OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rus
### Etimologia

De l'eslau ancian горѣти. Parent de l'ucraïnian горiти e del chèc hořet.

### Prononciacion

[gɐ'rʲetʲ]

### Sillabas

го | реть (2)

## Vèrb

гореть

### Traduccions

* cremar $^{(oc)}$
# Bielorús
### Etimologia

Del protoeslau *gъrdlo.

### Prononciacion
## Nom comun

горла (horla) neutre
* Garganta.
# Rus
### Etimologia

Del protoeslau *gora, vengut del protoindoeuropèu *gwerH-.

### Prononciacion

/ɡɐˈra/, /ɡɐˈra/
Russia (Sant Petersborg) : escotar « гора »

## Nom comun

гора femenin
* Montanha.

# Ucraïnian
### Etimologia

Del protoeslau *gora, vengut del protoindoeuropèu *gwerH-.

### Prononciacion

/ɦɔˈrɑ/, /ɦɔˈrɑ/

## Nom comun

гора femenin
* Montanha.
# Ucraïnian
### Etimologia
## Nom comun

горло neutre

### Prononciacion

['horlo]

### Traduccions

* gargamèla femenin, garganta femenin
# Cannada
### Prononciacion
## Forma de nom comun

ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು (kaṇṇugaḷannu)
* Acusatiu plural de ಕಣ್ಣು.
# Cannada
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ಕತೆ (kate)
* Istòria, fabla.
# Cannada
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ಕನಕ (kanaka)
* Aur.

### Sinonims

* ಬಂಗಾರ
# Cannada
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ಕದ (kada)
* Pòrta.
# Cannada
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

ಕದಲು (kadalu)
* Desplaçar.
# Cannada
### Prononciacion
## Forma de nom comun

ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ (kaṇṇugaḷinda)
* Instrumental plural de ಕಣ್ಣು.
# Cannada
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ಕತ್ತರಿ (kattari)
* Cisèls.
# Cannada
### Prononciacion
## Forma de nom comun

ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ (kaṇṇugaḷige)
* Datiu plural de ಕಣ್ಣು.
# Cannada
### Prononciacion
## Forma de nom comun

ಕಣ್ಣುಗಳು (kaṇṇugaḷu)
* Nominatiu plural de ಕಣ್ಣು.
# Cannada
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

ಕತ್ತೆ (katte)
* Ase.
# Frison saterlandés
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

Boar
* Ors.
# Alemand
### Etimologia

Del nautalemand ancian blīo. Parent del suedés, norvegian e danés bly e de l'islandés blý.

### Prononciacion

['blaɪ̯]
Alemanha (Berlin) : escotar « Blei » Alemanha (Munic) : escotar « Blei »

### Sillabas

Blei (1)

## Nom comun

Blei neutre

### Traduccions

* plomb $^{(oc)}$

### Derivats

* bleifarben
* bleifrei
* Bleistift
# Alemand
### Etimologia

Bastit a partir de l'adjectiu blind ("cèc, òrb") e del nom Kuh ("vaca")

## Nom comun

Blindekuh /die/, /die/ femenin (generalament sens plural; s'emplega sonque l'article pel jogaire)
| Singular | Plural |
| (die) Blindekuh | - |
| {{{3}}} | {{{4}}} |
| {{{5}}} | {{{6}}} |
| {{{7}}} | {{{8}}} |
1.) : Die Kinder spielen Blindekuh.
       Los pichòts jògan a catòrba.
2.1) : Jetzt bist du "die" Blindekuh.
       Ara sès tu l'embendat de catòrba.
2.2) :Blinde Kuh wo bist du?
       Catòrba ont sès? (Crit del enfants que jògan)

### Traduccions

* Jòc catòrba $^{(oc)}$
* Jogaire qu'a los uèlhs tampats per la benda.
# Alemand
### Etimologia

    → Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

Blitz /der/, /der/ masculin (plural : Blitze)
| Singular | Plural |
| der Blitz | die Blitze |
| {{{3}}} | {{{4}}} |
| {{{5}}} | {{{6}}} |
| {{{7}}} | {{{8}}} |
* Descarga electrica que se produsís dins una nívol pendent un auratge.
    Ich habe Angst vor Blitzen.
       Ai paur dels liuces

### Traduccions

* occitan : ulhauç, liuç

### Referéncias

    [1] Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache „Blitz“
    [1] Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikon „Blitz“
    [*] cantalausa „“
# Convencion internacionala
## Simbòl

Bo invariable
* Quim. Simbòl quimic desuet del boèmi.
# Alemand
### Prononciacion

/ˈbluːmən/, /ˈbluːmən/
Alemanha (Berlin) : escotar « Blumen »

## Forma de nom comun

Blumen femenin
* Plural de Blume.
# Alemand
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de Blut ("sang") e d'Armut ("pauretat").

### Prononciacion

['blu:tˌʔaʁmu:t]

### Sillabas

Blut | ar | mut (3)

## Nom comun

Blutarmut femenin

### Sinonims

* Anämia

### Traduccions

* anemia $^{(oc)}$
# Alemand
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de Blei ("plomb") e de Stift ("estilò").

### Prononciacion

['blaɪ̯ʃtɪft]
Alemanha (Berlin) : escotar « Bleistift »

### Sillabas

Blei | stift (2)

## Nom comun

Bleistift masculin, pl. Bleistifte

### Traduccions

* gredon $^{(oc)}$
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polaka
* Genitiu-acusatiu singular de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakam
* Datiu plural de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polako
* Vocatiu singular de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakomaj
* Datiu-instrumental-locatiu dual de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakach
* Locatiu plural de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakom
* Instrumental singular de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakami
* Instrumental plural de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakaj
* Nominatiu dual de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakej
* Datiu singular de Polak.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

Polakow
* Genitiu-acusatiu plural de Polak.
* Genitiu-acusatiu dual de Polak.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-gida
* Dançar une dança tradicionala.

### Relacionats

* -dansa
* -giya
* -sina
# Occitan
### Etimologia

Dau latin -iscus

### Prononciacion

/ɛsk/, /ɛsk/

## Sufixe

-esc masculin ; (femenin:-esca)
* Sufixe qui forma daus adjectius masculins.

### Relacionats

* -an
* -enc
* -és
* -ian
* -in
* -itan
* -òl / -òu

# Romanés
### Etimologia

Dau latin -iscus

### Prononciacion

/ɛsk/, /ɛsk/

## Sufixe

-esc masculin Feminin : -ească
* Sufixe qui forma daus adjectius masculins.
-esc, es un sufixe utilizat per formar daus adjectius indiquent un liam o una origina a partir d’un radicau venent d’un nom pròpre : românesc / românească ; rusesc / rusească ; gigantesc / gigantească.

# Catalan
### Etimologia

Dau latin -iscus

### Prononciacion

Catalan orientau : central [ˈɛsk], balear [ˈəsc], [ˈɛsk]
Catalan occidentau : [ˈesk]

## Sufixe

-esc masculin; (femenin:-esca)
* Sufixe qui forma daus adjectius masculins.
ex: carnaval → carnavalesc
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-gana
* Esposar, causir un marit.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-gqwala
* Rovilhar, corroïr, blanquejar, pèrdre sa color, pallir.

### Sinonims

* -gqwalisa
* -khevuza
* -khevuzeka
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-fihla
* Escondre, enterrar.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Adjectiu

-fisha
* Brèu, cort.
* Pròche.
* Bas.

### Sinonims

* -fishane
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-funda
* Estudiar, aprene, legir.

### Mots aparentats

* imfunda
* ukufunda
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-enyula
* Causir, seleccionar, preferir.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Adjectiu

-fishane
* Brèu, cort.
* Pròche.
* Bas.

### Sinonims

* -fisha
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Vèrb

-giya
* Dançar une dança de guèrra.

### Relacionats

* -dansa
* -gida
* -sina
# Alemand
### Etimologia
### Prononciacion

[hɔr'nɪsə]

### Sillabas

Hor | nis | se (3)

## Nom comun

Hornisse femenin, pl. Hornissen

### Traduccions

* forselon $^{(oc)}$ masculin
# Alemand
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de Hub ("accion de levar") e de Schrauber ("vis").

### Prononciacion

[huːpʃʀaʊ̯bɐ]
França (Remiremont) : escotar « Hubschrauber »

### Sillabas

Hub | schrau | ber (3)

## Nom comun

Hubschrauber masculin, pl. Hubschrauber

### Sinonims

* Helikopter

### Traduccions

* elicoptèr $^{(oc)}$
# Alemand
### Etimologia

Del nautalemand ancian hungar.

### Prononciacion

['hʊŋɐ]

### Sillabas

Hun | ger (2)

## Nom comun

Hunger masculin

### Traduccions

* talent $^{(oc)}$ femenin, fam $^{(oc)}$ femenin

### Derivats

| abhungern Hungerast Jungergefühl Hungerkrise Hungertuch hungern | Hungerturm hungrig Heißhunger verhungern Welthunger |
# Alemand
### Etimologia

Del latin hymnus, que ven del grèc hýmnos.

### Prononciacion

['hʏmnə]

### Sillabas

Hym | ne (2)

## Nom comun

Hymne femenin, pl. Hymnen

### Traduccions

* imne $^{(oc)}$ masculin
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir de horvát ("croat") e d' ország ("país").

### Prononciacion

['horva:torsa:g]

### Sillabas

Hor | vát | or | szág (4)

## Nom pròpri

Horvátország

### Traduccions

* Croàcia $^{(oc)}$ femenin
# Anglés
### Prononciacion
## Nom pròpri

Hunsrik
* ... (la lenga).
# Francés
### Etimologia

Del latin Hebraeus.

### Prononciacion

[e'bʁø]

### Sillabas

Hé | breu (2)

## Nom comun

Hébreu masculin

### Traduccions

* ebrèu $^{(oc)}$
# Alemand
### Etimologia

Forma plurala de Hammer ("martèl").

### Prononciacion

['hɛmɐ]
Alemanha (Berlin) : escotar « Hämmer »

### Sillabas

Häm | mer (2)

## Nom comun

Hämmer masculin plural

### Traduccions

* martèls $^{(oc)}$

### Parents

| Auktionshammer Bohrhammer Dampfhammer Hammerhai Hammerklavier hämmern Hammerschlag hammermäßig Hammerwerfer | Hammerwerk Hammerwurf Hammerzehe Hexenhammer Holzhammer Kupferhammer Maurerhammer Vorschlaghammer Zimmermannshammer |
# Occitan
### Etimologia

    De arrambar.

### Prononciacion

lengadocian /aramˈbat͡ʃe/, /aramˈbat͡ʃe/, provençau /aʀamˈbad͡ʒe/, /aʀamˈbad͡ʒe/

### Sillabas

ar|ram|ba|tge

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : legadocian ||
| Singular | Plural |
| arrambatge | arrambatges |
| [aramˈbat͡ʃe] | [aramˈbat͡ʃes] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| arrambatge | arrambatges |
| [aʀamˈbad͡ʒe] ||
arrambatge masculin
* (marina) Accion d'arrambar ; manòbra d’una nau per sarrar lo bòrd d'una autra que la prenga d’assalt.
* Acostament.

### Sinonims

* abordatge

### Parents

* arrambaire
* arrambar

### Traduccions

| alemand: anglés: boarding $^{(en)}$, grappling $^{(en)}$, collision $^{(en)}$, coming alongside $^{(en)}$, berthing $^{(en)}$ basc: catalan: abordatge $^{(ca)}$ | espanhòl: abordaje $^{(es)}$ francés: abordage $^{(fr)}$ italian: abbordaggio $^{(it)}$, abbordo $^{(it)}$ portugués: abordagem $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De arrambar.

### Prononciacion

Balearic, Central /ərəmˈbad͡ʒə/, /ərəmˈbad͡ʒə/, Valencian /aramˈbad͡ʒe/, /aramˈbad͡ʒe/

### Sillabas

ar|ram|ba|tge

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arrambatge | arrambatges |
arrambatge masculin
* Semonsa, refresquèri, lavada
** Clavar un arrambatge: sabonar, brandir las pelhas.
* (drech) Mejançariá.
# Occitan
### Etimologia

    De arrambar.

### Prononciacion

lengadocian /aramˈbajɾo̞/, /aramˈbajɾo̞/, provençau /aʀamˈbajʀə/, /aʀamˈbajʀə/

### Sillabas

ar|ram|bai|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : legadocian ||
| Singular | Plural |
| arrambaira | arrambairas |
| [aramˈbajɾo̞] | [aramˈbajɾo̞s] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| arrambaira | arrambairas |
| [aʀamˈbajʀə] ||
arrambaira femenin, (equivalent masculin: arrambaire)
* (marina) Aquela qu'arrambar, que va a l'abordatge
* (per extension) Aquela qu'atacar

### Sinonims

* atacaira
* assalidora / assalhidoira
* assautadora / assautaira / assautanta

### Parents

* arrambar
* arrambatge
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /aramˈbajɾo̞s/, /aramˈbajɾo̞s/, provençau /aʀamˈbajʀə/, /aʀamˈbajʀə/

## Forma de nom comun

arrambairas
* plural de arrambaira
# Occitan
### Etimologia

    D'origina incertana

### Prononciacion

/araŋˈka/, /araŋˈka/, provençau /aʀãⁿˈka/, /aʀãⁿˈka/

### Sillabas

ar|ran|car

## Vèrb

arrancar
* Enlevar amb esfòrç, tirar amb fòrça.
* (agricultura) desrabar, desraiçar.
* (figurat) Obténer amb pena quicòm de qualqu’un.
* (maritim) Aumentar la velocitat de la nau.
* (maritim) Sarpar l'ancora, los fèrres.
* S'alunhar amb fòrça, descanilhar, s'enfugir.

### Derivats

* arrancar a córrer

### Traduccions
# Catalan
### Prononciacion

Espanha (Valéncia) : escotar « arrancar »

### Etimologia

    D'origina incertana

### Prononciacion

    Oriental /ərəŋˈka/, /ərəŋˈka/
    Occidental: nord-occidental /araŋˈka/, /araŋˈka/, valencian /araŋˈkaɾ/, /araŋˈkaɾ/

### Sillabas

ar|ran|car

## Vèrb

arrancar
* arrancar $^{(oc)}$

### Variantas

* arrencar

# Espanhòl
### Etimologia

    D'origina incertana

### Prononciacion

/araŋˈkaɾ/, /araŋˈkaɾ/

### Sillabas

ar|ran|car

## Vèrb

arrancar
* arrancar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    D'origina incertana

### Prononciacion

Portugal /ɐʀɐ̃ˈkaɾ/, /ɐʀɐ̃ˈkaɾ/; Brasil /aɦɐ̃ˈkaɾ/, /aɦɐ̃ˈkaɾ/, /axə̃ˈka/, /axə̃ˈka/

### Sillabas

ar|ran|car

## Vèrb

arrancar
* arrancar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    De arrancar e córrer

### Prononciacion

/araŋˌkaɾ ‿ a ˈkure/, /araŋˌkaɾ ‿ a ˈkure/

### Sillabas

ar|ran|car| a| cór|re

## Locucion verbala

arrancar a córrer (lengadocian)
* Se metre a córrer, s'enfugir presatament

### Traduccions

| alemand: Hals über Kopf $^{(de)}$, sich aus dem Staub machen $^{(de)}$, Reißaus nehmen $^{(de)}$, abhauen $^{(de)}$ anglés: take to one's heels $^{(en)}$, run at full speed $^{(en)}$ basc: catalan: agafar els talons $^{(ca)}$ | espanhòl: tomar los talones $^{(es)}$ francés: prendre ses jambes à son cou $^{(fr)}$, courir à toutes jambes $^{(fr)}$ italian: mettersi le gambe in spalla $^{(it)}$ portugués: fugir $^{(pt)}$, dar aos calcanhares $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De arrambar.

### Prononciacion

lengadocian /aramˈbajɾe/, /aramˈbajɾe/, provençau /aʀamˈbajʀe/, /aʀamˈbajʀe/

### Sillabas

ar|ram|bai|re

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : legadocian ||
| Singular | Plural |
| arrambaire | arrambaires |
| [aramˈbajɾe] | [aramˈbajɾes] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| arrambaire | arrambaires |
| [aʀamˈbajʀe] ||
arrambaire masculin, (equivalent femenin: arrambaira)
* (marina) Aquel qu'arrambar, que va a l'abordatge
* (per extension) Aquel qu'atacar

### Sinonims

* atacaire
* assalidor / assalhidor
* assautador / assautaire / assautant

### Parents

* arrambar
* arrambatge
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ar̄aŋˈgleto/, /ar̄aŋˈgleto/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| arrangleta | arrangletas |
| [ar̄aŋˈgleto] | [ar̄aŋˈgletos] |
arrangleta femenin (gascon)
* Aucèu migrator negre e blanc de la familha dei Hirundinidae.

### Variantas dialectalas

* randola
* randoleta (lengadocian)
* aironda (lemosin), (auvernhat)
* aronda (auvernhat)
* ironda (lengadocian), (gascon), (vivaroaupenc)
* auringla (gascon)
* irongleta (gascon)
* auringleta (gascon)
* arrungleta (gascon)
* gironda
* arendola (provençal)

### Traduccions

| alemand: Schwalbe $^{(de)}$ femenin anglés: swallow $^{(en)}$ catalan: oroneta $^{(ca)}$ femenin espanhòl: golondrina $^{(es)}$ femenin esperanto: hirundo $^{(eo)}$ | francés: hirondelle $^{(fr)}$ femenin gaelic irlandés: fáinleog $^{(ga)}$ femenin italian: rondine $^{(it)}$ femenin romanés: rândunică $^{(ro)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /aramˈbat͡ʃes/, /aramˈbat͡ʃes/, provençau /aʀamˈbad͡ʒe/, /aʀamˈbad͡ʒe/

## Forma de nom comun

arrambatges
* plural de arrambatge
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /aramˈbajɾes/, /aramˈbajɾes/, provençau /aʀamˈbajʀe/, /aʀamˈbajʀe/

## Forma de nom comun

arrambaires
* plural de arrambaire.
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[arram'ba]

### Sillabas

ar | ram | bar (3)

## Vèrb

arrambar
* Per una nau, abordar un autre vaissèl o acostar al ribatge..

### Derivats

* arrambaire
* arrambatge

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to land $^{(en)}$ [1], to board $^{(en)}$, to attack $^{(en)}$ [2]
* catalan: abordar $^{(ca)}$, atacar $^{(ca)}$ [2]
* danés:
* espanhòl: abordar $^{(es)}$, atacar $^{(es)}$ [2]
* esperanto:
* finlandés:
* francés: aborder $^{(fr)}$ [1] [2]
* grèc:
* ebrèu:
* islandés:
* italian: accostare $^{(it)}$ [1], arrembare $^{(it)}$ [2]
* sicilian: accustari $^{(scn)}$ [1], arrammari $^{(scn)}$ [2]
# Asturian
### Prononciacion

[aˈβla.na]

### Sillabas

a | bla | na (3)

## Nom comun

ablana femenin, pl. ablanes
* Avelana.
# Occitan ancian
### Etimologia
## Adjectiu

ablezit masculin
* Pallinàs.
Variantas
* ablesit

### Referéncias

* DOM Diccionari de l'Occitan Medieval en linha
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ablutio, de abluere « lavar, purificar ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /aβlyˈsju/, /aβlyˈsju/
    provençau /ablyˈsjũⁿ/, /ablyˈsjũⁿ/

### Sillabas

a|blu|cion

## Nom comun

ablucion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| ablucion | ablucions |
| [aβlyˈsju] | [aβlyˈsjus] |
* (religion) Accion de lavar.
* (catolicisme) Vin que lo prèire pren après la comunion, tanben lo vin e l’aiga qu’òm vòja suls dets e dins lo calici après que faguèt la comunion.
* Practica comandada per unas religions, e que consistís a se lavar diferentas partidas del còrs a d'òras determinadas.
* (per extension) Accion de se lavar, sens prene en compte una practica religiosa.

### Traduccions

* abluciomania

### Traduccions

| alemand: Ablution $^{(de)}$, Abwaschung $^{(de)}$ anglés: ablution $^{(en)}$ basc: catalan: ablució $^{(ca)}$ | espanhòl: ablución $^{(es)}$ francés: ablution $^{(fr)}$ italian: abluzione $^{(it)}$ portugués: ablução $^{(pt)}$ |
# Occitan ancian
### Etimologia
## Vèrb

ablaigar
* Degalhar, ablasigar, faire perir.
Varianta
* ablaygar

### Referéncias

* DOM en linha Diccionari de l'Occitan Medieval
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

    /aβlaˈzi/, /aβlaˈzi/

### Sillabas

a|bla|sir

## Vèrb

ablasir (lengadocian)
* Perdre la frescor e/o la color en parlar d'una planta o d'un organ vegetal.
* Far perir a fòrça de còps, de frolh o de quichada.
** Desformar, usar (especialament per un drap)
* (figurat, per extension) Cansar

### Variantas dialectalas

* blasir

### Sinonims

* ablasigar
Perdre la frescor e/o la color en parlar d'un vegatal
* desflorir
* marcir
* marfir / marfar
* mostir
* passar
* passir / apassir
* tressecar
Far perir a fòrça de còps, de frolh o de quichada
* aclapar
* aflaquir
* agorrufar
* fresilhar
* macar
Desformar, usar
* abenar
* usar
# Occitan ancian
### Etimologia
## Vèrb

abaygar
* Degalhar, ablasigar, faire perir.
Varianta
* ablaigar

### Referéncias

* DOM en linha Diccionari de l'Occitan Medieval
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/aβlaziˈɣa/, /aβlaziˈɣa/
França (Bearn) : escotar « ablasigar »

## Vèrb

ablasigar
* Demasiar, arrenar, assancar.

### Variantas dialectalas

* ablasiar

### Derivats

* ablasigaire
* ablasigadura

### Traduccions

| anglés: to exhaust $^{(en)}$ catalan: cansar $^{(ca)}$, aixafar $^{(ca)}$ | francés: harasser $^{(fr)}$, accabler $^{(fr)}$, éreinter $^{(fr)}$, abimer $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | ablasigar | ablasigar | ablasigar | ablasigar | ablasigar | ablasigar |
| Gerondiu | ablasigant | ablasigant | ablasigant | ablasigant | ablasigant | ablasigant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | ablasigat | ablasigat | ablasigat | ablasigats | ablasigats | ablasigats |
| femenin | ablasigada | ablasigada | ablasigada | ablasigadas | ablasigadas | ablasigadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | ablasigui ablasigue | ablasigas | ablasiga | ablasigam | ablasigatz | ablasigan |
| Imperfach | ablasigavi | ablasigavas | ablasigava | ablasigàvem | ablasigàvetz | ablasigavan |
| Preterit | ablasiguèri | ablasiguères | ablasiguèt | ablasiguèrem | ablasiguèretz | ablasiguèron |
| Futur | ablasigarai | ablasigaràs | ablasigarà | ablasigarem | ablasigaretz | ablasigaràn |
| Condicional | ablasigariái | ablasigariás | ablasigariá | ablasigariam | ablasigariatz | ablasigarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | ablasigue | ablasigues | ablasigue | ablasiguem | ablasiguetz | ablasiguen |
| Imperfach | ablasiguèssi | ablasiguèsses | ablasiguès ablasiguèsse | ablasiguèssem | ablasiguèssetz | ablasiguèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | ablasiga ! | — | ablasiguem ! | ablasigatz ! | — |
| Negatiu | — | ablasigues pas ! | — | ablasiguem pas ! | ablasiguetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

Del latin ablativus.

### Prononciacion

/abblaˈtiw/, /abblaˈtiw/

### Sillabas

ab | la | tiu

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ablatiu | ablatius |
| [abblaˈtiw] | [abblaˈtiws] |
ablatiu masculin
* Gram. Cas del nom qu'exprimís l'origina d'un movement, dins las lengas a declinason.

### Traduccions

| alemand: Ablativ $^{(de)}$ masculin anglés: ablative $^{(en)}$ catalan: ablatiu $^{(ca)}$ masculin | francés: ablatif $^{(fr)}$ masculin rus: аблятивный падеж $^{(ru)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/abblaˈtiws/, /abblaˈtiws/

## Forma de nom comun

ablatius masculin
* Plural de ablatiu.
# Occitan ancian
### Etimologia
## Adjectiu

ablesit masculin
* Pallinàs.
Variantas
* ablezit

### Referéncias

* DOM Diccionari de l'Occitan Medieval en linha
# Espanhòl
## Forma de vèrb

abrigué
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb abrigar.
# Esperanto
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir dels noms abrikoto ("albricòt") e arbo ("arbre").

### Prononciacion

[abriko'tarbo]
França (Tolosa) : escotar « abrikotarbo » França : escotar « abrikotarbo »

### Sillabas

a | bri | ko | tar | bo (5)

## Nom comun

abrikotarbo, pl. abrikotarboj

### Sinonims

* abrikotujo

### Traduccions

* albricotièr $^{(oc)}$ masculin
# Esperanto
### Etimologia

Mot compausat, bastit a partir dels noms abrikoto ("albricòt") amb l'infix -uj- ("aplicat als arbres").

### Prononciacion

[abriko'tujo]
França (Tolosa) : escotar « abrikotujo » França : escotar « abrikotujo »

### Sillabas

a | bri | ko | tu | jo (5)

## Nom comun

abrikotujo, pl. abrikotujoj

### Sinonims

* abrikotarbo

### Traduccions

* albricotièr $^{(oc)}$ masculin