OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rogièr Bernat II de Fois

Rogièr Bernat II, dich lo Grand (1195 - † 26 de mai de 1241) foguèt comte de Fois de 1223 a 1241. Èra lo filh de Ramon Rogièr, comte de Fois, e de Felipa.

## Biografia

Se faguèt conéisser en 1217 quand defendèt durant sièis setmanas lo castèl de Montgranièr contra las agarridas de Simon IV de Montfòrt. L'an seguent, se distinguèt del temps del sètge de Tolosa, qu'i moriguèt Simon de Montfòrt. En 1220, ajudèt son paire a reprendre La Vaur e Puèglaurenç e aguèt un ròtle important al costat de son paire per çò qu'es de la reconquèsta dels territòris raubats. Pasmens Mirapeis foguèt recuperada sonque qualque temps mai tard.
A l'epòca de son avènement, ajudèt lo novèl comte de Tolosa Ramon VII a assetjar Carcassona. Lo 14 de setembre de 1224, los crosats cedèron davant los albigeses e la guèrra s'acabèt, cada senhor occitan faguèy la patz amb la glèisa. En 1226, lo novèl rei de França Loís VIII lo Leon tornèt començar las ostilitats pr'amor de far valer los dreches de la corona francesa sus Lengadòc. Rogièr Bernat ensagèt de servar la patz, mas lo rei rebutèt son ambaissada, e los comtes de Tolosa e de Fois deguèron tornar prendre las armas. Rogièr Bernat e una armada pichona amb sos vassals constituïguèron una pòcha de resisténcia a Limós de junh de 1226 e junh de 1227, mas la guèrra sonque foguèt una sèria d'escarmouches pontualas. En 1229, Ramon VII signèt lo tractat de Meus amb Loís IX, lo successor de Loís lo Leon. Escomenjat dempuèi març o abril de 1227, e ja que son sol aligat aviá signat la patz, Rogièr Bernat aguèt pas cap d'autra opcion que la de negociar la patz. Lo tractat li garantiguèt sas possessions, mas li calguèt renonciar a Mirapeis.

## Maridatges e enfants

En 1203, esposèt una catara, Ermessenda, vescomtessa de Castèlbon e dòna d'Andòrra, e s'afanèt a s'espandir cap al sud, tre quee sas relacions amb los sobeirans franceses li o permetián. Fortifiquèt las vilas sus la rota d’Andòrra e d'Urgèl. Il entre en conflicte en 1223 amb l'avesque d'Urgèl sus la val de Caboet. Il s'opausèt a la venguda de l'Inquisicion dins sos territòris e s'opausèt à l'avesque en abril de 1239. Participèt pas a la revòlta de Ramon II Trencavèl en 1240.
Moriguèt en 1241 e laissèt dos enfants d'Ermessenda de Castèlbon, sa primièra esposa:
* Rogièr IV († 1265), comte de Fois
* Esclarmonda, maridada en 1256 amb Ramon Folc de Cardona.
Ermessenda de Castèlbon moriguèt en 1229 e Rogièr Bernat se remaridèt amb Ermengarda, filha d'Aimeric III, vescomte de Narbona e aguèron:
* Ceselha († 1271), maridada a Alvar de Cabrera, comte d’Urgèl.
| Precedit per | Rogièr Bernat II de Fois | Seguit per |
| Ramon Rogièr | comte de Fois 1223-1241 | Rogièr IV |

## Referéncias

* ↑ probablament de Montcada.
* Wikidata: Q782806
* Multimedia: Roger Bernard II, Count of Foix
# Rogèr Bernat III de Fois

Rogèr-Bernat III de Fois (1243 - lo 3 de març de 1303) que ho lo purmèr comte de Fois e tanben vescomte de Bearn per l'eretatge de la soa molhèr Margarida de Bearn ; que ho tanben lo purmèr co-princi d'Andòrra.
| Precedit per Gaston VII | Vescomte de Bearn Amassa dab Margarida de Bearn | Seguit per Gaston VIII |
* Portau de Bearn
* Portal de Lengadòc
# Swann Périssé

Swann Périssé, nascuda en 1990 a Pontoise (França), es una umorista francesa. Diplomada de l'Institut d'estudis politics de París, pren de corses de teatre e comença sa carrièra umoristica en particular sus YouTube (a partir de 2014) en i publicant de scenetas inspiradas de sa vida personala.
Venguda populara en França a partir de 2020 ambe sas scenetas, decidís alavetz d'utilizar tanben l'umor coma utís de comunicacion e de sensibilizacion a de tematicas que li son caras coma lo feminisme e l'ecologia. Per exemple, pren position en favor de la contestacion contra lo projècte de construccion de l'autorota A69 en Occitània entre Tolosa e Castras.
# Didier Super

Didier Super, son nom vertadièr Olivier Haudegond, naissut a Douai (França) lo 27 de febrièr de 1973, es un campion de bicicleta, comedian e cantaire umoristic francés.

## Références

* ↑ https://www.universalmusic.fr/artistes/30178056489
# Lagaf'

Vincent Rouïl, dich Vincent Lagaf' o simplament Lagaf', nascut en França lo 30 d'octobre de 1959 a Bernay (Normandia), es un umorista e cantaire francés, sustot conegut dempuèi las annadas 1990 coma animator popular a la television francesa. Son chafre es evidentament inspirat del personatge de benda dessenhada Gaston Lagaffe (creat pel dessenhaire bèlga Franquin).
Vincent Lagaf' comença per una carrièra d'umorista e es revelat de caps 1987 dins l'emission La Classe sus la tresena cadena de television francesa (FR3). En seguida, enregistra de cançons parodicas, doas d'entre elas en particular van aver una capitada colossala en França : Bo le lavabo, n°1 en 1990, e La Zoubida, n°1 en 1991.
Vengut l'una de las personalitats publicas mai popularas de França de la debuta de las annadas 1990, es alavetz dempuèi recrutat per presentar divèrsas emissions de television, demest las qualas Le Bigdil o Le Juste Prix.

## "Bo le lavabo (WC Kiss)"

Entre 1987 e 1990, la mòda del movement musical dich house music es al som. Aquel estili importat dels Estats Units en passant pel Reialme Unit fa pas consensus en Euròpa continentala, en França e en Occitània en particular : malgrat que sia venguda plan populara a partir de 1987 en çò de la generacion jove en França e encara mai en Belgica (New beat), d'un biais general, la house es sovent denonciada coma una imposture musicala : en efièch, la particularitat de la house music es que s'agís pas realament de cançons creadas per de compositors, sovent quitament pas realament cantadas, mas de tròces eissits de pegatges, d'adobaments e de mesclatges realizats a l'origina en dirècte pendent seradas en discotècas per de discjoqueis, puèi enregistrats tornamai en estúdio a partir de tròces de cançons ja existentas e d'escapolons divèrses e variats.
Lagaf' a donc l'idèa de rire d'aquò : placa alavetz sul tèma house French kiss de Lil' Louis un tèxte en francés pèc e repetitiu ("Coma es polit lo lavabo ! coma es laid lo bidet !") simulant los escapolons de voses en bocla de la house, e d'una faiçon generala explica dins lo tèxt de sa cançon parodica Bo lo lavabo qu'es aital plan facil sens quitament èsser musician ni quitament cantaire de far un tube cada annada e de dintrar dins lo Top 50. Li balhant rason, aquel títol coneis una quita capitada al delai de las esperanças de Lagaf' e ven quitament en França un vertadièr fenomèn de societat, vist que, ironicament, aquela parodia es al mes de junh de 1990 n°1 del Top 50 ont esperava dintrar segon los dires de las paraulas de sa cançon, mentre que lo tèma house original utilizat coma basa instrumentala (French Kiss de Lil' Louis) de son costat foguèt sonque classat 5en del dich Top 50 francés al mes de novembre de 1989.

## Cançons mai conegudas

* Bo le lavabo (1990, parodia en francés basada sus tèma French Kiss de Lil' Louis)
* La Zoubida (1991, parodia del aire tradicional francés Le Pont de Nantes)
* Je veux des vacances (1993)

## Referéncias

* ↑ Vicent Lagaf' : l'histoire incroyable derrière son tube "Bo le lavabo" https://www.chartsinfrance.net/actualite/news-124397.html
# Parlar negue

Lo parlar negue (o néguer) es un sosdialècte de l'occitan gascon de las Lanas, dens la partida occidentau de Gasconha. Constituís la màger partida deu gascon maritim ; s'estend de la Lana girondina o País de Bòrn estant dinc au parçan Baiona (au mijorn), en passant per Senhans, Maransin, Maremne, fins a la Lana Gran. Que's caracteriza per un biaish particular de prononciar lo gascon.
Lo gascon negre èra la lenga dels notables e letrats bascos del parçan de Sent Sebastian ancianament (R. Cierbide).

## Fonetica

La caracteristica principala d'aqueste sosdialècte, que li dona son nom (negue vòl dire 'fosc'), es la prononciacion [ə] de la letra e, prononciada [e] alhurs. Per contra, la letra è damòra totjamèi prononçada [ɛ]. Una particularitat es tanben la prononciacion [lə] de l'article la.
Coma auts trèits especifics: la realizacion en d deu c latin intervocalic (dicere > díder) ; lo diftòng uu (puu, luvar...) ; la prononciacion [w] deu v intervocalic ; los pronoms iths, iras, aquiths, aquiras (que se retròban mèi lunh en Bordalés) ; los pronoms nes, ves (vs nos, vos) ; la prononciacion [əh] de es- precedent una consonanta ; lo femenin en -èira deus noms e adjectius en -èr ; la disparicion deu -va de las finalas de l'imperfèit taus vèrbes deu grope -ER.

## Literatura

* Bernat Manciet
* Fèlix Arnaudin
* Halip Lartiga

## Bibliografia

* BOURCIEZ, Édouard 1897, Contribution à l’étude du son œ landais. Comunicacions hèitas au congrés internationau de las lenguas romanicas. Bordèu : Féret et fils, p. 93-104.
* BOURCIEZ, Édouard 1922 La langue gasconne. Pau : Princi Néguer Editor, 2000, 48 p.

## Referéncias

* ↑ https://web.archive.org/web/20210125032221/http://www.euskomedia.org/PDFAnlt/riev/31/3108610875.pdf
# La Bèstia dau Vacarés

La bèstia dau Vacarés (La bèstio dóu Vacarés en nòrma mistralenca) es un roman de l'escrivan provençau de lenga occitana e tanben gardian Josèp d'Arbaud e son òbra mai famosa.

## Sinòpsi

D'Arbaud d'inclús dedins la narracion au començament : [...] vers 1904, aviáu per baile gardian, en tèsta de ma manada, sus lo terraire de Caban, ailalín dau Grand Ròse, Pèire Recolin, dich lo Lòng Tòni. Aqueu Lòng Tòni, sens ges d'instruccion, possedís un manescrich que lega a d'Arbaud a sa mòrt en 1912. Es un testimoniatge contat a la premiera persona per Jaume Robaud, un gardian dau sègle XV, qu'a agut l'escasença de reçaupre una bòna educacion. E son testimoniatge subre son aventura estrània : lo rescòntre amb un èstre fantastic au fisic de satire que comença per prendre per un diable mai que lèu explica èstre en vertat un mieg dieu de l'antiquitat forçat de venir acabar sa fugida dins lei paluns dau Vacarés. Lo roman se centra subre aqueu rescòntre entre antiquitat e crestiantat.

## Bibliografia

* d'Arbaud, Joseph. La Bête du Vaccarès. París : Grasset, 1985. Edicion bilinga, francés-provençau (en grafia mistralenca).

## Liame extèrne

* Edicion en format PDF sus lo site de la Tor Magna

## Nòtas

* ↑ dins la grafia mistralenca originala : vers 1904, aviéu pèr baile-gardian, en tèsto de ma manado, sus lou terraire de Caban, eilalin long dóu Grand-Rose, Pèire Antòni Recoulin, di lou Long-Tòni.
# Lòdi

Lòdi (forma occitana classica e mistralenca ; Lòd en lombard e emilian; Lodi en italian) es una comuna italiana de 43.465 abitants e capitala de la província de Lodi en Lombardia (Itàlia). Foguèt fondada lo 3 d'agost de 1158 per Frederic Barbarossa.
Donèt son nom a Lòdi, quartier de Marselha.

## Geografia

Lòdi es situat a 30 km al sud de Milan e a 35 km al nòrd de Plasença.

## Economia

Lòdi es essencialament una vila, e uae província, agricòla. Un de sos produches mai famoses es lo Granone Lodigian o Tipico Lodigian, un formatge magre fach a partir de lach de vaca. Aquesta especialitat es considerada coma lo cap de totes los formatges grana et reconnu com produit agro-alimentaire italian.
Lòdi es afrairada, entre d'autras vilas, amb la localitat francesa de Fontainebleau dempuèi 2011.
Los principals trabalhadors estrangièrs venon de:
* Romania, 1.800
* Albania, 788
* Egipte, 384
* Tunisia, 284
* Eqüator, 237

## Monuments e luòcs d'interès

Lòdi es part del cercle de las vilas de Vilas d'Art de la Plana de Pô

### Glèisas

Catedrala, el avesque es Maurizio Malvestiti; Tempio Civico della Beata Vergine Incoronata; glèisa de San Francesco; glèisa de San Lorenzo

### Palais

Palais de l'avesque; palais Broletto, sedença de la municipalitat, ont se pòt veire, sus la faciada, un bust de Barbarossa;

### Autres

Teatre alle Vigne, unic teatre de la vila; Pont sul flum Adda; ancians Murs de Lòdi; Parc de l' Isola Carolina

## Galariá

* Glèisa de San Francesco
* Pont sul flum Adda
* Le Parc Tecnologic de la Plana de Pô, Centre de Recherches bio-tecnologiques

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

* ↑ Donèt son nom a Lòdi de Marselha, qu'es atestat jos la grafia Lòdi en nòrma classica. Veire Trobasons

### Referéncias

* ↑ Bertrand de La Torre d'Auvèrnha (2019). Diccionari provençau-francés-provençau.
* ↑ Aiòli n° 1 – Dimècre 7 de janvié 1891.
* ↑ Age Bassi, Storia di Lodi, pp. 30-31.
* ↑ Site officiel de l’Office de Tourisme de Marseille
* ↑ Granone Lodigiano e Raspadüra
* ↑ Lista dels produches agroalimentaris tradicionals de la Region Lombardia - Cinquena revision
* ↑ Gemellaggio con Fontainebleau
* ↑ Città d'arte della Pianura Padana, Il circuito: chi siamo

## Ligams extèrnes

* Official Web Site
* Wikidata: Q6244
* Multimedia: Lodi (Italy)
# Lo Pont de L'Arn

Lo Pont de L'Arn o Pont de Larn$^,$$^,$$^,$ (Pont-de-Larn en francés, localament escrich Pont de l'Arn) es una comuna lengadociana d'Albigés, a 2 quilomètres de Masamet. Es administrada pel departament de Tarne la region d'Occitània.

## Geografia

Comuna situada dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc al pe de la Montanha Negra sus Arn tot prèp de de Masamet.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2020 | 2026 | Christian Carayol |
| 2014 | 2020 | Christian Carayol |
| 2008 | 2014 | Christian Carayol |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Luòcs e monuments

* Castèl de Montlaidièr: sègle X e XI
* Vièlhs ostals, coma a la Mòla (1782)
* Glèisa del Pont de l'Arn: 1870
* Glèisa de Sant Baudíl: sègle XII, manteniment cap a 1850, renovada en 1990.

## Torisme

A l'adrech de la Val de Toret i a d'ostals d'òstes, lo lac dels Sants Pèires es a qualques minutas.
Tanben i a un camp de tenis e un cobèrt, d'estadis, de jòcs de bolas e lo gòlf de la Baroja.
A de camins d'escorregudas cap la Val d'Òrb, lo Carós o los Monts de La Cauna.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».

## Veire tanben
### Articles connèxes

* Comunas de Tarn

### Ligams extèrnes

* site de la comuna
* Blog Infos Jeunes

## Nòtas

* Portal de Lengadòc
# Roberto Ferruzzi

Roberto Ferruzzi :
| Profession: | pintre |
| País: | Itàlia |
| Data de naissença: | 16 de decembre de 1853 |
| Luòc de naissença: | Šibenik, Dalmàcia, |
| Data de decès: | 16 de febrièr de 1934 |
| Luòc de decès: | Venècia, Itàlia, |
Roberto Ferruzzi (nascut a Šibenik en 1853, mòrt a Venècia en 1934) foguèt un pintre autodidacte italian.

## La vida

Nascut a Šibenik lo 1853 de parents italians, a quatre ans mudèt amb sa familha a Venècia, ont comencèt sos estudis. A la mòrt de son paire, un avocat famós, tornèt en Dalmàcia ont estudièt los classiques e la pintura coma autodidacte.
A 14 ans, mudèt a Luvigliano, masatge de Torreglia, que i va crear sas òbras pus famosas, en particular La Madonnina .
Moriguèt lo 16 de febrièr de 1934 e es rebondut dins lo pichon cementèri de Luvigliano amb sa femna Ester Sorgato e sa filha Mariska.

## La Carrièra

Amb La Madonnina, Ferruzzi ganhèt, en 1897, la segonda Biennala de Venècia : voliá représentar la maternitat. Fàcia al succès remportat per aquela òbra, lo tablèu, inicialament dich Maternitat es renomenatMadonnina, mas es tanben conegut pels noms de Madonna con bambino, Madonna del Riposo ; delle Vie, della Tenerezza , Madonnella, Zingarella .

## Qualques pinturas de Ferruzzi

* Otra versiòn de La Madonnina

## Referéncias

* ↑ PDF IL DALMATA, ottobre 2008
* ↑ (en) Madonna of the Streets

## Ligams extèrnes

* Article sur la peinture La Madonnina avec photo
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Roberto Ferruzzi.
# 20 de novembre
## Naissenças

* 1925 – Robert F. Kennedy, politician american (m. 1968)
* 1942 – Joe Biden, politician democrata american

## Decèsses

* 1975 - Francisco Franco, dictator d'Espanha
* 1978 - Giorgio de Chirico, pintor italian
Veire tanben :
* 19 de novembre | 21 de novembre
* genièr | febrièr | març | abril | mai | junh | julhet | agost | setembre | octobre | novembre | decembre
* Calendièr d'eveniments (los 366 jorns de l'an).
# Giorgio de Chirico

Giorgio de Chirico (10 de julhet de 1888 - 20 de novembre de 1978) foguèt un pintor italian, nascut en Grècia.
De Chirico foguèt lo creator de la pintura metafisica, qu'influencièt mai tard lo surrealisme. Sas òbras mai famosas presentan d'imatges onirics, poblats de portics romantics, d'ombres, de manequins, de trens e de perspectivas illogicas. Faguèt partida del movement surrealista fins a 1926.
Amb lo temps, s'alunhèt de l'art modèrna, estudièt las tecnicas de pintura tradicionalas e trabalhèt puèi dins los estils neoclassics e neobaròcs, en tornant frequentar los tèmas metafisics de sas primièras òbras.
# Amadeo de Souza-Cardoso

Amadeo de Souza-Cardoso (14 de novembre de 1887 - 25 d'octobre de 1918) foguèt un pintor portugués. Foguèt un dels primièrs pintors portugueses modèrnes, après s'èsser mudats a París ont encontrèt las tendéncias artisticas contemporanèas del començament del sègle XX. Subretot influenciat pel cubisme e lo futurisme, tornèt a Portugal a causa de la Primièra Guèrra Mondiala e ensagèt de desvolopar un estil personal apuntant a l'abstraccionisme. Moriguèt a l'edat de 30 ans pendent la pandèmia de gripa en 1918.
# Hardencourt-Cocherel

Hardencourt-Cocherel en normand (Hardencourt-Cocherel en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Louis-Joseph Henry |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 313 | 303 | 304 | 259 | 254 | 262 | 248 | 262 | 230 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 209 | 214 | 209 | 192 | 166 | 169 | 162 | 142 | 137 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 155 | 151 | 142 | 129 | 147 | 131 | 102 | 153 | 162 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 137 | 137 | 156 | 130 | 207 | 235 | 269 | 274 | 279 |
| 2009 | 2010 |
| 279 286 | 283 290 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Normandia
# Cabdiraxmaan Maxamed Cabdillaahi Cirro

Cabdiraxmaan Maxamed Cabdillaahi Cirro (n. 24 d'abril de 1956) escaissat Irro, es un òme politic de Somaliland e lo president d'aquel estat dempuèi lo 12 de decembre de 2024.
# Region d''Ústí nad Labem

La region d'Ústí nad Labem (en chèc, Ústecký kraj) es una region e entitat autonòma de la Republica Chèca creada lo 1èr de genièr de 2000.
Sa capitala es Ústí nad Labem.

## Division
### Districtes

La region se compausa de 7 districtes : Děčín, Ústí nad Labem, Litoměřice, Teplice, Louny, Most e Chomutov.

### Administracion locala

Dempuèi lo 1èr de genièr de 2003 existís pas mai d'administracion al districte, qu'es vengut una unitat estadistica. L'administracion locala se fa dins de comunas de la responsabilitat espandida (obcí s rozšířenou působností) que son las 7 ancianas capitalas de districte emai aquelas comunas : Rumburk, Varnsdorf, Kadaň, Lovosice, Roudnice nad Labem, Bílina, Litvínov, Žatec, Podbořany.

## Govèrn local

La governadora es Jana Vaňhová.

## Veire tanben

* Republica Chèca

## Referéncias

* ↑ 30 de junh de 2009 : http://www.ustinadlabem.czso.cz/

## Ligams extèrnes

* (cs) Administracion de la region
# Nant

Nant$^,$$^,$$^,$ (Nant en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| abrial de 2014 | 2026 | Richard Fiol | | farmacian militar |
| març de 2008 | 2014 | Bernard Saquet | PS | garatgista |
| junh de 1995 | 2008 | Jean-François Galliard | UDI | foncionari de las talhas |
| 1990 | 1995 | Jean Roger Bouat | | |
| març de 1959 | 1989 | Roger Julien | MRP, puèi Centre Democrata puèi UDF | avocat, deputat (1962-1967), conselhièr general (1961-1990) |
| | 1959 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 936, totala: 955 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 550 | 2 271 | 2 761 | 2 980 | 3 203 | 3 419 | 3 134 | 3 445 | 3 038 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 2 953 | 3 106 | 3 117 | 2 986 | 2 624 | 2 501 | 2 596 | 2 681 | 2 171 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 2 103 | 1 977 | 1 819 | 1 801 | 1 659 | 1 592 | 1 547 | 1 274 | 1 105 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 057 | 1 016 | 959 | 972 | 773 | 846 | 907 | 916 | 920 941 |
| 2009 | 2010 |
| 919 939 | 924 941 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Imatges

* La vilòta
* La glèisa
* Pont de la prada

## Veire tanben

* Comunas d'Avairon
* Cantòbre

## Ligams extèrnes

* (fr) Sit de la comuna
* (fr) Sit de l'Ofici de Torisme

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
# Armorial de Lengadòc
## Lengadòc

* Lengadòc (inicialament: Comtat de Tolosa)

## Parçans de Lengadòc

* Fois
* Gavaudan
* Velai
* Vivarés

## Vilas de Lengadòc

* Agde
* Albi
* Alès
* Besièrs
* Blanhac
* Castèlnòu d'Arri
* Fenolhet (Fenolhedés) 1
* Fenolhet (Fenolhedés) 2
* Galhac
* La Canorga
* Lo Grau dau Rei
* Lodeva
* Lunèl
* Mende
* Menèrba (Lengadòc)
* Mirapeis
* Montpelhièr ancian (escut deus Guilhem, sénhers de Montpelhièr)
* Montpelhièr
* Narbona
* Nimes ancian (Edat Mejana)
* Nimes
* La Novèla
* Pesenàs
* Pàmias
* Lo Puèi de Velai
* Rènnas del Castèl
* Sinjau (Velai)
* Tolosa
* Usès
* La Veruna

## Escuts de las regions e dels departaments francés administrant Lengadòc
### Region de Lengadòc-Rosselhon

* Aude
* Erau
* Losera
* Gard

### Region de Miègjorn-Pirenèus

* Arièja
* Avairon
* Nauta Garona
* Òlt
* Tarn
* Tarn e Garona

## Estats istoricament ligats amb Lengadòc

* Reiaume de Jerusalèm (on lo comtat de Trípol b'èra vassau deu comte de Tolosa)
* Comtat de Trípol (dens l'actuau Liban, possession deu comte de Tolosa e sol estat crestian d'Orient de lenga occitana)
* Reiaume de França (ancian)
* Reiaume de França

## Escuts personaus

* Ostau dels comtes de Tolosa (los Raimon)
* Ostau de Trencavel
# Armorial de Guiana
## Guiana

* Guiana : de gules au leopard passant d'aur e armat d'azur

## Parçans de Guiana

* Carcin
* Peiregòrd
* Roergue

## Vilas de Guiana

* Concas (Roergue)
* Autafòrt (Peiregòrd)
* Caors (Carcin)
* Fijac (Carcin)
* La Guiòla (Roergue)
* Milhau (Roergue)
* Moissac (Carcin)
* Nontron (Peiregòrd)
* Rebairac (Peiregòrd)
* Ròcafòrt (Roergue)
* Ròcamador (Carcin)
* Sant Africa (Roergue)
* Sarlat (Peiregòrd)
* Los Sarrasins (Carcin)