# Cabestanh

Cabestanh o Capestanh [kapes'tan] (Capestang en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Cabestanh :
| Cranta | Puègserguièr | Maurelhan |
| Auvelhan (Aude) | | Montadin |
| Montelhs | Cucçac d'Aude (Aude) quintipunt Corçan (Aude) quintipunt | Pòlhas Nissa d'Ausseruna |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : loco dicto Capestang en 812, villa Pegano que vocant Caput-stanio en 862, Caput stagno en 971, terminio de Caputstagni en 990, in Caput Stagno, après 1010, Capestagnum, oppidum Caput-stagni en 1107, castrum de Capitestagni en 1157, Guillelmi Arnaudi de Cabestag, Berengarii de Cabestag en 1168, domus de Cabestain en 1256, capitulum S. Stephani de Capitestangno, al sègle XIV, consulum de Capitestagno en 1394, Cabestain en 1399-1410 (Chroniques de Froissart), Cabestang en 1413, Cabestaing en 1424, Cabestan en 1570 e 1585, Capestan en 1613 e 1626, Capestang et Estang de Capistanc en 1643, Capestan en 1708 e 1771, Capestang et Etang de Capestang en 1771-1772 (mapa de Cassini).
Cabestanh ven de cap, del latin caput, meteis sens, e d'estanh (la vila èra a un cap de l'estanh de Cabestanh, ara en partida assecat, la partida pus nauta coma se deu). Chabestanh e lo catalan Cabestany son lo meteis nom.
De 1168 a 1585, totas les mencions occitanas son en Cab- e lo composat non a estat remodelat pas que tardivament sus l'occitan cap (Capestan(g) a partir de 1613). Dins Capestang de l'an 812, -p- non pòt èsser fonetic, la dessonorizacion de /b/ en fin de mot essent considerablament plus tardiva (Grafstrëm, 1958, e Pensado, 2000), e dèu èsser siá d'una influéncia latina, siá d'une fòrma de copista. Dins Capestagnum de l'an 1107, es possible que se tracted'un premièr remodelatge sus cap. Sembla fòrça dificil de recórrer a l'ancian occitan "cap estanh" «bot de l'estang» amb una sorda finala dins lo premièr constituent.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2026 | Pierre Polard | PS, puèi LFI, puèi sense etiqueta | |
| març de 2001 | 2014 | Claude Guzovitch | sense etiqueta | |
| març de 1977 | 2001 | Bernard Nayral | PS | deputat, conselhièr general |
| | 1977 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra capluòc del canton de Cabestanh; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 3147, totala: 3219 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 150 | 1 185 | 1 360 | 1 530 | 1 624 | 1 893 | 1 933 | 2 039 | 2 135 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 2 331 | 2 746 | 2 999 | 2 909 | 3 176 | 3 737 | 3 519 | 4 076 | 4 168 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 4 187 | 4 012 | 4 010 | 4 053 | 4 028 | 4 039 | 3 541 | 2 962 | 2 763 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 3 019 | 3 014 | 2 548 | 2 675 | 2 903 | 3 007 | 3 010 | 3 010 | 3 010 3 061 |
| 2009 | 2010 |
| 3 029 3 081 | 3 033 3 084 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 3273 abitants e la densitat èra de 82,74 ab/km².

## Personalitats ligadas amb la comuna

* Xavièr Golard, felibre
* Fernand Pigòt, felibre e cabiscòl de l'Escòla del Titan.

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas e referéncias

* ↑ Xavièr Golard, Uno nosso dins la mountagno: "Maï bal, à moun abis, estré de Cabestan"...
* ↑ Joan Laurés (Lo Campèstre, p. 23 e 25: ) amb "Ero un efant de Cabestan" e puèi "Cabestan, Pecheries, ount sou bostros demarcos !"
* ↑ https://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34.html
* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 81
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 127
* Portal de Lengadòc