OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maurepas (Ivelinas)

Maurepas es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Ivelinas e la region d'Illa de França.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Georges Mougeot |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 247 | 282 | 255 | 272 | 306 | 306 | 288 | 311 | 283 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 263 | 262 | 264 | 242 | 222 | 232 | 227 | 242 | 242 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 226 | 252 | 273 | 284 | 300 | 286 | 253 | 325 | 304 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 352 | 1 791 | 13 577 | 18 764 | 19 718 | 19 586 | 18 705 | 18 789 | 18 752 |
| 2009 | 2010 |
| 18 768 19 110 | 18 679 19 014 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Lugny (Aisne)

Lugny es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Albert Thiebaut |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 140 | 155 | 154 | 211 | 226 | 237 | 242 | 265 | 283 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 265 | 258 | 257 | 266 | 241 | 209 | 205 | 207 | 191 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 205 | 196 | 169 | 169 | 206 | 188 | 193 | 223 | 212 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 210 | 197 | 168 | 159 | 153 | 145 | 133 | 132 | 130 |
| 2009 | 2010 |
| 128 132 | 126 130 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Lugo-di-Nazza

U Lugu di Nazza en còrs (Lugo-di-Nazza en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Nauta Corsega‎ e la region de Corsega.

## Geografia

Lugu-di-Nazza Se situa en lo departament de l'Anautita-Corsega (2B), arrondissement de Ghisoni.
Lugu-di-Nazza se situe dans le département de la Haute-Corse (2B), arrondissement de Ghisoni.

## Istòria

N'en agost 1984, un concèrt d'un grop encara pauc conegut, E Muvrini, li cal desenrotllar-se dins lo pòble. Associat al vent del nacionalisme corse, lo grop se vei enebir la siá representacion qualques jorns per endavant, a la desencusa d'un possible disturbi de l'òrdre public. Las autoritats fan bloquejar per CRS la rota d'accès dins lo vilatge lo jorn del concèrt. Lo public, malgrat aiçò, arriba en caminant a s'amassar e las autoritats devon lâcher paissièra. Es lo un dels eveniments #qu'a contribuit a lançar la carrièra del grop E Muvrini.
En août 1984, un concert d'un groupe encore peu connu, I Muvrini, doit se dérouler dans le village. Associé au vent du nationalisme corse, le groupe se voit interdire leur représentation quelques jours auparavant, au prétexte d'un possible trouble de l'ordre public. Les autorités font bloquer par des CRS la route d'accès au village le jour du concert. Le public, cependant, parvient en marchant à se rassembler et les autorités doivent lâcher prise. C'est l'un des événements qui a contribué à lancer la carrière du groupe I Muvrini.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | François Benedetti |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | 420 | 475 | 376 | 464 | 472 | 472 | 374 | 488 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 457 | 470 | 450 | 531 | 506 | 552 | 535 | 512 | 503 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 549 | 504 | 452 | 508 | 506 | 512 | 504 | 151 | 123 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 116 | 105 | 90 | 100 | 105 | 103 | 116 | 114 | 112 |
| 2009 | 2010 |
| 110 111 | 108 109 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Corsega
# Lugny-lès-Charolles

Lugny-lès-Charolles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.

## Geografia

Comuna situada a la cœur del País Charolais, suls bòrds de la Arconce, a la encreuament de las rotas Charolles-Marcigny (D10) e La Clayette-Paray-lo-Monial (D270), a unitat|6|km {} a la S-O de Charolles, 10 km a la S-E de Paray-lo-Monial, 16 km a la N-O de La Clayette, 22 km a la N-E de Marcigny.
* Glèisa de Lugny-lès-CharollesGlèisa de Lugny-lès-Charolles
* Lo Arconce a Lugny-lès-Charolles amb pont del camin de fèrreLo Arconce a Lugny-lès-Charolles amb pont del camin de fèrre
Commune située au cœur du Pays Charolais, sur les bords de l'Arconce, au carrefour des routes Charolles-Marcigny (D10) et La Clayette-Paray-le-Monial (D270), à 6 km au S-O de Charolles, 10 km au S-E de Paray-le-Monial, 16 km au N-O de La Clayette, 22 km au N-E de Marcigny.
* Église de Lugny-lès-CharollesÉglise de Lugny-lès-Charolles
* L'Arconce à Lugny-lès-Charolles avec pont du chemin de ferL'Arconce à Lugny-lès-Charolles avec pont du chemin de fer

### Comunas vesinas
## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Bernadette Buisson |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 507 | 514 | 490 | 589 | 631 | 585 | 588 | 621 | 650 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 623 | 583 | 609 | 588 | 609 | 598 | 590 | 594 | 553 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 554 | 473 | 456 | 417 | 400 | 376 | 367 | 370 | 324 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 347 | 314 | 226 | 228 | 242 | 277 | 318 | 324 | 335 |
| 2009 | 2010 |
| 334 346 | 336 349 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Lugny-Champagne

Lunhi (en Champanha) (Lugny-Champagne en francés es una comuna francesa, situada dins lo departament de Char e la region dau Centre.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per lhuec:
* Lunhi (en Champanha) - Parrochia de Lugniaco en 1144; Parochia de Leugniaco en 1162; Luniacum in Champania en 1184; Luegni en 1203; Luigni in Campania en 1228; Luighniacum en 1233; Luygny en 1267; Ligniacum en 1283; Luygniacum en 1301; Lunhi en 1336; Leugny en Champaigne en 1497; Lugny le Champenoit en 1781.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Régis du Fayet |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 149, totala: 151 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 505 | 490 | 491 | 390 | 430 | 522 | 494 | 525 | 533 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 554 | 552 | 567 | 533 | 520 | 517 | 486 | 483 | 459 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 458 | 472 | 452 | 409 | 415 | 409 | 386 | 372 | 341 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 360 | 321 | 275 | 221 | 207 | 166 | 177 | 178 | 181 184 |
| 2009 | 2010 |
| 179 182 | 170 171 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* Portal de las comunas de França
# Lugo

Lugo :
| País | Espanha |
| Comunautat | Galícia |
| Superfícia | 9856 km² |
| Populacion | 93 853 (2007) |
| Latitud | 43° 01' N |
| Longitud | 7º 33' O |
| Altitud | 465 m |
| Localizacion de la vila en Espanha ||
Lugo es la capitala de la província de Lugo dins la comunautat autonòma espanhòla de Galícia. Sa populacion èra estimada a 93 853 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 9856 km².

## Luòcs e monuments

Los barris romans de Lugo son sus la lista del Patrimòni Mondial de l'Umanitat.
* Portau d'Espanha
# Jean-Baptiste Vuillaume

Jean-Baptiste Vuillaume (Mirecourt, lo 7 d'octobre de 1798 - París, lo 19 de març de 1875) qu'ei lo mei famós deus laütièrs francés deu sègle XIX.
Que vadó a Mirecourt capitala francesa de la laüteria on aprengó deu son pair lo son mestièr. En 1818, que devarè a París entà tribalhar dens los talhers de François Chanot puish, en 1821, en çò de Lette Joseph Dominique dab qui aubrire, en 1824, ua botiga aperada Lette et Vuillaume carrèra Croix-des-Petits-Champs. En 1827 qu'arrcevó la medalha d'argent a l'exposicion mondiau de París e en 1828 qu'aubrí la soa botiga deu 46 carrèra Petits-Champs.
Durant la soa carrièra que copiè mantun instruments e italians mei que mei. Que sabó innova tanben totun e qu'ei l'autor deu màger instrument de còrdas hergada de l'istòria : l'octobassa.
Que ho tanben ua personalitat mondana de la purmèra dens lo París deu sègle XIX en contacte dab los grans artistas e scientifics deu son temps dab qui e miè las soas recercas artisticas e tecnicas de laütièr. Qu'avó justament lo fisician acostic Karl Rudolf Koenig com aprenedís.
Uei lo dia, los sons instruments que son recercats per concertistas deus màgers.

## Quauques violonistas qui an avuts de vriulons de Vuillaume

* Charles-Auguste de Bériot (1802 - 1870) apreciava los sons arquets
* Henri Vieuxtemps (1820 - 1881)
* Camillo Sivori (1815 - 1894)
* Joseph Joachim (1831 - 1907)
* Eugène Ysaÿe (1858 - 1931)
* Joseph Suk (1874 – 1935)
* Jacques Thibaud (1880 - 1953)
* Fritz Kreisler (1875 - 1962)
* Isaac Stern (1920 - 2001)
* Joseph Hassid (1926 - 1950)
* Ruggiero Ricci (1918 -)
* Aaron Rosand (1927 -)
* Cristian Rossi (1948 -)
* André Rieu (1949 -)
* Hilary Hahn (1979 -)
* Pierre Fouchenneret (1985 -)
* Patrice Fontanarosa (1942 -)
* Hélène Collerette
* Olivier Pons (1970 -)
* Nemanja Radulovic (1985-)
* Quatuor Modigliani (2003-)
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Jean-Baptiste Vuillaume, sus Wikimedia Commons
# Jean-Baptiste Millière

Jean-Baptiste Millière (1817-1871) es un deputat de la Sèine, un avocat e un jornalista francés. Pendent la Comuna de París, temptèt de conciliar lo govèrn de Versalhas e la Comuna. Participèt pas ni a la Comuna ni a la guèrra civila. Pasmens, foguèt arrestat e fusilhat per l'armada governamentala lo 28 mai de 1871 sus leis escaliers dau Panteon. Sei paraulas darrieras foguèron «Viva l'Umanitat !»

## Nòtas e referéncias

* ↑ Prosper-Olivier Lissagaray, Histoire de la Commune de 1871, Edicions La Découverte & Syros (2004), pp. 361-363 e Apendici XXIII.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Jean-Baptiste Millière, sus Wikimedia Commons
# Jean-Baptiste de Lamarck

Jean-Baptiste Pierre Antoine de Monet, cavalièr de Lamarck (1$^{èr}$ d'agost de 1744, Bazentin, Somme–18 de decembre de 1829, París) foguèt un biologista francés.
Seguiguèt d'estudis al collègi dels Jesuistas d'Amians de 1755 a 1759 abans de començar una carrièra militara en 1761 jol nom de Cavalièr de Saint-Martin. Venguèt oficièr sul camp de batalha de Villingshausen lo 16 de julhet de la meteissa annada.
Passèt mantuna annada a establir una classificacion rasonada dels animals invertebrats.
Dos obratges li permeton d'èsser considerat coma lo fondator de las teorias de la generacion espontanèa e del transformisme, formant lo lamarckisme : Philosophie zoologique (1809) e Histoire naturelle des animaux sans vertèbres (1815-1822).

## Ligams extèrnes

* (fr) Lo site "lamarck" presenta la vida e las òbras de Jean-Baptiste Lamarck (Listas dels escolans al Museum, Obratge, Manuscriches, erbièr, etc.)
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Jean-Baptiste de Lamarck.
# Jean-Baptiste Lully

Jean-Baptiste Lully (vadut Giovanni Battista Lulli - Florença, lo 28 de noveme 1632 – París, lo 22 de març de 1687) que ho un compositor francés barròc d'origina italiana surintendant de la Musique (cap de la musica) de Loís XIV. Aqueth títol que'u dè lo parat de contrarollar la musica e lo mitan musicau francés deu son temps. Que collaborè dab Molière per la creacion de Comedia-balets com lo Borgés gentiu.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Jean-Baptiste de Coincy

Jean-Baptiste de La Rivière de Montreuil de Coincy sieguèt un generau francès governador de Tolon a partir de 1763 e luòctenent en Provença deis Armadas dau Rei. Em' aquestei títols faguèt placardar d'afichas en occitan a la velha de la Revolucion Francesa per demandar ai provençaus de faire sei requestas per de biais e de vias administrativas e de subretot pas se laissar emportar per la violéncia.
Sieguèt pensionat en 1793, la mema annada justament que Napoleon Bonaparte e la Terror ataquèron Tolon e li executèron un grand nombre de seis abitants.
# Jean-Bédel Bokassa

Jean-Bédel Bokassa, militar, foguèt president de Centrafrica entre lo 1èr de genièr de 1966 e lo 4 de decembre de 1976, quand se proclamèt emperaire del país, amb lo títol de Bokassa Ièr. Bokassa governèt coma emperaire fins al 20 de setembre de 1979, quand foguèt depausat per un còp d'Estat (amb la participacion activa francesa) e tornèt lo poder a David Dacko.
| Precedit per David Dacko | President de Centrafrica 1966 – 1976 | Seguit per el pròpri, coma Bokassa Ièr |
| Precedit per el pròpri, coma president | Emperaire de Centrafrica 1976 – 1979 | Seguit per David Dacko (coma president) |
# Joan Michèl

Joan Michèl (en francés: Jean Michel; Nimes, mitat del sègle XVII – 1700) foguèt un escrivan occitan de Lengadòc. Coneguèt un succès enòrme amb l'unica òbra que nos es coneguda: L'embarràs de la Fièira de Bèucaire. Foguèt apreciat mai enlà de l'airal occitan per divèrses escrivans franceses de son temps.

## Ligams extèrnes

* L'embarràs de la Fièira de Bèucaire (en grafia prefelibrenca) a Google.com
# Joan Medecin (tramvai de Niça)

Joan Medecin es una estacion sosterranha de la linha 2 dau tramvai de Niça.

## Istòria

L'estacion dobriguèt lo 28 de junh de 2019.

## Situacion

Es situada a proximitat dau crosament entre l'avengüa omonim e lo baloard Victor Hugo.

## Correspondéncias

A la surfàcia, es tanben una estacion de la linha 1 dau tramvai.

## Veire tanben
### Articles ligats

* Tramvai de Niça
* Linha 2 dau tramvai de Niça

#### Estacions sosterranhas

* Garibaldi
* Durandy
* Alsàcia e Lorena

### Liames extèrnes

* (fr) L'estacion sul sit oficial dau tramvai
# Joan Maria Petit

Joan Maria Petit (15 de setembre de 1941 – 3 d'agost de 2020) es un poèta e occitanista occitan, sortit de Cranta, prèp de Cabestanh, dins una familha de vinhairons que lo paire foguèt pilòte dins l'aeropostala abans de tornar a la tèrra.
Estudièt e ensenhèt la lenga occitana a Montpelhièr. Especialista de l'oralitat, participèt a l'Atlas lingüistic del Lengadòc oriental. Publiquèt maitas garbas de poèmas dins las annadas 1970 e 1980. Son Bestiari es estat adaptat en musica per Patric. Al començament del CIDO, compila los omenatges a Carles Camprós (que n'èra lo gendre) e a Leon Còrdas. Après un long silenci, tornèt a publicar en 2005, amb Nostra Dòna dels espotits.

## Bibliografia

* Respondi de…, Movement de la Joventut Occitana, Nimes, 1965.
* Romancero occitan (editor scientific, amb Jean Tena), Montpelhièr: Centre d'estudis occitans, 1969.
* Poëmes pour les rues, Quatre Vertats, Ardouane, 1971.
* Lo pan, la poma, lo cotel, Agen: Forra Borra, 1972.
* Lo sembla-nom escobilhat, Vilanuèva: Forra Borra, 1971.
* Bibliographie occitane 1967-1971 (amb Jean Lesaffre), Paris: les Belles lettres ; puèi Montpelhièr: Centre d'estudis occitans, 1973
* Bibliographie occitane 1972-1973 (amb Jean Lesaffre), Paris: les Belles lettres ; puèi Montpelhièr: Centre d'estudis occitans, 1974
* Non aver o èsser, Lo monard saberut, Montpelhièr 1975.
* Bestiari, aubres, vinhas, Andoca: Vent Terral 1979.
* Atlas linguistique et ethnographique du Languedoc oriental, Jacques Boisgontier,... ; collab. principals Louis Michel e Jean-Marie Petit; préf. de Xavier Ravier, Paris: Éditions du CNRS, 1981-
* Omenatge a Carles Camprós. Hommage à Charles Camproux / notice biographique, bibliographie, iconographie, textes et témoignages établis et recueillis par Jean-Marie Petit. Besièrs: CIDO ; Montpelhièr : Association Occitania, 1983
* Leon Còrdas / notice biographique, bibliographie, iconographie établies et recueillies par Jean-Marie Petit. Besièrs: CIDO; Montpelhièr: Association Occitania, 1985
* Nòstra Dòna dels espotits, Tolosa: Letras d'òc, 2005.
* Petaçon, Jorn, 2006.
* Patarinas, Tolosa: Letras d'òc, 2005.
* D'aquesta man del jorn, Tolosa: Letras d'òc, 2008.
* Trèus, Tolosa: Letras d'òc, 2010.

## Referéncias

* ↑ « Ven de defuntar Joan Maria Petit : Foguèt professor de dialectologia e passionat de l’oralitat occitana jos totas sas formas », Jornalet, 4 d'agost de 2020

## Ligams extèrnes

* Retrach de Joan Maria Petit per Aurélia Lassaque
* Joan Maria Petit sul site de las edicions Jorn
# Joan Maria Pieire

Joan Maria Pieire (Jean-Marie Pieyre per l'estat civil, nasquèt en Sant Africa, en Roergue, lo 5 d'abril de 1954; moriguèt en decembre de 1998) es un escrivan occitan. Foguèt collaborador de la revista Òc.

## Sas òbras

* Sens Importància 1973
* Los Papagais 1977
* Contes del Minau 1981
* La Persona Estrangièira 1983
* Comissari Serafin 1984
* L'Òme de Magalona 1987
* La montada de la Granda Còsta 1996
* Las aigas del tornis1996
* Lo ligador d'amor 1996
* Las orsas que dançan 1996
* Rai la mòrt 1999
* Portal de Roergue
* Portal de la literatura
# Joan Martin Pueyrredon

Joan Martin de Pueyrredon (Buenos Aires, 18 de deceme de 1776 - 13 de març de 1850) qu’èra un militar e òmi d'estat argentin d’origina occitana.
Que vadó a Buenos Aires. Que comencè los sons estudis en la Universidad Real, mes que'us deishè a partir de 1791, arron de la mort deu pair (bearnés de la vath de Varetons, vadut a Issòr) per ocupà's deus ahars de familha. A partir de 1795, que viatgè entà Espanha puish entà França.
Arron de la purmèra invasion anglesa de Buenos Aires en 1806, Pueyrredon qu'amassè e que miè ua armada de volontaris (los ussards de Pueyrredon) qui acacèn los britanics en bèth guardà's la banera deu 71au batalhon d'escocés, encara penut, uei lo dia, dehens la Catedrau Metropolitana de Buenos Aires. En 1807 que ho mandat en Espanha com representant de Buenos Aires, mes que tornè en 1809 per participar au movement d'independéncia.
La Revolución deu 25 de mai de 1810, lo nomè governador de Córdoba, puish, en 1811 capdau de l'armada deu Haut Peró e, en 1812, membre deu Purmèr Triumvirat.
De 1812 dinc a 1815 que viscó exiliat en la ciutat de San Luis.
Lo 9 de julhet de 1816 que ho causit Director Suprem de las Províncias Unidas de l'Arriu de la Plata peu Congrès de Tucumán. Que fondé la purmèra Banca Nacionau. Après la des.hèita de la declaracion d'una constitucion unitària, que devó exilià's a Montevideo. Arron, que joguè un ròtle politic mendre, ensajant de har ua mediacion enter Juan Manuel de Rosas y Juan Lavalle en 1829.
Qu'esposé Calixta Tellechea y Caviedes.
Lo son hilh, Prilidiano Pueyrredon, un famós pintre argentin, que vadó a Buenos Aires lo 24 de genèr de 1823.
Lo son arrèr-nebot, José Hernández Pueyrredon, estó un famós poèta argentin.
En 1997, la pastorala a Lana en Varetons (en la vath bearnesa deu medish nom) que celebrè la soa vita aventurosa.
# Joan Manuel Serrat

Joan Manuel Serrat i Teresa (Barcelona, 27 de decembre de 1943) es un cantaire espanhòl que canta en catalan e castelhan. Es fòrça conegut en Espanha e en America Latina.
Representant de la Nova Cançó, volguèt cantar lo tèma espanhòl de l'Eurovision de 1968 en catalan, mas o cantèt a la fin Massiel e ganhèt lo concors en 1968.
S'exilièt en Mexic perque aguèt de problèmas pendent lo regim de Franco.

## Discografia

* 1967 - Ara que tinc vint anys
* 1968 - Cançons tradicionals
* 1969 - Com ho fa el vent
* 1969 - La paloma
* 1969 - Dedicado a Antonio Machado, poeta
* 1970 - Serrat IV
* 1970 - Mi niñez
* 1971 - Mediterráneo
* 1972 - Miguel Hernández
* 1973 - Per al meu amic
* 1974 - Canción infantil
* 1975 - ...Para piel de manzana
* 1977 - Res no és mesquí
* 1978 - 1978
* 1980 - Tal com raja
* 1981 - En tránsito
* 1983 - Cada loco con su tema
* 1984 - Fa vint anys que tinc vint anys
* 1984 - En directo
* 1985 - El sur también existe
* 1986 - Sinceramente teu
* 1987 - Bienaventurados
* 1989 - Material sensible
* 1992 - Utopía
* 1994 - Nadie es perfecto
* 1996 - Banda sonora d'un temps d'un país
* 1996 - El gusto es nuestro
* 1998 - Sombras de la China
* 2000 - Cansiones (Tarrés)
* 2002 - Versos en la boca
* 2003 - Serrat Sinfónico
* 2006 - Mô
* 2007 - Dos pájaros de un tiro

## Distincions

* 2004- Català de l'Any : El Periódico de Catalunya
* 2007-Legion d'Onor

## Ligams extèrnes

* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Joan Manuel Serrat.
* www.jmserrat.com
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Joan Manuel Serrat.
# Joan Maçuc

Joan Maçuc (Giovanni Mazzucco en italian, Gioann Mazzucco en piemontés) es un pintor italian nascut a Monduí dal periòde gotic internacional actiu en Piemont especialament dins lo cuneés, a la segonda meitat dal XV sècle.
* ↑ https://fr.calameo.com/read/000047076072695ed24eb
* ↑ http://www.chambradoc.it/Tesi-Universitarie/Loccitano-nel-cuneese-lassociazione-Chambra-dOc-e-la-salvagu.page
# Luigi Carnera

Luigi Carnera (Trieste, 14 d'abril de 1875 – Florença, 30 de julh de 1962) foguèt un astronòm e matematician italian. Aqueste ancian assistent de l'astronòm alemand Max Wolf descobriguèt 16 planetas menoras a la debuta del sègle XX. A títol d'omenatge la cencha principala d'asteroïdes 39653 Carnera recebèt son nom.
# Luigi Cherubini

Luigi Cherubini :
| Profession: | compositor, director deu Conservatòri de París |
| País: | Gran Ducat de Toscana |
| Estil: | classic |
| Data de neishença: | seteme de 1760 |
| Lòc de neishença: | Flrorença, Gran Ducat de Toscana |
| Data de decès: | 15 de març de 1842 |
| Lòc de decès: | París, França |
Luigi Cherubini (Florença, seteme de 1760 – París, lo 15 de març de 1842) que ho un compositor italian vadut francés d'estil classic. que ho tanben director deu Conservatòri de París.
Que comencè a estudiar la musica dab lo son pair qui èra mèste de clavecin e tot vàder mainatge precòç. Lo grand duc de Toscana que paguè entà la seguida deus sons estudis a Bolonha e Milan. Que compausè opèra, notament dab libretistas com lo famós Metastasio, en Itàlia puish que deishè lo son país. En 1785 que s'anè a Londres puish a parís on e ho presentat a la reina Maria Antoneta d'Àutria. Acerà que compausè lo son opèra Démophon qui conegó un gran succès e que ho nomat director de Teare de Mossur dens las Tulerias.
Durant la Revolucion Francesa Cherubini qu'avó d'estujar lo succès qu'avèva gaudit auprès deu public aristocratic, abans de tornar en gràcia devath lo Purmèr Empèri e tanben durant la Restauracion.
En 1822 que ho nomat director deu Conservatòri de París çò qui'u miè a quauques conflictes dab lo joen Hector Berlioz qui'u pintre com ua persona antipatica dens los sons Memòris. A maugrat d'aquò qu'èra hèra arrespectat (notament per Ludwig van Beethoven) e que ho un amic de Gioacchino Rossini, de Frédéric Chopin e d'Ingres (pintre professionau e musician amator mentre qui Cherubini b'èra l'invèrs).
Qu'ei sepelit dens lo cemitèri deu Père Lachaise.