# La Selva

La Selva$^,$$^,$$^,$ de Segalar (La Selve en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

La comuna de La Selva se situís dins la region naturala del Segalar. Es un planòl sistròs prigondament retalhat per los vals de tres rius : lo Glandor al nòrd, lo Cosne al centre que copa lo vilatge de La Selva e la Durenca au Sud. Lo païsatge es prigondament valonat amb de sucas que dominan los tres rius.
La comuna recampa lo territòri de las tres ancianas parròquias de La Selva, Begon e Lagarda.

## Istòria

En 1150, los Templiers i establiguèron una comandariá que s'espandiguèt sul Segalar, fins a Faussergas e Lautrec, en Albigés e subretot suls domenis de Vabres. La comandariá daissèt un cartulari de 255 cartas, en granda part en lenga vulgara (occitan). Un nombre important d'aquelas cartas son del sègle XIIen. Lo cartulari foguèt publicat en 1985 per Paul Ourliac e Anne-Marie Magnou. Fan part dels primièrs tèxtes notarials d'Euròpa que non foguèron escrits en latin. Mòstran lo trabalh de codificacion e d'innovacion que deguèron faire los clergues per faire de l'occitan una de las primièras lengas escritas de l'Euròpa modèrna.
La ciutat de La Selva foguèt fortificada maites còps. Del temps de las guèrras de religion (cap a 1580), lo castèl foguèt cremat per los protestants, puèi la region devastada per los catolics del duc de Juèsa (cap a 1586).
Demòra una tor del castèl e una pòrta fortificada de la ciutat.
L'exòdi rural foguèt particularament fòrt, que la populacion de la comuna passèt de mai de 3000 abitants al sègle XVIIIen a mens de 1000 ara.
Uèi, lo vilatge non a pas mai d'activitat economica mentre que las bòrias que demòran son relativament ricas per lo neurissatge de fedas per la produccion de lach de Ròcafòrt. En nombre de fedas, la comuna de La Selva seriá lo primièr d'Euròpa.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| abrial de 2014 | 2026 | Marc Frayssinet | sense | agricultor |
| març de 1989 | 2014 | Claude Jalbert | | |
| | 1989 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 635, totala: 657 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 910 | 840 | 3 111 | 3 094 | 2 835 | 1 820 | 1 915 | 1 884 | 1 820 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 646 | 1 640 | 1 680 | 1 692 | 1 706 | 1 801 | 1 785 | 1 711 | 1 719 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 659 | 1 620 | 1 731 | 1 415 | 1 457 | 1 486 | 1 505 | 1 389 | 1 273 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 264 | 1 148 | 952 | 867 | 787 | 713 | 675 | 670 | 665 681 |
| 2009 | 2010 |
| 656 672 | 652 675 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Personalitats ligadas amb la comuna

Léon Froment, canonge de l'evescat de Rodés,reculhiguèt, armonizèt e publiquèt de cançons tradicionalas occitanas del Roègue :
* Lou Moriage de Peyroutou e Morgorido : de consous per rire, de countes ò dire, de pebre, de sal, de tout ço que pico, mès de mal pas brico Durand-Picoral, Léon Froment, Louis Debrons Rodez : Impr. P. Carrère 31/12/1924
* Chansons du Rouergue Recueillies et harmonisées par Léon Froment Rodez : Impr. P. Carrère 31/12/1930

## Veire tanben

* Comunas d'Avairon

## Ligams extèrnes

https://www.laselve.net/

## Nòtas

* Paul Ourliac et Anne-Marie Magnou, Le cartulaire de la Selve. La terre, les hommes et le pouvoir en Rouergue au XII$^e$ siècle, Paris, Éd. du C.N.R.S., 1985, 421 p.
* (oc + fr) Christian-Pierre Bedel , Rodés, Mission departementala de la cultura, coll. « Al canton », 2000, (ISBN 2-907279-46-7, ISSN 1151-8375, notice BnF n$^o$ FRBNF37644301)
* ↑ http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k7486f/f896.pagination
* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».