OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pont-la-Ville (Nauta Marna)

Pont-la-Ville (Nauta Marna) es una comuna francesa administrada per lo departament de la Nauta Marna de la region de Champanha-Ardena.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | René Richard |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 327 | 260 | 362 | 408 | 484 | 435 | 455 | 430 | 467 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 381 | 426 | 431 | 402 | 377 | 356 | 348 | 313 | 297 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 298 | 255 | 249 | 205 | 205 | 188 | 168 | 166 | 186 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 198 | 215 | 177 | 185 | 168 | 140 | 147 | 148 | 149 |
| 2009 | 2010 |
| 148 155 | 149 155 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Pont-sur-Madon

Pont-sur-Madon es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst .

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | David Prévot-Pierre |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 213 | 246 | 302 | 258 | 285 | 285 | 285 | 283 | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 239 | 239 | 255 | - | 263 | 226 | 226 | 216 | 191 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 189 | 171 | 171 | 121 | 109 | 117 | 108 | 128 | 115 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 101 | 100 | 115 | 130 | 139 | 130 | 147 | 150 | 154 |
| 2009 | 2010 |
| 158 163 | 159 163 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Pont-l'Abbé-d'Arnoult

Pont-l'Abbé-d'Arnoult es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per luec:
* -; au segle XVIII (Cassini).

## Administracion

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Didier Mayau |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 230 | 1 295 | 1 341 | 1 362 | 1 385 | 1 743 | Cercar | 1 797 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 1 716 1 991 | 1 727 2 001 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* ↑ «Carte de Cassini». Géoportail.
* Portal de las comunas de França
# Pont-l'Évêque (Oise)

Pont-l'Évêque es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region dels Nauts de França.

## Istòria

Pont-l'Avesque èra la proprietat de l'avesque de Noyon, #que dempuèi la sègle XII i establís un peatge episcopal amb lo bastiment d'un pont sus l'Oise. Aquel peatge perdura fins a la fin de l'Ancian Regim.
Uèi Pont-l'Avesque a totjorn la siá physionomie de vilatge de mariniers #que los ostals se n'alinhan la longitud del pòrt.
Tèrras privilegiadas dels reis francs, ont an #èsser successivament coronats lo carolingien Charlemagne e lo capétien Hugues Capet, encreuament comercial e anautit luòc de la vida intellectuala pendent la Renaissance e los sègles seguents, teatre fin finala de grands conflictes modèrns, lo País Noyonnais o Pagus Novomiensii coma aimavan la trucar i a 2000 ans los Romains, s'alimenta d'aquel ric passat e d'aquel marc natural preservat per se projectar al melhor en lo nòu millenari.
Pont-l'Évêque était la propriété de l'évêque de Noyon, qui dès le sègle XII y établit un péage épiscopal avec la construction d'un pont sur l'Oise. Ce péage perdura jusqu'à la fin de l'Ancien Régime.
Aujourd'hui Pont-l'Évêque a toujours sa physionomie de village de mariniers dont les maisons s'alignent le long du port.
Terres privilégiées des rois francs, où ont été successivement couronnés le carolingien Charlemagne et le capétien Hugues Capet, carrefour commercial et haut lieu de la vie intellectuelle durant la Renaissance et les siècles suivants, théâtre enfin de grands conflits modernes, le Pays Noyonnais ou Pagus Novomiensii comme aimaient l'appeler il y a 2000 ans les Romains, se nourrit de ce riche passé et de ce cadre naturel préservé pour se projeter au mieux dans le nouveau millénaire.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2021 | 2026 | Martine Ponthieux |
| 2020 | 2021 | David Dessaint |
| 2014 | 2020 | Olivier Ghiri |
| 2008 | 2014 | Philippe Kuc |
| març de 2001 | 2008 | Patrick Deguise |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 376 | 402 | 422 | 395 | 460 | 440 | 510 | 532 | 493 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 534 | 570 | 548 | 472 | 471 | 407 | 430 | 426 | 499 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 556 | 587 | 560 | 490 | 456 | 478 | 417 | 478 | 538 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 622 | 656 | 663 | 596 | 659 | 803 | 739 | 731 | 722 |
| 2009 | 2010 |
| 713 722 | 711 719 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Pont-les-Moulins

Pont-les-Moulins es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.

## Geografia

La municipalitat se tròba al pè d'importants reliefs. Un riu en se tirant en lo Doubs passa pel pòble.
La commune se trouve au pied d'importants reliefs. Une rivière se jetant dans le Doubs passe par le village.

### Comunas vesinas
## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Alain Sagnier |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 230 | 236 | 238 | 289 | 293 | 314 | 309 | 302 | 294 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 238 | 228 | 227 | 217 | 222 | 229 | 191 | 180 | 165 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 173 | 168 | 164 | 152 | 139 | 133 | 130 | 151 | 147 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 142 | 140 | 132 | 164 | 170 | 170 | 174 | 174 | 175 |
| 2009 | 2010 |
| 175 176 | 177 179 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Osroes Ièr (rei part)

Osroes Ièr (o Chosroes Ièr) foguèt un emperaire part que regnèt sens dobte de 108-109 a 127-128. Es un rei concurrent de Vologés III.

## Règne

Osroes èra lo rei part que contrarotlava l'Oèst de l'Empèri. En 114, ataca Armenia, país qu'èra alara dins l'esfèra d'influéncia de Roma. En responsa, Trajan menèt una campanha militara contra Osroes, que foguèt desfach. Armenia venguèt una província romana e la capitala Ctesifont foguèt presa. Trajan installèt un rei vassal a Ctespifont, Partamaspates, un filh d'Osroes. L'emperaire roman moriguèt en 117, e los parts poguèron tornar prene los territòris perduts.

## Referéncias

* ↑ Kia, p. 202-203.
* ↑ Ploetz 1998, p. 349.

## Fonts

* (en) K. Schippmann, 1986, Arsacides II. The Arsacid dynasty, Encyclopaedia Iranica, II/5, p. 525-536, available online at (accessed on 6 May 2020).
* (en) Mehrdad Kia, 2016, The Persian Empire: A Historical Encyclopedia, Santa Barbara, ABC-CLIO.
* (de) Collectiu, 1998, Der Grosse Ploetz. Die Daten-Enzyklopädie der Weltgeschichte, Komet.
# Ossa (Bearn)

Ossa (Ousse en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei ['usɔ]. Las fòrmas ancianas que son Ossa au sègle XIIau, Osse au sègle XIIau, Osse en 1385, Oose en 1402, Ousse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat e Rostaing, Ossa qu'ei sus l'Ossa, nom d'aiga prelatin.
Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion deu Dauzat. Ossa que vien deu nom de l'aiga, idronime de nom preindoeuropèu.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2008 | 2026 | Jean-Claude Bouriat |
| març de 2001 | 2008 | Serge Ravasson |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1620, totala: 1662 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 527 | 524 | 527 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 463 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 416 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 356 | 406 | | | Cercar | Cercar | 1 367 | 1 380 | 1 393 1 431 |
| 2009 | 2010 |
| 1 472 1 511 | 1 519 1 560 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 308
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 514
* ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/30/municipales-dans-le-bearn-les-maires-elus-au-premier-tour-7525997-4338.php
* Portau de Bearn
# Ossa de Montiel

Ossa de Montiel es un municipi de la província espanhòla d'Albacete e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# Palais de Topkapi

Lo palais de Topkapi es un important palais bastit per lei sultans otomans a l'emplaçament de l'acropòli antic de Bizanci. De 1465 a 1853, foguèt lo luòc de residéncia principau dau sultan e de sa cort. Lo luòc chausit per sa construccion permet de dominar la Bana d'Aur, Bosfòr e la mar de Marmara. S'estend sus una superficia de 70 ectaras e es protegit per un barri de 5 quilomètres.
La construccion comencèt en 1459 durant lo rèine de Mehmet II (1451-1481) per dotar Constantinòble, recentament conquistada per lei Turcs, d'un palais modèrne. Foguèt regularament agrandit e modificat per lei sobeirans seguents, especialament amb la construccion d'un arèm durant lo sègle XVI e de restauracions importantas après un tèrratrem en 1509 e un incendi en 1665. Aquò menèt a la formacion d'un complèx organizat a l'entorn de quatre corts principalas que, a l'apogèu de son foncionament, podiá acuelhir 4 000 personas. Pasmens, l'edifici perdiguèt son importància a partir de la fin dau sègle XVII quand lei sultans comencèron de preferir lei palais construchs lòng de Bosfòr. En 1853, Abdulmecid I$^{èr}$ (1839-1861) decidèt de desplaçar la cort vèrs lo palais de Dolmabahce. Lo palais de Topkapi gardèt de foncions estatalas coma la gestion dau tesaur imperiau, de la bibliotèca imperiala, dei mosquetas e de la moneda, mai foguèt desenant reduch a un ròtle de sèti de l'administracion.
Après la fin de l'Empèri Otoman en 1921, lo palais foguèt convertit en musèu de l'èra otomana per lo govèrn republican. Es desenant un dei luòcs pus visitats de Turquia amb una frequentacion de 2,98 milions de personas en 2018. Es considerat coma un exemple de l'arquitectura otomana e es lo luòc de preservacion d'importantei colleccions de porcelana, de vèstits, d'armas, de bloquiers, d'armaduras, de miniaturas, de manuscrits calligrafiats e de pinturas muralas. Es classat au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO dempuei 1985.

## Liames intèrnes

* Constantinòble.
* Empèri Otoman.
* Palais de Dolmabahce.

## Bibliografia

* (en) Fanny Davis, The Palace of Topkapi in Istanbul, Nòva York, Charles Scribner's Sons, 1970.
* (en) Gülru Necipoğlu, Architecture, ceremonial, and power : The Topkapi Palace in the fifteenth and sixteenth centuries, Cambridge (Massachusetts), The MIT Press, 1991.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Topkapı Sarayı en turc.
# Palais de Westminster

Lo palais de Westminster (en anglés: Palace of Westminster; en galés: Palas San Steffan), tanben sonat Cambras del Parlament (anglés: Houses of Parliament), es a Londres lo luòc que i sèson la Cambra de las comunas (House of Commons) e la Cambra dels Lòrds (House of Lords) del Reialme Unit. Lo palais es en riba nòrd de Tamèsi e se situa dins l’arrondiment londinenc de la Ciutat de Westminster.
L’edifici servissiá a l’origina de residéncia reiala, mas cap monarca anglés o britanic i pas pus viscut dempuèi lo sègle xvi. La pus vièlha seccion del palais, Westminster Hall, data de l’an 1097. Pasmens, la pus granda part del bastiment data del sègle xix : l’ancian Palais de Westminster, d'efièch, foguèt gaireben completament destruit par un incendi lo 16 d'octobre de 1834. L’arquitècte responsable de la reconstruccion, Sir Charles Barry, faguèt lo bastiment nòu dins lo pus pur estil neogotic, en referéncia a l’epòca dels Tudor. Una de las atraccions pus famosas del palais de Westminster es sa Torre del Relòtge (Clock Tower), qu'alberga Big Ben.
# Palais de Pizzurno

Lo palais de Pizzurno a Buenos Aires dens lo quartièr de la Recoleta, qu'ei la sede deu miinistèri argentin de l'educacion.
Que ho bastit enter 1886 e 1888 suus plan de larquitècte d'origina alemana Carlos Adolfo Altgelt. La façada qu'ostendeish justament influèncias germanicas.
Lo terrenh que ho legat per Doña Petronila Rodríguez de Rojas a la ciutat dab la condicion d'i bastir ua escòla e un internat entà un 70at de mainadas. A maugrat d'aqueth testament, l'edifici que ho inaugurat en 1893 com sede deu tribunau abans que's mudesse dens lo son edifici actuau de la plaça Lavalle. l'escòla que ho establida dens un aute lòc de la ciutat.
Enter 1903 e 1978 lo palais que ho sede deu Conselh Nacionau d'Educacion ; arron que vadó sede deu ministèri.
Lo 13 de genèr de 2006 que ho classificat com Monument Istoric Nacionau d'Argentina.
Qu'acesa tanben la Bibliotèca nacionau deus mèstes.

## Vejatz tanben

* Portau d’Argentina
# Palais de Wilanów

Lo Palais de Wilanów es un palais reiau polonés situat dins l'arrondiment de Wilanów dins la region de Varsòvia. Foguèt bastit per lo rèi Joan III Sobieski (1674-1696). De 1730 a 1733, venguèt tanben la residéncia dau rèi Augustus II.
# Palais de Barolo

Lo Palais de Barolo qu'ei un deus immòbles principaus de Buenos Aires situat suber l'avienguda de Mayo dens lo quartièr de Montserrat. Enter 1923 e 1935, que ho lo bastiment lo mei haut de la ciutat, destronat per la bastida deu Kavanagh.
Que ho realizat per l'arquitècte italian Mario Palanti per ua comanda de l'entreprenaire textil Luis Barolo qui'u dè lo son nom. Palanti que realizore tanben, en 1928, lo Palais Salvo, un deus bastiments los mei representatius de Montevideo e hèra semblable au Barolo (mes un chicoi mei brac).
Qu'ei haut de 100 m dab 22 solèrs. Desempuish 1997 qu'ei un monument nacionau.
# Palais de El Pardo

Lo Palais de El Pardo qu'ei ua residéncia reiau situada a 6 km de Madrid e emplegat entà fonccions protocolaras. Qu'ostenta l'estil deu sègle XVIII com ac deishè lo rei Carles III dab lo son arquitècte italian Francesco Sabatini sus un castèth originau deu sègle XV dessenhat per Luis de Vega, arquitècte de Carles V.
Qu'acesè lo govern republican durant la Guerra civila espanhòu e que ho lo principau center de poder deu regim franquista.
Qu'ei famós deu punt de vista artistic per'mor deus sons tapis hialats suber cartons de Goya au miei d'ua importanta colleccion d'òbras de mèstes deus grands.

## Galeria

* Dimitri Medvedev arrecevut a El pardo peu Rei d'Espanha.
* Varat deu purmèr castèth
# Palais de Errázuriz

Lo palais de Palais de Errázuriz qu'ei situat a Buenos Aires dens lo quartièr de Palermo.
Que ho bastit per e entau diplomata chilian Matías Errázuriz sus los plans de l'arquitècte francés René Sergent dab materiaus importats d'Euròpa.
L'Estat argentin que'n he l'aquesida en 1937.
Desempuish 1944 qu'acesa l'Academia Argentina de las Letras, l'Academia Nacionau de Beras Arts, lo Musèu Nacionau d'Art Decoratiu e lo Musèu d'Art Orientau.
Lo 16 de mai de 1997 que ho declarat Monument Istoric Nacionau d'Argentina.
# Palais de Justícia (mètro de Tolosa)

| colspan="2" class="" style="background-color:#E0E0E0; color:#FFFFFF; font-size:100%" align=center height=20px | Localizacion| colspan="2" class="" style="background-color:#E0E0E0; color:#FFFFFF; font-size:100%" align=center height=20px | Istoric
Palais de Justícia (Palais de Justice en francés) es una estacion de la linha B del mètro de Tolosa, e lo cap de las linhas T1 e T2 del tramvai de Tolosa. Es situada dins lo quartièr Sant Miquèl, al sud-èst del centre-vila de Tolosa.

## Situacion sul malhum

L'estacion Palais de Justícia es situada sus la linha B del mètro de Tolosa, entre las estacions Carmes al nòrd, e Sant Miquèl – Marcel Langer al sud.
Es tanben lo cap de las linhas T1 e T2 del tramvai de Tolosa, après l'estacion Isla del Ramièr a l'oèst.

## Istòria

Al moment de son inauguracion lo 30 de junh de 2007, aquesta estacion èra equipada de cais a 11 pòrtas permetent de recebre de ramas de 26 m de doas veituras unicament.
Lo 20 de decembre de 2013 es inaugurada l'estacion de tramvai en correspondéncia ambe lo mètro.
En 2016, l'estacion representat 6 % del trafic de la linha B, se plaçant coma la 5$^e$ estacion la mai frequentada de la linha. Enregistrèt mai de 3 milions de validacions. Es tanben la segonda estacion de las linhas T1 e T2 la mai frequentada, darrièra Arenas, ambe 1,2 million de validacions, ço que representa 11% del trafic.

## Servicis als viatjaires
### Accès e acuèlh

L'estacion de mètro se situa al debut de la grand carrièra Sant Miquèl. Es sosterranha e possedís doas intradas situadas de cada costats de la carrièra.

### Dessèrta

Coma dins l'ensemble del mètro tolosenc, la primièra partença dels caps de linha es a 5h15, e la darrièra es a 0h del dimenge al dijòus, e 3h lo divendres e dissabte.

### Intermodalitat

L'estacion es desservida per las linhas L4, 31 e lo Noctambus.

## Arquitectura

Òbra d'art realizada pel Groupe Irwin. Es d'un collectiu d'artistas eslovèns. L'òbra representa quatre tapís de quatre culturas renomenadas per lors tapisses : Turquia, païses arabis, païses africans e America del Sud. Inscrich en dessús la devisa de França e lo nom de l'estacion.

## A l'entorn

* Palais de Justícia de Tolosa
* Gendarmariá Nacionala
* Jardin de las Plantas
* Museum
* Teatre Sorano
* Ostal de la region
* Estacion de velò VélôToulouse n° 68, 1 BIS ALLEE JULES GUESDE

## Nòtas e referéncias

* (fr) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en francés intitolat « Palais-de-Justice (métro de Toulouse) ».
* 1 2 (fr) Anthony Assemat, Métro, tramway, bus : le palmarès des stations et des lignes les plus fréquentées, à Toulouse, Actu Toulouse, 21 d'agost de 2017.
* ↑ (fr)Las òbras de la linha B del mètro tolosenc
* ↑ / A toi le métro

## Vejatz tanben
### Articles ligats

* Mètro de Tolosa
** Linha B del mètro de Tolosa
* Tramvai de Tolosa
** Linha T1 del tramvai de Tolosa
** Linha T2 del tramvai de Tolosa
* Transpòrts en comun de Tolosa

### Ligams extèrnes

* (oc) site sus l'occitan dins lo Mètro de Tolosa
# Palais de Justícia de la Nacion (Argentina)

Lo Palais de Justícia de la Nacion mei conegut com los Tribunaus qu'ei un edifici de Buenos Aires qui acesa la Cort Suprema e tanben tribunaus menors de justícia.
Que ho bastit a partir de 1906 dab un prjècte de l'arquitècte francés Norbert-Auguste Maillart e inaugurat en 1910.
la soa entrada principau que's tròba sus la Plaça Lavalle a proximitat de l'Obelisc, deu Teatro Colón, de la de Buenos Aires e deu Teatre Nacionau Cervantes.
# Purmèr Periòde Intermediari egipcian

Lo Purmèr Periòde Intermediari egipcian que ho un temps d'aflaquiment deu poder faraonic qui s'escadó après las temporas dauradas de l'Ancian Empèri de l'Egipte Antic. Durant aqueth periòde (qui regnèn las dinastias de la VIIau a la X$^{au}$ enter, haut o baish, -2150 e -2022) los capdaus deus nòmes (teoricament nomats peu faraon enta'u servir) que proheitèn de l'aflaquiment deu poder centrau (dilhèu devut a l'etat hèra avançada de faraon deu hèra long regnat deu faran Pepi II de la VIIau dinastia) per préner lo poder e vàder monarques. Fin finala, la XI$^{au}$ dinastia, gessida de Tebas, que tornè unificar lo país en bèth aubrir l'Empèri Mejan.
D'aqueth temps be demoran texts egipcians coneguts com planhs qui contan quin lo país e auré patit la decadéncia, l'injustícia, l'anarquia e profanacions de la religion e de las tombas deus reis (çò qui en Egipte b'èra considerat hèra grèu puisque, a despart d'estar dius, un còp mort, los faraons que demoravan faraons deu lor pòble dens l'aute monde). Aute testimoniatge del'inseguritat e deu poder deus monarques locaus, lo texte deu Lo pagés eloquent que nse conda l'istoèra d'un oasian viatjant dab la son aso, qui's he panar tot per ac tornar crubar per la fòrça deu son plait davant lo senhor deu nòme.
Los reis de la Xau dinastia que comencèn de tornar bastir ua autoritat reiau desempuish la loa ciutat baisha egipciana de Eracleòpolis. Los de la XI que s'apiegèn sus la vila de Tebas. Au cap d'annadas de tension per conquestar l'autoritat suu país sancer, la XI$^{au}$ dinastia que ho victoriósa suber Eracleòpolis e Montohetep II que's hasó coronat sénher de las duas tèrras e atau que s'obreish lo temps deu Mejan Empèri.
De véder:
| Portal Egiptopèdia | Accedissètz dirèctament als articles de Wikipèdia concernent l'Egipte antica : Istòria | Geografia | Organizacion politica | Faraon | Art | Mitologia | Dius | Vida vidanta | Bibliografia | Egiptològs | Lexic |
# Purmèr Triumvirat (Argentina)

Lo Purmèr Triumvirat que governè las Províncias Unidas de l'Arriu de la Plata (futura Argentina) enter lo 23 de seteme de 1811 e lo 8 d'octobre de 1812. Après, que ho remplaçat peu Segond Triumvirat mei au grat de la Lòtja Lautaro.
Originaument que's compausè de Feliciano Chiclana, Manuel de Sarratea e Juan José Paso, puish, a partir d'abriu de 1812 Paso que ho remplaçat peu bearnés Joan Martin Pueyrredon.
* Membres deu Puèmer Triunvirat
* Juan José Paso
* Feliciano Chiclana
* Manuel de Sarratea
A partir d'abriu de 1812, après lo partir de Paso
* Joan Martin de Pueyrredon
* Feliciano Chiclana
* Manuel de Sarratea
   * Bernardino Rivadavia
   * José Julián Pérez
   * Vicente López y Planes