# Escolobre

Escolobre (Escouloubre en francés) es una comuna lengadociana de Fenolhedés, situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Escolobre :
| Fontanes | Aunat | Beceda de Saut |
| Rosa, Al Pug, Carcanièra (totis d'Arièja) | | El Bosquet |
| Quergut (Arièja) Puigbalador (Pirenèus Orientals) | Real (Pirenèus Orientals) per un qüadripunt | |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Escolobre entre 718-814 e 1744, Locus de Scolobrio en 1317, De Scolubrio en 1347, Scolobrium en 1368, Escoloubre en 1594, Escolobre en 1639, Baronie d'Escouloubre et de Counozoul en 1762. La prononciacion occitana es Escoulóubre, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [esku'lubre].
La prononciacion segon Fritz Krüger es [esku'lubre], d'acòrdi ambe la fornida per l'abat Savartés.
Escolobre s'explicariá, segon Dauzat, per ès = [en las], e lo latin colubra, « colòbra, sèrp »; seriá doncas un lòc trevat per las colòbras. Escolobre poiriá tanben s'explicar per un mot gallic briga, « fortalesa », a l'origina « tuca, mont », religat per -ó- a un radical cal, « pèira ». Véser Colòures e Colòbres.

### Somairac

Soumayrac es un vilatge desparegut al nòrd d'Escolobre, près de la RD 84.
Las fòrmas ancianas son Locus de Saumayraco, al sègle XIII, Somairac, en 1371-1589, Connairac en Sault, en 1389, Saumairac, en 1407-1587, Le masage de Somérac, en 1587, Saumayrac, en 1330-1639.
Le nom fa pensar a un nom gallic d'òme, Solimārios, conegut e atestat (jos la fòrma latinizada Solimarius), ambe'l sufixe gallic -ācon : le nom seriá *Solimāriācon, « la propietat de Solimārios ». L'evolucion normala seriá en teoria *Solimāriācon > *Solmariago > *Solmairag(o) (anteposicion de iòd) > Solmairac. Mes i a una dificultat : quitament abans l'accent tonic, los parlars meridionals del lengadocian vocalizan pas -l davant -m. Pr'aquò, una dissimilacion entre l e r, doás consonantas que se semblan en occitan (*SoLmaiRac) poiriá facilitar la vocalizacion de l, un fenomèn qu'obesís pas a de règlas tròp estrictas en lengadocian; l'evolucion seriá doncas : *Solmairac > *Soumairac. Mes, las fòrmas ancianas son mai que mai en Sau-, çò que cal explicar. La dissimilacion entre o e w es banala, mai que mai aprèp lo passatge de o pretonic a [u] : *Soumairac pòt passar a Saumairac. Per la fòrma actuala sus la mapa, Soumayrac [sumaj'rak], i a doás explicacions : 1. la fòrma Soumairac > Somairac s'es mantenguda en polimorfisme ambe Saumairac; 2. Saum- es legit en francés coma se foguèsse [som-] e se i a influéncia del francés, le passatge a [sum-] es obligatòri. Sembla que la primièra solucion siá la pus probabla.

## Istòria

Le territòri d'Escolobre fa partida de la vescomtat de Fenolhet o Fenolhedés al mens duscas al segle XIII. Les documents modèrnes (sègle XVII) encara situan aquel vilatge dins le Fenolhedés. Ara es tanben reputada apartenir al País de Saut malgrat la tradicion istorica.
L'Escolobrés designa un territòri bornat a l'èst per las montanhas del Ròcafortés, al sud pel Donasan, al nòrd per Aude. Compreniá Escolobre, El Bosquet e los masatges de Ganaussac, Somairac, Puèg-redon, Crombet, Las Sanhas e la montanha de Madres.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 1995 | (2026) | Jacques Petit |
| | 1995 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Atsat; es ara del canton de la Val Nauta d'Aude (Quilhan).

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 83, totala: 84 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 725 | 712 | 751 | 707 | 749 | 809 | 814 | 853 | 851 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 806 | 773 | 793 | 798 | 759 | 626 | 710 | 680 | 665 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 585 | 600 | 508 | 450 | 384 | 351 | 330 | 273 | 220 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 181 | 137 | 85 | 86 | 114 | 90 | 101 | 99 | 96 96 |
| 2009 | 2010 |
| 94 94 | 95 95 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 72 abitants e la densitat èra de 2,31 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes

* Escolobre sul site de l'Insee

## Nòtas

* 1 2 Fritz Krüger, Sprachgeographische Untersuchungen in Languedoc und Rousillon, http://archive.org/stream/revuededialectol03sociuoft#page/n154/mode/1up p. 147
* 1 2 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 124-125, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f216.item.texteImage
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 270
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 96
* ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 86
* ↑ https://www.geoportail.gouv.fr/carte cercar Soumayrac, 11140 Escouloubre
* ↑ Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 438, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f530.item.texteImage
* ↑ Loïs Alibèrt, Gramatica occitana, segonda edicion, Centre d'Estudis Occitans, Montpelhièr, 1976, p. 33
* Portal de Lengadòc