# Landòs

Landòs (Landos en francés) es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

Landòs es la comuna pus importanta delh canton de Pradèlas e beneficia de la preséncia delh collègi. Los dos vialatges pus importants son lo borg e La Sauvetat, situat sobre la RN 88.

### Perimètre delh territòri

Comunas confrontantas de Landòs :
| Lo Boschet de Sent Nicolau | Costaròs | Arlemde |
| Sant Aond | | Barjas |
| Rauret | Sent Estève dau Vigan | Saint-Paul-de-Tartas |

## Toponimia

La prononciacion es [lan'dwɔs], d'un informator de competéncia lingüistica excellenta, nascut a Issarlés. Las fòrmas ancianas son Ecclesia S. Felicis de Landons alh secle XII, Eccl. S. Felicis de Landos en 1179, Landoas en 1225, Landocium en 1373, Landos en 1464, Landoz en 1614.
Segon Dauzat, Landòs ven benleu delh nom germanic d'òme Lando, mas la fin delh mot laissa una dificultat d'interpretacion.
Segon los Féniés, Landòs z-es lo nom d'òme Landon alh plural.

### La Sauvetat

Lo nom, delh latin salvitas, es totjorn d'origina medievala, e pusleu delhs secles XI e XII. Las salvetats èran a l'Edat Mejana, en Occitània, de zònas de refugi creadas per la Gleisa catolica e delimitadas a l'entorn d'una gleisa. Garantissián lo drech d'asile, dins lo quadre de la Patz de Diu. Avián un ròtle de pòblament e de colonizacion de las tèrras verges$^,$. Dins aquelh cas, designa una comandariá de l'Òrde dels Templèirs, villa et ecclesia quæ dicitur Salvitas en 1164.

### Ribains

Las fòrmas ancianas son Ribains en 1291, Ribens en 1506, Ribains en 1834. Ribains z-es sobre la coste de ladroit près delh rius de las Empesas. Pòt èsser de formacion latina o romanica e venir delh latin ripa, riba, ambelh sufixe -anus; lo sens seriá « abitant de la riba ». Malurosament, Joan Arçac, que la sabiá o la podiá conéisser, nos fornís pas la prononciacion.

## Istòria

En 1789, Landòs dependiá de la província de Velai e de la subdelegacion e senescalciá delh Puèi de Velai. Sa gleisa parochala, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Solanhac, èra delh vocable de Sant Fèlix; lo prior de Goudet presentava a la cura.

## Administracion

Lista delhs cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | 2026 | Jean-Louis Reynaud | divèrs dreita | conselhèir general (2011-2015) |
| | 2008 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 917, totala: 948 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 809 | 847 | 917 | 874 | 896 | 989 | 960 | 893 | 998 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 031 | 1 042 | 1 058 | 1 067 | 1 149 | 1 130 | 1 320 | 1 274 | 1 344 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 339 | 1 562 | 1 518 | 1 426 | 1 360 | 1 365 | 1 321 | 1 126 | 1 125 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 098 | 1 205 | 1 147 | 1 064 | 1 006 | 901 | 882 | 876 | 893 909 |
| 2009 | 2010 |
| 912 928 | 932 953 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 885 abitants e la densitat èra de 24,24 ab/km².

## Ligams extèrnes

* Landòs sobelh site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ http://bdtopoc.org/?city_selected=Landos
* ↑ enquèsta Sivadon junh de 2019
* 1 2 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 151-152 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f200.image
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 384
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 392
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 640, a La Salvetat
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 297
* ↑ Jean Arsac, Les noms de lieux du Velay, reedicion 2023, p. 222
* ↑ Jean Arsac, Les noms de lieux du Velay, reedicion 2023, p. 413