OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin canem.

### Prononciacion

/ˈkɔni/, /ˈkɔni/

## Nom comun

coni masculin
* Can.

### Variantas dialectalas

* căni
* coini

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Occitan
### Etimologia

Del latin cognāta « parenta de sang ».

### Prononciacion

/kuˈɲaðo/, /kuˈɲaðo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « conhada »

### Sillabas

co | nha | da (3)

## Nom comun

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conhat | conhats |
| Masculin | [kuˈɲat] | [kuˈɲats] |
| Femenin | conhada | conhadas |
| Femenin | [kuˈɲaðo] | [kuˈɲaðos] |
conhada femenin
* Sòrre de l'esposa.
* Sòrre del marit.

### Variantas dialectalas

* cunhada

### Antonims

* conhat

### Traduccions

| afrikaans: alemand: Schwägerin $^{(de)}$ femenin anglés: sister-in-law $^{(en)}$ catalan: cunyada $^{(ca)}$ femenin chèc: švagrová $^{(cs)}$ danés: svigerinde $^{(da)}$ comun espanhòl: cuñada $^{(es)}$ femenin esperanto: bofratino $^{(eo)}$ francés: belle-sœur $^{(fr)}$ femenin grèc: κουνιάδα $^{(el)}$ | istriòt: cognada $^{(ist)}$ femenin, cugnada $^{(ist)}$ femenin italian: cognata $^{(it)}$ femenin ladin: cunieda $^{(lld)}$ femenin ligur: cugnâ $^{(lij)}$ femenin neerlandés: schoonzus $^{(nl)}$, schoonzuster $^{(nl)}$ ongrés: sógornő $^{(hu)}$ polonés: szwagierka $^{(pl)}$ portugués: cunhada $^{(pt)}$ romanés: cumnată $^{(ro)}$ femenin suedés: svägerska $^{(sv)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/kuˈɲaðos/, /kuˈɲaðos/

## Forma de nom comun

conhadas femenin
* Plural de conhada.
# Portugués
### Etimologia
### Prononciacion

Portugal (Porto) : escotar « conhecimento » Estats Units d'America : escotar « conhecimento »

### Sillabas

co | nhe | ci | men | to (5)

## Nom comun

conhecimento masculin

### Traduccions

* coneissença $^{(oc)}$ femenin
# Occitan
### Etimologia

Del latin congieres.

### Prononciacion

AFI: /ˈ/

## Nom comun

conhèira femenin (vivaroaupenc)
* Molon de nèu que se forma per l'accion dau vent.

### Variantas dialectalas

* congèsta
* congièra
* comble
* congeira
* conhera
* conhiera

### Traduccions

* anglés: snowdrift $^{(en)}$
* catalan: congesta $^{(ca)}$
* francés: congère $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

* De conh

### Prononciacion

/kuˈɲa/, /kuˈɲa/
França (Bearn) : escotar « conhar »

## Vèrb

conhar
* Sarrar dins un canton.
* Cotar quicòm endacòm.

### Variantas dialectalas

* cunhar

### Sinonims

* asclar
* blocar
* enfonzar
* quichar
* sarrar
* tustar

### Traduccions

| alemand: einklemmen $^{(de)}$ anglés: stick $^{(en)}$, jam $^{(en)}$ basc: catalan: blocar $^{(ca)}$, falcar $^{(ca)}$, fixar $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: coincer $^{(fr)}$, caller $^{(fr)}$ italian: portugués: |
# Occitan
### Prononciacion

/kuˈɲats/, /kuˈɲats/

## Forma de nom comun

conhats masculin
* Plural de conhat.
# Occitan
### Etimologia

Probablament del bas latin *exconspŭĕre, derivat de conspŭĕre, e aqueste de spuĕre.

### Prononciacion

/eskuˈpi/, /eskuˈpi/
França (Bearn) : escotar « escopir »

### Sillabas

es | co | pir (3)

## Vèrb

escopir
* Lançar de saliva amb la boca.

### Variantas dialectalas

* escupir
* escrupir (lemosin)

### Derivats

* escopida
* escopidor
* escopit

### Traduccions

| alemand: spucken $^{(de)}$ anglés: to spit $^{(en)}$ catalan: escopir $^{(ca)}$ espanhòl: escupir $^{(es)}$ | francés: cracher $^{(fr)}$ italian: sputare $^{(it)}$ sicilian: sputari $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | escopir | escopir | escopir | escopir | escopir | escopir |
| Gerondiu | escopissent | escopissent | escopissent | escopissent | escopissent | escopissent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | escopit | escopit | escopit | escopits | escopits | escopits |
| femenin | escopida | escopida | escopida | escopidas | escopidas | escopidas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | escopissi | escopisses | escopís | escopissèm | escopissètz | escopisson |
| Imperfach | escopissiái | escopissiás | escopissiá | escopissiam | escopissiatz | escopissián |
| Preterit | escopiguèri | escopiguères | escopiguèt | escopiguèrem | escopiguèretz | escopiguèron |
| Futur | escopirai | escopiràs | escopirà | escopirem | escopiretz | escopiràn |
| Condicional | escopiriái | escopiriás | escopiriá | escopiriam | escopiriatz | escopirián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | escopisca | escopiscas | escopisca | escopiscam | escopiscatz | escopiscan |
| Imperfach | escopiguèsse | escopiguèsses | escopiguèsse | escopiguèssem | escopiguèssetz | escopiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | escopís ! | — | escopiscam ! | escopissetz ! | — |
| Negatiu | — | escopiscas pas ! | — | escopiscam pas ! | escopiscatz pas ! | — |

# Catalan
### Etimologia

Probablament del bas latin *exconspŭĕre, derivat de conspŭĕre, e aqueste de spuĕre.

### Prononciacion

[əsku'pi] (oriental), [esko'piɾ] (valencian)

## Vèrb

escopir
* Escopir.
# Occitan
### Etimologia

Del latin excorticare.

### Prononciacion

/ejkuʁˈd͡za/, /ejkuʁˈd͡za/ (naut lemosin)
França (Bearn) : escotar « escorjar » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « escorjar »

### Sillabas

es | cor | jar

## Vèrb

escorjar (lemosin)
* Levar la peu d'un animau.
   * Qui ne sa escorjar l'anheu, sebra la peu
s'escorjar
* Se bleçar la peu.

### Variantas dialectalas

* escorgar

### Traduccions

| alemand: häuten $^{(de)}$ anglés: to skin $^{(en)}$ | catalan: escorxar $^{(ca)}$ francés: écorcher $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De escorniflar.

### Prononciacion

/eskuɾniˈflajre/, /eskuɾniˈflajre/

## Vèrb

esorniflaire
* Persona que se noirís, viu al despens d’autrú.

### Sinonims

* arpalhand
* cercadinnars
* manjapan
* parasit

### Traduccions

| alemand: Schmarotzer $^{(en)}$ anglés: freeloader $^{(en)}$, moocher $^{(en)}$, sponge $^{(en)}$ basc: catalan: menjapà $^{(ca)}$ | espanhòl: sablista $^{(es)}$, gorrón $^{(es)}$ francés: écornifleur $^{(fr)}$ italian: scroccatore $^{(it)}$ portugués: chupista $^{(pt)}$, malandro $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De escopir.

### Prononciacion

/eskuˈpit/, /eskuˈpit/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| escopit | escopits |
| [eskuˈpit] | [eskuˈpits] |
escopit masculin
* Saliva o mucositat projectada per la boca.

### Sinonims

* escopinha
* escupit
* escup
* escupinha

### Parents

| escupeire escupidor escupiment | escupinhàs escupinhejar escupir |

### Traduccions

| alemand: Spucke $^{(de)}$ femenin anglés: spittle $^{(en)}$ catalan: escopina $^{(ca)}$ femenin, escopinada $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: escupida $^{(es)}$ femenin francés: crachat $^{(fr)}$ masculin italian: sputo $^{(it)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

D'escopir amb lo sufix -inha.

### Prononciacion

/eskuˈpiɲo/, /eskuˈpiɲo/

### Sillabas

es | co | pi | nha (4)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| escopinha | escopinhas |
| [eskuˈpiɲo] | [eskuˈpiɲos] |
escopinha femenin
* Liquid alcalin, clar e viscós secretat dins la boca per las glandas parotidas.
* Saliva o mucositat projectada per la boca.

### Variantas dialectalas

* escupinha

### Parents

| escop escopida escopidejar (gascon) escopider (gascon) escopidet escopidor escopidòt escopilhada (gascon) | escopilhadís (gascon) escopilhar (gascon) escopiment escopidàs (gascon) escupinhejar escopinhon escopir escopit |

### Traduccions

| alemand: Speichel $^{(de)}$ masculin (1), Spucke $^{(de)}$ femenin (2) anglés: saliva $^{(en)}$ (1), spittle $^{(en)}$ (2) catalan: saliva $^{(ca)}$ femenin (1), escopina $^{(ca)}$ femenin, escopinada $^{(ca)}$ femenin (2) | espanhòl: saliva $^{(es)}$ femenin (1), escupida $^{(es)}$ femenin (2) francés: salive $^{(fr)}$ femenin (1), crachat $^{(fr)}$ masculin (2) italian: saliva $^{(it)}$ femenin (1), sputo $^{(it)}$ masculin (2) |
# Occitan
### Prononciacion

/eskuˈpiɲos/, /eskuˈpiɲos/

## Forma de nom comun

escopinhas femenin
* Plural de escopinha.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ejkuʁˈsi/, /ejkuʁˈsi/ (naut lemosin)

### Sillabas

es | cor | cir

## Vèrb

escorcir (lemosin)
* Far venir mai cort.
* Prener 'na escorciera.
s'escorcir (lemosin)
* Prener lo chamin lo mai cort.

### Sinonims

* abriar

### Traduccions

| alemand: verkürzen $^{(de)}$ anglés: to shorten $^{(en)}$ | catalan: escurçar $^{(ca)}$, acurçar $^{(ca)}$ francés: raccourcir $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin excorticare.

### Prononciacion

/eskuɾˈɣa/, /eskuɾˈɣa/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « escorgar »

### Sillabas

es | cor | gar

## Vèrb

escorgar (lengadocian)
* Levar la pèl d'un animal.

### Derivats

* escorgadura
* escorgaire
* escòrgament

### Variantas dialectalas

* escorjar (lemosin)

### Traduccions

| alemand: häuten $^{(de)}$ anglés: to skin $^{(en)}$ | catalan: escorxar $^{(ca)}$ francés: écorcher $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | escorgar | escorgar | escorgar | escorgar | escorgar | escorgar |
| Gerondiu | escorgant | escorgant | escorgant | escorgant | escorgant | escorgant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | escorgat | escorgat | escorgat | escorgats | escorgats | escorgats |
| femenin | escorgada | escorgada | escorgada | escorgadas | escorgadas | escorgadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | escòrgui escòrgue | escòrgas | escòrga | escorgam | escorgatz | escòrgan |
| Imperfach | escorgavi | escorgavas | escorgava | escorgàvem | escorgàvetz | escorgavan |
| Preterit | escorguèri | escorguères | escorguèt | escorguèrem | escorguèretz | escorguèron |
| Futur | escorgarai | escorgaràs | escorgarà | escorgarem | escorgaretz | escorgaràn |
| Condicional | escorgariái | escorgariás | escorgariá | escorgariam | escorgariatz | escorgarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | escòrgue | escòrgues | escòrgue | escorguem | escorguetz | escòrguen |
| Imperfach | escorguèssi | escorguèsses | escorguès escorguèsse | escorguèssem | escorguèssetz | escorguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | escòrga ! | — | escorguem ! | escorgatz ! | — |
| Negatiu | — | escòrgues pas ! | — | escorguem pas ! | escorguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ejkuˈʁja/, /ejkuˈʁja/ (naut lemosin)

### Sillabas

es | cor | iar

## Vèrb

escoriar (lemosin)
* Levar las fuelhas.
* Levar los fiaus de las chalhòfas.

### Traduccions

| alemand: entlauben $^{(de)}$ anglés: to thin out $^{(en)}$ | catalan: esfullar $^{(ca)}$ francés: effeuiller $^{(fr)}$, écosser $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

D'escopir amb lo sufix -ilhar.

### Prononciacion

/eskupiˈʎa/, /eskupiˈʎa/

### Sillabas

es | co | pi | lhar (4)

## Vèrb

escopilhar (gascon)
* Escopir un pauc.

### Variantas dialectalas

* escupilhar (gascon)
* escrupilhar (lemosin)

### Traduccions

| francés: crachoter $^{(fr)}$ | sami del nòrd: čolggadit $^{(se)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | escopilhar | escopilhar | escopilhar | escopilhar | escopilhar | escopilhar |
| Gerondiu | escopilhant | escopilhant | escopilhant | escopilhant | escopilhant | escopilhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | escopilhat | escopilhat | escopilhat | escopilhats | escopilhats | escopilhats |
| femenin | escopilhada | escopilhada | escopilhada | escopilhadas | escopilhadas | escopilhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | escopilhi | escopilhas | escopilha | escopilham | escopilhatz | escopilhan |
| Imperfach | escopilhavi | escopilhavas | escopilhava | escopilhàvam | escopilhàvatz | escopilhavan |
| Preterit | escopilhèi | escopilhès | escopilhè | escopilhèm | escopilhètz | escopilhèn |
| Futur | escopilharèi | escopilharàs | escopilharà | escopilharam | escopilharatz | escopilharàn |
| Condicional | escopilharí | escopilharés | escopilharé | escopilharem | escopilharetz | escopilharén |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Present | escopilhi | escopilhes | escopilhe | escopilhem | escopilhetz | escopilhen |
| Imperfach | escopilhèssi | escopilhèsses | escopilhèsse | escopilhèssem | escopilhèssetz | escopilhèssen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | jo | tu | eth era | nosautes nosautas | vosautes vosautas | eths eras |
| Afirmatiu | — | escopilha ! | — | escopilhem ! | escopilhatz ! | — |
| Negatiu | — | ne escopilhes pas ! | — | ne escopilhem pas ! | ne escopilhetz pas ! | — |
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de estético -a amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[estetika'mente]

### Sillabas

es | té | ti | ca | men | te (6)

## Advèrbi

estéticamente

### Traduccions

* esteticament $^{(oc)}$

### Parents

* estético -a
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[esˈtɔfo̞]
França (Bearn) : escotar « estòfa »

### Sillabas

es | tò | fa (3)

## Nom comun

estòfa femenin
* Teissit de seda, de lana, de coton, que se ne fa vestits, cobèrtas...

### Traduccions

* anglés: fabric $^{(en)}$
* catalan: teixit $^{(ca)}$
* francés: étoffe $^{(fr)}$
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtu/, /esˈtu/

## Forma de vèrb

estó (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de l'indicatiu deu vèrbe estar.
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de estètic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[əstɛtikə'men] (oriental), [estɛtika'ment] (occidental)

### Sillabas

es | tè | ti | ca | ment (5)

## Advèrbi

estèticament

### Traduccions

* esteticament $^{(oc)}$

### Parents

* estètic -a
# Occitan
### Etimologia

Deu latin extĕndĕre.

### Prononciacion

/esˈtene/, /esˈtene/
França (Bearn) - Gascon : escotar « esténer »

## Vèrb

esténer (gascon)
* Préner mei d'espaci.

### Variantas dialectaus

* espandir
* estiéner

### Traduccions

| anglés: to stretch $^{(en)}$ (the limbs), to spread $^{(en)}$, to hang out $^{(en)}$ (washing), to extend $^{(en)}$ | catalan: estendre $^{(ca)}$ francés: étendre $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

França (Bearn) : escotar « estòc »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| estòc | estòcs |
estòc masculin
* Dispositiu mecanic que permet de manténer una pèça, per fin de trabalhar dessús.

### Traduccions

| anglés: vise $^{(en)}$ catalan: cargol de banc $^{(ca)}$ | francés: étau $^{(fr)}$ italian: morsa $^{(it)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtun/, /esˈtun/

## Forma de vèrb

estón (gascon)
* Tresau persona deu plurau au preterit de l'indicatiu deu vèrbe estar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin extinguere.

### Prononciacion

/esˈteɲe/, /esˈteɲe/

### Sillabas

es | té | nher (3)

## Vèrb

esténher
* Far cessar de cremar.
* Far cessar de far la lum.

### Derivats

* estenhement

### Sinonims

* atudar
* escantir

### Antonims

* alucar

### Traduccions

| alemand: löschen $^{(de)}$ anglés: to extinguish $^{(en)}$ (1), to switch off $^{(en)}$ (2) catalan: apagar $^{(ca)}$ espanhòl: apagar $^{(es)}$ | francés: éteindre $^{(fr)}$ italian: spegnere $^{(it)}$ sicilian: astutari $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[estɔko'fitʃ]

### Sillabas

es | tò | ca | fich (4)

## Nom comun

estòcafich masculin
* GAST Merluça secada.

### Traduccions

| alemand: Stockfisch $^{(de)}$ anglés: dried cod $^{(en)}$, stockfisch $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: catalan: estocafix $^{(ca)}$, peixopalo $^{(ca)}$ chèc: danés: eslovèn: espanhòl: esperanto: estonian: finlandés: francés: morue séchée $^{(fr)}$ | italian: leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: romanés: suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/esˈtuɾam/, /esˈtuɾam/

## Forma de vèrb

estóram (gascon)
* Prumèra persona deu plurau au futur deu passat de estar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛj/, /kamiˈnɛj/

## Forma de vèrb

caminèi (gascon)
* Purmèra persona deu singular au preterit de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛɾi/, /kamiˈnɛɾi/

## Forma de vèrb 1

caminèri (lengadocian) , (provençau)
* Primièra persona del singular al preterit de caminar.

## Forma de vèrb 2

caminèri (gascon)
* Prumèra persona deu singular au futur deu passat de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛɾets/, /kamiˈnɛɾets/

## Forma de vèrb

caminèretz
* Segonda persona del plural al preterit de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛɾu/, /kamiˈnɛɾu/

## Forma de vèrb

caminèron
* Tresena persona del singular al preterit de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛn/, /kamiˈnɛn/

## Forma de vèrb

caminèn (gascon)
* Tresau persona deu plurau au preterit de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛɾen/, /kamiˈnɛɾen/

## Forma de vèrb

caminèrem
* Primièra persona del singular al preterit de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛɾes/, /kamiˈnɛɾes/

## Forma de vèrb

caminères
* Segonda persona del singular al preterit de cantar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛs/, /kamiˈnɛs/

## Forma de vèrb

caminès (gascon)
* Dusau persona deu singular au preterit de caminar.

## Forma de vèrb 2

caminès (lengadocian)
* Tresena persona del singular a l'imperfach del subjontiu de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛk/, /kamiˈnɛk/

## Forma de vèrb

caminèc (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de caminar.
# Occitan
### Prononciacion

/kamiˈnɛm/, /kamiˈnɛm/

## Forma de vèrb

caminèm (gascon)
* Purmèra persona deu plurau au preterit de caminar.
# Breton
### Etimologia

Del breton ancian ded o did. Apareis dins lo C'hatolikon jos la forma dez. Parent del galés dydd e del cornic deth.

### Prononciacion

[ˈdɛj] o [ˈdɛjs] o [ˈdeː]
França (Nantas) : escotar « deiz »

### Sillabas

deiz (1)

## Nom comun

deiz masculin, pl. deizioù

### Traduccions

* jorn $^{(oc)}$

### Derivats

* deiziadur
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin laxare.

### Prononciacion

[de'xar]

### Sillabas

de | jar (2)

## Vèrb

dejar

### Traduccions

* daissar $^{(oc)}$, laissar $^{(oc)}$; deishar $^{(oc)}$ (gasc.)

### Derivats

* dejadez
* deje
# Catalan
### Etimologia

Del latin laxare.

### Prononciacion

[də'ʃa] (oriental), [dei'ʃaɾ] (occidental)

### Sillabas

dei | xar (2)

## Vèrb

deixar

### Traduccions

* daissar $^{(oc)}$, laissar $^{(oc)}$; deishar $^{(oc)}$ (aranés)
# Breton
### Etimologia

Mot bastit a partir de deiz ("jorn") amb lo sufix verbal -añ.

### Prononciacion

['dɛjzjɑ̃]

### Sillabas

dei | ziañ (2)

## Vèrb

deiziañ

### Traduccions

* datar $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

dejaré
* Primièra persona del singular al futur del vèrb dejar.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

dejce
* Datiu-locatiu singular de dejka.
* Nominatiu-acusatiu dual de dejka.
# Breton
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de deiz ("jorn") a del sufix -adur. Calc del galés dyddiadur e parent del cornic dedhyador.

### Prononciacion

[dɛj'(z)jɑ:dyʁ]

### Sillabas

dei | zia | dur (3)

## Nom comun

deiziadur masculin, pl. deiziadurioù

### Traduccions

* calendièr $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

dejaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb dejar.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

dejaste
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb dejar.
# Catalan
## Forma de vèrb

deixí
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb deixar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin distinctio

### Prononciacion

lengadocian /distin't͡sju/, /distin't͡sju/, gascon /distink'sju/, /distink'sju/, provençau /distink'sjũⁿ/, /distink'sjũⁿ/

### Sillabas

dis|tinc|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| distinccion | distinccions |
| [distin't͡sju] | [distin't͡sjus] |
distinccion femenin
* Accion de destriar, distinguir una causa d’una autra.
* Resultat d'aquela accion.
* Accion de far una diferéncia entre de personas o de causas, o de prene en compte la diferéncia qu'existís entre elas.
* Çò qu'establís o indica una diferéncia entre de personas o de causas.
* Prerogativa, onor o marca de preferéncia, d’estima o de respècte.
* Elegància, gaubi o dignitat de las manièras.

### Parents

* distinct

### Sinonims

* destriament (1, 2)
* onor, prerogativa (3, 4, 5)
* gaubi (6)

### Traduccions

| alemand: Unterschied $^{(de)}$ anglés: distinction $^{(en)}$ basc: soiltasuna $^{(eu)}$ catalan: distinció $^{(ca)}$ | espanhòl: distinción $^{(es)}$ francés: distinction $^{(fr)}$ italian: distinzione $^{(it)}$ portugués: distinção $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin distinctio.

### Prononciacion

/distinˈsju/, /distinˈsju/; provençau /distĩⁿˈsjũⁿ/, /distĩⁿˈsjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « distincion »

### Sillabas

dis|tin|cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| distincion | distincions |
| [distinˈsju] | [distinˈsjus] |
distincion femenin
* Accion de destriar netament una causa d’una autra.
* (particular) Indicacion, separacion dels diferents senses qu’una proposicion pòt recebre.
* Operacion de la ment per que se destria una causa d'una autra.
* Accion de metre una diferéncia entre de personas o de causas, o de presen en compte de la diferéncia qu'existís entre elas.
* Çò qu'establís o indica una diferéncia entre de personas o de causas.
* Prerogativa, onor o marca de preferéncia, d’estima o de respècte.
* Elegància o gaubi de las faiçons.

### Parents

* distinct
* distinguir

### Traduccions

| alemand: Unterschied $^{(de)}$ anglés: distinction $^{(en)}$ basc: bereizketa $^{(eu)}$ catalan: distinció $^{(ca)}$ | espanhòl: distinción $^{(es)}$ francés: distinction $^{(fr)}$ italian: distinzione $^{(it)}$ portugués: distinção $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin distinctus

### Prononciacion

/dis'tiŋ(k)to̞s/, /dis'tiŋ(k)to̞s/, provençau /dis'tĩⁿkdis'to̞s/, /dis'tĩⁿkdis'to̞s/

## Forma d'adjectiu

distinctas
* Femenin plural de distinct / distincte
# Catalan
## Forma de vèrb

distanciaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb distanciar.
# Occitan
### Prononciacion

/distinˈsjus/, /distinˈsjus/; provençau /distĩⁿˈsjũⁿs/, /distĩⁿˈsjũⁿs/

## Forma de nom comun

distincions
* Plural de distincion