OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ardilleux

Ardilleux es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per lhuec:
* Ardilleux (nom fr) - Arzilocus en 990; Arzilogus en 1008; Villa que vocatur Arzilerias en 1015; Arzelois, de Arzeleriis vers 1087; Arzisilio en 1093; Ecclesia de Argilosiis en 1119; Ardeleux au seglhe XIV; Ardilloix en 1483; Ardileux en 1667; Ardilleux en 1716; Hardilleux (non datat).

## Administracion

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Sylvère Talbot |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 244 | 222 | 233 | 245 | 263 | 288 | 260 | 261 | 246 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 247 | 246 | 271 | 269 | 240 | 254 | 268 | 262 | 240 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 236 | 214 | 239 | 224 | 248 | 270 | 253 | 214 | 252 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 242 | 230 | 194 | 186 | 161 | 147 | 147 | 152 | 157 |
| 2009 | 2010 |
| 162 163 | 165 166 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* Portal de las comunas de França
# Ardillières

Ardillières es una comuna francesa, situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per luec:
* -; au segle XVIII (Cassini).

## Administracion

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Marie Targé |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 471 | 430 | 403 | 456 | 508 | 555 | Cercar | 775 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 782 794 | 792 804 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* ↑ «Carte de Cassini». Géoportail.
* Portal de las comunas de França
# Ardentas

Ardentas (Ardentes en francés) es una comuna francesa situada dins lo departament d'Endre e la region dau Centre.

## Geografia
### Comunas vesinas

Comunas confrontantas d'Ardentas :
| Étrechet | Mâron | |
| Le Poinçonnet | | Sassierges-Saint-Germain |
| | Jeu-les-Bois, Mers-sur-Indre | |

## Administracion

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Didier Barachet |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 3859, totala: 3943 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 056 | 1 002 | 909 | 1 179 | 1 144 | 1 089 | 2 162 | 2 297 | 2 480 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 2 546 | 2 561 | 2 681 | 2 449 | 2 617 | 2 682 | 2 647 | 2 677 | 2 665 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 2 655 | 2 679 | 2 725 | 2 504 | 2 327 | 2 237 | 2 247 | 2 710 | 2 725 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 2 852 | 2 720 | 2 780 | 3 269 | 3 511 | 3 323 | 3 582 | 3 616 | 3 739 3 825 |
| 2009 | 2010 |
| 3 755 3 844 | 3 774 3 858 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
# Ardipithecus ramidus

Ardipithecus ramidus siguèc ua espècia de primat auèi escantit, aperat atau en 1994 per Tim White (1). Ei un fossil que demorèc hé 4.4 miliions d'annades (3). Eth son nom vò díder Ardi (tèrra) e pithecus (eth grèc tà mona) (2). Auia un pè adaptat tà era locomocion sus es arbes. Auia tanben redusit eth son ulhal canin.
Ardipithecus ramidus auia un cervèth petit, d'entre 300 e 350 cm2 coma eth bonobo o eth chimpanzé femelha mes plan mès petit qu'eth des austropitecides coma Lucy (4). Èra omnivòr e frugivòr (5). Depeniá plan des plantes filandroses e tanben de fruta.
Siguèc escolhit tà alengar qu'eth darrèr ancessor comun des ominids africans auie pauques agressions entre mascles e grops. Açò qu'ei plan divers deth comportament des chimpanzés. Totun, demorèc abans qu'eth mès recent ancessor d'umans e chimpanzés (6).
L'equipa d'arqueològs qu'eth descaptèt damb Tim White, confermèc "qu'es cambis de comportament sociau aueren lòc abans que sons cervèths cresquèssen e comencèsson a usar utils de pèira".

### Referencies

1.-^ White, T. D.; Suwa, G.; Asfaw, B. (1994). "Australopithecus ramidus, a new species of early hominid from Aramis, Ethiopia". Nature 371 (6495): 306–312. Bibcode:1994Natur.371..306W. doi:10.1038/371306a0. PMID 8090200. edit
2.- ^ Tyson, Peter (October 2009). "NOVA, Aliens from Earth: Who's who in human evolution". PBS. Retrieved 2009-10-08.
3.- ^ a b c "New Fossil Hominids of Ardipithecus ramidus from Gona, Afar, Ethiopia". Archived from the original on 2008-06-24. Retrieved 2009-01-30.
4.- ^ Indiana University News Release. "Anthropologists find 4.5 million-year-old hominid fossils in Ethiopia". Archived from the original on 14 February 2009. Retrieved 2009-01-30.
5.- ^ Suwa, G et al; Asfaw, B.; Kono, R. T.; Kubo, D.; Lovejoy, C. O.; White, T. D. (2 October 2009). "The Ardipithecus ramidus skull and its implications for hominid origins". Science 326 (5949): 68, 68e1–68e7. Bibcode:2009Sci...326...68S. doi:10.1126/science.1175825. PMID 19810194.
6.- ^ a b Suwa, G et al; Kono, R. T.; Simpson, S. W.; Asfaw, B.; Lovejoy, C. O.; White, T. D. (2 October 2009). "Paleobiological implications of the Ardipithecus ramidus dentition". Science 326 (5949): 69, 94–99. Bibcode:2009Sci...326...94S. doi:10.1126/science.1175824. PMID 19810195.
# Amalric Lapòrta

Amalric Lapòrta (Aymeric Laporte en francés; nascut a Agen lo 27 de mai de 1994) es un fotbolaire professional occitan que joga en defensa centrala pel club An-Nasr del campionat d'Aràbia Saodita, e per la seleccion nacionala de l'Estat espanhòl.

## Carrièra
### En club

Lapòrta comença lo fotbòl al SU Agen. En 2010 es recrutat per l'Atletic de Bilbo pr'amor de sa grand basquesa. En 2018, passa al Manchester City e se ganha amb eles 5 campionats d'Anglatèrra e una Liga europèa dels campions. En 2023, passa a An-Nasr.

### En seleccion

Laporte representèt França dins las categorias mens de 17, mens de 18, mens de 19 e mens de 21, en essent capitani de caduna d'elas. En mai de 2021, lo Conselh de Ministres espanhòls li dona la nacionalitat espanhòla e li permèt de jogar amb la roja los campionats d'Euròpa de 2020 (tengut en 2021) e 2024.
# Amailloux

Amailloux es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Peitau-Charantas.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per lhuec:

## Administracion

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Qualitat |
| | 1792 | Louis Fradin | ancian monge |
| 1792 | | Pierre Reveillault | |
| | 1802 | Etienne Robin | |
| 1802 | 1815 | René Brilloux | |
| 1816 | 1830 | Pierre Thaudière | |
| 1830 | 1835 | Louis-Etienne Robin | |
| 1835 | 1843 | Pierre Thaudière | |
| 1843 | 1878 | François-Etienne Robin | |
| 1878 | 1892 | Léon Gaudry | |
| 1892 | 1896 | Marcellin Jarassé | |
| 1896 | 1929 | Aristide Moreau | coconièr |
| 1929 | 1942 | Xiste Poirault | fermièr |
| 1942 | 1956 | Marcel Coulais | cultivador |
| 1956 | 1959 | Ferdinand Robin | ajudaire de coconièr |
| 1959 | 1971 | Joseph Braud | cultivador |
| 1971 | 1980 | Marcel Berdeguer | coronèl en retirada |
| 1980 | 1983 | Joseph Braud | cultivador |
| 1983 | 2014 | Jean-Pierre Abrand | cultivador |
| 2014 | 2020 | Nathalie Brescia | ensenhaire |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 663 | 659 | 615 | 804 | 882 | 896 | 900 | 911 | 950 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 935 | 928 | 951 | 941 | 1 074 | 1 130 | 1 205 | 1 321 | 1 326 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 333 | 1 346 | 1 357 | 1 149 | 1 109 | 1 062 | 1 016 | 1 022 | 1 000 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 989 | 940 | 820 | 831 | 753 | 720 | 801 | 825 | 842 |
| 2009 | 2010 |
| 849 863 | 857 872 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* Portal de las comunas de França
# Amalfi

Amalfi es una comuna de la província de Salèrne dins la region de Campània en Itàlia. La Còsta amalfitana foguèt inscricha en 1997 sus la lista del Patrimòni Mondial de l'Umanitat.

## Geografia

Amalfi se situa dins lo golf de Salerne dins la mar Tireniana. La còsta amalfitana es subretot constituida de bauces. La vila, ela meteissa, es implantada sus las parets e al fond d'una gòrja dubrissant sul pòrt e dominada pel mont Cerreto (1 315 m).

## Istòria

Amalfi foguèt un dels principals pòrts d'Euròpa del sègle IX al sègle XII.
Las primièras mencions d'Amalfi remontan al sègle VI. La vila venguèt lèu una poténcia maritima fasent lo comèrci de las cereales, de sal e d'esclaus, exportant de fusta cap a Egipte e Siria e important en occident las sedas de l'Empèri Bizantin. Los marins d'Amalfi, los primièrs d'Occident a utilizar la bossòla, faguèron la fortuna de la vila. Al sègle IX, los marcands amalfitans utilizavan ja una moneda d'aur alara que la mai granda partida d'Itàlia encara practicava una economia d'escambis.
Las relacions d'Amalfi amb l'Orient son encara illustradas a l'ora d'ara per la catedrala que las pòrtas foguèron fondudas a Constantinòple en 1066 e menadas fins aquí per la mar. Tanben a la mitan del sègle XI (vèrs 1070), de marcands Amalfitans establits a Jerusalèm foguèron a l'origina de la fondacion de l'Òrdre de Sant Joan de Jerusalèm.
La Republica maritima independenta d'Amalfi atenguèt una populacion de prèp de 70 000 personas quand en 1131, foguèt conquerida pel rei Rogièr II de Sicília. La vila passèt en 1137 jos la dominacion de Pisa e comencèt a declinar rapidament. Pasmens, las Taulas amalfitanas, que foguèron lo primièr còde maritim, serviguèron a reglar la navigacion dins tota Mediterranèa fins a 1570.
Pertot, demòran de testimònis de l'edat d'aur d'Amalfi entre los sègles X e XII, quand aquela Republica maritima comerçava amb l'Orient, coma un campanil moresc, un plan urban calcat sul modèl arabia e un Dòma d'inspiracion bizantina. Totes los quatre ans, una corsa sus la mar es organizada per remembrar que los dògas de la ciutat rivalizèron amb aqueles de Venècia, Gènoa e Pisa pel contraròtle de la Méditerranèa.

## Torisme

Amalfi es una vila fòrça toristica. La beutat del site natural, lo dedal de carrieròlas miègjornalas e la mescla particulara d'influéncias culturalas vengudas de tota Mediterranèa ne faguèron une vila classificada al Patrimòni Mondial de l'Umanitat de l'UNESCO dempuèi 1997.

## Economia

Amalfi es coneguda per sa produccion de citrons de qualitat e son papièr fach man.

### Masatges

Lone, Pastena, Vettica, Pogerola, Tovere.

## Annèxes
### Nòtas e referéncias

* ↑ (fr)Michel Henry, Les ordres militaires en Lorraine. Éditions Serpenoise, 2006. page 8. ISBN 2-87692-706-3Error d'escript : lo modul « check isxn » existís pas.
* ↑ GEO N°398 d'avril 2012 p.79

### Ligams extèrnes

* (it) Site oficial de la vila
* Patrimòni de l'UNESCO
* Caminada dempuèi Amalfi
# Aman

Aman, es tanben conegut coma lo Reialme Benesit o las Tèrra que Jamai Morís, e es un luòc qu'aperten al legendarium de l'escrivan britanic J. R. R. Tolkien. Aman es nomenat al Silmarilion e tanplan al Senhor dels Anèls . Es lo continent que, a l'origina, èra lo pus occidental de totes los territòris de la fin del Mond, a l'autre costat del grand Ocean de Belegaer. Las siá còsta èra pròcha amb la Mar Exteriora e atanben èra conegut pels elfs coma Ekkaia. Mai enlà i a lo Mur de la Nuèch.
L'origina d'aqueste nom ven pr'amor dels Valar, qu'aprés destruire la siá primièra lar a Almaren, aperaquí l'an 3 450 de l'Edat de las Lampas. Aquò se passèt pr'amor de l'ataca suspresa de Melkor. Lo luòc venguèt una fortalesa amb las montanhas Pelori a l'èst. De totas las Pelori, la pus nauta èra lo Mont Taniquetil, ont Manwë bastiguèt lo sieu ostal a la Torre d'Ilmarin.
Puèi, Aman venguèt atanplan la lar dels Calaquendi, o elfs de la lutz, que n'i aviá a divèrsas regions. La tèrra dels Valar a Alamn es Valinor. La siá vila es Valmar (de còps tanben nomenada Valimar. D'autras vilas importantas son Tirion, Formenos e Alqualondë. Fàcia a la còsta orientala i al'illa de Tol Eressëa.
# Amance

Amance pòt èsser:
* Amance, una comuna d'Auba
* Amance, una comuna de Meurthe e Mosèla
* Amance, una comuna de la Nauta Sòna
# Amalia Nathansohn Freud

Amalia Freud, nascuda Amalia Nathansohn (en ucraïnian: Амалія (Малка) Натансон ;Brody, Ucraïna, 18 d'agost de 1835 – Viena, Àustria, 12 de setembre de 1930) foguèt la segonda (o tresena) femna de Jacob Freud. Demest sos nombroses enfants, que n'aguèt uèch, foguèt la maire de Sigmund Freud.
# Amalric VI de Montfòrt

Amalric o Amauric VI de Montfòrt (vèrs 1195 - 1241) foguèt còmte de Montfòrt, un cap major dau camp crosat pendent la Crosada deis Albigés e un conestable de França. Fiu ainat e eiretier de Simon IV de Montfòrt, foguèt son successor a sa mòrt en 1218 durant la Crosada deis Albigés. Pasmens, mau capitèt de resistir ais ofensivas de la reconquista occitana menada per lei còmtes de Tolosa e de Fois. En 1224, deguèt capitular dins Carcassona e rintrar dins lo nòrd de França. Incapable de mandar una ofensiva novèla còntra lei senhors occitans, acceptèt de donar sei drechs sus lo Comtat de Tolosa au rèi Loís VIII de França entraïnant l'intervencion dirècta de l'armada francesa dins leis operacions de la Crosada e la desfacha finala de Tolosa en 1229.
# Amalasonta

Amalasonta (Amalaswintha), foguèt regenta del reialme ostrogòt d'Itàlia de 526 a 534, del temps que son filh Atalaric foguèt minor. A sa mòrt, se proclamèt reina e regnèt dusqu'en 535.

## Regéncia

Quand Atalaric succediguèt a son grand Teodoric, èra encara un mainat de dètz annadas. Sa maire, Amalasonta, filha del grand rei assegurèt la regéncia e l'exercici vertadièr del poder.

## Politica interiora

La regenta cerquèt a apasir las tensions entre gòts e romans qu'èran aparegudas a la fin del règne de son paire, e qu'avián menat a l'execucion de Boeci e Simmac. Tornèt los bens qu'avián estats confiscats a las familhas.

## Politica exteriora

La politica de la regenta mena a un desengatjament fàcia als autres reialmes germanics. Los ostrogòts laissan los francs destruire lo reialme burgond en 532-534 e l'influéncia sus los visigòts s'arresta. Amalasonta daissèt Amalaric, felen de Teodoric lo Grand, regnar, e quita la Provença, zòna de contacte amb los visigòts. Una part dels soldats del reialme italian junhan alara lo reialme visigòt, qu'es dirigit, a partir de 531, per un ostrogòt, Teudis. Pasmens, quand la Panònia Sirmiensis es envasida, lo general Vitiges desfa los gepids e eruls.
Amalasonta cerca a tornar establir de bonas realcions amb l'Empèri d'Orient, çò que permet l'organizacion d'una oposicion a la regenta. Lo màger dangier es Teodat, nebot de Teodoric e apartat de la succession reiala.

## Règne

Atalaric mòriguèt ancara jòune. Amalasonta se proclama reina e va regnar una annada. Primièra femna a èsser la sobeirana dels gòts, pren son cosin Teodat coma coregent. Aquel fa lèu-lèu arresta la reina, que foguèt assasinada en 535, vèrs lo 30 d'abril.

## Referéncias

* ↑ Wolfram 1990, p. 350-351.
* ↑ Wolfram 1990, p. 351.
* ↑ Wolfram 1990, p. 351-352.
* ↑ Wolfram 1990, p. 352
* ↑ Wolfram 1990, p. 355-356.

## fonts

* (fr) Herwig Wolfram, 1990, Histoire des Goths, Évolution de l'Humanité, París, Albin Michel.
# Arenal

L'Arenal (1 720 m) es un volcan actiu situat au nòrd de Còsta Rica. Relativament jove amb una formacion començada i a 7 000 ans, es un estratovolcan amb una activitat relativament explosiva. En particular, es conegut per son erupcion de 1968 que foguèt una suspresa totala e qu'entraïnèt la destruccion de tres vilatges. Aquela activitat durèt fins a 2010 amb d'episòdis estrombolians e plinians.
* Erupcion de l'Arenal en 2006
* L'Arenal en 2008
* L'Arenal en 2015

## Liames intèrnes

* Volcan.
# Arenas Romanas (tramvai de Tolosa)

* De pas confondre amb Arenas (mètro de Tolosa).
| colspan="2" class="" style="background-color:#E0E0E0; color:#FFFFFF; font-size:100%" align=center height=20px | Localizacion| colspan="2" class="" style="background-color:#E0E0E0; color:#FFFFFF; font-size:100%" align=center height=20px | Istoric
Arenas Romanas es una estacion de las linhas T1 e T2 del tramvai de Tolosa.

## Situacion sul malhum

Purpan es situada sus las linhas T1 e T2 del tramvai de Tolosa, entre las estacions Ancely al nòrd e Purpan al sud-èst.

## Istòria

L'estacion es mesa en servici lo 11 de decembre de 2010.

## A l'entorn

* Anfiteatre Roman de Tolosa

## Nòtas e referéncias

* ↑ (fr) Anthony Assemat, Métro, tramway, bus : le palmarès des stations et des lignes les plus fréquentées, à Toulouse, Actu Toulouse, 21 d'agost de 2017.

## Vejatz tanben
### Articles ligats

* Tramvai de Tolosa
** Linha T1 del tramvai de Tolosa
** Linha T2 del tramvai de Tolosa
* Transpòrts en comun de Tolosa

### Ligams extèrnes

* (fr) Mapa de l'estacion sul sit de Tisséo
# Arenales de San Gregorio

Arenales de San Gregorio es un municipi de la província espanhòla de Ciudad Real e de la Comunautat Autonòma de Castelha-La Mancha.
# Arenas

Arenas es un municipi de la província espanhòla de Malaga e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
# Arenas d'Arle

Leis Arenas d'Arle son un anfiteatre roman que foguèt bastit a l'entorn de 80 ap. J.-C. / 90 ap. J.-C., dins l'encastre deis extensions flavianas de la vila. L’anfiteatre d'Arle es lo monument mai important de l’anciana colonia romana que se pòsca contemplar, gaireben dos mila ans après sa construccion. Son arquitectura es estada concebuda entièrament en foncion de sa vocacion coma luòc de grands espectacles, en permetre d'i aculhir un public considerable.

## Descripcion

Leis engenhaires romans bastiguèron l’anfiteatre d’Arle subre la còla de l’Autura. Per aquò far deguèron desmolir l’encencha augusteana erigida un sègle pus lèu.
Leis arenas an lei caracteristicas classicas d'aqueste tipe de basteson e s'inspiran dau Colisèu de Roma tot just acabat : un sistèma d'evacuacion per nombroses corredors d'accès, una scèna centrala de forma elliptica enrodada d'escalons, d'arcadas, açi subre dos nivèus, lo tot per una longor totala de 136 mètres, siá d’una dimension superiora a la deis arenas de Nimes bastidas pauc après mas pasmens melhor servadas. Aqueste edifici podiá aculhir 25 000 espectators.

## Après Roma

Ambé la casuda de l'Empèri au sègle V, l'anfiteatre venguèt un abric per la populacion e fuguèt transformat en fortalesa amb quatre torres que s'i bastiguèt au dintre pus de 200 ostaus amb doas capèlas. L'anfiteatre èra vengut una vilòta vertadièra ambé un plan en son centre .
En 1825 a l'iniciativa de Prosper Mérimée la reabilitacion del monument fuguèt decidida. En 1826 comencèron las expropriacions dels ostaus bastits au dintre del monument, çò que fuguèt acabat en 1830 quand s'organizèt la primièra corsa de buòus per celebrar la Presa d'Arger.
# Arenas de Cimiés

Li Arenas de Cimiés son lu vestigis d'un anfiteatre roman bastit entre lo 70 e lo 80 apC dins la vila antica de Cemenelum. Si destria per sa talha pichina (4 000 espectators. Restaurat e bessai agrandit durant lo sègle III, foguèt abandonat vèrs lo 350. Foguèt estudiat a partir dau 1866 e classat monument istoric en lo 1965.

## Ligams intèrnes

* Cemenelum

## Bibliografia

* Paul-Marie Duval, « Les fouilles de Cimiez, 1943 », Publications de l'école française de Rome, n° 116 « Travaux sur la Gaule »,‎ 1989, pp. 951-1000.
# Arena movedissa

D'Arena movedissa es d'arena (reg. sabla, sable) fina, saturada d'aigada, qu'a una febla capacitat portanta.
Pòt mai que mai designar un fenomèn natural que, sos d'unas condicions que i a, crèa de zònas de sòl que sembla solidas, mas que pòdon pas suportar d'unes pesses. A aquelas zònas li dison tanben sablas movedissas.
# Arenas de Iguña

Arenas de Iguña es un municipi de la província de Cantàbria.
# Arenas de Lutècia

Las arenas de Lutècia que hon bastidas au sègle I en bèth osténder ua estructura ibrida au còp d'anfiteatre e de teatre (dab,doncas, un empont e ua arena propiament dit). Que podèvan arcuélher de cap a 17 000 espectadors. Chilperic qu'i tornè muishar espectacles en 577.
Que hon tornadas trobar au sègle XIX a l'escadença de l'aquesida deu lor terren per la companhia parisenca d'omnibus qui las volèva destrúser entà i installar lo son depòst. Ua letra deu 27 de julhet de 1883 de l'escrivan Victor Hugo qu'estanquè aqueth projècte a la demolicion entamenada. La municipalitat de París que las crompè e que vadón monument istoric.
Uei que's pòden vesitar dens lo 5au arrondiment de París.