OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Punt d'exclamacion

Lo punt d'exclamacion (var. ponch d'exclamacion; tanben nomenat punt/ponch d'admiracion) es un signe de pontuacion.

## Usatges

Lo punt d'exclamacion s'utiliza
* per marcar l'emocion dins una frasa
* per indicar que se parla dins un ton naut
* per atirar l'atencion del lector sus una demanda (dins aquel sens es fòrça utilizat per la publicitat)
* pòt metre l'accent sus una frasa a l'imperatiu
* indica un clic postalveolar en transcripcion fonetica
* sus un panèl o cartèl indica un avertiment sus un dangièr potencial
* representa la factoriala en matematicas
* dins qualques lengatges de programacion equival a una negacion

## Originas

Lo simbòl vendriá de l'exclamacion de joia « interjectio » en latin, que foguèt abreujada d'un i en dessús d'un o.
# Punta Arenas

Punta Arenas qu'ei ua vila chilena. En 2002 aviá una populacion de 116 005 abitants. Sa superfícia totala es 17 846,3 km².

## Ligam extèrne

Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Punta Arenas, sus Wikimedia Commons
* Ciutat de Punta Arenas (espanhòl)
# Punt d'interrogacion

Lo punt d'interrogacion (var. ponch d'interrogacion, tanben nomenat punt interrogatiu) es un signe de pontuacion.

## Usatges

Lo punt d'interrogacion s'utilisa per
* Indicar que la frasa es una question dirècta (las questions indirèctas an cap de signe distintiu). En grèc se simboliza amb un punt virgula.
* S'es repetit, indicar l'estonament.
* Servís com a caractèr joquèr en informatica.
* Simboliza l'oclusiva glotala en fonetica (AFI).
* En linguistica, marcar las frasas de correccion dobtosa.
* Dins los dessemhs, indicar l'ignorància.

## Originas

Lo simbòl vendriá de «quaestio» en latin, que foguèt abregida d'un q en dessús d'un o. Mas aquela ipotèsi es pauc atestada. Segon una autra ipotèsi, lo signe auriá son origina al sègle IX, jos forma d'un punt e d'una mena de tilda., Lo punt marcant simplament la fin de la frasa e la « tilda » l'intonacion de la question a l'oral.
# Punt de fugida

Dins l'encastre de la representacion de la realitat en persepectiva conica, un punt de fugida es un punt imaginari destinat a ajudar lo dessenhaire a bastir son òbra en perspectiva.
La nom de punt de fugida es aquel utilizat en dessenh. Los geomètres, dins l'encastre de la concepcion projectiva de l'espaci realizat a partir de las proprietats de las representacions en perspectivas conicas, los nomenan punt a l'infinit.
A cada cap dins l'espaci es associat un punt de fugida.
Existís un punt de fugida plan particular qu'es aquel situat dins la direccion de l'agach. Se nomena punt de fugida màger o centre de la perspectiva. Es lo punt utilizat dins les construccions dichas a un punt de fugida. (Las construccions dichas de dos punts de fugida utilizan la nocion linha de fugida).
Las linhas non fugissentas (dichas de fàcia) son aquelas que son perpendicularas a la direccion del punt de fugida màger. Concervon lor parallelisme dins lo dessenh a la diferéncia de totas las autras linhas. Es a dire per que doas linhas parallelas dins la realita demoran parallalas sus la vista en perspectiva conica, cal e sufís que lor cap siá perpendicular a l'agach.
* Punt de fugida central: vision frontala.
* 2 punts de fugida laterals: vision oblica.
* 2 punts de fuigida orizontals e 1 vertical: vision aeriana.
* Gara de Lure (Haute-Saône), un dels punts de fugida es, a drecha, lo punt de convergéncia dels ralhs. Aqul punt de fugida es pas lo punt de fugida màger de la perspectiva, l'agach essent dirigit mai al centre de l'imatge. Se ditz alara que la vista es plonjanta.
* Fotografia de Durham en Carolina del Nòrd, l'agach es clarament dirigit cap al punt de fugida de l'andana, punt de fuguida màger de la perspectiva.

## Vejatz tanben

* Perspectiva
* Perspectiva conica
* Linha de fugida

## Ligam extèrne

* (en)(de)Calcul trigonometric dels punts de fugida Explicacion brèva del principi amb un exemple simple
* (fr)Guide liure de drech sus la perspectiva Plaçament dels punts de fugida e marcas du dessenh en perspectiva
* (fr)Las diferentas perspectivas en dessenh La lista dels metòdes per crear de la prigondor dins un dessenh
# Punt interior

Lo punt interior (o ponch interior) un signe tipografic semblabla al punt mas plaçat en dessús de la linha de basa. Los usatges mai ancians remontan a l’epigrafia: serviguèt, dins d'escrituras anticas, a separer los mots. En latin e en grèc ancian, son utilizacion frequenta pasmens jamai foguèt sistematica, e es subretot utilizat per l'escritura en majuscula. Vaquí un exemple:
    ΝΙΨΟΝ·ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ·ΜΗ·ΜΟΝΑΝ·ΟΨΙΝ
(grèc: «lava meus pecats e non solament meus uèlhs», palindrom que se pòt gravar suls batistèris).
Foguèt remplaçat per l’espaci.
Lo punt interior servís tanben de diacritic dins las ortografes actualas del gascon e del catalan e dins de romanisacions d’autres sistèms d’escritura.

## Utilizacion en occitan

S'utiliza sonque en occitan gascon.
* Destria lo grafema <nh> (donant lo le son [ɲ] equivalent al francés <gn>, al catalan <ny>, al castelhan <ñ>) e la sequéncia <n·h>, n seguida de h fricativa.
Per exemple: castanha [kas'taɲɔ] / in·hèrn [in.'hɛɾ]).
* Dinstinguís lo grafema sh (donant lo le son [ʃ] equivalent al francés <ch> de chemin, al catalan <x> de deixar, a l'anglés <sh> de shy) e la sequéncia <s·h>, s seguida de h fricativa.
Per exemple: floreish [flu'ɾejʃ] / des·har [des.'ha].
Aquela <h> fricativa de l'occitan gascon equival a <f> dins las autras varientas d'occitan (in·hèrn = infèrn, des·har = desfar, gahar = gafar).

## Utilizacion en catalan

Fa la distinccion entre <ll> e <l·l>. Lo punt interior (punt volat en catalan) se plaça pas qu'entre entre doas <l> o <L> en capitalas, per obtenir lo digrama modificat <l·l> o <L·l> en capitalas.:
* <ll> val mai sovent [ʎ] coma en occitan dins familha;
* <l·l> val [ll]. Per exemple: Parallèl (oc) → Paral·lel (ca).

## Utilizacion en arpitan

En arpitan: lo punt interior distinguís:
* Lo <j> prononciat [dz] e lo <j·> prononciat [ʒ].
* Lo <g> prononciat [dz] dabant <e> o <i> e <g·> prononciat [ʒ] dabant de <e> o <i>.
* Lo <ch> prononciat [ts] e lo <ch·> prononciat [ʃ].

## Utilizacion en grèc ancian e grèc modèrne

En grèc ancian e modèrne, lo punt interior es utilizar al luòc del punt virgula.

## Articles connèxes

* Alfabet latin
# Punt (signe)

Lo punt (var. ponch) es un signe de pontuacion que s'emplega de tres faiçons diferentas :
* au nivèu de la frasa, s'emplega tà marcar la fin d'ua frasa assertica, positiva o negativa, simpla o complèxa, e ua pausa importanta de la votz. Amuisha atau que ne i a pas nada relacion sintaxica entre çò qu'es abans e çò qu'es après. Après un punt, la frasa que segueish comença tostemps per ua letra majuscula. Per exemple : « En dehens, las paraulas que's honhan. Que's tuman. Ne vòlen pas sortir ! »
* au nivèu deu mot, lo punt s'emplega quand un mot es redusit a la consonanta iniciau o abracat (anóncias de la premsa...). Totun, ne s'i hica pas nat punt si lo mot abracat consèrva la darrèra letra. Per exemple : M. per Mossur, car. per carrèra, S$^r$ per Sénher, Na per Dauna, D$^{la}$ per Damisèla...
* au nivèu d'un sigle, s'emplega tà destriar las letras capitaus (I.E.O per Institut d'Estudis Occitans). Totun, aqueth emplec n'es pas sistematic e los sigles hèra corrents ne l'utilizan pas (l'SNCF, l'ONU...).

## Ligams intèrnes

* Pontuacion.
# Punt d'ebullicion

Se nomena punt d'ebullicion d'un còrs las condicions de temperaturas e de pression que se devon reunir per que passe rapidament de l'estat liquid a l'estat gasós (bolhís). Lo punt de condensacion designa lo procediment invèrs, se produsent al meteis punt.

## Còrs purs

Per un còrs pur, los punts d'ebullicion forman dins lo diagrama de fasa la corba que separa la zona liquida de la zona gasosa. Es a dire que per una pression donada, l'ebullicion se producha a una temperatura fixa.
Dins aquel cas, lo punt d'ebullicion es identic al punt de condensacion, que representa las condicions necessàrias al passatge de l'estat gasós cap a l'estat liquid.

## Cas de l'aiga

L'escala de temperatura Celsius èra a l'origina definida de tal bias que la temperatura d'ebullicion de l'aiga a la pression d'una atmosfèra siá 100ºC. La definicion de la pression estandard se precisèt dempuèi, e se pren en compte pel calcul del punt d'ebullicion la calor necessària al cambiament d'estat (egala a gaireben 2 250 J/g per l'aiga), de biais que lo punt d'ebullitcon de l'aiga a la pression estandard es ara de 99,98 °C (211,964 °F).

## Punt d'ebullicion estandard

Dins las taulas de termodinamica dels produchs quimics, tot es pas indicat pel diagrama de fasa, mas sonque la temperatura d'ebullicion dins l'etat estandard, es a dire a la pression d'una atmosfèra (1 013,25 hPa). Aquel punt d'ebullicion es alara nomenat punt d'ebullicion estandard, e la temperatura temperatura d'ebullidion estandard.
La taula seguenta dona las temperaturas d’ebullicion d'unes elements a l'estat estandard a 1 atm en °C:

## Mesclas

Dins lo cas d'una mescla, lo punt d'ebullicion depend en mai de la pression e de la temperatura, tanben de la concentracion dels diferents compausants de la mescla e de las reaccions quimicas que se produson entre eles. Los diferents compausants s'evaporant e de velocitats diferentas, lors concentracions relativas evoluan pendant l'ebullicion: alara se parla de distillacion. La temperatura demora pas constanta, mas seguís aquela evolucion. Los aigardentièrs utilizan aquela variacion per estimar la proporcion d'alcòl demorant dins lo most que distillan: a 100ºC, tot l'alcòl es evaporat, demora pas que d'aiga.

## Evaporacion sens ebullicion

Los liquids pòdon passar sens ebullicion de l'estat liquid a l'estat gasós, a de temperaturas mai bassas qu'aquela del punt d'ebullicion: s'agit alara d'evaporacion e non pas d'ebullicion.

## Nòtas referéncias

* ↑ Perry's Chemical Engineers' Handbook 7$^a$ ed. (pàg. 2.25-2.26), la T$_{eb}$ per l'acid sulfúric sa forma comerciala abituala es de 340 °C (temperatura que tanben se'n produsís la descomposicion), la T$_{eb}$ de l'acid sulfuric monoidrat (H$_2$SO$_4$·H$_2$O) es de 290 °C, alara que la T$_{eb}$ de l'acid sulfuric diidrat (H$_2$SO$_4$·2H$_2$O) es de 167 °C (dins los dos darrièrs cases i a pas de descomposicion).
# Punt exclarrogatiu

Lo punt exclarrogatiu (‽, interrobang en anglés) es un signe de ponctuacion que combina las foncions de punt d'interrogacion e de punt d'exclamacion. Lo caractèr tipografic es la superposicion d'aquestes dos signes de ponctuacion.

## Afichatge

Lo punt exclarrogatiu es pas un signe de ponctuacion estandard. Solas las polisses de caractèrs modèrnes possedisson un punt exclarrogatiu parmi lors glifes. Son còdi Unicode es 8253 (203D en exadecimal). Pòt èsser utilizat dins los documents HTML ambe l'entitat &#8253; o &#x203D;, la segonda forma es mal reconegut pels navegadors web comuns.
D'unes navegadors pòdon afichar un punt exclarrogatiu, aquò depend de las polisses installadas : :
| Imatge | Polisse per defaut | Lucida Sans Unicode | Arial Unicode MS | Code2000 |

## Nòtas e referéncias

* (fr) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en francés intitolat « Point exclarrogatif ».

## Vejatz tanben
### Articles ligats

* Punt d'ironia
# Quilpué

Quilpué qu'ei ua comuna de la província de Marga Marga, region de Valparaíso, Chile. 33° 02′ 49″ S, 71° 26′ 38″ O
# Quimia macromoleculara

La quimia macromoleculara ò quimia dei polimèrs es la branca de la quimia qu'estúdia la fabricacion e la transformacion dei macromoleculas. En particular, s'interèssa ai reaccions de polimerizacion, de modificacions quimicas dei macromoleculas e de degradacion dei macromoleculas. Apareguda durant lo sègle XIX, es venguda una disciplina importanta de la quimia modèrna en causa de l'importància dei materiaus polimèrs dins la societat modèrna e de l'importància dei macromoleculas dins lei procès biologics.

## Liames intèrnes

* Macromoleculas.
* Plastics.
* Polimèrs.
# Quimia organometallica

La quimia organometallica es la branca de la quimia qu'estúdia lei compausats quimics contenent una liason covalenta entre un metau e un atòm de carbòni situat dins una foncion organica. Intègra donc d'aspèctes de la quimia organica e de la quimia minerala e es tradicionalament devesida en sosbrancas centradas sus l'estudi d'un tipe donat d'organometallic. Es un domeni important de la quimia modèrna car lei compausats organometallics permèton de realizar de reaccions quimicas particularas. Au nivèu environamentau, es tanben un domeni en cors de desvolopament car fòrça organometallics semblan de tenir un ròtle dins divèrsei pollucions.

## Personalitats importantas

* William Christopher Zeise (1789-1847)
* Edward Frankland (1825-1899)
* Charles Friedel (1832-1899)
* James Crafts (1839-1917)
* Ludwig Mond (1839-1909)
* Pau Sabatièr (1854-1941)
* Paul Ehrlich (1854-1915)
* Victor Grignard (1871-1935)
* Henry Gilman (1893-1986)
* Karl Ziegler (1898-1973)
* Giulio Natta (1903-1979)
* Dorothy Crowfoot Hodgkin (1910-1994)
* Kenichi Fukui (1918-1998)
* Richard F. Heck (1931-2015)
* Geoffrey Wilkinson (1921-1996)
* Akira Suzuki (nascut en 1930)
* Ei-ichi Negishi (1935-2021)
* Roald Hoffmann (nascut en 1937)
* Ryoji Noyori (nascut en 1938)
* Karl Barry Sharpless (nascut en 1941)
* Robert H. Grubbs (1942-2021)
* Richard R. Schrock (nascut en 1945)

## Annèxas
### Liames intèrnes

* Metau.
* Quimia minerala.
* Quimia organica.

### Bibliografia

* (en) Robert H. Crabtree, The Organometallic Chemistry of the Transition Metals, John Wiley & Sons, 2009.
* (en) Paul R. Jenkins, Organometallic Reagents in Synthesis, Oxford University Press, 1992.
* (en) Anthony J. Pearson, Metallo-organic chemistry, Wiley, 1985.

### Nòtas e referéncias

* ↑ Entre 1910 e 2010, aquela importància es illustrada per lei 7 Prèmis Nobel atribuïts a 17 quimistas autors de descubèrtas importantas en quimia organometallica. En mai d'aquò, de quimistas aguent recebut un Prèmi Nobel per una autra descubèrta aguèron un ròtle important dins lo desvolopament de certaneis aplicacions de la quimia organometallica coma Paul Ehrlich e Dorothy Crowfoot Hodgkin.
# Quim Torra

Joaquim Torra Pla, coneishut coma Quim Torra, (Blanes, 28 de deseme de 1962) ei un avocat, editor, escrivan e òme polític catalan. Eth 2015 siguec president d'Òmnium Cultural en substitucion de Muriel Casals, cargue que traspassèc a Jordi Cuixart a fins deth madeish an. Eth 2017 siguec elegit deputat en Parlament de Catalonha per Amassa per Catalonha. Eth 10 de mai de 2018 siguec suggerit coma candidat tara Presidéncia dera Generalitat de Catalonha per Carles Puigdemont. Siguec investit coma president eth 14 de mai de 2018.
| Precedit per | Quim Torra | Seguit per |
| Carles Puigdemont | President de la Generalitat de Catalonha 2018-2020 | Pere Aragonès |
# Sant-Juluan-Kankell

Sant-Juluan-Kankell en breton (Saint-Julien-de-Concelles en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Christophe Audouin |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 4 200 | 1 659 | 2 226 | 3 161 | 3 467 | 3 779 | 3 694 | 3 770 | 3 907 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 3 862 | 3 868 | 3 832 | 4 007 | 3 971 | 3 832 | 3 690 | 3 602 | 3 555 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 3 461 | 3 394 | 3 189 | 2 875 | 2 860 | 2 871 | 2 764 | 2 938 | 3 323 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 3 555 | 3 850 | 4 272 | 5 095 | 5 418 | 6 255 | 6 692 | 6 756 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 6 839 6 949 | 6 820 6 959 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Sant-Kouled

Sant Kouled en breton (Saint-Coulitz en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.

## Istòria

Aquela Municipalitat a conegut per faches ligats a la Revòlta de las Casquetas Rojas la an 1675.
Cette commune est connue pour des faits liés à la Révolte des Bonnets Rouges en 1675.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Gilles Salaün |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 397 | 807 | 508 | 503 | 540 | 493 | 528 | 596 | 594 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 550 | 570 | 578 | 543 | 565 | 605 | 629 | 545 | 571 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 576 | 588 | 561 | 509 | 532 | 508 | 485 | 480 | 392 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 415 | 357 | 372 | 348 | 354 | 386 | 424 | 420 | 416 |
| 2009 | 2010 |
| 418 437 | 421 440 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Sant-Kristol-ar-C'hoad

Sant-Kristol-ar-C'hoad en breton ( Saint-Christophe-des-Bois en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.

## Geografia

Sant-Christophe-de detlos-Bòsques a situat entre Taillis e Combourtillé sul anciana Rota nacionala 178 en connectant Vitré a Fougères, vengut pel continuament expedís RD179.
Sant-Christophe-de detlos-Bòsques es a aperaquí 15 km de Fougères e de Vitré e fa partida del País de las Pòrtas de Bretanha (departament de Ille-e-Vilaine) e del costat de Vitré-Oèst.
Saint-Christophe-des-Bois est situé entre Taillis et Combourtillé sur l'ancienne Route nationale 178 reliant Vitré à Felger, devenu par la suite route RD179.
Saint-Christophe-des-Bois est à environ 15 km de Felger et de Vitré et fait partie du Pays des Portes de Bretagne (département d'Ille-et-Vilaine) et du canton de Vitré-Ouest.

## Istòria

La parròquia de Sant-Christophe-de detlos-Bòsques dépendait antany del ancià évêché de Roazhon, los papas Calixte II l'an 1122, Innocent II l'an 1142, e Urban III l'an 1186, #confirmar a lo sieu torn la abbaye de Sant-Florent en la possession de la glèisa de Sant-Christophe, « ecclesiam Sancti Christofori ».
Lo prieuré de Sant-Christophe-de detlos-Bòsques, membre del abbaye de Sant-Florent de Saumur, la siá existéncia a verificat al mièg del sègle xi.
La paroisse de Saint-Christophe-des-Bois dépendait autrefois de l’ancien évêché de Rennes, les papes Calixte II en 1122, Innocent II en 1142, et Urbain III en 1186, confirmèrent à leur tour l'abbaye de Saint-Florent dans la possession de l'église de Saint-Christophe, « ecclesiam Sancti Christofori ».
Le prieuré de Saint-Christophe-des-Bois, membre de l'abbaye de Saint-Florent de Saumur, son existence est constatée au milieu du sègle xi.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean Pitois |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 500 | 457 | 511 | 583 | 461 | 483 | 490 | 507 | 562 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 575 | 555 | 592 | 588 | 620 | 580 | 614 | 580 | 544 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 515 | 530 | 522 | 458 | 469 | 504 | 511 | 524 | 482 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 469 | 473 | 430 | 420 | 467 | 475 | 498 | 502 | 505 |
| 2009 | 2010 |
| 521 532 | 528 538 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Sant-Kogo

Sant-Kogo en breton (Saint-Gorgon en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Mor-Bihan e la region de Bretanha.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Patrick Gicquel |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 384 | 424 | 429 | 403 | 377 | 346 | Cercar | 332 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 325 335 | 336 344 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Sant-Koulman

Sant-Koulman en breton (Saint-Colomban en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Patrick Bertin |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | 1 320 | 1 493 | 1 965 | 1 957 | 1 886 | 1 958 | 2 026 | 2 137 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 2 183 | 2 280 | 2 395 | 2 327 | 2 384 | 2 441 | 2 344 | 2 309 | 2 281 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 2 203 | 2 174 | 2 081 | 1 784 | 1 747 | 1 721 | 1 680 | 1 580 | 1 653 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 642 | 1 657 | 1 625 | 1 817 | 1 889 | 2 028 | 2 747 | 2 872 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 3 073 3 114 | 3 129 3 176 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Sant-Kouloum

Sant-Kouloum en breton ( Saint-Coulomb en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean Mainguené |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 390 | 1 542 | 1 611 | 1 746 | 1 938 | 2 168 | 2 306 | 2 348 | 2 427 |
| 2009 | 2010 |
| 2 454 2 552 | 2 482 2 582 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha