# Faugièiras (Erau)

Faugièiras o Falhièras, interpretat d'après lo testimoniatge d'Ernèst Negre (Faugères en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon. La comuna es eponima del vin. L'escais dels faugeròls es sauta-ròcs.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Faugièiras :
| Erépia | Bedarius | Pesena de las Minas |
| Cabrairòlas | | Ròcacèls |
| Caussinuòjols | Laurenç | |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son capellano de Felgueriis en 1139, villam Felgueriarum, capellanus de Felgueriis, capellanus Felgueriarum en 1147, ecclesias... de Felgariis en 1153, de Felgeriis en 1159-1161, ecclesiam S. Christofori de Felgeriis en 1159-1161, Saugueria [legir: Fau-] en 1164, de Felgeriis en 1178, Felguerias en 1184 (e 1185 : identificacion malsegura), castrum de Felgariis en 1195, Salemon de Falgueriis en 1210, de Felgueriis en 1216, de Falgariis en 1233, de Falguariis en 1323, de Falgariis en 1344, de Falgueriis en 1351, le seigneur de Fausiere en 1529, Faugieres en 1571, Faugeyres en 1590, le seigneur de Faugieres en 1591, Falquiere en 1613, Falguiere en 1622, Faugieres o Falguieres en 1740-1760, Faugeres en 1643 e en 1770-72 (mapa de Cassini).
Segon Frank R. Hamlin, d'autres toponimes de la region marcan la preséncia d'aquela planta nociva a l'agricultura. Lo n° 159 de l'Atlas Lingüistic del Lengadòc Oriental, dins l'oèst del departament, dona falguièra, faugièra, del latin *filicaria.
Segon Ernèst Negre dins Toponymie générale de la France, lo sens es « falguièras al sens collectiu, falguieràs, luòc cobèrt de feuses ». Las primièiras atestacions son de latinizacions, doncas de traduccions, que permeton pas de conéisser exactament la fòrma occitana medievala e las francizacions modèrnas semblan de fòrmas mixtas entre las fòrmas occitanas possiblas e lo tipe francés fougère/fougiere, amb una dominanta francesa pr'aquò. Negre evòca lo tipe general Falguièras (coma i a un tipe general castèl per castèth, chastèu, etc), que se cal plan gardar d'interpretar coma la fòrma grafica de [fa'lɣɛjrɔs], fòrma que se pòt temptar d'inferir de la grafia d'Ernèst Negre (Negre o nòta «fal’è:ros» dins sa notacion fonetica personala). Òr, lo nom occitan es escrit Faugièiras a las dintradas del vilatge.
NB. Alibèrt escriu en caractèrs grasses, doncas a egalitat, falguièra ~ faugièra ~ falhièra, sense téner compte de las variantas en -ièira, probablament generalas dins la region de Besièrs, qu'accèpta çaquelà dins la grafia e que son doncas sosentendudas.
La fòrma grafica e fonetica del toponime Fauguièiras es vertadièrament extraordinària, mas es coërenta amb la fòrma locala de l'apellatiu (lo nom de la planta). L'Atlas Lingüistic del Lengadòc oriental fornís las fòrmas seguentas per la planta :
* punt d'enquista 34 02, Frangolha (comuna de La Torre d'Òrb) : [faw'tʃejrɔ] (grafia fonetica adaptada de la de l'atlas);
* 34 10, Sòrbs : [fu'ʒejrɔ].
Aquela aira pichona es al sud d'una autra aira pichona en Avairon e Gard, la de ['felze] e ['fewze]. Tornem dire que felze, feuse es lo resultat de la fòrma primitiva del nom de la planta, filix, filicis. Falguièra e sos derivats venon de *filicaria, inatestat e probablament tardiu, « luòc ont i a de felzes, falgar, feusièira ». Pauc a pauc aquel mot prenguèt gaireben pertot lo nom de la planta e eliminèt los productes de filix, filicis. Constatam doncas la contiguïtat de doás airas minoritàrias, çò que non pòt èsser degut a l'azard. La sola causa solida e coërenta es que dins l'aira meridionala, las fòrmas francizadas remplacèron l'ancian mot felze, çò qu'es pas una explicacion d'aquel fach estranh. Un toponime es pas un apellatiu e lo nom del vilatge auriá pogut gardar sa fòrma tradicionala, coërenta ambe las fòrmas medievalas, que manifèstan clarament que lo nom del vilatge èra Falguièira o un derivat, doncas un producte de *filicaria, comprés probablament a las epòcas mai ancianas coma lo luòc ont i a de felzes. Mas, quand lo nom de la planta cambièt, influencièt la fòrma del nom del vilatge.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2026 | Philippe Bouche | UMP, LR | quadre |
| 2006 ? | 2014 | Martine Brun | | |
| 2005 | 2008 ? | Claude Andreu | | |
| 2003 | 2005 | Xavier Wiedemann | | |
| març de 2001 | 2003 | Michel Sardinoux | | |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la reforma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius; es ara del canton de Càsols de Besièrs.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 520, totala: 528 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 644 | 610 | 701 | 835 | 846 | 822 | 801 | 799 | 821 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 826 | 906 | 912 | 895 | 1 300 | 819 | 754 | 757 | 759 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 807 | 778 | 706 | 681 | 643 | 609 | 555 | 467 | 468 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 438 | 380 | 359 | 366 | 360 | 438 | 445 | 467 | 501 513 |
| 2009 | 2010 |
| 535 547 | 551 564 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 530 abitants e la densitat èra de 20,34 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas e referéncias

* 1 2 Ernèst Negre: Toponymie générale de la France, Volum 2, la prononciacion modèrna es [fa'lè:ros]
* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 154
* ↑ Louis Alibèrt, Dictionnaire Occitan-Français d'après les parlers languedociens, Institut d'Études Occitanes, Toulouse, 1966, p. 390, a falgar
* Portal de Lengadòc