OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Giez

Giez en arpitan (Giez en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.

## Istòria

L'istòria de la municipalitat a ligat a la familha de fòrça anciana noblesa de las Chevron Villette, #que possedís lo Castell de Gye dempuèi 1204.
L'histoire de la commune est liée à la famille de très ancienne noblesse des Chevron Villette, qui possède le Château de Gye depuis 1204.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Yves Boos |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 380 | 474 | 530 | 522 | | 611 | | 624 | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 480 | 474 | 470 | 480 | 506 | 489 | 457 | 401 | 359 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 364 | 357 | 323 | 304 | 283 | 281 | 242 | 238 | 268 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 284 | 290 | 283 | 344 | 341 | 446 | 527 | 608 | 614 |
| 2009 | 2010 |
| 593 607 | 574 588 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portau de Savòia (Arpitània)
# Gig Harbor (Washington)

Gig Harbor es a l'encòp una baia de l'Estrech de Puget e una vila costièra del Comtat de Pierce dins l'oèst de l'estat de Washington, als Estats Units. Sa populacion èra de 7 128 abitants al recensament de 2010. Aquela vila es tanben una de las nombrosas vilas e vilatges que se dison "la pòrta d'entrada a la Peninsula Olimpica". En rason de son accès pròche de mantuns pargues d'Estat , e a son front de mar istoric que conten de botigas e de restaurants rafinats, vengut una destinacion toristica populara. La vila es situada long de la Rota 16, a aperaquí 10 km de son origina sus l'Interstate 5 de l'autre costat del Pont de Tacoma Narrows. Un projècte de 1,2 miliards de dolars d'apondre un segond pont pendolant foguèt acabat en 2007. Tacoma es accessible en un pauc mens de 20 minutas e Seattle en un pauc mens d’una ora.

## Nòtas e referéncias

* 1 2 .
* ↑ WSDOT - SR 16, Tacoma Narrows Bridge Project Modèl:Webarchive
# Gidy

Gidy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.

## Istòria

La 8 abril 2010, cap a 11h40, un avion de caça Mirage F1 s'esclafa al nòrd de Gidy. Lo pilòt temptava de prene en catastròfa la basa de Bricy, tota prèpa, un réacteur en fuòc. El se éjecte e lo sieu avion se pulvérise en los camps.
Le Mes invalid (avril), vers 11h40, un avion de chasse Mirage F1 s'écrase au nord de Gidy. Le pilote tentait de rejoindre en catastrophe la base de Bricy, toute proche, un réacteur en feu. Il s'éjecte et son avion se pulvérise dans les champs.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Michel Lopes |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 798 | 703 | 758 | 747 | 812 | 860 | 868 | 817 | 904 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 929 | 912 | 928 | 854 | 807 | 801 | 810 | 802 | 898 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 747 | 721 | 701 | 624 | 660 | 629 | 623 | 650 | 688 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 735 | 736 | 1 037 | 1 252 | 1 450 | 1 482 | 1 504 | 1 497 | 1 502 |
| 2009 | 2010 |
| 1 543 1 568 | 1 585 1 611 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ Article "La Republica del Centre" sul luòc oficial de Gidy
* ↑ Article "La République du Centre" sur le site officiel de Gidy
* Portal de las comunas de França
# Giel-Courteilles

Giel-Courteilles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Òrna e la region de la Bassa Normandia.

## Istòria

En 1929, la question Marcel Grigy se desenrotlla a Giel, jutjada a las Segudas de la Adorna lo 5 d'agost de 1929. L'incendi provocat per un jove pensionnaire del pensionnat religiós agricòla i aviá dévasté la gaireben-totalitat de las bastissas.
Comuna constituida per la fusion l'an 1965, de Giel e de Courteilles.
En 1929, l'affaire Marcel Grigy se déroule à Giel, jugée aux Assises de l'Orne le 5 août 1929. L'incendie provoqué par un jeune pensionnaire du pensionnat religieux agricole avait dévasté la quasi-totalité des bâtiments.
Commune constituée par la fusion en 1965, de Giel et de Courteilles.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Michel Petit |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 275 | 280 | 350 | 327 | | 348 | 350 | 308 | 329 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 300 | 267 | 265 | 269 | 297 | 318 | 336 | 350 | 297 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 275 | 294 | 289 | 284 | 318 | 338 | 327 | 457 | 558 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 264 | 408 | 323 | 299 | 321 | 348 | 505 | 506 | 481 |
| 2009 | 2010 |
| 472 730 | 464 680 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ Modèl:Labor
* ↑ {{{títol}}}. ISBN 978-2-84494-814-4.
* Portal de las comunas de França
# Jean-Baptiste Astier

Jean-Baptiste Astier (Marselha, 1866 - 1923) es un felibre provençau.
Escriguèt jol pseudonim de Lou Gabelou Felibre

## Òbras

* Dins la carriero (1908)
* Niéuzello, pouèmo marsihés (1911)
* Flour de mar (1912)
* Naïs (1913)
* (fr) Histoire de Charleval
* (fr) Vie intime de Victor Gelu

## Bibliografia

* {{{títol}}}. ISBN 978-2-9533591-0-7.

## Ligams extèrnes

* Wikidata: Q118359653
* Portal de Provença
* Portal de la literatura
# Jean-Baptiste Chardon

Jean-Baptiste Chardon (Souvigny, 1839 – Vierzon, 1900) foguèt una personalitat francesa de la Comuna de París en 1871.
Condamnat en 1870 durant lo rèine de Napoleon III per «excitacion a l'òdi dau govèrn», foguèt liberat per la proclamacion de la Republica lo 4 de setembre. Durant lo sètge de París per lei Prussians (1870-1871), venguèt capitani dau 133$^{en}$ batalhon de la Gàrdia Nacionala e membre de l'Internacionala pendent lo mes de novembre de 1870. Partisan de Blanqui, foguèt elegit membre de la Comuna per lo XIII$^{en}$ arredoniment lo 26 de març de 1871. Faguèt partida de la Comission militara puei de la Comission de seguretat generala (après lo 5 d'abriu). Après la Setmana saunosa, foguèt condamnat a mòrt per contumàcia e s'exilièt en Soïssa.
# Jean-Baptiste Clément

Jean-Baptiste Clément (Boulogne-sur-Seine, 30 de mai de 1836 – París, 23 de febrier de 1903) foguèt un cançonejaire francés e una personalitat de la Comuna de París (1871).
Nascut dins un familha aisada, la quitèt a 14 ans e anèt a París. Après quauquei mestiers divèrs, participèt au jornau "Le Cri du Peuple" de Jules Vallès. En 1867, s'exilièt en Belgica onte publiquèt la celèbra cançon "Le Temps des Cerises". Tornat en França, foguèt condamnat per sa collaboration ambé lo jornau "La Réforme" de Charles Delescluze e Auguste Vermorel. Liberat per la proclamacion de la Republica lo 4 de setembre de 1870, foguèt elegit membre de la Comuna lo 26 de març de 1871. Faguèt partida de la Comission dei subsisténcias, foguèt delegat per la fabricacion de municions e enfin membre de la Comission de l'ensenhament. Combatèt durant la Setmana Saunosa e escriguèt son autra cançon pus celèbra, "La Semaine sanglante", denonciant la repression de la Comuna. S'exilièt en Belgica puei a Londres. Tornèt en França en 1880.
Entre 4000 e 5000 personas assistiguèron a son enterrament dins lo cementèri dau Père-Lachaise.

## Nòtas e referéncias

Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Jean-Baptiste Clément, sus Wikimedia Commons
# Jbel Toubkal

Lo Jebl Toubkal o Mont Tubqal, (en arab, جبل توبقال yabal Tūbqāl; en tamazigt, tizi n'Tubqal), es lo som mai naut de Marròc e de tota l'Africa del Nòrd. Es situat en l'Atlàs, dins lo Parc Nacional de Toubkal e arriba als 4.167 m.
Es un dels paucs soms del país on se pòt trobar de nèu, que cobrís la majoritat de la cima tot l'an.
Ascension
Nombrosas expedicions vòlon pujar aquesta montanha, situada a uns 60 Km de Marraquèsh e qu'es una de las principalas atraccions toristicas de la zona.
La partença pel som se fa al vilatge d'Imlil, situat a 1800 m d'altitud e òm i pòt arribar en veitura dempuèi Marraquèsh, en direccion del sud, en un pauc mai d'una ora. A Imlil se pòt aver l'ajuda d'un guida e un muòl per pujar l'equipatge fins a un dels dos refugis de montanha que i a a 3200 m d'altitud. Aqueste camin se fa en 5 oras.
La pujada dels refugis sins al suque pren 4 oras. Es una pujada aisida, sens problemas tecnics mas es l'altitud de mai de 4000 m pòt pausar de problemas e pr'aquò avèm d'estar alerta abans de la pujada. Amb la nèu cal utilizar crampons e piolet. Las temperaturas nocturnas son plan baissas fins a la prima e en estiu son plan nautas pendent lo jorn. Per tot aquò cal totjorn far apèl a un guida.
# Jean-Baptiste Arban

Jean-Baptiste Arban (Lion, lo 25 de heurèr de 1825 - París, abriu de 1889) que ho un conista virtuòs e un pedagòg de la trompeta autor d'un metòde hèra referenciau en França.
Que comencè com musician dens la marina e, atau, que participè au viatge de recrubament de las restas de l'empereire Napoleon Ièr a Santa Elena. Arron, qu'estudiè au Conservatòri de París on estudiè la trompeta naturau en i bèth ganhà's lo purmèr prèmi abans de tornar a la marina e de virà's de cap au cornet (alavetz un instrument recent e un deus purmèr de la soa familha provesit de piston e donc capable de jogat totas las gamas armonicas).
Que ho donc un deus purmèrs musician a desvolopar tecnicament e virtusament l'estudi d'aqueste instrument. En 1957 que ho nomat professor de saxhorn a l'Escòla Militara de París.
Qu'estampè lo son metòde en 1864 inclusent la soa famosa variacion suber la Carnaval de Venise
En 1869 qu'aubrí ua classa de cornet au conservatòri de París, qu'abandonè en 1874 entà gavidar concèrt en Russi, en tot tornar préner lo son pòste au conservatòri en 1880.
A la fin de la soa vita que tribalhè dab factors de coires com Adolphe Sax, Courtois e Selmer au desvolopament deu son pròpi modèl de cornet.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Jean-Baptiste Charcot

Jean-Baptiste Étienne Auguste Charcot (Neuilly-sur-Seine, Isla de França, 15 de julh de 1867 - 30 milas al nord-oèst de Reykjavík, Islàndia, 16 de setembre de 1936) foguèt un mètge e explorador polar francés. Las expedicions de Charcot marquèron lo retorn de França dins la competicion que confrontava divèrsas poténcias europèas cap a l'exploracion de l'Antartic.
Esportiu, foguèt campion de França de rugbi de XV en 1896 e foguèt tanben doble medalhat d'argent en vela als Jòcs Olimpics d'estiu de 1900.
# Jean-Baptiste Geoffroy

* Aqueste article es un esbòs de biografia; lo cal completar. Podètz ajudar la Wikipèdia e partejar vòstras coneissenças en lo modificant.
Joan Baptista Jaufres (Jean-Baptiste Geoffroy en francés), nascut en 1601 dins la diocèsi de Clarmont e defuntat lo 30 d'octobre de 1675 a París, es un Jesuita auvernhat, musician de glèisa e compositor, actiu pendent lo segond tèrç del sègle XVII a París, e essencialament conegut per la publicacion de dos recuèlhs de musica sacrada en 1659 e 1661.
# Jean-Auguste-Dominique Ingres

Jean-Auguste-Dominique Ingres :
| Profession: | pintre |
| País: | França |
| Data de naissença: | 29 de agost de 1780 |
| Luòc de naissença: | Montalban, França |
| Data de decès: | 14 de genièr de 1867 |
| Luòc de decès: | París, França |
Jean-Auguste-Dominique Ingres (nascut en Montalban en 1780, m.1867) foguèt un pintre francés del movement classicista.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Jean-Baptiste Colbert

Jean-Baptiste Colbert (Rems, lo 29 d'agost de 1619 - París, lo 6 de seteme de 1683) que ho un deus màger òmis d'estat deu regnat de Loís XIV (après aver servit lo cardinau Mazarin), qui encorratgè lo desenvolopament de l'industria e deu comèrci dab ua grana intervencion de l'estat. Qu'ei conegut per estar un deus principaus responsables de la caduda en desgràcis deu superintendent de las finanças Nicolas Fouquet.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Joan Armand deu Peirèr, comte de Tres Vièlas

Joan Armand deu Peirèr, comte de Tres Vièlas (Auloron, 1598 - Tres Vièlas, Sola, lo 8 de mai de 1672) que ho un militar bearnés au servici deu reiaume de França. Pròche deu rei Loís XIII e enemic deu cardinau de Richelieu, qu'inspirè Alexandre Dumas e qu'ei un deus personatges deu son roman : Los tres mosquetaris.

## Biografia

Joan deu Perièr, pair de Joan Armand deu Peirèr, que's he nòble en crompant tèrras nòblas dens la ciutat de Tres Vièlas en Bascoat. Lo son hilh que vadó a Auloron en 1598 e qu'entrè dens l'armada com mosquetari en 1676. Que participè au sièti de La Rochèla en 1647 e 1648 e que vadó capitani lòctenent deus mosquetaris. En 1640 que recrutè tres mosquetaris dens lo son entoratge bearnés : Atòs d'Autaviela (lo son cosin), Isaac de Portau (lo son onco per aligança) e Enric d'Aràmits (recomandat per Francés de Guilhon, senhor deus Essarts). Ligat de luenh au complòt de l'ahar de Cinq-Mars contra Richelieu (shens i participar, qu'èra prèst a agir contre lo cardinau s'atau e hosse l'òrdi deu Rei), aqueste que demandè l'exilh de l'oficièr bearnés qui, totun, tornè crubar lo comandament deus mosquetaris deu Rei en 1642, a la mort deu cardinau. Arron la mort de Loís XIII, la reina Ana d'Àustria que'u recompensè en tornant la tèrra nòbla de Tres Vièlas en comtat. De son costat, lo cardinau Mazarin, maucontent de non pas aver podut autrejar lo gavidament deus mosquetaris au nebòt Mancini, que suprimí los regiment. Lo comte, tanben governador deu País de Foish, que's retirè alavetz dens la soa tèrra de Tres Vièlas on e's morí.
* Portau de Bearn
# Joan Antòni Peiròtas

Joan Antòni Peiròtas (en francés Jean-Antoine Peyrottes; Clarmont d'Erau, 18 de març de 1813 – 3 de julh de 1858), qu'aviá per escais lo poèta terralhièr, foguèt un escrivan occitan de Lengadòc que coneguèt un succès comparable a lo de Jansemin dins lo país de Montpelhièr.

## Biografia

Joan Antòni Peiròtas nasquèt en 1813 a Clarmont, filh del terralhièr Antòni Peiròtas e de Terèsa Elisabet Causse. Aguèt de laissar l'escòla d'ora, aviá sonque 9 ans, per ajudar la familha amb son trabalh. Coma son paire venguèt terralhièr mas a l'encòp escriguèt de poesias que foguèron publicadas dins divèrses jornals e revistas. Sos escriches impregnats de còps que i a de criticas o satiras socialas li portèron d'enemistats e aital se retrobèt al tribunal per de vèrses qu'aviá escrich contra un jutge de patz en 1839 e aguèt de passar quinze jorns en preson.
A mai se Peiròtas faguèt pas jamai de politica activament, dins sas poesias defendiá las idèas republicanas e mai intervenguèt per prendre la defensa del deputat de Montpelhièr, de Larcy, en publicar de poesias en sa favor dins l'Echo du Midi. Se maridèt puèi en 1845. Quand arribèt la Revolucion de 1848 un bon nombre de democratas e liberals del departament d'Erau li demandèron de se presentar a las eleccions per venir deputat.
Escambièt divèrsas letras amb d'autres escrivans e erudits del país bas lengadocian coma Alfred Moquin Tandon, Mary Lafon o Melquiòr Bartés. Escriviá sovent d'articles dins l'Indépendant.
Foguèt, lo 1 de març de 1838, un dels fondadors del Grenier poétique, una societat literària del país de Clarmont.

## Òbras

* Los orjolets (1835)
* Apoteòsi de P.-P. Riquet (1838)
* Poesias patesas (1840)
* Las fadejalhas (1842)
* A Jansemin (d'Agen), poèta-perruquièr (1848)

## Ligams extèrnes

* Poesias patesas a Google books

## Bibliografia

* J.-A. Peyrottes, poète-potier: 1813-1858. Lettres inédites et documents a Occitanica
* Jean Antoine Peyrottes, Pouésias patouèzas del taralié, presentacion per Joan Francés Blanc, articles d'Achille Jubinal e Léon Rouquet, reproduccion de l'edicion originala de 1840, Edicions Talvera, 2010, ISBN 979-10-90696-07-5
# Joan Anfós

Jean Fonteneau, dich Alfonse de Saintonge (noms francés) o João Afonso (en portugués), probablament Joan Fontaneu/Fontanau, Joan Anfós e Anfós de Sentonge en occitan, es un explorator portugués e francés, nascut en Sentonge o en Portugau vers 1484. Foguet un daus primiers explorators franceses de Canadà. Moriguet au cors d'un combat navau emb de naviris espanhòus devant La Rochela, mas la data es variabla segon los autors, 1544 o 1549.
* ↑ Autras ortografias: Jean Alphonse, Jean Alfonce, Jean Allefonsce, Jean Allefonse de Saintonage, Jean-Alphonse de Xanctoigne, Jan Alfonce, Jean Fontenaud...
* ↑ Autra ortografia: João Alfonso
# Joan Antòni Itier

Joan Antòni Itier (fr Jean-Antoine Ytier) es un corsari provençau nascut lo 11 de julhet de 1776 au Martegue e mòrt lo 18 de julhet de 1838 au Martegue.
# Joan Audifret

* Aqueste article es un esbòs de biografia; lo cal completar. Podètz ajudar la Wikipèdia e partejar vòstras coneissenças en lo modificant.
Joan Audifret (Jean Audiffren en francés) (Barjòus, 24 de setembre 1680―8 d'agost 1762) fo un compositor barròc provençau.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Lo nom francés Audiffren ven Audifret en provençau segon lo Tresaur dau Felibritge.
* Wikidata: Q15973348
# Joan Antòni Injalbèrt

Joan Antòni Injalbèrt (en francés Jean-Antoine Injalbert, Besièrs, 23 de febrièr de 1845 – París, 20 de genièr de 1933) foguèt un escultor occitan plan famós.

## Biografia

Joan Antòni Injalbèrt nasquèt a Besièrs en 1845 dins una familha modèsta, son paire èra un picapeirièr e aital s’inicièt al trabalh de la pèira. En 1861, comencèt a estudiar amb l’escalpraire Pau Teodòr. Sa primièra òbra foguèt la realizacion del timpan de la Capèla del Bon Pastor.
En 1866 capitèt de dintrar a l’Escòla de Bèlas Arts a París. Pr'amor de l’ajudar, la vila de Besièrs li balhèt una borsa que foguèt completada lèu pel Conselh General d’Erau. L'an seguent Injalbèrt participava ja al talhièr d'escultura d'Augustin Alexandre Dumont. I perfeccionèt a tal ponch son art qu'en 1874 se ganhèt lo 1èr grand Prèmi de Roma amb una òbra sonada La dolor d’Orfèu. Per l'Exposicion Universala de 1878 realizèt Lo Crist. Prepausèt aquela meteissa annada d'ondrar lo Platèu dels Poètas amb de bustes de personatges celèbres. En 1880 decidiguèt de s'installar definitivament a París ont recebèt subran un nombre considerable de comandas. Ensenhèt a l’Escòla de las Bèlas Arts ont èra tanben cap de talhièr.
Faguèt don a la vila de Besièrs d'una de sas òbras màgers: lo Titan. Puèi tornèt ganhar lo grand Prèmi a l’Exposicion Universala de 1889. Se maridèt en 1907 amb Louise Pin. Coma sa notorietat cresquèt e se faguèt internacionala participèt a d’exposicions dins mantun país coma per exemple en Itàlia, a Brasil o en Alemanha. Foguèt fach comandador de la Legion d’onor en 1910.
La màger part de sas creacions son al musèu Fayet a Besièrs dempuèi la donacion que faguèt sa veusa en 1934 de la villa Antonina, residéncia d'estiu de l'artista, e del fons del talhièr de l'ostal.
# Joan Antòni Verdièr

Joan Antòni Verdièr, nascut a Tolosa lo 2 de mai de 1767, mòrt en 1839, èra un general de la Revolucion Francesa.
Dintrèt al regiment de La Fère lo 18 de febrièr de 1785. Ajuda de camp d’Augereau, en 1792, a l’Armada dels Pirenèus Orientals, prenguèt, amb espasa , un batalhon de tirahadors, un camp retirat defendut par 4000 Espanhòls e 80 bòcas de fuòc. Atal se rendèt Figueres e valguèt al capitani Verdièr lo gra d’ajudant general.
Cap de brigada en 1795, s'anèt, l’an seguèt en Itàlia, al cap de tres batalhons de grenadièrs, ganhar la redota de Mont Melodano (Màntoa), dins la batalha de Castiglione. Foguèt ferit e botat fòra del combat a Arcole e foguèt de totes los combats fins al Tractat de Leoben.
En campanha d'Egipte, encapitèt une brigada de la division Kléber a las Piramidas, e anèt a l’assaut de Sant Joan d'Acre; i foguèt ferit.
Rapelat en França abans l’evacuacion d’Egipte, lo general Verdièr anèt en Itàlia e en Àustria, de 1801 a 1806. Lo 10 de junh de 1807, prenguèt una redota a la batalha d'Heilsberg e faguèt presonièrs fòrça enemics. En Espanha, foguèt del combat de Logronh e faguèt lo primièr sèti de Saragossa. Pus tard prenguèt Girona e de posicions supausadas inexpugnablas.
Dins la campanha de Russia, lo comte Verdièr se distinguiguèt encara e foguèt gravament ferit a Polotsk.
En 1813 e 1814 capitanegèt lo còrs d’armada francoitalian jols òrdres d’Eugène de Beauharnais. Al combat d'Aca, atengut d’una bala que li traversèt la cuèissa, demorèt estoïcament a son pòste sostengut per son ajuda. Lo 8 de febrièr de 1814, a la batalha del Mincio, lo comte Verdièr, avec la division Fressinet, de gaireben 5 000 òmes, resistiguèt e capitèt de passar lo riu.
La Restauracion lo rendèt sana en activitat.
Pendent los Cent Jorns, foguèt nomenat Par e comandant de la 8$^a$ division militara (Marselha). Aprèp la batalha de Waterloo, capitèt a conservar per la França Tolon intacta e sens pilhatge.
L’ordenança del 1$^{èr}$ d'agost de 1817 l'obliguèt a la retirada, e aprèp 1830 tornèt dins la resèrva, mas lèu dintrèt en retirada.
L’Emperaire li balhèt lo titre de comte lo 19 de març de 1808.
La senhora Verdièr foguèt citada dins les relacions de las campanhas francesas coma una eroïna. Acompanhava son marit sul camp de batalha.

## Font

(fr)Charles Mullié, Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850, 1852
# Joan Baleison

Joan Baleison (Giovanni Baleison en italian) es un pintre occitan e piemontés dal gotic internacional, nascut a Demont en 1463 e mòrt vèrs 1500.
Trabalhèt emb Joan Canavés.
# Joan Antoni Samaranch

Joan Antoni Samaranch, (Barcelona, 17 de julhet de 1920 – Barcelona, 21 d'abril de 2010) foguèt un dirigent esportiu, e òme politic catalan qu'es estat president del Comitat Olimpic Internacional entre 1980 e 2001. Foguèt lo president del COI qu'ocupèt lo pòste lo pus longtemps,(21 ans), après lo baron Pierre de Coubertin que l'ocupèt 29 ans.
# Euvy

Euvy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Louis Lepage |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 192 | 163 | 142 | 130 | 112 | 101 | 86 | 84 | 82 |
| 2009 | 2010 |
| 82 84 | 77 79 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Eva Joly

Eva Joly, nascuda Gro Eva Farseth lo 5 de decembre de 1943 a Òslo en Norvègia, es una magistrata francesa, de nacionalitat franconorvegiana, venguda femna politica en França.
Venguèt coneguda dins los ans 1990 en tractant d'afars politicofinancièrs mediatizats coma aqueles sus Bernard Tapie e l'entrepresa Elf.
En 2009, foguèt elegida deputada europèa dins la circonscripcion Illa de França, sus la lista Euròpa Ecologia. Es candidata oficiala d'Euròpa Ecologia Los Verds a l'Eleccion présidenciala francesa de 2012.

## Ligams extèrnes

* (fr) Site oficial de la candidata Eva Joly
* Portal de la politica