OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# L'Encantada

L'encantada qu'ei l'ua de las cançons en lenga occitana (mei precisament en bearnés) las mei celèbras deu grop bearnés Nadau. Qu'ei estada compausada en 2005 e qu'ei vaduda despuish l'ua de las cançons mei popularas d'Occitània, sovent represa per las bandas pendent las ferias, mes tanben per divèrses clubs esportius, com l'Élan Béarnais de Pau-Lac-Ortès (basquet), o per l'Estadi Montés deu Mont de Marsan (rugbi de XV).

## Paraulas

Patapim, patapam
Non sèi d'on ei sortida
Non m'a pas briga espiat
E m'èi pergut suu pic
E la hami e la set
Patapim, patapam
Non sei ço qui m'arriba
E shens nada pietat
Que'n va lo son camin
Que camina tot dret
Non sèi pas lo son nom
Tà jo qu'ei l'Encantada
Tà la vèder passar
Jo que'm hiqui ací
Tot matin a l'argueit
Non sèi pas lo son nom
Tà jo qu'ei l'Encantada
Non hèi pas qu'i pensar
E la nueit e lo dia
E lo dia e la nueit
Jo tostemps qu'avi sabut
E dìser non e dìser adiu
Jo jamei n'avi volut
Jamei pregar òmi ni Diu
Ara qu'ei plegat lo jolh
Dehens la gleisa capbaishat
Tà mendicar çò qui voi
Aledar au son costat
De la tèrra o deu cèu
Tau com la periclada
E tot a capvirat
Arren non serà mei
Non jamei com avans
Ni lo hred de la nèu
Ni lo verd de la prada
Ni lo cant d'un mainat
Ni l'anar deu sorelh
Qui hè córrer los ans
Non sèi pas lo son nom
Tà jo qu'ei l'Encantada
E si n'ei pas tà uei
Tà doman qu'ei segur
Que l'anirèi parlar
Non sèi pas lo son nom
Tà jo qu'ei l'Encantada
Doman que'u diserèi
Dinca ací qu'èi viscut
Sonque tà v'encontrar
Jo tostemps qu'avi sabut
E dìser non e dìser adiu
Jo jamei n'avi volut
Jamei pregar òmi ni Diu
Ara qu'ei plegat lo jolh
Dehens la gleisa capbaishat
Tà mendicar çò qui voi
Aledar au son costat
# L'Enfant au masculin

L'Enfant au masculin [L’enfant en masculin] es un ensag de l’escrivan francés Tony Duvert, publicat en 1980 per edicions de Minuit. Amassa amb Le Bon Sexe illustré (1974), es l’ensag ont Tony Duvert exprimís amb mai força las siás idèas sus sexualitat e pedofilia, tèma central de la siá òbra. Es tanben un dels libres teorics de politica sexuala mai importants e radicales publicats fins uèi a l’Estat francés.

## Contengut

A L’Enfant au masculin Tony Duvert analisa e denóncia çò que considèra la perpetuacion d'una dominacion suls omosexuales, los pedofiles e los enfants, pas de classa ni sexuala, mas morala e de "cultura sexuala": l'"heterocracia". Un autoritarisme que seriá exercit tant per heterosexuals masculins coma femenins, parents e maires, conservadores e progressistas.
Duvert afirma que lo contacte sexual entre mainats e òmes es pas mai pels mendres qu'una relacion omosexuala, que pòt se revenir a la siá orientacion sexuala, tot en assimilant la condemna de la pedofilia a la repression de l'omosexualitat. Davant aiçò, l'escrivan defend e sollicita la reconeissença de ço que considèra lo drech natural dels mendres d'aver una vida sexuala. En aquela òbra, l'autor escriu qu'el meteis a agut companhs sexuales de sièis ans d'edat.
A travèrs del problèma de l’omosexualitat en los mendres e de la pederastia, Duvert questiona lo drech dels heterosexuales de "se reprodusir" en lor filhs. L'autentica liberacion de l'amor, del comportament e de la pensada passa, segon Duvert, per l’abolicion d'aquel drech e per la desaparicion dels heterocrates.

## Referéncias

* ↑ Guillebaud, Jean-Claude. La Tyrannie du plaisir (en francés), París: Seuil, 1998, p. 24.
* ↑ Carey, Christopher. Trials from Classical Athens (en anglés). Londres: Routledge, 2012, p. 539. ISBN 0203796128.
* ↑ Gerstner, David. Routledge International Encyclopedia of Queer Culture (en anglés). Londres: Routledge, 2012. ISBN 1136761810.
* ↑ Sebhan, Gilles. Tony Duvert, l'enfant silencieux (en francés). París: Denoël, 2010, p. 105-6.
* ↑ Martel, Frédéric. Le rose et le noir : les homosexuels en France depuis 1968 (en francés). París: Seuil, 2000, p. 247.
# L'Eptameron

L'Eptameron qu'ei ua garba de 72 contes escrivuts en francés per la regina de Navarra : Margarida de Navarra. Que ho compausat durant quasi tota la vita de la loa autora, morta en 1549.
Lo quadre narratiu qu'ei lo seguent : 10 personatges que son obligats a demorar a Sarrança (en esperant la bastida d'un pont) per'mor d'ua aigada deu gave qui inonda la ciutat balneària de Cauterèrs. Per passar los temps, que's hican a devisar amassas en se bèth condar istoèras cada dia ; per aquesta rason los personatges que son aperats devisaires (devisants en francés).
Inspirat deu Decameron de Giovanni Bocaccio, l'òbra de Margarida de Navarra que s'ei acabada pas sonque au cap de set dias (e un setanteat de condes puish que lo 8au dia qu'ei incomplet) per'mor la mort la deishè pas acabar los 10 dia e 100 contes.
Mantuns conte que tractan d'infidelitat, sèxe e engana. Qu'inspirèn l'escrivan provençau Joan de Cabanas, com ac con.hessa eth medish dens lo son prològ.
# L'Escala (omonimia)

L'Escala es un toponim designant:
* L'Escala una comuna de Provença
* L'Escala un municipi de Catalonha
# Junhac (Charanta)

Junhac (Juignac en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per luec:
* Junhac -; Juniac au segle XVIII (Cassini).

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Alain Delaunay |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 394, totala: 396 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 281 | 1 100 | 1 344 | 1 316 | 1 369 | | 1 268 | 1 232 | 1 177 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 192 | 1 160 | 1 116 | 1 051 | 1 003 | 960 | 853 | 802 | 806 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 801 | 810 | 809 | 704 | 632 | 632 | 622 | 608 | 569 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 615 | 613 | 560 | 517 | 466 | 438 | 424 | 419 | 412 420 |
| 2009 | 2010 |
| 406 414 | 399 407 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de Charanta

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* ↑ «Los noms de las comunas en Charanta occitana». Confolontés occitan.
* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* ↑ «Carte de Cassini». Géoportail.
# Junior Caldera

Jérôme Dumas, dich Junior Caldera, es un discjòquei e productor francés de París, tanben animator ràdio. Es conegut pels tubes cantats en anglés Sleeping Satellite en 2008 (una represa del succès de 1993 de Tasmin Archer), The Way e What You Get en 2009, e sustot Can't Fight This Feeling en 2010, ambe l'anglesa Sophie Ellis-Bextor al cant.
A tanben adobat en 2006 lo títol Putain ça penche d'Alain Souchon.

## Cançons mai conegudas

* Sleeping Satellite (2008, ambe Audrey Lavergne, represa de Tasmin Archer)
* The Way (2009, ambe Elan)
* What You Get (2009, ambe Billy Bryan)
* Can't Fight This Feeling (2010, ambe Sophie Ellis-Bextor)

## Referéncias

* ↑ https://www.nrj.fr/artistes/junior-caldera/biographie
# Jungholtz

Jungholz en alemannisch ( Jungholtz en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | François Meyer |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 663 | 678 | 669 | 653 | 677 | 658 | 902 | 915 | 912 |
| 2009 | 2010 |
| 909 924 | 906 922 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Junhac

Junhac pòt èsser:
* Junhac, una comuna d' Auvèrnhe
* Junhac, una comuna de Charanta
# Junhac (Auvèrnhe)

Junhac (Junhac en francés) es una comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son Junhacum en 1433, Juihac en 1536, Juniach en 1607, Junyhac en 1621, Juniac (non datat), Junihac en 1659, Juinhac en 1759, Junhac al sègle XVIII sus la mapa de Cassini, Jugnac en 1784.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| abrial 2014 | 2020 | Christian Guy | divèrs drecha | agricultor |
| març 2001 | 2014 | Jean Bonnet | | |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 323, totala: 329 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | | - | 1 102 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 582 | 510 | 467 | 440 | 381 | 336 | Cercar | 333 | 333 342 |
| 2009 | 2010 |
| 332 341 | 328 334 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 2016 : 310 abitants

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* Portal d'Auvèrnhe
# Junh

Lo seisen mes de l'an del calendièr gregorian es junh.

## Variantas

* julh (gascon)

## En autras lengas

| Lenga | Nom | Revirada o Origina |
Annada > junh < Calendièr d'eveniments
# Junichiro Koizumi

Junichiro Koizumi, economista e òme politic n. 1942 foguèt primièr ministre de Japon entre 2001 e 2006.
| Precedit per Yoshiro Mori | Primièr ministre de Japon 26 d'abril de 2001 - 26 de setembre de 2006 | Seguit per Shinzo Abe |
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Junichiro Koizumi.
# Makhnovshchina

Makhnovshchina (en cirillic Махновщина) es lo nom de l'armada insurreccionala d'Ucraïna. Son nom ven de lo de l'anarquista ucraïnés Nestor Makhno autorn de qui ela s'es constituida dins las annadas 1920. La Makhnovshchina pren forma quand Trotski balha Ucraïna aus Alemands (tractat de Brest-Litovsk, 1918) : daus paisans de la region dau bòrd de la mar Negra se rassemblan autorn de Nestor Makhno. Per los anarquistas, la Makhnovshchina es lu simbòu d'un comunisme non autoritari, e sa defacha faça a l'Armada Roja anonçava las derivas dau regim sovietic.

## Chançon-omenatge

Escrita per lo paraulier francés Étienne Roda-Gil sus la musica dau chant sovietic Los Partisans.
LA MAKHNOVCHTCHINA
Makhnovchtchina, Makhnovchtchina,
Tes drapeaux sont noirs dans le vent.
Ils sont noirs de notre peine,
Ils sont rouges de notre sang.
Par les monts et par les plaines,
Dans la neige et dans le vent,
A travers toute l'Ukraine,
Se levaient nos partisans.
Au printemps, les traités de Lénine
Ont livré l'Ukraine aux Allemands.
A l'automne, la Makhnovchtchina
Les avaient jeté aux vents.
Makhnovchtchina, Makhnovchtchina,
Tes drapeaux sont noirs dans le vent.
Ils sont noirs de notre peine,
Ils sont rouges de notre sang.
L'armée blanche de Dénikine
Est entrée en Ukraine en chantant,
Mais bientôt la Makhnovchtchina
L'a dispersée dans le vent.
Makhnovchtchina, Makhnovchtchina,
Armée noire de nos partisans,
Qui combattaient en Ukraine
Contre les rouges et les blancs.
Makhnovchtchina, Makhnovchtchina,
Armée noire de nos partisans,
Qui voulaient chasser d'Ukraine
A jamais tous les tyrans.
Makhnovchtchina, Makhnovchtchina,
Tes drapeaux sont noirs dans le vent.
Ils sont noirs de notre peine,
Ils sont rouges de notre sang.
# Makhuwa

Lo makhuwa (o makua, macua, autonim emakhuwa) es una lenga banto parlada en Moçambic.

## Localizacion

Lo makhuwa es subretot parlat dins las Províncias de Cabo Delgado, Nampula, Niassa e Zambézia. Es la lenga principala del nòrd de Moçambic.

## Dialèctes

Lo makhuwa es una cadena lingüistica de dialèctes: lo meetto, lo marrevone, lo saka, lo nahara, lo sankaci (sangagi).
Lo shirima e sos dialèctes: lo kokola, lo lolo, lo manyawa, lo marenje, lo takwane.

## Escritura

l'alfabet makhuwa es: a b c d dh e f g h i j k l ly m n ng' ny o p r s t tt u v w x y z.
Las vocalas longas son escrichas dobladas.

## Referéncias

* 1 2 Gonçalves 2010, p. i-ii.
* ↑ Anonim 2010, s. p.

## Fonts

* (pt) Nelly Octávio Gonçalves, 2010, Vocabulário de Emakhuwa Central, Nampula, SIL Moçambique.
* (pt) Anonim, 2010, Introdução à Ortografia de Makhuwa, Nampula, SIL Moçambique.
# Malabar

Malabar pòt designar:

## Toponimia

* la còsta de Malabar, un litoral d'Índia.
* Malabar, una region d'Índia correspondent als districtes de l'Estat del Kerala situats al nòrd del riu Ponnani.
* Malabar, un volcan d'Indonesia.
* Malabar, localitat d'Indonesia.
* Malabar , una vila de Trinitat e Tobago.
* Malabar, un quartièr e una plaja de la vila de Sydney en Austràlia.
* l'illa de Malabar, illa inabitada de las Seichèlas.
* Malabar, vila costièra del comtat de Brevard (Estat de Florida), EUA.
# Makemo

Makemo es una comuna polinesiana, situada dins la collectivitat d'otramar de la Polinesia Francesa sus l'archipèla de las Illas Tuamotu e de Gambier. .

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Xavier HERANI |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | Cercar | Cercar | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| Cercar | Cercar |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de la Polinesia francesa
# Malacca

Malacca es una vila de Malàisia situat sus la riba meridionala de l'Estrech de Malacca. Es la capitala de l'Estat de Malacca e sa populacion èra de 455 300 abitants en 2009. Pòrt pus ancian dau país, aguèt lòngtemps un ròtle politic e economic important en causa de sa posicion estrategica.
Fondat en 1396, lo pòrt de Malacca èra situat a un endrech estrategic dau comèrci asiatic de la fin de l'Edat Mejana. Au començament dau sègle XVI, aquò li permetiá de venir lo centre d'un sultanat que venguèt la premiera poissança dau Sud-Èst Asiatic. La ciutat èra alora poblada de 100 000 a 300 000 abitants (compres leis esclaus) e sa zòna d'influéncia s'estendiá en Mar de China Meridionala e sus la màger part de l'archipèu indonesian. En 1511, la vila foguèt conquistada per lei Portugués que l'utilizèron coma basa principala de son ret marchand en Asia dau Sud-Èst. Ne'n gardèron lo contraròtle fins a 1641 quand la vila foguèt presa per lei Olandés. Aquò marquèt l'acomençament de son declin car leis Olandés donèron pauc a pauc la prioritat au desvolopament de Batavia. En 1824, aviá plus gaire d'importància e foguèt donada au Reialme Unit dins l'encastre dau partiment de la region entre Britanics e Neerlandés. Foguèt integrada au sen de la Malàisia Britanica que venguèt independenta en 1956.

## Liames intèrnes

* Estrech de Malacca.
* Sultanat de Malacca.
* Sètge de Malacca (1511).
* Sètge de Malacca (1640-1641).
# Malachi Throne

Malachi Throne (nascut en 1928) foguèt un actor american de television. Joguèt entre autres dins Los Mistèris de l'Oèst, Star Trek o Kojak.
# Makira

Makira :
| País | Illas Salamon |
| Vila | Kirakira |
| Superfícia | 3190 km² |
| Lengas | arosi, faghani, bauro, kahua, pidgin de Salamons, anglés |
| Populacion | 33 529 |
| Latitud | 10° 33′ S |
| Longitud | 161° 49′ E |
| Mapa de Makira dins las Illas Salamon ||
Makira es una illa de las Illas Salamon. Foguèt longtemps coneguda jos lo nom de San Cristobal.

## Geografia

Makira es la màger illa de la província de Makira-Ulawa.
# Malabo

Malabo :
| Superfícia | ? km² |
| Populacion | 90 000 (2007) |
| Latitud | 42° 19' N |
| Longitud | 83° 2' O |
| Altitud | ? m |
Malabo es la capitala de la Guinèa Eqüatoriala. Sa populacion es estimada a 90 000 abitants. Es situada sus l'illa de Bioko au Nòrd-Èst dau territòri continentau dau país.
Capitalas d’Africa :
| Africa del Nòrd | Argièr · Lo Caire · Trípol · Rabat · Nouakchott · Khartom · Tunis | Africa de l'Oèst | Porto Novo · Ouagadougou · Praia · Yamoussoukro · Banjul · Accra · Conakry · Bissau · Monròvia · Bamako · Niamey · Abuja · Dakar · Freetown · Lomé |
| Africa Centrala | Yaoundé · Bangui · Brazzaville · Kinshasa · Liuravila · Malabo · São Tomé · N'Djamena | Africa de l'Èst | Gitega · Jiboti · Asmara · Addis Abeba · Nairòbi · Kampala · Kigali · Victòria · Mogadisho · Dodoma |
| Africa Australa | Pretòria · Luanda · Gaborone · Moròni · Maseru · Antananarivo · Lilongwe · Port Louis · Maputo · Windhoek · Mbabane · Lusaka · Harare | Autras vilas principalas e capitalas economicas | Abidjan · Alexàndria · Casablanca · Dar es Salaam · Durban · Lagos · Lo Cap · Johannesburg |
# Malaca

Malaca es una vila de Malàisia e capitala de l'estat de Malaca.
Aquela vila foguèt colonizada pels Portugueses (1511-1641) (Malaca portuguesa), los Olandeses (1641-1824), los Angleses (1824- 1956).
En 2010, comptava 503 127 estatjants (e mai de 750 000 per l'aglomeracion).
# Juan Perón

Juan Domingo Perón (nascut lo 8 d'octobre de 1895 – mòrt lo 1èr de julhet de 1974) èra un oficièr e òme politic argentin. Foguèt elegit tres còps President d'Argentina de 1946 a 1955 e de 1973 a 1974. Perón e sa femna Eva èran bravament populars dins una part importanta de la populacion argentina e son encara considerats uèi coma d'icònas pels membres del Partit Peronista. Los admiraires de Perón aplaudiguèron sos esfòrces per eliminar la pauretat e per donar de dignitat al trabalh, mentre que sos detractors considèran qu'èra un demagòg e un dictador. Donèt vam al movement politic conegut coma lo Peronisme, movement encara popular dins l'Argentina d'ara. Aqueste movement vòl èsser o se definís coma una tresena via entre lo capitalisme e lo socialisme. Perón foguèt un dels presidents mai controversiats d'Argentina per son implicacion dirècta amb lo nazisme aprèp la Segonda Guèrra Mondiala.
| Precedit per Edelmiro Farrell | President d'Argentina 1946-1955 | Seguit per Eduardo Lonardi |
| Precedit per Raúl Lastiri | President d'Argentina 1973-1974 | Seguit per Isabelita Perón |
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Juan Perón.
# Juan Pérez de Montalbán

Juan Pérez de Montalbán (1602, Madrid – 25 de junh 1638, Madrid) èra un capelan, escrivan, dramaturg, poèta e novelista espanhòl.
Èra lo filh de l'editeur madrilenc Alonso Pérez descendant de josieus convertits. A detz e uèit ans foguèt licenciat en teologia, ordonat capelan en 1625 e nomenat notari de l'Inquisicion castelhana. En 1619 comencèt a escriure de pèças de teatre jos la direccion de Lope de Vega, que l'auriá ajudat dins la composicion de El Orfeo en lengua castellana (1624), un poèma destinat a dintrar en competicion amb l'Orfeo de Jáuregui, publicat un pauc avant dins l'annada. Los seus Sucesos y prodigios de amor (1624) e Para todos (1632) coneguèron un grand vam.
Lo paire de Montalbán, editor a Madrid, lancèt una edition pirata del Buscón de Quevedo, que provoquèt una controvèrsia isanhosa. La violéncia d'aquelas polemicas, lo pertoquèt e la mòrt de Lope de Vega afectèt tant Montalbán que s'embaugiguèt; moriguèt a Madrid lo 25 de junh de 1638. La seuna darrièra òbra es un elògi funèbre e biografie de Lope de Vega dins le Fama postuma (1636).
La seuna òbra compte mai de 48 pèças, d'entre mai celèbras, citam Los amantes de Teruel o La Monja Alférez que conta la vida de Catalina de Erauso).

## Òbras

* Obra no dramática, Madrid: Fundación José Antonio de Castro, 1999. ISBN: 9788489794283
* Orfeo en lengua castellana, ed. de P. Cabañas, 1948; también Aranjuez: Editorial-Ara Iovis, 1991. ISBN: 9788486343064
* Vida y Purgatorio de San Patricio, 1627.
* Para todos exemplos morales humanos y divinos en que se tratan diversas ciencias, materias y facultades. Repartidos en los siete días de la semana y dirigidos a diferentes personas, Huesca, 1633; otra ed.: Sevilha: Per Francisco de Lyra, amb Juan López Román, 1645. Incluent quatre
** Novèlas:
*** Introducción a la semana.
*** Al cabo de los años mil.
*** El palacio encantado.
*** El piadoso bandolero.
** Comèdias:
*** El segundo Séneca de España.
*** No hay vida como la honra.
*** De un castigo dos venganzas.
*** La más constante mujer.
** Autos sacramentales:
*** El Polifemo.
*** Escanderbech.
* Sucessos y prodigios de amor: En ocho novelas exemplares, Madrid : Per Luis Sanchez, 1626. Nòva ed Barcelona: F. Gutiérrez, 1957. Contenent:
** La hermosa Aurora
** La fuerza del desengaño
** El envidioso castigado
** La mayor confusión
** La villana de Pinto
** La desgraciada amistad
** Los primos amantes
** La prodigiosa
* Fama póstuma a la vida y muerte del doctor frey Lope Félix de Vega Carpio y elogios panegíricos a la inmortalidad de su nombre, 1636.
* Primer tomo de las comedias..., Madrid: A. Vázquez, 1635.
* Segundo tomo de las comedias..., Madrid: Imprenta del Reino, 1638.

## Bibliografia

* (es)VV. AA. Diccionario de Literatura Española, Madrid: Revista de Occidente, 1964.
* (es)Cayetano Alberto de la Barrera y Leirado, Catálogo bibliográfico y biográfico del teatro antiguo español..., Madrid: Rivadeneyra, 1860.
* (es)Javier Huerta, Emilio Peral, Héctor Urzaiz, Teatro español de la A a la Z, Madrid: Espasa-Calpe, 2005.
* Portal de la literatura
# Juan Santos Atahualpa

Juan Santo Atahualpa que ho un indian de la Vicereiautat deu Peró qui gavidè a partir de 1742 ua revòlta contre l'autoritat espanhòla en bèth conquestar lo contròlla d'ua porcion de territòri dens la jungla d'on expulsè los espanhòls militars e franciscans.
Que revindicava ua ascendéncia reiau inca (en bèth autrejaà's lo non d'Atahualpa) e qu'arrecebó ua educacion en çò deus jesuitas.
Non se sap pas quin e morí mes que's supausa que ho enter 1755 e 1756.
# Juan Wallparrimachi

Juan Wallparrimachi (1793 - 1814) que ho un poeta de lenga quíchoa.
Segun l'especialista e lexicograf quíchoa Jesús Lara qu'adaptè la décima de la poesia espanhòu .
Que morí combatent entà l'indepenéncia de la futura Bolívia.

## Ligams extèrnes

* The Cambridge History of Latin American Literature, Volume 1, 381.
* Poesia soa.