OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pierre Bachelet

Pierre Bachelet, nascut lo 25 de mai de 1944 a París (França) e mòrt d'un cancèr lo 15 de febrièr de 2005 còsta París a Suresnes (Nauts de Sèina), es un autor, compositor e cantaire francés.
Sa familha es originària de Picardia : aital, Pierre Bachelet passa una partida de son enfança a Calais, la vila de son paire. Evòca d'alhors la Picardia (lo Nòrd de França) dins mantunas de sas cançons, en particular dins Les corons, cançon emblematica de son repertòri.
Obten una primièra gròssa capitada discografica comerciala en avent compausat la benda sonòra del film Emmanuelle de Just Jaeckin : 1,4 milion de 33 torns (albums) e 4 milions de 45 torns son estats venduts. Pierre Bachelet participa tanben a la musica dels films Coup de tête e La Victoire en chantant de Jean-Jacques Annaud, Les bronzés font du ski de Patrice Leconte e Gwendoline de Just Jaeckin. A tanben realizat la musica del film Histoire d'O en 1975, la dels Enfants du marais (1999) e de Un crime au paradis de Jean Becker (2001).
Pierre Bachelet ven mai que mai un cantaire plan popular en França dins las annadas 1980 (fins a 1990) seguida a la plan gròssa capitada del títol Elle est d'ailleurs en 1981, puèi Les corons al succès comparabla en 1982. Demest los autres tubes de Pierre Bachelet, se pòt citar Marionnettiste e En l'an 2001 en 1985, Vint ans en 1987, L'homme en blanc a la fin de l'annada 1989, Pleure pas Boulou e Flo (en duò amb Florence Arthaud) en 1990.

## Discografia

* 1975: L'Atlantique
* 1980: Elle est d'ailleurs
* 1982: Les corons
* 1983: Découvrir l'Amérique
* 1985: Marionnettiste
* 1985: En l'an 2001
* 1987: Vint ans
* 1989: Quelque part... c'est toujours ailleurs
* 1992: Les Lolas
* 1995: La ville ainsi soit-il
* 1998: Un homme simple
* 2001: Une autre lumière
* 2003: Tu ne nous quittes pas - Bachelet chante Brel (album de represas de Jacques Brel)
* 2008: Essaye (album postum)

## Cançons mai conegudas

* Emmanuelle (1974)
* L’Atlantique (1975)
* Baby bye bye (1977)
* Elle est d'ailleurs (1981)
* Les corons (1982)
* Écris-moi (1982)
* Embrasse-la (1984)
* Marionnettiste (1985)
* En l'an 2001 (1985)
* Vingt ans (1987)
* C'est pour elle (1988)
* Tu es là au rendez-vous (1989)
* L'homme en blanc (1989)
* Pleure pas Boulou (1990)
* Flo (1990, amb Florence Arthaud)

## Referéncias

* ↑ https://www.gala.fr/stars_et_gotha/pierre_bachelet
# Édith Fambuena

Édith Fambuena (nascuda lo 29 de julhet de 1965) es una cantaira provençala de soca espanhòla e de de lenga francesa.
Édith rencontra lo grenoblés Jean-Louis Piérot al licèu a z-Ais (Provença, Occitània) al debut de las annadas 80 e aital començan de far de musica amassa. En 1985, Gérald Gardrinier, un cantaire e bassista vengut de la Reünion, rejonh lo duò provençal : vengut un trio, lo grop pren per nom Les Max Valentin e enregistra dos 45 torns aprèp aver encontrat Étienne Daho, en virada promocionala a z-Ais per son album Pop Satori, e que los signèt sus son label. Aital, lor tròç Les maux dits obten un pauc de resson de caps la fin de 1987.
Pasmens, Gérald decida pauc de temps aprèp de quitar lo grop per far une carrièra solò jos l'escais de De Palmas.
Alavetz, Édith e Jean-Louis càmbian lo nom del grop vengut un simple duò : Aital, Les Max Valentin ven Les Valentins, Édith remplaça alavetz al cant Gérald. Jos aquel nom, lo duò sortís quatre albums, mentre que participan coma musicians a l'enregistrament e a la produccion d'albums per d'autres cantaires famoses de la scèna francesa coma Étienne Daho, Nicola Sirkis (del grop Indochine), Alain Bashung, Jacques Higelin, Kaolin, o encara Hubert-Félix Thiéfaine.
Causa pauc coneguda, Édith Fambuena es pr'aquò lo son de fòrça cançons francesas popularas, coma las d'Étienne Daho de la fin de las annadas 80 (Caribbean sea) e del debut de las annadas 90 (album Paris ailleurs).
Les Valentins an agut çaquelà un pauc de resson per sas pròpias cançons dins las annadas 90 ambe qualquas pichonas capitadas coma Sous le chêne (1990), Les avenues (1991), J'ai triste (1993), On le sait (1996, probablament la cançon mai coneguda del grop), Teddy bear (1997), e quitament dincas al debut de las annadas 2000 ambe una ultima capitada per la cançon Entre elle et moi (2003). Es a-n'aqueste moment que lo duò se separa. Dempuèi, Édith contunha de participar a l'enregistrament de cançons par d'autres artistas de la scèna francesa.

## Discografia

* 1990: Café des deux mondes (Les Valentins)
* 1993: Les Valentins
* 1997: Ego Ego (Les Valentins)
* 2001: Juke box (Les Valentins)

## Cançons mai conegudas (Les Valentins)

* Sous le chêne (1990)
* Les avenues (1991)
* J'ai triste (1993)
* Les pieds dans la lune (1993)
* On le sait (1996)
* Teddy bear (1997)
* Entre elle et moi (2003)

## Referéncias

* ↑ https://www.lemonde.fr/culture/article/2005/02/26/la-patte-des-valentins-marque-la-chanson-francaise_399665_3246.html
* ↑ https://www.liberation.fr/musique/2018/11/09/edith-fambuena-bashung-nous-demandait-de-le-trahir_1691122/
* ↑ https://www.liberation.fr/musique/2011/03/15/hubert-felix-thiefaine-un-supplement-de-souffle_721902/
# Oskar Heil

Oskar Heil (20 de març de 1908, Langwieden - 15 de mai de 1994, San Mateo) es un engenhaire alemand dau segle XX. Es coneissut per aver brevetat lo principi dau transistor d'efiech de champ en 1925. Pasmens, en causa dels limits tecnologics dels ans 1920-1930, foguèt pas possible de fabricar un prototipe foncionau. Inventèt pereu l’Air Motion Transformer, un tipe d'aut-parlaire dins los ans 1970.

## Ligams internes

* Transistor.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) Jean-Pierre Colinge e James C. Greer, Nanowire Transistors. Physics of Devices and Materials in One Dimension, Cambridge University Press, 2016, p. 1.
# Julius Edgar Lilienfeld

Julius Edgar Lilienfeld (18 d'abriu de 1882, Lemberg - 28 d'aost de 1963, Charlotte Amalie) es fisician austro-ongrés dau segle XX. D'origina judieva, emigrèt als Estats Units en 1927. Es mai que mai coneissut per sos brevets relatius al principi de foncionament dau transistor d'efiech de champ depausats entre 1925 e 1928. D'efiech, se Lilienfeld poguèt jamai fabricar un prototipe operacionau en causa dels limits tecnics de l'industria dels ans 1920-1930, sas diferentas revendicacions aguèron una gròssa importància dins los ans 1950 car empachèt los laboratòris Bell d'obtenir de brevetar mai d'un element dels transistors inventats per sos engenhaires.

## Ligams internes

* Transistor.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) Jean-Pierre Colinge e James C. Greer, Nanowire Transistors. Physics of Devices and Materials in One Dimension, Cambridge University Press, 2016, p. 1.
# Nicki Minaj

Onika Taya Maraj, mai coneguda coma Nicki Minaj (Pòrt d'Espanha, Trinitat e Tobago, 8 de decembre de 1982) es una cantaira de rap e cantautora americana.
Es coneguda en Occitània dempuèi 2011 pr'amor de sa collaboracion ambe lo discjòquei francés David Guetta e lo rapaire american Flo Rida pel títol Where Them Girls At.
Fin 2019, canta en duò Tusa ambe la cantaira de reggaeton colombiana Karol G.
En 2023, canta ambe la rapaira Ice Spice Barbie World pel filme Barbie, una novèla version de Barbie Girl del grop eurodance Aqua.

## Discografia

* Pink Friday (2010)
* Pink Friday: Roman Reloaded (2012)
* The Pinkprint (2014)
* Queen (2018)
* Pink Friday 2 (2023)

## Referéncias

* ↑ http://www.chartsinfrance.net/David-Guetta/Where-Them-Girls-At-feat-Nicki-Minaj-Flo-Rida--s20589.html
# Sum 41

Sum 41 es un grop anglofòn de metal (ambe d'influéncias punk rock evidentas) del Canadà.
Sum 41 es estat format al mes de julhet de 1996 a Ajax en Ontàrio (Canadà), exactament lo 41en jorn de l'estiu, çò qu'explica lo nom del grop, Sum per summer, l'estiu en anglés. Son coneguts en Occitània e endacòm mai per dos tubes, In too deep en 2002 e sustot Still Waiting en 2003. Sum 41 es compausat de Deryck Whibley (cant e guitarra), de Jason McCaslin (bassa), de Tom Thacker (guitarra), de Dave Baksh (guitarra) e de Frank Zummo (batariá).

## Discografia

* 2000 : Half Hour of Power
* 2001 : All Killer, No Filler
* 2002 : Does This Look Infected?
* 2004 : Chuck
* 2007 : Underclass Hero
* 2011 : Screaming Bloody Murder
* 2016 : 13 Voices
* 2019 : Order in Decline
* 2024: Heaven :x: Hell

## Cançons mai conegudas

* Fat Lip (2001)
* In too deep (2002)
* Still Waiting (2003)

## Referéncias

* ↑ http://www.chartsinfrance.net/Sum-41/Still-Waiting-s4688.html
# Vibre

Los vibres o castòrs (genre Castor) son un grop de rosegaires semiaquatics nadius d'America del Nòrd e Eurasia que se caracterizan per las siás coas largas, planas e escatosas. Aqueste genre, de totes los qu'apertenon a la familha Castoridae, es l'unic pas atudat en totalitat, e engloba tres espècias: lo vibre american (Castor canadensis), lo vibre europèu (Castor fiber) e lo vibre de Kellog (Castor californicus), aqueste darrièr atudat dempuèi lo Pleistocèn. Totes abitan exclusivament dins l'emisfèri nòrd, levat qualques vibres americans que foguèron introduïts dins la region sudamericana de Tèrra del Fuòc. S'introdusiguèron tanben d'individus d'aquesta espècia dins d'unas regions d'Euròpa. Amb aquestas excepcions, Castor canadensis abita unicament en America del Nòrd, e Castor fiber dins de regions d'Euròpa e Asia. Castor californicus se trovava per çò qu'es uèi lo jorn l'oèst dels Estats Units. E mai se son fòrça similars entre se, las investigacions geneticas an demostrat que las populacions europèas e nòrd-americanas de vibres son d'espècias distinctas; la principala diferéncia essent que tenon un nombre desparièr de cromosòmas.
Aquestes animals son coneguts per la siá abiletat naturala per bastir de paissièras sus de rius e de rivets e a sas broas —cridats tutas— en los estanhs que se forman pr'amor del blocatge de la paissièra pel corrent d'aiga. Per l'edificacion d'aquestas estructuras, utilizan principalament los troncs dels arbres que derriban amb sas poderosas incisivas. Malgrat la granda quantitat d'arbres que tomban, los vibres pòrtan pas perjudici a l'ecosistèma que i vivon, al contrari, o mantenon sanitós, las sieunas levadas provesisson una granda quantitat de beneficis; entre d'autras causas, aquestas barrièras favorizan la creacion de paluns, ajudan a contraròtlar los aigats e eliminan la pollucion del corrent. Pasmens, dins d'ecosistèmas que i son estrangièrs, aquestas modificacions a l'environament pòdon èsser perjudicialas, coma per exemple, amb los vibres introdusits en Tèrra del Fuòc e dins las comunitats espanhòlas de Navarra e La Rioja.
Dempuèi un centenat d'ans, los vibres fan partit de la cultura populara e dins qualques cass an agut una granda influéncia sul desvolopament de las societats umanas. Un exemple d'aquò es la siá importància dins la colonizacion europèa d'America, que la recèrca de las siás pèls i foguèt un dels factors de l'exploracion e del desvolopament economic de l'America del Nòrd. Aquò degut a la valor comerciala de las siás pèls e d'autres produches obtenguts d'eles, coma lo castorèu. Es tanben un element fòrça representatiu de la cultura de Canadà, a tal gra qu'es l'animal nacional d'aquel país. Pasmens, l'influéncia dels vibres se limita pas al sector economic e comercial, tòca tanben de domenis tan variats coma la literatura, la religion e l'espòrt.
# Mafalda

Mafalda qu'ei ua benda dessenhada argentina escrita e dessenhada per Quino. Los sons albums que hon estampats enter 1964 e 1973 e que conegón un succès deus grans en Argentina e dens lo monde latin tan latinoamerican com en França e Espanha.
Mafalda qu'ei ua mainada preocupada per las coentas de la societat e deu monde e passar longas pausas a sospirar per'mor deus problèmas de l'umanitat. Las soas aventuras que tractan tematicas sensiblas de las annadas 1970 com la Guèrra de Vietnam, la societat de l'espectacle, la confrontacion enter lo monde capitalista e comunista, la societat de consomacion, la condicion femenina, la vita urbana e las miaças conra la democracia en America del Sud.
A despart de mafalda, los autes personatges principaus que son lo son pair, la soa mair, Libertad (la soa amiga idealista d'esquèrra), Miguelito (lo hilh de l'especèr immigrat d'origina galiciana inculte, praube e ultra capitalista e comerciau), Miguelito (un amic de Mafalda), Felipe (un mainatge amic de Mafalda dab dificultats a l'escòla e fascinat per la television, lo jòc e las bendas dessenhadas), Susanita (ua mainada qui's cred estar hilha de rics borgés, qui mespresa los praubes e qui pensa pas sonque a maridà's un dia, estar borgesa, demorar a l'ostau e aver mainatges) e Guille (un nenet petit hrair de Mafalda).
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Gaston Maspero

Gaston Maspero (París, 23 de junh de 1846 – París, 30 de junh de 1916) ho un egiptològ francés d’origina lombarda, e professor au Collègi de França.

## Biografia

Maspero qu’avó la soa voacion de mainatge e qu’aprengó hèra com autodidacte. Que hasó los estudis a l’Escòla Normau e, en 1867 que conegó l’egiptològ Auguste Mariette qui’u balhè dus tèxtes ieroglifics mauaisits d’arrevirar, çò que Maspero hasó suu pic en los bèth publicar e en començar atau de bastir la soa reputacion (ad aquera epòca la filologia egipciana que n'èra encara a la soa joenessa e arrevirar que podèva estar, encara mei que uei lo dia, ua vertadèra aventura scientifica). Que tribalhè un temps en America del Sud, puish tornat en França, que ho nommat repetitor d’egipcian ancian a l’Escòla Practica de Hauts Estudis abans de préner la cadièra de Joan Francés Champolion au Collègi de França. A partir de 1880 que comencè los sons recèrcs en Egipte en amassant e copiant tèxtes e en lutant contra lo trafec d’antiquitats egipcianas (un mau hèra espandit per’mor deus colleccionaires europèus e americans). Qu’ei atau qui hasó arrestar los hrairs Abd al-Russul qui avoèn on e’strabavan las tombas que pilhavan. Enter 1886 e 1899 que s’estó en França abans de tornar en Egipte tà sonhar las roïnas de Karnak alebadas per un terratrem. Mercés a las soas reponsabilitats, qu’avó loparat de recomendar lo joen egiptològ Howard Carter au son futur mecènas Lord Carnavon. Que’s morí a París en 1916 e que ho sepelit au Cemitèri Montparnasse.
| Portal Egiptopèdia | Accedissètz dirèctament als articles de Wikipèdia concernent l'Egipte antica : Istòria | Geografia | Organizacion politica | Faraon | Art | Mitologia | Dius | Vida vidanta | Bibliografia | Egiptològs | Lexic |
# Còn Sud

Lo Còn Sud qu'ei lo nom dat a la partida meridionau d'America del Sud en rasond e la forma geometrica d'aquesta region qui vad cada còp mei estreta dinc au Cap de Hòrn.
D'un punt de vista de la geografia politica qu'includeish sancerament e tostemps los estats d'Argentina, d'Uruguai e de Chile ; lo sud de Brasil qu'ei generaument considerat com inclúus dehens lo Còn Sud mes, se los estats de Paraná, de Santa Catalina e de rio Grande do sul que son naturaument inclús, las afinitats culturaus e urbanas que hèn sovent inclúser l'estat de São Paulo. Paraguai qu'ei en partida inclús dens aquesta zòna geografica e associat dab los sonc escambi culturaus e economics. Dens ua mendra mesura, ua partida de Bolívia tanben.
D'un punt de vista economic, lo Còn Sud qu'amassa e qu'associa ua per de metropòlis com São Paulo, Buenos Aires o Santiago de Chile.
# Tarascosaure

Lo tarascosaure (tarascosaurus salluvicus) qu'ei un dinosaure teropòd provençau de la fin deu Cretacèu tanhent de la familha deus abelissauridats (presents en Índia, America del Sud e Madagascar, ligats abans la trencada deu Gondwana primitiu).
Qu'èra bipèd e carnivòr.
Que ho descrit a partir de la descobèrta d'un femur e de quauques vertebras en 1988 peus paleontologistas Jean Le Lœuff e Eric Buffetaut en omatge a la Tarasca de la mitologia provençau e deu pòbles deus Salluvis, antics estatjants deu Baucet.

## Honts

* Buffetaut, Eric. Les dinosaures de Provence in Dinosaures en Provence. Ais : Edisud, 2000, (19-44).
* Portal de Provença
# Edifici Kavanagh

L'edifici Kavanagh qu'ei un deus bastiments mei emblematics de Buenos Aires e un deus famós dehens l'istòria de l'arquitectura en America del Sud.
Que's tròba sus la Plaça San Martín au numèro 1065 de la carrèra Florida dens lo quartièr de Retiro. que ho inaugurat lo 3 de genèr de 1936.
A l'origina de la soa bastida que i avó ua rivalitat enter Corina Kavanagh e la familha oligarquica deus Anchorena. L'edifici que ho atau bastit dab lo prethèit de desprovesir la glèisa deus Anchorena deus arrais deu só.
Haut de 120 m e dab 31 solèrs que ho a la soa bastida lo bastiment mei haut d'America del Sud.

## Galeria

* Emplaçament deu Kavanagh abans la soa bastida sus Florida en 1926
* Kavanagh durant la soa bastida, proheitat entà celebrar lo Congrès Eucaristic de 1934
* Kavanagh dab la Tor Monumentau au tresau plan
* Kavanagh dab glèisa omprejada com resulta de la revenja
* Portau d’Argentina
# Heilongjiang

Heilongjiang (en chinés: 黑龍江省 Hēilóngjiāng Shěng, en manchó: , sahaliyan ula), es una província de la Republica Populara de China situada al nòrd-èst del país. "Heilongjiang" vòl dire ‘’riu del drac negre’’, nom chinés del riu Amor. Son caractèr abreviat es 黑 (pinyin: Hēi). Lo nom manchó de la region es Sahaliyan ula ("riu Negre"), del qual deriva lo nom de l'illa de Sakhalin.

## Geografia

Heilongjiang confronta al sud la província de Jilin e a l'oèst la Mongolia Interiora; al nòrd limita amb Russia.
Lo riu Amor marca la frontièra entre la Republica Populara de China e Russia al nòrd. Heilongjiang conten lo punt mai septentrional de China (comtat de Mohe long de l'Amor) e lo punt mai oriental (a jonhent dels rius Amor e Ussuri).

## Demografia

Amb 38 milions d'abitants per 460 000 km$^2$, Heilongjiang a una densitat de 81 abitants al quilomètre carrat, contra 136 en mejana en China. Qualques 95 % de la populacion aparten a l'etnia han, la pus importanta de China. Diferentas minoritats son tanben presentas sus lo territòri, dont los tongoses (manchó 1,04 milions, hezhen, 3910, ewenkis, 2706, oroqen, 3871), los coreans al sud-èst (390000), e mongòls (140000).

## Ligams extèrnes

* hlj.gov.cn, Siti oficial de Helongjiang.
# Concas (Aude)

Concas (Conques-sur-Orbiel en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

Comuna situada dins l'airal urban de Carcassona sus (l') Orvièlh e (la) Trapel (nom francés).

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Villa de Conchis en 1248, Castrum de Conchis en 1248, Apud Conchos en 1251, Apud Conchas en 1257, Le lieu de Conches en 1542, Locus de Conchis en 1544, Decimale Sancti Michaelis de Conchis en 1269-sègle XVII, Conques de Rive d'Aude al sègle XVII, Conques en 1781. La prononciacion occitana es Cóunquos, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc ['kunkɔs]. Concas ven del latin concha, « clòsca » e designa una val en fòrma de cròs, conca, clòt, una baia, una vòuta de flume$^,$. Oficialament, Conques venguèt Conques-sur-Orbiel sonque en 1962 e se sap pas s'aquel càmbiament a una influéncia sus l'usatge occitan.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | (2026) | Jean-François Juste | divèrs esquèrra | |
| març de 2001 | 2014 | Jean Chapet | PCF | |
| novembre de 1982 | 2001 | Georges Martzel | PCF | conselhièr general (1983-1984, invalidat) |
| 1944 | novembre de 1982 (defuntat) | Félix Roquefort | PCF | deputat (1956-1958), conselhièr general (1945-1982) |
| | 1944 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 2439, totala: 2485 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 654 | 1 679 | 1 627 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 715 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 348 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 585 | 1 662 | 1 692 | 1 786 | 2 043 | 2 061 | 2 245 | 2 269 | 2 294 2 351 |
| 2009 | 2010 |
| 2 300 2 357 | 2 334 2 379 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 2545 abitants e la densitat èra de 101,52 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes

* Concas sul site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 99, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f191.item.texteImage
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 206
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 255
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=10176
* Portal de Lengadòc
# Concas (Roergue)

Concas$^,$$^,$$^,$ (Conques en francés) es una anciana comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Es comuna delegada de la comuna novèla de Concas de Roergue dempuèi lo 1èr de genièr de 2016.

## Geografia

Lo vilatge es situat al jonhent de Dordon e d'Ocha, que forma a aquel endrèch una mena de cauquilha (« Concha » en latin, « Conca » en occitan), que donèt lo nom al vilatge.
Al nòrd de Rodés, al fons d'una comba apareis lo vilatge medieval de Concas serrat a l'entorn de l'Abadiá de Santa Fe, a mièja penda de l'adrech. Los ostals dispausats en espalier viran las siás façadas principalas cap al miègjorn. L'esquist regna aicí en mèstre e porgís non solament la pèira de bastir mas tanben lo pavat de las carrièras e las lausas dels tets. Cedís la plaça a la pèira de talha e al gres ròsa o gris, mai rarament al granit, pels enquadraments de las pòrtas e de las fenèstras. Es l'associacion d'aquelas pèiras e de la sabla de Dordon, eissida de la desagregacion de las ròcas de meteissa origina, que dona al patrimòni bastit de Concas las siás tintas òcras dels rebats rosats en armonia perfiècha amb lo sieu environament.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | fin 2015 | Philippe Varsi | divèrs drecha, ex-UDF | retirat de gasièr, cònsol delegat (2016-) |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 255, totala: 263 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 803 | 806 | 1 234 | 1 317 | 1 309 | 1 360 | 1 418 | 1 387 | 1 483 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 388 | 1 288 | 1 301 | 1 220 | 1 267 | 1 282 | 1 286 | 1 211 | 1 117 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 993 | 990 | 902 | 755 | 725 | 709 | 686 | 647 | 561 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 529 | 479 | 420 | 404 | 362 | 302 | 286 | 283 | 281 288 |
| 2009 | 2010 |
| 280 287 | 275 282 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Avairon

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».