OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bernat Kouchner

Bernat Kouchner ( - en francés, Bernard Kouchner - Avinhon, lo 1 de novembre de 1939 es un òme politic francés d'origina provençala coneissut mondialament per aver fondat l'organizacion umanitària Mètges Sensa Frontièra. Foguèt ministre de la Santat e deis Afars Europèus de govèrns de senèstra sota la presidéncia de François Mitterrand. Foguèt causit tanben coma ministre deis Afars Estrangiers dau president de drecha Nicolas Sarkozy.

## Vida e carriera

Naissèt a Avinhon, fiu d'un mètge jusieu d'origina lituaniana e de Léone Mauric, una infirmiera protestanta provençala.
Foguèt membre dau Partit Comunista Francés dins sa jovença e mai coneissèt personalament Fidel Castro. Durant leis eveniments de Mai de 1968 foguèt actiu a La Sorbona puei anèt trabalhar coma mètge au Biafra durant la guèrra civila e fondèt ambé d'autrei l'organizacion Mètges Sensa Frontièras (MSF). Foguèt tanben actiu au Liban e en la mar per lei refugiats dau Vietnam subre lei Boat People. Un conflicte intèrne dedins MSF li faguèt abandonar l'organizacion per fondar Mètges dau Monde en 1980.
Bernat Kouchner se declarèt en favor dau «dever d'ingeréncia», es a dire, per lo drech e l'obligacion per lei democracias d'intervenir dins leis afars intèrnes e de pas respectar la sobeiranetat dei país que cometon de crimes còntra sei populacions civilas. Subre aqueu ponch, foguèt en desacòrd ambé MSF, partisan de la neutralitat.
A partir de 1988 comencèt sa carriera politica ambé lo Partit Socialista Francés ambé cu foguèt ministre de la Santat, ministre deis Afars Europèus e deputat europèu avans de tornar èstre ministre de la Santat dau govèrn de senèstra de coabitacion dau premier ministre Lionel Jospin. Durant aqueu segond periòde de sa carriera, intervenguèt au Rwanda e au Kosovo.
Avans d'intrar dins lo govèrn de "coalicion" dau president Sarkozy, Bernat Kouchner defendèt de posicions en favor d'una eventuala intervencion dirècta deis Estats Units dins lo cas de l'afar dau projècte e deis pretencions nuclearas iranianas. Sa posicion afichada es de fermetat, pas de volontat de guèrra.
* Portal de Provença
# Bernat Molin

Bernat Molin (en francés Bernard Simon Pierre Moulin; Vals lo 13 de març de 1948 — Ais de Provença, 26 de març de 2020) foguèt un lingüista e matematician occitan, especializat en lexicografia e gramaticografia.
Aguèt son agregacion de matematicas en 1971 e faguèt puei en 1977 un doctorat en matematicas.
Participèt a una gramatica provençala màger (Grammaire provençale et cartes linguistiques, 1998), a un diccionari occitan fòrça qualitós (Diccionari de basa francés-provençau, 1992, 2004) e publiquèt una autra gramatica sus l'occitan dau país d'Aubenàs (Grammaire occitane: le parler bas-vivarois de la région d'Aubenas, 2006). Èra un sòci fòrça actiu de l’Institut d'Estudis Occitans e fasiá partida dau conseu lingüistic dau Congrès Permanent de la Lenga Occitana.
Tanben, ofriguèt una participacion qualitosa a la Wikipèdia occitana.

## Seis òbras

* Bernat MOLIN = Bernard MOULIN (2006) Grammaire occitane : le parler bas-vivarois de la région d'Aubenas. sl.: Seccion vivaresa de l'Institut d'Estudis Occitans
* Guiu MARTIN, & Bernat MOLIN (1998) = Guy MARTIN & Bernard MOULIN, Grammaire provençale et cartes linguistiques, Ais de Provença: Comitat Sestian [Sextian] d’Estudis Occitans / Centre Regionau d’Estudis Occitans-Provença / Edisud —— Actualizacion de: Grammaire du provençal rhodanien et maritime (graphie classique) (1983) Aguilha: Comitat Sestian [Sextian] d’Estudis Occitans / Edisud
* Elias LÈBRE, & Guiu MARTIN, & Bernat MOLIN (2004) = Élie LÈBRE, & Guy MARTIN, & Bernard MOULIN, Dictionnaire de base français-provençal / Diccionari de basa francés-provençau, Ais de Provença: CRÈO Provença / Edisud [1a ed. 1992]

## Referéncias

* ↑ https://www.geneanet.org/cercles/view/colgnecminsee/25035317
* ↑ Comunicacion dau CREO Provença sus Facebook
* ↑ Omenatge a Bernard Moulin
* ↑ Bernat Molin nos a quitat
# Bernat Lesfargas

Bernat Lesfargas (en francés: Bernard Lesfargues; Brageirac, Peiregòrd, 27 de julhet de 1924 - Sent Medard de Moissida, 23 de febrièr de 2018) foguèt un escrivan, traductor e critic literari occitan de Perigòrd.

## Biografia

Bernat Lesfargas nasquèt a Brageirac en 1924 dins una familha de classa mejana. Son paire Alexis Lesfargas, nascut a Brageirac, èra comerciant (vendiá lenha e carbon), e sa maire Aimée Aubertie èra per contra originària de Gleisa Nueva d'Eissac e sortida d'una familha pagesa. Aprèp son enfança passada dins un barri popular del caire, Bernat faguèt sos estudis dins una escòla catolica de Brageirac abans d'anar al licèu Enric IV de la vila. Partiguèt puèi per Bordèu per tal de dintrar a l'Escòla Normala e aprèp al Licèu Enric IV de París. Cambièt d'orientacion posteriorament e s'inscriguèt e l'Institut d'Estudis Iberics de l'Universitat de La Sorbona. Obtenguèt l'agregacion d’espanhòl en 1954 e partiguèt ensenhar a Lion qu'i demorèt fins a 1985, an que prenguèt la retirada.
Son engatjament dins l'occitanisme es plan ancian que foguèt membre de l’Institut d’Estudis Occitans tre sa creacion en 1945 e que participèt als Amics de la lenga d’òc, associacion que n'èran membres Pèire-Loís Bertaud, Joan Lesaffre, Joan Mosat, Enric Espieut e Bernat Manciet. En 1975 creèt l'ostal d'edicion Fédérop, una de les plataformas editorialas mai importantas per çò qu'es de la publicacion en occitan. Son òbra poetica a jogat un ròtle important dins l'expression literària occitana modèrna. Son occitanisme militant e sos ligams amb Catalonha l'an portat a èsser membre del Cercle d'Afrairament Occitanocatalan.
A mai d'èsser un critic literari tant en francés coma en occitan, s'es avodat prigondament a la traduccion en francés dels escrivans màgers de lengas catalana (coma Salvador Espriu, Mercè Rodoreda, Jesús Moncada, Jaume Cabré e Joan Sales) e espanhòla (Juan Goytisolo, Mario Vargas Llosa, Ramón Sender, Fernández Santos), mai que mai los del sègle XX.
Per l'ensems de son prètzfach recebèt la Crotz de Sant Jòrdi de la Generalitat de Catalonha en 1999, lo Prèmi Joan Bodon en 2005 e lo Prèmi Pompeu Fabra en 2010.
En 2006 Bernat Lesfargas signèt un convèni amb l'Universitat Autonòma de Barcelona pr'amor de cedir una part de son fons epistolar e bibliografic a l'universitat que ne faguèt puèi un inventari, una catalogacion e numerizacion.
Moriguèt lo 23 de febrièr de 2018.

## Òbras

* Cap de l'aiga (1952)
* Cor prendre (1965)
* Ni cort ni costièr (1970)
* La Brasa e lo Fuòc brandal (2001)

## Ligams extèrnes

* Pagina sus l'autor a las Edicions Jorn
* Escotar l'autor sul site de l'Universitat autonòma de Barcelona

## Referéncias

* ↑ "S’ha mort Bernanrd Lesfargues, poeta i traductor del català al francès", Vilaweb, 23 de febrièr de 2018.
# Bernat I de Vilamarí

Bernat I de Vilamarin (Boadella i les Escaules, circa 1403/1411–Itàlia, 1463) es un nòble e militar catala del linhatge de Vilamarin. Sénher de Palau-saverdera e de Boadella, foguèt un corsari e amiral de l'Armada Reiala del rei d'Aragon.
# Bernat Metge

Bernat Mètge (Barcelona, entre 1340 e 1346 – 1413) foguèt un escrivan, traductor e primièr representant de l'umanisme dins las letras catalanas. Es considerat un dels melhors prosistes de la fin del sègle XIV, introductor de l''estil renaissença a la literatura catalana, amb una intelligéncia fina, e un grand sarcasme. Foguèt tanben secretari reial. La siá òbra mèstressa es Lo somni (1399). Nasquèt dins l'anciana carrièra dels Especiers (a l'ora d'ara, de la Llibreteria), filh de l'apotecari Guillem Mètge, que lo daissèt orfanèl l'an 1359. Al mes de mai de 1364 la siá maire, Agnès, se marridèt amb Ferrer Saiol, foncionari de la cancelariá Reiala. En seguir lo camin del sieu pairastre, dintrèt trabalhar a la cancelariá Reiala, ont faguèt carrièra e acabèt en essent lo protonotari de la reina Alienòr de Sicília (la tresena esposa de Pèire III lo Ceremoniós). Aquel trabalh li exigissiá d'unas coneissenças especificas coma per exemple: lo domeni de l'escritura tant en còpia coma en redaccion, coneissenças de lengas utilizadas pels documents importants (latin, catalan e aragonés), formacion basica dins la doctrina crestiana e quitament de fondaments del drech.
# Bernat IV de Comenge

Bernat IV de Comenge († 22 de febrièr de 1225) foguèt comte de Comenge de 1176 a 1225, filh de Bernat III Dodon, comte de Comenge, e de Laurentina, filha illegitima d’Anfós Jordan, comte de Tolosa.

## Biografia

A la mòrt de son paire, en de mai 1176, partegèt sos bens amb son fraire Roger, que recebèt la vescomtat de Coserans. Entre 1180 e 1195, s'emparèt de la vile de Sent Líser e ne cacèt los tres avesques que se succediguèron, entrò que lo papa intervenguèsse e designa Navarra, l'avesque de Coserans, coma lo seu legat encargat de la luta contra lo catarisme. Demorèt neutre pendent lo chaple de Besièrs e lo Sètge de Carcassona, puèi s'aliguèt amb Raimon VI, comte de Tolosa, quora Simon de Montfòrt ataquèt aqueste darrièr. Recebèt en 1201 del rei en Pèire lo Catolic lo territòri de la Val d'Aran mas a l'encòp venguèt vassal d'aqueste sus l'ensems de son comtat. Participèt als combats a Castelnòu d'Arri e a la Batalha de Murèth. En 1212, Simon de Montfòrt ocupèt Comenge, mas lo concili de Latran li tornèt son comtat en 1216. En escambi foguèt obligat de maridar sa filha Petronilha amb Gui de Montfòrt, lo filh cadet de Simon de Montfòrt. Participèt amb sos soldats a la defensa de Tolosa, e a aquesta de Marmanda. A la demanda del papa, daissèt lo combat en setembre de 1220. Moriguèt lo 22 de febrièr de 1225 e foguèt enterrat dins la glèisa de Santa Maria de la comandariá dels templièrs de Montsaunés.
| Precedit per Bernat III Dodon | Comtes de Comenge | Seguit per Bernat V |

## Referéncias

* ↑ La Foundation for Medieval Genealogy li dona pas de nom, mas lo genealogista Pierre de Guibours la nomena Laurentina, représ en Laura dins las biografias medievalas.
# Bernat Lubat

Bernat Lubat es un musician de jazz nascut lo 12 de mai de 1945 a Usèste, pichona comuna de Vasadés.

## Biografia

Estudièt al Conservatòri de Bordèu, puèi a París. Engatjat per l'orquèstra de Jef Gilson, acompanhèt de vedetas de varietat. Jòga e trabalha amb Jean-Luc Ponty, Michel Portal, Martial Solal, Eddy Louiss, e tanben Stan Getz. Tanben cantèt dins lo grop los Double-Six, coma Eddy Louis d'alhors. Tanben jòga de musica contemporanèa, Varèse, Xenakis, Berio. Participa activament a l'experiéncia del free-jazz. Es un multiinstrumentista de talent capable de jogar dins totes los contèxtes imaginables, del balèti popular a l'estudio (se definís el meteis coma un « malpoli-instrumentista »). Exercís sos talents principalament sus la batariá e lo piano mas tanben a l'acordeon, al vibrafòn, a las percussions e al cant (es un redobtable scataire). Acompanhèt longtemps Claudi Nogaròu puèi fondèt lo Festenal d'Usèste en 1977, e La compagnie Lubat, que serà una orquèstra d'acuèlh de musicians nombroses (André Minvielle). A partir de las annadas 80 trabalha amb Fèlix Castan a l'entorn dels concèptes de pluralitat (lo contrari de la diversitat), lo dobte ("Je joue ce que j'en deviens"), e participa mai largament al movement de la Linha Imaginòt amb d'escrivans (Bernard Manciet, Michel Ducom), musicians (Claudi Sicre, Massilia Sound System, Femmouzes T), improbables (René Duran), dramaturgs (André Benedetto)... En 2006, es estat nomenat Comandaire Requesits de l'Òrdre de la Grande Gidouille.

## Discografia

* Laborintus II de Luciano Berio (percussions dins l'ensemble Musica Viva, 1987, Harmonia Mundi)
* Scatrapjazzcogne
* Conversatòri (piano solo)
* Poïésiques, en 2001, 2 CD e un liberòt de poesias de Bernat Manciet lejudas per l'autor dab ua musica de Bernat Lubat
* Bernard Lubat soli solo saga -Vive L'amusique ( DVD-CD)
* Improvista/ Michel Portal, Bernard Lubat ( 2006, Labeluz)
* musica del documentari de Vincent Glenn, Pas pro de volum ! (Notes sur l'OMC)
* Bernard Lubat and his Mad Ducks (Disques Pierre Cardin)*

## Ligams extèrnes

* Sit oficial de Bernat Lubat
* Entreten amb Bernat Lubat
# Bernat III de Bigòrra

Bernat III († 1113) es un comte de Bigòrra de 1090 a 1113, filh de Centolh V, vescomte de Bearn e de Beatritz I$^{èra}$, comtessa de Bigòrra

## Biografia

Son paire es assassinat a Tena en 1090 e li succedís, jos la regéncia de sa maire, perque alara a pas mai de dètz ans. Pauc aprèp los abitants de la valada de Barèja se revoltèron e Bernard e Beatritz deguèron reprimir la rebelhon.
A la fin del sègle XI, la populacion europèa s'acreis sensiblament, es d'alhors l'excedent de populacion qui va provesir de soldats per las Crosadas, e de vilas novèla se fòrmaet. Cap a 1110, Bernat III decidís alara de modificar los fòrs de Bigòrra per las adaptar a aquela situacion novèla.

## Maridatge e enfants

Aviá esposat cap a 1110 Anicèla, filha d’Astanòvi II, comte de Fezensac, mas a pas agut d’enfants. Aprèp sa mòrt, Anicèla se tornèt maridar amb lo comte Geraud III d'Armanhac.
| Precedit per | Bernat III de Bigòrra | Seguit per |
| Centolh I$^{èr}$ de Bearn e Beatritz I$^{èra}$ | comte de Bigòrra 1090-1113 | Centolh II |

## Annèxe
### Bibliografia

* Foundation for Medieval Genealogy : Comtes de Bigòrra
* Abbé Colomez. Histoire de la Province et comté de Bigorre. Lafitte Reprints.
* Biografias medievalas : Centolh V de Bearn
* Biografias medievalas : Centolh II de Bigòrra

### Nòtas e referéncias

* ↑ Sos parents se maridèron en 1079.
* ↑ Bigorre. París: Chritine Bonneton Editeur. ISBN 2-86253-081-6.
* ↑ La foundation for Medieval Genealogy li atribuís coma filh Centolh II, mas es probablament per error. I a d'autras referéncias nombrosas qu'asseguran que Centolh II es lo fraire de Bernat III.

### Articles connèxes

* Lista dels comtes de Bigòrra
* Comtat de Bigòrra
# Bischwiller

Bischweiler en alemannisch (Bischwiller en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Nicole Thomas |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 3 250 | 3 449 | 3 902 | 4 806 | 5 927 | 5 854 | 5 721 | 6 260 | 6 642 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 7 676 | 8 780 | 9 911 | 9 220 | 7 102 | 6 827 | 6 815 | 7 014 | 7 304 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 7 897 | 8 279 | 8 149 | 7 210 | 8 142 | 8 059 | 8 248 | 7 581 | 7 843 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 8 198 | 8 780 | 9 653 | 10 612 | 10 969 | 11 596 | 12 830 | 12 659 | 12 678 |
| 2009 | 2010 |
| 12 646 12 729 | 12 703 12 800 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Biscarròssa

Biscarròssa$^,$ o benlèu Biscarròsse (Biscarrosse en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bòrn, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [biska'rrɔsə]. Las fòrmas ancianas que son : par. de Biscarrossa, en latin, en 1274, de Boscarossa, en latin, medisha data, de Bisquaressa, en latin, en 1315, Sanctus Martinus de Biscarrossa, en latin, shens data, Biscarosse (mapas deu sègle XVII, de 1630, de 1647, de 1651, deu començament deu sègle XVIII, de 1733.
Dauzat qu'i ved un radicau aquitanic qu'arreliga au basco biskar « costalat », dab lo sufixe aquitanic -ossum.
Negre, segon B. Boyrie-Fénié, que ditz la medisha causa. Bénédicte Boyrie-Fénié que pensa l'establiment ei hòrt ancian. Lo nom que designa los piquèirs.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2001 | 2020 | Alain Dudon | UMP, LR | retirat d'engenhaire au CEL, conselhèr generau (2008-2015), president de la CC deus Grans Lacs, conselhèr departamentau (2015-) |
| març de 1989 | 2001 | Pierre Junca | UDF | mètge |
| març de1977 | 1989 | Roger Ducom | RPR | conselhèr generau (1982-1994) |
| | 1977 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 13983, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 547 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 953 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 2 585 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 3 048 | | | | Cercar | 9 281 | 12 031 | 12 209 | 12 355 12 634 |
| 2009 | 2010 |
| 12 163 12 430 | 12 197 12 492 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas de las Lanas

## Ligams extèrnes

* Associacion Gascons de Biscarròssa

## Nòtas

* ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
* ↑ Sit Toponimia occitana
* ↑ Coma hèr ua recèrca toponimica en vista d'ua restitucion modèrna, Institut d'Estudis Occitans, 2007
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 63-64
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 85
* Portau de Gasconha
# Bischholtz

Bischholz en alemannisch (Bischholtz en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.

## Istòria

Los abitants de Bischholtz an sobrenomenat los arabes : "béschhéltzer orower"
Les habitants de Bischholtz sont surnommés les arabes : "béschhéltzer orower"

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jacqueline Leonhart |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 228 | 227 | 312 | 346 | 323 | 293 | 293 | 300 | 300 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 280 | 280 | 277 | 291 | 286 | 271 | 280 | 263 | 241 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 246 | 236 | 224 | 227 | 226 | 242 | 236 | 222 | 200 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 236 | 252 | 256 | 240 | 244 | 240 | 273 | 274 | 275 |
| 2009 | 2010 |
| 276 281 | 280 285 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Bischwihr

Bischweier en alemannisch ( Bischwihr en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Marie-Joseph Helmlinger |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 320 | 357 | 396 | 565 | 611 | 816 | 919 | 939 | 958 |
| 2009 | 2010 |
| 978 1 001 | 974 997 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Bisel

Bisel qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Robert Zipper |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 467 | 487 | 518 | 545 | 534 | 601 | 568 | 569 | 571 |
| 2009 | 2010 |
| 572 581 | 574 583 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Bisexualitat

La bisexualitat es l'orientacion sexuala que fa referéncia al desir sexual o romantic devèrs las personas independentament de lor genre, pas necessàriament del meteis biais, amb la meteissa intensitat ni a l'encòp.

## Bandièra e jorn internacional

Michael Page creèt en 1998 la bandièra de la fiertat bisexuala, que compta amb tres colors: magenta, lavanda e blau. Lo jorn internacional de la bisexualitat se celèbra cada 23 de setembre dempuèi 1999.
# Biscaïn

Lo biscaïn (bizkaiera en basc) es un dialècte dau basc. Es parlat en Biscaia (exceptat la comarca d'Encartaciones) e dins quauquei zonas limitròfas de Guipuscoa (comarcas de Naut Deba e de Bas Deba) e d'Alaba (Aramaio, Legutiano e Zigoitia).
Es lo dialècte pus estendut e tanben (amb lo soletin) lo pus diferenciat dau basc unificat, qu'es basat sus lei dialèctes centraus.
# Biscòs

Biscòs (Viscos en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Toponimia

Era prononciacion qu'ei [bis'kòs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Biscos ath sègle e en 1313, de Viscossio, en latin, en 1379, Biscos en 1429.
Segon Dauzat, qui sièc Rohlfs, atau com Negre, Biscòs que vien deth nom latin d'òmi Viscus, dab eth sufixe aquitan -ossum. Segon R. Aymard, eth tèma bisk comun ath basco e ath gascon (= bisca, bisquèra, biscalèra, biscle, cerimana) que correspón a un vilatge pincat.
Segon Miquèu Grosclaude, eras proposicion de Dauzat e de Negre que son foneticament corrèctas, pr'aquò eth tèma basco bisc, « esquia » (dab eth sufixe aquitan -ossum) qu'ei milhor pr'amor deth site.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2001 | 2026 | Guy Lonca |
| junh de 1995 | 2001 | Pierre Luby |
| | 1995 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 42, totala: 44 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 126 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 140 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 121 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 56 | | | | Cercar | 41 | 44 | 45 | 46 47 |
| 2009 | 2010 |
| 44 46 | 44 46 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion èra de 34 abitants e era densitat èra de 5,21 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 3 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1289&titre=viscos
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 715
* Portau de Gasconha