OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Comuna 3 (Buenos Aires)

La comuna 3 qu’es ua de las 15 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina.
# Comuna 11 (Buenos Aires)

La comuna 11 qu’es ua de las 15 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina.
# Comuna 12 (Buenos Aires)

La comuna 12 qu’es ua de las 15 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina.
# Comuna 14 (Buenos Aires)

La comuna 14 qu’es ua de las 15 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina.
# Comuna 1 (Buenos Aires)

La comuna 1 qu’es ua de las 25 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina.
# Comuna 15 (Buenos Aires)

La comuna 15 qu’es ua de las 15 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina.
# Comuna 2 (Buenos Aires)

La comuna 2 qu’es ua de las 15 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina. Correspond al quartièr de Recoleta.
# Comuna 4 (Buenos Aires)

La comuna 4 qu’es ua de las 15 comunas qui constitueishen la ciutat de Buenos Aires, capdau d’Argentina.
# De Monarchia

De Monarchia es una òbra en latin escrita per Dante Alighieri entre 1312 e 1313.
# De heresi catharorum in Lombardia

De heresi catharorum in Lombardia (en occitan L'eresia dei Catars en Lombàrdia) es un obratge anonim en latin depintant lo desvolopament de la Glèisa Catara en Lombàrdia. Es una fònt importanta per l'estudi dei Catars.
# De Pinte

De Pinte es una comuna de la província bèlga de Flandra Orientala.
# De cap tà l'immortèla

De cap tà l'immortèla es una cançon del gop bearnés Nadau coneguda dins Occitània tota e qu'es gaireben venguda una cançon tradicionala. Es una cançon fòrça emblematica, a còps considerada coma un imne biarnés (com o son tanben lo Bèth cèu de Pau o Aqueras montanhas).

### Paraulas

De cap tà l'immortèla
Sèi un país e ua flor, E ua flor, e ua flor, Que l'aperam la de l'amor, La de l'amor, la de l'amor,
refranh: Haut, Peiròt, vam caminar, vam caminar, De cap tà l'immortèla, Haut, Peiròt, vam caminar, vam caminar, Lo país vam cercar.
Au som deu malh, que i a ua lutz, Que i a ua lutz, que i a ua lutz, Qu'i cau guardar los uelhs dessús, Los uelhs dessús, los uelhs dessús,
Que'ns cau traucar tot lo segàs, Tot lo segàs, tot lo segàs, Tà ns'arrapar, sonque las mans, Sonque las mans, sonque las mans,
Lhèu veiram pas jamei la fin, Jamei la fin, jamei la fin, La libertat qu'ei lo camin, Qu'ei lo camin, qu'ei lo camin,
Après lo malh, un aute malh, Un aute malh, un aute malh, Après la lutz, ua auta lutz, Ua auta lutz, ua auta lutz…
* Portal de la musica
* Portal d'Occitània
* Portau de Bearn
# De fuòc amb de cendre

De fuòc amb de cendre es lo títol d'una seria de 3 romans de Pèire Pessamessa.
* Onze oras passadas de cinc 1973
* Lo refugiat 1976
* Espaci nòu 1978
# De Saloon

De Saloon qu'ei un grop de indie rock chilen. Que ho format en 1997. La soa votz principau qu'ei Jean Pierre Duhart.

## Discografia

* De Saloon (2003)
* Morder (2004)
* Abrázame (2006)
* Delicada violencia (2008)
* Fortaleza (2010)

## Ligams extèrnes

Suls autres projèctes Wikimèdia :
* De Saloon, sus Wikimedia Commons
* Sit oficial - De Saloon
# De facto

De facto es una locucion latina significant « de fach », « dins los fachs » o encara « dins la practica ». S'opausa a la locucion « de jure ».
# De jure

De jure es una locucion latina significant "per la lei" o "pel drech", principalament utilizada per de questions juridicas, governamentalas o tecnicas (talas coma las nòrmas), en oposicion a de facto, exprimís l'idèa d'imperatiu legal, a vegada d'imperatiu necessari
Per exemple, se un país es independent de jure, se pòt dire qu'es independent en teoria o independent en principi (coma San Marin e Mónegue, que, segon un acòrdi, en cas de invasion d'un autre país, dependon militarament de las fòrças armadas d'Itália e de las fòrças armadas de França, respectivament).
Aquela expression tanben fa referéncia a las leis qu'existisson, mas sens èsser respectadas en prectica, o alara, son pas aplicadas de fach. Elisabèt II, Reina de Canadà, es lo cap d'Estat du Canadà de jure; le Governaire general de Canada es cap de l'Estat de facto

## Vejatz tanben

* De facto
* Status quo
# Emílio Garrastazu Médici

Emílio Garrastazu Médici, militar (1905-1985), foguèt president de Brasil entre 1969 e 1974. La siá maire èra una uruguaiana d'ascendencia basca, de la vila de Paysandú, e lo sieu paire èra d'origina italiana.

## President de Brasil

Lo general Medici apiegèt lo còp d'Estat de 1964 e après lo triomfe de la revòlta foguèt designat cap de la 3º Armada, unitat militar basada en Porto Alegre. Quand lo general Artur da Costa e Silva demorèt incapacitat dempuèi agost de 1969, l'amassa militara designada per exercir lo comandament presidencial realizèt una sèria de consultas entre los caps de las fòrças armadas per seleccionar un nòu president, en requènt l'eleccion en Médici.
Per efièches d'inaugurar lo sieu mandat lo 30 d'octòbre de 1969, Médici sollicitèt la redobertura del Congrès, la que causa atenguèt malgrat que gaireben un an abans lo sieu predecessor o aviá dissolgut per la fòrça. Malgrat aquel primièr gèst, Médici va consagrar la màger part de los sieus esfòrces a reprimir severament l'oposicion d'esquèrra contra lo regim. Davant l'aparicion d'una guerrilha urbana d'esquerra a Brasil, Médici ordenèt recórrer l'espionatge e la tortura per suprimir aquel movement, amb ajuda d'un servici d'intelligéncia dirigida pel general Orlando Geisel (qu'aviá atengut la mòrt del cabecièr comunista Carlos Marighella en una emboscada policèra). Lo reforçament de la repression politica pendent lo sieu govèrn faguèron conegut al periòde de Médici coma los ans de plomb de la dictatura.
Pendent son mandat, Brasil signèt amb Paraguai lo tractat per la construccion de l'idroelectrica d'Itaipu.
* Portal de Brasil
| Precedit per Arthur da Costa e Silva | President de Brasil 30 d'octobre 1969 - 15 de març 1975 | Seguit per Ernesto Geisel |
# Emília-Romanha

Emília-Romanha (; en italian: Emilia-Romangna; en emilian-romanhòl: Emégglia-Rumagna, Emélia-Rumâgna) es una region del nòrd d'Itàlia.

## Ligams extèrnes

* ↑ Afirmat dins: ISTAT.
* ↑ Tammi, Guido. Vocabolario Piacentino-Italiano. Piacenza: Ed. Banca di Piacenza, 1998.
# Emília Plater

Emília Broel-Plater (en lituanian: Emilija Pliaterytė, ancianament en polonés: Emilia Platerówna; Vilnius, 13 de novembre de 1806 — Kapčiamiestis, Lituània, 23 de decembre de 1831) foguèt una revolucionària de la noblesa lituanopolonesa qu'es considerada coma una eroïna nacionala en Polonha, Bielorussia e Lituània.
# En

En pòt èsser:
* En, una anciana comuna catalana, annexada a Nyer dempuèi 1822
* la forma arpitana d’Ain, una aiga e tanben un departament de l’estat francés
# En Astruc de Lunèl

* Aqueste article es un esbòs de biografia; lo cal completar. Podètz ajudar la Wikipèdia e partejar vòstras coneissenças en lo modificant.
Abba Mari ben Moses ben Joseph (en ebrèu: אבא מארי הירחי Abba Mari HaYarḥi) sonat En Astruc de Lunèl, foguèt un rabin occitan, nascut a Lunèl, pròche Montpelhièr, cap a la fin del sègle XIII. Èra tanben dich Yarḥi de l'ebrèu Yeraḥ ('luna').
# En Chastre

En Chastre o pusleu En Chastra [‘ʦaʂtrɒ] ~ [‘ɕaʂtrɒ] (Châtres en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [‘ʦaʂtrɒ] ~ [‘ɕaʂtrɒ]. Las fòrmas ancianas son Castra, en latin, en 1025, Capella Sancti Nicholai de Castris, en latin, au segle XIII. En Chastra ven, segon lo site de las comunas de Dordonha, dau bas-latin castrum, « luec fortificat », que dona en nòrd-occitan chastre, « chasteu fòrt »; mas Dauzat, Chantal Tanet e Tristan Hordé precisan que s'agís de castra, plurau de castrum (en latin medieval castras)$^,$.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2004 | 2026 | Bernadette Merlin | sens | retirada de protesista |
| ? | 2004 (demission) | Max Thibaut | | |
| davant 1988 | ? | Jacques Lachaud | PS | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 190, totala: 190 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 585 | 600 | 537 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 560 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 514 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 220 | 226 | 187 | 173 | 181 | 161 | 165 | 166 | 172 173 |
| 2009 | 2010 |
| 178 179 | 184 185 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 3 https://web.archive.org/web/20160303190254/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/terrasson-lavilledieu/CHATRES.htm
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 106
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 155
* ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/24/-7507607-4583.php
* Portau de Perigòrd
# Disortografia

La disortografia es un disfoncionament de l'escritura degut a un treble d'aprendissatge perdurant de l'aquisicion e de la mestreja de l'ortografia.
Lo treble disortografic fa sovent seguida a una dislexia mas l'associacion es pas sistematica.
# Discors del Metòde

Lo Discors del Metòde es un tractat filosofic e matematic publicat per René Descartes en 1637. Lo títol exacte n'es Discors del Metòde per plan menar sa Rason, e cercar la Vertat dins las Sciéncias (títol original en francés: Discours de la méthode pour bien conduire sa raison, et chercher la verité dans les sciences). Lo Discors del Metòde es plan conegut per èsser la font de la citacion famosa "Je pense, donc je suis" ("Pensi, per consequéncia soi"), que se tròba dins la Part IV de l'òbra. (La version latina d'aquela afirmacion, Cogito ergo sum, se tròba, ela, al §7 dels Principis de la Filosofia.)
Lo Discors del Metòde es una de las òbras que an lo mai influenciat l'istòria de la sciéncia modèrna. Donèt las basas solidas que totas las sciéncias naturalas modèrnas i poguèron bastir e se desvolopar. Dins aquel tractat, Descartes fa a luchas amb la question del scepticisme que d'unes autors coma Miquèl de Montanha avián contribüit de reviscolar. Descartes o faguèt evoluar per prene en compte una vertat que considerèt coma intangibla.
# Discors raportat

En gramatica, lo discors raportat es un discors exterior integrat dins un purmèr discors. Las diferentas formas de discors raportat son lo discors dirècte, lo discors indirècte e lo discors indirècte libre.

## Lo discors dirècte

Lo discors dirècte es la represa literau deu discors d'un locutor exterior, diferent deu locutor de basa. En occitan, es presentat enter verguetas. Si aqueth discors es un dialòg, cada intervencion d'un deus locutors, sauv la prumèra, es senhalada per ua linheta.
Lo discors raportat es generaument introdusit per ua frasa que balha l'identitat deu locutor de qui son raportadas las paraulas. Pòt tanben precisar las condicions dens las quaus son ditas las paraulas raportadas (moment, lòc, sentiments deu locutor...). La frasa introductiva se pòt trobar en mantuas posicions, per rapòrt au discors raportat.

## Lo discors indirècte

Lo discors indirècte es la represa literau deu discors exterior que pèrd la soa autonomia. En occitan, pren la forma d'ua proposicion subordinada complement deu vèrbe de la frasa introductiva. La conjoncion de subordinacion QUE marca generaument lo començament deu discors indirècte o, dens lo cas d'ua frasa interrogativa, lo mot interrogatiu.

## Lo discors indirècte libre

Lo discors indirècte libre presenta caracteristicas deu discors dirècte (n'es pas en posicion de subordinacion) e deu discors indirècte (abséncia de verguetas, transposicions deus pronoms personaus...). En occitan, n'es pas corrent e se tròba sustot dens la lenga literària.
# Dislexia

La dislexia es la dificultat d'identificar, compréne e reproduire los simbòls escrits.
# Dison

Dison es una comuna de la província bèlga de Lièja.
# Discord

Discord es un logicial proprietari gratuit de VoIP concebut inicialament per las comunitats de jogaires. Fonciona suls sistèmas d'explotacions Windows, macOS, Linux, Android, IOS aital coma suls navegadors web. En 2019, l'entrepresa emplega 165 salariats a San Francisco e es valorizada a dos miliards de dolars.
# Disforia de genre

La disforia de genre es la sofrença ressentida per una persona a causa de son sèxe e genre assignats a la naissença que correspond pas a son identitat de genre. Las personas qu'experimentan la disforia de genre son generalament transgenres.

## Notas e referéncias

* (en) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en anglés intitolat « Gender dysphoria ».

## Vejatz tanben
### Articles ligats

* Transidentitat
# Disparicion (drech francés)

En drech francés, la disparicion es definida coma «Lo decès de tot francés (...) dins de circonstàncias de natura a metre sa vida en perilh, quand son còrs a pas pogut èsser retrobar».

## Nòtas e referéncias

* ↑ Article 88 del còdi civil sus Légifrance.
# Felipe Guamán Poma de Ayala

Felipe Guamán Poma de Ayala (vèrs 1530-1550 - vèrs 1615) foguèt un cronicaire perovian de l'acomençament dau periòde coloniau. Son òbra principala intitulada El primer nueva corónica y buen gobierno (« La premiera crònica novèla e lo govèrn bòn » en occitan) es una suplica lònga adreiçada au rèi d'Espanha depintant lei condicions de vida terriblas deis Amerindians. Descubèrta en 1908 dins leis Archius Reialas de Danemarc, son òbra es una fònt importanta per l'estudi de la societat inca.

## Liames intèrnes

* Empèri Inca.
# Felis lunensis

Felis lunensis (lo gat de Martelli) es un felin escantilhat de la subfamilha dels Felinae. Fa 12 millions d'annadas, nasquèt lo genre Felis e donèt naissença a la majoritat de pichons gats d'uèi lo jorn. Felis lunensis foguèt lo primièr de l'espècia dels modèrns Felis, e demorèt ara fa 2.5 millions d'annadas, pendent lo Pliocèn. D'especimèns fossils de F. lunensis son estats encontrats en Itàlia e Ongria Las evidéncias fossilas suggerison que lo gat salvatge modèrn europèu Felis silvestris catus seriá evolucionat dempuèi F. lunensis pendent lo Pleistocèn mejan Aquò auriá coma resulta lo classament de F. lunensis segon lo cercaire coma una subespècia de Felis silvestris.
L'especimèn olotipe seriá estat descrich per lo cercaire Ugolino Martelli en 1906 e es uèi lo jorn conservat a l'Universitat de Florença.

### Referéncias

* ↑ The Paleobiology Database Felis lunensis entry Accessed on 14 March 2010
* ↑ Yamaguchi, N.; et al. (2004). "Craniological differentiation between European wildcats (Felis silvestris silvestris), African wildcats (F. s. lybica) and Asian wildcats (F. s. ornata): implications for their evolution and conservation" (PDF). Biological Journal of the Linnean Society. 83: 47–63. doi:10.1111/j.1095-8312.2004.00372.x.
* ↑ Cioppi, E.; Mazzini M. (1983). "Catalogue of type specimens in the vertebrate collections of the museum of geology and paleontology of the University of Florence (Italy). II: Carnivora, Felidae". Atti della Societa Toscana di Scienze Naturali Residente in Pisa. 90: 227–236.
# Felipe González

Felipe González Márquez, avocat e òme politic n. 1942, foguèt primièr ministre d'Espanha entre 1982 e 1996.
| Precedit per Leopoldo Calvo Sotelo | Primièr ministre d'Espanha 1èr de decembre de 1982 - 5 de mai de 1996 | Seguit per José María Aznar López |
# Felipe Molas López

Felipe Benigno Molas López (1901-1954) dentista e òme politic, foguèt president de Paraguai entre 27 d'abril e 11 de setembre de 1949
| Precedit per Raimundo Rolón | President de Paraguai 27 d'abril de 1949 - 11 de setembre de 1949 | Seguit per Federico Chávez Careaga |
# Felipa Palacios

Felipa Alicia Palacios Hinestroza (Bojayá, Colómbia, 1 de decembre de 1975) es una atlèta colombiana. Es especialista en sprint.
# Felipe Blanchet

Felipe Blanchet (en francés e oficialament Philippe Blanchet, Marselha, 1961) es un lingüista francés e escrivan d'expression provençala, professor a l'Universitat de Rennes II - Nauta Bretanha e especialista de sociolingüistica.
Es autor de nombroses libres sul provençal e collaborator a divèrsas revistas.
Continuaire de Louis Bayle, es tanben conegut coma un dels teoricians màgers que caucionan lo secessionisme lingüistic provençal e s'opausan a l'utilizacion de la nòrma classica.

## Òbras

* La cansoun dóu Mistrau, pouèmo d'amour e d'eisil (1983)
* (fr) Dictionnaire du français régional de Provence (1991)
* (fr) Le Provençal. Essai de description sociolinguistique et différentielle (1992)
* Li cant di camin qu'ai treva dins l'autouno (1993)
* (fr) Zou, boulegan !, expression familières de Marseille et de Provence (2000)
* Cant de l'èstre entre oumbra e soulèu (2006)

## Prèmis literaris

* Prèmi Mistral 1992
* Grand prèmi literari de Provença 2001

## Referéncias

* ↑ James Costa, « Sauver la langue ? Deux siècles de renaissantismes linguistiques en Provence », Langage et société, n$^o$ 145,‎ 2013, p. 15-34 :« S’appuyant sur les écrits par exemple de l’écrivain Louis Bayle (1982) ou du sociolinguiste Philippe Blanchet (2002), certains mouvements, organisés notamment autour de l’association « Collectif Provence » revendiquent l’existence d’une langue provençale distincte de l’occitan, au sein d’un ensemble des langueS d’oc (voir Lafitte et Pépin, 2009). »

## Annèxes
### Bibliografia

* {{{títol}}}. ISBN 978-2-9533591-0-7.

### Ligams extèrnes

* Wikidata: Q3379364
* Portal de Provença
* Portal de la literatura
# Felipe de Jesús Calderón Hinojosa

Felipe de Jesús Calderón Hinojosa, avocat e òme politic n. 1962, foguèt president de Mexic de 2006 a 2012.
| Precedit per Vicente Fox Quesada | President de Mexic 1 de decembre de 2006-1 de decembre de 2012 | Seguit per Enrique Peña Nieto |
# Felipe Varela

Felipe Varelaque ho un militar federau argentin qui ho opausat au govèrn centrau de la Província de Buenos Aires e a la Guèrra de la Triple Aliganza contre Paraguay. La soa resisténcia armada dab hòrça redusida a 5000 òmis que'u se való lo chafre de "Quichòt deus Andes".
Des.hèit peu capdau unitari Antonino Taboada a la batalha de Pozo de Vargas, que's morí exiliat en Chile. Los sons partisans que soslinhan qu'abans la soa des.hèita Varela que renonciè a l'ehèit de suspresa en bèth envitar Taboada suu camp batalhèr entà evitar victimas civilas.
Dehens l'istòria argentina qu'ei revindicat peus federaus com ua figura eroïca mentre que los unitaris que'u considèran com un capdau sanhós.
# Georges Eugène Haussmann

Georges Eugène Haussmann, comunament apelat lo baron Haussmann, nascut lo 27 de març de 1809 a París e mòrt lo 11 de genièr de 1891 dins la meteissa vila, es un naut foncionari e òme politic francés.
Prefècte de la Sèina de 1853 a 1870, dirigiguèt las transformacions de París jos lo Segond Empèri en aprigondissent lo vast plan de renovacion establit per la commission Siméon, que visa a contunhar los trabalhs engatjats per sos predecessors a la prefectura de la Sèina, Rambuteau e Berger.

## Nòtas e referéncias

* (fr) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en francés intitolat « Georges Eugène Haussmann ».

## Vejatz tanben
### Articles ligats

* Segond Empèri
* Napoleon III
* Adolphe Alphand
* Eugène Belgrand
* Istòria de París
* Transformacions de París jos lo Segond Empèri

### Ligams extèrnes

* Wikidata: Q191798
* Multimedia: Georges Eugène Haussmann
# Georges Ancely

Georges Ancely (nascut lo 1èr de genièr de 1847 a Tolosa e mòrt en 1919) es un comerçant tolosenc e fotograf amator conegut pels fòrça imatges realizats en Occitània e Pirenèus.

## Biografia

Nasquèt a Tolosa en 1847 dins una familha de relotgièrs originari de La Vaur. Lo magazin familhal èra situat al 63, carrirèa de la Poma. Sa familha tanben aviá un ostal de familha al 3, carrirèra de Bolbona.
En 1878 Georges Ancely crompa lo castèl que Jean Sarrus aviá fach bastir (benlèu per Urbain Vitry) al començament del sègle XIX a Sent Miquèl del Tosh. En 1899 a l'escasença d'òbras dins la proprietat, s'escavèt dins una soca d'arbre un bust de Jupitèr Serapis de marbre blanc. Conservat al musèu de Sant Ramon, ara desaparegut.

### Familha

Georges Ancely se maridèt amb Marie-Louise Ricous (1856-1927) e aguèron dos enfants, René et Marthe. René Ancely (1876-1966), primièr president de la cort d'apellacion de Pau foguèt un grand colleccionaire del pireneïsme. Après sa mòrt, sa colleccion venguèt a la vila de Tolosa; es ara partejada entre la bibliotèca municipala e lo musèu Paul-Dupuy. Marthe esposa Robert Garipuy, dogan de la facultat de medecina de Tolosa.

## Òbra

La curiositat d'Ancely li faguèt fotograficar de subjèctes paln variats, anant de la vida videnta de la borgesia, mas tanben de las gents menudas, a l'urbanisme, als sites arqueologics e païsatges naturals. Illustrèt per exemple lo commençament de torisme dins los Pirenèus e a Biàrritz. Atal se lo pòt comparar a son contemporanèu Eugène Trutat. Mas, simple amator, cercava pas à difusar nimai publicar sas fotografias, fasent sonque de datar e archivar meninosament.

### Colleccion Ancely al musèu Paul-Dupuy

A sa mòrt, sa familha confièt una partida de sas fotografias a la familha Privat. Aquestas (542 fotografias sus placas de veire) foguèron fin finala donadas per Pierre Privat al musèu Paul-Dupuy en 1971. Se sap pas se las fotografias conservadas per la familha Ancely demoran.

## Omenatges

* Lo quartièr tolosenc d'Ancely, bastit en 1960 enplaça del castèl d'Ancely, sa propriété de Sent Miquèl del Tosh, deu son nom a aqueste.

## Bibliografia

* Jean Dieuzaide, Marc Saint-Saëns, Toulouse tel qu'il fut vers 1900, Labouche, Toulouse, s.d. [1978]
* Claire Dalzin, Georges Ancely - Un Photographe toulousain, Privat, Toulouse, 2011, 240 p. ISBN: 978-2-7089-8159-1 ligam=|alt=Document utilisé pour la rédaction de l’article|30x30px
* Bruno Fay, Marc Ancely, Frédérique Gaillard, Luce Lebart et Patrice Guérin, Biarritz par Georges Ancely et Eugène Trutat, Aquarium de Biarritz, Biarritz, 2016.

## Notas e referéncias

* ↑ Christian Maillebiau, Les Châteaux de Toulouse, Loubatières, Toulouse, 2000
* ↑ Luce Lebart et Frédérique Gaillard, « Un regard sur les hommes : Régnault et Ancely », in Eugène Trutat, savant et photographe, 2011, p. 58 ISBN: 978-2-906702-21-9

## Vejatz tanben
### Ligams extèrnes

* Site de l'exposition "Georges Ancely (1847-1919), un photographe toulousain" del musèu Paul-Dupuy
# Georges Bizet

Alexandre César Léopold Bizet, dit Georges Bizet (París, 25 d'octobre de 1838 – Bougival, 3 de junh de 1875) que ho un compositor romantic de musica e tanben un pianista. Qu'ei mei que mei brambat per'mor deu son opera Carmen e per son evocacion de la musica provençala dens sa farandola.
Sos aujòus los Visets son deu Faugós (Hauta Auvèrnha). Lo son tres viatges arrèrgrand èra un mercant qui s'installèt en Normandia.
# George de Hevesy

George Charles de Hevesy (n. Hevesy György en 1 d'agost de 1885 - m. en 5 de julhet de 1966) foguèt un quimista ongrés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1943.
# Georges Cuvier

Georges Léopold Chrétien Frédéric Dagobert Cuvier, baron de Cuvier, (Montbéliard, França, 23 d'agost de 1769 – París, França, 13 de mai de 1832) foguèt un naturalista e zoològ francés.
Foguèt lo primièr grand promotor de l'anatomia comparada e de la paleontologia. Ocupèt de foncions d'importància divèrsas dins l'educacion nacionala francesa a l'epòca de Napoleon Bonaparte e après la restauracion dels Borbons. Foguèt nomenat professor d'anatomia comparada del Musèu Nacional d'Istòria Naturala de França, a París.