# Berrauta e Camun

Berrauta e Camun (Barraute-Camu en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia
### Berrauta

La prononciacion qu'ei [be'rrawtə]. Las fòrmas ancianas que son Berraute cap a 1150, en 1385 e 1413, Berauta en 1548, Beraute en 1687, Barraute (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Barraute-Camu despuish lo 14 de junh de 1841, quan apleguèn las duas comunas.
Segon Dauzat, Berrauta que vien benlhèu deu baish latin beria, « plana », e latin alta, « hauta ».
Segon Miquèu Grosclaude, l'origina qu'ei basca shens nat dobte; lo nom basco qu'ei Berroeta. Berrauta qu'ei format deu basco berro, « brostèr » e sufixe collectiu -eta, dab un sens globau qui ei « lòc on i a broishòcs, brostèr ».

### Camun

La prononciacion qu'ei [ka'my], shens nasalizacion. Las fòrmas ancianas que son Camoo/Camuu en 1385, Camur en 1477, Camu (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Barraute-Camu despuish lo 14 de junh de 1841, quan apleguèn las duas comunas.
Pr'amor de l'incertitud grafica Camu- que sembla d'estar ua varianta deu mot mei corrent camo-; que i a la medisha incertitud de la vocala per un aute Camon (canton de Sent Palai), atestat Camur en 1472 e Camu en 1621. Lo sens segon lo diccionari Palay qu'ei « terren fertile en arriba de Gave ». L'origina qu'ei mauaisida totun. Qu'an prepausat lo cambo gallic, « cobde deu flume », mès nat camo- ei dens aquera situacion. Qu'an prepausat tanben lo mot latin campus, « camp ». Justament, que i a en occitan centrau lo mot cambon, qui sembla compausat de camp + bon e, segon lo diccionari d'Alibèrt, diferent de cambo celtic; la tombada de -b- qu'ei normau en gascon. La question deu càmbiament de vocala ei pas resolvuda. En tot cas, lo sens qu'ei lo hornit per Palay. L'aute problèma qu'ei lo de la finala en -r e pas en -n.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2020 | 2026 | Jean Agoutborde |
| junh de 1995 | 2020 | Jean Cazenave |
| | 1995 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 167, totala: 175 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 418 | 404 | 403 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 335 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 294 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 213 | | | | Cercar | 164 | 155 | 150 | 151 163 |
| 2009 | 2010 |
| 155 163 | 158 166 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 342 e 344
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 342
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 55
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 344
* Portau de Bearn