# Vilanuèva d'Òut

Vilanuèva d'Òut (Villeneuve-sur-Lot en francés) es una comuna agenesa de Guiana, en Aut Agenés, administrada pel departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Eraldica

L'escut de Vilanuèva d'Òlt se blasona atal : del camp d'azur al pont d'argent de cinc arcas e de tres tors, las tors de dèxtre e de senèstre portant caduna una floralís d'aur.

## Geografia

Vilanuèva d'Òut es una bastida situada en Agenés.

## Toponimia

La prononciacion es [,bilɔ'nɛβɔ 'dɔw]. Las fòrmas ancianas son : Villanova, en latin, en 1271, Ville Nove en 1289, Villanova in Agennesio, super flumen Olti, en latin, en 1307-1317, Vila Nova Dagenes en 1406, r. Sancti Stephani Villenove en 1520, Villeneuve l'Agenois (mapa del sègle XVII).
Segon Dauzat e Rostaing, una vilanuèva es una aglomeracion novèla fondada a l'Edat Mejana per un senhor o una comunautat religiosa, mes sense que las franquesas autrejadas a las vilafrancas sián precisadas.
Astor, citat per B. Boyrie-Fénié, precisa qu'una vilanuèva es un borg nuèu bastit en un sol còp, de las carrièras sovent rectilinèas, creat del mièg del sègle X d'aquí aus sègles XIII-XIV
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Vilanuèva d'Òut es una bastida creada per Anfós de Peitieus en 1263. Abans la revolucion, lo nom francés èra Villeneuve-d'Agen o Villeneuve-d'Agenais, après simplament Villeneuve, puèi Villeneuve-sur-Lot en 1875.

## Istòria

Una abadia benedictina foguèt fondada sul site de Vilanuèva, e a son entorn un pichon vilatge de menestrals; la vila, pr'aquò, foguèt fondada coma una bastida per Anfós de Peitieus en seguent lo plan ortogonal utilizat per las bastidas (dab l'originalitat de traucar lo riu d'Òlt.
Sa posicion estrategica que li faguèt jogar un ròtle dins la Guèrra de Cent Ans, puèi la reina Margarida de França capitèt pas a la prene e fin finala, la vila se trobèt dins lo camp dels perdents de la Fronda contre lo cardinal Mazarin e atal perdèt sas muralhas e sos valats.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| julhet de 2020 | 2026 | Guillaume Lepers | LR | director comercial a Gifi, conselhièr departamental de Vilanuèva d'Òut-1 (2021-), president de la CA del Grand Vilanovés (2020-) |
| 12 de julhet de 2012 | 2020 | Patrick Cassany | PS | conselhièr general de Vilanuèva d'Òut-Sud e departamental de Vilanuèva d'Òut-2, president de la CA del Grand Vilanovés (2010-2020) |
| març 2001 | junh de 2012 | Jérôme Cahuzac | PS | deputat (1997-2002), [2007-2012], ministre del Budget (junh 2012-març 2013) |
| 1993 | 2001 | Michel Gonelle | RPR | deputat (1986-1988) |
| | 1993 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 23462, totala: 24481 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 12 337 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 14 448 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 13 181 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 17 295 | | | | Cercar | 22 782 | 23 466 | 23 436 | 23 565 24 686 |
| 2009 | 2010 |
| 23 536 24 673 | 23 513 24 700 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 21915 abitants e la densitat èra de 269,49 ab/km².

## Embessonatges

* Espanha, Ávila.
* Còsta d'Evòri, Bouaké.
* Alemanha, Neustadt bei Coburg.
* Itàlia, San Donà di Piave.
* Escòcia, Troon.

## Espòrt

* Vilanuèva XIII

## Veire tanben

* Abeille
* Comunas d'Òut e Garona

## Nòtas

* ↑ https://www.guyenne.fr/Publications/Jurades_Bergerac/les_jurades_de_bergerac_t1.htm?fbclid=IwAR3P5U8PZg2frObhOvQQmjZ36MrtFFB9QxkOH3bigM2Z2y_HUy7qv6JCllw
* 1 2 3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 292-293
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 723
* Portau de Guiana