OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lista dels presidents d'Argeria

Segon la constitucion d'Argeria, lo president es lo cap d'Estat e tanben lo comandant de las Fòrças Armadas del país. Es elegit per un periòde de 5 ans.
Aquesta es la lista dels presidents aprèp l'independéncia, en 1962.

## Presidents

| Nom | Periòde de govèrn |
| Abdur Rahman Farès president del govèrn provisòri | 3 de julhet – 4 d'agost de 1962 |
| Ferhat Abbas | 20 de setembre de 1962 – 15 de setembre de 1963 |
| Ahmed Ben Bella | 15 de setembre de 1963 – 19 de junh de 1965 |
| Houari Boumédiènne | 19 de junh de 1965 – 10 de decembre de 1976 |
| Houari Boumédiènne | 10 de decembre de 1976 – 27 de decembre de 1978 |
| Rabah Bitat | 27 de decembre de 1978 – 9 de febrièr de 1979 |
| Chadli Bendjedid | 9 de febrièr de 1979 – 11 de genièr de 1992 |
| Abdelmalek Benhabylès Naut Conselh de l'Estat | 11 de genièr de 1992 – 14 de genièr de 1992 |
| Mohamed Boudiaf | 14 de genièr – 29 de junh de 1992 |
| Ali Kafi Naut Conselh de l'Estat | 29 de junh de 1992 – 31 de genièr de 1994 |
| Liamine Zéroual | 31 de genièr de 1994 – 27 d'abril de 1999 |
| Abdelaziz Bouteflika | 27 d'abril de 1999 – 2 d'abril de 2019 |
| Abdelkader Bensalah | 9 d'abril de 2019 – 19 de decembre de 2019 |
| Abdelmadjid Tebboune | 19 de decembre de 2019 – uèi |

## Vejatz tanben

* Lista dels primièrs ministres d'Argeria
# Lista de succèsses musicales

Una lista de succèsses musicales (en anglés nomenada un music chart) es una manièra de donar a musica un gra. Lo gra ven de la popularitat de la musica. La Billboard Hot 100 es una lista populara. L'informacion sus listas ven de qualques fonts divèrsas, coma lo nombre d'objèctes venduts, lo nombre de còps un cant foguèt sonat sus la ràdio, lo nombre de còps un cant o album foguèt descargat, e d'autres critèris. Listas son qualques còps faches per un genre musical especial, per exemple Top 10 Rock Songs.
# Lista de reis de Rwanda

Lista dels reis (mwami) de Rwanda.
| Nom | Règne |
| Ruganzu I | ca 1438 – ca 1482 |
| Cyirima I | ca 1482 – ca 1506 |
| Kigeri I | ca 1506 – ca 1528 |
| Mibambwe I | ca 1528 – ca 1552 |
| Yuhi I | ca 1552 – ca 1576 |
| Ndahiro II | ca 1576 – ca 1600 |
| Ruganzu II | ca 1600 – ca 1624 |
| Mutara I | ca 1624 – ca 1648 |
| Kigeri II | ca 1648 – ca 1672 |
| Mibambwe II | ca 1672 – ca 1696 |
| Yuhi II | ca 1696 – ca 1720 |
| Karemeera | ca 1720 – ca 1744 |
| Cyirima II | ca 1744 – ca 1768 |
| Kigeri III | ca 1768 – ca 1792 |
| Mibambwe III | ca 1792 – ca 1797 |
| Yuhi III | ca 1797 – 1830 |
| Mutara II | 1830 – 1853 |
| Kigeri IV | 1853 – 1895 |
| Mibambwe IV | 1895 – novembre de 1896 |
| Yuhi V | novembre de 1896 – 12 de novembre de 1931 |
| Mutara III | 12 de novembre de 1931 – 25 de julhet de 1959 |
| Kigeri V | 25 de julhet de 1959 – 28 de genièr de 1961 |
# Lista dei carrieras d'Ais de Provença

Aquest article recensa lei carrieras d'Ais de Provença.

## A

* Passatge Agard
* Plaça de l'Arquevescat
* Cors deis Arts e Mestiers
* Plaça d'Aubertàs

## B

* Plaça Bèlagarda
* Avenguda dei Belgas
* Carriera Bolegon
* Carriera dau Braç d'Aur

## C

* Cors Mirabèu dich Lo Cors
* Carriera de Celòni
* Plaça dei Cardaires
* Carriera Cardinala
* Baloard Carnot
* Plaça de la Comuna
* Carriera dei Cordeliers

## E

* Plaça ais Erbas (actuala Plaça Richelme)
* Carriera Espariat (anciana Granda Carriera Sant Espèrit)

## F

* Carriera Frederic Mistral (anciana Carriera de la Moneda)

## G

* Carriera Gaston de Sapòrta

## I

* Carriera d'Itàlia

## J

* Carriera Josèp Cabassòu
* Baloard Joan Jaurés

## M

* Cors Mirabèu o Lo Cors
* Carriera Minhet
* Carriera de la Moneda (actualament Carriera Frederic Mistral)
* Carriera Montclar
* Plaça Masarina o Plaça dei Quatre Daufins

## N

* Avenguda Napoleon Bonaparte

## O

* Cors d'Orbitèla

## P

* Plaça dau Palais
* Carriera Portalis
* Plaça dei Prechadors

## Q

* Plaça dei Quatre Daufins
* Carriera dau Quatre de Setembre (anciana Carriera Sant Sauvaire o dei Quatre Daufins)

## R

* Baloard dau Rei Rainier
* Plaça de la Rotonda
* Carriera Ros Alferan

## S

* Carriera Salier
* Cors Sèxtius
* Cors Sant Loís

## T

* Plaça dei Tanaires

## V

* Avenguda Victor Hugo
# Julio Argentino Roca

Alejo Julio Argentino Roca Paz, militar (1843-1914) foguèt president d'Argentina en doas ocasions: entre 1880 e 1886, e entre 1898 e 1904.
| Precedit per Nicolás Avellaneda | President d'Argentina 12 d'octobre 1880 - 12 d'octobre 1886 | Seguit per Miguel Juárez Celman |
| Precedit per José Evaristo de Uriburu | President d'Argentina 12 d'octobre 1898 - 12 d'octobre 1904 | Seguit per Manuel Quintana |
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Julio Argentino Roca.
# Julio Cortázar

Julio Cortázar :
| Profession: | escrivan de novèlas (romans) e istòrias pichonas (contes) |
| País: | Argentina |
| Data de naissença: | 26 d'agost de 1914 |
| Luòc de naissença: | Brussèlas, Belgica |
| Data de decès: | 12 de febrièr de 1984 |
| Luòc de decès: | París, França |
Julio Cortázar (1914-1984) foguèt un intellectual e escrivan de novèlas e istòrias pichonas (contes) d'Argentina. Filh d'un diplomata argentin, nasquèt a Brussèlas, Belgica.

### Òbras

* Presencia (1938) Preséncia
* Los reyes (1949) Los Reis
* El examen (1950, publicat en 1985) L'examen
* Bestiario (1951) Bestiari
* Final de juego (1956) Fin de jòc
* Las armas secretas (1959) Las armas secretas
* Los premios (1960) Los prèmis
* Historias de cronopios y de famas (1962) Istòrias de cronòpis e de famas
* Rayuela(1963) Pè-ranquet
* Todos los fuegos el fuego (1966) Totes lo fuòc lo fuòc
* La vuelta al día en ochenta mundos (1967) Lo torn del jorn en ochanta monds
* 62, modelo para armar (1968) 62, modèl per armar
* Último round (1969) Darrièr round
* Prosa del Observatorio (1972) Pròsa de l'Observatòri
* Libro de Manuel (1973) Libre de Manuel
* Octaedro (1974) Octaèdre
* Alguien anda por ahí (1977) Qualqu'un treva per aicí
* Territorios (1978) Territòris
* Un tal Lucas (1979) Un tal Luc
* Queremos tanto a Glenda (1980) S'aimam talament Glenda
* Deshoras (1982) Desoras
* Nicaragua tan violentamente dulce (1983) Nicaragua tan violentament doç
* Divertimento (1986) Divertiment
* Diario de Andrés Fava (1995) Jornal d'Andrés Fava
* Adiós Robinson (1995) Adieu-siatz Robinson
* Cartas (2000) Letras
* Portau d’Argentina
# Julio Iglesias

Julio José Iglesias de la Cueva, o mai simplament Julio Iglesias, nascut lo 23 de setembre de 1943 a Madrid (Espanha), es un cantaire espanhòl. Abans d'èsser cantaire, a començat dins sa joventut una crana carrièra dins lo fotbòl professional (es ja a catòrze ans portièr en çò dels joves del Real Madrid Club de Fútbol), mas un accident de la rota en 1962 l'obliga d'arrestar aquela carrièra esportiva. Un còp restablit d'aquel accident, repren sos estudis e se'n va per aprene l'anglés en Anglatèrra ; comença a n'aquela epòca a cantar la dimenjada dins un pub, l'Air Pòrt Pub, las cançons popularas de Tom Jones e dels Beatles.
En 1968 empòrta lo festenal de Benidorm e enregistra son primièr single, La vida sigue igual. Participa en 1970 al Concors Eurovision de la cançon e arriba 4en. I interprèta una cançon entitolada Gwendolyne, inspirada del nom de son amigueta francesa quand èra estudiant en Anglatèrra.
En 1977, signa amb l'ostal de disc CBS un plan gròs contracte : comença alavetz una periòda fasta per Julio Iglesias que coneis pauc de temps après de grandas capitadas internacionalas. Per exemple, l'album en francés À vous les femmes publicat en 1979 va aver una capitada colossala dins los païses francofòns ambe los tubes Pauvres diables e Je n'ai pas changé, album vendut a mai d'un milion d'exemplaris en França.
Aital, Julio Iglesias es oficialament devengut lo cantaire de lenga romanica avent vendut lo mai d'albums al mond : a recebut mai de 2 600 disques d'aur e de platin pendent sa carrièra. Canta dins catòrze lengas, evidentament sustot dins de lengas romanicas coma l'espanhòl, lo francés, l'italian e lo portugués, mas tanben plan sovent en anglés e en alemand.
Julio Iglesias es lo paire d'Enrique Iglesias, el tanben vengut a son torn cantaire plan popular dins los païses de lenga latina.

## Discografia

* 1969 : Yo canto
* 1970 : Gwendolyne
* 1972 : Por una mujer
* 1973 : Soy
* 1973 : Und Das Meer Singt Sein Lied
* 1974 : A flor de piel
* 1974 : Ich Schick Dir Eine Weiße Wolke
* 1975 : A México
* 1975 : El Amor
* 1975 : Manuela
* 1976 : América
* 1977 : A mis 33 años
* 1978 : Aimer La Vie
* 1978 : Da Manuela a Pensami
* 1978 : Emociones
* 1979 : À vous les femmes
* 1980 : Hey!
* 1980 : Sentimental
* 1981 : De niña a mujer
* 1982 : Momentos
* 1984 : 1100 Bel Air Place
* 1985 : Libra
* 1987 : Un hombre solo
* 1988 : Non Stop
* 1989 : Raíces
* 1990 : Starry Night
* 1992 : Calor
* 1994 : Crazy
* 1994 : Ao meu Brasil
* 1995 : La carretera
* 1996 : Tango
* 2000 : Noche de Cuatro Lunas
* 2001 : Una Donna Può Cambiar La Vita
* 2003 : Divorcio
* 2005 : L'homme que je suis
* 2006 : Romantic classics
* 2007 : Quelque chose de France
* 2015 : México
* 2017 : México & Amigos
* 2017 : Dois Coracoes

## Referéncias

* ↑ https://www.nostalgie.fr/artistes/julio-iglesias/biographie
# Julio María Sanguinetti

Julio María Sanguinetti Coirolo (Montevideo, 6 de genièr de 1936) es un avocat,politician, istorian e jornalista uruguaian. Foguèt president d'Uruguai de 1985 a 1990 e un autre còp de 1995 a 2000. Aviá ocupat anteriorament mantuna foncion governamentala; èra estat tres còps deputat, doas vegada ministre e tanben senador.
| Precedit per Rafael Addiego Bruno | President d'Uruguai 1èr de març de 1985 - 1èr de març de 1990 | Seguit per Luis Alberto Lacalle |
| Precedit per Luis Alberto Lacalle | President d'Uruguai 1èr de març de 1995 - 1èr de març de 2000 | Seguit per Jorge Batlle Ibáñez |
# Julio Bashmore

Matthew Walker, mai conegut coma Julio Bashmore (1988) es un DJ de musica house anglés originari de Bristol.

## Discografia

* Um Bongo’s Revenge (2010)
* Battle for Middle You (2011)
* Au Seve (2012)
# Julio César Turbay Ayala

Julio César Turbay Ayala (1916-2005) avocat e òme politic, foguèt president de Colómbia entre 1978 e 1982.
| Precedit per Alfonso López Michelsen | President de Colómbia 7 d'agost de 1978 - 7 d'agost de 1982 | Seguit per Belisario Betancur Cuartas |
# Julio de Caro

Julio de Caro (Buenos Aires, l'11 de noveme de 1899 - Mar del Plata, l'11 de març de 1980) que ho un violonista, cap d'orquèstra e compositor argentin de tango.

## Ligam extèrne

* Julio de Caro vielh evòcan lo tango Nostalgias e lo son vriulon de Stroh emblematic dab imatges d'archiu sons dab la soa orquèstra tipica de tango.
# Julio Herrera y Reissig

Julio Herrera y Reissig (Montevideo, 9 de genièr de 1875 - ídem, 9 de març de 1910) foguèt un poèta uruguaian iniciat en lo Romanticisme tardièr e cabecièr de l'avantgarda modernista en la literatura uruguaiana.

## Obratges principals

* Canto a Lamartine (1898)
* Epílogo wagneriano a "La política de fusión" con surtidos de psicología sobre el Imperio de Zapicán (1902)
* Las pascuas del tiempo (1902)
* Los maitines de la noche (1902)
* La vida (1903)
* Los parques abandonados (1902-1908)
* Los éxtasis de la montaña (1904-1907)
* Sonetos vascos (1908)
* Las clepsidras (1909)
* La torre de las esfinges (1909)
* Los peregrinos de piedra (1909)
* Tratado de la imbecilidad del país, por el sistema de Herbert Spencer
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Julio Herrera y Reissig.
# Julio Sosa

Julio Sosa (Las Piedras, Canelones, Uruguai, lo 2 de heurèr de 1926 - Buenos Aires, lo 26 de noveme de 1964) que ho un deus cantaires mei famós de l'istòria deu tango. Qu'èra uruguaian de neishença mes que he la soa carrièra artistica en Argentina on e ho chafrat el Varón del tango ("lo Sénher deu tango" en castelhan).
Qu'èra vadut dens ua familha prauba ; lo son pair, Luciano Sosa qu'èra peón (qu'ei a díser "vailet") e la soa mair, Ana María Venturini, lavadora. Que's maridé ua purmèra vegada a l'edat de 16 ans dab Aída Acosta ; que separoren dus ans arron. Lo praubèr que l'obliguè a practicar plusors mestièrs. Que comencè a cantar en 1947 en Uruguai dab l'orquèstra Carlos Gilardoni puish que trauquè l'arriu de la Plata entà intallà's a Buenos Aires on comencè la soa grana carrièra e on enregistrè lo son purmèr disc titolat justament El Varón del Tango.
En 1958 ue's tornè maridar dab Nora Edith Ulfeldt entà divorciar chic arron per víver dab Susana "Beba" Merighi.
En 1960 qu'escrivó los son libe Dos Horas antes del alba (en occitan : "Duas oras abans l'auba").
Sosa qui aimava hèra las autòs qu'avèva avut quauques accidents de circulacion e que's morí justament a Buenos Aires dens un accident de veitura aus 38 ans.

## Tangos famós interpretats per Julio Sosa

* Justo el 31 (1953)
* Bien bohemio (1953)
* Mala suerte (1953)
* ¡Quién hubiera dicho! (1955)
* Abuelito (1955)
* Padrino Pelao (1955)
* Cambalache (1955)
* Seis Años (1960)
* La Cumparsita (por qué canto así) (1961)
* Rencor (1961)
* María (1962)
* Tarde (1962)
* En esta tarde gris (1963)
* Nada (1963)
* Nunca tuvo novio (1963)
* Qué me van a hablar de amor (1963)
* Guapo y varón (1964)
* El firulete (1964)
* Portau d’Argentina
# Maninghem

Maninghem es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Paul Marvalin |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 201 | 104 | 200 | 205 | 188 | 169 | 182 | 178 | 182 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 175 | 172 | 196 | 183 | 189 | 183 | 140 | 157 | 176 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 185 | 166 | 133 | 132 | 122 | 132 | 137 | 121 | 126 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 122 | 112 | 121 | 127 | 161 | 137 | 143 | 144 | 144 |
| 2009 | 2010 |
| 145 149 | 147 149 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Maninka de Kita

Lo maninka de Kita (o malinke central) es una lenga mande, una branca de las lengas nigèrocongolesas, parlada en Mali.

## Localisacion

Lo maninka de Kita es parlat dins e a l'entorn de la ciutat de Kita en Mali.

## Situacion sociolingüistica

Lo maninka de Kita coneis una situacion de diglossia amb lo bambara, la lenga nacionala de Mali, pròcha del maninka, que lo remplaça pauc a pauc. La lenga a pas d'estatut de lenga nacionala e es pas utilizada dins los mèdias e pas mai ensenhada a l'escòla.

## classificacion

Lo maninka de Kita es una lenga mandinga un sosgrop important del mande de l'oèst que compren tamben lo bambara, lo bolon, lo diola, lo jahanka, lo kassonke, lo malinke, lo maninka, lo marka e lo sininkere.

## Referéncias

* ↑ Creissels 2019, p. 1.
* ↑ creissels 2009, p. 4-5.

## Fonts

* (ru) Valentin Vydrine, 2017, Манде языки, dins Языки мира: Языки манде, p. 16-45, V; Vydrine, I. Mazurova, A. Kibrik, E. Markus (eds), RAN Institut Jazykoznanija, Sant-Petersborg, Nestor-Istoria.
* (fr) Denis Creissels, 2009, Le malinké de Kita. Un parler mandingue de l'ouest du Mali, Langues et linguistique mandé 9, Colonha, Rüdiger Köppe Verlag.
* Portal de las lengas
# Manipur

Manipur (meitei : মণিপুর) (Manipor) es un estat del nòrd èst d'Índia. Es vesin dels Estats de Nagaland al nòrd, Mizoram al sud e Assam a l'oèst ; e l'èst, confronta Birmania. La capitala es Imphal.
Los meiteis, que vivon mai que mai dins las vals de l'Estat, constituisson lo grop etnic principal de Manipur. Sa lenga, lo meitei, es la lingua franca de l'Estat e es una de las lengas nacionalas d'Índia dempuèi 1992. Los kukis e los nagas vivon dins las còlas.

## Fonts

* (en) Manipur: Census 2011-2020 data
# Manitòba

Manitòba es una província de Canadà. Manitòba es situat dins l'oèst canadian e confronta los estats americans de Dakota del Nòrd e Minnesòta al sud, Nunavut e la Baia d'Hudson al nòrd, Saskatchewan a l'oèst, e Ontàrio a l'èst.
En 1870 venguèt la primièra província creada de totes los territòris. Louis Riel nomenèt la nòva província "Manitoba" del mot algonquin "Manitou", que significa 'eime'. Manitòba, dins la region de la Red River Valley, foguèt lo luòc de la primièra colonia de pòblament de l'oèst canadenc.
La capitala e pus granda vila n'es Winnipeg.
* ↑ Afirmat dins: Loi de 1870 sur le Manitoba. Referéncia del document: 1.
* ↑ URL de la referéncia: http://www.statcan.gc.ca/tables-tableaux/sum-som/l01/cst01/phys01-eng.htm. Data de consulta: 30 de setembre de 2012.
* ↑ URL de la referéncia: https://www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2021/dp-pd/prof/details/page.cfm?Lang=E&SearchText=Manitoba&DGUIDlist=2021A000246&GENDERlist=1,2,3&STATISTIClist=1,4&HEADERlist=0.
# Manitas de Plata

Manitas de Plata, escais artistic de Ricardo Baliardo (Seta, 7 d'agost de 1921 - Montpelhièr, 5 de novembre de 2014) foguèt un guitarrista gitan occitanocatalan. Son succès comencèt dins las annadas 1950 e sa consecracion internacionala arribèt la decada seguenta, en 1965, quand se vegèt convidat a far de concèrts al Carnegie Hall de Nòva York. Percebut coma lo successor de Django Reinhardt, venguèt rapidament un dels referents mai famoses internacionalament del flamenc, a mai se recebèt de criticas seriosas dels sectors puristas d'aqueste genre musical per sas interpretacions que rompián lo ritme original, mas tanben fondamentadas sul fach qu'èra pas espanhòl.
Dempuèi la debuta de sa carrièra vendèt mai de 93 milions de disques. Son influéncia dins l'univèrs musical de la comunitat gitana de l'Occitània mediterranèa permetèt l'espelida dins las annadas 1980 d'un autre fenomèn musical, lo grop dels Gipsy Kings que compren tres de sos filhs: Diego, Tonino e Paco.

## Biografia

Ricardo Baliardo nasquèt a Seta en 1921 dins la caravana de la familha, filh de Gustave Baliardo, escaissat "Chocolat", un tondeire de gosses gitan nascut a Marselha e d'Antoinette Farré, sortida de la comnuitat caló del país montpelhierenc. Anèt pas gaire a l'escòla e demorèt analfabet tota sa vida. Per son seisen anniversari, son paire faguèt un sacrifici financièr e familial enòrme, que li crompèt una guitarra gràcias a la venda de l'ase que menava la caravana. A l'entorn dels 9-10 ans, sens saber legir la musica, èra ja vengut, gràcias a l'influéncia del fraire de sa maire, Joseph Farré, escaissat "Moro", un virtuós de la guitarra. Durant un desenat d'ans, del temps que fasiá mantes trabalhs divèrses per se ganhar la vida a mai de l'elevatge de cavals, tocava la guitarra durant divèrses eveniments del terraire montpelhierenc e camarguenc. Lèu, se faguèt remarcar a l'ocasion del pelegrinatge annadièr que fan las comunitats gitanas ai Santas e dapasset, lo jove Manitas de Plata, escais que recebèt en aquel periòde, vegèt son prestigi créisser.
Un enregistrament fach amatorialament durant un romivatge arribèt entre las mans d'Alan Silver, proprietari e fondador d'un ostal discografic a Nòva York, editor del labèl Connoisseur. Foguèt finalament gràcias a una exposicion del fotograf arlatenc, Lucien Clergue, amic de Manitas, que Silver capitèt de s'assabentar d'ont podiá trobar lo guitarrista gitan.
# Maninghen-Henne

Maninghen-Henne es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Michel Lagaise |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 143 | 131 | 148 | 166 | 185 | 163 | 156 | 168 | 138 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 150 | 139 | 140 | 138 | 136 | 171 | 169 | 146 | 156 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 167 | 148 | 139 | 138 | 138 | 138 | 152 | 146 | 122 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 116 | 123 | 112 | 181 | 211 | 298 | 309 | 304 | 305 |
| 2009 | 2010 |
| 317 330 | 328 342 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Maniquerville

Maniquerville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.

## Istòria

Los sires de Thiboutot, patrons de Maniquerville son demorats fisèles dins la siá glèisa. Lo sieu castèl èra vesin. Darrièr de la glèisa, una motte de tèrra environada de fossés, #que passa per i aver #èsser la basa d'aquela fortalesa de la châtellerie de Thiboutot. Aquel vièlh castèl, #que los titulars ne remontan a 1107, i aguèt pres pels angleses l'an 1418. La siá capitulació, facha per Còlen, senhor de Thiboutot, se tròba en lo papièr de las tèrras liuradas a la Normandie. Los châtelains #portar òc elevat lo sieu nom, la glòria d'aquel nom, #que Louis XV #erigir en Marquisat la tèrra de las Thiboutot en junh 1720. Maniquerville Èra a la s-|XVIII|e}} una parròquia de 32 paroissiens e 34, de fuòcs. A la fin de la sègle XIX, aquel èra pas mai #qu'una annèxa de 242 abitantas amassadas a Gerville. En la visita de la Archidiaconale de 1708, s'i tròba 150 communiants #qu'an totes fa lo sieu dever de Pâques.
Les sires de Thiboutot, patrons de Maniquerville sont restés fidèles à leur église. Leur château était voisin. Derrière l'église, une motte de terre entourée de fossés, qui passe pour avoir été la base de cette forteresse de la châtellerie de Thiboutot. Ce vieux château, dont les titulaires remontent à 1107, fut pris par les anglais en 1418. Sa capitulation, faite par Colin, seigneur de Thiboutot, se trouve dans le rôle des terres délivrées à la Normandie. Les châtelains portèrent si haut leur nom, la gloire de ce nom, que Louis XV érigea en Marquisat la terre des Thiboutot en juin 1720. Maniquerville était au sègle XVIII une paroisse de 32 paroissiens et 34, feux. À la fin du sègle XIX, ce n'était plus qu'une annexe de 242 habitants réunie à Gerville. Dans la visite de l'Archidiaconale de 1708, on y trouve 150 communiants qui ont tous fait leur devoir de Pâques.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde |
| 2008 | 2014 |
| març de 2001 | 2008 |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 277 | 270 | 264 | 243 | 295 | 266 | 242 | 257 | 264 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 257 | 253 | 274 | 233 | 218 | 183 | 184 | 177 | 195 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 210 | 192 | 201 | 178 | 185 | 164 | 170 | 157 | 221 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 259 | 234 | 247 | 375 | 348 | 304 | 428 | 446 | 463 |
| 2009 | 2010 |
| 470 474 | 477 481 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Manises

Manises es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.