# Senta Eulària d'Aimet

Senta Eulària d'Aimet, o puslèu, segon l'evolucion lingüistica, Senta Aulària d'Aimet (Sainte-Eulalie-d'Eymet en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2019, es comuna delegada de la comuna novèla de Sent Júlia-Denença-Aulària, ambe Sent Júlia d'Aimet e Senta Denença.

## Toponimia

La senta onorada dins lo nom de la comuna es Sancta Eulalia, martirizada a Barcelona en 304 (atestacion de 1053, Sancta Eulalia, puèi del sègle XVI, en francés, Sainte-Aulaye, e del sègle XVIII, totjorn en francés, Sainte-Aulaire). L'elision de -a final de senta davant la vocala iniciala E-, dona *Senta Aulàlia e, per dissimilacion, Senta Aulària (se coneis pas l'òrdre dels dos fenomèns). L'evolucion de l'iniciala en A- es pro generala en occitan e las atestacions dels sègles XVI e XVIII, malgrat tot çò que se pòt supausar de las influéncias graficas d'autres luècs, semblan ne testimoniar. La causida del site de las comunas de Dordonha de conservar fòrt e mòrt E- d'origina, contra las atestacions,en escrivent Senta Eulària per una prononciacion [ʂentɔw’larjɒ] [dɛj’me], confirmada per l'Atlas linguistique... du Languedoc occidental (grafia de l'ALLOc adaptada aicí per necessitat : [çéñt ow'laryo]), sembla donc artificiala, malgrat la prononciacion locala de eu- atòn en [ɔw-']; lo nom de la senta es comprés Aulària. Joan Ros escriviá Senta Aulària d'Aimet.
Lo determinant actual es la vila situada a 5,5 km al sud-èst, Aimet.
Per mai d'informacions, consultar tanben Senta Eulàlia (omonimia), Senta Aulària e Santa Eulàlia.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | decembre de 2018 | Martial Lajoux | sense etiqueta | Gerent d'explotacion viticòla e cerealièra, cònsol delegat 2019-2020 |
| març de 2001 | 2008 | Jean François Villemagne | | |
| març de 1989 | 2001 | Pierre Le Naour | | |
| març de 1983 | 1989 | Yves Villemagne | | |
| 1944 | 1983 | Roger Reynau | | |
| | 1944 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Aimet; es adara del canton del Sud-Brageiragués.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 81, totala: 83 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 340 | 199 | 210 | 248 | 265 | 232 | 221 | 207 | 214 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 185 | 196 | 177 | 201 | 187 | 200 | 161 | 157 | 149 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 162 | 163 | 176 | 130 | 135 | 124 | 135 | 139 | 131 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 135 | 105 | 98 | 93 | 79 | 77 | 71 | 70 | 72 74 |
| 2009 | 2010 |
| 73 75 | 75 77 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* La diferéncia entre 1793 e 1800 s'explica mal : modificacion de la superficia ?

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 Jean Roux, Dictionnaire toponymique des communes de Dordogne, ed. Novelum-IEO e Lo Congrès permanent de la lenga occitana, 2020, p. 536
* ↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 377
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 586, a St-Araille
* ↑ https://web.archive.org/web/20160304112332/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/eymet/SAINTE-EULALIE-D-EYMET.htm
* ↑ Xavier Ravier, Atlas Linguistique et Ethnographique du Languedoc occidental, tòme 1, CNRS, 1978
* Portau de Perigòrd