# Occitan
### Etimologia

    Del latin duplus « dos còps tan grand ».

### Prononciacion

/'dubble/, /'dubble/ França (Bearn) : escotar « doble »

### Sillabas

do|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | doble | dobles |
| Masculin | ['dubble] | ['dubbles] |
| Femenin | dobla | doblas |
| Femenin | ['dubblo̞] | ['dubblo̞s] |
doble
* Que val, que pèsa o que conten dos còps del tant.
** Dobla dòsi de pastís.
* (per extension) Qu'es compausat de doas causas parelhas, o analògas entre elas, o simplament de meteissa natura, de metissa espècia.
** Un doble reng d’arbres.
** Aquel ostal ten una dobla dintrada.
* (drech) Qualifica los actes o los contractes que se'n fa d'originals semblables, per ne daissar un entre las mans de caduna de las partidas a l'interés.
* (jòcs) Seria de doas valors identicas sus un meteis supòrt (dominò), dins un meteissa man (cartas).
** Doble as, doble dos, doble parelh, etc.
* (figurat) Qualifica las causas mai fòrtas, de qualitat superiora, de vertut mai eficaç que las autras causas de meteissa natura.
** Dobla bièra.
** grasdoble.
* (figurat) Que ten de duplicitat.
** Menar una dobla vida.
** Far un jòc doble.
| alemand: doppelt $^{(de)}$ anglés: double $^{(en)}$ basc: bikoitza $^{(eu)}$ catalan: doble $^{(ca)}$ | espanhòl: doble $^{(es)}$ francés: double $^{(fr)}$ italian: doppio $^{(it)}$ portugués: dobro $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| doble | dobles |
| ['dubble] | ['dubbles] |
doble masculin
* Quantitat dos còps mai granda.
** Aquela transaccion li tornèt lo doble de son investiment.
** Èsser condamnat al doble.
* Causa semblabla, simetricament parelha.
* Còpia d’un original.
** Far un doble de sas claus.
* (particular) Un dels originals, o solament la còpia d’un acte, d’un tractat, d'un contracte, etc.
* Exemplar o escapolon suplementari d'una colleccion.
* (figurat) Sosia o persona avent de trachs de caractèr prochissim.
* (Antiquitat) (religion) Còrs impalpable que, segon la cresença dels ancians Egipcians, s’escapava del còrs material al moment de la mòrt.
* (tennis) Partida de dos contra dos.

### Sinonims
#### Doble de se

* dobladura
* sosia

#### doble d'un acte

* duplicata
* còpia

### Parents

* doblar
* doblet
* desdoblar

## Forma de vèrb

doble
* Primièra persona del singular del present del subjonctiu de doblar.
* Tresena persona del singular del present del subjonctiu de doblar.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin duplus « dos còps tan grand ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « doble »

### Prononciacion

/ˈdobbɫə/, /ˈdobbɫə/, /ˈdoβɫe/, /ˈdoβɫe/

### Sillabas

do|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | doble | dobles |
| Femenin | doble | dobles |
doble masculin o femenin
* doble

## Nom comun

doble masculin (Plural: dobles)
* doble

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin duplus « dos còps tan grand ».

### Prononciacion

Veneçuèla : escotar « doble »

### Prononciacion

/ˈdoβle/, /ˈdoβle/

### Sillabas

do|ble

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | doble | dobles |
| Femenin | doble | dobles |
doble masculin o femenin
* doble

## Nom comun

doble masculin (Plural: dobles)
* doble