# Aisac e Òst

Aisac e Òst (Ayzac-Ost en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, dens eth estrem (era estrema ?) de Salas, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Toponimia
### Aisac

Era prononciacion qu'ei [ay'zak] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Guilhem Forto de Isac, en 1037 o cap a 1040, Guilhem Fuert d'Ayzac, W. Fuert d'Aysag, cap a 1050-1070, Willelmus Fuert d'Ayssac, cap a 1060, D'Abbadia de Ysag ath segle XII, Ayzag cap a 1200-1230, Aysac en 1429, Aïsac en 1790, Ayzac (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon Dauzat, Aisac que vien deth nom latin d'òmi Asius o Atius (varianta de Attius), dab eth sufixe -acum.
Segon Miquèu Grosclaude, Aisac que vien deth nom latin d'òmi Asius, dab eth sufixe -acum.

### Òst

Era prononciacion qu'ei [òst] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Ost cap a 1050-1070, Ost, cap a 1060, Ost en 1285, de Osto en latin, en 1342 e 1379, Ost en 1429, Ost (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Segon R. Aymard, Òst que vien de ostal/ostau dens eth sens d'ospici, espitau.
Segon Miquèu Grosclaude, era proposicion d'Aymard que suprimeish ua sillaba tonica, qu'ei ua solucion impossibla; un etime hospitem que donaré òste, Augustus que donaré Aost. Atau com Boisgontier, Grosclaude que supausa donc eth nom ei prelatin. Dens aqueth cas, Òst qu'ei benlhèu près deth nom de Ost (Arièja) e explicable per un mot « basco-aquitan » uste « plana ».

## Istòria

* Aisac e Òst que fusionèn en 1846.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | 2026 | Serge Cabar | divèrs esquèrra | foncionari |
| | 2001 | | | |
| 1965 | 1977 | Louis Lareng | | professor agregat de medecina, fondator deth SAMU, deputat socialista (1981-1986) |
| | 1965 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 452, totala: 462 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 309 | 310 | 500 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 504 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 370 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 350 | 367 | 381 | 375 | 369 | 388 | 398 | 400 | 401 415 |
| 2009 | 2010 |
| 399 413 | 386 402 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 1851 : fusion d'Aisac e d'Òst en 1846.
* En 2018 la populacion èra de 445 abitants e la densitat èra de 144,48 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* ↑ era mencion deth Grosclaude e Le Nail, era arribèra de Davantaiga http://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=912&titre=ayzac-ost , que sembla ua error per rasons geograficas evidentas : los dus vilatges que son en riba esquèrra deth gave, ath oèst
* 1 2 3 4 5 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=912&titre=ayzac-ost
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 7, a Aisey
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=327
* Portau de Gasconha