OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

De embarrassar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /emˈbaro̞s/, /emˈbaro̞s/
    provençau /emˈbaʀəs/, /emˈbaʀəs/
    escotar « embarras »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| embarras | embarrasses |
| [emˈbaro̞s] | [embaˈrases] |
embarras(lengadocian) , (provençau) ; masculin
* Çò qu'embarrassa o resultat de l’accion d’embarrassar
* (medecina) Debuta d’obstruccion, coma una acomolacion de matèrias dins l’estomac o dins les intestins.
* (figurat) Confusion de diferentas causas malaisidas de desembolhar.
* (absoludament) Carestiá d’argent.
* Irresolucion qu'òm s'encala de saber pas quin partit causir, o qu'òm s'engana dins de dificultats.
* Geina, malaise que cause la necessitat d’agir o de parler, alara qu'òm sap pas çò que cal far o dire.

### Variantas dialectalas

* embarràs

### Sinonims

* confusion
* embolh
* empacha
* entravadís
* obstacle
* petega

### Derivats

* embarrassaire
* embarrassant
* embarrassièr / embarrassós / embarrassiu / embarrassivol

### Parents

* embarrassada

### Traduccions

| alemand: Behinderung $^{(de)}$, Hemmung $^{(de)}$, Hindernis $^{(de)}$ anglés: embarrassment $^{(en)}$ basc: enbeleku $^{(eu)}$ catalan: confusió $^{(ca)}$, embaràs $^{(ca)}$ | espanhòl: embarazo $^{(es)}$, estorbo $^{(es)}$ francés: embarras $^{(fr)}$ italian: imbarazzo $^{(it)}$, ingombro $^{(it)}$ portugués: embaraço $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

embarras
* segonda persona del singular del present de l'indicatiude embarrar

# Francés
### Etimologia

De embarrasser

### Prononciacion

    /ɑ̃baʁa/, /ɑ̃baʁa/

## Nom comun

embarras masculin invariable
* embarras $^{(oc)}$
# Muhiang
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

[em͡bəl]

## Nom comun

embel

### Traduccions

* aiga $^{(oc)}$ femenin

### Referéncias

* Robert J. Conrad, Mufian Organised phonology Data, Ukarumpa, SIL International.
# Occitan
### Etimologia

    De barrica amb lo prefix «en-».

### Prononciacion

    lengadocian /embariˈka/, /embariˈka/

## Vèrb

embarricar
* Metre dins una barrica, un barril.

### Sinonims

* embotar
* entonar

### Traduccions

| alemand: in Fässer abfüllen $^{(de)}$ anglés: barrel $^{(en)}$, cask $^{(en)}$ basc: catalan: embotar $^{(ca)}$ | espanhòl: entonelar $^{(es)}$ francés: entonner $^{(fr)}$ italian: imbottare $^{(it)}$ portugués: encubar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[embarta'sa]

### Sillabas

em | bar | tas | sar (4)

## Vèrb

embartassar vb tr.
* Cobrir de bartasses.
s'embartassar
* Se cobrir de bartasses, s'amagar dins de bartasses.

### Traduccions

* anglés: to
* catalan: embardissar $^{(ca)}$; emmatar-se $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés:
* italian:
# Chorama
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

duɔgu
* Pluèja.

### Referéncias

* Colin J. Suggett, 2006, Guide d’orthographe tchourama, Ouagadougou, SIL.
# Naut sorab
### Etimologia

Del protoeslau *dъva, del protoindoeuropèu *dwóh₁.

### Prononciacion
## Numeral

dwaj masculin
* Dos.

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Polonés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de dwa ("tres") e de dziesięć ("dètz")

### Prononciacion

[dvã'naɕʨ̑ɛ]

### Sillabas

dwa | naś | cie (3)

## Nom comun

dwanaście

### Traduccions

* dotze $^{(oc)}$
# Khotanés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Adjectiu numeral

dvi femenin
* Doas.

#### Nòta

Lo khotanés s'escriviá amb d'alfabets adaptats de las escrituras brahmi e kharoshti. La transcripcion es aquela qu'es utilizada per los specialistas de las lengas iranianas.
# Esperanto
### Etimologia

Bastit a partir de duŝo ("docha").

### Prononciacion

['duʃi]
França (Tolosa) : escotar « duŝi »

### Sillabas

du | ŝi (2)

## Vèrb

duŝi

### Traduccions

* dochar $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

Creat a partir del francés douche o de l'alemand Dusche ("docha") amb lo sufix -o.

### Prononciacion

['duʃo̞]
França (Tolosa) : escotar « duŝo »

### Sillabas

du | ŝo (2)

## Nom comun

duŝo, pl. duŝoj

### Traduccions

* docha $^{(oc)}$ femenin
# Esperanto
### Etimologia

Forma plurala de duŝo ("docha").

### Prononciacion

['duʃo̞j]

### Sillabas

du | ŝoj (2)

## Nom comun

duŝoj pl.

### Traduccions

* dochas $^{(oc)}$ femenin plural
# Gagauz
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/duʃ/, /duʃ/

## Nom comun

duş
* Docha.
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin ducere. A comparar amb lo romanés duce.

### Prononciacion

/duˈt͡siri/, /duˈt͡siri/

## Vèrb

duțiri
* Anar, condusir.

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Chewa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

duŵa classa 5, plural : maluŵa
* Flor.

### Referéncias

* Carol Myers Scotton, Gregory John Orr, 1980, Learning Chichewa: Book 1, Lessons 1-10. Peace Corps Language Handbook Series, East Lansing, Michigan State University, African Studies Center.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /kund͡ʒyˈɣalo̞s/, /kund͡ʒyˈɣalo̞s/, gascon /kunʒyˈɣalo̞s/, /kunʒyˈɣalo̞s/, provençau /kũⁿʒyˈgalə/, /kũⁿʒyˈgalə/

## Forma d'adjectiu

conjugalas
* femenin plural de conjugal / conjugau
# Occitan
### Etimologia

    Del latin conjugalis « relatiu al maridatge »

### Prononciacion

/kund͡ʒyˈɣal/, /kund͡ʒyˈɣal/
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « conjugal »

### Sillabas

con|ju|gal

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | conjugal | conjugals |
| Masculin | [kund͡ʒyˈɣal] | [kund͡ʒyˈɣals] |
| Femenin | conjugala | conjugalas |
| Femenin | [kund͡ʒyˈɣalo̞] | [kund͡ʒyˈɣalo̞s] |
conjugal (lengadocian)
* Que concernís la relacion entre las personas maridadas.

### Variantas dialectalas

* conjugau (gascon, provençau)

### Derivats

* conjugalament
* conjugalitat

### Sinonims

* marital
* matrimonial
| alemand: ehelich $^{(de)}$ anglés: conjugal $^{(en)}$ basc: catalan: conjugal $^{(ca)}$ | espanhòl: conyugal $^{(es)}$ francés: conjugal $^{(fr)}$ italian: coniugale $^{(it)}$ portugués: conjugal $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin conjugalis « relatiu al maridatge »

### Prononciacion

RU /ˈkɒndʒʊɡəl/, /ˈkɒndʒʊɡəl/, EUA /ˈkɑnd͡ʒəɡəl/, /ˈkɑnd͡ʒəɡəl/, /kənˈd͡ʒuːɡəl/, /kənˈd͡ʒuːɡəl/

### Sillabas

con|ju|gal

## Adjectiu

conjugal
* conjugal $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

    Del latin conjugalis « relatiu al maridatge »

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « conjugal »

### Prononciacion

Balearic /koɲʒuˈɡal/, /koɲʒuˈɡal/, Central /kuɲʒuˈɡal/, /kuɲʒuˈɡal/, Valencian /koɲd͡ʒuˈɡal/, /koɲd͡ʒuˈɡal/

### Sillabas

con|ju|gal

## Adjectiu

conjugal masculin o femenin, (plurals: conjugals)
* conjugal $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin conjugalis « relatiu al maridatge »

### Prononciacion

/kɔ̃ʒyɡal/, /kɔ̃ʒyɡal/

### Sillabas

con|ju|gal

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | conjugal | conjugaux |
| Masculin | [kɔ̃ʒyɡal] | [kɔ̃ʒyɡo] |
| Femenin | conjugale | conjugales |
| Femenin | [kɔ̃ʒyɡal] | [kɔ̃ʒyɡal] |
conjugal
* conjugal $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin conjugalis « relatiu al maridatge »

### Prononciacion

Portugal /kõʒuˈgaɫ/, /kõʒuˈgaɫ/, Brasil /kõʒuˈgaw/, /kõʒuˈgaw/

### Sillabas

con|ju|gal

## Adjectiu

conjugal masculin o femenin, (plurals: conjugais)
* conjugal $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin conjugatio, -ōnis.

### Prononciacion

/kund͡ʒyɣaˈzu/, /kund͡ʒyɣaˈzu/
França (Bearn) : escotar « conjugason » Lengadocian : escotar « conjugason »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| conjugason | conjugasons |
| [kund͡ʒyɣaˈzu] | [kund͡ʒyɣaˈzus] |
conjugason femenin
* Ensem de las formas d'un vèrb.
* Accion de conjugar un vèrb.

### Mots aparentats

* conjugar

### Traduccions

| alemand: Konjugation $^{(de)}$ femenin anglés: conjugation $^{(en)}$ catalan: conjugació $^{(ca)}$ femenin espanhòl: conjugación $^{(es)}$ femenin | francés: conjugaison $^{(fr)}$ femenin italian: coniugazione $^{(it)}$ femenin neerlandés: vervoeging $^{(nl)}$ portugués: conjugação $^{(pt)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

    Format amb lo prefixe con- e lo latin junctura

### Prononciacion

/kund͡ʒunˈtyɾo̞/, /kund͡ʒunˈtyɾo̞/, /kunʒunˈtyɾo̞/, /kunʒunˈtyɾo̞/, provençau /kũⁿd͡ʒũⁿˈtyʀo̞/, /kũⁿd͡ʒũⁿˈtyʀo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| conjontura | conjonturas |
| [kund͡ʒuntˈtyɾo̞] | [kund͡ʒuntˈtyɾo̞s] |
conjontura femenin
* Estat, disposicion, resultat d’un encontre d'escasenças.
* (particular) (economia) Situacion economica a un moment donat, e son evolucion pel cort tèrme, dins l'annada.

### Derivats

* conjontiu
* conjontural

### Parents

* conjoncion

### Variantas dialectalas

* conjonctura

### Traduccions

| alemand: Konjunktur $^{(de)}$ anglés: conjuncture $^{(en)}$, economic environment $^{(en)}$ basc: konjuntze $^{(eu)}$ catalan: conjuntura $^{(ca)}$ | espanhòl: coyuntura $^{(es)}$ francés: conjunture $^{(fr)}$ italian: congiuntura $^{(it)}$ portugués: conjuntura $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin *conjugare.

### Prononciacion

/kund͡ʒyˈɣa/, /kund͡ʒyˈɣa/

## Vèrb

conjugar
* Utilizar las formas d'un vèrb en foncion de las personas, del temps, del mòde.

### Mots aparentats

* conjugason

### Traduccions

| alemand: konjugieren $^{(de)}$ anglés: to conjugate $^{(en)}$ catalan: conjugar $^{(ca)}$ chèc: časovat $^{(cs)}$ espanhòl: conjugar $^{(es)}$ | francés: conjuguer $^{(fr)}$ italian: coniugare $^{(it)}$ portugués: conjugar $^{(pt)}$ rus: спрягать $^{(ru)}$ imperfectiu |

### Conjugason

| Infinitiu | conjugar | conjugar | conjugar | conjugar | conjugar | conjugar |
| Gerondiu | conjugant | conjugant | conjugant | conjugant | conjugant | conjugant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | conjugat | conjugat | conjugat | conjugats | conjugats | conjugats |
| femenin | conjugada | conjugada | conjugada | conjugadas | conjugadas | conjugadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | conjugui conjugue | conjugas | conjuga | conjugam | conjugatz | conjugan |
| Imperfach | conjugavi | conjugavas | conjugava | conjugàvem | conjugàvetz | conjugavan |
| Preterit | conjuguèri | conjuguères | conjuguèt | conjuguèrem | conjuguèretz | conjuguèron |
| Futur | conjugarai | conjugaràs | conjugarà | conjugarem | conjugaretz | conjugaràn |
| Condicional | conjugariái | conjugariás | conjugariá | conjugariam | conjugariatz | conjugarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | conjugue | conjugues | conjugue | conjuguem | conjuguetz | conjuguen |
| Imperfach | conjuguèssi | conjuguèsses | conjuguès conjuguèsse | conjuguèssem | conjuguèssetz | conjuguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | conjuga ! | — | conjuguem ! | conjugatz ! | — |
| Negatiu | — | conjugues pas ! | — | conjuguem pas ! | conjuguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    Del latin conjugāre.

### Prononciacion

/kond͡ʒyˈɣa/, /kond͡ʒyˈɣa/, /konʒyˈɣa/, /konʒyˈɣa/, provençau /kõⁿd͡ʒyˈga/, /kõⁿd͡ʒyˈga/
    França (Bearn) : escotar « conjugar »
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « conjugar »

### Sillabas

con|ju|gar

## Vèrb

conjugar
* (gramatica) Modificar dins un òrdre convengut la raiç d’un vèrbe segon las voses, los mòdes, los temps e las personas.
* Coïncidir ; unir ; amassar ; associar.

### Sinonims

sens grammatical
* declinar, en parlant dels substantius e dels adjectius.

### Parents

* conjugason

### Traduccions

| alemand: konjugieren $^{(de)}$ anglés: conjugate $^{(en)}$ basc: jokatu $^{(eu)}$ catalan: conjugar $^{(ca)}$ | espanhòl: conjugar $^{(es)}$ francés: conjuguer $^{(fr)}$ italian: conjugare $^{(it)}$ portugués: conjugar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin conjugāre.

### Prononciacion

    Oriental: central /kuɲʒuˈɣa/, /kuɲʒuˈɣa/, balear /koɲʒuˈʝa/, /koɲʒuˈʝa/, /kuɲʒuˈɣa/, /kuɲʒuˈɣa/
    Occidental: nord-occidental /koɲd͡ʒuˈɣa/, /koɲd͡ʒuˈɣa/, valencian /koɲd͡ʒuˈɣaɾ/, /koɲd͡ʒuˈɣaɾ/

### Sillabas

con|ju|gar

## Vèrb

conjugar
* conjugar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin conjugāre.

### Prononciacion

/kõŋxuˈɣ̞aɾ/, /kõŋxuˈɣ̞aɾ/

### Sillabas

con|ju|gar

## Vèrb

conjugar
* conjugar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin conjugāre.

### Prononciacion

Portugal /kõʒuˈɡaɾ/, /kõʒuˈɡaɾ/; Brasil /ˌkõʒuˈɡa(χ)/, /ˌkõʒuˈɡa(χ)/, /kõʒuˈɡa(ɹ)/, /kõʒuˈɡa(ɹ)/

### Sillabas

con|ju|gar

## Vèrb

conjugar
* conjugar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kund͡ʒunˈtyɾo̞s/, /kund͡ʒunˈtyɾo̞s/, /kunʒunˈtyɾo̞s/, /kunʒunˈtyɾo̞s/, provençau /kũⁿd͡ʒũⁿˈtyʀo̞s/, /kũⁿd͡ʒũⁿˈtyʀo̞s/

## Forma de nom comun

conjonturas
* Plural de conjontura
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /kund͡ʒyˈɣalo̞/, /kund͡ʒyˈɣalo̞/, gascon /kunʒyˈɣalo̞/, /kunʒyˈɣalo̞/, provençau /kũⁿʒyˈgalə/, /kũⁿʒyˈgalə/
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « conjugala »

### Sillabas

con|ju|ga|la

## Forma d'adjectiu

conjugala
* femenin singular de conjugal / conjugau
# Occitan
### Prononciacion

/kund͡ʒyˈɣals/, /kund͡ʒyˈɣals/

## Forma d'adjectiu

conjugals
* masculin plural de conjugal.

# Catalan
### Prononciacion

Balearic /koɲʒuˈɡals/, /koɲʒuˈɡals/, Central /kuɲʒuˈɡals/, /kuɲʒuˈɡals/, Valencian /koɲd͡ʒuˈɡals/, /koɲd͡ʒuˈɡals/

## Forma d'adjectiu

conjugals masculin o femenin
* Plural de conjugal.
# conjugason/oc/leng/-raire

| Infinitiu | -raire | -raire | -raire | -raire | -raire | -raire |
| Gerondiu | -rasent | -rasent | -rasent | -rasent | -rasent | -rasent |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | -rach/-rait | -rach/-rait | -rach/-rait | -raches/-raits | -raches/-raits | -raches/-raits |
| femenin | -racha/-raita | -racha/-raita | -racha/-raita | -rachas/-raitas | -rachas/-raitas | -rachas/-raitas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | -rasi | -rases | -rai | -rasèm | -rasètz | -rason |
| Imperfach | -rasiái | -rasiáis | -rasiá | -rasiam | -rasiatz | -rasán |
| Preterit | -raguèri | -raguères | — | -raguèrem | -raguèretz | -raguèron |
| Futur | -rairai | -rairàs | -rairà | -rairem | -rairetz | -rairàn |
| Condicional | -rairiái | -rairiás | -rairiá | -rairiam | -rairiatz | -rairiam |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | -raga | -ragas | -raga | -ragam | -tagatz | -ragan |
| Imperfach | -raguèsse | -raguèsses | -raguès -raguèsse | -raguèssem | -raguèssetz | -raguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | -rai ! | — | -ragam ! | -rasètz ! | — |
| Negatiu | — | -ragas pas ! | — | -ragam pas ! | -ragatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/kurˈgyda/, /kurˈgyda/

## Forma de vèrb

(lemosin) corguda
* Participi passat femenin singular de correr.
# Occitan
### Prononciacion

/kurˈgy/, /kurˈgy/

## Forma de vèrb

(lemosin) corguts
* Participi passat masculin plurau de correr.
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés corriger.

### Prononciacion

[kori'ʒa]

### Sillabas

co | ri | ja (3)

## Vèrb

a corija

### Sinonims

* a corecta

### Traduccions

* corregir $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/kurˈgydaː/, /kurˈgydaː/

## Forma de vèrb

(lemosin) corgudas
* Participi passat femenin plurau de correr.
# Occitan
### Etimologia

De correr.

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | corgut | corguts |
| Masculin | [kurˈgy] | [kurˈgy] |
| Femenin | corguda | corgudas |
| Femenin | [kurˈgydo] | [kurˈgydaː] |
(lemosin) corgut
* Participi passat masculin singular de correr.

### Traduccions

* francés : couru $^{(fr)}$
# Romanés
### Etimologia

    (Nom comun 1) Del latin cornū. Parent de l'aromanés cornu, de l'italian e del portugués corno e de l'espanhòl cuerno.
    (Nom comun 2) Del latin cornus. Parent de l'aromanés cornu.

### Prononciacion

/koɾn/, /koɾn/

### Sillabas

corn (1)

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| corn | cornuri |
| [koɾn] | [koɾnuɾʲ] |
corn neutre
* Bana.
* Banut.

## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| corn | corni |
| [koɾn] | [koɾnʲ] |
corn masculin
* Cornièr, sanguin (Cornus mas).

### Mots aparentats

* coarnă

## Nom comun 3

Declinason :
| Singular | Plural |
| corn | corni |
| [koɾn] | [koɾnʲ] |
corn masculin
* Còrn.
# Francoprovençal
### Etimologia

De l'occitan cogorla.

### Prononciacion

['kɔrla], ['kɔʁla]

### Sillabas

cor | la

## Nom comun

corla femenin

### Sinonims

* corda

### Traduccions

* cogorla $^{(oc)}$
# Judeotat
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

[ʧorimyn]

## Adjectiu numeral

corimyn

### Traduccions

* quatren $^{(oc)}$

### Referéncias

* J. M. Agarunov, M. J. Agarunov, 1997, diccionari judeotat-rus, Moscòu, Ievreïskiï Universtet v Moskve.
# Francoprovençal
### Etimologia

Del latin currĕre.

### Prononciacion

[kɔ'ri], [kɔ'ʁi]

### Sillabas

co | rir

## Vèrb

corir

### Traduccions

* corrir $^{(oc)}$
# Anglés
### Etimologia
### Prononciacion

['kɔ:k] (UK) e ['kɔɹk] (US)

### Sillabas

cork (1)

## Nom comun

cork neutre

### Traduccions

* matèria siure $^{(oc)}$ masculin
* de botelha tap $^{(oc)}$ masculin

### Derivats

* corkboard
* corker
* corkscrew
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de centralizacion amb lo prefix privatiu des-..

### Prononciacion

[desentraliza'sju]
França (Bearn) : escotar « descentralizacion »

### Sillabas

de | scen | tra | li | za | cion (6)

## Nom comun

descentralizacion femenin
* Fach de descentralizar.

### Traduccions

| alemand: anglés: decentralization $^{(en)}$ catalan: descentralització $^{(ca)}$ espanhòl: descentralización $^{(es)}$ francés: décentralisation $^{(fr)}$ | italian: descentralizzazione $^{(it)}$ portugués: descentralização $^{(pt)}$ |

### Parents

* descentralizar

### Antonims

* centralizacion
# Catalan
## Forma de vèrb

descarregà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb descarregar.
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de centralització amb el prefix privatiu des-.

### Prononciacion

[dəsəntrəɫiʣəsi'o] (oriental), [dessentraɫizasi'o] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « descentralització »

### Sillabas

des | cen | tra | lit | za | ci | ó (7)

## Nom comun

descentralització femenin, pl. descentralitzacions

### Traduccions

* descentralizacion $^{(oc)}$

### Parents

* central
* descentralitzar

### Antonims

* centralització
# Occitan
### Etimologia

Del latin descendentem.

### Prononciacion

[desen'den] França (Bearn) : escotar « descendent »

### Sillabas

de | scen | dent (3)

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | descendent | descendents |
| Masculin | [desen'den] | [desen'dens] |
| Femenin | descendenta | descendentas |
| Femenin | [desen'dento̞] | [desen'dento̞s] |
descendent
* Que davala (cap al bas).
* Que descend (que ven de quicòm).
* (informatica) (rets informatics) (telecomunicacions) Se dich de la via de transmission e de las informacions transmesas, d’una estacion espaciala cap a una terrèstra, d’un ordinator central cap a una estacion de donadas, d’un servidor cap a un utilisaire, o encara d’una estacion de basa cap a una estacion mobila.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| descendent | descendents |
| [desen'den] | [desen'dens] |
descendent masculin
* (familha) (genealogia) Persona de la meteissa familha e d'una generacion posteriora.
* (figurat) Çò que tira son origina de çò qu'existissiá de per abans.

## Forma de vèrb

descendent
* Participi present de descendre

### Variantas dialectalas

* deshindent gar.

### Traduccions

* anglés: descendent $^{(en)}$ (nom), descendant $^{(en)}$ (adj & nom)
* espanhòl: descendiente $^{(es)}$
* catalan: descendent $^{(ca)}$
* francés: descendant $^{(fr)}$
* italian: discendente $^{(it)}$
* sicilian: discinnenti $^{(scn)}$
* portugués: descendente $^{(pt)}$

# Anglés
### Etimologia

Del latin descendentem.

### Prononciacion

[dɪsɛnd.ənt]

### Sillabas

de | scen | dent (3)

## Adjectiu

descendent (Plural: descendents)
* descendent.

# Catalan
### Etimologia

Del latin descendentem.

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « descendent »

### Prononciacion

    Oriental: central [dəsənˈden], balear [dəsənˈdent], [dəsənˈden]
    Occidental: nord-occidental [desenˈden], valencià [desenˈdent], [desenˈden]

### Sillabas

de | scen | dent (3)

## Adjectiu

descendent masculin o femenin (Plural: descendents)
* descendent.

## Nom comun

descendent masculin o femenin (Plural: descendents)
* descendent.

# Francés
### Prononciacion

[dəsənˈden]

### Sillabas

de | scen | dent (3)

## Forma de vèrb

descendent
* Tresena persona del plural del present de l'indicatiu de descendre.
* Tresena persona del plural del present del subjonctiu de descendre.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

descenderemos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb descender.
# Occitan
### Prononciacion

/desenˈdensjo̞s/, /desenˈdensjo̞s/, provençau /desẽⁿˈdẽⁿsjo̞s/, /desẽⁿˈdẽⁿsjo̞s/

## Forma de nom comun

descendéncias
* plural de descendéncia
# Occitan
### Etimologia

Del latin descendentia

### Prononciacion

/desenˈdensjo̞/, /desenˈdensjo̞/, provençau /desẽⁿˈdẽⁿsjo̞/, /desẽⁿˈdẽⁿsjo̞/

### Sillabas

des|cen|dén|cia

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| descendéncia | descendéncias |
| [desenˈdensjo̞] | [desenˈdensjo̞s] |
descendéncia femenin
* Progenitura, ensemble dels individús davalant de qualqu'un.
* Linhatge.

### Antonims

* ascendéncia
* patriarcat

### Parents

* descendent
* descendre

### Traduccions

| alemand: Nachwuchs $^{(de)}$ anglés: offspring $^{(en)}$, issue $^{(en)}$ basc: ondorengo $^{(eu)}$ catalan: descendència $^{(ca)}$ | espanhòl: descendencia $^{(es)}$ francés: descendance $^{(fr)}$ italian: discendenza $^{(it)}$ portugués: descendência $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia

Del latin vulgar *discarricāre.

### Prononciacion

[dəskərə'γa] (oriental), [deskare'γaɾ] (valencian)

### Sillabas

des | car | re | gar (4)

## Vèrb

descarregar

### Traduccions

* descargar $^{(oc)}$

### Derivats

* descàrrega
* descarregador -a
* descarregament

### Antonims

* carregar
# Occitan
### Etimologia

D'un latin vulgar ipotetic *discalcĭu.

### Prononciacion

[des'kaws]

### Sillabas

des | cauç (2)

## Adjectiu

descauç masculin (femenin: descauça)
* Pès nus.

## Advèrbi

* Pès nus.

### Traduccions

| afrikaans: alemand: barfuß $^{(de)}$ anglés: barefoot $^{(en)}$ basc: bulgar: бос $^{(bg)}$ catalan: descalç $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: descalzo $^{(es)}$ esperanto: estonian: finlandés: francés: pieds nus $^{(fr)}$ | indonesian: gaelic irlandés: italian: scalzo $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: mezítláb $^{(hu)}$ portugués: descalço $^{(pt)}$ romanés: desculţ $^{(ro)}$ rus: босой $^{(ru)}$ [1]; босиком $^{(ru)}$ [2] sicilian: suedés: ucraïnian: босий $^{(uk)}$ |