# Merens (Comtat de Fois)

Merens$^,$$^,$$^,$ (Mérens-les-Vals en francés) es una comuna foissenca situada dins lo departament d'Arièja e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Merens las Vals se situa al jonhent de tres vals : Arièja, Nabre e Morgolho. La vila possedís una gara.

### Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de Merens :
| Aston Savinhac | Ax | Orgeish Orlun |
| Canillo (PRINCIPAT D'ANDÒRRA) | L'Espitalet Portè i Pimorent (Pirenèus Orientals) | Angostrina i Vilanova de les Escaldes (Pirenèus Orientals) |

## Toponimia

La prononciacion es [me'ɾens]. Las fòrmas ancianas son Merentius en 960, Merentio en 960-972, Merengos en 987 e 994, Merengs en 1047, 1064, Merenx en 1118, Merencs en 1205 e 1228, Merens en 1224, 1302, 1304, Merenx, Merenchs, Merencs en 1272, Merenx, Merenchis en 1308, Merencs, Merenx, Merencha, Merenchum, Merenchis en 1318-25, Merenx, Merens en 1385, Merenx, Merencs en 1390, Merentiis en 1424, Merenx en 1445 e cap a 1460 (Cronica d'Esquerrier), etc. Segon Dauzat (a prepaus dels Merens d'Òut e Garona e Gers), lo nom de Merens ven del nom gotic d'òme Meris, ambe'l sufixe germanic -ing. Segon los Féniés, Merens ven del nom germanic d'òme Mero, ambe'l sufixe -ingos.
Segon Negre, citat per Patrici Pojada (a prepaus dels Merens d'Òut e Garona e Gers), lo nom de Merens ven del nom germanic d'òme Mirus, ambe'l sufixe -ingos. Los autres toponimistas, citats per Patrici Pojada, pensan tanben a un nom germanic d'òme ambe'l meteis sufixe : Mero per Lemoine, nom germanic pas precisat per Coromines.
Segon Patrici Pojada, es un toponime coma d'autres que son provesits del sufixe d'origina germanica -ingos, vengut -en(c)s en occitan, associat a un nom germanic d'òme coma Mero.
L'abséncia d'un Merens francés sembla confirmar l'origina gotica del nom de persona. L'atestacion de 960 mòstra benlèu que lo nom se prononciava dejà coma se foguèsse *Merents. Los escribas podián interpretar la finala -encs encara viva, coma provesida d'un t o d'un c.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 1989 | (2026) | Jean-Pierre Sicre | divèrs esquèrra | emplegat |
| | 1989 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Ax; es ara del canton de Haute Ariège (en francés), donc de Nauta Arièja.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 811 | 589 | 896 | 845 | 870 | 817 | 740 | 757 | 740 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 703 | 733 | 718 | 690 | 706 | 704 | 678 | 634 | 569 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 535 | 547 | 551 | 581 | 440 | 453 | 417 | 337 | 299 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 276 | 195 | 157 | 143 | 149 | 180 | 188 | 187 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 185 188 | 185 188 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 168 abitants e la densitat èra de 2,1 ab/km².

## Lòcs e monuments

* Glèisa romanica del sègle XI, dins lo « vilatge del naut ».
* Fonts caudas naturalas a 10 minutas de marcha, dempuèi « vilatge del naut ».

## Véser tanben

* una raça de cavals: los Merens
* Comunas d'Arièja

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* 1 2 3 Patrici Poujade, Dictionnaire toponymique de l'Ariège, ed. IEO d'Arièja, 2021, p. 272-274
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 451
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 183
* Portal de Lengadòc