# Balhargues

Balhargues (Baillargues en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Toponimia

La prononciacion es [ba'yargés]. Las fòrmas ancianas son : villa Baglanicus en 909, Raimundi Otonis de Balanicis en 1096, ecclesiam S. Johannis de Balanicis en 1109, apud Balaneges, abans 1129, ecclesiam S. Juliani de Balanegues en 1146, 1154, a Ballanicis cap a 1150, priore de Ballanicis en 1152, parrochia S. Juliani de Vallanicis en 1155, de Balhanicis, sense data [sègle XII ?], ecclesie de Ballanicis en 1276, priore de Balhanicis en 1292, de Balhanicis en 1331, a la fin dau sègle XIV, de Balanicis en 1392, Baillargues en 1526, de Balhanicis en 1529, SS. Juliani et Basilissae de Balhanicis en 1536, de Baillanicis en 1550, Baillargs en 1579, Baillargue en 1613, Ballargues en 1740-60, Bailiargues en 1740-60, Bouillargues en 1771, Baillargues en 1770-71 (mapa de Cassini).
Segon Dauzat, Balhargues ven del nom latin d'òme Ballius, amb lo doble sufixe -anicum; segon Hamlin, Balhargues ven del gentilici latin Ballius, amb lo sufixe -anicis. Per de rasons foneticas, lo sufixe -anicis emplegat sistematicament per Hamlin permet pas de menar a -argues; cal remplaçar per lo sufixe -anicos segon Joan Pèire Chambon. Balhargues èra una proprietat galloromana.

## Istòria

L'origina de Balhargues se deu al fach que la Via Domícia passava per aquel endrech ? A ras d'aquela rota un roman (o qualqu'un qu'aviá un nom latin), Ballius, faguèt bastir una villa, compresa dins un vast domeni agricòla. Long del temps, la populacion i cresquèt fins que nasquèt lo vilatge de Balhargues que sa primièra atestacion es datada de 819, dins un document que l'emperador franc Loís lo Pietós cedissiá a l'avesque de Magalona, sos dreches sus las tèrras de l'airal.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | 2026 | Jean-Luc Meissonnier | UMP puèi divèrs drecha | gerent de societats civilas immobiliàrias |
| març de 1977 | 2001 | Simon Leccia | PS | |
| | 1977 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 6712, totala: 6809 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 455 | 462 | 501 | 485 | 520 | 566 | 560 | 613 | 672 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 720 | 728 | 854 | 916 | 798 | 683 | 712 | 883 | 949 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 003 | 1 038 | 1 003 | 990 | 1 020 | 1 064 | 962 | 934 | 972 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 030 | 1 243 | 1 504 | 2 632 | 4 375 | 5 842 | 5 968 | 5 948 | 6 054 6 152 |
| 2009 | 2010 |
| 6 130 6 238 | 6 206 6 321 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 7708 abitants e la densitat èra de 1 003,65 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas

* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 25-26
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 46
* ↑ https://www.etudesheraultaises.fr/wp-content/uploads/ael-art-2006-30-11-nouvelles-observations-toponymie-herault-frank-hamlin.pdf p. 251
* Portal de Lengadòc