OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paolo Emili

Paolo Coimi dich Paolo Emili o Emilio (en latin Paulus Æmilius Veronensis, sonat en França Paul Émile), nascut a Verona ca. 1460, establit en França ca. 1480, mòrt a París lo 5 de mai de 1529, es un umanista, orator e istoriograf, autor d'una istòria de França escircha segond las nòrmas de l'umanisme. Dins las reviradas en italian, francés e alemand d'aquela istòria trobam de las primièras traças del mot occitan/Occitània dins aquelas lengas.

## Biografia

Estudièt la teologia a Roma qu'i trobèt lo cardinal de Borbon que lo faguèt seguir en França entre 1483 e 1487. Tre 1487 escriguèt un Essai sur les antiquités des Gaules. Après la mòrt del cardinal (setembre de 1488), ensenhèt la retorica a París. Tre 1489 es oficialament orator e cronicaire del rei amb 180 liuras per an. L'avèsque de París Étienne Poncher li demanda d'escriure una istòria de la monarquia francesa e lo fa per aquò canonge de sa catedrala. Moriguèt en 1529 e foguèt sebelit dins la catedrala.

## L'istòria de França

L'escritura de l'istòria prenguèt de temps. Quatre libres titolats De rebus gestis Francorum pareguèron en 1515, seguits per dos autres en 1519 e un seten en 1520. Quand moriguèt lo 5 de mai de 1529, aviá acabat los libres 8 e 9 e començat lo 10. Lo darrièr libre foguèt adobat per Daniel Zavarisi e l'istòria complèta sortiguèt en 1539 : De rebus gestis Francorum usque ad 1488 libri X. L'istòria l'esperlonguèron Arnoul Le Ferron (9 libres de mai, 1555) e Jacob Henricpetri (en 1601).
Una traduccion italiana (per Michele Tramezzini) foguèt publicada a Venècia en 1549. S'i tròba onze còps lo mot ocitani (los occitans) e un còp Ocitania.
Una traduccion alemanda (per Christian Wurstisen) sortiguèt a Basilèa en 1572.
De reviradas parcialas en francés sortiguèron en 1556 (los cinc primièrs libres per Jean Regnart, los dos primièrs per Simon de Monthiers). La traduccion complèta per Jean Regnart pareguèt en 1581 (L'histoire des faits, gestes et conquestes des roys... de France...).

## Nòtas e referéncias

* ↑ Deux liures de Paul Aemyle de l'histoire de France, nouuellement traduicts de latin en françois, par Simon de Monthiers, A Paris, De l'imprimerie de Michel de Vaſcoſan, demourant en la Rue S.Iaques, à l'enſeigne de la Fontaine. M. D. LVI. (1556.) en linha
* ↑ Notícia de la Bibliotèca nacionala de França
* ↑ Les cinq premiers liures de l'Hiſtoire Françoiſe, Traduits en françois du Latin de Paul Æmile, par Ian Regnart angevin. A Paris, De l'imprimerie de Michel Fezandat, au mont ſainct Hilaire à l'hoſtel d'Albret. 1556. en linha
* ↑ Charles de Luppé. L'historien Paolo Coimi dit Paul Emile, París: Picard, 1914
* ↑ Paolo Coimi. Historia delle cose di Francia, raccolte fedelmente da Paolo Emilio, da Verona, e recata hora a punto dalla latina in questa nostra lingua volgare, Lion: Edicions Talvera, 2016, ISBN 979-10-90696-35-8
# Paolo Gentiloni

Paolo Gentiloni Silveri :
| Deputat de: | Itàlia |
| Data de naissença: | 22 de novembre de 1954 |
| Luòc de naissença: | Roma, Itàlia |
| Profession: | Politician |
| Partit politic: | Partito Democratico |
Paolo Gentiloni Silveri (Roma, 22 de novembre de 1954) es un politician italian de centre-esquèrra. Es lo president del conselh de ministres de la Republica Italiana dempuei lo 12 de decembre de 2016.
Paolo Gentiloni nasquèt a Roma en 1966 dins una familha de notables de las Marchas.
Foguèt anteriorament ministre de las comunications (de 2006 a 2008), e ministre dels afars exteriors (de 2014 a 2016).

## Referéncias

* ↑ Andrea Borella (ed.), Annuario della nobiltà italiana, parte II, Teglio, S.A.G.I., 2014, p. 913
* ↑ Paolo Gentiloni - Argomenti del Sole 24 Ore

## Ligams extèrnes

* Ficha de Paolo Gentiloni al Parlment Italien
| Precedit per Matteo Renzi | President del Conselh de Ministres d'Itàlia 12 de decembre de 2016 - mai de 2018 | Seguit per Giuseppe Conte |
# Paolo Lucio Anafesto

Paolo Lucio Anafesto seriá estat lo premier dòge de Venècia de 697 a 717. Pasens, son existéncia es pas demonstrada e es donc generalament considerat coma un personatge legendari deis originas de la Republica de Venècia.
# Paolieg-ar-Rozioù

Paolieg-ar-Rozioù en breton (Pouillé-les-Côteaux en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Laurent Mercier |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 572 | 570 | 515 | 561 | 672 | 702 | 793 | 806 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 834 851 | 873 892 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Paoline Salagnac

Paoline Salagnac (nascuda lo 13 de març de 1984 a Tula) es 'na jogaira de basquetbòl occitana.

## Clubs

* Abans 2002: US Issoire
* 2002-2007: Stade clermontois Auvergne Basket 63
* 2007 - 2009: USO Mondeville
* 2009 - 2011: CJM Bourges
* 2011 - 2013: Tarbes Gespe Bigorre
* 2013 - : Tango Bourges Basket

## Palmarés
### 2016

* Campiona de l'Eurocopa

### 2015

* Campiona de França
* Vicicampiona d'Euròpa

### 2011

* Campiona de França
# Prosnes

Prosnes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Saturnin Soter |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 520 | 468 | 445 | 467 | 499 | 550 | 531 | 577 | 610 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 611 | 608 | 528 | 496 | 466 | 487 | 448 | 401 | 364 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 353 | 333 | 361 | 292 | 264 | 208 | 226 | 260 | 265 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 229 | 219 | 244 | 298 | 361 | 422 | 519 | 537 | 535 |
| 2009 | 2010 |
| 532 537 | 530 535 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Prosopopèia

En retorica, la prosopopèia (del grèc ancian προσωποποιία) consistís en far parlar una abstraccion, un animal, un element, un simbòl, un mòrt...e de los metre en interaccion amb un locutor o narrator uman.
Aparten al sublime.

## Prosopopèia e personificacion

Es plan vesina de la personificacion, la diferéncia essenciala essent que la prosopopèia es centrada sus la mesa en scèna e lo dialòg mentre que la personificacion es un tèrme general per designar l'utilizacion d'èsser non umans e lor representacion (accions, aspècte, compòrtament, vestits....) coma de personas.
Per exemple far parlar de mòrts es pas una personificacion mas es una prosopopèia.
Quand dins lo Roman de Rainard, la volp es representada coma un uman, es una personificacion. Quand parla amb lo lop, es pas tanpauc una prosopopèia vist que son de personificacions que parlan entre elas e que son pas en relacion amb un narrator o un locutor uman.
Per Patrick Bacry la prosopopèia es una fòrma ultima de personificacion.

## Prosopopèia e allegoria

La proposopopèia es tanben ligada a l'allegoria. De fach quand una allegoria parla, utiliza una prosopopèia.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Bacry, Les figures de style, Belin, p. 74.
# Propiari

Propiari$^,$$^,$$^,$ (Proupiary en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region administrativa d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Istòria

Pendent eth Ancian Regime, Propiari, ancianament La Goutte-Gontaud, qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Senta Catarina. Tanlèu 1790, Propiari qu'èra deth canton de Sent Martòri.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 1974 | 2014 | Chantal Rivière | EELV | emplegada |
| | 1974 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 72, totala: 74 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 221 | 234 | 216 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 224 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 131 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 47 | 51 | 50 | 71 | 53 | 56 | 65 | 66 | 67 69 |
| 2009 | 2010 |
| 69 71 | 69 71 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 2016 : 71

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 37 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* Portau de Gasconha
# Propulsion (automobila)

En automobila, la propulsion designa una transmission segondària ont la poténcia del motor es transmés a las ròdas endarrièras, contràriament als veïculs de traccion. Aquesta apellacion es principalament basada sus un abús de lengatge puèi que ren buta l'endarrièra del veïcul per qu'avança.

## Descripcion

Aqueste tipe de transmission, unica al moment dels debuts de l'automobila, presenta los inconvenients seguents :
* necessitar un tunèl se lo motor es situat à l'abans. Aqueste tunèl es necessari a l'arbre de transmission devent passar jol plancat del veïcul, generant un encombrament suplementari e podent generar de bruches parasits ligats als palièrs, al diferencial e als cardans ;
* dins lo cas dels veïculs de torisme a motor abans, la reparticion de las massas es desfavorable a las ròdas motritz ;
* generar una tendéncia a la susvirada se lo motor es situat endarrièr.
Presentan çaquelà d'avantatges :
* simplicitat arquitecturala ;
* economia suls jonches de transmission ;
* eficacitat crescuda dins lo cas de veïcul potent, lo coble a las ròdas produsent en reaccion un transferiment de massa sus l'ais arrièr, generant una melhora aderéncia del tren arrièr, mes a profièch dins la transmission de poténcia, mas sens egalar aquela d'una transmission integrala.

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

* ↑ Quitament se l'òm poiriá considerar que lo chassís es butat per las ròdas endarrièras e que la carroçariá fa que lo seguir.
* ↑ Coma los Renault de l’après guèrra 4CV, Renault 8 e 10 entre autras.

### Referéncias

* 1 2 (fr) Avantages et inconvénients de la propulsion, Fiches-Auto.fr, 21 de mai de 2014.

## Vejatz tanben
### Articles ligats

* Traccion (automobila)
# Prosper-Olivier Lissagaray

Prosper-Olivier Lissagaray (24 de novembre de 1838 - 25 de genier de 1901) foguèt una personalitat de la Comuna de París (1871) e un jornalista francés.
En 1860, après un viatge en America, s'installèt a París onte realizèt lei premierei conferéncias publicas. Après una conferéncia agitada sus Alfred de Musset, creèt un jornau (l'Avenir) a Aush contra lo Segond Empèri de Napoleon III. I ataquèt lo deputat Paul de Cassagnac, son bòn cosin e un duèl aguèt meme luòc. En genier 1870, fondèt lo jornau La Marseillaise ambé Henri Rochefort. Lei condamnacions esperèron pas per Lissagaray estent que foguèt condamnat lo 4 de genier per ofensas envèrs l'Emperaire e l'Emperairitz. Liberat lo 6 d'abriu de 1870, foguèt mai condamnat per ofensas lo 10 de mai e preferiguèt de s'exiliar en Belgica durant tres mes.
Tornèt en França après la proclamacion de la Republica lo 4 de setembre de 1870. Pendent lo sètge, partiguèt ambé Leon Gambetta e venguèt comissari de guèrra. A Tolosa, organizèt un còrs de volontaris puei rejonhèt l'armada de Léger coma comandant. Pendent la Comuna de París, fondèt encara un jornau publicat fins au 9 d'abriu quand decidiguèt de far partida dei patrolhas dau barri. Pendent la Setmana Saunosa, se bateguèt dau 25 au 28 de mai. Una legenda ditz que Lissagaray foguèt lo combatent darrier de la Comuna. Après la batalha, s'exilièt tornarmai en Belgica puei a Londres.
I escriguèt lei dos libres que lo rendèron celèbre : Huit journées de mai derrière les barricades (1871) e subretot Histoire de la Commune de 1871 (1876). Aquelei libres foguèron traduchs en anglés per Jenny Marx. D'efèct, Jenny Marx, filha de Karl Marx, e Lissagaray foguèron promés. Pasmens, Jenny rompèt lei acordalhas en 1880 e Prosper-Olivier Lissagaray tornèt donc en França.
Se i opausèt au generau Boulanger e venguèt secretari de la Société des Droits de l'Homme et du citoyen creada ambé Georges Clemenceau, Jules Joffrin e Arthur Ranc. Fondèt tanben dos jornaus nomats La Bataille (1881-1889) puei La Grande Bataille (1893) e denoncièt especialament l'escàndol de Panamà. Se consacrèt adonc a la tresena edicion de l'Histoire de la Commune de 1871 publicada en 1896.
Moriguèt en 1901 d'una laringiti. Quasi 2000 personas assistiguèron a sa cremason dins lo cementèri dau Père-Lachaise.
# Pringy (Marna)

Pringy es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena.

## Istòria

* En 1589 batalha de Pringy, Claude Chastillon n'a daissat un dessin.
* En 1589 bataille de Pringy, Claude Chastillon nous en a laissé un dessin.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Bruno Bonetti |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 315 | 335 | 325 | 343 | 333 | 364 | 360 | 368 | 403 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 384 | 382 | 372 | 365 | 346 | 353 | 341 | 317 | 293 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 301 | 297 | 320 | 348 | 358 | 322 | 334 | 356 | 416 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 444 | 448 | 396 | 401 | 426 | 409 | 454 | 450 | 446 |
| 2009 | 2010 |
| 442 452 | 447 457 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Prinhac de Medòc

Prinhac de Medoc (Prignac-en-Médoc en francés) es una anciana comuna medoquina de Guiana, lingüisticament gascona, administrada pr'au departament de Gironda de la region de Noèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempui lo 1èir de genèir 2019, Prinhac es dens la comuna noèra de Blanhan e Prinhac, shens estatut de comuna delegada.

## Geografia
### Perimètre dau territòri (avant 2019)

Comunas confrontantas de Prinhac :
| | Sivrac de Medòc | |
| | | Blanhan |
| L'Esparra | | Ordonac per un qüadripunt |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son capella de Prinhac, en 1326, Saint-Martin de Prinhac, shens data, Sanctus Martinus de Prinhaco, en 1339. Prinhac s'explica benlèu per un nom latin d'òme, Prineus, emb lo sufixe -acum$^,$. Delamarre explica los Prinhacs per un nom gallés *Prinnios, pas atestat e que seré derivat de prenn, « aubre ». Prinhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'avè per mèste Prineus o *Prinnios.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Qualitat |
| 2014 | 31 de decembre 2018 | Alexandre Pierrard | administrator de societats |
| març de 2008 | 2014 | Pierre Mazano | |
| març de 2001 | 2008 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 210, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 241 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 325 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 232 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 146 | 141 | 148 | 167 | 169 | 162 | 210 | 217 | 224 229 |
| 2009 | 2010 |
| 232 237 | 232 236 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Gironda

## Nòtas

* ↑ Arrêté préfectoral du 01-10-18 portant création de la commune nouvelle de Blaignan-Prignac, 1èir d'octobre 2018,Recueil des actes administratifs n°33-2018-109 Didier Lallement issn lugir en linha http://www.gironde.gouv.fr/content/download/41025/282882/file/RAA%2033%20SPECIAL%20N%C2%B0%202018-109.pdf%7Cpages=3-5%7Cformat=pdf
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 250
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 546, a Preigney
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 217, 304 e 361
* Portau de Guiana
# Pringy (Sèina e Marna)

Pringy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Eric Bonnomet |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 317 | 395 | 397 | 385 | 499 | 458 | 501 | 526 | 504 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 459 | 489 | 463 | 486 | 522 | 538 | 518 | 503 | 518 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 549 | 519 | 535 | 572 | 648 | 751 | 770 | 720 | 754 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 917 | 1 045 | 1 317 | 1 792 | 2 253 | 2 316 | 2 541 | 2 554 | 2 578 |
| 2009 | 2010 |
| 2 537 2 602 | 2 498 2 564 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* Portal de las comunas de França
# Principi de supléncia

Lo principi de supléncia es una senténcia politica e sociala, o un principi de governància, segon que, quand e se, de problèmas de responsabilitat publica despassant las capacitats d'una pichona entita a los resòlvre, l'escalon superieur a alara lo dever de la sostenir, dins las limitas del principi de subsidiaritat.
Aqueles dos principis (subsidiaritat e supléncia) visan teoricament la recerca del nivèl pertinent e mai eficient de l'accion publica, dins l'encastre del respècte de la lei e de las competéncias de las collectivitats.

## Istòria

* Aquel principi trapa una partida de la seuna origina dins la doctrina sociala de la Glèisa catolica, integrant dins lo dever moral, un dever de caritat e a portar assisténcia. Sembla tanben se dessenhar a çò dels pensaires socialistas coma Proudhon, de militants del movement cooperatiu e d'autors liberals coma John Locke e John Stuart Mill.
* Es invocat per justificar la mesa jos tutèla
* A l'escala internacionala, e mai recentament, aquel principi tanben podèt contribuir a l'esperit del principi del « drech d'ingeréncia » encara en discussion, perque susceptible a vegadas s'opausar al principi del liure arbitre, de libertat, d'autonomia d'actors en dificultat.

## Bibliografia

* (fr)Enciclica "Rerum Novarum", pel Papa Leon XIII
* (fr)Nouvelles de Synergies européennes, N°17, genièr de 1996, p.21, 22, 23, Entre autorité et libertés: le principe de subsidiarité, per Stéphane Gaudin.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (fr) La subsidiarité, principe de la démocratie délibérative, et la décentralisation Jean-Claude Boual e Philippe Brachet 2005

## Vejatz tanben
### Articles connèxes

* etica
* Morala
* Ierarquia de las normas
* Sobeiranetat
* Dever d'ingeréncia
* Governància
* Libertat
* Drech dels pòbles a dispausar d'eles meteisses

### Ligams extèrnes

* (fr)Qu’est-ce que le principe de subsidiarité ?, article del site vie-publique.fr
* (fr)Definicion de l'UE
* (fr)Rapòrt d'informacion de l'Assemblada nacionala sul principi de subsidiaritat
* (fr)Le principe de subsidiarité active, concilier unité et diversité - Nòta d'analisi de l'institut de recerca e debat sus la governància
* (fr)Le principe de subsidiarité : enjeu majeur, débat confus, article del site monde-diplomatique.fr
* (fr) "La France, collectivité locale de l'Union européenne", Revue politique et parlementaire 979 (1995) 56-63
# Principi zèro de la termodinamica

Lo principi zèro de la termodinamica es una lèi fondamentala de la termodinamica. Permet de definir la nocion d'equilibri termic coma una relacion d'equivaléncia. Sa formulacion pus frequenta es : « S'un objècte A e un objècte C son en equilibri termic amb un objècte B, A es tanben en equilibri termic amb C ».

## Liames intèrnes

* Temperatura.
* Termodinamica.
# Pringy

Prengi en arpitan (Pringy en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-François Piccone |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 286 | 288 | 321 | 337 | | 409 | | 390 | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 394 | 393 | 358 | 389 | 421 | 409 | 406 | 405 | 380 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 356 | 347 | 345 | 372 | 387 | 405 | 379 | 549 | 576 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 945 | 1 070 | 1 369 | 1 915 | 2 462 | 2 616 | 3 249 | 3 343 | 3 437 |
| 2009 | 2010 |
| 3 492 3 624 | 3 984 4 129 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portau de Savòia (Arpitània)
# Prinhac (omonimia)

Prinhac es un toponim occitan. Se tròba en Gasconha:
* Prinhac e Marcamps
* Prinhac de Medoc
e en Roergue:
I a tanben, en Santonge:

## Tanben veire

* Prenhac