OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Prononciacion

/dens de lat͡ʃ/, /dens de lat͡ʃ/ (lengadocian), /den de la/, /den de la/ (provençal)

## Forma de locucion nominala

dents de lach femenin
* Plural de dent de lach.
# Catalan
## Forma de vèrb

denunciaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb denunciar.
# Catalan
## Forma de vèrb

denunciaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb denunciar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin depositum

### Prononciacion

/de'paus/, /de'paus/ França (Bearn) : escotar « depaus »

### Sillabas

de|paus

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| depaus | depauses |
| [de'paus] | [de'pauzes] |
depaus masculin
* Accion de depausar, de plaçar quicòm endacòm, o de balhar, de fisar una causa a qualqu’un.
** Far lo depaus d’una soma dins las mans d’un oficièr ministerial.
* Çò qu’es depausat, confiat, balhat a la garda de qualqu’un, per que siá tornat o utilizat segon sa volontat o seguissent l’intencion del balhaire.
** La caissa dels depauses e consignacions.
* Convencion facha en depausant quicòm dins las mans de qualqu’un.
** Lo depaus es un contracte de bona fe.
* Luòc ont s'entrepausa d'objèctes o de merças.
* Luòc ont qualqu’un fa debitar çò que recampa, çò que fabrica, etc.
** Aquel proprietari estabiguèt un depaus de sos vins sus la plaça.
* Luòc ont se garda de causas, per se'n servir, per l'utilizar a l’escasença.
** Lo depaus dels archius.
* Sediment qu’un fluid depausa al fons del vas ont demorèt un temps.
* (geologia) Massas de matèrias mineralas, formadas a la superficia de la planeta per las aigas, los glacièrs, low vents, los èssers organizats.

### Sinonims

    Luòc ont s'entrepausa de merças :
* entrepaus
    Çò qu'es donat en garda :
* caucion
    Depaus d'un fluid, geologia :
* sediment

### Parents

* depausar
* deposicion
* entrepaus
* depositòri
* depausant

### Traduccions

| alemand: Anzahlung $^{(de)}$, Hinterlegung $^{(de)}$, Kaution $^{(de)}$ anglés: deposit $^{(en)}$ (argent), sediment $^{(en)}$ catalan: dipòsit $^{(ca)}$ | espanhòl: depósito $^{(es)}$, fianza $^{(es)}$ (caucion), yacimiento $^{(es)}$ (sediment) francés: dépôt $^{(fr)}$ italian: deposito $^{(it)}$ basc: gordailua $^{(eu)}$ portugués: depósito $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

    lengadocian /deˈnunsjo̞s/, /deˈnunsjo̞s/
    provençau /deˈnũⁿsi/, /deˈnũⁿsi/

### Sillabas

de|nón|cias

## Forma de nom comun

denóncias
* plural de denóncia.

## Forma de vèrb

denóncias
* Segonda persona del singular del present de l'indicatiu de denonciar
# Occitan
### Etimologia

    Per l’anglés deontology, compausat pel jurista anglés Jeremy Bentham a partir del grèc ancian δέον « çò convenent, çò convenable » amb lo sufix -logy.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /deuntuluˈd͡ʒi(o̞)/, /deuntuluˈd͡ʒi(o̞)/,
    provençau /deũⁿtuluˈd͡ʒi/, /deũⁿtuluˈd͡ʒi/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| deontologia | deontologias |
| [deuntuluˈd͡ʒi(o̞)] | [deuntuluˈd͡ʒi(o̞)s] |
deontologia femenin
* (trabalh) Còdi de comportament e dels devers, règlas moralas, d’una profession.
* (per extension) Etica personala.

### Derivats

* deontologic
* deontologisme

### Traduccions

| alemand: Pflichtenlehre $^{(de)}$, Deontologie $^{(de)}$ anglés: deontology $^{(en)}$ basc: catalan: deontologia $^{(ca)}$ | espanhòl: deontología $^{(es)}$ francés: déontologie $^{(fr)}$ italian: deontologia $^{(it)}$ portugués: deontologia $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    Per l’anglés deontology, compausat pel jurista anglés Jeremy Bentham a partir del grèc ancian δέον « çò convenent, çò convenable » amb lo sufix -logy.

### Prononciacion

    /dəuntuluˈʒíə/, /dəuntuluˈʒíə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| deontologia | deontologies |
deontologia femenin
* deontologia $^{(oc)}$

# Italian
### Etimologia

    Per l’anglés deontology, compausat pel jurista anglés Jeremy Bentham a partir del grèc ancian δέον « çò convenent, çò convenable » amb lo sufix -logy.

### Prononciacion

    /deontoloˈd͡ʒia/, /deontoloˈd͡ʒia/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| deontologia | deontologie |
| [deontoloˈd͡ʒia] | [deontoloˈd͡ʒie] |
deontologia femenin
* deontologia $^{(oc)}$

# Portugués
### Etimologia

    Per l’anglés deontology, compausat pel jurista anglés Jeremy Bentham a partir del grèc ancian δέον « çò convenent, çò convenable » amb lo sufix -logy.

### Prononciacion

    Portugal /djõtuluˈʒiɐ/, /djõtuluˈʒiɐ/
    Brasil /dʒjõtoloˈʒiɐ/, /dʒjõtoloˈʒiɐ/, /deõtoloˈʒijə/, /deõtoloˈʒijə/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| deontologia | deontologias |
deontologia femenin
* deontologia $^{(oc)}$
# Occitan
### Prononciacion

/dens/, /dens/

## Forma de nom comun

dents femenin
* Plurau de dent.

# Francés
### Prononciacion

Soïssa (Lausana) : escotar « dents »

### Prononciacion

/dã/, /dã/

## Forma de nom comun

dents femenin
* Plurau de dent.
# Occitan
### Etimologia

Del francés département, derivat del vèrb départir («despartir, dividir»).

### Prononciacion

[departaˈmen]
França (Bearn) : escotar « departament »

### Sillabas

de| par | ta | ment (4)

## Nom comun

departament masculin
* Division administrativa fondamentala de l'estat francés dempuèi la revolucion, d'extension inferiora a la region.

### Derivats

* departamental, departamentala

#### Locucions derivadas

* Departaments d'Otramar
* Territòris d'Otramar

### Traduccions

* catalan : departament $^{(ca)}$
* espanhòl : departamento $^{(es)}$
* francés : département $^{(fr)}$

### Vejatz tanben

* departament sus Wikipèdia
# Occitan
### Etimologia

    Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

### Prononciacion

/implikaˈsju/, /implikaˈsju/, provençau /ĩⁿplikaˈsjũⁿ/, /ĩⁿplikaˈsjũⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| implicacion | implicacions |
| [implikaˈsju] | [implikaˈsjus] |
* Participacion mai o mens volontària e activa a quicòm.
* Consequéncia d'aquela participacion.
* (logica) Relacion formala consistissent al fach qu'una idèa o una proposicion n'implica una autra.

### Parents

* implicar

### Traduccions

| alemand: Einbeziehung $^{(de)}$ anglés: implication $^{(en)}$, involvement $^{(en)}$ basc: catalan: implicació $^{(ca)}$ | espanhòl: implicación $^{(es)}$ francés: implication $^{(fr)}$ italian: implicazione $^{(it)}$ portugués: implicação $^{(pt)}$ |
# Catalan
## Forma de vèrb

implantà
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb implantar.
# Catalan
## Forma de vèrb

implantaren
* Tresena persona del plural al passat simple del vèrb implantar.
# Catalan
## Forma de vèrb

implantaven
* Tresena persona del plural a l'imperfach del vèrb implantar.
# Occitan
### Etimologia

De implantar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /implantaˈsju/, /implantaˈsju/
    provençau /ĩⁿplãⁿˈsjũⁿ/, /ĩⁿplãⁿˈsjũⁿ/

### Sillabas

im|plan|ta|cion

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| implantacion | implantacions |
| [implantaˈsju] | [implantaˈsjus] |
implantacion femenin
* Accion o efècte d'implantar o de s'implantar
** (Cirurgia e terapeutica) Insersion d'un implant o d'una substància s'absorpcion metabolica lenta.
** (embriologia) Fixacion sus la mucosa uterina de l’uòu fecundat.
* (informatica) Realizacion d'una implantacion o implementacion.

### Parents

* implant
* implantar

### Traduccions

| alemand : Einpflanzung $^{(de)}$, Implantation $^{(de)}$ (medecina), Einführung $^{(de)}$ (figurat) anglés : implantation $^{(en)}$ basc : catalan : implantació $^{(ca)}$ | espanhòl : implantación $^{(es)}$ francés : implantation $^{(fr)}$ italian : instaurazione $^{(it)}$, stabilimento $^{(it)}$, insediamento $^{(it)}$, , impinato $^{(it)}$ (embriologia) portugués : implantação $^{(pt)}$ |
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[impləntəsi'o] (oriental), [implantasi'o] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « implantació »

### Sillabas

im | plan | ta | ci | ó (5)

## Nom comun

implantació femenin, pl. implantacions

### Traduccions

* implantacion $^{(oc)}$

### Parents

* implantar
# Catalan
## Forma de vèrb

implantaves
* Segonda persona del singular a l'imperfach del vèrb implantar.
# Francés
### Etimologia

Creat a partir del vèrb planter amb lo prefix in-.

### Prononciacion

[ɛ̃plɑ̃'te]
França (Lion) : escotar « implanter » França (Muntzenheim) : escotar « implanter » França (Lion) : escotar « implanter »

### Sillabas

im | plan | ter (3)

## Vèrb

implanter

### Traduccions

* implantar $^{(oc)}$

### Derivats

* implantation
# Catalan
### Etimologia
### Prononciacion

[implikəsi'o] (oriental), [implikasi'o] (occidental)
Espanha (Barcelona) : escotar « implicació »

### Sillabas

im | pli | ca | ci | ó (5)

## Nom comun

implicació femenin, pl. implicacions

### Traduccions

* implicacion $^{(oc)}$

### Parents

* implicar
# Occitan
## Forma de vèrb

importaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb importar.
# Occitan
### Etimologia

    De importar.

### Prononciacion

    lengadocian /impuɾˈtajɾo̞/, /impuɾˈtajɾo̞/
    provençau /ĩⁿpuʀˈtajʀə/, /ĩⁿpuʀˈtajʀə/

### Sillabas

im|por|tai|ra

## Nom comun

importaira femenin, (masculin: importaire)
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| importaira | importairas |
| [impuɾˈtajɾo̞] | [impuɾˈtajɾo̞s] |
Declinason :
| Dialècte : provençau ||
| Singular | Plural |
| importaira | importairas |
| [ĩⁿpuʀˈtajʀə] ||
* (comerci) La que fa lo comèrci d’importacion: comerçant independent que crompa fèrm las merças de l'exportator e que las torna vendre per son compte, doncas que pòrta los risques e profits, se pagant en levant una marge.

### Variantas dialectalas

* importadora / importairitz
* importatora / importaitritz

### Parents

* importable
* importacion
* importar

### Antonims

* exportaira

### Traduccions

| alemand: Importeurin $^{(de)}$ anglés: importer $^{(en)}$ basc: catalan: importadora $^{(ca)}$ | espanhòl: importadora $^{(es)}$ francés: importatrice $^{(fr)}$ italian: importatora $^{(it)}$ portugués: importadora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

importaira
* femenin singular de importaire
# Occitan
### Etimologia

    De importar.

### Prononciacion

    lengadocian /impuɾˈtajɾe/, /impuɾˈtajɾe/
    provençau /ĩⁿpuʀˈtajʀe/, /ĩⁿpuʀˈtajʀe/

### Sillabas

im|por|tai|re

## Adjectiu

importaire (gascon)
Declinason :
| Dialècte : proveçau |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | importaire | importaires |
| Masculin | [ĩⁿpuʀˈtajʀe] | [ĩⁿpuʀˈtajʀə] |
| Femenin | importaira | importairas |
| Femenin | [ĩⁿpuʀˈtajʀe] | [ĩⁿpuʀˈtajʀə] |
Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | importaire | importaires |
| Masculin | [impuɾˈtajɾe] | [impuɾˈtajɾes] |
| Femenin | importaira | importairas |
| Femenin | [impuɾˈtajɾo̞] | [impuɾˈtajɾo̞s] |
* (comerci) Que fa d’importacion

### Variantas dialectalas

* importador
* importator

### Parents

* importable
* importacion
* importar

### Antonims

* exportaire

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: catalan: importador $^{(ca)}$ | espanhòl: importador $^{(es)}$ francés: importeur $^{(fr)}$ italian: importatore $^{(it)}$ portugués: importador $^{(pt)}$ |

## Nom comun

importaire masculin, (femenin: importaira)
Declinason :
| Dialècte : proveçau ||
| Singular | Plural |
| importaire | importaires |
| [ĩⁿpuʀˈtajʀe] ||
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| importaire | importaires |
| [impuɾˈtajɾe] | [impuɾˈtajɾes] |
* (comerci) Lo que fa lo comèrci d’importacion: comerçant independent que crompa fèrm las merças de l'exportator e que las torna vendre per son compte, doncas que pòrta los risques e profits, se pagant en levant una marge.
* Entitat qu'impòrta.

### Variantas dialectalas

* importador
* importator

### Parents

* importable
* importacion
* importar

### Antonims

* exportaire

### Traduccions

| alemand: Importeur $^{(de)}$ anglés: importer $^{(en)}$ basc: catalan: importador $^{(ca)}$ | espanhòl: importador $^{(es)}$ francés: importeur $^{(fr)}$ italian: importatore $^{(it)}$ portugués: importador $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Etimologia

    De importar.

### Prononciacion

/impuɾtajˈɾit͡s/, /impuɾtajˈɾit͡s/

### Sillabas

im|por|tai|ritz

## Nom comun

importairitz femenin, (masculin: importador)
Declinason :
| Singular | Plural |
| importairitz | importairises |
| [impuɾtajˈɾit͡s] | [impuɾtajˈɾizes] |
* (comerci) La que fa lo comèrci d’importacion: comerçant independent que crompa fèrm las merças de l'exportador e que las torna vendre per son compte, doncas que pòrta los risques e profits, se pagant en levant una marge.

### Variantas dialectalas

* importadora

### Variantas dialectalas

* importaira
* importatora / importatritz

### Parents

* importable
* importacion
* importar

### Antonims

* exportairitz

### Traduccions

| alemand: Importeurin $^{(de)}$ anglés: importer $^{(en)}$ basc: catalan: importadora $^{(ca)}$ | espanhòl: importadora $^{(es)}$ francés: importatrice $^{(fr)}$ italian: importatora $^{(it)}$ portugués: importadora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

importairitz
* femenin singular de importador
# Espanhòl
## Forma de vèrb

importaremos
* Primièra persona del plural al futur del vèrb importar.
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval importāns.

### Prononciacion

/impuɾˈtan/, /impuɾˈtan/
França (Bearn) : escotar « important »

### Sillabas

im | por | tant

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | important | importants |
| Masculin | [impuɾˈtan] | [impuɾˈtans] |
| Femenin | importanta | importantas |
| Femenin | [impuɾˈtanto] | [impuɾˈtantos] |
important masculin
* Qu'es consequent, màger, qu'a d'interès.

### Mots aparentats

* importància

### Traduccions

| alemand: wichtig $^{(de)}$ anglés: important $^{(en)}$ catalan: important $^{(ca)}$ | francés: important $^{(fr)}$ naut sorab: wažny $^{(hsb)}$, powažny $^{(hsb)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/impuɾˈtans/, /impuɾˈtans/

## Forma d'adjectiu

importants
* Masculin plural de important.
# Occitan
### Prononciacion

/impuɾˈtanto/, /impuɾˈtanto/
França (Bearn) : escotar « importanta »

## Forma d'adjectiu

importanta
* Femenin singular de important.
# Occitan
### Prononciacion

/impuɾˈtantos/, /impuɾˈtantos/

## Forma d'adjectiu

importantas
* Femenin plural de important.
# Occitan
### Etimologia

Del latin tardiu ĭmbūtum.

### Prononciacion

/emˈbyk/, /emˈbyk/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| embuc | embucs |
| [emˈbyk] | [emˈbyts] |
embuc masculin
* Aisina en forma d'un còn reversat, que se plaça sul còl d'una botelha o d'un autre recipient per i abocar un liquid.

### Sinonims

* embut

### Traduccions

| alemand: Trichter $^{(de)}$ masculin anglés: funnel $^{(en)}$ catalan: embut $^{(ca)}$ masculin chèc: trychtýř $^{(cs)}$ | espanhòl: embudo $^{(es)}$ masculin francés: entonnoir $^{(fr)}$ masculin italian: imbuto $^{(it)}$ masculin romanés: pâlnie $^{(ro)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Bastit a partir de brut.

### Prononciacion

[enbry'ta]

### Sillabas

em | bru | tar (3)

## Vèrb

embrutar
* Far venir brut, passir, solhar.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to dirty $^{(en)}$
* catalan: embrutar $^{(ca)}$
* espanhòl:
* francés: salir $^{(fr)}$
* italian: sporcare $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[e̞mby'ka]
França (Bearn) : escotar « embucar »

### Sillabas

em | bu | car

## Vèrb

embucar
* Far engolir lo manjar de fòrça a un animal per fin de l'engraissar.

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to force-feed $^{(en)}$
* catalan: encebar $^{(ca)}$
* francés: gaver $^{(fr)}$

### Conjugason

| Infinitiu | embucar | embucar | embucar | embucar | embucar | embucar |
| Gerondiu | embucant | embucant | embucant | embucant | embucant | embucant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | embucat | embucat | embucat | embucats | embucats | embucats |
| femenin | embucada | embucada | embucada | embucadas | embucadas | embucadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | embuqui embuque | embucas | embuca | embucam | embucatz | embucan |
| Imperfach | embucavi | embucavas | embucava | embucàvem | embucàvetz | embucavan |
| Preterit | embuquèri | embuquères | embuquèt | embuquèrem | embuquèretz | embuquèron |
| Futur | embucarai | embucaràs | embucarà | embucarem | embucaretz | embucaràn |
| Condicional | embucariái | embucariás | embucariá | embucariam | embucariatz | embucarián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | embuque | embuques | embuque | embuquem | embuquetz | embuquen |
| Imperfach | embuquèssi | embuquèsses | embuquès embuquèsse | embuquèssem | embuquèssetz | embuquèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | embuca ! | — | embuquem ! | embucatz ! | — |
| Negatiu | — | embuques pas ! | — | embuquem pas ! | embuquetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Occitan
### Etimologia

de bufar.

### Prononciacion

[emby'fa]

### Sillabas

em | bu | far

## Vèrb

s'embufar v. trans.
* S'irritar, s'en saber mal.

### Traduccions

| alemand: anglés: basc: breton: bulgar: catalan: enfadar $^{(ca)}$(-se) chèc: danés: espanhòl: esperanto: estonian: finlandés: francés: se fâcher $^{(fr)}$ | italian: leton: lituanian: ongrés: polonés: portugués: romanés: suedés: turc: ucraïnian: |
# Occitan
### Etimologia
### Prononciacion

[emby'ɣa]
França (Bearn) : escotar « embugar »

### Sillabas

em | bu | gar

## Vèrb

embugar
* Absorbir un liquid.

### Sinonims

* embeure

### Traduccions

* alemand:
* anglés: to absorb $^{(en)}$
* basc:
* breton:
* bulgar:
* catalan: absorbir $^{(ca)}$, embeure $^{(ca)}$
* francés: absorber $^{(fr)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

embrujé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb embrujar.
# Occitan
### Etimologia

    De bruma.

### Prononciacion

/emβɾyˈma/, /emβɾyˈma/

## Vèrb

embrumar
* (meteorologia) Emplir de bruma: brumar.
s'embrumar
* (meteorologia) Se cobrir de bruma.
* (figurat) s'entristesir, venir trist.

### Derivats

* embrum / embrun

### Sinonims

* enneblar
figurat
* atristar
# Occitan
### Etimologia

    De embrumar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /emˈβɾy/, /emˈβɾy/
    provençau /ẽⁿˈbʀỹⁿ/, /ẽⁿˈbʀỹⁿ/

## Nom comun

embrun masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| embrun | embruns |
| [emˈβɾy] | [emˈβɾys] |
* Nèbla, bruma gisclada per las èrsas de mar.

### Variantas dialectalas

* embrum (lengadocian), (gascon)

### Sinonims

* esposc / esposcada (lengadocian)
* pouverèu (provençau)
* polverèl (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: Wasserstaub $^{(de)}$ anglés: spindrif $^{(en)}$, spray $^{(en)}$ basc: catalan: ruixim $^{(ca)}$, polsim $^{(ca)}$ | espanhòl: rocío del mar $^{(es)}$ francés: embrun $^{(fr)}$ italian: Spruzzo $^{(it)}$ portugués: poeira do mar $^{(pt)}$ |

# Francés
### Etimologia

    De l'occitan embrumar.

### Prononciacion

    /ɑ̃bʁœ̃/, /ɑ̃bʁœ̃/

## Nom comun

embrun masculin
Declinason :
| Singular | Plural |
| embrun | embruns |
| [ɑ̃bʁœ̃] ||
* embrun $^{(oc)}$
# Espanhòl
## Forma de vèrb

embrujó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb embrujar.
# Occitan
### Etimologia

    De embrumar.

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /emˈβɾyn/, /emˈβɾyn/

## Nom comun

embrum masculin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| embrum | embrums |
| [emˈβɾyn] | [emˈβɾyns] |
* Nèbla, bruma gisclada per las èrsas de mar.

### Variantas dialectalas

* embrun

### Sinonims

* esposc / esposcada (lengadocian)
* pouverèu (provençau)
* polverèl (lengadocian)

### Traduccions

| alemand: Wasserstaub $^{(de)}$ anglés: spindrif $^{(en)}$, spray $^{(en)}$ basc: catalan: ruixim $^{(ca)}$, polsim $^{(ca)}$ | espanhòl: rocío del mar $^{(es)}$ francés: embrun $^{(fr)}$ italian: Spruzzo $^{(it)}$ portugués: poeira do mar $^{(pt)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/inteɾˈðit͡ʃes/, /inteɾˈðit͡ʃes/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | interdich | interdiches |
| Masculin | [inteɾˈðit͡ʃ] | [inteɾˈðit͡ʃes] |
| Femenin | interdicha | interdichas |
| Femenin | [inteɾˈðit͡ʃo] | [inteɾˈðit͡ʃos] |
interdiches
* Participi passat masculin plural de interdire.
# Occitan
### Prononciacion

/inteɾˈðit/, /inteɾˈðit/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | interdit | interdits |
| Masculin | [inteɾˈðit] | [inteɾˈðits] |
| Femenin | interdita | interditas |
| Femenin | [inteɾˈðito] | [inteɾˈðitos] |
interdit
* Participi passat masculin singular de interdire.
# Occitan
### Prononciacion

/inte'rezes/, /inte'rezes/

### Sillabas

in | te | re | ses (4)

## Forma de nom comun

intereses (lengadocian)
* Plural de interès.
# Occitan
### Prononciacion

/inteɾˈðit͡ʃos/, /inteɾˈðit͡ʃos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | interdich | interdiches |
| Masculin | [inteɾˈðit͡ʃ] | [inteɾˈðit͡ʃes] |
| Femenin | interdicha | interdichas |
| Femenin | [inteɾˈðit͡ʃo] | [inteɾˈðit͡ʃos] |
interdichas
* Participi passat femenin plural de interdire.
# Occitan
### Prononciacion

/inteɾˈðito/, /inteɾˈðito/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | interdit | interdits |
| Masculin | [inteɾˈðit] | [inteɾˈðits] |
| Femenin | interdita | interditas |
| Femenin | [inteɾˈðito] | [inteɾˈðitos] |
interdita
* Participi passat femenin singular de interdire.
# Occitan
### Prononciacion

/inteɾˈðitos/, /inteɾˈðitos/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | interdit | interdits |
| Masculin | [inteɾˈðit] | [inteɾˈðits] |
| Femenin | interdita | interditas |
| Femenin | [inteɾˈðito] | [inteɾˈðitos] |
interditas
* Participi passat femenin plural de interdire.
# Occitan
### Prononciacion

/inteɾˈðits/, /inteɾˈðits/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | interdit | interdits |
| Masculin | [inteɾˈðit] | [inteɾˈðits] |
| Femenin | interdita | interditas |
| Femenin | [inteɾˈðito] | [inteɾˈðitos] |
interdits
* Participi passat masculin plural de interdire.
# Romanés
### Etimologia

Adaptacion del francés intéresser.

### Prononciacion

[intere'sa] escotar « interesa »

### Sillabas

in | te | re | sa (4)

## Vèrb

a interesa

### Traduccions

* interessar $^{(oc)}$

### Antonims

* a dezinteresa
# Occitan
### Prononciacion

/inteɾˈðit͡ʃo/, /inteɾˈðit͡ʃo/

## Forma de vèrb

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | interdich | interdiches |
| Masculin | [inteɾˈðit͡ʃ] | [inteɾˈðit͡ʃes] |
| Femenin | interdicha | interdichas |
| Femenin | [inteɾˈðit͡ʃo] | [inteɾˈðit͡ʃos] |
interdicha
* Participi passat femenin singular de interdire.