# Alfabet occitan

Per conóisser totas las règlas de pronóncia de las letras, e mai d'accentuacion, vejatz: pronóncia de l'occitan.
L'alfabet occitan es una varietat de l'alfabet latin.

## Lista e òrdre de las letras

Segon la nòrma classica de l'occitan (en cors d'estudi al CLO), l'alfabet occitan ten 23 letras dins l'òrdre seguent:
A B C D E F G H I J (K) L M N O P Q R S T U V (W) X (Y) Z
Las letras K, W e Y se considèra que son forestièras e s'emplegan sonque dins de mots d'origina estrangièra, pas o pas gaire adaptats a l'occitan, coma whisky, watt, Kenya. Pasmens s'ordenan dintre l'alfabet occitan segon l'òrdre alfabetic internacional.

## Noms de las letras

Los noms de las letras son:
| Letra | Nom: ortografia | Nom: fonetica (pronóncia estandard mejana, per defaut) | Nom: fonetica (autras pronóncias regionalas, indicadas se son diferentas) |
| A a | a | | |
| B b | be, be (n)auta | | auv., niç. va. |
| C c | ce | | auv. |
| D d | de | | auv. |
| E e | e | | auv. |
| F f | èfa | | auv. lem., niç. va. |
| G g | ge | | auv., lem., gas. |
| H h | acha | | auv. lem., niç. va. |
| I i | i | | |
| J j | ji | | lem. |
| (K k) | ca | | |
| L l | èla | | auv. lem., niç. va. |
| M m | èma | | auv. lem., niç. va. |
| N n | èna | | auv. lem., niç. va. |
| O o | o (ò) | | |
| P p | pe | | auv. |
| Q q | cu | | auv. |
| R r | èrra | | auv. lem., niç., va., pro. |
| S s | èssa | | auv. lem., niç. va. |
| T t | te | | auv. |
| U u | u | |
| V v | ve, ve bassa (gas. ve, ve baisha) | | auv., lem. pro., niç. va. gas. |
| (W w) | ve dobla | | auv., lem. pro., niç. va. gas. |
| X x | ixa | | auv. lem. pro. gas., niç. va. |
| (Y y) | i grèga | | auv. lem., pro., niç. va. |
| Z z | izèda/izèta | o | auv. lem., pro., niç. va. |
Los noms de las letras son femenins: una èfa, una ce, la te. Eventualament, tanben, pòdon èsser masculins: una èfa, una ce, lo te. En aquel cas, los noms femenins be nauta (B), ve bassa (V), ve dobla (W) e i grèga (Y) devenon al masculin be naut, be bas, ve doble e i grèc.
L'elision es frequenta davant un nom de letra que comença per una vocala, segon l'us atestat per Frederic Mistral dins Lo Tresaur dau Felibritge: l'èfa, l'i (mai classic que la èfa, la i).

## Signes diacritics

* Remarca — Per una explica mai detalhada dels signes diacritics, vejatz: pronóncia de l'occitan > signes diacritics e tanben pronóncia de l'occitan > règlas d'accentuacion.
Qualques signes diacritics servisson per modificar o precisar la pronóncia de las letras de l'alfabet occitan.
* L'accent grèu (_̀) se pòt trobar sus à, è, ò.
* L'accent agut (_́) se pòt trobar sus á, é, ó, í, ú.
* Lo trèma (¨) se pòt trobar sus ï, ü.
* La cedilha (¸) se pòt trobar sota ç.
* Lo ponch interior o en gascon punt interior (·) se pòt trobar entre las consonantas seguentas: n·h e s·h. S'utiliza en gascon.
Cal ben notar que los signes diacritics son obligatòris subre las majusculas tant coma subre las minusculas. Aquela règla ajuda a precisar la lectura: Índia, Àustria, Sant Çubran, FÒRÇA, SOÏSSA, IN·HÈRN (e non pas India*, Austria*, Sant Cubran*, FORCA*, SOISSA*, INHERN*).

## Vejatz tanben

* Occitan
* Grafia classica
* Nòrma classica
* Pronóncia de l'occitan

## Ligams extèrnes

* Portal d'Occitània
* ↑ TDF