OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sant Somplesi

Sant Somplesi$^,$$^,$$^,$ o Sant Somplisi (Saint-Sulpice-la-Pointe en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| decembre 2017 | 2020 | Raphaël Bernardin | La République en marche ! | |
| març 2014 | decembre 2017 | Dominique Rondi-Sarrat | PS | |
| març 1989 | 2014 | Bernard Soulet | divèrs esquèrra | |
| març 1981 | 1989 | Denis Poulet | | |
| març 1965 | 1981 | Georges Spénale | PS | deputat (1962-1977), senator (1977-1983) |
| 1944 | 1965 | André Milhes | | |
| | 1944 | | | |

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 8484, totala: 8703 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 7 378 | 7 612 | 7 766 7 969 |
| 2009 | 2010 |
| 7 921 8 122 | 8 091 8 296 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Personalitats ligadas amb la comuna

* Sicard Alaman

## Referéncias

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k57077661/textebrut
* ↑ Études historiques et documents inédits sur l'Albigeois, le Castrais, et l ... Par Clément Compayré
* Portal de Lengadòc
# Sant Simon (Carcin)

Sant Simon (Saint-Simon en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 25 de mai 2020 | 2026 | Patrick Calmon |
| març 2001 | 2020 | Bernard Donadieu |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 166, totala: 168 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 521 | 554 | 551 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 469 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 333 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 133 | | | | Cercar | 122 | 127 | 126 | 139 140 |
| 2009 | 2010 |
| 149 149 | 160 160 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Òlt
* Lo Portal de Carcin
* L'occitan de Carcin

## Nòtas

* ↑ https://www.ladepeche.fr/2020/05/31/patrick-calmon-elu-maire,8910601.php
* Portal de Carcin
# Sant Ternit

Sant Ternit (Saint-Trinit en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Administracion

Lista dei cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| març 2001 | 2020 | Michel Rosa | PRG |
| | 2001 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Saut; es ara del canton de Pèrnas.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 127, totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 71 | 77 | 82 | 65 | 86 | 99 | Cercar | 121 | 123 128 |
| 2009 | 2010 |
| 123 128 | 123 127 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Vauclusa

## Nòtas e referéncias

* Portal de Provença
# Sant Sixt dels Valdeses

Sant Sixt dels Valdeses (San Sisto dei Valdesi en italian) es un vilatge calabrés, que l'occitan i es parlat per una part importanta de la populacion (aperaquí 48 %). L'usança de l'occitan es deguda a la preséncia dels Vaudeses dempuèi de sègles. Fa partida de la comuna de Sant Vincenç de la Còsta.
Amb La Gàrdia es una de las enclavas lingüisticas occitanas en Calàbria.
Dempuèi 2002 l'occitan es l'objècte d'un projècte «La lenga Occitana» dins l'escòla elementària de la comuna.

## Geografia

Sant Sixt es sus una còla a 450 mètres d'altitud, enrodada de bòsques e de camps cultivats.

## Istòria

A l'entorn de 1200 i s'installa una comunautat importanta d'emigrants vaudés venguts de Piemont. Servèron lor cultura e lor religion fins al 29 de mai de 1561 que los soldats del capitani Marino Caracciolo devastèron lo borg, cremèron los ostals e tuèron centenadas de santsixtés.

## Ligams extèrnes

* (it) Sit del vilatge de Sant Sixt dels Valdeses
# Sant Soplèci (Carcin)

Sant Soplèci$^,$$^,$$^,$ o puslèu Sent Soplèci (Saint-Sulpice en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponimia

Lo nom de Sent Soplèci es lo d'un avesque de Borges, o dos segon los autors, als sègles VI e VII$^,$$^,$. En toponimia, se rencontra la fòrma sabenta de son nom (Sulpici) o de fòrmas d'evolucion populara (Soplesi, Soplèsi, Somplesi, Sepise, etc), o tanben de fòrmas d'evolucion populara influenciadas per la fòrma sabenta, generalament utilizada oficialament en francés. Sembla que Soplèci siá dins lo darrèr cas.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| julhet de 2020 | 2026 | Patrick Rame | | |
| març de 2014 | 2020 | Monique Valette-Delfour | | |
| març de 2001 | 2014 | Jean-Jacques Raffy | divèrs esquèrra | conselhièr general (2004-2015) |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Livernon; es ara del canton de Causse et Vallées (en francés), donc Causses e Vals.
* L'intercomunalitat es dempuèi lo 1èr de genièr de 2014 la del Grand-Figeac (en francés), donc del Grand Fijac.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 150, totala: 154 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 403 | 372 | 415 | 493 | 480 | 476 | 432 | 434 | 446 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 404 | 408 | 400 | 420 | 409 | 390 | 367 | 350 | 342 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 322 | 312 | 263 | 205 | 203 | 203 | 201 | 135 | 132 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 142 | 147 | 124 | 116 | 126 | 109 | 127 | 129 | 132 138 |
| 2009 | 2010 |
| 131 136 | 132 138 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Òlt
* Lo Portal de Carcin
* L'occitan de Carcin

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* 1 2 Gaston Bazalgues, A la Découverte des Noms de Lieux du Quercy et des Communes du Lot, Les Éditions de la Bouriane et du Quercy, 200, p. 123
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 629
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007,p. 387 o 235
* ↑ Un peu d'histoire... Vendredi 22 novembre 2013 url=http://www.grand-figeac.fr/un_peu_d_histoire.html, site=http://www.grand-figeac.fr
* Portal de Carcin
# Revòuta d'Atenco

La revòuta d'Atenco designa un ensems d'esmogudas que se debanèron en mai de 2006 dins la vila mexicana de San Salvador Atenco. Sa repression foguèt fòrça dura ambé plusors victimas e de desenaus d'arrestacions arbitràrias.
Foguèt entraïnada per la repression policiera d'una pichona manifestacion de floricultors que s'opausavan a la construccion d'un aeropòrt dins la region de Texcoco. Aperaquí un milier de policiers foguèron mandats còntra un seissantenau de manifestants. Après aquela intervencion, de combats opausèron la polícia a de manifestants dins la vila de San Salvador Atenco. Durèron dau 3 au 4 de mai e entraïnèron la mòrt de doas personas. La polícia arrestèt mai de dos centenaus de personas e abusada de 27 presonieras. Puei, la justícia mexicana condamnèt certanei manifestants a de penas fòrça importantas (fins a 112 ans de preson).
# Revòuta de La Grava

La revòuta de La Grava se debanèt en 1211 durant la Crosada deis Albigés après leis operacions a l'entorn de Castèlnòu d'Arri. La populacion de la vila capitèt de se revòutar còntra sa garnison francesa e d'assassinar son cap entraïnant l'evacuacion de la vila.
# Revòuta de Sabardu

La revòuta de Sabardu se debanèt en 1211 durant la Crosada deis Albigés pendent leis operacions a l'entorn de Castèlnòu d'Arri. La populacion de la vila capitèt de se revòutar còntra sa garnison francesa que foguèt massacrada.
# Revòuta dei Boxers

La Revòuta dei Boxers se debanèt en China de novembre de 1899 a setembre de 1901. Foguèt un movement d'insurreccion qu'èra inicialament opausat a la dinastia manchó, a la politica de reformas dau govèrn e la preséncia estrangiera sus lo territòri. A partir dau començament de l'annada 1900, lo govèrn de Cixi assaièt d'utilizar lo movement unicament còntra la preséncia occidentala. D'Europèus e de Chinés crestians foguèron massacrats per la foga durant tot aqueu periòde, subretot après lo començament dei combats. En junh, lei missions diplomaticas europèas installadas dins la capitala foguèron enceucladas per lei tropas regularas chinesas e lei membres dau movement dei Boxers. Lo 21 de junh de 1900, lei Occidentaus formèron una aliança granda dicha deis Uech Nacions e decidiguèron la guèrra. Lo 4 d'aost, acomencèron una ofensiva en direccion de la capitala. Maugrat una resisténcia chinesa acarnada a Peitsang (5 d'aost), Yang Tsun (6 d'aost) e a Tongzhou (12 d'aost), Pequin es atacada e conquista lo 14 d'aost. Lo govèrn chinés deguèt ajudar leis Europèus dins la repression de la revòuta que s'acabèt solament en setembre de 1901.
# Revòuta dei Cipaies

La Revòuta dei Cipaies foguèt una insureccion indiana còntra la Companha Anglesa deis Índias Orientalas que dominava Índia dempuei lo començament dau sègle XIX. Foguèt entraïnada per lo maucontentament de la populacion e dei soudats indians originaris de la region d'Aoudh après l'annexion d'aquel estat princier indian en 1856. Aqueu maucontentament foguèt renfòrçat au sen de l'armada per l'introduccion d'un fusiu novèu ambé de cartochas lubrificadas per de graissas animalas impuras tant per lei musulmans que per lei indós. Maugrat una modificacion dei cartochas, la fisança entre militars indians e britanics declinèt. De mai, la tension foguèt egalament renfòrçada per l'agitacion de la populacion, especialament de l'aristocràcia anciana que s'estimava menaçada per leis annexions de la Companhiá dins lo rèsta de la peninsula. A l'acomençaça dau conflicte, lei revòutats ocupèron Delhi e una partida de la Vau de Ganges. L'Empèri Mogòl i foguèt oficialament restablit. Pasmens, lei Britanics obtenguèron lo sostèn dei Sikhs e de la màger part dei senhors indians per reprimir l'insureccion e tornar conquistar Delhi en setembre de 1857. Puei, lo centre principau de la revòuta, d'ara situat en Aoudh onte lo conflicte se transformèt en guèrra d'independéncia, foguèt atacat e vencut dins lo corrent de 1858 e de combats se debanèron fins a 1859 dins certaneis endrechs. Marcada per d'atrocitats dins lei dos camps, aquela guèrra entraïnèt la disparicion de l'Empèri Mogòl e la fin de l'administracion de la peninsula per la Companhiá deis Índias. En vertut de l'India Act de 1858, lo govèrn de Londres s'ocupèt d'ara endavant de dirigir espereu lei possessions britanicas d'Índia.

## Liames intèrnes

* Colonialisme.
* Índia.

## Nòtas e referéncias

* ↑ D'escaramochas se debanèron fins a 1859.
# Revòuta dei Cascavèus

La Revòuta dei Cascavèus es una insureccion populara provençala que se debanèt en 1630 per s'opausar a un projècte de reforma de l'administracion fiscala reiala decidit per lo cardenau de Richelieu. Lo tèrme « cascavèu » remanda au simbòl d'identificacion utilizat per leis insurgents.
En 1630, Ais de Provença èra estada tocada per una importanta epidemia de pèsta. Dins aqueu contèxte, la promulgacion per Richelieu de l'Edicte deis Elegits, un edicte de centralizacion que prevesiá de transferir a de delegats reiaus lo poder tengut per lo Parlament d'Ais en matèria de collècta e de reparticion deis impòsts, entraïnèt lo maucontentament de la màger part dei parlamentaris e de la noblesa provençala. Leis elèits locaus sostenguèron donc l'insureccion de la populacion d'Ais que crenhava una importanta inflacion. Lo movement se desvolopèt alora e lo Parlament d'Ais refusèt d'enregistrar l'Edicte deis Elegits.
Lo movement popular se transformèt rapidament en insureccion còntra totei leis elèits. Lo castèu de la Barbent e plusors bastidas foguèron cremats per leis insurgents. Leis oficiers reiaus encargats de transferir la Cort dei Còmptes d'Ais a Tolon foguèron egalament atacats. Per restablir l'òrdre, Richelieu mandèt una armada de 6 000 òmes comandada per Enric II de Borbon-Condé. En parallèl, la noblesa provençala abandonèt lo movement, espaurida per lei destruccions. Lei fòrças reialas poguèron donc prendre lo contraròtle de la vila sensa dificultat. Richelieu abandonèt son projècte mai, en cambi, lo Parlament d'Ais foguèt somés a una emenda considerabla de 1,5 milions de liuras.

## Liames intèrnes

* Ais de Provença.
* Cardenau de Richelieu.
* Parlament d'Ais.

## Bibliografia

* (fr) Henri Grégoire, « Les impôts en Provence avant la Révolution », Bulletin de l'Académie Du Var, vol. 50-51, 1882, pp. 82-84.
# Revòuta de Bar Kokhbà

La Revòuta de Bar Koḥbà ò Segonda Guèrra Judèoromana foguèt una insureccion dei jusieus de la província de Judèa còntra l'Empèri Roman que se debanèt de 132 a 135. S'acabèt per una victòria romana saunosa qu'entraïnèt de desenaus de milièrs de mòrts e la destruccion de la màger part de la província.
Pasmens, en despiech de l'importància dei combats, lo debanament precís dau conflicte es mau conegut. L'insureccion foguèt probablament entraïnada per la decision de l'emperaire Adrian de bastir un temple dedicat a Jupitèr sus lei roïnas dau Temple de Jerusalèm destruch en 70. Dirigit per Simon bar Kokhbà, lo movement foguèt depintat coma fòrça organizat e ben comandat per lei cronicaires romans. Leis insurgents assaièron de liberar lo nòrd de Judèa per establir de comunicacions ambé Galilèa, blocar l'arribada de renfòrç romans e permetre la rebastida dau temple. Per redurre l'avantatge militar roman, lei jusieus bastiguèron un ret de tors de susvelhança e formèron de grops de guerilhas ruralas.
Lei Romans deguèron mobilizar de tropas fòrça importantas per reconquistar la region e i mandèron entre 8 e 12 legions dirigidas per lo generau Sextus Julius Severus. Puei, coma èran secutats per la guerilha jusieva que li causava de pèrdas importantas, adoptèron una tactica de tèrra cremada per reprimir pauc a pauc l'insureccion. Aquò entraïnèt de destruccions fòrça importantas mai permetèt la presa de Jerusalèm e l'enceuclament de Simon bar Koḥbà dins la fortalesa de Betar. Lei darriers insurgents i foguèron vencuts e chaplats en 135.
Lo bilanç de la guèrra èra important per lei dos camps. D'efèct, se lei pèrdas romanas son desconegudas, au mens una legion foguèt anientada dins lo corrent dei combats e una segonda foguèt quasi exterminada. Per leis insurgents, lo bilanç donat per lei cronicaires romans (580 000 tuats, 50 vilas e 985 vilatges destruchs) es probablament exagerat mai depinta ben la devastacion de la província a l'eissida dei combats. En mai d'aquò, Adrian ordonèt la destruccion de Jerusalèm. L'accès a la vila foguèt enebit ai jusieus que deguèron s'exilar entraïnant la formacion de la Diaspòra.
* Moneda de la revòuta de Bar Koḥbà: de front, la façada dau Temple de Jerusalèm sota l'estela, enrodat dau nom "Simon"; au revèrs, lulav e etrog, enrodat de l'inscripcion: "Vèrs/ Per la desliurança de Jerusalèm"
* Denier de plata de Bar Koḥbà: de front: trompetas, enrodat de l'inscripcion "Vèrs/ Per la desliurança de Jerusalèm"; au revèrs, una lira; lo tèxte se legís ansin: "Segonda annada de la desliurança d'Israèl"
# Revòuta de Cronstadt

La Revòuta de Cronstadt es una insureccion antibolchevica que se debanèt dau 28 de febrier au 18 de març de 1921 durant lo periòde finau de la Guèrra Civila Russa. Marquèt l'apogèu de la crisi economica e politica que viviá lo país a la fin d'aqueu conflicte. D'efiech, per trobar lei ressorsas necessàrias a son esfòrç de guèrra, lo govèrn bolchevic aviá adoptat de mesuras de requisicion violenta (« comunisme de guèrra ») e la màger part dei vilas importantas avián de problemas grèus d'avitalhament. Lei relacions entre l'elèit dau Partit e d'elements revolucionaris de basa se desgradèron donc en causa d'aquelei tensions. Lei marins de la basa navala de Cronstadt, situada sus una illa a l'oèst de Petrograd, èra ansin de sostèns de la revolucion, mai se revoutèron per protestar còntra la confiscacion creissenta dau poder per lo Partit. Reclamèron un retorn ai « fònts » dau movement revolucionari, es a dire un retorn a la democracia dei soviets e la libertat de produccion per leis artesans e lei païsans.
La reaccion dau govèrn centrau foguèt violenta après una brèva temptativa de negociacions. D'efiech, durant l'ivèrn, l'accès a l'illa èra aisat en causa de la gelada de la mar Baltica. Pasmens, aquel accès dispareissiá a la prima. Quauquei mes après la desfacha dei darrierei tropas antibolchevicas dins la mitat occidentala de Russia, certanei bolchevics crenhavan una intervencion estrangiera novèla a partir d'aquela basa. De son caire, leis insurgents avián de resèrvas importantas de municions e d'obús, mai foguèron pas capables d'organizar una defensa eficaça. Pasmens, lei quilomètres de glaç de passar èran ja un obstacle important e plusors assauts dei fòrças bolchevicas foguèron rebutats. Lei combats durèron ansin dau 7 au 17 de març. Lei tropas rojas foguèron finalament capablas de tornar prendre lo contraròtle de la basa entre lo 17 e lo 18 de març. Perdiguèron entre 527 e 1 412 tuats durant aquelei combats còntra aperaquí un milier per lei defensors. 6 528 insurgents foguèron capturats (2 168 condamnats a la pena de mòrt). Lo rèsta capitèt de s'enfugir vèrs lei regions e país vesins.

## Liames intèrnes

* Comunisme de guèrra.
* Guèrra Civila Russa.
* URSS.

## Bibliografia

* (fr) Jean-Jacques Marie, Cronstadt, Fayard, 2005.
# Revòuta de Rore

La revòuta de Rore o revòuta dau Rore foguèt una importanta revòuta antifiscala de l'Ancian Regim. Durèt d'abril a julhet 1670, e aguèt luòc dins la region de Aubenàs, dins lo Vivarés. Tira son nom de son menaire, Antòni dau Rore, proprietari terrenau de La Chapela (uèi dins lo departament d'Ardecha). Educat e respectat, aviá servit dins l'armaa reiala.

## Veire tanben

* Wikidata: Q3458282

## Nòtas e referéncias

* (fr) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en francés intitolat « Révolte de Roure ».
* ↑ Aquestes noms son de traduccions daus noms francés; i a pas cap d'atestacion dau nom occitan.
* ↑ . patrimoine-ardeche.com..
# Revòuta dei Benjaminitas de 1773 aC

La Revòuta dei Benjaminitas de 1773 aC foguèt una guèrra durant lo periòde la Mesopotamia antica. Opausèt l'aliança dei tribús bensimalitas fidèlas ai rèi de Mari Zimri-Lim, de Babilònia Hammurabi e de Qatna contra l'aliança dei tribús benjaminitas ambé lo rèi d'Eshnunna Ibal-pi-El II. Se debanèt vèrs 1773-1769 aC.
L'insurreccion comencèt vèrs 1773 aC mai Zimri-Lim, ambé l'ajuda de Babilònia e de Qatna, respondèt rapidament e ganhèt la batalha Dur-Yahdun-Lim. Les Benjaminitas se repleguèron donc dins lo Zalqanum per aprofichar l'aliança ambé lo rèi d'Eshnunna. Entre 1772 e 1771 aC, la guèrra se generalizèt dins la Djezireh auta en causa de la revòuta d'unei vassaus de Mari. Ibal-pi-El II mandèt doas armadas contra Mari intrant donc dubèrtament en guèrra. Capitèt de prendre Ekallatum puei Shubat-Enlil.
En 1771 aC, Babilònia ajudèt donc tornarmai Mari. L'armada sud d'Eshnunna foguèt blocada vèrs la frontiera dau reiaume e l'armada nòrd foguèt replegada a la batalha dei Pòrtas d'Andarig. L'intensitat de la guèrra demeniguèt adonc e una patz de compromés foguèt realizada entre Mari, Qatna, Babilònia e Eshnunna. Dins lo reiaume de Mari, Zimri-Lim e lei tribús benjaminitas se reconcilièron.
# Richecourt (Mòsa)

Richecourt es una comuna francesa administrada per lo departament de Mòsa de la region de Lorena.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Daniel Rouyer |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 155 | 169 | 198 | 212 | 201 | 200 | 190 | 201 | 193 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 180 | 179 | 165 | 151 | 139 | 142 | 130 | 121 | 96 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 90 | 91 | 82 | 47 | 52 | 57 | 63 | 55 | 68 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 54 | 60 | 58 | 63 | 58 | 43 | 59 | 61 | 63 |
| 2009 | 2010 |
| 64 65 | 66 67 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Richelieu (Indre e Léger)

Richelieu es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Hervé Novelli |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 3 205 | 3 152 | 3 117 | 2 817 | 2 782 | 2 914 | 2 820 | 2 660 | 2 649 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 2 593 | 2 601 | 2 641 | 2 542 | 2 418 | 2 423 | 2 471 | 2 364 | 2 318 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 2 305 | 2 281 | 2 124 | 1 957 | 1 861 | 1 698 | 1 782 | 1 915 | 2 051 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 2 004 | 2 214 | 2 444 | 2 433 | 2 223 | 2 165 | 1 993 | 1 971 | 1 950 |
| 2009 | 2010 |
| 1 956 2 000 | 1 941 1 984 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

Modèl:Portal Hervé Novelli
# Richemont

Richemont pòt èsser:
* Richemont, una comuna de Mosèla
* Richemont, una comuna de Sèina Maritima
# Richecourt

Richecourt pòt essèr:
* Richecourt, una comuna de Mòsa
* Richecourt, una comuna de {}