# Sent Perdon e Vièlhvic

Sent Perdon e Vièlhvic (Saint-Pardoux-et-Vielvic en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

* La prononciacion marcada sul site Nom Occitan des communes du Périgord seriá [ʂempɒrˈdu] [βjɛlˈβi], mas l'enregistrament dona puslèu [ʂemperˈdu] [e] [βjɛlˈβi]. Per lo son notat [-ɒ-], l'enregistrament de Cladech dona [klɒˈde]; per l'enregistrament de Mont Plasent (sic, per Montplasent), es [mũmplɒˈʐɛ̃n] : l'aurelha percep quicòm de completament diferent del son notat [-ɒ-] per Sent Pardol (grafia del site de las comunas de Dordonha). Enfin, per lo de Sent German de Belvés [ʂenʦerˈmɔ] [debɛlˈβe], lo son notat [-e-] es identic al son notat [-ɒ-] dins lo cas de Sent Pardo(l). La transcripcion [ʂempɒrˈdu] (e) [βjɛlˈβi] es donc volontarista, anti-scientifica, vertuosa, autrament dich completament falsa. La transcripcion corrècta en alfabet fonetic internacional del document enregistrat es en realitat [ʂemperˈdu e βjɛlˈβi], çò que correspond, en daissant pel moment lo cas de la consonanta finala de l'agionime, a Sent Perdó e Vièlhvic.
* Sent Pardo(l) (atestacions S. Pardulfus al sègle XIII, Sanctus Perdonus en 1382, Saint Pardoulx al sègle XVI) ven del nom de Pardulphus, latinizacion del nom germanic Pard-wulf o Bard-wulf, que correspond a un ermita garit miraculosament de la ceguesa, puèi que venguèt abat de Garait$^,$ (658 - entre 737 e 743); a tombat sistematicament, en Occitània, dins l'atraccion de perdon, adaptat en francés en Pardoux, Perdon, Pardon, etc, çò que la preséncia d'una e clarament articulada dins Perdó e l'atestacion de 1382 permeton de verificar; la grafia autentica de la primièra partida del nom de la comuna es donc Sent Perdon. La nasala finala de Perdon es muda en lengadocian.
* Vièlhvic, dont las atestacions son Vail Vic, non datada, Veu Vic, en 1199, Parochia de Veteri Vico, es format del latin vetulus, diminutiu de vetus, «vièlh», e d'un autre mot latin vicus, qu'a lo sens d'un vilatge que dins l'Empèri roman aviá pas d'estatut, a la diferéncia del municipium e de la colonia; mas lo mot vicus s'empleguèt per un vilatge après la fin de l'Empèri roman.
Donc, la fòrma del nom de la comuna en grafia classica es Sent Perdon e Vièlhvic.

## Istòria

Entre 1790 e 1793, las comunas de Sent Perdon e de Vièlhvic fusionèron jol nom de Saint-Pardoux-et-Vielvic (en francés), donc Sent Perdon e Vièlhvic.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| mai de 2020 | 2026 | Jean-Claude Malaurie | | |
| març de 2001 | 2020 | Gérard Biou | sense etiqueta | engenhaire |
| | 2001 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 198, totala: 200 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 402 | 345 | 493 | 429 | 443 | 452 | 480 | 506 | 497 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 444 | 445 | 421 | 395 | 378 | 375 | 356 | 332 | 303 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 284 | 254 | 233 | 208 | 207 | 191 | 213 | 212 | 190 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 170 | 168 | 140 | 135 | 136 | 142 | 183 | 184 | 185 186 |
| 2009 | 2010 |
| 186 187 | 191 192 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* ↑ https://web.archive.org/web/20160304071414/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/belves/SAINT-PARDOUX-ET-VIELVIC.htm
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 621
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 356
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 247
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 711
* ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=33937
* Portau de Perigòrd