# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) Del latin tardiu cauma « calor del solelh de miègjorn », del grèc ancian καῦμα (kauma).
    (nom 2) D'un *kalmis preroman indoeuropèu «suc de montanha» o del latin culmen (Mistral).

### Prononciacion

/ˈkalmo̞/, /ˈkalmo̞/

### Sillabas

cal|ma

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| calma | calmas |
| [ˈkalmo̞] | [ˈkalmo̞s] |
calma (lengadocian) , femenin
* Calm.
* Moment de pausa a causa del caud.
* Melhoracion del temps per un brèu, anan cap al bèl, après una ventada.

### Variantas dialectalas

* cauma

### Sinonims

* calama
* calm

### Traduccions
## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| calma | calmas |
| [ˈkalmo̞] | [ˈkalmo̞s] |
calma (lengadocian) , femenin
* Planòl rocalhut, èrm, que domina una montanha.

### Variantas dialectalas

* calm

## Forma d'adjectiu

calma
* Femenin singular de calm.
* Femenin singular de calme.

## Forma de vèrb

calma
* Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.

# Catalan
### Etimologia

    (nom 1) Del latin tardiu cauma « calor del solelh de miègjorn », del grèc ancian καῦμα (kauma).
    (nom 2) D'un *kalmis preroman indoeuropèu «suc de montanha» o del latin culmen (Mistral).

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « calma »

### Prononciacion

oriental /ˈkaɫmə/, /ˈkaɫmə/, occidental /ˈkaɫma/, /ˈkaɫma/

### Sillabas

cal|ma

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| calma | calmes |
calma femenin
* calma $^{(oc)}$.

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| calma | calmes |
calma femenin
* calma $^{(oc)}$.

## Forma d'adjectiu

calma
* Femenin singular de calm.

## Forma de vèrb

calma
* Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin tardiu cauma « calor del solelh de miègjorn », del grèc ancian καῦμα (kauma).

### Prononciacion

Peró (Lima) : escotar « calma »

### Prononciacion

/ˈkalma/, /ˈkalma/

### Sillabas

cal|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| calma | calmas |
calma femenin
* calma $^{(oc)}$.

## Forma d'adjectiu

calma
* Femenin singular de calmo.

## Forma de vèrb

calma
* Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.

# Francés
### Prononciacion

França : escotar « calma »

### Prononciacion

oriental /kalma/, /kalma/

### Sillabas

cal|ma

## Forma de vèrb

calma
* Tresena persona del singular del passat simple de l'indicatiu de calmer.

# Italian
### Etimologia

    Del latin tardiu cauma « calor del solelh de miègjorn », del grèc ancian καῦμα (kauma).

### Prononciacion

/ˈkalma/, /ˈkalma/

### Sillabas

cal|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| calma | calme |
calma femenin
* calma $^{(oc)}$.

## Forma d'adjectiu

calma
* Femenin singular de calmo.

## Forma de vèrb

calma
* Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmare.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmare.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin tardiu cauma « calor del solelh de miègjorn », del grèc ancian καῦμα (kauma).

### Prononciacion

Portugal /ˈkaɫmɐ/, /ˈkaɫmɐ/; Brasil /ˈkawmɐ/, /ˈkawmɐ/, /ˈkawmə/, /ˈkawmə/

### Sillabas

cal|ma

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| calma | calmas |
calma femenin
* calma $^{(oc)}$.

## Forma d'adjectiu

calma
* Femenin singular de calmo.

## Forma de vèrb

calma
* Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.