# Mascarans

Mascarans (Mascaras en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

Autes vilatges e quartièrs : Era Lana, Serròt.

## Toponimia

Era prononciacion qu'ei [maska'rad]]. Eras fòrmas ancianas que son R. de Mascharas, en 1296, De Mascaranis, en latin en 1313, De Mascaranis, en latin, en 1379, De Mascaras, en 1342, Mascaras, Mascarans, en 1429, Mascaras, sus era mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII. Cf. tanben Mascaranheda, quartièr de Mascaràs situat ath sud deth vilatge, citat en 1429.
Que cau logicament estudiar amassa Mascarans deths Hauts Pirenèus, Mascarans (e Haron), eth Mascaràs de Gers, Mascarvila de Lauragués e Mascarens (comuna de Lautrèc, Tarn).
Dauzat e Rostaing qu'explican eths tres Mascarà(n)s per un nom germanic d'òmi, Mascarius (latinizacion), devath era fòrma Mascaranis, genitiu de la declinason femenina franca. Era medisha explica que vau per Mascarvila, dab eth apondi deth resultat de villa, « grana proprietat ». Qu'ei logic : era finala vila ara fin deth nom e pas ath començament qu'ei sovent associada ara colonizacion franca e donc Mascar qu'a plan de rasons d'estar un nom germanic. Per Mascarens, dab eth sufixe -ingos, Ernèst Negre precisa que Mascar ei un nom gallés d'òmi, que eths germans adoptèn; en efècte, Negre, çò precisan Grosclaude e Le Nail, qu'avèva mostrat dens era soa Toponymie du canton de Rabastens que Mascarus èra dens ua inscripcion latina de 55, çò qui empacha de l'interpretar com d'origina germanica; Mascarus que seré gallic e Ernèst Negre que precisa auré probablament eth sens de « negre ». Mascaros qu'ei tanben un antroponime trobat sovent en Gasconha per Berganton; que considèra ei un shafre, dab eh sens possible « lordejat, maculat, tacat ».. Xavier Delamarre coneish pas Mascaros, mès sonque Mascios.
Miquèu Grosclaude qu'explica eths Mascarà(n)s deths Pirenèus Hauts e Atlantics per un nom d'òmi Mascar(us); eras fòrmas dab doble -aa [deth nom bearnés] que serén era marca d'ua n e d'un plurau, -anos o -anas (observacion de Jacques Boisgontier). Eths Mascarà(n)s que serén *mascaranas (villas), « las proprietats de Mascarus »$^,$ [meilèu « eras tèrras »]. Grosclaude qu'accèpta era explicacion de Boisgontier (meilèu ua fòrma femenina), mès, encoratjat per eras fòrmas ancianas, que causeish pr'aquò era grafia masculina Mascarans.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2001 | 2026 | André Laffargue |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 347, totala: 358 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 335 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 299 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 284 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 203 | 204 | 213 | 252 | 276 | 303 | 357 | 364 | 371 380 |
| 2009 | 2010 |
| 385 394 | 392 399 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion qu'èra de 360 abitants e era densitat qu'èra de 75,63 ab/km².

## Nòtas

* 1 2 3 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000, http://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1125&titre=mascaras
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 440
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 183
* ↑ Ernest Negre, Les Noms de Lieux du Tarn, 4e ed., Vent Terral, Energues, 81350 Andouque, 1986, p. 52
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 192
* ↑ Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 105-106
* Portau de Gasconha