OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Florençac

Florençac (o Floreçac grafia mai fonetica e mens englobanta; en francés: Florensac) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : vila de Florenciaco en 954-986, de Florenciago en 966, mansus de Florenciaco en 978, in Florenciaco en 990, S. Johannis in villa Florensiaco en 990, villa Florenciaco en 991, ipsa turre de Florentiaco, cap a 1036, condaminam de Florentiaco, honorem de Florentiaco, après 1061, castro Florenchiaci en 1207, ecclesias S. Johannis et S. Martini de Florentiaco, ecclesiam S. Johannis de Florenciaco en 1116, castro Florenchiaci en 1207, ecclesias S. Johannis et S. Martini de Florentiaco en 1216, de Florenciaco en 1344, de Florensaco, a la fin del sègle XIV, les habitans de Florensac en 1418, l'eglise parochiale de Florensac, l'hopital de Florenzac en 1518, Florensac en 1613, 1770-71 (mapa de Cassini) e regularament amb la meteissa grafia als sègles XVII e XVIII.
Segon Dauzat, Florençac ven del nom latin d'òme Florentius, amb lo sufixe -acum; segon Hamlin, Florençac ven de l'escais-nom [cognomen] latin Florentius, amb lo sufixe celtic -acum. Lo nom Florentius al femenin foguèt portat par Santa Florença (> Florentia), martirizada del temps de Dioclecian (284-305) a Cessero, vila vesina, o a Agde. Florençac èra una granda proprietat galloromana qu'aviá per mèstre Florentius.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | 2026 | Vincent Gaudy | PS | quadre, conselhièr departamental (2015 ---> |
| març de 2001 | 2008 | Francis Gelly | PS | |
| març de 1977 | 2001 | Michel Gaudy | PS | conselhièr general e regional |
| | 1977 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 4969, totala: 5081 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 3 424 | 3 575 | 3 677 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 3 952 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 3 514 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 2 844 | | | | Cercar | 3 859 | 4 548 | 4 639 | 4 731 4 840 |
| 2009 | 2010 |
| 4 757 4 866 | 4 882 4 991 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 5051 abitants e la densitat èra de 136,88 ab/km².

## Personalitats ligadas amb la comuna

* Gaston Vinàs, escrivan occitan (1885-1940)

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas e referéncias

* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 160-161
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 213
* Portal de Lengadòc
# Flores de Ávila

Flores de Ávila es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Floressàs

Floressàs$^,$ o Floreçàs$^,$ (Floressas en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Floreçàs :
| Vira | Puèg l'Avesque | Gresèls |
| La Capèla Cabanac | | |
| Serinhac | | Lo Bolben |

## Toponimia

Floreçàs vendriá probablament d'un nom latin d'òme Florentius. Basalgas cita de fòrmas ancianas contradictòrias, sense fornir las datas, a partir d'un punt d'origina que li sembla segur, un derivat de Florentius : Florensac (sufixe gallés -āco(n)), Florensano (sufixe latin -anum), Floressas ( sufixe -atis [ ?]). Se Florentius es segur, la grafia es Floreçàs e non pas Floressàs. Lo sufixe -āco(n) es improbable, auriá donat *Floressats (en supausant un plural) a moment donat, abans la reduccion a Floressas. *Florentiatis, postulat per Basalgas, pòt tanben donar regularament Flore(n)çàs, mas cap d'atestacion permet pas de sosténer aquela ipotèsi. Sense certitud, lo sufixe -anum es l'ipotèsi pus probabla : *Florentianum > *Florençan > *Florençà, gentilici *los florença(n)s (sul modèl Fumèl ---> los fumèls) > *Florença(n)s (confusion frequenta del nom e del gentilici) > *Flore(n)ça(n)s [flure'sas]. Pels escribas, -ac o -an son sovent de variantas sense pertinéncia e caduna pòt representar l'autra.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | 2026 | Alain Dutranois |
| març de 2008 | 2014 | Nicolas Froment |
| març de 2001 | 2008 | Marie-Claude Liger |
| 1993 | 2001 | Yves Froment |
| 1968 | 1993 | Gérard Brousse |
| 1950 | 1968 | Gabriel Rouquié |
| | 1950 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Puèg l'Avesque, i demorèt.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 160, totala: 163 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 741 | 631 | 642 | 677 | 651 | 663 | 640 | 617 | 624 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 602 | 601 | 605 | 601 | 599 | 571 | 464 | 442 | 429 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 364 | 354 | 304 | 260 | 258 | 265 | 244 | 215 | 197 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 204 | 172 | 179 | 205 | 199 | 145 | 145 | 148 | 149 153 |
| 2009 | 2010 |
| 151 155 | 154 158 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Òlt
* Lo Portal de Carcin
* L'occitan de Carcin

## Nòtas

* ↑ Patrici Pojada, Répertòri toponimic de las Comunas de la Region Miègjorn-Pirenèus, ed. Loubatières, Portèth de Garona, 2009, p. 76
* ↑ https://web.archive.org/web/20170919200819/http://www.locongres.org/oc/aplicacions/top-oc/topoc-recerca/
* ↑ https://toponimiaoc.webs.com/46ut.htm
* ↑ http://bdtopoc.org/?city_selected=Floressas
* Portal de Carcin
# Espeluga de Gargàs

Era espeluga de Gargàs, en Bigòrra, qu'embarra un deths ensembles picturaus rupèstres mei importants deth Paleolitic Superior en Euròpa. Que vadó monument istoric lo 9 d'abriu de 1910.
Que s'orbeish entre eths vilatges d'Aventinhan e de Tibiran, en un massís calcari dominant eth junhent de Nestés e de Garona, en departament francés deths Hauts Pirenèus, ath ras dera termièra dab eth departament dera Hauta Garona, près dera vila de Sent Bertran de Comenge e dera sua catedrau.
Autanlèu era fin deth sègle XIX que i estón miadas recèrcas scientificas: qu'estó excavada subertot per Emili Cartalhac e Henri Breuil. En 1906, Félix Régnault que descrobí eras celèbras mèrcas de mans negativas.
Qu'indica divèrsas ocupacions (ossaments, industria litica, art mobiliari) desempuish eth Mosterian entiara Edat Mejana.

## Referéncias

* ↑ Basa Mérimée Notícia N°PA00095329, Ministèri francés de la Cultura.

## Ligams extèrnes

* Eth sit oficiau
* Programmheft - Hugo Obermaier Gesellschaft
* Eras espelugas preïstoricas de Gargàs
# Espeluga de Santimamiñe

L'espeluga de Santimamiñe que's tròba a Kortezubi, en Biscaia, au Bascoat, dens lo bacin de l'arriu d'Oka, près de l'estuari d'Urdaibai. Que s'obreish a 150 m d'altitud suu penent deu mont Ereñozar (448 m), dens lo quartièr de Basondo, près de l'ermitatge de Sant Mamés (Santimamiñe en basco), qui'u balhè lo son nom.
Que compren ua sequéncia complèta despuish lo Paleolitic Mejan dinc a l'Edat deu Hèr. Qu'embarra pintruras rupèstras de l'epòca magdaleniana (enter 16 000 e 11 000 ans abans lo present), pendent lo Paleolitic Superior. Despuish julhet de 2008 lo sit que hè part deu Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO en associacion dab autes sits deu nòrd d'Espanha.
Las pintruras qu'estón descobèrtas en 1916. L'espeluga qu'a ua longor de 365 m. Que presenta un sarròt de cristallizacions mineraus: estalactitas, estalagmitas... La sequéncia complèta que compren las culturas mosteriana, chastèlperroniana, aurinhaciana, gravetiana, solutreana, magdaleniana e asilhana. Qu'embarra ua cinquantena de pintruras parietaus magdalenianas d'animaus monocròmas negras: 32 bisonts, 7 caprids, 6 cavaths, un cèrvi e un ors. Lo negre qu'ei obtiengut a partir de carbon.

## Ligams extèrnes

* Visita virtuau de l'espeluga de Santimamiñe
* Portal de la Preïstòria
# Espeluga d'En Lena

Era espeluga d'En Lena$^{[nomipotetic]}$ que's tròba en Coserans, ens Pirenèus, ena comuna de Montesquiu Avantés e en departament d'Arièja. Qu'apartien ath hialat d'espelugas ornadas deth Paleolitic superior dera cadea pirenenca-cantabrica. Qu'ei prèp dera espeluga deth Tuc d'Audobèrt, preïstorica, deth medish periòde, arreconeguda peths sòns nombrosi objèctes d'art mobiliari. Un budèth estret que l'arreliga damb era espeluga deths Tres Hrairs. Eras tres qu'apartienen ath hialat carstic deras espelugas de Volp e qu'estèn traucadas per aqueth arriu. Era recèrca arqueologica que i trobèc ua plaqueta gravada datant deth Magdalenian qui arrepresenta un coble uman.
# Espeluga de Gorham

L'espeluga de Gorham que s'obreish au bòrd de la mar a Gibartar, dens la cara èst de l'arròc. Que deu lo son nom au capitani A. Gorham, oficièr britanic qui la descrobí en 1907.
Qu'ei considerada com la darrèra abitacion coneishuda de l'òmi de Neandertal. Las recèrcas recentas que muishan ua darrèra aucupacion neandertaliana enter 28 000-24 000 ans abans lo present, valent a díser l'òmi de Neandertal qu'auré donc longament coabitat dab l'òmi anatomicament modèrne, present dens la region despuish 32 000 ans. Las espelugas de Gibartar que contunhèn d'estar emplegadas peus òmis modèrnes arron de l'extincion finau deus neandertalians. Los depòsts de l'espeluga de Gorham qu'an hornit ustensilhas de pèira, larèrs ancians e òs d'animaus datats enter 40 000 e 5 000 ans a. Qu'embarra raras pintruras rupèstras deu Paleolitic Superior.
Qu'ei estada, despuish la soa descobèrta, un sit d'un interès arqueologic considerable. La recèrca arqueologica que i a descrivut 4 nivèus estratigrafics: lo purmèr nivèu que muisha un usatge fenician enter los sègles VIII-III abans lo Crist; çai jos que i avó ua brèva utilizacion neolitica; lo nivèu III qu'a hornit ustensilhas d'origina magdaleniana e solutreana; lo nivèu IV qu'a dat 103 objèctes, inclusent puntas de lança, cotèths e instruments de gratatge, identificats com mosterians e que muisha un usatge de contunh durant millennis.

### Ligams extèrnes

* L'espeluga de Gorham suu sit deu musèu de Gibartar
* J. Rodríguez Vidal, L.M. Cáceres, F.J. Gracia, A. Martínez Aguirre, C. Finlayson, F. Giles, A. Santiago e C. Peguero (2002): "Lo relèu carstic de Gibartar com bilanç morfosedimentari durant lo Quaternari (Mediterranèa occidentau)". Bulletin n. 3 de la Societat espanhòla d'espeleologia e de las sciéncias de la mar
* Portal de la Preïstòria
# Espelucha

Espelucha (Espeluche en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Geografia

Espelucha es situat a 8 km al sud-èst de Montelaimar.

## Toponimia
### Atestacions istoricas

Las atestacions istoricas son Espelucha (1327), Espeluchia (1362), Speluchia (1447), Dominus Speluchie, (1455), Spelachie (1481), Expeluchium (1485), Speluchiam (1540).

### Atestacions occitanas

Lo nom de la comuna es estat ortografiat Espelucho per F.Mistral en nòrma mistralenca, e Espelucha dins la revista occitanista locala Pòrta d'Òc en nòrma classica.

### Etimologia

Lo toponim es occitan, directament format dau nom comun espelucha en bas Daufinat, espeluca en Cevenas e Vivarés, dau latin spelunca, « bauma, cavitat de dintrada larga ». Espelucha es d'alhors una intraa dau diccionari daus dialèctes daufinencs de Louis Moutier (espelucho dins la grafia de l'autor), amb per significacion en francés "grotte - caverne - antre".

### Realizacion fonetica e toponim occitan

Lo nom de la comuna es transcrich coma lo nom comun occitan, Espelucha. Sa prononciacion es [ɛspeˈlyt͡ʃɔ], en concuréncia amb [ɛspeˈlyt͡sɔ]. D'efiech, l'isoglòssa de realizacion de la palatalizacion cha en [t͡ʃ] o en [t͡s] traçat per JC.Bouvier passa a proximitat de la comuna (e JC.Bouvier soslinha lo caractèr flotant d'aquesta realizacion per las comunas lo long de son isoglòssa).

### Comunas vesinas
## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 ? | 2020 | Marie-Pierre Piallat | | |
| 2003 | 2014 ? | Louis Merle | divèrs drecha | retirat |
| | 2003 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1049, totala: 1092 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 410 | 462 | 458 | 591 | 585 | 569 | 619 | 675 | 717 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 690 | 661 | 630 | 658 | 665 | 611 | 585 | 517 | 502 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 483 | 466 | 470 | 402 | 401 | 359 | 358 | 352 | 332 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 353 | 412 | 489 | 626 | 700 | 752 | 1 048 | 1 057 | 1 068 1 096 |
| 2009 | 2010 |
| 1 059 1 103 | 1 050 1 094 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Droma

## Nòtas

* ↑ J.Brun-Durand, Dictionnaire topographique du département de la Drôme, Paris, Imprimerie nationale, 1891, p.113
* ↑ F.Mistral, Lou Tresor dóu Felibrige, T.1, A-F, Marcel Petit C.P.M., 1979, p.1029; https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k74854/f1036.item
* ↑ Revista Pòrta d'Òc, No.17, IEO Ròse-Aups, 1980, p.13
* ↑ JC.Bouvier, Noms de lieux du Dauphiné, Bonneton, 2002, p.154
* ↑ L.Moutier, Dictionnaire des dialectes dauphinois, IEO Drôme et Ellug, 2007
* ↑ JC.Bouvier, Les parlers provençaux de la Drôme, Librairie C.Klincksieck, Paris, 1976, p.48
# Espeluga Ibex

L'espeluga Ibex que s'obreish dens la cara èst de l'arròc de Gibartar. Los sons depòsts qu'an hornit rèstas paleoliticas mosterianas (òmi de Neandertal).

### Ligams extèrnes

* J. Rodríguez Vidal, L.M. Cáceres, F.J. Gracia, A. Martínez Aguirre, C. Finlayson, F. Giles, A. Santiago e C. Peguero (2002): "Lo relèu carstic de Gibartar com bilanç morfosedimentari durant lo Quaternari (Mediterranèa occidentau)". Bulletin n. 3 de la Societat espanhòla d'espeleologia e de las sciéncias de la mar (es)
* Portal de la Preïstòria
# Espeluga de Marsolàs

Er'espeluga de Marsolàs, en Comenge e en departament dera Hauta Garona, tanben aperada espeluga deras Hadas, qu'ei de talha petita mès d'ua grana riquesa arqueologica.

## Istòria

A partir de 1883, que hoc excavada per abat David Cau-Durban, qui hè eras prumèras descobèrtas. En 1897, Félix Régnault qu'identifiquèc pintruras e gravaduras parietalas. Que s'ageish dera prumèra espeluga ondrada descobèrta ens Pirenèus. Eths preïstorians Henri Breuil e Emili Cartalhac que realizèren un prumèr estudi e un inventari deras òbras parietalas der'espeluga.
F. Régnault que i mièc ua recèrca arqueologica en tot descorbir vestigis sustot magdalenians, mès tanben indicis aurinhacians e asilhans.
Era recèrca enterpresa en 1931 que revelèc ua grana quantitat de mobiliari preïstoric, sensiblament ua conca hèra grana dab traç d'òcra.

## Art parietau

Eras pintruras e gravaduras, situadas sustot sus era paret a esquèrra, qu'arrepresentan bisons, shivaus, cervids, crabas, antropomòrfs e signes dab era forma deth hiu de hèr o quadrangulars. Un deths bisonts que's distingueish per un pliatge $^{[empliatge,empleatge,pleatge...?]}$ constituit de pontuacions arroias.

## Proteccion

Er'espeluga que vadó «monument istoric» en 1910. Entad assegurar era sua conservacion, non pòt pas estar visitada. Totun, ua replica dera grana frisa que's tròba ath Parc pirenenc der art preïstoric de Tarascon d'Arièja.

## Referéncias

* ↑ (en) Er'espeluga de Marsolàs, art der'Edat de Glaç

### Ligams extèrnes

* (fr) Er'espeluga de Marsolàs (Hauta Garona)
# Espeluga de Sent Miquèu

L'espeluga de Sent Miquèu (St. Michael's Cave en anglés) que s'obreish a ua altitud de 300 mètres dens lo calcari de l'arròc de Gibartar. Aqueth nom que vien d'ua espeluga semblanta situada au mont Gargano près deu santuari de Sent Miquèu arcàngel, en Polha (Itàlia), on l'arcàngel e aparescó mantun còp, ce ditz la tradicion. Qu'ei la mei visitada de las 150 espelugas de l'arròc.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Espeluga Vanguard

L'espeluga Vanguard que s'obreish au bòrd de la mar a Gibartar, dens la cara èst de l'arròc. Los sons depòsts qu'an honit rèstas paleoliticas mosterianas (òmi de Neandertal).

### Ligams extèrnes

* J. Rodríguez Vidal, L.M. Cáceres, F.J. Gracia, A. Martínez Aguirre, C. Finlayson, F. Giles, A. Santiago e C. Peguero (2002): "Lo relèu carstic de Gibartar com bilanç morfosedimentari durant lo Quaternari (Mediterranèa occidentau)". Bulletin n. 3 de la Societat espanhòla d'espeleologia e de las sciéncias de la mar (es)
* Portal de la Preïstòria
# Espeluga d'Ekain

L'espeluga d'Ekain qu'embarra un deus ensembles picturaus mei importants de la Preïstòria europèa. Que s'obreish dens la comuna de Deba, au ras de la vila de Zestoa, en Guipuscoa, au Bascoat. Qu'estó descobèrta en junh de 1969 per Rafael Rezabal e Andoni Albizuri, membres d'«Antxieta», grop de cultura de la vila d'Azpeitia.
Las pintruras, datadas au Magdalenian deu Paleolitic Superior, que son d'ua qualitat excepcionau, dab las de Las Caus, Nhaus e Altamira.
Qu'apartien dempuish julhet de 2008 au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat, en associacion dab d'autes jaç ed espelugas pintradas deu nòrd d'Espanha.

## Ligams extèrnes

* Lo sit d'Ekainberri (replica de l'espeluga d'Ekain)
* Visita virtuau de l'espeluga d'Ekain
* Portal de la Preïstòria
# Espeluy

Espeluy es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
# Esperanza Baur

Esperanza Díaz Ceballos, mai coneguda coma Esperanza Baur (1926 – Ciutat de Mexic, 11 de març de 1961) foguèt una actritz mexicana. Foguèt coneguda mai que mai coma segonda esposa de l'actor american John Wayne.
# Espelugas de Zugarramurdi

Eras espelugas de Zugarramurdi, en Hauta Navarra, en País Basco, tanben aperadas «espelugas deras Broishas», que constitueishen un extraordinari exokarst (karst superficiau) situat a 500 m a sócoc deth center deth vilatge, suu camin vielh de Sara.
Er arriu d'Olabidea (tanben aperat Infernuko erreka, çò qui vòu díser "er arrivet der In·hèrn" en occitan), un cors d'aiga de hòrt debit enqüèra ath dia de uei, qu'a traucat dab eth temps un gran tunèl de 120 m de longor, 10 m de largor e 12 m de hautor, er axe deth quau e correspond ar'orientacion NE-SW. Duas galerias mei hautas que dan sus aquera cavitat principau. Entà çò qui ei deth depòst arqueologic, Jose Migel Barandiaran ath cors d'ua prospeccion miada en 1935 que trobè beròis testimònis de ceramica preïstorica e lamas de silex, en tot arreconéisher un fàcies deth Magdalenian.
Era sua istòria qu'ei associada aras broishas. En 1610, er'Inquisicion qu'instruí un procès en vilatge.

### Nòtas

* Portal de la Preïstòria
# Espenel

Espenel (Espenel en francés) es una comuna dau Daufinat occitan, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Toponimia
### Atestacions istoricas

Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son Castrum de Spennel (1210), Espinel (1234), H. des Penel (1259), Espenellum (1332), Expenellum (1340), Hespenel (1598), Ecclesia parrochialis Sancte Anne de Espenello (1509), Ecclesia de Espenel (1179), Prior de Espinello (Sègle XIVen), Prior de Espenello (1521).

### Realizacion fonetica e toponim occitan
## Istòria
## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| agost 1996 | 2020 | Marie-Christine Darfeuille | PS | agricultritz |
| | 1996 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 147, totala: 151 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 324 | 309 | 371 | 334 | 336 | 350 | 321 | 316 | 320 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 276 | 253 | 295 | 302 | 271 | 272 | 230 | 232 | 247 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 231 | 211 | 198 | 192 | 195 | 189 | 137 | 110 | 124 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 117 | 108 | 92 | 96 | 112 | 119 | 119 | 119 | 119 126 |
| 2009 | 2010 |
| 120 127 | 116 123 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias

* ↑ «Lo trabalh de recuperacion de las encontradas d’Occitània contunha». Jornalet, 30 d'octòbre de 2016.
* ↑ J.Brun-Durand, Dictionnaire topographique du département de la Drôme, Paris, Imprimerie nationale, 1891
# Espelugas dera Bastida

Eth hialat carstic dera Bastida, tanben aperat der'Espuga, que's compausa de tres cavitats principaus: er'espeluga deths Shivaus, celèbra peth son gran equid policròm, datat deth Paleolitic Superior (Magdalenian IV); er'espeluga dera Pèrta, on er arrivet der'Espuga e desapareish devath tèrra en tot tornar sorgir en Esparròs on e vad er arrivet der'Aigueta qui correish en gorg d'Esparròs; e er'espeluga Blanca, non ocupada per òmi.
Que's situa ena vath deras Baronias de Bigòrra, un parçan on er'aiga ei present pertot e on e's tròba mes de 400 espelugas, duas deras quaus (aquera deths Shivaus ena Bastida e acera deth Bòsc deth Cantet en Espeisha) estón ondradas peths òmis dera Preïstòria.

## Er'espeluga deths Shivaus

Coneishuda peths abitants deth vilatge, que comencè d'estar explorada ara fin deth sègle XIX, subertot per Armand Viré. En 1932, Norbèrt Casteret que i arreconeishó figuras parietaus. Aquera espeluga qu'estó cercada per Norbèrt Casteret, Henri Bégouën, Robert Simonnet e André Glory.
Qu'embarra sustot gravaduras e pintruras de shivaus e de bisonts mès tanben de boquetins e de rèns. Totun, que cau mentàver era preséncia d'ua figura umana e d'un cap de felin. Que s'i trobè plaquetas gravadas en mei de contorns talhonats qui arrepresentan caps de boquetin.

## Curiositats

En 2001, en filme Eth Pacte deths lops, er'espeluga dera Pèrta que serví de decòr ar'entrada deth repaire dera bèstia de Gavaudan.

## Galeria

* Lamas magdalenianas - Musèu de Tolosa
* Lamas magdalenianas - Musèu de Tolosa
* Lamas magdalenianas - Musèu de Tolosa
* Lamas magdalenianas - Musèu de Tolosa
* Lamas magdalenianas - Musèu de Tolosa

## Referéncias

* ↑ Christophe Gans (2001): Le Pacte des loups

## Ligams extèrnes

* Er'espeluga-tunèl dera Bastida, quauques elements de reflexion (fr)
# Espera

Espera es un municipi de la província espanhòla de Cadis e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.