OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eugèni Seguret

Eugèni Seguret (en francés: Eugène Séguret; Perpinhan, 1896 – Fau de Nuces, 1956) foguèt un pintor e poèta occitan. Èra l'espós de l'escrivana Calelhon. Amiga de la familha, la cantaira roergassa Emma Calvé li aviá balhat l'escais de "felibre dels uèlhs blaus".

## Biografia

Nascut a Perpinhan mas abalit a Rodés, Eugèni Seguret èra lo filh e felen de postièrs rurals roergasses del costat de son paire mentre que sa maire èra catalana. Coneguèt l'escrivan Enric Molin durant la Primièra Guèrra Mondiala e venguèron d'amics inseparables. Foguèt Molin que li faguèt conéisser Juliana Fraisse, que mai tard se diriá Calelhon e qu'èra en aquel temps regenta a Complibat. En 1921 fondèron totes tres Lo Grelh Roergàs. Se maridèron en 1922 e aguèron quatre enfants. Escriguèt qualques òbras amb lo pseudonim de Colin Muset e recebèt qualques guerdons als Jòcs Florals. Trabalhava dins una banca.
# Eugèni II

Eugèni II (mòrt lo 27 d'aost de 827) foguèt lo 99$^{en}$ papa de la Glèisa Catolica Romana dau 6 de junh de 824 au 27 d'aost de 827. Succediguèt a Pascal I$^{èr}$ (817-824) e foguèt remplaçat per Valentin (setembre - octòbre de 827).
Son pontificat foguèt marcat per lo renfòrçament de l'influéncia dei Francs dins la gestion deis afaires romanas. D'efèct, en causa de trèbols grèus a la mòrt de Pascal I$^{èr}$, l'emperaire Loís lo Pietós mandèt son fiu ambé de tropas dins la vila papala. Eugèni II foguèt obligat de negociar una constitucion romana novèla que definissiá la senhoriá dau papa sus Roma e sei limits. En mai d'aquò, lo tèxte obliguèt lei successors d'Eugèni de jurar fidelitat a l'emperaire franc. Enfin, un delegat imperiau s'installèt a Roma per assegurar lo foncionament de l'administracion e reglar lei questions malaisadas.

## Liames intèrnes

* Lista dels papas.
# Eugèni Vivarés

Eugèni Vivarés (Seta, 10 de febrièr de 1808–21 de novembre de 1887) foguèt un escrivan e politician occitan de l'airal de Seta.

## Biografia

Eugèni Vivarés partiguèt estudiar a Paris e i obtenguèt la licéncia de drech en 1831. Quand tornèt a Seta, fondèt lo jornal La Méditerranée (1844) e mai tard, a Montpelhièr, Le Messager du Midi (1848). Foguèt tanben conselhièr municipal de Seta durant gaireben vint-e-cinc ans. Aprèp son òbra principala La volada de las focas publicada en 1844, sortiguèt dins lo jornal l'Indépendant una autra òbra comica, La volalha en revolucion que seriá editada puèi en 1861.

## Bibliografia

-En occitan:
* La volada de las focas (1844)
* La volalha en revolucion (1861)
-En francés:
* Stances au drapeau du 100e régiment de ligne (1856)
* Question des eaux potables de la ville de Cette (1859)
* Les vins du Midi (1861)
* De la Nécessité et du véritable moyen de départager les compagnies du Midi et de Lyon-Méditerranée (1862)
* Le salut de la France, solution dans un rêve (1871)

## Ligams extèrnes

* Pagina sus l'autor de J.F. Brun
* Tèxt de La volalha en revolucion sus gallica.fr
# Eugèni Romagós

Eugèni Nerestan Romagós (en francés: Eugène Romagoux; Trets, 13 de decembre de 1877 – Opèda, 19 d'agost de 1948) èra un politician occitan de Provença que foguèt Deputat de Vauclusa de 1928 a 1936.
# Jean Dausset

Jean Dausset (n. 1916, m. 2009) foguèt un mètge e biologista occitan e francés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1980.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Jean Dubuffet

Jean Philippe Arthur Dubuffet (31 de julhet de 1901 a L'Havre - 12 de mai de 1985 a París) èra un pintre e escultor francés.

## Biografia

Dubuffet nasquèt a L'Havre. E anèt a París en 1918 per estudiar la pintura a l'Acadèmia Julian, mas aprèp sièis meses daissèt l'acadèmia per estudiar d'esperel. En 1924, dobtant de la valor de l'art, cessèt de pintar e faguèt carrièra dins lo comerci de vins venent del paire. Tornèt a la pintura dins los ans 1930, mas arrestèt un còp mai, fins a 1942.
Sa primièra mòstra individuala se faguèt en 1944. S'aprochèt del surrealisme en 1948, a aprèp a la patafisica en 1954. Influenciat pel libre de Hans Prinzhorn, Artistry of the Mentally Ill, Dubuffet inventèt lo terme d'Art Brut definissent una art produida per de non professionals que trabalhan fòra de las normas esteticas, coma las arts dels pacients mentals, presonièrs e mainats.
Faguèt la seuna colleccion d'art, inclusent d'artistas coma Aloïse Corbaz e Alfredo Pirucha. Dubuffet pretendiá crear un art liure de consideracions intellectualas, e de còps qu'i a, son òbra sembla primitiva o infantila. Fòrça dels trabalhs de Dubuffet son de realizacions d'òlis, utilizant una tela reforçada de materials coma sabla, quitran e palha, donant a son trabalh una superfícia de textura inabituala.
A partit de 1962 produguèt una seria d'òbras que se limitava volontàriament a las colors roja, negra, blanca e blava. Fins a la fin dels ans 1960 se dediquèt sonque a la realizacion d'esculturas, produint treballs en poliestirèn, que pintava de vinilic.
# Jean Duvernoy

Jean Duvernoy es un istorian e jurista francés nascut a Bourgoin (1917) e mòrt a Sent Joan de Lus lo 19 d'agost de 2010.
Doctor en drech e licenciat en letras, ven manteneire de l'Acadèmia dels Jòcs Florals de Tolosa en 1989.
Jean Duvernoy es autor de textes e traduccions subre lo catarisme e l'Inquisicion. La seuna traduccion en francés del Registre d'Inquisicion de Jaume Fornièr es la basa del libre mondialament conegut d'Emmanuel Le Roy Ladurie Montalhon, vilatge occitan.

## Bibliografia

* Le Registre d'inquisition de Jacques Fournier, évêque de Pamiers, 1318-1325 : manuscrit Vat. latin n° 4030 de la Biblioteca vaticana, publicat amb introduccion e notas per Jean Duvernoy (3 volumes, 1965). Reedicion : Tchou, Paris, 2004.
* Inquisition à Pamiers, interrogatoires de Jacques Fournier : 1318-1325, causits, traduits del latin e presentats per Jean Duvernoy (1966)
* Chronique, [1203-1275], per Guilhèm de Puèglaurenç, texte editat, traduit e anotat per Jean Duvernoy (1976)
* La Religion des cathares (1976)
* L'Histoire des cathares (1979)
* Inquisition à Pamiers : cathares, juifs, lépreux, devant leurs juges (1986)
* Spirituels et béguins du Midi, per Raoul Manselli, traduccion de Jean Duvernoy (1989)
* Cathares, vaudois et béguins : dissidents del pais d'Oc (1994)
* Chronique, 1229-1244 per Guilhèm Pelhisson, texte editat, traduit e anotat per Jean Duvernoy (1994)
* Chronique, 1145-1275, per Guilhèm de Puèglaurenç, texte traduit, presentat e anotat per Jean Duvernoy (1996 - leperegrinateurediteur.com)
* Le Dossier de Montségur, interrogatoires d'inquisition, 1242-1247 traduit, anotat. e presentat per Jean Duvernoy (1998 - leperegrinateurediteur.com)
* Le Procès de Bernard Délicieux, 1319, traduit, anotat e presentat per Jean Duvernoy (2001 - leperegrinateurediteur.com)
* L'Inquisition en Quercy : le registre des pénitences de Pierre Cellan, 1241-1242 prefaçat, traduit del latin e anotat per Jean Duvernoy (2001)

## Ligams extèrnes

* Pagina personala (fr)
# Jean Escoula

Jean Escoula, vadut a Banhèras de Bigòrra lo 26 d'octobre de 1851 e mort a Neuilly-sur-Marne lo 30 de julhet de 1911, qu'ei un escultor bigordan.
Eth son hilh Jacques Escoula (1882-1930) qu'ei egaument escultor.
# Jean Denat

Jean Denat (nom afrancesat, en occitan es Joan Denat - Lodeva, 13 de genièr de 1955) es un ensenhaire (professor de tecnologia) e òme politic francés qu'es dempuèi octobre de 2014 president del Conselh regional de Gard.
Conselhièr general del canton de Vauverd dempuèi 1998, pren tanben la comuna de Vauverd a l'UMP en abril de 2014, mas deu daissar sa plaça de conse quand ven president del Conselh general.
| Precedit per | Jean Denat | Seguit per |
| Damien Alary | President del Conselh General de Gard 2014-2015 | Cap |
# Jean Darcet

Jean Darcet qu’es un quimista deu sègle XVIII$^{au}$. Vadut lo 7 de seteme de 1724, probablament a Doasit, on damorava la soa familha, mes batiat dens la parròpia vesia, a Audinhon. Que s’es mort a París lo 12 de heurèr de 1801.
Qu’estó preceptor deus hilhs deu Carles de Montesquiu, dont s’estarà l’amic dinc a la mort de l’escrivan. Qu’es recebut medecin en 1762, puish, amistoat dab Guillaume-François Rouelle, qu'estudia la quimia. En 1774, qu’es nomat professor au Collègi de França, puish Director de la Manufactura de Sèvres, Inspector de las Monedas, membre de l’Acadèmia de las Sciéncias en plaça de Pierre Joseph Macquer. Que’u devem :
* Lo saber-har de la porcelana qui dinc a lavetz e s’importava.
* Ua contribucion com controlaire de las òbras deu Nicolas Leblanc a la fabricacion de soda en partint de la sau de mar.
* L’aliatge darcet, qui hon de cap a 92 °C, compausat de bismut 50%, plom 32%, estam 18%.
* Un hèish d’analisis quimicas.
Nomentat au Senat conservator lo 4 de nivòse de l’an VIII, qu’es l’un deus representants de la compausanta sapienta d’aquera assemblada.
Jean Darcet qu’es lo pair deu Jean-Pierre-Joseph Darcet, eth tanbenh quimista, inventor de las pastilhas Vichèi.

## Publicacions

* Sur l’action d’un feu égal sur un grand nombre de terres (1766-1771)
* Expériences sur plusieurs diamants et pierres précieuses (1772)
* Discours en forme de dissertation sur l’état actuel des montagnes des Pyrénées... prononcé par M. d’Arcet pour son installation et l’inauguration de la chaire de chimie au Collège de France, le 11 décembre 1775 (1776)
* Rapport sur l’électricité dans les maladies nerveuses (1783)

## Ligams extèrnes

* (fr) Notícia biografica.
* (en) Notícia biografica ; Jaime Wisniak; 2003.
* (fr) Précis historique de la vie et des travaux de Jean d'Arcet.
# Joan Baptista Begaria

Joan Baptista Begaria (Benejac, 30 de gèr de 1892 - Artés, 17 de heurèr de 1915) qu'èra un poèta gascon de Bearn qui moriscó joen suu camp de batalha durant la Purmèra Guèrra Mondiau. Qu'escrigó dens La votz de la tèrra e qu'èra amic d'autres grans escrivans com Miquèu Camelat o Simin Palai. Lo cantaire occitan Marcèu Amont que musicó un deus sons poèmas La lua en 2008.
# Joan Baptista Laumond

Joan Baptista Laumond (en francés: Jean-Baptiste Laumond; Albinhac, 22 d'agost de 1865 - Aubasina, 18 de novembre de 1957) èra un politician occitan de Lemosin que foguèt deputat de Corresa de 1928 a 1936.

## Biografia

Joan Baptista Laumond, filh de proprietaris agricòlas, nasquèt a Albinhac en 1865. Aprèp d'estudis de drech, crompèt en 1890 l'estudi de mèstre Brugelha, notari a Aubasina.
Elegit cònsol d'Aubasina lo 3 de mai de 1890, gardèt aquela carga fins a la Liberacion en agost de 1944. Foguèt elegit lo 25 de julhet de 1909 conselhièr general del canton de Beinat.
Candidat radicalsocialista dins la circonscripcion de Briva-Sud a las eleccions legislativas del 22 d'abril de 1928, foguèt elegit al segond torn, lo 29 d'abril, davant Josèp Escande.
S'inscriguèt alara al grop radical-socialista et foguèt élegit a la commission del Trabalh.
En 1932, il est à nouveau candidat radical-socialiste dans la circonscripcion de Brive-Sud aux élections législatives del 22 d'abril de 1928 que passèt davant Jean Roumajon candidat du SFIO. Ce dernier se retire et Jean-Baptiste Laumond est elegit al segond torn, lo 8 de mai, amb 64,49% des voix, davant lo candidat de l'Aliança Democratica (29,74%) e lo del Partit Comunista (2,46%).
Encara inscrich al grop radicalsocialista foguèt elegit tornarmai a la commission del Trabalh, e mai tanben a la commission de l'administracion generala, departamentala e comunala, a la commission de la legislacion civila e criminala e a la commission d'enquesta sus l'afar Stavisky.
S'interessèt particularament a las questions de la Guèrra e del trabalh del mond pagés, intervint également sur le projet tendant à modifier la loi del 25 d'abril de 1928 sur les assurances sociales (début de la Seguretat sociala actuala).
Foguèt a l'origina d'una proposicion de lei tendant à rendre mai rigorós l'examen de notari, en modificar la lei del 25 de ventòsa de l'an XI qu'instituissiá aquel examen.
En 1936, quand aviá 71 ans, decidiguèt representar pas per son mandat de deputat e laissèt sa plaça a Enric Chapèla, radicalsocialista local, cònsol de Briva.
En 1937, Laumond foguèt nomenat viguièr d'Andòrra pel President de la Republica francesa, Albert Lebrun, foncion que li tirèt en 1940 lo govèrn del marescal Pétain.
Del temps de l'occupation, demorèt cònsol d'Aubasina e conseillhièr general del canton de Beinat, pr'aquò il sera démis del conselh departamental pr'amor de son antipatia al Regim de Vichèi.
Èra oficièr de la Legion d'onor.
# Joan Baptista Barrièra

* Aqueste article es un esbòs de biografia; lo cal completar. Podètz ajudar la Wikipèdia e partejar vòstras coneissenças en lo modificant.
Joan Baptista Barrièra (Bordèu, lo 2 de mai de 1707 - París lo 6 de junh de 1747) que ho un compositor barròc e un gambista e violoncelista occitan.
En 1731 que ho admés a l'Acadèmia de Musica (qu'ei a díser, l'Opèra de París). Arron, que gaudí de la proteccion de Loís XV de França, que he partida deus Concert Spirituel e que joguè en Itàlia.
Las soas composicions que son amassadas hens los sons 6 "libes".
# Joan Baptista Fornièr

Joan Baptista Fornièr (escrich a la francesa Fournié dins son nom d'autor; 4 d'agost de 1938 a Amplanh) es un escrivan contemporanèu del país de Fois. Los sieus libres son illustrats sovent per Miquèl Averós e an generalament dins lo títol una partida del còs.

## Biografia

* En parant l'aurelha, 1992.
* Le nas suls andèrs, 1996.
* La lenga dins le tintèr, 2002.
* L'uèlh del pastor, 2007.
# Joan Baptista Raimond de La Cròssa

Joan Baptista Raimond de La Cròssa (Milhan 6 de seteme de 1760-10 de seteme de 1829) ei un marin gascon qui servigot dens la Marina francesa deu temps de la Revolucion e de l'Empèri.

## Biografia

Son hilh Teobald tanben hesot una carrèra dens la marina e la politica.

## Nòtas e referéncias

* Alfred Veilhon, Le contre-amiral Lacrosse, gouverneur général de la Guadeloupe 1792-1793 et 1801-1802, pp. 61-101, Revue de l'Agenais, 1933, 60 (legir en linha)
# Joan Baptista Amat

Joan Baptista Amat (en francés: Jean-Baptiste Amat; Lairac de Tarn, 14 de julh de 1877 – Becièras, 9 d'agost de 1961) èra un politician occitan que foguèt deputat de 1928 a 1936 e puèi senador de Nauta Garona de 1936 a 1941.

## Biografia

Joan Baptista Amat nasquèt en 1877 al sen d'una vièlha familha de proprietaris agricòlas de Lairac. Faguèt los estudis segondaris e superiors a Tolosa. S'inscriguèt a la Facultat de medecina de la vila mondina e lèu venguèt un dels animadors de las joventuts radicalas. Venguèt doctor en medecina e s'installèt a Becièras, vila que coneissiá e apreciava dempuèi fòrça annadas. Gràcias a son saber prigond del campèstre e de las questions agricòlas, capitèt pro lèu de venir cònsol de Becièras, conselhièr d'arrondiment de Montastruc, e puèi president del conseil d'arrondiment de Tolosa. A las eleccions generalas dels 22 e 29 d'abril de 1928, ganhèt e venguèt deputat de la 3a circonscripcion de Tolosa al 2n torn d'escrutin amb 6.713 vòtes contra 5.243per son concurrent Bellet.
Se faguèt membre del grop republican radical e radicalsocialista e participèt a la Commission d'assegurança e de prevesença socialas e a la Commission de l'igièna. Raportèt la proposicion de lei de Bussat que tendiá a refortir los mejans per luchar contra la tuberculòsi (en 1929), lo projècte de lei tendent a modificar la lei del 19 de decembre 1917 relativa als establiments perilhoses e insalubres, la proposicion de lei de Raoul Brandon tendant a acordar lo secours de caumatge als artesans, obrièrs e emplegats que fan pas a un trabalh permanent (1931) e la proposicion de lei de Xavièr Valat relativa a l'institution d'un òrdre dels farmacians (1932). Depausèt mantuna proposicion de lei amb tòca de far beneficiar de l'ajuda de l'Estat los cultivadors del país tolosan victimas de las calamitats naturalas e s'avodèt pro particularament a l'equipament del campèstre e a la realizacion de las òbras d'adduccion d'aiga e d'electrificacion. Participèt a mai a la discussion del projècte de lei relatiu al comèrci dels blats (1929, 1931) e del projècte de lei referent a la viticultura e lo comèrci dels vins (1931).
# Joan Baptista Còia

Joan Baptista Còia (en francés Jean-Baptiste Coye ; Moriés, lo 6 de junh de 1711 – lo 17 de febrier de 1771) foguèt un escrivan provençau de lenga occitana.
Es mençonat dins l'antologia provençala d'Achard : Lo Boquet provençau.
Es l'autor de la comèdia Lo Nòvi parat (1743) que coneguèt un «lòng succès» segon Robèrt Lafont e d'un poèma titolat Le Délire.

## Vida

Lei edicions d'Achard e de Mesnier balhan quauqueis indicacions subre sa vida, mai pauc de causa pasmens : Joan Baptista Còia naissèt a Moriés, Marquesat dei Bauç, Provença (encuei comuna dei Bocas de Ròse). Son paire Pèire Còia (Pierre en francés] èra paisan mainatgier e sa maire s'apelava Catarina Bonet (Catherine Bonnet). Passèt una granda partida de sa vida an Arles mai moriguèt dins sa vila nadala monte s'èra retirat. Visiblament autodidacta, son òbra mòstra una granda coneissença de la literatura francesa classica e antica. Èra una dei grandei personalitat maçonica d'Arle.

## Edicions

* Œuvres complètes de J. B. Coye en vers provençaux. Arles : Mesnier, 1829.
* Lou Bouquet Prouvençaou. Marselha : Achard, 1823.

## Bibliografia

* Anatole, Cristian. Lafont, Robèrt. Nouvelle histoire de la littérature occitane. París : PUF, 1970.
* Jean-Baptiste Coye, Frederic Billot. Oeuvres. 1854.

## Nòtas

* ↑ Coio segon Frederic Mistral
* ↑ Nouvelle Histoire, (445)

## Ligams extèrnes

* Lo nòvi parat (en grafia prefelibrenca) a la Bibliotèca de Tolosa
* Òbras completas publicadas en 1829, Google book
Autors Bearn : Pèir d'Esbarrebaca • Ciprian Desporrins • Teofil de Bordèu Lengadòc : Mondonvila • Abat Fabre• Fabre d'Olivet Roergue : Peiròt Provença : Còia • d'Agevila • Germain • Gròs • Pelabon Velai : Clet
Obras Roman : Istòria de Joan-l’an-pres Opèra : Dafnís e Alcimadura Teatre : Lo Nòvi parat • Manicla Sermon Burlesque : Lo Sermon deu Curé de Vidèren
Antologia e critica J.F. Achard : Lo Boquet provençau
# Joan Baptista Nolet

Joan Baptista Nolet (en francés : Jean-Baptiste Noulet ; Venèrca, lo 1 de mai e 1890) que ho un mètge diplomat per l'Universitat de Montpelhièr, un naturalista occitan director deu Museum de Tolosa e un deus pioniers dens l'estudi de la preïstòria ; que ho tanben un lexicograf e un critic literari especializat dens la lenga e la letras de occitanas.
* Cochlostoma nouleti
* Cadurcotherium nouleti

## Bibliografia critica occitana

* Nolet, Joan Baptista. Essai sur l'histoire littéraire des patois du Midi de la France au XVIe et XVIIe siècle. París : Téchener, 1859.
# Joan Cavalièr (omonimia)

Joan Cavalièr pòt designar:
* Joan Cavalièr famós cap dels camisards.
* Joan Cavalièr, lo títol d'una cançon del grop lo Dalfin.
# Joan Castèths

Joan Castèths, en francés Jean Castex, vasut lo 25 de junh de 1965 a Vic de Fesensac, qu'ei un haut fonccionnari occitan, purmèr ministre de França de 2020 a 2022.
Membre de l'UMP puish de LR, qu'estó purmèr cònsol de Prada de Conflent (Pirenèus Orientals) de 2008 a 2020, secretari generau adjunt de la presidéncia de la Republica enter 2011 e 2012, conselhèr regionau de Lengadòc e Rosselhon de 2010 a 2015 e conselhèr departamentau dels Pirenèus Orientals (canton dels Pirenèus catalans) de 2015 a 2020.
Après Matinhon, es nomenat president de la RATP.

## Nòtas et referéncias

| Precedit per | Joan Castèths | Seguit per |
| Édouard Philippe | Primièr ministre de França 3 de julhet de 2020-16 de mai de 2022 | Élisabeth Borne |
# Joan Colom Bertran

Joan Colom Bertran (1414 - 1506) fòu un nòble catalan, marin, ambaishador al servei de la Generalitat de Catalonha e finalment corsari desprès de la Guèrra Civil Catalana.
# Joan Claudi Sèrras

Joan-Claudi Sèrras es un escivan e lexicograf occitan.
Nasquèt en 1944 a L'Escot dins Tarn. Èra professor de Letras modèrnas e d'occitan e tanben romancièr.
Foguèt responsable de las edicions de l'IEO de 1987 a 1995. Obtenguèt lo premi Pau Froment en 1986, per son òbra "Masquetas e Mariòtas".

## Òbras literarias
### Lexiques o diccionaris

* Lexic elementari (collaboracion); IEO, 1996
* Tot en Òc (collaboracion) - Edi. IEO - Col. Pedagogia - 2002
* Tot en un - Edi. IEO - Col. Pedagogia - 2007

### Romans e novèlas

* Masquetas e Mariòtas, IEO (A tots), 1985 (Prèmi Pau Froment en 1986)
* Enlòc - Edi. IEO - Col. A tots - 1988
* Disparicions - Edi. IEO - Col. A tots - 2021

### Poesia

* Formigas capudas" - Edi. IEO - Col. Lo banquet - 1989

### Documents pedagogics

* Textes occitans, édition provençale, IEo, 1974 (Pels licèus)
# Joan Cavalièr (cançon)

Joan Cavalièr es una cançon de Lo Dalfin :
Vai 'ma lo vent Caval bianc de Camarga Ferma te pas Nhanca a tirar lo fiat.
Vai que l'ora Rebela es arubàa, mon fraire Anen fito Jontar se ai camisards.
Flor de garriga Aura de revòlta Pron de vergonha Anen, lo cap levat.
Sença mestre Cadena, joc e pòur, mon fraire Dins ton sabre Es nòstra libertat
D'un cant a l'autre Nòstra terra crema Cada montanha Estrema un escabòt.
D'òmes libres Senhors de lor destin, mon fraire Camisards Sèm mestres del chamin.
Joan Cavalier Comanda la bregada Lo rei de França Comença a tramolar. Joan Cavalier Comanda la bregada Contr i borrels Nos anarem ganhar.
Qui renoncia A batalhar pr'aquò que àma Se costuma E una aquò que a
Qui renoncia A batalhar pr'aquò que àma Al se rend e perd sa dinhitat.
# Joan Casso

Joan Casso (francés: Jean Cassou), vadut lo 9 de julhet de 1897 a Deusto, una localitat qui ei actuaument part de la vila de Bilbao (Bascoat) e mort lo 16 de gèr de 1986 a París, qu'èra un escrivan, resistent, critic d'art, traductor e poèta occitan. Qu'esto tanben lo fondator deu Musèu Nacionau d'Art Modèrne de París e lo purmèr president de l'Institut d'Estudis Occitans.
| Precedit per fondacion | President de l'IEO 1945 - 1952 | Seguit per Max Roqueta |
# Juho Kusti Paasikivi

Juho Kusti Paasikivi, avocat e òme politic n. 1870 e m. 1956, foguèt president de Finlàndia entre 1946 e 1956. Tanben foguèt primièr ministre, en 1918 e entre 1944 e 1946.
| Precedit per Carl Gustaf Emil Mannerheim | President de Finlàndia 8 de març 1946 - 1$^{èr}$ de març 1956 | Seguit per Urho Kekkonen |
# Juho Ojala

Juho Ojala (Kuusamo, Finlàndia, 17 de març de 1995) es un sautaire amb esquís finlandés.

## Ligams extèrnes

* Fis
# Juho Vennola

Juho Heikki Vennola (1872-1938) professor e òme politic foguèt primièr ministre de Finlàndia en tres ocasions: entre 1919 e 1920, entre 1921 e 1922, e entre febrièr e març de 1931.
| Precedit per Kaarlo Castrén | Primièr ministre de Finlàndia 15 d'agost de 1919 - 15 de març de 1920 | Seguit per Rafael Erich |
| Precedit per Rafael Erich | Primièr ministre de Finlàndia 9 d'abril de 1921- 2 de junh de 1922 | Seguit per Aimo Cajander |