# Angòs

Angòs (Angos en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [an'gòd] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : D-Angos en 1313, de Angossio, en latin, en 1379, Angos en 1406, Anguos, Angos en 1429, Angos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Dauzat, Angòs que vien d'un radicau celtic anco-, « encrocat », dab lo sufixe aquitan -ossum.
Rohlfs que cita lo nom gallic d'òmi Anicius atestat dens ua inscripcion de Noric e tanben un radicau Ang- dens los noms Angellinus e Angina atestats dens inscripcions d'Africa.
Lo diccionari de Simin Palay que horneish 1) Angos, angous, « gòrja, passatge estret »; 2) angou, angous, « terren de palú ».
Segon Negre, Angòs que vien de l'occitan angòs, « passatge estret, gòrja ».
R. Aymard que ved un nom germanic de persona Ango (senhalat per Berganton).
Miquèu Grosclaude que cita tanben Angòs, molin dens la comuna de Poiharrèr, atestat de Angossio en 1300 e 1342; un aute molin de la comuna de Banhèras, Angòs (comuna de Navalhas e Angòs) e Angos [-us] aus limits de Bearn e de Sola. Grosclaude qu'escarta per principi l'ipotèsi celtica de Dauzat, de mei pr'amor la nocion de « corba » se ved pas suu terren. Los noms citats per Rohlfs que's refereishen a noms de persona atestats tròp luenh. Negre, a prepaus d'Angòs en Bearn, que's fonda sus informacions dobtosas de Simin Palay e cap Angòs ei dens un passatge estret. Per la segonda ipotèsi de S. Palay (palú), i a pas de h- aspirat (hangós a un h-). Per l'ipotèsi de R. Aymard, Grosclaude que cred un nom germanic de persona ei mei recent que lo sufixe aquitan -oss(um). La sola causa segura qu'ei lo sufixe aquitan -ossum, dab un nom d'òmi.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | 2026 | Francine Mateos | | |
| junh de 1995 | 2020 | Jean-Christian Amare | divèrs esquèrra | retirat |
| març de 1989 | 1995 | Jean Barthe | | |
| | 1989 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 238, totala: 248 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 189 | 207 | 202 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 164 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 127 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 117 | 117 | 115 | 173 | 201 | 203 | 228 | 231 | 232 239 |
| 2009 | 2010 |
| 225 234 | 225 237 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion qu'èra de 224 abitants e la densitat qu'èra de 75,17 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* ↑ https://toponimiaoc.webs.com/65hautspirenus.htm
* 1 2 3 4 5 6 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=866&titre=angos
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 16 a Ancone
* Portau de Gasconha