{(eo)}$ finlandés: francés: hiver $^{(fr)}$ galés: gaeaf $^{(cy)}$ | indonesian: islandés: vetur $^{(is)}$ masculin italian: inverno $^{(it)}$ neerlandés: winter $^{(nl)}$ polonés: portugués: inverno $^{(pt)}$ suedés: turc: kış $^{(tr)}$ ucraïnian: |
# Espanhòl
### Etimologia

Format a partir de l'adjectiu invulnerable e del sufix -idad

### Prononciacion

/iɱbulneɾaßiliˈðað/, /iɱbulneɾaßiliˈðað/

### Sillabas

in|vul|ne|ra|bi|li|dad

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| invulnerabilidad | invulnerabilidades |
| [iɱbulneɾaßiliˈðað] | [iɱbulneɾaßiliˈðaðes] |
invulnerabilidad femenin
* Invulnerabilitat.
# Francés
### Etimologia

Adaptacion del latin invocare.

### Prononciacion

[ɛ̃vɔ'ke]
Soïssa (Canton de Valés) : escotar « invoquer »

### Sillabas

in | vo | quer (3)

## Vèrb

invoquer

### Traduccions

* invocar $^{(oc)}$

### Derivats

* invocation
# Catalan
## Forma de vèrb

invoquí
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb invocar.
# Occitan
### Prononciacion

/inβulunˈtaɾio̞s/, /inβulunˈtaɾio̞s/ provençau /ĩⁿvulũⁿˈtaɾio̞/, /ĩⁿvulũⁿˈtaɾio̞/

## Forma d'adjectiu

involontàrias
* Femenin plural de involontari.
# Occitan
### Etimologia

    De involontari

### Prononciacion

/inβulunˈtaɾimen/, /inβulunˈtaɾimen/ provençau /ĩⁿvulũⁿˈtaɾiamẽⁿ/, /ĩⁿvulũⁿˈtaɾiamẽⁿ/

### Sillabas

in|vo|lon|ta|rja|ment

## Advèrbi

involontàriament
* D'un biais involontari.

### Parents

* involontari
* volontat

### Traduccions

| alemand: unwillkürlich $^{(de)}$ anglés: instinctively $^{(en)}$; involuntarily $^{(en)}$; unintentionally $^{(en)}$ basc: catalan: involuntàriament $^{(ca)}$ | espanhòl: involuntariamente $^{(es)}$ francés: involontairement $^{(fr)}$ italian: involontariamente $^{(it)}$ portugués: involuntariamente $^{(pt)}$ |