OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De glòb.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /eŋɣluˈβa/, /eŋɣluˈβa/
    provençau /ẽⁿgluˈba/, /ẽⁿgluˈba/,

### Sillabas

en|glo|bar

## Vèrb

englobar
* Acampar de causas o amassar de personas per ne formar un tot.
* Dins un ensemble de causas o dins un grop de personas, i far dintrar un o una mai e l'i enclure.

### Sinonims

* enclure
* reünir

### Traduccions

| alemand: einbegreifen $^{(de)}$, einschließen $^{(de)}$, umfassen $^{(de)}$ anglés: encompass $^{(en)}$, include $^{(en)}$, embody $^{(en)}$ basc: catalan: englobar $^{(ca)}$ | espanhòl: englobar $^{(es)}$ francés: englober $^{(fr)}$ italian: inglobare $^{(it)}$ portugués: englobar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De globus.

### Prononciacion

    Oriental: /əŋgluˈβa/, /əŋgluˈβa/
    Occidental: nord-occidental /eŋgloˈβa/, /eŋgloˈβa/, valencian /eŋ.gloˈβaɾ/, /eŋ.gloˈβaɾ/

### Sillabas

en|glo|bar

## Vèrb

englobar
* englobar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De globo.

### Prononciacion

    /eŋgloˈβ̞aɾ/, /eŋgloˈβ̞aɾ/

### Sillabas

en|glo|bar

## Vèrb

englobar
* englobar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De globo.

### Prononciacion

    Portugal /ẽgluˈbaɾ/, /ẽgluˈbaɾ/
    Brasil /ĩgloˈba(ɾ)/, /ĩgloˈba(ɾ)/

### Sillabas

en|glo|bar

## Vèrb

englobar
* englobar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De goma.

### Prononciacion

    /enɣuˈma/, /enɣuˈma/

### Sillabas

en|go|mar

## Vèrb

engomar
* Ónher quicòm amb de goma liqueficada.

### Sinonims

* gomar

### Traduccions

| alemand: gummieren $^{(de)}$ anglés: gum $^{(en)}$ basc: catalan: engomar $^{(ca)}$ | espanhòl: pegar $^{(es)}$, engomar $^{(es)}$ francés: gommer $^{(fr)}$ italian: ingommare $^{(it)}$ portugués: engomar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De gola.

### Prononciacion

/eŋɡuˈli/, /eŋɡuˈli/
França (Bearn) : escotar « engolir »

### Sillabas

en | go | lir

## Vèrb

engolir
* Introduire quicòm dins sa boca e lo far passar per la garganta, dins l'esofag.

### Derivats

* engolidor

### Sinonims

* s'empassar
* avalar

### Traduccions

| alemand: schlucken $^{(de)}$ anglés: to swallow $^{(en)}$ catalan: engolir $^{(ca)}$ espanhòl: tragar $^{(es)}$ | francés: avaler $^{(fr)}$ italian: ingollare $^{(it)}$, inghiottire $^{(it)}$ sicilian: agghiùttiri $^{(scn)}$, ncannaruzzari $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/enˈd͡ʒens/, /enˈd͡ʒens/

## Forma de nom comun

engenhs masculin (lengadocian) (provençau)
* Plural de engenh.
# Occitan
### Etimologia

Del latin ingeniosus

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /end͡ʒeˈɲus/, /end͡ʒeˈɲus/
    gascon /enʒeˈɲus/, /enʒeˈɲus/
    provençau /ẽⁿˈd͡ʒeɲus/, /ẽⁿˈd͡ʒeɲus/

### Sillabas

en|ge|nhós

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | engenhós | engenhoses |
| Masculin | [end͡ʒeˈɲus] | [end͡ʒeˈɲus] |
| Femenin | engenhosa | engenhosas |
| Femenin | [end͡ʒeˈɲuzo̞] | [end͡ʒuzesˈɲuzo̞s] |
engenhós masculin
* Qu'es fòrça biaisut, inventiu e plen de ressorças e d’esperit.

### Parents

* engenh
* engenhariá
* engenhadament
* engenhar
* engenhaire

### Traduccions

| alemand: einfallsreich $^{(de)}$ (persona), scharfsinnig $^{(de)}$ (causa) anglés: ingenious $^{(en)}$, clever $^{(en)}$, resourcefull $^{(en)}$ basc: catalan: enginyós $^{(ca)}$ | espanhòl: ingenioso $^{(es)}$ francés: ingénieux $^{(fr)}$ italian: ingegnoso $^{(it)}$ portugués: engenhoso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De gip

### Prononciacion

    lengadocian /end͡ʒjˈpa/, /end͡ʒjˈpa/
    provençau /ẽⁿd͡ʒjˈpa/, /ẽⁿd͡ʒjˈpa/

### Sillabas

en|gi|par

## Vèrb

engipar
* (Maçoneriá) Cobrir de gip, rebatre de gip.
* (Medecina) Immobilizar un membre fracturat.

### Sinonims

* engeissar / geissar
* plastrar
* gipar

### Parents

* engipada
# Francés
### Etimologia

Dau romani manus (« òme »), dau sanskrit मानुष, mānuṣa (« òme »), de la raiç indo-europeana *manu. 'Parentat amb lo neerlandés man, l’alemand Mann, l’anglés man, lo norvegian mann, lo rus муж e l’avestic manuš.

### Prononciacion

/ma.nuʃ/, /ma.nuʃ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| manouche | manouches |
manouche masculin/femenin
* Manoish (sinte), pòple nomade d'Euròpa de l'oest, originari dau Paquistan e/o d'India.
# Occitan
### Etimologia

Del francés ancian manc « maladrech, fèble » e pote « man esquèrra »

### Prononciacion

/man'pɔto̞/, /man'pɔto̞/

### Sillabas

man|pòt

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| manpòta | manpòtas |
| [man'pɔto̞] | [man'pɔto̞s] |
manpòta femenin (masculinizacion: manpòt)
* Femna que li mancar la man o lo braç.

### Traduccions

| alemand: einarmig $^{(de)}$ anglés: one-armed $^{(en)}$, armless $^{(en)}$ basc: beso bakarrekoa $^{(eu)}$ catalan: manca $^{(ca)}$ | espanhòl: manca $^{(es)}$ francés: manchote $^{(fr)}$ italian: manca $^{(it)}$ portugués: maneta $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

manpòta
* Femenin singular de manpòt
# Occitan
### Prononciacion

    /mas/, /mas/
    /maː/, /maː/ (lemosin)

## Forma de nom comun

mans femenin
* Plural de man.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin popular manuoperare, del latin classic manu (« amb la man ») e operari (« trabalhar »).

### Prononciacion

/manuˈβɾa/, /manuˈβɾa/, provencau /manuˈbɾa/, /manuˈbɾa/ França (Bearn) : escotar « manobrar »

### Sillabas

man|o|brar

## Vèrb

manobrar
* Far foncionar amb la man.
* (analogia) Menar qualqu’un a agir contra sa volontat e sos intrésses.
* (militar) Far de manòbras.
* (militar) Art qu’un general desplega per far capitar sos projèctes, que siá per atacar l’enemic o per l’evitar.

### Traduccions

| alemand: manövrieren $^{(de)}$ anglés: RU manoeuvre $^{(en)}$, Eu maneuver $^{(en)}$ basc: catalan: maniobrar $^{(ca)}$ | espanhòl: maniobrar $^{(es)}$ francés: manœuvrer $^{(fr)}$ italian: manovrare $^{(it)}$ portugués: manobrar $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

    Del latin popular manuoperare, del latin classic manu (« amb la man ») e operari (« trabalhar »).

### Prononciacion

Portugal /mɐnuˈbɾaɾ/, /mɐnuˈbɾaɾ/; Brasil /mãnoˈbɾaɾ/, /mãnoˈbɾaɾ/, /manoˈbɾa/, /manoˈbɾa/

### Sillabas

man|o|brar

## Vèrb

manobrar
* manobrar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del francés ancian manc « maladrech, fèble » e pote « man esquèrra »

### Prononciacion

/man'pɔt/, /man'pɔt/

### Sillabas

man|pòt

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | manpòt | manpòts |
| Masculin | [man'pɔt] | [man'pɔts] |
| Femenin | manpòta | manpòtas |
| Femenin | [man'pɔto̞] | [man'pɔto̞s] |
manpòt
* Qu'es estropiat o que li mancar la man o lo braç.

### Traduccions

| alemand: einarmig $^{(de)}$ anglés: one-armed $^{(en)}$, armless $^{(en)}$ basc: beso bakarrekoa $^{(eu)}$ catalan: manc $^{(ca)}$ | espanhòl: manco $^{(es)}$ francés: manchot $^{(fr)}$ italian: manco $^{(it)}$ portugués: maneta $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| manpòt | manpòts |
| [man'pɔt] | [man'pɔts] |
manpòt masculin (feminizacion: manpòta)
* Òme que li mancar la man o lo braç.
# Ilocano
### Etimologia

Del plural espanhòl manzanas.

### Prononciacion
## Nom comun

mansanas
* Poma.

# Tagalòg
### Etimologia

Del plural espanhòl manzanas.

### Prononciacion
## Nom comun

mansanas
* Poma.
# Espanhòl
### Prononciacion

/ˈmanos/, /ˈmanos/

## Forma de nom comun

manos femenin
* Plural de mano.
# Occitan
### Prononciacion

/man'pɔto̞s/, /man'pɔto̞s/

## Forma d'adjectiu

manpòtas
* Femenin plural de manpòt.

## Forma de nom comun

manpòtas femenin
* Plural de manpòta.
# Occitan
### Etimologia

Dau romani manus (« òme »), dau sanskrit मानुष, mānuṣa (« òme »), de la raiç indo-europeana *manu. 'Parentat amb lo neerlandés man, l’alemand Mann, l’anglés man, lo norvegian mann, lo rus муж e l’avestic manuš.

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| manoish | manoishs |
manoish masculin, manoisha femenin (gascon)
* Membre dau pòble daus Manoishs (shinti).

### Traduccions

| anglés: shinti $^{(en)}$ | francés: manouche $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/man'pɔts/, /man'pɔts/

## Forma d'adjectiu

manpòts
* Masculin plural de manpòt.

## Forma de nom comun

manpòts masculin
* Plural de manpòt.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin marmor eissit del grèc ancian μάρμαρος.

### Prononciacion

    /'maɾbɾe/, /'maɾbɾe/

### Sillabas

mar|bre

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marbre | marbres |
| ['maɾbɾe] | ['maɾbɾes] |
marbre masculin
* (mineralogia) Mena de pèira calcària, dura e solida, que servís subretot als obratges d'escultura e d’arquitectura.
* Pèça del quite mineral talhat e lisat.
* Obratges de marbre e d'escapolons de diferents marbres.
* (estampariá) Taula de pèira o de metal sus que se pausa las paginas per la trabalhar.
* (pastissariá) Taula de pèira utilizada coma superficia de manipulacion e de refrejament.
* (mecanica) Superficia plana destinada verificar la geometria d’un veïcul

### Variantas

* marme

### Variantas dialectalas

* maubre (proveçau)

### Traduccions

| alemand: Marmor $^{(de)}$ anglés: marble $^{(en)}$ basc: marmola $^{(eu)}$ catalan: marbre $^{(ca)}$, mabre $^{(ca)}$ | espanhòl: mármol $^{(es)}$ francés: marbre $^{(fr)}$ italian: marmo $^{(it)}$ portugués: mármore $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin marmor eissit del grèc ancian μάρμαρος.

### Prononciacion

    /ˈmarbɾə/, /ˈmarbɾə/, /ˈmaɾβɾe/, /ˈmaɾβɾe/
    Espanha (Barcelona) : escotar « marbre »

### Sillabas

mar|bre

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marbre | marbres |
marbre masculin
* Marbre

# Francés
### Etimologia

    Del latin marmor eissit del grèc ancian μάρμαρος.

### Prononciacion

    /maʁbʁ/, /maʁbʁ/
    França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « marbre »

### Sillabas

mar|bre

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| marbre | marbres |
| [maʁbʁ] ||
marbre masculin
* Marbre
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) D’origina germanica mark
    (nom 2) francés ancian marcher « trissar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈmaɾk/, /ˈmaɾk/
    escotar « marc »
    provençau /ˈmaʀk/, /ˈmaʀk/

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| marc | marcs |
| [ˈmaɾk] | [ˈmaɾks] |
marc masculin
* (metrologia) Unitat de pes establida a l’Edat mejana per pesar los metals precioses.
* (numismatica) Unitat monetària de l’Alemanha e de la Finlàndia, de cors legal fins a l'aveniment de l’euro.
* Branca mèstra d'un arbre.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: espanhòl: | bas sorab: francés: naut sorab: italian: portugués: |

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| marc | marcs |
| [ˈmaɾk] | [ˈmaɾks] |
marc masculin
* Residú de la decoccion, infusion o maceracion de diferentas substància.

### Sinonims

* rasca / raca
* brusc / drusc

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: espanhòl: | bas sorab: francés: naut sorab: italian: portugués: |
# Occitan
### Etimologia

De marca

### Prononciacion

/mar'ka/, /mar'ka/

### Sillabas

mar|car

## Vèrb

marcar
* Destriar una causa d’una autra mejans una marca.
* (istòria) Estampar, amb un fèrre caud, un signe estigmatizant sus l’espatla de l’òme qu'atal es castigat.
* Fa un marca, una impression sus quina que siá partida del còrs, per contusion, nafra, quemadura, etc.
* (intransitiu) Que tend a gardar una traça, una emprenta dels contactes recebuts.
* indicar o senhalar en daissant de traças.
* Indicar ; mostrar.
* Plaçar una marca per se remembre o far sovenir.
* (per extenson) (jòc) Notar lo calcul dels punts obtenguts per las partidas entre dos còps.
* (espòrt) Etablir o melhorar la marca.
| alemand: markieren $^{(de)}$ anglés: mark $^{(en)}$ catalan: marcar $^{(ca)}$ espanhòl: marcar $^{(es)}$ | francés: marquer $^{(fr)}$ italian: segnare $^{(it)}$ neerlandés: portugués: marcar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De marca

### Prononciacion

Balear /məɾˈka/, /məɾˈka/ Central /mərˈka/, /mərˈka/ Valencian /maɾˈkaɾ/, /maɾˈkaɾ/

### Sillabas

mar|car

## Vèrb

marcar
* Marcar

# Espanhòl
### Etimologia

De marca

### Prononciacion

Veneçuèla : escotar « marcar »

### Prononciacion

/marˈkaɾ/, /marˈkaɾ/

### Sillabas

mar|car

## Vèrb

marcar
* Marcar

# Portugués
### Etimologia

De marca

### Sillabas

mar|car

## Vèrb

marcar
* Marcar
# Occitan
### Etimologia

Del latin mercātus.

### Prononciacion

/maˈɾkat/, /maˈɾkat/
França (Bearn) - Gascon : escotar « marcat »

### Sillabas

mar | cat (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| marcat | marcats |
| [maɾˈkat] | [maɾˈkats] |
marcat masculin (gascon)
* Luòc d'una vila o d'un vilatge ont se debanan una activitat comerciala regulara e tradicionala.
* Econ. Ensemble de las operacions de venda e de crompa segon la lei de l'ofèrta e de la demanda dins un sector economic determinat.

### Variantas dialectalas

* mercat
* merchat (lemosin)
* marchat (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Marktplatz $^{(de)}$ masculin, Markt $^{(de)}$ masculin anglés: marketplace $^{(en)}$ arabi: سوق $^{(ar)}$ breton: marc'had $^{(br)}$ catalan: mercat $^{(ca)}$ masculin danés: marked $^{(da)}$ ebrèu: שוק $^{(he)}$ espanhòl: mercado $^{(es)}$ masculin francés: marché $^{(fr)}$ masculin italian: mercato $^{(it)}$ masculin | latin: mercatus $^{(la)}$ masculin maòri: hokohoko $^{(mi)}$ neerlandés: markt $^{(nl)}$ norvegian: torg $^{(no)}$, marked $^{(no)}$ ongrés: piac $^{(hu)}$ polonés: rynek $^{(pl)}$ portugués: mercado $^{(pt)}$ masculin romanés: târg $^{(ro)}$ neutre, piaţă $^{(ro)}$ femenin turc: pazar $^{(tr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/maɾˈkats/, /maɾˈkats/

## Forma de nom comun

marcats masculin (gascon)
* Plurau de marcat.
# Occitan
### Prononciacion

/'maɾbɾes/, /'maɾbɾes/

## Forma de nom comun

marbres masculin
* Plural de marbre

# Catalan
### Prononciacion

/ˈmarbɾəs/, /ˈmarbɾəs/, /ˈmaɾβɾes/, /ˈmaɾβɾes/

## Forma de nom comun

marbres masculin
* Plural de marbre

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « marbres »

### Prononciacion

/maʁbʁ/, /maʁbʁ/

## Forma de nom comun

marbres masculin
* Plural de marbre
# Breton
### Etimologia
### Sillabas

marc | had (2)

## Nom comun

marc'had masculin, pl. marc'hadoù.

### Traduccions

* mercat $^{(oc)}$
# Occitan
## Forma de vèrb

marcaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb marcar.
# Occitan
### Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

### Prononciacion

* /mar.ko̞s/, /mar.ko̞s/
* /maʀ.ko̞s/, /maʀ.ko̞s/

### Sillabas

mar | cas (2)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| marca | marcas |
| [mar.ko̞] | [mar.ko̞s] |

## Forma de nom comun

marca femenin
* Plural de marca

## Forma de vèrb

marca
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de marcar

# Espanhòl
### Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

### Sillabas

mas | ca (2)
Declinason :
| Singular | Plural |
| marca | marcas |

## Forma de nom comun

marcas femenin
* Plural de marca

## Forma de vèrb

marcas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de marcar

# Portugués
### Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

### Prononciacion

Estats Units d'America : escotar « marcas »

### Sillabas

mar | cas (2)
Declinason :
| Singular | Plural |
| marca | marcas |

## Forma de nom comun

marca femenin
* Plural de marca

## Forma de vèrb

marca
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de marcar
# Polonés
### Etimologia

Del protoeslau *kostь.

### Prononciacion

/kɔɕt͡ɕ/, /kɔɕt͡ɕ/

## Nom comun

kość femenin
* Òs.
# Folopa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ko̧ló
* Boca.

### Referéncias

* Carol Anderson, 1994, Folopa Organised Phonological Data, Ukarumpa, SIL.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

kołom
* Instrumental singular de koło.
# Chèc
### Etimologia

D'un protoeslau ipotetic *korenь. Parent del polonés korzeń e de l'ucraïnian корінь .

### Prononciacion

['ko̞r̝̊ɛn]

### Sillabas

ko | řen (2)

## Nom comun

kořen masculin, pl. kořeny

### Traduccions

* rasic $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

* koření
* kořenový
# Polonés
### Etimologia

Pres al chèc ancian kostel « glèisa », del naut alemand ancian kastel, del latin castellum.

### Prononciacion

/ˈkɔɕt͡ɕuw/, /ˈkɔɕt͡ɕuw/
Polonha (Varsòvia) : escotar « kościół »

## Nom comun

kościół masculin, plural : kościóły
* Glèisa.

### Derivats

* kościelny
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

kołow
* Genitiu plural de koło.
* Genitiu dual de koło.
# Samoe
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

kpaa
* Secada.

### Referéncias

* Virpi Kalliorinne, 2012, Guide d'orthographe samué.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

kołomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de koło.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

kołu
* Datiu singular de koło.
# Ushojo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

koˑn
* Aurelha.

#### Nòta

Mot transcrich dins una ortografia lingüistica. La lenga ten pas d'escritura oficiala.

### Referéncias

* Calvin R. Rensch, Sandra J. Decker, Daniel G. Hallberg, 1992, Languages of Kohistan, Sociolinguistic Survey of Northern Pakistan Volume 1, Islamabad, National Institute of Pakistani Studies, Quaid-i-Azam University, SIL.
# Occitan
### Prononciacion

/mekaniˈzaβi/, /mekaniˈzaβi/ (gascon), (lengadocian), /mekaniˈzavi/, /mekaniˈzavi/ (provençau)

## Forma de vèrb

mecanizavi (gascon) , (lengadocian) , (provençau)
* Prumèra persona deu singular a l'imperfèit de l'indicatiu de mecanizar.
# Occitan
### Prononciacion

/mekaniˈzɛ/, /mekaniˈzɛ/

## Forma de vèrb

mecanizè (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de mecanizar.
# Occitan
### Prononciacion

/mekaniˈzɛk/, /mekaniˈzɛk/

## Forma de vèrb

mecanizèc (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de mecanizar.
# Occitan
### Prononciacion

/mekaniˈzɛn/, /mekaniˈzɛn/

## Forma de vèrb

mecanizèn (gascon)
* Tresau persona deu plurau au preterit de mecanizar.
# Occitan
### Prononciacion

/mekaniˈzɛts/, /mekaniˈzɛts/

## Forma de vèrb

mecanizètz (gascon)
* Dusau persona deu plurau au preterit de mecanizar.
# Occitan
### Prononciacion

/mekaˈnizi/, /mekaˈnizi/

## Forma de vèrb 1

mecanizi (gascon) , (lengadocian) , (provençau)
* Prumèra persona deu singular au present de l'indicatiu de mecanizar.

## Forma de vèrb 2

mecanizi (gascon) , (provençau)
* Prumèra persona deu singular au present deu subjontiu de mecanizar.
# Italian
### Etimologia

Bastit a partir de mecanico -a amb lo sufix verbal -izzare.

### Prononciacion

[mekanid'dzare]

### Sillabas

me | ca | niz | za | re (5)

## Vèrb

mecanizzare

### Traduccions

* mecanizar $^{(oc)}$

### Derivats

* mecanizzazione

### Parents

* mecanico -a
# Occitan
### Prononciacion

/mekaniˈzɛj/, /mekaniˈzɛj/

## Forma de vèrb

mecanizèi (gascon)
* Prumèra persona deu singular au preterit de mecanizar.
# Occitan
### Prononciacion

/mekaniˈzɛm/, /mekaniˈzɛm/

## Forma de vèrb

mecanizèm (gascon)
* Prumèra persona deu plurau au preterit de mecanizar.
# Occitan
### Etimologia

De [].

### Prononciacion

['masko]
França (Bearn) : escotar « masca »

### Sillabas

mas | ca (2)

## Nom comun

masca femenin, pl. mascas
* Persona que fa de magia, bruèissa, fachilhièra.
    Mas la masca, espinchant la rauba de la maire,
    A l'intrada dau ròc: - "Sabe per que venètz,".
    ço ditz. An emmascat vòstre pichòt. Vesètz,
    Sa vida pòt pas pus mautraire; (Guiraldenc, dins Revue des Langues Romanes (1880), p. 92).
* Masqueta.
* Gast Carn freja.

### Parents

* emmascar
* mascar
* mascara
* mascarada
* mascaret
* mascariá

### Sinonims

* bruèissa
* fachinièra

### Variantas dialectalas

* posoèr,a
* faitilhèr,a

### Traduccions

* alemand: Hexe $^{(de)}$ femenin [1]; Maske $^{(de)}$ [2]
* anglés: witch $^{(en)}$ femenin [1]; mask $^{(en)}$ [2]
* catalan: bruixa $^{(ca)}$ femenin [1]; careta $^{(ca)}$, màscara $^{(ca)}$ [2]
* espanhòl: bruja $^{(es)}$femenin[1]; máscara $^{(es)}$ [2]
* francés: sorcière $^{(fr)}$ femenin [1]; masque $^{(fr)}$ [2]
* italian: strega $^{(it)}$ femenin [1]; maschera $^{(it)}$ [2]
# Italian
### Etimologia

Del latin maxĭlla.

### Prononciacion

[maʃ'ʃɛlla]

### Sillabas

ma | scel | la (3)

## Nom comun

mascella femenin, pl. mascelle

### Traduccions

* maissa $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Creat a partir de masca.

### Prononciacion

[maska'rjɔ]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « mascariá »

### Sillabas

mas | ca | riá (3)

## Nom comun

mascariá femenin, pl. mascariás
* Esot. Practica de poders malefics per las mascas.

### Sinonims

* brueissariá
* fachilhariá

### Parents

* masc
* emmascar

### Traduccions

* alemand: Hexerei $^{(de)}$
* anglés: witchcraft $^{(en)}$ femenin
* catalan: bruixeria $^{(ca)}$ femenin
* espanhòl: brujería $^{(es)}$femenin
* francés: sorcellerie $^{(fr)}$ femenin
* italian: stregoneria $^{(it)}$ femenin
# Italian
### Prononciacion

/maʃ'ʃɛlle/, /maʃ'ʃɛlle/

## Forma de nom comun

mascelle femenin
* Plurau de mascella.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

/maska'ɲa/, /maska'ɲa/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « mascanhar »

### Sillabas

mas | ca | nhar (3)

## Vèrb

mascanhar
* Pej. Mal trabalhar.

### Derivats

* mascanha
* mascanhaire
* mascanhon

### Traduccions

* alemand:
* anglés:
* catalan: treballar malament
* espanhòl:
* francés:
* italian:
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin masticare.

### Prononciacion

[mas'kar]
escotar « mascar »

### Sillabas

mas | car (2)

## Vèrb

mascar

### Traduccions

* mastegar $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

mascaraven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb mascarar.
# Occitan
### Etimologia

De mascarar.

### Prononciacion

[maska'raδo]
França (Bearn) : escotar « mascarada »

### Sillabas

mas | ca | ra | da (4)

## Nom comun

mascarada femenin
* Ensems de personas mascadas e desguisadas.

### Traduccions

* alemand:
* anglés:
* catalan: mascarada $^{(ca)}$ femenin
* espanhòl:
* francés: mascarade $^{(fr)}$ femenin
* italian:
# Occitan
### Etimologia

De mascara.

### Prononciacion

[maska'ra]
França (Bearn) : escotar « mascarar »

### Sillabas

mas | ca | rar (3)

## Vèrb

mascarar v pron. o tr.
* Se tacar o se cobrir de negre.
    Abans l'auratge lo cèl se mascara.
2. Se desguisar, amb una masqueta o en se maquilhar la cara.
    Per Carnaval lo monde aiman de se mascarar.

### Parents

* mascar
* mascara
* mascarada
* mascaret

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: breton: bulgar: catalan: emmascarar $^{(ca)}$; mascarar $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: enmascarar $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: | italian: leton: lituanian: neerlandés: maskeren $^{(nl)}$ norvegian: ongrés: polonés: portugués: romanés: suedés: turc: ucraïnian: |

# Catalan
### Prononciacion

[məskə'ɾa] (oriental), [maska'ɾaɾ] (valencian)

### Sillabas

mas | ca | rar (3)

## Vèrb

mascarar

### Traduccions

* mascarar $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

mascaraves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb mascarar.
# Italian
## Forma de vèrb

mostravo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb mostrare.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈmustɾes/, /ˈmustɾes/

## Forma d'adjectiu

mostres
* Masculin plural de mostre.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /musˈtɾuzo̞/, /musˈtɾuzo̞/; provençau /musˈtʀuzə/, /musˈtʀuzə/

## Forma d'adjectiu

mostrosa
* Femenin singular de mostrós.
# Occitan
### Prononciacion

/musˈtɾats/, /musˈtɾats/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | mostrat | mostrats |
| Masculin | [musˈtɾat] | [musˈtɾats] |
| Femenin | mostrada | mostradas |
| Femenin | [musˈtɾaðo] | [musˈtɾaðos] |
mostrats
* Participi passat masculin plural de mostrar.