# Miaucenç e Lanuça

Miaucenç e Lanuça (Miossens-Lanusse en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia
### Lanuça

La prononciacion qu'ei [la'nysɔ]. Las fòrmas ancianas que son Lanuce au sègle XIIau, Lanusce en 1318, Lanussa en 1318, Lanusse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Miossens-Lanusse despuish lo 16 d'aost de 1841, quan apleguèn las duas comunas.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica lo sufixe -us (latin uceum) ei pejoratiu. Ex. : carnús, « maishanta carn » en gascon, catalan e aragonés », pallussa, « tròç, brigalha, borriàs de palha » en catalan, palhusèr, « tròç, brigalha, borriàs de palha » en gascon. Aqueth sufixe qu'ei per disparéisher en gascon.
Lo diccionari de Simin Palay, p. 605, qu'explica lanuça, lo mot e lo vilatge, com « lana magra ».
Dauzat, qu'explica La Landuça (Perigòrd) e Lanús, per lo mot landa, d'origina gallica dab lo sufixe -ucium, -ucia.
Miquèu Grosclaude, que horneish Lanusse ei un toponime e un antroponime plan espandit en Bearn, atau com Lanuce/Lanuza en Espanha. Las explicacions precedentas que son concordantas.

### Miaucenç

La prononciacion qu'ei [mjaw'sens]. Las fòrmas ancianas que son Milcents en 1072, dens Marca, Mucents au sègle XIIIau, Millesancti, en latin, en 1270, Miu-Sentz/Miusentz en 1385, Miusentz au sègle XIVau, Miucens en 1443, Miucents en 1546, Miossans en 1673, Miossens (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Miossens-Lanusse despuish lo 16 d'aost de 1841, quan apleguèn las duas comunas.
Segon lo diccionari de Simin Palay, p. 679, Miusséns qu'ei un petit nom e un patronime assimilat a Vincenç per landés; Sent Miussens : Sent Vincenç de Pau.
Dauzat, qu'explica Miaucenç per un nom germanic Milizzo e lo sufixe germanic -ing.
Miquèu Grosclaude, per Dauzat, que conselha meilèu son diccionari deus noms de familha a l'article Milcent. Qu'accèpta l'explicacion de Palay. Milcent qu'ei lo nom d'un òmi, dilhèu lo patron de Dacs, assimilat a Vincenç dens la lenga populara. P. 402, en annèxe, qu'ajusta lo nom de Milcents ei germanic, absent de l'onomastica gascona; qu'ei un prenom femenin en Anglatèrra, Milicent e un patronime dens lo nòrd de França (Normandia, Léger Atlantic, Vendèa). Per verificar l'assimilacion a Vincenç, la fèsta deu vilatge de Miaucenç qu'ei lo jorn de Sent Vincenç.
Grosclaude, p. 402, que reconstitueish la seguida probabla deus hèits :
* Milcents o Missens qu'ei un sent locau, avesque de Dacs;
* Èra pas gascon, mès sortit de l'Oèst de França, d'après lo son nom;
* Lo nom deu vilatge de Miaucenç que vien d'aqueth sent;
* Qu'estó assimilat a sent Vincenç, martir aragonés devath las persecucions de Dioclecian, plan mei coneishut, pr'amor de la semblança deus noms. Lo nom de Miaucenç qu'ei benlhèu un agiotoponime.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 1995 | 2026 | Arnaud Moulié |
| | 1995 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 262, totala: 262 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 186 | 185 | 192 201 |
| 2009 | 2010 |
| 208 209 | 225 226 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* ↑ Règlas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2
* 1 2 3 4 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 365-366
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 380
* 1 2 3 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 367-368
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 458
* Portau de Bearn