OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# T-55

Lo T-54/T-55 es un carri de combat sovietic aparegut en 1947 e derivat dau T-44. L'Union Sovietica fabriquèt aqueu veïcul en seria granda fins ais annadas 1960 per remplaçar lei T-34/85. Polonha, China, Romania e Israèl fabriquèron tanben sei versions.
Son armament principau es un canon de 100 mm completat per doas mitralhieras de 7,62 e de 12,7 mm. Se faguèt lo modèl de totei lei carris de combat sovietics e conoguèt fòrça modificacions. En 1958, una version amb una proteccion NBC, un motor novèu de 580 ch e una torrèla redessenhada foguèt realizada e nomada T-55.
Foguèt remplaçat per lo T-62.

## Caracteristicas tecnicas
### T-54

* Equipatge : 4.
* Autor : 2,59 m.
* Longor : 6,04 m.
* Largor : 3,27 m.
* Pes : 36,5 t.
* Vitessa : 50 km/h.
* Autonomia : 450 km.
* Armament principau : canon D-10 de 100 mm (34 obús).
* Armament segondari : una mitralhiera de glacís SGMT de 7,62 mm e una autra, antiavion, DShK de 12,7 mm.
* Blindatge : 203 mm.

### T-55

* Equipatge : 4.
* Autor : 2,40 m.
* Longor : 6,46 m.
* Largor : 3,37 m.
* Pes : 39,7 t.
* Vitessa : 55 km/h.
* Autonomia : 501 km.
* Armament principau : canon D-10 de 100 mm (43 obús).
* Armament segondari : doas mitralhieras SGMT de 7,62 mm.
* Blindatge : 203 mm.

## Liames intèrnes

* Carri de combat.
# T-64

Lo carri T-64 es un carri de combat principau sovietic de tresena generacion desvolopat entre 1951 e 1962. Foguèt lo premier carri de tresena generacion e representava, au començament deis ans 1960, una revolucion en matèria de combat blindat amb l'integracion d'equipaments fòrça modèrnes. En particular, dispausava d'un canon especialament concebut per un usatge per un carri de combat. Foguèt tanben lo premier blindat equipat d'un blindatge composit acier/ceramica. Aquò èra un progrès important car aqueu tipe de blindatge ofrís una proteccion renfòrçada còntra lei cargas vuejas.
Lo T-64 èra destinat ai unitats blindadas sovieticas e foguèt jamai exportat. De mai, demorèt fòrça secrèt fins a la fin de la Guèrra Freja en despiech de la produccion de 13 000 exemplaris de 1963 a 1987. Dins aquò, foguèt considerat coma una revirada per mai d'un oficier sovietic en causa de sa complexitat tecnica que limitava fòrça sa disponibilitat. La fisabilitat dau motor en particular foguèt un problema recurrent e jamai totalament reglat. Ansin, se lei generacions seguents de carris sovietics (T-72 e T-80) s'inspirèron dau T-64, la simplificacion foguèt la nòrma per dispausar d'un carri pus fisable. En Occident, la descubèrta dei performàncias dau T-64 entraïnèt lo desvolopament dau Leopard II e dau M1 Abrams qu'equipan totjorn leis armadas de la màger part dei país de l'OTAN.
Au nivèu operacionau, lo T-64 participèt ai conflictes de l'espaci pòst-sovietic. Foguèt ansin utilizat durant lei guèrras de Chechenia. Pasmens, coma mai d'un autre blindat, i foguèt fòrça mau emplegat per l'armada russa e plusors exemplaris foguèron destruchs dins de combats urbans. De mai, après l'afondrament de l'URSS, lei dificultats financieras de Russia empachèron d'entretenir corrèctament un veïcul tant complèx. Lei fòrças blindadas russas decidèron donc de l'abandonar durant leis ans 2000. En revènge, Ucraïna, ont èra installada l'usina de produccion, poguèt contuniar d'o modernizar e de l'utilizar. Ansin, una version novèla, integrant un blindatge reactiu, foguèt desvolopada.

## Liames intèrnes

* Carri de combat.
* T-62.
* T-72.
* T-80.

## Bibliografia

* (en) Steven J. Zaloga, T-64 and T-80, Concord, 1992.
* (en) Steven J. Zaloga, T-64 Battle Tank : The Cold War’s Most Secret Tank, Osprey Publishing, coll. « New Vanguard », 2015.

## Nòtas e referéncias

* ↑ En 2014, 2 000 T-64 èran enregistrats dins lei resèrvas de l'armada russa. Lor estat de foncionament èra desconegut.
# T-80

Lo carri T-80 es un carri de combat principau sovietic de tresena generacion desvolopat dins leis annadas 1970 per remplaçar lo T-64. Intrèt en servici en 1976 e 5 404 unitats foguèron produchas de 1976 a 1992. Èra destinat a l'equipament dei divisions blindadas sovieticas. Au contrari dau T-72 destinat ai divisions d'infantariá, lo T-80 foguèt donc pas exportat e demorèt relativament secrèt fins a la fin de la Guèrra Freja. Après, lei carris sovietics foguèron partejats entre leis estats successors de l'URSS, especialament Russia e Ucraïna. Foguèt ansin exportat per Ucraïna, país ont èra installada l'usina, e Russia vendèt certaneis unitats. Foguèt utilizat coma basa per Ucraïna per desvolopar lo T-84.
Lo carri participèt a la Premiera Guèrra de Chechenia onte foguèt engatjat dins de combats urbans sensa sostèn de l'infantariá. Aquò entraïnèt de pèrdas importantas dins lei rengs rus e lo blindat foguèt rapidament retirat dei zònas urbanas. Dempuei 2022, lo T-80 es tanben engatjat en Ucraïna, tant per l'armada russa que per l'armada ucraïnesa.

## Liames intèrnes

* Carri de combat.
# T-90

Lo carri T-90 es un carri de combat principau rus de tresena generacion desvolopat au començament deis annadas 1990 a partir dau T-72 e dau T-80. Mai de 1 650 unitats foguèron produchas e lo carri intrèt en servici en 1995. La màger part de la produccion foguèt exportada vèrs Índia qu'adoptèt lo carri dins leis annadas 2000. Argeria, Azerbaitjan e Turcmenistan adoptèron tanben aqueu carri per sei fòrças. Existisse unei versions que lei doas principalas son dichas T-90S e T-90M.
Participèt a la Guèrra de Daguestan (1999) e a la Segonda Guèrra de Chechenia onte son blindatge foguèt capable de resistir ais armas anticarri d'infantariá leugiera coma lei RPG. D'assais indians an tanben mostrat la resisténcia importanta dau blindatge.
# T. S. Eliot

T. S. Eliot (nascut Thomas Stearns Eliot en 1888 als Estats Units, mòrt en 1965 a Londres) foguèt un escrivan anglés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1948.
En las siás òbras destaca lo suenh formal e las referéncias culturalistas. Enquadrat dins lo New Criticism, pensava que l'art li caliá pas èsser l'expression d'experiéncias personalas mas lo trabalh sus simbòls universals.

### Poesia

* 1917: Prufrock and Other Observations
* 1920: Poems
* 1922: The Waste Land
* 1925: The Hollow Men
* 1927-1954: Ariel poems, on s'incloís lo poema "The Journey of the Magi"
* 1930: Ash Wednesday
* 1931: Coriolan
* 1939: Old Possum's Book of Practical Cats
* 1939: "The Marching Song of the Pollicle Dogs" e "Billy M'Caw: The Remarkable Parrot", en l'òbra comun The Queen's Book of the Red Cross
* 1945: Four Quartets

### Teatre

* 1926: Sweeney Agonistes, representada l'an 1934
* 1934: The Rock
* 1935: Murder in the Cathedral
* 1939: The Family Reunion
* 1949: The Cocktail Party
* 1954: The Confidential Clerk
* 1959: The Elder Statesman, representada l'an 1958

### Non-ficcion

* 1920: The Sacred Wood: Essays on Poetry and Criticism
* 1920: The Second-Order Mind
* 1920: Tradition and the individual talent
* 1924: Homage to John Dryden
* 1928: Shakespeare and the Stoicism of Seneca
* 1928: For Lancelot Andrewes
* 1929: Dante
* 1917-1932: Selected Essays
* 1933: The Use of Poetry and the Use of Criticism
* 1934: After Strange Gods (1934)
* 1934: Elizabethan Essays
* 1936: Essays Ancient and Modern
* 1940: The Idea of a Christian Society
* 1948: Notes Towards the Definition of Culture
* 1951: Poetry and Drama
* 1954: The Three Voices of Poetry
* 1957: On Poetry and Poets

## Referéncias

* ↑ Bergonzi, Bernard T.S. Eliot: Four Quartets (1969)
* Portal de la literatura
# T-37

Lo T-37 es un carri leugier amfibiu URSS desvolopat au començament deis ans 1930. Fòrça leugier (3,2 t) e pauc armat (mitralhièra de 7,62 mm), foguèt produch a 2 625 exemplaris entre 1933 e 1936. Au començament de la Guèrra Germanosovietica, 2 225 unitats èran en servici. Subiguèron de pèrdas importantas en causa d'un blindatge quasi inexistent de 3 a 9 mm mai foguèron utilizats fins a 1943 per d'operacions de reconoissença ò de passatges de corrents d'aiga.

## Liames intèrnes

* Carri leugier.
# T-72

Lo carri T-72 es un carri de combat principau sovietic de segonda generacion desvolopat entre 1967 e 1971. Armat d'un canon de 125 mm e de doas mitralhièras, es protegit per un blindatge d'au mens 350 mm que pòu èsser completat per de proteccions addicionalas. Coma leis autrei carris d'origina sovietica, es de dimensions reduchas per complicar son aquisicion per una arma enemiga. Segon lei versions, es ansin un veïcul de 41 a 44,5 t d'una longor de 6,86-6,95 m per una largor de 3,59 m e una autor de 2,19-2,23 m. Sa velocitat maximala es de 60 km/h amb una autonòmia de 500 km.
Lo T-72 èra destinat a l'equipament dei divisions d'infantariá de l'Armada Roja, ais armadas dei país dau blòt sovietic e a l'exportacion. Foguèt ansin fòrça vendut a l'estrangier e adoptat per lei fòrças armadas de mai d'un país. Pasmens, aquò entraïnèt l'aparicion d'un nombre fòrça important de versions de qualitat inegala.
En causa de sa difusion important dins lo mond, lo T-72 participèt a plusors guèrras amb de resultats variables en causa de la manca d'entraïnament deis equipatges, d'errors grèvas de comandament ò l'utilizacion de versions d'exportacion dotadas de performàncias degradadas còntra de blindats occidentaus modèrnes :
* en 1982, lei T-72 sirians combateguèron de carris israelians amb de resultats equilibrats.
* en 1991 e en 2003, lei T-72 iraquians, qu'avián una poissança de fuòc e un blindatge ben inferiors ai versions sovieticas) foguèron esquichats per lei carris estatsunidencs.
* en Chechenia, plusors unitats russas constituïdas de T-72 foguèron engatjadas sensa sostèn d'infantariá dins de combats urbans. I enregistrèron de pèrdas fòrça importantas.
* en 2008, en Ossetia, lo T-72 foguèt utilizat per totei lei participants amb un avantatge clar per lei carris rus.

## Liames intèrnes

* Carri de combat.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Per sei divisions blindadas, lei Sovietics utilizavan lo T-64 e lo T-80. L'exportacion d'aquelei carris èra enebida.
# T-35

Lo T-35 es un carri pesuc sovietic de l'entre doas guèrras.
Desvolopat en 1930-1932, intrèt en produccion en 1935 e 61 unitats sortiguèron deis usinas de KhPZ. Equipat de cinc torretas, èra armat d'un canon principau de 76,2 mm, de dos canons de 45 mm e cinc a sièis mitralhièras de 7,62 mm. Sa massa tròp importanta entraïnèt de problemas recurrents sus la motorizacion (panas recurrentas) e sus lo blindatge (impossibilitat de renfòrçar de proteccions insufisentas per pas apondre de pes suplementari). Totjorn en servici en 1941 durant l'invasion alemanda, la màger dei veïculs foguèron perduts en causa de panas.

## Liames intèrnes

* Carri pesuc.
# T-62

Lo T-62 es un carri de combat sovietic aparegut en 1961 e derivat dau T-55. Son armament foguèt revolucionari car foguèt lo premier carri capable de tirar d'obús-flècha. La produccion en seria granda en Union Sovietica comencèt en 1962 fins a 1975. 20 000 exemplars foguèron fabricats. La Corèa del Nòrd e Checoslovaquia produguèron tanben aqueu veïcul.

## Caracteristicas tecnicas

* Equipatge : 4.
* Autor : 2,395 m.
* Longor : 6,63 m.
* Largor : 3,30 m.
* Pes : 40 t.
* Vitessa : 50 km/h.
* Autonomia : 450 km.
* Armament principau : canon 2A20 de 115 mm (40 obús).
* Armament segondari : una mitralhiera PKT de 7,62 mm (2 500 balas).

## Versions
### Produccion

* T-62 : premiera version.
* T-62A o modèl 1972 : ajust d'una mitralhiera 12,7mm DShK.
* T-62K : version de comandament, d'un sistèma de navigacion TNA-3 e de ràdios suplementàrias.
* T-62 modèl 1975 : ajust d'un telemètre lasèr KTD-1 per lo canon.

### Modernizacion

* T-62D : ajust d'un sistèma de defensa antimissil Drozd, d'una ràdio R-173 e motor V-55U.
* T-62D-1 : motor V-46-5M.
* T-62M : ràdio R-173, motor V-55U, sistèma de missil 9K116-1 Sheksna, sistèma de contraròtle de tir Volna amb calculador BV-62, sistèma d'estabilitat Meteor M1, sistèmas de visada TShSM-41U e 1K13, telemètre lasèr KTD-2 e blindatge renforçat. Lo pes d'aquela version es 43,9 t.
* T-62M-1 : T-62M amb motor V-46-5M.
* T-62M1 : T-62M sensa lo sistèma 9K116-1 Sheksna.
* T-62M1-1 : T-62M1 amb motor V-46-5M.
* T-62M1-2 : T-62M1 sensa lo blindatge renforçat per la torrèla.
* T-62M1-2-1 : T-62M1-2 amb motor V-46-M.
* T-62MV : T-62M amb lo blindatge reactiu Kontact de lo T-55MV.
* T-62MV-1 : T-62MV amb motor V-46-5M.
* T-62MK : version de comandament dau T-62MV.
* TO-62 : version amb lançaflamas.
# T-84

Lo T-84 es un carri de combat principau ucraïnian desvolopat a partir dau T-80 sovietic. Integrant plusors innovacions, lo T-80 aviá de problemas de fisabilitat e de reflexions comencèron tre leis ans 1980 per concebre un blindat novèu capable de corregir aquelei problemas. Après son independéncia, Ucraïna contunièt aquelei trabalhs car l'usina principala de produccion dau T-80, situada a Karkòv, èra sus son territòri. Aquò menèt a la concepcion dau T-84 qu'intrèt en servici en 1999. A respècte de son predecessor, intègra divèrsei melhoraments per estabilizar son canon e aumentar sa manobrabilitat. La turbina foguèt tanben remplaçada per un motor diesel pus classic per redurre lo nombre de panas.
La màger part de la produccion iniciala èra destinada a l'exportacion car lei finanças ucraïnianas permetián pas una adopcion en massa per l'armada ucraïniana. Lo T-84 es donc mai que mai utilizat per Tailàndia que crompèt 49 exemplaris. Au començament de la Guèrra d'Ucraïna, 6 T-84 èran en servici dins lei fòrças armadas ucraïnianas. Sei performàncias sus lo prat batalhier son desconegudas.

## Liames intèrnes

* Carri de combat principau.
* T-80.
# Taboada

Taboada es un municipi de la província espanhòla de Lugo e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
# Tabriz

Tabriz :
| País | Iran |
| Superfícia | 45,48 km² |
| Populacion Densitat | 1 579 312 (2006) 32 122 ab/km² |
| Latitud | 38° 04' N |
| Longitud | 46º 18' E |
| Altitud | 1363 m |
| Mapa de la vila en Iran ||
Tabriz es una vila en Iran. Sa populacion totala èra 1 579 312 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 45,48 km².
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Tabuenca

Tabuenca es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
# Tabre

Tabre$^,$$^,$$^,$ (Tabre en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Arièja e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus .

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Tabre :
| Limbrassac | | Aigas Vivas |
| Pradetas | | |
| | Esclanha | La Ròca d'Òlmes |

## Toponimia

Ni Dauzat e Rostaing, nimai los Féniés dison pas res de Tabre.

## Istòria

Tabre, que dependiá de la senhoriá de Leran, èra pas qu’una pichona comunautat que formava un consolat ambe Esclanha e Pradetas. Çò qu'explica qu’aja pas de glèisa: la parròquia èra la de La Ròca d'Òlmes.
A la Revolucion, Tabre foguèt estacat a l’Aude en primièr; puèi al districte de Mirapeis.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2014 | 2020 | Pascal Serre | sense etiqueta | quadre |
| 2010 | 2014 | Robert Bégué | | |
| 2008 | 2010 (mòrt) | Michel Averous | | |
| març 2001 | 2008 | André Bertrand | | |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Mirapeis, amai i demorèt.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 79 | 78 | 74 | 86 | 75 | 80 | 90 | 105 | 98 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 80 | 81 | 83 | 70 | 79 | 85 | 73 | 92 | 80 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 81 | 76 | 73 | 49 | 67 | 59 | 56 | 60 | 70 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 51 | 42 | 57 | 299 | 436 | 387 | 372 | 355 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 346 358 | 348 360 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 361 abitants.

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ https://www.ladepeche.fr/article/2014/02/03/1809197-tabre-robert-begue-tres-emu-se-retire.html
* Portal de Lengadòc
# Tachyglossus aculeatus

L' equidna de nas cort (Tachyglossus aculeatus), o equidna australian es un mamifèr que viu practicament sus tot lo « continent » australian (es pas absent que dins qualques illas del nòrd ; es lo mamifèr autoctòn qu'a lo territòri mai vast en Austràlia) e dins las regions costièras e montanhosas del sud-èst de Nòva Guinèa. Es una de las quatre espècias d'equidnas qu'existisson encara mas es lo sol membre del genre Tachyglossus.

## Nòtas e referéncias
### Ligams extèrnes

* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Equidnèu de nas cort.
* Tachyglossus aculeatus dins Mammal Species of the World (MSW) (en)
* Referéncia Brainmuseum : Tachyglossus aculeatus (en)
* Referéncia Tree of Life Web Project : Tachyglossus aculeatus (en)
* Referéncia ITIS : Tachyglossus aculeatus (Shaw, 1792) (fr) (+ version anglesa (en))
* Referéncia Animal Diversity Web : Tachyglossus aculeatus (en)
* Referéncia NCBI : Tachyglossus aculeatus (en)
* Referéncia UICN : espècia Tachyglossus aculeatus (Shaw, 1792) (en)
* Referéncia Fonses documentari ARKive : Tachyglossus aculeatus (en)
* Portal de la zoologia
# Taberno

Taberno es un municipi de la província espanhòla d'Almería e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
# Taboadela

Taboadela es un municipi de la província espanhòla d'Ourense e de la Comunautat Autonòma de Galícia.
# Tachyglossidae

Los equidnas (del latin echidna, del grèc ancian ἔχιδνα / ékhidna, « vipèra ») partejan amb los ornitorincs l'òrdre dels monotrèmas e una mescla de caractèrs reptilians e mamifèrs tipics.
Se ne coneis 3 espècias, l'equidna del nas cort (Tachyglossus aculeatus (Shaw, 1792)) (3 a 6 kg) en Austràlia e Tasmania e los equidnas del nas long (Zaglossus bruijni (Peters and Doria, 1876)) (5 a 10 kg) e Zaglossus attenboroughi en Nòva Guinèa.
Los equidnas an un còrs robuste cobèrt d'una mescla de forradura e de ponchons, an de membres amb una adaptacion escavaira, an una boca pichona, amb una maissa fina, an pas de dents mas una lenga longa pegosa, qu'amb ela atrapan de termitas e de pichons artropòdes.
Los equidnas vivon generalament en solitaris.
Pendent la sason de reproduccion, la femèla pond un uòu (rarament mai) que transferís directament del fangàs dins una pòcha ventrala temporària per una incubacion d'una desena de jorns. Nut a la naissença, lo jove i demòra de 6 a 8 setmanas, chucant lo lach que s'escor de las glandas mamàrias que desbocan dins la pòcha.

## Lista de las espècias

Se recensa quatre espècias d'equidnas actualament vivas :
* l'equidna de nas cort:
** Tachyglossus aculeatus, descobèrt per Shaw en 1792, pesa de 3 a 6 kg, en Austràlia e Tasmania ;
* los equidnas de nas long :
** Zaglossus bruijni, descobèrt per Peters e Doria en 1876, pesant de 5 a 10 kg ;
** Zaglossus attenboroughi, en Nòva Guinèa.
** Zaglossus bartoni, (re)descobèrt en 1998 en Nòva Guinèa.
Lo sit Mikko's Phylogeny Archive, cita mantuna espècia atudadas del genre Zaglossus :
* †Zaglossus owenii
* †Zaglossus ramsayi (Owen, 1884)
* †Zaglossus robustus (Dun, 1895)
* †Zaglossus hacketti (Glauert, 1914)
* †Zaglossus harrisoni (Scott & Lord, 1922)
* †Zaglossus attenboroughi (Flannery & Groves, 1998)

### Referéncias taxonomicas

* Referéncia Tree of Life Web Project : Tachyglossidae (en)
* Referéncia ITIS : Tachyglossidae Gill, 1872 (fr) (+ version anglesa (en))
* Referéncia Animal Diversity Web : Tachyglossidae (en)
* Referéncia NCBI : Tachyglossidae (en)
* Referéncia CITES : familha Tachyglossidae (mescla francés e anglés) (sul sit de l’UNEP-WCMC)

### Ligams extèrnes

* Mikko's Phylogeny Archive

### Nòtas

* ↑ ITIS, consultat lo 25 janv. 2013
* ↑ Taxonomic history of the genus Zaglossus
* Portal de la zoologia
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Tachyglossidae, sus Wikimedia Commons
# Saint-John Perse

Saint-John Perse :
| Profession: | escrivan/poèta |
| País: | França |
| Data de naissença: | 31 de mai de 1887 |
| Luòc de naissença: | Poncha a Pitre, Guadalope |
| Data de decès: | 20 de setembre de 1975 |
| Luòc de decès: | Ieras, Occitània |
Saint-John Perse (Poncha a Pitre, Guadalope, lo 31 de mai de 1887 - Lenga de Gienh, Ieras, lo 20 de setembre de 1975) de son nom d'ostal Alexis Léger, foguèt un escrivan francés mas subretot un poèta immens. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura de l'an 1960. Èra tanben diplomata.

## Òbras

* Éloges (1911)
* Anabase (1924)
* Exil (1942)
* Pluies et Poème à l'étrangère (1943)
* Neiges (1944)
* Vents (1946)
* Amers (1957)
* Chronique (1960)
* Poésie (1961)
* Oiseaux (1963)
* Chant pour un équinoxe (1971)
* Nocturne (1973)
* Sécheresse (1974)
* Œuvres complètes, París, Gallimard, "Bibliothèque de la Pléiade", 1972, edicion aumentada en 1982

## Bibliografia

* Saint-John Perse, Alain Bosquet, 1959
* Portrait de Saint-John Perse, Pierre Guerre 1989
* Saint-John Perse, les rivages de l'exil, Joëlle Gardes-Tamine, 2006
* Poétique de Saint-John Perse, Roger Caillois, 1972
* Le rituel poétique de Saint-John Perse, Henriette Levillain, 1977
* Eclats des contraires : la poétique de Saint-John Perse, Colette Camelin 1998
* La rhétorique profonde de Saint-John Perse, Colette Camelin 2002

## Ligam extèrne

* http://www.sjperse.org/ Sit consacrat a Saint-John Perse
* http://terresdefemmes.blogs.com/mon_weblog/2005/09/mort_de_saintjo.html
* https://web.archive.org/web/20070712055326/http://www.cerphi.net/grs/perse1.htm
# Saint-Jorioz

Saint-Jorioz en arpitan (Saint-Jorioz en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Michel Beal |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 025 | 1 105 | 1 190 | 1 222 | | 1 432 | | 1 574 | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 603 | 1 585 | 1 365 | 1 266 | 1 254 | 1 100 | 1 143 | 1 077 | 1 051 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 014 | 1 046 | 1 051 | 975 | 1 002 | 1 099 | 1 059 | 1 064 | 1 181 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 360 | 1 831 | 2 446 | 3 344 | 4 178 | 5 002 | 5 644 | 5 694 | 5 716 |
| 2009 | 2010 |
| 5 716 5 941 | 5 717 5 940 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portau de Savòia (Arpitània)
# Saint-Joseph (Marga)

Saint-Joseph es una comuna normanda administrada per lo departament de la Marga de la region de la Bassa Normandia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Gérard Fauvel |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 557 | 501 | 518 | 625 | 677 | 734 | Cercar | 820 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 810 833 | 805 828 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Normandia