# Lengas occitanoromanicas

L'occitanoromanic o occitanoroman es una classificacion de las lengas romanicas qu'agropa l'occitan, lo catalan e segon d'unes, l'aragonés. Foguèt probablament Loís Alibèrt qu'introdusiguèt lo primièr aqueste nom dins sa Gramatica occitana. La denominacion venguèt popularizada puèi pel lingüista, e escrivan, gascon Pèire Bèc durant las annadas 1960.

## Classificacion

* Classificacion supradialectala de l'occitanoromanic segon P. Bèc
* Classificacion supradialectal de l'occitanoromanic segon D. Sumien
De linguïstas occitans coma Pèire Bèc e Domergue Sumien an propausadas de classificacions supradialectalas de l'ensems occitanoromanic.

## Comparason lexicala

Las chifras en diferentas varietats occitanoromanicas son:
    Parlar Occitan septentrional Occitan occid. Occitan central e oriental Catalan Aragonés AuvernhatLemosin Gascon LengadocianProvençal OrientalOccidental Oriental (Benasqués) Oriental (Ribagorçan) Central (Belsetan) '1'yn / yna /ynɔ un, unayⁿ / ynɔ un / una y / yɔ un / ua ỹ / ynɔ un / unayŋ / ynɔ/yna un / una un / unə un / unaun / una un / una un / una un / una un / una un / una un / una un / una '2'du / dua dos, doàsdu / dua dos / doas dys / dyɔs dus / duas dus / duɔs dos / doasdus / duas dos / doas dos / duəs dos / duesdos / dues (val. dos)* dos / dues (val. dos) dos dos dos dos dos dos '3'tre / tri tres tɾej tres tres tres tres trestʀes tres trɛs (bal. trəs) trestres tres tres tres tres tres tres tres '4'katʀə quatrekatre quatre kwatə quatre katre quatrekatʀe quatre kwatrə quatrekwatre quatre kwatre quatre kwatre quatre kwatre quatre '5'ʃiⁿ cinc ʃiⁿ cinc siŋk cinc siŋk cincsiⁿ/siŋk cinc siŋ / siŋk cincsiŋ / siŋk cinc siŋk cinc θiŋk cinc θiŋko/θiŋgo cinco '6'sej seis sej sieis ʃeis sheis sjɛjs sièissjej sieis sis sissis sis sejs/sis seis/sis sejs/sis seis/sis sejs seis '7'setə sete se sèt sɛt sèt sɛt sètsɛ sèt sɛt setsɛt set sɛt set sɛt set siet siete(e)* '8'œ / œj eut / uèit œj / œi uech / ueit wɛit ueit ɥeʧ uèchɥɛ/ɥɛʧ vuech bujt (bal. vujt) vuitbujt (val. wit) vuit (val. huit) wejt ueit bujt vuit wejto ueito (ocho)* '9'nɔw nòunɔw nòu nɔw nau nɔw nòunɔw nòu nɔu nounɔu nou nɔu nou nɔu nou nueu (nueve)* nueu '10'de detz diɛ~de dietz dɛʦ dètz dɛʦ dètzdɛs dètz dɛu deudɛu deu dɛu deu dɛu deu djeθ diez
Las chifras '1' e '2' prenon de formas masculinas e femeninas.
Las formas aragonesas marcadas d'una esteleta * son castelhanizadas; pro recentament, las formas utilizadas dins los escrits de l'Edat Mejana son estadas restablidas per de neolocutors.

## Veire tanben

* Catalan
* Occitan
* Aragonés

## Referéncias

* (ca) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en catalan intitolat « Llengües occitanoromàniques ».
* ↑ "Mas se confrontam los parlars naturals de Catalonha e d'Occitania, i a pas cap de dobte, sèm en preséncia de parlars d'una meteissa familha linguistica, la qu'ai qualificada d'occitano-romana, plaçada a egala distància entre lo francés e l'espanhòl." Loís Alibèrt, Òc, n°7 (01/1950), p. 26
* ↑ Pierre BEC (1973), Manuel pratique d’occitan moderne, coll. Connaissance des langues, Paris: Picard
* 1 2 Domergue SUMIEN (2006), La standardisation pluricentrique de l'occitan: nouvel enjeu sociolinguistique, développement du lexique et de la morphologie, coll. Publicacions de l'Associacion Internacionala d'Estudis Occitans, Turnhout: Brepols