OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lo Sause

Lo Sause (var. Lo Sauze) o lo Sause d'Ors, var. Sause d'Ols (nom oficial Sauze d’Oulx, nom italianizat del regim faissista Salice d’Ulzio) la es una comuna de la Val d'Ors (Valadas Occitanas d’Itàlia). La chau pas confondre ambé Lo Grand Sause (oficialament en italian Sauze di Cesana).
Administrativament, la es dins la Ciutat Metropolitana de Turin e dins la region de Piemont.
Lo Sause la es tanben dins la Comunautat de Montanha de la Val de Susa e Val Sangone.
L'estatut de la comuna dona una etimologia fantasiosa de Sauze.

## Istòria

Ancianament, la comuna a fach part dal Delfinat.
Lo 4 de mai de 1928, Lo Sauze es annexaa a Ors pel regim fascista. Es restauraa lo 25 de julhet de 1947.

## Luecs e monuments

* Gleisa de Sant Restitut

## Referéncias

* ↑ https://www.oocities.org/toponimiaoccitana/98b.html
* 1 2 3 https://fr.calameo.com/read/000047076072695ed24eb
* ↑ http://www.espaci-occitan.org/oc/occitan-e-occitania/occitania-e-valadas-occitanas/valadas-occitanas/
* ↑ http://www.chambradoc.it/novasN107Desembre2011.1/leLingueMadriOccitanaFrancoprovenzaleFrancese.page
* ↑ Article 2 del Statuto del Comune si Sauze d'Oulx: "Sauze corrisponde ad una alterazione della parola Dessus (alto) espressa in lingua d’oc."
# Lo Sen

Lo Sen (en francés: Le Sen) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
### Perimètre deu territòri

Comunas confrontantas de Lo Sen :
| | Lucsèir | |
| | | Lencoac |
| Labrit | | Caishen |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas que son Elesen, Lou Sen (Libe arroi d'Aira, shens data), ecclesia deu Sen, cap a 1320, domus deu Sen, cap a 1320, prior deu Sen, en 1334, 1336, 1337, Eùsen, en 1355. La prononciacion qu'ei [lu'sen]. Lo nom qu'es benlèu un oronime qui designa un lòc un pauc suberhauçat, eishuc. Bénédicte Boyrie-Fénié qu'en hornís quauques exemples : un lòc citat per Fèlix Arnaudin, Ossanet, qui seré le Senet, nom d'ua sèrra de la comuna de Sabres (los piquèirs fossiles son nomentats « sèrras »); la serre du Senetoun au sud de la sèrra deu Senet; au sud de Benquet, sus la mapa de Cassini, un lòc Senaut, qui's compren clarament Sen Haut. Lo Sen qu'ei en suspart de la vath d'Estrigon, çò qui permet de motivar lo nom.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2005 | 2020 | Marie-Pierre Senlecque | PS puish PG |
| 2001 | 2005 | Françoise Cambresy | |
| 1995 | 2001 | ? | |
| 1977 | 1995 | Claude Lafitte | |
| | 1977 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Labrit; qu'ei adara deu canton de Hauta Lana Armanhac (burèu centralizator Labrit).

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 203, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 540 | 352 | 460 | 464 | 481 | 490 | 466 | 504 | 525 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 452 | 425 | 476 | 476 | 495 | 452 | 445 | 438 | 433 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 461 | 469 | 479 | 440 | 406 | 382 | 348 | 274 | 233 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 189 | 182 | 127 | 127 | 161 | 201 | 205 | 205 | 203 211 |
| 2009 | 2010 |
| 208 216 | 207 211 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas de las Lanas

## Nòtas

* ↑ http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=0
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 229
* Portau de Gasconha
# Lo Senhor dels Anèls

Lo Senhor dels Anèls (títol original en anglés: The Lord of the Rings) es un roman fantastic epic escrit per l'academician britanic J. R. R. Tolkien. L'istòria comença coma una seguida del primièr libre fantastic de Tolkien, The Hobbit, mas desvolopada dins una istòria mai longa. Foguèt escrita en estapas entre 1937 e 1949, amb la pus granda partida creada pendent la Segonda Guèrra Mondiala. Foguèt a l'origina publicada en tres volums en 1954 e 1955, e foguèt tornar estampada mai d'un còp e traducha en 38 lengas almens, venent una de las òbras pus popularas de la literatura del sègle XX.
Los tres volums :

## Vejatz tanben

* Los 100 libres del sègle segon Le Monde
# Lo Sermon deu Curé de Vidèren

Lo Sermon deu Curè de Vidèren (<Lou Sermou deu Curè de Bideren>) qu'ei un gran classic de la literatura occitana en lenga bearnesa.
Que hè partida deu genre deu sermon burlesque on lo curat e predica en bèth díser que Diu que l'a parlat enta'u díser que mantuns gojats e gojatas de Videre que seran damnat per'mor deu lor ran "pecat" : "aqueth pecat qu'ei donc, qu'au sortir de la glèisa los gojats disen a la gojatas :
_ E volètz garfo ?... E las gojatas que prenen garfo de las mans deus gojats,... E puish gojatas, quand ètz au bal, que v'assedètz sus las coeishas deus gojats qui'v hèn dançar sus los jolhs... las carns s'escauhen, la canhabèra que's dressa, e lo zig-zag qu'ei lèu dat ... [...]

## Edicions

* Le sermon du curé de Bideren XVIIIe siècle . Pau : L. Ribaut, 1873.
* Lou Sermon de Curè de Bideren XVIII ségle. . Pau : 1875.
* Rèbe de l'abé Puyo. Sermou deu curé de Bideren. Pau : Tonnet, 1880.
* Lou sermou deu Curé de Bideren. Ortès : Moulia et Grandperrin, 1900.
* Lo sermon deu curè de Bidèren. Ortès : Per Noste, 2002.

## Bibliografia

* Clavé, Paul. Littérature gasconne: prosateurs béarnais. Ortès : Per Noste, 1980.
* Desplat, Christian. Charivaris en Gascogne: la "morale des peuples" du XVIe au XXe siècle. Berger-Levrault, 1982.
* Desplat, Christian. Le théâtre populaire dans les Pyrénées occidentales françaises . Gascogne, 2003.
* Tucoo-Chala, Pierre. Béarn: cadre naturel, histoire, art, littérature, langue, économie, traditions populaires. Bonneton, 1986.
* Brunot, Ferdinand. Histoire de la langue française des origines à nos jours. Colin, 1967.
* Sarpoulet, Jean-Marie. Les débuts des reclams de Biarn e Gascougne. Pessac : Presses Universitaires de Bordeaux, 2005.

## Edicion en linha

* Edicion de 1873 sus Gallica.bnf.fr
Autors Bearn : Pèir d'Esbarrebaca • Ciprian Desporrins • Teofil de Bordèu Lengadòc : Mondonvila • Abat Fabre• Fabre d'Olivet Roergue : Peiròt Provença : Còia • d'Agevila • Germain • Gròs • Pelabon Velai : Clet
Obras Roman : Istòria de Joan-l’an-pres Opèra : Dafnís e Alcimadura Teatre : Lo Nòvi parat • Manicla Sermon Burlesque : Lo Sermon deu Curé de Vidèren
Antologia e critica J.F. Achard : Lo Boquet provençau
# Lo Sause dau Lac

Lo Sause dau Lac (Le Sauze-du-Lac en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| febrièr 2009 | 2020 | Valérie Grenard | divèrs drecha | foncionària |
| decembre 2006 | genièr 2009 (mòrt) | Gérard Astier | | |
| 2001 | 2006]] | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 287 | 249 | 303 | 254 | 280 | 331 | 325 | 333 | 319 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 283 | 301 | 300 | 314 | 322 | 310 | 268 | 229 | 231 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 218 | 215 | 182 | 148 | 175 | 215 | 185 | 151 | 128 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 74 | 72 | 68 | 55 | 72 | 87 | 121 | 122 | 124 |
| 2009 | 2010 |
| 129 132 | 134 138 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas dels Auts Aups

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana e Senhalizacion bilingüa. Actas del Congrés d'Aush, 2007, publicat pel CROM, mapa a la pagina 73
# Lo Seriòl

Lo Seriòl o Lou Seriol en grafia de l'Escòla dau Pò (qu'es una varianta de L'esquiròl) es un grop de musica nascut en 1992 de las Valadas Occitanas. Lo Seriòl chanta mai que mai en lenga occitana. La lora musica mescla lo patrimòni cisalpenc o mai generalament occitan (borrèias, rigaudons, correntas, chançons tradicionalas...) a l'ska e al rock. Lor primièr album "Persi Pien" sortiguèt en 2000.

## Istòria

Lo grop foguèt fondat dins la vila d'Aison (Província de Coni). Los membres del grop èran alara adolescents de 12 a 15 ans encoratjats per Sèrgi Berardo, lo gavidaire del grop Lo Dalfin qui èra lo professor de musica de quauques membres del grop. Lou Seriol es un grop de musicians italians, originari del Piemont, que canta essencialament en occitan.
Era l'espòqua del rock alternatiu. Escotèran Les Négresses Vertes e lor novèla musica populara.
Uèi, son convidats en Italia, en Espanha, en França, en Austria, en Holanda.
Nascut del moviment dich « tradinovatritz », lo grop perliga musica tradicionala e rock'n'roll. Aital, an compausat tant ambe d’accordeon o ambe de flavuta, qu’ambe d’instrumens coma la guitara electrica o la diana. Tot en poisant dins lo repertòri tradicional italian, Lou Seriol ajusta sa tòca personala energisanta. Fòrça festiu, lo grop pròche de Massilia Sound System a notament colaborat amb Papet J.

## Membres del grop

* Stefano Degioanni : cant
* Edoardo Degioanni : organetto, claviers
* Giampiero Beltrando : flaüta, cornamusa
* Adriano Rovere : guitarras
* Marco Ferrua : baissa
* Roberto Gaia : bateria, percussions

## Discografia

* Persi Pien (2000)
* Reviori (2005)
* Ambe vos (2009)

## Ligams extèrnes

* a Youtube
* Laiseme a Youtube
* Sit del grop (it)
* Portal de las Valadas Occitanas
# Lo Segur

Lo Segur$^,$$^,$$^,$ (Le Ségur en francés) es una comuna lengadociana de Segalar situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponimia

* Lo Segur
* Raissac. Lo nom es atestat cap a 1105, Reisac. Lo sufixe gallés -āco(n), latinizat en -acum, pausa pas de problèmas. Los toponimistas l'associan a un nom d'òme. Dauzat seguís Petar Skok que i vei un nom gallés Rixa e los Féniés postulan Riccius. Per Raiçac (Tarn), Negre utiliza los noms galleses Riccius o Recius. Per l'ensemble dels Raissac/Raiçac, las fòrmas ancianas (Resciacum per Raissac de Lampi, Rexaco per Raissac d'Aude) mòstran que lo nom a desvolopat un -a- qu'es pas etimologic, probablament en passant per *Rii- > *Rei-

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Thierry Descomps |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 232, totala: 241 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 384 | 396 | 321 | 283 | 265 | 244 | 240 | 241 | 245 248 |
| 2009 | 2010 |
| 241 250 | 237 246 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Personas ligadas a la comuna

* Jean-Marc Pastor

## Veire tanben

* comunas de Tarn

## Nòtas e referéncias

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 555
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 122
* ↑ Ernest Negre, Les Noms de Lieux du Tarn, 4e ed., Vent Terral, Energues, 81350 Andouque, 1986, p. 29

## Ligams extèrnes

* Lo Segur sul site de l'IGN
* site de la comuna
* Portal de Lengadòc
# Lo Sequèstre

Lo Sequèstre$^,$$^,$$^,$ (Le Séquestre en francés) es una comuna lengadociana del País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Gérard Poujade |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1521, totala: 1574 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 565 | 612 | 697 | 622 | 925 | 1 336 | 1 571 | 1 570 | 1 570 1 629 |
| 2009 | 2010 |
| 1 556 1 610 | 1 543 1 597 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Luòcs e monuments

* Aerodròm d'Albi - Lo Sequèstre
* Circuit d'Albi (circuit automobil)

## Veire tanben

* comunas de Tarn

## Nòtas et referéncias

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».

## Ligams extèrnes

* Lo Sequèstre sul site de l'IGN
* Site de la vila
* Portal de Lengadòc
# Lo Segalàs

Lo Segalàs (Ségalas en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

Autes vilatges o quartièrs : Lo Borg, Teulèr.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [séga'las] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Segualas en 1429, Segalas (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII), Ségalas en Bigorre en 1789, Segalas en 1790.
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vien deu preindoeuropèu *sek, « puei », dab lo doble sufixe -al-aciu, pejoratiu (P. Fouché, Onomastica). Lo latin secale, « segle », que s'ei benlhèu crotzat dab lo tèma *sek-al.
Segon Negre, Segalas qu'ei lo plurau deu gascon segala, « tèrra a segle, sòu de maishanta qualitat ». R. Aymard que constata la nocion de puei ei irrealista dens aquera plana totaument planèra.
Segon Miquèu Grosclaude, l'oronime *sek- qu'ei impossible, mes i a pas d'atestacion en -ars (Segalars), lo sens de « tèrra a segle » ei pas provat. Grosclaude que debremba i a pas d'atestacion abans 1429...
I a pas d'article, segon lo trabalh de Grosclaude, Le Nail e Boisgontier.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2001 | 2026 | Jean-Louis Puyo |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 89, totala: 89 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 210 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 185 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 156 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 139 | 121 | 107 | 113 | 109 | 96 | 88 | 89 | 89 91 |
| 2009 | 2010 |
| 90 92 | 94 96 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion qu'èra de 80 abitants e la densitat qu'èra de 13,4 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 3 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1232&titre=segalas
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 649 a Segalar
* Portau de Gasconha
# Lo Sempoi

Sempoi o Lo Sempoi$^,$ (Saint-Puy en francés) qu'es ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
### Lòcs dits e bordalats

Lista a completar.
* La Bordeta (en francés La Bourdette)
* Vicnau (en francés Vicnau)
* Ordac

## Toponimia

Segon Dauzat e Rostaing, lo lòc qu'es citat castrum Summi Podii en 1285; Lo Sempoi que veng deu latin summum, « lo haut de » e podium > poi, vengut Sempoi, damb l'atraccion de sent. Negre ditz pas arren deu Sempoi.

### Ordac

Anciana parròpia. Damb un sufixe diferent, -acon, veng probablament, com Ordan, deu nom celtic d'òme Ordos, latinizat en Ordus, tirat probablament deu tèma celtic ordo- « martèth, massuga ». Véser Ordan e La Ròca.

## Istòria

* En 1851, La Ròca Sent Sarnin vengó ua comuna independenta.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | (2026) | Michel Labatut | divèrs dreta | agricultor |
| març de 2001 | 2008 | Alain Lapeyre | | |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 586, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 2 521 | 2 511 | 1 674 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 527 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 112 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 836 | 748 | 669 | 601 | 595 | 603 | 570 | 567 | 572 580 |
| 2009 | 2010 |
| 586 595 | 586 596 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion qu'èra de 593 abitants e la densitat qu'èra de 16,08 ab/km².

## Lòcs e monuments

* Castèth de Montluc, en francés Château Monluc.
* Hala deu vilatge
* Glèisa
* Estatua de l'Immaculada Concepcion (davant la glèisa).

## Personalitats ligadas damb la comuna

* Blaise de Montluc
* René Lassus

## Véser tanben

* Comunas de Gers

## Ligams extèrnes

* Lo Sempoi suu site de l'Insee

## Nòtas e referéncias

* ↑ «grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon».
* ↑ Patrici Pojada, Répertòri toponimic de las Comunas de la Region Miègjorn-Pirenèus, ed. Loubatières, Portèth de Garona, 2009, p. 72
* ↑ http://bdtopoc.org/?city_selected=Saint-Puy
* 1 2 .
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 625
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34335
* Portau de Gasconha
# Maurens (Lauragués)

Maurens$^,$$^,$$^,$ o Maurencs (Maurens en francés) es una comuna lengadociana en Lauragués, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Comuna de l'airal urban de Tolosa situada en Lauragués a 35 km al sud-èst de Tolosa.

## Istòria

Pendent l'Ancian Regime, Maurens èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. En 1790, Maurens èra del canton de Sant Felitz, en l'an XII, del canton de Revèl. La comuna èra Maurens et Juzes en l’an IV (annexion temporària de Jusas). Le vocable de la glèisa es Nòstra Dòna.
Pendent l'Ancian Regime, Montcalvèl èra una comunautat non parròquia de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. En 1790, es incorporada a la comuna de Maurens mès apareis coma comuna isolada dins la nomenclatura de l'an IV. Montcalvèl es al nòrd-èst de Maurens.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 1983 | 2020 | Christian Berjaud | divèrs dreta | agricultor |
| | 1983 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 197, totala: 202 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 126 | 139 | 122 | 118 | 143 | 169 | 193 | 201 | 204 208 |
| 2009 | 2010 |
| 204 209 | 203 208 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 28 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 31 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html

## Articles connèxes

* Comunas de la Nauta Garona
* Portal de Lengadòc