# Puègmiròl

Puègmiròl (Puymirol en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [pemi'rɔl]. Las fòrmas ancianas son : Puech Mirol en 1246, Grande castrum, grande castellumen latin, en 1271, de Grandi Castro, en latin, en 1281, ad ecclesiam Grandis Castris, en latin, en 1293, Puimirol en 1294, parrochia Sancti Severini Podii Miralhii sive Grandis Castri, en latin, en 1300, Grande Castrum, en latin, en 1307-1317, Pumirou, Puymyrol en 1307-1317, capella de Grand Castel, en 1326, parrochia Sancti Severini Grandis Castri alias Puymirol en 1501, r. Sancti Severini Grandis Castri et Sancti Petri de Fraysses, en latin, en 1520.
Segon Dauzat e Rostaing, Puègmiròl ven de podium « puèg, mai o mens arredondit », e d'un mot en relacion damb un caractèr topografic, aiciu un derivat probable del vèrbe mirare.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica lo nom per lo mot [pɛt] e l'equivalent del lemosin miròla, « causa remarcabla per sa grandor, sa beutat ». Segon Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, lo determinant miròl representa una gaita.
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, Puègmiròl es un lòc que se vei de luènh e que vei luènh, çò que dona rason a Astor e a Dauzat (l'autora escriu Negre per una evidenta confusion). Lo site es ocupat dempuèi l'Antiquitat. Lo mot puèg es prononciat localament [pɛt] o [pɛts]. Dins lo mot compausat, la finala s'assimila a m per venir mm, puèi m. Dins las comunas vesinas lo [ɛ] dobèrt s'es conservat, mes a la quita vila de Puègmirol s'es barrat, donc [pemi'rɔl] contra una prononciacion pus regulara [pɛmirɔl].

## Istòria

Puègmiròl es la bastida pus anciana del departament, que Ramon VII creèt en 1246 per d'un castèl preexistent.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | 2026 | Jean-Louis Coureau | PS | president de la CC |
| junh de 1995 | 2001 | André Cabrol | | |
| 1966 | 1995 | Michel Fauré | divèrs dreta puèi RPR | conselhièr general (1970-1994) |
| | 1966 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 958, totala: 983 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 4 647 | | | | | | 1 635 | 1 602 | 1 601 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 430 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 944 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 820 | | | | Cercar | 864 | 923 | 925 | 939 949 |
| 2009 | 2010 |
| 952 962 | 965 975 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 1793, la municipalitat èra Puymirol, Saint Caprais Saint Jean de Thurac, Saint Pierre de Clarac, Saint Romain le Noble et Saint Urcisse, donc Puègmiròl, Sent Grapasi de l'Èrm, Sent Joan de Turac, Sent Pèir de Clairac, Sent Romans e lo Nòble e Sent Orsisi.
* En 2018 la populacion èra de 925 abitants e la densitat èra de 47,34 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas d'Òut e Garona

## Nòtas

* 1 2 3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 211-212
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 523
* Portau de Guiana