OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bèllòc

Bèllòc$^,$$^,$$^,$ (Belloc en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponimia

Lo sens es evident : conten una intencion de marcar la belesa del site, o que l'endret es bèl per s'i establir$^,$. Lo nom es frequent dins los cas de monestièr, mès pas necessàriament.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2010 | 2020 | Nicole Basset | sense etiqueta | retirada |
| març 2001 | octobre 2010 (mòrt) | André Barthez | | oncle de Fabien Barthez |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 286 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 211 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 159 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 84 | 54 | 33 | 55 | 44 | 62 | 63 | 65 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 66 68 | 65 67 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Lòcs e monuments

* L'ostal de la comuna.
* Vista.
* La glèisa.
* La glèisa.
* Panèl en occitan.

## Véser tanben

* Comunas d'Arièja

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 62, a Beaulieu
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 163
* Portal de Lengadòc
# Sent Julian lo Pitit

Sent Julian lo Pitit (Saint-Julien-le-Petit en francés) es una comuna situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los sent julians.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Sent Julian lo Pitit :
| | Sent Maurèlh (Cruesa) | Sent Ginhan (Cruesa) |
| Chaisson la Chapèla | | Pairac (lo Chasteu) |
| Bujaleu | Ònha | |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Sanctus Julianum vers 1135, ecclesia Sancti Juliani de Larunt davant 1140, alias près Laron ou Leyron, près Peyrat, sens data. La prononciacion es [sɛ̃ dʒy'ʎɔ lu pi'ti].
La mapa pòrta un Mont Larron au nòrd, un vilatjon dau nom de Mont Larron a costat, un Molin de Larron au sud, un vilatjon dau nom de Larron enquera pus au sud. Larron (atraccion de lairon en francés) e Laron an la mesma prononciacion en lemosin, tanben dins la fòrma Leyron. I avia un chasteu de Laron. Dauzat e Rostaing : Julianus es lo nom de mai d'un sent, dont Sent Julian l'Espitalier e un martir de Briude au segle IV. Negre precisa pas lo Julianus. Segon Ives Lavalada, 'queu Julianus era un martir dau segle III. Sus lo site Nominis, un martir de Rimini correspond a 'quela datacion.

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| març de 2001 | (2026) | Michel Chadelaud | PS |
| | 2001 | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 294, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 001 | 1 058 | 850 | 1 259 | 1 295 | 1 393 | 1 488 | 1 500 | 1 525 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 512 | 1 532 | 1 511 | 1 503 | 1 512 | 1 526 | 1 614 | 1 633 | 1 660 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 688 | 1 648 | 1 352 | 1 206 | 1 115 | 980 | 928 | 704 | 645 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 552 | 457 | 393 | 338 | 289 | 276 | 307 | 305 | 303 307 |
| 2009 | 2010 |
| 301 305 | 299 304 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 289 abitants e la densitat èra de 9,92 ab/km².

## Particularitats dau parlar comunau

* Articles definits :
* Prononciacion : Ch- ; g-, j-

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de la Nauta Vinhana

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* 1 2 Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 153, ed. Lucien Souny, 2000
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 607
* ↑ https://nominis.cef.fr/contenus/saint/7354/Saint-Julien.html
# País Nòstre

País Nòstre es una associacion segon la lei de 1901 nascuda en Lengadòc, que sa tòca es de desvolopar una pensada politica en Occitània. Son president e fondador n'es Joan Pèire Laval.

## Istòria

Dempuèi 2009, l'associacion se questiona per poder separar sas doas activitats, d'un latz l'activitat ciutadana e de l'autre l'activitat de preséncia politica a las eleccions.
Aquel meteis an, País Nòstre a començat un trabalh politic ciutadan sus Tolosa, aprèp lo Bas Lengadòc.
País Nòstre se presentèt a las eleccions mantes còps en Lengadòc (a Narbona e a Besièrs), e tanben a las eleccions regionalas de 2002.
En 2013 te participa a la platafòrma pan-occitanista Bastir! qu'aviá per tòca de labelizar candidaturas a las eleccions municipalas de 2014.

## Occitània País Nòstre

Au mes de novembre de 2019, l'associacion lengadociana s'es sarrada de Bastir Occitània que recampava a n'aqueste moment los demorats actius de Bastir!. Aital es nascuda en parallèla una associacion occitanista mai larga, Occitània País Nòstre.
Occitània País Nòstre te labellizèt alavetz gaireben un cinquantenat de listas a las eleccions municipalas de 2020.
A las eleccions regionalas de 2021, Occitània País Nòstre sostenguèt en Occitània centrala la lista regionalista Bastir Occitània menada per Joan-Luc Davezac.
Lo 5 de decembre de 2021, Clara Daugé e Stéphane Albert son estats elegits copresidents de Occitània País Nòstre.

## Vejatz tanben

* Bastir Occitània
* Occitània País Nòstre

## Ligams extèrnes=

* País Nòstre
* Occitània País Nòstre
* ↑ https://www.midilibre.fr/2019/11/20/je-veux-la-lnmp-joan-peire-laval-et-jean-luc-davezac-un-projet-davenir-pour-le-pays-occitan,8551529.php
* ↑ https://www.ladepeche.fr/2020/03/10/les-occitanistes-dans-la-bataille-du-capitole,8786733.php
* ↑ https://lejournaldugers.fr/article/54886-communique-d-occitanie-pais-nostre
# Occitània País Nòstre

Occitània País Nòstre es una amassada politica occitana fondada al mes de novembre de 2019 per de militants eissits de la plataforma occitanista Bastir! e en particular d'aderents de l'associacion País Nòstre.

## Cronologia

Aquel nom Occitània País Nòstre es estat causit sul cort tèrme en prevision de la campanha de las eleccions municipalas de 2020 en França en remplaçament de Bastir! qu'èra lo nom causit per las de 2014 .
La causida del nom Occitània País Nòstre marcava per la meteissa escasença lo maridatge oficial de l'associacion País Nòstre, que fòrça militants avián aderit tre sa naissença a la plataforma Bastir!, ambe lo movement Bastir Occitània, qui el regropava formalament dempuèi 2016 los militants demorats actius de la dicha plataforma Bastir!.
En realitat, de nombroses militants occitanistas èran de tot biais encartats dins las doas associacions Bastir Occitània e País Nòstre.

### Municipalas 2020

A las eleccions municipalas de 2020 en França, Occitània País Nòstre a donc labellisat jos aquel nom un cinquantenat de listas en Occitània.
Pendent los debats a prepaus del projècte de LGV en region Occitània, Occitània País Nòstre pren posicion en sa favor.
Fin 2020, Occitània País Nòstre reivindica una ret de 200 comitats dins 40 departaments franceses, tanben a Barcelona e a Brussèlas.

### Regionalas de 2021

Lo 31 de març de 2021, Occitània País Nòstre anóncia sostenir la lista « Bastir Occitània » a las eleccions regionalas en Region Occitània (cap de lista : Joan-Luc Davezac) en aligança ambe Resistim, lo partit de Joan de Lassala. Aquela coalicion compren tanben d'aderents del Partit republican solidariste (PRS), del movement ecologista Democracia éco-ciutadana (DEC) e de l'associacion MGO.
Pendent lo congrès del 5 de decembre de 2021 lo movement òpta per una copresidéncia partejada entre Claire Daugé e Stéphane Albert.

### Legislativas 2022

Lo 1èr de junh de 2022, « Bastir Occitània » desvèla 14 candidaturas per las eleccions legislativas en França, 13 en Occitània e una a París. Al marge d'aqueles candidats oficials estampilhats « Bastir Occitània », lo labèl País Nòstre es tanben atribuït en Region Occitània a tres candidaturas de Resistim, lo partit de Joan de Lassala.

### Legislativas 2024

A las eleccions legislativas de 2024 en França, en seguida de 2022, « Bastir Occitània » a presentat 7 candidaturas en Occitània.

## Vejatz tanben

* Bastir!
* País Nòstre
# La Rèula

La Rèula (La Réole en francés) es una comuna deu Vasadés istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Istòria

En 977, una carta designèva un priorat devath lo nom de Squirs, çò que correspond a la data oficiala de fondacion de la ciutat. En 1004, Abbon, teologian e abat de Fleury-sur-Loire, cargat de tornar botar òrde au priorat, on se coneishèva problèmas de disciplina, estut tuat dens una bacsarra. Enterrat e venerat coma martir, sent Abbon es hestejat lo 13 de novembre, anniversari de son assessinat. En 1190, Ricard Còr de Leon aufrit lo bastiment de l'ostau de vila per recompensar los borgés de lur fidelitat. En 1224, Loís VIII de França balhèt l'autorizacion d'edificar lo castèth de las Quate Sòrs. Pendent la Guèrra de Cent Ans, La Rèula estut assiejada mantun còp.
En 1629, la fortaressa estut desmantelada sus òrde deu cardinau de Richelieu. Après un novèth sacatge pendent la Fronsa, susvingut la pèsta en 1654, apui de 1678 a 1690 ; per aquera rason, lo Parlament de Bordèu divut s'exiliar a La Rèula. Es en 1790 que los monges dishèren definitivament lo priorat.
En 1793, la comuna fusionèt damb la parròpia de Sent Anhan. La Rèula vingut caplòc de districte apui sos-prefectura, çò que damorèt dincas a 1926.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2026 | Bruno Marty | PS | ensenhaire |
| març 1989 | 2014 | Bernard Castagnet | PS | medecin, conselhèir generau (2001-2015), conselhèir departamentau (2015-), ancien president de la Cdc deu Reulés (-2013), president de la CC CC deu Reulés en Sud Gironda (2014- decembre 2015) |
| març de 1977 | 1989 | | Jean-Pierre Astorgis | mètge |
| novembre 1945 | 1977 | Jean Delsol | radical-socialista | avoat |
| aost 1944 | 1945 | Comitat de Liberacion | | |
| | 1944 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 4092, totala: 4441 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 5 035 | 3 806 | 3 648 | 3 680 | 3 787 | 3 931 | 3 837 | 4 080 | 4 080 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 4 193 | 4 133 | 4 244 | 4 096 | 4 089 | 4 156 | 4 343 | 4 177 | 4 271 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 4 407 | 4 319 | 4 241 | 3 644 | 3 695 | 3 714 | 3 812 | 4 491 | 4 651 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 4 880 | 4 945 | 5 016 | 4 414 | 4 273 | 4 187 | 4 212 | 4 218 | 4 214 4 344 |
| 2009 | 2010 |
| 4 278 4 411 | 4 230 4 336 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Gironda

## Nòtas

* ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/25/la-reole-un-deuxieme-mandat-de-maire-pour-bruno-marty-7509856-2915.php
* Portau de Guiana
# Gratallops

Gratallops es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.

## Luòcs e monuments

- Glèisa de Sant Laurenç
* Portau d'Espanha
# Alcanar

Alcanar es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.

## Luòcs e monuments

- Església parroquial de Sant Miquel Arcángel de Alcanar
- Ermita de la Verge de Remèdi
- Església parroquial de Sant Pere de Les Cases
* Portau d'Espanha
# Civada

La civada es una planta erbacèa annala, que fa partida de la familha de las graminèas, concrètament dels grans. S'utiliza coma noiridura per las personas e pels animals. Las varietats mai cultivadas son: avena sativa e avena byzantina. Se cultiva dins de tèrras acidas e dins de zònas plujosas e d'estiu non pro caud pel blat (coma Escòcia). Segon los luòcs se semenan a la tardor o a la prima pr'amor que resistís pas tant al fred d'ivèrn coma lo blat o l'òrdi.

## Ecologia

Originària del sud-èst asiatic e naturalizada dins los balcans, se cultiva actualament dins fòrça luòcs del mond, subretot dins de zònas temperadas, coma lo centre e lo nòrd d'Euròpa e lo nòrd d'America. Es una planta que se trapa tanben de manièra salvatja. Florís entre junh e agost e la culhida s'efectua d'estiu.

## Descripcion

Terofit en forma de planta erbacèa de fins a 1,5 m de nautor. Rasics reticularas e potentas, pus abondantas e prigondas que las de las autras cerealas.

## Composicion quimica

* Amidon
* Lipids
* Sals mineralas (coma fèrre, zinc o magnèsi)
* Flavonas
* Fitosteròls
* Vitaminas (A, B1, B2, PP, E e D)
* Sals silicicas
* Saponinas triterpenicas (avenacosids A e B)
* Carotenoïdes
* La civada conten pas de glutèn, mas pòt aver de contaminacion crosada amb d'òrdi e de blat

## Emplecs terapeutics

Emplecs aprovats per la Comission I del Ministèri alemand de la Santat:
* Dermatitis
* Verrugas
Tradicionalament s'es utilizada pel tractament de l'ànsia, l'insomnia, la discinesia biliara, l'artriti, l'artralgia, la gota, la tos seca e la gripa. S'es tanben utilizada per via topica pel tractament de la conjontiviti e de l'impetigo. Es fòrça utilizada coma una noiridura importanta pel bestial e pels umans dins los airals septentrionals.
# Plomb

Lo plomb es un element quimic de simbòl Pb e de numèro atomic 82. Es un metal malleable gris blavenc, que ven blanc lentament en s'oxidar. Se considera actualament qu'es un element toxic, mutagèn e reprotoxic, sens cap de valor coneguda d'oligoelement. Lo plomb foguèt classificat coma potencialament cancerigèn tre 1980, dins lo grop 2B pel CIRC10 e puèi coma probablament cancerigèn per l'òme e l'animal en 2004. Dos de las sals de plomb, lo cromat de plomb e l'arseniat de plomb, son considerats coma carcinogènas pel CIRC.
# Bolhargues

Bolhargues (Bouillargues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Maurice Gaillard |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 6265, totala: 6390 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 5 418 | 5 641 | 5 805 5 927 |
| 2009 | 2010 |
| 5 970 6 095 | 6 134 6 263 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 6305 abitants.

## Personalitats ligadas amb la comuna

* Miquèu Ponç (1864-1934), escrivan felibrenc occitan.

## Veire tanben

* Comunas de Gard

## Nòtas

* ↑ http://www.oocities.com/toponimiaoccitana/30.html
* Portal de Lengadòc
# Álvaro Luque Amo

Álvaro Luque :
| Profession: | escrivan |
| País: | Espanha |
| Data de naissença: | 1990 |
| Luòc de naissença: | Còrdoa, Espanha |
Álvaro Luque Amo (Còrdoa, 1990) es un romanista e teorician de la literatura espanhòl.

## Biografia

Licenciat de Filologia Hispanica a l'Universitat de Còrdoa, obtenguèt son doctorat de Letras Modèrnas a l'Universitat de Granada. Amplièt sos estudis a l'Universitat de Pau en França e Copenaga en Danemarc. Professor assistent a l'Universitat de Cadis e a l'Universitat de Còrdoa, es actualament professor ayudante doctor de Teoria de la Literatura a l'Universitat Complutense de Madrid.
Es un cercaire de la teoria del lengatge literari, la teoria e l'analisi del tèxte narratiu, lo tèxte poetic, la retorica, la comunicacion, la teoria de la traduccion, lo diari literari amb d'atencion particulara sus l'analisi transdiscorsiva de la literatura e d'autres discorses.

## Òbras

* El diario literario: poética e historia. Berlin, Peter Lang, 2020. ISBN 9783631811085.
* El diario personal en la literatura: teoría del diario literario, Valhadolid: Castilla, 2016.

#### Roman

* Todos perros', XVII prix de roman Universidad de Sevilla. Barcelona, Punto de Lectura, 2012. ISBN: 978-84-663-2584-4.

#### Articles

* La fiesta interior. Adicciones y excesos en la narrativa hispánica del XXI. Cuadernos Hispanoamericanos, enero de 2024, núm. 881.
* Estatus y concepto de lo poético en el rap, el trap y la música urbana. El contexto español. Signa: Revista de la Asociación Española de Semiótica, ISSN 1133-3634, Nº. 33, 2024, pag. 289-309.

## Nòtas

* ↑ Perfil Álvaro Luque Amo, web Dialnet, , 8 abril 2024.
* ↑ Álvaro Luque Amo, web Google Scholar, , 8 abril 2024.
* ↑ EL DIARIO PERSONAL EN LA LITERATURA: TEORÍA DEL DIARIO LITERARIO, en la web Academia, 8 abril 2024.
* ↑ La fiesta interior. Adicciones y excesos en la narrativa hispánica del XXI, in Cuadernos Hispanoamericanos, janvier 2024, num. 881.
* ↑ Estatus y concepto de lo poético en el rap, el trap y la música urbana. El contexto español, in Signa: Revista de la Asociación Española de Semiótica, ISSN 1133-3634, Nº. 33, 2024, págs. 289-309.
# Ancian Regim

L'Ancian Regim (en francés : Ancien Régime) foguèt lo tèrme que los revolucionaris franceses utilizavan per designar negativament lo sistèma de govèrn anterior a la Revolucion Francesa de 1789–1799 (la monarquia absoluda de Loís XVI de França), es a dire, lo mòde d'organizacion sociala que prevalguèt dins lo Reialme de França de la fin del sègle XVIen a la fin del sègle XVIII, e que s'apliquèt tanben a la rèsta de las monarquias europèas que lor regim èra similar a aquel. Lo tèrme opausat a aqueste foguèt lo de Regim Novèl (en Espanha, Regim Liberal). Se pòt tanben aplicar coma equivalent a una epòca que, practicament, coïncidiriá amb l'Edat Modèrna.
| Precedit per | Ancian Regim | Seguit per |
| Renaissença | Periòde de l'istòria de França sègle XVI-sègle XVIII | Revolucion Francesa |
# Teorica quantitativa de la moneda

La teorica quantitativa de la moneda es una teoria economica qu'afierma l'existéncia d'un liame de proporcionalitat entre la quantitat de moneda en circulacion e lei variacions dau nivèu generau dei pretz, d'un biais espontanèu ò a tèrme pus lòng. Eissida d'observacions realizadas a la fin de l'Edat Mejana per de pensaires coma Jean Bodin (1529-1596), foguèt formulada dins sa premiera version modèrna per leis economistas dau sègle XIX. Basa de la pensada de l'escòla monetarista deis ans 1970, es actualament un pielon dei teorias economicas neoliberalas.

## Liames intèrnes

* Capitalisme.
* Moneda.
* Neoliberalisme.

## Bibliografia

* Irving Fisher, The purchasing power of money, 1911.
* Paul Mattick (trad. Éric Sevault), Le retour de l'inflation. Monnaie et capital au XXIe siècle, Tolosa, Smolny, 2024.
# Pototo

Pototo (deu quíchoa pututu : "conca" e "trompa" hèita dab la medisha) qu'ei un instrument de vent de la familha deus coires, tan vau díser ua trompa hèita dab ua conca, orginària deus Andes ; emplegat per mantua civilizacion que s'i succedín, qu'èra emplegat abans l'invasion espanhòu peu Tawantinsuyu (tant vau díser l'Empèri Inca), en particulars peus sosn foncionaris chasquis qui asaguravan correspondència e logisticas au mejan d'estanquets (aperat tambos)
# Sench Amand de Còli

Sench Amand de Còli (Saint-Amand-de-Coly en francés) es una anciana comuna d'Occitània dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. Lo 1èr de genier de 2019 fusionet emb En Còli dins la comuna novela d'En Còli e Sench Amand e ne'n venguet comuna delegada e chapluòc.

## Toponimia

La prononciacion es [ʂɛ̃nʦɒ’mɑ̃m] [de’kɔli]. Lo nom es atestat, Sanctus Amandus prope Montinhacum (près de Montinhac), en latin, al sègle XIV. Lo sens del nom d'Amandus, avesque de Bordèu au sègle V e d'autres quatre sents, es « que deu èsser aimat ». Lo determinant es lo vilatge d'En Còli$^,$$^,$.

## Administracion

Lista daus cònsols delegats successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| genier de 2019 | 2026 | Vincent Geoffroid | | ensenhaire |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||
Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| feurier de 2016 | decembre de 2018 | Vincent Geoffroid | | ensenhaire |
| març de 1983 | 2016 (demission) | Claude Vilatte | divèrs mança | retirat |
| | 1983 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 401, totala: 419 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 071 | 1 140 | 1 151 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 944 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 658 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 354 | | | | Cercar | 356 | 394 | 390 | 386 401 |
| 2009 | 2010 |
| 382 396 | 394 407 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20160811040635/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/montignac/SAINT-AMAND-DE-COLY.htm
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 294-295
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 584
* Portau de Perigòrd
# Le Duo des Non

Lo Duo des Non es a l'origina una emission umoristica de ràdio en francés (mai exactament, en francés meridionau), presentada dempuèi 1988 per Jean-Jacques Cripia e sa còla, en seguida tanben adaptada en pèças de teatre. Conta la vida dels abitants de Bourcagneux, vilatjòt fictiu d'Occitània.
Lo Duo des Non a conegut qualques partenaris diferents. Es a l'ora d'ara compausat de Jean-Jacques Cripia e de Delphine Delacambra.
Lo Duo des Non foguèt pendent 16 ans una emission quotidiana de ràdio, Radio Bourcagneux, difusada sus Sud Radio de 1998 a 2014, puèi sus Radio 100% e Radio Couserans dempuèi 2014.

## Discografia

* 1999 : Chroniques Villageoises
* 2007 : Radio Bourcagneux vol.1
* 2008 : Best of des Feux de Labour
* 2011 : La Compil Du Rugby

## Referéncias

* ↑ https://www.lindependant.fr/2022/06/17/duo-des-non-macarel-10373260.php
* ↑ https://www.ladepeche.fr/article/2018/04/04/2772914-le-best-of-du-duo-des-non.html
* ↑ https://www.lepetitjournal.net/82-tarn-et-garonne/2020/02/24/le-duo-des-non-enflamme-la-salle/#gsc.tab=0