# Milhac d'Aubaròcha

Milhac d'Aubaròcha (Milhac-d'Auberoche en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempuei lo 1er de genier 2017, es comuna delegada de la comuna novela de Bassilhac e Aubaròcha, emb Bassilhac, En Bòrn, Lo Chamnhe, Eilhac e Sent Antòni d'Aubaròcha.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de Milhac d'Aubaròcha, comuna novela de Bassilhac e Aubaròcha :
| | En Bòrn com. nov. de Bassilhac e Aubaròcha | Sent Antòni d'Aubaròcha com. nov. de Bassilhac e Aubaròcha |
| Sent Crespin d'Aubaròcha | | Fòssamanha |
| Sengeirac | | Rofinhac e Sent Sarnin de Relhac |

## Toponimia

La prononciacion es [mi’ʎa] [dɔwbɒ’rɔɕɒ].
Las fòrmas ancianas son Miliacus, en 856, Milliacus, en 956, Milhacum, au segle XIII. Milhac ven dau nom latin d'òme Æmilius, emb lo sufixe -acum$^,$$^,$, latinizacion dau sufixe gallés -ācon. Milhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Æmilius. Chantal Tanet e Tristan Hordé declaran que lo nom ven d' Emelius, derivat d' Æmilius. La fòrma Emelius es inferida probablament de l'evolucion normala de Æ- latin e de l' i brèu tonic d' Æmĭlĭus; permet d'explicar de las variantas coma Melhac; farriá donc qu'un ancian *Melhac, emb -e-, aguesse passat a Milhac, emb -i-, çò qu'es pas impossible; mas l'escriba de la data tant anciana de 856, qu'a pas coneissut Æmiliacum, auriá normalament escrit *Meliacum, çò que rend un pauc improbabla l'ipotèsi d' Emelius. L'afar se complica dau fach que daus Melhac venon benleu dau nom gallés Mellios. N'es benlèu entau - perqué non ? - de quauques Milhac o Milhan.
Lo determinant es lo nom d'una anciana chastelaniá que s'espandiá sus 15 paròfias. Es una formacion occitana, de auba, « blanca », dau latin albus, alba, e ròcha, d'un preceltic *rocca passat en occitan, que finiguèt per préner lo sens de « chasteu », a causa de l'emplaçament daus chasteus fòrts.

## Administracion

Lista daus cònsols delegats successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| mai de 2020 | 2026 | Michel Laroumagne |
| genier de 2017 | 2020 | Serge Breau |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2014 | fin de 2016 | Serge Breau | | cònsol delegat 2017-2020 |
| març de 1989 | 2014 | Michel Ursy | PS | retirat |
| març de 1977 | 1989 | Raymond Roumanie | | |
| març de 1971 | 1977 | Raoul Beaupuy | | |
| octobre d'1944 | 1971 | Pierre Ursy | | |
| mai de 1929 | octobre de 1944 | Louis Dupuy | | |
| | 1929 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Sent Peir de Chinhac; es aura dau canton dau Naut Perigòrd Negre.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 570, totala: 582 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 857 | 831 | 858 | 1 009 | 1 028 | 948 | 927 | 937 | 959 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 962 | 920 | 931 | 838 | 842 | 835 | 790 | 842 | 771 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 769 | 737 | 686 | 613 | 613 | 592 | 596 | 575 | 517 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 465 | 480 | 419 | 427 | 452 | 440 | 504 | 513 | 525 531 |
| 2009 | 2010 |
| 546 552 | 554 566 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20171219231327/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/st-pierre-de-chignac/MILHAC-D-AUBEROCHE.htm
* ↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 221
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 457
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 302 e 356
* ↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 33
* Portau de Perigòrd