OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Prumiera batalha de Gaza

La prumiera batalha de Gaza se debanèt lo 26 de març de 1917 durant la Prumiera Guerra Mondiala. En causa dau blocatge militar en Euròpa Occidentala, los Britanics assajèron d'atacar l'Emperi Otoman, lo mai feble dels Emperis Centraus, en Palestina e en Mesopotamia. Entre abriu de 1916 e març de 1917, l'engeni britanic edifiquèt una linha de chamin de ferre per avitalhar las tropas encharjaas de l'ofensiva en Sinai. Aquò permetèt a l'armaa britanica dau generau Archibald Murray d'avançar pauc a cha pauc en direccion de la linha fortificaa Gaza-Beersheba. L'ataca foguèt menaa per 22 000 òmes, mas trobèron una defensa ben organizaa per lo generau alemand Friedrich Kress von Kressenstein. De mai, l'infantaria e la cavalaria poguèron pas coordinar sos movements. L'ofensiva s'achabèt donc per una reviraa rapida que causèt la perda de 3 700 Britanics e de 1 700 Otomans.
Pasmens, la reviraa foguèt limitaa car los Britanics poguèron demorar dins la region de Gaza per organizar una segonda ataca en abriu.

## Ligams internes

* Prumiera Guerra Mondiala.

## Bibliografia

* (en) John D Grainger, The battle for Palestine 1917, Boydell Press, 2006, 558 p.
* (en) Michael Provence, The Last Ottoman Generation and the Making of the Modern Middle East, Cambridge University Press, 2017.

## Nòtas e referéncias

* ↑ L'armaa otomana èra larjament plaçaa sos la direccion d'oficiers alemands.
# Glàudi Gilliot

Glàudi Gilliot nasquè lou 6 de janvié 1940 à Guemps e defuntè lou 15 de mars 2025 à z'Ais-de-Prouvenço. Es un islamoulogue francès, e fraire douminican recouneigu (o. p.).
Agrega d'Arabe en 1979, es titulàri en 1987 d'un dóutourat d'Estat titra : "Aspects de l’imaginaire islamique commun dans le Commentaire de Tabari " ("Aspèt de l'imaginàri coumun dins lou Coumentàri de Tabari", pamens panca revira en óucitan). Proufessour retira d'estùdi arabo e d'islamoulogìo à l'Universita de Prouvènço, es l'autour de mant-un article sus l'esegèsi couranico e la teoulogìo musulmano de l'epoco dicho "classico". Soun terraire de travai e de recerco es subre-tout l'estùdi de la fourmacioun inicialo dóu Couran.
Es tambèn l'autour de mai de 150 article en islamoulougìo, legi pèr mai de 51 000 persouno segound sa pagino Academia en 2023. Es au sèti dóu counsèu de direicioun de la revisto de referènci en estùdi óurientalo, Arabica.

## Referènci

* ↑ Aux origines du Coran: Comment est né le texte sacré de l'islam
# Carlit

Lo Carlit es un somal granitic dels Pirenèus amb 2 921 mètres de naut es lo punt culminant del departament dels Pirenèus Orientals e de la region de Occitània.
Tet i a la font.

## Istòria

La primièra pujada foguèt realizada per Henry Russell en 1864.

## Vias d'accès

L'ascencion es possibla tanben pels caminaires de pauc d'experiéncias. Se fa per l'èst dempuèi l'Estanh de la Bullosa, o per l'oèst a partir de l'Estanh de Lanós que mena a la fàcia Nòrd qu'es la pus dificila.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Font: Géoportail amb mapa del IGN al 1:25000
* ↑ Font: Géoportail amb mapa del IGN al 1:25000
# Departament d'Aude

Aude (AFI: /ˈawðe/ ; en grafia mistralenca: Aude) es una departament del sud de França, inclús dins la region administrativa d’Occitània. La prefectura n’es Carcassona, mentre que la vila mai poplada n'es Narbona. Part del Lengadòc istoric, es complètament situat en Occitània.
En 1790, la creacion d'un departament de Carcassona foguèt aprovada pel decrèt del 29 de genièr de 1790. Prenguèt finalament lo nom del riu eponim.
Lo gentilici es audenc -a o mai rarament (e benlèu erronèament) audés -esa (en grafia mistralenca: audés -eso).

## Codificacion

Lo departament pòrta a sa creacion lo numèro 10, que se garda tot au long dau sègle XIX. Dins las annadas 1940, reçaup lo còde 11.

## Eraldica

Coma la màger part dels departaments, Aude a pas d’escut oficial. L’escut de Carcassona es la compausicion d’aquel de la vila nauta (lo castèl sus fons de flors de liri) e d'aquel de la vila baissa (l’anhèl). Dins l’Atlas de Levasseur s'utilizava una version sens flors de liri de l’escut de la vila baissa de Carcassona.
* Escut del departament segond l’Atlas de Levasseur (1847-1861)
* Creacion de Robert Louis de còp utilizada per representar lo departament
* Escut d’Alet
* Escut de Carcassona
* Escut de la vila baissa de Carcassona
* Escut de la vila nauta de Carcassona
* Escut de Castèlnòu d'Ari
* Escut de La Grassa
* Escut de Limós
* Escut de Narbona
* Escut de Quilhan
Alet èra diocèsi abans 1801. La Grassa e Quilhan foguèron caplòcs de districte de 1790 a 1795. Castèlnòu d'Ari foguèt caplòc d'arrondiment de 1800 a 1926.

## Parçans audencs
### Legenda

* 1 - Lauragués
* 2 - Montanha Negra
* 3 - Cabardés
* 4 - Carcassés
* 5 - Rasés
* 6 - Quercòrb
* 7 - País de Saut Lengadocian / Fenolhedés
* 8 - Menerbés
* 9 - Corbièras
* 10 - Narbonés

## Vejatz tanben

* arrondiments d'Aude
* cantons d'Aude
* comunas d'Aude

## Nòtas e referéncias

* ↑ https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0183.jpg
* ↑ En 1790, los Aups Maritims son pas encara annexats.
# Departament d'Aude

Aude (AFI: /ˈawðe/ ; en grafia mistralenca: Aude) es una departament del sud de França, inclús dins la region administrativa d’Occitània. La prefectura n’es Carcassona, mentre que la vila mai poplada n'es Narbona.
En 1790, la creacion d'un departament de Carcassona foguèt aprovada pel decrèt del 29 de genièr de 1790. Prenguèt finalament lo nom del flume eponim.
Lo gentilici es audenc -a o mai rarament (e benlèu erronèament) audés -esa (en grafia mistralenca: audés -eso).

## Codificacion

Lo departament pòrta a sa creacion lo numèro 10, que se garda tot au long dau sègle XIX. Dins las annadas 1940, reçaup lo còde 11.

## Eraldica

Coma la màger part dels departaments, Aude a pas d’escut oficial. L’escut de Carcassona es la compausicion d’aquel de la vila nauta (lo castèl sus fons de flors de liri) e d'aquel de la vila baissa (l’anhèl). Dins l’Atlas de Levasseur s'utilizava una version sens flors de liri de l’escut de la vila baissa de Carcassona.
* Escut del departament segond l’Atlas de Levasseur (1847-1861)
* Creacion de Robert Louis de còp utilizada per representar lo departament
* Escut d’Alet
* Escut de Carcassona
* Escut de la vila baissa de Carcassona
* Escut de la vila nauta de Carcassona
* Escut de Castèlnòu d'Ari
* Escut de La Grassa
* Escut de Limós
* Escut de Narbona
* Escut de Quilhan
Alet èra diocèsi abans 1801. La Grassa e Quilhan foguèron caplòcs de districte de 1790 a 1795. Castèlnòu d'Ari foguèt caplòc d'arrondiment de 1800 a 1926.

## Parçans audencs
### Legenda

* 1 - Lauragués
* 2 - Montanha Negra
* 3 - Cabardés
* 4 - Carcassés
* 5 - Rasés
* 6 - Quercòrb
* 7 - País de Saut Lengadocian / Fenolhedés
* 8 - Menerbés
* 9 - Corbièras
* 10 - Narbonés

## Vejatz tanben

* arrondiments d'Aude
* cantons d'Aude
* comunas d'Aude

## Nòtas e referéncias

* ↑ https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0183.jpg
* ↑ En 1790, los Aups Maritims son pas encara annexats.
# Departament d'Aude

Aude (AFI: /ˈawðe/ ; en grafia mistralenca: Aude) es un departament del sud de França, inclús dins la region administrativa d’Occitània. La prefectura n’es Carcassona, mentre que la vila mai poplada n'es Narbona.
En 1790, la creacion d'un departament de Carcassona foguèt aprovada pel decrèt del 29 de genièr de 1790. Prenguèt finalament lo nom del flume eponim.
Lo gentilici es audenc -a o mai rarament (e benlèu erronèament) audés -esa (en grafia mistralenca: audés -eso).

## Codificacion

Lo departament pòrta a sa creacion lo numèro 10, que se garda tot au long dau sègle XIX. Dins las annadas 1940, reçaup lo còde 11.

## Eraldica

Coma la màger part dels departaments, Aude a pas d’escut oficial. L’escut de Carcassona es la compausicion d’aquel de la vila nauta (lo castèl sus fons de flors de liri) e d'aquel de la vila baissa (l’anhèl). Dins l’Atlas de Levasseur s'utilizava una version sens flors de liri de l’escut de la vila baissa de Carcassona.
* Escut del departament segond l’Atlas de Levasseur (1847-1861)
* Creacion de Robert Louis de còp utilizada per representar lo departament
* Escut d’Alet
* Escut de Carcassona
* Escut de la vila baissa de Carcassona
* Escut de la vila nauta de Carcassona
* Escut de Castèlnòu d'Ari
* Escut de La Grassa
* Escut de Limós
* Escut de Narbona
* Escut de Quilhan
Alet èra diocèsi abans 1801. La Grassa e Quilhan foguèron caplòcs de districte de 1790 a 1795. Castèlnòu d'Ari foguèt caplòc d'arrondiment de 1800 a 1926.

## Parçans audencs
### Legenda

* 1 - Lauragués
* 2 - Montanha Negra
* 3 - Cabardés
* 4 - Carcassés
* 5 - Rasés
* 6 - Quercòrb
* 7 - País de Saut Lengadocian / Fenolhedés
* 8 - Menerbés
* 9 - Corbièras
* 10 - Narbonés

## Vejatz tanben

* arrondiments d'Aude
* cantons d'Aude
* comunas d'Aude

## Nòtas e referéncias

* ↑ https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0183.jpg
* ↑ En 1790, los Aups Maritims son pas encara annexats.
# Odenat

Odenat o Odainath (v. 220-267 apC) es un nòble de la vila de Palmira e una personalitat importanta de l'Emperi Roman durant la crisi dau segle III. Eissit d'una familha aient aquistat la ciutadanetat romana, venguèt senator pendent lo rèine de l'emperaire Valerian (253-260).
Après la desfacha romana d'Edessa e la captura de l'emperaire, prenguèt la direccion de las províncias orientalas de l'Emperi, mas se proclamèt pas imperator e eliminèt plusors emperaires usurpators que menaçavan lo poder de Gallien, lo fiu de Valerian. En chambi d'aquela reconoissença nominala dau poder de Gallien, obtenguèt la gestion dels afaires afaires civius e militars de las regions orientalas de l'Emperi ont èra liure d'agir de facto coma sobeiran independent. Organizèt ansin la lucha contra los Sassanidas, prenguèt Ctesifont e reconquistèt la màger part dels territòris perduts après Edessa. Foguèt assassinat en 267 apC per un cosin. Sa femna, Zenòbia, prenguèt la regéncia e assajèt de crear un Emperi independent en proclamant son fiu emperaire.

## Ligams internes

* Edessa (batalha de).
* Palmira.
* Zenòbia.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Septimius Odaenathus en latin.
# Odenat

Odenat o Odainath (v. 220-267 apC) es un nòble de la vila de Palmira e una personalitat importanta de l'Emperi Roman durant la crisi dau segle III. Eissit d'una familha aient aquistat la ciutadanetat romana, venguèt senator pendent lo rèine de l'emperaire Valerian (253-260).
Après la desfacha romana d'Edessa e la captura de l'emperaire, prenguèt la direccion de las províncias orientalas de l'Emperi, mas se proclamèt pas imperator e eliminèt plusors emperaires usurpators que menaçavan lo poder de Gallien, lo fiu de Valerian. En chambi d'aquela reconoissença nominala dau poder de Gallien, obtenguèt la gestion dels afaires afaires civius e militars de las regions orientalas de l'Emperi ont èra liure d'agir de facto coma sobeiran independent. Organizèt ansin la lucha contra los Sassanidas, prenguèt Ctesifont e reconquistèt la màger part dels territòris perduts après Edessa. Foguèt assassinat en 267 apC per un cosin. Sa femna, Zenòbia, prenguèt la regéncia e assajèt de crear un Emperi independent en proclamant son fiu emperaire.

## Ligams internes

* Edessa (batalha de).
* Palmira.
* Zenòbia.

## Bibliografia

* (en) Alaric Watson, Aurelian and the Third Century, Routledge, 2004, pp. 31-32.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Septimius Odaenathus en latin.
# Odenat

Odenat o Odainath (v. 220-267 apC) es un nòble de la vila de Palmira e una personalitat importanta de l'Emperi Roman durant la crisi dau segle III. Eissit d'una familha aient aquistat la ciutadanetat romana, venguèt senator pendent lo rèine de l'emperaire Valerian (253-260).
Après la desfacha romana d'Edessa e la captura de l'emperaire, prenguèt la direccion de las províncias orientalas de l'Emperi, mas se proclamèt pas imperator e eliminèt plusors emperaires usurpators que menaçavan lo poder de Gallien, lo fiu de Valerian. En chambi d'aquela reconoissença nominala dau poder de Gallien, obtenguèt la gestion dels afaires afaires civius e militars de las regions orientalas de l'Emperi ont èra liure d'agir de facto coma sobeiran independent. Organizèt ansin la lucha contra los Sassanidas, prenguèt Ctesifont e reconquistèt la màger part dels territòris perduts après Edessa. Foguèt assassinat en 267 apC per un cosin. Sa femna, Zenobia, prenguèt la regéncia e assajèt de crear un Emperi independent en proclamant son fiu emperaire.

## Ligams internes

* Edessa (batalha de).
* Palmira.
* Zenobia.

## Bibliografia

* (en) Alaric Watson, Aurelian and the Third Century, Routledge, 2004, pp. 31-32.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Septimius Odaenathus en latin.
# Vastin Lespin

Vastin Lespin (Pau, lo 6 de heurèr de 1817 - Pau, lo 21 de heurèr de 1897- en Francés Jean-Désiré -Vastin qu'èra lo son chafre- Lespy) qu'ei un deus màgers filològues occitans qui, dab l'ajuda deu paleografe e achivista deus Baishs Pirenèus (uei Pirenèus Atlantics), e harguè un diccionari bearnés e gramaticas bearnesas (ua quitament en anglés). Que vadó a Pau en ua familha de sartos. Après estudis de letras que ho professor au licèu de Pau. En 1858 que publiquè la soa Grammaire Bearnaise e que he coneishenças deu son futur amic e collaborator scientific vadut en region parisenca : Pau Raimond.
Lo son diccionari titolat Dictionnaire béarnais ancien & moderne qu'ei un tribalh apregondit de recèrca lexicografica qui amassa las paraulas trobadas dens los tèxtes bearnés despuish l'Edat Mejana dinc au sons temps e shens ne cambiar la grafia d'origina. Qu'amassa atau las paraulas bearnesas de totas las epòcas e de tots los nivèus de lenga. Qu'ei atau qui mantuas paraulas qu'i son mentavudas dab mèi d'ua fòrma e, a còps, dab ua fòrma ipercorregida. L'òbra de Lespin que's basa sus ua grana erudicion bearnesa mes tanben ispanisanta e sus la coneishença d'autes parlars e d'autes filològues occitans ; que cita regularament Frederic Mistral o l'abat Sauvatges, per exemple, entà illustrar tau o tau paraula bearnesa (o ua varianta pròcha) mentavuda per eths.
Que ho considerat com un mèste peus felibres de l'Escòla Gaston Febus, mes que's morí un an arron de la fondacion de l'associacion. Los felibres que hasón pausar ua placa en aumatge a Lespin suu davant de la casa de Pau on demorè (a la carrèra Manescau Joffre).

## Bibliografia

* Lespy, Vastin. Raymond, Paul. Dictionnaire béarnais ancien et moderne. Montpelhièr : Hamelin frères, 1887.
* Lespy, Vastin. Raymond, Paul. Dictionnaire béarnais ancien et moderne. Genèva : Slatkine Reprints, 1970, 1887.
* Lespy, Vastin. Dictons et proverbes du Béarn ; paroemiologie comparée. Pau : Garet, 1892.
* Lespy, Vastin. Grammaire béarnaise suivie d'un vocabulaire béarnais-français. París : Maisonneuve et Cie, 1880. https://archive.org/details/grammairebarna00lespuoft
* Lespy, Vastin. Grammar and vocabulary of the language of Bearn, for beginners. Pau : 1888.
* Lespy, Vastin. Les Illustrations du Béarn. Pau : Veronèse, 1856.
* Lespy, Vastin. Le chansonnier d'Oloron, Navarrot. Portrait. Pau : Garet, 1890.
* Lespy, Vastin. Les sorcières dans le Béarn, 1393-1672. Pau : Léon Ribaut, 1875.
* Lespy, Vastin. Notes pour l'histoire de la chanson .... Paris, J.-B. Dumoulin, 1861.
* Lespy, Vastin. Proverbes du pays de Béarn ; énigmes et contes populaires. París : Maisonneuve et cie, 1876.
* Lespy, Vastin. Raymond, Paul. Récits d'histoire sainte en béarnais traduits et publíés pour la première fois sur le manuscrit du XVe siècle. Pau : L. Ribaut, 1876.
* Lespy, Vastin. Raymond, Paul. Un baron béarnais au quinzième siècle. Pau : 1878.
* Portau de Bearn
# Balança comerciala

La balança comerciala es la diferéncia en valor monetària entre leis exportacions e leis importacions de bens ò de bens e de servicis dins una economia durant un periòde definit.

## Liames intèrnes

* Balança dei capitaus.
* Union doaniera.
# Balança dei capitaus

La balança dei capitaus es lo còmpte que recapitula leis intradas e lei sortidas de capitaus d'un país durant un periòde definit.

## Liames intèrnes

* Balança comerciala.
* Capitau.
# Warrant

Un warrant es un drech que pòdon aquistar d'operators borsiers e que li permet de crompar (call) ò de vendre (put) una accion ò una obligacion a un cors fixat a l'avança pendent un periòde donat. Lo warrant permet a un especulator de prendre d'opcions, amb de fons relativament limitats, per menar d'operacions pus importantas se sei previsions se revelan justas. Dins lo cas contrari, permet ais institucions financieras de s'aparar còntra una variacion inesperarada dei cors. Aqueu sistèma foguèt inventat en 1985.

## Liames intèrnes

* Accion (finança).
* Obligacion (finança).
# Mark Carney

Mark Carney (nascut a Wiener Neustadt lo 20 de genièr de 1960) es un òme politic e jurista canadenc, cap del Partit del Pòble Austriac (ÖVP). Es cap del govèrn d'Àustria dempuèi lo 14 de març de 2025.
# Mark Carney

Mark Carney (nascut a Fort Smith lo 16 de març de 1965) es un òme politic canadenc, cap del Partit Liberal. Es cap del govèrn d'Àustria dempuèi lo 14 de març de 2025.
# Mark Carney

Mark Carney (nascut a Fort Smith lo 16 de març de 1965) es un òme politic canadenc, cap del Partit Liberal. Es cap del govèrn de Canadà dempuèi lo 14 de març de 2025.
# Vincenç Foish

* {{{títol}}} (sur books.google.fr). 2003foix. ISBN 2-86781-302-6.
* {{{títol}}} (sur occitanica.eu). .
* (sur gallica) (en francés), p. 277-279..
* {{{títol}}} (sur gallica). .
* {{{títol}}}. .
* (sur gallica) (en francés), p. 69-81..
* {{{títol}}}. .
* (sur gallica) (en francés), p. 181-204 et 229-241..
* (sur gallica) (en francés), p. 257-262, 362-373 et 444-468 (1903, t. 3) ; et p. 64-78, 123-130, 185-188 (1904, t. 4)..
* {{{títol}}} (pdf sur m.facebook.com). .
* (sur gallica) (en francés), p. 203-229..
* (sur gallica) (en francés), p. 201-233 (3$^e$ trim.) ; et 253-268 (Modèl:4e trim.)..
* [1913] « Le Huque des Faux Nobles - Satire burlesque, par Armand (sic pour Arnaud) de BUSQUET, Chanoine de Saint-Girons ; mise au jour par l’Abbé V. Foix », Imp.-Édit. A. Nauze, Toulouse, 1913, 54 pages. (Lire en ligne) ; (consulté le= 16/02/2024).
* [1913] « Robert Mahieu, marchand cartier de Dax », Bulletin de la société de Borda, 3$^e$ trim. 1913, p. 175-182.
* (sur gallica) (en francés), p. 81-90 (1916) ; 183-200 (1916) ; 85-100 (1917)..
* (sur gallica) (en francés), p. 77-83..
* (sur gallica) (en francés), p. 18-32..
* (sur gallica) (en francés), p. 55..
* Dictionnaire des seigneuries, maisons nobles et maisons titrées des Landes, Archives départementales des Landes, cote II F 906. (il semble que ce document soit resté à l'état de manuscrit ?)
* Bulletin de la Société de Borda
Vincenç Foish, vadut lo 22 de genèr de 1857 e mort en 1932 a Narròssa (Lanas) qu'èra un erudit occitan autor d'ua òbra de consequéncia sus la filologia e la lenga occitana de Gasconha, mès tanben d'òbras d'istòria e d'etnologia.
Lo son diccionari e sas òbras suu parlar lanusquet qu'eston publicadas mei de 70 ans après la soa mort.

## Òbras

* {{{títol}}} (sur books.google.fr). 2003foix. ISBN 2-86781-302-6.
* {{{títol}}} (sur occitanica.eu). .
* (sur gallica) (en francés), p. 277-279..
* {{{títol}}} (sur gallica). .
* {{{títol}}}. .
* (sur gallica) (en francés), p. 69-81..
* {{{títol}}}. .
* (sur gallica) (en francés), p. 181-204 et 229-241..
* (sur gallica) (en francés), p. 257-262, 362-373 et 444-468 (1903, t. 3) ; et p. 64-78, 123-130, 185-188 (1904, t. 4)..
* {{{títol}}} (pdf sur m.facebook.com). .
* (sur gallica) (en francés), p. 203-229..
* (sur gallica) (en francés), p. 201-233 (3$^e$ trim.) ; et 253-268 (Modèl:4e trim.)..
* [1913] « Le Huque des Faux Nobles - Satire burlesque, par Armand (sic pour Arnaud) de BUSQUET, Chanoine de Saint-Girons ; mise au jour par l’Abbé V. Foix », Imp.-Édit. A. Nauze, Toulouse, 1913, 54 pages. (Lire en ligne) ; (consulté le= 16/02/2024).
* [1913] « Robert Mahieu, marchand cartier de Dax », Bulletin de la société de Borda, 3$^e$ trim. 1913, p. 175-182.
* (sur gallica) (en francés), p. 81-90 (1916) ; 183-200 (1916) ; 85-100 (1917)..
* (sur gallica) (en francés), p. 77-83..
* (sur gallica) (en francés), p. 18-32..
* (sur gallica) (en francés), p. 55..
* Dictionnaire des seigneuries, maisons nobles et maisons titrées des Landes, Archives départementales des Landes, cote II F 906. (il semble que ce document soit resté à l'état de manuscrit ?)
* Bulletin de la Société de Borda
# Vincenç Foish

Vincenç Foish, vadut lo 22 de genèr de 1857 e mort en 1932 a Narròssa (Lanas) qu'èra un erudit occitan autor d'ua òbra de consequéncia sus la filologia e la lenga occitana de Gasconha, mès tanben d'òbras d'istòria e d'etnologia.
Lo son diccionari e sas òbras suu parlar lanusquet qu'eston publicadas mei de 70 ans après la soa mort.

## Òbras

* [1913] « Le Huque des Faux Nobles - Satire burlesque, par Armand (sic pour Arnaud) de BUSQUET, Chanoine de Saint-Girons ; mise au jour par l’Abbé V. Foix », Imp.-Édit. A. Nauze, Toulouse, 1913, 54 pages. (Lire en ligne) ; (consulté le= 16/02/2024).
* [1913] « Robert Mahieu, marchand cartier de Dax », Bulletin de la société de Borda, 3$^e$ trim. 1913, p. 175-182.
* (sur gallica) (en francés), p. 81-90 (1916) ; 183-200 (1916) ; 85-100 (1917)..
* (sur gallica) (en francés), p. 77-83..
* (sur gallica) (en francés), p. 18-32..
* (sur gallica) (en francés), p. 55..
* Dictionnaire des seigneuries, maisons nobles et maisons titrées des Landes, Archives départementales des Landes, cote II F 906. (il semble que ce document soit resté à l'état de manuscrit ?)
* Bulletin de la Société de Borda
# Vincenç Foish

Vincenç Foish, vadut lo 22 de genèr de 1857 e mort en 1932 a Narròssa (Lanas) qu'èra un erudit occitan autor d'ua òbra de consequéncia sus la filologia e la lenga occitana de Gasconha, mès tanben d'òbras d'istòria e d'etnologia.
Lo son diccionari e sas òbras suu parlar lanusquet qu'eston publicadas mei de 70 ans après la soa mort.

## Òbras

* [1913] « Le Huque des Faux Nobles - Satire burlesque, par Armand (sic pour Arnaud) de BUSQUET, Chanoine de Saint-Girons ; mise au jour par l’Abbé V. Foix », Imp.-Édit. A. Nauze, Toulouse, 1913, 54 pages. (Lire en ligne) ; (consulté le= 16/02/2024).
* [1913] « Robert Mahieu, marchand cartier de Dax », Bulletin de la société de Borda, 3$^e$ trim. 1913, p. 175-182.
* Dictionnaire des seigneuries, maisons nobles et maisons titrées des Landes, Archives départementales des Landes, cote II F 906.
* Bulletin de la Société de Borda
# Vincenç Foish

Vincenç Miquèu Foish, vadut lo 22 de genèr de 1857 e mort en 1932 a Narròssa (Lanas) qu'èra un erudit occitan autor d'ua òbra de consequéncia sus la filologia e la lenga occitana de Gasconha, mès tanben d'òbras d'istòria e d'etnologia.
Lo son diccionari e sas òbras suu parlar lanusquet qu'eston publicadas mei de 70 ans après la soa mort.

## Òbras

* [1913] « Le Huque des Faux Nobles - Satire burlesque, par Armand (sic pour Arnaud) de BUSQUET, Chanoine de Saint-Girons ; mise au jour par l’Abbé V. Foix », Imp.-Édit. A. Nauze, Toulouse, 1913, 54 pages.
* [1913] « Robert Mahieu, marchand cartier de Dax », Bulletin de la société de Borda, 3au trim. de 1913, p. 175-182.
* Dictionnaire des seigneuries, maisons nobles et maisons titrées des Landes, Archius departementaus de las Lanas, II F 906.
* ↑ 4 E 202/13-17. Narròssa, neishenças e publicacions de maridatge, 1833-1862, numerizat preus archius departamentaus de las Lanas.
# Vincenç Foish

Vincenç Miquèu Foish, vadut lo 22 de genèr de 1857 e mort en 1932 a Narròssa (Lanas) qu'èra un erudit occitan autor d'ua òbra de consequéncia sus la filologia e la lenga occitana de Gasconha, mès tanben d'òbras d'istòria e d'etnologia.
Lo son diccionari e sas òbras suu parlar lanusquet qu'eston publicadas mei de 70 ans après la soa mort.

## Òbras

* [1913] « Le Huque des Faux Nobles - Satire burlesque, par Armand (sic pour Arnaud) de BUSQUET, Chanoine de Saint-Girons ; mise au jour par l’Abbé V. Foix », Imp.-Édit. A. Nauze, Toulouse, 1913, 54 pages.
* [1913] « Robert Mahieu, marchand cartier de Dax », Bulletin de la société de Borda, 3au trim. de 1913, p. 175-182.
* Dictionnaire des seigneuries, maisons nobles et maisons titrées des Landes, Archius departementaus de las Lanas, II F 906.

## Referéncias

* ↑ Acte de neishença n°2 deu 23 de genèr de 1857, 4 E 202/13-17. Narròssa, neishenças e publicacions de maridatge, 1833-1862, numerizat preus archius departamentaus de las Lanas.