OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Love love love

Love love love (en anglés amor amor amor) ei un perhum d'Ágatha Ruiz de la Prada dirigit as mainades e adolescentes que cèrquen eth sòn prince blu. Pren aguest nòm peth desir d'aumplir eth mond d'amor, pr'amor que respon a ua filosofia de vida fondamentada ena amor que consistís en gaudir des petites causes de cada dia.
Siguec presentat en Madrid eth 8 de noveme de 2011 ar estudi dera geniau dissenhaira. Eth 12 de hereuèr ne hec promocion en Milan (Itàlia) damb era intencion d'aumentar-ne es ventes de cara ath dia de Sant Valentin.
Se trape en nauta concentracion.

## Composicion

Nòtes de hons : husta de sandal e mofa.
Nòtes mieges : fruts deth bòsc, gensemin e arròsa.
Nòtes nautes : mandarina, margarida.
# Llanos

Lei Llanos son un plan erbós e palunós situat dins lo nòrd-oèst de l'America dau Sud, en Colómbia e Veneçuèla, e entre leis Andes e l'Ocean Atlantic lòng dau flume Orinoco. Forman una ecoregion particulara que fa partida dau biòma dei pradariás, dei savanas e dei brossas tropicalas e subtropicalas. Es una region fòrça propícia a l'agricultura, especialament au norrigatge. Pasmens, en causa d'una esplecha tròp importanta, l'equilibri environamentau de certanei regions dei Llanos es menaçat.

## Liames intèrnes

* Colómbia.
* Veneçuèla.
# Lledó

Lledó :
| Comarca | Matarranya |
| Província | Teròl |
| Comunautat Autonòma | Aragon |
| Còde postal | 44624 |
| Superficia | 15,82 km$^2$ |
| Altitud | 460 m |
| Populacion | 168 ab. |
| Flume | Algars |
Lledó es una comuna de la Franja de Ponent, situada dins la comunautat autonòma d'Aragon. Se tròba dens la província de Teròl e la comarca deu Matarranya. Comptava 168 abitants en 2011.
# Llançà

Llançà es un municipi de la província catalana de Girona e de la Comunautat Autonòma de la Catalonha.
# Llanos del Caudillo

Llanos del Caudillo es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# Llardecans

Llardecans es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
# Llaurí

Llaurí es un municipi de la província espanhòla de Valéncia dins la Comunautat Autonòma del País Valencian.
# Llauró

Llauró en catalan ( Llauro en francés) es una comuna catalana, situada dins lo departament dels Pirenèus Orientals e la region Occitània.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Roger Tourné |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 314, totala: 317 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 191 | 205 | 198 | 236 | 255 | 270 | 316 | 322 | 324 331 |
| 2009 | 2010 |
| 333 339 | 327 330 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Catalonha
# Llavorsí

Llavorsí es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
# Llera

Llera es un municipi de la província espanhòla de Badajoz e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
# Manizales

Manizales es una vila de Colómbia, capital del Departament de Caldas.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Mar de Weddell

La mar de Weddell fa partit de l'Ocean Atlantic e se situa a proximitat del continent antarctic, bordada per una imensa baia que se trapa entre la tèrra de la reina Maud a l'èst e la tèrra de Graham a l'oèst, al nòrd es delimitada per una cadena de montanhas sosmarinas, la crèsta indoatlantica.
L'extrêm sud-oèst, fins a l'Illa de l'Elefant, es de longa cobèrta de banquisa, mentre qu'al sud confronta la glaca de la barrièra de Ronne-Filchner. Ten una una superfícia totala d'aperaquí 2,8 milions de km², la largor maximala es de 2 000 km mentre que la prigondor varia de 500 a 5 000 m. Es revendicada per Argentina.
La mar deu son nom al navegador britanic James Weddell , que en 1823 atenguèt la latitud de 74 ° S e dintrèt dins la baia. De 1902 a 1904, la mar de Weddell foguèt explorada e mesurada per l'escocés William Speirs Bruce. Dins lo meme periòde, lo naviri "Antartic" de l'expedicion suedesa antarctica dirigida per l'explorator Otto Nordenskjöld foguèt pres pel glaç e s'aprigondiguèt lo 12 de febrièr de 1903, l'equipatge, après 16 jorns de marcha, atenguèt l'illa Paulet ont ibernèt dins de cabanas de pèira e foguèt salvat 10 meses pus tard. Las roïnas de las cabanas son encara vesedoiras uèi.
Un episòdi similar se repetèt en 1916 quora l'«Endurance», lo naviri de l'explorator britanic Ernest Shackleton se faguèt prene pel glaç e foguèt destruit. Dins aquel cas tanben, l'equipatge foguèt recuperat après de meses de sojorn sus l'illa Elefant.
# Mar de las Filipinas

La mar de las Filipinas es una partida de l'ocean Pacific bordada per las Filipinas e Taiwan à l'oèst, Japon al nòrd amb l'archipèla Nansei (illas Ryukyu), Kyushu, Shikoku, Honshu e l'archipèla de Nanpo, las illas Marianas a l'èst e Palaos al sud.
Lo fons de la mar de las Filipinas se constituís per la placa filipina que passa, a l'oèst, jos la placa eurasiatica que formèt l'archipèla de las Filipinas. Entre ambedoas placas i a la fòssa de las Filipinas (10 540 mètres de prigondor).
A l'èst, la placa pacifica passa jos la placa de las Filipinas per formar la fòssa de las Marianas (10 911 mètres de prigondor).
Del 19 al 20 juin 1944, dins la mar de las Filipinas se debanèt la batalha de la mar de las Filipinas, una batalha navala e aeriana de la Guèrra del Pacific pendent la Segonda Guèrra Mondiala, e qu'opausèt la Marina imperiala japonesa e la Marina dels Estats Units d'America.
# Mar dels Sargasses

La mar dels Sargasses, nomenada atal pel tipe d'algas del gènere Sargassum qu'i butan, es una region s'espandissent al mièg de l'Atlantic Nòrd, a l'entorn dels corrents oceanics: a l'oèst, i a lo corrent del Golf, al nòrd lo corrent de l'Atlantic Nòrd, a l'èst lo corrent de las Canàrias e al sud lo corrent Nòrd-equatorial. Aquel sistèma de corrents fòrma lo corrent subtropical de l'Atlantic Nòrd.
Fa prèp de 1 100 km de larg per 3 200 km de long; s'espandís suls 70º N fins als 40º O, e dels 25º N als 35º N. Las illas Bermudas se tròban près del tèrme occidental d'aquela mar, qu'es l'unica del mond que banha pas cap de còstas de tèrra fèrma.
De marins portugueses que Diogo de Tieve aurián descobèrt aquela region mavigant al sègle XV, pr'amor se ja seriá estat coneguda de per avans, coma se pòt interpretat un poèma d'Avien, autor latin del sègle IV, que descriu una partida de l'Atlantic cobèrta d'algas. Colomb e los seus òmes tanben parlan del grands nombre d'algas que s'espandisson a la superfícia.
Aquela mar es coneguda per aver estat tradicionalament l'endrech de famosas desapeissons de naus; demorants imobils per manca totala de vent pendent de longs periòdes e que las algas cobrissonent la mar pòdon atormerar las eliças, fins a que foguèt nomenada «la tomba de las naus». Tanben a una foncion majòra al cicle de vida de l'anguila europèa, un peis que torna al mar dels Sagasses per se reproduire.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Mar del Nòrd

La mar del Nòrd es una mar epicontinentala de l'ocean Atlantic, situada al nòrd-oèst d'Euròpa, e que s'espandís sus una superficia d'environ 575 000 km².
# Mar i cel (comedia musicau)

Mar i cel qu'ei ua comedia musicau estreada per la companhia catalana Dagoll Dagom dab escadudas de las granas successivament en 2007, 2004 e 2014 dab un libret de Xavier Bru de Sala e ua musica composada per Albert Guinovart e basada subre lo roman deu medish títol d'Àngel Guimerà.

## Sinopsis

20 ans après l'expulsion deus Moriscos lo Vicerei de València qu'ei près per piratas que 'u reconeishen. Lo capitani, Saíd, que tracta totun los presoèrs miélher de çò qui's poderé esperar, sustot las hremas, çò qui esmaleish los sons marins e hè que la hilha deu Virrei que e s'amorose d'eth, en bèth desvelhar l'ira de son pair. A la fin, los presoèrs cristians que las se viran entà liberà's, lo Vicerei qu'aucideish Saíd e la soa filha que's mata.

## Empontage

La quasi totalita de l'òbra que transcorreish sus un vaishèth sancèr que pòt virar o s'inclinar e que permèt realitzar acrabacias de tot escantilh dab los pont, los mast, las còrdas e las escalas.
# Mar de Siberia Orientala

La Mar de Siberia Orientala es una mar de l'Ocean Artic situada entre lo litorau de Siberia au sud, l'archipèla de Nòva Siberia a l'oèst, la Mar de Laptev e l'illa de Wrangel a l'èst. Es una zòna pauc estudiada caracterizada per un clima dur, una salinitat febla, una raretat relativa de la preséncia d'organismes vivents (animaus ò vegetaus), una prefondor febla generalament inferiora a 50 m maugrat una superficia de 936 000 km² e de marèias egalament fòrça feblas e inferioras a 25 cm.
# Mar del Plata

* De pas confondre amb La Plata.
Mar del Plata qu'ei ua vila de la província de Buenos Aires, Argentina. Qu'acesa ua populacion de 563.748 abitants (2005).

## Vejatz tanben
### Ligams extèrnes

Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Mar del Plata, sus Wikimedia Commons
* Ajuntament de Mar del Plata en castelhan
# Mar epicontinentala

Una mar epicontinentala es una partida d'ocean que cuerb una partida d'una plataforma continentala. Es donc caracterizada per un fons pauc prefond, sovent inferior a 200 m. Ansin, se comunica largament amb la superficia de l'ocean, l'influéncia oceanica i es en realitat relativament limitada. En particular, i a ges de corrent de prefondor e lei corrents marins de superficia son principalament dictats per lo regim dei vents dominants.
Au nivèu geologic, una mar epicontinentala es generalament lo resultat de l'accion de l'aiga durant leis transgressions marinas e lei periòdes glaciaris. D'efiech, lei mecanismes d'erosion entraïnan lo cavament de certanei regions dau litorau que son alora aisament inondadas a la remontada dau nivèu generau de l'ocean mondiau. Per exemple, es lo cas de la Baia d'Hudson qu'es un bacin d'erosion glaciari que foguèt negat a la fin dau darrier periòde glaciari.

## Liames intèrnes

* Mar.

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) J. Zevenhuizen, « Surficial marine geology, southeastern Hudson Bay », Dalhousie University, Natural Resources Canada/ESS/Scientific and Technical Publishing Services, 1993.
# Miannay

Miannay es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Francine Gallet |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 810 | 800 | 722 | 744 | 842 | 797 | 840 | 843 | 852 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 840 | 906 | 895 | 886 | 859 | 821 | 781 | 770 | 726 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 704 | 704 | 654 | 600 | 594 | 590 | 599 | 542 | 571 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 557 | 544 | 505 | 579 | 558 | 553 | 589 | 599 | 584 |
| 2009 | 2010 |
| 568 614 | 553 598 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* Portal de las comunas de França
# Mialet (Gard)

Mialet (Mialet en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2020 | Jean-Marc Verseils | divèrs drecha | agricultor retirat |
| 2001 | 2014 | Gilbert Rouanet | PS | |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 592, totala: 605 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 557 | 558 | 563 574 |
| 2009 | 2010 |
| 575 591 | 586 599 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 621 abitants.

## Veire tanben

* Comunas de Gard

## Nòtas

* Portal de Lengadòc
# Mianos

Mianos es un municipi de la província espanhòla de Saragossa dins la Comunautat Autonòma d'Aragon.
# Mialet (Perigòrd)

Mialet (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [mja’lɛ]. Las fòrmas ancianas son Melet au segle XII, Meletum (latinizacion) en 1365. Mialet ven dau latin tardiu melus) (dau latin classic malus), emb lo sufixe collectiu -etum (pasmens, Chantal Tanet e Tristan Hordé temptan tanben un nom latin Miletus); *meletum seriá donc « la pomareda ». L'evolucion Melet [ > Mealet] > Mialet es normala$^,$$^,$.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2026 | Dòna Dominique Marceteau | divers mança | retirada |
| decembre de 2006 | 2014 | Pierrette Razé | PS | retirada |
| març de 2001 | decembre de 2006 | Jean-Louis Colombier | | |
| març de 1989 | 2001 | Céline Millet-Lacombe | radicau | conselhiera generala (1979-1988) |
| davant 1981 | ? | Maurice Marquet | PCF | |
| març de 1971 | 1977 (mòrt en foncions) | Henri Millet-Lacombe | radicau | metge, conselhier generau (1970-1979) |
| | 1971 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 686, totala: 695 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 905 | 2 007 | 1 989 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 777 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 2 021 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 287 | | | | Cercar | 717 | 684 | 681 | 669 678 |
| 2009 | 2010 |
| 665 675 | 662 671 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20160811041756/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/st-pardoux-la-riviere/MIALET.htm
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 221
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 428, a Malay
* Portau de Perigòrd
# Miařaouřa

Miařaouřa es, en grafia de l'escòla de Pò, l'anciana comuna de Mialaura, dins la Val d'Ors.
# Mialòs

Mialòs (Mialos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [mia'lɔs]. Las fòrmas ancianas que son Milos en 1232, Mielos en 1385 e en 1513, Mialos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Pau Raimond avèva desbrembat la fòrma de 1232 e ni Gerhard Rohlfs, nimei Dauzat e Rostaing que trobèn pas de solucion. Miquèu Grosclaude que conclutz cau identificar mil-. Qu'elimina lo nom germanic d'òmi Milo- (La Ferté-Milon), pauc compatible dab lo sufixe aquitan -os, lo nom gallic Milius e lo nom latin Emilius, qui aurén molhat l. Demòra l'arrasic basco-aquitana *bil-, « causa redonda, tuca arredondida », qui pòt passar aisidament a *mil-. La nocion de « tuca arredondida » que correspón meilèu au site. Grosclaude que presenta l'ipotèsi shens certitud absoluda.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2005 | 2026 | Didier Darribère | |
| junh de 1995 | 2005 | Anna Alary | PS |
| març de 1989 | 1995 | Robert Ducassou | |
| | 1989 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 109, totala: 109 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 94 | 90 | 94 96 |
| 2009 | 2010 |
| 97 99 | 100 102 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 87
* Portau de Bearn
# Lo Comte de Monte-Cristo

Lo Comte de Monte-Cristo qu'ei un roman d'aventura de l'escrivan creòl francés Alexandre Dumas. Amassa dab Los tres Mosquetaris qu'ei considerat com un deus romans màgers d'Alexandre Dumas.
Que ho publicat en 1844 e que conta la venjança d'un marin, Edmond Dantès, contra tres òmis qui l'an hèit empresoar injustament durant mantuas annadas : lo pescador catalan Fernand (amorós de la nòvia de Dantès), lo procuraire deu rei Villefort (qui vòu har desaparéisher Dantès per'mor d'estar lo sol testimòni de las simpatias bonapartistas deu son pair) e lo comptable deu vaishèth de Dantès, lo Faraon (per simpla gelosia e rancuna). En preson Dantès que hè la coneishença d'un prèste italian hèra saberut e sapient, l'abat Faria, qui completa la soa educacion e qui'u ditz on trobar un gran tresaur qui balharà au marin lo parat de's venjar. Dantès que s'escapa deu la soa preson (lo castèth d'It) en se bèth préner la plaça de l'abat dens lo son linçòu de mort. Un còp liure que's pòt vodar a recompensar los qui ensagèn de l'ajudar (lo son armator Morrel) e a castigar los tres mentidors.
L'accion que's passa en Provença (Dantès qu'ei de Marselha), Italia, França e a l'Orient Mejan.
# Lo Claus

Lo Claus (Le Claux en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Chantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Lo Claus :
| | Chailada | Dièna |
| Lo Faugós | | |
| | Mandalha e Sant Julian quadripunt | La Vijairá |

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son Le Claux en 1504 (en francés), Lou Clau en 1670, Le Clos en 1784, Le Clous (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII. Lo Claus ven del latin clausum, mas, a causa de l'article, deu èsser d'origina medievala e, probablament, del segond millenari. La prononciacion es [lu 'klaw] (Apchon), [bar 'klaw] (= al Claus, a La Vijairá); lo nom sembla podre èsser utilizat sense article : [a 'klaw] = a Claus (d'un informator que ditz [lu 'klaw] quand una traduccion li es demandada).

## Istòria

La comuna se creèt en 1835, a partir de Chailada.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| març 2014 | 2020 | Guy Loubeyre |
| març 2008 | 2014 | Jacques Bergeron |
| març 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Murat, i demorèt.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 196, totala: 203 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | 814 | 781 | 766 | 720 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 795 | 788 | 835 | 800 | 822 | 899 | 910 | 862 | 877 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 875 | 928 | 934 | 797 | 778 | 717 | 662 | 600 | 570 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 506 | 405 | 352 | 341 | 293 | 260 | Cercar | 220 | 217 223 |
| 2009 | 2010 |
| 215 221 | 213 219 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496855ZGsOCr
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 194
* ↑ enquèsta Sivadon, abrial 2018
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=9627
* Portal d'Auvèrnhe
# Lo Chivau Blanc

Lo Chivau Blanc (Cheval-Blanc en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia
### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Lo Chivau Blanc :
| Cavalhon | Lei Talhadas | Robion, Maubèc, Opeda |
| Orgon delai Durènça | | Menèrba per un qüadripunt |
| Senàs delai Durènça | Malamòrt (Bocas de Ròse) | Merindòu |

## Toponimia

Lo nom d'aqueu vilatge recent es lo d'una anciana aubèrja$^,$ e garda la memòria de son ensenha.

## Administracion

Lista dei cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2001 | 2020 | Christian Mounier | divèrs drecha |
| | 2001 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Cavalhon; es ara dau canton dau Chivau Blanc (burèu centralizator).

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 4113, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 400 | 1 328 | 1 289 | 1 431 | 1 530 | 1 625 | 1 670 | 1 723 | 1 836 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 904 | 1 809 | 1 794 | 1 957 | 1 917 | 1 904 | 1 778 | 1 666 | 1 664 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 706 | 1 622 | 1 655 | 1 541 | 1 708 | 1 702 | 1 748 | 1 639 | 1 821 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 839 | 1 880 | 2 029 | 2 372 | 3 032 | 3 524 | 3 981 | 4 048 | 4 104 4 188 |
| 2009 | 2010 |
| 4 163 4 248 | 4 138 4 217 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 2016 : 4215

## Veire tanben

* Comunas de Vauclusa

## Nòtas e referéncias

* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 187
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 343
* Portal de Provença