# Erépia

Erépia (Hérépian en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
L'escais dels abitants es los "tuquièrs" (mot derivat de tuca).

## Geografia

Erépia es un caireforc rotièr, d'una importància comparabla a la de Bedarius, entre la RD 908 Sant Ponç de Tomièiras-Clarmont d'Erau e la RD 909A que ven de Besièrs e de Pesenàs, perlongada per la D 922 e la D 13.

### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Erépia :
| | Tauçac | Vilamanha (l'Argentièira) |
| L'Amalon | | Bedarius |
| Las Airas | Cabrairòlas | Falhièiras |

## Toponimia

La prononciacion es [e'repjo]. Las fòrmas ancianas son : de Herepia en 1344, Erepie cap a 1385 (?) citat ? en [1740-60], 1643, Heripiano en 1529, Herepian en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini).
Per Dauzat, Erépia vendriá d'un nom d'òme gallo-roman *Areppius (del gallés arepo, « araire »), amb lo sufixe -anum. Lo nom a conegut un reculament de l'accent tonic : Erepian > Erépia, coma n'i a plan dins la region. Çaquelà, Xavier Delamarre coneis pas arepo, « araire », mas si arepennis, « tròç de tèrra, arpent », de are- « davant », e penno-, « cap »; arepo seriá una falsa interpretacion dels cercaires del passat, basada sus arepennis, e que caldriá abandonar ? Mas Delamarre cita tanben un nom Erepus, Eripius e un teonime (nom de diu) Eriap(p)us, qu'explica coma « uèlh d'agla » o « semblable a una agla ». Son libre pus recent Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne ditz pas res d'Erépia pr'aquò. Per Frank R. Hamlin, l'etimologia es escura.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2014 | 2026 | Jean-Louis Lafaurie | divèrs drecha |
| setembre de 2003 | 2014 | Pierre Bernard | divèrs drecha |
| febrièr de 1980 | 2003 | Jean-Marie Oustry | divèrs drecha |
| | 1980 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Gervais; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1501, totala: 1532 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 625 | 690 | 738 | 788 | 991 | 1 072 | 1 083 | 1 115 | 1 185 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 143 | 1 149 | 1 261 | 1 206 | 1 278 | 1 580 | 1 238 | 1 132 | 1 188 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 252 | 1 278 | 1 289 | 1 143 | 1 154 | 1 193 | 1 171 | 1 067 | 1 112 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 122 | 1 135 | 1 126 | 1 157 | 1 241 | 1 368 | 1 458 | 1 458 | 1 469 1 488 |
| 2009 | 2010 |
| 1 503 1 522 | 1 474 1 493 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 1522 abitants e la densitat èra de 173,55 ab/km².

## Luòcs e monuments

| La fondariá e lo musèu (sul site de l'anciana gara d'Erépia). | L'anciana fondariá de Castanet lo Bas (comuna de Sant Gervais). |

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas

* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 194
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 349
* ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 53
* ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 165-166, a erno-
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012
* Portal de Lengadòc