# Eiçac

Eiçac, foneticament [ɛj’ʂɒ] (Issac en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [ɛj’ʂɒ]. Lo nom d'Eiçac (attestations Yssacum, au segle XIII, Eychacum en 1342, Yssac en 1365, Ischat en 1382 e Eyssac au segle XVI) vendriá dau nom d'òme gallo-roman Iccius o Isicius, emb lo sufixe -acum$^,$, latinizacion dau sufixe gallés -*acon. Seriá donc una propietat rurala d'origina gallo-romana. La grafia Eiçac, es la pus etimologica, per una prononciacion identica.
Aquò's un cas que i- inicial a desvolopat un e- que lo precedís, en formant entau un diftongue. L'origina dau fenomèn es anciana : au mens lo sègle XIV. Las atestacions d'aqueu sègle balançan entre e- e i-, çò que poiriá èsser lo signe sia de reaccions cultas, motivadas per l'influéncia daus escrits ancians, sia d'un balançament vertadier dins la lenga orala. Per comparason : Eisac. L'explicacion es simpla : dins de frasas coma Vau a Içac o Demòra a Içac, [-e-] sèrv de transicion entre a e i- en iatus. Quand la novèla prononciacion comença a s'installar, sembla tota naturala dins un parlar que multiplica los cas de [ej-] o [ɛj-], subretot davant l'accent tonic (venguts de ai- pretonic o de es + consonanta). L'articulacion en [ɛj-] puslèu qu'en [ej-] es un signe de l'afebliment de l'accent tonic que pòt passar sus la sillaba iniciala (escotar la prononciacion).

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| mai 2020 | 2026 | Jean-Claude Lopez | | |
| març 2001 | 2020 | Lucien Limousi | sense etiqueta | retirat de las Pòstas |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 395, totala: 404 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 030 | 975 | 967 | 993 | 1 043 | 1 139 | 1 136 | 1 083 | 1 105 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 080 | 1 117 | 1 154 | 1 027 | 1 017 | 1 020 | 1 040 | 980 | 920 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 840 | 833 | 772 | 702 | 676 | 594 | 589 | 537 | 542 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 526 | 472 | 408 | 354 | 389 | 385 | 380 | 370 | 374 384 |
| 2009 | 2010 |
| 379 389 | 383 393 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Luòcs e monuments

* Castèl de Montréal
* Castèl de Maupas
* Tor Sant Jacme
* Ostal Chastenet
* Glèisa Sant Avit
* Lo Chasteu de Montreiau (?) a Issac.
* Lo chasteu de Maupàs.
* La tor Sent Jacme e la glèisa.
* L'ostau Chastenet.
* La glèisa Sent Avit.

## Nòtas

* ↑ https://web.archive.org/web/20120315231640/http://toponimiaoc.webs.com/24dordonha.htm
* 1 2 3 4 https://web.archive.org/web/20160314235102/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/villamblard/ISSAC.htm
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 178
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 362
* ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/24/-7507607-4583.php
* Portau de Perigòrd