OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Patrici Pojada

Patrici Pojada (Pàmias, 5 de novembre de 1965) es un istorian, lingüista e cercaire occitan del país de Fois. Especialista de las relacions occitanocatalanas e de las migracions occitanas, es professor d'istòria a l'Universitat de Perpinhan. Es tanben membre del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana, de l'Institut d'Estudis Araneses-Acadèmia Aranesa de la Lenga Occitana e foguèt president del Grop de Lingüistica Occitana. Es tanben dempuèi novembre de 2018 membre de la seccion istorico-arqueologica de l'Institut d'Estudis Catalans (IEC).

## Òbras
### Lenga

* Los vèrbs conjugats, IEO Arièja, 1993, 1996, 2005
* Diccionari occitan-catalan/català-occità (2005), coescrich amb C. Balaguer

### Istòria

* Une vallée frontière dans le Grand Siècle. Le Val d'Aran entre deux monarchies (1998)
* Identité et solidarités dans les Pyrénées. Essai sur les relations humaines (XVIe-XIXe siècle) (2000)
* Une société marchande. Le commerce et ses acteurs dans les Pyrénées modernes (haut Pays de Foix, vers 1550-1700) (2008)
* Le Voisin et le Migrant. Hommes et circulations dans les Pyrénées modernes (XVIe–XIXesiècle) (2011)
* Viure com a bons veïns. Identitats i solidaritats als Pirineus (segles XVI-XIX) (2017)

## Referéncias

* ↑ URL de la referéncia: http://apmembres3.iec.cat/detall.aspx?pkMembrePLE=1205.
# Felip Carbona

Felip Carbona (en francés Philippe Carbonne, Fois, 16 de julh de 1944) es un matematician e universitari occitan. Foguèt president de l'Institut d'Estudis Occitans de 1997 a 2001 e es actualament membre del Grop de Lingüistica Occitana.

## Biografia

Felip Carbona nasquèt a Fois en 1944. Anèt a l'Escòla Normala Superiora e obtenguèt puèi l'agregacion e lo doctorat d’Estat en matematicas. Pasmens se limitèt pas als estudis scientifics vist que ten una mestresa de Letras Modèrnas. Ensenhèt las matematicas e mai l’occitan a l'Universitat de Tolosa e s'engatgèt d'a fons dins l'occitanisme. Foguèt vicepresident responsable del sector de recèrca de l'Institut d'Estudis Occitans entre 1981 e 1986 abans de ne venir son president de 1998 a 2002. A mai foguèt president de l'Escòla Occitana de 1995 a 1998.
Per son prètzfach recebèt mantun prèmi coma lo de l’Acadèmia dels Jòcs Florals, en 1980 lo prèmi Josèp Salvat, lo prèmi Pau Froment, lo prèmi Pèire Godolin e mai lo Jansemin d'argent.
A la retirada dempuèi qualques ans contunha pasmens d'èsser actiu dins l'occitanisme. Es actualament president del Collègi d'Occitània e contunha de dirigir la revista lo Gai saber que capitaneja dempuèi 1982. Es tanben un dels membres de l'Acadèmia Occitana-Consistòri del Gai Saber.

## Òbras

* Traucs dins lo nonrés (2004)
* Divèrses articles dins los Quasèrns de lingüistica occitana.
* Camparòls, Ensag de nomenclatura (1996)
* Lo romavatge avorat dins los Actes du colloque J. Salvat (1989).

## Referéncias

* ↑ Generalitat de Catalonha. «Membres del Grop de Lingüistica Occitana (GLO). Currículums». Archiu de l'original del 13 d'abril de 2012.
* ↑ http://collegioc.org/file.php/1/Autors/Carbona%20F.pdf

## Ligams extèrnes

* Felip Carbona parla de Renat Nelli sus Youtube
* Descripcion de la revista lo Gai saber per Felip Carbona a Youtube
| Precedit per Robèrt Martí | President de l'IEO 1997 - 2001 | Seguit per Dàvid Grosclaude |
# Meteorologia

La meteorologia es l'estudi dels fenomèns atmosferics coma los nívols, las depressions e las precipitacions per comprendre cossí se forman e evoluisson. Es una disciplina que tracta principalament de la mecanica dels fluids aplicada a l'aire mas que fa usatge de divèrsas autras brancas de la fisica e de la quimia.
Permet doncas d'establir de previsions meteorologicas en s'apiejant sus de modèls matematics de tèrme cort o long. Es tanben aplicada a la prevision de la qualitat de l'air, als cambiaments climatics e a l'estudi dins mantun domeni de l'activitat umana (construccion, trafic aerian, etc.)
# Tampere

Tampere (en suedés: Tammerfors) es una comuna e ciutat finlandesa situada dins lo sud-oèst dau país. Segonda ciutat de Finlàndia per òrdre d'importància, es un centre industriau (mecanica, automatisme, tecnologic (comunicacion, informatica) e universitari. La populacion de son aglomeracion èra de 330 000 abitants en 2017.
La vila foguèt fondada en 1779 per lo rèi suedés Gustav III (1771-1792) coma centre comerciau lòng dau canau Tammerkoski. Dins lo corrent dau sègle XIX, venguèt un centre industriau e una plaça economica importanta en Finlàndia. Au sègle seguent, foguèt lo centre de plusors eveniments politics importants, especialament durant lei grèvas de novembre de 1905. D'efèct, l'industrializacion i aviá entraïnat lo desvolopament d'un movement obrier fòrt que s'engatjèt dins lo camp dei Roges pendent la guèrra civila començada en 1917. Pasmens, en despiech de la mobilizacion de plusors miliers d'òmes, la ciutat foguèt presa per lei Blancs lo 6 d'abriu de 1918. Durant l'entre doas guèrras, aquela agitacion comunista entraïnèt la mesa en plaça d'un poder d'inspiracion faissista per tenir la populacion.
Après la Segonda Guèrra Mondiala, Tempere conoguèt un movement de creissença marcat per l'absorpcion progressiva dei vilas vesinas coma Messukylä (1947), Lielahti (1950), Aitolahti (1966) e Teisko (1972). En parallèl, leis industrias dau sègle XIX e de la premiera mitat dau sègle XX (textil, metallurgia...) comencèron de disparéisser. Foguèron remplaçadas per l'arribada d'activitats centradas sus lei tecnologias de l'informacion.

## Referéncias

* ↑ Afirmat dins: Area of Finland's municipalities 2023-01-01. Lenga: Finés. Ostal d'edicion: Maanmittauslaitos.
* ↑ «Finland's preliminary population figure was 5,608,218 at the end of February 2024». Institut finlandais de statistique.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Tampere, sus Wikimedia Commons
# Reialme dels Païses Basses

Lo Reialme dels Païses Basses (en neerlandés: Koninkrijk der Nederlanden, prononciat) es una union de païses creada lo 28 d’octobre de 1954. Lo sobeiran es lo dels Païses Basses.
Compren ara quatre païses:
* Aruba
* Curaçao
* los Païses Basses (amb las tres comunas dels Païses Basses Caribencs: Bonaire, Saba e Sant Eustaqui)
* Sant Martin del Sud
Ne faguèron partida:
* de 1954 a 1975, lo Surinam
* de 1954 a 2010, las Antilhas Neerlandesas (amb Aruba entrò 1986).

## Referéncias

* ↑ URL de la referéncia: https://data.iana.org/time-zones/tzdb-2021e/europe.
# Ostal de Borbon-Parma

L'Ostal de Borbon-Parma (var. Ostau de Borbon-Parma) foguèt la branca borbonosa italiana que regnèt de 1748 a 1859 sul ducat de Parma, Plasença e Guastalla, de territòris situats en lo marge drech del riu Pò a comptar de Piemont.
Un còp mòrt sens descendència dirècta Antonio Farnese, lo darrièr dels ducs de Parma d'aquela branca, Isabel Farnese, segonda esposa de Felip V d'Espanha, tracta d'exercir lo sieu melhor drech successori per sieus filhs coma neboda del Duc. La politica espanhòla del reinatge de Felip V a un de los sieus principals objectius en la recuperacion dels territòris italians perduts après la Guèrra de Succession Espanhòla e lo tractat d'Utrecht a mans de Àustria. S'atenguèt la designacion de Carles (mai tard Carles III d'Espanha), filh de Felip V d'Espanha e Isabel Farnese, coma Duc de Parma lo 1732. A consequéncia de la Guèrra de Succession de Polonha, Carles atenguèt de part austriana lo reialme de Nàpols en 1735. La contraprestacion es lo liurament del ducat a Àustria en 1735. Lo domeni austrian sul ducat portèt solament fins al Tractat d'Aquisgran (1748), que lo reïntegrèt en mans de la branca espanhòla, a comptar d'aquel moment marida de Borbon-Parma. Felip, duc de Parma, filh de Felip V e Isabel Farnese, assumèt la regéncia dels ducats de Parma, Plasença e Guastalla en 1748. D'aquela manièra Isabel Farnese vei satisfachas las siás aspiracions en plaçar en tròns als sieus filhs, malgrat aiçò, las siás aspiracions se veiràn superadas en accedir al tròn ​​d'Espanha lo sieu filh Carles après la mòrt del sieu germanastre en 1759.

## Ligams extèrnes

* http://www.borbonparma.org/
* ↑ Sévillia, Jean (2023-10-05). Charles et Zita (édition collector) (en francés). Place des éditeurs. ISBN 978-2-262-10491-7.
# Ostal d'Avís

L'Ostal d'Avís (en portugués ancian: Aviz; en portugués modèrne: Avis), o Dinastia Joanina, es una branca cabdeta de l'Ostal de Borgonha qui regna sul Reialme de Portugal de 1385 à 1580.
Pendent la crisi portuguesa de 1383-1385, Joan, grand mèstre de l'Òrdre militar d'Avís e filh del rei Pèire I, capvira sa neboda Beatritz e pren lo poder. Sa linhada mascle s'atudèt en 1580, e après una novèla crisi de succession, lo tròn passa per las femnas al Absbogs d'Espanha dins la persona de Felip II, lo filh de Carles Quint.
En 1640, après la revolution portuguesa, la corona passa, de nòu per las femnas, a l'Ostal de Bragança, eissida d'un filh del roi Joan, Alfons I de Bragança.
# Società Sportiva Calcio Napoli

La Società Sportiva Calcio Napoli (en occitan: Societat Esportiva Fotbòl Nàpols) es un club fotbolistic italian de Nàpols. L'equipa jòga dins la Seria A, la seria maximala del fotbòl italian.
Lo club foguèt fondat de facto en 1926 amb lo nom d'Associazione Calcio Napoli, seguida al cambiament d'estatut e de denominacion del Foot-Ball Club Internazionale-Naples, que foguèt son torn creat en 1922. La color de la societat es lo blau, mentre que la mascòta es lo Ciuccio, a l'origina un caval d'elevatge. Las partidas an luòc a domicili a l'estadi Diego Armando Maradona, inaugurat en 1959.
Napoli es egalament l'un dels membres associats de l'ECA, una organizacion creada per remplaçar lo G-14 suprimit e compausada dels principals clubs de fotbòl del continent, amassats dins un consòrci per tal d'obtenir una proteccion comuna dels eveniments esportius, juridics e dreches de television de cap a la FIFA.

## Bibliografia

* Gianni Nicolini, La storia del Napoli, Editrice Italiana Roma, 1967.

## Referéncias

* ↑ Ancianament nommat San Paolo fins al 4 de decembre de 2020.
* ↑ Nicolini p.27
* ↑ Al nom de Diego Armando Maradona (30 d'octobre de 1960 ─ 25 de novembre de 2020)
# Marinhac e las Claras

Marinhac e las Claras$^,$$^,$$^,$ (Marignac-Lasclares en francés) qu'es una comuna lengadociana istoricament, mès lingüisticament gascona, situada administrativament dins lo departament de Nauta Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Comuna de l'airal urban de Tolosa situada suu Canau de Sent Martòri a 52 km au sud de la vila.

## Istòria

Pendent l'Ancian Regime, Marinhac de Las Claras qu'èra de la diocèsi civila de Rius, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de la diocèsi de Rius, de la senescauciá de Tolosa. Tanlèu 1790, qu'èra deu canton deu Hosseret. La glèisa qu'es devath lo patronatge de Sent Martin.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | 2026 | Anicet Agboton | | |
| junh 1995 | 2020 | Gérard Capblanquet | PS | retirat, president de la CC |
| | 1995 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 444, totala: 462 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 201 | 235 | 209 | 240 | 265 | 295 | 327 | 332 | 359 364 |
| 2009 | 2010 |
| 385 391 | 410 416 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véser tanben

* Comunas de la Nauta Garona
* Portal de Lengadòc

## Nòtas e referéncias

* ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 28 e 1

## Ligams extèrnes

* Marinhac e las Claras sul site de l'IGN
# Antòni de Borbon

Antòni de Borbon (La Fère, Picardia, 22 d'abril de 1518 – Les Andelys, Normandia, 17 de novembre de 1562) foguèt rei de Navarra, duc de Vendòma aital coma coprince d'Andòrra (1555–1562).

## Originas familiaras

Èra filh de Carles IV de Borbon e de Francesca d'Alençon, que vadó rei de Navarra a l'escadença deu son maridatge dab Joana III de Labrit. Sos fraires èran Francés, comte de Enghien, Carles, cardenal de Borbon, e Loïs, prince de Condé. Après lo rei de França e sos sieus filhs èra lo primièr prince de sang, es a dire, lo seguent en la linha successòria al tròn.

## Titulatura

* 25 de mai de 1555 – 17 de novembre de 1562: Sa Majestat lo rei de Navarra, comte de Fois, Bigòrra e Peiregòrd, vescomte de Bearn.
* 25 de març de 1537 – 17 de novembre de 1562: Son Altesa lo comte de Vendòma

## Referéncias

* ↑ García Pérez, Rafael Daniel «Antonio de Borbón» (en espanhòl). Diccionario biográfico electrónico. Reial Acadèmia de la Història. [Consulta: 30 de decembre de 2024]
* ↑ Baird, Henry M. (1880). History of the Rise of the Huguenots (en anglés). vol. 1. Londres: Hodder and Stoughton, p. 313.
| Precedit per | Antòni de Borbon | Seguit per |
| Carles IV de Borbon | Duc de Vendòma (1537-1562) | Henri IV |
| Enric II de Navarra | Rei de Navarra Comte de Fois Comte de Bigòrra Comte de Peiregòrd Vescomte de Bearn (1555-1562) | Enric III |
# Pontorson

Ardévoun en normand (Pontorson en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Patrick Larivière |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 4 964 | 5 073 | 5 497 | 5 366 | 4 376 | 4 107 | Cercar | 4 108 | 4 094 |
| 2009 | 2010 |
| 4 080 4 154 | 4 114 4 188 |
| Impossible de compiler l'entrée EasyTimeline : EasyTimeline 1.90 Timeline generation failed: 6 errors found Line 84: bar:1968 from:0 till: 5073 - Plotdata attribute 'till' invalid. Date '5073' not within range as specified by command Period. Line 85: bar:1975 from:0 till: 5 497 - Invalid attribute '497' ignored. Specify attributes as 'name:value' pairs. Line 86: bar:1982 from:0 till: 5 366 - Invalid attribute '366' ignored. Specify attributes as 'name:value' pairs. Line 87: bar:1990 from:0 till: 4 376 - Invalid attribute '376' ignored. Specify attributes as 'name:value' pairs. Line 88: bar:1999 from:0 till: 4 107 - Invalid attribute '107' ignored. Specify attributes as 'name:value' pairs. Line 91: bar:2008 from:0 till: 4 094 - Invalid attribute '094' ignored. Specify attributes as 'name:value' pairs. |||||||||
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Normandia
# Booba

{{{talha imatge}}}
Élie Yaffa (Sèvres, 9 de decembre de 1976), mai conegut per son nom artístic de Booba, es un cantaire e raper francés de maire francesa e de paire senegalés. Es originari de Boulogne-Billancourt (Illa de França).

## Carrièra

Nascut a Boulogne-Billancourt en França, Booba a format amb lo seu amic Ali qu'es de la vila d'Issy-les-Moulineaux un grop de rap nomenat Lunatic. En 2000, an fach un disc nomenat Mauvais Œil qu'es lo sol del grop. Lo grop se dessepara en 2002 per una rason inconeguda. Booba enregistra un album sol, Temps mort, que s'es vendut a 250 000 exemplars.

## Albums

* 2002: Temps mort
* 2004: Panthéon
* 2006: Ouest Side
* 2008: 0.9
* 2010: Lunatic
* 2012: Futur

## Mixtapes

* 2005: Autopsie volume 1
* 2007: Autopsie volume 2
* 2009: Autopsie volume 3
* 2011: Autopsie volume 4

## Referéncias

* https://web.archive.org/web/20121026094448/http://fr.wikipedia.org/wiki/Booba

## Ligams extèrnes

* boobalunatic.com/ Sif oficial
* Sif Ünkut
# Cauna de Foissac

La cauna de Foissac, en Roergue, dins la val d'Òlt e lo departament d'Avairon, compren d'òbras d'art parietal del Paleolitic Superior e un site arqueologic calcolitic. Venguèt «monument istoric» en 1978.

## Ocupacion calcolitica

Descobèrt en 1959, lo malhum sosterranh s'estend sus mantun quilomètre. En 1965, lo punt limit ennaut del malhum foguèt mes al jorn: aquesta partida de la cavitat embarra un grand nombre de vestigis arqueologics calcolitics datant d'aperaquí 2 700 ans abC (sepulturas, mobiliari litic e ossós, ceramicas e traças de passatges multiples). En 1973 aquela partida foguèt dobèrta al public. De 1978 a 1988 i foguèron menadas de recèrcas arqueologicas.

## Cauna ondrada paleolitica

En 2006, òm trapèt de pinturas e de gravaduras del Paleolitic Superior dins una autra partida del malhum, dins la sala batejada «Francés Rosaud» en memòria d'un dels arqueològs que estudièt lo site e que i moriguèt en 1999. Las gravaduras consistisson en de finas incisions non figurativas. Las pinturas incluson de traches negres, de pontuacions rojas e negras, un ur, un caprid, e dos bisonts associats dins una scèna de preacoblament.

## Ligams extèrnes

* Lo site oficial
# Charles Barbier

Nicolas-Charles-Marie Barbier de la Serre (Valencianas, 18 de mai de 1767 - 29 d'abril de 1841, foguèt oficièr de l'armada francesa conegut per aver ensajat un procèssus d'escritura dels sons en relèu: la sonografia.

## Biografia

Charles Barbier nasquèt dins una familha de notables a Valencianas en 1767. Son paire, contrarotlador de las bòrias del rei, lo faguèt admetre en 1782 dins una escòla militara, que ne sortiguèt oficièr. Capitani d'artilhariá, emigrèt en America del temps de la Revolucion, mas tornèt en França al començament de l(Empèri. Volguèt alara codificar e legir las instruccions de nuèch sens lutz. Inventèt vèrs 1808, lo sistèma dich l'escritura nocturna. Presentèt un primièr còp son sistèma a l'Institut Nacional dels Joves Cecs (París) en 1820, mas lo director Guillié se mostrèt fòrça reservat. En 1821, Barbier faguèt una novèla temptativa. Lo nòu director, Pignier, estimèt que sols los joves cecs podián jutjar lo sistèma. Assemblèt los escolans per lor explicar lo sistèma e que l'experimentèssen amb de papièr embosat. D'entre los escolans èra Louis Braille que se mostrèt fòrça interessat.

## Sonografia

Lo principi de la sonografia es de transcriure de sons (36) amb de punts de relèu plaçats sus una grilha de 2 × 6 punts.
Louis Braille se passionèt pel sistèma ingeniós de punts de relèus inventat per Barbier, mas qu'an lo desavantatge de transcriure solament las sonoritats, supriment l'ortografia, la gramatica, la pontuacion e ignorant las chifras. E a 16 ans, inventèt lo sistèma d’escritura que pòrta son nom e qu'utiliza una matritz de 2x3 punts, mai aisit d'aprendre amb la pulpa del det.

## Vejatz tanben
### Ligams extèrnes

* (fr)Biografia
* (fr)Presentacion del tablèu e del material
# Eric Fraj

Eric Fraj (Bailleul, Flandra, 28 de decembre de 1956), es un cantaire e autor occitan contemporanèu que tanben canta qualques cançons en catalan, francés o espanhòl.

## Biografia

Eric Fraj passèt una part de son enfància a viatjar entre Senegal, Nigèr, Flandra e Bordèu, que son paire èra militar. Eric Fraj entamenèt sa carrièra musicala a Bordèu en 1971, qu'aviá pas encara quinze ans, dins las velhadas organizadas pel Cercle dels Joves Occitans, puèi en primièra partida d'un concèrt de Claudi Martí. Viu dins lo país tolosan, ont ensenhèt longtemps l'occitan, l'espanhòl e la filosofia, al licèu Pèire d'Aragon de Murèth. Es un cantaire plan conegut, que cantèt dins Occitania tota, mas tanben en Catalonha, Andòrra, País Valencian, Marròc, Bretanha, París, Alemanha, Corsega, Euzkadi (País Basc), pertot ont la vida lo buta. Canta de poèmas de grands autors e grandas autoras d'Occitania (coma Joan Bodon, Robèrt Martí, Domenica Decamps, André du Pré, Danièla Estèbe-Hoursiangou, Joan-Claudi Forêt, Joan-Loís Baradat, Joan Rigosta, Andrieu Lagarda, Antonin Perbòsc, Miquèl Decòr, Arnaud Daubassa, Ramon Busquet, Bernat Sicart de Maruèjols, Pèire Cardenal, Raimbaut de Vaqueiras, Marcèu Esquieu, Rodland Pecot, Clausi Sicre, Leon Còrdas) o d'endacòm mai (François Villon, Rutebeuf, José-Manuel Caballero Bonald, Jaime Siles, Vicente Núñez, Bertolt Brecht, Federico Garcia Lorca, Gabriel Crespo) que metèt en musica. Interprèta tanben de tèxtes personals. Sa musica s'enrasiga e s'endralha dins un mond mediterranèu e sa votz s'inspira del cant liric. En 2000, interpretèt lo ròtle del trobador Jaufre Rudèl dins "L’Amour de Loin", espectacle escrit e mes en scèna pel guitarrista, cantaire e compositor Vicente Pradal. En genièr de 2005 cantèt amb Lluís Llach la cançon A força de nits a Tolosa (sala Nougaro).

## Creacions

Eric Fraj es tanben creaire de mantun espectacle que s'i barrejan teatre e musica. Participèt en 2006 a l'Estivada de Rodés. En 2010 creèt l'espectacle Pep el mal, una mena de represa d'un espectacle anterior (Marrano) que se fondamenta sus l'istòria de son grand, lo paire de son paire, originari d'Alcoi (País Valencian) qu'emigrèt cap al nòrd per etapas e s'implantèt finalament a L'Avelhanet. Aqueste foguèt representat en mai de 2010 al teatre Daniel Soriano de Tolosa.
Es acompanhat per divèrses musicians coma Guilhem Lopez o Jean-Raymond Gélis.

## Discografia

* Vièlh òme (1972)
* Subrevida (1978)
* Cantaré! (1981)
* In Extremis (1993, Nord-Sud/Paratge)
* Transits (1994)
* Aranca-me (2002, Nord-Sud/Paratge)
* Fat e Fols (2010)
* Pep El Mal (2014)
* Gao (2020)
* La Vida (2022, Tròba Vox, album 3 CD, 50 títols)

## Òbras

* Quel occitan pour demain ? (2012)

## Prèmis

Eric Fraj recebèt lo Prèmi Batista i Roca, a Barcelona, en 2006.

## Ligams extèrnes

* Lo sit personal del cantaire (fr)
* Biografia del cantaire en catalan (ca)

## Nòtas e referéncias
### Referéncias

* ↑ Eric Fraj – La Vida.
# Paul Johnson (productor)

Paul Leighton Johnson (nascut lo 11 de genièr de 1971 a Chicago e mòrt lo 4 d'agost de 2021 a Evergreen Park, Illinois), èra un discjòquei, productor musical e compositor de musica electronica estatunidenc. S'es fach conéisser en 1999 ambe lo celèbre tròç house Get Get Down. Es tanben l'autor del tube Doo Wap en 2003.