# Fai

Fai (Fay-sur-Lignon en francés, Fay-le-Froid davant 1922) z-es una comuna vivaresa d'Occitània situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

A 1180 m, la vilòta tresplomba lo champèstre al nòrd, de 60 a 80 m, sus un dyke basaltic. Linhon, un riu afluent de Léger, passa dins la comuna.

### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Fai :
| Chalmclausa | Maset de Sent Vòi | |
| Sant Front | | Les Vastres |
| | Chaudairòlas | Sant Clamenç (Ardecha) |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Consularis de Faino en 1097, Fays en 1100, Mandamentum de Fayno alh secle X, Ecclesia de Fai en 1119, Capellanus de Fagino vès 1180, Mensura Faynesa en 1321, Chasteau de Fay en 1375, Fain en 1552, Fay le Freit en 1602, Fayt en Montanhe en 1610, Fayt en 1638, Fabia (?) en 1675, Fay en l'Election en 1720, Fay-Saint-Nicolas en 1824.
Fai ven delh latin fagus, « fau », ambelh sufixe -inum$^,$. Segon Ernèst Negre, -n finala es muda dins la region [vivaroalpenca, mas al limit] e lucus seriá sosentendut, dins un sintagme faginus (lucus), qu'auriá coma aquò lo sens de « fageda »; « bòsc » (sosentendut) « faï(n) » valdriá tanben. L'atestacion de 1097 permet donc de supausar, en acòrd amb Negre, una prononciacion [fa'i], venguda probablament [faj] per diftongason posteriora a 1097.

## Istòria

Al començament del sègle X, La familha de Faÿ (nom francés), brancha dels Chaptuèlhs, installèt la fortalesa que faguèt nàisser la vilòta. En 1789, Fai dependiá de la província de Vivarés e de la bailiá de Vilanòva de Bèrc. Sa gleisa parochala, diocèsi de Vivièrs e archipreirat de Botèiras, èra delh vocable de Sant Micolau.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2014 | (2026) | Christian Chorliet | | |
| març de 2001 | 2014 | Raymond Devidal | divèrs dreita | vice-president de la Comunautat de Comunas |
| davant 1988 | ? | Joseph Vailli | | |
| 1934 | 1967 | Ferdinand Chabagno | divèrs dreita | mètge, conselhier general (1945-1967) |
| | 1934 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 383, totala: 392 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 702 | 525 | 500 | 834 | 879 | 856 | 803 | 881 | 924 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 852 | 811 | 817 | 810 | 870 | 1 238 | 1 250 | 1 219 | 1 253 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 216 | 1 165 | 1 066 | 1 021 | 983 | 933 | 898 | 860 | 756 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 656 | 621 | 527 | 480 | 441 | 399 | 422 | 426 | 429 440 |
| 2009 | 2010 |
| 413 425 | 419 428 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 357 abitants e la densitat èra de 26,96 ab/km².

## Ligams extèrnes

* Fai sobelh site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Toponímia occitana
* 1 2 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 119 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f168.item
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 281
* ↑ Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 181
* ↑ Ernèst Negre, Toponymie générale de la France, Volume 1, Droz, 1990, p. 337, n° 5436 .