OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gagauz (lenga)

Lo gagauz (Gagauz dili, Gagauzca o Gökoğuzca) es la lenga turquesa daus Gagauzes o Gökoğuz, pòble turcofòne mas crestian ortodoxe vivent en Ucraïna, Moldàvia, la Romania e en Bulgaria. Oficialament es parlat per mai o mens 162.200 personas e es lenga oficiala en Gagauzia, region autonòma de Moldàvia, mas es usada au quotidian que per environ 50000 personas, perque los Gagauzes s'exprimen usualament en rus dempuèi lo XIXe sègle.

## Ortografia

Lo prumier alfabet utilizat per 'quela linga fuguet l'alfabet grèc a la fin dau sègle XIX.
De 1957 a la dissolucion de l'URSS in 1991, lo gagauz s'escriguet en cirillic. Aura, s'emplec un alfabet de basa latina, creat d'apres l'afabet truc moderne, emb tres letras de mai : ä representa lo son æ (coma lo ə en Azèri), ê representa lo ə, qu'exista pas en Turc, e ț o ţ per lo son ts coma en Romanés. D'autre biai, coma lo Crimean Tatar, lo Turc, e quauquas lingas Turcas, lo Gagauz a pas la letra ğ, qu'es venguda muda.

### Alfabèt latin

| A a | Ä ä | B b | C c | Ç ç | D d | E e | Ê ê |
| [ɑ] | [æ~ɛ] | [b] | [dʒ] | [tʃ] | [d] | [e] | [ə] |
| F f | G g | H h | I ı | İ i | J j | K k | L l |
| [f] | [g, ɟ] | [x, h~ħ] | [ɯ~ɨ] | [i] | [ʒ] | [k, c] | [l, ʎ] |
| M m | N n | O o | Ö ö | P p | R r | S s | Ş ş |
| [m] | [n, ɲ] | [o] | [ø] | [p] | [r] | [s] | [ʃ] |
| T t | Ţ ţ | U u | Ü ü | V v | Y y | Z z |
| [t] | [ts] | [u] | [y] | [w, vʲ] | [j] | [z] | |

### Alfabèt cirillic (istoric)

| А а | Ӓ ӓ | Б б | В в | Г г | Д д | Е е | Ё ё |
| Ж ж | Ӂ ӂ | З з | И и | Й й | К к | Л л | М м |
| Н н | О о | Ӧ ӧ | П п | Р р | С с | Т т | У у |
| Ӱ ӱ | Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш | Щ щ | Ъ ъ |
| Ы ы | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я | | | |

## Referéncias

* ↑ Пригарін О. А., Тхоржевська Т. В., Агафонова Т. А., Ганчев О. І. Кубей і кубейці: Побут та культура болгар і гагаузів в с. Червоноармійське Болградського району Одеської обл. (O. Prigarine, T. Thorjevska, T. Agathonova et O. Gantchev, (ru) Vie et culture des Bulgares et des Gagaouzes de l'oblast d'Odessa, Odessa, 2002 ; au recensament moldau de 2004 (Recensământul populației 2004, 40.485 gagaouzes de Moldavie, soit un sur deux, ont déclaré avoir le russe comme langue usuelle.(fr)
* ↑ M. Ciachir. Basarabialâ gagauzlarân istoriassi / Chișinău: 1933, p. 133
* Portal de las lengas
* Wikidata: Q33457
* Multimedia: Gagauz language
# Chivalier Pau

Joan Pau de Saumer, mai conegut coma lo Chivalier Pau (Marselha, 1598 — Tolon, lo 20 de decembre de 1667) foguèt un dei majors marins francés e occitans dau sègle XVII.
Servisquèt dins l'Òrdre de Sant Joan de Jerusalèm en combatent lei barbaresques e venguèt chivalier puei comandant. Serviquèt après dins la Merina Reiala Francesa onte comandèt lo vaissèu Le Neptune e onte remportèt victòria majoras coma la Batalha de Getaria.
Una carriera de Tolon (onte aguèt sa famosa residéncia La Cassina - subre l'emplaçament de l'actuau Jardin Alexandre Ier - ) e de vaissèu pòrtan ò porteron son nom.

## Veire tanben

* Wikidata: Q2020294
# Pèire Andrieu de Sufren

Pèire Andrieu de Sufren (Sant Canat, Provença, lo 17 de julhet de 1729 - Ais de Provença, lo 8 de decembre de 1788) foguèt un Viceamirau provençau au servici dau Reiaume de França.

## Biografia

Pèire Andrieu de Sufren venguèt dins lo castèu pairau de Sant Canat dins un dei màgers ostaus nòbles de Provença (d'origina italiana e anoblida per lo rei Francés I de França. Capdet dins una seguida de 14 fraires e sòrres, foguèt admés en çò de l'Òrdre de Malta a 8 ans. Faguèt leis estudis en çò dei jesuitas a Tolon.
A 14 ans, dintrèt dins lo còrs d'armada dei gardas de marina e en 1744 participèt victoriosament a la batalha dau cap Sicié contra la marina anglesa.
Pendent sa carriera combatiá notadament durant la Guèrra de Sèt Ans e la Guèrra d'Independéncia deis Estats Units.
* Wikidata: Q982584
* Multimedia: Pierre André de Suffren
# Vaccinium myrtillus

L'avagièra o lo brimbalièr (Vaccinium myrtillus) es una planta de flors coneguda per sas bagas comestiblas.

## Noms vernaculars

Segon sa prononciacion en /β/, las grafias varian entre aba- e ava-. L'Academia Occitana favoriza, pel moment, las grafias en ava-.
* avagièra, tanben abagièra, abagièira.
* avanhoèr, en gascon.
* abajoèra, en aranés.
* brimbalièr, que pòt significar una planta de Vaccinium en general
* maurela (maurèla), en lemosin. Dins d'autres dialèctes (notadament en lengadocian e provençau maurèla significa las plantas del genre Solanum, que pòdon èsser comestiblas o toxicas.
* aise (pro.); aira, airela (auv.); aise, eise (viv.), aire (leng.)
Sa frucha es cridada:
* avajon, abajon, albairon?, etc.
* brimbèla, frucha de Vaccinium en general

## Referéncias

* ↑ Tropicos, consultat lo 29 genièr 2014
* 1 2 Academia Occitana-Consistòri del Gai Saber (2008–2024). Diccionari General de la Lenga Occitana (DGLO).
* 1 2 3 4 5 de Cantalausa, Joan. «Vaccinium myrtillus». A: Diccionari General Occitan (DGO). Cultura d'Òc. ISBN 2-912293-04-9.
* 1 2 «Airelle» (en francés). Multidiccionari Occitan Dicodòc. Congrès permanent de la lenga occitana.
* ↑ Mistral, Frederic (1878–1886). Lou Tresor dóu Felibrige (TDF). Rafèla d'Arle: Cultura Provençala e Meridionala.
* 1 2 «Myrtille» (en francés). Multidiccionari Occitan Dicodòc. Congrès permanent de la lenga occitana.
* 1 2 Toscano, Reinat. Diccionari de lenga d'òc d’après lo parlar niçard. Auba Novèla.
* Portal de la botanica
# Provença ara

Prouvènço aro <Provença ara> es un mesadièr occitan d'informacion que pareis a Marselha dempuèi 1987. Fa seguida a Prouvènço, dau!. Son animator màger es Bernat Giély.
Es estampat a 4.500 exemplaris au format tabloïde sus lei premsas dau quotidian La Provence au Centre Méditerranéen de Presse de Marselha.
Fa servir la grafia mistralenca en adaptant lei tèxtes reçauputs en grafia classica.
Publica tanben d'obratges de pròsa en provençal sota l'apelacion Provença ara, ostau d'edicion.
Tótei lei numèro deis annadas 1996 a 2023 son estats numerizats e botats en linha sul site dau Ciel d'Oc.

### Nòtas

* ↑ Web de Prouvenço aro
* ↑ Prouvènço aro, ena pagina web deth Ciel d'Oc.
# Cròmac

Cromac (Cromac en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Cròmac :
| Bèuluec (Endre) | Chalhac (Endre) | La Chastra dau Vescomte (Endre) |
| Joac | | Sent Jòrge las Landes |
| Sent Legíer | Malhac | |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Cromaco, Cromat en 1080-1103, Cromat vers 1315. La prononciacion es [kɾɔ’ma].
Segon Dauzat, Cròmac ven dau nom gallic d'òme Croma, emb lo sufixe -acum.
Negre aima mai lo nom germanic d'òme Hrotmus, mesme sufixe.
Ives Lavalada chausís pas entre las doas proposicions precedentas.
Xavier Delamarre explica lo toponime per lo nom celtic d'òme Crummos, atestat, derivat en -ācon. Crummos vendria d'un pus ancian *Crumbos (Crummock, Granda Bretanha, es atestat Cromboc en 1308); lo sens de *crumbo- seria « corbat ».
Fonetica dau Creissent, vocalisme iniciau d'ancianetat dobtosa.

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Qualitat |
| 2020 | (2026) | Nicolas Ovan | |
| març 2008 | 2020 | Marcel Riaud | esplechaire agricòla |
| març 2001 | 2008 | Jean-Michel Regnier | retirat |
| junh 1995 | 2001 | René Marchadier | retirat |
| març 1989 | 1995 | Michel Gaugry | |
| març 1971 | 1989 | Albert Vauzelle | |
| setembre 1962 | 1971 | Marcel Guitteny | |
| octobre 1947 | 1962 | Albert Plantivaud | |
| | 1947 | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Particularitats dau parlar comunau

* Articles definits :
* Prononciacion : Ch- ; g-, j-

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 263, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 812 | 857 | 932 | 1 013 | 1 037 | 1 056 | 1 041 | 1 111 | 1 076 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 994 | 1 013 | 986 | 955 | 974 | 969 | 960 | 989 | 922 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 941 | 874 | 851 | 732 | 690 | 624 | 602 | 632 | 530 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 438 | 446 | 426 | 411 | 339 | 302 | 281 | 278 | 266 269 |
| 2009 | 2010 |
| 266 269 | 264 266 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 245 abitants e la densitat èra de 10,14 ab/km².

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de la Nauta Vinhana

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* 1 2 Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 53, ed. Lucien Souny, 2000
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 231
* ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 130, 294, 342
# Benamaurel

Benamaurel es un municipi de la província espanhòla de Granada e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
# Damián Barreiro

Damián Barreiro Maceiras (A Estrada, 9 d'agost de 1984-Avilés, 6 de febrièr de 2025) foguèt un jornalista e ensagista asturian en lenga asturiana.

## Biografia

Obtenguèt una licéncia de jornalisme a l'Universitat del Bascoat puèi un master en gestion culturala a l'Universitat dobèta de Catalonha. Tanben obtenguèt a l'Universitat d'Uviéu lo títol d'especialista universitari d'Astúrias (espaci, patrimòni, istòria e cultura).
En setembre de 2017 s'engatjèt dins l'equipa d'Europa Press, cobrissent l'informacion d'Astúrias e en s'encargant del servici de nòvas en asturian. Escriguèt de programas divulgatius tocant la musica, la literatura e l'istòria d'Astúrias dins de mèdis coma la RTPA, Asturias.com o Les Noticies.
Era militant actiu de la Xunta pola defensa de la llingua asturiana. Animava sus youtube la canal Horros & Frixuelos ont analizava las relacions entre la cultura asturiana e la cultura pop contemporanèa.
# Sent Gervasi de Lembron

Sent Gervasi de Lembron [sɛ̃d͡zɒʀˈvaʒə] (Saint-Gervazy en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

Comunas confrontantas de Sent Gervasi :
| Madriac | Colanjas | Vichèi |
| Aunhac | | Moriat |
| Achiac | | Chambeçon |

## Istòria

Mentre le periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la comuna portèt le nom de Ròcha o Rochèir.

## Administracion

Lista daus cònses successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | 2020 | |
| 2008 | 2014 | Serge Barthomeuf |
| 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 314, totala: 325 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | Cercar | 295 | 300 306 |
| 2009 | 2010 |
| 308 314 | 308 314 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ Albert Dauzat, Glossaire étymologique du patois de Vinzelles, Montpellier, Société des langues romanes, 1915, p. 430.
* ↑ Site de la préfecture du Puy-de-Dôme, consulté le 4 août 2009
* Portal d'Auvèrnhe
# Madriac

Madriac [madrijˈa] (Madriat en francés) z-es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Toponimia

La sola atestacion qu'avèm es Maceriacum au sègle XI.

## Administracion

Lista daus cònses successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Qualitat |
| 2014 | 2020 | Sylviane Anglaret | preparatritz en farmacia |
| març 2001 | 2014 | Jacques Aurier | |
| | 2001 | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 126, totala: 126 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | Cercar | 106 | 106 109 |
| 2009 | 2010 |
| 111 111 | 117 117 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 108 abitants.

## Veire tanben

* Comunas dau Puèi de Doma

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ Collectatge IEO 63, dins le parlar de vès Ardes.
* ↑ Site de la préfecture du Puy-de-Dôme, consulté le 8 janvier 2008
* Portal d'Auvèrnhe
# Lanvollon

Lanvolon en galò; Lannolon en breton ( Lanvollon en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.

## Istòria

La parròquia de Lanvollon, enclavée en la évêché de Sant-Brieuc fasiá partida del doyenné de Lanvollon en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Samson.
La paroisse de Lanvollon, enclavée dans l'évêché de Saint-Brieuc faisait partie du doyenné de Lanvollon relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Samson.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | François Morvan |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 050 | 1 123 | 1 115 | 1 350 | 1 462 | 1 435 | 1 466 | 1 524 | 1 563 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 562 | 1 660 | 1 716 | 1 577 | 1 500 | 1 483 | 1 484 | 1 510 | 1 570 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 580 | 1 446 | 1 350 | 1 193 | 1 061 | 1 043 | 1 054 | 1 056 | 1 041 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 075 | 1 111 | 1 358 | 1 423 | 1 427 | 1 388 | 1 644 | 1 680 | 1 728 |
| 2009 | 2010 |
| 1 781 1 823 | 1 767 1 794 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Pontlat e Talhaborg

Pontlat e Talhaborg$^,$$^,$$^,$ (Ponlat-Taillebourg en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Istòria

* Pontlat e Talhaborg que fusionèn pendent la Revolucion segon eth site Cassini. En realitat, pendent l'Ancian Regime, era comunautat e parròpia de Talhaborg qu'avè Talhaborg com caplòc on i avè era parròpia. Eth caplòc que passè a Pontlat ath sègle XIX. Talhaborg qu'èra dera eleccion de Ribèra-Verdun, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Sent Joan l'Evangelista.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| junh 1995 | 9 d'abriu 2018 (demission) | Patrick Doucède | divèrs dreta puèi PRG | permanent politique, conselhèr generau (2008-2015) |
| | 1995 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||
* Avant la refòrma cantonau de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Montrejau; qu'es ara deu canton de Sent Gaudenç.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 602, totala: 614 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 560 | 459 | 530 | 589 | 682 | 734 | 779 | 826 | 812 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 849 | 747 | 750 | 737 | 699 | 707 | 713 | 863 | 847 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 593 | 613 | 577 | 508 | 452 | 469 | 459 | 413 | 381 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 359 | 357 | 381 | 383 | 461 | 457 | 574 | 570 | 566 579 |
| 2009 | 2010 |
| 562 575 | 557 570 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 2016 : 630

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=36976
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 36 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* ↑ https://www.ladepeche.fr/article/2018/04/21/2784504-affaire-maire-revendait-materiel-communal-bon-coin-divise-village.html#commentaires
* Portau de Gasconha
# Los Chasaus

Los Chasaus, o, en marchés, segon Ives Lavalada, Lòs Seujaus [lo sœ'zo] (Les Grands-Chézeaux en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Lòs Sejaus :
| | La Chastra dau Vescomte (Endre) | Moet (Endre) |
| Sent Jòrge las Landes | | |
| | Sent Sepise | Drable (Cruesa) |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Casalia vers 1315, Cazalibus en 1329, les Chéseaux en 1401. La prononciacion es [lo: sœ'zo].
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom ven de cas-ale, derivat dau latin casa. Casal, chasau a lo sens de « meitadaria, bordieratge ».
Segon Ives Lavalada, l'occitan casal, chasau a lo sens de « maison, claus qu'environa un ostau, òrt, terren a bastir ». Lo toponime s'es alterat foneticament, chesaus, puei a coneissut una metatèsi, > sechaus > sejaus.

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2003 | (2026) | Jacques Dufourd |
| març de 2001 | 2003 | Bernard Dunoyer |
| març de 1989 | 2001 | Jacques Dufourd |
| març de 1983 | 1989 | André Soulat |
| març de 1971 | 1983 | Joseph Lecaroux |
| | 1971 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 245, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 300 | 302 | 322 | 374 | 425 | 430 | 464 | 491 | 589 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 557 | 542 | 548 | 548 | 570 | 575 | 650 | 630 | 601 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 596 | 595 | 600 | 495 | 495 | 426 | 422 | 472 | 401 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 369 | 338 | 356 | 308 | 273 | 256 | 255 | 257 | 261 270 |
| 2009 | 2010 |
| 257 267 | 254 263 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 246 abitants e la densitat èra de 18,21 ab/km².

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de la Nauta Vinhana

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* ↑ Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, ed. Lucien Souny, 2000, mas lo texte fai compréner Lòs Sejaus
* 1 2 Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 74, ed. Lucien Souny, 2000
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 151, a Casabianca
# Joac

Joac (Jouac en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Joatòns.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Joac :
| | Bonuelh (Endre) | Bèuluec (Endre) |
| Sent Martin | | Cròmac |
| Luçac | Sent Legíer | |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Joaco en 1094-97, Joac en 1257, Joat en 1262, Johac en 1295 e vers 1315. La prononciacion es [ʒwa], dins un parlar dont la fonetica es completament francesa.
Segon Dauzat, Joac ven d'un chafre latin d'òme Jovis (ancian nominatiu de Jupiter), emb lo sufixe -acum. Es segut per Ives Lavalada.
Segon Negre, Joac ven dau nom romanic de persona Jovius, tractat coma Jovus, emb lo sufixe -acum. Es segut per Marcel Villoutreix$^,$.

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2020 | (2026) | Michel Boux |
| 2014 | 2020 | Virginie Windridge |
| 2008 | 2014 | Pascal Lageon |
| març de 2001 | 2008 | Roland Laguide |
| | 2001 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Particularitats dau parlar comunau

* Articles definits :
* Prononciacion : Ch- ; g-, j-

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 192, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 600 | 428 | 658 | 538 | 557 | 590 | 599 | 607 | 582 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 578 | 567 | 578 | 609 | 653 | 623 | 657 | 677 | 681 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 659 | 617 | 601 | 495 | 438 | 417 | 461 | 444 | 409 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 404 | 402 | 341 | 311 | 224 | 206 | 208 | 208 | 208 209 |
| 2009 | 2010 |
| 207 208 | 200 205 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 179 abitants e la densitat èra de 8,81 ab/km².

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de la Nauta Vinhana

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* 1 2 Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 80, ed. Lucien Souny, 2000
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 369-70
* ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 6413
* ↑ Marcel Villoutreix, Noms de Lieux du Limousin, ed. Bonneton, 1995 (cerchatz a l'index)