OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Synthpop

La synthpop es un estil musical, sosgenre principal de la new wave, qu'a la particularitat d'aver lo sintetizor per instrument màger e de còps unic, e qu'a pres d'importància dins las annadas 1980. S'emplegava tanben a l'epòca lo tèrme de novels romantics per parlar dels primièrs grops de la scèna synthpop, mas l'expression foguèt tant emplegada per qualificar grops divèrses e variats de la new wave al sens larg que ne perdèt un pauc lo sens original.
S'estima que la synthpop deriva dirèctament del ròck progressiu, mai que mai de lo d'Alemanha illustrat per de grops coma Tangerine Dream, e mai especificament de la musica electronica experimentala de Kraftwerk.
La synthpop se populariza pendent l'èra pòst-punk coma un estili vertadièr al Japon e al Reialme Unit (dins una mendre mesura, en França e en Alemanha) e s'inscriu al sens larg dins lo movement new wave de la fin de las annadas 1970 fins al mièg de las annadas 1980.
Coma artistas new wave caracteristics de l'estili synthpop, se pòt citar los Britanics Depeche Mode, Tears for Fears e Eurythmics a lors debuts (fins al mièg de las annadas 1980), mas tanben Visage, Yazoo, Erasure, Soft Cell, New Order, Orchestral Manoeuvres in the Dark, Frankie Goes to Hollywood, Pet Shop Boys, The Communards, Dead or Alive, e los Alemands Propaganda, Alphaville, Modern Talking, Sandra e Camouflage.
Se pòt tanben citar lo grop japonés Yellow Magic Orchestra, los Norvegians de A-ha, lo grop suedés Fake, los Canadians de Trans-X etc.
Se la synthpop, quitament l'alemanda, es estada sustot cantada en anglés, dins una mendra mesura i a tanben avut una scèna francesa relativament importanta. Se pòt per exemple citar Desireless, Taxi Girl, Elli et Jacno, quitament Goûts de Luxe en Bretanha e Partenaire Particulier en Occitània. S'i pòt d'alhor tanben trobar una influéncia de la musica sintetica del Francés Jean-Michel Jarre, el tanben un pauc precursor del genre.
De notar que los Estats Units e Itàlia an lor pròpi estili, la Hi-NRG pels Estats Units e çò qu'es estat nomenat retrospectivament l'italo disco per Itàlia, estilis qui eles son tant (quitament mai) directament eredèrs del disco que non pas del rock progressiu alemand (Tangerine Dream o Kraftwerk) e britanic (Pink Floyd, David Bowie). Mas fin finala, a l'ora d'ara, los artistas americans de hi-NRG tant coma los italians de l'italo disco (P. Lion, Ken Laszlo, Topo & Roby) son sovents tanben etiquetats de tot biais synthpop.

## Vejatz tanben

* New wave
* Hi-NRG
* Dark wave
* Italo disco
# Flandra (region istorica)

Flandra o Flandes (en neerlandés: Vlaanderen; en francés: Flandres) es lo nom d'una region que, a l'Edat Mejana, cobrissiá una part del nòrd de França (la region del riu d'Escalda), lo nòrd‑oèst de Belgica e l'extremitat sud‑oèst dels Païses Basses (la Flandra zelandesa; en neerlandés, Zeeuws-Vlaanderen).
Pus ancianament, e abans la regionalizacion de Belgica, lo mot de Flandra correspondiá al territòri de las províncias bèlgas de Flandra Occidentala e de Flandra Orientala e tanben a la region vesina de Westhoek en França a l'entorn de Dunquèrca. Correspond uèi a una de las tres regions de l'estat federal de Belgica.

## Geografia

Flandra forma una planura que s'estira d'oèst en èst e compren divèrsas regions, del nòrd‑oèst al sud‑èst: a l’òrle de la mar del Nòrd, la region costièra amb la plaja e las dunas; la region dels polders, d'una largor de 10 km a 15 km, amb doas sosregions, lo Veurne Ambacht, o Mestier de Fuernas, dinc lo bacin d’Yser, e los polders de la bassa Escalda; la Flandra interiora, amb sas doas compausantas, la Flandra sablosa – que compren lo país de Turhout, lo país d'Eeklo e lo país de Waes – puèi la Flandra sablolimonosa, al sud, amb las còlas flamencas (156 m al mont Kemmel) e las còlas de Renaix o Ardenas flamencas (141 m al mont de l'Enclus e 157 m al Pottelberg).

## Istòria

Lo comtat de Flandra remonta a l'epòca carolingiana. Lo Tractat de Verdun (843) lo placèt en Lotaríngia, puèi passèt a la Frància Occidentala per lo Tractat de Meersen (870). S’espandiguèt vèrs lo nòrd de França d’en primièr (Lilla, Arràs), puèi vers l'Empèri (Flandra imperiala), de l’auta man d'Escalda, gràcias als comtes que se seguèron de paire en filh de 862 a 1119 (de Baudoïn I a Baudoïn VII) e arribèt a cima de sa poténcia al sègle XII, sota los règnes de Teiric e Felip d'Alsàcia.
Vassal del rei de França, lo comte de Flandra patís puèi la politica centralizaira de son senhor capecian. Annexada per Felip lo Bèl, Flandra se revòlta (Matinas brugesas) e umília la cavalariá francesa a la batalha dels Esperons d'Aur (1302). A la mòrt del comte Loís de Mala (1384), escai a son gendre, lo duc de Borgonha Felip l’Ardit. Província dels Païses Basses espanhòls, puèi austrians, Flandra pèrd Artés al Tractat dels Pirenèus (1659), Lilla e Doai (Flandra francesa) al Tractat d'Ais d'Alemanha (1668), e se vei quitar, puèi restituir, divèrsas vilas flamencas. França, sota la Revolucion, devesís son territòri en dos departaments : lo de Lys e lo d'Escalda, que devendràn las províncias de Flandra Occidentala e de Flandra Orientala.
* 1 2 Conselh de la Lenga Occitana. «Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana» p. 125, 2007.
# Cap Nòrd

Lo Cap Nòrd (en norvegian Nordkapp; sami: Davvenjárga) es un cap del nòrd de Norvègia, al nòrd de l'isla de Magerøya. Administrativament es part del municipalitat de Nordkapp, dins lo comtat de Finnmark. La rota europèa E69 a lo sieu terminal nòrd al Cap Nòrd, es doncas una atraccion toristica populara. Per las bicicletas, la rota EuroVelo EV1 s'estend dempuèi lo Cap Nòrd fins a Sagres, Portugal, a 8.196 quilomètres de distància per tèrra e mar.
Lo sieu bauç de 307 mètres d'altitud domina l'Ocean Artic e marca simbolicament lo ponch mai septentrional d'Euròpa. En fach, un autre cap de prèp, situat mai a l'oèst, lo Knivskjellodden, es un pauc mai al nòrd mas es de flaca nautor e presenta pas un caractèr tan dramatic. En mai, aqueles dos caps son situats sus l'isla de Magerøya, causa que vòl dire que son pas lo ponch del continent europèu situat mai al nòrd (aquel se tròba a Nordkinn). Se considèra tradicionalament que lo cap Nòrd es lo ponch que separa la mar de Norvègia (part de l'ocean Atlantic) de la mar de Barents (part de l"ocean Artic).

## Istòria

Lo Cap Nòrd venguèt famós quand l'explorador anglés Richard Chancellor lo doblèt en 1553 dins la siá temptativa per trobar lo Pas del nòrd-èst cap al Nòu Mond. Dempuèi, recep las frequentas visitas d'exploradors que pujan a la plana en escalant lo bauç; de visitaires famoses foguèron lo rei Òscar II de Norvègia en 1873 e lo rei Chulalongkorn de Tailàndia en 1907.
L'an 1943, pendent la Segonda Guèrra Mondiala, s'i debanèt un afrontament entre las armadas alemanda e britanica, conegut coma la batalha del Cap de Nòrd. Uèi lo jorn, lo cap de Nòrd es una importanta atraccion toristica que compren un grand centre toristic, qu'alberga un grand nombre d'exposicions sus l'istòria del luòc.

## Nòtas e referéncias

* 1 2 3 (no) «Nordkapp fjell». Store norske leksikon.
* 1 2 (no) «Krangel om 235 kroner». e24 (Oslo), 11 de setembre de 2011.
* ↑ (en) «Hammerfest/Nordkapp (Arctic Race of Norway)». Amaury Sport Organisation.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Cap Nòrd, sus Wikimedia Commons
# Sent Mierd de Moissídan

Sent Meard de Moissídan o Sent Mierd de Moissídan ['ʂɛm'mjɛrdɛmwɛj'ʂidɒ] (Saint-Médard-de-Mussidan en francés) es una comuna d'Occitània dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [ʂɛ̃m’mjær] [demwɛj’ʂidɒ]. Las fòrmas ancianas son Sanctus Medardus de Limul (Limuèlh), en latin, en 1117, Sanctus Medardus de Limolio, prope Moyssidanum, en latin, en 1455, Saint Médard de Limeul en 1612. Lo nom dau sent es Medardus (456 - 8 de junh 545), evesque de Noyon en Picardia (França), dont lo nom ven dau germanic Math-hard$^,$$^,$.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| junh de 1995 | 2020 | Michel Florenty | PCF | Agricultor, president de la CC dau Moissidanés en Perigòrd (2014-2016)) |
| 1979 | 1995 | Henri Marcel Guillot | PCF | |
| | 1979 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1711, totala: 1725 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 1 636 | 1 643 | 1 662 1 681 |
| 2009 | 2010 |
| 1 690 1 706 | 1 697 1 711 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 1708 abitants.

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 3 https://web.archive.org/web/20160304052407/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/mussidan/SAINT-MEDARD-DE-MUSSIDAN.htm
* ↑ IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 348-349
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, Paris, reedicion 1984, p. 613, a St-Marc-2
* Portau de Perigòrd
# Lançon (Armanhac)

Lançon (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath d'Aura, en Haut Armanhac, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Toponimia

Era prononciacion qu'ei [lonn'sou/lann'sou] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Lampsono, en latin, en 1387, Lanson en 1767, Lanson en 1790.
Lançon que vien d'un nom latin d'òmi Lantius o Lancius, dab eth sufixe -onem. Lançon qu'èra era proprietat de Lantius o de Lancius$^,$.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2014 | 2026 | Eric Gay |
| març de 2001 | 2014 | André Daran |
| | 2001 | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 36, totala: 36 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 73 | 78 | 74 | 98 | 87 | 103 | 86 | 97 | 81 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 84 | 87 | 91 | 82 | 71 | 68 | 73 | 64 | 57 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 52 | 47 | 44 | 37 | 32 | 31 | 30 | 18 | 19 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 20 | 18 | 19 | 27 | 31 | 30 | 26 | 29 | 31 32 |
| 2009 | 2010 |
| 33 34 | 35 36 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion qu'èra de 31 abitants e era densitat qu'èra de 11,07 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1081&titre=lancon
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 383
* Portau de Gasconha
# Sent Pau la Ròcha

Sent Pau la Ròcha (Saint-Paul-la-Roche en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [sɛ̃$^m$’paw] [la’rɔθɒ]. Lo nom es atestat, Sanctus Paulus de Rupe, en latin, en 1382. Lo mot latin rupes es una traduccion de l'occitan ròca, que prenguet lo sens de « chasteu fòrt bastit sus una tuca ». Sanctus Paulus es l'apòstol$^,$$^,$.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| abriu de 2014 | 2026 | Didier Garnaudie | | |
| 2008 | març de 2014 (mòrt en foncions) | Jean-Antoine Bordas | sens | retirat de quadre |
| març de 2001 | 2008 | Jean-Michel Gendraud | | |
| junh de 1995 | 2001 | André Michel Habon | | |
| març de 1983 | 1995 | Georges Cheval | | retirat |
| | 1983 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 527, totala: 536 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 686 | 1 646 | 1 665 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 447 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 783 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 872 | | | | Cercar | 551 | 524 | 520 | 517 523 |
| 2009 | 2010 |
| 512 518 | 517 526 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20160303215718/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/jumilhac-le-grand/SAINT-PAUL-LA-ROCHE.htm
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 358
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 620, a St-Pal
* Portau de Perigòrd
# Montberol

Montberol (Montbron en francés) es una comuna de la Charanta Occitana situada dins lo País d'Òrta e Tardoire. Administrativament, se tròba dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.

## Geografia
### Comunas limitròfas

Comunas confrontantas de Montberol :
| Orjaduelh | Maseròlas | Rauseda |
| Sent Sornin, Volton | | Escuras |
| Marton | Folhada | Aimostier, Varanha (Dordonha) |

## Etimologia

De Monte Berulf.

## Istòria

Manteresse (nom fr; oc *Mantaressa?) foguet sieti de baroniá en 1789, emb parròfias (o partidas) dependentas e enclavas.
Montberol foguet sieti de comtat en 1789, emb 15 parròfias (o partidas) dependentas e 2 enclavas.

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2004 | 2020 | Gwenhaël François | PS puèi LREM | Elevaire |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 2141, totala: 2172 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 2 668 | 3 101 | 2 980 | 3 136 | 3 172 | | 3 189 | 3 276 | 3 331 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 3 152 | 3 240 | 3 300 | 3 168 | 3 264 | 3 323 | 3 426 | 3 135 | 3 027 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 2 983 | 3 005 | 2 729 | 2 461 | 2 552 | 2 530 | 2 563 | 2 695 | 2 433 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 2 469 | 2 383 | 2 541 | 2 604 | 2 422 | 2 241 | 2 145 | 2 167 | 2 163 2 209 |
| 2009 | 2010 |
| 2 161 2 204 | 2 158 2 200 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Luecs e monuments

* Bauma de Fonteschavada
* Bauma de Mont Gaudier
* Chasteu de Montberol

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de Charanta

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* ↑ «Los noms de las comunas en Charanta occitana». Confolontés occitan.
* ↑ «Charanta». Toponimiaoccitana..
* ↑ Luec: https://web.archive.org/web/20240616165956/http://www.montbron.fr/spip.php?article28
* ↑ Série B - Cours et juridictions. Archives départementales de la Charente.
* ↑ Série B - Cours et juridictions. Archives départementales de la Charente.
# Hisham (califa omeia)

Hisham ibn Abd al-Malik (691, Damasc - 6 de febrier de 743, Damasc) es un califa omeia que reinèt dau 26 de genier de 724 au 6 de febrier de 743. Succediguèt a Yazid II (720-724) e foguèt remplaçat per Al-Walid II (743-744). Son rèine marquèt l'apogeu dau Califat Omeia, mas illustrèt tanben sas feblessas amb una multiplicacion de las revòutas e de tensions persistentas al sen de la societat musulmana.
Hisham venguèt califa après la mòrt de son fraire, lo califa Yazid II. Al començament de son rèine, lo Califat èra minat per plusors problemas internes (inegalitats fiscalas entre los musulmans, privilegis tròp importants de l'aristocracia militara arabia, tensions entre shiitas e sunitas, etc.) e externes (invasion de pòples nomadas, etc.). Per reglar los problemas internes, contunhèt las reformas fiscalas iniciaas per Umar II (717-720). La mai importanta foguèt la transformacion de l'impòst sus la proprietat terrenca (lo kharadj) que foguèt estachat a la terra e non al proprietari. Aqueu sistema perdurèt après la casuda dels Omeias e venguèt una basa de la fiscalitat musulmana medievala. Hisham creèt pereu una administracion dedicaa per definir e percebre aquel impòst.
Militarament, lo Califat agantèt son apogeu territòriau durant lo rèine. Pasmens, lo resultat de las operacions foguèt fòrça variable segon las regions. En Anatolia, los Omeias conquistèron Cesaraa de Cappadòcia en 727 e Charsianon en 730. Dins la peninsula Iberica, lo governator Abd Ar-Rahman organizèt d'incursions contra lo reiaume Franc, mas foguèt batut e tuat a Peitieus en 732. En Africa dau Nòrd, una insureccion kharijita capitèt d'ocupar la mager part de Magrèb en 739-740, mas foguèt anientaa per las fòrças dau governator d'Egipte en 742. En Mesopotamia, foguèron los shiitas que se revoutèron en 740, mas lo movement foguèt rapidament vencut. Enfin, en Asia Centrala, de combats durs opausèron los Arabis als Cazars e a plusors pòples turcs. Lo resultat foguèt pusleu a l'avantatge dels Omeias. Pasmens, las perdas foguèron importantas e las armaas dau Califat foguèron pas en mesura de destruire definitivament sos adversaris.

## Ligams internes

* Califat Omeia.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) Rein Taagepera, « Expansion and Contraction Patterns of Large Polities: Context for Russia », International Studies Quarterly, vol. 41, n° 3,‎ 1997, p. 496.
* ↑ (fr) Charles-André Julien, Histoire de l'Afrique du Nord : Des origines à 1830, París, Payot, coll. « Grande Bibliothèque Payot », 1994, p. 363.
# Aretxabaleta

Aretxabaleta es una comuna de Guipuscoa dins la comunautat autonòma del País Basc.
# Caraïsme

Lo judaïsme caraïta es un corrent dau judaïsme escripturalista. Es a dire qu'es unicament basat sobre la Bíblia ebraïca. Es ensinda en oposicion emb lo judaïsme rabbinic qu'accèpta finda lu precèptes de la Lèi orala. Lo corrent caraïta foguèt mencionat per lo primier còp durant lo sègle IX, mas foguèt probablament fondat au sègle VIII per Anan ben David dins la region de Babilònia. Entre lu sègles IX e XI, lo caraïsme si desvolopèt fòrça e foguèt benleu adoptat per 40 % dei judieus. Totun, la sieua influéncia demenissèt durant la segonda mitat de l'Edat Mejana maugrat lo manteniment de comunautats mai ò mens importanti en Egipte, en Crimèa e en Lituània. Encuèi, lo nombre de caraïtas es estimat a 30 000. La màger part vívol en Israèl.

## Ligams intèrnes

* Anan ben David.
* Judaïsme.

## Bibliografia

* Emanuela Trevisan-Semi, Les Caraïtes, un autre judaïsme, Albin Michel, 1992.
* Jean-François Faü, Les Caraïtes, Brépols, 2000.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Frédéric Abécassis e Jean-François Faü, « Les Karaïtes, une communauté cairote à l'heure de l'État-Nation », Égypte - Monde Arabe (CEDEJ), n° 11, 1992, pp. 47-58.
# Sarlanda

Sarlanda (Sarlande en francés) es una comuna d'Occitània dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [ʂɒr’lɑ̃$^n$dɒ]. Las fòrmas ancianas son Sirlanda au segle XIII, Sarlanda en 1556. Sarlanda vendriá :
* segon Dauzat e Rostaing, de serra, mot prelatin, « montanha alonjada », emb un doble sufixe -ul-anda;
* segon Chantal Tanet e Tristan Hordé, de dos mots, sèrra (dau bas latin serrum, vengut dau latin classic serra, « séja ») e landa (dau gallic *landa);
* segon lo site de las comunas de Dordonha, siá dau preceltic *serrulate, « mont long », siá dau bas latin *serralanda, « mont de la landa ».

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | 2026 | Alain Meyzie | divèrs esquèrra | agricultor |
| març de 1983 | 2008 | Camille Claud | PCF | |
| | 1983 | | | |
| Totas las donadas non son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 412, totala: 422 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 227 | 1 312 | 1 213 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 054 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 258 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 811 | | | | Cercar | 420 | 420 | 417 | 417 428 |
| 2009 | 2010 |
| 420 430 | 418 427 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20160810221009/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/lanouaille/SARLANDE.htm
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 386
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 655, a Serra-
* ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/24/-7507607-4583.php
* Portau de Perigòrd