OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

Dau latin.

### Prononciacion

/ʁajˈba/, /ʁajˈba/, /ʁejˈba/, /ʁejˈba/

## Vèrb

raibar (lemosin)
* Far un raibe.
* (fig.) Imaginar quauqua res.

### Sinonims

* somnhar

### Variantas dialectalas

* pantaiar
* pantaissar
* saunejar
* somiar

### Traduccions

| alemand: träumen $^{(de)}$ anglés: to dream $^{(en)}$ catalan: somiar $^{(ca)}$ chèc: snít $^{(cs)}$ espanhòl: soñar $^{(es)}$ esperanto: sonĝi $^{(eo)}$ francés: rêver $^{(fr)}$ grèc: ονειρεύομαι $^{(el)}$ islandés: dreyma $^{(is)}$ | italian: sognare $^{(it)}$ lituanian: sapnuoti $^{(lt)}$ ongrés: álmodik $^{(hu)}$ polonés: śnić $^{(pl)}$ portugués: sonhar $^{(pt)}$ romanés: a visa $^{(ro)}$ sicilian: nzunnari $^{(scn)}$ suedés: drömma $^{(sv)}$ ucraïnian: снитися $^{(uk)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | raibar | raibar | raibar | raibar | raibar | raibar |
| Gerondiu | raibant | raibant | raibant | raibant | raibant | raibant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | raibat | raibat | raibat | raibats | raibats | raibats |
| femenin | raibada | raibada | raibada | raibadas | raibadas | raibadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | raibe | raibas | raiba | raibam | raibatz | raiban raiben |
| Imperfach | raibava | raibavas raibaves | raibava | raibavam raibavem | raibavatz raibavetz | raibavan raibaven |
| Preterit | raibei | raiberas raiberes | raibet | raiberam raiberem | raiberatz raiberetz | raiberen |
| Futur | raibarai | raibaras | raibará | raibarem | raibaretz | raibaran |
| Condicional | raibariá | raibarias | raibariá | raibariam | raibariatz | raibarian |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Present | raibe | raibes | raibe | raibem | raibetz | raiben |
| Imperfach | raibessa | raibessas | raibessa | raibessam raibessem | raibessatz | raibessan raibessen |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | iu | tu | eu ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | ilhs elas |
| Afirmatiu | — | raiba ! | — | raibam ! | raibatz ! | — |
| Negatiu | — | raibas pas ! | — | raibam pas ! | raibatz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
# Catalan
### Etimologia

Bastit a partir de periòdic -a amb lo sufix adverbial -ment.

### Prononciacion

[pəɾiɔδikə'men] (oriental), [peɾiɔδika'ment] (valencian)

### Sillabas

pe | ri | ò | di | ca | ment (6)

## Advèrbi

periòdicament

### Traduccions

* periodicament $^{(oc)}$

### Parents

* període
* periòdic -a
# Occitan
### Etimologia

    Del latin perjurus « menteur »

### Prononciacion

    lengadocian /peɾˈd͡ʒyɾ/, /peɾˈd͡ʒyɾ/
    gascon /peɾˈʒyɾ/, /peɾˈʒyɾ/
    provençau /peʀˈd͡ʒyʀ/, /peʀˈd͡ʒyʀ/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | perjur | perjurs |
| Masculin | [peɾˈd͡ʒyɾ] | [peɾˈd͡ʒyɾs] |
| Femenin | perjura | perjuras |
| Femenin | [peɾˈd͡ʒyɾo̞] | [peɾˈd͡ʒyɾo̞s] |
perjur
* Que fa un perjuri, que fa un fals jurament, que trenca son jurament.

### Variantas dialectalas

* perjure
* perjuraire

### Parents

* perjurar
* perjuri

### Sinonims

* infidèl
* traïdor / traite

### Traduccions

| alemand: meineidig $^{(de)}$, eidbrüchig $^{(de)}$ anglés: perjurious $^{(en)}$, perjurous $^{(en)}$ basc: catalan: perjur $^{(ca)}$ | espanhòl: perjuro $^{(es)}$ francés: parjure $^{(fr)}$ italian: spergiuro $^{(it)}$ portugués: perjuro $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| perjur | perjurs |
| [peɾˈd͡ʒyɾ] | [peɾˈd͡ʒyɾs] |
perjur masculin, (femenin perjura)
* Òme que fa un perjuri.

### Variantas dialectalas

* perjure

### Traduccions

| alemand: Eidbrüchige $^{(de)}$, Meineidige $^{(de)}$ anglés: perjurer $^{(en)}$ basc: catalan: perjur $^{(ca)}$ | espanhòl: perjuro $^{(es)}$ francés: parjure $^{(fr)}$ italian: spergiuro $^{(it)}$ portugués: perjuro $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del latin perjurus « menteur »

### Prononciacion

    /pərˈʒur/, /pərˈʒur/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | perjur | perjurs |
| Femenin | perjura | perjures |
perjur
* perjur $^{(ca)}$

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| perjur | perjurs |
perjur masculin, (femenin perjura)
* perjur $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin perjurare.

### Prononciacion

/peɾd͡ʒyˈɾa/, /peɾd͡ʒyˈɾa/

### Sillabas

per | ju | rar (3)

## Vèrb

perjurar
* Respectar pas un jurament.

### Derivats

* perjuraire

### Mots aparentats

* perjur
* perjuri
* esperjuri (gascon)
* esperjuraire (gascon)
* esperjurament (gascon)
* s'esperjurar (vivaroalpenc)

### Traduccions

| anglés: to perjure $^{(en)}$ catalan: perjurar $^{(ca)}$ | espanhòl: perjurar $^{(es)}$ francés: parjurer $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | perjurar | perjurar | perjurar | perjurar | perjurar | perjurar |
| Gerondiu | perjurant | perjurant | perjurant | perjurant | perjurant | perjurant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | perjurat | perjurat | perjurat | perjurats | perjurats | perjurats |
| femenin | perjurada | perjurada | perjurada | perjuradas | perjuradas | perjuradas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | perjuri perjure | perjuras | perjura | perjuram | perjuratz | perjuran |
| Imperfach | perjuravi | perjuravas | perjurava | perjuràvem | perjuràvetz | perjuravan |
| Preterit | perjurèri | perjurères | perjurèt | perjurèrem | perjurèretz | perjurèron |
| Futur | perjurarai | perjuraràs | perjurarà | perjurarem | perjuraretz | perjuraràn |
| Condicional | perjurariái | perjurariás | perjurariá | perjurariam | perjurariatz | perjurarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | perjure | perjures | perjure | perjurem | perjuretz | perjuren |
| Imperfach | perjurèssi | perjurèsses | perjurès perjurèsse | perjurèssem | perjurèssetz | perjurèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | perjura ! | — | perjurem ! | perjuratz ! | — |
| Negatiu | — | perjures pas ! | — | perjurem pas ! | perjuretz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /peɾˈd͡ʒyɾo̞s/, /peɾˈd͡ʒyɾo̞s/
    gascon /peɾˈʒyɾo̞s/, /peɾˈʒyɾo̞s/
    provençau /peʀˈd͡ʒyʀə/, /peʀˈd͡ʒyʀə/

## Forma de nom comun

perjuras
* plural de perjura.

## Forma d'adjectiu

perjuras
* femenin plural de perjur / perjure

## Forma de vèrb

perjuras
* Sefonda persona del singular del present de l'indicatiu de perjurar.

# Espanhòl
### Prononciacion
## Forma de nom comun

perjuras
* plural de perjura.

## Forma d'adjectiu

perjuras
* femenin plural de perjuro.

## Forma de vèrb

perjuras
* Sefonda persona del singular del present de l'indicatiu de perjurar.

# Portugués
### Prononciacion
## Forma de nom comun

perjuras
* plural de perjura.

## Forma d'adjectiu

perjuras
* femenin plural de perjuro.

## Forma de vèrb

perjuras
* Sefonda persona del singular del present de l'indicatiu de perjurar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin perjurus « menteur »

### Prononciacion

    lengadocian /peɾˈd͡ʒyɾo̞/, /peɾˈd͡ʒyɾo̞/
    gascon /peɾˈʒyɾo̞/, /peɾˈʒyɾo̞/
    provençau /peʀˈd͡ʒyʀə/, /peʀˈd͡ʒyʀə/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| perjura | perjuras |
| [peɾˈd͡ʒyɾo̞] | [peɾˈd͡ʒyɾo̞s] |
perjura femenin, (masculin: perjur)
* Femna que fa un perjuri.

### Traduccions

| alemand: Eidbrüchiger $^{(de)}$, Meineidiger $^{(de)}$ anglés: perjurer $^{(en)}$ basc: catalan: perjura $^{(ca)}$ | espanhòl: perjura $^{(es)}$ francés: parjure $^{(fr)}$ italian: spergiura $^{(it)}$ portugués: perjura $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

perjura
* femenin singular de perjur / perjure

## Forma de vèrb

perjura
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de perjurar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de perjurar.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin perjurus « menteur »

### Prononciacion

    oriental /pərˈʒuɾə/, /pərˈʒuɾə/
    occidental /peɾˈd͡ʒuɾa/, /peɾˈd͡ʒuɾa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| perjura | perjures |
perjura femenin, (masculin perjur)
* perjura $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

perjura
* femenin singular de perjur.

## Forma de vèrb

perjura
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de perjurar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de perjurar.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin perjurus « menteur »

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| perjura | perjuras |
perjura femenin, (masculin perjuro)
* perjura $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

perjura
* femenin singular de perjuro.

## Forma de vèrb

perjura
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de perjurar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de perjurar.

# Portugués
### Etimologia

    Del latin perjurus « menteur »

### Prononciacion
## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| perjura | perjuras |
perjura femenin, (masculin perjuro)
* perjura $^{(oc)}$

## Forma d'adjectiu

perjura
* femenin singular de perjuro.

## Forma de vèrb

perjura
* Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de perjurar.
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de perjurar.
# Catalan
## Forma de vèrb

perjuraren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb perjurar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin perjurus « menteur »

### Prononciacion

    lengadocian /peɾˈd͡ʒyɾe/, /peɾˈd͡ʒyɾe/
    provençau /peʀˈd͡ʒyʀe/, /peʀˈd͡ʒyʀe/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | perjure | perjures |
| Masculin | [peɾˈd͡ʒyɾe] | [peɾˈd͡ʒyɾes] |
| Femenin | perjura | perjuras |
| Femenin | [peɾˈd͡ʒyɾo̞] | [peɾˈd͡ʒyɾo̞s] |
perjure
* Que fa un perjuri, que fa un fals jurament, que trenca son jurament.

### Variantas dialectalas

* perjur
* perjuraire

### Parents

* perjurar
* perjuri

### Sinonims

* infidèl
* traïdor / traite

### Traduccions

| alemand: meineidig $^{(de)}$, eidbrüchig $^{(de)}$ anglés: perjurious $^{(en)}$, perjurous $^{(en)}$ basc: catalan: perjur $^{(ca)}$ | espanhòl: perjuro $^{(es)}$ francés: parjure $^{(fr)}$ italian: spergiuro $^{(it)}$ portugués: perjuro $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| perjure | perjures |
| [peɾˈd͡ʒyɾe] | [peɾˈd͡ʒyɾes] |
perjure masculin, (femenin perjura)
* Òme que fa un perjuri.

### Variantas dialectalas

* perjur
* perjuraire

### Traduccions

| alemand: Eidbrüchige $^{(de)}$, Meineidige $^{(de)}$ anglés: perjurer $^{(en)}$ basc: catalan: perjur $^{(ca)}$ | espanhòl: perjuro $^{(es)}$ francés: parjure $^{(fr)}$ italian: spergiuro $^{(it)}$ portugués: perjuro $^{(pt)}$ |

## Vèrb

perjure
* primièra persona del singular del present del subjonctiu de perjurar.
* tresena persona del singular del present del subjonctiu de perjurar.

# Anglés
### Etimologia

    Del latin periūrō, pel francés ancian parjurer

### Prononciacion

    lengadocian /ˈpɜː(ɹ)dʒə(ɹ)/, /ˈpɜː(ɹ)dʒə(ɹ)/

## Vèrb

perjure
* Perjurar.

# Espanhòl
### Prononciacion

    lengadocian

## Vèrb

perjure
* primièra persona del singular del present del subjonctiu de perjurar.
* tresena persona del singular del present del subjonctiu de perjurar.
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de periódico -a amb lo sufix adverbial -mente.

### Prononciacion

[perjoδika'mente]

### Sillabas

pe | rió | di | ca | men | te (6)

## Advèrbi

periódicamente

### Traduccions

* periodicament $^{(oc)}$

### Parents

* periódico -a
* período
# Espanhòl
### Etimologia

Bastit a partir de período.

### Prononciacion

[pe'rjoδiko]

### Sillabas

pe | rió | di | co (4)

## Adjectiu

periódico masculin

### Traduccions

* periodic $^{(oc)}$

### Derivats

* periódicamente

### Parents

* período
# Occitan
## Forma de vèrb

perjurarai
* Primièra persona del singular al futur del vèrb perjurar.
# Occitan
### Prononciacion

/saˈlɛj/, /saˈlɛj/

## Forma de vèrb

salèi (gascon)
* Purmèra persona deu singular au preterit de salar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin salicem acusatiu de salix.

### Prononciacion

/ˈsalze/, /ˈsalze/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| salze | salzes |
| [ˈsalze] | [ˈsalzes] |
salze masculin
* Bot Arbres del genre Salix e de la familha Salicacèa.

### Variantas dialectalas

* sause (lengadocian)
* sauce (gascon)
* aubar (lemosin)
* assaleç (lemosin)

### Traduccions

| alemand: Weide $^{(de)}$ femenin anglés: willow $^{(en)}$ bielorús: вярба $^{(be)}$ femenin catalan: salze $^{(ca)}$ masculin espanhòl: sauce $^{(es)}$ masculin francés: saule $^{(fr)}$ masculin francoprovençau/arpitan: sôge $^{(frp)}$ italian: salice $^{(it)}$ masculin | neerlandés: wilg $^{(nl)}$ naut sorab: wjerba $^{(hsb)}$ femenin portugués: salgueiro $^{(pt)}$ masculin rus ancian: ива $^{(orv)}$ femenin rus: ива $^{(ru)}$ femenin sard: sàlighe $^{(sc)}$ masculin, sàlihe $^{(sc)}$ masculin sicilian: sàlici $^{(scn)}$ masculin ucraïnian: верба $^{(uk)}$ femenin |
# Occitan
### Prononciacion

/saˈlɛ/, /saˈlɛ/

## Forma de vèrb

salè (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de salar.
# Occitan
### Prononciacion

/saˈlɛs/, /saˈlɛs/

## Forma de nom comun

salès (gascon)
* Dusau persona deu singular au preterit de salar.
# Catalan
## Forma de vèrb

salà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb salar.
# Occitan
### Prononciacion

/saˈlɛk/, /saˈlɛk/

## Forma de vèrb

salèc (gascon)
* Tresau persona deu singular au preterit de salar.
# Occitan
### Prononciacion

/saˈlɛm/, /saˈlɛm/

## Forma de vèrb

salèm (gascon)
* Purmèra persona deu plurau au preterit de salar.
# Occitan
### Prononciacion

/saˈlɛn/, /saˈlɛn/

## Forma de vèrb

salèn (gascon)
* Tresau persona deu plurau au preterit de salar.
# Alemand
### Etimologia

Bastit a partir de salz ("sal").

### Prononciacion

    AFI: ['zalʦn̩]
    Berlin : escotar « salzen »

### Sillabas

sal | zen (2)

## Vèrb

salzen

### Traduccions

* salar $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈsalzes/, /ˈsalzes/

## Forma de nom comun

salzes masculin
* Plural de salze.
# Occitan
### Prononciacion

/piˈkasos/, /piˈkasos/

## Forma de nom comun

picassas femenin (gascon)
* Plural de picassa.
# Occitan
### Etimologia

Del bas latin pittittus, d’un radical expressiu *pitt-.

### Sillabas

pi | chon

### Prononciacion

/piˈt͡ʃu/, /piˈt͡ʃu/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « pichon »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | pichon | pichons |
| Masculin | [piˈt͡ʃu] | [piˈt͡ʃus] |
| Femenin | pichona | pichonas |
| Femenin | [piˈt͡ʃuno] | [piˈt͡ʃunos] |
pichon masculin
* Que ten de dimensions inferioras demest las causas de la meteissa categoria.
    As vist los pichons ausèls ?
* Jove.
    Aqueste animal ven d'aver de pichons.

### Variantas dialectalas

* pichòt
* petit
* pitit (lemosin)

### Traduccions

| afrikaans: klein $^{(af)}$ albanés: vogël $^{(sq)}$ alemand: klein $^{(de)}$ anglés: small $^{(en)}$, little $^{(en)}$ anglés ancian: lytel $^{(ang)}$ arabi: قَليل $^{(ar)}$ (qalîl) bambara: -den $^{(bm)}$, -nin $^{(bm)}$, fitini $^{(bm)}$ bislama: smol $^{(bi)}$ smolfala $^{(bi)}$ breton: bihan $^{(br)}$ catalan: petit $^{(ca)}$, xicotet $^{(ca)}$ (valencian) chèc: malý $^{(cs)}$ chamorro: díkike'e $^{(ch)}$, díkiki'i $^{(ch)}$ chinés: 小 $^{(zh)}$ cornic: byghan $^{(kw)}$ danés: liden $^{(da)}$, lille $^{(da)}$, små $^{(da)}$ espanhòl: pequeño $^{(es)}$, chico $^{(es)}$ feroés: lítil $^{(fo)}$ finlandés: pieni $^{(fi)}$ frison: lyts $^{(fy)}$ gaelic irlandés: beag $^{(ga)}$ galician: pequena $^{(gl)}$ galés: bach $^{(cy)}$ grèc: μικρός $^{(el)}$ ebrèu: קטן $^{(he)}$ (katane) aïcian: ti $^{(ht)}$, piti $^{(ht)}$ | indonesian: kecil $^{(id)}$ islandés: smár $^{(is)}$, lítill $^{(is)}$ italian: piccolo $^{(it)}$ japonés: 小さい $^{(ja)}$, (ちいさい $^{(ja)}$, chiisai) kinyarwanda: to $^{(rw)}$ dakòta: čikala $^{(dak)}$ lingala: mokɛ́ $^{(ln)}$ malés: kecil $^{(ms)}$ nahuatl: picīltōntli $^{(nah)}$ neerlandés: klein $^{(nl)}$, nietig $^{(nl)}$ norvegian: liten $^{(no)}$ persan: كوچِک $^{(fa)}$ (kuček) polonés: mały $^{(pl)}$ portugués: pequeno $^{(pt)}$ romanés: mic $^{(ro)}$ rus: маленький $^{(ru)}$ (malen'kiï) sard: minudu $^{(sc)}$ sicilian: picciddu $^{(scn)}$, nicu $^{(scn)}$ somali: yar $^{(so)}$ sotho del nòrd: menyane $^{(nso)}$ suedés: liten $^{(sv)}$ tagalòg: maliít $^{(tl)}$ tok pisin: smolpela $^{(tpi)}$ turc: küçük $^{(tr)}$ vepse: pen' $^{(vep)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | pichon | pichons |
| Masculin | [piˈt͡ʃu] | [piˈt͡ʃus] |
| Femenin | pichona | pichonas |
| Femenin | [piˈt͡ʃuno] | [piˈt͡ʃunos] |
pichon masculin
* Jove.
    Aqueste animal ven d'aver de pichons.

### Traduccions

| espanhòl : chico $^{(es)}$ masculin, joven $^{(es)}$ italian : giovane $^{(it)}$ masculin | portugués : jovem $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpikos/, /ˈpikos/

## Forma de nom comun

picas femenin (gascon)
* Plural de pica.

## Forma de vèrb

picas
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de pica.
# Occitan
### Etimologia

Derivat de pic amb lo sufix -assa.

### Prononciacion

/piˈkaso/, /piˈkaso/

### Sillabas

pi |ca | ssa

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| picassa | picassas |
| [piˈkaso] | [piˈkasos] |
picassa femenin (gascon)
* Instrument compausat d'un margue e d'un talhant d'acièr plan agusat que servís essencialament per copar de fusta o la lenha.

### Variantas dialectalas

* àpia (provençal), (vivaroaupenc)
* destral
* destrau (gascon), (provençal), (lemosin)
* manaira
* pigassa (lengadocian), (gascon)
* piòla (gascon)
* picòla (gascon)

### Traduccions

| alemand: Axt $^{(de)}$ femenin anglés: axe $^{(en)}$, ax $^{(en)}$ bashquir: балта $^{(ba)}$ basc: aizkora $^{(eu)}$ catalan: destral $^{(ca)}$ masculin chewa: nkhwangwa $^{(nya)}$ chovash: пуртӑ $^{(cv)}$ espanhòl: hacha $^{(es)}$ femenin | finlandés: kirves $^{(fi)}$ francés: hache $^{(fr)}$ femenin italian: scure $^{(it)}$ femenin, ascia $^{(it)}$ femenin neerlandés: bijl $^{(nl)}$ polonés: siekiera $^{(pl)}$ femenin suedés: yxa $^{(sv)}$ ucraïnian: сокира $^{(uk)}$ femenin |
# Espanhòl
### Etimologia

Del latin pica amb un aumentatiu -aza

### Prononciacion

[pi'kaθa]
Espanha (Vila-real) : escotar « picaza »

### Sillabas

pi | ca | za (3)

## Nom comun

picaza femenin

### Traduccions

* agaça $^{(oc)}$

### Sinonims

* urraca
# Italian
### Etimologia

Del latin '.

### Prononciacion

['pikkolo]

### Sillabas

pic | co | lo (3)

## Adjectiu

piccolo (femenin, piccola)

### Traduccions

* pichon $^{(oc)}$
# Wik-mungkan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

picham
* Espatla.

### Sinonims

* ingk

### Referéncias

* Christine Kilham, Mabel Pamulkan, Jennifer Pootchemunka, Topsy Wolmby, 2011, Wik Mungkan-English Interactive Dictionary, Darwin, Australian Society for Indigenous Languages (AUSIL).
# Occitan
## Forma de vèrb

picaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb picar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin picea.

### Prononciacion

/piseˈa/, /piseˈa/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| piceà | piceàs |
| [piseˈa] | [piseˈas] |
piceà masculin
* Bot Arbre conifèr del genre Picea, particularamant l'espècia Picea abies.

### Sinonims

* epiceà
* fals avet

### Variantas dialectalas

* epicea (gascon)
* faus avet (gascon)
* serenta (provençal), (vivaroalpenc)

### Traduccions

| alemand: Fichte $^{(de)}$ femenin anglés: spruce $^{(en)}$ catalan: avet roig $^{(ca)}$ masculin cabard: псей $^{(kbd)}$ | espanhòl: pícea $^{(es)}$ femenin francés: épicéa $^{(fr)}$ masculin, épinette $^{(fr)}$ femenin (Quebèc), pruche $^{(fr)}$ femenin (Acàdia) georgian: ნაძვი $^{(ka)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/piˈt͡ʃuno/, /piˈt͡ʃuno/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « pichona »

## Forma d'adjectiu

pichona femenin
* Femenin singular de pichon.

## Forma de nom comun

pichona femenin
* Femenin singular de pichon.
# Cimbre
### Etimologia

De l'alemand mejan.

### Prononciacion
## Vèrb

rengen
* Plòure.

#### Nòta

Mot dins lo dialècte de Luserna, dins la provincia de Trentin.

### Referéncias

* Le nostre parole - Ünsarne börtar - Unsere Wörter
# Mochèn
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

rengmandl neutre
* Salamandra.

### Referéncias

* Comitato Unitario delle isole linguistiche storiche germaniche in italia, 2013, Le nostre parole – Die insern beirter – Unsere Wörter.
# Occitan
### Prononciacion

/reˈnuns/, /reˈnuns/

## Forma de nom comun

renoms masculin
* Plural de renom.
# Occitan
### Etimologia

    Del francic *hring « cercle, anèl »

### Prononciacion

/reŋk/, /reŋk/ França (Bearn) : escotar « reng »

### Sillabas

reng

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| reng | rengs |
| [reŋk] | [rents] |
reng masculin
* Òrdre, plaça d'una persona o d'una causa sus un meteissa linha. Fila, alinhament.
** Los escolans se plaçan en rengs.
* (militar) Ensemble de soldats alinhats los uns al costat dels autres.
** Metre una tropa en fila sus dos rengs.
** Combatre als primièrs rengs.
** (figurat) Tropa dels soldats, levat los oficièrs.
*** Es un oficièr sortit del reng.
* Plaça que conven a cadun o cada causa d'entre los autres. Classament ; classa ; grade.
** reng d’edat, d’ancianetat, de talha.

### Sinonims

* tièra

### Derivats

* renga / rengada / renguièira
* rengar

### Traduccions

| alemand: Rang $^{(de)}$, Reihe $^{(de)}$ (tièra) anglés: ranking $^{(en)}$, rank $^{(en)}$ (militar), row $^{(en)}$ (tièra) basc: lerro $^{(eu)}$ catalan: filera $^{(ca)}$, reng $^{(ca)}$ (rengada) | espanhòl: rango $^{(es)}$, fila $^{(es)}$ francés: rang $^{(fr)}$ galician: italian: rango $^{(it)}$, fila $^{(it)}$ portugués: fila $^{(pt)}$, fileira $^{(pt)}$, classe $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Del francic *hring « cercle, anèl »

### Sillabas

reng

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| reng | rengs |
reng masculin
* Enclaus bastit per realizar un combat, sobretot palencat, ont se debaban d'ajustas o de tornegs.
** Lo quite combat dins la palencada.
* reng
# Occitan
### Prononciacion

/rents/, /rents/

## Forma de nom comun

rengs masculin
* Plural de reng

# Catalan
### Prononciacion
## Forma de nom comun

rengs masculin
* Plural de reng
# Noroèc
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

## Vèrb

renna
* Far córrer.

### Mots aparentats

* rinna.

### Referéncias

* Andreas Heusler, 1932, Altisländisches Elementarbuch, Heidelberg, Carl Winters Universitätsbuchhhandlung.