# Durbans

Vejatz pels paronims
Durbans$^,$$^,$$^,$ (Durbans en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponimia
### Ladinhac

Coma los luòcs omonimes, Ladinhac ven del nom d'òme latin Latinius, ambe'l sufixe -acum, latinizacion del sufixe gallés -ācon. Ladinhac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Latinius.

### La Sala-Durbans

Lo nom de Sala(s) ven del mot germanic e mai que mai francic saal (alemand Saal), « cambra , al sens de sala de recepcion d'un castèl », puèi « castèl » « residéncia senhorala fortificada »$^,$. I a un castèl, çò que verifica l'explicacion. Lo determinant, Durbans, es pas gaire usitat a l'oral.

### Durbans

Lo nom de la comuna correspond pas a una aglomeracion precisa (l'ostal de comuna es a Ladinhac), mas benlèu n'i agèt una dins lo passat; en mai del nom oficial, es conservat sus las mapas a La Sala-Durbans. Se sap pas perqué Gaston Basalgas escriu que lo nom sembla importat, benlèu perqué seriá lo nom de la familha mèstra del castèl.
Segon Albèrt Dauzat, Durbans vendriá d'un nom d'òme desconegut, ambe'l sufixe latin -anum. Los Féniés i veson lo gallés dunum, « autura fortificada ». Delamarre l'explica per un *Dūrobannon, inatestat, « la punta d'acièr » : dūro- (diferent de duron) a lo sens de « fèr, acièr, dur » e banno- es « punta (e bana, còrna) »; dins qualques cases, lo nom auriá un sens personal, « lo qu'a un casco amb una punta de fèr ».
La fòrma es al plural, çò qu'es un cas particular (veire Durban d'Arisa, Durban (Gers) o Durban de las Corbièras). Tot l'oèst occitan coneis o coneissiá los gentilicis sense sufixe, coma ara los Fumèls, « los abitants de Fumèl », o dins la Marcha, los sentsepises, « los abitants de Sent Sepise ». Lo nom de la comunautat (parròquia, vilatge, comuna) se pòt confondre ambe'l gentilici e *Durban venir Durbans, pr'amor *dels durbans, « los abitants de Durban » (veire coma exemple lo cas de Leujacs, en Gironda).

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març 2001 | 2026 | Henri Gratias |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 123, totala: 126 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 479 | 522 | 538 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 521 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 350 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 186 | | | | Cercar | 127 | 145 | 144 | 141 146 |
| 2009 | 2010 |
| 136 140 | 129 133 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Òlt
* Lo Portal de Carcin
* L'occitan de Carcin

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 376-377
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 580, a Saales
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 301
* ↑ Gaston Bazalgues, A la Découverte des Noms de Lieux du Quercy et des Communes du Lot, Les Éditions de la Bouriane et du Quercy, 2002, p. 110
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 256
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 96
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 145, 296 e 346
* Portal de Carcin