# Bleila

Blela o puslèu Blèila o Bleila / Blesla (Blesle en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
### Perimètre delh territòri

Comunas confrontantas de Bleila :
| Autrac | Torsiac |
| | Espalenc |
| Sent Estefe de Bleila | Graneirs e Magon |

## Toponimia

La prononciacion z-es ['blɛjɾa] a Grenier-Montgon o ['blejɾa], [ˈblɪːɹ̝ɒ] a Vinzèlas segon Dauzat. L'evolucion recenta dels parlars d'Auvèrnhe Naut, dempuèi l'Atlàs Lingüistic de Pierre Nauton (annadas 40 e 50), es que de [ej] tonics son venguts [ɛj], quitament contra l'etimologia (Las Vèrjas > latin virga). La prononciacion tradicionala z-èra, benleu, ['bleiɾa] ([-ɾ-] correspond a l'alteracion de -l- intervocalica, que s'escriu pas).
Las fòrmas ancianas son : S. Petrus de Blasilla, al sègle XI, Monasterium S. Petri de Blazilia en 1096, Basilla en 1163, Poncius archipresb. de Besilla al secle XII, Blazella en 1199, Blasiliae Monasterium en 1185, Blasilis en 1225, Domus Basiliae en 1262, Abbatissa de Bleolle en 1287, Bleele en 1321, Blaelle, Blelle en 1379, Blere alh secle XIV (Froissart), Bleylle en 1398, Blesilia en 1462, Bleyle alh secle XV, Bleyla en 1458, Blesilia en 1462, Bleyle alh secle XV, etc. $^,$.
Lo nom de Bleila vendriá de *Blasilla (villa sosentendut) doncas d'un nom galloroman d'òme *Blasillus, inferit delh nom gallic Blasius (segon Albèrt Dauzat) o delh nom latin Blaesilla, derivat de Blaesus (segon los Féniés, doncas benlèu segon Ernèst Negre). Xavier Delamarre cita pas de nom gallic *Blasios (fòrma celtica de Blasius) e ditz pas ren de Bleila.

## Istòria

En 1789, Bleila fasiá partida de la província d'Auvernhe, de l'eleccion e subdelegacion de Briude e delh ressòrt delh presidiau de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e chapluòc d'archipreirat, èra delh vocable de Sant Pèire. A Bleila i aviá una abadiá seculara de chanongessas nòblas, fondada alh secle IX.

## Administracion

Lista delhs cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | (2026) | Pascal Gibelin | PS | especèir, conselhèir departamental (2015-) |
| març de 1989 | 2008 | Christian Malbec | divèrs dreita | maselèir |
| ? | març de 1989 | René Chazelle | SFIO, PS | magistrat, conselhèir general (1949-1992), deputat (1967-1973), senator (1974-1983) |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 615, totala: 635 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 414 | 1 329 | 1 416 | 1 410 | 1 399 | 1 795 | 1 727 | 1 943 | 1 928 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 766 | 1 715 | 1 685 | 1 580 | 1 529 | 1 553 | 1 613 | 1 534 | 1 513 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 544 | 1 544 | 1 406 | 1 206 | 1 110 | 1 117 | 1 077 | 982 | 894 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 837 | 847 | 832 | 824 | 703 | 660 | 657 | 653 | 656 675 |
| 2009 | 2010 |
| 644 667 | 634 655 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 635 abitants e la densitat èra de 21,31 ab/km².

## Ligams extèrnes

* Bleila sus lo site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Toponímia occitana
* ↑ http://bdtopoc.org/?city_selected=Blesle
* ↑ Cristian Omelhièr, Petit Dictionnaire français-occitan d'Auvergne. Auvergne méridionale, Parlem-L'Ostal del Libre, 2003, p. 292
* ↑ Enquèsta delh contributor en 2024
* ↑ Albert Dauzat, Glossaire étymologique du patois de Vinzelles, Montpellier, Société des langues romanes, 1915, p. 445. ↑
* 1 2 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 31 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f80.item
* ↑ Philippe Olivier, Dictionnaire d'ancien occitan auvergnat : mauriacois et sanflorain (1340-1540), Max Niemeyer Verlag, Tübingen, p. 2
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 88
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 152
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012
* Portal d'Auvèrnhe