OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# AMX-13

L'AMX-13 es un carri leugier francés produch entre 1953 e 1985. 7 700 unitats foguèron construchas que 3 400 èran destinadas a l’exportacion. De mai, divèrsei veïculs militars utilizèron d’elements d’aqueu blindat coma lo veïcul de transpòrt de tropas AMX-13 VCI o de canons mobils de 105 o 155 mm.
Desvolopat per l’Atelier de Construction d’Issy-les-Moulineaux a partir de 1946, l’AMX-13 foguèt comandat per lo premier còp en 1949 mai l’experimentacion s’acabèt solament en 1955. Per l’armada francesa, l’objectiu èra d’aver un carri aisament construch e capable de s’opausar ai T-34/85 dei fòrças sovieticas.
L’armament principau es donc compausat d’un canon de 75 mm desvolopat a partir d’aqueu dau carri alemand Panther e capable de tirar rapidament 12 obús sensa recargar. Entre 1964-1965, aqueu canon foguè completat per quatre missils anti-carri SS-11 situats a l’entorn dau tube de 75 mm. Enfin, egalament dins leis annadas 1960, lo canon de 75 foguèt remplaçat per un canon pus poderós de 90 mm.
Utilizat per França fins ais ans 1980, aqueu carri es totjorn en servici au sègle XXI per divèrsei país coma Singapor. Lei veïculs indians e israelians participèron a divèrsei combats durant lei guèrras deis annadas 1960 onte lo carri foguèt utilizats en fàcia de carris de combat principau fòrça pus protegits coma lo Centurion britanic, lo Patton estatsunidenc e lo T-55 sovietic. I obtenguèt de resultats corrècts, especialament còntra lei blindats paquistanés en 1965.

## Liames intèrnes

* Carri leugier.
# AMX-32

L’AMX-32 es un projècte de carri de combat principau francés desvolopat dins lo corrent deis ans 1970 per l'exportacion. Sièis prototipes foguèron produchs amb un canon de 105 mm ò de 120 mm coma armament principau, un canon mitralhaire de 20 mm coma armament segondari, un blindatge permetent d'arrestar d'obús anticarri de 75 mm e una mobilitat melhorada a respècte de l'AMX-30. Pasmens, ges de país foguèt interessat per lo modèl e lo desvolopament de l'AMX-32 foguèt abandonat en 1979.

## Liames intèrnes

* Carri de combat principau.
# AK-74

L’AK-74 es un fusiu d'assaut d'origina sovietica intrat en servici en 1974 per remplaçar l’AKM. Foguèt concebut coma una arma provisòria destinada a utilizar la municion 5,45 × 39 mm M74. Pasmens, l'arma modèrna que deviá remplaçar l'AKM, l'AN-94, foguèt jutjada tròp complèxa e l'AK-74, qu'aviá contentat l'armada sovietica, foguèt finalament gardat. Un trentenau de país l'an adoptat e divèrsei versions foguèron desvolopadas per produrre d'armas pus modèrnas ò adaptadas a de besonhs especifics.

## Liames intèrnes

* AK-47, AKM, fusius d'assaut sovietics precedents.
* M16, fusiu d'assaut estatsunidenc similar.
# AKB48

AKB48 es un grop de musica pop japonés. Formacion exclusivament feminina, pren son nom del barri d'Akihabara de Tòquio e que comptava 48 personas a la debuta.

## Discografia
### Albums

* Set List: Greatest Songs 2006–2007 (2008)
* Kamikyokutachi (2010)
* Set List: Greatest Songs Kanzenban (2010)
* Koko ni Ita Koto (2011)
* 1830m (2012)

### Singles

* Sakura no Hanabiratachi (2006)
* Skirt, Hirari (2006)
* Aitakatta (2006)
* Seifuku ga Jama o Suru (2007)
* Keibetsu Shiteita Aijō (2007)
* Bingo! (2007)
* Boku no Taiyō (2007)
* Yūhi o Miteiru ka? (2007)
* Romance, Irane (2008)
* Sakura no Hanabiratachi 2008 (2008)
* Baby! Baby! Baby! (2008)
* Ōgoe Diamond (2008)
* 10nen Zakura (2009)
* Namida Surprise! (2009)
* River (2009)
* Sakura no Shiori (2009)
* Ponytail to Shushu (2009)
* Heavy Rotation (2009)
* Beginner (2009)
* Chance no Junban (2009)
* Sakura no Ki ni Narō (2011)
* Dareka no Tame ni: What Can I Do for Someone? (2011)
* Everyday, Kachūsha (2011)
* Flying Get (2011)
* Kaze wa Fuiteiru (2011)
* Ue kara Mariko (2011)
* Give Me Five! (2012)
* Manatsu no Sounds Good! (2012)
* Gingham Check (2012)

## Referéncias

* ↑ AKB48 releases full PV for “Kaze wa fuiteiru” (Tokyohive)

## Ligams extèrnes

* Sit oficial
* Portal de la musica
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* AKB48, sus Wikimedia Commons
# Azèri

L’azèri es una lenga de la familha turquesa parlada e oficiala en Azerbaitjan ont es la lenga oficiala; la lenga es tanben parlada en Daguestan dins la Federacion de Russia, en Iran e en Georgia. Es la lenga pròpria dels azèris.
# Azé (Mayenne)

Azé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.

## Geografia

La municipalitat a situat en lo sud-Mayenne, limitrophe a l'èst de Castell-Gontier.
La commune est située dans le sud-Mayenne, limitrophe à l'est de Château-Gontier.

### Comunas vesinas
## Istòria

La municipalitat fasiá partida de la sénéchaussée angevine de Castell-Gontier en dependent de la sénéchaussée principala d'Angieus dempuèi lo Mièja Edat fins a la Revolucion francesa.
En 1790, en lo moment de la creacion dels departaments franceses, una part de Nautor-Anjau a format lo sud mayennais ; aquela part del departament ont se tròba Azé a trucat la Mayenne angevine.
La commune faisait partie de la sénéchaussée angevine de Château-Gontier dépendante de la sénéchaussée principale d'Angers depuis le Moyen Âge jusqu'à la Révolution française.
En 1790, lors de la création des départements français, une partie de Haut-Anjou a formé le sud mayennais ; cette partie du département où se trouve Azé est appelée la Mayenne angevine.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Michel Hervé |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 150 | 1 169 | 1 177 | 1 218 | 1 206 | 1 268 | 1 331 | 1 406 | 1 446 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 459 | 1 492 | 1 233 | 1 132 | 1 215 | 1 193 | 1 212 | 1 193 | 1 137 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 135 | 1 158 | 1 185 | 1 049 | 1 097 | 1 112 | 1 090 | 1 138 | 1 092 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 048 | 1 103 | 1 361 | 2 003 | 2 670 | 2 999 | 3 229 | 3 250 | 3 229 |
| 2009 | 2010 |
| 3 262 3 445 | 3 256 3 461 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Açac

Açac (Assac en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | 2020 | Myriam Vigroux |
| 2001 | 2014 | Daniel Caylus |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 150, totala: 150 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 198 | 235 | 194 | 193 | 161 | 154 | 157 | 155 | 159 160 |
| 2009 | 2010 |
| 158 158 | 156 156 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben
### Articles connèxes

* Comunas de Tarn

### Ligams extèrnes

* Assac sul site de l'Insee

## Nòtas e referéncias

* Portal de Lengadòc
# Azé (Loir e Char)

Azé es una comuna francesa administrada per lo departament de Loir e Char de la region dau Centre e Vau de Léger .

## Geografia

Azé A situat a Unitat|9|km}} al nòrd oèst de Vendôme. Beneficia d'una situacion privilegiada près de l'estacion TGV e de la Rota nacionala 157.
Azé est située à 9 km au nord ouest de Vendôme. Elle bénéficie d'une situation privilégiée à proximité de la gare TGV et de la Route nationale 157.

### Comunas vesinas
## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Christian Guellier |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 730 | 812 | 792 | 934 | 1 017 | 1 025 | 1 009 | 1 018 | 1 029 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 036 | 1 035 | 1 082 | 1 050 | 980 | 1 008 | 1 003 | 990 | 950 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 927 | 914 | 875 | 765 | 786 | 723 | 711 | 756 | 704 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 683 | 714 | 675 | 662 | 820 | 985 | 1 089 | 1 104 | 1 119 |
| 2009 | 2010 |
| 1 121 1 138 | 1 119 1 137 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Acid carboxilic

Un acid carboxilic es una espècia quimica organica caracterizada per la preséncia dau grop foncionau carbonil (–C(O)OH). Coma son nom l'indica, son d'acids. Sei basas conjugadas son dichas ions carboxilats. Naturalament presents dins l'environament, leis acids carboxilics son coneguts dempuei l'Antiquitat (acid acetic). Pasmens, suscitan un interès fòrça important dempuei la revolucion scientifica en causa de son ròtle dins lei mecanismes dau vivent e en sintèsi organica. De mai, gràcias a lor reactivitat, leis acids carboxilics an de derivats nombrós, e egalament important en quimia organica, coma lei clorurs d'acil, leis anidrids d'acid, leis estèrs, leis amids e lei nitrils.

## Liames intèrnes

* Alcòl.
* Aldeïd.
* Amid.
* Anidrid d'acid.
* Cetona.
* Clorur d'acil.
* Estèr.
* Ion carboxilat.
* Nitril.
* Quimia organica.
* Reactiu de Grignard.
* Sintèsi malonica.
# Acid carminic

L’acid carminic es un colorant antraquinonic de color roja present naturalament dins la cochenilha. Aqueste insècte produch l'acid per se protegir de predators. L'acid carminic e l'agent colorant del carmin. Sa formula quimica es C$_{22}$H$_{20}$O$_{13}$.
La primièra produccion sintetica d'acid carminic per de quimistas organicians data de 1991.

## Proprietats

* pH: 1,6 (10 g·L$^{-1}$, 20 °C)

## Utilizacion

L'acid carminic fach insoluble es lo pigment carmin, utilizat per la pinture e coma colorant alimentari jol numèro E120.
L'acid carminic pòt servir a dosar lo bòr en solucion entre 1 e 10 mg·l$^{-1}$.

## Fonts

* (en) Allevi, P. et al. 1991. The Modèl:1st Total Synthesis of Carminic Acid. Journal of the Chemical Society-Chemical Communications 18:1319-1320

## Vejatz tanben
### Articles connèxes

* Carmin
* Cremesin

### Ligams extèrnes

* Fiche de sécurité PDF
* Modèl:OpenFoodFacts Additif
# Acid cromic

L’acid cromic es un diacid de formula H$_2$CrO$_4$ que fòrma, après la pèrda de dos protons H$^+$, l'ion cromat CrO$_4$$^{2-}$. Sa sintèsi se fa a partir de l'oxidacion de cròme-III en cròme-VI. Dins la natura, se tròba tanben de cromats dins la crocoïta qu'es un cromat de plomb (PbCrO$_4$). Es una substància perilhosa en causa de sa toxicitat, de sei proprietats de comburent e de son caractèr corrosiu. Es tanben un polluent dei mitans aqüatics.
Dins l'industria, es fòrça utilizat per sei proprietats oxidantas en quimia organica. En quimia analitica, pòu permetre la precipitacion de certaneis ions. A d'aplicacions mens frequentas en istologia coma fixator e en metallurgia per tractar certanei superficias.

## Liames intèrnes

* Cròme.
# Acid d'Arrenhenius

Un acid d'Arrenhenius es una substància quimica qu'aumenta la concentracion d'ions H$^+$ d'una solucion aquosa. Prepausada en 1884 per lo quimista suedés Svante August Arrhenius (1859-1927), aquela definicion de l'aciditat marquèt una rompedura importanta dins l'istòria de la quimia e es considerada coma la premiera definicion modèrna dau concèpte d'acid. D'efiech, es basada sus la reaccion d'autoprotolisi de l'aiga :
H$_3$O$^+$$_{(aq)}$ + HO$^–$$_{(aq)}$ = H$_2$O$_{(liq)}$ + H$_2$O$_{(liq)}$
En causa d'aquel equilibri, tota aumentacion de la concentracions d'ions H$^+$ entraïna una demenicion d'aquela d'ions HO$^–$. Per aquela rason, un acid d'Arrenhenius s'identifica aisament quand es plaçat dins una solucion aquosa car lo pH d'aquela solucion pren alora una valor inferiora a 7.
Foguèt remplaçada en 1923 per la definicion de l'aciditat de Bronsted qu'es una extension de la teoria d'Arrenhenius. Per aquela rason, es desenant pauc utilizada.

## Liames intèrnes

* Acid.
* Acid de Bronsted.
* Acid de Lewis.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) D. W. Otoxby, H. P. Gillis, L. J. Butler, Principles of Modern Chemistry, 2015, Brooks Cole, p. 617.
# Acid clorauric

L’acid clorauric ò acid tetraclorauric es un acid inorganic fòrt de formula HAuCl$_4$.
Es generalament preparat a partir de la dissolucion d'aur dins l'aiga règia (mescla concentrada d'acid cloridric e d'acid nitric) ò a partir d'una reaccion quimica entre lo clorur d'aur (III) e l'acid cloridric. Es subretot utilizat coma electrolit dins lo procès Wohlwill de purificacion de l'aur car es lo precursor d'autrei compausats aurifèrs. Pasmens, coma d'autrei saus de metaus nobles, a d'aplicacions raras e limitadas dins de domenis precís coma la creacion de coloracions dauradas sus certanei fotografias.

## Liames intèrnes

* Procès Wohlwill.
# Acid cloridric

L'acid cloridric es una solucion aquosa formada d'ions oxoniums H$_3$O$^+$ e clorurs CL$^-$. Es un acid fòrt qu'es un produch fòrça utilizat dins l'indústria quimica.
# Acid fluoridric

L'acid fluoridric (simbòl quimic : HF) es una solucion aquosa fòrça corrosiva e fòrça toxica de fluorur d'idrogèn.
En solucion, es un acid feble (pK$_A$ = 3,17). D'efèct, maugrat la dissociacion totala de la molecula de fluorur d'idrogèn (HF), l'electronegativitat deis ions fluorurs es tant importanta qu'entraïne lo mantenement d'una liason fòrta entre leis ions H$_3$O$^+$ e F$^-$ eissits de la rompedura moleculària. Aquela solucion a de proprietats especialas. En particular, es capabla de dissòuvre lo vèire, çò que necessita l'utilizacion de recipients de tetrafluoroetilèn. Pòu tanben dissòuvre la quasi totalitat deis oxids inorganics e de metaus (levat platin, aur, argent e mercuri). Enfin, dins lo còrs uman, pòu reagir ambé lo calci e lo magnèsi causant de degalhs grèus ais òs, ai nèrvis, ai rens ò encara au còr. Aquela toxicitat entraïna generalament l'adopcion de reglas de seguretat estrictas regardant la manipulacion dei solucions d'acid fluoridric.
Dins aquò, sei proprietats, especialament aquela de dissolucion deis oxids, son pereu fòrça interessantas per l'industria. En particular, es un reactiu important dins mai d'un procès de purificacion de l'urani ò de l'alumini. Es tanben fòrça utilizat en electronica per atacar leis oxids de superficia dau silici ò en petroquimia per catalisar l'alquilacion de l'isobutan e dau butèn.

## Liames intèrnes

* Acid cloridric.
* Acid bromidric.
* Acid iodidric.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Lo polietilèn ò de polistirèn pòdon s'utilizar ambé lei solucions gaire concentradas.
# Acid de Bronsted

Un acid de Bronsted (ò acid de Bronsted-Lowry) es una substància quimica capabla de liberar un proton. Prepausada en 1923, d'un biais independent, per Joannes Bronsted (1879-1947) e Thomas Lowry (1874-1936), aquela definicion de l'aciditat es una extension dau concèpte d'acid d'Arrehenius.
Dins aquela definicion, es important de destriar lei nocions « d'acid » e de « forma acida ». L'acid es l'entitat que reagís amb una basa e la forma acida es l'entitat associada a la forma basica de l'acid dins un pareu acid/basa. Lei formas acida AH e basica A$^–$ constituïsson un pareu acid/basa qu'es liat per la reaccion de l'equilibri de Bronsted :
AH + H$_2$O = A$^–$ + H$^3$O$^+$
L'aiga es lo solvent pus utilizat mai d'autrei compausats pòdon tenir aqueu ròtle. Lei pareus acid/basa an una gròssa importància en quimia car un acid d'un pareu donat pòu reagir amb una basa d'un autre pareu. Una tala reaccion es dicha reaccion acidobasica. Un acid de Bronsted s'identifica aisament quand es plaçat dins una solucion aquosa car lo pH d'aquela solucion pren alora una valor inferiora a 7.

## Liames intèrnes

* Acid.
* Acid de Lewis.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) Darrell Ebbing e Steven D. Gammon, General Chemistry, Cengage Learning, 2016.
* ↑ (en) William Masterton, Cecile Hurley e Edward Neth, Chemistry: Principles and Reactions, Cengage Learning, 2011, p. 433.
# Acid de Lewis

Un acid de Lewis es una substància quimica capabla d'acceptar un pareu d'electrons, es a dire que tèn una lacuna electronica dins son jaç d'electrons extèrnes e que pòu formar una liason covalenta en acceptant un doblet d'electrons provesit per una basa de Lewis. Prepausada en 1923 per Gilbert Lewis (1875-1946), aquela definicion de l'aciditat es fòrça diferenta d'aquela de Joannes Bronsted. Pasmens, existís de liames entre lei doas definicions car la màger part deis acids de Bronsted son d'acids de Lewis. En revènge, la recipròca es pas veraia.
Lei nocions de nucleofilia e d'electrofilia son ansin fòrça importantas per explicar aquelei mecanismes entre acids e basas de Lewis. D'un biais generau, aquò mena a la formacion d'un complèx. Dins una solucion aquosa, un acid de Lewis causa generalament una demenicion dau pH car l'aiga reagís coma una basa de Lewis. Pasmens, aquela baissa es sovent febla e la mesura dau pH d'una espècia quimica permet donc pas de caracterizar un acid de Lewis.

## Liames intèrnes

* Acid.
* Acide de Bronsted.

## Bibliografia

* (en) William J. Bensen, The Lewis acid-base concepts : an overview, Wiley, 1980.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (fr) Paul Arnaud (pref. Guy Ourisson), Cours de chimie organique, Éditions Dunod, 1990.
* ↑ (en) Gilbert Newton Lewis, Valence and the Structure of Atoms and Molecules, Chemical Catalog Company, 1923, p. 142.
* ↑ Leis acids organics seguisson rarament aquela règla.
# Blaimont

Blaimont (Blaymont en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [blɛj'mun]. Las fòrmas ancianas son : Blaymont (parrochia de ~), al sègle XIII, Laymont (parrochia de ~), en 1271, Libaymont (capella de ~), en 1326, Blasimonte (rect. de Blaymont alias de ~), en 1520.
Tant Dauzat e Rostaing (Blasii mons) coma Bénédicte Boyrie-Fénié tròban l'origina del nom dins un compausat del nom de persona latin Blasius e del mot latin mons, mes Ernèst Negre èra per Blaius$^,$. La segonda precisa que Durengues pensava que las fòrmas de 1271 e 1326 son de marridas lecturas.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2001 ? | 2026 | Marie-Thérèse Coulonges |
| 2000 ? | 2001 ? | Bernard Barrau |
| | 1995 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 216, totala: 219 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | 586 | 527 | 550 | 577 | 665 | 660 | 683 | 670 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 640 | 648 | 627 | 606 | 567 | 534 | 513 | 485 | 444 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 452 | 427 | 412 | 345 | 331 | 346 | 322 | 271 | 317 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 309 | 254 | 219 | 209 | 217 | 196 | 219 | 221 | 223 229 |
| 2009 | 2010 |
| 225 231 | 226 231 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 209 abitants e la densitat èra de 15,41 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas d'Òut e Garona

## Nòtas

* 1 2 3 4 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN, Pau, 2012, p. 63
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 88
* ↑ https://www.annuaire-mairie.fr/mairie-blaymont.html
* Portau de Guiana
# Blaincourt-lès-Précy

Blaincourt-lès-Précy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.

## Istòria

Lo nom de la municipalitat n'a cambiat de Blaincourt a Blaincourt-los-Précy l'an 1992.
Le nom de la commune a changé de Blaincourt à Blaincourt-les-Précy en 1992.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Patrick Corbel |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 536 | 527 | 562 | 529 | 510 | 479 | 472 | 482 | 457 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 455 | 432 | 413 | 418 | 381 | 358 | 359 | 326 | 328 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 320 | 309 | 335 | 325 | 323 | 343 | 336 | 310 | 330 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 354 | 438 | 522 | 889 | 1 253 | 1 158 | 1 229 | 1 217 | 1 205 |
| 2009 | 2010 |
| 1 193 1 213 | 1 195 1 214 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Blagoveshchensk

Blagoveshchensk ( en rus : Благовещенск ) qu'ei ua vila de l'oest de Russia, capitala del centre administratiu de l'Óblast de Amur, fondada en 1856. Còsta de un arriu aperat zeia.

## Govern Local

Des de 1876 fins a l'època soviètica, els alcaldes de Blagoveshchensk van ser M. O. Mokeevsky, L. A. Benkendorf, V. I. Kukhterin, P. F. Turchaninov, V. P. Efimov, A. V. Kirillov, I. D. Prishepenko, P. P. P. Popov, A. N.. Popov, A. N. A..

#### Alcaldes (1991-2010)

Lyashko, Yuri Gavrilovich, alcalde (president del comitè executiu de la ciutat) de Blagoveshchensk durant el període de 1985 a 1996.
Kolyadin Alexander Mikhailovich, alcalde de Blagoveshchensk de 1996 a 2004.
Migulya, Alexander Anatolyevich 28 de novembre de 2004 va ser elegit alcalde de Blagoveshchensk. 1 de març de 2009 reelegit per a un segon mandat. El 26 d'abril de 2010, Alexander Anatolyevich Migulya va ser destituït del seu càrrec com a alcalde de la ciutat de Blagoveshchensk per un decret del governador de la regió d'Amur.

#### Caps del municipi

Vladimir Kobelev, cap del municipi de la ciutat de Blagoveshchensk del 15 de juliol del 2010 al 2014.
Caps d'Administració
2010-2011 - Nevedomsky, Nikolai Alekseevich;
2011-2014 - Berezovsky, Pavel Viktorovich;
I. O. del 21 de febrer de 2014 al 19 de setembre de 2014 - Alexander Alexandrovich Kozlov;

#### Alcaldes (des de 2014)

del 19 de setembre de 2014 al 25 de març de 2015 - Alexander Kozlov;
del 25 de juliol de 2015 al 25 de juliol de 2020 - Kalita Valentina Sergeevna (actuant del 25 de març al 25 de juliol);
El 27 de juliol de 2020, Imameev Oleg Gataullovich va prendre possessió com a alcalde de la ciutat de Blagoveshchensk.

#### Presidents de la Duma de la ciutat de Blagoveshchensk

des del 19 de setembre de 2019 - Evglevskaya Elena Igorevna;

## Ligams extèrnes

* Lo site oficial (en rus)
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Blagoveshchensk, sus Wikimedia Commons
* ↑ Министр природных ресурсов Александр Козлов и реализация нацпроекта «Экология» (lenta.ru)
* ↑ Александр Козлов: вопросы к работе чиновника | Вслух.ru (vsluh.ru)
* ↑ Министр природопользования и экологии РФ Козлов Александр Александрович: детали карьеры чиновника (viewout.ru)