# Balmar

Balmar$^,$$^,$$^,$ (Balma en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, del departament francés de la Nauta Garona, en region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Aquela comuna es situada sus las ribas de l'Èrs Mòrt dins la banlèga èst de Tolosa.

### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Balmar :
| | Sent Joan le Nòu | Montrabe |
| Tolosa | | Le Pin de Balmar |
| | Quint e Fontsagrivas | Florenç |

### Accès

* Pel Periferic de Tolosa sortidas 15, 16 e 17.
* Pel Mètro de Tolosa estacion de Balmar-Gramont (Tisseòc)

## Toponimia

Segon Dauzat, Balmar ven d'un mot prelatin balma, « trauc al pè d'un ròc, espeluga, cauna », sense parlar d'un sufixe.
Segon Negre, Balmar ven d'un mot gallic balma, « cauna, espeluga », ambe'l sufixe romanic -ar o -an, dont la consonanta finala es pas mai prononciada. Lo sens seriá : « provesit d'una espeluga ».
Xavier Delamarre plaça lo mot balmā dins son diccionari dels noms de lòcs celtics, en precisant que sa celticitat e son etimologia son malseguras.

## Istòria

* La vida coneguda de Balmar comencèt a l'Edat Mejana. Petit fèu qu'aparteniá, en partida, a l’avescat de Tolosa, fosquèc elevat en baroniá episcopala en 1279. Es doncas l’avesque qu'èra senhor e baron de Balmar. La baroniá de Balmar aviá dos consolats, lo del Pin e lo de Balmar. Les cònsols èran nomenats cada annada pel senhor evesque, le jorn de Totsants. Èran los intermediaris entre la noblesa, la granda borgesiá, les representants dels òrdres religiós d’una part, e le pòble del campèstre d’autra part.
* Le siu ròtle principal èra d'administrar les denièrs comunals, levar impòsts e talhas. Èran encargats dels camins, ponts e arbres que bordavan los camins. Asseguravan l’òrdre, la tranquillitat e las bonas mors e fasián respectar las proprietats e las culhidas.
* Pendent l'Ancian Regime, Balmar, dit tanben Balma-et-Saint-Martin, èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. La glèisa de Sant Martin de Beauville o de Las Bòrdas èra annèxa del Pin de Balmar; èra plan al sud del centre actual, dins lo quartièr de Las Bòrdas. En 1790, Balmar èra del canton de Tolosa; en l'an IX, passèc al canton de Tolosa-sud, en 1973, de Tolosa-8. La glèisa Sant Josèp se bastiguèc al sègle XIX, al centre de la comuna.
* Abans la Revolucion Francesa, la populacion de Balmar se compausava subretot de familhas d’agricultors. Un petit nombre d'artesans demorava a Las Bordas.
* La baroniá episcopala de Balmar fosquèc venduda al marqués Guilhèm de Castelpers le 17 de novembre de 1770.
* La comuna de Balmar fosquèc creada per un decret de l’Assemblada Constituenta de 1789 le 1èr de decembre de 1790, ocupava, mai que mai, le territòri del consolat de Balmar. Le primièr cònsol de la novèla comuna fosquèc Henri Lassalle-Preserville.
* Al sègle XIX e fins a la Granda Guèrra, la comuna construsiguèc les sius camins, le siu ostal de vila, sa pòsta, una glèisa al centre de son territòri e tornèc bastir gaireben tota la glèisa de Sent Martin de Bovila.
* Fosquèc solament dins le segond mitan del sègle XX que Balmar, de vilatge rural, venguèc vila residenciala. Sa populacion passèc de 1724 abitants en 1954 a 6530 en 1970 amb las primièras construccions d'ostals individuals. Le primièr lotejament data de 1956, le Claus Sent Pèire. Institucions militaras e entrepresas s’installèron.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2014 | (2026) | Vincent Terrail-Novès | UMP, LR puèi divèrs centre | gerent d'un establiment medicosocial, quinesiterapeuta, conselhièr regional (2015-21) |
| junh de 1995 | 2014 | Alain Fillola | PS | cap d'entrepresa, conselhièr general de Tolosa-8 (2001-2015) |
| març de 1971 | 1995 | Eugène Bonnet | RPR | conselhièr general, senator |
| 1947 | 1971 | Georges Pradel | | |
| | 1947 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Tolosa-8; es ara del canton de Tolosa-10.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 14929, totala: 15326 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 546 | 544 | 603 | 635 | 790 | 802 | 785 | 863 | 883 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 840 | 835 | 795 | 797 | 877 | 893 | 944 | 916 | 965 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 913 | 909 | 886 | 821 | 868 | 937 | 966 | 1 276 | 1 724 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 2 890 | 4 276 | 7 127 | 8 117 | 9 506 | 11 944 | 12 793 | 12 946 | 12 951 13 203 |
| 2009 | 2010 |
| 13 284 13 592 | 13 474 13 832 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 16520 abitants e la densitat èra de 995,78 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas de la Nauta Garona

## Ligams extèrnes

* site de la vila de Balmar
* Balmar sul site de l'IGN

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 49
* ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 3720
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 70
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 4 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* Portal de Lengadòc