# Morlaas

Morlaas (Morlaàs en francés) qu'ei ua vila de Bearn ; que'n ho la capitala abans Ortès e que s'i batèva la moneda bearnesa, lo florin de Morlans. Qu'ei situada dens lo departament francés deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [murˈlãa]. Las fòrmas ancianas que son Morlaas, Villa morlensis en 1080, de Morlanis en 1109, Sancta Fides et Sanctus Andreas Morlanenses en 1115, Vicaria Morlanensis en 1123, Morlars au sègle XIIau, Morlanum en 1270, Castellum Mollans (Guillaume de Nangis), Morlens, Morlans en Berne (Froissart), Sancta Fe de Morlaas en 1537, Morlaas (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat e Rostaing, Morlana que pòt representar lo nom latin d'òmi *Maurilus o Maurellus, dab lo sufixe -ana.
Segon Miquèu Grosclaude, i auré probablament pas de toponimes en -anum [o-ana] en Bearn. Dens l'ensemble, l'explicacion qu'ei la medisha que per Morlana, qui contién lo mot lana e l'arrasic toponimic *mor (preindoeuropèu), qui ei a l'origina de mor o morre en occitan, « som arredondit, mus ». Mès Morlaas que pausa mei de problèmas.
A 30 km de distància que son situats sus la medisha cordelada de tucas, en suspart de la medisha lana, longa de 30 km e larga de 4. Dens la comuna de Morlana, que i a un quartièr dens la lana, aperat Lanne en francés. Medisha causa per la comuna de Morlaas, qui contién un quartièr dens la lana, nommat Berlanne.
La dificultat ei pas sus la prumèra sillaba, mor, « som arredondit », mès sus la segonda qui contién ua n latenta, qui pareish au femenin, la moneda morlana, atau com per las fòrmas ancianas en Morlaas; mès aquera n latenta pòt normalament pas venir de landa.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | 2020 | Dino Forté | divèrs esquèrra | retirat |
| març de 1989 | 2008 | André Périsser | PS | |
| | 1989 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 4142, totala: 4425 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 836 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 483 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 483 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 329 | | | | Cercar | 3 658 | 4 121 | 4 204 | 4 238 4 464 |
| 2009 | 2010 |
| 4 179 4 439 | 4 165 4 434 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 214
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 480
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, Annèx, p. 403
| Patrimòni Mondial de l'UNESCO | Etapa precedenta Anoja Romavatge de Sant Jacme de Compostèla Via Tolosana Etapa seguenta Lescar |
* Portau de Bearn