# Montjòi (Aude)

Montjòi (Montjoi en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Castrum de Monte Joi in Termenesio en 1232, De Monte Joy en 1232, De Monte Jocundo en 1366, Montjoux en 1415, Lo loc de Monioy = Monjoy en 1464, Monjoy en 1536, Montjoy en 1595, Notre Dame de Montjoy, fondée par Charlemagne en 1639, Montjois en 1689. La prononciacion occitana es Mounjói, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [mun'ʒɔj].
Segon Dauzat e Rostaing, los Montjòis son formats ambe mons [montem] e l'etimologia de la segonda partida es malsegura; segon los autors, vendriá de mons gaudii, « mont del gaug » o del germanic mundgawi, « proteccion del territòri »; designa una eminéncia caracteristica long d'un camin, sovent un tumulús, o una construccion que sèrv de senhal; segon los Feniés, aquel nom representa de pilòts de pèiras qu'ensenhan lo camin a seguir o remembran un eveniment important. Burgan e Lafon remembran los articles d'Anne Lombard-Jourdan de la Nouvelle Revue d'Onomastique, 1990, p. 281-282 e 1993, p. 159-180. Cap a la fin del sègle X, un montjoie designava d'auturas situadas près de lòcs sents; lo nom es atestat Mons Gaudii en 997. S'aplicava mai que mai al tumulús ont Sant Danís seriá estat escapitat. La tuca èra lo punt de recampament de las tropas reialas abans un combat, en cridant « Montjoie-Saint-Denis ! ». Èra donc lo crit de guèrra dels cavalièrs franceses. L'etimologia es un compausat germanic, format de Mund, « apara ! », a l'imperatiu, e de Gau/Gawi, « país, territòri ». Seriá a l'origina una crida a un protector del territòri dels francs, çò qu'explica lo sens de crit de guèrra. Foneticament, lo passatge de *mundgawi a montjoie es regular en francés e lo nom foguèt latinizat en montem gaudii e cristianizat per lo ligam a Sant Danís. Lo toponime s'espandiguèt suls camins de pelegrinatge e prenguèt lo sens de « montet que sèrv d'observatòri », de « pilòts de pèira o d'edicul per ensenhar lo camin o gardar un remembre » e quitament de « quantitat, abondi ».

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | (2026) | Jessica Bosch |
| març de 2008 | 2014 | Gerda Gazel |
| març de 2001 | 2008 | André Vempere |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 41, totala: 41 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 230 | 209 | 219 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 200 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 142 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 58 | 45 | 34 | 34 | 27 | 28 | 41 | 43 | 42 44 |
| 2009 | 2010 |
| 42 44 | 42 42 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 36 abitants e la densitat èra de 5,01 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes

* Montjòi sul site de l'Insee

## Nòtas e referéncias

* ↑ Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 435, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f527.item.texteImage
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 465, 467, a Mons
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 129
* ↑ Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 346-348
* Portal de Lengadòc