# Bètlòc

Bèthlòc o mens acertadament Bailòc qu'ei ua comuna bearnesa banhada peu gave de Pau e administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Que vadó au sègle XIII com ua bastida fondada autorn deu son castèth.
Que produseish arroi e arrosat de Bearn dab vinhas cultivadas dinc au varat deu castèth.
En 1973 que s'amassè dab duas autas comunas entà formar la comuna navèra de Pujòu-Bètlòc-Ramós ; cadua que tornè crubar la soa independéncia totun en 1984.

## Toponimia

Las fòrmas ancianas que son Beitloc, en 1119-1136, Beitloc, en 1150-1167, Pulcher Locus, en latin, en 1286, Begloc, en 1327, Begloc, en 1442, Begloc, en 1472, Belloc, en 1536, Betloc, en 1582, Bellocq, sus la mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII. La prononciacion qu'es [bɛj'lɔk], dab un è hèra obèrt, quasi un a. Los estatjants que son los bailoqués [lus bajlu'kes]; notem qu'a la pretonica, la vocala qu'ei tostemps mei fragila e cambiadissa qu'a la tonica. Miquèu Grosclaude que nòta que las fòrmas en -it- representan un t banhat [tj-] e que las g l'indican tanben. La prononciacion modèrna qu'a suprimit lo t : [bɛtj'lɔk] > [bɛj'lɔk].
Lo sens qu'es evident : que conten ua intencion de marcar la beròu deu site, o que l'endret es bèth per s'i establir$^,$. Lo nom qu'es frequent dens los cas de mongia, mès pas necessàriament : Bailòc qu'es la prumèra bastida bearnesa.

### Questions de grafia

Miquèu Grosclaude que dèisha la causida enter Bailòc o Bètlòc, ua grafia qui's vòu fonetica e ua auta supausada etimologica e englobanta. Mès la soa proposicion qu'ei doblament paradoxau : per la reproduccion de la fòrma orala [bɛj'lɔk], quitament s'aqueth [ɛ] ei près de [a], que caleré causir Bèilòc, que non pas Bailòc basat suu gentilici bailoqués; se vòlen ua grafia rigorosament classica e englobanta, Bètlòc qu'ei meilèu ua grafia sauvatja e qui pòt pas englobar la prononciacion; sonque Bèthlòc pòt englobar ua prononciacion iodizada [bɛj'lɔk], puish que, atau com escriu Grosclaude, th que's pòt articular dab ua molhadura en bearnés (Bètlòc, grafia incorrècta segur, que poderé representar ua prononciacion [bɛl'lɔk], qui existeish per autes lòcs).

## Istòria

Bailòc qu'es la prumèra bastida bearnesa, fondada en 1281 per Gaston VII de Montcada e de Bearn, mès qu'èra ja un vilatge avant e que portava ja lo son nom (véder las fòrmas ancianas au paragrafe toponimia).

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Qualitat |
| 2014 | 2020 | Idelette Demaison | |
| març de 1971 | 2014 | Georges Domercq | arbitre internacionau de rubí a XV |
| 1952 | 1971 | Paul Labau | |
| | 1952 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 897, totala: 911 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 947 | 1 061 | 1 062 | 1 096 | 1 145 | 1 222 | 1 216 | 1 186 | 1 154 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 017 | 1 007 | 1 031 | 1 033 | 1 080 | 1 153 | 1 099 | 988 | 972 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 996 | 1 060 | 1 039 | 882 | 871 | 918 | 903 | 862 | 829 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 807 | 836 | 790 | 757 | 702 | 684 | 833 | 840 | 857 889 |
| 2009 | 2010 |
| 875 907 | 895 927 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2019 la populacion qu'èra de 909 abitants.

## Nòtas

* 1 2 3 4 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 329
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 62, a Beaulieu
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 163
* Portau de Bearn