# La Salvetat de Peiralés

La Salvetat de Peiralés$^,$$^,$$^,$ (La Salvetat-Peyralès en francés) es una comuna roergata situada dins lo departament d'Avairon e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de La Salvetat de Peiralés :
| Vabre e Tisac (cna nov. Lo Bas Segalar) | Riupeirós | Pradinàs |
| L'Escura | | Tairac |
| Jocavièlh | Borionac de Mirandòl (Tarn) | Castèlmarin |

### Comunas vesinas
## Toponimia
### La Salvetat

La Salvetat es atestada en 1145, Lasalvetat. Lo nom, del latin salvitas, es totjorn d'origina medievala, e pus precisament dels sègles XI e XII. Las salvetats èran a l'Edat Mejana, en Occitània, de zònas de refugi creadas per la Glèisa catolica e delimitadas a l'entorn d'una glèisa. Garantissián lo drech d'asil, dins l'encastre de la Patz de Diu. Avián un ròtle de pòblament e de colonizacion de las tèrras verges$^,$.

### Bòsc-cadola (fòrma supausada)

I a pas de vilatge o vilatjòt del nom de Bòsc-cadola, mas la comuna de Boscadoule (en francés) foguèt annexada a La Salvetat en 1832 (veire Istòria). I a un vilatge de Cadoleta e una capèla de Sant Amanç de Cadola (fòrmas supausadas) dins la comuna de L'Escura (francés Lescure-Jaoul). Cadola (del latin catula « canhòta » ?) èra una senhoriá e lo nom de la familha senhorala, que quitèt son castèl de Cadola (benlèu près de la capèla d'aquel nom, dins un luòc traversut, se la capèla èra pas la del castèl) per s'installar al castèl de Romegós cap a 1250 o après 1360. Sembla tanben curiós qu'un territòri plan poblat siá nommat bòsc. Cossí que siá, Bòsc-cadola es format de bòsc e de Cadola, benlèu un nom de familha, benlèu un nom de luòc transferit a la familha.

### Blausac (fòrma supausada)

Çò qu'es probable es que lo nom d'aquela anciana parròquia e comuna, amb finala -ac, del sufixe celtic -āco(n), es lo d'una granda proprietat antica, mas la basa, un nom de persona, pausa mai de problèmas. Per Blausac e Blauvac, Dauzat considèra que lo nom d'aquels luòcs deriva respectivament de Blavitus e de Blavus, del gallés blavos, « jaune », mas es obligat de supausar que las fòrmas ancianas en Blan-, presentas dins los dos cases, son d'errors que cal interpretar Blau- e acceptar una error semblabla per dos noms identics dins dos luòcs separats seriá forçar un pauc tròp l'azard. Una autra possibilitat, que càmbia pas res a l'estatut istoric de villa antica, seriá *Blanzac (de Blandius + acum), vengut *Blausac per vocalizacion de -n- davant consonanta sibilanta (cf. Confolentz > Confolèuç). Aquela possibilitat a un naut gra de probabilitat.

## Istòria

* En 1832, las comunas de Boscadoule e de Blauzac (noms franceses) foguèron annexadas a la comuna de La Salvetat de Peiralés. Per Bòsc-cadola (fòrma supausada), sembla estranh qu'una comuna de 2000 abitants siá suprimida e annexada a una autra pus pichona, quand foguèsse un canton. L'analisi dels recensaments de 1793 e 1800 mòstra que la comuna de La Salvetat deviá pas èsser talament pus granda que lo borg, çò que pòt far comprene que los poders publics ajan volgut l'espandir; en 1806, 1821 e 1831, la populacion deviá comprene la de Blausac (veire demografia). Es malaisit de reconstituir lo territòri de Bòsc-Cadola, mas Los Pradials ne fasián partida. Bòsc-cadola deviá èsser puslèu a l'èst de la comuna, benlèu sul territòri de las parròquias de Monton (nom supausat) e dels Pradials (parròquia annèxa); Blausac es un vilatge situat al sud de La Salvetat, sus la RD 609.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| novembre de 2012 | 2026 | Paul Marty | sense | agricultor, puèi retirat |
| març de 2008 | 19 de setembre de 2012 | René Miquel | | |
| març de 2001 | 2008 | Gilles Juillard | divèrs esquèrra | veterinari, conselhièr general (1998-2004) |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de La Salvetat de Peiralés (capluòc); es ara del canton de Aveyron et Tarn (en francés), donc d'Avairon e Tarn.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 983, totala: 999 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 547 | 472 | 872 | 873 | 1 036 | 3 045 | 3 128 | 3 206 | 3 204 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 3 157 | 2 975 | 3 069 | 3 267 | 3 436 | 3 539 | 3 571 | 3 480 | 3 531 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 3 093 | 2 806 | 2 702 | 2 440 | 2 343 | 2 165 | 2 107 | 2 008 | 2 031 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 860 | 1 672 | 1 478 | 1 311 | 1 162 | 1 062 | 1 067 | 1 067 | 1 068 1 091 |
| 2009 | 2010 |
| 1 069 1 089 | 1 066 1 086 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

### Demografia de Bòsc-cadola

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 983, totala: 999 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 2 296 | 1 297 | 2 362 | 1 945 | 2 182 | | | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | | | Cercar | Cercar | 1 067 | 1 067 | 1 068 1 091 |
| 2009 | 2010 |
| 1 069 1 089 | 1 066 1 086 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* Las donadas de la drecha del grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de La Salvetat de Peiralés.

### Demografia de Blausac

* 1793 : 364 abitants
* 1800 : 198 abitants
* 1806, 1821 e 1831 : la comuna es recensada amb una autra (benlèu La Salvetat de Peiralés)

## Veire tanben

* Comunas d'Avairon

## Nòtas

* ↑ La Salvetat-Peyralès, al canton, 1994, Christian-Pierre Bedel
* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 640, a La Salvetat
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 297
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 88
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=35201
* ↑ https://books.google.fr/books?id=nDLRQ5WQIuQC&pg=PA638&lpg=PA638&dq=pradials,+boscadoule&source=bl&ots=3xuW-rdGZM&sig=S9xG3qtayKt5i_AAoGnx_tDGPtM&hl=fr&sa=X&ved=0ahUKEwj9uo3jmdvVAhUF0xoKHVcgChYQ6AEIJjAA#v=onepage&q=pradials%2C%20boscadoule&f=false
* ↑ http://www.ladepeche.fr/article/2012/09/18/1442274-le-maire-rene-miquel-jette-l-eponge.html
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=4458
* Portal de Roergue
* Portau de Guiana