# Caüsac d'Ador

Caüsac d'Ador$^,$$^,$$^,$ (Cahuzac-sur-Adour en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània, situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

Comuna situada sus l'anciana rota nacionala 135 entremiei Barçalona de Gers e Vic de Bigòrra.

### Perimètre deu territòri

Comunas confrontantas de Caüsac :
| | Isòtges | |
| Riscla c. delegada de Riscla | | Tasca |
| Canet c. delegada de Riscla | Gots | |

## Toponimia

Per Dauzat e Rostaing tots los Cahuzac (en francés) qu'an la medisha origina e Bénédicte Boyrie-Fénié que considèra explicitament los toponimes d'Òut e Garona, Aude, Gèrs e Tarn e venguen deu medish nom, emei sia pas exactament lo qui causigón sos davancièrs. Que's pòt donc tornar escríver çò qui existeish dens l'article Caüsac (Òlt e Garona).
Dauzat e Rostaing que postulan *Cadusiacum, d'un nom d'òmi gallo-roman *Cadusius, deu gallés Cadus, dab lo sufixe -acum. Astor (citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) qu'òpta per *Caducius, nom gallic d'òmi, a partir de Cadusius, e Ernèst Negre per un nom de persona roman Cabutius, dab lo medish sufixe. Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta lo nomen Cabutius, -b- intervocalic passant a [w], dab sufixe -acu$^,$. Lo resultat que seré una fòrma dab iatus, *Caüsac. Peus divèrs Cahuzac, Xavier Delamarre que causeish tanben Cabutios seguit deu sufixe -acon, cabutiācon. Los noms Cabutius, Cabutō que son atestats e que venguen d'ua soca celtica cab- « gola, mus ». Pr'aquò, lo resultat orau que pòt estar diferent d'un lòc a l'aute.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2014 | 2026 | Mireille Aragnouet | divèrs dreta | emplegada |
| junh de 1995 | 2014 | Laurent Laporte | PS | |
| 1981 | 1995 | Françoise Moureu | | |
| 1958 | 1981 | René Moureu | | |
| 1945 | 1958 | Joseph Pourquet | | |
| 1935 | 1945 | Gaston Saint-Lanne | | |
| 1932 | 1935 | Jean Marie Dupont | | |
| 1907 | 1932 | Charles de Saint-Julien | | |
| | 1907 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Plasença; qu'ei adara deu canton de Adour-Gersoise (en francés), donc d'Ador gersesa.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 237, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 318 | 377 | 368 | 373 | 423 | | 378 | 394 | 376 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 376 | 361 | 343 | 353 | 346 | 318 | 335 | 318 | 290 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 276 | 260 | 268 | 236 | 239 | 236 | 231 | 222 | 200 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 193 | 183 | 180 | 165 | 145 | 171 | 248 | 245 | 242 243 |
| 2009 | 2010 |
| 239 240 | 239 240 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion qu'èra de 217 abitants e la densitat qu'èra de 32,78 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas de Gers

## Ligams extèrnes

* Caüsac suu site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ «Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon». del siti oficial del departament de Gers. (fr)
* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* 1 2 Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 130
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Lot et Garonne, ed. CAIRN, Pau, 2012, p. 74
* ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, 1990-98, vol. I, p. 461, par. 7020
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 95 e 334
* Portau de Gasconha