# Sent Superis

Sent Superis o, fòrma inventada, Sent Superís de l’Auriera (Saint-Sulpice-Laurière en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los sentsuperis.

## Geografia

Lo borg es un continuum mai o mens bastit, emb dos pòles principaus, lo borg ancian, la partida près de la gara, e daus pòles segondaris, coma Frontinhac.

### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Sent Superis :
| Barçac | L'Auriera |
| Sent Legèr | Jabrelhas |

## Toponimia

Fòrmas ancianas : St Sulpice deus eitreits, de strictis en 1271, St Sulpice-Laurière prope Aureriam, de Aureria. Prononciat [sɛ̃sypɛ'ɾi].
Lo nom de Sent Superis es lo d'un evesque de Borges, o dos segon los autors, aus segles VI e VII$^,$$^,$$^,$.
En toponimia, se rencontra la fòrma sabenta de son nom (Sulpici) o de fòrmas d'evolucion populara (Soplesi, Soplèsi, Somplesi, Sepise, Superís, etc), o tanben de fòrmas d'evolucion populara influenciadas per la fòrma sabenta, generalament utilizada en francés. Sem aici dins lo segond cas. En prumièra aparéncia, lo nom sembla influenciat per Sent Supèri (latin Exuperius), mas aquò's pas necessari : los noms lemosins e marchés son sovent Soplesi(s), Suplesi(s), Sepise, etc, e lo rotacisme pòt aver chamnhat un ancian Supesi(s) en Superis.
Lo gentilici sentsuperís es l'exemple daus gentilicis de l'oèst occitan, sovent sens sufixe apondut.
La prumiera apelacion se referis a de las gòrjas, daus emprunds. La segonda a lo sens de « près, rasis L'Auriera », la vilòta pròpcha, aura pus pitita que Sent Superis.
* Frontinhac, dins lo borg segon Ives Lavalada [au nòrd de la gara e a l'èst dau borg ancian], ven dau nom latin d'òme Frontinius, emb lo sufixe -acum. Frontinhac era pas una paròcha au segle XVIII (mapa de Cassini).

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2014 | (2026) | Jean-Michel Peyrot | divers mança | remplaçant de conselhier departamentau |
| març de 2001 | 2014 | Gérard Lardy | | |
| març de 1989 | 2001 | Jacques Gay-bellile | | president de la CC |
| davant 1981 | ? | Michel Bois | PCF | |
| 1919 | 1941 | Eugène Piginier | | |
| | 1919 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de L'Auriera; es aura del canton d' Embasac.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 857, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 570 | 599 | 601 | 673 | 668 | 699 | 714 | 750 | 781 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 768 | 764 | 1 056 | 1 057 | 1 311 | 1 337 | 1 464 | 1 424 | 1 502 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 631 | 1 606 | 1 840 | 1 959 | 1 958 | 1 938 | 1 850 | 1 895 | 1 789 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 582 | 1 459 | 1 330 | 1 200 | 1 046 | 881 | 941 | 945 | 918 942 |
| 2009 | 2010 |
| 892 916 | 866 889 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 831 abitants e la densitat èra de 58,07 ab/km².

## Particularitats dau parlar comunau

* Articles definits :
* Prononciacion : Ch- ; g-, j-

## Personalitats liadas a la comuna

* Henri Leclerc, nascut a Sent Superis en 1934, avocat e defensor daus drechs de l'òme.

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de la Nauta Vinhana

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* ↑ Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 181, ed. Lucien Souny, 2000
* ↑ IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 3 4 Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 181, ed. Lucien Souny, 2000
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 629
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 235
* ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 27945