OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Dau francic *halsberg (hals, lo còl e berg, çò qu'apara).

### Prononciacion

/awˈbeʁk/, /awˈbeʁk/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| aubèrc | aubèrcs |
| [awˈbeʁk] ||
auberc masculin (provençau)
* Còta d'arma.

### Variantas dialectalas

* albèrg (lengadocian)
* aubèrc (gascon) (lengadocian)
* aubrèc (gascon)
* haubèrc (gascon)

### Traduccions

| alemand: kettenhemd $^{(de)}$ (neutre) anglés: hauberk $^{(en)}$ | francés: haubert $^{(fr)}$ italian: usbergo $^{(it)}$ |

### Referéncias

* Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
* ↑ FEW : https://lecteur-few.atilf.fr/lire/160/134
# Occitan
### Etimologia

    Del francic *halsberg (hals, lo còl e berg, çò qu'empara).

### Prononciacion

/alˈbɛrk/, /alˈbɛrk/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| albèrg | albèrgs |
| [alˈbɛrk] | [alˈbɛrks] |
albèrg masculin (lengadocian)
* Còta de malha.

### Variantas dialectalas

* auberc (provençau)
* aubèrc (gascon) (lengadocian)
* aubrèc (gascon)
* haubèrc (gascon)

### Traduccions

| alemand: kettenhemd $^{(de)}$ (neutre) anglés: hauberk $^{(en)}$ | francés: haubert $^{(fr)}$ italian: usbergo $^{(it)}$ |

### Referéncias

* Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002
* ↑ FEW : https://lecteur-few.atilf.fr/lire/160/134
# Occitan
### Etimologia

    Del francic *halsberg (hals, lo còl e berg, çò qu'empara).

### Prononciacion

/awˈbɛrk/, /awˈbɛrk/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : gascon ||
| Singular | Plural |
| aubèrc | aubèrcs |
| [awˈbɛrk] | [awˈbɛrks] |
aubèrc masculin (gascon) (lengadocian)
* Còta de malha.

### Variantas dialectalas

* albèrg (lengadocian)
* auberc (provençau)
* aubrèc (gascon)
* haubèrc (gascon)

### Traduccions

| alemand: kettenhemd $^{(de)}$ (neutre) anglés: hauberk $^{(en)}$ | francés: haubert $^{(fr)}$ italian: usbergo $^{(it)}$ |

### Referéncias

Miquèu Grosclaude, Gilabèrt Nariòo, Patric Guilhemjoan, Dictionnaire Français / Occitan (gascon), Per Noste, 2007
* ↑ FEW : https://lecteur-few.atilf.fr/lire/160/134
# Alemand
### Etimologia

Del nautalemand ancian stimna, stimma. Parent del neerlandés stem.

### Prononciacion

    AFI: ['ʃtɪmə]
    Berlin : escotar « Stimme »
    Alemanha (Berlin) : escotar « Stimme »

### Sillabas

    Stim | me (2)

## Nom comun

Stimme femenin, pl. Stimmen

### Traduccions

* votz $^{(oc)}$

### Derivats

* Stimmabgabe
* Stimmbänder
* Stimmbruch
* Stimmlage
* Stimmbezirk
* Stimmenfang
* Stimmenthaltung
* Stimmengewinn
* Stimmengleichheit
* Stimmenmehrheit
* Stimmenverlust
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) Del latin palladium, (« estatua de Pallas Athena »), la divesa considerada coma la protectritz de la ciutat.
    (nom 2) Del anglés palladium, propausat en 1803 per William Hyde Wollaston, per onora la descobèrte de l’asteroïd Pallas par l’astròma allemand, Heinrich Olbers.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /palˈlaði/, /palˈlaði/
    provençau /paˈladi/, /paˈladi/

### Sillabas

pa|lla|di

## Nom comun 1

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| palladi | palladis |
| [palˈlaði] | [palˈlaðis] |
argent masculin
* (istòria) Representacion de Pallas Atena, venerada coma protectritz de l'ostal e de la ciutat, e per extension çò qu'es lo garant d’una causa, o d'una persona.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: | espanhòl: francés: italian: portugués: |

## Nom comun 2

palladi masculin singular
* (elements) Element quimic de numèro atomic 46 e de simbòl Pd, que fa partit de la seriá dels metals de transicion.
* (per extension) Còrs simple, metal compausat d'aquel element quimic.

### Traduccions

| alemand: Palladium $^{(de)}$ anglés: palladium $^{(en)}$ basc: catalan: pal·ladi $^{(ca)}$ espanhòl: paladio $^{(es)}$ esperanto: paladio $^{(eo)}$ estonian: pallaadium $^{(et)}$ francés: palladium $^{(fr)}$ finlandés: palladium $^{(fi)}$ grèc: παλλάδιο $^{(el)}$ italian: palladio $^{(it)}$ | lituanian: paladis $^{(lt)}$ maltés: palladju $^{(mt)}$ neerlandés: palladium $^{(nl)}$ polonés: pallad $^{(pl)}$ portugués: paládio $^{(pt)}$ romanés: paladiu $^{(ro)}$ rus: палладий $^{(ru)}$ eslovac: paládium $^{(sk)}$ eslovèn: paladij $^{(sl)}$ suedés: palladium $^{(sv)}$ chèc: palladium $^{(cs)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin libra « pés d’una liura »

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /ˈliwɾo̞/, /ˈliwɾo̞/
    naut lemosin /ˈljoʁo/, /ˈljoʁo/
    provençau /ˈliwʀə/, /ˈliwʀə/
França (Bearn) : escotar « liura »

### Sillabas

    liura

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| liura | liuras |
| [ˈliwɾo̞] | [ˈliwɾo̞s] |
liura femenin
* (metrologia) Anciana unitat de mesura de massa valent un pauc mai de 450 gramas divisada en onças, en cors en Occitània jol Regim Ancian e autras regions del mond.
* (metrologia) Unitat de mesura de massa (simbòls: lb, ℔) en cors dins lo sistèma de mesuras britanic e que val exactament 453,592 37 gramas.
* (metrologia) Unitat informala de mesura de massa en França, subretot utilizada per las crompas de produchs alimentaris o agricòls e que val unes 500 gramas.
* (per metonimia, monedas) Anciana unitat monetària de la França del Regim ancian e autres païses del mond.
* (per metonimia, monedas) Unitat monetària, liura esterlina, en cors dins lo Reialme Unit de simbòl £.
* (per metonimia, monedas) Unitat monetària en cors en Turquia de simbòl ₺.
* (per metonimia, monedas) Unitat monetària en cors al Liban de simbòl LL.

#### Locucions derivadas

* Liura apoticària
* Liura esterlina
* Liura romana

### Traduccions

| alemand: Pfund $^{(de)}$ anglés: pound $^{(en)}$ basc: libra $^{(eu)}$ catalan: lliura $^{(ca)}$ | espanhòl: libra $^{(es)}$ francés: livre $^{(fr)}$ italian: libbra $^{(it)}$ portugués: libra $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

liura
* Femenin singular de liure.

## Forma de vèrb

liura
* tresena persona del singular del present de l'indicatiu de liurar.
* segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de liurar.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin centaurus, del grèc ancian Κένταυρος.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /senˈtaw/, /senˈtaw/
    procvençau /sẽⁿˈtaw/, /sẽⁿˈtaw/

### Sillabas

cen|taur

## Nom comun

centaur masculin, (femnin: centaura, centauresa)
Declinason :
| Singular | Plural |
| centaur | centaurs |
| [senˈtaw] | [senˈtaws] |
* (mitologia, fantastic) Èsser fabulós de la mitologia grèga, mièg òme e mièg caval, precisament, caval que lo cap es remplaçat per un bust d’òme.
* (Antiquitat) Cavalier tessalian que caçava los taurs fèrs.
* (Astronomia) Còrs pichon e de glaç que gravita a l'entorn del Solelh entre Jupitèr e Neptun.

### Variantas

* centaure

### Sinonims

* ipocentaur

### Derivats

* bucentaur (buòc)
* centaurèa
* ictocentaur (peisson)
* onocentaur (ase)
* taurcentaur (taur)

### Traduccions

| alemand: Kentaur $^{(de)}$ anglés: centaur $^{(en)}$ basc: catalan: centaure $^{(ca)}$ | espanhòl: centauro $^{(es)}$ francés: centaure $^{(fr)}$ grèc: κένταυρος $^{(el)}$ italian: centauro $^{(it)}$ portugués: centauro $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin centaurus, del grèc ancian Κένταυρος.

### Prononciacion

    general /ˈsɛntɔː(ɹ)/, /ˈsɛntɔː(ɹ)/
    America tb /ˈsɛntɑɹ/, /ˈsɛntɑɹ/
    Reialme Unit (Southern England) : escotar « centaur »

### Sillabas

cen|taur

## Nom comun

centaur
Declinason :
| Singular | Plural |
| centaur | centaurs |
* centaur $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Dau latin podium. Version marchesa e nòrd-lemosina de puèg.

### Prononciacion

(lemosin)

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lemosin ||
| Singular | Plural |
| peug | peugs |
peug masculin (lemosin)
* Mont, proeminéncia dau relèu.

### Variantas dialectalas

* puèg
* puòg

### Traduccions

| anglés: hill $^{(en)}$ catalan: puig $^{(ca)}$ masculin francés: puy $^{(fr)}$ masculin, mont $^{(fr)}$ masculin | italian: poggio $^{(it)}$ masculin peitavin-santongés : peù $^{(peitavin-santongés)}$ masculin, pae $^{(peitavin-santongés)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin imperītus

### Prononciacion

    lengadocian /impeˈɾit/, /impeˈɾit/
    provenau /ĩⁿpeˈʀi/, /ĩⁿpeˈʀi/

### Sillabas

im|pe|rit

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : legadocian, gascon |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | imperit | imperits |
| Masculin | [impeˈɾit] | [impeˈɾits] |
| Femenin | imperida | imperidas |
| Femenin | [impeˈɾiðo̞] | [impeˈɾiðo̞s] |
imperit
* Que sap pas res.
* Que sap pas far coma cal.

### Sinonims

| Que sap pas res ignare ignorant inculte | Que sap pas far coma cal maladrech / maladreit malbiaissut inexpèrt inabil |

### Traduccions

| alemand: unerfahren $^{(de)}$, unfachmännisch $^{(de)}$, laienhaft $^{(de)}$ anglés: inexpert $^{(en)}$, unskilled $^{(en)}$, inexperienced $^{(en)}$, clumsy $^{(en)}$ basc: catalan: imperit $^{(ca)}$ | espanhòl: imperito $^{(es)}$, inexperto $^{(es)}$ francés: malhabile $^{(fr)}$, maladroit $^{(fr)}$ italian: inesperto $^{(it)}$, inetto $^{(it)}$, imperito $^{(it)}$ portugués: imperito $^{(pt)}$ |

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : legadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| imperit | imperits |
| [impeˈɾit] | [impeˈɾits] |
imperit masculin, (femenin: imperida)
* Lo que fa mòstra d'impericia.

# Catalan
### Etimologia

    Del latin imperītus

### Prononciacion

    /impəˈɾit/, /impəˈɾit/

### Sillabas

im|pe|rit

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | imperit | imperits |
| Femenin | imperita | imperites |
imperit
* imperit $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin imperītus

### Prononciacion

    lengadocian /impeˈɾiðo̞/, /impeˈɾiðo̞/
    provenau /ĩⁿpeˈʀidə/, /ĩⁿpeˈʀidə/

### Sillabas

im|pe|ri|da

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| imperida | imperidas |
| [impeˈɾiðo̞] | [impeˈɾiðo̞s] |
imperida femenin, (masculin: imperit)
* La que fa mòstra d'impericia.

## Forma d'adjectiu

imperida
* femenin singular de imperit
# Occitan
### Etimologia

Diminitiu femenin bastit sus blau.

### Prononciacion

/blaˈβeto/, /blaˈβeto/

### Sillabas

bla | ve | ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| blaveta | blavetas |
| [blaˈβeto] | [blaˈβetos] |
blaveta femenin
* (ornitologia) Espécia d'aucèl de plumatge colorat de nom scientific Cyanistes caeruleus o tanben Parus caerulus.
* (lengadocian) (botanica) Planta que pòrta la flor de blavet
* (lengadocian) (botanica) Figa flor: borraud

### Traduccions
## Forma d'adjectiu

blaveta
* femenin singular de blavet
# Occitan
### Etimologia

    Del latin centaurea « planta del Centaur ».

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /sentawˈɾɛo̞/, /sentawˈɾɛo̞/
    procvençau /sẽⁿtawˈʀɛə/, /sẽⁿtawˈʀɛə/

### Sillabas

cen|tau|rèa

## Nom comun

centaurèa femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| centaurèa | centaurèas |
| [sentawˈɾɛo̞] | [sentawˈɾɛo̞s] |
* (botanica) Genre de plantas erbacèas pròcha dels cardons o caucidas, mas amb de fuèlhas que son pas espinosas e amb de flors en capituls tubulars, e aquelas de la periferias (sovent esterilas) se dubrissent largament en cinc lòbes coma pel blavet.

### Sinonims

vernacular
* Centaurea jacea cap d'ase, caboçuda
* Erythraea centaurium èrba de las fèbres,
* Centaurea solstitialis auriòla
* Centaurea aspera centaurèia aspra, auriòla roja
* Centaurea cyanus blavet

### Traduccions

| Convencions internacionalas: Centaurea $^{(conv)}$ alemand: Flockenblumen $^{(de)}$ anglés: centaury $^{(en)}$, centory $^{(en)}$, starthistle $^{(en)}$, knapweed $^{(en)}$ catalan: centàurea $^{(ca)}$ | espanhòl: centaura $^{(es)}$, centaurea $^{(es)}$ francés: centaurée $^{(fr)}$ italian: portugués: centáurea $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /awˈɾjɔlo̞/, /awˈɾjɔlo̞/
    provençau /awˈʀjɔlə/, /awˈʀjɔlə/

### Etimologia

    De latin aureŏlus « de la color de l'aur ».

### Sillabas

au|riò|la

## Nom comun

auriòl (lengadocian) , (gascon) ; masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| auriòla | auriòlas |
| [awˈɾjɔlo̞] | [awˈɾjɔlo̞] |
* (botanica) Planta erbacèa bisanala de capituls jaunes amb de bractèas acabadas per d'espinas longas. Comença a florir al solstici d’estiu.

### Traduccions

| Convencions internacionalas: Centaurea solstitialis $^{(conv)}$ alemand: Sonnenwend-Flockenblume $^{(de)}$ anglés: yellow star-thistle $^{(en)}$, golden starthistle $^{(en)}$, yellow cockspur $^{(en)}$, St. Barnaby's thistle $^{(en)}$ catalan: | espanhòl: abrepuño $^{(es)}$ francés: centaurée du solstice $^{(fr)}$ italian: fiordaliso giallo $^{(it)}$ portugués: |

## Forma d'adjectiu

auriòla
* Femenin singular de auriòl / auriòu
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian, gascon /awˈɾjɔlo̞s/, /awˈɾjɔlo̞s/
    provençau /awˈʀjɔlə/, /awˈʀjɔlə/

## Forma de nom comun

auriòlas
* Femenin de auriòla.

## Forma d'adjectiu

auriòlas
* Femenin plurau de auriòl / auriòu.
# Catalan
### Prononciacion

    /ˈgɾɔk/, /ˈgɾɔk/
    Espanha (Vila-real) : escotar « groc »

### Sillabas
## Adjectiu

groc
* jaune
# Occitan
### Etimologia

    De la meteissa origina de macar

### Prononciacion

    /makaˈrɛl/, /makaˈrɛl/
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « macarèl »

## Nom comun

macarèl masculin
* (ictiologia) Peis del genre Scomber.
* (Familiar) Proxenèta.

### Sinonims

* auriòl / auriòu
* vairat

### Traduccions

| Convencions internacionalas: scomber $^{(conv)}$ alemand: Makrele $^{(de)}$ anglés: mackerel $^{(en)}$ basc: berdel $^{(eu)}$ catalan: verat $^{(ca)}$, macarró $^{(ca)}$, ostres $^{(ca)}$ | espanhòl: caballa $^{(es)}$, escombro $^{(es)}$ francés: maquereau $^{(fr)}$ galician: xarda $^{(gl)}$, cabala $^{(gl)}$ italian: sgombro $^{(it)}$, scombro $^{(it)}$ portugués: cavala $^{(pt)}$ |

## Interjeccion

macarèl !
* Interjeccion que pòt marcar l'estonament, la dolor, la colèra...

### Variantas dialectalas

* macarèu
# Occitan
### Etimologia

    Del latin metallicus « de mina ».

### Prononciacion

    /metalˈlik/, /metalˈlik/
    escotar « metallic »

### Sillabas

me|tal|lic

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | metallic | metallics |
| Masculin | [metalˈlik] | [metalˈliks] |
| Femenin | metallica | metallicas |
| Femenin | [metalˈliko̞] | [metalˈliko̞s] |
metallic
* Qu'es de metal, que concernís lo metal.
* (banca) Qualifica la sèrva de metals precioses (aur, argent, coire, ...) que garantís la moneda fudiciària.

### Parents

* metal
* metallifèr
* metallizar
* metalloïd
* metallurgia

### Traduccions

| alemand: metallisch $^{(de)}$ anglés: metallic $^{(en)}$ basc: catalan: metàl·lic $^{(ca)}$ | espanhòl: metálico $^{(es)}$ francés: metallique $^{(fr)}$ italian: metallico $^{(it)}$ portugués: metálico $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Del latin metallicus « de mina ».

### Prononciacion

/məˈtælɪk/, /məˈtælɪk/, /mɪˈtælɪk/, /mɪˈtælɪk/

### Sillabas

me|tal|lic

## Adjectiu

metallic
* metallic $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    (nom 1) Del latin metallum « mina », del grèc ancian μέταλλον « mina, trencada »
    (nom 2) Del anglés Heavy metal

### Prononciacion

    /meˈtal/, /meˈtal/
    França (Bearn) - Lengadocian : escotar « metal »

## Nom comun 1

metal (lengadocian) , masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| metal | metals |
| [meˈtal] | [meˈtals] |
* (Metallurgia) Còrs simple, lusent, de còps ductil e malleable, coma lo fèrre e l’argent, d'autres brasc, coma l’antimòni e lo bismut: se trapa dins la fonsor de la tèrra, pur, mas mai sovent unit amb d’autras substàncias, que ne forman d'oxids, de sulfurs o d’autras combinasons quimicas.
* (quimia) Nom donat a d'unes elements situats per las primièras colomnas de la classificacion periodica dels elements, amb de punts de fusion e d'ebullicion enauçats.
* (Astronomia) Quin que siá element autre que l’idrogèn e l’eli.

### Variantas dialectalas

* metau

### Derivats

| bimetal bimetallisme bimetallista metalina metallic metallifèr | metallizar metalloïd metallurgia monometallisme monometallista nonmetal |

#### Locucions derivadas

| detector de metals metal alcalin metal alcalinoterrós metal anglés metal blanc metal de transicion metal del diable metal dur | metal ferrós metal jaune metal leugièr metal natiu metal paure metal pesuc metal preciós metal rar |

### Traduccions

| alemand: Metall $^{(de)}$ anglés: metal $^{(en)}$ basc: metal $^{(eu)}$ catalan: metall $^{(ca)}$ | espanhòl: metal $^{(es)}$ francés: métal $^{(fr)}$ italian: metallo $^{(it)}$ portugués: metal $^{(pt)}$ |

## Nom comun 2

metal (lengadocian) , masculin
* (Musica) Musica caracterizada per los batements vius de la batariá, los sons tòrts de las guitarras e l’utilizacion d’acordança dissonanta.

# Anglés
### Etimologia

    Pel francés ancian metal del latin metallum « mina », del grèc ancian μέταλλον « mina, trencada »

### Prononciacion

    general /ˈmɛtəl/, /ˈmɛtəl/
    RU /ˈmɛtɫ̩/, /ˈmɛtɫ̩/
    EUA /ˈmɛɾɫ̩/, /ˈmɛɾɫ̩/

## Nom comun

metal
Declinason :
| Singular | Plural |
| metal | metals |
* metal $^{(oc)}$

# Basc
### Etimologia

    Del latin metallum « mina », del grèc ancian μέταλλον « mina, trencada »

### Prononciacion
## Nom comun

metal
* metal $^{(oc)}$

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin metallum « mina », del grèc ancian μέταλλον « mina, trencada »

### Prononciacion

    /meˈt̪al/, /meˈt̪al/

## Nom comun

metal
Declinason :
| Singular | Plural |
| metal | metales |
| [meˈt̪al] | [meˈt̪ales] |
* metal $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Del latin metallum « mina », del grèc ancian μέταλλον « mina, trencada »

### Prononciacion

    Portugal /mɨˈtaɫ/, /mɨˈtaɫ/
    Brasil /meˈtaw/, /meˈtaw/

## Nom comun

metal
Declinason :
| Singular | Plural |
| metal | metais |
* metal $^{(oc)}$
# Esperanto
### Etimologia

De l'arabi آية الله (ʔāyatu llāh) amb lo sufix -o.

### Prononciacion

[aja'tolo]
França (Tolosa) : escotar « ajatolo »

### Sillabas

a | ja | to | lo (4)

## Nom comun

| Cas | Singular | Plural |
| Nominatiu | ajatolo | ajatoloj |
| Acusatiu | ajatolon | ajatolojn |
ajatolo

### Traduccions

* aiatollà $^{(oc)}$ masculin
# Occitan
### Etimologia

    D'origina pas segura, benlèu del nom alemand Wismuth, « massa blanca ».

### Prononciacion

    /bisˈmyt/, /bisˈmyt/

## Nom comun

bismut masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| bismut | bismuts |
| [bisˈmyt] | [bisˈmyts] |
* (Quimia) Metal brasc, d’un blanc grisenc cap a rogenc e que se cristalliza aisidament, de simbòl Bi e de numèro atomic 83; aperten a la seria quimica dels metals paures.
* (Per elipsi, medecina) Sal de bismut.

### Traduccions

| alemand: Bismut $^{(de)}$, Bismuth $^{(de)}$, Wismut $^{(de)}$ anglés: bismuth $^{(en)}$ basc: catalan: bismut $^{(ca)}$ | espanhòl: bismuto $^{(es)}$ francés: bismuth $^{(fr)}$ italian: bismuto $^{(it)}$ portugués: bismuto $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    D'origina pas segura, benlèu del nom alemand Wismuth, « massa blanca ».

### Prononciacion

    /bizˈmut/, /bizˈmut/

## Nom comun

bismut masculin
* bismut $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Del latin ductilis (« qu’òm pòt conduire », « qu’òm pòt estirar », « mobil », « malleable », « ductil »).

### Prononciacion

    lengadocian /dytˈtile/, /dytˈtile/
    provençau, gascon /dykˈtile/, /dykˈtile/

### Sillabas

duc|ti|le

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | ductile | ductiles |
| Masculin | [dytˈtile] | [dytˈtiles] |
| Femenin | ductila | ductilas |
| Femenin | [dytˈtilo̞] | [dytˈtilo̞s] |
ductile
* Que se pòt estirar sens se rompre.

### Derivats

* ductilitat

### Variantas dialectalas

* ductil (lengadocian, provençau)

### Traduccions

| alemand: duktil $^{(de)}$ anglés: ductile $^{(en)}$ basc: catalan: dúctil $^{(ca)}$ | espanhòl: dúctil $^{(es)}$ francés: ductile $^{(fr)}$ italian: duttile $^{(it)}$, trafilabile $^{(it)}$ portugués: dúctil $^{(pt)}$ |

# Anglés
### Etimologia

    Pel francés ancian del latin ductilis (« qu’òm pòt conduire », « que’òm pòt estirar », « mobil », « malleable », « ductil »).

### Prononciacion

    RU /ˈdʌktaɪl/, /ˈdʌktaɪl/
    EUA /ˈdʌktəl/, /ˈdʌktəl/, /ˈdʌktaɪl/, /ˈdʌktaɪl/

### Sillabas

duc|tile

## Adjectiu

ductile
* ductile $^{(oc)}$

# Francés
### Etimologia

    Del latin ductilis (« qu’òm pòt conduire », « que’òm pòt estirar », « mobil », « malleable », « ductil »).

### Prononciacion

    /dyktil/, /dyktil/

### Sillabas

duc|tile

## Adjectiu

ductile masculin o femenin, (plurals: ductiles)
* ductile $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

    Benlèu del latin brāchĭum « braç ».

### Prononciacion

    /ˈbɾask/, /ˈbɾask/

### Sillabas

brasc

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | brasc | brasques |
| Masculin | [ˈbɾask] | [ˈbɾaskes] |
| Femenin | brasca | brascas |
| Femenin | [ˈbɾasko̞] | [ˈbɾasko̞s] |
brasc (lengadocian)
* Que se copa o que se bresa aisidament.

### Derivats

* abrascar
** abrascaire
** abrascament
** abrascatge

### Sinonims

* borroncelut
* copadís
* fragil
* rascanhut

### Traduccions

| alemand: fragil $^{(de)}$, spröde $^{(de)}$ anglés: fragile $^{(en)}$, brittle $^{(en)}$ basc: catalan: fràgil $^{(ca)}$, trencadís $^{(ca)}$ | espanhòl: frágil $^{(es)}$, quebradizo $^{(es)}$ francés: fragile $^{(fr)}$, cassant $^{(fr)}$ italian: fragile $^{(it)}$ portugués: frágil $^{(pt)}$, , quebradiço $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del grèc ancian χλωρός ("verd") que foguèt donat a aqueste element per Sir Humphry Davy en 1810.

### Prononciacion

['klɔr]
França (Bearn) : escotar « clòr »

### Sillabas

clòr (1)

## Nom comun

clòr masculin
* Quim. Element quimic, e gas de la familha dels alogèns, de simbòl Cl e de numèro atomic 17.

### Derivats

* clorat -ada
* cloridric -a
* clorur

### Traduccions

| alemand: Chlor $^{(de)}$ neutre anglés: chlorine $^{(en)}$ neutre armèni: basc: breton: bulgar: catalan: clor $^{(ca)}$ chèc: chlor $^{(cs)}$ croat: klor $^{(hr)}$ danés: espanhòl: cloro $^{(es)}$ esperanto: kloro $^{(eo)}$ estonian: finlandés: francés: chlore $^{(fr)}$ | galician: cloro $^{(gl)}$ grèc: χλώριο $^{(el)}$ italian: cloro $^{(it)}$ leton: lituanian: chloras $^{(lt)}$ neerlandés: chloor $^{(nl)}$ norvegian: ongrés: klór $^{(hu)}$ polonés: chlor $^{(pl)}$ portugués: cloro $^{(pt)}$ romanés: clor $^{(ro)}$ suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia

* Del còrs e simple

### Prononciacion

    lengadocian /ˌkɔɾ ‿ ˈsimple/, /ˌkɔɾ ‿ ˈsimple/
    provençau /ˌkɔʀ ‿ ˈsĩⁿple/, /ˌkɔʀ ‿ ˈsĩⁿple/

### Sillabas

còrs| sim|ple

## Locucion nominala

Declinason :
| Singular | Plural |
| còrs simple | còrses simples |
| [ˌkɔɾ ‿ ˈsimple] | [ˌkɔɾse ‿ ˈsimples] |
còrs simple masculin
* (quimia) Còrs pur constituit d’atòms d’un sol element quimic. Se ditz «molecular» se los atòms son organizats en moleculas o «elementari» dins lo cas contrari, coma dins los metals.

### Variantas dialectalas

* còs simple (gascon)

### Antonims

* còrs compausat

### Iperonims

* còrs pur

### Vocabulari aparentat

* atòm
* element quimic
* entitat moleculara

### Traduccions

| alemand: Uranfang $^{(de)}$, Urstoff $^{(de)}$ anglés: simple substance $^{(en)}$, elementary substance $^{(en)}$ basc: catalan: | espanhòl: cuerpo simple $^{(es)}$, sustancia simple $^{(es)}$ francés: corps simple $^{(fr)}$ italian: sostanza semplice $^{(it)}$ portugués: |
# Occitan
### Etimologia

    Del latin metallifer.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /metalliˈfɛɾ/, /metalliˈfɛɾ/
    provençau /metaliˈfɛʀ/, /metaliˈfɛʀ/

### Sillabas

me|ta|lli|fèr

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | metallifèr | metallifèrs |
| Masculin | [metalliˈfɛɾ] | [metalliˈfɛɾs] |
| Femenin | metallifèra | metallifèras |
| Femenin | [metalliˈfɛɾo̞] | [metalliˈfɛɾo̞s] |
metallifèr
* Que conten de metal.
** Un jaç metallifèr.

### Derivats

* Los monts Metallifèrs

### Traduccions

| alemand: metall-haltig $^{(de)}$ anglés: metalliferous $^{(en)}$ basc: catalan: metal·lífer $^{(ca)}$ | espanhòl: metalífero $^{(es)}$ francés: métallifère $^{(fr)}$ italian: metallifero $^{(it)}$ portugués: metalífero $^{(pt)}$ |