# Truèjols

Truèjols$^,$$^,$$^,$ (Tréjouls en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Truèjols :
| Senta Geleda | Montliausut (Òut) | Sent Laurenç de l'Òrmia com. nov. de Lendou-en-Quercy (Òut) |
| Lausèrta | | Salvatèrra |
| | Cases e Montdenard | |

## Toponimia
### Truèjols

Las fòrmas ancianas son prioris de Truejols, en 1314, Trujols, en 1326, Truejols, en 1400, Beata Maria de Trejouls, en 1580, Trejouls, sus la mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII. La prononciacion es ['trɛtsuls]; s'ausís pus rarament una fòrma francisada ambe avançament d'accent tonic e barradura de la primièra sillaba : [tre'tsuls]. La finala [-uèjols] correspond dins la partida centrala de nòstre país a la fòrma que prend lo mot gallés -ialos / -ialon, « lòc desbosigat, espaci descobèrt, clar, clarièra » e per extension « vilatge » (per crear un vilatge novèl, caliá desbosigar un tròç de bòsc). La primièra partida d'un toponime ambe finala en -ialon es un nom comun o un nom de persona, pas un numeral coma tri, coma Negre supausa. Burgan e Lafon pensan a un nom gallés coma Trogus o Trogius. Xavier Delamarre cita Trougios dins son indèx dels noms de personas galleses. Meteis nom ? En tot cas ò tonic se diftonga regularament en -uè- jos l'efècte d'un iòd dins la sillaba seguenta : podium ---> puèg$^,$$^,$, *trogialon ----> truèjol(s). Los escribas penan sovent a escriure los diftongues, d'aquí la fòrma grafica de 1326, Trujols, mès cal comprene dejà Truèjols. Après, lo diftongue tonic uè se redusís a [ɛ] (grafiat uè) e probable que la fòrma de 1580, Trejouls correspond a aquela prononciacion.

### Sent Ocesi

Las fòrmas ancianas son vicaria Sancti Urcissini, en 970 o 954-986, la gleia de S. Orssezi, en 1241, ecclesia Sancti Urcissini prope Lauzertam, en 1254, ecclesia Sancti Ursicini, en 1262, Sancti Urcissini, cap a 1400, Sanctus Urcicius Ursicinus Vallium, en 1580, St Urcisse, sus la mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII. La prononciacion es [senty'sisi] o [sentu'sezi]. Burgan e Lafon estiman qu'aquò justifica la grafia Sent-Urcisi, mès la grafia Sent Ocesi correspond milhor a l'atestacion de 1241, la sola en occitan, ambe la diferéncia de la pèrda de [r] dins lo grope rs, accident frequent en occitanoromanic. La varianta [senty'sisi], falsament etimologica, sembla sortida de la contaminacion de la fòrma oficiala ambe la prononciacion supausada autentica. I a sèt sents Ursicinus, dont un avesque de Caors mòrt en 585. Es aquel sent qu'es logicament lo patron de la glèisa. Son nom es tanben donat a una parròquia de Caors, a una comuna près de Puègmiròl, Sent Orsisi, una comuna tarnesa, Sent Orsesi e a una comuna cantalona, Sent Urcisi o Urcise. L'accentuacion es donc totjorn sus la segonda sillaba.
Cossí explicar l'evolucion de Ursicinus, accentuat sus ci, la tresena sillaba, ambe una vocala longa <refname = bur/>, a de fòrmas del tipe Urcisi / Orcesi / Orsesi, accentuadas sus la segonda sillaba ? Burgan e Lafon refutan l'explicacion de Negre, que pensa que lo nom es tractat coma *Ursicius, accentuat sus -si-. Explican que i a un martir [donc pas l'avesque de Caors] nommat Urcisinus, ambe la sillaba -ci- tonica, çò que règla lo problèma (la finala dispareis dins l'evolucion fonetica). Coma aquel accident interven tanben per l'avesque de Caors, es benlèu pus simple de dire que lo nom Ursicinus en general a conegut, al mens en occitan, una metatèsi acompanhada de reculament d'accent. Aquela istòria complicada explica tanben que la codificacion del nom esita entre Orsi- e Orci-.

## Istòria

* Abans 1806, la comuna de Saint-Urcisse (nom francés) foguèt annexada a Truèjols, malgrat una populacion pus importanta.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2014 | 2026 | Véronique Bessières | |
| junh de 1995 | 2014 | Serge Roos | PRG |
| març de 1971 | 1995 | Ismael Laniès | |
| 1951 | 1971 | Jean Elie Desprats | |
| 1926 | 1951 | Jean Julien Brugel | |
| 1912 | 1926 | Bernard Poirier | |
| | 1971 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lausèrta; es ara del canton de Pays de Serres Sud-Quercy (en francés), donc del País de Sèrras Carcin Sud.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 245, totala: 257 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 212 | 248 | 616 | 538 | 643 | 665 | 644 | 647 | 662 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 611 | 613 | 581 | 572 | 541 | 513 | 503 | 443 | 438 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 446 | 440 | 396 | 354 | 364 | 364 | 365 | 365 | 331 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 296 | 286 | 272 | 242 | 245 | 260 | 259 | 259 | 260 267 |
| 2009 | 2010 |
| 266 273 | 260 273 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

### Demografia Sent Urcisi

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 245, totala: 257 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 346 | 336 | | | | | | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | | | Cercar | Cercar | 259 | 259 | 260 267 |
| 2009 | 2010 |
| 266 273 | 260 273 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* Las donadas de la dreta del grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Truèjols

## Veire tanben

* Comunas de Tarn e Garona

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* 1 2 3 4 Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 174
* ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 185
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 309
* ↑ https://nominis.cef.fr/contenus/saint/9977/Saint-Ursicin.html.
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34866
* Portal de Carcin