OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aigaliers (Daufinat)

Aigaliers (Eygaliers en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament de Droma e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Geografia

Aigaliers es situat a 5 km dau Bois dei Baroniás.

### Comunas vesinas
## Toponimia

Las atestacions istoricas son castrum Aguilerii (1216), castrum de Aquileriis (1216), castrum de Aguilariis (1293), castrum de Argueleriis (1300), castrum de Ayguileriis (1317), de Aquilleris (1345), cura de Agaleriis (1516). Segon Bouvier, lo toponim seriá derivat de l'aigla.
Lo nom de la comuna se pronóncia [ɛjɡaˈlje]. Es ortografiat Eigalié en nòrma mistralenca.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2014 | 2020 | Gérard Truphémus | PCF | agricultor |
| març 2001 | 2014 | Jean-Paul Rosati | | |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 100, totala: 104 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 150 | 145 | 134 | 148 | 151 | 153 | 146 | 131 | 150 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 166 | 172 | 156 | 142 | 145 | 148 | 157 | 163 | 139 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 129 | 127 | 112 | 72 | 54 | 60 | 47 | 47 | 45 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 50 | 42 | 45 | 50 | 64 | 103 | 131 | 137 | 129 133 |
| 2009 | 2010 |
| 118 124 | 107 113 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 2016 : 103

## Veire tanben

* Comunas de Droma

## Nòtas e referéncias

* ↑ J.Brun-Durand, Dictionnaire topographique du département de la Drôme, Paris, Imprimerie nationale, 1891, p.136, https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392934/f222.image
* ↑ JC.Bouvier, Noms de lieux du Dauphiné, Bonneton, 2002, p.192
* ↑ .Mistral, Lou Tresor dóu Felibrige, T.1, A-F, Marcel Petit C.P.M., 1979, p.842, https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k74854/f849.item
* Portal dau Daufinat
* Portal d'Occitània
# Aigalier (Lengadòc)

Aigaliers ò mielhs Aigalier. (Aigaliers en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

En mai del cap luòc d'aglomeracion (comuna, escòla, bibliotèca, sala communala A. Meynier), los vilatges vesins presents sul vast territòri comunal (2 800 a) son La Bruguiereta, Fossargues , Gatigas, (capèla, ancian priorat; casadenc), Marinhac, Bordiguet (capèla mortuària), Lo Chabian, Los Brunets, Bruèis (castelet), Mas Pontièr e Camp de baumas.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per luòc:
* Aigalier - Aguilerium en 1108; Aquilerium en 1384; Aigaliez en 1694; Aigualiès en 1715.

## Istòria

Al sègle xii, la glèisa parroquiala e la glèisa de Sant Pèire (a Bruèis) apertenián a l'abadiá de Sant Andrieu de Vilanòva d'Avinhon.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 18 de març 2001 | 2020 | Daniel Boyer | divèrs esquèrra | retirat |
| 18 de junh 1995 | 2001 | Michel France | sense etiqueta | |
| 15 de març 1959 | 1995 | André Meynier | | |
| | 1959 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 475, totala: 493 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 302 | 403 | 473 | 475 | 515 | 513 | 528 | 526 | 558 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 553 | 561 | 526 | 470 | 441 | 446 | 456 | 424 | 401 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 357 | 348 | 346 | 346 | 304 | 291 | 301 | 286 | 254 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 252 | 224 | 241 | 257 | 306 | 386 | 456 | 467 | 477 483 |
| 2009 | 2010 |
| 480 486 | 489 495 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 512 abitants.

## Veire tanben

* Comunas de Gard

## Nòtas

* ↑ https://www.oocities.org/toponimiaoccitana/30c.html
* ↑ Institut d'Estudis Occitans, Comission Toponimica Occitana, Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana. Cèrca «Aigalier (Lengadòc)».
* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* ↑ Guy Barruol, Michèle Bòsc, Yann Codou, Ostal-Pierre Estienne, Élizabeth Sauze, « Lista dels establiments religioses en levant del abbaye Sant-André del Modèl:Xe a Modèl:La s- », inGuy Barruol, Roseline Bacon e Alain Gérard (directors de publicacion), La abbaye de Sant-André de Vilanòva d'Avinhon, istòria, arqueologia, rayonnement, Actes del colloque interrégional agut l'an 1999 a l'escasença del millenari de la fondacion de l'abadiá de Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon, éd. Alpes De Lums, Quasèrns de Salagon pas 4, Comandi, 2001, 448 pàg. (ISSN 1254-9371), ISBN: 978-2-906162-54-9, p 213
* Portal de Lengadòc
# Aiga sosterranha

Leis aigas sosterranhas son l'ensemble deis aigas que se tròban dins lo sòu. Son constituïdas de tres ensembles principaus que son l'aiga de constitucion (aiga contenguda dins l'estructura dei mineraus), l'aiga de retencion (aiga liada ai jaç geologics) e l'aiga liure (aiga que circula liurament dins lei jaç freatics). Aqueleis aigas forman la màger part dei resèrvas conegudas d'aiga doça. Aqueleis aigas son sovent importantas per l'irrigacion e per produrre d'aiga potabla dins mai d'una region. Existís donc de quadres juridics particulars per gerir e protegir aqueleis aigas. Pasmens, son pas totjorn sufisents, especialament per leis aqüifèrs gigants que pòdon s'estendre sus plusors país.

## Liames intèrnes

* Aiga fossila.
* Aqüifèr.
* Fònt.
* Fònt cauda.
* Idrologia.
* Irrigacion.
* Jaç freatic.
* Pollucion de l'aiga.
* Potz.

## Bibliografia

* (en) Robert A. Bisson e Jay H. Lehr, Modern groundwater exploration, Wiley, 2004.
* (de) Bernward Hölting e Wilhelm G. Coldewey, Hydrogeologie – Einführung in die Allgemeine und Angewandte Hydrogeologie, Elsevier, 2005.
* (de) Georg Matthess e Károly Ubell, Lehrbuch der Hydrogeologie, Band 1: Allgemeine Hydrogeologie, Grundwasserhaushalt, Gebr. Borntraeger, 1983.
# Aigaliers

En toponimia Aigaliers pòt designar:
* Aigaliers, una comuna de Lengadòc, dins lo departament de Gard;
* Aigaliers, una comuna de Daufinat, dins lo departament de Droma.
# Batalha de Sellasia

La batalha de Sellasia se debanèt en 222 avC durant la Guèrra Cleomenica (229-222 avC). Opausèt una armada eissit d'una coalicion entre la Liga Aquèa e lo Reiaume de Macedònia (30 000 òmes) a l'armada espartenca de Cleomenes III (20 000 òmes). En dificultat après plusors desfachas, leis Espartencs avián organizat doas posicions fortificadas a la cima de doas còlas per blocar la rota d'Esparta. L'armada dei coalizats, principalament constituïda per l'armada macedoniana dau rèi Antigones III Doson, organizèt un assaut e se turtèt a una resisténcia acarnada. Pasmens, a l'eissida d'un combat oplitic lòng e saunós, leis Espartencs foguèron obligats de se retirada. Perdiguèron de miliers d'òmes durant aquela fugida e Cleomenes III abandonèt la ciutat e s'exilièt en Egipte.
Aquela desfacha entraïnèt l'integracion per fòrça d'Esparta au sen de la Liga Aquèa. Una darriera temptativa de redreiçament aguèt luòc quauqueis annadas pus tard durant lo rèine de Nabis (207-192 avC), mai mau capitèt après una intervencion romana. La batalha de Sellasia marca ansin la premiera pèrda d'independéncia d'Esparta e una demencion fòrça importanta de son poder en Grècia.

## Liames intèrnes

* Cleomenes III.
* Falanja.
* Guèrra Cleomenica.
# Batalha de Shanggao

La batalha de Shanggao se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 14 de març au 9 d'abriu de 1941. Foguèt la consequéncia d'una tiera d'ofensivas de l'armada imperiala japonesa (65 000 òmes) còntra lei posicions chinesas (100 000 òmes) dins lei províncias de Henan, de Jiangxi e lòng dau Fluvi Blau. La vila de Changsha èra tanben un objectiu possible de l'ofensiva. Lei Japonés organizèron tres ofensivas simultanèas qu'obliguèron lei Chinés de recular. Pasmens, lei tropas nacionalistas capitèron de copar lei linhas d'avitalhament de l'armada imperiala. Infligiguèron pereu de pèrdas importantas ai renfòrç mandats dins la region per assaiar de tornar prendre lo contraròtle dei rotas entraïnant la revirada de l'ofensiva.
Lei Chinés perdiguèron aperaquí 20 000 òmes pendent la batalha còntra 16 000 per lei Japonés.
# Batalha de Saumur (1940)

La batalha de Saumur ò Defensa de Léger se debanèt dau 18 au 20 de junh de 1940 durant la Segonda Guèrra Mondiala. Opausèt 40 000 òmes de l'armada alemanda a divèrseis unitats francesas gropant aperaquí 2 500 soudats eissits. Pasmens, en despiech de l'inferiotat numerica, lei Francés capitèron de tenir un front d'aperaquí 40 quilomètres fins a l'agotament de sei municions. Lo 21, leis Alemands intrèron dins la vila e trobèron alora ges de resisténcia importanta en direccion dau sud-oèst de França.
# Batalha de Sedan (1870)

La batalha de Sedan se debanèt lo 1$^{èr}$ de setembre de 1870 durant la Guèrra Francoalemanda. Opausèt una armada francesa de 120 000 òmes e 564 canons a una armada alemanda de 200 000 òmes e 774 canons. S'acabèt per la desfacha totala de l'armada francesa que deguèt capitular entraïnant la captura de l'emperaire Napoleon III e de la màger part de seis efectius. Après aqueu succès, leis Alemands poguèron se dirigir vèrs París e acomençar lo sètge de la capitala.
# Batalha de Shanghai

La batalha de Shangai se debanèt dins lo corrent de la Segonda Guèrra Mondiala dau 13 d'aost au 17 de novembre de 1937. Opausèt la Republica de China a l'Empèri Japonés. Foguèt la consequéncia d'una ofensiva japonesa còntra la vila e de la volontat chinesa d'arrestar l'avançada rapida dei tropas advèrsas per permetre lo transferiment deis industrias litoralas estrategicas vèrs lei regions interioras.
La Republica de China alinhèt 75 divisions (700 000 òmes) mai l'armament èra principalament compausat d'armas leugieras d'infantariá. En fàcia, lei Japonés èran mens nombrós (300 000 òmes) mai l'equipament (3 000 avions e 300 carris leugiers) e lo comandament èran superiors. Lo debanament de la batalha pòu se devesir entre tres periòdes :
* dau 13 au 22 d'aost, lei Chinés assaièron sensa succès d'eliminar lei tropas japonesas desbarcadas a l'entorn de Shangai.
* dau 23 d'aost au 26 d'octòbre, lei Japonés organizèron una tiera de desbarcaments per renfòrçar sa preséncia dins la vila e son relarg. Aquò entraïnèt de combats urbans violents e saunós entre lei doas armadas.
* dau 27 d'octòbre au 17 de novembre, lei Chinés, desbordats per lei desbarcaments enemics, foguèron obligats de se retirar en direccion de la capitala Nanquin.
La batalha foguèt saunosa per lei dos camps. Lei Chinés perdiguèron aperaquí 280 000 òmes (200 000 tuats, bleçats e dispareguts) e lei Japonés 92 600 tuats, bleçats e dispareguts, 85 avions e 51 naviris.

## Fotografias

* Posicion defensiva chinesa dins una carriera de Shanghai.
* Posicion defensiva chinesa a una crosiera de Shanghai.
* Incendi d'un quartier de la vila durant la batalha.
* Soudats japonés dins lei roïnas de Shanghai.
* Desbarcament de soudats japonés dins lo corrent de la batalha.
* Fotografia famosa intitulada Bloody Saturday mostrant un ninet cremat.
* Ataca de soudats chinés a l'entorn de Shanghai.
* Infantariá navala japonesa dins lei roïnas de Shanghai.
* Victimas chinesas d'una ataca quimica japonesa.
# Batalha de Shiloh

La batalha de Shiloh se debanèt dau 6 au 7 d'abriu de 1862 durant la Guèrra de Secession (1861-1865). Opausèt leis armadas unionista dei generaus Ulysses S. Grant e Don Carlos Buell (67 000 òmes) ai tropas dei generaus confederats Albert S. Johnston e P. G. T Beauregard (45 000 òmes). S'acabèt per una victòria nordista.
La batalha foguèt la consequéncia d'una temptativa sudista per s'opausar a la conquista de Tennessee per lo Nòrd. Un autre objectiu dei Confederats èra d'empedir leis Unionistas d'agantar Mississipí. Per aquò, lei Sudistas organizèron una ataca suspresa còntra lei fòrças de Grant avans l'arribada d'un important renfòrç menat per Buell. Lei Nordistas deguèron recular mai capitèron d'organizar una posicion defensiva sostenguda per plusors pèças d'artilhariá. Lo generau Johnston foguèt tuat durant aquelei combats e remplaçat per Beauregard. Aqueu darrier organizèt una ofensiva novèla mai Grant mantenguèt sa posicion. Lo 7, l'arribada dei tropas de Buell obliguèt lei Confederats d'ordonar la retirada vèrs lo sud. Espaventats per sei pèrdas, lei Nordistas assaièron pas de lei perseguir.
Lei pèrdas dau combat foguèron considerablas amb la neutralizacion de 13 000 soudats nordistas (au mens 1 750 tuats) e de 10 700 combatents sudistas (au mens 1 700 mòrts). La batalha de Shiloh foguèt ansin la batalha pus saunosa de l'istòria estatsunidencas fins a la batalha de Gettysburg en abriu de 1863. Jutjat responsable dau chaple, Grant foguèt relegat dins un comandament segondari onte demorèt durant quauquei mes.

## Liames intèrnes

* Guèrra de Secession.
# Batalha de Sedan (1940)

La batalha de Sedan se debanèt entre lo 12 e lo 15 de 1940 durant la Segonda Guèrra Mondiala. Opausèt l'armada francesa, sostenguda per d'avions britanics, ai tropas alemandas. S'acabèt per una victòria estrategica majora d'Alemanha que li permetèt de rompre lei defensas francesas.
Sedan èra situada au nòrd dei fortificacions permanentas de la Linha Maginot e sa conquista permetèt ais Alemands de passar Mòsa. Lo 14, de còntra-ofensivas aerianas aliadas còntra lei pònts alemands mau capitèron e causèron de pèrdas grèvas au sen deis unitats de bombardiers francobritanicas. Puei, entre lo 15 e lo 17, de còntra-ofensivas terrèstras isoladas de l'armada francesa mau capitèron a son torn en despiech de combats acarnats a l'entorn de la vila de Stonne. Après aquelei reviradas, leis Alemands poguèron avançar en direccion de Marga e enceuclar lei fòrças francesas e britanicas situadas au nòrd. Aquò entraïnèt l'afondrament de l'armada francesa que deguèt demandar un armistici signat lo 22 de junh.
# Arget

Arget (Arget en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [ar'jet]. Las fòrmas ancianas que son Argiet, en 1383, Arzet en 1695, Arget (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom ei pas un derivat de argilla (« argela »). Se la comuna èra sablosa (mès es pas atau), que poirén supausar un derivat d'arena, « sable », dab lo sufixe collectiu -etum : arenetum > arenet > are(n)et > areet > ariet; l'autor balha pas de solucion.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | 2026 | Thierry Soustra | divèrs esquèrra | agricultor |
| 1995 | 2001 | Chantal Gallenmuller | | |
| | 1995 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 86, totala: 90 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 87 | 89 | 91 94 |
| 2009 | 2010 |
| 93 96 | 93 95 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 78
* Portau de Bearn
# Argiliers

Argiliers (Argilliers en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Daniel Roux |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 445, totala: 452 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 284 | 307 | 331 333 |
| 2009 | 2010 |
| 354 356 | 387 389 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 469 abitants.

## Veire tanben

* Comunas de Gard

## Nòtas

* Portal de Lengadòc
# Argençola

Argençola es un municipi de la província catalana de Barcelona e de la Generalitat de Catalonha.
# Argers

Argers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region del Grand Èst.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Bernadette Morard |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 71 | 80 | 75 | 86 | 85 | 73 | 100 | 103 | 106 |
| 2009 | 2010 |
| 109 112 | 112 115 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Argilly

Argilly es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Antonio Cobos |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 832 | 958 | 780 | 824 | 822 | 860 | 847 | 909 | 831 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 806 | 802 | 792 | 734 | 749 | 706 | 670 | 645 | 619 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 586 | 519 | 495 | 419 | 381 | 365 | 340 | 370 | 324 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 302 | 265 | 266 | 333 | 420 | 423 | 444 | 443 | 444 |
| 2009 | 2010 |
| 454 467 | 465 479 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Argiope bruennichi

Argiope bruennichi es una espècia d'aranha de la familha deis Araneidae. Originària dau bacin mediterranèu, es d'ara endavant presenta dau nòrd d'Africa au Japon. Aranha de talha mejana (còrs de 4,5 mm per lei mascles e de 15 mm per lei femèlas), a un anar fòrça caracteristic similar an aqueu dei vèspas e de cabridans. Caça gràcias a una teranhina installada dins un endrech dubèrt e solelhat.

## Liames intèrnes

* Aranha.
# Argillières

Argillières es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Borgonha Franca Comtat.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Bernard Thierry |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 309 | 311 | 342 | 324 | 380 | 395 | 387 | 340 | 360 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 340 | 303 | 300 | 313 | 315 | 285 | 266 | 265 | 249 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 249 | 230 | 245 | 214 | 210 | 209 | 183 | 166 | 168 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 159 | 137 | 127 | 100 | 79 | 78 | 69 | 70 | 71 |
| 2009 | 2010 |
| 72 73 | 73 74 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Arginina

L'Arginina qu'ei un deus aminoacids deu còde genetic entrant dens la composicion de las proteïnas.
Denc los ARNm los codons per l'arginina que son CGU, CGC, CGA, CGG, AGA, e AGG.
# Alcántara

Alcántara es un municipi de la província espanhòla de Cáceres e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
# Alcòi

Alcòi (Alcoi en catalan) es una vila valenciana, capitala de la comarca de l'Alcoià e cap de partit judiciari. Es la sesena vila mai poblada de la província malgrat la siá orografia. Es situada al nòrd de la província d'Alacant e fa partida de las Comarcas Centralas.
Lo sieu territòri o tèrme municipal es delimitat per la província de Valéncia, lo tèrme municipal de Bocairent a la sèrra de Mariola. confronta los tèrmes municipals de Banyeres de Mariola, Benifallim, Bocairent, Cocentaina, Ibi, Onil, Penàguila, la Torre de les Maçanes e Xixona.
Fondada lo 17 de mai de 1256 per contrarotlar la rota d'Alacant a Xàtiva e de Villena a Cocentaina, la vila foguèt pionièra pendent la revolucion industriala al País Valencian dins los sectors texil, papièraire e metallurgic. Lo nuclèu ancian d'Alcoi es eretièr de l'urbanisme que se desvolopèt pendent la segonda mitat del sègle XIX e la debuta del sègle XX, e la disposicion dels sieus ostals e carrièras data d'aquesta epòca. Al cors de las darrièras decènnis, s'es anat en se diversificant vèrs lo sector servicis e un torisme interior nòunvengut
# Alcázar de San Juan

Alcázar de San Juan es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# Alcázar del Rey

Alcázar del Rey es un municipi de la província espanhòla de Cuenca e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# Alcèu deu Riu

Alcèu deu Riu (Alcée Durrieux per l'estat civiu, neishut a Leitora, Gasconha, lo 12 d'octòbre 1819, mort a París lo 12 de novembre 1901) qu'ei un escrivan occitan.

## La vita

Que ho tanben avocat a la Cort d'Apèl de París...
La sua òbra de grana qualitat, e pro sovent improvisada, escrita en ua lenga, ua lengua hèra naturau e viva, damb gallicismes segur, chucosa mes tostemps mestrejada, qu'escrigoc tanben un gran Diccionari etimologic de la lengua gascona, molt complet e hòrt saberut, erronèu dilhèu d'aubuns còps mes hont viva de reflexion..., l'òbra d'un amator segur, mes subertot l'òbra d'amor d'un aimador tà la sua, e tan carida, tant aimada, asorada, lengua gascona..., que ho ramosada a partir de 1889, dens sengles volums de Las velhadas de Leitora.
E qu'arrevirè en Pèir de Garròs...
* per l'onor deu país sosténguer
    e per sa dignitat manténguer...
Que ho, e qu'ei, un deus prosators mei elegants e importants, màgers, de la pròsa gascona e tota de la fin deu sègle XIX.

## Bibliografia
### Edicions originaus

* Las belhados de Leytouro, (Las velhadas de Leitora, amassadís de causòtas adubadas e tan plan gostosas que los gormands se'n barbalequeràn dinc' au mus) e davant, estudia sus la lengua gascoa, contes, devises e relats gascons, 2 volums, París, cò en Roqueta - Aush, cò en Foish, 1889-1892 (edicion originau)
* Diccionari etimologic de la lengua gascona, dab arraditz celta o grèca de cada mot gascon, seguit deu mot latin e francés, 2 vol., Aush id, 1899-1901 (en francés, dab autas lengas, un sarròt) (id)

## Referéncias

* Miquèu de Camelat Garba de pròsas, 1775-1930, Lorda, cò en Lacrampa, 1933 . . .id revista Reclams de Bearn e Gasconha, numèro 7, annada 44, 1940
* Lo vira solèu, num. 5, mai de 1891
* La tèrra d'Òc, p. 191, 1901
* L'Union pyrénéenne, p. 167, noveme de 1901

## Ligams extèrnes

* (oc) (fr) Sit oficial CIRDÒC
* Portau de Gasconha
# Alcóntar

Alcóntar es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.