OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De paquet

### Prononciacion

/empakeˈta/, /empakeˈta/, provençau /ẽⁿpakeˈta/, /ẽⁿpakeˈta/ França (Bearn) : escotar « empaquetar »

### Sillabas

em|pa|que|tar

## Vèrb

empaquetar
* Far un paquet.
s'empaquetar
* S'emmantelar.

### Derivats

* empaquetador
* empaquetament
* empaquetatge

### Parents

* paquet

### Antonims

* desempaquetar

### Sinonims

* embalar

### Traduccions

| alemand: einpacken $^{(de)}$, verpacken $^{(de)}$ anglés: package $^{(en)}$ basc: catalan: empaquetar $^{(ca)}$ | espanhòl: empaquetar $^{(es)}$ francés: empaqueter $^{(fr)}$ italian: impacchettare $^{(it)}$ portugués: embrulhar $^{(pt)}$, empacotar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De paquet

### Prononciacion

    Oriental /əmpəkəˈta/, /əmpəkəˈta/
    Occidental: nord-occidental /empakeˈta/, /empakeˈta/, valencian /empakeˈtaɾ/, /empakeˈtaɾ/

### Sillabas

em|pa|que|tar

## Vèrb

empaquetar
* empaquetar $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    De paquete

### Prononciacion

/ẽmpakeˈt̪aɾ/, /ẽmpakeˈt̪aɾ/

### Sillabas

em|pa|que|tar

## Vèrb

empaquetar
* empaquetar $^{(oc)}$
# Catalan
## Forma de vèrb

empararen
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb emparar.
# Catalan
## Forma de vèrb

emparí
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb emparar.
# Occitan
### Etimologia

    Per l’anglés empathy del grèc ancian ἐμπάθεια, empátheia « afeccion »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /empaˈtio̞/, /empaˈtio̞/
    provençau /ẽⁿpaˈtiə/, /ẽⁿpaˈtiə/

### Sillabas

em|pa|tia

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| empatia | empatias |
| [empaˈtio̞] | [empaˈtio̞s] |
empatia femenin
* (psicologia) Capacitat de comprene, de sentir los sentiments o de se metre a la plaça d’una autra persona.
* (filosofia) Dins la tradicion fenomenologica, comprenença immediata de l’afectivitat d’autrú.
* (psicologia sociala) Dins las sciéncias umanas, actitud al respècte d'autrú caracterizada per un esfòrç de compreneson intellectuala de l’autre, sens que seguisca un biais afectiu personal (simpatia, antipatia) e quin que siá lo jutjament moral.

### Antonims

* empatic

### Antonims

* apatia

### Traduccions

| alemand: Einfühlungsvermögen $^{(de)}$, Empathie $^{(de)}$ anglés: empathy $^{(en)}$ basc: catalan: empatia $^{(ca)}$ | espanhòl: empatía $^{(es)}$ francés: empathie $^{(fr)}$ italian: empatia $^{(it)}$ portugués: empatia $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De desfisar

### Prononciacion

/des'fis/, /des'fis/

### Sillabas

des|fís

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| desfís | desfisses |
| [des'fis] | [des'fises] |
desfís masculin
* Accion o resultat de desfisar.

### Derivats

* provocacion
* escomesa

### Traduccions

| alemand: Herausforderung $^{(de)}$ anglés: challenge $^{(en)}$ basc: dema $^{(eu)}$, enbido $^{(eu)}$, erronka $^{(eu)}$ catalan: repte $^{(ca)}$, desafiament $^{(ca)}$ | espanhòl: desafío $^{(es)}$, reto $^{(es)}$ francés: défi $^{(fr)}$ italian: sfida $^{(it)}$ portugués: desafio $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De gainar

### Prononciacion

    /desgajˈna/, /desgajˈna/

### Sillabas

des|gai|nar

## Vèrb

desgainar
* Tirar un instrument fissant o copant de sa gaina, de son forrèl.
* Agantar una arma blanca per se batre.
* (per extension) Sortir una arma de ponh de l’estug ont èra serrada.

### Parents

* engainar
* gainar
* gainatge

### Sinonims

* desforrelar
arma blanca
* tirar

### Antonims

* tornar engainar
* estremar

### Traduccions

| alemand: ziehen $^{(de)}$ anglés: draw $^{(en)}$, unsheathe $^{(en)}$ basc: catalan: desembeinar $^{(ca)}$ | espanhòl: desenvainar $^{(es)}$ francés: dégainer $^{(fr)}$ italian: sguainare $^{(it)}$, sfoderare $^{(it)}$ portugués: desembainhar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De desfortunar.

### Prononciacion

    lengadocian /desfuɾtyˈnat/, /desfuɾtyˈnat/
    provençau /desfuʀtyˈna/, /desfuʀtyˈna/

### Sillabas

des|for|tu|nat

## Adjectiu

desfortunat
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | desfortunat | desfortunats |
| Masculin | [desfuɾtyˈnat] | [desfuɾtyˈnats] |
| Femenin | desfortunada | desfortunadas |
| Femenin | [desfuɾtyˈnaðo̞] | [desfuɾtyˈnaðo̞s] |
* Qu'es en manca de fortuna.

### Derivats

* desfortunadament

### Sinonims

* infortunat
* malastrós
* malaürós / malurós

### Traduccions

| alemand: unglücklich $^{(de)}$, unglückselig $^{(de)}$ anglés: ill-fated $^{(en)}$, unfortunate $^{(en)}$, unlucky $^{(en)}$ basc: catalan: infortunat $^{(ca)}$, desgraciat $^{(ca)}$ | espanhòl: infortunado $^{(es)}$, desgraciado $^{(es)}$ francés: infortuné $^{(fr)}$, malchanceux $^{(fr)}$ italian: sfortunato $^{(it)}$, disgraziato $^{(it)}$, sventurato $^{(it)}$ portugués: infortunado $^{(pt)}$, desventurado $^{(pt)}$, desditoso $^{(pt)}$ |

## Nom comun

desfortunat masculin, femenin: (desfortunada)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| desfortunat | desfortunats |
| [desfuɾtyˈnat] | [desfuɾtyˈnats] |
* Lo qu'es en manca de fortuna.

## Forma de vèrb

desfortunat
* Paricipi passat al masculin singular de desfortunar.
# Occitan
### Prononciacion

/desˈfɛjtos/, /desˈfɛjtos/

## Forma de nom comun

desfèitas femenin (gascon)
* Plurau de desfèita.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « desgaunhar »

## Vèrb

desgaunhar (provençau) (lengadocian)
* Imitar una persona, una causa.

### Traduccions

* anglés: to imitate $^{(en)}$ to mimic $^{(en)}$
* catalan:
* espanhòl:
* francés: contrefaire $^{(fr)}$caricaturer $^{(fr)}$imiter $^{(fr)}$
# Occitan
### Etimologia

    De desgost

### Prononciacion

    /desgusˈta/, /desgusˈta/
    escotar « desgostar »

### Sillabas

des|gos|tar

## Vèrb

desgostar
* Inspirar de repugnància per un aliment.
* (figurat) Inspirar d’asirança per qualqu'un, per quicòm; far qu’òm acabe de trobar una persona, una causa a son grat.

### Sinonims

* descorar
* refastar / far fasti
* repugnar

### Parents

* desgost
* desgostaire
* desgostant
* desgostós

### Traduccions

| alemand: verabscheuen $^{(de)}$, hassen $^{(de)}$ anglés: disgust $^{(en)}$, bore $^{(en)}$ basc: gohaindu $^{(eu)}$ catalan: figurat: avorrir $^{(ca)}$, figurat: fer fàstic $^{(ca)}$, repugnar $^{(ca)}$ | espanhòl: hastiar $^{(es)}$, disgustar $^{(es)}$ francés: dégoûter $^{(fr)}$ (abans de 1990), dégouter $^{(fr)}$ (ara) italian: aborrire $^{(it)}$ portugués: repugnar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Deu participi passat femenin de des·haro de des·hèr. Lo f es belèu degut a l'influència deu lengadocian.

### Prononciacion

/desˈfɛjto/, /desˈfɛjto/
França (Bearn) - Gascon : escotar « desfèita »

### Sillabas

des | fèi | ta

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| desfèita | desfèitas |
| [desˈfɛjto] | [desˈfɛjtos] |
desfèita femenin (gascon)
* Perda dins una batalha o un jòc.

### Variantas dialectalas

* desfaita
* desfacha
* des·hèita (gascon)

### Antonims

* victòria
* vencement
* venciment

### Traduccions

| alemand: Niederlage $^{(de)}$ femenin anglés: defeat $^{(en)}$ catalan: desfeta $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: derrota $^{(es)}$ femenin francés: défaite $^{(fr)}$ femenin italian: sconfitta $^{(it)}$ femenin |

### Referéncias

* Lo Congrès Multidiccionari
# Occitan
### Prononciacion

/desfuɾˈtyno̞s/, /desfuɾˈtyno̞s/

## Forma d'adjectiu

desfortunas
* Plural de desfortuna
# Occitan
### Etimologia

De gantar amb lo prefix privatiu des-.

### Prononciacion

/dezganˈta/, /dezganˈta/

### Sillabas

des | gan | tar (3)

## Vèrb

desgantar
* Quitar un gant o los dos.

### Antonims

* engantar
* gantar

### Traduccions

| catalan: desenguantar $^{(ca)}$ espanhòl: desenguantar $^{(es)}$ | francés: déganter $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | desgantar | desgantar | desgantar | desgantar | desgantar | desgantar |
| Gerondiu | desgantant | desgantant | desgantant | desgantant | desgantant | desgantant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | desgantat | desgantat | desgantat | desgantats | desgantats | desgantats |
| femenin | desgantada | desgantada | desgantada | desgantadas | desgantadas | desgantadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desganti desgante | desgantas | desganta | desgantam | desgantatz | desgantan |
| Imperfach | desgantavi | desgantavas | desgantava | desgantàvem | desgantàvetz | desgantavan |
| Preterit | desgantèri | desgantères | desgantèt | desgantèrem | desgantèretz | desgantèron |
| Futur | desgantarai | desgantaràs | desgantarà | desgantarem | desgantaretz | desgantaràn |
| Condicional | desgantariái | desgantariás | desgantariá | desgantariam | desgantariatz | desgantarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desgante | desgantes | desgante | desgantem | desgantetz | desganten |
| Imperfach | desgantèssi | desgantèsses | desgantès desgantèsse | desgantèssem | desgantèssetz | desgantèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | desganta ! | — | desgantem ! | desgantatz ! | — |
| Negatiu | — | desgantes pas ! | — | desgantem pas ! | desgantetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    Amb lo prfix privatiu «des-» e gost.

### Prononciacion

    /desˈgust/, /desˈgust/
    escotar « desgost »

### Sillabas

des|gost

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| desgost | desgostes |
| [desˈgust] | [desˈgustes] |
desgost masculin
* Repugnància violenta sentida contra çò que paréis nosible per la santat.
* Descòr per d'unes aliments.
* (figurat) Fastic per quicòm o qualqu'un.

### Parents

* desgostaire
* desgostar
* desgostant
* desgostós

### Sinonims

* aversion
* descòr
* defèci
* refasti
* fastic
* repugnància

### Traduccions

| alemand: Abscheu $^{(de)}$, Ekel $^{(de)}$ anglés: disgust $^{(en)}$, distaste $^{(en)}$ basc: gohaindura $^{(eu)}$ catalan: fàstic $^{(ca)}$, repugnància $^{(ca)}$, | espanhòl: aversión $^{(es)}$, horror $^{(es)}$, asco $^{(es)}$, disgusto $^{(es)}$, desazón $^{(es)}$ francés: dégoût $^{(fr)}$, aversion $^{(fr)}$, répugnance $^{(fr)}$ italian: orrore $^{(it)}$, ribrezzo $^{(it)}$, disgusto $^{(it)}$ portugués: abominação $^{(pt)}$, asco $^{(pt)}$, horror $^{(pt)}$, repulsão $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De fàstic amb lo sufix -ós.

### Prononciacion

/fastiˈɣus/, /fastiˈɣus/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « fastigós »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fastigós | fastigoses |
| Masculin | [fastiˈɣus] | [fastiˈɣuzes] |
| Femenin | fastigosa | fastigosas |
| Femenin | [fastiˈɣuzo] | [fastiˈɣuzos] |
fastigós masculin
* Que provoca lo languiment, lo fàstic.

### Derivats

* fastigosament

### Variantas dialectalas

* hastiau (gascon)
* hastiós (gascon)

### Traduccions

| anglés: boring $^{(en)}$ catalan: fastigós $^{(ca)}$ | francés: ennuyeux $^{(fr)}$, fastidieux $^{(fr)}$, dégoutant $^{(fr)}$ |

### Referéncias

* "vòstras referéncias"
# Occitan
### Prononciacion

/fastyˈuzo̞/, /fastyˈuzo̞/
    França (Bearn) : escotar « fastuosa »

## Forma d'adjectiu

fastuosa
* femenin singular de fastuós.

# Catalan
### Prononciacion

oriental /fəstuˈozə/, /fəstuˈozə/, occidental /fastuˈoza/, /fastuˈoza/

## Forma d'adjectiu

fastuosa
* femenin singular de fastuós.

# Espanhòl
### Prononciacion

oriental /fasˈt̪wosa/, /fasˈt̪wosa/

## Forma d'adjectiu

fastuosa
* femenin singular de fastuoso.

# Portugués
### Prononciacion

oriental

## Forma d'adjectiu

fastuosa
* femenin singular de fastuoso.
# Occitan
### Prononciacion

/fastyˈuzo̞s/, /fastyˈuzo̞s/, /fastyˈuzə/, /fastyˈuzə/

## Forma d'adjectiu

fastuosas
* femenin plural de fastuós.

# Espanhòl
### Prononciacion

oriental /fasˈt̪wosas/, /fasˈt̪wosas/

## Forma d'adjectiu

fastuosas
* femenin plural de fastuoso.

# Portugués
### Prononciacion

oriental

## Forma d'adjectiu

fastuosas
* femenin plural de fastuoso.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin fatuus « nèci »

### Prononciacion

/'fat/, /'fat/

### Sillabas

fat

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fat | fats |
| Masculin | ['fat] | ['fats] |
| Femenin | fata | fatas |
| Femenin | ['fato̞] | ['fato̞s] |
fat
* Fòl, dessenat
* caluc

## Nom comun

fat (plural: fats) (femenizacion: fata)
* Fòl, dessenat
* caluc

# Ladin
### Prononciacion
## Forma de vèrb

Declinason :
| Dialècte : Val Gardena, Val Badia |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fat | fac |
| Femenin | fata | fates |
fat
* Participi passat masculin singular de fé.
* Participi passat masculin singular de fá.

### Referéncias

* Dizionario italiano – ladino gardanese. Dizioner ladin de Gherdëina – talian
* Dizionario italiano – ladino Val Badia. Dizioner ladin Val Badia – talian

# Volapük
### Etimologia

Creat a partir de l'anglés father o de l'alemand Vater ("paire").

### Prononciacion

/fat/, /fat/

## Nom comun

fat masculin, pl. fats
* Paire.

### Antonims

* mot
# Occitan
### Prononciacion

/fastiˈɣuzo/, /fastiˈɣuzo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « fastigosa »

## Forma d'adjectiu

fastigosa
* Femenin singular de fastigós.
# Occitan
### Prononciacion

/fastiˈɣuzos/, /fastiˈɣuzos/

## Forma d'adjectiu

fastigosas
* Femenin plural de fastigós.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin fastuosus.

### Prononciacion

/fastyˈus/, /fastyˈus/
    França (Bearn) : escotar « fastuós »

### Sillabas

fas|tu|ós

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | fastuós | fastuoses |
| Masculin | [fastyˈus] | [fastyˈuzes] |
| Femenin | fastuosa | fastuosas |
| Femenin | [fastyˈuzo̞] | [fastyˈuzo̞s] |
fastuós
* Qu'aima lo fast.
* Causas ont i a de fast, de l’ostentacion.

### Derivats

* fastuosament
* fastuositat
| alemand: prunkliebend $^{(de)}$, prunkvoll $^{(de)}$ anglés: magnificent $^{(en)}$, splendid $^{(en)}$, luxurious $^{(en)}$, lavish $^{(en)}$, pompous $^{(en)}$ basc: catalan: fastuós $^{(ca)}$ | espanhòl: fastuoso $^{(es)}$ francés: fastueux $^{(fr)}$ italian: fastosos $^{(it)}$, pomposo $^{(it)}$, sfarzoso $^{(it)}$ portugués: fastuoso $^{(pt)}$, fastoso $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin fastuosus.

### Prononciacion

oriental /fəstuˈos/, /fəstuˈos/, occidental /fastuˈos/, /fastuˈos/

### Sillabas

fas|tu|ós

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | fastuós | fastuosos |
| Femenin | fastuosa | fastuoses |
fastuós
* fastuós $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/fastiˈɣuzes/, /fastiˈɣuzes/

## Forma d'adjectiu

fastigoses (lengadocian)
* Masculin plural de fastigós.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin fastuosus.

### Prononciacion

/fastyˈuzes/, /fastyˈuzes/

### Sillabas

fas|tu|o|ses

## Forma d'adjectiu

fastuoses
* masculin plural de fastuós.

# Catalan
### Prononciacion

oriental /fəstuˈozəs/, /fəstuˈozəs/, occidental /fastuˈozes/, /fastuˈozes/

### Sillabas

fas|tu|o|ses

## Forma d'adjectiu

fastuoses
* femenin plural de fastuós.
# Occitan
### Etimologia

    Manlèu del latin excentricus, del grèc ancian ἐκκεντρικός ekkentrikós

### Prononciacion

/et͡ssen'tɾiko̞/, /et͡ssen'tɾiko̞/

### Sillabas

ex|cen|tric

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| excentrica | excentricas |
| [et͡ssen'tɾiko̞] | [et͡ssen'tɾiko̞s] |
excentrica
* femna que se somet pas als abituds o a las idèas recubudas per un biais de far, de parlar, de pensar extravagante.

### Traduccions

| alemand: Exzenter $^{(de)}$ anglés: eccentric $^{(en)}$ basc: eszentrikoa $^{(eu)}$ catalan: excèntrica $^{(ca)}$ | espanhòl: excéntrica $^{(es)}$ francés: excentrique $^{(fr)}$ italian: eccentrica $^{(it)}$ portugués: excêntrica $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

excentrica
* Femenin singular de excentric
# Occitan
### Etimologia

    Del latin excellere (« èsser superior »).

### Prononciacion

/et͡selˈli/, /et͡selˈli/, Provençau /ekseˈli/, /ekseˈli/ França (Bearn) : escotar « excellir »

## Vèrb

excellir
* Sobrepassar totes los autres, los superar per sas qualitats, sas accions lausablas, etc.
* Se destriar dels autres per causa de superioritat.

### Parents

* excellent
* excelléncia

### Traduccions

| alemand: aufheben $^{(de)}$, übertreffen $^{(de)}$ anglés: excel $^{(en)}$, shine $^{(en)}$ basc: catalan: excel·lir $^{(ca)}$ | espanhòl: adelantar $^{(es)}$, destacar $^{(es)}$, superar $^{(es)}$ francés: exceller $^{(fr)}$ italian: eccellere $^{(it)}$ portugués: exceler $^{(pt)}$, eiseler $^{(pt)}$, eseler $^{(pt)}$, excelir $^{(pt)}$, eiselir $^{(pt)}$, eselir $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/et͡selˈlensio̞s/, /et͡selˈlensio̞s/, Provençau /ekselˈẽnsio̞/, /ekselˈẽnsio̞/

## Forma de nom comun

excelléncias
* Plural de excelléncia.
# Occitan
### Etimologia

    De excentric

### Prononciacion

/et͡ssentɾisi'tat/, /et͡ssentɾisi'tat/

### Sillabas

ex|cen|tri|ci|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| excentricitat | excentricitats |
| [et͡ssentɾisi'tat] | [et͡ssentɾisi'tats] |
excentricitat
* (didactica) Posicion d’un centre que s’escarta d’un punt donat.
* (geometria) Caracteristica dels conics, indicant la forma de la corba.
* Alunhament del centre.
** L’excentricitat d’un quartièr.
* Estat de la persona o de la causa qu'es excentric.
* Conducha o comportament de las personas que son excentricas.

### Parents

* excentric
* excentricament

### Traduccions

| alemand: Exzentrizität $^{(de)}$ anglés: eccentricity $^{(en)}$ basc: eszentrikotasuna $^{(eu)}$ catalan: excentricitat $^{(ca)}$ | espanhòl: excentricidad $^{(es)}$ francés: excentricité $^{(fr)}$ italian: eccentricità $^{(it)}$ portugués: excentricidade $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De excentric

### Sillabas

ex|cen|tri|ci|tat

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| excentricitat | excentricitats |
excentricitat
* excentricitat
# Occitan
### Etimologia

    De excellent

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /et͡selˈlensio̞/, /et͡selˈlensio̞/
    Provençau /ekselˈẽnsio̞/, /ekselˈẽnsio̞/
    escotar « excelléncia »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| excelléncia | excelléncias |
| [et͡selˈlensio̞] | [et͡selˈlensio̞s] |
excelléncia
* Naut gra de qualitat.
* Tractament onorific qu’es balhat a de titulars coma ambaissadors e ambaissairises, archivesques e evesques e autres prelats o ministres.

### Parents

* excellent
* excellentissim
* excellir

### Traduccions

| alemand: Exzellenz $^{(de)}$ anglés: excellence $^{(en)}$, excellency $^{(en)}$ (Tractament onorific) basc: bikaintasun $^{(eu)}$ catalan: excel·lència $^{(ca)}$ | espanhòl: excelencia $^{(es)}$ francés: excelence $^{(fr)}$ italian: eccellenza $^{(it)}$ portugués: excelência $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Manlèu del latin excentricus, del grèc ancian ἐκκεντρικός ekkentrikós

### Prononciacion

/et͡ssen'tɾik/, /et͡ssen'tɾik/

### Sillabas

ex|cen|tric

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | excentric | excentrics |
| Masculin | [et͡ssen'tɾik] | [et͡ssen'tɾiks] |
| Femenin | excentrica | excentricas |
| Femenin | [et͡ssen'tɾiko̞] | [et͡ssen'tɾiko̞s] |
excentric
* (didactica) Que lo centre s’escarta d’un punt donat.
* (matematicas) Qu'a pas lo meteis centre.
** Cercles excentrics.
* Que s’alunha del centre.
* Qu'es alunhat del centre, excentrat.
** Quartièr excentric.
* (figurat) Qu'agís al contrari dels abituds conegudas.
** Un òme, una femna excentrica.

### Parents

* excentricitat
* excentricament

### Traduccions

| alemand: Exzenter $^{(de)}$ anglés: eccentric $^{(en)}$ basc: eszentrikoa $^{(eu)}$ catalan: excèntric $^{(ca)}$ | espanhòl: excéntrico $^{(es)}$ francés: excentrique $^{(fr)}$ italian: eccentrico $^{(it)}$ portugués: excêntrico $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| excentric | excentrics |
| [et͡ssen'tɾik] | [et͡ssen'tɾiks] |
excentric
* Òme que se somet pas als abituds o a las idèas recubudas per un biais de far, de parlar, de pensar extravagante.
* (technologia) Organ d’una maquina que servís a transformar un movement circular en un movement rectilinèu alternatiu.
# Occitan
### Prononciacion

/et͡ssen'tɾiks/, /et͡ssen'tɾiks/

## Forma d'adjectiu

excentrics
* Masculin plural de excentric

## Forma de nom comun

excentrics
* Plural de excentric
# Occitan
### Prononciacion

/et͡sel'lens/, /et͡sel'lens/

## Forma d'adjectiu

excellents
* Masculin plural de excellent

# Francés
### Prononciacion

França (Lion) : escotar « excellents »

### Prononciacion

/ɛksɛlɑ̃/, /ɛksɛlɑ̃/ /eksɛlɑ̃/, /eksɛlɑ̃/ /ekselɑ̃/, /ekselɑ̃/

## Forma d'adjectiu

excellents
* Masculin plural de excellent
# Occitan
### Prononciacion

/et͡ssen'tɾiko̞s/, /et͡ssen'tɾiko̞s/

## Forma d'adjectiu

excentricas
* Femenin plural de excentric

## Forma de nom comun

excentricas
* Plural de excentrica
# Occitan
### Prononciacion

/et͡ssentɾisi'tats/, /et͡ssentɾisi'tats/

## Forma de nom comun

excentricitats
* Plural de excentricitat

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

excentricitats
* Plural de excentricitat
# Francés
### Prononciacion

/diˈzɔ̃/, /diˈzɔ̃/
França (Brétigny-sur-Orge) : escotar « disons » França (Vòges) : escotar « disons » Canadà (Shawinigan) : escotar « disons » França (Sesseraç) : escotar « disons »

## Forma de vèrb

disons
* Segonda persona del plural al present de l'indicatiu de dire.
* Segonda persona del plural al present de l'imperatiu de dire.
# Chewa
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

diso classa 5, plural : maso
* Uèlh.
# Occitan
### Prononciacion

/dispa'rato̞s/, /dispa'rato̞s/, provençau /dispa'ʀato̞s/, /dispa'ʀato̞s/

## Forma d'adjectiu

disparatas
* Femenin plural de disparat
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin dissolvere.

### Prononciacion

[disol'βer]
escotar « disolver »

### Sillabas

di | sol | ver (3)

## Vèrb

disolver

### Traduccions

* dissòlvre $^{(oc)}$

### Parents

* disolución
# Occitan
### Etimologia

Del latin disparatus « inegal ».

### Prononciacion

/dispa'rat/, /dispa'rat/, provençau /dispa'ʀat/, /dispa'ʀat/

### Sillabas

dis|pa|rat

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | disparat | disparats |
| Masculin | [dispa'rat] | [dispa'rats] |
| Femenin | disparata | disparatas |
| Femenin | [dispa'rato̞] | [dispa'rato̞s] |
disparat
* Que presenta una manca de conformitat d’un efièch desagradiu.
* (particular) Qu'es pas en acòrdi o en armonia amb l'entorn ; que la diversitat tafura.

### Sinonims

* desparièr, desapariat
* eteroclit
* discordant
* eterogenèu

### Traduccions

| alemand: genetisch $^{(de)}$ anglés: disparate $^{(en)}$ basc: desarau $^{(eu)}$ catalan: dispar $^{(ca)}$ | espanhòl: dispar $^{(es)}$ francés: disparate $^{(fr)}$ italian: disparato $^{(it)}$ portugués: díspar $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

De disparar: (tirar, sagetar)

### Sillabas

dis|pa|rat

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | disparat | disparats |
| Femenin | disparada | disparades |
disparat
* Fòrça rapid

## Forma de vèrb

disparat
* participi passat al masculin singular de disparar
# Occitan
### Prononciacion

/dispa'rato̞/, /dispa'rato̞/, provençau /dispa'ʀato̞/, /dispa'ʀato̞/

## Forma d'adjectiu

disparata
* Femenin singular de disparat

# Italian
### Prononciacion

/dispa'rata/, /dispa'rata/

## Forma d'adjectiu

disparata
* Femenin singular de disparato
# Italian
## Forma de vèrb

disorganizzavi
* Segonda persona a l'imperfach del vèrb disorganizzare.
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin dissolutiō.

### Prononciacion

[disoɫu'θjon]
escotar « disolución »

### Sillabas

di | so | lu | ción (4)

## Nom comun

disolución femenin, pl. disoluciones

### Traduccions

* dissolucion $^{(oc)}$

### Parents

* disolver