OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Herreruela de Oropesa

Herreruela de Oropesa es un municipi de la província espanhòla de Toledo dins la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# Herrerías

Herrerías es un municipi de la província de Cantàbria.
# Herrera de Soria

Herrera de Soria es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon. Aperten a la comarca de Pinares.
# Herrera de los Navarros

Herrera de los Navarros es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
# Ibèrs

Leis ibèrs son l'ensems de pòbles que lei fònts classicas grègas (Tales de Milet, Ruf Fèst Avièn, Erodòt, Estrabon...) identifican lòng de la còsta orientala de la Peninsula Iberica aumens tre lo sègle VI avans l'èra crestiana que forman benlèu un grop de pobles preceltics e non pas una familha de pobles ; de fach, es dificil d'establir sa parentat.
Puei que lei fònts classicas coïncidisson pas sempre dins lei termieras geograficas precisas ni dins l'enumeracion de pòbles concrets, sembla que la lenga èra lo critèri fondamentau que leis identificava coma d'ibèrs. Dins lei pobles ibèrs i a lei cinesians, lei turdetans, lei mastinis, lei iberoligurs; mai tard, après lei migracions dei pobles cèltas, se trobarà tanben lei celtibèrs. Leis inscripcions en lenga iberica apareisson dins lo territòri que lei fònts classicas assignan ais ibèrs: la zona costiera dau sud de Lengadòc-Rosselhon fins a Alacant, qu'arriba fins a l'interior per la vau d'Èbre, per la vau de Segura e per la vau auta de Guadalquivir.
Lo concèpte de cultura iberica es pas un patron que se repetís de manièra escleda per cadun dei pòbles identificats coma d'ibèrs, mai per l'ensems dei culturas individualas que sovent presentan de caracteristicas similaras. Antau, cau destacar l'emplec de dos sistèmas d'escritura diferents, au nòrd e au sud, l'emplec exaustiu de l'escritura au nòrd, l'abséncia d'escultura au nòrd que contrasta amb lei manifestacions brilhantas au sud, l'emplec de falcatas au sud e d'espasas celticas dau tipe de la cultura de La Tène au nòrd, de grands cavòts e monuments funeraris au sud, en contrast amb de pichons tumuls e estelas inscrichas au nòrd, de decoracion ceramica geometrica au nòrd e figurada au sud...
Los ibèrs son ancessors de gascons, bascos e catalans.
# Ica

L'ica es una lenga ioroboïda parlada en Benin.

## Localisacion

L'ica es parlat dins lo district rural de Bantè dins la província de Zou.

## Classificacion

L'ica fa partida d'un continuum dialèctal, l'ede, qu'acampa de parlars de la familha ioroboïda. Aquels dialèctes ede, que son presents en Benin e en Tògo, son, fòra de l'ica, lo cabe, l'idaca, l'ije, lo nago, lo kura nago, lo manigri, l'ife. Per Blench, l'ede es pas qu'un grop de dialèctes del ioroba. Lo tèrme ede es en mai lo mot ioroba per « lenga ».

## Referéncias

* ↑ Kluge 2011, p. 2-3.
* ↑ Blench 2019, p. 108.

## Fonts

* (en) Roger Blench, 2019, An Atlas of Nigerian Languages
* (en) Angela Kluge, 2011, A sociolinguistic survey of the Ede language communities of Benin and Togo, Volume 3: Ica language area, SIL International.
# Ibuoro

L'ibuoro es una lenga cross river parlada en Nigèria. Fa partida de la branca cross river bas.

## Localisacion

L'ibuoro es parlat dins las zònas de govèrn local d'Itu e d'Ikono de l'Estat d'Akwa Ibom.

## Referéncias

* 1 2 Blench 2019, p. 41.

## Fonts

* (en) Roger Blench, 2019, An Atlas of Nigerian Languages
* Portal de las lengas
# Ibís

Los ibís son aucèls escacièr de long còl e de bèc recorbat, constituissent la sosfamilha dels Threskionithinae.

## Caracteristica

La caracteristica pus significativa es lo bèc, long, prim i corbat cap a bas. An lo cap sens plumas, e lo còl a vegadas, qu'es long. Los mascles son mai grands que las femèlas. S'alimentan en grop, furgant dins la fanga, ont cercan insèctes, granhòtas, peisses e autras pichonas presas.

## Distribucion

Plusors espècias son originaris d'Africa (Ibís cauva, Ibís hagedash, Ibis sacrat) et d'America (Ibís blanc, Ibís roge), une d'Asia (Ibís nipon).
Se pòt encontrar en Euròpa l'ibís cauva qu'es essent en reintroduccion coma l'Ibís falcinèla, que se veson tanben en Africa, qualques ibís sacrats s'escapèron de las resèrvas ornitologicas s'adaptèron dins l'oèst de França.

## Lista dels genres

* Bostrychia
* Cercibis
* Eudocimus
* Geronticus
* Lophotibis
* Mesembrinibis
* Nipponia
* Phimosus
* Plegadis
* Pseudibis
* Theristicus
* Threskiornis
# Icar

Dins la mitologia grèga, Icar (en grèc ancian Ἴκαρος / Ikaros) es lo filh de l'arquitècte Dedal e d'una esclava a s'acoplar amb un taur blanc (çò que donèt lo Minotaure). Segon d'autras versions, Dedal auriá donat a Ariana l'idèa del fil nosat a la cavilha de Tesèu, li permetent de fugir lo laberint onte lo minotaure èra presonier, e que Dedal seriá estat l'arquitècte.
Podent pas anar per las mars, que Minòs contrarotlava, o pels camins, Dedal aguèt l'idèa, per fugir Creta, de fabricar d'alas coma aquelas dels aucèls, fabricada de cera e de plumas. Prevenguèt son filh, li enebissent de s'aprochar tròp prèp de la mar, a causa de l'umiditat, e del solelh, a causa de la calor. Mas Icar, que li agradava tant la sensacion del vol, oblidèt e prenguèt tròp d'altitud; la calor faguèt fondre la cera. Sas alas cediguèron e moriguèt precipitat dins la mar que pòrta encara son nom: la mar Icariana.
Pausanias dona una autra version de la legenda: segon el, Dedal e Icar fugiguèron Creta dins de naus pichonas — Dedal avent inventat per las far lo principi de la vela, fins alara desconeguda dels òmes. Mas Icar, navigator malaisit, naufraguèt prèp de Samos. Son còrs seriá estat trobat sus las ribas de l'illa per Eracles, que li donèt una sepultura e nomenèt Samos e la mar a l'entorn Icariá. Aquela version la torna prene Diodòr de Sicília, que precisa sonque qu'Icar foguèt precipitat dins la mar ont se neguèt. Pasmens aquela version s'acòrda pas amb la legenda de la vela negra del vaissèl menant Tesèu e los captius grècs cap a Creta, e de la vela blanca qu'oblidèt d'ajocar al retorn, provocant la mòrt de son paire, Egèu - aquel episòdi essent normalament anterior a aquel del vol d'Icar e de Dedal.

## Tèmas

Lo mite d'Icar abòrda de tèmas coma las relacions paire-filh, l'efècte nefast que pòt aver un conselh o una enebicion, coma lo desir de l'òme d'anar totjorn pus luènh, amb lo risc de dever tornar cap a sa condicion de simple èsser uman.

## Fonts

* Apolodor, Bibliotèca (II, 6, 3), Epitoma (I, 12–13).
* Diodor de Sícilia, Bibliotèca istorica (IV).
* Igín, Fablas (XL).
* Ovidi, Fastes (IV, 284 et 567), Metamorfòras(VIII, 183–235).
* Pausanias, Descripcion de la Grècia (IX, 11, 4-5).

## Vejatz tanben

* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Icar.

### Articles connèxes

* Dedal
* Laberint

### Ligams extèrnes

* (fr)Dédale et Icare d'Ovide : texte et commentaire
# Ibuprofèn

L'ibuprofèn es la denominacion comuna internacionala de l'acid-alfa-metil-[4-(2-metilpropil)fenil]propanoïc. S'agís de la substància activa d'un medicament AINE (anti inflamatòri non esteroïdian) utilizat per soslatjar los simptòmas de l'artritis, de la dismenorrèa primària, de la pirexia; e coma analgesic, subretot en cas d'inflamacion.
L'ibuprofèn foguèt desvelopat per de cercaires de la firma Boots, dins los ans 1960, en seguida d'un tèst sistematic de las proprietats antipireticas e analgesicas de 600 moleculas potencialas. Es commercializat jos diferents noms comercials, per exemple Brufen, Advil, Nurofen, Upfen, Motrin, Algifen, Algifor...

## Indicacions

L'ibuprofèn es un anti inflamatòri non esteroïdian. Es indicat, per l'adult e l'enfant, dins lo tractament de corta durada de la fèbre o de dolors cama mals de cap, estats gripals, dolors dentàrias, corbaduras e règlas dolorosas.
Es contra indicat per l'enfant en cas de varicela e per la femna presa passar sièis meses, lo paracetamòl essent indica dons aqueles cases.

## Mecanisme d'accion

L'ibuprofèn es un inibitor de la prostaglandina sintasi, tanben nomenat cyclo oxygenasi (COX). Aquel enzim cataliza la primièra estapa de la sintèsi dels mediators de l'inflamacion: prostaglandinas e tromboxanas. L'ibuprofèn, coma los autres AINE, limita l'activacion d'aquela via.

## Efèits segondaris

Los principals efièts segondaris indesirables de l'ibuprofèn son los seguents: gastritis, estomatita (inflamacion de la boca e de las gencivas), dolors abdominalas, veire ulceracion del tub digestiu passat 400 mg. Aparéis escaçament: jaunissa, cefalèas, zonzonaments d'aurelha, somnoléncia e confusion. Fin finala, de manifestacions allergicas cutanèas e d'asma son a vegada observadas. L'ibuprofèn se deu pas associar amb un tractament amb de liti. En cas de dobte, se cal consultar lo mètge. Se deu pas l'utilizar per la femna presa pendent lo tresen trimestre a causa dels riscs cardiovascularis sul fètus, e de biais general lo paracetamòl serà preferit pendent l'emprenhament. Se pòt utilizar lors de l'alachament s'i a pas d'alternativa e après consultacion d'un mètge.

### Fotosensibilitat

Pendent una exposicion als UV de tipe A, l'ibuprofèn pòt provocar par fotosensibilizacion de las reaccions fotoquimicas provocant l'ensolelhada.

## Estereoquimia

Sol l'enantiomèra de configuracion S de la molecula possèda una activitat medicamentosa eficaça. En efièt l'enantiomèra R es tres còp mens poderos.

## Notas e referéncias

* ↑ «ADVIL 400 mg - EurekaSante.fr par VIDAL». Eurekasante.fr par Vidal.
# Ibòs

Ibòs (Ibos en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Autes vilatges e quartièrs : Eth Puei, Bastilhac.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [i'bòs] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Yuos cap a 1140, au sègle XII e en 1285, Iuos au sègle XII, De Yvossio, en latin, en 1300, en 1313 e en 1342, Yuos en 1429, Ibos en 1541, Ibos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Dauzat, dab eth sufixe aquitan -os, eth radicau qu'ei escur, gallic ivos, « tueis » (Joan Seguí), tèma pirenenc ibo-, « bon » (idem), nom gallic d'òmi Ibbu (Rohlfs).
Segon R. Aymard, Ibòs que s'explica per lo diu celtic Ibosus.
Segon Miquèu Grosclaude, lo radicau qu'ei escur, la sola causa segura qu'ei lo sufixe aquitan -ossum. Grosclaude que desbremba lo càmbiament de consonantisme.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2013 | 2026 | Denis Fégné | PS | engenhaire sociau |
| març de 1989 | 2013 | Daniel Frossard | PS | inspector de las finanças, conselhèr generau (2004-2011) |
| | 1989 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 2827, totala: 2999 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 950 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 722 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 520 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 657 | 1 837 | 1 987 | 2 238 | 2 309 | 2 778 | 2 665 | 2 718 | 2 746 2 926 |
| 2009 | 2010 |
| 2 774 2 955 | 2 780 2 962 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion qu'èra de 2900 abitants e la densitat qu'èra de 88,2 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* ↑ https://www.legifrance.gouv.fr/affichTexte.do?cidTexte=JORFTEXT000028661336 n° 3
* 1 2 3 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1053&titre=ibos
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 359
* Portau de Gasconha
# Ice MC

Ice MC, nascut Ian Campbell lo 22 de març de 1965 a Nottingham (Anglatèrra), es un cantaire e rapaire anglés d'origina jamaïcana. Es conegut per èsser l'un dels cantaires los mai populars de la tècno dance dins las annadas 1990, pas mens de tres tubes de la sola annada 1994, emblematics d'aquel estili (Take away the Colour, Think About the Way, It's a rainy day), essent d'el. Es estat acompanhat de la cantaira Alexia a partir de 1994.

## Biografia

Cantaire anglo-jamaïcan, Ice MC s'installa au mièg de las annadas 1980 en Itàlia, a Florença. Es a n'aquela epòca que se lança dins la musica, e en 1989, en plena periòde house, sortís lo títol Easy, son primièr single e sa primièra collaboracion amb lo productor italian Robyx. Easy es una capitada internacionala e ven aital un estandard de la musica house.
En 1994, Ice MC sortís Take away the colour, un single novèl que va marcar una virada artistica : en efièch, Ice MC renóncia ambe aqueste títol a la house primitiva de la debuta, cambia d'estili e se vira cap a la tècno dance en s'adaptant au sens larg a la mòda "eurodance" d'aquesta periòda, un estili que seguís un esquèma plan precís, una bocla melodica principala e dançarèla, un passatge au frasejat rap o ragga, e un repic puslèu pop interpretat per una votz femenina. Per la votz femenina, Robyx, son productor, engatja alavetz la corista Alexia, qui en seguida l'acompanha tanben sus scèna.
Sa capitada va anar au delà de totas las esperanças : serà en efièch colossal, amb un pic en 1994 e 1995 que coïncidís ambe lo de la tècno dance (Masterboy, Cappella e Maxx son tanben au som a n'aquesta meteissa periòda), e que permet a Ice MC de cantar sus los emponts dels quatre cantons del monde. Ice MC se retròba quitament en cap dels classaments de ventas de disques dins de nombroses païses.
En 1996, collabòra ambe lo grop tècno-dance anglofòn alemand Masterboy per adobar son quatren album estudiò Dreadatour.
Pr'aquò la decadéncia de la mòda "eurodance" e mai especificament de l'estili tècno-dance a partir de 1996 menarà a la casuda artistica de Ice MC coma de tant d'autres d'aqueste meteis registre (Masterboy, Dr. Alban, La Bouche, Maxx, Cappella, Haddaway, 2 Unlimited, U96...), e quitament se "l'eurodance" tornarà d'un biais episodic a la mòda jos de novèlas formas mai tard, Ice MC e la màger part dels artistas de la primièra èrsa tècno dance de la periòda 1992-1996 van desaparéisser del davant de la scèna.

## Discografia

* 1990: Cinema
* 1991: My World - The Early Songs
* 1994: Ice'n'Green
* 1996: Dreadatour
* 2004: Cold Skool

## Cançons mai conegudas

* Easy (1989)
* Take Away The Colour (1994)
* Think About The Way (1994)
* It's A Rainy Day (1994)
* Give Me The Light (1996)

## Referéncias

* ↑ http://www.chartsinfrance.net/Ice-Mc/Easy-s918.html
* ↑ http://www.chartsinfrance.net/Ice-Mc/Take-Away-The-Colour-s1854.html
* ↑ http://www.chartsinfrance.net/Ice-Mc/Think-About-The-Way-s1902.html
* ↑ http://www.chartsinfrance.net/Ice-Mc/It-s-A-Rainy-Day-s1949.html
* ↑ http://www.chartsinfrance.net/Ice-Mc/Give-Me-The-Light-sc2319.html
# Joan-Loís Ramel

Joan-Loís Ramel (Vaison, 1955-12 de mai de 2021) èra un ensenhaire e pedagòg occitan.
Siguèt quinze an de temps cargat dins lo departament de Droma dau desvolopament de la lenga dins leis escòlas. De la matèria estudiada per sa tèsi de doctourat sus la tradicion orala en Prouvença bailejada per Joan-Claudi Bouvier, aviá tirat dos libres: Contes entre Ventoux et Baronnies, Le Géant de Provence.
Faguèt una òbra considerabla de recampament de la paraula occitana dins lo relarg onte èra naissut en 1955 e a viscut jusc’a son decès. L’a aprofichada dins lei divèrs supòrts pedagogiques qu’elaborava per ajudar lei mèstres dins son ensenhament, e mai dins lei manifestacions e recampaments monte fasiá viure la lenga.

## Referéncias

* ↑ Comunicat del CREO Daufinat Vivarés
* ↑ Michel Neumuller. "Joan-Loís Ramel, l'animateur de culture d'oc qui voulait réveiller le lien entre langue d'oc et aspirations sociales". Aquò d'aquí. 14 de mai de 2021.
* ↑ https://web.archive.org/web/20210516072358/https://www.livre-provencealpescotedazur.fr/annuaire/jean-louis-ramel-MTC_043_6949082819 Ficha sus l'agéncia regionala del libre de PACA.
# Joan-Pèire Baldit

Joan-Pèire Baldit (en francés Jean-Pierre Baldit, Lo Cairòl, Avairon, 1953) es un ensehaire e occitanista, collaborator de la revista Lemouzi, fondator de la seccion crosesa de l'IEO.
Escriguèt jols pseudonims de Bartasson, Mazencs e R. Farjanaud.

## Bibliografia

* {{{títol}}}. ISBN 978-2-9533591-0-7.

## Ligams extèrnes

* (fr) BnF
* Wikidata: Q118381007
* Portal de la literatura
# Joan-Victòr Lalana

Joan-Victòr Lalana, que ho un regent bearnés, prosator en gascon, felibre, vadut lo 17 de julhet de 1849 a Lagòr e mòrt lo 9 de genèr de 1925 a Bidaishe.

## Biografia

En 1868 que sortí de l'Escòla Normau de Lescar e que viengó institutor, a Bidaishe, dens lo departament deus Baishs Pirenèus en 1970.
Que ho membre de l'Escòla Gaston Fèbus, associacion fondada en 1897 per Simin Palai e Miquèu de Camelat ; ne ho capdau (president) en 1919, après Adrien Planté (de 1897 a 1911) puish Louis Batcave (de 1912 a 1918).
Que ho elejut majorau dau Felibritge en 1905.

## Òbras

Las òbras literàrias e triblahs de Joan-Victòr Lalana que son en bearnés.

### Contes e òbras en pròsa

Los "Contes populaires du Béarn recueillis en langue béarnaise" que horen publicats en 1890 peu prumèr còp.
* Contes populaires du Béarn
* Coundes biarnés, couéilhuts aüs parsàas miéytadès dou péys dé Biarn
* Lou Prousèy d'û biarnés, coundes et histoerots
* Ue Benyence / Ua Vengença

### Revistas

Que contribuè a la revista Reclams de Biarn e Gasconha (Échos de Béarn et Gascogne)

### Diccionari

Joan-Victòr Lalana que collaborè au "Dictionnaire du béarnais et du Gascon modernes" de Simin Palai. Que morí set ans abans la publicacion de la soa prumèra edicion.
# Joan Amade

Joan Amade (en francés Jean Amade, Ceret, Valespir 30 d'agost de 1878 - 3 de març de 1949) foguèt un erudit, poèta e narrator nòrd-catalan, de maire catalana e de paire occitan.

## Biografia

Seguiguèt d'estudis superiors a la Sorbona e a la facultat de letras de Tolosa. En 1904 foguèt professor agregat de castelhan e ensenhèt als licèus de Montalban e de Montpelhièr. En 1919 dintrèt coma mèstre de conferéncias de lenga e literatura castelhanas a la facultat de letras de Montpelhièr. Foguèt nomenat professor a la meteissa facultat en1931.
Lo regionalista Joan Carles-Brun çò ralièt a sa causa e, fondèt en 1906, amb Josep-Sebastià Pons, Paliuatz Violet, Juli Delpont, Lluís Pastre, Raymond de Lacvivier e d'autres, la Societat d'Estudis Catalans e la Revue Catalane (1907-1921), d'ont apèla los jovents poètas nòrd-catalans a escriure en catalan, encara que sa pròpria produccion literària en aquesta lenga foguèt plan reducha. La revista, çaquelà, deguèt tampar a causa de dificultats financièras en 1921.
En 1926 defendèt la celebracion dels Jòcs Florals a Perpinhan. Foguèt membre correspondent de l'Institut d'Estudis Catalans a comptar de 1945. En 1920 acompanhèt lo mariscal Josep Joffre als Jòcs Florals, e en 1935 i prononcièt lo discors de mercejament. Lo meteis an foguèt majoral del Felibritge. Sos poèmas foguèron meses en musica per Pere Figueres e Jordi Barri.

## Òbras
### Poesias

* L'oliveda (1934)

### Assages

* Études De littérature méridionale (1907)
* Anthologie des poètes roussillonnais (1908 )
* L'idée régionaliste (1912)
* Origines et premières manifestations de la renaissance littéraire en Catalogne au XIXè siècle (1924)

### Romans

* Pastoure et son maître (1909)
* Chants rustiques et orations (1926)
* Mélanges de folklore (1935)

### Sardana

    Cant del Valespir (1911)

## Referéncias

* ↑ Fourier 2009, p. 15
* Jean Fourié. Dictionnaire des auteurs de langue d'oc de 1800 à nos jours (en francés). Felibrige Edicioun, 2009, p. 15. ISBN 978-2-9533591-0-7.
* «Joan Amade», Gran Enciclopèdia Catalana, Barcelona: Edicions 62, en linha.
* Wikidata: Q11927586
* Multimedia: Joan Amade
# Joan (emperaire roman)

Joan (mòrt en 425) fuguèt un emperaire roman usurpator de l'Empèri d'Occident que reinèt de 423 a 425. Succediguèt a Flavius Honorius (395-423) e fuguèt remplaçat per Valentinian III (425-455). Sa nominacion fuguèt refusada per Teodòsi II, emperaire d'Orient, que mandèt una armada en Itàlia. Capturat, Joan fuguèt executat en 425.
# Joan-Marc Leclercq

Joan-Marc Leclerq (Lilla, 10 d'octobre de 1961) es un escrivan e musician occitan. Actiu dins la Gasconha tolosana, musicalament es mai conegut actualament jos l'escais de JoMo o mai jOmO. Sa trajectòria musicala, entamenada en 1977, se caracteriza per son plurilingüisme e son afogament per l'esperanto. Apareguèt dins lo Libre Guinness en 2000 que cantèt un recòrd de cançons en 22 lengas diferentas.
Dins sa facieta occitanista escriguèt un metòde d'occitan en 2004 (Le gascon de poche) e puèi un roman Ucraïna en 2006, e es actualament president de l'associacion occitana "Lo Bolegatoish" de Tornafuèlha.
Escriu tanben d'articles d'opinion sul jornal internetian occitan Jornalet, que sovent trachan de tèmas de societat, politica e censura o de rugbi. Demest aquestes, a privilegiat durant 2014, mantun còp, la crisi ucraïniana, sovent vista amb un vejaire parallèl a la propaganda russa, en insistir sus un supausat finançament occidental, e manca d'espontaneïtat, de las manifestacions EuroMaidan, la preséncia d'"un tèrç de militants ultra-nacionalistas deu partit “Svoboda” (Libertat) qu’avèva hèit son entrada au parlament a las darrèras eleccions" e lo pagament d'una part dels autres manifestaires que "recebèvan 50 euros per jorn suu Maidan (+ mangiscla a gratis, de qué béver, etc)".

## Occitanisme

S'aventurèt dins lo camin de l'escritura amb un roman en occitan, Ucraïna, que foguèt guerdonat pel Prèmi Pau Froment en 2006 que conta l'istòria d'un jove jornalista anglés partit en Ucraïna. Es tanben autor d'una guida de convèrsa francés-occitan gascon que foguèt publicada per las edicions Assimil, Le Gascon de Poche, en 2004.

## Trajectòria musicala

Joan-Marc Leclercq comencèt son viatge musical en 1977. Foguèt a partir d'aquel temps membre de grops musicals divèrses coma Les Diam's, Les Gringos, Les Evadés d'Alcatraz, Dougherty, Les Vicomtes, Les Rosemary's Babies, Leclerq et les Mammouths e Black & Wesson.
En 2020, sorteish ua cançon en 26 lengas.

## Libres

* Le gascon de poche (ASSIMIL, 2004).
* Ucraïna (IEO, 2006).

## Discografia

* Amb los Rosemary's Babies
** Lutte de Classe - 1991 (Boucherie Productions)
** Malin Plaisir - 1993 (Willing Productions)
* Amb Les Libertaires, en çò de Vinilkosmo
** JoMo kaj Liberecanoj
** jOmO friponas (disc festivo-latin)
** jOmO slavumas (dedicat a la musica d'Euròpa de l'Est)

## Referéncias

* ↑ "Ucraïna: Manipulacion o incompeténcia", Jornalet, 11 de març de 2014
* ↑ "De la dificultat de demorar pacifista sus Facebook", Jornalet, 12 d'agost de 2014
* ↑ "Joan-Marc Leclercq presenta una cançon en 36 lengas", Jornalet, 30 d'abriu de 2020.
* ↑ The 36 languages song sus Youtube.
# Hortigüela

Hortigüela es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.