# Olargues

Olargues (pron. [u'larges]; Olargues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon, situada dins la val de Jaur, dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Olargues :
| Sant Vincenç d'Olargues | Sant Julian d'Olargues | Mònts (Erau) |
| | | Viuça |
| Lo Mas de la Glèisa | Berlon | Ròcabrun |

## Toponimia

La prononciacion es [u'larges]. Las fòrmas ancianas son : Adalberti Olargensis en 1084, castellum de Olarge en 1122, de Olarge en 1129-1186, Pontius de Olargue en 1152, Poncii de Olargue en 1159, las maisos que avem ad Olargue en 1166, Guillelmus de Olargio degas, Bernardus de Olarg en 1174, Pontii de Olergio, Pontii de Olargio, Pontius de Olargio en 1202, Poncium de Olargio en 1210, ecclesiae Beati Laurentii de Olargio, ecclesiae S. Juliani de Olargio en 1308, de Olargio en 1344, 1351, Olargue en 1518, d'Olargues en 1585, Olarguas en 1613, Oulargue en 1643, Olargues en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini).
Olargues vendriá d'un nom latin d'òme, Ollus, e del sufixe -anicum, diminutiu de -anum$^,$. Olargues seriá doncas probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Ollus. Dins -anicum, l'accent tonic es sus la primièira sillaba e doncas *Ollànicum seriá un proparoxiton, qu'auriá conegut aprèp una apocòpa.
Contràriament a l'opinion precedenta e a las aparéncias, Olargues es pas un nom en -anicis > -argues, çò que Colson aviá constatat al sègle XIX (Académie de Nîmes, Bulletin des Séances 1850-51 , p. 357 , n. 1). En 874 la mencion D'Oolargus [doncas a una data tròp anciana per l'apocòpa dels proparoxitons] mòstra que se cal virar cap a un nom germanic d'òme Olaricus (M.T. Morlet). Frank R. Hamlin escriu tanben que probablament lo nom actual s'es substituït a un mai ancian (lo site èra ocupat pendent l'Antiquitat).
Las fòrmas seguentas son tiradas del (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) : Olargium en 1060; Sainct Jullian de Ol en 1518; Ollanum en 1162; De Oleriis en 1213; Olla larga en 1215; Castellum de Olarge en 1126; Olargue en 1157; Olargues en 1187.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 1983 | 2026 | Jean Arcas | PS | Retirat de l'ensenhament, ancian Conselhièr general (1981 – 2015), ancian vice-president del Conselh general d'Erau, ancien President de la comunautat de comunas Órb Jaur |
| | 1983 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Olargues (capluòc); es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 658, totala: 663 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 007 | 1 037 | 1 068 | 1 224 | 1 298 | 1 212 | 1 161 | 1 143 | 1 145 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 058 | 1 017 | 1 016 | 1 078 | 1 040 | 1 048 | 1 221 | 955 | 909 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 913 | 891 | 864 | 740 | 810 | 822 | 755 | 707 | 622 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 693 | 590 | 518 | 529 | 512 | 571 | 592 | 598 | 603 616 |
| 2009 | 2010 |
| 614 622 | 627 633 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 680 abitants e la densitat èra de 36,56 ab/km².

## Galariá

* Campanal de la glèisa castrala vièlha (sègle XIII).
* Pòrta nòva .
* Carrièira nòva.
* Pòrta de Gaubèrt.
* Façada vièlha de l'ostal del comte de Tesan.
* Pòrta de "l'ostal del prior de Sant Julian", amb al dessús una ola escultada (armas de la vila).
* Lo Pont del Diable.

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas

* ↑ https://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34.html
* ↑ https://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34.html
* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 273
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 506
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 125
* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* Portal de Lengadòc