OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sent German dau Pug

Sent German dau Pug (Saint-Germain-du-Puch en francés) es una comuna occitana de Bordalés, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Sent German dau Pug :
| Baishac e Calhau | Vairas | Arvèiras |
| Salabeu | | Nerijan |
| Camarsac | Cronhon | Varon |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son totas en latin : Sanctus Germanus de Podio, aus sègles XI-XIII, parrochia de Sancto Germano, en 1273, Elyas de Podio, en 1299, a cappella Sancti-Germani de Podio arch. de Inter-duo-Maria, en 1326, cappella Sancti-Germani-de-Podio, en 1342. Sent German ven dau latin Germanus, avesque d'Aussèrra au sègle V$^,$$^,$. Lo segond element ven de la granda familha du Puch, en francés, donc dau Pug, que i bastit una casa fòrta en 1330. Aqueth patronime ven dau nom comun pug, fòrma bordalesa dau resultat de podium. Lo castèth dau Grand Pug es pas netament sus un pug, çò que confirma una origina patronimica (nom de persona) puslèu qu'oronimica (vocabulari dau relèu). I a tanben un castèth dau Petit Pug dens la comuna.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | (2026) | François Tosi | | |
| 2008 | 2020 | Catherine Viandon | divèrs dreta | retirada foncion publica |
| 2001 | 2008 | André Taris | divèrs dreta | |
| 1977 | | Paul Glotin | divèrs dreta | cap d'entrepresa |
| | 1977 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Brana; es adara dau canton daus Tuquets de Dordonha.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 2168, totala: 2192 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 951 | 899 | 909 | 865 | 902 | 967 | 921 | 980 | 971 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 065 | 1 149 | 1 202 | 1 160 | 1 174 | 1 133 | 1 168 | 1 074 | 1 196 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 217 | 1 262 | 1 257 | 1 144 | 1 145 | 1 149 | 1 178 | 1 198 | 1 155 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 271 | 1 281 | 1 395 | 1 615 | 1 813 | 1 982 | 2 019 | 2 025 | 2 052 2 078 |
| 2009 | 2010 |
| 2 075 2 102 | 2 105 2 144 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2019 la populacion èra de 2231 abitants e la densitat èra de 189,71 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas de Gironda

## Nòtas

* ↑ https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f82.item.zoom p. 70
* 1 2 3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 295
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 602
* ↑ https://nominis.cef.fr/contenus/saint/1592/Saint-Germain-d-Auxerre.html
* Portau de Guiana
# Sent Quentin de Baron

Sent Quentin de Baron o puslèu Sent Quentin de Varon (en francés Saint-Quentin-de-Baron) es una comuna occitana de Bordalés, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Sent Quentin de Varon :
| | Nerijan | Tisac de Curton |
| Varon | | |
| | Camiac e Sent Daunís | Espiet |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son Sanctus Quintinus, en latin, aus sègles XI-XIII, in parrochia Sancti-Quintini et de Baron, en 1273, Sancto Quintino, en latin, en 1299. Sent Quentin es Quintinus, martir en Vermandois cap a 300, o un aute sent dau medish nom.
* Per la grafia dau determinant, la parròpia vesina, veire Varon.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | (2026) | Stéphanie Dupuy | | |
| setembre 2014 (novèra eleccion) | 2020 | Jack Allais | UMP, LR | retirat foncion publica |
| març 2014 | setembre 2014 (eleccion anullada) | Jean-Christophe Bricard | divèrs esquèrra | |
| 1977 | 2014 | Christian Mur | PS | conselhèir generau (1998-2015) |
| | 1977 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Brana; es adara dau canton des Coteaux de Dordogne (en francés), donc daus Tuquets de Dordonha.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 2116, totala: 2465 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 725 | 674 | 699 | 644 | 637 | 618 | 619 | 620 | 622 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 619 | 658 | 669 | 693 | 666 | 679 | 645 | 601 | 644 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 666 | 755 | 703 | 617 | 600 | 630 | 574 | 661 | 710 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 732 | 730 | 723 | 853 | 947 | 958 | 1 300 | 1 347 | 1 543 1 565 |
| 2009 | 2010 |
| 1 738 1 759 | 1 934 1 956 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2019 la populacion èra de 2559 abitants e la densitat èra de 294,48 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas de Gironda

## Nòtas

* ↑ https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f82.item.zoom p. 70
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 325
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 625
* Portau de Guiana
# Rieux (Oise)

Rieux es una comuna francesa administrada per lo departament d'Oise de la region de Picardia.

## Istòria

* An de la mai anciana referéncia istorica coneguda : 1061 de lo nòstre ère
* Année de la plus ancienne référence historique connue : 1061 de notre ère

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Denise Schrobiltgen |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 244 | 232 | 257 | 226 | 213 | 200 | 203 | 196 | 203 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 185 | 210 | 186 | 220 | 196 | 202 | 210 | 199 | 233 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 236 | 274 | 325 | 502 | 533 | 529 | 551 | 702 | 735 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 955 | 1 140 | 1 233 | 1 266 | 1 261 | 1 605 | 1 601 | 1 600 | 1 615 |
| 2009 | 2010 |
| 1 610 1 639 | 1 596 1 635 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Anvin

Anvin es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.

## Istòria

En 1918, del temps que la tèsta sarra, lo évacuation de la populacion de la conca houiller se fa via 3 zònas (Anvin, Fruges e Hesdin, segon lo plànol del en Comandant Netter, agregat al gabinet civil del president del Conselh, ministre de la guèrra). Es per Anvin #que se deslòtja çò de mès de grand nombre de personas (43 000 refugiats segon lo Archiviste départemental), après los aver-i protegit en de grandas tendas proporcionadas pel Ministèri de la Guèrra, caduna en podent protegir 2000 personas. Lo centre de Hesdin dispausava pas que de 50 tendas previst per 1500 personas e aquel de Fruges ne dispausava pas de degun.
En 1918, alors que le front approche, l'évacuation de la population du bassin houiller se fait via 3 zones (Anvin, Fruges et Hesdin, selon le plan du Commandant Netter, attaché au cabinet civil du président du Conseil, ministre de la guerre). C'est par Anvin qu'on évacue le plus grand nombre de personnes (43 000 réfugiés selon l'Archiviste départemental), après les avoir abrité dans de grandes tentes fournies par le Ministère de la Guerre, chacune pouvant abriter 2000 personnes. Le centre d'Hesdin ne disposait que de 50 tentes prévues pour 1500 personnes et celui de Fruges n'en disposait d'aucune.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | André Olivier |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 428 | 367 | 352 | 401 | 442 | 443 | 446 | 457 | 442 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 442 | 450 | 431 | 465 | 485 | 548 | 532 | 562 | 596 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 550 | 558 | 650 | 650 | 620 | 604 | 590 | 608 | 586 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 604 | 615 | 587 | 639 | 666 | 741 | 834 | 832 | 818 |
| 2009 | 2010 |
| 803 828 | 789 812 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* 1 2 3 4 5 6 7 8 Informe del archiviste (départemental) (Archiu départementales, communales e espitalàrias). Arras, (Consultat 2009 12 30), p 721 e seguentas sus 1157
* Portal de las comunas de França
# Canlers

Canlers es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Léonce Blond |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 247 | 261 | 289 | 299 | 316 | 306 | 307 | 282 | 283 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 285 | 278 | 309 | 292 | 282 | 235 | 226 | 232 | 222 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 221 | 226 | 207 | 203 | 196 | 180 | 182 | 174 | 168 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 183 | 173 | 194 | 178 | 161 | 175 | 186 | 187 | 192 |
| 2009 | 2010 |
| 192 192 | 187 189 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Puèi de Croèla

Le puèi de Croèla (Puy de Crouel/Crouël en francés) z-es un suc dau Massís Centrau en França. z-Es situat sobre la comuna de Clarmont-Farrand, en periferia de la viala.

## Geografia
### Situacion

Aquel suc se situa dins le perimètre urban de Clarmont-Farrand. z-Es bordat a l'èst per l'autorota A75. Culmina a 427 mètres de nautor.

### Geologia

Atjat de 15 a 20 milions d’annadas, le puèi de Croèla z-es constituit per las rèstas d’una chaminèia volcanica desgajada per l'erosion. Podèm destriar mai d'un tipe de ròchas :
* de calcari bituminós ;
* de peperins ;
* de lussatitis.
Le puèi de Croèla z-aguèt son ora de glòria a l'epòca de la batusta entre neptunistas et plutonistas. La presença de bitum mesclat 'bei de fragments de ròchas volcanicas forniguèt alòrs un argument en favor de l'origina ignèa dau petròli. Sabèm avora que son origina z-es biologica e sedimentària, e que sa presença aquí ven de la rencontra de petitas pòchas de petròli per le mescladís d'aiga e de magma pendent sa remontada vèrs la surfaça per formar un diatrèma.

## Istòria
### Antiquitat

De tombas e sepulturas de l'Atge dau Bronze siguèron retrobadas en bas dau puèi de Croèla.

### Moien Atge

Le puèi de Croèla z-es mencionat dins los tèxtes aumens despuèi le sègle XII 'bei de mencions en occitan ancian, d'aquel temps z-èra apelat Lo poi de Croela.

### Periòde modèrne

De vestigis d'un ancian site militar son presents. Una estèla siguèt erigida a la cima en memòria dau sergent Marcel Truc, mòrt le 9 dau mes de julhet 1939, tocat a la tèsta per un avion sobre l'aerodròme d'Aunat situat debàs dau puèi de Croèla.

## Nòtas e referéncias

* 1 2 Modèl:Géoportail
* ↑ Frédéric Trément, « La Limagne des Marais : dynamique des paysages et du peuplement », Les Arvernes et leurs voisins du Massif Central à l'époque romaine, Clermont-Ferrand, Alliance Universitaire d'Auvergne,‎ 2011, p. 215-296.
* ↑ Emmanuel Grélois, « Une histoire ecclésiastique de Montferrand au XIIe siècle » [« An Ecclesiastical History of Montferrand in the 12th Century »], Siècles, Clermont-Ferrand, Presses universitaires Blaise-Pascal, vol. 48 « Les lieux de culte dans les agglomérations secondaires antiques et petites villes médiévales dans le Massif central »,‎ 2020.
* ↑ Atestat Lo poi de Croela entre 1282 e 1287 dins los Comptes daus Cònsols de Montfarrand. https://web.archive.org/web/20160505204300/http://elec.enc.sorbonne.fr/montferrand/C1282#CC3.49
# Uc Brunet

Uc Brunet o Brunenc (lou troubadou Brunet en nòrma mistralenca; N[']uc Brunet, Brunec, o Brunenc en occitan ancian; fl. 1190–1220; †1223) èra un nòble, trobador e clèrgue de Rodés. Sièis de sas òbras subreviven.

## Nòtas e referéncias
### Referéncias

* 1 2 3 https://www.lexilogos.com/provencal/felibrige.php?q=Brunet
* 1 2 Aubrey, 19.
* Aubrey, Elizabeth. The Music of the Troubadours. Indiana University Press, 1996. ISBN: 0-253-21389-4.
* Egan, Margarita, ed. and trans. The Vidas of the Troubadours. New York: Garland, 1984. ISBN: 0-8240-9437-9.

## Veire tanben
### Articles connèxes

* Lista de trobadors e trobairises

### Ligams extèrnes

* http://troubadours.byu.edu/PC/PC-450/450%20-%20Uc%20Brunenc.htm
* http://trobadors.iec.cat/autors_obres_d.asp?autor=Uc%20Brunet
* Wikidata: Q3142526
* Multimedia: Uc Brunenc
# Guilhèm de Besièrs (trobador)

* De pas confondre amb Guilhèm Augièr Novèla.
Guilhèm de Besièrs (Guihèn de Beziès en grafia mistralenca; Guilhem de Bezers en occitan ancian) èra un trobador occitan del sègle XIII, probablament de Besièrs. I a pas cap de biografia subreviventa.

## Òbras

Doas òbras subreviventas li son atribuïdas: un vèrs "libre" e un planh.

### Lo vèrs

Las règlas e los ritmes de son vèrs son evidentament originals, d'estil "libre" e sens precedent subrevivent dins la poesia trobadoresca. Segon la Societat arqueologica, scientifica e literària de Besièrs, "Es ni una canso, ni una dança, ni una retroença, ni un escondit, ni un sirventés" Son vèrs es aquel:
« Erransa,  Pezansa, Me destrenh e m balansa, Res no sai on me lansa.  Esmansa,  Semblansa, Me tolh e m'enansa; E m dona alegransa
Un messatgier que me venc l'autre dia, Tot en vellan, mon verai cor emblar. Et anc pueysas no fuy ses gelosia, E res no sai vas on lo m'an cercar....»

### Lo planh

Son planh plora probablament la mòrt de Raimon Rogièr Trencavèl en 1209:
«Quascus plor e planb son dampnatge, Sa malanansa e sa dolor, Mas ieu, las ! n'ai en mon coratge Tan gran ira e tan gran tristor Que ja, mos jorns, planh ni plorat Non aurai lo valen prezat Lo pros vescomte, que mortz es, De Bezers, l'ardit e'l cortes, Lo gai e'l mielh adreg e'l bon E'l melhor cavalier del mon.
Mort l'an, e anc tan gran otratge No vi hom, ni tan gran error Mais far, ni tan gran estranhatge De Dieu et a nostre senhor, Cum an fag li can renegat Del fals linhatge de Pilat Que l'an mort; e pus Dieus mort près Per nos a salvar, semblans es De lui, qu'es passatz al sieu pon Per los sieus estorser laon.
Mil cavallier de gran linhatge E mil dampnas de gran valor Iran per la sua mort a ratge; Mil borzes e mil servidor Que totz foran gent heretat Si 'lh visquet, e ric e honrat.... Ar es mortz, ai Dieus, quals dans es! Caitieu, cum em tug a mal mes! Val qual part tenrem, ni ves on Penrem port, tot lo cor m'en fon....»

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

* ↑ Guihèn de Beziès en lengadocian; Guihèn de Beziés en provençal. Noms estrangièrs: Guilhem o Guillaume de Béziers, en francés.
* ↑ Grafia probabla segon lo poema, qu'inclús Bezers e lh (ll es possible en occitan ancian, coma en catalan).

### Referéncias

* 1 2 Mistral, Frederic. Lou Tresor dóu Felibrige (TDF).
* 1 2 3 4 Histoire littéraire de la France, tòme XVIII (en francés), 1835, p. 550-553.
* 1 2 Bulletin de la Société archéologique, scientifique et littéraire de Béziers, Deuxième série, tome 1 (en francés), 1859, p. 260-267.

### Bibliografia
## Veire tanben
### Articles connèxes

* Lista de trobadors e trobairises

### Ligams extèrns

* Wikidata: Q130762099
# Giovanni Losi

Giovanni Losi (Caselle Landi, Itàlia, lo 29 de novembre de 1838 - El Obeid, Sodan, lo 27 de decembre de 1882) foguèt un religiós e missionari combonian nascut en Itàlia e mòrt en Sodan. D'obediéncia comboniana, ensenhèt lo catechisme als abitants de las missions catolicas de Sodan.
L'administracion municipala de Caselle Landi l' onorèt d'una carrièra amb son nom.

## Bibliografia

* Giuseppe Bonfanti, Caselle del Po - Caselle Landi, un paese sul Po, Caselle Landi, Amministrazione comunale di Caselle Landi, 1995.

## Autres images

* Giovanni Losi en 1880.

## Referéncias

* ↑ Giuseppe Bonfanti, Caselle del Po - Caselle Landi, un paese sul Po, 2a ed, Comune di Caselle Landi, 1998, pag. 334
* ↑ In Pace Christi - Giovanni Losi

## Ligams extèrnes

* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Giovanni Losi.
* Losi, Giovanni - treccani.it
# Partiment

Lo partiment o jòc partit (partiment, partia, o joc partit en occitan ancian) es un debat o dialòg en forma de poèma. Segon Guilhèm Molinièr, autor de Las leys d'amors, un tractat del sègle XIII subre cossí escriure de la poesia dins l'estil trobadorenc, existís una diferéncia clara entre partiment e tenso: dins un partiment lo primièr parlaire presenta un problèma amb doas solucions possiblas, daissant a son contradictor la causida de quina solucion defendre mentre que el pren sus el la defensa de l'autre vejaire. Pasmens, cada participant defend una teoria non pas per conviccion mas per l'interès de la discussion. Lo teorician admetèt que los dos tèrmes èran sovent emplegats d'un marrit biais.

## Veire tanben

* Genres trobadorencs
* Wikidata: Q761529
# Rémi Fraisse

Rémi Fraisse es un jovenòme tuat per un gendarma la nuèch del 25 al 26 d'octobre de 2014 près de la Restanca de Sivens, a l’escasença d’afrontaments entre de manifestants e los gendarmas francés.
L’autopsia concluguèt a una mòrt instantanèa en seguida d’una explosion, mas donèt pas de precision sus l’explosiu.

## Referéncias

* ↑ "Barrage du Tarn: le jeune manifestant victime d’une explosion à l’origine indéterminée", despacha de l’AFP represa per Libération lo 27 d'octobre de 2014.
# Josep Sebastià Pons

Josep Sebastià Pons (en francés Joseph Pons; Illa, Catalonha del Nòrd, 5 de novembre de 1886 – 25 de genièr de 1962), foguèt un escrivan rosselhonés e una de las caras mai importantas de la literatura nòrd-catalana del sègle XX. Foguèt poèta, narrator e autor dramatic. En mai de sos talents d'escrivan, es conegut coma pintor d'aqüarelas.

## Biografia

Josep Sebastià Pons recebèt son títol de doctor amb una tèsi sus la literatura catalana de Rosselhon als sègles XVII e XVIII. Aprèp foguèt professor d'espanhòl a l'Universitat de Tolosa. Durant son temps a Montpelhièr participèt a las amassadas dels Dissabtièrs.
Son òbra foguèt lausada per d'escrivans tan prestigioses coma Josep Pla. Serviguèt tanben de modèl a la literatura occitana contemporanèa (en particular a l'escrivan Max Roqueta).
Sa vida e son òbra foguèron estudiadas per Pere Verdaguer e Cristià Camps dins divèrsas publicacions. Sa sòrre, Simona Gay, foguèt tanben una escrivana famosa en Catalonha del Nòrd.

## Òbras
### Poèmas

* (ca) Roses i xiprers, Perpinhan, 1911
* (ca) El bon perdrís, Perpinhan, 1919
* (ca) L'Estel de l'escamot, Barcelona, 1921
* (ca) (fr)Canta perdiu, París, 1925, (Barcelona, 1960)
* (ca) L'Aire i la fulla, Barcelona, 1930
* (ca), (fr) Cantilena, Barcelona, Tolosa, 1937
* (ca), (fr) Poésies catalanes, Tolosa, 1942
* (ca), (fr) Conversa, Tolosa, 1950
* (ca) Cambra d'hivern, Barcelona, 1966

### Teatre

* (ca) La Font de l'Albera, amb Gustave Violet, Perpinhan, 1922
* (ca) Amor de Pardal, Perpinhan, 1923
* (ca) El Singlar, Barcelona, 1930
* (ca) Misteri de sant Pere Urseol, Barcelona, 1952
* (ca) L'amor i el Papagai, Barcelona, 1956

## Ligams extèrnes

* Qualques poesias de Pons
* ↑ Al contrari de çò que sòlon indicar notícias biograficas, subretot francesas, non se nommèt pas jamai Joseph-Sébastien. Sebastià es un nom que apondèt a Josep com nom de pluma, e totjorn en la siá forma catalana
# Douglass North

Douglass Cecil North (n. 5 de novembre de 1920 a Cambridge, Massachusetts) es un economista e professor universitari american qu'a recebut lo Prèmi Nobel d'Economia l'an 1993.

## Biografia

Nasquèt lo 5 de novembre de 1920 dins la vila de Cambridge, situada dins l'estat de Massachusetts. Estudièt istòria a l'Universitat de Berkeley a Califòrnia, ont se graduèt lo 1942, e après participar activament a la Segonda Guèrra Mondiala realizèt lo sieu doctorat en economia l'an 1952.
Inicièt las siás investigacions a l'Universitat de Washington, situada dins la vila de Seattle. Après trabalhar al Burèu Nacional d'Investigacion Economica venguèt professor a l'Universitat Washington de Saint Louis.
# Florian Genton

Florian Genton (París, 5 de novembre de 1981) es un jornalista esportiu francés.

## Liames extèrnes

* (fr) Le Blog du football en France et dans le Monde
# Maurice Utrillo

Maurice Utrillo, nascut Maurice Valadon a París lo 25 de decembre de 1883 e mòrt a París lo 5 de novembre de 1955, filh de l'artista Suzanne Valadon, foguèt un pintor francés especializat dins los païsatges urbans. Nascut dins lo quartièr parisenc de Montmartre, n'es un dels pintors mai famoses.
Per sa tendéncia preocupanta a l'alcolisme tombèt malaut dels nèrvis a 21 ans, donc sa maire l'encoratgèt per que comencèsse de pintar. De mercé son talent artistic grand e los sols ensenhaments de sa maire, Suzanne Valadon, diboissèt e pintèt çò que vesiá a Montmartre. Tre 1910 son òbra atreiguèt l'atencion dels critics, e ja en 1920 èra una figura legendària e sas òbras s'èran internacionalament difusadas. En 1928, lo govèrn francés l'onorèt amb la crotz de la Legion d'Onor.
Per causa de sos tresviraments mentals, foguèt mai d'un còp internat dins d'asils psiquiatrics. A mitat de sa vida, Utrillo venguèt religiós fervent e en 1935, a l'edat de 52 ans, se maridèt amb Lucie Valore e se mudèt a Le Vesinet, dins las banlègas de París. Èra alavetz tròp malaut per pintar a l'aire liure e, per aquò, pintava los païsatges que vesiá dempuèi las fenèstras de l'ostal, o de memòria. Malgrat son alcolisme, superèt los setanta ans. Moriguèt lo 5 de novembre de 1955 e foguèt enterrat al cementèri de Sant Vincenç de Montmartre.

## Referéncias

* Utrillo, sa vie, son oeuvre, Jean Fabris, Claude Wiart, Alain Buquet, Jean-Pierre Thiollet, Jacques Birr, Catherine
Banlin-Lacroix et Joseph Foret, Editions Frédéric Birr (Paris), 1982
# René Goscinny

René Goscinny (14 d'agost de 1926, París – 5 de novembre de 1977) es un escrivan francés d'origina polonesa e josieva. Es conegut per las bendas dessenhadas d'Asterix lo gallés (creat en 1959 amb Albert Uderzo) e Lucky Luke. Son paire Stanisław « Simkha » Gościnny es un engenhaire quimista nascut a Varsòvia. Sa maire Anna Bereśniak es nascuda a Khordorkow.

## Bendas dessenhadas

* Asterix lo Gallés (nom original en francés : Astérix le Gaulois)
* Iznogoud
* Lucky Luke
* Oumpah-pah

## Distraccions

Passionat de paquebòts e de crosièras dempuèi son enfança, viatjava pas a l'estrangièr que per batèl.
René Goscinny èra un jogaire de bridge assidú.

## Ligams extèrnes

* (fr) Sit sus l'òbra de René Gocinny