OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joan XII

Joan XII (vèrs 937 - 14 de mai de 964) foguèt lo 130$^{en}$ papa de la Glèisa Catolica dau 16 de decembre de 955 au 14 de mai de 964. Succediguèt a Agapet II (946-955) e foguèt remplaçat per Leon VIII (964-965). Fiu bastard dau duc Alberic II, foguèt elegit sota la pression de son paire qu'èra lo senhor pus poderós de Roma. S'interessèt pauc au govèrn de la Glèisa mai assaièt d'estendre lo territòri pontificau gràcias a d'alianças ambé l'emperaire germanic ò ambé lei senhors que li èran opausats. Pasmens, foguèt batut, obligat de s'enfugir de Roma e accusat de plusors crimes per lo clergat. Capitèt de tornar conquistar la vila mai moriguèt rapidament après son succès.

## Liames intèrnes

* Lista dei papas.
# Joan XIII

Joan XIII (vèrs 938, Roma - 6 de setembre de 972, Roma) foguèt lo 133$^{en}$ papa de la Glèisa Catolica dau 1$^{èr}$ d'octòbre de 965 au 6 de setembre de 972. Succediguèt a un periòde de caòs marcat per lei pontificats de Joan XII (955-963), Beneset V (mai-junh de 964) e de Leon VIII (963-965) e foguèt remplaçat per Beneset VI (972-973).
Elegit gràcias au sostèn de l'emperaire Oton I$^{èr}$ (936-973), Joan XIII mantenguèt son aliança ambé l'Empèri durant tot son pontificat (creacion de l'arquevescat de Magdeborg, coronament d'Oton II, missions diplomaticas...). Pasmens, se preocupèt tanben de renfòrçar son autoritat sus lo clergat d'Euròpa Occidentala e edictèt plusors lèis regardant lo foncionament dei monastèris.

## Liames intèrnes

* Lista dei papas.
# Joan XIV

Joan XIV (mòrt lo 20 d'aost de 984, Roma) foguèt lo 136$^{en}$ papa de la Glèisa Catolica de decembre de 983 au 20 d'aost de 984. Succediguèt a Beneset VII (974-983) e foguèt remplaçat, après un periòde de trèbols causats per lo « pontificat » de l'antipapa Bonifaci VII, per Joan XV (985-996).
Evesque de Pavia, foguèt elegit papa amb lo sostèn de l'emperaire Oton II (973-983). Pasmens, tre abriu de 984, foguèt reversat e capturat per l'antipapa Bonifaci VII. Moriguèt en preson quatre mes pus tard.

## Liames intèrnes

* Lista dei papas.
# Joan Veny

Joan Veny i Clar (Campos, Malhòrca, 22 d'agost de 1932) es un lingüista e dialectològ balear. Sa contribucion a la dialectologia catalana es immensa e comencèt tre 1978 amb la primièra edicion de son libre mai prestigiós, Els parlars catalans, òbra qu'elabòra una sintèsi de la variacion dialectala de la lenga catalana amb de descripcions de las caracteristicas màgers dels grands ensems dialectals del catalan. Mai recentament a mes en foncionament la publicacion de l'Atles Lingüístic del Domini Català. Son domeni de recerca es vast que s'es trachat de mantuna varietat baleara, del rosselhonés e de l'influéncia occitana o espanhòla sul catalan septentrional.

## Òbras

* Estudis de geolingüística catalana (1978).
* Els parlars catalans (1978).
* Introducció a la dialectologia catalana (1986).
* Dialectologia filològica. Transfusió lèxica. Llengua escrita i dialectalismes (1993)
* La lliçó lingüística de Maria Antònia Salvà (1995)
* Francesc de B. Moll: ciència i humanitat (1995)
* Onomàstica i dialectologia (1996)
* Aproximació al dialecte eivissenc (1999)
* Llengua històrica i llengua estàndard (2001)
* Contacte i contrast de llengües i dialectes (2006)
* Escrits lingüístics mallorquins (2007)
* Petit atles lingüístic del domini català (2008)
# Joan XI

Joan XI (910-935) foguèt lo 125$^{en}$ papa de la Glèisa Catolica de març de 931 a 935. Succediguèt a Estève VII (929-931) e foguèt remplaçat per Leon VII (936-939).
Seis originas son mau conegudas. Segon lo Liber Pontificalis, èra lo fiu dau papa Sèrgi III (904-911) e de Mariozza. Pasmens, d'autrei fònts lo depintan coma lo fiu d'Alberic de Tusculum. Dins totei lei cas, son eleccion foguèt assegurada per l'Ostau de Tusculum que dirigissiá d'aqueu temps la ciutat pontificala. Pasmens, son pontificat foguèt marcat per lo complòt intèrne a l'Ostau de Tusculum que veguèt lo reversament de Mariozza au profiech d'Alberic II de Tusculum. Dins lei fachs, l'autoritat de Joan XI èra limitat ais afaires espirituaus e lo rèsta de la gestion deis Estats Pontificaus èra entre lei mans d'Alberic. En particular, lo papa donèt ò confirmèt un nombre important de privilègis de l'abadiá de Cluny e acceptèt de permetre lo pòrt dau pàllium au patriarca de Constantinòble e a l'evesque de Reims.

## Liames intèrnes

* Lista dei papas.
# Joan XIX

Joan XIX (vèrs 975, Latium - fin de 1032, Roma) foguèt lo 144$^{en}$ papa de la Glèisa Catolica dau 19 d'abriu de 1024 au 20 d'octòbre de 1032. Succediguèt a Beneset VIII (1012-1024) e foguèt remplaçat per Beneset IX (1043-1045 e 1047-1048).
Dich Romanus, èra lo cap temporau de Roma per lo còmpte dei còmtes de Tusculum que dominavan Roma dempuei la disparicion dei Crescentius dins lo corrent deis ans 1010-1020. En parralèl, son fraire èra estat elegit papa sota lo nom de Beneset VIII. Romanus venguèt papa après la mòrt d'aqueu darrier e assaièt de ganhar lo sostèn de la populacion gràcias a de despensas somptuàrias.
Son pontificat foguèt marcat per una deterioracion dei relacions amb Constantinòble e per una importanta activitat juridica per reglar lei desacòrdis entre evesques rivaus. Lei trèbols amb la Glèisa d'Orient foguèron liats a la revirada de negociacions amb lo patriarca de Constantinòble que voliá obtenir lo sostèn dau papa per establir son primat sus leis autrei patriarcas orientaus. Per convéncer Joan XIX, mandèt de dons importants a Roma. Pasmens, lo secrèt dei discussions foguèt mau assegurat e Joan XIX deguèt refusar per gardar lo sostèn de son clergat qu'èra ostil a l'idèa de renfòrçar lo poder dau patriarca de Constantinòble.
Regardant lei tensions entre evesques, èran liadas a de desacòrdis regardant lei privilègis donats per lei papas precedents. En particular, Joan XIX renforcèt lo ròtle de l'evescat de Milan e confiermèt la proteccion pontificala acordada a l'abadiá de Cluny. A la demanda dau rèi Cnut lo Grand (1016-1035), acceptèt tanben de redurre lei taxas per l'autreg dau pallium ais arquevesques de son reiaume. Enfin, Joan XIX foguèt probablament a l'origina de l'emission de la premiera indulgéncia

## Liames intèrnes

* Lista dei papas.
# Lautenbach

Lütebàch en alemanic ( Lautenbach en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region del Grand Èst.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Christine Maranzana |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 127 | 1 262 | 1 315 | 1 372 | 1 394 | 1 572 | 1 571 | 1 570 | 1 570 |
| 2009 | 2010 |
| 1 599 1 616 | 1 576 1 607 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Lauwin-Planque

Lauwin-Planque es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Christian Poiret |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 396 | 314 | 417 | 410 | 444 | 477 | 523 | 562 | 619 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 631 | 681 | 719 | 690 | 711 | 692 | 717 | 748 | 741 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 783 | 810 | 834 | 747 | 886 | 891 | 895 | 917 | 894 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 960 | 948 | 918 | 1 247 | 1 775 | 1 900 | 1 818 | 1 807 | 1 796 |
| 2009 | 2010 |
| 1 777 1 806 | 1 806 1 835 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Lauzach

Laozag en breton ( Lauzach en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Patrice Le Penhuizic |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 359 | 373 | 341 | 444 | 502 | 551 | Cercar | 872 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 923 943 | 948 968 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Lautaro

Lautaro (deformacion espanhòla deu mapundungun Leftaru) que ho un indian araucan mapuche hilh d'un capdau qui ho hèit presoèr peus conquistadors espanhòls de Pedro de Valdivia. Durant la soa captivitat que s'amigalhè dab eths (o au mens que he com se hosse atau) e un dia que s'escapè e dab totas las coneishenças tecnicas suu manejament de las armas e deus chivaus après auprès d'eths, que gavidè los mapuches contre los conquistadors en bèth remportar granas batalhas e quitament virar se las entà'us horabandir deu terrotòri deus mapuches. Fin finala que ho des.hèit e aucit, mes que demorèr com un simbòl de resisténcia revindicat sègles après peur libertadores latino-americans com Bernardo O'Higgins, membre de la famosa Lòtja Lautaro.
# Lautenbachzell

Lautenbachzell qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Richard Gall |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 957 | 977 | 935 | 861 | 912 | 935 | 1 033 | 1 017 | 1 001 |
| 2009 | 2010 |
| 985 1 005 | 977 999 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Lauton

Lauton (Léotoing en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
### Perimètre delh territòri

Comunas confrontantas de Lauton :
| Apchac (Puèi de Doma) | Sent Jarvasi (Puèi de Doma) | Chambeçon Lenda |
| Torsiac | | |
| Bleila | Espalenc Lorlanjas | Sant Geron |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Parochia S. Vincentii de Lauton alh secle XI, Castellum quod vocatur Leuton en 1078, Castrum de Lauthoin en 1262, Lheuton en 1262, Lhauton en 1264, Liauton en 1269, Lauthoin en 1281, Leuthoyn en 1350, Lauthoyn, Leutoign en 1371, Lauthoin en 1379, Leutoing en 1401, Lothoing alh secle XV, Leotoing en 1511, Loutoign en 1730, Leotoing alh secle XVIII (mapa de Cassini). Segon Dauzat, Lauton ? ven delh nom germanic d'òme Liutwin o *Laud-win. Lo segond nom germanic de Dauzat z-es inutile : un eu- pretonic d'origina mena sovent a au- e Leuton z-es passat a Lauton, articulat [lu'tu] a Graneirs e Magon.

## Istòria

En 1789, Lauton fasiá partida de la província d'Auvernhe, de l'eleccion de Soire, de la subdelegacion de Lenda e delh ressòrt de Montpensèir. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Bleila, èra delh vocable de Sant Vincenç.

## Administracion

Lista delhs cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | (2026) | Nicolas Sabatier | | |
| 2014 | 2020 | Stéphane Bard | | |
| març de 2001 | 2014 | Jean-Pierre Porte | sens | |
| març de 1983 | 2001 | René Aubijoux | PS | conselhèir generau (1998-2011) |
| 1983 | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 225, totala: 230 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 761 | 764 | 804 | 757 | 750 | 716 | 718 | 708 | 690 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 659 | 775 | 590 | 557 | 556 | 594 | 554 | 531 | 515 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 506 | 460 | 430 | 375 | 345 | 334 | 329 | 296 | 269 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 255 | 247 | 218 | 200 | 214 | 208 | 206 | 206 | 205 210 |
| 2009 | 2010 |
| 205 210 | 207 212 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 225 abitants e la densitat èra de 11,5 ab/km².

## Ligams extèrnes

* Lauton sobelh site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Institut d'Estudis Occitans, Comission Toponimica Occitana, Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana. Cèrca «Lauton».
* 1 2 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 155-156 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f204.item
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 396
* ↑ Enquèsta delh contributor en 2024
* Portal d'Auvèrnhe
# Lauthiers

Lauthiers es una comuna francesa dau departament de Viena e de la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.

## Geografia

Es la comuna mens poblada de la Viena.

### Comunas limitròfas
## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per lhuec:

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Alain Martin |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 62, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 300 | 182 | 178 | 186 | 190 | 186 | 167 | 186 | 181 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 191 | 163 | 165 | 169 | 167 | 167 | 170 | 176 | 166 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 183 | 186 | 171 | 151 | 159 | 156 | 162 | 156 | 142 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 143 | 103 | 88 | 80 | 66 | 71 | 90 | 96 | 96 99 |
| 2009 | 2010 |
| 87 90 | 77 79 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de Viena

### Liams externes
## Nòtas e referéncias
### Referéncias

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
# Lautrèc

Lautrèc$^,$$^,$$^,$ (Lautrec en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponima

Lo nom de Lautrec vendriá del germanic Leotricus o de Alt Rec. Lautrèc se nomenava Lautreco al sègle IX.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2014 | 2020 | Thierry Bardou | divèrs drecha | |
| març 2001 | 2014 | Laurent Gros | MoDem | |
| 1965 ? | 2001 | François Delga | | mètge, senator (1986-1995), conselhièr general (1955-1992) |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1793, totala: 1822 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 344 | 1 508 | 1 316 | 1 503 | 1 527 | 1 556 | 1 700 | 1 706 | 1 722 1 758 |
| 2009 | 2010 |
| 1 739 1 776 | 1 756 1 794 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Luòcs e monuments

Lo Vilatge Medieval
* La Pòrta de la Cauçada (sègle XIII)
* Ostals del sègle XVI
* Plaça centrala e mercat cobèrt del sègle XIV
* La Collegiada de Sant Remesi, fin del sègle XIV, vòuta de 1769
* Lo molin d'aura (1688, restaurat en 1990)
* Lo calvari de la Saleta (Altitud 328m)
* Via romana
* Lo talhèr de l'esclopièr

## Personas ligadas a la comuna

* Enric de Tolosa-Lautrèc
* Graissaguel
* Maxime Debar
* Jean Couchet ( paire de Yvan, Julien, Pauline e Camille )

## Veire tanben
### Articles connèxes

* Comunas de Tarn
* Alh ròse de Lautrèc

## Nòtas e referéncias

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ (fr) Bénédicte et Jean-Jacques Fénié, 1997, Toponymie occitane
* Portal de Lengadòc
# Josiana Ubaud

Josiana Ubaud (en francés Josiane Ubaud; Marselha, 10 de mai de 1947) es una lingüista (especializada en lexicografia e gramaticografia) e una botanista occitana. Es l'autora de doas òbras essencialas per la coneissença de l’occitan modèrne, lo Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan e lo Diccionari scientific francés-occitan.

## Biografia

Josiana Ubaud foguèt professora de matematicas durant 8 ans abans de s'avodar a la lexicografia occitana aprèp d'èsser tornada en país occitan en 1990. Foguèt responsabla, amb Patric Sauzet, del Gidilòc de 1991 a 2003. Es tanben formadora en etnobotanica a l'IUFM. Es intervenguda dins fòrça programas de ràdio (Divergence FM e France Culture) per i parlar de botanica. Es membre del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana e escriu d'articles d'opinion dins lo jornal electronic Jornalet.

## Òbras

* Lexic Provençau de Botanica, IEO 13 (1986)
* "Faire de la botanica en occitan", dins Actes de l'UEO, Nimes (1992).
* "La vegetacion mediterranèa", dins Lenga e País, n°25 : CRDP, Montpelhièr, 1992.
* L'ensalada champanèla, les salades sauvages, obratge collectiu, 2nda edicion, Les Ecologistes de l'Euzière, Pradas de Les (1994).
* Lo vèrb Occitan, guida completa de conjugason, amb Patric Sauzet, Edisud (1995).
* "Lei noms occitans d'origina araba" dins Aquò d'Aquí (1995).
* "Lexicografia occitana" dins Lenga e País d'òc n° 30, CRDP de Montpelhièr (1996).
* Des arbres et des hommes Edisud (1997).
* "Problèmas de nòrma" dins Lenga e País d'òc n° 33, CRDP de Montpelhièr (1998).
* Lo lengadocian/provençau, dialècte(s) de referéncia ? 10/09/2011 (en linha)
* Occitan… e grafia « arcaïca »/Lengas d’òc… e « grafié moudèrno » 10/09/2011 (en linha)
* Pensabèstia ortografic. 26/02/2013. (en linha)
* Violéncias de lenga, violéncias fachas a la lenga 31/12/2013 (en linha)
* Orrors lexicalas ensenhadas 24/01/2014 (en linha)
* Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan. Canet de Rosselló: Trabucaire. 2011. ISBN 978-2-84974-125-2. Rectificacions en linha: http://www.josiane-ubaud.com/Fautas%20Dicort.doc (2015)
* Escrichs sus lei femnas, Escrichs de femnas... o pichon lexic illustrat de la misoginia ordinària. Besièrs: IEO de Lengadòc. 2012. ISBN 978-2-85910-506-8.
* Diccionari scientific francés-occitan: matematica-informatica-fisica-tecnologia-quimia (lengadocian e provençau). Lo Crèç: Nerta edicion. 2014. ISBN 978-2-9549771-0-2.
* Usage des mots oc, occitan, Occitanie à travers les âges. 27/03/2023 (en linha)
* Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan. Valença: Vent Terral. 2022. ISBN 978-2-85927-129-9. Segonda edicion corregida e espandida, en tres volums.
* La ROMÈCA OCCITANOFÒBA, Cònte acide e risolier. L'aucèl libre, 2024. ISBN 978-2-917111-83-3.

## Referéncias

* ↑ "Josiane Ubaud (1947-)", BNF. Catalogue général (en linha).

## Ligams extèrnes

* Sit personau de Josiana Ubaud
# Josiane Balasko

Josiane Balašković, dicha Josiane Balasko, nascuda lo 15 d'abril de 1950 a París, es una actritz et realisatritz francesa d'origina franco-iogoslava, tanben scenarista, romancièra, dialoguista e costumièra.
Es l'una dels membres de la banda del Splendid. Al cors de sa carrièra, es recompensada per dos Cesar : aquel del melhor scenari original o adaptacion per Gazon maudit en 1996 puèi un Cesar d'onor en 2000.
A tanben estat nomenada als Cesar de la melhora actritz per Trop belle pour toi (1989) e Tout le monde n'a pas eu la chance d'avoir des parents communistes (1993), puèi per lo polar Cette femme-là (2003).
# Josse Lieferinxe

Josse Lieferinxe (actiu entre 1493 e 1503-08) foguèt un pintre francés originari de Flandra. Foguèt un dels pintres màgers d'aquel movement pictural de la fin del sègle XV apelat escòla d'Avinhon, pr'amor que sos pintres demoravan en Avinhon o dins los alentorns.
Josse Lieferinxe es uèi identificat al Mèstre de Sant Sebastian, conegut per aver pench un retable sus la vida de Sant Sebastian.

## La suá vida

Josse Lieferinxe es, segon las melhoras probabilitats, nascut dins lo diocèsi de Cambrai, en Hainaut, dins la Belgica actuala. Aqueste païs fasiá partit dèus territòris del Duc de Borgonha. Un document ditz qu'èra originari d'una borgada apelada Engure qu'es identificada al vilatge actual d'Enghien. Aquela teoria es corroborada pel fach que lo seu nom, Lieferinxe, rapèla lo nom del vilatge essent dins lo vesinatge immediat : Lieferinge.
Quand lo retrobam a Avinhon e en Provença pus tard, dins las annadas 1490 e 1500, Lieferinxe i es conegut coma pintre picard o neerlandés. Coma mantuns autres - Enguerrand Quarton o Bartolomieu d'Eyck per exemple -, Lieferinxe es un pintre flamenc o venent de l'Euròpa del nòrd e que foguèt atrach en Avinhon per la granda activitat artistica de la region d'aquel temps. En 1503, esposèt Miquèla Changenet, filha del pintre Joan Changenet qu'èra alavetz un grand mèstre de la pintura en Avinhon. Es possible que Lieferinxe poguèsse aver perfeccionat son art dins lo talhièr de Changenet. Lieferinxe es senhalat coma defuntat en 1508, e la darrièra mencion d'el vivent remonta a 1505. Podèm pensar qu'es mòrt entre 1505 e 1508.

## Identificacion al Mèstre de Sant Sebastian

Un pintre de la region, autor d'un retable sus la vida de Sant Sebastian e presentant de particularitats plan similàrias amb Lieferinxe dins la tecnica picturala o dins lo dessenh, e que los amators de pintura apelavan lo Mèstre de Sant Sebastian, foguèt identificat coma Josse Lieferinxe per l'expert Charles Sterling.

## Galariá d'òbras

* Sant Miquèl aucisent lo drac, pintura sus pan de fusta, Musèu del Pichon Palais d'Avinhon.
* Santa Catarina d'Alexandria, pintura sus pan de fusta, Musèu del Pichon Palais d'Avinhon..
* Crucifixion, Musèu del Louvre.
* Sant Sebastian que prega en intercession per las victimas de la pèsta, Walters Art Museum (Baltimore).
* Romius davant la tomba de Sant Sebastian, Galariá nacionala d'art ancian de Roma.