OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Prunay-le-Gillon

Prunay-le-Gillon es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure e Loir e la region dau Centre.

## Istòria

Armand-François de Menou es lo senhor de Prunay-lo-Gillon e unes autres luòcs l'an 1720.
En 1768, las tèrras de Prunay an vendut al marques de Kerrouant per la soma de 250 000 libres.
Armand-François de Menou est le seigneur de Prunay-le-Gillon et autres lieux en 1720.
En 1768, les terres de Prunay sont vendues au marquis de Kerrouant pour la somme de 250 000 livres.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jackie Ferré |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 998 | 1 086 | 1 037 | 1 145 | 1 282 | 1 205 | 1 238 | 1 303 | 1 339 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 340 | 1 322 | 1 289 | 1 230 | 1 224 | 1 207 | 1 194 | 1 210 | 1 153 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 129 | 1 134 | 1 110 | 990 | 1 002 | 1 005 | 1 006 | 898 | 806 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 742 | 681 | 727 | 812 | 941 | 892 | 905 | 920 | 934 |
| 2009 | 2010 |
| 947 963 | 992 1 008 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ 23 d'octòbre 1720 - Registre paroissial de Menou (58)
* ↑ Una familha de "bones ménagers" als XVII e XVIII sègles - Jacques Jarriot, Revista d'istòria modèrna e contemporanèa - Tome XXIII , janv/fév 1976
* ↑ 23 octobre 1720 - Registre paroissial de Menou (58)
* ↑ Une famille de "bons ménagers" aux XVII et XVIIIème siècles - Jacques Jarriot, Revue d'histoire moderne et contemporaine - Tome XXIII , janv/fév 1976
* Portal de las comunas de França
# Horta de Sant Joan

Horta de Sant Joan es un municipi de la província espanhòla de Tarragona dins la Generalitat de Catalonha.
# Bell P-63 Kingcobra

Lo Bell P-63 Kingcobra es un avion de caça estatsunidenc de la Segonda Guèrra Mondiala. Concebut entre 1941 e 1942, èra destinat a remplaçar lo Bell P-39 Airacobra en corregissent sei defauts, foguèt produch a 3 303 exemplaris. En causa de son experiéncia marrida amb lo P-39, l'armada estatsunidenca refusèt de l'utilizar e la produccion foguèt donada a l'Union Sovietica e a França. Lei Sovietics, ja utilizators dau P-39, l'adoptèron coma avion d'ataca au sòu. En França, lo P-63 arribèt après la fin dei combats, mai l'avion foguèt utilizat durant la guèrra d'Indochina de 1949 a 1951. Pasmens, la manca de municions e lei dificultats per reparar leis avions entraïnèron son abandon definitiu.
Lo P-63 èra tecnicament un interceptor bastit a l'entorn d'un canon de 37 mm. Quatre mitralhièras de 12,7 mm completavan aquel armament fòrça poderós. La velocitat maximala èra de 660 km/h, çò qu'èra ben superior au P-51. Lo blindatge foguèt tanben melhorat. Pasmens, se la màger dei problemas de manobrabilitat dau P-37 èran estats reglats, d'autreis apareguèron. Se quauquei P-63 enregistrèron de victòrias aerianas gràcias a de còps urós de son canon principau – capable de destrurre totei leis avions de la guèrra – aquel avion foguèt mai que mai utilizat per atacar d'objectius terrèstres. D'efiech, son blindatge e sa velocitat asseguravan una bòna proteccion còntra lei defensas aerianas alemandas e japonesas.

## Liames intèrnes

* Bell P-39 Airacobra.

## Bibliografia

* (fr) Enzo Angelucci e Paolo Matricardi, Les avions, t. 4 : La Seconde Guerre mondiale - U.S.A., Japon, U.R.S.S., etc..., Elsevier Sequoia, coll. « Multiguide aviation », 1978, p. 100.
# Klaipeda

Klaipeda ò Memel es una vila de Lituània situaa lo long dau litorau de la mar Baltica. Amb 158 000 abitants en 2024, èra lo pòrt mai important dau païs.
Memel foguèt fondaa a partir de 1258 a l'entorn d'un chasteu de Memelburg, una posicion fortificaa de l'Òrdre Livonian. Puei, foguèt integraa al sen dels territòris de l'Òrdre Teutonic e de Prússia. En 1919, la vila, poblaa a 95 % per d'Alemands, venguèt un territòri independent protegit per França. Aquò èra un compromés destinat a permetre als Lituanians d'obtenir un pòrt tot en protegissent los drechs de las populacions germanicas. Pasmens, en 1923, los 250 soldats francés presents dins la vila assajèron pas d'arrestar una ataca menaa per de nacionalistas lituanians e Memel foguèt restachaa a Lituània. La vila venguèt ansin un subjecte de tensions diplomaticas e, en març de 1939, foguèt annexaa per lo III$^{en}$ Reich après un ultimatum. Coma d'autras vilas importantas de Prússia, en particular Königsberg, foguèt devastaa per los combats de la Segonda Guerra Mondiala e los Sovietics expulsèron totas las populacions alemandas dins l'enchastre de lor politica de degermanizacion de l'Euròpa Orientala. Desenant dicha Klaipeda, la ciutat foguèt poplaa per de Lituanians.

## Ligams internes

* Territòri de Memel.

## Bibliografia

* (fr) Ernest Lémonon, « Memel », Revue politique et parlementaire, 10 de setembre 1926.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Nom lituanian qu'es lo nom oficiau de la vila dempuei la Segonda Guèrra Mondiala.
* ↑ Nom alemand qu'es lo nom istoric. Es tanben fòrça present dins lei documents ancians e, d'un biais generau, dins lei libres d'istòria.
# Láchar

Láchar es una vila e municipalitat espanhòla plaçada en la part occidentala de la Vega de Granada, dins la província de Granada, en essent una de las cinquanta e una entitats que compausan l'Airal Metropolitan de Granada. Limita amb las municipalitats de Fuente Vaqueros, Cijuela e Pinos Puente. Autras localitats prèpas son Chauchina, Valderrubio e Romilla. Per lo sieu ròdol municipal rajan los rius Genil e Noniles, e la desbocadura del Cubillas se tròba prèpa al nuclèu de Láchar.
La municipalitat lacharenha compren los nuclèus de populacion de Láchar e Peñuelas. Las principalas activitats productivas son lo bastiment, l'industria e de mens en mens l'agricultura.

## Superfícia

13,12 km²

## Populacion

3115 ab.

## Ligams extèrnes

* Pagina web de l'Ajuntament de Láchar
* Portau d'Espanha
# Varossa

Varossa es un sosparçan d'Occitània situat en Gasconha, que hè partida deu gran parçan de Comenge. Aquera comarca gascona pirenenca se tròba otra Garona dens la vath d'Orsa. Se situa dens la partida orientala deu departament deus Nauts Pirenèus. Lo gentilici n'es varossenc.
Era soa capitala tradicionau qu'es Maulion de Varossa, mès era populacion que's desplaça cap a Garòna e era aglomeracion mei importanta (e provedida dera gendarmaria cantonau) qu'es ara Loras de Varossa.

## Toponimia

Eth nom de Varossa qu'es format deth eretèr deth latin vallis « vath » e deth nom d'Orsa, era aiga qui la travèrsa. Eth nom que's fixè abans era evolucion de -ll- en -r- ath interior deths mots e -th en finau (siquenon seré *Vath Orsa). Era fòrma intermediària *Varorsa que miè a Varossa per dissimilacion (pr'amor deras duas r).

## Nòtas

* ↑ segon la classificacion de Frederic Zégierman
# Francis Picabia

Francis-Marie Martínez de Picabia (París, 22 de genièr de 1879 – 30 de novembre de 1953 París, 1953) èra un pintor francés. Practiquèt tan la pintura coma lo grafisme e, quitament, l'escritura e la poesia. Filh de maire francesa e de paire espanhòl, militèt al movement dadaïsta.

## Biografia

Estudièt a l'Escòla de las Bèlas Arts e l'Escòla de las Arts Decorativas de París, que recebèt una granda influéncia de la pintura impressionista, fauvista e abstracha, amb per artistats favorits Camille Pissarro e Alfred Sisley. Entre 1909 e 1911 prenguèt lo del cubisme e venguèt membre del grop "PUTEAUX", se faguèt amic de Marcel Duchamp. En 1913 viatjèt als Estats Units d'America, que dintrèt en contacte amb lo grop dadá american, participant a l'exposicion de l'Armory Show e fondant amb Duchamp e Ray la revista predadaïsta 291. Publiquèt lo primièr numèro de la revista ja completament dadaïsta 391 a Barcelona en 1916 amb la collaboracion de Guillaume Apollinaire, Tristan Tzara, Man Ray e Jean Arp. Aprép un temps passat a la Còsta d'Azur que la seuna òbra foguèt fòça influenciada pel surrealisme, amb un umor particularament provocant, tornèt a París e creèt, amb André Breton, la revista 491. Puèi, en 1922, abandonèt lo dadaïsme, movement qu'aviá estat un dels principals propagadors.
L'influéncia de Picabia es fondamental coma promotor dels movements avantgardistas e de l'art modèrn sul continent american, mai concretament a Nòva York. Picabia èra un òme dubèrt a totes los nòus corrents e refusèt de se ligar exclusivament a un sol tipe d'expression. Atal, visquèt de periods amb lo futurisme, la figuracion e, a partir de 1945, l'art abstrach.
Amant las fèstes e las veituras (que ne colleccionèt prèp 150), se roïnèt, per aquò comencèt a pintar fòrça pichons quadres de divèrses generes, a vegadas inspirats per de revistas pornograficas.
Tanben se vodèt, de biais personal personal e tanben professional, a la poesia.

## Òbras màgers

* Caoutchouc. 1909, aquarèla sus papèl, 46 x 61,5 cm. Musèu d'Art Modèrn de París. Considerada una de las òbres fondatriças de l'art abstrach
* Udnie. 1913, òli sus tèla, 290 x 300 cm. Musèu Nacional d'Art Modèrn de París
* Edtaonisl. 1913, òli sus tèla, Institut d'Art de Chicago.
* Flirt. Materials divèrses (plomb, filh de fèrre, palha...) sus tèla, 92 x 73 cm. Enquantat en 2004 per 908 238 €.

## Escrichs

* Poemes, publicat a París en 2002
* Écrits critiques, publicat a París en 2005
# Lyndon Johnson

Lyndon Baines Johnson :
| President de (país): | Estats Units |
| Periòde de govèrn: | 22 de novembre de 1963 20 de genièr de 1969 |
| Predecessor: | John Fitzgerald Kennedy |
| Successor: | Richard Nixon |
| Data de naissença: | 27 d'agost de 1908 |
| Luòc de naissença: | Stonewall, Tèxas |
| Data de decès: | 22 de genièr de 1973 |
| Luòc de decès: | Johnson City, Tèxas |
| Profession: | òme politic |
| Partit politic: | Partit Democrata |
Lyndon Baines Johnson, òme politic, foguèt president dels Estats Units d'America entre 1963 (aprèp l'assassinat de John Fitzgerald Kennedy) e 1969.
| Precedit per John Fitzgerald Kennedy | President dels Estats Units 1963 - 1969 | Seguit per Richard Nixon |
v · m Cronologia dels presidents dels Estats Units dempuèi 1789 :
1789 : Washington
1797 : J. Adams
1801 : Jefferson
1809 : Madison
1817 : Monroe
1825 : J. Q. Adams
1829 : Jackson
1837 : Van Buren
1841 : W. H. Harrison
1841 : Tyler
1845 : Polk
1849 : Taylor
1850 : Fillmore
1853 : Pierce
1857 : Buchanan
1861 : Lincoln
1865 : A. Johnson
1869 : Grant
1877 : Hayes
1881 : Garfield
1881 : Arthur
1885 : Cleveland
1889 : B. Harrison
1893 : Cleveland
1897 : McKinley
1901 : T. Roosevelt
1909 : Taft
1913 : Wilson
1921 : Harding
1923 : Coolidge
1929 : Hoover
1933 : F. D. Roosevelt
1945 : Truman
1953 : Eisenhower
1961 : Kennedy
1963 : L. B. Johnson
1969 : Nixon
1974 : Ford
1977 : Carter
1981 : Reagan
1989 : G. H. W. Bush
1993 : Clinton
2001 : G. W. Bush
2009 : Obama
2017 : Trump
2021 : Biden :
Vejatz tanben : Istòria . Estats Units d'America . Ostal Blanc :
# Pedro Calderón de la Barca

Pedro Calderón de la Barca (Madrid, 17 de genièr de 1600 – Madrid, 25 de mai de 1681) es un autor de la literatura espanhòla del Sègle d'aur espanhòl, concretament al Barròc. Èra capelan e autor d'òbras de teatre, inclutz de tragèdia, comèdia e dramas liturgics.
Se faguèt remarcar coma a soldat al servici del Duc del Infantado a la Guèrra de Trenta Ans pendent lo sèti d'Hont Arràbia de 1638 e a la Guèrra dels Segaires. Ferit pendent la Batalha de Lhèida 1642, obtenguèt la licéncia absoluda en 1642 e una pension a vida.

## òbras famosas

* La vida es sueño
* El alcalde de Zalamea
* El médico de su honra
* La dama duende
* El gran teatro del mundo

## Tèmas

Los tèmas de Calderón son aqueles tipics del barròc e dins un ambiant de pessimisme existencial. Se demanda çò qu'es la realitat, sobretot pren en compte las desillusions de la societat, perque tota la vida sembla un sòmi. L'individú es asfixiat pels convencionalismes e las envejas, que lo daissan èsser liure nimai mantenir sos principis, entre aqueles se destaca l'onor. La religion ocupa un ròtle central: defend una pietat autentica e respectuosa amb los dògmes del catolicisme. L'amor apareis coma lo motor de l'accion pels personatges, caracterizat per un de trachs de son personnatge que s'apròcha de l'arquetipe.

## Estil

Calderón centra tota l'òbra a l'entorn d'un dilèma existencial que patís un personatge. Escriu en vèrs e amb fòrça monològs simbòlics. Sa recèrca formala lo plaça dins lo cultisme, amb una lengua plena de metafòras, referéncias literàrias e musicalitat. S'inspira de Lope de Vega dins la concepcion de l'accion dramatica e l'escenografia (a que dona importància).
Lo compositor alemand Carl Schadewitz (1887-1947), metèt en musica qualques òbra de Calderón de la Barca.

## Ligams extèrnes

* (es)sus cervantesvirtual
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Pedro Calderón de la Barca.

## Vejatz tanben

* Sègle d'aur espanhòl.
* Portal de la literatura
# Felip IV de França

Felip IV de França e Ièr de Navarra, conegut tanben com Felip lo Bèth (var. Felip lo Bèl, en francés Philippe le Bel) que ho lo onzau rei de França de la linha deus capecians dirèctes. Plan educat, mercés qui lo son pair Felip III de França (Lo Hardit) e'u hidè a Guilhèm d'Ercuis, Felip lo Bèth qu'ahortí lo poder reiau durant lo son regnat, en particular dab l'ajuda deus sons legistas en bèth s'opausar aus poders feudaus. Entà pagar los deutes deu reiaume que prengó los bens deus chivalièrs templèrs en tot har cremar lo lors capdau Jacques de Molay (qui, abans de morir e'u maudí dab la soa linhada, çò qui inspirè lo roman francés Les rois maudits de l'escrivan Maurice Druon).
Felip lo Bèth qu'esposè la regina Joana I de Navarra vadent atau purmèr rei de França e de Navarra (Navarra totun de tornere crubar la soa independéncia quan e hora dada a la soa arrèr hilha privada deus sons drets au tròn de França per'mor d'estar ua gojata).
| Precedit per | Felip IV de França | Seguit per |
| Felip III de França | Rei de França e de Navarra 1285 - 1314 | Loís X de França |
v · m Cronologia deus reis deus francs, reis de França, reis deus francés e emperaires deus francésdespuish 987 dinc a 1870 :
$_{987}$
$_{996}$
$_{1031}$
$_{1060}$
$_{1108}$
$_{1137}$
$_{1180}$
$_{1223}$
$_{1226}$
Uc Capet
Robèrt II
Enric I$^{èr}$
Felip I$^{èr}$
Loís VI
Loís VII
Felip II August
Loís VIII
$_{1226}$
$_{1270}$
$_{1285}$
$_{1314}$
$_{1316}$
$_{1316}$
$_{1322}$
$_{1328}$
$_{1350}$
Loís IX
Felip III
Felip IV
Loís X
Joan I$^{èr}$
Felip V
Carles IV
Felip VI
$_{1350}$
$_{1364}$
$_{1380}$
$_{1422}$
$_{1461}$
$_{1483}$
$_{1498}$
$_{1515}$
$_{1547}$
$_{1559}$
Joan II
Carles V
Carles VI
Carles VII
Loís XI
Carles VIII
Loís XII
Francés I$^{èr}$
Enric II
$_{1559}$
$_{1560}$
$_{1574}$
$_{1589}$
$_{1610}$
$_{1643}$
$_{1715}$
$_{1774}$
$_{1792}$
Francés II
Carles IX
Enric III
Enric IV
Loís XIII
Loís XIV
Loís XV
Loís XVI
$_{1792}$
$_{1804}$
$_{1814}$
$_{1824}$
$_{1830}$
$_{1848}$
$_{1852}$
$_{1870}$
Napoleon I$^{èr}$
Loís XVIII
Carles X
Loís-Felip I$^{èr}$
Napoleon III :
Istòria - França - Capecians - Valés - Borbons - Bonaparte :
# Pèire II de Portugal

Pèire II de Portugal, lo Pacific, nascut lo 26 d'abril e 1648 a Lisbona e mòrt lo 9 de decembre de 1706 a Sintra, es rei de Portugal de 1683 a sa mòrt en 1706. Sota lo règne de son fraire, Anfós VI, exercís la regencia fins sa pujada al tròn. èra lo cinquen e darrièr enfant de Joan IV e de Loïsa Maria de Guzmán.

## Biografia

Filh del rei Joan IV de Portugal e fraire d'Anfós VI, rei de Portugal, es proclamat regent del reialme après la descasença de son fraire per las Cortes lo 24 de novembre de 1667. L'annada seguenta, signa lo tractat de Lisbona amb l'Espanha (12 de febrièr) e esposa Maria Francesa de Savòia lo 2 d'abril amb una dispensa papala seguent l'anullacion del maridatge d'aquesta amb son fraire, lo rei descasut. Puja sul tròn a la mòrt d'aqueste, lo 12 de setembre de 1683.
Pendent la Guèrra de Succession d'Espanha, d'en primièr favorable a l'aveniment de Felip de França (1701), rejonh la Granda Aliança lo 6 de mai de 1703 en cambi de set vilas a tornar d’Espanha. Morís a Sintra d'una ataca d'apoplexia en 1706.

## Maridatge e descendéncia

Pèire II esposa en primièras nòças en 1668 sa cunhada Maria Francesa de Savòia (1646-1683), qu'aviá primièr esposat son fraire Anfós VI en 1666 (maridatge anullat en 1668).
De son union amb Maria Franceda de Savòia nasquèt:
* Isabèla Loïsa de Portugal
Pièire II esposa en segonda nòças, en 1687, Maria Sofia de Neuborg (1666 † 1699), cunhada de l'emperaire Leopold I del Sant Empèri.
D'aquesta union nasquèron:
* Joan (1689-1750), que succedís a son paire e esposa en 1708 Maria Ana d'Àustria (1683-1754).
* Francés de Portugal, duc de Beja (1691-1742)
* Antòni Francés de Portugal (1696-1757)
* Manuel Francés de Portugal (1697-1766)
* Francesa Josèfa de Portugal (1699-1736)
I aguèt d'enfants naturals:
* Loïsa de Bragança, duquesa de Cadaval, de Maria da Cruz Mascarenhas
* Josèf de Bragança arquevèsque de Braga, de Francisca Clara Da Silva

## Titulatura complèta

Rei de Portugal e de las Algarves, de cada costat de la mar en Africa, duc de Guinèa e de la conquista, de la navigatcon e del comèrci d'Etiiopia, d'Arabia, de Pèrsa e d'Índia per la gràcia de Dieu.

## Fonts

| Precedit per Anfós VI | Rei de Portugal e Algarves 12 de setembre de 1683 - 9 de decembre de 1706 | Seguit per Joan V |
# Carles I de Portugal

Carles I nasquèt al palais d'Ajuda, a Lisbona, lo 28 de setembre de 1863 e mòrt assacinat a Lisbona lo 1èr de genièr. Regnèt sul Portugal de 1889 a sa mòrt, en 1908.

## Biografia
### Familha e maridatge

Filh del rei Loís I e de Maria Pia de Savòia, ven rei lo 19 d'octobre de 1889. Sota son reialme, lo Portugal es dins un estat dificil, lo país es declarat dos còps en falhida.
Lo 22 de mai de 1886 esposèt la princesa Amèlia d'Orleans, filha del comte de París, pretendent orleanista al tròn de França. Lo luxe ostentatòri desplegat pel comte pendent la fèsta celebrada per l'escasença una setmana abans a París a l’ostal Galliera (actual ostal Matignon), constèrna los mitans republicans franceses, incitant la Cambra dels deputats e lo Senat a votar un mes mai tard una lei instaurant l'exili dels membres de las familhas avent regnat en França.
D'aquesta union nasquèron:
* Loís Felip de Bragança (1887-1908)
* Maria Ana de Bragança (1888)
* Manuèl de Bragança (1889-1932)

### Una descendéncia contestada

Lo rei aguèt fòrça avanturas amoroas, que mai d'un enfants ne nasquèron, pasmens pas un foguèt reconegut, nimai presentèt de revendicacions de filiacion reiala.
Maria Pia de Saxe-Coborg Bragança (1907-1995), pretendava èsser filha illegitima mas reconeguda per Carles I de Portugal, eissida d'una relacion amb Maria Amèlia Laredó e Murça. La justícia portuguesa, li refusant tot eritatge suls bens del rei defunt, refusèt de reconéisser una reconstitucion falcificada d'un certificat de batisme a Madrid, après la guèrra civila espanhòl, après que totes autres documents foguèron « perduts », qu'aqueste pretendut batisme reconstituit, amb testimònis inexistents, correspondava pas à son verai certificat de naissença passat a Lisbona. Tamplan aquesta aventurièra pesentèt sas impossiblas revendicacions al tròn de Portugal fòrça tardièrament, après 1957, amb d'objectius politics (ajudar l'esquèrra portuguesa pendent la campanha presidenciala de Humberto Delgado contra Salazar, en 1958) e financièrs. A la fin de sa vida vendrà sos pretenduts drechs a la corona del Portugal a un autre aventurièr, l'Italian Rosario Poidimani, empresonat per aver assejat de se far passar pel rei de Portugal e duc de Bragança, vendent de títols e decoracions de l'Estat portugués en Itàlia.

### Decès

Lo 1èr de febrièr es assassinat Praça do Comércio a Lisbona, amb son filh aïnat Loís Felip de Bragança per de revolucionaris dels Carbonarime, una organizacion republicana portuguesa de caractèr esoteric. Son filh cabdet lo futur Manuèl II, nafrat al braç, es salvat per sa maire.

## Bibliografia

* Pailler, Jean, Charles Ier, roi de Portugal, Atlantica, 2000.

## Nòtas e referéncias

| Precedit per Loís I de Portugal | Rei de Portugal 28 de setembre de 1863 - 1èr de febrièr de 1908 | Seguit per Manuèl I de Portugal |
# Rata Blanca

Rata Blanca ("arrat blanc" en occitan) qu'ei un grop de Hard Rock e de Heavy Metal argentin format en 1985. Los sons membres que son Walter Giardino (guitarra), Adrián Barilari (votz), Guillermo Sánchez (baisha), Fernando Scarcella (bateria) e Hugo Bistolfi (clavièr).
# Walter Giardino

Walter Giardino (Buenos Aires, lo 6 de març de 1960) qu'ei un guitarrista argentin de hard rock. Qu'ei membre deu gorp Rata Blanca on la soa virtuositat que marca l'originalitat deu grop d'un estil qui rapera a còps lo barròc bachian.
# Sant Feliu de Guíxols

Sant Feliu de Guíxols es un municipi del Bas Empordan, a la província de Girona, Catalonha. En 2024 i vivián 22.934 abitants.

## Geografia e clima

Sant Feliu de Guíxols es al centre de la Còsta Brava, a 34 km de Girona e a 105 de Barcelona. Lo centre de la vila se trapa davant la baia de Sant Feliu, entre lo puèg de Sant Elm e lo puèg de les Forques. Lo clima es mediterranèu e las temperaturas son suavas tot l'an.
Dins lo Bas Empordan, se trapa dins la Val d'Aro, una subcomarca qu'inclusís d'autras vilas coma: Santa Cristina d'Aro e Castell-Platja d'Aro.

## Referéncias

* ↑ Afirmat dins: Relacion de Municipis e los sieus Còdis per Províncias lo 1r de genièr de 2019. Data de publicacion: 8 de febrièr de 2019. Ostal d'edicion: Institut Nacional d'Estatistica d'Espanha.
* ↑ URL de la referéncia: https://www.idescat.cat/emex/?id=171609.
* ↑ URL de la referéncia: http://www.idescat.cat/pub/?id=aec&n=925&t=2016.
* ↑ «Institut d'Estadística de Catalunya».
* ↑ «idescat: Sant Feliu de Guíxols» (en catalan)
* Portal de Catalonha
# Acer monspessulanum

L'agast de Montpelhièr (nom binomial Acer monspessulanum), mai conegut jols noms agast (var. ajast, aiast), violonier, aseron, etc. es un arbre de la familha Sapindaceae (èra autrescòps classat mai sovent dins Aceraceae). Aparten a la seccion Monspessulanum de la classificacion des agasts.