# Puègsiuran

Puègsiuran (Pexiora en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Salvitas e villa de Podio Superiano en 1100, Podium Superiano en 1102, Podium Superanum en 1125, Ecclesia de Sieurag en 1134, Domus de Podio Superiano en 1167, Villa de Podii Siurani en 1194, Domus ospitalis Podii Siurani en 1194, Hospitale Podii Siurani en 1226, Podiumsyuranum en 1260, Podium Sieuranum en 1271, Podium Sicuranum en 1271, Ecclesia de Podio Suirano en 1317, Podium Suiranum seu Lauraguesio en 1317, Puegsiura en 1441, Podium Siuracum en 1443, Pechiura en 1532, Pichioura al sègle XVI, Ecclesia Sancti Joannis de Petsiora en 1651, Pexieura en 1785, Puissubran o Pexieura en 1781, etc. La prononciacion occitana es Péchiurà, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [peʃiw'ɾa].
Segon Dauzat e Rostaing, los Féniés, Puègsiuran ven [del resultat] de podium e del bas latin superianum, « superior », l'autura pus nauta que las autras$^,$.
O i a dos noms diferents, le puèg de Severus ambe'l sufixe -anum e lo puèg pus naut que les autres, o l'escriba de 1100, que sabiá pas latinizar un nom qu'èra dejà près del nom actual, l'a interpretat coma un Podio Superiano, un puèg subran e l'error es demorada fins al sègle XVIII dins la tradicion sabenta, en enganant quitament les toponimistas. Puègsiuran es pas vertadièrament un puèg, encara mens superior.

## Istòria

I aviá una anciana comandariá de l'Òrde de Malta, fondada cap a 1100. Le vilatge aperteniá a la senescalciá de Lauragués.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2008 | (2026) | Serge Cazenave |
| març de 2001 | 2008 | Danielle Rivals |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1299, totala: 1326 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 296 | 1 266 | 1 337 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 117 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 113 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 849 | 854 | 753 | 751 | 709 | 814 | 966 | 992 | 1 091 1 108 |
| 2009 | 2010 |
| 1 146 1 171 | 1 200 1 225 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 1230 abitants e la densitat èra de 93,47 ab/km².

## Lòcs e monuments

* Capèla de la Comandariá de Puègsiuran (en francés, Puysubran), Glèisa parroquiala de Sant Blasi, començada de bastir al sègle 14.

## Personalitats ligadas amb la comuna

* Bernard Cadenat, cònsol de Marselha de 1910 a 1912, nascut a Puègsiuran lo 2 de genièr de 1853.

## Ligams extèrnes

* Puègsiuran sul site de l'Insee

## Nòtas

* 1 2 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 306, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f398.item.texteImage
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 521-522
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 250
* Portal de Lengadòc