OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin aequivalere.

### Prononciacion

/ekiβaˈle/, /ekiβaˈle/; provençau /ekivaˈle/, /ekivaˈle/

### Sillabas

e|qui|va|ler

## Vèrb

equivaler
* Èsser de meteissa valor.
** En musica, una blanca equival a doas negras.
* Aver la meteissa significacion.
* Èsser gaireben lo meteis que, en parlant de causas autras qu'aquelas qu'an un prètz intrinsec, una valor materiala.

### Parents

* valer

### Derivats

* equivalent

### Traduccions

| alemand: gleichwertig sein $^{(de)}$ anglés: be equivalent $^{(en)}$, amount $^{(en)}$ basc: baliokidea izan $^{(eu)}$ catalan: equivaler $^{(ca)}$ | espanhòl: equivaler $^{(es)}$ francés: équivaloir $^{(fr)}$ italian: equivalere $^{(it)}$ portugués: equivaler $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin aequivalere.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « equivaler »

### Prononciacion

    Oriental: central /əkiβəˈɫe/, /əkiβəˈɫe/, balear /əkivəˈɫe/, /əkivəˈɫe/
    Occidental: nord-occidental /ekiβaˈɫe/, /ekiβaˈɫe/, valencian /ekivaˈɫeɾ/, /ekivaˈɫeɾ/, /ekiβaˈɫeɾ/, /ekiβaˈɫeɾ/

### Sillabas

e|qui|va|ler

## Vèrb

equivaler
* equivaler $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin aequivalere.

### Prononciacion

/ekiβaˈleɾ/, /ekiβaˈleɾ/

### Sillabas

e|qui|va|ler

## Vèrb

equivaler
* equivaler $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin aequivalere.

### Prononciacion

Portugal /ikivɐˈleɾ/, /ikivɐˈleɾ/; Brasil /ekivaˈle(ɾ)/, /ekivaˈle(ɾ)/

### Sillabas

e|qui|va|ler

## Vèrb

equivaler
* equivaler $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ekiˈβɔks/, /ekiˈβɔks/, provençau /ekiˈvɔks/, /ekiˈvɔks/

## Forma d'adjectiu

equivòcs
* Masculin plural de equivòc.
# Occitan
### Prononciacion

/eˈkɛstɾo̞/, /eˈkɛstɾo̞/, provençau /eˈkɛstʀo̞/, /eˈkɛstʀo̞/

## Forma d'adjectiu

equèstra
* Femenin singular de equèstre
# Occitan
### Etimologia

    Du latin equester « cavalièr ».

### Prononciacion

/eˈkɛstɾe/, /eˈkɛstɾe/, provençau /eˈkɛstʀe/, /eˈkɛstʀe/

### Sillabas

e|quès|tre

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | equèstre | equèstres |
| Masculin | [eˈkɛstɾe] | [eˈkɛstɾes] |
| Femenin | equèstra | equèstras |
| Femenin | [eˈkɛstɾo̞] | [eˈkɛstɾo̞s] |
equèstre
* Que representa una persona a caval.
* Que concernís l’òrdre dels cavalièrs.
* Relatiu a l’equitacion.

### Sinonims

* cavalin
* equin
* ipic

### Traduccions

| alemand: Reiter- $^{(de)}$ anglés: equestrian $^{(en)}$ basc: zaldi $^{(eu)}$ catalan: ecuestre $^{(ca)}$ | espanhòl: ecuestre $^{(es)}$ francés: équestre $^{(fr)}$ italian: equestre $^{(it)}$ portugués: equestre $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin desolare « daissar sol, abandonar ».

### Prononciacion

/dezuˈla/, /dezuˈla/
    França (Bearn) : escotar « desolar »

## Vèrb

desolar
* Transformar en solitud una region, una vila, li fasent endurar de devastacions.
* Pertocat per una granda afliccion.
se desolar
* Se liurar a una granda afliccion.
* (Per iperbòla) Se daissar anar a una simpla contrarietat, a una lanha.

### Derivats

* desolant
* desolat

### Parents

* desolacion

### Sinonims

Transformar en solitud una region.
* devastar
* arroïnar
Pertocat per una granda afliccion.
* adolentir
* afligir
* desconsolar

### Traduccions

| alemand: bekümmern $^{(de)}$, betrüben $^{(de)}$, grämen $^{(de)}$, kränken $^{(de)}$, quälen $^{(de)}$, Leid verursachen $^{(de)}$, Herzeleid verursachen $^{(de)}$ anglés: desolate $^{(en)}$, afflict $^{(en)}$, distress $^{(en)}$, aggrieve $^{(en)}$ basc: catalan: desolar $^{(ca)}$, afligir $^{(ca)}$ | espanhòl: desolar $^{(es)}$, afligir $^{(es)}$, entristecer $^{(es)}$ francés: désoler $^{(fr)}$ italian: desolare $^{(it)}$, affliggere $^{(it)}$ portugués: acabrunhar $^{(pt)}$, afligir $^{(pt)}$, angustiar $^{(pt)}$, desolar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin desolare « daissar sol, abandonar ».

### Prononciacion

    Oriental: /dəzuˈɫa/, /dəzuˈɫa/
    Occidental: nord-occidental /dəzoˈɫa/, /dəzoˈɫa/, valencian /dezoˈɫaɾ/, /dezoˈɫaɾ/

## Vèrb

desolar
* desolar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin desolare « daissar sol, abandonar ».

### Prononciacion
## Vèrb

desolar
* desolar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin desolare « daissar sol, abandonar ».

### Prononciacion

Portugal /dɨzuˈlaɾ/, /dɨzuˈlaɾ/; Brasil /dezoˈla(ɾ)/, /dezoˈla(ɾ)/

## Vèrb

desolar
* desolar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De desolar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezuˈlat/, /dezuˈlat/
    provençau /dezuˈla/, /dezuˈla/
    escotar « desolat »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | desolat | desolats |
| Masculin | [dezuˈlat] | [dezuˈlats] |
| Femenin | desolada | desoladas |
| Femenin | [dezuˈlaðo̞] | [dezuˈlaðo̞s] |
desolat
* Se ditz d’un luòc inabitat, desèrt, abandonat.
* Que sentís una grossa lanha, que fa mòstra d'un grand tristum.
* Que deplora la pèrda d'una causa, l'impossibilitat de far quicòn.

### Sinonims

per un luòc
* arroïnat
* desèrt
que sentís una grossa lanha, ...
* afligit
* desconsolat

### Traduccions

| alemand: verwüstet $^{(de)}$, verheert $^{(de)}$, trostlos $^{(de)}$ (figurat) anglés: desolate $^{(en)}$ basc: catalan: desolat $^{(ca)}$ | espanhòl: desolado $^{(es)}$ francés: désolé $^{(fr)}$ italian: desolato $^{(it)}$ portugués: desolado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

desolat
* participi passar al masculin singular de desolar.

# Catalan
### Etimologia

De desolar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dəzuˈlat/, /dəzuˈlat/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | desolat | desolats |
| Femenin | desolada | desolades |
desolat
* desolat $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

desolat
* participi passar al masculin singular de desolar.
# Occitan
### Etimologia

    De onèst

### Prononciacion

/dezuˈnɛst/, /dezuˈnɛst/

### Sillabas

de|so|nèst

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | desonèst | desonèstes |
| Masculin | [dezuˈnɛst] | [dezuˈnɛstes] |
| Femenin | desonèsta | desonèstas |
| Femenin | [dezuˈnɛsto̞] | [eˈkɛstɾo̞s] |
desonèst
* Que manca d'onestat.

### Sinonims

* malonèst

### Traduccions

| alemand: unehrlich $^{(de)}$ anglés: dishonest $^{(en)}$ basc: lizunkoi $^{(eu)}$ catalan: deshonest $^{(ca)}$ | espanhòl: deshonesto $^{(es)}$ francés: deshonnête $^{(fr)}$ italian: disonesto $^{(it)}$ portugués: desonesto $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/dezuˈnɛsto̞s/, /dezuˈnɛsto̞s/

## Forma d'adjectiu

desonèstas
* femenin plural de desonèst.
# Occitan
### Prononciacion

/dezuˈnɛstes/, /dezuˈnɛstes/

## Forma d'adjectiu

desonèstes
* masculin plural de desonèst.
# Occitan
### Etimologia

    De orbitar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezuɾβiˈta/, /dezuɾβiˈta/
    provençau /dezuʀbiˈta/, /dezuʀbiˈta/

### Sillabas

des|or|bi|tar

## Vèrb

desorbitar
* Far sortir los uèlhs de lors orbitas.
* (astronautica, mecanica espaciala) Far quitar tot o partida d’un veïcul espacial, d’un asteroïde… de l’orbita que realiza a l'entorn d’un astre amb per objectiu de lo dirigir cap a un punt donat de la susfàcia d'aquel o de provocar sa casuda.

### Traduccions

| alemand: befreien $^{(de)}$ anglés: deorbit $^{(en)}$ basc: catalan: desorbitar $^{(ca)}$ | espanhòl: desorbitar $^{(es)}$ francés: desorbiter $^{(fr)}$ italian: deorbitare $^{(it)}$ portugués: desorbitar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De orbitar

### Prononciacion

    Oriental: /dəzurbiˈta/, /dəzurbiˈta/
    Occidental: nord-occidental /dezorβiˈta/, /dezorβiˈta/, valencian /dezoɾβiˈtaɾ/, /dezoɾβiˈtaɾ/

### Sillabas

des|or|bi|tar

## Vèrb

orbitar
* desorbitar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De orbitar

### Prononciacion

    /desoɾβiˈtaɾ/, /desoɾβiˈtaɾ/

### Sillabas

des|or|bi|tar

## Vèrb

orbitar
* desorbitar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    De orbitar

### Prononciacion

    Portugal /dɨzɔɾbiˈtaɾ/, /dɨzɔɾbiˈtaɾ/
    Brasil /dezoɦbiˈtaɾ/, /dezoɦbiˈtaɾ/, /dezoɾbiˈta/, /dezoɾbiˈta/

### Sillabas

des|or|bi|tar

## Vèrb

orbitar
* desorbitar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De desobrar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezuˈβɾat/, /dezuˈβɾat/
    provençau /deszuˈbʀa/, /deszuˈbʀa/

### Sillabas

de|so|brat

## Adjectiu

desobrat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | desobrat | desobrats |
| Masculin | [dezuˈβɾat] | [dezuˈβɾats] |
| Femenin | desobrada | desobradas |
| Femenin | [dezuˈβɾaðo̞] | [dezuˈβɾaðo̞s] |
* Que fa pas res, qu’a pas d’ocupacion, de profession.

### Parents

* desobrança
* desobrar

### Sinonims

* estaire (gascon)
* desocupat
* ociós
* vaganaud (gascon, lengadocian)
* vagant (gascon)

### Traduccions

| alemand: müßig $^{(de)}$, untätig $^{(de)}$ anglés: idle $^{(en)}$, aimless $^{(en)}$ basc: catalan: desocupat $^{(ca)}$ | espanhòl: desocupado $^{(es)}$ francés: désœuvré $^{(fr)}$ italian: sfaccendato $^{(it)}$ portugués: desocupado $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

desobrat
* participi passat al masculin singumar de desobrar
# Occitan
### Etimologia

    Del latin desolatio.

### Prononciacion

/dezulaˈsju/, /dezulaˈsju/, provençau /dezulaˈsjũⁿ/, /dezulaˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| desolacion | desolacions |
| [dezulaˈsju] | [dezulaˈsjus] |
desolacion femenin
* Afliccion extrèma.
* (per iperbòla) Simpla contrarietat.
* Accion de transformar un airal, una vila en solitud, en la devastant.

### Parents

* desolar

### Traduccions

| alemand: Ärger $^{(de)}$, Betrübnis $^{(de)}$, Gram $^{(de)}$, Harm $^{(de)}$, Verdruß $^{(de)}$, Weh $^{(de)}$, Kummer $^{(de)}$, Gram $^{(de)}$, Kummer $^{(de)}$, Betrübnis $^{(de)}$, Herzeleid $^{(de)}$, Niedergeschlagenheit $^{(de)}$ anglés: desolation $^{(en)}$ ; affliction $^{(en)}$, distress $^{(en)}$, sorrow $^{(en)}$, woe $^{(en)}$, sadness $^{(en)}$, pain $^{(en)}$ basc: catalan: desolació $^{(ca)}$ | espanhòl: desolación $^{(es)}$ francés: désolation $^{(fr)}$ italian: desolare $^{(it)}$, affliggere $^{(it)}$ portugués: aflição $^{(pt)}$, amargura $^{(pt)}$, dor $^{(pt)}$, pena $^{(pt)}$, pesar $^{(pt)}$, agonia $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De desorientar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /dezuɾjen'tasju/, /dezuɾjen'tasju/
    provençau /dezuʀjẽⁿ'tasjũⁿ/, /dezuʀjẽⁿ'tasjũⁿ/

### Sillabas

    de|so|rien|ta|cion

## Nom comun

desorientacion femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| desorientacion | desorientacions |
| [dezuɾjen'tasju] | [dezuɾjen'tasjus] |
* Accion de desorientar o de se desorientar.
* Manca d’orientacion.
* Estat de la persona desorientada.
* (psicologia, psiquiatria) Simptòma de treble mental dins los estats de confusion e las deméncias.

### Parents

* desorientar
* desorientat

### Sinonims

psicologia, psiquiatria
* confusion

### Antonims

* orientar

### Traduccions

| alemand: Irreführung $^{(de)}$, Richtungslosigkeit $^{(de)}$, Verwirrung $^{(de)}$, Desorientierung $^{(de)}$ (especialemant psicologia e psiquiatria) anglés: disorientation, confusion $^{(en)}$ basc: catalan: desorientació $^{(ca)}$ | espanhòl: desorientación $^{(es)}$ francés: désorientation $^{(fr)}$, figurat: trouble $^{(fr)}$, embaras $^{(fr)}$ confusion $^{(en)}$ (psicologia e psiquiatria) italian: disorientamento $^{(it)}$ portugués: desorientação $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/dezuˈnɛsto̞/, /dezuˈnɛsto̞/

## Forma d'adjectiu

desonèsta
* femenin singular de desonèst.
# Occitan
### Prononciacion

/ˈfuskos/, /ˈfuskos/

## Forma d'adjectiu

foscas
* Femenin plural de fosc.
# Occitan
### Etimologia

De fosc amb lo sufix -or.

### Prononciacion

/fusˈku/, /fusˈku/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « foscor »

### Sillabas

fos | cor

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| foscor | foscors |
| [fusˈku] | [fusˈkus] |
foscor femenin
* Abséncia de lutz.

### Sinonims

* escurina
* escuresina
* escuritat
* sornièra
* sornura

### Traduccions

| alemand: Dunkelheit $^{(de)}$ femenin, Finsternis $^{(de)}$ neutre anglés: darkness $^{(en)}$ catalan: foscor $^{(ca)}$ femenin espanhòl: oscuridad $^{(es)}$ femenin francés: obscurité $^{(fr)}$ femenin | italian: oscurità $^{(it)}$ femenin naut sorab: ćěmnosć $^{(hsb)}$ femenin, ćěmnota $^{(hsb)}$ femenin polonés: ciemność $^{(pl)}$ femenin portugués: escuridão $^{(pt)}$ femenin sicilian: scuru $^{(scn)}$ masculin |

# Catalan
### Etimologia

De fosc amb lo sufix -or.

### Prononciacion

/fusˈko/, /fusˈko/ (oriental central), /fosˈko/, /fosˈko/, /fusˈko/, /fusˈko/ (balear), /fosˈko/, /fosˈko/ (nòrd-occidental) /fosˈkoɾ/, /fosˈkoɾ/ (valencian)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| foscor | foscors |
| [fusˈko] | [fusˈkos] |
foscor femenin
* Foscor.
# Catalan
### Prononciacion

/ˈfosks/, /ˈfosks/

## Forma d'adjectiu

foscs
* Masculin plural de fosc.
# Occitan
### Etimologia

    De fosfòr

### Prononciacion

/fusfureˈsen/, /fusfureˈsen/, provençau /fusfuʀeˈsẽⁿ/, /fusfuʀeˈsẽⁿ/ França (Bearn) : escotar « fosforescent »

### Sillabas

fos|fo|res|cent

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fosforescent | fosforescents |
| Masculin | [fusfureˈsen] | [fusfureˈsen] |
| Femenin | fosforescenta | fosforescentas |
| Femenin | [fusfureˈsento̞] | [fusfureˈsento̞s] |
fosforescent
* (biologia) (quimia) Qu'a la proprietat de la fosforescéncia.

### Traduccions

| alemand: phosphoreszierend $^{(de)}$ anglés: phosphorescent $^{(en)}$ basc: catalan: fosforescent $^{(ca)}$ | espanhòl: fosforescente $^{(es)}$ francés: phosphorescent $^{(fr)}$ italian: fosforescente $^{(it)}$ portugués: fosforescente $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De fòsfor

### Sillabas

fos|fo|res|cent

## Adjectiu

fosforescent masculin o femenin, (Plural: flosforescents)
* fosforescent $^{(ca)}$
# Occitan
### Prononciacion

/fusfureˈsento̞/, /fusfureˈsento̞/, provençau /fusfuʀeˈsẽⁿto̞/, /fusfuʀeˈsẽⁿto̞/ França (Bearn) : escotar « fosforescenta »

### Sillabas

fos|fo|res|cen|ta

## Forma d'adjectiu

fosforescenta
* Femenin singular de fosforescent.
# Occitan
### Etimologia

Del latin fŭscus.

### Prononciacion

/fusk/, /fusk/
França (Bearn) : escotar « fosc »

### Sillabas

fosc

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fosc | fosques |
| Masculin | [fusk] | [ˈfuskes] |
| Femenin | fosca | foscas |
| Femenin | [ˈfusko] | [ˈfuskos] |
fosc masculin
* Qu'ès privat de lutz.

### Derivats

* foscor

### Sinonims

* escur

### Traduccions

| alemand: dunkel $^{(de)}$ anglés: obscure $^{(en)}$, dark $^{(en)}$ catalan: fosc $^{(ca)}$ espanhòl: oscuro $^{(es)}$ | francés: obscur $^{(fr)}$, sombre $^{(fr)}$ italian: fosco $^{(it)}$, oscuro $^{(scn)}$ sicilian: fuscu $^{(scn)}$, scuru $^{(scn)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin fŭscus.

### Prononciacion

/fosk/, /fosk/
Espanha (Manresa) : escotar « fosc »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fosc | foscos |
| Masculin | [fosk] | [ˈfoskus] |
| Femenin | fosca | fosques |
| Femenin | [ˈfoskə] | [ˈfoskəs] |
fosc masculin
* Fosc.
# Catalan
### Prononciacion

/ˈfoskus/, /ˈfoskus/

## Forma d'adjectiu

foscos
* Masculin plural de fosc.
# Occitan
### Prononciacion

/fusˈkus/, /fusˈkus/

## Forma de nom comun

foscors femenin
* Plural de foscor.

# Catalan
### Prononciacion

/fusˈkos/, /fusˈkos/

## Forma de nom comun

foscors femenin
* Plural de foscor.
# Occitan
### Etimologia

De fosfòr amb lo sufix «at»

### Prononciacion

    /fusˈfat/, /fusˈfat/
    escotar « fosfat »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fosfat | fosfats |
| [fusˈfat] | [fusˈfats] |
fosfat masculin
* (quimia) Combinason de l’acid fosforic amb una basa.
* (quimia organica) Compausat organofosforat derivat de l'acid fosforic.

### Derivats

* fosfatar

### Traduccions

| alemand: Phosphat $^{(de)}$ anglés: phosphate $^{(en)}$ basc: catalan: fosfat $^{(ca)}$ | espanhòl: fosfato $^{(es)}$ francés: phosphate $^{(fr)}$ italian: fosfato $^{(it)}$ portugués: fosfato $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De fosfòr amb lo sufix «at»

### Prononciacion

    /fusˈfat/, /fusˈfat/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| fosfat | fosfats |
| [fusˈfat] | [fusˈfats] |
fosfat masculin
* fosfat $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈfusko/, /ˈfusko/
França (Bearn) : escotar « fosca »

## Forma d'adjectiu

fosca
* Femenin singular de fosc.

# Catalan
### Prononciacion

/ˈfoskə/, /ˈfoskə/
Espanha (Barcelona) : escotar « fosca »

## Forma d'adjectiu

fosca
* Femenin singular de fosc.
# Occitan
### Prononciacion

    /esˈkutats/, /esˈkutats/
    /ejkuˈta/, /ejkuˈta/ (naut lemosin)

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | escotat | escotats |
| Masculin | [esˈkutat] | [esˈkutats] |
| Femenin | escotada | escotadas |
| Femenin | [esˈkutaðo] | [esˈkutaðos] |
escutats
* Participi passat masculin plural de escotar.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin scrībĕre.

### Prononciacion

[eskri'βir]

### Sillabas

es | cri | bir (3)

## Vèrb

escribir

### Traduccions

* escriure $^{(oc)}$

### Derivats

* escribidor
* escrito
* escritor
* escritorio
* escritura
# Occitan
### Prononciacion

/eskɾaˈβiðos/, /eskɾaˈβiðos/

## Forma de nom comun

escravidas femenin (gascon)
* Plurau de escravida.
# Occitan
### Prononciacion

/eskɾaˈβisos/, /eskɾaˈβisos/

## Forma de nom comun

escravissas femenin (gascon)
* Plurau de escravissa.
# Portugués
### Etimologia

Del latin medieval sclavus.

### Prononciacion

[ɨʃ'kravu]
escotar « escravo »

### Sillabas

es | cra | vo (3)

## Nom comun

escravo masculin, pl. escravos

### Traduccions

* esclau $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de cotèl amb lo prefix es-.

### Prononciacion

[eskute'la]
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « escotelar »

### Sillabas

es | co | te | lar (4)

## Vèrb

escotelar
* Donar de còps de cotèl.
* Tuar qualqu'un, o un animal, amb un cotèl.

### Derivats

* escotelaire, -a
* escotelatge

### Traduccions

| afrikaans: alemand: erstechen $^{(de)}$ anglés: to stab $^{(en)}$ armèni: basc: breton: bulgar: catalan: apunyalar $^{(ca)}$, acoltellar $^{(ca)}$ corean: chèc: danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: apuñalar $^{(es)}$, acuchillar $^{(es)}$ esperanto: finlandés: francés: poignarder $^{(fr)}$ | grèc: indonesian: gaelic irlandés: italian: pugnalare $^{(it)}$, accoltellare $^{(it)}$ leton: lituanian: maltés: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: apunhalar $^{(pt)}$, esfaquear $^{(pt)}$ romanés: a sicilian: suedés: turc: bıçaklamak $^{(tr)}$ ucraïnian: |
# Portugués
### Etimologia

Del latin scrībĕre.

### Prononciacion

Portugal (Porto) : escotar « escrever » Estats Units d'America : escotar « escrever »

### Sillabas

es | cre | ver (3)

## Vèrb

escrever

### Traduccions

* escriure $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[eskrapuʧi'na]

### Sillabas

es | cra | po | chi | nar (5)

## Vèrb

escrapochinar
* Far una pression ben fòrta, esclafar, espotir.
    Ma maire, que me sarrava dins sos braç a m'escrapochinar, s'èra assetada sus la vièlha camba de rove, e me quitava pas dels uèlhs e de l'arma (Joan Castanha, dins E zo! Tabò!)

### Sinonims

* esclafar
* espotir

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: breton: bulgar: catalan: esclafar $^{(ca)}$, esclafassar $^{(ca)}$ fam. chèc: danés: espanhòl: aplastar $^{(es)}$ esperanto: francés: écraser $^{(fr)}$, écrabouiller $^{(fr)}$ fam. | grèc: italian: lituanian: ongrés: polonés: portugués: romanés: rus: sicilian: naut sorab: ucraïnian: |
# Occitan
### Prononciacion

/estamˈpaðo/, /estamˈpaðo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estampat | estampats |
| Masculin | [estamˈpat] | [estamˈpats] |
| Femenin | estampada | estampadas |
| Femenin | [estamˈpaðo] | [estamˈpaðos] |
estampada
* Participi passat femenin singular de estampar.
# Occitan
### Prononciacion

/estamˈpajɾo/, /estamˈpajɾo/

## Forma de nom comun

estampaira
* Femenin singular de estampaire.
# Occitan
### Etimologia

De estampar amb lo sufix -aire.

### Prononciacion

/estamˈpajɾe/, /estamˈpajɾe/
França (Bearn) : escotar « estampaire »

### Sillabas

es | tam | pai | re

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estampaire | estampaires |
| Masculin | [estamˈpajɾe] | [estamˈpajɾes] |
| Femenin | estampaira | estampairas |
| Femenin | [estamˈpajɾo] | [estamˈpajɾos] |
estampaire masculin
* Persona que lo mestièr es d'estampar.

### Sinonims

* imprimeire

### Variantas dialectalas

* imprimaire (gascon)
* imprimidor (gascon)

### Traduccions

| alemand: Drucker $^{(de)}$ masculin anglés: stamper $^{(en)}$ catalan: estampador $^{(ca)}$ masculin | espanhòl: impresor $^{(es)}$ masculin francés: imprimeur $^{(fr)}$ masculin italian: stampatore $^{(it)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estampant
* Gerondiu de estampar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estampam
* Primièra persona del plural al present de estampar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

estampan
* Tresena persona del plural al present de estampar.
# Occitan
### Prononciacion

/estamˈpaðos/, /estamˈpaðos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | estampat | estampats |
| Masculin | [estamˈpat] | [estamˈpats] |
| Femenin | estampada | estampadas |
| Femenin | [estamˈpaðo] | [estamˈpaðos] |
estampadas
* Participi passat femenin plural de estampar.
# Occitan
### Prononciacion

/estamˈpajɾos/, /estamˈpajɾos/

## Forma de nom comun

estampairas
* Femenin plural de estampaire.
# Occitan
### Prononciacion

/estamˈpajɾes/, /estamˈpajɾes/

## Forma de nom comun

estampaires
* Masculin plural de estampaire.
# Occitan
### Prononciacion

/es.'prɔ.bo̞s/, /es.'prɔ.bo̞s/ (gascon) (lengadocian), /es.'prɔ.vo̞/, /es.'prɔ.vo̞/ (provençal)

## Forma de nom comun

espròvas femenin
* Plural de espròva.

## Forma de vèrb

espròvas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de esprovar.
# Occitan
### Etimologia

De pur amb lo prefix «-es» e lo sufix «-ar».

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /espyˈɾa/, /espyˈɾa/
    provençau /espyˈʀa/, /espyˈʀa/

## Vèrb

espurar
* Far venir pur, mai blos.
* (figurat) Levar dans l’òbra d’un autor, d'un òbra de la ment, çò que paréis liure e escandalós de tròp o contrari a las mòrs.
* (figurat) Eliminar los membres d’un grop uman que son jutjats indignes.
s'espurar
* Venir mai pur.

### Derivats

* espuracion

### Parents

* espurgar
* depurar
* netejar
* purificar

### Traduccions

| alemand: läutern $^{(de)}$, reinigen $^{(de)}$ anglés: purify $^{(en)}$ basc: catalan: depurar $^{(ca)}$, apurar $^{(ca)}$ | espanhòl: depurar $^{(es)}$, purificar $^{(es)}$ francés: épurer $^{(fr)}$, dépurer $^{(fr)}$, expurger $^{(fr)}$ italian: depurare $^{(it)}$ portugués: depurar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Du latin expurgare.

### Prononciacion

    gascon, lengadocian /espyɾˈɣa/, /espyɾˈɣa/
    provençau /espyʀˈga/, /espyʀˈga/

## Vèrb

espurgar
* Levar las impuretats, venir mai blos.
* (figurat) Levar dans l’òbra d’un autor, d'un òbra de la ment, çò que paréis liure e escandalós de tròp o contrari a las mòrs.
* Se netejar

### Variantas

* expurgar

### Sinonims

* depurar
* espurar
* netejar
* purificar

### Traduccions

| alemand: läutern $^{(de)}$, reinigen $^{(de)}$ anglés: purify $^{(en)}$ basc: catalan: depurar $^{(ca)}$, apurar $^{(ca)}$ | espanhòl: depurar $^{(es)}$, purificar $^{(es)}$ francés: épurer $^{(fr)}$, dépurer $^{(fr)}$, expurger $^{(fr)}$ italian: depurare $^{(it)}$ portugués: depurar $^{(pt)}$ |