OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Luganhac (Gasconha)

Luganhac (Lugaignac en francés) es una comuna occitana deu Vasadés istoric, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
### Perimètre deu territòri

Comunas confrontantas de Luganhac :
| | Brana | |
| Gresilhac | | Sent Aubin de Brana |
| Guilhac | Naujan e Postiac | |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son Lucaniaco, en latin, au sègle IV, Luganac, Luganhac, Luguniac, Luguinac, aus sègles XI e XIII, Arnaldi de Luganag, en 1143, pro stagia de Luganhac, en 1273. Luganhac ven d'un nom latin d'òme, exactament un nomen, Lucanius, derivat de lux, « lum », emb lo sufixe -acum$^,$, latinizacion deu sufixe gallic -ācon. Luganhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'avèva per mèste Lucanius.

### Bruçac

Se lo nom es pas un transferiment (mes lo site es pas indiferent), Bruçac ven deu nom gallic d'òme Bruc(c)ius, atestat, derivat en -ācon.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2001 | (2026) | Jean-Claude Delfaut | UMP, LR | artesan |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Brana; es adara deu canton deus Tuquets de Dordonha.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 429, totala: 485 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 401 | 386 | 421 | 364 | 343 | 353 | 355 | 350 | 353 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 328 | 322 | 308 | 284 | 305 | 288 | 273 | 246 | 282 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 317 | 314 | 308 | 293 | 297 | 277 | 244 | 221 | 249 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 242 | 242 | 240 | 265 | 290 | 300 | 351 | 357 | 372 389 |
| 2009 | 2010 |
| 383 394 | 394 403 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2019 la populacion èra de 496 abitants e la densitat èra de 135,52 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas de Gironda

## Nòtas

* ↑ Sit Toponimia occitana
* ↑ https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f145.item.zoom
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 202
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 417
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 114, a Bressey (per de lòcs aparentats)
* Portau de Guiana
# Sciéncias de la santat

Las sciéncias de la santat amassan de disciplinas divèrsas (sciéncias aplicadas) que son orientadas o dedicadas a la santat dels èssers umans o animals.
Las sciéncias de la santat son organizadas en dos ensemses: 1) L' estudi e la recèrca per l'aquisicion de coneissenças sobre la santat e la malautia; 2) L'aplicacion d'aquelas coneissenças tecnicas.
Ambas vertientes se reúnen para lograr el amplio propósito de: mantener, reponer y mejorar la salud y el bienestar; prevenir, tratar y erradicar enfermedades; y comprender mejor los complejos procesos vitales de los organismos animales y humanos relacionados con la vida, la salud y sus alteraciones (enfermedad).
Las investigaciones de esta ciencia están basadas en las ciencias puras de Biologia, Quimia y Fisica aunque también en sciéncias socialas, como la sociología médica, la psicología, etc. Otros campos que han hecho un aporte excepcional y significativo a las Ciencias de la Salud son: Bioquímica, Biotecnología, Ingeniería, Epidemiología, Genética, Enfermería, Farmacología, Farmaceútica, Medecina, etc.

## Campos de las Ciencias de la Salud

* Bioquimia
* Cirugía, anestesiología inclusive.
* Dermatologia
* Bromatologia
* Educación Física
* Enfermería
* Epidemiología
* Farmacia
* Fisioterapia
* Medecina
* Microbiologia
* Odontologia
* Optometria
* Patologia
* Parasitologia
* Podologia
* Psicoanálisis
* Psicoterapia, Terapia cognitiva inclusive.
* Psicologia
* Salud pública
* Sanidad ambiental
* Terapia ocupacional
* Toxicologia
* Veterinària
# Rose Laurens

Rose Laurens, de son nom vertadièr Rose Podwojny, nascuda lo 4 de març de 1951 a París (França) e mòrta lo 29 d'abril de 2018, es una cantaira francesa (tanben autora e composititz), pasmens d'origina josieva polonesa.
Es venguda celèbra en França ambe son tube Africa a la fin de l'annada de 1982.
En mai de Africa, a tanben avut un pauc de succès per sas cançons Mamy Yoko en 1983 e Quand tu pars (sus un tèxte de Francis Cabrel) en 1986.
# Paolo Mantegazza

Paolo Mantegazza (Monza, 31 d'octobre de 1831 – San Terenzo, 28 d'agost de 1910) foguèt un antropològ, fisiologista, escrivan e politician italian. Son aportacion en antropologia es de las mai importantas, que foguèt dels primièrs divulgadors de las teorias darwinianas en Itàlia. Per çò qu'es de son engatjament politic, foguèt deputat de 1865 a 1876 e puèi senador a partir del 16 de novembre de 1876.
# Albèrt Dauzat

Albèrt Dauzat (en francés Albert Dauzat) (Garait, 4 de julhet de 1877 – París, 31 d'octobre de 1955) èra un lingüista occitan. Son òbra fondamentala a permés d'avançar dins la coneissença de l'occitan, dau francoprovençau e dau francés, especialament en lingüistica istorica (sobretot en fonetica istorica), en etimologia, en onomastica e en dialectologia.
Maugrat son aportacion bravament preciosa per la coneissença de la lenga occitana, Dauzat aviá una concepcion fòrça diglossica e sosteniá la dominacion de la lenga francesa: en particular, foguèt ostil a la lei Deixona. Son trabalh sobre l'occitan es purament descriptiu. Tota son òbra scientifica es redigida en francés.
Dauzat èra nascut en Lemosin mas, per la dialectologia occitana, trabalhèt especialament sobre son parlar familhal auvernhat de Vinzèla (dins la comuna de Bançat).
Dauzat èra format a la filologia tradicionala (lingüistica tradicionala dominanta dau sègle XIX) e aviá pas gaire participat au desvolopament de l'estructuralisme que revolucionèt la lingüistica a partir de 1913. En tot cas l'òbra de Dauzat es d'una excellenta qualitat e d'una granda rigor dins l'enchastre de la filologia, e aquò fai qu'es encara una referéncia per los lingüistas contemporanèus que trabalhan sobre l'occitan. La sola excepcion notabla a aquela rigor son sas etimologias daus toponims, que son pas totas demostradas e que son de còps especulativas; pasmens representan una avançada qualitativa a respècte de son epòca.

## Sas òbras

Lista non exaustiva.
* DAUZAT Albert (1899) Morphologie du patois de Vinzelles, París
* DAUZAT Albert (1906) Géographie phonétique d’une région de la Basse-Auvergne, París, reedicion IEO París, 2010 en linha
* DAUZAT Albert (1915) Glossaire étymologique du patois de Vinzelles, Montpelhièr: Societat d’Estudis Occitans, 1 vol. e 1 suplement en linha
* DAUZAT Albert (1928) Essais de géographie linguistique. Deuxième série: problèmes phonétiques, París: Honoré Champion
* DAUZAT Albert (1946) Les noms de personnes, origines et évolution, París: Delagrave
* DAUZAT Albert (1946) Les patois, évolution, classification, étude, París: Delagrave
* DAUZAT Albert (1980) Dictionnaire étymologique des noms de famille et prénoms de France, París: Larousse
* DAUZAT Albert, & DESLANDES Gaston, & ROSTAING Charles (1978) Dictionnaire étymologique des noms de rivières et de montagnes en France, París: Klincksieck
* DAUZAT Albert, & DUBOIS Jean, & MITTERAND Henri (1971) Nouveau dictionnaire étymologique et historique, París: Larousse
* DAUZAT Albert, & ROSTAING Charles (1963) Dictionnaire étymologique des noms de lieux en France, París: Guénégaud

## Bibliografia sobre Dauzat

Lista non exaustiva.
* Albert Dauzat et le patrimoine linguistique auvergnat, colloque de Thiers, 5-7 novembre 1998 (2000), Saint-Gervais-sous-Meymont: Parc naturel régional Livradois-Forez/CNRS
* Joan Pèire Chambon (1996) = Jean-Pierre CHAMBON, "Albert Dauzat" [H. Stammerjohann (1996) Lexicon grammaticorum. Who’s Who in the History of World Linguistics, Tübingen, p. 226]

## Ligams extèrnes

* Articles d'Albèrt Dauzat disponibles en linha
# John Adams

John Adams :
| President de (país): | Estats Units d'America |
| Periòde de govèrn: | 4 de març de 1797-3 de març de 1801 |
| Predecessor: | George Washington |
| Successor: | Thomas Jefferson |
| Data de naissença: | 30 d'octobre de 1735 |
| Luòc de naissença: | Braintree, Massachusetts |
| Data de decès: | 4 de julhet de 1826 |
| Luòc de decès: | Quincy, Massachusetts |
| Profession: | avocat e professor |
| Partit politic | Partit Federalista |
John Adams, avocat e professor, foguèt president dels Estats Units d'America entre 1797 e 1801.
| Precedit per George Washington | President dels Estats Units 1797-1801 | Seguit per Thomas Jefferson |
v · m Cronologia dels presidents dels Estats Units dempuèi 1789 :
1789 : Washington
1797 : J. Adams
1801 : Jefferson
1809 : Madison
1817 : Monroe
1825 : J. Q. Adams
1829 : Jackson
1837 : Van Buren
1841 : W. H. Harrison
1841 : Tyler
1845 : Polk
1849 : Taylor
1850 : Fillmore
1853 : Pierce
1857 : Buchanan
1861 : Lincoln
1865 : A. Johnson
1869 : Grant
1877 : Hayes
1881 : Garfield
1881 : Arthur
1885 : Cleveland
1889 : B. Harrison
1893 : Cleveland
1897 : McKinley
1901 : T. Roosevelt
1909 : Taft
1913 : Wilson
1921 : Harding
1923 : Coolidge
1929 : Hoover
1933 : F. D. Roosevelt
1945 : Truman
1953 : Eisenhower
1961 : Kennedy
1963 : L. B. Johnson
1969 : Nixon
1974 : Ford
1977 : Carter
1981 : Reagan
1989 : G. H. W. Bush
1993 : Clinton
2001 : G. W. Bush
2009 : Obama
2017 : Trump
2021 : Biden :
Vejatz tanben : Istòria . Estats Units d'America . Ostal Blanc :
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Alfred Sisley

Alfred Sisley (París, 30 d'octobre de 1839 – Moret-sur-Loing, 29 de genièr de 1899) foguèt un pintre francés.
De paires angleses, foguèt enviat en Anglatèrra per aprendre la lenga e far d'estudis de comèrci, contrariant atal sos desirs artistics. Comencèt a pintar en amator e rejonh lo telhar de Charles Gleyre ont coneissiá Renoir e Bazille. La guèrra francoprussiana de 1870 arroïnèt sa familha e obliguèt Sisley a partir de Londres. Decidiguèt alara d'èsser pintre.
En 1874 expausèt dins la primièra exposicion dels impressionistas e perseguèt a lo far en 1876, 1877 e 1882. Sisley venguèt un exemple de pintre païsatgista, çò que lo distinguís de sos collègas impressionistas amb preséncia dins sos quadres dels elements coma l'aiga, la nèu, lo cèl, las tubas, fa qu'es considerat, al costat de Monet, coma un dels impressionistas mai purs.
Entre 1872 e 1880 realizèt lo melhor de sa produccion: païsatges de gran espontaneïtat a l'entorn de París, Marly, Louveciennes, Bougival, Sèvres, Saint-Cloud o Meudon. Moriguèt coma aviá viscut, dins la pauretat, solament en poder vendre sus quadres a prètz derisòri quand èra viu alara qu'èra dins la manca pasmens que pauc aprèp sa mòrt començavan a èsser apreciats per la critica e el public fins a aténher de còstes elevats sul mercat artistic.

## Òbra

* Pont a Villeneuve-la-Garenne 1872, òli sus tela, 49,5 × 65,4 cm, Metropolitan Museum of Art, Nòva York
* Le chemin de la Machine, 1873.
* Les regates a Molesey, 1874.
* La barque pendant l'inondation, 1876.
* L'inondation a Port-Marly, 1876.
* Temps de neige a Veneux-Nadon, 1880.
* La neige a Louveciennes, 1878.
* Environs de Louveciennes, 1876.
* Langland Bay, 1897.
# Vèrs (trobar)

Un vèrs es un genre de la poesia trobadoresca, de que lo sens se desvolopèt amb lo temps.
D'en primièr totes los vèrses trobadors èran nomenats simplament vèrs, pasmens aquò venguèt lèu èsser reservat sonque a las cançons d'amor e foguèt mai tard remplaçat per la canso, e mai se lo tèrme visquèt coma una expression antica per las primièras òbras dels trobadors e foguèt quitament emplegat amb una significacion mai tecnica per la darrièra generacion de trobadors, quand se pensava que derivava del mot latin verus (vertat) e èra aital utilizat per descriure de pèças moralizairas o didacticas.

## Compositors

* Guilhèm de Besièrs
* Cerverí de Girona

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

* ↑ Lo wiki anglés ditz "per la darrièra generacion de trobadors (mitan del sègle XIV)", mas cita Cerverí de Girona (fin del s. XIII). De mai, Guilhèm de Besièrs es considerat un compositor del genre

### Referéncias

* (en) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en anglés intitolat « Troubadour ».
* ↑ Mistral, Frederic. Lou Tresor dóu Felibrige (TDF).
* ↑ Histoire littéraire de la France, tòme XVIII, 1835, p. 550-553.

## Veire tanben

* Genres trobadorencs
# Cerverí de Girona

Cerverí de Girona (fl. 1259-1285; Cerveri de Girouno en nòrma mistralenca), nascut Guillem de Cervera, èra un trobador catalan de la segonda mitat dau sègle XIII.
Autor pus prolific de son periòde ambé 120 poèmas e libres identificats, fasiá partida dei corts de Jaume I$^{èr}$ e de Pèire II. La complexitat de la vida de cort foguèt lo subjècte principau de son òbra. Sei tèxtes èran generalament acompanhats per d'érs de musica mai lei particions son uei totalament perdudas.

## Nòtas e referéncias
### Referéncias

* ↑ Mistral, Frederic. Lou Tresor dóu Felibrige (TDF).

### Bibliografia

* (en) Simon Gaunt e Sarah Kay, "Appendix I: Major Troubadours" (pp. 279–291), The Troubadours: An Introduction, Cambridge University Press, 1999.

## Veire tanben

* Lista de trobadors e trobairises
* Wikidata: Q984476
* Multimedia: Cerverí de Girona
# Bernard Sicard de Maruèjols

Bernard Sicard de Maruèjols, grafiada a l'epòca Bernart Sicart de Marvejols (fl. 1230), èra un trobador lengadocian originari de Maruèjols en Gavaudan (actualament Losera).

## Biografia

La vida de Bernart Sicart nos es completament desconeguda que pas qu'un sol de sos trabalhs nos pervenguèt, un sirventés titolat Ab greu cossire, que Bernart i comenta la Crosada dels Albigeses e la perda de la cultura occitana que se'n seguèt. Se pensa que lo sirventés, dedicat al sobeiran Jaume I lo conqueridor, foguèt escrich en 1230, pauc aprèp lo Tractat de París. Lo mètre e la melodia del siventés foguèron manlevats al trobador catalan Guilhèm de Cabestanh. Estilisticament seguís lo trabalh de Pèire Cardenal.
Son tèxt es mai que mai una ataca contra los crosats franceses, los òrdres militars del Temple e dels espitalièrs, e los clergues que predicavan la crosada e suportavan lo Papa. Es un planh plen de tristesa tant coma de ràbia e d'aversion, a l'encòp emocionalament intens e fòrça sarcastic. Lo fragment mai conegut de la composicion d'en Bernart es: "Ai, Toloza e Proensa e la terra d'Agensa, Bezers e Carcassey, qui vos vi e quo us vey!"

## Fonts

* Riquer, Martín de. Los trovadores: historia literaria y textos. 3 vol. Barcelona: Planeta, 1975.

## Veire tanben

* Lista de trobadors e trobairises
* Wikidata: Q1218923
# Raimon Escrivan

Raimon Escrivan (fl. sègle XIII) foguèt un trobador tolosan identificat coma lo canonge Raimundus Scriptor de Sant Estève de Tolosa o benlèu Raimon de Costiran, una victima de l'inquisicion papala en Avinhonet en 1242. Lo sieu escainom d'escrivan (en latin scriptor) èra fòrça utilizat a l'epòca.
Mentre qu'èra dins la vila de Tolosa durant lo sètge de 1218 escriguèt una tenson (genre de la poesia trobadoresca) qu'es un dialòg entre un trabuc e una autra maquina de sètge, apelada gata. La composicion poetica comença amb lo vers Senhors, l'autrier vi ses falhidae es estat interpretada coma una obscenitat abilament camoflada sens una rason versemblanta. Pendent lo sètge, un trabuc foguèt bastit per los ciutadans e utilizat per destrusir las gatas dels assetjants, e foguèt una capitada pr'amor que lo trabuc de la poesia destrusiguèt la gata. La Cançon de la Crosada a una descripcion del sètge (del ponch de vista dels tolosans) qu'amassa la cançon d'Escrivan.

## Bibliografia

* (es) Martí de Riquer. Los trovadores: historia literaria y textos. 3 vol. Barcelona: Planeta, 1975.
* Wikidata: Q521906
# Clara d'Andusa

Clara d'Andusa (Claro d'Anduso en grafia mistralenca) foguèt una trobairitz del primièr terç del sègle XIII, qu'aperteniá probablament a la familha d'Andusa. Lo sol trabalh sieu que subrevisquèt es una cançon titolada En greu esmay et en greu pessamen. Es mencionada dins un long razó d'una canso d'Uc de Sant Circ e li foguèt probabablament adreiçat un salut d'amor per Azalaís d'Altièr. Èra benlèu familiara de Ponç de Capduèlh.

## Paraulas de sa cançon

    En greu esmai et en greu pessamen
    an mes mon cor et en granda error
    li lauzengier e.l fals devinador,
    abaissador de joi e de joven;
    quar vos qu'ieu am mais que res qu'el mon sia
    an fait de me departir e lonhar,
    si qu'ieu no.us puesc vezer ni remirar,
    don muer de dol, d'ira e de feunia.
    Cel que.m blasma vostr' amor ni.m defen
    non pot en far en re mon cor meillor,
    ni.l dous dezir qu'ieu ai de vos major
    ni l'enveja ni.l dezir ni.l talen;
    e non es om, tan mos enemics sia,
    si.l n'aug dir ben, que non lo tenh' en car,
    e, si 'n ditz mal, mais no.m pot dir ni far
    neguna re que a plazer me sia.
    Ja no.us donetz, bels amics, espaven
    que ja ves vos aja cor trichador,
    ni qu'ie.us camge per nul autr' amador
    si.m pregavon d’autras donas un cen;
    qu'amors que.m te per vos en sa bailia
    vol que mon cor vos estui e vos gar,
    e farai o; e s'ieu pogues emblar
    mon cor, tals l'a que jamais non l'auria.
    Amics, tan ai d'ira e de feunia
    quar no vos vey, que quan ieu cug chantar,
    planh e sospir, per qu'ieu non puesc so far
    ab mas coblas que.l cors complir volria.

## Nòtas e referéncias
### Referéncias

* ↑ https://www.yumpu.com/fr/document/read/4452558/bono-annado-ben-granado-acoumpagnado-universite-de-

### Bibliografia

* (en) Bruckner, Matilda Tomaryn; Shepard, Laurie; and White, Sarah. Songs of the Women Troubadours. New York: Garland Publishing, 1995. ISBN 0-8153-0817-5.

## Veire tanben

* Lista de trobadors e trobairises
* Wikidata: Q2426744
# Diego Maradona

Diego Armando Maradona, nascut le 30 d'octobre de 1960 a Buenos Aires – defuntat lo 25 de novembre de 2020, foguèt un fotbolaire argentin. Joguèt al pòst de mitan ofensiu.
Escaissat El Pibe de Oro, Pelusa, Dieguito, o encara Lo Mèstre, es considerat amb lo brasilièr Pelé coma un dels dos melhors fotbolaires de l'istòria del fotbòl. Un sondatge sus Internet organizat per la FIFA en 2000, l'elegiguèt Melhor Jogaire del Mond.
Maradona, venceire de la Copa del mond de fotbòl en 1986, estela de las annadas 1980 e 1990 e icòna de l'equipa de Nàpols, a agut de problèmas d'addiccion a la cocaïna, çò qu'a perturbat sa carrièra de jogaire professional.
# Mongeta mong

* De pas confondre amb Sòja.
La mongeta mong (chinés : 绿豆, pinyin: lùdòu) es una planta annadièra de la familha de las fabaceae originària del soscontinent indian e cultivada coma ortalécia per sas granas consomidas coma legum. Es un ingredient corrent de la cosina asiatica.
Aquela mongeta es reputada per aver de proprietats fortificantas e lutar contra la fatiga.

## Utilizacion

Dins de regions de China, se manja lo mong en sopa.
La farina de mong es utilizada dins l'Andhra Pradesh, en Índia, per ne far de pescajons: los Pesarattu. En China la farina permet de far de vermicèli e de pastas.
Se manja tanben los joves grelhs eissits de granas aprèp germinacion, sovent conegudas jol nom fals de « grelhs de sòja » o « brots de sòja ».

## Cultura

Lo mong es una planta tropicala (o sostropicala) que sa cultura demanda de temperaturas caudas (30 a 35 °C). Pòt butar dins d'aiga destillada.
# Roch Voisine

Roch Voisine es un autor, compositor e cantaire francofòn e anglofòn originari del Nòu Brunswick al Canadà. Es tanben actor, e es quitament estat jogaire de hòquei sus glaç e animator de television al Canadà pendent sa joventut dins las annadas 1980.
Roch Voisine es nascut lo 26 de març de 1963 a Saint-Basile, vila uèi restacada a Edmundston, dins Nòu Brunswick, mas pendent son adolescéncia, a mudat a Notre-Dame-du-Lac dins la província de Quebèc.
Fa son baptisme musical lo 1èr de julhet de 1986 a Montreal a l'escasença de la Fèsta del Canadà.
Ven un cantaire fòrça popular al Quebèc e en França en 1989 gràcias a la capitada de sa cançon Hélène (quitament n°1 en França al mes de decembre de 1989).

## Dicografia

* 1986 : Sweet Songs
* 1987 : Roch Voisine
* 1989 : Hélène
* 1990 : Double
* 1993 : I'll Always Be There
* 1994 : Coup de tête
* 1996 : Kissing Rain
* 1999 : Chaque feu...
* 2000 : L'Album de Noël (en francés) e Christmas is Calling (en anglés)
* 2001 : Roch Voisine
* 2002 : Higher
* 2003 : Je te serai fidèle
* 2005 : Sauf si l'amour...
* 2008 : Americana (album de represas)
* 2009 : Americana II
* 2010 : Americana III
* 2010 : Confidences
* 2013 : Duophonique
* 2014 : Movin' on Maybe
* 2017 : Devant nous

## Cançons mai conegudas

* Hélène (1989)
* Pourtant (1990)
* Avant de partir (1990)
* La berceuse du Petit Diable (1990)
* Darlin (1991)
* On the outside (1991)
* Waiting (1991)
* La promesse (1992)
* Avec tes yeux pretty face (1992)
* La légende Oochigeas (1992, version sus l'empont)
* I'll always be there (1993)
* There's no easy way (1994)
* Laisse-la rêver (1995)
* Comme (2000)
* Petit Papa Noël (2000, represa de Tino Rossi)
* Dis-lui (2002)
* Tant pis (2004)
* Je l'ai vu (2004)
* Ne viens pas (2006)

## Referéncias

* ↑ https://www.ladepeche.fr/article/2018/02/05/2736077-roch-voisine-casino-theatre-barriere-ai-envie-voir-monde-changer.html
# Diane Tell

Diane Fortin, coneguda coma Diane Tell, es una cantaira francofòna e guitarrista quebequesa, nascuda lo 24 de decembre de 1959 a Quebèc (Canadà). Es cosina aluenhada pr'amor de lors originas comunas (francesas del Quebèc, Fortin) ambe Céline Dion e Madonna. A viscut entre 1988 e 2017 en Occitània, a la frontièra gascona ambe lo País Basc a Biàrritz, puèi a mudat en Soïssa.
Diane Tell es mai que mai coneguda en Occitània per dos tubes emblematics, Si j'étais un homme en 1982, e tanben la cançon-tèma de la comèdia musicala de Luc Plamondon e Michel Berger, La Légende de Jimmy en 1990.

## Cançons mai conegudas

* Si j'étais un homme (1982)
* Souvent, longtemps, énormément (1983)
* Savoir (1984)
* Descends (1984)
* Faire à nouveau connaissance (1985)
* J’arrive pas j’arrive (1986)
* Paradis d’espace (1987)
* La légende de Jimmy (1990)

## Referéncias

* ↑ https://www.voici.fr/news-people/diane-tell-que-devient-linterprete-du-tube-si-jetais-un-homme-750351
* ↑ https://www.journaldesfemmes.fr/people/personnalites/2874267-diane-tell-que-devient-la-chanteuse-ou-elle-vit-age-bio/
# Natasha St-Pier

Natasha St-Pier, de son nom vertadièr Natasha Saint-Pierre, es una cantaira canadiana nascuda lo 10 de febrièr de 1981 a Bathurst dins lo Nòu Brunswick (Canadà). Es estada fòrça populara en França entre 2001 e 2004.
A 12 ans publica ja son primièr single, Le parcours du cœur, e en 1996 son primièr album : Émergence.
A 17 ans, comença una carrièra internacionala en interpretant lo ròtle de Fleur-de-Lys dins sa version anglesa al Reialme Unit e al Canadà de la comèdia musicala Notre-Dame de París.
En 2001, Natasha St-Pier sortís son segond album À chacun son histoire, disc d'aur en França. Conten la cançon Je n'ai que mon âme escricha e compausada per Robert Goldman, lo fraire de Jean-Jacques Goldman, un títol tanben causit per representar França al 46en Concors Eurovision.
En 2002, collabòra ambe lo compositor e cantaire francés Pascal Obispo per l'album De l'amour le mieux, que conten lo tube Tu trouveras.
En 2004, canta tornarmai en duò ambe Pascal Obispo sul títol Mourir demain.

## Cançons mai conegudas

* Je n'ai que mon âme (2001)
* Tu trouveras (2002, ambe Pascal Obispo)
* Nos rendez-vous (2002)
* Alors on se raccroche (2003)
* Tant que c'est toi (2003)
* Mourir demain (2004, ambe Pascal Obispo)
* Un ange frappe à ma porte (2006)
* Ce silence (2006)
* Tant que j'existerai (2006)

## Referéncias

* ↑ https://www.sudouest.fr/culture/ferias/fetes-de-bayonne-2013-natasha-st-pier-ouvrira-ce-mercredi-soir-en-gascon-la-folle-semaine-8742819.php