OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ostau de Borgonha (París)

L'Ostau de Borgonha que ho un deus màgers lòcs de l'istòria deu teatre au sègle XVII a París e en França.
Com lo son nom ac bremba, que ho bastit au sègle XVI entaus Ducs de Borgonha. Puish, en 1548 los Con.hrairs de la Passion que'u comprèn entà ne har ua sala entà representar mistèris religiós. Totun, lo parlament que'us vedè lo dret de jogar òbras religiosas en los bèth balhar lo monopòli deu teatre profan. Alavetz que comencèn de logar la loa sala a divèrsas tropas.
Pierre Le Messier que i establí la soa en 1624, puish Valleran Le Conte que i installè la Tropa Reiau devath la proteccion deu rei Loís XIII. A depsart de farça, l'Ostau de Borgonha que ho un lòc de representacions d'òbras de Jean Rotrou, Alexandre Hardy, Pierre Corneille e Jean Racine. Los sons actors màgers que hon Floridor, Montfleury e la Champmeslé.
En 1680, per òrdi de Loís XIV, la Tropa de l'Ostau de Borgonha que fusionè dab la de l'Ostau Guénégaud en bèth fondar la Comedia Francesa.
# Ostau de Fòs

L’Ostau de Fòs es una dinastia de senhors medievaus provençaus. Fondada per Ponç de Fòs (mòrt vèrs 1025), teniá lei senhoriás de Fòs e d'Ieras.
L'ostau foguèt fondada per Ponç de Fòs (mòrt vèrs 1025) que recebèt lei senhoriás de Fòs e d'Ieras a la fin dau sègle X. Comandant l'intrada dins la Mar de Bèrra, la region de Fòs èra productritz de sau, çò qu'assegurèt de revenguts importants a sei senhors. Relativament poderós, lei senhors de Fòs assaièron donc mai d'un còp de se liberar de la senhoriá dei còmtes de Provença mai sei revòutas recurrentas foguèron vencudas. La familha assaièt tanben d'intrar dins l'esfèra d'influéncia dei còmtes de Tolosa. Per exemple, Ponç IV de Fòs participèt a la Premiera Crosada dins l'armada tolosenca.
A partir de la fin dau sègle XIII, la dinastia comencèt de declinar amb la venda progressiva de sei drechs senhoriaus. En 1216, una partida dei senhoriás d'Ieras e de Bregançon foguèt venduda a Marselha. Puei, una partida de la senhoriá de Fòs ela meteissa foguèt cedida a l'Ostau dei Porcelets e a l'Arquevescat d'Arle en 1235. En 1257, lei Fòs deguèron restituir Ieras après una demanda dei còmtes de Provença en cambi de 22 vilas e vilatges a l'entorn de Bòrmas, Peirafuec e Colobrieras. La familha i formèt un fèu novèu que gardèt fins a la mòrt sensa eiretier de Rossolin V de Fòs. La branca demorada a Fòs dispareguèt tanben dins lo corrent dau sègle XIV.
En revènge, au sègle XIII, un ostau de Fòs apareguèt dins lei Lanas. Es probablament liada a l'ostau provençala mai lei liames entre lei doas dinastias son desconeguts. Aquela branca subrevisquèt fins a la Revolucion Francesa mai retrobèt jamai son importància anciana.

## Liames intèrnes

* Fòs.
# Ostau d'Olivares

L'Ostau d'Olivares qu'ei un ostau nòble d'Espanha, gessit d'ua branca segondària de l'Ostau de Medina-Sidonia.
Lo membre mei famós d'aqueth ostau nòble que ho de segur Gaspar de Guzmán y Pimentel conegut com lo Comte-duc d'Olivares qui ho ua de las personalitats politicas mei importanta deu sègle XVII en qualitat de valido deu rei Felip IV d'Espanha.
Lo títol de comte d'Olivares que ho dat au purmèr comte, Pedro Pérez de Gusmán y Zúñiga (eth medish hilh deu tresau duc de Medina-Sidonia) peu rei Carlos I d'Espanha.
Lo fiu de l'ostau d'Olivares qu'ei la ciutat andalosa d'Olivares. En 1625 lo comte d'Olivares qu'arrecebó tanben lo ducat de Sanlúcar qui'u dè lo títol de comte-duc.
Uei l'Ostau d'Olivares que s'ei incorporat dehens lo ducat d'Alba.

## Los comtes

* Pedro de Guzmán y Zúñiga, I Comte d'Olivares
* Enrique de Guzmán y Ribera, II Comte d'Olivares
* Gaspar de Guzmán y Pimentel, III Comte d'Olivares, puish Gran d'Espanha en 1621 e purmèr a ostentar lo títol de comte-duc.

## Los comtes-ducs

* Gaspar de Guzmán, III Comte d'Olivares, I Comte-Duc d'Olivares
* Enrique Felipe de Guzmán, II Comtee-Duc d'Olivares
* Gaspar Felipe de Guzmán y Fernández de Velasco, III Marqués d'Eliche
* Luis Méndez de Haro Sotomayor y Guzmán, I Duc de Montoro
* Gaspar Méndez de Haro y Fernández de Córdoba, VII Marqués del Carpio
* Catalina Méndez de Haro y Guzmán, VIII Marquesa del Carpio
* María Teresa Álvarez de Toledo y Haro, XI Duquessa d'Alba
* Fernando de Silva y Álvarez de Toledo, XII Duc d'Alba
* María del Pilar Teresa Cayetana de Silva y Álvarez de Toledo, XIII Duquessa d'Alba
* Carlos Miguel Fitz-James-Stuart y Silva, X comte-duc d'Olivares, XIV Duc d'Alba
* Jaime Fitz-James-Stuart y Ventimiglia, XI comte-duc d'Olivares, XV Duc d'Alba
* Carlos María Fitz-James Stuart y Palafox, XVI Duc d'Alba
* Jacobo Fitz-James-Stuart y Falcó, XVII Duc d'Alba
* Cayetana Fitz-James Stuart, XVIII Duquessa d'Alba
# Ostau de Medina-Sidonia

L'Ostau de Medina-Sidonia qu'ei un ostau nòble establit peu rei Juan II de Castelha e autrejat a Juan Alonso Pérez de Guzmán, IIIau comte de Niebla, vadut atau purmèr duc de Medina-Sidonia, lo 17 de heurèr de 1445.
Lo ducat que ho eretat en linha directa peus Pérez de Guzmán dinc a l'an 1779 on passè aus Álvarez de Toledo puish a l'ostau de Villafranca del Bierzo. Actualament lo duc de Medina-Sidonia qu'ei Leoncio Alonso González de Gregorio y Álvarez de Toledo, hilh de la duquesa de Medina-Sidonia Luisa Isabel Álvarez de Toledo, chafrada la duquessa arroia per'mor de las soas posicions politicas.
# Ostau de Babenberg

L'Ostau de Babenberg foguèt una dinastia dau Sant Empèri Roman Germanic que dirigiguèt de 976 a 1246 lo Margrava d'Àustria vengut Ducat d'Àustria en 1156.
# Ostau de Juèsa

L'ostal de Juèsa (o Juesa, Joiosa; veire Juèsa#Noms dialectaus) es una anciana familha nòbla occitana, particularament influenta al sègle XVI, que tira son nom de la vila de Juèsa, dins Vivarés. Èra una branca de la familha de Castèlnòu-Randon.
A balhat tres manescals de França e compte demest sos membres lo celèbre Anna, duc de Juèsa (1560-1587), que foguèt l'un dels mignons del rei Enric III.
# Ostau de Montfòrt

L'Ostau de Montfòrt foguèt una familha nobla de la region parisenca apareguda au sègle XI. Aguèt un ròtle decisiu dins divèrsei crisis politicas de l'Edat Mejana coma la Crosada deis Albigés, la Guèrra de Succession de Bretanha e divèrsei revòutas de l'aristocràcia anglesa.
# Ostau dau País Marselhés

L'Ostau dau País Marselhés (OPM) es una associacion culturala regida per la lèi de 1901 e creada en 2000. Seis estatuts senhalan sa volontat de metre en valor la lenga e de la cultura occitanas dins lo relarg marselhés. Es au còp afiliat a l'IEO e a la Federacion deis Ostaus de País. L'a gaireben 850 sòcis dins l'associacion e son budget annuau es d'aperaquí 40 000 èuros. Si definís pasmens l'associacion coma bèu premier marselhesa puslèu qu'occitanista stricto sensu. Lo locau associatiu s'atroba dins lo quartier dau Plan de Sant Miquèu a Marselha, 18 carriera de l'Olivier (13005).

## Activitats regularas
### Cors de lenga

L'Ostau dau País Marselhés organiza cada setmana un cors d'occitan per lei sòcis. Aquelei cors an per amira l'aprendissatge de l'occitan (provençau marselhés) mai tanben la descubèrta de sa cultura, en fent plaça a de tèxtes dau patrimòni d'òc dins l'ensems de son territòri.

### Talhier de violon

Talhier de violons prepausats per Christian Fromentin cada setmana. E un dimècres per mes, leis escolans fan un balèti dubert au public a locau de l'associacien.

### Talhier de tamborins e cants de Sud d'Itàlia

Talhiers animats cada dijòus per Maura Guerrera

### Kabar

Cada darrier divendres dau mes, l'Ostau prepausa a sei sòcis un Kabar Kreòl ambé d'associaciens de l'Ocean Indian.

## Activitats pontualas
### Publicacions

En 2003, l'Ostau dau País Marselhés publiquèt lei Cançons Provençalas de Victor Gelu, adaptadas a la grafia classica amb una novèla traduccion e un C.D. recampant d'artistas variats. Aquela edicion novèla foguèt denonciada per un agropament d'escriveires provençaus per escandalosa, estent sa normalizacion grafica qu'anava au còntra de la volontat de Victor Gelu que revendicava la non-coeréncia de son biais de transcriure l'occitan. l'Ostau publiquèt tanben en 2010 un recuelh de poesias mesas en musica per d'artistas occitans, e que recampa de poèmas inedits de l'autor arlatenc Rotland Pecot. En 2006, se publiquèt en cò deis Edicions Agone una Istòria Universala de Marselha, escricha per un dei fondadors de l'associacion, Alessi Dell'Umbria.

### Conferéncias

L'Ostau organiza de conferéncias sus de subjèctes divèrs, pas forçadament liats a la lenga e la cultura d'Òc. Entre leis intervenents, Felip Martèl, Renat Mèrle, André Gabriel, Camilha Martèl, mai tanben de cabils, tant coma de creòls presentan sa cultura.

### Concèrts / Balètis

L'Ostau organiza pontualament de concèrts e de balètis, que siegue en plen èr ò dins son locau.

### Festival

Cada annada l'Ostau participa a l'Estivada de Rodés e a la festà dau Dalfin (Uvernada) dins lei Valadas occitanas, mai tanben a d'eveniments d'un biais pus ocacionau.

## Collaboracions

L'Ostau collabòra dins seis activitats amb fòrça associacions, que siegan especificament liadas a la dinamica occitana o non : Massilia Chourmo, Lo Liame, la Companhiá dau Lamparò, IEO-13, CREO Provença, etc

## Veguètz tanben
### Liames intèrnes

* País Marselhés

### Liames extèrnes

* (oc) Siti oficiau de l'Ostau dau País Marselhés
# Rio Fortuna

Rio Fortuna es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
# Rio Negrinho

Rio Negrinho es un es una vila de l'estat brasilièr de Santa Catarina.
# Rio Branco (Acre)

Rio Branco es la capitala de l'estat d'Acre, en Brasil. Sa populacion èra estimada a 314 127 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 7925 km².
Fondada lo 28 de decembre de 1882, es actualament lo principal centre industrial, de comèrci e de servicis de l'Estat. Es situada a 3100 km al nòrd-oèst de Brasília per la rota BR-364.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
# Rio Conchos

Lo Rio Conchos es lo principal afluent mexican del Rio Grande.
Nais dins la Sierra Madre Occidentala a una altituda de 2 825 m, a 15 km al nòrd de la vila de San Juanito. Dins la part superiora de son escorreguda la ribièra es plan alimentada en aiga mercé a las precipitacions abondantas de nèu que recep lo serre en auton e en ivèrn. Pus en aval la ribièra penetra dins le desèrt de Chihuahua, una region arida que recep pas mai de 250 mm de precipitacions per an e s'estend sus una bona part nòrd de Mexic. Lo Rio Conchos s'escampa dins lo Rio Grande a Ojinaga après un trajecte de 910 km. La ribièra se trapa alara a una altitud de 782 m. Sas aigas drenan una superfícia totala de 62 881 km$^2$ e son largament utilizadas per los besonhs de l'irigacion.
# Rio Grande do Norte

Rio Grande do Norte :
| capitala populacion (an) | Natal 778 040 abitants (2005) |
| Governador | Fátima Bezerra |
| Superfícia | 53 306,8 km$^2$ |
| Populacion | 3 003 087 (2005) |
| Densitat | 56,35 ab./km$^2$ |
| Pagina oficiala | https://web.archive.org/web/20180806230408/http://www.rn.gov.br/ |
Lo Rio Grande del Nòrd es un estat del nòrd-est de Brasil. Confronta l'estat de Ceará a l'oèst e l'estat de Paraíba al sud. Es bordat per l'Ocean Atlantic al nòrd e a l'èst. Sa superfícia totala (53 306,8 km²) es similara a la de Croàcia.

### Geografia

Las vilas pus pobladas son Natal, Mossoró, Parnamirim e Ceará-Mirim. Mai de 80% del territòri presenta una altitud inferiora a 300 m.
Lo clima es tropical, amb variacions de precipitacions dins caduna de las diferentas regions. Dins la region del Sertão i a un clima semiarid. Sul litoral l’umiditat es pus intensa, e lo nivèl de las pluèjas pòt despassar 1000 mm per an.
L'Atòl das Rocas, situat a 260 km a l'èst de la còsta dins l'Ocean Atlantic, fa partida del territòri de l'estat.

### Economia

L'agricultura (especialament fruchs tropicals, dins las vals irrigadas del Sertão) e lo torisme (especialament en las plajas de Natal, Genipabu, Extremoz e São Miguel do Gostoso) son las activitats economicas principalas.

### Ligams extèrnes

* Portal de Brasil
# Rinxent

Rinxent es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Bernard Chaussoy |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | 424 | 382 | 427 | 457 | 537 | 578 | 745 | 811 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 066 | 1 481 | 1 731 | 1 806 | 1 872 | 1 982 | 1 915 | 1 639 | 1 413 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 536 | 1 715 | 1 821 | 2 505 | 2 769 | 2 851 | 2 979 | 2 980 | 3 252 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 3 267 | 3 340 | 3 195 | 3 094 | 2 860 | 2 797 | 2 772 | 2 768 | 2 743 |
| 2009 | 2010 |
| 2 740 2 760 | 2 748 2 782 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Rio Grande do Sul

Rio Grande do Sul :
| capitala populacion (an) | Porto Alegre 1 416 000 abitants (2004) |
| Governador | Yeda Crusius |
| Superfícia | 281 734 km² |
| Populacion | 10 845 087 (2005) |
| Densitat | 38,49/km² |
| Pagina oficiala | http://www.estado.rs.gov.br |
Lo Rio Grande do Sul es un estat de la Region Sud de Brasil. Confronta Santa Catarina al nòrd, Argentina a l'oèst, e Uruguai al sud. A l'èst es bordat per l'Ocean Atlantic. Sa superfícia totala es similara a la d'Eqüator.

### Istòria

En 1627, de jesuistas espanhòls fondèron de missions pròchas del riu Uruguai, mas foguèron expulsats de la region en 1680, quand los portugueses fondèron la Colonia del Sacramento. Los jesuistas portugueses fondèron, en 1687 los Sèt Pòbles de las Missions (en portugués, Sete Povos das Missões) e tanben foguèron expulsats, en 1737.
Creatz (exemple detalhat) la sospagina qu'assegurarà lo seguiment del processús de traduccion en clicant sus Projècte:Traduccion/Rio Grande do Sul.
Sent la regió punt estrategic per l'ocupacion portuguesa dins lo sud de Brasil, foguèt fondada en 1742 la vila de Porto dos Casais ("Pòrt dels Casals"), actuala ciutat de Porto Alegre, amb l'ajuda de colons venguts dels Açòres. Las luchas pel domini de la region cessèron en 1801, quand los gaúchos ocupèron los Sèt Pòbles de las Missions, incorporant lor territòri. El 1807, lo Rio Grande del Sud foguèt elevat a la condició de Capitania.
Après l'independéncia de Brasil, la llavors capitania es va tornar província. En 1824 arribèron los primièrs colons alemands dins la zona de l'actual municipi de São Leopoldo. El 1835 comencèt una rebel·lió contra lo govèrn de la regéncia de l'Emperi de Brasil, que durèt fins a 1845 i es va tornar coneguda com la Guèrra dels Farrapos. Aquesta rebel·lió foguèt lo pus long conflicte militar intèrne de Brasil. Puèi, en 1865, la província foguèt envasida per de tropas del dictador Francisco Solano López, durant la Guerra del Paraguai.
En 1875 arribèron los primièrs immigrants italians, que fondèron de vilas coma Caxias do Sul, Bento Gonçalves e Garibaldi. Amb la proclamacion de la republica el 1889, lo Rio Grande del Sud ven un estat.

### Geografia

Las vilas principalas del Rio Grande del Sud son Porto Alegre, Pelotas, Caxias do Sul, Canoas, Rio Grande e Santa Maria. Lo relèu se caracteriza per la preséncia d'una extensa plana, dominada al nòrd per l'altiplan de la Serra Gaúcha. Lo punt culminant de l'estat es la montanha Pico do Monte Negro, amb 1410 m d'altitud, dins la region de la Serra Geral.

### Economia
#### Torisme

Lo torisme es destaque en la region de la Serra Gaúcha (nomenament en las vilas de Caxias do Sul, Garibaldi e Bento Gonçalves, de poblament italian, e las vilas de Gramado, Canela e Nova Petrópolis, de poblament alemand). Lo païsatge natural de la region tanben es una atraccion, per exemple la Cascada do Caracol, a Canela.
I a tanben de vilas de plaja, coma Torres, Capão da Canoa e Tramandaí.

### Ligams extèrnes

* Portal de Brasil
# Rinôçérôse

Rinôçérôse, de còps escriut « rinôçérôse », es un grop electro de Montpelhièr (Occitània). Los sòcis de Rinôçérôse son Jean-Philippe Freu a la guitarra, Jean-Louis Palumbo (productor del grop) aus clavièrs, Rémi Saboul (ancian de Drive Blind) a la guitarra tanben, Patrice « Patou » Carrié a la bassa, Florian Brinker, Fred Pace, Franck Gauthier e Fred Ladoué.
Jean-Philippe Freu e Patrice Carrié son d'ancians sòcis del grop rock Les Maracas. Jean-Louis Palumbo, el, es tanben sòci de Panzer Flower.

## Discografia

* 1997: Rétrospective
* 1999: Installation sonore
* 2002: Music kills me
* 2005: Schizophonia
* 2006: Rinôçérôse
* 2009: Futurinô
* 2016: Angels and Demons

## Referéncias

* ↑ https://www.noisemag.net/nwar-nouveau-projet-dex-membres-de-drive-blind-tantrum-et-lunatic-age/
# Rio Grande

Lo Rio Grande (en espanhòl: Río Bravo del Norte, o simplament Río Bravo ; en navaho: Tooh Baʼáadii ) es un dels principals flumes (amb lo flume Colorado) del sud-oèst dels Estats Units e del nòrd de Mexic. Lo Rio Grande comença dins lo centre-sud de Colorado als Estats Units e s'escampa dins lo golf de Mexic. Après aver traversat lo Nòu Mexic en rota, fa frontièra entre Mexic e los Estats Units. Segon l'International Boundary and Water Commission, sa longor totala èra de 3 051 km a la fin de las anadas 1980, e mai que de cambiaments de cap entrainen de còps que i a de cambiaments de longor. Segon lo biais qu'es mesurat, lo Rio Grande es lo quatren o lo cinqen malhum fluvial pus long d'America del Nòrd.
Lo flume servís de frontièra naturala entre l'Estat american du Tèxas e los Estats mexicans de Chihuahua, Coahuila, Nuevo León e Tamaulipas. Un trocet del flume forma la frontièra entre los Estats americans de Tèxas e del Nòu Mexic. Dempuèi lo mitan del sègle XXen, la fòrta consomacion d'aiga de las bòrias e de las vilas e nombrosas grandas restancas de derivacion sul flume an pas daissada que 20% de son debit natural s'escolar cap al golf. Près de la boca del flume, la bassa val del Rio Grande fortament irigada es una region agricòla importanta.
Le bacin versent du Rio Grande cobrís 472 000 km2. De nombroses bacins endoreïcs son situats al dintre o a costat del bacin du Rio Grande, e aqueles son de còps que i a inclus dins la superfícia totala del bacin fluvial, aumentant sa talha a aperaquí 870 000 km2.

## Geografia

Lo Rio Grande ten la font dins la part oèst de la Selva Nacionala del Rio Grande dins l'Estat american de Colorado. Lo flume se forma per lo jonhent de mantun rècs a la basa del mont Canby dins las montanhas de San Juan, just a l'èst de l'aigavèrs continental american. D'ailà, travèrsa la val de San Luis, puèi va cap al sud dins la val mejana del Rio Grande al Nòu Mexic, en passant par las gòrjas del Rio Grande près de Taos, puèi vèrs Española, ont recep una suplementacion d'aiga del Projècte de derivacion de San Juan-Chama del Rio Chama. Contunha puèi sus una rota cap al sud a travèrs las vilas del desèrt d'Albuquerque e Las Cruces, El Paso, e Ciudad Juárez. Dins la region d'Albuquerque, lo flume passa davant un cert nombre de vilatges Pueblos istorics, coma Sandia Pueblo e Isleta Pueblo. En dessós d'El Paso, fa frontièra entre los Estats Units e Mexic.
# Quintal

Quintal en arpitan (Quintal en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Michel Delattre |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 192 | 225 | 240 | 252 | | 258 | | 339 | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 323 | 319 | 334 | 352 | 359 | 331 | 326 | 317 | 302 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 289 | 294 | 276 | 244 | 258 | 231 | 213 | 186 | 201 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 205 | 200 | 468 | 594 | 692 | 882 | 1 074 | 1 101 | 1 129 |
| 2009 | 2010 |
| 1 164 1 203 | 1 198 1 238 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portau de Savòia (Arpitània)
# Quintana de la Serena

Quintana de la Serena es un municipi de la província espanhòla de Badajoz e de la Comunautat Autonòma d'Extremadura.
# Quinta (solfegi)

En musica ua quinta qu'ei un intervau de 5 grads enter duas nòtas atau desseparadas per 3 ton e un miei ton. Aquò qu'ei per exemple lo cas enter lo do e lo sol (en comptar do, re, mil, fa e sol, òm compta efectivament cinc nòtas).
Deu punt de vista acostic e matematic, ua quinta qu'ei ua relacion de 3/2 (sia 1,5) de la vibracion enter duas nòtas, çò qui vòu díser qu'a cada 2 vibracions de la mei grava, l'auta nòta que vibra 3 còps.
En laüteria, la quinta qu'ei l'interval qui dessepara la còrdas deu vriulon, deu vriulon alto, deu violoncèl e deu lor equivalents dens la familha de la mandolina (dab la mandòla e lo mandoloncèl).
# Quintana Roo

Quintana Roo es un dels 31 estats federats que constituisson Mexic.
# Quintana Redonda

Quintana Redonda es un municipi de la província espanhòla de Soria dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Quintana del Castillo

Quintana del Castillo es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Quinta dau lop

Tradicionelament la quinta dau lop (o quinta del lop, quinta deu lop, quinta delh lop...) es l'intervala format per las notas la$\flat$ - mi$\flat$ dins los instruments a clavier construchs a la Renaissença e pendent lo periòde barròc (òrgue e clavecin).
'La es lo resultat de l'accòrd successiu de las 11 autras quintas, dins la construccion d'un temperament.
# Quintana del Marco

Quintana del Marco es un municipi de la província espanhòla de Leon e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Quintana del Pidio

Quintana del Pidio es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Quinta del Sordo

La Quinta del Sordo qu'ei lo nom de l'ostau que lo pintre aragonés Francisco Goya y Lucientes e's crompè en dehòra de Madrid en 1819; qu ho avalida en 1909 e qu'y hobastida l'estacion de trin "Goya" justament (era tanben avalida dens las annadas 1960). A maugrat deu hèit que Goya èra sord, l'ostau devèva lo son nom d' "ostau deu sord" au son ancian propietari, sord tanben.
Que's pensa que Goya la crompè entà s'estar en dehòra de la Capitala e de la Cort ultra consevadora de Ferrand VII e tanben per 'mor de coabitar dab Leocadia Weis e sa hilha (dilhèu mestressa e hilha deu pintre quitament s'èra oficiaument servicila e pupila).
Sus las parets de la Quinta, Goya que pintè las soas Pintruras Negras, òbras de las importantas dehens l'istòria de l'art d'ua tonalitat pessimista que hon passadas sus tela abans l'avalida de l'ostau e uei lo dia exposadas au Musèu deu Prado a Madrid.
Goya deishè aquesta residéncia en en 1827 entà exilià's a Bordèu. Lo son arrèr hilh, Mariano Goya, que'n venguè prorietari e que la venè en 1854. En 1874, lo banquier francés Émile d'Erlanger que'n èra proprietari e que demanè au restaurator Salvador Martínez Cubells de'us passar sus tela entà las véner, après las aver expausadas, a l'escasença de l'Exposicion Universau de París. La mauescaduda d'aquesta venta que'u miè a las dar au Musèu deu Prado on e s'estan desempuish.