# Aigasvivas (Aude)

Aigasvivas (Aigues-Vives en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Aigasvivas :
| | Lauran | |
| Badens | | Sant Frichós Rius de Menerbés per un sextipunt |
| | Marselheta | Puèg-eric sextipunt Blomac sextipunt |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Villa Aquaviva en 988, Apud Agavive en 1246, Castrum de Aquaviva en 1247, Ecclesia Sancti Alexandri, Aquaviva in Cabardesio en 1269, Aquaviva de Capenduto en 1371, Al loc de Aigasvivas de Campendut en 1414, Aygasvivas en 1536, Aiguesvives de Campendu en 1587, Aiguesvives en 1781. La prononciacion occitana es Aigosbíbos, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [,ajɣɔs'βiβɔs]. Aigas Vivas ven del latin aqua, « aiga » e viva (parièr en occitan) o de lors resultats en latin vulgar e en occitan, lo tot al plural. Aig(u)a(s)viva(s) es un sintagma espandit coma toponime mai que mai en occitanoromanic (i a pas d'exemples, per las comunas o los municipis, d' *Aguaviva en iberoromanic o d' *Eauxvives en galloromanic; vertat es qu'en espanhòl o en portugués, l'adjectiu seriá diferent). Es mai que mai al plural, benlèu pas dempuèi l'origina, mès demòra al singular dins Aiguaviva de la Selva e Aiguaviva de Bergantes, los municipis catalans (lo monestier d'Aigües Vives, a Carcaixent, al País Valencian, usa çaquelà del plural). Lo nom demanda pas de traduccion e pòt èsser motivat per la preséncia de rius, de fonts, o de rius que naisson de fonts; en mai del sens literal e concret, la motivacion del nom foguèt benlèu son aspècte melioratiu o valorizant : es benlèu pas per azard se, almens per las comunas e municipis, se tròba sonque en clima mediterranèu o oceanic d'influéncia mediterranèa e s'es absent de Lemosin, d'Auvèrnhe e de Gasconha, que l'aiga i manca pas. Dins la practica, se limita (totjorn per las comunas o municipis), al catalan, al lengadocian meridional e oriental e a la broá del provençal : a donc un caractèr regional net.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | (2026) | Jean-Pierre Oms | | |
| 2001 | 2020 | Jean-Louis Cassignol | divèrs dreta | |
| 1989 | 2001 | Jean Andure | FN | |
| 1981 | 1989 | Gabriel Chevalier | PS | |
| 1977 | 1981 | Jean-Paul Combes | divèrs esquèrra | |
| 1965 | 1977 | Jean Andure | | |
| 1959 | 1965 | Georges Marc | SFIO | |
| 1947 ? | 1959 | Paul Caverivière | SFIO | |
| 1944 | 1946 ? | Émile Bonnafous | | President del Comitat Local de Liberacion |
| 1929 | 1944 | Maurice Gleizes | divèrs dreta | |
| 1900 | 1929 | Eugène Ressier | radical-socialista | |
| | 1900 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Peiriac de Menerbés; es ara del canton du Haut-Minervois, donc del Naut Menerbés.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 535, totala: 545 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 143 | 191 | 181 | 330 | 337 | 314 | 304 | 254 | 318 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 334 | 344 | 383 | 367 | 411 | 452 | 447 | 468 | 482 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 523 | 522 | 533 | 540 | 576 | 667 | 579 | 515 | 504 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 512 | 518 | 514 | 480 | 464 | 481 | 484 | 504 | 514 523 |
| 2009 | 2010 |
| 517 526 | 519 529 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 575 abitants e la densitat èra de 56,32 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes

* Aigasvivas sul site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 4, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f96.item.texteImage
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 5
* Portal de Lengadòc