OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Agot (aiga)

Agot (Agout en grafia mistralenca; Agud, Agot en occitan ancian; Agotus en latin) es una ribièra situada en Lengadòc, Occitània. Es un afluent de Tarn.

## Geografia

Pren sa font dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc dins los monts d'Espinosa en Naut Lengadòc (departament d'Erau) e se geta dins Tarn a Sant Sulpici (departament de Tarn).
Lo riu a sa font al som d'Espinosa, près de l'aigavèrs. Las aigas que rajan al versant sud se dirigisson cap a la Mar Mediterranèa, mas las aigas d'Agot elas, rajan sul pendís nòrd-oèst, del costat atlantic e se van getar dins Tarn, doncas puèi dins Garona per s'acabar dins l'Ocean Atlantic.

## Principals afluents

* Vèbre
* Gijon
* Durenca
* Torèd
* Dador

### Autres afluents

* Salabèrt (Salabert en nòrma mistralenca)

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : fluvium qui dicitur Aquotis (variacion : Aguotis) en 819 o 820, Agotum en 858-863, la rivière d'Agout en 1556, Agout R. en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Ernèst Negre, lo nom d'Agot es lo resultat del bas latin *ad-guttum, « canal, toat (dogat) »; segon Hamlin, seriá puslèu una fòrma latina *aquotem, derivat d'aiga. Lo latin aviá de derivats en -t, coma aquaticus, aquator, e de derivats en -o, coma aquor, aquositas, aquosus, mas una varianta *aquotem es al limit de çò que lo bas latin mai barbar podiá endurar.

## Vilas traversadas

* Cambon e Salvèrgas
* Fraisse d'Agot
* La Salvetat d'Agot
* Braçac
* Castras
* La Vaur
* Sant Sulpici
* La font a Cambon
* Brassac
* Girocens
* Sant Sulpici

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

* ↑ Tourè en grafia mistralenca, de l'occitan ancian Tored. https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page2223.jpg https://dicotopo.cths.fr/places/P00132058
* ↑ Dadou e pas Dadoun en grafia mistralenca. Sembla èsser Dador e pas Dadon segon l'etimologia de Mistral. https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0701.jpg https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0702.jpg

### Referéncias

* ↑ https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0057.jpg
* ↑ https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page2048.jpg
* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 4
* ↑ Ernest Negre, Les Noms de Lieux du Tarn, 4e ed., Vent Terral, Energues, 81350 Andouque, 1986, p. 43
# Guaymí

Los Guaymí o los Ngäbe son un pòple amerindian que viu dins las montanhas de l'oèst de Panamà e de l'èst de la Còsta Rica. Lor lenga tradicionala es lo ngäbere, un parlar de la familha de las lengas chibchanas qu'èra la lenga mairala de 200 000 a 250 000 personas al començament dau segle XXI.
Al començament dau segle XVI, los Guaymí èran installats dins las regions bassas de l'istme de Panamà. I foguèron atacats per los Espanhòus a partir dels ans 1510. En despiech de plusors victòrias, deupuguèran pauc a cha pauc se retirar vèrs las montanhas. Militarament invencuts, foguèron lentament absorbits dins lo sistema economic espanhòu e faguèron partia dels campesinos, los païsans paures d'origina indigena. Despuei los ans 1970, lo govèrn de Panamà assaja de desvolopar lo territòri guaymí en desvolopant las infrastructuras localas. Una region autonòma, la comarca Ngäbe-Bugle, foguèt pereu creaa. Aquò causa de chambiaments sociaus importants amb una urbanizacion creissenta e un declin progressiu dels vilatges agricòlas tradicionaus.

## Ligams internes

* Panamà.

## Bibliografia

* (en) Phillip D. Young, Ngawbe: Tradition and change among the Western Guaymí of Panama, University of Illinois Press, 1971.
# Portobelo (Panamà)

Portobelo es una vila portuària situat lo long de la còsta septentrionala de Panamà. Foguèt fondaa en 1597 per Francisco Velarde et Marché. Entre los segles XVI e XVIII, foguèt un dels pòrts mai importants de las possessions espanhòlas en America. En particular, èra lo luec de collecta e d'expedicion dels charjaments d'aur e d'argent en provenença de las minas sud-americanas. La ciutat declinèt après l'independéncia de las colonias espanhòlas e la descuberta de rotas maritimas alternativas a partir de las Filipinas o passant per lo cap Hòrn. La construccion dau canau de Panamà entraïnèt lo declin definitiu de la vila. Al començament dau segle XXI, èra un pichon borg de 3 000 abitants.

## Ligams internes

* Panamà.
# Camin de fèrre de Panamà

Lo camin de fèrre de Panamà es una linha ferroviària que religa lu oceans Atlantic e Pacific en passant a travèrs de l'istme de Panamà. Construch entre lo 1850 e lo 1855, permetèt de sostenir l'aumentacion dei cambis comerciaus entre Califòrnia e lo rèsta dei Estats Units. Au començament dau sègle XX, lo sieu itinerari foguèt modificat per la construccion dau canau de Panamà e l'interès per lo transpòrt ferroviari interoceanic demenissèt. Totun, la linha foguèt renovada a la fin dau sègle per permetre lo transpòrt dirècte de contenèires entre la ciutat de Panamà e Colón.

## Ligams intèrnes

* Canau de Panamà.

## Bibliografia

* (fr) Christian Brun, « Pas de canal sans le train », Connaissance du Rail, n° 328~329, setembre-octòbre dau 2008.
# Antonio Tello de Guzmán

Antonio Tello de Guzmán († segle XVI) es un conquistador espanhòu que menèt plusors expedicions d'exploracion en Darién, una region situaa entre lo Panamà e la Colómbia actuaus. En particular, descurbiguèt la rota amerindiana permetent de passar de l'ocean Atlantic a l'ocean Pacific e lo futur site de la ciutat de Panamà.

## Ligams internes

* Panamà.

## Bibliografia

* (en) Hubert Howe Bancroft, The Works of Hubert Howe Bancroft, vol. 35, A. L. Bancroft, Arno Press, 1888, pp. 178-179.
# Coolio

Artis Leon Ivey Jr., dich Coolio, nascut lo 1èr d'agost de 1963 a Monessen en Pensilvània (Estats Units) e mòrt lo 28 de setembre de 2022 a Los Angeles (Califòrnia), èra un rapaire anglofòn american, tanben productor e actor.
Son nom de scèna proven d'una remarca d'un de sos amics, que li disián per se trufar que semblava a « Coolio Iglesias » quand cantava a la faiçon d'un crooner (en referéncia al cantaire espanhòl Julio Iglesias). S'es fach conéisser dins lo monde entièr en 1995 gràcias al tube colossal Gangsta's Paradise, un tròç rap basat sus un escapolon de la cançon Pastime Paradise de Stevie Wonder.
Gangsta's Paradise figura dins la benda sonòra del filme Esprits rebelles (ambe l'actritz Michelle Pfeiffer).
Lo 2 d'octobre de 1995, Coolio publica son segond album sòlo, Gangsta's Paradise, que conten los singles Too hot e 1, 2, 3, 4 (Sumpin' New).
Coma actor, a jogat dins qualques films americans coma Dear God (1996), Batman e Robin (1997), Scary Scream Movie (2000) o encara Daredevil (2003).

## Discografia

* 1994 : It Takes a Thief
* 1995 : Gangsta's Paradise
* 1997 : My Soul
* 2001 : Coolio.com (album sortit sonque al Japon)
* 2002 : El Cool Magnifico
* 2006 : The Return of the Gangsta
* 2008 : Steal Hear
* 2009 : From the Bottom 2 the Top

## Cançons mai conegudas

* Gangsta's Paradise (1995, ambe L.V., basat sus Pastime Paradise de Stevie Wonder)
* Too hot (1996)
* 1, 2, 3, 4 (Sumpin' New) (1996)
* Keep it on the red light (1997, ambe Ophélie Winter)

## Referéncias

* ↑ https://www.midilibre.fr/2022/10/05/coolio-on-connait-desormais-les-causes-de-la-mort-de-linoubliable-interprete-de-gangstas-paradise-10713966.php
# Sent Sòrnin la Marcha

Sent Sòrnin la Marcha (Saint-Sornin-la-Marche en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de la Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Sent-sòrniauds.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Sent Saurnin la Marcha :
| Darnac (Vau d'Oira e Gartempa) | Orador Sent Genès | |
| Bussiera (Vau d'Oira e Gartempa) | | Le Daurat |
| Sent Bonèt de Belac | La Crotz | Sent Oen |

## Toponimia

Lo nom es atestat en 1185, Sancti Saturnini de Marchia. La prononciacion es [sɛ̃ sɔɾni] (accent oblidat).
Sent Sòrnin representa Saturninus, evesque de Tolosa, martirizat en 257$^,$$^,$.
Pusleu qu'una evolucion Saorní > Sorní qu'auriá donat la prononciacion [suɾ-], chau supausar Saorní > Saurní, prononciat regularament en marchés [sɔɾni] o [soɾni]. La bona grafia seriá Sent Saurnin.

## Istòria

En 1829, la segonda seccion de la comuna de Pont-Saint-Martin, riba drecha de Gartempa, fuguet incorporada a Sent Sòrnin la Marcha (la prumiera seccion (riba mança) fuguet incorporada a Sent Bonèt de Belac).

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | (2026) | Michel Piveteau |
| març 2001 | 2014 | Jean-Yves Allard |
| | 2001 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Particularitats dau parlar comunau

* Articles definits :
* Prononciacion : Ch- ; g-, j-

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 269, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 708 | 816 | 878 | 655 | 1 167 | 1 104 | 1 084 | 1 140 | 1 086 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 036 | 1 020 | 1 005 | 969 | 1 006 | 987 | 959 | 905 | 882 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 855 | 815 | 781 | 675 | 626 | 615 | 595 | 527 | 508 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 465 | 429 | 408 | 309 | 298 | 239 | 238 | 234 | 246 253 |
| 2009 | 2010 |
| 258 265 | 270 277 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 250 abitants e la densitat èra de 10,25 ab/km².

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de la Nauta Vinhana

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* ↑ https://web.archive.org/web/20160303184958/http://www.lemosin.net/87179.htm%7Ctitle=Saint-Sornin-la-Marche%7Cpublisher=lemosin.net
* 1 2 Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 179, ed. Lucien Souny, 2000
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 591
* 1 2 Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 28558
# Ophélie Winter

Ophélie Kleerekoper, dicha Ophélie Winter, nascuda en França còsta París lo 20 de febrièr de 1974 a Boulogne e Billancourt, es una actritz e cantaira francesa d'origina neerlandesa per son paire Lion Kleerekoper dich David Alexandre Winter. Fòrça populara en França a partir de las annadas 1990 e fins al mitan de las annadas 2000, a començat de se far modèstament conéisser coma modèla (de caps 1991) puèi a ganhat en notorietat a partir de 1994 en venent animatritz a la television francesa (sus la cadena M6).
En 1984, enregistra a dètz ans sa primièra cançon. En 1992, encontra los fraires Nacash, que produson sos primièrs simples, coma per exemple lo títol When I got the Mood en 1993 que, malgrat lo pauc de resson, li permet ça que la de passar a la television francesa.
Publica tanben en 1993 una primièra version de sa cançon Shame on U, que vendrà fin finala un tube vertadièr après èsser publicat tornamai en simple a la fin de l'annada 1996, pr'amor qu'entretemps, en octobre de 1995, aviá publicat lo simple Dieu m'a donné la foi qu'obtenguèt el còp-sec una gròssa capitada, quitament numèro 1 de las vendas en França al mes de febrièr de 1996.
A partir del succès de Dieu m'a donné la foi, cumula una seguida encadenada d'autres tubes importants, Le feu qui m'attise en 1996, Keep it on the red light (en duò ambe lo rapaire american Coolio en 1997), Je marche à l’envers (en 1998), Elle pleure (fin 1998 e debut 1999), Sache (en 2002), fins a Tout le monde le fait en 2003. Puèi sa popularitat baissa a partir de 2004, tant al cinèma qu'en cançon.

## Cançons mai conegudas

* When I got the mood (1993)
* Shame on you (1993 e 1996)
* Dieu m'a donné la foi (1995)
* Le feu qui m'attise (1996)
* Keep it on the red light (1997, ambe Coolio)
* Rien que pour toi (1997)
* Je marche à l’envers (1998)
* Elle pleure (1998)
* Je t'abandonne (1999)
* Sache (2002)
* Tout le monde le fait (2003)

## Filmografia
#### Annadas 1990

* 1996 : Hommes, femmes, mode d'emploi de Claude Lelouch
* 1997 : Tout doit disparaître de Philippe Muyl
* 1997 : Bouge ! de Jérôme Cornuau
* 1998 : Folle d'elle de Jérôme Cornuau

#### Annadas 2000

* 2000 : Y a-t-il un flic pour sauver l'humanité ? (2001 : A Space Travesty) d'Allan A. Goldstein
* 2001 : She (Le Mystère de l'Anneau sacré) de Timothy Bond
* 2001 : Les Jolies Choses de Gilles Paquet-Brenner
* 2001 : Ma femme est une actrice d'Yvan Attal
* 2003 : Mauvais Esprit de Patrick Alessandrin

#### Annadas 2010

* 2017 : Seth (cortmetratge) d'Hafid Stitou

#### Annadas 2020

* 2023 : 2023 de Lauren Ransan
# Las Binals

Las Binals (Nasbinals en francés) es una comuna gevaudanesa situada dins lo departament de Losera e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Toponimia

La prononciacion, relevada a Sent Urcisi e a Sent Remise de Chaldas Aigas, es [lejbi'nas], a Sent Laurenç de Muret e Montrodat, [lajbi'nas]. Enluòc, se ditz pas la fòrma sense dissimilacion *[lajbi'nals], dins de parlars que respèctan l'articulacion de -l finala. La Las Binàs, segon la prononciacion modèrna, non es comselhabla.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2008 | 2020 | Bernard Bastide |
| març de 1989 | 2008 | Pierre Aldebert |
| | 1989 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Las Binals (chapluòc); es ara del canton d'Autmont d'Aubrac, vengut de Peire d'Aubrac.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 509, totala: 524 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 022 | 1 105 | 1 158 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 158 | - | - | - | 1 214 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 117 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 725 | | | | Cercar | 504 | 519 | 510 | 504 515 |
| 2009 | 2010 |
| 498 509 | 500 514 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Losera

## Nòtas

* ↑ enquèsta Sivadon junh 2018
* ↑ enquèsta Sivadon setembre 2019
* Portal de Lengadòc
# Espeisha

Espeisha (Espèche en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada enas Baronias de Bigòrra. Administrativament, que's tròba en departament francés deths Hauts Pirenèus dera region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

Aute vilatge o quartièr : Espeishèra.

## Toponimia

Era prononciacion qu'ei [és'pécho] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Bernardum de Spexa, en latin, cap a 1080, B. Torcol de-Spesa, B. Trecol de-Spessa, cap a 1140, De Speysha en 1313, Aspexa en 1379, Espeche (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat, Espeisha que vien benlhèu deth ancian provençau espes, « talhadís ». Segon Negre, Espeisha que vien deth gascon espeyche, « espessa, espessor d'un horragat, d'ua ahorèst ». R. Aymard que cita eth vielh francés espesse, deth latin spissus, « talhadís, horragat ».
Jacques Boisgontier que considèra l'etimologia ei eth bas-latin spiccia « espessor de horragats, bòsc espés » derivat deth adjectiu spissus, « espés ». Miquèu Grosclaude qu'ajusta i a en Bearn un vilatge nommat Espeisheda, qui ei Espeisha dab eth sufixe -eda, qui sèrv de collectiu vegetau, çò qui pròva era explicacion.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2020 | 2026 | Jean-Marc Granié | |
| 2017 | 2020 | Loïg Le Run | |
| 2014 | 2017 | Maryse Viau | shens |
| octobre de 1997 | 2014 | Marcel Richou | shens |
| març de 1989 | julhet de 1997 | Roland Duplan | PCF |
| | 1989 | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 64, totala: 64 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 345 | 351 | 353 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 289 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 171 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 64 | 68 | 61 | 51 | 33 | 48 | 53 | 52 | 52 52 |
| 2009 | 2010 |
| 54 54 | 57 57 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion qu'èra de 54 abitants e era densitat qu'èra de 20,22 ab/km².

## Lòcs e monuments

* er'espeluga deth Bòsc deth Cantet (o espeluga d'Espeisha)

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 3 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=850&titre=espeche
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 271
* Portau de Gasconha
# Viudòs

Viudòs (Vieuzos en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region administrativa d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Aute vilatge o quartièr : Eth Haget.

## Toponimia

Era prononciacion qu'ei [byou'doh] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Bildos en 1213, Biosos cap a 1250, R. de Bieusos en 1257, de Viusossio, en latin, en 1383-1384 e 1405, Bieusos en 1746, Vieusos (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Per Dauzat e Rostaing, a prepaus de Viuça, lo nom que vien deth nom latin d'òmi * Villicius, derivat de Villius.
Segon Miquèu Grosclaude, *Villicius es inatestat, mes Villius e eth villicus, « intendent d'ua villa » que son plan coneishuts. Viusòs que ven deth nom latin d'òmi * Villicius, varianta de Villius, dab eth sufixe -ossum.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | 2026 | Thierry Fourcaud |
| març de 2001 | 2014 | Marilyne Desette |
| junh de 1995 | 2001 | André Hébrard |
| | 1995 | |
| 1945 | 1982 | Paul Soulès |
| | 1945 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 54, totala: 56 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 230 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 174 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 153 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 101 | | | | Cercar | 46 | 50 | 49 | 48 50 |
| 2009 | 2010 |
| 49 49 | 51 53 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion qu'èra de 42 abitants e era densitat qu'èra de 8,52 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1279&titre=vieuzos
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 713, a Vieussan
* Portau de Gasconha
# Sòst

Sòst (Sost en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

Aute vilatge o quartièr : Eth Cap dera Lana.

## Toponimia

Era prononciacion qu'ei [sòst] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : a Sost en 1235-1236, de Sosto, en latin, en 1387, Sost (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), Saust en 1790.
Segon R. Aymard, Sòst que vien deth gascon sost, « jaça », utilizat en toponimia.
Segon Miquèu Grosclaude, era proposicion d'Aymard qu'ei impossibla, pr'amor deth vocalisme : latin substare > sost, non pas sòst; eth nom que demòra escur.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| abriu de 2014 | 2026 | Colette Abadie |
| març de 1989 | 2014 | Yves Ibos |
| | | Louis Casteran |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 93, totala: 93 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 552 | 593 | 606 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 556 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 550 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 241 | | | | Cercar | 110 | 101 | 101 | 101 101 |
| 2009 | 2010 |
| 101 101 | 99 99 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion qu'èra de 94 abitants e era densitat qu'èra de 2,93 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 3 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1247&titre=sost
* Portau de Gasconha