OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Occitan
### Etimologia

    Del latin rĕcresco

### Prononciacion

lengadocian, gascon /reˈkɾyto̞/, /reˈkɾyto̞/, provençau /ʀeˈkʀytə/, /ʀeˈkʀytə/

### Sillabas

re|cru|ta

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian, gascon ||
| Singular | Plural |
| recruta | recrutas |
| [reˈkɾyto̞] | [reˈkɾyto̞s] |
recruta masculin o femenin
* Levada de soldat remplaçant aqueles que mancan.
* (militar) Persona recrutada pel servici militar, segon la lei de la conscripcion.
* Membre novèl d'una societat, d'un còrs sabent o politic, etc.
* (esportius) Persona jogan sa primièra anada d'activitat o novèla dins un espòrt o dins una equipa.

## Forma de vèrb

recruta
* Tresena persona del singular del present se l'indicatiu de recrutar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de recrutar

### Traduccions

| alemand: Rekrut $^{(de)}$ anglés: recruit $^{(en)}$ basc: catalan: recluta $^{(ca)}$ | espanhòl: quinto $^{(es)}$, recluta $^{(es)}$ francés: recrue $^{(fr)}$ italian: recluta $^{(it)}$ portugués: recruta $^{(pt)}$ |

# Francés
### Prononciacion

Portugal /ʁəkʁyta/, /ʁəkʁyta/

### Sillabas

re|cru|ta

## Forma de vèrb

recruta
* Tresena persona del singular del passat simple de recruter

# Portugués
### Etimologia

    Del latin rĕcresco

### Prononciacion

Portugal /ʀɨˈkɾutɐ/, /ʀɨˈkɾutɐ/, Brasil /ɦeˈkɾutɐ/, /ɦeˈkɾutɐ/, /xeˈkɾutə/, /xeˈkɾutə/

### Sillabas

re|cru|ta

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| recruta | recrutas |
recruta masculin o femenin
* recruta $^{(oc)}$

## Forma de vèrb

recruta
* Tresena persona del singular del present se l'indicatiu de recrutar
* Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de recrutar
# Occitan
### Etimologia

Del latin rectangularis.

### Prononciacion

/rettaŋɡyˈlaɾ/, /rettaŋɡyˈlaɾ/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | rectangular | rectangulars |
| Masculin | [rettaŋɡyˈlaɾ] | [rettaŋɡyˈlaɾs] |
| Femenin | rectangulara | rectangularas |
| Femenin | [rettaŋɡyˈlaɾo] | [rettaŋɡyˈlaɾos] |
rectangular masculin
* Qu'a la forma d'un rectangle.

### Mots aparentats

* rectangle

### Traduccions

| alemand: rechteckig $^{(de)}$ anglés: rectangular $^{(en)}$ | catalan: rectangular $^{(ca)}$ francés: rectangulaire $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/rettaŋɡyˈlaɾo/, /rettaŋɡyˈlaɾo/

## Forma d'adjectiu

rectangulara
* Femenin singular de rectangular.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

recreé
* Primièra persona del singular al passat simple del vèrb recrear.
# Espanhòl
## Forma de vèrb

recreó
* Tresena persona del singular al passat simple del vèrb recrear.
# Occitan
### Etimologia

    De recruta del latin rĕcresco

### Prononciacion

lengadocian, gascon /rekɾyˈta/, /rekɾyˈta/, provençau /ʀekʀyˈta/, /ʀekʀyˈta/

### Sillabas

re|cru|tar

## Vèrb

recrutar
* (militar) Levar d'òmes pel servici militar.
** Recrutar una tropa, una armada.
* Seleccionar e emplegar de personal.
* Menar de personas a èsser membre d’una associacion, d’un partit, d’una escòla, etc.

### Traduccions

| alemand: werben $^{(de)}$, anwerben $^{(de)}$, rekrutieren $^{(de)}$ anglés: recruit $^{(en)}$ (1,2), enlist $^{(en)}$, enroll $^{(en)}$ (EUA/RU) enrol $^{(en)}$ (RU) basc: catalan: reclutar $^{(ca)}$ | espanhòl: reclutar $^{(es)}$ francés: recruter $^{(fr)}$ italian: arruolare $^{(it)}$, ingaggiare $^{(it)}$ portugués: aliciar $^{(pt)}$, angariar $^{(pt)}$, engajar $^{(pt)}$, recrutar $^{(pt)}$, alistar $^{(pt)}$ |

# Portugués
### Etimologia

    De recruta del latin rĕcresco

### Prononciacion

Portugal /ʀɨkɾuˈtaɾ/, /ʀɨkɾuˈtaɾ/, Brasil /ɦekɾuˈtaɾ/, /ɦekɾuˈtaɾ/, /xekɾuˈta/, /xekɾuˈta/

### Sillabas

re|cru|tar

## Vèrb

recrutar
* recrutar $^{(oc)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin medieval rectangulum.

### Prononciacion

/retˈtaŋgle/, /retˈtaŋgle/
França (Bearn) : escotar « rectangle »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| rectangle | rectangles |
| [retˈtaŋgle] | [retˈtaŋgles] |
rectangle masculin
* Geom. Figura geometrica, quadrilatèra, que ten de costats opausats parallèls e quatre angles dreches.

### Derivats

* rectangular

### Traduccions

| alemand: Rechteck $^{(de)}$ neutre anglés: rectangle $^{(en)}$ catalan: rectangle $^{(ca)}$ masculin espanhòl: rectángulo $^{(es)}$ masculin esperanto: rektangulo $^{(eo)}$, ortangulo $^{(eo)}$ francés: rectangle $^{(fr)}$ masculin | italian: rettangolo $^{(it)}$ masculin neerlandés: rechthoek $^{(nl)}$ ongrés: téglalap $^{(hu)}$ polonés: prostokąt $^{(pl)}$ portugués: rectângulo $^{(pt)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

    De recrutar

### Prononciacion

    lengadocian, gascon /rekɾytaˈment/, /rekɾytaˈment/
    provençau /ʀekʀytaˈmẽⁿ/, /ʀekʀytaˈmẽⁿ/

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| recrutament | recrutaments |
| [rekɾytaˈment] | [rekɾytaˈments] |
recrutament masculin
* (militar) Accion de recrutar.
* Ensemble dels procediments de recerca, identificacion e engatjament dels candidats dins un percors de seleccion del personal.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian, gascon /reˈkɾyto̞s/, /reˈkɾyto̞s/, provençau /ʀeˈkʀytə/, /ʀeˈkʀytə/

## Forma de nom comun

recrutas
* Plural de recruta.

## Forma de vèrb

recrutas
* Segonda persona del singular del present se l'indicatiu de recrutar

# Portugués
### Prononciacion

Portugal /ʀɨˈkɾutɐʃ/, /ʀɨˈkɾutɐʃ/, Brasil /ɦeˈkɾutɐʃ/, /ɦeˈkɾutɐʃ/, /xeˈkɾutəs/, /xeˈkɾutəs/

## Forma de nom comun

recrutas
* Plural de recruta.

## Forma de vèrb

recrutas
* Segonda persona del singular del present se l'indicatiu de recrutar
# Occitan
## Forma de vèrb

recriminaretz
* Segonda persona del plural al futur del vèrb recriminar.
# Occitan
### Prononciacion

/pɔts/, /pɔts/

## Forma de nom comun

pòts masculin
* Plural de pòt.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

pólkam
* Datiu plural de pólka.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

pólce
* Datiu-locatiu singular de pólka.
* Nominatiu-acusatiu dual de pólka.
# Naut sorab
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion
## Nom comun

| Cas | Singular | Plural | Dual |
| Nominatiu | pólka | pólki | pólce |
| Genitiu | pólki | pólkow | pólkow |
| Datiu | pólce | pólkam | pólkomaj |
| Acusatiu | pólku | pólki | pólce |
| Instrumental | pólku | pólkami | pólkomaj |
| Locatiu | pólce | pólkach | pólkomaj |
pólka femenin
* Pòlca (dança).
* (Familiar) Botelha.

### Referéncias

* Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ˈpɔto/, /ˈpɔto/

## Nom comun 1

pòta femenin
Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pòta | pòtas |
| [pɔto] | [ˈpɔtos] |
* Anat. Caduna de las doas parts extèrnas carnudas que forman la boca.
    Mas eles dos rafiguèron las pòtas, piquèron los cavals que d'un saut passèron sus la malurosa. (Joan Bodon, L'anèl d'aur dins Contes del meu ostal)

### Sinonims

* pòt

### Traduccions

| alemand: Lippe $^{(de)}$ femenin anglés: lip $^{(en)}$ catalan: llavi $^{(ca)}$ masculin espanhòl: labio $^{(es)}$ masculin francés: lèvre $^{(fr)}$ femenin italian: labbro $^{(it)}$ masculin | neerlandés: lip $^{(nl)}$ portugués: lábio $^{(pt)}$ masculin sard: lavra $^{(sc)}$ femenin suedés: läpp $^{(sv)}$ tamol: உதடு $^{(ta)}$ |

## Nom comun 2

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| pòta | pòtas |
| [pɔto] | [ˈpɔtos] |
pòta femenin
* Bot. Planta aromatica del tipe Thymus.

### Sinonims

* frigola

### Traduccions

| alemand: Thymian $^{(de)}$ masculin anglés: thyme $^{(en)}$ catalan: farigola $^{(ca)}$ femenin, timó $^{(ca)}$ masculin espanhòl: tomillo $^{(es)}$ masculin | francés: thym $^{(fr)}$ masculin italian: timo $^{(it)}$ masculin portugués: tomilho $^{(pt)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/ˈpɔtos/, /ˈpɔtos/

## Forma de nom comun

pòtas femenin
* Plural de pòta.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

pólkach
* Locatiu plural de pólka.
# Naut sorab
### Prononciacion
## Forma de nom comun

pólkami
* Instrumental plural de pólka.
# Ongrés
### Etimologia

Manlevat a una lenga eslava, veire en croat pauk o en rus паук.

### Prononciacion

/poːk/, /poːk/
escotar « pók »

## Nom comun

pók, plural : pókok.
* Aranha.

### Derivats

* pókháló
# Ongrés
### Etimologia

Mot compausat de pók « aranha » e de háló « ret ».

### Prononciacion

/ˈpoːkhaːloː/, /ˈpoːkhaːloː/

## Nom comun

pókháló, plural : pókhálók
* Telaranha.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/rudzeˈzi/, /rudzeˈzi/

### Sillabas

ro | ge| sir (3)

## Vèrb

(lemosin) rogesir
* Venir roge.

### Traduccions

| alemand: francés: rougir $^{(fr)}$ | italian: |
# Espanhòl
## Forma de vèrb

rogasteis
* Segonda persona del plural al passat simple del vèrb rogar.
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/ruɣaˈɲa/, /ruɣaˈɲa/
França (Bearn) : escotar « roganhar »

### Sillabas

ro | ga | nhar (3)

## Vèrb

roganhar
* Manjar o destruire amb las dents.

### Variantas dialectalas

* rosegar
* arroganhar

### Traduccions

| anglés: to gnaw $^{(en)}$ catalan: rosegar $^{(ca)}$ | espanhòl: roer $^{(es)}$ francés: ronger $^{(fr)}$ |

### Conjugason

| Infinitiu | roganhar | roganhar | roganhar | roganhar | roganhar | roganhar |
| Gerondiu | roganhant | roganhant | roganhant | roganhant | roganhant | roganhant |
| Participi passat |||||||
| | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| masculin | roganhat | roganhat | roganhat | roganhats | roganhats | roganhats |
| femenin | roganhada | roganhada | roganhada | roganhadas | roganhadas | roganhadas |
| Mòde indicatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | roganhi roganhe | roganhas | roganha | roganham | roganhatz | roganhan |
| Imperfach | roganhavi | roganhavas | roganhava | roganhàvem | roganhàvetz | roganhavan |
| Preterit | roganhèri | roganhères | roganhèt | roganhèrem | roganhèretz | roganhèron |
| Futur | roganharai | roganharàs | roganharà | roganharem | roganharetz | roganharàn |
| Condicional | roganhariái | roganhariás | roganhariá | roganhariam | roganhariatz | roganharián |
| Mòde subjonctiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Present | roganhe | roganhes | roganhe | roganhem | roganhetz | roganhen |
| Imperfach | roganhèssi | roganhèsses | roganhès roganhèsse | roganhèssem | roganhèssetz | roganhèsson |
| Mòde imperatiu |||||||
| nombre | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| | ieu | tu | el ela | nosautres nosautras | vosautres vosautras | eles elas |
| Afirmatiu | — | roganha ! | — | roganhem ! | roganhatz ! | — |
| Negatiu | — | roganhes pas ! | — | roganhem pas ! | roganhetz pas ! | — |
| Nòtas |||||||
| ↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue) |||||||
# Espanhòl
## Forma de vèrb

rogaste
* Segonda persona del singular al passat simple del vèrb rogar.
# Occitan
### Etimologia

De roge.

### Prononciacion

[rrudʒej'rɔlo]

### Sillabas

ro | gei | rò | la (4)

## Nom comun

rogeiròla femenin
* Color rogenca del cèl .
    Rogèiròla del matin, pluèja o vent pel camin (provèrbi).

### Traduccions

* anglés: reddish of the sky $^{(en)}$
* catalan: rojor del cel $^{(ca)}$
* alemand:
* espanhòl: rojez del cielo $^{(es)}$
* francés: rougeur du ciel $^{(fr)}$
* italian: rossore del cielo $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: russuri dû celu $^{(scn)}$
# Occitan
### Etimologia

De roge.

### Prononciacion

[rru'(d)ʒeɳ(k)]

### Sillabas

ro | genc (2)

## Adjectiu

rogenc (femenin-a)
* D'un color que tira cap al roge .

### Traduccions

* anglés: reddish $^{(en)}$
* catalan: rogenc $^{(ca)}$
* alemand:
* espanhòl: rojizo $^{(es)}$
* francés: rougeâtre $^{(fr)}$
* italian: rossiccio $^{(it)}$
* neerlandés:
* portugués:
* sicilian: russastru $^{(scn)}$
# Occitan
### Prononciacion

/ˈrud͡ʒes/, /ˈrud͡ʒes/

## Forma d'adjectiu

roges
* Masculin plural de roge.
# Occitan
### Etimologia

Del latin rubeus.

### Prononciacion

/rut͡ʃ/, /rut͡ʃ/

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | rog | roges |
| Femenin | roja | rojas |
rog masculin
* Color de la sang de longor d'onda compresa entre 625 e 740 nm.

### Traduccions

| breton: ruz $^{(br)}$ anglés: red $^{(en)}$ catalan: vermell $^{(ca)}$, roig $^{(ca)}$ espanhòl: rojo $^{(es)}$ francés: rouge $^{(fr)}$ gaelic escocés: dearg $^{(gd)}$ | alemand: rot $^{(de)}$ islandés: rauður $^{(is)}$ italian: rosso $^{(it)}$ neerlandés: rood $^{(nl)}$ portugués: vermelho $^{(pt)}$ sicilian: russu $^{(scn)}$ |
# Occitan
### Etimologia

Del latin classic rŭbeus.

### Prononciacion

    /ˈrud͡ʒe/, /ˈrud͡ʒe/
    /ˈrud͡ze/, /ˈrud͡ze/ (lemosin)
França (Bearn) : escotar « roge »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | roge | roges |
| Masculin | [ˈrud͡ʒe] | [ˈrud͡ʒes] |
| Femenin | roja | rojas |
| Femenin | [ˈrud͡ʒo] | [ˈrud͡ʒos] |
roge
* Color de la sang; de longor d'onda compresa entre 625 e 740 nm.

### Variantas dialectalas

* roi / arroi
* ròi
* rog

### Derivats

| rogeiròla rogejar rogenc roget rogièr rogieràs | rogièròla roginadís roginar roginejar roginèl roginós rogir |

### Traduccions

| anglés: red $^{(en)}$ basc: gorri $^{(eu)}$ catalan: roig $^{(ca)}$, vermell $^{(ca)}$ espanhòl: rojo $^{(es)}$ francés: rouge $^{(fr)}$ alemand: rot $^{(de)}$ ido: reda $^{(eo)}$ (adj.), redo (n.) | indonesian: merah $^{(id)}$ italian: rosso $^{(it)}$ navajo: łichííʼ $^{(nv)}$ polonés: czerwony $^{(pl)}$ portugués: vermelho $^{(pt)}$ rus: красный $^{(ru)}$ sicilian: russu $^{(scn)}$ turc: kırmızı $^{(tr)}$, al |
# Occitan
### Etimologia

De roge.

### Prononciacion

[rud͡ʒiˈʎu] França (Bearn) - Lengadocian : escotar « rogilhon »

### Sillabas

ro | gi | lhon (3)

## Nom comun

rogilhon masculin
* Bot. Flor de la planta Papaver rhoeas, e la quita planta.

### Sinonims

* rosèla

### Traduccions

* alemand: Mohn $^{(de)}$
* anglés: poppy $^{(en)}$
* catalan: rosella $^{(ca)}$
* francés: coquelicot $^{(fr)}$
* italian: papavero $^{(it)}$
# Occitan
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/puˈmɛl/, /puˈmɛl/

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| pomèl | pomèls |
| [puˈmɛl] | [puˈmɛls] |
pomèl masculin
* Extremitat arredondida de la manilha d'una espada, d'una cana, d'una pòrta...
* Equit. Eminéncia arredondida situada a l'abans de l'arçon d'un sèla.
* Bola de nèu.

### Variantas dialectalas

* pomèu

### Referéncias

* "vòstras referéncias"
# Tubatulabal
### Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

### Prononciacion

/pɔmt/, /pɔmt/

## Nom comun

pomt
* Uòu.

### Referéncias

* Charles F. Voegelin, 1935, Tübatulabal Grammar, University of California Publications in American Archaeology and Ethnology 34: p. 55–190.
# Esperanto
### Etimologia

    pomo, « poma », + sufixe -uj-., + sufixe -o.

### Prononciacion

* AFI : [pɔˈmujɔ]
França (Tolosa) : escotar « pomujo »

### Sillabas

po | mu | jo

## Nom comun

| Cas | Singular | Plural |
| Nominatiu | pomujo | pomujoj |
| Acusatiu | pomujon | pomujojn |
pomujo
* pomièr.

### Sinonims

* pomarbo
# Occitan
### Prononciacion

/pon't͡sjus/, /pon't͡sjus/, /pon'ksjus/, /pon'ksjus/ provençau /pũⁿ'ksjũⁿs/, /pũⁿ'ksjũⁿs/

## Forma de nom comun

ponccions
* plural de ponccion
# Occitan
### Etimologia

Del latin punctum « ponchada, ponch, pic », derivat de pŭngĕre « ponchar ».

### Prononciacion

    /punt͡ʃ/, /punt͡ʃ/
    Lengadocian : escotar « ponch »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| ponch | ponches |
| [punt͡ʃ] | [ˈpunt͡ʃes] |
ponch masculin (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)
* Geom.Porcion de l'espaci ont se crosan doas dreitas.
* Gram.Signe de pontuacion que separa doas frasas.
* Cercle fòrça pichon.
* Accion de ponchar un teissut amb una agulha.
    far un punt
* Cadun dels crosaments de fial en cordura.
* Gra d'una escala de qualificacion.
* Recompensas dins un jòc.
* En cirurgia, sutura, procediment usat per empachar qu'una plaga se torna dobrir.
* Luòc, usat tanben metaforicament.

### Variantas dialectalas

* punt

### Parents

* poncha
* ponchut

### Traduccions

| anglés: point $^{(en)}$ catalan: punt $^{(ca)}$ masculin | francés: point $^{(fr)}$ masculin italian: punto $^{(it)}$ masculin |
# Occitan
### Prononciacion

/puns/, /puns/

## Forma de nom comun

poms masculin (lengadocian) (provençau)
* Plural de pom.
# Occitan
### Etimologia

    De pompa.

### Prononciacion

/pumˈpus/, /pumˈpus/ França (Bearn) : escotar « pompós »

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | pompós | pomposes |
| Masculin | [pumˈpus] | [pumˈpuzes] |
| Femenin | pomposa | pomposas |
| Femenin | [pumˈpuzo̞] | [pumˈpuzo̞s] |
pompós
* Que se fa amb pompa, plen de pompositat.
* Exagerat, emfatic, cargat.
* Se ditz d’una execucion musicala lenta e majestuosa.

### Derivats

* pomposament

### Sinonims

* emfatic
* fastuós
* solemne

### Parents

* pompa
* pompositat

### Traduccions

| alemand: bombastisch $^{(de)}$, pompös $^{(de)}$ anglés: pompous $^{(en)}$ basc: catalan: pompós $^{(ca)}$ | espanhòl: pomposo $^{(es)}$ francés: pompeux $^{(fr)}$ italian: pomposo $^{(it)}$ portugués: pomposo $^{(pt)}$ |

# Catalan
### Etimologia

    De pompa.

### Prononciacion

    Oriental: central /pumˈpos/, /pumˈpos/, balear /pomˈpos/, /pomˈpos/, /pumˈpos/, /pumˈpos/
    Occidental: /pomˈpos/, /pomˈpos/

## Adjectiu

Declinason :
| | Singular | Plural |
| Masculin | pompós | pomposos |
| Femenin | pomposa | pomposes |
pompós
* pompós $^{(ca)}$
# Occitan
### Etimologia

Del latin punctio

### Prononciacion

/pun't͡sju/, /pun't͡sju/, /pun'ksju/, /pun'ksju/ provençau /pũⁿ'ksjũⁿ/, /pũⁿ'ksjũⁿ/

### Sillabas

ponc|cion

## Nom comun

ponccion femenin
Declinason :
| Singular | Plural |
| ponccion | ponccions |
| [pun't͡sju] | [pun't͡sjus] |
* (quirurgia) Operacion que se leva los liquids escampats dins una partida del còrs, i fasent una obertura.
** Una Ponccion pulmonara.
* (per extension) Prelevament dolorós o nefast.
* (particular) Prelèvament d’argent dolorós.
** La ponccion fiscala.

### Traduccions

| alemand: Punktion $^{(de)}$ anglés: punction $^{(en)}$ basc: zulatu $^{(eu)}$ catalan: punció $^{(ca)}$ | espanhòl: punción $^{(es)}$ francés: ponction $^{(fr)}$ italian: puntura $^{(it)}$ portugués: punção $^{(pt)}$ |
# Sard
### Etimologia

Del latin saponem, acusatiu de sapo.

### Prononciacion
## Nom comun

sabone masculin
* Sabon.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Etimologia

Del latin sapor derivat de sapĕre.

### Prononciacion

/saˈβu/, /saˈβu/
França (Bearn) : escotar « sabor »

## Nom comun

Declinason :
| Dialècte : lengadocian ||
| Singular | Plural |
| sabor | sabors |
| [saˈβu] | [saˈβus] |
sabor femenin
* Gost o odor especifica de quicòm.

### Derivats

* saborós

### Traduccions

| alemand: Geschmack $^{(de)}$ masculin anglés: taste $^{(en)}$, flavour $^{(en)}$ catalan: sabor $^{(ca)}$ masculin | francés: saveur $^{(fr)}$ femenin sard: sabore $^{(sc)}$ masculin |
# Occitan
### Etimologia

De sabor amb lo sufix adjectival -ós.

### Prononciacion

/saβuˈɾus/, /saβuˈɾus/
França (Bearn) : escotar « saborós »

## Adjectiu

Declinason :
| Dialècte : lengadocian |||
| | Singular | Plural |
| Masculin | saborós | saboroses |
| Masculin | [saβuˈɾus] | [saβuˈɾuzes] |
| Femenin | saborosa | saborosas |
| Femenin | [saβuˈɾuzo] | [saβuˈɾuzos] |
saborós masculin
* Plen de sabor, gostós.

### Antonims

* dessaborós

### Traduccions

| alemand: schmackhaft $^{(de)}$ anglés: tasty $^{(en)}$ | catalan: saborós $^{(ca)}$ francés: savoureux $^{(fr)}$ |
# Occitan
### Prononciacion

/saˈβus/, /saˈβus/

## Forma de nom comun

sabons masculin
* Plural de sabon.

# Catalan
### Prononciacion

/səˈβons/, /səˈβons/(oriental), /saˈβons/, /saˈβons/ (occidental)

## Forma de nom comun

sabons femenin
* Plural de sabó.
# Sard
### Etimologia

Del latin sapor.

### Prononciacion
## Nom comun

sabore masculin
* Sabor.

#### Nòta

Forma del sard comun.

### Referéncias

* Dizionario italiano – sardo
# Occitan
### Prononciacion

/saβuˈɾuzos/, /saβuˈɾuzos/

## Forma d'adjectiu

saborosas
* Femenin plural de saborós.
# Occitan
### Prononciacion

/saˈβus/, /saˈβus/

## Forma de nom comun

sabors femenin
* Plural de sabor.
# Occitan
### Prononciacion

/saβuˈɾuzo/, /saβuˈɾuzo/
França (Bearn) : escotar « saborosa »

## Forma d'adjectiu

saborosa
* Femenin singular de saborós.
# Occitan
### Prononciacion

/saβuˈɾuzes/, /saβuˈɾuzes/

## Forma d'adjectiu

saboroses (lengadocian)
* Masculin plural de saborós.
# Francés
### Etimologia

Del francés ancian çabot.

### Prononciacion

/saˈbo/, /saˈbo/
França (Lion) : escotar « sabot »
França (Tolosa) : escotar « sabot » França (Vòges) : escotar « sabot » França (Vòges) : escotar « sabot » França : escotar « sabot » França (Lion) : escotar « sabot » França (Rems) : escotar « sabot » França (Tors) : escotar « sabot » França (Somain) : escotar « sabot » França (Sant Nazari de Rosselhon) : escotar « sabot » França (Ceret) : escotar « sabot »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| sabot | sabots |
| [saˈbo] ||
sabot masculin
* Esclòp.
* Zool. Bata.

### Derivats

* saboterie
* sabotier

### Locucions

* avoir du foin dans ses sabots
* avoir les deux pieds dans le même sabot
* dormir comme un sabot
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /seðytˈtɾizes/, /seðytˈtɾizes/, provençau /sedykˈtuʀizes/, /sedykˈtuʀizes/

## Forma de nom comun

seductrises
* Plural de seductritz.

## Forma d'adjectiu

seductrises
* Femenin plural de seductritz.
# Occitan
### Prononciacion

lengadocian /seˈðyttuɾo̞s/, /seˈðyttuɾo̞s/, gascon /seˈðyktuɾo̞s/, /seˈðyktuɾo̞s/, provençau /seˈdyktuʀo̞/, /seˈdyktuʀo̞/

## Forma de nom comun

seductoras
* Plural de seductor.

## Forma d'adjectiu

seductoras
* Femenin plural de seductor.

# Espanhòl
### Etimologia

    Del latin seductor.

### Prononciacion
## Forma de nom comun

seductoras
* Plural de seductor.

## Forma d'adjectiu

seductoras
* Femenin plural de seductor.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin seductor.

### Prononciacion

lengadocian /seðytˈtɾit͡s/, /seðytˈtɾit͡s/, provençau /sedykˈtuʀit͡s/, /sedykˈtuʀit͡s/ França (Bearn) : escotar « seductritz »

## Nom comun

Declinason :
| Singular | Plural |
| seductritz | seductrises |
seductritz femenin (equivalent masculin seductor)
* La persona que sedutz, que fa caire en pèca o en error.
* La persona que corromp l’innocéncia, la vertut.

### Variantas dialectalas

* seductora

### Sinonims

* enjaulaira
* enfachinaira

### Traduccions

| alemand: Verführerin $^{(de)}$ anglés: seducer $^{(en)}$ basc: catalan: seductora $^{(ca)}$ | espanhòl: seductora $^{(es)}$ francés: seductrice $^{(fr)}$ italian: seduttora $^{(it)}$ portugués: sedutora $^{(pt)}$ |

## Forma d'adjectiu

seductritz
* Femenin singular de seductor.
# Occitan
### Etimologia

    Del latin seducere « desviar del bon camin ».

### Prononciacion

/seˈðɥiɾe/, /seˈðɥiɾe/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « seduire »

## Vèrb

seduire (lengadocian)
* Enganar, far caire dins l’error per sas insinuacions, per sos escrichs, per sos discors, per sos exemples, etc.
** L'ipocrita sedusiá los pòbles.
* Far caire dins la pèca ; subornar ; corrompre ; desviar.
** Seduire de testimònis.
* (especific) Convéncer de començar una relacion amorosa.
* Pertocar, plaire, persuadir.
** Sa bontat sedutz los còrs.

### Variantas dialectalas

* sedusir / sedúser (gascon)
* sedurre (provençau)

### Sinonims

* enjulhar
* enjaular
* enfachinar
* embelinar

### Parents

* seduccion