OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Acheux-en-Amiénois

Acheux-in-Anmiénoé en picard (Acheux-en-Amiénois en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Paul Devauchelle |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 743 | 617 | 732 | 938 | 900 | 906 | 911 | 928 | 870 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 803 | 770 | 759 | 718 | 655 | 677 | 627 | 660 | 637 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 607 | 606 | 551 | 591 | 576 | 548 | 515 | 518 | 490 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 494 | 498 | 464 | 425 | 424 | 514 | 533 | 535 | 545 |
| 2009 | 2010 |
| 550 561 | 569 588 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* Portal de las comunas de França
# Acheville

Acheville es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region dels Nauts de França.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Philippe La Grange |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 198 | 177 | 207 | 224 | 305 | 296 | 287 | 268 | 235 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 247 | 273 | 296 | 304 | 300 | 312 | 300 | 300 | 344 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 348 | 369 | 408 | 242 | 282 | 273 | 295 | 289 | 274 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 275 | 290 | 313 | 399 | 438 | 457 | 583 | 594 | 604 |
| 2009 | 2010 |
| 614 623 | 608 617 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Achey

Achey es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de Borgonha Franca Comtat.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Claude Bourrier |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 202 | 249 | 260 | 269 | 258 | 275 | 265 | 284 | 255 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 213 | 219 | 232 | 202 | 188 | 176 | 168 | 184 | 171 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 152 | 148 | 122 | 112 | 124 | 112 | 104 | 95 | 105 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 95 | 94 | 75 | 74 | 63 | 55 | 70 | 70 | 71 |
| 2009 | 2010 |
| 71 73 | 71 73 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Achille Luchaire

Denis Jean Achille Luchaire (París, 4 d'octobre de 1846 – París, 13 de novembre de 1908) estot un erudit, filològ e istorian francés d'origina occitana. Au començament de sa carrèra de professor, a Pau e a Bordèu, s'interessèt a l'istòria e a las lengas deu país: publiquèt sas tèsis de doctorat sus l'aquitan (tèsi en latin) e Alan II de Labrit (tèsi en francés). Publiquèt libes de consequéncia suu gascon. Totun, après son arribada a París, en 1885, non hesoi mei estudis suu gascon ni sus l'istòria de Gasconha: se virèt cap a l'istòria de l'estat francés medievau.
# Aragüés del Puerto

Aragüés del Puerto es un municipi de la província espanhòla d'Òsca e de la Comunautat Autonòma d'Aragon.
# Arahal

Arahal es un municipi de la província espanhòla de Sevilha dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# Arakaldo

Arakaldo es una comuna de Biscaia dins la comunautat autonòma espanhòla del País Basc.
# Arakil

Arakil es una comuna de la Comunautat Forala de Navarra al nòrd d'Espanha.
# Aragonita

L'aragonita es un minerau de color fòrça variabla (incolòr, blanc, blau clar, jaune, ròsa, gris) qu'a una duretat de 3,5-4,0 e una densitat de 2,93. Es formada de carbonat de calci (simbòl quimic : CaCO$_3$) cristallizat segon un sistèma ortorombic de classa bipiramidala. Lei cristaus naturaus son prismatics e lòngs mai aqueu minerau pòu tanben formar de massas fibrosas ò de concrecions pisoliticas ò estalagmititas. Son esclat es veirenc.
L'aragonita se pòu trobar dins d'endrechs variats coma de depaus sedimentaris evaporitics, de fònts idrotermalas, de ròcas volcanicas, de zònas d'alteracion dei jaciments de sulfurs ò de ròcas metamorficas de pression auta. Es sovent associada ambé lo sofre natiu, la celestina, la barita, la calcita, lei zeolitas, la dolomita, la limonita ò la malaquita. A ges d'utilizacion industriala mai es de còps utilizada en joielariá.

## Liames intèrnes

* Calci.
# Araire

Un araire es un esplech utilizat en agricultura per laurar la tèrra. Es a dire per i dobrir de regas dins la tòca de preparar lo sòl abans de semenar o de plantar (aeracion del sòl e destruccion de malas erbas). L'araire pòt èsser tirat per de bèstias o per un tractor.
# Araitz

Araitz es una comuna de la Comunautat Forala de Navarra al nòrd d'Espanha.
# Aralsk

Aralsk (Арал en cazac, Аральск en rus) 46° 47′ N, 61° 40′ E es una vila del sud-oèst de Cazacstan, situada dins l'oblast (region) de Kyzylorda; sa populacion s'estima a 39 000 abitants. Aralsk foguèt un pòrt sus las ribas de la mar d'Aral, e lo màger fornidor de peisses a l'entorn.
Dempuèi la retirada de la mar d'Aral a partir de las annadas 1960, causada pel desviament dels flumes versants per l'irrigacion, del coton, pendent l'èra sovietica, Aralsk es uèi alunhada de la mar de 12 km, que ne foguèt fins a 100 km abans la construccion d'una restanca en 2005. L'aiga torna montar e s'espèra que lèu la mar d'Aral serà a 6 km d'Aralsk e que seràn religadas amb un canal. Aralsk patiguèt d'una granda diminution de populacion e de pes socioeconomic. Pendent las 25 darrièras annadas foguèt impossible de veire la mar dempuèi la vila. Mai, i a un problèma seriós de santat dins la populacion locala d'Aralsk causat per la remanéncia dels produches quimics voidats dins los flumes pendent 40 ans. I a tanben un naut taus de caumatge.

## Vejatz tanben

* mar d'Aral

## Ligams extèrnes

* Lo site internet oficial de la region en cazac, rus, anglés e danés
* Istòria de la situacion critica d'Aralsk e de la mar d'Aral.

## Autras fonts

* Bissell, Tom. (2003). Chasing the Sea: Lost Among the Ghosts of Empire in Central Asia. Pantheon Books, New York. ISBN 0-375-42130-0.
# Carri Ansaldo P26/40

Lo carri Ansaldo P26/40 es un carri mejan italian de la Segonda Guèrra Mondiala intrat en servici en 1943. Inspirat per lo T-34, deviá permetre de dotar lei fòrças armadas italianas d'un carri modèrne capable de rivalizar amb lei carris mejans sovietics e aliats. D'una massa de 26 t, èra armat d'un canon de 75 mm d'una longor de 34 calibres qu'èra leugierament pus feble que lei canons equipant de carris similars. Lo blindatge aviá una espessor de 14 a 50 mm e l'armament segondari èra compausat de doas mitralhièras de 8 mm.
Pasmens, lo P26/40 foguèt victima dei problemas d'organizacion de la produccion de guèrra italiana. Sa concepcion, iniciada en 1940, foguèt lònga e la produccion comencèt quauquei setmanas avans la capitulacion italiana. Ansin, lo P26/40 foguèt jamai utilizat per l'armada italiana e leis exemplaris produchs foguèron integrats a l'armada alemanda. La produccion totala foguèt de 103 unitats e una partida aviá pas de motor. Foguèron emplegats coma defensa estatica sus la Linha Gotica. Lei veïculs complèts equipèron tres companhiás que foguèron decimadas durant l'ofensiva aliada de la prima de 1945 dins lo nòrd d'Itàlia. Lei performàncias dau P26/40 i son desconegudas.

## Liames intèrnes

* Carri mejan.

## Bibliografia

* (en) F Cappellano e P. P. Battistelli, Italian Medium Tanks, Osprey Publishing, 2012.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Dins la classificacion italiana dei blindats, la letra « P » indica que lo P26/40 èra considerat coma un carri pesuc. Pasmens, sei caracteristicas correspòndon pas ais estandards d'aquela categoria.
# Carri B1

Lo carri B1 èra un carri pesuc francés desvolopat dins leis annadas 1930 e en servici dins l'armada francesa au començament de la Segonda Guèrra Mondiala. Èra destinat a l'ataca de sectors fortificats. Per aquò, èra equipat d'un armament pesuc (dos canons de 47 e de 75 mm) e d'un blindatge resistent. En revènge, coma èra pas destinat a l'esplecha de la rompedura dau frònt advèrs, aviá una autonòmia e necessita una logistica e un entretenh fòrça importants.
En 1940, lo carri B1 foguèt superior ai carris alemands sus lo prat batalhier mai se mostrèt totalament inadaptat ai condicions logisticas de la guèrra dei movement impausadas per l'armada alemanda. Ansin, la màger part deis unitats foguèron sabotadas per seis equipatges que deguèron leis abandonar en causa de panas ò de la manca de carburants. Pasmens, 161 B1 operacionaus foguèron capturats per leis Alemands que leis utilizèron subretot per l'entraïnament. En 1944 e 1945, una partida d'aquelei carris foguèron recapturats per la Resisténcia ò per leis Aliats e utilizats tornarmai còntra l'armada alemanda per l'armada francesa. Foguèron retirats dau servici au començament de l'annada 1946.

## Liames intèrnes

* Carri pesuc.
# Carri Fiat 3000

Lo carri Fiat 3000 es un carri leugier italian derivat dau Renault FT francés. Sa concepcion comencèt en 1918, mai foguèt alentida per la fin de la Premiera Guèrra Mondiala. D'una massa de 5,5 t, èra un blindat leugier armat de doas mitralhièras, çò qu'èra relativament ben adaptat ai condicions geograficas dau nòrd d'Itàlia. Pasmens, la produccion foguèt limitada a 140 exemplaris en causa de problemas industriaus e de la crisi economica en Itàlia au començament deis ans 1920.
La premiera version intrèt en servici en 1921 e quauqueis unitats foguèron vendudas a d'autrei país, especialament Etiopia. Participèt ai guèrras italianas a partir de 1926, compres a la Guèrra d'Etiopia. En causa de la manca de carris, foguèt utilizat durant la Segonda Guèrra Mondiala fins ai combats de Sicília en 1943. Totalament obsolèt, foguèt decimat per lei carris aliats.

## Liames intèrnes

* Carri leugier.
* Renault FT.

## Bibliografia

* (it) Bruno Benvenuti e Ugo F. Colonna, L'armamento italiano nella seconda guerra mondiale Carri armati in servizio fra le due guerre 1, Roma, Edizioni Bizzarri, 1972.
* (en) Filippo Cappellano e Pier Paolo Battistelli, Italian Light Tanks: 1919-45, Osprey Publishing, 2012.
* (en) John Joseph Timothy Sweet, Iron Arm: The Mechanization of Mussolini's Army, 1920-1940, Stackpole Books, 2007.
# Carri Fiat M14/41

Lo carri Fiat M14/41 es un carri mejan italian de la Segonda Guèrra Mondiala concebut coma un melhorament dau Fiat M13/40. Partejava ansin lo quadre de son predecessor mai dispausa d'un blindatge un pauc pus eficaç. L'armament principau demorava un canon de 47 mm e l'arma segondari èra compausat de quatre mitralhièras de 8 mm. Un motor diesel permetiá d'agantar una velocitat de 32 km/h sus rota. Pasmens, aqueu carri gardava lei problemas dei carris Fiat M11/39 e Fiat M13/40, es a dire un canon e un blindatge tròp febles per tenir lo ròtle de carri mejan, una fisabilitat mecanica insufisenta e una cadéncia de produccion incapabla de sostenir lei besonhs de l'armada italiana. Aperaquí 800 exemplaris foguèron produchs.
A son intrada en servici, lo Fiat M14/41 èra ja obsolèt mai participèt ai combats en Africa dau Nòrd. Èra capable de rivalizar amb lei carris leugiers aliats mai mostrèt rapidament sei limits còntra lei blindats pus pesucs. De mai, lei panas èran frequentas e lei veïculs tocats avián tendància a cremar, çò qu'empachava una reparacion. Après la capitulacion dei fòrças germanoitalianas en Africa en mai de 1943, la màger part deis exemplaris subrevivents foguèron capturats per leis Aliats. Assaièron de leis integrar dins sei fòrças mai lo retirèron rapidament.

## Liames intèrnes

* Carri Fiat M13/40.
* Carri Fiat M15/42.

## Bibliografia

* (en) Philip Trewhitt, Armored Fighting Vehicles, Nòva York, Amber Books, 1999, p. 29
# Carri Fiat M15/42

Lo carri Fiat M15/42 es un carri mejan de la Segonda Guèrra Mondiala concebut a partir dei carris Fiat M13/40 e M14/41. Èra dotat d'un motor pus poderós e de filtres pus eficaç per l'adaptar ai condicions duras dau clima saharian. Gardèt un canon de 47 mm coma armament principau e recebèt tres mitralhièras de 8 mm coma armament segondari. Èra capable d'agantar una velocitat de 40 km/h.
Lo M15/42 deviá corregir lei defauts de sei predecessors mai aviá de problemas identics : durada tròp importanta entre sa concepcion e son intrada en servici, simplificat tecnica per l'adaptar a l'otís industriau italian, armament tròp feble, blindatge riblat e tròp leugier, etc. Èra ansin obsolèt tre son intrada en servici au sen de la division Ariete II. La produccion comencèt tardivament e lo nombre d'exemplaris produchs es pauc clar amb de chifras anant de 90 a 333 segon lei fònts. Lo carri participèt ai combats entre Italians e Alemands per lo contraròtle de Roma après la capitulacion italiana dau 3 de setembre de 1943. Alemanha capturèt plusors desenaus exemplaris e perseguiguèt la produccion dins lo nòrd d'Itàlia. La Wehrmacht l'utilizèt en Iogoslavia per equipar leis unitats encargadas de combatre lei partisans.

## Annèxas

* Carri Fiat M13/40.
* Carri Fiat M14/41.

## Bibliografia

* (en) Filippo Cappellano, Pier Paolo Battistelli, Italian Medium Tanks: 1939-45, Osprey Publishing, 2012.

## Nòtas e referéncias

* ↑ En mai de problemas grèus coma lo blindatge riblat, sei caracteristicas correspondián a aquelei dei carris leugiers deis autrei poissanças majoras de la Segonda Guèrra Mondiala.
* ↑ Au mens 85 exemplaris èran en servici en decembre de 1944.
# Carri Schneider CA1

Lo carri Schneider CA1 es un carri desvolopat e utilizat durant la Premiera Guèrra Mondiala per la companhiá francesa SOMUA. Destinat a passar lei rets de barbelats e a destrurre lei posicions de mitralhièras enemigas, èra un veïcul de 14 tonas armat d'un canon de 75 mm e de doas mitralhièras de 8 mm. Lo blindatge èra feble (16,5 mm) e la velocitat sus lo prat batalhier limitada entre 2 e 3 km/h. Un ponch importanta èra la fisabilitat de son motor que permetiá de limitar lei panas, causa premiera de neutralizacion d'un carri a l'epòca. Participèt a plusors batalhas importantas coma l'Ofensiva Nivelle còntra lo Camin dei Damas e la batalha de la Malmaison. Pasmens, son organizacion intèrna primitiva èra fòrça inferiora a aquela dau Renault FT-17. Ansin, la produccion de Schneider s'arrestèt tre aost de 1918 après la sortida de 400 exemplaris. Après la Premiera Guèrra Mondiala, Espanha recebèt quauqueis exemplaris que foguèron utilizats durant la Guèrra dau Rif (1921-1926) e durant la Guèrra d'Espanha (1936-1939).

## Liames intèrnes

* Saint-Chamond (carri).

## Bibliografia

* (fr) François Cochet e Rémy Porte (dir.), Dictionnaire de la Grande guerre 1914-1918, París, Éditions Robert Laffont, coll. « Inédit ; Bouquins », 2008.
* (fr) Capitaine Dutil, Les chars d'assaut : leur création et leur rôle pendant la guerre, 1915-1918, París, Berger-Levrault, 1919.
* (fr) Michel Goya, L’Invention de la guerre moderne - Du pantalon rouge au char d’assaut (1871 - 1918), París, 2019.
# Carri Fiat L6/40

Lo carri Fiat L6/40 es un carri leugier italian de la Segonda Guèrra Mondiala intrat en servici en 1941. Armat d'un canon de 20 mm e d'una mitralhièra de 8 mm, èra un veïcul fòrça leugier d'una massa de 6,8 t e d'un blindatge de 6 a 40 mm. Un motor de 70 cv permetiá d'agantar una velocitat de 42 km/h. Lo nombre d'exemplaris produchs es estimat entre 253 e 500 e lo Fiat L6/40 participèt ais operacions dins lei Balcans, sus lo frònt sovietic, en Africa dau Nòrd e en Sicília.
Lo Fiat L6/40 aguèt lei meteis problemas que lo rèsta de la produccion de carris italians. En mai d'una produccion insufisenta, èra obsolèt tre sa sortida en causa de la durada tròp lònga de sa concepcion. Per agravar aquelei defauts, la manca de carris dins l'armada italiana menèt a una utilizacion dau L6/40 coma carri mejan. Òr, èra vulnerable a la quasi totalitat deis armaments anticarri e son canon èra unicament eficaç còntra de blindats fòrça leugiers. Après la capitulacion italiana, leis exemplaris capturats per la Wehrmacht foguèron donc mandats dins lei Balcans per equipar d'unitats encargadas de luchar còntra de partisans.

## Liames intèrnes

* Carri leugier.

## Bibliografia

* (en) Chris Bishop, The Encyclopedia of Weapons of World War II, Barnes & Noble, Nòva York, 1998.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) Robert Jackson, 101 great tanks, Nòva York, Rosen Publishing, 2010, p. 33.
# Carri Fiat M13/40

Lo carri Fiat M13/40 es un carri mejan italian de la Segonda Guèrra Mondiala intrat en servici en 1940. Destinat a remplaçar lo Fiat M11/39, èra egalament inspirat per lo Vickers 6-Ton britanic e, coma son predecessor, sei caracteristicas èran mai similaras a aquelei dei carris leugiers. Pasmens, corregissiá la màger part dei problemas dau M11/39 e 740 exemplaris foguèron produchs en 1940-1941. Son armament principau èra un canon de 47 mm qu'èra sufisent per destrurre lei blindats britanics dau periòde e lo blindatge èra estat aumentat per agantar 42 mm sus lei partidas pus expausadas. L'utilizacion d'un motor diesel, encara rara a aquela epòca, melhorava la seguretat de l'equipatge. Pasmens, lei panas èran frequentas. Enfin, tres a quatre mitralhièras completavan l'armament, çò qu'èra interessant per combatre l'infantariá.
Lo M13/40 participèt ai combats dins lei Balcans e en Mediterranèa a partir de decembre de 1940. Tre abriu de 1941, son blindatge èra insufisent per faciar lo canon de 75 mm dau M3 Lee ò la version dau Crusader dotat d'un canon de 57 mm. Leis equipatges assaièron de melhorar de renfòrçar la proteccion en installant de sacs d'arena mai aquò agravèt lei problemas de fisabilitat mecanica. Ansin, cada batalhons foguèt finalament completat per una companhiá de canons d'assaut Semovente 75/18. Aquò permetèt au M13/40 de gardar un certan interès fins a la Segonda batalha d'El Alamein. Pasmens, après l'aparicion dau M4 Sherman, èra vengut totalament obsolèt. Dins aquò, demorèt en servici fins a la capitulacion d'Itàlia en 1943.

## Liames intèrnes

* Carri mejan.

## Bibliografia

* (it) N. Pignato, Storia dei mezzi corazzati, Fratelli Fabbri editore, 1976, p. 201.
# Carri Fiat M11/39

Lo carri Fiat M11/39 es un carri mejan italian intrat en servici en 1939, au començament de la Segonda Guèrra Mondiala. Èra inspirat per lo Vickers 6-Ton e concebut per tenir lo ròtle de carri de rompedura. Pasmens, sei caracteristicas li permetián pas d'assegurar aquela mission. D'efiech, èra armat d'un canon de 37 mm, installat au nivèu dau quadre, e doas mitralhièras de 8 mm. L'idèa èra d'utilizar lo canon còntra leis objectius « durs » e lei mitralhièras per tractar lo rèsta. Dins aquò, aquela concepcion èra pauc eficaça e la poissança deis obús de 37 mm èra insufisenta. Lo blindatge èra egalament tròp feble (6 a 30 mm) e la fisabilitat mecanica èra pas bòna. Enfin, se la preséncia d'una radiò èra prevista dins lei plans de fabricacion, son installacion aguèt pas luòc. Aquelei limits èran ja visibles a l'intrada en servici dau veïcul e la produccion foguèt limitada a un centenau d'exemplaris.
Lo M11/39 participèt ai combats de 1940-1941 en Africa. Son canon de 37 mm obtenguèt de resultats positius còntra lei carris leugiers britanics. En revènge, èra inferior ai carris pus pesucs coma lei Matilda e lei Cruiser. Plusors exemplaris foguèron capturats e utilizats per leis Aliats. La quasi totalitat dei M11/39 construchs sembla d'èsser destrucha a la fin de 1941.

## Liames intèrnes

* Carri leugier.

## Bibliografia

* (it) N. Pignato, Storia dei mezzi corazzati, Fratelli fabbri Editore, 1976.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Dins lei fachs, lei caracteristicas dau M11/39 son similaras a aquelei dei carris leugiers dau periòde.
# Auròst

Suls autres projèctes Wikimèdia :
Suls autres projèctes Wikimèdia :
Suls autres projèctes Wikimèdia :
L'auròst, auròt (deu latin ad rostra, "tribuna a las harangas") o aurostada qu'ei ua tradicion funerària particulara a las vaths de Bearn (particularament comüa a la vath d'Aspa), dens la quau ua vielha hemna rima, que canta e qu'improvisa doléncias en acompanhant un carrei funèbre. L'accion de cantar l'auròst qu'ei l'aurostada, dont lo vèrbi qu'ei aurostar. Au sègle XIX la tradicion s'es practicada enqüèra

## Veire tanben

* Dolonteja

## Referéncias

* ↑ Vastin Lespin. Dictons du pays de Béarn, 1875.
* ↑ Frederic Mistral. Lo Tresaur dau Felibritge, sègle XIX. Veire las entradas "aurost, aurot", "aurousta", e "auroustado".
* ↑ Joan Desirat Lespin, dit Vastin, Paul Lechien Raymond. Dictionnaire béarnais ancien et moderne, 1887. Veire las entradas "aurot, aurost", "aurousta", "aurostade", e "doulounteja, doulounteya".
* Portau de Bearn