# Las Matèlas

Las Matèlas (Les Matelles en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

Situat au pè dau Puòg de Sant Lop a una quinzena de quilomètres au nòrd de Montpelhièr, la comuna es traversada per lo Lairon. L'essencial de la comuna es constituït de garrigas d'euses e de pineda. Lo vilatge vièlh data dau sègle XIIIen e se tròba en riba senèstra dau Lairon au jonhent de la Deridièra).

## Toponimia

La prononciacion es [laz ma'telas] [corregit en [laz ma'tɛlas] (ALLOr II)].
Las fòrmas ancianas son : de Matellis, sense data [sègle XII ?], 1245, territorio de Matellis, pasturalium de Matellis, honores seu nemora de Matellis, tenementum de Matellis en 1260 , pedagium Matellarum en 1266, apud Matellas, locum de Matellis en 1267, apud Matellas en 1303, Guillelmo de Manso de Matellis en 1309, ville de Matellis en 1329, prior de Matellis en 1391, las Mathellas en 1520, de Matelis en 1529, 1550, les Matelles en 1526, 1563, 1622, 1626, 1648, 1740-60, les Mattelles en 1740-60, paroisse des Matelles, le Bourg des Matelles en 1740-60, les Matelles en 1770-71 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat e Rostaing, Las Matèlas seriá un diminutiu dau preindoeuropèu *matta, « forèst » (Bertoldi), « boisson, mata, bartàs » (Alessio); segon Hamlin, Las Matèlas es un diminutiu de l'occitan mata « boisson, boscatèl, barta, bartassanha » (ALLOr, I, 239) , mot d'origina preindoeuropèa, amb lo sufixe diminutiu -èla (Hamlin escriu -ela).

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | 2026 | Alain Barbe | divèrs esquèrra | quadre, president de la CC |
| 1995 | 2001 | Anne Étourneau | | |
| març de 1989 | 1995 | Paulette Martin | | |
| | | Augustin Recouly | | |
| | | Marthe Vincent | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1943, totala: 1985 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 328 | 354 | 501 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 470 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 473 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 317 | 328 | 434 | 780 | 1 150 | 1 429 | 1 548 | 1 538 | 1 537 1 593 |
| 2009 | 2010 |
| 1 607 1 643 | 1 677 1 715 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 2002 abitants e la densitat èra de 119,1 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas

* ↑ https://www.etudesheraultaises.fr/wp-content/uploads/ael-art-2006-30-11-nouvelles-observations-toponymie-herault-frank-hamlin.pdf
* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 238
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 441
* Portal de Lengadòc