# Sarrasins (Lanas)

Sarrasins o Los Sarrasins (en francés Castel-Sarrazin) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

NB. Que s'ageish deu vielh borg.
La prononciacion qu'ei [sara'zins]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Saturninus de Le Lane, de Lelane aus sègles XI-XII, castrum de Sarrazy en 1254, castro Saraceni en latin, en 1279, Castelsarrasi en 1303, ville Castri Sarraceni, en latin, en 1303, Castro Sarraceno, en latin, au començament deu sègle XIV, Castet Sarrasin (mapa de 1638), Castel Sarrazin (mapas de 1651 e deu començament deu sègle XVIII), Cast. Sarasin (mapa de 1714), Castel Sarasin (mapa de 1733).
Dauzat qu'arreliga lo nom de Sarrasins al nom de la vila deus Sarrasins, explicat per la varianta de castellum, « castèth » e peu nom latin d'òmi *Cerrucium, derivat de Cerius, dab lo sufixe -inum, puish per l'atraccion deu nom deus Sarrasins (pòble).
Negre, citat per B. Boyrie-Fénié, qu'explica lo nom per castellum « vilatge fortificat » e per un nom d'òmi Cerratius, d'aquí Castel *Cerràzi, dab accent sus a; puish atraccion deu nom de pòble. Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, que cita un aute Castel Sarrasin a Cornalach (Senta Aulària de Sarnon, Avairon) e qu'ajusta, a Milhau, las parets sarrasinas qu'avèvan un nom diuvut a la barradura de las pòrtas (sarrar = barrar).
Bénédicte Boyrie-Fénié que tròba estonable tres toponimes e sian explicats per un medish cognomen, tard dens l'Edat Mejana; que pren donc en compte l'ipotèsi d'Astor; qu'ajusta los Castèl Sarrasins, de formacion romanica, que pòden tanben designar de hortalessas dentelhadas; que postula la possibilitat d'un resultat tardiu deu latin serratim « dab un dentelh » e que basteish un *castel- serratim > castel- serradim > castel serrasin (la fricativa interdentau d que pòt passar a z, dab l'ajuda deu paronime Sarrasin (lo pòble); mès aquò explica pas, segon era, las latinizacions saraceni o sarraceni.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març 2008 | (2026) | Philippe Novembre | divèrs esquèrra | agricultor |
| març 1983 | 2008 | Jean Larreigneste | | retirat |
| | 1983 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 535, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 636 | 659 | 729 | 781 | 831 | 810 | 813 | 821 | 828 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 810 | 750 | 741 | 732 | 759 | 754 | 720 | 685 | 666 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 682 | 703 | 644 | 584 | - | 527 | 546 | 480 | 457 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 434 | 419 | 378 | 371 | 363 | 360 | 436 | 461 | 486 501 |
| 2009 | 2010 |
| 511 527 | 531 548 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ http://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=166&Itemid=0&lang=oc
* 1 2 3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 81
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 153
* Portau de Gasconha