OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean Racine

Jean Racine, vadut a La Ferté-Milon en Picardia en 1639 e mort a París en 1699, qu'ei un poèta tragic francés, lo mei gran dab Pierre Corneille qui'u davantejava d'ua generacion.
Orfalin a quate ans, qu'estó neurit peus sons grans-parents dinc a la mort deu son pairbon en 1649. Ad aquera data, la soa mairbona qu'entrè au convent jansenista de Port-Royal pròche de París e que s'i hasó seguir lo mainatge qui avó atau lo parat de recéber ua instruccion excepcionau per l'epòca a las petitas escòlas de Port-Royal.
Arron ua temptativa mauescaduda entà obtiéner un benefici eclesiastic a Usès, que causeish de's consacrar a la literatura. lo teatre qu'ei en vòga au sègle XVIIau per'mor que correspond a las aspiracions d'un public drin instrusit mes qui lei pòc, e qu'ei favorizat dens las annadas 1660 e 1670 per Loís XIVau qui s'i hè a ajudar las arts dens l'encastre de la soa politica de prestigi.
Arron ua pèça sus Alexandre lo Gran, la soa pèça Andromaque (1667), en prumèras representada dens l'apartament privat de la reina, que l'assegura lo succès e la reconeishença, qui non van pas totun shens criticas de las parts de'us qui regretan l'estille de Pierre Corneille.
Arron ua comedia, la sola, Les Plaideurs, en 1668, que torna definitivament tà la tragedia e que da successivament Britannicus (1669), Bérénice (1670), Bajazet (1672), Mithridate (1673), Iphigénie (1674) et Phèdre (1677).
A comptar de 1677, que's retira deu teatre, per'mor qu'ei nomat dab Nicolas Boileau istoriografe deu rei, e per'mor tanben, ç'asseguran los istorians de la literatura, qu'auré cedit a las criticas jansenistas deu teatre.
Que i tornarà, totun, dab duas tragedias inspiradas de la Bíblia Esther (1689) e Athalie (1691), òbras pedagogicas destinadas a las escolanas de Saint-Cyr, escrivudas a la demanda de Madame de Maintenon, la devòta favorita deu rei.
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Jean Racine.
* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Jean Racine.
# Jean Rotrou

Jean Rotrou (Dreux, lo 21 d'agost de 1609 - Dreux, lo 28 de junh de 1650, que ho un autor dramatic normanda e un deus màgers autors barròc deu sègle XVII en França.
Que vadó dens ua familha de magistrats. Que comencè los sons estudis en la soa vila nadau puish que'us continuè a París. En 1632 que vadó autor deus actors de l'Ostau de Borgonha e lo Cardinau de Richelieu que'u se causí dab 4 autes actors entà formalizar las règlas deu teatre classic.
Qu'avó Pierre Corneille com rivau abans que la glòria pujanta d'aqueth n'estremesse la soa.
La soa òbra la mei celebrada qu'ei lo Vertadèr Sant Genest (en francés : Le Véritable Saint Genest).
Que's morí de la pesta en la soa vila nadau.

## Òbras

* Agésilan de Colchos
* Amarillis
* Amélie
* L'Aveugle de Smyrne
* Les Captifs, ou les Esclaves
* Cléagenor et Doristée
* La Comédie des Tuileries
* Cosroès
* Dom Bernard de Cabrère
* Dom Lope de Cardone
* La Florimonde
* Hercule mourant
* Laure persécutée
* Métamorphose des yeux de Philis en astres
* La Naissance d'Hercule, ou l’Amphitryon
* Les Occasions perdues
* La Sœur
* Le Temple de la mort
* Venceslas
* Le Véritable Saint Genest
* Antigone
* Iphigénie
# Jean Rey

Jean Rey foguèt president de la Comission Europèa entre lo 6 de julhet de 1967 e lo 1èr de julhet de 1970. Èra de nacionalitat bèlga.
| Precedit per Walter Hallstein | President de la Comission Europèa 6 de julhet de 1967 - 1èr de julhet de 1970 | Seguit per Franco Maria Malfatti |
# Jean Sibelius

Jean Sibelius (Tavastehus, lo 8 de deceme de 1865 – Järvenpää, lo 20 de seteme de 1957) que ho un compositor finlandés. Qu'ei mei que mei famós per l'influéncia deu folclòre nordic dens la soa musica qui las òbras mei conegudas e son las soas sèt sinfonias e lo son concerto per vriulon.

## Ligam extèrne

* Valse Triste de Sibelius.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Jean Sibelius, sus Wikimedia Commons
# Jean Orry

Jean Orry (París, lo 4 de seteme de 1652 e lo 29 de seteme de 1719) que ho un economista francés.
Que comencè la soa carriera com municionari deu Rei Loís XIV de França e, aquesida la soa hidança, que hore mandat entau Reiaume d'Espanha entà conselhar economicament e politicament lo navèth Rei, arrèr hilh deu Rei de França e incitador de la dinastia Borbona d'Espanha : Felip d'Anjou, adra vadut Felip V d'Espanha.
Orry que miè ua politica de entralizacion suu modèl francès. Que ho, amassa dab la Comtessa deus Orsins (la soa protectritz), la personalitat politica de mei influéncia deu començament deu regnat de Felip V.
E cadore en desgràcia amassa dab la medisha Comtessa en 1715 abans qu'ajore acabat de completar lo son projècte politic quan lo Rei e's tornosse maridar dab Isabèla de Farnese.
Que ho a l'origina deus Decrets de Nueva Planta qu'avalín los drets de Catalonha e de la rèsta de l'ancian Reiaume d'Aragon en bèth imposar la natra autoritat e lo regim castelhan.
# Jean Patry

Jean Patry (n. a Montpelhièr lo 27 de decembre de 1996) es un voleibòlaire professional occitan que jòga al Galatasaray.
Als jòcs olimpics de Tòquio e de París, se ganha la medalha d’aur amb l’equipa de França.
# El Olivar

El Olivar es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# El Oso

El Oso es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# El Papiol

El Papiol es un municipi de la província catalana de Barcelona e de la Generalitat de Catalonha.
# El Pas de la Casa

El Pas de la Casa es una vila del Principat d'Andòrra situada a la parròquia d'Encamp. L'an 2009 teniá 3.099 abitants.
Deu lo seu nom al fait que al començament del sègle XX i aviá sonque una cabana de pastors en aquel luòc de pas, qu'èra conegut abans coma Pas del Bac o Bac de la Casa. Es l'Unica part d'Andòrra qu'agacha lo versant atlantic e es ailà que nais lo riu Arièja.
Las doas activitas economicas principalas son lo comèrci, que genere un torisme transfrontalièr, subretot de monde vengut de França per crompar alcòl, cigaretas o autras merças destaussadas e l'estacion d'esquí de Grandvalira.

### Referéncias

* ↑ «El Pas de la Casa», Gran Enciclopèdia Catalana, Barcelona: Edicions 62, en linha.
* ↑ «Població per poble». Departament d’Estadística d'Andorra, 30 novembre 2010.
# El Palau d'Anglesola

El Palau d'Anglesola es un municipi de la província catalana de Lhèida e de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha.
# El Paso

El Paso es un municipi de la província espanhòla de Santa Cruz de Tenerife dins la Comunautat Autonòma de las Illas Canàrias.
# El Ordial

El Ordial es un municipi de la província espanhòla de Guadalajara e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# El Parral

El Parral es un municipi de la província espanhòla d'Ávila e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# John Wallis

John Wallis (23 de novembre de 1616, Ashford - 28 d'octòbre de 1703, Oxford) foguèt un matematician anglés. Foguèt un dei fondators de la Royal Society.

## Liames intèrnes

* Matematicas.
* Royal Society.
# John William Watson Stephens

John William Watson Stephens (2 de març de 1865 - 17 de mai de 1946) es un mètge britanic de la fin dau sègle XIX e de la premiera mitat dau sègle XX. Èra especialista dei malautiás tropicalas.
Amb H. B. Fantham (1876-1937), estudièt la triponosomiasi africana e lo paludisme e descurbiguèt lo parasit a l'origina de la premiera (Trypanosoma brucei) e identifiquèt lo quatren parasit a l'origina de la segonda (Plasmodium ovale).

## Liames intèrnes

* Paludisme.
* Triponosomiasi.
# John Wyclif

John Wyclif (1320-1384) que ho un teologian anglés precursor de la Reforma protestanta ; que contestè especiaument l'autoritat de la ierarquia catolica e que tradusí la Vulgata en anglés a maugrat de l'interdiccion de la Bíblia. La soa pensada inspirada per l'òbra de Sant Agustin qu'inspirè au son torn las idèas de Jan Hus e de Martin Luther.
# John William Strutt Rayleigh

John William Strutt, 3en Baron Rayleigh (12 de novembre de 1842, 30 de junh de 1919) foguèt un nòble e fisician britanic. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisica en 1904 per la descobèrta, amb William Ramsay, de l'element quimic nomenat argon.
# John Walter Gregory

John Walter Gregory (Bow, Londres, 27 de genièr de 1864 – Flum Urubamba, Peró, 2 de junh de 1932) foguèt un geològ e explorador anglés. Foguèt membre de la Royal Society e es conegut principalament per sos trabalhs en glaciologia, en geografia e en geologia dins mantuna region d'Austràlia e d'Africa de l'Èst.
Lo Gregory Rift dins la Granda Val del Rift foguèt nomenada en l'onor sieu.
# John Warcup Cornforth

John Warcup 'Kappa' Cornforth (n. en 1917) es un quimista australian. Recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 1975 amb Vladimir Prelog.
# John Wheeler

John Archibald Wheeler (9 de julhèt de 1911, Jacksonville (Florida) - 13 d'abriu de 2008, Hightstown (New Jersey) èra un fisician teorician estatsunidenc. Es famós per sei trabalhs sus la fission nuclera e sus la teoria unificada qu'assaièt de desvolopar Albert Einstein. Foguèt tanben l'inventor dau mòt « trauc negre ».
# John Winston Howard

John Winston Howard (Sydney, Nòva Galas del Sud, 26 de julhet de 1939) es un avocat e òme politic australian, primièr ministre d'Austràlia dempuèi lo 1996 fins a 2007, an que quitèt de tanben èsser cap del Partit Liberal d'Australia. Foguèt membre de la Camèra de Representantas d'Australia dempuèi lo 1974 per la circonscripcion de Bennelong, fins a la siá desbranda en las eleccions de 2007, que venquèt la candidata trabalhista Maxine McKew.
Las siás successivas reeleccions en 1998, 2001 e 2004 li an convertit en lo segond Primièr Ministre d'Australia fins a la data que mai temps a ocupat la carga, sonque superat per Sir Robert Menzies.
| Precedit per Paul Keating | Primièr ministre d'Austràlia 1996 - 2007 | Seguit per Kevin Rudd |
# Enric Fabre Colbèrt

Enric Fabre Colbèrt (Henri Fabre-Colbert en francés), nascut en 1914 a Conilhac de las Corbièras dins lo departament d'Aude e mòrt en 2010, foguèt un escrivan, jornalista e escultor occitan. En 1970 creèt l'Echo des Corbières, lo jornal mesadièr del Comitat Regional d'Accion Viticòla.

## Libres

* Le défi occitan: refus paysan, 1976

## Nòtas e referéncias

* ↑ http://spacesarchives.org/explore/collection/environment/le-jardin-secret-dhenri-fabre-colbert/
# Enric Frère

Enric Frère foguèt un escultor rosselhonés (1908-1986).
# Enric Garriga Trullols

Enric Garriga Trullols (1926-Barcelona, 17 de novembre de 2011)) foguèt un militant catalanista e occitanista que bailegèt lo CAOC e foguèt a l'encòp president de l'IPECC durant fòrça temps e luchèt per far conéisser la realitat occitana en Catalonha e de favorizar los escambis entre totas doas culturas.

## Biografia

Engenhaire quimista de formacion, Enric Garriga s'avodèt jove a la defensa dels pòbles catalan e occitan. Dempuèi sa tòca d'arribar un jorn a l'independéncia de Catalonha collaborèt continuament e constanta amb mantun dirigent de totes los partits nacionalistas e sobeiranistas catalans e participèt activament a divèrses forums e plataformas civicas, per arribar a una unitat e far avançar l'independentisme.
Dins aquesta trajectòria, Garriga Trullols participèt al Congrés de Cultura Catalana que se debanèt entre 1975 e 1977 e aprèp l'eveniment, que i aviá trabalhat dins lo domeni de projeccion exteriora, fondèt amb d'autres militants l'IPECC. A partir d'aquesta institucion se trachèt de promòure a nivèl internacional la cultura catalana gràcias a d'accions divèrsas, coma per exemple la creacion dels prèmis Josep Maria Batista i Roca o mai la construccion de monuments a de personalitats catalanas en Argentina, Alemanha o Belgica e la realizacion de viatges per crear d'escambis e far conéisser la cultura catalana.
En 1977 foguèt un dels fondadors del CAOC, una entitat que se consagra a encoratjar las relacions entre las culturas e los pòbles occitan e catalan. Amb lo CAOC, Garriga Trullols qu'èra membre de l'Institut d'Estudis Occitans, foguèt un dels promotors dels corses de lenga occitana que se fan a Barcelona, e intervenguèt al parlament catalan dins l'encastre de l'aprovacion de Lei de l'occitan. Lo conselhièr de cultura del govèrn catalan Ferran Mascarell elogièt sas contribucions e diguèt d'el qu'èra estat un "simbòl de l'ideal de la compreneson comuna e de l'afrairament entre Catalonha e Occitània"

## Referéncias

* ↑ Nòva de la mòrt d'en Garriga a Vilaweb
* ↑ Messatge del Departament de Cultura de la Generalitat de Catalonha
# Enric Cuèlha

* De pas confondre amb Cuelha.
Enric Cuèlha (en francés: Henri Queuille; Nòu Vic, 31 de març de 1884 – París, 15 de junh de 1970) foguèt un politician occitan de Lemosin que foguèt mantun còp deputat e senador de Corresa e mai ministre durant la Tresena Republica, mai que mai a l'agricultura. Foguèt tanben tres còps president del Conselh del temps de la Quatrena Republica.

## Biografia

Enric Cuèlha estudièt d'en primièr al licèu de Tula abans d'anar far d'estudis de medecina a París. Quand acabèt, tornèt al país e s'installèt coma mètge generalista a Nòu Vic en 1908. Foguèt elegit Cònsol de la vila en 1912, puèi Conselhièr general del canton de Nòu Vic l'an seguent e deputat de la circonscripcion d'Ussèl en 1914. Tre la debuta de la Primièra Guèrra Mondiala, foguèt mandat coma mètge ajuda-major a l'espital de Baccarat. En setembre de 1916, recebèt la Crotz de guèrra, la sola decoracion que portèt. Participèt a las batalhas de Verdun e a l'ofensiva dins la Somme.
# Enric Espieut

Enric Espieut (en francés Henri Espieux, Tolon, 1923 - Nimes, 1971) siguèt un escrivan occitan d'expression provençala. Visquèt la majora part de sa vida a París ont fondèt una seccion de l'IEO. Capitanegèt la colleccion Messatges. Joan Larzac diguèt d'eu qu'èra estat "un dei poètas màgers de nòstra renaissença inacabada".

## Citacion famosa

Non me digatz pas de Francés, Me digatz pas de provençau E me digatz pas d'occitan [...]
Que ma patria es de l'escriure. Pasmens escrive en occitan.

## Òbras

* Telaranha, coll. "Messatges", Institut d'Estudis Occitans/Subervie, Rodés, 1949
* amb Albert Maquet, Luire dans le noir : poèmes provençaux et wallons, París, Seghers, 1954
* "Cernida de Godolin" dins Òc, abril de 1949, p. 31-36
* Òsca Manòsca !, Tolon, Obradors de la Poesia Occitana, 1963
* Istòria d'Occitània, Lavit, Lo libre occitan, 1968 (revirat puèi en francés: Histoire de l'Occitanie, Agen, Cap e Cap, 1970)
* Lo tèmps de nòstre amor, lo tèmps de nòstra libertat, Version francesa de Jean Revest, IEO, 1972
* Jòi e jovent. Tolosa: IEO, 1974.
# Enric Bèl

Enric Joan Clamenç Bèl (en francés: Henri Bel; Vergesa, 2 de novembre de 1867 – 8 d'octobre de 1954) foguèt un erudit occitan que trabalhèt coma bibliotecari a l'Universitat de Montpelhièr. Aguèt un protagonisme important dins lo desvolopament de l'esperanto dins l'airal de Montpelhièr.

## Biografia

Aprèp aver seguit d'estudis de letras, Enric Bèl trabalhèt coma bibliotecari a la Sorbonne (París) e puèi a la Bibliotèca universitària de Dijon. Dintrèt finalament coma estagiari a la Bibliotèca de Montpelhièr en 1889. En 1911, foguèt nomenat bibliotecari en cap de l'institucion, e cumulèt aquesta foncion amb sa posicion de bibliotecari municipal de Montpelhièr a partir de 1916. Se retirèt en 1935.
Bèl foguèt tanben oficièr d'acadèmia, e mai conselhièr municipal de Montpelhièr. Èra tanben membre de la Societat Lengadociana de Geografia e de l'Acadèmia de Sciéncias e Letras de Montpelhièr.
Jos l'impulsion de Gaston Moch, s'interessèt a l'esperanto e comencèt a publicar d'articles de divulgacion sus aquesta lenga dins La vie montpelliéraine et régionale. Venguèt puèi responsable de la Societat esperantista de Lengadòc.
Amb Francés Deseuse, "L'Escotaire", foguèt cofondador de la Societat dels Dissabtièrs e publiquèt en 1895 un ensag de descripcion del parlar de Valerauga.

## Òbras

* Le patois de Valleraugue (1895)

## Ligams extèrnes

* Descripcion del parlar de Valerauga al sit de lingüistica "Dictionnaire Etymologique de l'Occitan" de Robert Geuljans
# Enric Gavel

Enric Gavel (Henri Gavel en francés) (Saint-Pol-sur-Ternoise, Pas-de-Calais, 22 de mai de 1880 – Anglet, 15 d'octòbre de 1959) qu'estó un lingüista francés, especialista de las lengas occitana e basca.
Que viscó dens lo Baish Ador on aprengó l'occitan gascon e lo basco. Qu'estó ensenhaire d'espanhòu au Licèu de Baiona.
Membre de l'Institut d'Estudis Occitans, de l'Acadèmia Gascona de Baiona, de la Societat de Sciéncias, Letras e Arts de Baiona, de la Societat deus Amics deu Musèu Basco de Baiona, de la Societat d'Estudis Bascos, membre d'aunor de l'Acadèmia de la Lenga Basca...
Que realizè tribalhs filologics hèra importants entà la lenga basca e entau predecessor lo protobasco, considerats uei com classics.

## Publicacions causidas

* Sur l'enseignement des langues régionales, A. Foltzer, 1924
* Poésies gasconnes, Larrebat, Justin / Nouv. éd. annotée, París, Champion, 1926.
* Recommandations concernant la graphie à utiliser pour l’enseignement facultatif de la langue d’Oc, Tolosa, Privat, 1942.

## Ligams extèrnes

* Presentacion sus la pagina de l'IEM de Tolosa

## Referéncias

* ↑ "Henri Gavel s'est éteint dans l'après-midi du jeudi 15 octobre 1959", Bulletin hispanique, Bordeaux, 1960, p. 245
* ↑ Genealogia d'Enric Gavel
# Enric Duran

Enric Duran i Giralt, sovent escaissat Robin Hood dels Bancs o Robin Banks (Vilanova i la Geltrú, Catalonha, 23 d'abril de 1976) es un activista social catalan anticapitalista. Se faguèt conéisser lo 17 de setembre de 2008 quand revelèt qu'aviá obtengut 492.000 € gràcias a de crèdits de 39 entitats financièras, que tornèt pas e destinèt a l'edicion e distribucion de la revista CRISI e subretot al finançament de projèctes dels movements socials catalans.
# Enric Espònda

Enric Espònda (Henrike Ezponda en basco, Henri de Sponde en francés, Henricus Spondanus en latin) qu'estó un eclesiastic e istorian soletin vadut a Maulion lo 6 de genèr de 1568, e mort a Tolosa lo 18 de mai de 1643. Avesque de Pàmias, qu'èra lo hrair deu poèta Joan Espònda.
# Jutigny

Jutigny es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Christian Lombard |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | 325 | 317 | 328 | 357 | 352 | 367 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 343 | 342 | 351 | 341 | 345 | 383 | 363 | 353 | 359 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 310 | 340 | 422 | 458 | 504 | 528 | 561 | 566 | 579 |
| 2009 | 2010 |
| 591 594 | 576 580 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* Portal de las comunas de França
# Jutlàndia Septentrionala (region)

Region Nordjylland :
| Estatisticas ||
| Capluòc | Aalborg |
| Superfícia | 7927 km² |
| Populacion | 578 839 (2008) |
| Localizacion en Danemarc ||
La Jutlàndia Septentrionala (Nordjylland en danés) es una de las cinc regions de Danemarc. Se compausa de l'amt de la Jutlàndia Septentrionala e d'una part de l'amt de Viborg amb una administration centrala en Aalborg. 11 municipalitats. 7927 km².
# Jutjament de l'anma

Lo jutjament de l’anma (o arma) dens l’Egipte antica que comença après un long procès de preparacion. Lo mort que deu estar enbaumat e lo còs sancer. L'istorian grèc Erodòt que descriu tres menas de momificacions segon los mejans financiers. Sens moneda que demora la possibilitat de dessecar lo còs dens lo sable caut deus èrms egipcians (qu’ei hèra probable que sia aquesta momificacion naturau çò qui inspirè lo processus de momificacion). Lo mort embaumat que recep la ceremonia de l’obertura de la boca : sonque atau l’amna que pòt enairà’s de cap au lòc deu son jutjament. Que cau precisar que çò qu’aperam amna qu’ei un concepte mei complèxe dens l’Egipte antica : la persona que's compausa d’un ba (mei o mens çò qu’aperam l’amna), un còs (embaumat), un ka (un doble celestiau de l’amna terrèstra, representat peu cap deu mort sus un còs d’ausèth), ua ombra e un nom (ren en egipcian). Lo ka que s’envola de cap a l’aute monde. Se lo mort n’ac pòt pas har (se lo còs que destrusit, s’ei un mainatge non vadut eca) que demora dens lo Nom (la mar grana celestiau caotica d’abans la creacion ordenada deu monde). Mantuas espravas que demoran lo mort, e lo Libe deu Morts que pòrta los encantamis per las passar. Per exemple, dens un cas deu Libe deus Mort, lo defunt, en vedent un gat a escanar ua sèrp e en i bèth reconéisher Ra victoriós suber la sèrp de las tenèbras Apofis, que ganha l’empara deu diu Anubis entà mià'u de cap au tribunau d’Osiris, diu e jutge deus morts. Abans d’i poder entrar lo mort que deu nomar los demons deus in.herns e tot har la soa conhession negativa : que deu con.hessar non pas aver cometut certas causas.
Un còp passat, qu’entra dens lo tribunau au cap deu quau Osiris qu’ei sedut e que l’espia. Aus sons costats que son las soas sòrs Isis e Neftis. Maat, divessa de la jutícia qui’s coneish a la pluma d’estruci qui pòrta suu cap, qu’ei presenta com tanben Djehoti (tanben aperat Tòt) prest per notar la resulta de la pesada sus ua balança qui sus un platèu e pòrta ua pluma d’estruci (simbèu de justícia) e sus l’aut lo còr deu defunt. Se lo mort qu’a miat un vita d’injustícia, lo còr mei pesuc que la pluma que he cáder lo son platèu e lo mort qu’ei alavetz devorat per ua creatura nomada Amit (o Babaï) deu cap de crocodil, de l’avant de leona e de l’arrèr d’ipopotam. Se, au contre, lo mort qu’a viscut un vita de justa, la pluma qu’ei mei pesuga que lo son còr e que pòt passar dens l’aute monde on segueish lo son faraon e on miarà la medisha vita mes sens trebuc. De quan en quan que poderà tornar visitar lo sons sus tèrra.
| Portal Egiptopèdia | Accedissètz dirèctament als articles de Wikipèdia concernent l'Egipte antica : Istòria | Geografia | Organizacion politica | Faraon | Art | Mitologia | Dius | Vida vidanta | Bibliografia | Egiptològs | Lexic |