# Biost

Biost o Beost (Béost en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia
### Bagès

La prononciacion qu'ei [ba'gès] (grafia de Grosclaude, dab un g estranhament dur, incompatible dab la grafia Bagès donada per l'autor, donc ua error probabla per [ba'jɛs]; lo còdi fonetic de l'autor, p. 34, que defineish g com « g dur »). Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn que senhala l'error.
Las fòrmas ancianas que son Baies au sègle XII, Bayees en 1385, Bagees en 1538, Bagés (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). La comuna, qui s'aperava Béost-Bagès, que s'apèra adara Béost.
Segon Dauzat [en realitat per Bagert, lo bòsc e lo vilatge de Bager], lo nom que vien benlhèu deu latin fagus o deu gallic bago, « hau, hag, hai » qui donèn lo basco bago; lo sufixe qu'ei escur.
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom que deriva deu latin fagus « hau, hag » mudat en bago shens influéncia deu gallic, pr'amor de la fonetica « basco-aquitana ». Lo sufixe qu'ei probablament lo collectiu basco -etz, çò qui hè deu nom l'equivalent deu gascon haget. Lo sens qu'ei donc « ahorest de hais ».

### Biost

La prononciacion qu'ei [bjust]. Las fòrmas ancianas que son Beost en 1328 e 1654, Béost (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Béost-Bagès après la fusion de las duas comunautats, Béost adara.
Segon Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, ua fòrma anteriora de Biost que pòt estar *Benost, qui permet d'associar lo nom dab lo cognomen Venos, atestat en Espanha.
Dauzat qu'arreliga Biost, shens certitud, dab Venasca (Vauclusa), qui a benlhèu la medisha arrasic. Biost que seré explicable per un cognomen Venos (segon Rohlfs) dab lo sufixe aquitan -osto, diferent de -osso.
Miquèu Grosclaude que compara Biost, en mei deus lòcs citats abans, dab Bious (en francés), deu lac de Bious-Artigues, comuna de Laruns, dab Bion (benlhèu lo medish radicau), dab Arbiost, dab Beuste, per certanas fòrmas ancianas [en realitat sonque au sègle XVIau, çò qui ei tròp tardiu per estar significatiu e Grosclaude eth-medish qu'admet ei benlhèu un simple rencontre d'azard]. Lo toponime que demòra escur.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2020 | 2026 | Jean-François Régnier |
| 2014 | 2020 | Claudie Hélip |
| març de 2001 | 2014 | Roger Bélesta-Labourdette |
| junh de 1995 ? | 2001 | Marcel Mazza |
| | 1995 ? | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 223, totala: 228 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 390 | 353 | 326 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 371 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 286 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 284 | | | | Cercar | 197 | 210 | 212 | 212 220 |
| 2009 | 2010 |
| 211 219 | 213 217 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 140-141
* ↑ https://wikigram.locongres.com/index.php?title=2._B._La_prononciation_de_E#Cas_de_certains_d%C3%A9riv%C3%A9s
* ↑ https://www.persee.fr/doc/onoma_0755-7752_1992_num_19_1_1146_t1_0264_0000_2
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 138-139
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 45-46
* 1 2 3 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 140-141
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 72
* Portau de Bearn