OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Del latin vestiarium.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /besˈtjaɾi/, /besˈtjaɾi/
    provençau /vesˈtjaʀi/, /vesˈtjaʀi/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| vestiari | vestiaris |
| [besˈtjaɾi] | [besˈtjaɾis] |
vestiari masculin
* Luòc ont òm sarra los abits professionals o de carga, coma los religioses, los academics, de la magistratura, etc.
* (per extension) Luòc ont òm fa gardar un brèu los vestiments, dins un teatre, una discotèca, etc.
* (per extension) Luòc ont òm quita o òm cambia los vestits dins un luòc de trabalh, un gimnàs, un centre esportiu, una piscina, etc.
* Ensemble de la vestidura d'una entitat.

### Parents

* vestibul
* vestidura
* vestiment
* vestir
* vestit

### Traduccions

* Luòc ont òm garda los vestits
* alemand: Garderobe $^{(de)}$
* anglés: cloakroom $^{(en)}$, checkroom $^{(en)}$, coatroom $^{(en)}$
* basc:
* catalan: vestuari $^{(ca)}$
* espanhòl: guardarropa $^{(es)}$, guardarropía $^{(es)}$
* francés: vestiaire $^{(fr)}$
* italian: guardaroba $^{(it)}$, vestiario $^{(it)}$
* portugués: vestiário $^{(pt)}$
* Ensemble de la vestidura d'una entitat.
* alemand: Garderobe $^{(de)}$
* anglés: wardrobe $^{(en)}$
* basc:
* catalan: vestuari $^{(ca)}$
* espanhòl: vestuario $^{(es)}$
* francés: vestiaire $^{(fr)}$
* italian: guardaroba $^{(it)}$, vestiario $^{(it)}$
* portugués: vestiário $^{(pt)}$
* Luòc destinat a se vestir.
* alemand: Ankleide-raum $^{(de)}$, -kabine $^{(de)}$; Umkleide-raum $^{(de)}$ o -kabine $^{(de)}$ (espòrt)
* anglés: dressing room $^{(en)}$, locker room $^{(en)}$
* basc:
* catalan: vestidor $^{(ca)}$
* espanhòl: vestuario $^{(es)}$
* francés: vestiaire $^{(fr)}$
* italian: spogliatoio $^{(it)}$
* portugués: vestiário $^{(pt)}$, balneário $^{(pt)}$ (piscina)
# Occitan
### Prononciacion

/βestiˈmens/, /βestiˈmens/, provençau /vestiˈmẽⁿs/, /vestiˈmẽⁿs/

## Forma de nom comun

vestiments
* Plural de vestiment.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de consonantic emb lo prefixe pre-.

### Prononciacion

/prɛkunsunɑ̃nˈtik/, /prɛkunsunɑ̃nˈtik/ (lemosin)

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | preconsonantic | preconsonantics |
| Femenin | preconsonantica | preconsonanticas |
preconsonantic masculin
* Qui es plaçat avant una consona

### Traduccions

| anglés: preconsonantal $^{(en)}$ | francés: préconsonantique $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /pɾekyɾˈsuɾo̞s/, /pɾekyɾˈsuɾo̞s/, provençau /pʀekyʀˈsuʀə/, /pʀekyʀˈsuʀə/

## Forma de nom comun

precursoras
* Plural de precursora.

## Forma d'adjectiu

precursoras
* femenin plural de precursor.

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma de nom comun

precursoras
* Plural de precursora.

## Forma d'adjectiu

precursoras
* femenin plural de precursor.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de nom comun

precursoras
* Plural de precursora.

## Forma d'adjectiu

precursoras
* femenin plural de precursor.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /pɾekyɾˈsus/, /pɾekyɾˈsus/, provençau /pʀekyʀˈsus/, /pʀekyʀˈsus/

## Forma d'adjectiu

precursors
* masculin plural de precursor.

## Forma de nom comun

precursors
* plural de precursor.

# Anglés
### Prononciacion

/ˈpɹiːˌkɜɹsəɹs/, /ˈpɹiːˌkɜɹsəɹs/, /pɹɨˈkɜɹsəɹs/, /pɹɨˈkɜɹsəɹs/

## Forma de nom comun

precursors
* plural de precursor.

# Catalan
### Prononciacion

/pɾəkurˈsos/, /pɾəkurˈsos/

## Forma d'adjectiu

precursors
* masculin plural de precursor.

## Forma de nom comun

precursors
* plural de precursor.
# Occitan
### Prononciacion

/pɾeˈkaɾjo̞s/, /pɾeˈkaɾjo̞s/, provençau /pʀeˈkaɾjo̞s/, /pʀeˈkaɾjo̞s/

## Forma d'adjectiu

precàrias
* Femenin plural de precari
# Occitan
### Prononciacion

/pɾeˈkaɾjo̞/, /pɾeˈkaɾjo̞/, provençau /pʀeˈkaɾjo̞/, /pʀeˈkaɾjo̞/ França (Bearn) : escotar « precâria »

### Sillabas

pre|cà|ria

## Forma d'adjectiu

precària
* Femenin singular de precari

# Catalan
### Prononciacion
## Forma d'adjectiu

precària
* Femenin singular de precari
# Occitan
### Etimologia

    Del latin praecursor « que corrís en davant, que precedís », de praecurrere.

### Prononciacion

lengadocian, gascon /pɾekyɾˈsuɾo̞/, /pɾekyɾˈsuɾo̞/, provençau /pʀekyʀˈsuʀə/, /pʀekyʀˈsuʀə/

### Sillabas

pre|cur|so|ra

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| precursora | precursoras |
| [pɾekyɾˈsuɾo̞] | [pɾekyɾˈsuɾo̞s] |
precursora femenin, (equivalent masculin: precursor)
* (religion) Persona que ven abans qualqu’un mai.
* Persona que fa la dralha, que precedís e anóncia una granda personalitat, un movement, una descobèrta.

### Sinonims

* davancièra / davantejaira
* anonciadoira

### Traduccions

| alemand: Vorläuferin $^{(de)}$, Vor-botin $^{(de)}$ basc: anglés: precursor $^{(en)}$, forerunner $^{(en)}$, precursoress $^{(en)}$ catalan: precursora $^{(ca)}$ | espanhòl: precursora $^{(es)}$ francés: précurseure $^{(fr)}$, précurseuse $^{(fr)}$ italian: precorritrice $^{(it)}$ portugués: precursora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

precursora
* femenin singular de precursor.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin praecursor « que corrís en davant, que precedís », de praecurrere.

### Sillabas

pre|cur|so|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| precursora | precursores |
precursora
* precursora $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

precursora
* femenin singular de precursor.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin praecursor « que corrís en davant, que precedís », de praecurrere.

### Sillabas

pre|cur|so|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| precursora | precursoras |
precursora
* precursora $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

precursora
* femenin singular de precursor.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin praecursor « que corrís en davant, que precedís », de praecurrere.

### Sillabas

pre|cur|so|ra

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| precursora | precursoras |
precursora
* precursora $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

precursora
* femenin singular de precursor.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin pretiosus « preciós ».

### Prononciacion

/pɾeˈsjus/, /pɾeˈsjus/, provençau /pʀeˈsjus/, /pʀeˈsjus/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | preciós | precioses |
| Masculin | [pɾeˈsjus] | [pɾeˈsjuzes] |
| Femenin | preciosa | preciosas |
| Femenin | [pɾeˈsjuzo̞] | [pɾeˈsjuzo̞s] |
preciós
* Qu'es de grand prètz, d'una granda valor.
** Una pèira preciosa.
** De mòbles precioses.
* (figurat) Qualifica las causas que se'n pòt tirar una granda utilitat, un grand benefici.
** Pèrdre un temps preciós.
* Se dich de tot çò que nos es car e que'n fasèm un cas particular.
** Servi aquela letra qu'es preciosa a nòstra amistiat.
* (art) Çò qu'es d’una delicatesa extrèma.
** Aquela jòia es d’un obratge preciós.
* (pejoratiu) Qu'es cercat, afectar, que manca de simplicitat, de natural.
** Parla una lenga preciosa.

### Sinonims

* requist

### Derivats

* preciosament
* preciositat

### Traduccions

| alemand: kostbar $^{(de)}$, wertvoll $^{(de)}$, affektiert $^{(de)}$ (afectat) anglés: precious $^{(en)}$, affected $^{(en)}$ (afectat) basc: preziatu $^{(eu)}$ catalan: preciós $^{(ca)}$ | espanhòl: precioso $^{(es)}$, afectado $^{(es)}$ francés: précieux $^{(fr)}$ italian: prezioso $^{(it)}$ portugués: precioso $^{(pt)}$, afectado $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin pretiosus « preciós ».

### Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « preciós »

### Prononciacion

oriental /pɾəsiˈos/, /pɾəsiˈos/, occidental /pɾesiˈos/, /pɾesiˈos/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | preciós | preciosos |
| Femenin | preciosa | precioses |
preciós
* preciós $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin tardièr praeconizare « proclamar, anonciar » de praeco, praeconis « enquantaire, anonciaire ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /pɾekuniˈza/, /pɾekuniˈza/
    escotar « preconizar »
    provençau /pʀekũniˈza/, /pʀekũniˈza/

### Sillabas

pre|co|ni|zar

## Vèrb

preconizar
* Lausar publicament, vantar, presicar.
* Recomandar quicòm, prepausar e defendre una idèa, un plan.
* (medecina) Vantar l’excelléncia, l’eficacitat d’un remèdi e ne recomandar l’usatge.
* (drech canon) Declarar en consistòri que tala persona foguèt nomenada a un evescat e que ten totas las qualitats requeridas, en parlant d’un cardinal o quitament del papa.

### Derivats

* preconizacion
* preconizator

### Traduccions

| alemand: präkonisieren $^{(de)}$, lobpreisen $^{(de)}$, befürworten $^{(de)}$, empfehlen $^{(de)}$ anglés: praise $^{(en)}$, suggest $^{(en)}$, propose $^{(en)}$, recommend $^{(en)}$, tanben religion: preconize $^{(en)}$, preconise $^{(en)}$ basc: catalan: preconitzar $^{(ca)}$ | espanhòl: preconizar $^{(es)}$, proponer $^{(es)}$, postular $^{(es)}$ francés: préconiser $^{(fr)}$, prôner $^{(fr)}$ italian: lodare pubblicamente $^{(it)}$, proporre $^{(it)}$, difendere $^{(it)}$, presentare $^{(it)}$, religion preconizzare $^{(it)}$ portugués: preconizar $^{(pt)}$, defender $^{(pt)}$, recomendar $^{(pt)}$, advogar $^{(pt)}$ |

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin tardièr praeconizare « proclamar, anonciar » de praeco, praeconis « enquantaire, anonciaire ».

### Prononciacion

    /pɾekoniˈθaɾ/, /pɾekoniˈθaɾ/, /pɾekoniˈsaɾ/, /pɾekoniˈsaɾ/

### Sillabas

pre|co|ni|zar

## Vèrb

preconizar
* preconizar $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin tardièr praeconizare « proclamar, anonciar » de praeco, praeconis « enquantaire, anonciaire ».

### Prononciacion

    Portugal /pɾɨkuniˈzaɾ/, /pɾɨkuniˈzaɾ/
    Brasil /pɾekõniˈzaɾ/, /pɾekõniˈzaɾ/, /pɾekoniˈza/, /pɾekoniˈza/a

### Sillabas

pre|co|ni|zar

## Vèrb

preconizar
* preconizar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Feminin de preconsonantic, derivat de consonantic emb lo prefixe pre-.

### Prononciacion

/prɛkunsunɑ̃nti'kɔ/, /prɛkunsunɑ̃nti'kɔ/ (lemosin)

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | preconsonantic | preconsonantics |
| Femenin | preconsonantica | preconsonanticas |
preconsonantica femenin
* qui es plaçada avant una consona (exple : una vocala preconsonantica)

### Traduccions

| anglés: preconsonantal $^{(en)}$ | francés: préconsonantique $^{(fr)}$ |
# Basc
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ur/, /ur/
Espanha (Sent Sebastian) : escotar « ur »

### Sillabas

ur (1)

## Nom comun

ur
* Aiga.

### Derivats

* urtegi
# Binukid
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

uran
* Pluèja.
* Aiga de pluèja.
# Occitan
### Etimologia

    De (1790) de l’alemand Uran (1789), mes en evidéncia per Martin Heinrich Klaproth en 1789, e nomenat en referéncia a la planèta Uranus descobèrta uèit ans abans.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /yˈɾane/, /yˈɾane/
    provençau /yˈʀane/, /yˈʀane/

### Sillabas

U|ra|ne

## Nom comun

Urane masculin (indenombrable)
* (quimia) Oxyd d’urani.

### Parents

* uranat
* urani
* uranic
* uranid
* urani enriquit
* uranifèr
* uranil
* uraninita
* uranós

### Traduccions

| alemand: Uran $^{(de)}$ anglés: urania $^{(en)}$ basc: catalan: urane $^{(ca)}$ | espanhòl: francés: urane $^{(fr)}$ italian: portugués: urânia $^{(pt)}$ |
# Luthigh
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/uʔa/, /uʔa/

## Nom comun

uqa
* Can.

### Referéncias

* Paul Black, 2004, The failure of the evidence of shared innovations in Cape York Peninsula, dins Claire Bowern e Harold Koch (editors), Australian Languages - Classification and the comparative method, p. 241-268, Amsterdam, John Benjamins Publishing Company.
# Occitan
### Etimologia

    De urane, amb lo sufix -ium, de (1790) de l’alemand Uran (1789), mes en ecidéncia per Martin Heinrich Klaproth en 1789, e nomenat en referéncia a la planèta Uranus descobèrta uèit ans abans.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /yˈɾani/, /yˈɾani/
    provençau /yˈʀani/, /yˈʀani/

### Sillabas

U|ra|ni

## Nom comun

Urani masculin (indenombrable)
* (elements) Element quimic de numèro atomic 92 e de simbòl U apertenent a la seriá quimica dels actinids.
* (quimia) Metal pur d'aquel element, qu'a l’aspècte del fèrre e qui s’altera al contacte de l’aire.
Urani masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| urani | uranis |
| [yˈɾani] | [yˈɾanis] |
* (quimia, fisica) Atòm (o, per ellipsi, nuclèu) d’urani.
* (al plural) Los isotòps o aliatges d’urani, dins lor ensemble.

### Derivats

per us
* uranium
* uraniom

### Derivats

* uranat
* urane
* uranic
* uranid
* urani enriquit
* uranifèr
* uranil
* uraninita
* uranós

### Traduccions

| alemand: Uran $^{(de)}$ anglés: uranium $^{(en)}$ basc: catalan: urani $^{(ca)}$ | espanhòl: uranio $^{(es)}$ francés: uranium $^{(fr)}$ italian: uranio $^{(it)}$ portugués: urânio $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De urane, amb lo sufix -ium, de (1790) de l’alemand Uran (1789), mes en ecidéncia per Martin Heinrich Klaproth en 1789, e nomenat en referéncia a la planèta Uranus descobèrta uèit ans abans.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /uˈɾani/, /uˈɾani/

### Sillabas

U|ra|ni

## Nom comun

Urani masculin (indenombrable)
* urani $^{(oc)}$
# Takia
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Numeral

uraru
* Dos.

### Referéncias

* Malcolm Ross, 2002, Takia, dins The Oceanic Languages (editors John Lynch, Malcolm Ross,Terry Crowley), p. 216-248, Richmond, Curzon Press.
# Weri
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

upësö
* Embonilh.

### Referéncias

* Maurice Boxwell, 1992, Weri Organised phonology Data, Ukarumpa, SIL.
# Zolo
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/uˈǃaːlo/, /uˈǃaːlo/

## Nom comun

uqalo classa 11
* Bambó.
# Anglés
### Prononciacion

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « upset »
Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « upset »

## Adjectiu

upset
* emocionat
* exemples:
    He didn’t seem at all upset at being almost knocked to the ground.
       Non semblava pas briga emocionat per quauqu'un qui s'èra pensat càder.

### Referéncias

* ↑ J. K. Rowling, Harry Potter and the Sorcerer's Stone, 1997, ed. 1998, Scholastic Press, Nòva York, ISBN 0-590-35340-3, cap. 1, p. 5
* ↑ Karina Richard Bòrdanava (trad.), Harry Potter e la pèira filosofau, 2009, per noste, Ortès, ISBN 978-2-86866-069-5, p. 7
# Daga
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

upui
* Aranha.

### Referéncias

* Anonim, 2011, Daga organised Phonolical Data, manuscript, Ukarumpa, SIL International.
# Occitan
### Etimologia

    Del grèc ancian τρῆμα, trễma « trauc ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /tɾeˈma/, /tɾeˈma/
    provençau /tʀeˈma/, /tʀeˈma/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| tremà | tremàs |
| [tɾeˈma] | [tɾeˈmas] |
tremà masculin
* Signe diacritic format de dos punts alinhats orizontalament (◌̈), que se plaça al dessús d'unas vocalas (e, i, o, u, y) per marcar la dierèsi, indicar qu'aquelas son separadas de las precedentas o de las seguentas dins lo compte sillabic e donc la prononciacion.

### Variantas dialectalas

* trèma

### Traduccions

| alemand: Trema $^{(de)}$ anglés: diaeresis $^{(en)}$, diaereses $^{(en)}$, dieresis $^{(en)}$, diereses $^{(en)}$), trema $^{(en)}$ (rare) basc: catalan: dièresi $^{(ca)}$ | espanhòl: diéresis $^{(es)}$, crema $^{(es)}$ francés: tréma $^{(fr)}$ italian: dieresi $^{(it)}$ portugués: trema $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

tremòlas femenin (vivaroaupenc)
* Plurau de tremòla.
# Occitan
### Etimologia

Del francés train.

### Prononciacion

/tɾen/, /tɾen/
França (Bearn) : escotar « tren »

### Sillabas

tren (1)

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| tren | trens |
| [tɾen] | [tɾens] |
tren masculin
* Veïcul compausat de divèrsas partidas, los vagons, que permet de transportar fòrça viatjaires o merças e se mòu sus de ralhs.

### Traduccions

| alemand: Zug $^{(de)}$ masculin anglés: train $^{(en)}$ assiniboine: máza ocą́gu wáda $^{(asb)}$ bulgar: влак $^{(bg)}$ catalan: tren $^{(ca)}$ masculin chèc: vlak $^{(cs)}$ danés: tog $^{(da)}$ espanhòl: treno $^{(es)}$ masculin esperanto: trajno $^{(eo)}$ | francés: train $^{(fr)}$ masculin italian: treno $^{(it)}$ masculin neerlandés: trein $^{(nl)}$ ongrés: vonat $^{(hu)}$ polonés: pociąg $^{(pl)}$ portugués: trem $^{(pt)}$ masculin romanés: tren $^{(ro)}$ turc: tren $^{(tr)}$ ucraïnian: поїзд $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De tren e exprès

### Prononciacion

/tɾen ‿ esˈpɾɛs/, /tɾen ‿ esˈpɾɛs/, provençau /tʀen ‿ esˈpʀɛs/, /tʀen ‿ esˈpʀɛs/

### Sillabas

tren| ex|press

## Locucion nominala

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| tren exprès | trens expresses |
| [tɾen ‿ esˈpɾɛs] | [tɾen ‿ z ‿ esˈpɾɛses] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| tren exprès | trens expresses |
| [tʀen ‿ esˈpʀɛs] | [tʀen ‿ z ‿ esˈpʀɛses] |
espress masculin
* Tren que s'arrèsta solament dins las garas màger del trajècte.

### Sinonims

* express

### Traduccions

| alemand: Expresszug $^{(de)}$, Schnellzug $^{(de)}$ anglés: express $^{(en)}$, express train $^{(en)}$ basc: catalan: tren exprés $^{(ca)}$ | espanhòl: expreso $^{(es)}$ francés: express $^{(fr)}$, tren express $^{(ca)}$ italian: treno espresso $^{(it)}$, espresso $^{(it)}$ portugués: comboio expresso $^{(pt)}$, trem expresso $^{(pt)}$, expresso $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

De trena.

### Prononciacion

/tɾeˈna/, /tɾeˈna/
França (Bearn) : escotar « trenar »

### Sillabas

tre | nar (2)

## Vèrb

trenar
* Entretéisser tres o mai fials o pels en los far passar alternativament per dessús e per dejós dels restants per formar una trena.

### Traduccions

| alemand: flechten $^{(de)}$ anglés: to plait $^{(en)}$, to braid $^{(en)}$ catalan: trenar $^{(ca)}$ | espanhòl: trenzar $^{(es)}$ francés: tresser $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | trenar | trenar | trenar | trenar | trenar | trenar |
| Gerondiu | trenant | trenant | trenant | trenant | trenant | trenant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | trenat | trenat | trenat | trenats | trenats | trenats |
| femenin | trenada | trenada | trenada | trenadas | trenadas | trenadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | treni trene | trenas | trena | trenam | trenatz | trenan |
| Imperfach | trenavi | trenavas | trenava | trenàvem | trenàvetz | trenavan |
| Preterit | trenèri | trenères | trenèt | trenèrem | trenèretz | trenèron |
| Futur | trenarai | trenaràs | trenarà | trenarem | trenaretz | trenaràn |
| Condicional | trenariái | trenariás | trenariá | trenariam | trenariatz | trenarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | trene | trenes | trene | trenem | trenetz | trenen |
| Imperfach | trenèssi | trenèsses | trenès trenèsse | trenèssem | trenèssetz | trenèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | trena ! | — | trenem ! | trenatz ! | — |
| Negatiu | — | trenes pas ! | — | trenem pas ! | trenetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Catalan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/tɾəˈna/, /tɾəˈna/ (occidental), /tɾeˈnaɾ/, /tɾeˈnaɾ/ (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « trenar »

## Vèrb

trenar
* Trenar.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/tʁɛ̃ⁿ/, /tʁɛ̃ⁿ/

### Sillabas

trenc

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : naut lemosin ||
| Singular | Plural |
| trenc | trencs |
| [tʁɛ̃ⁿ] | [tʁɛ̃ⁿ] |
trenc masculin (lemosin) (vivaroaupenc)
* (lemosin) Agr. Aisina, una forcha amb dos bencs.
* (vivaroaupenc) Agr. Forcha amb tres dents.

### Mots aparentats

* trencha
* trenchon
* trenchar
# Occitan
### Prononciacion

/tɾeˈmɥɛd͡ʒos/, /tɾeˈmɥɛd͡ʒos/

## Forma de nom comun

tremuèjas femenin
* Plural de tremuèja.
# Occitan
### Etimologia

Deu latin tremŭlus.

### Prononciacion

/tɾeˈmɔlo/, /tɾeˈmɔlo/

### Sillabas

trem | mò | la (3)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : vivaroalpenc ||
| Singular | Plural |
| tremòla | tremòlas |
| [tɾeˈmɔlo] | [?] |
tremòla femenin (vivaroaupenc)
* Bot. Arbre caducifòli de la familha de las salicàcias, de l'espècia Populus tremola.

### Variantas dialectalas

* tremble
* tremol
* trémol (gascon)
* tremolèr (gascon)
* tremblèir (gascon)
* tremblèr (gascon)
* tremblaire (gascon)

### Traduccions

| alemand: Espe $^{(de)}$ femenin anglés: aspen $^{(en)}$ catalan: trèmol $^{(ca)}$ masculin espanhòl: álamo temblón $^{(es)}$ finlandés: haapa $^{(fi)}$ francés: tremble $^{(fr)}$ masculin | islandés: ösp $^{(is)}$ italian: pioppo tremulo $^{(it)}$ neerlandés: esp $^{(nl)}$ polonés: osika $^{(pl)}$ romanés: plop tremurător $^{(ro)}$ rus: осина $^{(ru)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin trina.

### Prononciacion

/ˈtɾeno̞/, /ˈtɾeno̞/

## Nom comun

trena femenin
* Entrelaçament de fials o de pels, nata.
* Mantuna plantas , coma la correjòla (Convolvulus arvensis) , la selva maire o cabrifuèlh (Lonicera caprifolium) o la traïnassa (Polygonum aviculare)

### Traduccions

| anglés: tress $^{(en)}$, braid $^{(en)}$, plait $^{(en)}$ catalan: trena $^{(ca)}$ | francés: tresse $^{(fr)}$ italian: treccia $^{(it)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /tɾeˈmas/, /tɾeˈmas/
    provençau /tʀeˈma/, /tʀeˈma/

## Forma de nom comun

tremàs masculin
* plural de tremà
# Occitan
### Prononciacion

/veˈʁyd͡zaː/, /veˈʁyd͡zaː/

## Forma de nom comun

verrujas femenin (lemosin)
* Plurau de verruja.
# Occitan
### Etimologia

    Eissit del latin veruculum « bròca pichona, pica pichona »

### Prononciacion

    /beˈrul/, /beˈrul/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| verrolh | verrolhs |
| [beˈrul] | [beˈruls] |
verrolh masculin
* (sarralhariá) Pèça de fèrre fixada sus una pòrta o una fenèstra e que, butada dins un tancador o un trauc, empacha d’obrir.
* (informatica) Sistèma permetent l'accès a una font partejada per un sol e pas mai procediment simultanèament.

### Variantas dialectalas

* varrolh / vorrolh

### Sinonims

* ferrolh
* pestèl

### Derivats

* verrolhar

### Traduccions

| alemand: Riegel $^{(de)}$ masculin anglés: lock $^{(en)}$ cannada: ಬೀಗ $^{(kn)}$ espanhòl: cerrojo $^{(es)}$, pestillo $^{(es)}$ | catalan: forrellat $^{(ca)}$ masculin francés: verrou $^{(fr)}$ masculin italian: chiavistello $^{(it)}$ masculin portugués: ferrolho $^{(pt)}$ |