OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin sententiare

### Prononciacion

    /setenˈsja/, /setenˈsja/

## Vèrb

sentenciar
* Pronociar una senténcia.
* (Per extension, pejoratiu) Donar un avís rufe.

### Parents

* senténcia
* sentenciós

### Traduccions

| alemand: (ver)urteilen $^{(de)}$, entscheiden. $^{(de)}$ anglés: judge $^{(en)}$, sentence $^{(en)}$ basc: catalan: sentenciar $^{(ca)}$ | espanhòl: sentenciar $^{(es)}$ francés: sentencier $^{(fr)}$ italian: sentenziare $^{(it)}$ portugués: sentenciar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

Del latin sententiare

### Prononciacion

    Oriental /səntənsiˈa/, /səntənsiˈa/
    Occidental: nord-occidental /sentensiˈa/, /sentensiˈa/, valencian /sentensiˈaɾ/, /sentensiˈaɾ/

## Vèrb

sentenciar
* sentenciar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

Del latin sententiare

### Prononciacion

    /sẽn̪.t̪ẽn̟ˈθjaɾ/, /sẽn̪.t̪ẽn̟ˈθjaɾ/, /sẽn̪.t̪ẽn̟ˈsjaɾ/, /sẽn̪.t̪ẽn̟ˈsjaɾ/

## Vèrb

sentenciar
* sentenciar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

Del latin sententiare

### Prononciacion

    Portugal /sẽtẽˈsjaɾ/, /sẽtẽˈsjaɾ/
    Brasil /sẽtẽsiˈaɾ/, /sẽtẽsiˈaɾ/, /sẽtẽˈsja/, /sẽtẽˈsja/

## Vèrb

sentenciar
* sentenciar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De sentiment

### Prononciacion

/sentimenˈtal/, /sentimenˈtal/

### Sillabas

sen|ti|men|tal

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | sentimental | sentimentals |
| Masculin | [sentimenˈtal] | [sentimenˈtals] |
| Femenin | sentimentala | sentimentalas |
| Femenin | [sentimenˈtalo̞] | [sentimenˈtalo̞s] |
sentimental (lengadocian)
* Ont i a de sentiment ; qu'anóncia de sentiment ; que ten del sentiment.
* Qualifica las personas que mòstran fòrça sensibilitat.

### Variantas dialectalas

* sentimentau (provençau, gascon)

### Derivats

* sentimentalament
* sentimentalisme
* sentimentalista
* sentimentalizar

### Traduccions

| alemand: sentimental $^{(de)}$ anglés: sentimental $^{(en)}$ basc: catalan: sentimental $^{(ca)}$ | espanhòl: sentimental $^{(es)}$ francés: sentimental $^{(fr)}$ italian: sentimentale $^{(it)}$ portugués: sentimental $^{(pt)}$ |

# Alemand
### Etimologia

De sentiment

### Prononciacion

/ˌzɛntimɛnˈtaːl/, /ˌzɛntimɛnˈtaːl/

### Sillabas

sen|ti|men|tal

## Adjectiu

sentimental
* sentimental $^{(oc)}$

# Anglés
### Etimologia

De sentiment

### Prononciacion

General /ˌsɛntiˈmɛntl̩/, /ˌsɛntiˈmɛntl̩/; EUA /ˌsɛntiˈmɛntl̩/, /ˌsɛntiˈmɛntl̩/, /ˌsɛniˈmɛnl̩/, /ˌsɛniˈmɛnl̩/

### Sillabas

sen|ti|men|tal

## Adjectiu

sentimental
* sentimental $^{(oc)}$

# Catalan
### Etimologia

De sentiment

### Prononciacion

oriental /səntimənˈtaɫ/, /səntimənˈtaɫ/, occidental /sentimenˈtaɫ/, /sentimenˈtaɫ/
Espanha (Barcelona) : escotar « sentimental »

### Sillabas

sen|ti|men|tal

## Adjectiu

sentimental masculin o femenin, (Plural: sentimentals)
* sentimental $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

De sentiment

### Prononciacion

/sen̩timen̩ˈtal/, /sen̩timen̩ˈtal/

### Sillabas

sen|ti|men|tal

## Adjectiu

sentimental masculin o femenin, (Plural: sentimentales)
* sentimental $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

De sentiment

### Prononciacion

/sɑ̃timɑ̃tal/, /sɑ̃timɑ̃tal/

### Sillabas

sen|ti|men|tal

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | sentimental | sentimentaux |
| Masculin | [sɑ̃timɑ̃tal] | [sɑ̃timɑ̃to] |
| Femenin | sentimentale | sentimentales |
| Femenin | [sɑ̃timɑ̃tal] | [sɑ̃timɑ̃tal] |
sentimental
* sentimental $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

De sentiment

### Prononciacion

Portugal /sẽtimẽˈtaɫ/, /sẽtimẽˈtaɫ/, Brasil /sẽtʃĩmẽˈtaw/, /sẽtʃĩmẽˈtaw/, /sẽtʃimẽˈtaw/, /sẽtʃimẽˈtaw/

### Sillabas

sen|ti|men|tal

## Adjectiu

sentimental masculin o femenin, (Plural: sentimentais)
* sentimental $^{(oc)}$
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjestwach
* Locatiu plural de čłowjestwo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosćam
* Datiu plural de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosće
* Genitiu singular de čłowjeskosć.
* Nominatiu-accusatiu plural de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosći
* Datiu-locatiu singular de čłowjeskosć.
* Nominatiu-acusatiu dual de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosćomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosćach
* Locatiu plural de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosćow
* Genitiu plural de čłowjeskosć.
* Genitiu dual de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosćemi
* Instrumental plural de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjeskosću
* Instrumental singular de čłowjeskosć.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

čłowjestwa
* Genitiu singular de čłowjestwo.
* Nominatiu-accusatiu plural de čłowjestwo.
# Meglenoromanés
### Etimologia

Del latin *dicere. A comparar amb lo romanés zice.

### Prononciacion

/ziˈt͡siri/, /ziˈt͡siri/

## Vèrb

zițiri
* Dire.

### Referéncias

* Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.
# Chewa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

zitsime classa 8
* Plural de chitsime.
# Lakòta
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/zĩtˈkala/, /zĩtˈkala/

## Nom comun

ziŋtkála
* Aucèl.
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de zircon.

### Prononciacion

[zir'kɔni]

### Sillabas

zir | cò | ni (3)

## Nom comun

zircòni masculin
* Quim. Metal e element quimic de numèro atomic 40 e de simbòl Zr.

### Traduccions

| afrikaans: alemand: Zirkon $^{(de)}$ neutre anglés: zirconium $^{(en)}$ amara: arabi: basc: zirkonioa $^{(eu)}$ bielorús: breton: bulgar: catalan: zirconi $^{(ca)}$ cheròqui: chinés: chèc: zirkonium $^{(cs)}$ danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: zirconio $^{(es)}$ esperanto: zirkonio $^{(eo)}$ estonian: finlandés: francés: zirconium $^{(fr)}$ galician: grèc: ebrèu: | indonesian: gaelic irlandés: italian: zirconio $^{(it)}$ japonés: corean: leton: lituanian: marat: nepalés: norvegian: zirkonium $^{(no)}$ polonés: cyrkon $^{(pl)}$ portugués: zircónio $^{(pt)}$ romanés: zirconiu $^{(ro)}$ neutre rus: swahili: suedés: zirkonium $^{(sv)}$ tai: ordo: valon: galés: |
# Chewa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

zitseko classa 8
* Plural de chitseko.
# Olonèts
### Etimologia

Del rus зеркало.

### Prononciacion
## Nom comun

zirkalo
* Miralh.

### Referéncias

* T. P. Boiko, L. F. Markianova, 2011, Grand diccionari rus-carelian, dialècte livvicovian, Petrozavodsk, Rossiskoi Akademii Nauk.
# Chewa
### Prononciacion
## Forma de nom comun

zithunzi classa 8
* Plural de chithunzi.
# Abenaqui de l'oèst
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ziwan inanimat
* Sal.

### Referéncias

* Gordon M. Day, 1994, Western Abenaki Dictionary. Volume 1 : Abenaki - English, Mercury Series, Canadian Ethnology Service, Paper 128, Hull, Canadian Museum of Civilization.
# Occitan
### Etimologia

Del latin zizania « iraga ».

### Prononciacion

* /ziza'nio̞/, /ziza'nio̞/

### Sillabas

zi|za|nia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| zizania | zizanias |
| [ziza'nio̞] | [ziza'nio̞s] |
zizania (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* (botanic, etimologic) Iraga, mala grana que buta per la bona grana.
* (figurat) Desunion, discòrdia.

### Variantas dialectalas

* zizanha

### Sinonims

* isanha
* discòrdia

### Traduccions

| alemand: Zwietracht $^{(de)}$ (2) anglés: discord $^{(en)}$ (2) polonés: catalan: zitzània $^{(ca)}$ | espanhòl: cizaña $^{(es)}$ francés: zizanie $^{(fr)}$ italian: zizzania $^{(it)}$ portugués: zizânia $^{(pt)}$, cizânia $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ziza'nio̞s/, /ziza'nio̞s/

## Forma de nom comun

zizanias
* Plural de zizania
# Occitan
### Etimologia

    De votar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /buˈtanto̞/, /buˈtanto̞/
    provençau /vuˈtãⁿtə/, /vuˈtãⁿtə/

### Sillabas

vo|tan|ta

## Nom comun

votanta femenin, (masculin: votant)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| votanta | votantas |
| [buˈtanto̞] | [buˈtanto̞s] |
* La que vòta.

### Traduccions

| alemand : Wählerin $^{(de)}$, Abstimmender $^{(de)}$, Stimmberechtigter $^{(de)}$ anglés : voter $^{(en)}$ basc : catalan : votant $^{(ca)}$ | espanhòl : votante $^{(es)}$ francés : votante $^{(fr)}$ italian : votante $^{(it)}$ portugués : votante $^{(pt)}$ |

## Adjectiu

votanta
* femenin singular de votant.
# Italian
## Forma de vèrb

voterò
* Primièra persona al futur del vèrb votare.
# Occitan
### Etimologia

    De votar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /buˈtan/, /buˈtan/
    provençau /vuˈtãⁿ/, /vuˈtãⁿ/

### Sillabas

vo|tant

## Adjectiu

votant
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | votant | votants |
| Masculin | [buˈtan] | [buˈtans] |
| Femenin | votanta | votantas |
| Femenin | [buˈtanto̞] | [buˈtanto̞s] |
* Que vòta.

### Traduccions

| alemand : stimmberechtigt $^{(de)}$ anglés : voting $^{(en)}$ basc : catalan : votant $^{(ca)}$ | espanhòl : votante $^{(es)}$ francés : votant $^{(fr)}$ italian : votante $^{(it)}$ portugués : votante $^{(pt)}$ |

## Nom comun

votant masculin, (femenin: votanta)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| votant | votants |
| [buˈtan] | [buˈtan] |
* Lo que vòta.

### Traduccions

| alemand : Wähler $^{(de)}$, Abstimmende $^{(de)}$, Stimmberechtigte $^{(de)}$ anglés : voter $^{(en)}$ basc : catalan : votant $^{(ca)}$ | espanhòl : votante $^{(es)}$ francés : votant $^{(fr)}$ italian : votante $^{(it)}$ portugués : votante $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

votant
* participi present de votar.

# Catalan
### Etimologia

    De votar

### Prononciacion

    Oriental: central /buˈtan/, /buˈtan/, balear /voˈtant/, /voˈtant/, /vuˈtan/, /vuˈtan/
    Occidental: nord-occidental /boˈtan/, /boˈtan/, valencian /voˈtant/, /voˈtant/, /boˈtan/, /boˈtan/

### Sillabas

vo|tant

## Adjectiu

votant masculin o femenin, (plurals: votants)
* votant $^{(oc)}$.

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| votant | votants |
votant masculin o femenin
* votant $^{(oc)}$.

## Forma de vèrb

votant
* participi present de votar.

# Francés
### Etimologia

    De voter

### Prononciacion

    /vɔtɑ̃/, /vɔtɑ̃/
    França (Somain) : escotar « votant »

### Sillabas

vo|tant

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | votant | votants |
| Masculin | [vɔtɑ̃] | [vɔtɑ̃] |
| Femenin | votante | votantes |
| Femenin | [vɔtɑ̃t] | [vɔtɑ̃t] |
votant
* votant $^{(oc)}$.

## Nom comun

votant masculin, (femenin: votante)
* votant $^{(oc)}$.

## Forma de vèrb

votant
* participi present de voter.
# Italian
## Forma de vèrb

votavo
* Primièra persona a l'imperfach del vèrb votare.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vox.

### Prononciacion

/buts/, /buts/ (lengadocian), /vu/, /vu/ (lemosin)
França (Bearn) : escotar « votz »

### Sillabas

votz

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| votz | voses |
| [buts] | [ˈbuzes] |
votz femenin
* Sons produches per las còrdas vocalas umanas .

### Derivats

* vocal
* vocalisme
* vocalizacion
* vocalizar

### Variantas dialectalas

* vòtz (provençal)

### Traduccions

| alemand: Stimme $^{(de)}$ femenin anglés: voice $^{(en)}$ bielorús: голас $^{(be)}$ masculin bulgar: глас $^{(bg)}$ masculin catalan: veu $^{(ca)}$ femenin chèc: hlas $^{(cs)}$ masculin espanhòl: voz $^{(es)}$ femenin esperanto: voĉo $^{(eo)}$ francés: voix $^{(fr)}$ femenin grèc: φωνή $^{(el)}$ italian: voce $^{(it)}$ femenin | naut sorab: hłós $^{(hsb)}$ masculin neerlandés: stem $^{(nl)}$ norvegian: stemme $^{(no)}$ ongrés: hang $^{(hu)}$ polonés: głos $^{(pl)}$ masculin portugués: voz $^{(pt)}$ femenin romanés: voce $^{(ro)}$ rus: голос $^{(ru)}$ masculin sard: boghe $^{(sc)}$ femenin, bohe $^{(sc)}$ femenin, voche $^{(sc)}$ femenin ucraïnian: голос $^{(uk)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval votare.

### Prononciacion

/buˈta/, /buˈta/
França (Bearn) : escotar « votar »

### Sillabas

vo | tar (2)

## Vèrb

votar
* Elegir mercé al vòte un candidat o una proposicion.

### Traduccions

| alemand: wählen $^{(de)}$, verabschieden $^{(de)}$ (lei) anglés: to vote $^{(en)}$ catalan: votar $^{(ca)}$ espanhòl: votar $^{(es)}$ | francés: voter $^{(fr)}$ italian: votare $^{(it)}$ naut sorab: hłósować $^{(hsb)}$ |
# Italian
## Forma de vèrb

votavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb votare.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

voté
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb votar.
# Italian
## Forma de vèrb

votò
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb votare.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin votivus « vòt ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈbutiw/, /ˈbutiw/
    provençau /ˈvutiw/, /ˈvutiw/

### Sillabas

vo|tiu

## Adjectiu

votiu
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | votiu | votius |
| Masculin | [ˈbutiw] | [ˈbutiws] |
| Femenin | votiva | votivas |
| Femenin | [ˈbutiβo̞] | [ˈbutiβo̞s] |
* Relatiu a un vòt; que se fa o s'ofrís per complir un vòt.

#### Locucions derivadas

* fèsta votiva
* messa votiva

### Traduccions

| alemand: Votiv... $^{(de)}$ anglés: votive $^{(en)}$ basc: catalan: votiu $^{(ca)}$ | espanhòl: votivo $^{(es)}$ francés: votif $^{(fr)}$ italian: votivo $^{(it)}$ portugués: votivo $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/titu'lets/, /titu'lets/

## Forma de nom comun

titolets
* Plural de titolet.
# Occitan
### Etimologia

    (Mitologia) Del latin Titan, eissit del grèc ancian Τιτάν, Titán

### Prononciacion

/tita'nik/, /tita'nik/

### Sillabas

Ti | tan | nic (3)

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | titanic | titanics |
| Masculin | [tita'nik] | [tita'niks] |
| Femenin | titanica | titanicas |
| Femenin | [tita'nikɔ] | [tita'nikɔs] |
Titanic
* Relatiu als Titans ; qu'es gigantesc; desmesurat.
* Digne dels Titans; que ten la talha o la fòrça d’un titan

### Derivats

* Titan
* titan
* titani

### Traduccions

| alemand: anglés: titanic $^{(en)}$ espanhòl: catalan: titànic $^{(ca)}$ | francés: titanesque $^{(fr)}$ titanic $^{(fr)}$ portugués: italian: |
# Ongrés
### Etimologia

Creat durant la reforma de la lenga ongresa (sègles XVIII e XIX) a partir de titok ("secret").

### Prononciacion

['titoɡzɒtoʃ]

### Sillabas

ti | tok | za | tos (4)

## Adjectiu

titokzatos

### Traduccions

* misteriós $^{(oc)}$ masculin, misteriosa $^{(oc)}$ femenin
# Ongrés
### Etimologia

Bastit a partir de titokzatos ("misteriós, -osa") amb lo sufix adverbial -an.

### Prononciacion

['titoɡzɒtoʃɒn]

### Sillabas

ti | tok | za | to | san (5)

## Advèrbi

titokzatosan

### Traduccions

* misteriosament $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De títol amb lo sufix diminutiu -et.

### Prononciacion

/titu'let/, /titu'let/

### Sillabas

ti | tol | et (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| titolet | titolets |
| [titu'let] | [titu'lets] |
titolet masculin
* Títol pichon.
* Signe de ponctuacion: punt sus i, punt final, accent.
# Occitan
### Etimologia

    De l'anglés Titan, eissit del grèc ancian Τιτάν, Titán
/ti'ta/, /ti'ta/

### Sillabas

ti | tan (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| titan | titans |
titan
* Gigant, persona o causa de fòrça o de talha fòra del comun

### Derivats

* titani
* titanic

### Traduccions

| alemand: anglés: titan $^{(en)}$ espanhòl: catalan: | francés: portugués: titan $^{(pt)}$ italian: |

### Vejatz tanben

* titan sus Wikipèdia

# Francés
### Etimologia

    De l'anglés Titan, eissit del grèc ancian Τιτάν, Titán
/titɑ̃/, /titɑ̃/

### Prononciacion

Soïssa (Canton de Valés) : escotar « titan »

### Sillabas

ti | tan (2)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| titan | titans |
titan
* Gigant, persona o causa de fòrça o de talha fòra del comun.
* (Entomologia) Nom vernacular del Titanus giganteus.
# Occitan
### Etimologia

De títol..

### Prononciacion

[titu'la]
França (Bearn) : escotar « titolar »

### Sillabas

ti | to | lar (3)

## Vèrb

titolar
* Botar un títol .

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to title $^{(en)}$
* catalan: titular $^{(ca)}$
* francés: intituler $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin titulāris

### Prononciacion

/tityˈlaɾ/, /tityˈlaɾ/, provençau /tityˈlaʀ/, /tityˈlaʀ/ França (Bearn) : escotar « titular »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | titular | titulars |
| Masculin | [tityˈlaɾ] | [tityˈlaɾs] |
| Femenin | titulara | titularas |
| Femenin | [tityˈlaɾo̞] | [tityˈlaɾo̞s] |
titular
* Que ten lo títol e lo drech d’una dignitat sens n'aver pas la possession, sens ne complir pas la foncion.
** evesques titulars : prelats dotat de la dignitat de la dignitat episcopala, mas avent pas cap de jurisdiccion diocesana.
* Se dich de la persona que gausís d’un títol e ne sortís la renda, que complisca o complisca pas la foncion.
** Professor titular.
* (espòrt) Que fa partir del ròtle inicial d'una partida

### Derivats

* titularizar
* titularizacion

### Parents

* títol
* titolar

### Traduccions

| alemand: betitelt $^{(de)}$ anglés: holder $^{(en)}$, titular $^{(en)}$ basc: titular $^{(eu)}$ catalan: titular $^{(ca)}$ | espanhòl: titular $^{(es)}$ francés: titulaire $^{(fr)}$ italian: titolare $^{(it)}$ portugués: titular $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| titular | titulars |
| [tityˈlaɾ] | [tityˈlaɾs] |
titular masculin, (equivalent femenin: titulara)
* Òme ocupant un pòste de biais permanent.
* Persona que li foguèt liurat personalament un permés, una poliça d'assurança, etc.
* (espòrt) Jogaire que fa partir del ròtle inicial d'una partida
* (figurat) Òme que ten lo drech a un onor, a un privilègi.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin titulāris

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « titular »

### Prononciacion

    Adjectiu, nom: /tituˈɫar/, /tituˈɫar/, bal. /tituˈɫa/, /tituˈɫa/
    Verb: /tituˈɫa/, /tituˈɫa/, val. /tituˈlaɾ/, /tituˈlaɾ/

## Adjectiu

titular masculin o femenin, (plural titulars)
* titular $^{(oc)}$
* (espòrt) Que fa partir del ròtle inicial d'una partida

## Nom comun

titular masculin o femenin, (plural titulars)
* (espòrt) Jogaire que fa partir del ròtle inicial d'una partida
* Cadun dels títols de una revista, d'un jornal, etc., de granda tipografia.

## Vèrb

titular
* titolar $^{(oc)}$
* entitolar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin titulāris

### Prononciacion

escotar « titular »

### Prononciacion

/tituˈlaɾ/, /tituˈlaɾ/

## Adjectiu

titular masculin o femenin, (plural titulares)
* titular $^{(oc)}$

## Nom comun

titular masculin o femenin, (plural titulares)
* (espòrt) Jogaire que fa partir del ròtle inicial d'una partida
* Cadun dels títols de una revista, d'un jornal, etc., de granda tipografia.

## Vèrb

titular
* titolar $^{(oc)}$
* entitolar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin titulāris

### Prononciacion

Portugal /tituˈlaɾ/, /tituˈlaɾ/; Brasil /tʃituˈlaɾ/, /tʃituˈlaɾ/

## Adjectiu

titular masculin o femenin, (plural titulares)
* titular $^{(oc)}$

## Nom comun

titular masculin o femenin, (plural titulares)
* titular $^{(oc)}$

## Vèrb

titular
* titolar $^{(oc)}$
* entitolar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin titulāris

### Prononciacion

/tityˈlaɾo̞/, /tityˈlaɾo̞/, provençau /tityˈlaʀo̞/, /tityˈlaʀo̞/ França (Bearn) : escotar « titulara »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| titulara | titularas |
| [tityˈlaɾo̞] | [tityˈlaɾo̞s] |
titulara femenin, (equivalent masculin: titular)
* Femna ocupant un pòste de biais permanent.
* Persona que li foguèt liurat personalament un permés, una poliça d'assurança, etc.
* (espòrt) Jogaira que fa partir del ròtle inicial d'una partida
* (figurat) Femna que ten lo drech a un onor, a un privilègi.

### Derivats

* titularizar
* titularizacion

### Parents

* títol
* titolar

### Traduccions

| alemand: betitelt $^{(de)}$ anglés: holder $^{(en)}$, titular $^{(en)}$ basc: titular $^{(eu)}$ catalan: titular $^{(ca)}$ | espanhòl: titular $^{(es)}$ francés: titulaire $^{(fr)}$ italian: titolare $^{(it)}$ portugués: titular $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

titulara
* femenin singular de titular.
# Occitan
### Etimologia

    (1803) De l’alemand Titan, descobèrt per Martin Heinrich Klaproth en 1791 e nomenat segpn Titan (« Titan »), eissit del grèc ancian Τιτάν, Titán.

### Prononciacion

/tiˈtani/, /tiˈtani/

### Sillabas

ti|ta|ni

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| titani | titanis |
| [tiˈtani] | [tiˈtanis] |
titani
* (Quimia) (Indenombrable) [[element|Element|| quimic metallic de simbòl Ti e de numèro atomic 22.
* (Quimia) (Indenombrable) Metal pur d'aqueste element, blanc brilhant, que s'encontra dins fòrça ròcas ignèas o sedimentàrias

### Parents

* Titan

### Traduccions

| alemand: Titan $^{(de)}$ anglés: titanium $^{(en)}$, panchromium $^{(en)}$ (Désuet) espanhòl: titanio $^{(es)}$ catalan: titani $^{(ca)}$ | francés: titane $^{(fr)}$ portugués: titânio $^{(pt)}$ italian: titanio $^{(it)}$ |
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łočicomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de łočica.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łočicam
* Datiu plural de łočica.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łočicu
* Acusatiu-instrumental singular de łočica.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łožach
* Locatiu plural de łožo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łožam
* Datiu plural de łožo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łočicami
* Instrumental plural de łočica.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łočicow
* Genitiu plural de łočica.
* Genitiu dual de łočica.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łočicy
* Genitiu-datiu-locatiu singular de łočica.
* Nominatiu-acusatiu plural de łočica.
* Nominatiu-acusatiu dual de łočica.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łoža
* Genitiu singular de łožo.
* Nominatiu-acusatiu plural de łožo.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

łožemi
* Instrumental plural de łožo.
# Eslau oriental ancian
### Etimologia

Del protoeslau *ljubiti.

## Vèrb

любити (ljubiti)
* Aimar.

### Mots aparentats

* любъвь
* любы

### Descendents dins d'autras lengas

* bielorús: любіць
* rus: любить
* ucraïnian: любити

### Referéncias

* I. I. Sreznevsky, 1893-1912, Materialy dlja slovarja drevne-russkago jazyka po pis'mennym pamjatnikam, Tipografiïa Imperatorskoï Akademii Nauk, Sant-Petersborg.

# Ucraïnian
### Etimologia

Del rus ancian любити, eissit del protoeslau *ljubiti.

## Vèrb

любити (ljubyty)
* Aimar.

### Mots aparentats

* любов
# Ucraïnian
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ʎuˈdɪnɑ/, /ʎuˈdɪnɑ/

## Nom comun

людина
* Uman, òme.
# Bielorús
### Etimologia

Del rus ancian ледъ, del protoeslau *ledŭ.

### Prononciacion

/lʲot/, /lʲot/

## Nom comun

лёд (lëd) masculin
* Glaç.

# Rus
### Etimologia

Del rus ancian ледъ, del protoeslau *ledŭ.

### Prononciacion

/lʲo̞t/, /lʲo̞t/

## Nom comun

лёд (lëd) masculin
* Glaç.
# Eslau oriental ancian
### Etimologia

Del protoeslau *ljuby.

## Nom comun

любы (ljuby) femenin
* Amor.

### Mots aparentats

* любъвь
* любити

### Descendents dins d'autras lengas

* bielorús: любоў
* rus: любовь
* ucraïnian: любов

### Referéncias

* I. I. Sreznevsky, 1893-1912, Materialy dlja slovarja drevne-russkago jazyka po pis'mennym pamjatnikam, Tipografiïa Imperatorskoï Akademii Nauk, Sant-Petersborg.
# Rus
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈlʲʉdʲɪ/, /ˈlʲʉdʲɪ/

## Nom comun

люди masculin plural
* Lo mond, los umans.
# Rus
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/lʲɪˈɡuʂkə/, /lʲɪˈɡuʂkə/

## Nom comun

лягушка (ljaguška) femenin
* Granolha.