OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    De delici

### Prononciacion

    /deliˈsjus/, /deliˈsjus/
    escotar « deliciós »

### Sillabas

de|li|ciós

## Adjectiu

deliciós
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | deliciós | delicioses |
| Masculin | [deliˈsjus] | [deliˈsjuze] |
| Femenin | deliciosa | deliciosas |
| Femenin | [deliˈsjuzo̞] | [deliˈsjuzo̞s] |
* Que causa de delicis.
* (especialament) Qu'agrada los senses.

### Derivats

* deliciosament

### Sinonims

* deleitós / delechós
qu'agrada lo gost
* saborós

### Traduccions

| alemand: entzückend $^{(de)}$ anglés: delightful $^{(en)}$, delicious $^{(en)}$ (de gost) basc: catalan: deliciós $^{(ca)}$ | espanhòl: deleitoso $^{(es)}$, delicioso $^{(es)}$ francés: délicieux $^{(fr)}$ italian: delizioso $^{(it)}$ portugués: delicioso $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De delícia

### Prononciacion

    Balearic, Central /dəlisiˈos/, /dəlisiˈos/
    Valencian /delisiˈos/, /delisiˈos/

### Sillabas

de|li|ci|ós

## Adjectiu

deliciós
Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | deliciós | deliciosos |
| Femenin | deliciosa | delicioses |
* deliciós $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/endeˈβinos/, /endeˈβinos/

## Forma de nom comun

endevinas femenin
* Plural de endevina.
# Occitan
### Etimologia

De devinar.

### Prononciacion

/endeˈβino/, /endeˈβino/

### Sillabas

en | de | vi | na

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| endevina | endevinas |
| [endeˈβino] | [endeˈβinos] |
endevina femenin
* Rel. Practica de predire l'avenir.

### Sinonims

* endevinacion
* devinacion

### Parents

* devinar
* devinarèl
* devinatòri
* endevinar
* endevinador
* endevinaire

### Traduccions

| alemand: Wahrsagen $^{(de)}$ neutre anglés: divination $^{(en)}$ catalan: endevinació $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: adivinación $^{(es)}$ femenin francés: divination $^{(fr)}$ femenin |
# Occitan
### Etimologia

De endevinar.

### Prononciacion

/endeβi'naʎo/

## Nom comun

endevinalha femenin
* Enigma que cal endevinar.

### Sinonims

* devinalha

### Traduccions

* anglés: riddle $^{(en)}$
* catalan: endevinalla $^{(ca)}$
* francés: devinette $^{(fr)}$
* italian:
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/endiˈʎa/, /endiˈʎa/

### Sillabas

en | di | lhar

## Vèrb

endilhar
* Emetre un crit, per un caval.

### Variantas dialectalas

* anilhar
* refrenir
* henilhar (gascon)

### Traduccions

| alemand: wiehern $^{(de)}$ anglés: to neigh $^{(en)}$ cannada: ಕೆನೆ $^{(kn)}$ | catalan: renillar $^{(ca)}$ espanhòl: relinchar $^{(es)}$ francés: hennir $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | endilhar | endilhar | endilhar | endilhar | endilhar | endilhar |
| Gerondiu | endilhant | endilhant | endilhant | endilhant | endilhant | endilhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | endilhat | endilhat | endilhat | endilhats | endilhats | endilhats |
| femenin | endilhada | endilhada | endilhada | endilhadas | endilhadas | endilhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | endilhi endilhe | endilhas | endilha | endilham | endilhatz | endilhan |
| Imperfach | endilhavi | endilhavas | endilhava | endilhàvem | endilhàvetz | endilhavan |
| Preterit | endilhèri | endilhères | endilhèt | endilhèrem | endilhèretz | endilhèron |
| Futur | endilharai | endilharàs | endilharà | endilharem | endilharetz | endilharàn |
| Condicional | endilhariái | endilhariás | endilhariá | endilhariam | endilhariatz | endilharián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | endilhe | endilhes | endilhe | endilhem | endilhetz | endilhen |
| Imperfach | endilhèssi | endilhèsses | endilhès endilhèsse | endilhèssem | endilhèssetz | endilhèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | endilha ! | — | endilhem ! | endilhatz ! | — |
| Negatiu | — | endilhes pas ! | — | endilhem pas ! | endilhetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Huron
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Nom comun

endiskara
* Ròda.

### Referéncias

* Alexander Fraser, 1920, Huron Manuscripts from Rev. Potier's Collection, Fifteenth Report of the Bureau of Archives for the Province of Ontario, 1918-1919, Toronto, Clarkson W. James.
# Walser
### Etimologia

De l'alemand mejan.

### Prononciacion
## Adjectiu numeral

endläfi
* Onze.

#### Nòta

Forma e ortografia del dialècte de Formazza en Itàlia.

### Variantas dialectalas

| Alagna Valsesia : elfi Carcoforo : elfi Gressoney : elfé | Issime : élv Rimella : eljve |

### Referéncias

* Le nostre parole – Indschi werter – Unsere Wörter
# Occitan
### Prononciacion

/endeβinaˈsjus/, /endeβinaˈsjus/

## Forma de nom comun

endevinacions femenin
* Plural de endevinacion.
# Occitan
### Etimologia

De endevinar.

### Prononciacion

[endeβi'najre]

### Sillabas

en | de | vi | nai | re (5)

## Nom comun

endevinaire masculin
* Persona qu'endevina l'avenidor.

### Parents

* endevinar

### Traduccions

| aragonés: afrikaans: alemand: anglés: forecaster $^{(en)}$seer $^{(en)}$ basc: catalan: endeví $^{(ca)}$, endevinador $^{(ca)}$ espanhòl: finlandés: francés: devin $^{(fr)}$voyant $^{(fr)}$ ongrés: | indonesian: gaelic irlandés: italian: indovino $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: norvegian: portugués: romanés: suedés: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

Del latin divinatio amb lo sufix en-.

### Prononciacion

/endeβinaˈsju/, /endeβinaˈsju/

### Sillabas

en | de | vi | na | cion

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| endevinacion | endevinacions |
| [endeβinaˈsju] | [endeβinaˈsjus] |
endevinacion femenin
* Rel. Practica de predire l'avenir.

### Sinonims

* endevina
* devinacion

### Parents

* devinar
* devinarèl
* devinatòri
* endevinar
* endevinador
* endevinaire

### Traduccions

| alemand: Wahrsagen $^{(de)}$ neutre anglés: divination $^{(en)}$ catalan: endevinació $^{(ca)}$ femenin | espanhòl: adivinación $^{(es)}$ femenin francés: divination $^{(fr)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimavem (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion

/ejsiˈmavo/, /ejsiˈmavo/

## Forma de vèrb

escimava (lemosin)
* Prumiera persona dau singular a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
* Tresena persona dau singular a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimavam (lemosin)
* Prumiera persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimatz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau au present de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimaven (lemosin)
* Tresena persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion

/ejsiˈmavej/, /ejsiˈmavej/

## Forma de vèrb

escimaves (lemosin)
* Segonda persona dau singular a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimavetz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimavan (lemosin)
* Tresena persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion

/ejsiˈmavaː/, /ejsiˈmavaː/

## Forma de vèrb

escimavas (lemosin)
* Segonda persona dau singular a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion
## Forma de vèrb

escimavatz (lemosin)
* Segonda persona dau plurau a l'imperfach de l'indicatiu de escimar.
# Occitan
### Prononciacion

/kuɾðyˈɾo̞s/, /kuɾðyˈɾo̞s/

## Forma de nom comun

corduras
* Plural de cordura.

## Forma de vèrb

corduras
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de cordurar.
# Catalan
## Forma de vèrb

cordà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb cordar.
# Occitan
### Etimologia

    Influenciat pel francés, de Còrdoa, vila andolosa coneguda per son trabalh del cuèr.

### Prononciacion

/kuɾðuˈnjɛ/, /kuɾðuˈnjɛ/
    França (Bearn) : escotar « cordonièr »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| cordonièr | cordonièrs |
| [kuɾðuˈnjɛ] | [kuɾðuˈnjɛs] |
cordonièr (lengadocian) , masculin
* Artesan que fabrica, vend e repara de cauçaduras.
* Aquel que mesura las tèrras.

### Sinonims

Artesan que trabalha las cauçaduras
* sabatèir / sabatier / sabatièr
* pegòt (pejoratiu)
Aquel que mesura las tèrras
* agrimensor
* pergaire
# Occitan
### Prononciacion

/kuɾðyˈɾjɛs/, /kuɾðyˈɾjɛs/

## Forma de nom comun

cordurièrs
* Masculin plural de cordurièr.
# Occitan
### Etimologia

De cordurar.

### Prononciacion

/kuɾðyˈɾo̞/, /kuɾðyˈɾo̞/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cordura | corduras |
| [kuɾðyˈɾo̞] | [kuɾðyˈɾo̞s] |
cordura (lengadocian) , (provençau) ; femenin
* Accion, art de cordurar.
* Ensemble de doas pèças de teissut, de cuèr, etc., que domoran ajustadas amb de fils passats entre eles amb l’agulha.
* (analogia) Cicatritz que demòra a la seguida d’una plaga.

### Sinonims

* costura (gascon)
* cóser (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: Naht $^{(de)}$ anglés: needlework $^{(en)}$ basc: jostura $^{(eu)}$ catalan: costura $^{(ca)}$ | espanhòl: costura $^{(es)}$, cosedura $^{(es)}$ francés: couture $^{(fr)}$ italian: cucitore $^{(it)}$ portugués: costura $^{(pt)}$ |

## Forma de vèrb

cordura
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cordurar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cordurar.
# Occitan
### Etimologia

De cordurar amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/kuɾðyˈɾjɛ/, /kuɾðyˈɾjɛ/

## Nom comun 1

Declinason :
| Singular | Plural |
| cordurièr | cordurièrs |
| [kuɾðyˈɾjɛ] | [kuɾðyˈɾjɛs] |
cordurièr masculin, (equivalent femenin: cordurièra)
* Persona que practica la cordura, que lo mestièr es de far de vestits.
* Persona qu'inventa de costums.

### Variantas dialectalas

* cordurier

### Sinonims

* costurier / costurièr
* sartre

### Traduccions
## Nom comun 2

Declinason :
| Singular | Plural |
| cordurièr | cordurièrs |
| [kuɾðyˈɾjɛ] | [kuɾðyˈɾjɛs] |
cordurièr masculin
* (anatomia) Muscule que va de l'iliac fins a partida intèrna del genolh, passant per la cuèissa, e que òbra a extension de la camba e al movemento lateral de la cuèissa (la posicion assetada tradicionala del cordurièr, del sartre).

### Variantas dialectalas

* cordurier

### Sinonims

* costurier / costurièr
* sartòri
* mucle costurier / muscle costurièr
* muscle cordurièr
* muscle sartòri

### Traduccions
## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | cordurièr | cordurièrs |
| Masculin | [kuɾðyˈɾjɛ] | [kuɾðyˈɾjɛs] |
| Femenin | cordurièra | cordurièras |
| Femenin | [kuɾðyˈɾjɛɾo̞] | [kuɾðyˈɾjɛɾo̞s] |
cordurièr
* Relatiu a un dels muscles de la cuèissa.
** Lo muscle couturier.
* En ligam amb la cordura.

### Referéncias

* "vòstras referéncias"
# Occitan
### Etimologia

De cordurar amb lo sufix -ièr.

### Prononciacion

/kuɾðyˈɾjɛ/, /kuɾðyˈɾjɛ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| cordurièra | cordurièras |
| [kuɾðyˈɾjɛɾo̞] | [kuɾðyˈɾjɛɾo̞s] |
cordurièra femenin, (equivalent masculin: cordurièr)
* Persona que practica la cordura, que lo mestièr es de far de vestits.
* Persona qu'inventa de costums.

### Variantas dialectalas

* corduriera

### Sinonims

* costuriera / costurièra
* sartressa

### Traduccions
## Forma d'adjectiu

cordurièra
* Femenin singlar de cordurièr.
# Occitan
### Prononciacion

/kuɾðyˈɾjɛɾos/, /kuɾðyˈɾjɛɾos/

## Forma de nom comun

cordurièras femenin
* Femenin plural de cordurièr.
# Occitan
### Etimologia

Del latin vulgar *consutūrare, derivat de consutūra « costura », qu'a remplaçat lo latin classic consuĕre.

### Prononciacion

/kuɾðyˈɾa/, /kuɾðyˈɾa/

### Sillabas

cor | du | rar (3)

## Vèrb

cordurar
* Passar un fial o un cordilh a travèrs un teissut al mejan d'una agulha, per jónher amassa los dos troces.

### Variantas dialectalas

* cóser
* cósir

### Traduccions

| alemand: nähen $^{(de)}$ anglés: to sew $^{(en)}$, to stitch $^{(en)}$ catalan: cosir $^{(ca)}$ espanhòl: coser $^{(es)}$ francés: coudre $^{(fr)}$ | italian: cucire $^{(it)}$ neerlandés: aannaaien $^{(nl)}$ romanés: a coase $^{(ro)}$ sicilian: cùsiri $^{(scn)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | cordurar | cordurar | cordurar | cordurar | cordurar | cordurar |
| Gerondiu | cordurant | cordurant | cordurant | cordurant | cordurant | cordurant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | cordurat | cordurat | cordurat | cordurats | cordurats | cordurats |
| femenin | cordurada | cordurada | cordurada | corduradas | corduradas | corduradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | corduri cordure | corduras | cordura | corduram | corduratz | corduran |
| Imperfach | corduravi | corduravas | cordurava | corduràvem | corduràvetz | corduravan |
| Preterit | cordurèri | cordurères | cordurèt | cordurèrem | cordurèretz | cordurèron |
| Futur | cordurarai | corduraràs | cordurarà | cordurarem | corduraretz | corduraràn |
| Condicional | cordurariái | cordurariás | cordurariá | cordurariam | cordurariatz | cordurarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | cordure | cordures | cordure | cordurem | corduretz | corduren |
| Imperfach | cordurèssi | cordurèsses | cordurès cordurèsse | cordurèssem | cordurèssetz | cordurèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | cordura ! | — | cordurem ! | corduratz ! | — |
| Negatiu | — | cordures pas ! | — | cordurem pas ! | corduretz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

/kuɾðuˈnjɛs/, /kuɾðuˈnjɛs/

## Forma de nom comun

cordonièrs
* plural de cordonièr
# Occitan
### Etimologia

Del latin desiderare (« regretar l’abséncia de qualqu’un o quicòm »), derivat de sidus, sideris (« constellacion, estela »)

### Prononciacion

/dezi'ra/, /dezi'ra/

### Sillabas

de|si|rar

## Vèrb

desirar
* Voler possedir un ben o un avantatge que se ten pas.
* Formular lo vòt qu’una causa se complisca.
* Sentir un desir carnal per un òme o una femna, aver enveja de far l’amor amb aquela persona.

### Traduccions

| alemand: wünschen $^{(de)}$ anglés: to desire $^{(en)}$ catalan: desitjar $^{(ca)}$ francés: desirer $^{(fr)}$ | italian: desiderare $^{(it)}$ neerlandés: portugués: desejar $^{(pt)}$ espanhòl: desear $^{(es)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | desirar | desirar | desirar | desirar | desirar | desirar |
| Gerondiu | desirant | desirant | desirant | desirant | desirant | desirant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | desirat | desirat | desirat | desirats | desirats | desirats |
| femenin | desirada | desirada | desirada | desiradas | desiradas | desiradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desiri desire | desiras | desira | desiram | desiratz | desiran |
| Imperfach | desiravi | desiravas | desirava | desiràvem | desiràvetz | desiravan |
| Preterit | desirèri | desirères | desirèt | desirèrem | desirèretz | desirèron |
| Futur | desirarai | desiraràs | desirarà | desirarem | desiraretz | desiraràn |
| Condicional | desirariái | desirariás | desirariá | desirariam | desirariatz | desirarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | desire | desires | desire | desirem | desiretz | desiren |
| Imperfach | desirèssi | desirèsses | desirès desirèsse | desirèssem | desirèssetz | desirèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | desira ! | — | desirem ! | desiratz ! | — |
| Negatiu | — | desires pas ! | — | desirem pas ! | desiretz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

    De laçar amb lo prefix «des-».

### Prononciacion

* /deslaˈsa/, /deslaˈsa/

## Vèrb

deslaçar
* Destibar, desligar o levar un laç qu' es passat dins d'ulhets.

### Sinonims

* descordelar / descorderar

### Derivats

* desenlaçar

### Parents

* laç
* laçar
* laçatge
* enlaçar

### Traduccions

| alemand: auf-binden $^{(de)}$, auf-schnüren $^{(de)}$ anglés: unlace $^{(en)}$ basc: catalan: desllaçar $^{(ca)}$ | espanhòl: deslazar $^{(es)}$ francés: délacer $^{(fr)}$ italian: slacciare $^{(it)}$ portugués: deslaçar $^{(pt)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | deslaçar | deslaçar | deslaçar | deslaçar | deslaçar | deslaçar |
| Gerondiu | deslaçant | deslaçant | deslaçant | deslaçant | deslaçant | deslaçant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | deslaçat | deslaçat | deslaçat | deslaçats | deslaçats | deslaçats |
| femenin | deslaçada | deslaçada | deslaçada | deslaçadas | deslaçadas | deslaçadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | deslaci deslace | deslaças | deslaça | deslaçam | deslaçatz | deslaçan |
| Imperfach | deslaçavi | deslaçavas | deslaçava | deslaçàvem | deslaçàvetz | deslaçavan |
| Preterit | deslacèri | deslacères | deslacèt | deslacèrem | deslacèretz | deslacèron |
| Futur | deslaçarai | deslaçaràs | deslaçarà | deslaçarem | deslaçaretz | deslaçaràn |
| Condicional | deslaçariái | deslaçariás | deslaçariá | deslaçariam | deslaçariatz | deslaçarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | deslace | deslaces | deslace | deslacem | deslacetz | deslacen |
| Imperfach | deslacèssi | deslacèsses | deslacès deslacèsse | deslacèssem | deslacèssetz | deslacèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | deslaça ! | — | deslacem ! | deslaçatz ! | — |
| Negatiu | — | deslaces pas ! | — | deslacem pas ! | deslacetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||

# Portugués
### Etimologia

    De laçar amb lo prefix «des-».

### Prononciacion

* Portugal /dɨzlɐˈsaɾ/, /dɨzlɐˈsaɾ/
* Brasil /dezlaˈsa(ɾ)/, /dezlaˈsa(ɾ)/

## Vèrb

deslaçar
* deslaçar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

De membrar amb lo prefix privatiu des-.

### Prononciacion

/dezlemˈbɾa/, /dezlemˈbɾa/

## Vèrb

deslembar (lengadocian)
* Se remembrar pas de quicòm.

### Variantas dialectalas

* demembrar
* desbrembar (gascon)
* eissublar
* oblidar
* doblidar
* obludar (lemosin)

### Antonims

* remembrar

### Traduccions

| alemand: vergessen $^{(de)}$ anglés: to forget $^{(en)}$ catalan: oblidar $^{(ca)}$ chèc: zapomenout $^{(cs)}$ espanhòl: olvidar $^{(es)}$ esperanto: forgesi $^{(eo)}$ francés: oublier $^{(fr)}$ | grèc: ξεχνώ $^{(el)}$ italian: dimenticare $^{(it)}$ ongrés: elfelejt $^{(hu)}$ portugués: esquecer $^{(pt)}$ romanés: a uita $^{(ro)}$ sicilian: scurdàrisi $^{(scn)}$ ucraïnian: забути $^{(uk)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De desleial

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deslejalˈtat/, /deslejalˈtat/
    provençau /deslejalˈtat/, /deslejalˈtat/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| desleialtat | desleialtats |
| [deslejalˈtat] | [deslejalˈtats] |
desleialat femenin
* Manca de leialtat dins lo caractèr o acte desleial.

### Antonims

* leialtat

### Sinonims

* infidelitat
* perfidia
* traïson
* perjurament / perjuri
infidelitat conjugala
* adultèri

### Traduccions

| alemand: Illoyalität $^{(de)}$ anglés: disloyalty $^{(en)}$ basc: catalan: deslleialtat $^{(ca)}$ | espanhòl: deslealtad $^{(es)}$ francés: déloyauté $^{(fr)}$ italian: slealtà $^{(it)}$ portugués: deslealdade $^{(pt)}$ |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

desistiremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb desistir.
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de desig ("desir").

### Prononciacion

[dəzi'ʤa] (oriental), [dezi'ʤaɾ] (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « desitjar »

### Sillabas

de | sit | jar (3)

## Vèrb

desitjar

### Traduccions

* desirar $^{(oc)}$

### Derivats

* desitjós, -osa
# Occitan
### Etimologia

    De leial

### Prononciacion

    lengadocian /desleˈjal/, /desleˈjal/
    Lengadocian : escotar « desleial »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | desleial | desleials |
| Masculin | [desleˈjal] | [desleˈjals] |
| Femenin | desleiala | desleialas |
| Femenin | [desleˈjalo̞] | [desleˈjalo̞s] |
desleial
* Qu’es pas leial.
* Que mòstra un manca de bona fe.

### Variantas dialectalas

* desleiau

### Sinonims

* infidèl
* perfid
* traïdor / traite
* perjur

### Traduccions

| alemand: illoyal $^{(de)}$ anglés: disloyal $^{(en)}$ basc: catalan: deslleial $^{(ca)}$ | espanhòl: desleal $^{(es)}$ francés: déloyal $^{(fr)}$ italian: sleale $^{(it)}$, disleale $^{(it)}$ portugués: desleal $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir del vèrb alachar amb lo prefix privatiu des-.

### Prononciacion

[dezla'ʧa]

### Sillabas

des | la | char (3)

## Vèrb

deslachar
* Quitar d'alimentar amb lo lach mairal.

### Variantas dialectalas

* deslaitar

### Sinonims

* desmamar
* despopar
* destetar
* sebrar

### Derivats

* deslachament

### Antonims

* alachar
* mamar
* popar
* tetar

### Traduccions

| alemand: entwöhnen $^{(de)}$ anglés: to wean $^{(en)}$ basc: breton: bulgar: catalan: deslletar $^{(ca)}$ chèc: danés: espanhòl: destetar $^{(es)}$ esperanto: demamigi $^{(eo)}$ estonian: finlandés: francés: sevrer $^{(fr)}$ | grèc: απογαλακτίζω $^{(el)}$ ido: indonesian: islandés: italian: svezzare $^{(it)}$ leton: lituanian: neerlandés: spenen $^{(nl)}$ norvegian: polonés: portugués: desmamar $^{(pt)}$ romanés: a înțărca $^{(ro)}$ suedés: turc: ucraïnian: |