OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saint-Geoire-en-Valdaine

Nom desconegut en arpitan (Saint-Geoire-en-Valdaine en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde |
| 2008 | 2014 |
| març de 2001 | 2008 |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 2390, totala: 2420 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 3 617 | 3 440 | 4 397 | 4 417 | 4 635 | 4 404 | 4 383 | 4 437 | 4 350 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 4 019 | 3 884 | 3 937 | 3 723 | 3 649 | 3 606 | 2 052 | 2 002 | 2 087 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 2 047 | 2 112 | 2 107 | 1 720 | 1 714 | 1 585 | 1 478 | 1 358 | 1 359 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 341 | 1 333 | 1 351 | 1 570 | 1 819 | 1 979 | 2 271 | 2 309 | 2 348 2 348 |
| 2009 | 2010 |
| 2 374 2 438 | 2 402 2 462 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal dau Daufinat
* Portau d'Arpitània
# Saint-Genis-l'Argentière

Saint-Genis-l'Argentière en arpitan (Saint-Genis-l'Argentière en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.

## Geografia

Situat en los Monts del Lionès, Aquel vilatge es fòrça prèp de Santa Foy la Argentière.
Situé dans les Monts du Lyonnais, Ce village est très proche de Sainte Foy l'Argentière.

### Comunas vesinas
## Istòria

La municipalitat deu lo sieu nom a una mina de plomb argentifère espetada a la Mièja Edat.
La commune doit son nom à une mine de plomb argentifère exploitée au Moyen Âge.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Christian Rivoire |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 610 | 420 | 630 | 860 | 804 | 870 | 909 | 1 020 | 1 004 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 866 | 954 | 982 | 892 | 906 | 1 012 | 933 | 1 011 | 978 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 936 | 908 | 850 | 803 | 808 | 807 | 804 | 706 | 685 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 600 | 569 | 549 | 656 | 802 | 860 | 963 | 978 | 990 |
| 2009 | 2010 |
| 994 1 021 | 1 045 1 075 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portau d'Arpitània
# Saint-Genix-sur-Guiers

Saint-Genix-sur-Guiers en arpitan (Saint-Genix-sur-Guiers en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Joël Primard |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 284 | 1 535 | 1 764 | 2 100 | | 1 786 | | 1 961 | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 905 | 1 812 | 1 913 | 1 857 | 1 868 | 1 805 | 1 858 | 1 876 | 1 912 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 935 | 1 887 | 1 833 | 1 642 | 1 688 | 1 657 | 1 679 | 1 602 | 1 562 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 606 | 1 538 | 1 586 | 1 692 | 1 735 | 1 817 | 2 094 | 2 133 | 2 172 |
| 2009 | 2010 |
| 2 223 2 263 | 2 247 2 285 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portau de Savòia (Arpitània)
# Senescalciá de Roergue

Jol Regim Ancian, la Senescalciá de Roergue èra la circonscripcion judiciària per la província de Roergue.
Lo primièr senescal de Roergue mencionat per l'istorian Marc Antòni Francés de Gaujal es Guilhèm de Benac, que exercissiá en 1216 al nom de Simon IV de Montfòrt. Qualques uns de sos successors foguèron elegits pels comtes de Tolosa, als quals lo Comtat de Roergue apertenguèt fins a 1271. Mas a partir d'aquesta epòca, aquel darrièr fèu foguèt restacat a la corona, adonc los senescals dependèron dels reis de França; aquel estat de causas foguèt passatgièrament interromput pel Tractat de Brétigny, que faguèt passar la província jos la dominacion anglesa.

## Sèti de la senescalciá

Mantun article dels privilègis acordats a Najac, en decembre de 1368, permet d'assegurar que aquel vilatge foguèt per un temps mai o mens long lo sèti de la senescalciá. Segon un memòri redigit en 1505 per l'autoritat comunala de Rodés a prepaus de las talhas, aquesta ciutat l'auriá tanben possedit.

## Ròtle del senescal

Una de las obligacions del senescal consistissiá a anar, acompanhat dels oficièrs de sa cort, dins d'unes luòcs determinats de son ressòrt per i rendre la justícia dins d'assisas periodicas e tengudas publicament.
Una decision de reglament renduda lo 19 de genièr de 1495 pel Parlament de Tolosa cambièt aquel mòde de procedir en tot estatuir que las assisas se tendrián pas que al sèti de la senescalciá, es a dire a Vilafranca. En vertut d'aqueste meteis acte, lo senescal deviá aver pas que dos luòctenents principals, un laïc e l'autre clergue, e un comissari ad universitatem causarum, encargat de suplir en cas de besonh los luòctenents. Èra assistit del jutge màger, que aviá la preeminéncia suls autres oficièrs, e que se situava immediatament a sa drecha.
L'ereccion d'un presidial a Vilafranca, en 1552, venguèt un còp de mai modificar l'organizacion d'aquela cort de justícia. Lo tribunal novèl, que prenguèt lo nom de senescal-presidial, e que son objècte èra de solatjar lo parlament en lo descargar d'un grand nombre d'apèls de pauca importància, se compausèt d'en primièr de quinze conselhièrs. A sa tèsta foguèt totjorn lo senescal, mas amb un ròtle considerablament amendrit al profièch d'aquel del jutge màger.
Vengut centre judiciari, Vilafranca concentrèt alavetz los òmes de lei, avocats e procuradors, que oficiavan egalament dins las justícias senhoralas.
Lo sagèl de la senescalciá por­tava en 1576 simplament aquestes mots: Sigillum senescallie Ruthenensis.
* Portal de Roergue
# Senescaucia de Came

La senescaucia de Came (lhèu qu'èran duas senescaucias, ce ditz Anne Zink) que regropava devath lo Regim Ancian bèras parròquias deus entorns de Bidaishe, a ua trentena de quilomètres a l'èst de Baiona. Lo son ressòrt que's con·hon en tèrmes generaus dab lo deu ducat de Gramont. La soa istòria qu'ei mau coneishuda, pr'amor los archius de la senescaucia que cremèn a la Revolucion Francesa.

### Istòria

Quan lo rei Carles IX e creè en 1563 lo comtat de Guishe en partir de las tèrras de Gramont, que determinè «de i crear, erigir e establir un senescau e un sièti de senescau au lòcdit de Guishe (...) lo quau (...) coneisherà de totas causas civilas e criminaus de tot lo dit comtat de Guishe».
Mei tard, lo sièti de la senescaucia que's desplacè a Came. Segon Jacques Robert, lo tribunau de la cort senescau que's tienèva au castèth, mes l'auditòri de la cort dens un bastiment aperat la "grana maison" situat suber l'auta arriba de Bidosa, au quartièr de la Herrèra (valent a díser la «mina de hèr»).
Dens l'intervau, Anne Zink que senhala l'existéncia d'archius qui argüeishen en 1684 e 1685 ua cort ordinària a Guishe, shens poder elucidar dab certitud la relacion d'aquesta cort dab la senescaucia. D'auta part, Jacques Robert que nòta qu'ei atestat qu'en 1712 la senescaucia e residiva a Vergüei, e que tornè a Came au mitan deu sègle XVIII$^{au}$.

## L'ipotèsi d'ua senescaucia dobla

Alavetz que Jacques Robert non distingueish pas qu'ua senescaucia de Came, qui entad eth «que sembla d'aver foncionat simultanèament en dus endreits diferents», Anne Zink que perpausa ua auta interpretacion qui distingueish duas senescaucias, l'ua en França e l'auta en Navarra.
Dens aquesta version, la senescaucia de Came pròpriament dita non cobriva pas que las sèt parròquias deu ducat de Gramont situadas en França: las tres parròquias labordinas de Bardòs, Guishe e Urt e las quate parròquias gasconas de Samas, Lèren, Sent Pèr de Lèren e Came, a l'excepcion d'aquesta darrèra deu quartièr de la Herrèra, qui èra navarrés. Lo duc de Gramont que i èra sol senhor justicièr; la juridiccion d'apèl qu'èra lo parlament de Bordèu (o entà las causas mendras lo presidiau de Dacs).
Ua auta senescaucia qu'èra competenta entà las tèrras navarresas deu ducat de Gramont e que s'estenèva en consequéncia sus Vergüei, Vièlanava de Bidosa, Sharrita e lo quartier de la Herrèra a Came.
# Senedj

Snedj (nom de Nisot-Biti) que ho un faraon de la II$^{au}$ dinastia durant lo periòde tinita.
Senedj en escritura ieroglifica :
| Precedit per Oneg | Faraon Senedj | Seguit per Peribsen |

## Hont

* Grimal, Nicolas. Histoire de l'Egypte ancienne. París : Fayard, 1988.
* Shaw, Ian. The Oxford History of Ancient Egypte. Oxford : Oxford University Press, 2000.
| Portal Egiptopèdia | Accedissètz dirèctament als articles de Wikipèdia concernent l'Egipte antica : Istòria | Geografia | Organizacion politica | Faraon | Art | Mitologia | Dius | Vida vidanta | Bibliografia | Egiptològs | Lexic |
# Senescal

Un senescal (var. senescau, seneschau), èra un oficièr al servici d'un rei, prince o senhor temporal. Lo mot senescal, d'origina francica, es eissit del germanic comun *sini-skalk, que significa «decan dels servidors». Podiá tanben èsser, coma dins lo Sant Empèri Roman Germanic, al servici d'una abadiá, sovent imediata, ont aquesta foncion veniá puèi un títol onorific ereditari.
Dins lo Reialme de França a l'Edat Mejana los senescals èran los oficièrs locals de l'administracion reiala en Occitània nomenats baillis (baile) en França. Èran nomenats, gatjats e podián èsser revocats per lo rei que lor conferissiá d'atribucions administrativas, judiciàrias e financiàrias. Aquestas doas foncions foguèron creadas jol règne de Loís IX de França.

## Vejatz tanben

* Senescauciá e bailiatge
# Seneffe

Seneffe es una comuna de la província bèlga de Enaut.
# Senegal (flum)

Senegal es un flum d'Africa occidentala de regim tropical, long de 1 750 km, que prend sa font en Guinèa a 750 m d'altitud. Asaga Mali, puèi Mauritània e Senegal, e servís de frontièra entre aqueles dos païses, abans de se getar dins l'ocean Atlantic a Ndar(Saint-Louis).

## Geografia

Senegal se fòrma a Bafolabe en Mali de per la confluéncia de dos rius que davalan del massís de Fota-Djalon: Bafing e Bakoye (vengut de Baole). Bafing, que carreja la mitat de las aigas del flum es considerat coma la branca maire.
Recep sus la riba senèstra Faleme, qu'es son principal e darrièr afluent significatiu e fòrma la frontièra entre Mali e Senegal, e sus la riba dreita Colimbine, Karakoro, Ghorfa e Gorgol, rius mens importants.
Lo bacin versant cobrís aperaquí 337 000 km² e s'estend sur quatre Estats. Se destrian tres regions desparièras : lo aut bacin entrò a Bakel (vila de Senegal, prèp de la frontièra maliana), la val de Bakel a Saint-Louis (816 km) e lo dèlta.
# Senescaucia de las Lanas

La Senescaucia Principau de las Lanas que s'estenèva sus ua part substanciau de l'actuau departament de las Lanas e tanben sus bèras zonas de l'actuau departament deus Pirenèus Atlantics, com la vila de Baiona e Labord.

## Presentacion

Que's creè en 1255, per division de la Senescaucia de Guiana. Qu'estó erigida en circonscripcion particulara en 1454 peu rei Carles VII.
A l'origina, qu'englobava Labord, la vila de Baiona, ua vintea de parròquias puish restacadas au departament deus Pirenèus Atlantics (subertot dens los sectors de Bidaishe e Arsac) e ua bona part de l'actuau departament de las Lanas, dilhèu tanben (au mensh dens un purmèr temps) lo vescomtat de Sola. Que's sosdividí rapidament de hèit en tres senescaucias segondàrias, los siètis de las quaus èran Baiona, Dacs e Sent Sever, circonscripcions judiciàrias dens la practica autonòmas las uas de las autas mes qui èran en teoria unidas devath l'autoritat d'un senescau d'espasa (dens lo ròtle purament protocollari) qui residiva a Sent Sever, puish a Dacs.
* La Senescaucia de Baiona que cobriva la vila de Baiona e Labord.
* La Senescaucia de Dacs qu'englobava 73 parròquias.
* La Senescaucia de Sent Sever qu'èra formada de 112 parròquias.
# Seneferó

Seneferó (en egipcian ancian Seneferu/S-nfr.w(j), Snefru/S nfr.w(j), Senefer/S-nfr, Snofru...) que ho un faraon deus famós qui l'Egipte antica e se'n brembè per sègles. Purmèr faraon de la IV$^{au}$ dinastia, que bastí tres piramidas qui, amassas, representan un tribalh màger que cap deus autes faraons a pas jamei deplegat.
Qu’ei lo pair deu faraon Khofo (Kheòps en grèc) qui he bastir la Grana Piramida de Giza.
En ieroglif Seneferó que s'escriu :
La Pèira de Palèrme que’u descriu com un rei pelajadís qui auré gavidat campanhas en Nubia e en Libia e sus la mar, en bèth raportar milèrs de presoèrs e bèstias. L’enjòc, per Egipte, b’èra de daunejar e de conservar punts estrategics de matèrias purmèras qui èran aus estrems deu país (Nubia dab aur, animaus exotics, pèiras preciosas) e lo nòrd, Libia e Sinai (dab metaus e husta).
Que bastí hèra; en mei de las tres piramidas (la purmèra començada a Meidon, e las duas autas, dont la Piramida romboïdala a Dahshor) qui muishan ua progression arquitecturau, que hasó bastir vilas, hortalessas, temples e palais.

## Hont

* Grimal, Nicolas. Histoire de l'Egypte ancienne. París : Fayard, 1988.
* Shaw, Ian. The Oxford History of Ancient Egypte. Oxford : Oxford University Press, 2000.
| Precedit per Honí | Faraon Seneferó | Seguit per Khofo |
| Portal Egiptopèdia | Accedissètz dirèctament als articles de Wikipèdia concernent l'Egipte antica : Istòria | Geografia | Organizacion politica | Faraon | Art | Mitologia | Dius | Vida vidanta | Bibliografia | Egiptològs | Lexic |
# Senepa

Una senepa, tacha o tacheta es un accessòri de burèu plan comun que consistís en una mena clavèl, generalament metallic, amb un cap circular e una poncha al centre, que se buta sus una paret o un taulièr amb la sola fòrça del poce. S'emplèga especialament per expausar temporàriament de documents.

## Istòria

La senepa foguèt inventada de nom (''thumb tack'') e coma article produit en seria en America del Nòrd cap a la fin del sègle XVIII. La senepa de tipe ''push pin'' (senepa espilla), non corrodable, foguèt brevetada per Edwin Moore en 1902. E. Moore creèt la societat Moore Push-Pin amb solament 112.60 dòlars. Se consacrèt cada aprèp-miègjorn e ser, dins una sala que logava, a fabricar una invencion que descriu coma « una espilla amb una punhada ». En 1903, lança sa primièra publicitat per tota l'America per son produit dins The Ladies' Home Journal. Fondèt son entrepresa slo 19 de julhet de 1904 amb lo nom de Moore Push-Pin Company. De 1912 a 1977, la Moore Push-Pin Company èra situada prèp de Filadèlfia. Uèi, la Moore Push-Pin Company ocupa una granda fabrica a Wyndmoor, totjorn en Pensilvània e l'entrepresa contunha de fabricar d'objèctes pichons.
D'autras fonts indican que la senepa foguèt inventada pel relotgièr Johann Kirsten l'an 1903 dins la localitat de Lychen dins lo districte d'Uckermark en Alemanha. Vendèt los sieus dreches d'invencion a Otto Lindstedt, un empresari, que recebèt un brevet de l'Ofici lo 8 de genièr de 1904. Lindstedt venguèt ric, alara que Kirsten demorèt paure. D'autras fonts atribuisson l'invencion de la senepa al proprietari d'industria austriaca, Heinrich Sachs en 1888.
# Revòuver Tipe 26

Lo Revòuver Tipe 26 es un revòuver japonés intrat en servici en 1893. Destinat a l'armada imperiala, èra una sintèsi de plusors armas de ponh europèas e americanas, especialament lo Smith & Wesson n°3. Utilizava de municions 9 mm Tipe 26 e sa designacion militara foguèt 26 Nen Shiki Kenju. Aperaquí 60 000 exemplaris foguèron produchs fins a 1923 e l'arma foguèt utilizada durant totei lei combats menats per l'armada japonesa de la fin dau sègle XIX a la fin de la Segonda Guèrra Mondiala. Èra presada per leis oficiers per sa poissança de fuòc e sa soliditat. En revènge, lo reculament èra important e la precision febla car leis organs de mira èran tròp rudimentaris.

## Liames intèrnes

* Revòuver.

## Bibliografia

* Martin J. Dougherty, Armes à feu : encyclopédie visuelle, Elcy éditions, p. 68.
* Jean Huon, « Le revolver japonais Type 26 », Cibles, n° 613,‎ julhet de 2021, pp. 68-70.

## Nòtas e referéncias

* ↑ La chifra 26 correspondiá a la 26$^a$ annada de l'èra Meiji.
# Revòuta dei Turbants Jaunes

La Revòuta dei Turbants Jaunes se debanèt de 184 a 192 dins l'Empèri Chinés. Fuguèt entraïnada per Zhang Jiao, fondator de la secta taoïsta Taiping, qu'organizèt una insureccion còntra la dinastia Han. Sei partisans adoptèron un turbant jaune coma signe de raliment donant son nom a la revòuta.
En causa de l'afebliment dau govèrn centrau en declin dempuei de decennis, lei Han fuguèron rapidament en dificultat. Deguèron donc demandar l'ajuda de generaus e de vassaus poderós que capitèron d'esquichar pauc a pauc la revòuta. La mòrt de Zhang Jiao favorizèt la victòria deis aliats de l'emperaire. Pasmens, lei combats entraïnèron lo partiment de l'Empèri entre lei senhors e generaus venceires que perdiguèt la direccion vertadiera de l'Empèri e dispareguèt en 220.

## Liames intèrnes

* Dinastia Han.
* Periòde dei Tres Reiaumes.
* Republica Populara de China.
# Revòutas dei Companhons d'Abu Muslim

Lei Revòutas dei Companhons d'Abu Muslim son una tièra de revòutas que se debanèron de 755 a 783 sus lo plan iranian de part de partisans d'Abu Muslim al-Khurasani, senhor musulman poderós assassinat per leis Abbassidas en 755.
# Revòuver

Un revòuver (var. revolver, revolvèr) es una arma de fuòc individuala aprovesida per un magazin cilindric, dich barrilhet ò tambor, que contèn generalament sièis cartochas. Aparegut au sègle XVI, lo concèpte es sustot famós gràcias ai revòuvers dau sègle XIX que dominèron lo sector deis armas de ponh fins a l'aparicion dau pistolet modèrne. Pasmens, la fisabilitat e la poissança dei municions utilizablas, generalament superiora a aquelei destinadas ai pistolets, an permés au revòuver de gardar un certan interès.

## Liames intèrnes

* Arma de fuòc.
* Pistolet.

## Bibliografia

* (fr) Dominique Venner, Pistolets et revolvers, Éditions de la Pensée moderne, coll. « Le Livre des armes » (n° 1), 1972.
* (fr) Dominique Venner, Les Armes de poing de 1850 à nos jours, Larousse, 1988.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Dicod'Òc, Lo Congrès Permanent de la Lenga Occitana, cèrca « Revolver », consultat lo 25 de febrier de 2018,
# Reykjavík

Reykjavík (lit. « Baia del fum » en islandés) es la capitala d'Islàndia e la capitala pus septentrionala del mond. Situada al sud-oèst de l'illa, dins la baia de Faxaflói, ten una populacion de 113 387 abitants (2003), que puja a 181 746 dins l'aglomeracion urbana tota, qu'inclutz las localitats de Kópavogur, Hafnarfjörður, Garðabær, Mosfellsbær, Seltjarnarnes e Álftanes. A 40 km al sud sus la còsta se tròba Keflavík, qu'es la segonda ciutat d'Islàndia. La seuna latitud èssent 64° 08' N, prèp del Cercle polar artic (66° 33' N), la ciutat recep sonque quatre oras de lutz solara per jorn durant l'ivèrn; durant l'estiu, la màger part de la nuèit es illuminada coma lo jorn.
Lo primièr establiment noroèc al luòc de l'actuala ciutat data de 870, mas foguèt una zona rurala fins a 1752, qu'es considerat coma l'an de fondacion de la ciutat.

#### Evolucion de la populacion

* 1801 - 600
* 1860 - 1450
* 1901 - 6321
* 1920 - 17 450
* 1930 - 28 052
* 1940 - 38 308
* 1950 - 55 980
* 1960 - 72 407
* 1970 - 81 693
* 1980 - 83 766
* 1985 - 89 868
* 1990 - 97 569
* 1995 - 104 258
* 2003 - 113 387
* 2004 - 113 730
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Reykjavík.
# Reyero

Reyero es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Rexhep Meidani

Rexhep Qemal Meidani, professor de fisica e politician n. 1944, foguèt president d'Albania entre 1997 e 2002.
| Precedit per Sali Berisha | President d'Albania 24 de julhet de 1997- 24 de julhet de 2002 | Seguit per Alfred Moisiu |
# Rexingen (Bas Ren)

Rexingen en alemannisch (Rexingen en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Francis Burry |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 124 | 133 | 135 | 168 | 170 | 180 | 182 | 190 | 221 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 176 | 185 | 217 | 216 | 212 | 201 | 185 | 187 | 176 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 178 | 179 | 199 | 203 | 184 | 183 | 185 | 185 | 185 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 180 | 165 | 160 | 155 | 170 | 170 | 192 | 192 | 191 |
| 2009 | 2010 |
| 191 196 | 196 200 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Rexpoëde

Rexpoëde es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.

## Geografia

Situada a unitat|18|km de Dunquèrca, 59 km de Lille, 26 km de Furnes (Belgica)
Située à 18 km de Dunkerque, 59 km de Lille, 26 km de Furnes (Belgique)

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Bruno Brongniart |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 912 | 1 835 | 1 883 | 1 939 | 1 958 | 1 963 | 1 955 | 1 977 | 2 001 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 863 | 1 883 | 1 850 | 1 811 | 1 887 | 1 863 | 1 808 | 1 801 | 1 760 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 675 | 1 690 | 1 618 | 1 476 | 1 401 | 1 331 | 1 283 | 1 369 | 1 279 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 241 | 1 154 | 1 167 | 1 384 | 1 534 | 1 546 | 1 728 | 1 754 | 1 763 |
| 2009 | 2010 |
| 1 767 1 800 | 1 849 1 881 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França