OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rampons

Rampons$^,$$^,$$^,$ (Rampoux en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2008 | 2026 | Pascal Périé | | |
| març 1971 | 2008 | Yves Périé | PS | conselhièr general (1976-2015) |
| | 1971 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 98, totala: 101 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 282 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 226 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 183 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 121 | | | | Cercar | 88 | 97 | 99 | 100 104 |
| 2009 | 2010 |
| 99 103 | 101 105 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Òlt
* Lo Portal de Carcin
* L'occitan de Carcin

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* Portal de Carcin
# Ramón Barros Luco

Ramón Barros Luco (1835-1919) avocat e òme politic, foguèt president de Chile entre 1910 e 1915.
| Precedit per Emiliano Figueroa Larraín | President de Chile 23 de decembre de 1910 - 23 de decembre de 1915 | Seguit per Juan Luis Sanfuentes |
# Ramón Carrillo

Ramón Carrillo (Santiago del Estero, 7 de març de 1906 - Belem do Pará, 20 de deceme) que ho un mètge, neuroçurgent e neurològ argentina que vadó ministre de la santat dens aqueth país. Que contrubií mei particularament a l'estudi de la microglia deu cèrveu.
# Ramón S. Castillo

Ramón Antonio Castillo Barrionuevo, escaissat Ramón S. Castillo, avocat e òme politic (1873-1944) foguèt president d'Argentina entre 1942 e 1943.
| Precedit per Arturo Rawson | President d'Argentina 27 de junh de 1942 - 4 de junh de 1943 | Seguit per Arturo Rawson |
# Ramón María del Valle-Inclán

Ramón María del Valle-Inclán (vadut Ramón José Simón Valle Peña' ; Vilanova de Arousa, Galícia lo 28 d'octobre de 1866 - Sant Jacme de Compostèla, lo 5 de genèr de 1936. Foguèt un dels principals escrivans modernistas d'Espanha. Son roman pus conegut es Luces de Bohemia.
Que vadó dens ua familha d'origina nòbla de Galícia Lo son pair, Ramón del Valle Bermúdez, qu'èra escrivan e liberau e la soa mair que s'aperava Dolores de la Peña y Montenegro. Que ho batejat Ramón José Simón Valle Peña (que cambiore lo son nom en Valle-Inclán en referéncia a un ajòu son aperat Francisco del Valle-Inclán.
Qu'estudiè au licèu de Pontevedra e, arron d'arrecéber lo bachillierato en 1885, que comencè estudis de dret a l'Universitat de Sant Jacme de Compostèla. Durant aquesta tempsada que dè quauques classas particularas entà ganhà's la vita. En 1888 que comencè estudis d'art tanben. Durant aquestas annadas que comencè tanben a escríver e que publiquè en 1889 un conte titolat A media noche (qu'ei a díser A mieja nueit). Qu'abandonè los estudis de dret a la mort deu son pair en 1890 e que tornè a Pontevedra. Que viatgè a Madrid puish, a partir de 1992 au Mexic (on publiquè dens jornaus locaus) e a Cuba.
En 1893 que tornè a Pontevedra e en 1894 que publiquè ua garba de contes devath lo títol femeninas. Que comencè tanben a hargoar lo son estil vestimentari dab la soa capa e la soa barba qui lo poèta famós Rubén Darío nicaraguan be'n escrivore un poèma.
En 1896 que s'installa a Madrid on e participa a mantuas tertulias (grops de discussions literàrias) ; que coneish atau escrivans famós com Gómez Carrillo, Pío y Ricardo Baroja, Azorín, Benavente, González Blanco, Villaespesa, Mariano Miguel de Val. En 1897 que publica Epitalamio (Historias de amores). En 1899 qu'ei herit accidentaument au braç au cors d'ua discussion dab lo jornalista Manuel Bueno e l'infeccion que hè necessària l'amputacion.
Que viu praubement durant las purmèras annadas deu sègle XX.
A partir de 1902 que publiquè la seria de las soas Sonatas qui seràn adaptadas au teatre e ua de las interprètas, l'actriz Josefina Blanco, que vaderà la soa molher en 1907. Qu'auràn tres hilhs : Joaquín María (1914), Carlos Luis (1917), Jaime (1921).
En 1907 tanben que publica Águilas de blasón , Aromas de leyenda, Versos en loor de un santo ermitaño e El marqués de Bradomín. Simpatizan deu carlisme, en 1908 que publica Los cruzados de la causa, El resplandor de la hoguera e Gerifaltes de antaño sus aquesta tematica.
En 1910 que viatgè en Argentina e que'n prohèitè entà vesitar los país vesins (Chile, Bolívia, Paraguai e Uruguai. Durant la Purmèra Guèrra Mondiau que vesitè lo front en França.
En 1920, dab l'òbra teatrau Lutz de boèmia (Luces de boemia) qu'estreè un genre navèth : l'esperpento (hèit d'imatge absurde vodat a refletar la realitat en la bèth deformar).
Politicament que s'opausa au regim dictatoriau deu generau Miguel Primo de Rivera e que sostienerà la Republica Espanhòla anat dinc a simpatizar dab l'Union Sovietica. En 1935, que's morí d'un càncer e que ho sepelit shens ceremonia religiosa, com ac demandè.

## Ligam intèrne

* Lutz de boèmia
* Portal de la literatura
# Ramón Puerta

Federico Ramón Puerta, engenhaire, n. 1951, foguèt president interin d'Argentina entre lo 20 e lo 23 de decembre de 2001.
| Precedit per Fernando de la Rúa | President interin d'Argentina 20 - 23 de decembre de 2001 | Seguit per Adolfo Rodríguez Saá |
# Ramsès VI

Ramsès VI foguèt lo cinquen faraon de la dinastia XX d'Egipte. Regnèt dempuèi aperaquí 1141 a 1133 aC (segon lo papir de Turin regnèt exactament uèch ans e dos meses). Era filh de Ramsès III e de la reina Iset (Isis Ta-Hemdjert).
# Ramón Piñeiro López

Ramón Piñeiro López (31 de mai de 1915, Láncara - 27 d'aost de 1990, Sant Jaume de Compostèla) foguèt un òme politic e un intellectuau galèc.
Militant dau Partido Galeguista en 1932, foguèt obligat de participar a la Guèrra d'Espanha dins lo camp nacionalista e estudièt la filosofia en Compostèla. Après la guèrra, contunièt de participar au movement nacionalista galèc e foguèt empresonat en causa de seis activitats de 1946 a 1949. Pasmens, tre 1950, participèt a la fondacion deis edicions Editorial Galaxia destinadas a la promoccion de la literatura galèga. En 1967, foguèt acceptat au sen de l'Academia Reiala Galèga.
La fin dau franquisme li permetèt de desvolopar l'idèa d'una defensa difüsa de la causa galèga. Fondèt ansin en 1980 lo movement Realidade Galega que son objectiu èra de difusar lei revendicacions galègas dins totei lei partits politics, nacionalistas ò non. Puei, en 1981, foguèt elegit deputat au Parlament de Galícia gràcias a una aliança entre lo Partit dei Socialistas de Galícia e lo Partit Socialista Obrier Espanhòu. En 1983, foguèt nomat president dau Conseu de la Cultura Galèga e i demorèt fins a sa mòrt en 1990.
En 1984, recebèt l'Òrdre de Sant Jòrdi de part de la Generalitat de Catalhona.

## Òbras

* Siñificado metafísico da saudade (Colección Grial, 1951).
* A saudade en Rosalía (Galaxia, 1952).
* A lingua, sangue do espíritu (Galicia, Bos Aires, 1952).
* Pra unha filosofía da saudade (Galaxia, 1953).
* A filosofía i o home (Grial, 1963).
* A lingoaxe i as língoas (Galaxia, 1967; reed. facs. Consello da Cultura Galega, 1994).
* Olladas no futuro (Galaxia, 1974).
* Lembrando a Castelao (SEPT, 1975).
* Vicisitudes históricas da cultura galega (Ediciós do Castro, 1975).
* Saudade e sociedade, dimensións do home (1975).
* Filosofía da saudade (Galaxia, 1984).
* Castelao político (Anthropos, Barcelona, 1986).
* Cartas para os amigos (El Correo Gallego, 1992).
* Galicia (Galaxia, 1999).

## Liames intèrnes

* Galícia.

## Bibliografia

* (gl) Carlos L. Bernárdez et al., Literatura gallega. Século XX, Edición A Nosa Terra, 2001, pp. 210-211.
* (gl) Carlos Cesares, Ramón Piñeiro. Da miña acordanza. Memorias., Galaxia, 2002.
* (gl) Xesús Alonso Montero, Ramón Piñeiro ou a reinvención da cultura galega, Galaxia, 2009.
* (gl) Xosé Ramón Rodríguez-Polo, Ramón Piñeiro e a estratexia do galeguismo, Xerais, 2009.
* (gl) Xosé Ramón Rodríguez-Polo, O triunfo do galeguismo. Opinión pública, partidos políticos e comportamento electoral na transición autonómica, Dykinson, 2009.
# Senta Fe de Belvés

Senta Fe de Belvés (Sainte-Foy-de-Belvès en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Senta Fe de Belvés :
| Larzac | País de Belvés | Doissac |
| Salas de Belvés | Maseiròlas | Orliac |

## Toponimia

La prononciacion es [ʂentɒ’fe] [debɛl’βe].
Las atestacions ancianas son : Sancta Fidier, arch. de Carves (archipreirat de Carvas), au sègle XIII, Sancta Fides, en 1372. Lo vilatge es donc conegut per sa glèisa. Lo nom de Fe es lo d'una senta martirizada a Agen a la fin del sègle III, jol renhe de Dioclecian. Coma las vilas e los vilatges que pòrtan lo nom de la senta son nombroses (en Dordonha, i a tanben Senta Fe de Longà), un determinant es necessari : Belvés es lo nom de la vila vesina, capluòc del canton d'aquí a 2015 e ancian capluòc de districte$^,$$^,$.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2014 | 2026 | Maryse Durand | | |
| març de 1977 | 2014 | Bernard Vergnolle | sense etiqueta | agricultor |
| | 1977 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Belvés; es adara del canton de Vallée Dordogne (en francés), donc Val Dordonha.
* La comunautat de comunas es la CC de Val de la Dordonha et Forèst Beceda (residéncia a Sent Cibra). L'anciana CC, Entre Nausa e Beceda (nom supausat, residéncia a Belvés), fusionèt lo 1èr de genièr 2014 emb la de la Val de Dordonha (residéncia a Sent Cíbran) per formar la CC actuala.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 134, totala: 137 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 256 | 241 | 233 | 317 | 308 | 303 | 320 | 325 | 402 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 405 | 407 | 401 | 300 | 307 | 304 | 323 | 214 | 223 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 233 | 207 | 209 | 168 | 179 | 193 | 187 | 192 | 197 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 179 | 176 | 154 | 173 | 166 | 124 | 128 | 128 | 129 131 |
| 2009 | 2010 |
| 132 134 | 131 133 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20160304111757/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/belves/SAINTE-FOY-DE-BELVES.htm
* ↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 377
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 634
* Portau de Perigòrd
# Senta Fe de Peirolièras

Senta Fe de Peirolièras$^,$$^,$$^,$ (Sainte-Foy-de-Peyrolières en francés) es una comuna gascoa deu parçan de Savés, situada dens lo departament de la Hauta Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Es una comuna de l'Airal urban de Tolosa.

## Istòria

Pendent l'Ancian Regime, Senta Fe qu'èra de l'eleccion de Ribèra-Verdun, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa qu'es de segur Senta Fe. Tanlèu 1790, Senta Fe qu'èra deu canton de Sent Lis. En l'an VIII, lo nom èra Cambernard et Sainte-Foy (fusion temporària damb Campbernat). Oficiaument, Sainte-Foy vengoc Sainte-Foy-de-Peyrolières per decret deu 22 de març 1929.
Pendent l'Ancian Regime, La Salvetat (probablament La Sauvetat) o La Salvetat de Sainte-Foy qu'èra ua parròquia de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa, annèxa de Senta Fe, qu'es Senta Anna. La Sauvetat qu'es au sud-oèst de Senta Fe, sus ua tuca.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2008 | 2020 | François Vives | PS | engenhaire |
| març 1983 | 2008 | Roger Martres | PS | |
| 1965 | 1983 | Jean Cazejus | | magistrat |
| 1947 | 1965 | Paul Castex | | |
| | 1947 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Sent Lis; qu'es ara deu canton de Casèras.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 2053, totala: 2100 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 908 | 881 | 832 | 1 074 | 1 221 | 1 436 | 1 850 | 1 909 | 1 968 2 001 |
| 2009 | 2010 |
| 1 976 2 009 | 2 001 2 034 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 46 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 47 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* Portau de Gasconha
# Senta Eulàlia (omonimia)

En occitan Senta Eulàlia es una forma sabenta, se pòdon encontrar tanben, en particular dins la toponimia mai d'una formas d'evolucion populara coma Senta Aulària, Senta Aulalha, Senta Aralha...etc (veire Senta Aulària).
Senta / Santa Eulàlia/ Eulària pòt designar:
* Senta Eulàlia (Gironda) comuna de Gironda
* Senta Eulàlia (Perigòrd) anciana comuna de Perigòrd, uèi Senta Eulàlia e Puei Mangor.
* Santa Eulàlia de Roians comuna de Daufinat (Droma).
* Senta Eulària d'Aimet comuna de Dordonha
# Sent Roma e Sent Clamenç

Sent Roma e Sent Clamenç, escrich normalament en lemosin Sent Róman e Sent Clamenç (Saint-Romain-et-Saint-Clément en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Sent Róman e Sent Clamenç :
| Sent Martin de Fraissenjas | Sent Jòri de Chalés | |
| Sent Joan de Còla | | Tivier |
| | Veunac per un qüadripunt | |

## Toponimia

La prononciacion es [ʂɛ̃$^n$’rumɒ] [ʂɛ̃nklɒ’mɛ̃m].

### Sent Róman

Lo nom es atestat en latin, au segle XIII, Sanctus Romanus. Romanus es lo nom latin de mai d'un sent, aici (probablament) lo confessor de Blaia$^,$$^,$.

### Sent Clamenç

Lo nom es atestat en latin, en 1197, Sanctus Clementus. Clemens es lo nom latin de mai d'un sent, aici (probablament) lo quatren papa, a la fin dau segle IV; son nom a lo sens de « clement »$^,$$^,$.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| mai de 2020 | 2026 | Michel Ranouil | | |
| octobre de 1997 | 2020 | Philippe Lachaud | sens | mestierau |
| | 1997 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Tivier, i demorèt.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 324, totala: 334 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 626 | 642 | 632 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 649 | 657 | 845 | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 559 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 325 | | | | Cercar | 357 | 334 | 331 | 327 336 |
| 2009 | 2010 |
| 322 331 | 316 325 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20170806110157/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/thiviers/SAINT-ROMAIN-ET-SAINT-CLEMENT.htm
* 1 2 3 4 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 366
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 627
* ↑ https://nominis.cef.fr/contenus/saint/9360/Saint-Romain.html
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 593
* ↑ https://nominis.cef.fr/contenus/saint/19/Saint-Clement-Ier.html
* ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/24/-7507607-4583.php
* Portau de Perigòrd
# Sent Roman de Granenc

Sent Roman de Granenc (Saint-Romans en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Edmond Gelly |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1751, totala: 1786 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 853 | 816 | 850 | 1 047 | 1 009 | 1 157 | 1 142 | 1 234 | 1 227 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 227 | 1 225 | 1 205 | 1 117 | 1 071 | 1 060 | 1 074 | 1 082 | 1 114 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 136 | 1 016 | 981 | 907 | 948 | 924 | 924 | 886 | 845 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 941 | 1 001 | 1 129 | 1 306 | 1 367 | 1 410 | 1 652 | 1 686 | 1 721 1 721 |
| 2009 | 2010 |
| 1 729 1 756 | 1 742 1 771 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
# Sent Roman de La Chalm

Sant Roman de la Chalm (Saint-Romain-Lachalm en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

Lo borg de Sent Roman es a 920m d'altitud al-dessús del nivèl de la mar.

### Comunas vesinas
## Toponimia

Lo nom de la comuna sembla provenir del passatge de Sant Roman. I a una atestacion Sant roma en 1190. La Chalm es un luòc situat dins la comuna. CALM-, vengut chalm' per palatalizacion, frequenta dins la zòna nòrd-occitana, es una raiç plan anciana, ligura, que s'aplica a de platèls peiroses, denudats e arids.

## Istòria

Fins a l'arribada de la familha Du Peloux (Del Pelós), Sant Roman restèt una co-senhoriá.
Qualque familhas de Sant Roman:
* Los LORATO
HUGON otra Sant Roman semblava possedir cèrtas servituds feudalas dins lo castèl bas de Dunèiras, los aviá en fèu de Briand de Retourtour. Fontigon (luòc de la comuna) sembla tirar lo sieu nom d'aquel derivat : Font d'Ugon.
* Familha de Curnieu
Hug lo Raton establiguèt coma eretièr Artaud de Curnieu que testèt en favor de sa neboda Aimarda de Curnieu qu'esposèt en 1360 Joan del Pelós. Los sieus felens s'installan a Sant Roman.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | 2020 | Jean-Michel Poinas |
| 2008 ? | 2014 | Olivier Cigolotti |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1072, totala: 1106 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 054 | 1 065 | 1 218 | 1 317 | 1 555 | 1 494 | 1 473 | 1 457 | 1 334 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 264 | 1 243 | 1 223 | 1 207 | 1 225 | 1 196 | 1 209 | 1 204 | 1 226 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 292 | 1 248 | 1 174 | 1 058 | 1 007 | 972 | 936 | 962 | 860 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 833 | 758 | 644 | 640 | 693 | 831 | 974 | 995 | 1 015 1 041 |
| 2009 | 2010 |
| 1 049 1 076 | 1 074 1 102 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 2016 : 1082

## Nòtas

* ↑ https://www.marraire.eu/Descubrir/GeographiePaysanne.php
* Portal de Velai
* Portal de Lengadòc