# Cerzat

Cerzat (Cerzat en francés) z-es una comuna auvernhata situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Cerzat :
| Sent Privat del Dragon | Coutuège |
| Chilhac | Sent Jòrgi d'Aurat |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son In Sarazaco, ecclesia in hon. S. Salvatoris en 911, In vicaria de Aurato, villa de Sarazago en 980, Villa Saraziacus en 1025, Ecclesia de Ceresiaco en 1266, Affarium de Cerassac en 1271, Cerazac en 1288, Cezerat en 1401, Par. de Sarazaco en 1464, Serezat en 1612, Sarsac en Auvergne en 1613. I a un autre Cerzat, dit Cerzat du Dragon, comuna de Sent Privat del Dragon. Quenha es la prononciacion ?
Segon Dauzat, los dos Cerzat [nom francés] venon delh nom latin d'òme *Saratius, inatestat, inferit de Sarius, ambelh sufixe -acum.
Segon Xavier Delamarre, Cerzat seriá *Saratiācon, la proprietat de *Saratios (nom celtic inatestat), o benleu *Sarciācon > *Saraciācon; l'autor manda a aquelhs etimes, mas se pòt trobar mas *Sariciācon, la proprietat de Saricios (celtic, atestat). I a doncas pas de certitud, mas lo passatge per assimilacion de *Sariciācon a *Saraciācon es pas extraordinari.
Per comparason, e en demorant dins lo celtic, Delamarre explica Sarrasac (Carcin) (Sagraciaco, Saraciaco, monedas merovingianas) per *Sagirāciācon o *Sagurāciācon, la proprietat de *Sag(i)rācios (inatestat), pueis sincopa de las vocalas atònas; d'autra part Sarrasac (Perigòrd) seriá *Sarrātiācon, la proprietat de *Sarrātios (inatestat).

## Istòria

La comuna foguèt ocupada dempuèi la Preïstòria puèi que los bauces del Blòt (nom occitan a verificar) an revelat una estratigrafia del Paleolitic superior, actiu del Gravettian recent (23 000 BP) al Magdalenian final (10 000 BP), en passant pel Protomagdalenian (20 000 BP) e lo Badegoulian (17 000 BP).
En 1789, Cerzat dependiá de la província d'Auvernhe, de l'eleccion de Briude, de la subdelegacion de Lanjac e delh ressòrt delh presidial de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Lanjac, èra delh vocable de Sant Sauvestre; lo prior de La Vòuta presentava a la cura.

## Administracion

Lista delhs cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2014 | (2026) | Jacky Delivert | |
| 2008 | 2014 | Louis Léotoing | divèrs dreita |
| març de 2001 | 2008 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 203, totala: 207 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 431 | 431 | 437 | 434 | 443 | 512 | 547 | 520 | 512 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 519 | 431 | 510 | 470 | 504 | 487 | 452 | 466 | 470 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 475 | 459 | 429 | 376 | 335 | 321 | 305 | 280 | 257 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 240 | 226 | 186 | 184 | 193 | 197 | 195 | 194 | 194 199 |
| 2009 | 2010 |
| 192 197 | 194 199 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 210 abitants e la densitat èra de 20,17 ab/km².

## Ligams extèrnes

* Cerzat sobelh site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Institut d'Estudis Occitans, Comission Toponimica Occitana, Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana. Cèrca «Cerzat».
* 1 2 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 51 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f100.item
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 163
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 229, 306, 335
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 225, 305, 364
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 225, 306, 364
* Portal d'Auvèrnhe