OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Esperanto
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir del vèrb bruli ("cremar") e de vundo ("nafra, ferida").

### Prononciacion

[brul'vundo]
França (Tolosa) : escotar « brulvundo »

### Sillabas

brul | vun | do (3)

## Nom comun

brulvundo, pl. brulvundoj

### Traduccions

* cremadura $^{(oc)}$ femenin, brutladura $^{(oc)}$ femenin

### Parents

* brulvundi
# Catalan
### Etimologia

Creat a partir de bruixa.

### Prononciacion

[bruʃə'riə] (oriental), [bru(j)ʃe'ria] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « bruixeria »

### Sillabas

brui | xe | ri | a (4)

## Nom comun

bruixeria femenin, pl. bruixeries

### Traduccions

* brueissariá $^{(oc)}$, mascariá $^{(oc)}$, fachilhariá $^{(oc)}$

### Parents

* bruixa
* embruixar
# Occitan
### Etimologia

Del gallés latinizat brucus, evolucion d'un ancian *wroicos.

### Prononciacion

/ˈbʁyd͡zo/, /ˈbʁyd͡zo/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| bruja | brujas |
| [ˈbʁyd͡zo] | [ˈbʁyd͡zaː] |
bruja femenin (lemosin)
* Plantas totjorn verdas de flors porpras o blanchas dau genre Erica e de la familha Ericaceae.

### Variantas dialectalas

* bruga
* bròc
* bruc
* brossa
* branda
* brana

### Derivats

* bruga blanca
* bruga negra
* bruguièra

### Traduccions

| alemand : Heidekraut $^{(de)}$ neutre anglés :heather $^{(en)}$ breton : brug $^{(br)}$ catalan : bruc $^{(ca)}$ masculin espanhòl : brezo $^{(es)}$ masculin | francés : bruyère $^{(fr)}$ femenin gaelic irlandés : fraoch $^{(ga)}$ gaelic escocés : fraoch $^{(gd)}$ galés : grug $^{(cy)}$ neerlandés : dophei $^{(nl)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

Possiblament del celtibèr *bruxtia, atestat en gallés jos la forma brixtía, « sortilègi, magia ». A comparar amb lo catalan bruixa, portugués bruxa, l'occitan bruèissa. Lo proto-celtic *brixta dona l'irlandés ancian bricht « encantament » , lo breton ancian brith « magia ».

### Prononciacion

/ˈbɾuxa/, /ˈbɾuxa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| bruja | brujas |
| [ˈbɾuxa] | [ˈbɾuxas] |
bruja femenin
* Bruèissa, masca.

### Derivats

* brujería
* embrujar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin bruma « solstici d'ivern, ivèrn, temps freg ».

### Prononciacion

/ˈbɾymo̞/, /ˈbɾymo̞/

## Nom comun

bruma femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bruma | brumas |
| [ˈbɾymo̞] | [ˈbɾymo̞s] |
* (meteorologia) Amàs de gotetas primissimas, o de cristals de glaç e sovent freg, e qu'escuresís l’aire.
* (fisica) Amàs de bofigas quichadas que se forman a la susfàcia d’un liquid.

### Derivats

* brumaca / brumada
* brumairòl
* brumalh
* brumar
* brumat
* brumatge

### Parents

* brumari

### Sinonims

| En l'aire tuba fums nívol / nubla | Sus un liquid escruma / escuma mofa / mossa |

### Traduccions
## Forma de vèrb

bruma
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de brumar
* segoˋda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de brumar

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

bruma
* (nord-occidental) Primièra persona del singular del present del subjuntiu de brumir.
* (nord-occidental) Tresena persona del singular del present del subjuntiu de brumir.
* (nord-occidental) Tresena persona del singular de l'imperatiu de brumir.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin bruma « solstici d'ivern, ivèrn, temps freg ».

### Prononciacion

/ˈbɾuma/, /ˈbɾuma/

## Nom comun

bruma femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bruma | brumas |
| [ˈbɾuma] | [ˈbɾumas] |
* (meteorologia) bruma $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

bruma
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de brumar
* segoˋda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de brumar

# Francés
### Prononciacion

/bʁyma/, /bʁyma/

## Forma de vèrb

bruma
* Tresena persona del singular del passat simple de brumer.

# Italian
### Etimologia

    Del latin bruma « solstici d'ivern, ivèrn, temps freg ».

### Prononciacion
## Nom comun

bruma femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bruma | brume |
* (letarari) Lo periòde ivernal mai freg.
* (meteorologia) bruma $^{(oc)}$
* (zoologia) broma $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin bruma « solstici d'ivern, ivèrn, temps freg ».

### Prononciacion

    Portugal /ˈbɾumɐ/, /ˈbɾumɐ/
    Brasil /ˈbɾũmɐ/, /ˈbɾũmɐ/, /ˈbɾumə/, /ˈbɾumə/

## Nom comun

bruma femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bruma | brumas |
* (meteorologia) bruma $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

bruma
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de brumare
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de brumare
# Occitan
### Etimologia

    De bruma

### Prononciacion

/bɾyˈma/, /bɾyˈma/

## Vèrb

brumar
* Èsser brumós, formar una bruma.
* Càser una pluèja prima
* Far d'escuma
* (figurat) Èsser en colèra.

### Sinonims

| formar una bruma brumejar s'embrumar fumar | Càser una pluèja prima bruinar plovinejar Far d'escuma escumar Èsser en colèra fumar |

### Antonims

per «formar una bruma»
* desembrumar / desenneblar
* esclarir / esclarcir / esclarzir
* venir clar

### Traduccions
# Espanhòl
### Etimologia

    De broma

### Prononciacion

/bɾuˈmaɾ/, /bɾuˈmaɾ/

## Vèrb

brumar
* Ofegar d'un grand pés.
* Tabasar.
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del francés brûler amb lo sufix verbal -i.

### Prononciacion

['bruli]
Brasil : escotar « bruli » França (Tolosa) : escotar « bruli » França (Vòges) : escotar « bruli »

### Sillabas

bru | li (2)

## Vèrb

bruli

### Traduccions

* cremar $^{(oc)}$, brutlar $^{(oc)}$

### Derivats

* brulvundi
* brulvundo
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

['bruʃə] (central), ['bru(j)ʃa] (occidental)

### Sillabas

bru | xa (2)

## Nom comun

bruixa femenin

### Traduccions

* bruèissa $^{(oc)}$, masca $^{(oc)}$, fachilhièra $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈbʁyd͡zaː/, /ˈbʁyd͡zaː/

## Forma de nom comun

brujas femenin (lemosin)
* Plurau de bruja.

# Espanhòl
### Prononciacion

/ˈbɾuxas/, /ˈbɾuxas/

## Forma de nom comun

brujas femenin
* Plural de bruja.
# Espanhòl
### Etimologia

Creat a partir de bruja.

### Prononciacion

[bruxe'ria]
escotar « brujería »

### Sillabas

bru | je | rí | a (4)

## Nom comun

brujería femenin, pl. brujerías

### Traduccions

* brueissariá $^{(oc)}$, mascariá $^{(oc)}$, fachilhariá $^{(oc)}$

### Parents

* bruja
* embrujar
# Occitan
### Etimologia

De bruma amb lo sufix adjectival -ós.

### Prononciacion

/bɾyˈmus/, /bɾyˈmus/
França (Bearn) : escotar « brumós »

### Sillabas

bru | mós

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | brumós | brumoses |
| Masculin | [bɾyˈmus] | [bɾyˈmuzes] |
| Femenin | brumosa | brumosas |
| Femenin | [bɾyˈmuzo] | [bɾyˈmuzos] |
brumós masculin
* Qu'es dins la bruma.

### Sinonims

* neblós
* fumarlós
* tubós

### Traduccions

| anglés: misty $^{(en)}$, hazy $^{(en)}$ catalan: boirós $^{(ca)}$, bromós $^{(ca)}$ | francés: brumeux $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Dau latin vulgar cappellus.

### Prononciacion

/ʃaˈpɛw/, /ʃaˈpɛw/

### Sillabas

cha | pèu (2)

## Nom comun

chapèu masculin (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Vestit que servís per cubrir la tèsta.

### Variantas dialectalas

* capèu (provençau)
* capèl (lengadocian)
* capèth (gascon)
* chapeu (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Hut $^{(de)}$ anglés: hat $^{(en)}$ armèni: գլխարկ $^{(hy)}$ catalan: barret $^{(ca)}$, capell $^{(ca)}$ espanhòl: sombrero $^{(es)}$ esperanto: ĉapelo $^{(eo)}$ francés: chapeau $^{(fr)}$ francoprovençau/arpitan: chapél $^{(frp)}$ | islandés: hattur $^{(is)}$ italian: cappello $^{(it)}$ neerlandés: hoed $^{(nl)}$ ongrés: kalap $^{(hu)}$ polonés: kapelusz $^{(pl)}$ sicilian: cappeddu $^{(scn)}$ turc: şapka $^{(tr)}$ valon: tchapea $^{(wa)}$ |
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin vulg. cappellus.

### Prononciacion

[tsa'pel], [tsa'pɛl]

### Sillabas

cha | pél

## Nom comun

chapél masculin

### Traduccions

* capèl $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈt͡sart͡so/, /ˈt͡sart͡so/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

charcha (lemosin)
* Tresena persona dau singular au present de l'indicatiu de charchar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡sarˈt͡sãⁿ/, /t͡sarˈt͡sãⁿ/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

charcham (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau au present de l'indicatiu de charchar.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈt͡sart͡sãⁿ/, /ˈt͡sart͡sãⁿ/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

charchan (lemosin)
* Tresena persona dau plurau au present de l'indicatiu de charchar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin carbo.

### Prononciacion

/t͡sarˈbu/, /t͡sarˈbu/

### Sillabas

char | bon (2)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| charbon | charbons |
| [t͡sarˈbu] | [t͡sarˈbu] |
charbon masculin (lemosin) , (vivaroaupenc)
* Ròca negra e leugièra compausada mai que mai de carbòni e eissida de la decomposicion incompleta de matèria organica fòrça anciana.

### Derivats

* charbonier (lemosin)

### Variantas dialectalas

* carbon

### Traduccions

| alèut : dialècte de l'èst e Atkan : uuglix̂ $^{(ale)}$, dialècte Pribilof : uugalix̂ $^{(ale)}$, dialècte Nikolski : uuxalix̂ $^{(ale)}$ alemand: Kohle $^{(de)}$ femenin anglés: coal $^{(en)}$ catalan: carbó $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: carbón $^{(es)}$ masculin francés: charbon $^{(fr)}$ masculin italian: carbone $^{(it)}$ masculin neerlandés:kool $^{(nl)}$ portugués:carvão $^{(pt)}$ masculin |

# Francés
### Etimologia

Del latin carbo.

### Prononciacion

/ʃaʁˈbɔ̃/, /ʃaʁˈbɔ̃/
França (Saint-Maurice-de-Beynost) : escotar « charbon » França (Lion) : escotar « charbon » França (Tolosa) : escotar « charbon » França (Vòges) : escotar « charbon » França (Lion) : escotar « charbon »

### Sillabas

char | bon (2)

## Nom comun

charbon masculin
* Carbon

### Derivats

* charbonnier

### Mots aparentats

* carbone
* carbonique
# Occitan
### Prononciacion

/t͡sarˈt͡sado/, /t͡sarˈt͡sado/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | charchat | charchats |
| Masculin | [t͡sarˈt͡sa] | [t͡sarˈt͡sa] |
| Femenin | charchada | charchadas |
| Femenin | [t͡sarˈt͡sado] | [t͡sarˈt͡sadaː] |
charchada (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Participi passat femenin singular de charchar.
# Occitan
### Prononciacion

/t͡sarˈt͡sadaː/, /t͡sarˈt͡sadaː/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | charchat | charchats |
| Masculin | [t͡sarˈt͡sa] | [t͡sarˈt͡sa] |
| Femenin | charchada | charchadas |
| Femenin | [t͡sarˈt͡sado] | [t͡sarˈt͡sadaː] |
charchadas (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Participi passat femenin plurau de charchar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin cĭrcāre.

### Prononciacion

/t͡sarˈt͡sa/, /t͡sarˈt͡sa/ (naut lemosin)

### Sillabas

char | char (2)

## Vèrb

charchar (lemosin) (auvernhat) (vivaroaupenc)
* Essaiar de trobar.

### Variantas dialectalas

* cercar (gascon) (lengadocian) (provençal)
* cherchar (vivaroalpenc)

### Traduccions

| anglés: to look for $^{(en)}$, to search $^{(en)}$ catalan: buscar $^{(ca)}$, cercar $^{(ca)}$ chèc: hledat $^{(cs)}$ imperfectiu, vyhledat $^{(cs)}$ perfectiu alemand: suchen $^{(de)}$ espanhòl: buscar $^{(es)}$ francés: chercher $^{(fr)}$ | italian: cercare $^{(it)}$ neerlandés: zoeken $^{(nl)}$ romanés: a căuta $^{(ro)}$ naut sorab: pytać $^{(hsb)}$ imperfectiu sicilian: circari $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | charchar | charchar | charchar | charchar | charchar | charchar |
| Gerondiu | charchant | charchant | charchant | charchant | charchant | charchant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | charchat | charchat | charchat | charchats | charchats | charchats |
| femenin | charchada | charchada | charchada | charchadas | charchadas | charchadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | charche | charchas | charcha | charcham | charchatz | charchan charchen |
| Imperfach | charchava | charchavas charchaves | charchava | charchavam charchavem | charchavatz charchavetz | charchavan charchaven |
| Preterit | charchei | charcheras charcheres | charchet | charcheram charcherem | charcheratz charcheretz | charcheren |
| Futur | charcharai | charcharas | charchará | charcharem | charcharetz | charcharan |
| Condicional | charchariá | charcharias | charchariá | charchariam | charchariatz | charcharian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | charche | charches | charche | charchem | charchetz | charchen |
| Imperfach | charchessa | charchessas | charchessa | charchessam charchessem | charchessatz | charchessan charchessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | charcha ! | — | charcham ! | charchatz ! | — |
| Negatiu | — | charchas pas ! | — | charcham pas ! | charchatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/t͡sarˈbu/, /t͡sarˈbu/ (naut lemosin)

## Forma de nom comun

(lemosin) (vivaroaupenc) charbons masculin
* Plurau de charbon.
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian κινητικός « de móure, de movement ».

### Prononciacion

    /sineˈtik/, /sineˈtik/

### Sillabas

* ci|ne|tic

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | cinetic | cinetics |
| Masculin | [sineˈtik] | [sineˈtiks] |
| Femenin | cinetica | cineticas |
| Femenin | [sineˈtiko̞] | [sineˈtiko̞s] |
cinetic
* Mobil, en movement.
* (fisica, quimia, medecina) Al respècte de la cinetica.

### Derivats

* cinetica
* cineticament

#### Locucions derivadas

* art cinetic

### Traduccions

| alemand: Kinetisch $^{(de)}$ anglés: kinetic $^{(en)}$ basc: catalan: cinètic $^{(ca)}$ | espanhòl: cinético $^{(es)}$ francés: cinétique $^{(fr)}$ italian: cinetico $^{(it)}$ portugués: cinético $^{(pt)}$ |
# Italian
### Etimologia

Del latin (porcus) sĭngŭlaris.

### Prononciacion

Itàlia : escotar « cinghiale »

### Prononciacion

/ʧiŋ'gjale/, /ʧiŋ'gjale/

### Sillabas

cin | ghia | le (3)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cinghiale | cinghiali |
| [ʧiŋ'gjale] | [ʧiŋ'gjali] |
cinghiale masculin

### Traduccions

* singlar $^{(oc)}$
# Italian
### Prononciacion

/ʧiŋ'gjali/, /ʧiŋ'gjali/

## Forma de nom comun

cinghiali masculin
* Plurau de cinghiale.
# Italian
### Etimologia
### Prononciacion

[ʧi'neze]

### Sillabas

ci | ne | se (3)

## Nom comun e adjectiu

cinese masculin, pl. cinesi.

### Traduccions

* chinés $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De cinetic.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /sineˈtiko̞/, /sineˈtiko̞/
    provençau /sineˈtikə/, /sineˈtikə/

### Sillabas

* ci|ne|ti|ca

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| cinetica | cineticas |
| [sineˈtik] | [sineˈtiks] |
cinetica femenin
* (fisica) Teoria fisica definissent de fenomèns sonque a partir dels movements de las particulas.
* (quimia) Estudi de la velocitat de las reaccions quimicas ; velocitat de las reaccions quimicas.
* (medecina) Trajectòria de propagacion d'una epidemia dins lo temps.

### Parents

* cinetic
** cineticament

### Traduccions

| alemand: Kinetik $^{(de)}$ anglés: kinetics $^{(en)}$ basc: catalan: cinètica $^{(ca)}$ | espanhòl: cinética $^{(es)}$ francés: cinétique $^{(fr)}$ italian: cinetica $^{(it)}$ portugués: cinética $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

cinetica
* femenin singular de [[

# Italian
### Etimologia

De cinetico.

### Prononciacion

    /tʃiˈnɛtika/, /tʃiˈnɛtika/

### Sillabas

* ci|ne|ti|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cinetica | cinetiche |
| [tʃiˈnɛtika] | [tʃiˈnɛtike] |
cinetica femenin
* cinetica $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

cinetica
* femenin singular de cinetico
# Occitan
### Etimologia

Del latin cĭngŭlum « cinturon »

### Prononciacion

    /ˈsiŋgle/, /ˈsiŋgle/

### Sillabas

cin|gle

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| cingle | cingles |
| [ˈsiŋgle] | [ˈsiŋgles] |
cingle masculin
* (geografia) Camin natural que corona un escarpament, aquel escarpament.
* Carrièra o camin vertiginós talha per un bauç vertiginós.
* (arquitectura) Camin de ronda dins un castèl.

### Variantas dialectalas

* cengle (provençau)

### Sinonims

Camin de ronda
* escorsièiras
* corsièira

### Traduccions
# Anglés
### Etimologia

Del francés ancian cengle pel latin cĭngŭlum « cinturon »

### Prononciacion

/ˈsɪŋɡəl/, /ˈsɪŋɡəl/

### Sillabas

cin|gle

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cingle | cingles |
cingle masculin
* cencha e faissa
* (mineralogia) vena

# Catalan
### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « cingle »

### Etimologia

Del latin cĭngŭlum « cinturon »

### Prononciacion

oriental /ˈsiŋɡɫə/, /ˈsiŋɡɫə/, occidental /ˈsiŋɡɫe/, /ˈsiŋɡɫe/

### Sillabas

cin|gle

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cingle | cingles |
| [ˈsiŋgle] | [ˈsiŋgles] |
cingle masculin
* Escarpament, bauç

# Francés
### Prononciacion

França : escotar « cingle »

### Etimologia

Del latin cĭngŭlum « cinturon »

### Prononciacion

/sɛ̃ɡl/, /sɛ̃ɡl/

### Sillabas

cin|gle

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cingle | cingles |
| [ˈsiŋgle] | [ˈsiŋgles] |
cingle masculin
* (geografia) corba; contorn
** La rivière fait un cingle autour de la ville: Lo riu fa una corba a l'entorn de la vila.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin cynicus, del grèc ancian κυνικός, kynikós, de κύων can.

### Prononciacion

/si'nik/, /si'nik/

### Sillabas

ci|nic

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | cinic | cinics |
| Masculin | [si'nik] | [si'niks] |
| Femenin | cinica | cinicas |
| Femenin | [si'niko̞] | [si'niko̞s] |
cinic
* Relatiu als cinics antics, a lor filosofia materialista e anticonformista.
* (per extension' pejoratiu) Que fa mòstra d'una impudéncia insolenta, subretot a causa del desenlusiment o del refús de l'ipocrisia.
* (per extension) Qu'es desencantat, desenlusit o que mòstra un desinterès fastigat al vejaire de quicòm.
* Gossatièr

### Derivats

* cinicament
* escòla cinica

### Parents

* cinisme

### Sinonims

* impudent
* desvergonhat

### Traduccions

| alemand: zynisch $^{(de)}$, kynisch $^{(de)}$ (filosofia) anglés: cynical $^{(en)}$ basc: catalan: cínic $^{(ca)}$ | espanhòl: cínico $^{(es)}$ francés: cynique $^{(fr)}$ italian: cinico $^{(it)}$ portugués: cínico $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cinic | cinics |
| [si'nik] | [si'niks] |
cinic masculin, (equivalent femenin: cinica)
* Filosòf de l'escòla cinica
* (Péjoratiu) Persona mòstrant lo cinisme.

### Traduccions

| alemand: Zyniker $^{(de)}$ anglés: cynic $^{(en)}$ basc: catalan: cínic $^{(ca)}$ | espanhòl: cínico $^{(es)}$ francés: cynique $^{(fr)}$ italian: cinico $^{(it)}$ portugués: cínico $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin cynicus, del grèc ancian κυνικός, kynikós, de κύων can.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /si'niko̞/, /si'niko̞/, provençau /si'nikə/, /si'nikə/

### Sillabas

ci|ni|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cinica | cinicas |
| [si'niko̞] | [si'niko̞s] |
cinica femenin, (equivalent femenin: cinic)
* Filosòfa de l'escòla cinica
* (Péjoratiu) Persona mòstrant lo cinisme.

### Traduccions

| alemand: Zynikerin) $^{(de)}$ anglés: cynic $^{(en)}$ basc: catalan: cínica $^{(ca)}$ | espanhòl: cínica $^{(es)}$ francés: cynique $^{(fr)}$ italian: cinica $^{(it)}$ portugués: cínica $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

cinica
* Femenin singular de cinic

# Italian
### Etimologia

    Del latin cynicus, del grèc ancian κυνικός, kynikós, de κύων can.

### Prononciacion

/ˈt͡ʃinika/, /ˈt͡ʃinika/

### Sillabas

ci|ni|ca

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cinica | ciniche |
| [ˈt͡ʃinika] | [ˈt͡ʃinike] |
cinica femenin, (equivalent femenin: cinico)
* cinica $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

cinica
* Femenin singular de cinico
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de cinic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[siniko'men]

### Sillabas

ci | ni | ca | ment (4)

## Advèrbi

cinicament
* D'un biais cinic; amb cinisme.

### Parents

* cinic -a
* cinisme

### Traduccions

| afrikaans: alemand: anglés: cynically $^{(en)}$ basc: catalan: cínicament $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: cínicamente $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: cyniquement $^{(fr)}$ | indonesian: gaelic irlandés: italian: cinicamente $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: portugués: romanés: suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin cinerarius

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /sineˈɾaɾjo̞s/, /sineˈɾaɾjo̞s/
    provençau /sineˈʀaʀjə/, /sineˈʀaʀjə/

### Sillabas

ci|ne|rà|ria

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| cinerària | cineràrias |
| [sineˈɾaɾjo̞] | [sineˈɾaɾjo̞s] |
cinerària femenin
* (Botanica) Planta del jardin, de la familha de las Asteracèas, que lo dejós de las fuèlhas es de la color de la cendre, amb de flors en capitèlas jaunas.

### Traduccions

| Convevcions internacionalas: Senecio cineraria $^{(conv)}$ alemand: anglés: cineraria $^{(en)}$ basc: catalan: cinerària $^{(ca)}$ | espanhòl: cineraria $^{(es)}$ francés: cinéraire $^{(fr)}$ italian: cineraria $^{(it)}$ portugués: cinerária $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

cinerària
* femenin singular de cinerari

# Catalan
### Etimologia

    Del latin cinerarius

### Sillabas

ci|ne|rà|ria

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cinerària | cineràries |
cinerària femenin
* cinerària $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

cinerària
* femenin singular de cinerari
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/baɾβaˈɾɔto/, /baɾβaˈɾɔto/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| barbaròta | barbaròtas |
| [baɾβaˈɾɔto] | [baɾβaˈɾɔtos] |
barbaròta femenin (lengadocian) (provençau) (lemosin)
* Insècte que viu dins los ostals e que se noirís d'aliments, de sòbra.

### Variantas dialectalas

* cuca (gascon)
* barbaròt (lengadocian)

### Traduccions

| abaknon: lalahipos $^{(abx)}$ alemand: Kakerlake $^{(de)}$ femenin anglés: cockroach $^{(en)}$ espanhòl: cucaracha $^{(es)}$ femenin finlandés: torakka $^{(fi)}$ francés: cafard $^{(fr)}$ masculin, blatte $^{(fr)}$ femenin | grèc: κατσαρίδα $^{(el)}$ femenin italian: scarafaggio $^{(it)}$ masculin, blatta $^{(it)}$ femenin romanés: gândac $^{(ro)}$ masculin, libarcă $^{(ro)}$ femenin tamol: இரைப்பு $^{(ta)}$, கக்கலாத்து $^{(ta)}$, கரப்பான்பூச்சி $^{(ta)}$, தைலசௌரிகை $^{(ta)}$ telogo: బొద్దింక $^{(te)}$ (boddiṅka) |
# Occitan
### Prononciacion

/baɾbaˈɾɔts/, /baɾbaˈɾɔts/

## Forma de nom comun

barbaròts masculin (lengadocian)
* Plural de barbaròt.