# Bèucaire (Gard)

Bèucaire (Beaucaire en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada administrativament dins lo departament de Gard e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Es situada a la broa de Ròse, fàcia a la vila de Tarascon e forma amb ela una aglomeracion d'aperaquí 30 000 abitants.
La vila foguèt un centre important d'escambis dei païses mediterranèus, e mai europèus, gràcias a sa fiera de la Magdalena.

## Geografia

La vila de Bèucaire se tròba a ras de Ròse e marca la termiera orientala de Lengadòc e a l'encòp dau departament de Gard. Se situa au centre d'un triangle format per Nimes a l'oèst, Avinhon au nordèst e Arle au sud. Es au crosament dei grandas regions naturalas de l'airau coma Provença, Camarga e lei Costieras. De l'autra mand dau flume, s'i acara la ciutat de Tarascon en Provença.
Bèucaire es una dei 79 comunas que son membres de l'esquema de Coeréncia Territoriala SCOT dau Sud dau departament de Gard. Es tanben demest lei 41 comunas dau País Garrigas Costieras.

### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Bèucaire :
| Jonquièra de Sent Vincenç Redeçan | Combs | Valabrega |
| Manduèlh | | Tarascon (Bocas de Ròse) |
| Bèlagarda | Forcas | Arle (Bocas de Ròse) |

## Toponimia

Lo nom pus ancian de Bèucaire es Ougernon, segon Estrabon. Bèucaire es atestat en 1096, castrum Bellicadri. Lo nom de Bèucaire es format de bèu, vengut dau latin bellum, e de caire, vengut probablament dau latin quadrum, « cairat » (encara que d'uni fagan intervenir un pre-indoeuropèu *kar-). Caire a en occitan lo sens de « angle, canton, costat, pèira angulara, pèira de talha »; aqueu darrièr sens mena au sens de « mòta feudala »$^,$, o de castèu, de fortificacions.

## Istòria

Probablament fondada a l'entorn dau sègle VII abans Crist, la vila d'Ugernum èra coneguda coma una deis etapas de la Via Domícia que ligava Roma a la peninsula Iberica devèrs 121 abans Crist. Formava una mena d'interseccion que la via s'i devesissiá en mantuna rota en direccion d'Arle, Nimes, Remolins o mai Sant Gèli. Aicí foguèt ont, après la conquesta de Roma per lei vandals, s'amassèt la noblesa galesa per tal d'elegir un emperador novèu: Avitus.

### Edat Mejana

A l'Edat Mejana la vila coneguèt una creissença mendra que se veguèt agarrida per divèrseis invasions. D'en primièr aguèt de patir leis atacas dei burgonds, puèi dei gòts e mai tard dei sarrasins. Foguèt en aquela epòca que se construsiguèt la primièra muralha e que se faguèt l'agrandiment dau castèu. Es a partir d'aqueu temps que la vila recebèt son nom actual de Bèucaire.
La vila dependiá originalament del comtat de Provença. Foguèt lo comte Ramon Berenguièr que, lo 15 de decembre de 1125, la cediguèt al comte de Tolosa, Anfós Jordan.
En 1216 Simon de Montfòrt ensagèt d'assetjar Bèucaire, mas leis occitans resistiguèron e foguèt una dei desfachas mai importantas de l'invasor francés.
Durant lo sègle XIII, lo rei de França Loís IX visitèt mantun còp la vila que començava una expansion considerabla en conéisser una aumentacion importanta de sa populacion.
Maugrat la Guèrra de Cent Ans e lei guèrras de religion ulterioras (durant lei sègles XIV e XVI), l'arquitectura de Bèucaire coneguèt de melhoraments significatius dau mai èra a créisser la fortuna dei mercadièrs dau país.

## Administracion

Lista dei cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| e 2014 | 2020 | Julian Sanchez | FN, RN |
| 2008 | 2014 | Jacques Bourbousson | PR, puèi UDI |
| març de 2001 | 2008 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Bèucaire (capluòc), i demorèt (burèu centralizator)

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 16036, totala: 16245 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 8 510 | 7 943 | 8 671 | 9 825 | 9 967 | 9 601 | 9 795 | 9 725 | 11 045 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 12 713 | 9 544 | 9 395 | 8 804 | 8 777 | 9 724 | 9 824 | 8 947 | 9 020 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 9 143 | 8 764 | 8 488 | 7 916 | 8 479 | 9 701 | 10 059 | 9 343 | 10 197 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 11 061 | 12 740 | 12 829 | 12 840 | 13 400 | 13 748 | 15 099 | 15 274 | 15 505 15 730 |
| 2009 | 2010 |
| 15 857 16 089 | 15 946 16 183 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Luòcs e monuments

* Castèu de Bèucaire

## Personalitats liadas ambé la comuna

* Pèire Bonet (1786-1858), escrivan occitan burlesc
* Antòni Bertièr (1878-1953), escrivan occitan
* Ròsa Artaud, mai coneguda sota l'escais Artaleta de Bèucaire (1857-1943), escrivana felibrenca occitana

## Liames extèrnes

* (oc) Bèucaire : La fèira de Bèucaire - Occitanica eAnem / CIRDOC
* (oc) Bèucaire : Canal de Ròse a Seta- Occitanica eAnem / CIRDOC

## Nòtas

* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 61
* ↑ Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 165, per Bèlcaire, comuna de Lausèrta
* Portal de Provença