# Bordèras de Loron

Bordèras de Loron o meilèu Bordères de Loron (Bordères-Louron en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath de Loron, situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

Aute vilatge o quartièr : Medàs.

## Toponimia
### Bordères

Era prononciacion qu'ei [bour'dèrés] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Borderiis, en latin, en 1387, Bourderes en 1687, Bourderes en Louron en 1687, Borderes en Loron en 1767, Bordères en 1790.
Segon Dauzat, Bordères qu'ei, damb eth sufixe -èra, eretat deth latin -ella, eth mot bòrda, d'origina probablament germanica, qui avè lo sens de « cabana », « ostau petit », puish qui prengó eth que coneishem. Eth sufixe que seré -aria peths Féniés [foneticament, qu'ei tanben possible] e per era soa valor collectiva, qu'explicaré eth sens de « vilatge ».
Segon Robert Aymard (après Palay), eth sens qu'ei « grop de bòrdas (ostau agricòla). Qu'ei un mot d'origina germanica, bort, « pòst, acès de husta ».
Segon Miquèu Grosclaude, Bordères qu'ei equivalent ath gascon bordèras, diminutiu de bòrdas, dab eth sufixe -ellas. L'idèa de Palay, « ensemble de bòrdas » qu'ei ua error. Eth sens prumèr d'aqueth mot germanic qu'ei « pòst », e après « cabana de pòstes », puish « petita abitacion rurau ». Bordères qu'ei donc « las petitas casas; eth sens de « granja » que sembla mei recent. Eth plurau qu'ei en -es.

### Loron

* Loron qu'ei eth nom d'era vath (etimologia ? benlèu eth basque lur, « tèrra »)

### Ilhan

Era prononciacion qu'ei [i'lyo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Ilano, en latin, ath sègle XII, Petrus Dilan en 1216, De Ylhano, en latin, en 1387.
Segon Dauzat, Ilhan que vien deth nom gallic d'òmi Ilius o Illius, dab eth sufixe latin -anum. Que seré donc ua anciana grana proprietat gallo-romana. Segon Negre, Ilhan que vien deth nom latin d'òmi Ælianus. R. Aymard que considèra èras duas explicacions son valablas.
Segon Miquèu Grosclaude, Ilhan que vien d'Illius, dab eth sufixe -anum (era proprietat antica d'Illius). -Anum qu'ei prononciat locaument o. Mes autes noms de persona que son possibles.
Segon Xavier Delamarre, Ilhan que vien deth nom celtic d'òmi Illius, dab era derivacion celtica -ānon.

## Istòria

* Bordères qu'annexè Ilhan (11 abitants en 1968) en 1972.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març de 2008 | 2026 | Alain Marsalle |
| març de 2004 | 2008 | Marc Fanès |
| avant 1988 | 2004 | Charles Ghirardi |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Bordèras qu'èra canton d'aquí a la refòrma cantonala de 2014; dempuish 2015 qu'ei deth canton de Nestés, Aura et Loron.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 173, totala: 174 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 404 | 389 | 389 | 340 | 495 | 505 | 501 | 496 | 472 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 476 | 462 | 450 | 405 | 396 | 423 | 381 | 363 | 403 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 404 | 403 | 334 | 262 | 270 | 243 | 224 | 200 | 147 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 131 | 134 | 132 | 132 | 115 | 148 | 151 | 152 | 152 158 |
| 2009 | 2010 |
| 157 161 | 158 161 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion qu'èra de 144 abitants e era densitat qu'èra de 8,27 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 3 4 5 6 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=959&titre=borderes-louron
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 97-98, a Borde
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 220
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 360
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 164, 299 e 350
* Portau de Gasconha