OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pirey

Pirey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.

## Istòria

Pirey Tira sens dobte lo sieu nom de lo sieu sòl pierreux.
Lo sieu orthographe a evolucionat al cors del temps : Piré, Pyrei (1143), Pirey (1178), Pièger (1244), Pyre (1285), Pirei (1316), Pyrey (1323), de Pireyo (1394).
La primièra mencion importanta de Pirey data de 1334, en un acte de parteja entre Poncart, Guillaume e Jacques de Thoraise. En 1477, presoèr dels òmes del rei de França, Hugues de Chalon-Chatelguyon, senhor de Pirey, #vendre aquela tèrra a Pèira Despotots per pagar la siá rançon.
Divèrses senhors se #partejar aquel territòri al cors dels sègles seguents : las familhas Despotots, Perrenot, Achey, Gorrevod, Thomassin, Arnoulx de Pirey, aital coma lo capítol metropolitan de Besançon e l'espital del Sant-Esperit.
En 1674, Pirey #sentir los efièches désastreux del banc de Besançon per las tropas de Louis XIV. En 1805, la municipalitat recebuda una importanta part del mobilier del Coatz Minimas de Consolation. En 1814, lo vilatge #èsser a nòu estrossejat per las tropas d'aucupacion.
Pirey tire sans doute son nom de son sol pierreux.
Son orthographe a évolué au cours du temps : Piré, Pyrei (1143), Pirey (1178), Pire (1244), Pyre (1285), Pirei (1316), Pyrey (1323), de Pireyo (1394).
La première mention importante de Pirey date de 1334, dans un acte de partage entre Poncart, Guillaume et Jacques de Thoraise. En 1477, prisonnier des hommes du roi de France, Hugues de Chalon-Chatelguyon, seigneur de Pirey, vendit cette terre à Pierre Despotots pour payer sa rançon.
Divers seigneurs se partagèrent ce territoire au cours des siècles suivants : les familles Despotots, Perrenot, Achey, Gorrevod, Thomassin, Arnoulx de Pirey, ainsi que le chapitre métropolitain de Besançon et l'hôpital du Saint-Esprit.
En 1674, Pirey ressentit les effets désastreux du siège de Besançon par les troupes de Louis XIV. En 1805, la commune acquit une importante partie du mobilier du Couvent des Minimes de Consolation. En 1814, le village fut à nouveau ravagé par les troupes d'occupation.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Robert Stépourjine |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 405 | 419 | 450 | 384 | 436 | 458 | 482 | 473 | 442 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 435 | 443 | 441 | 441 | 449 | 493 | 424 | 407 | 358 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 334 | 341 | 335 | 306 | 322 | 338 | 301 | 289 | 320 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 404 | 459 | 818 | 1 055 | 1 234 | 1 441 | 1 694 | 1 754 | 1 772 |
| 2009 | 2010 |
| 1 891 1 937 | 1 958 2 003 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Pirocumulus

Un pirocumulus es un nívol de la familha dei cumulus que pòu se formar au dessüs d'una fònt de calor intensa, generalament un incendi ò una erupcion volcanica. Dins quauquei cas rars, pòu se formar a l'entorn de chaminèias industrialas ò d'una explosion nucleara. Coma leis autrei nívols convectius, sa formacion es lo resultat de la destabilizacion de l'atmosfèra per un corrent d'aire ascendent caud.
Leis efiechs dei pirocumulus son fòrça variables. Lei pirocumulus pus pichons pòdon demenir lo raionament solar dins una zòna e i redurre l'intensitat deis incendis. Lei pus importants pòdon entraïnar de precipitacions e de còps se transformar en pirocumulonimbus. Dins aqueu cas, lo nívol favoriza l'injeccion de particulas dins l'atmosfèra auta, çò que pòu causar de chavanas e de precipitacions negras.

## Liames intèrnes

* Incendi.
* Nívol.
# Pirinola

La pirinola qu'ei un jòc de societat qui's jòga dab un cibòt emplegat a mena de dat ; en efèit, lo cibòt de la pirinola qu'ei provesit de 6 caras e après aver virat que's pausa en bèth muishar la cara de dessús qui da atau ua consigna :
* Botar 1 (pon 1)
* Botar 2 (pon 2)
* Préner 1 (toma 1)
* Préner 2 (toma 2)
* Tots que botan (todos ponen)
* Préner tot (lo cabau - toma todo)
Lo jòc que's practica dab ua resèrva de monedas (o d'autes elements com pèiras o granas per exemple). A la debuta deu jòc los jogadors que prénen tots ua medisha quantitat de monedas e la rèsta que forma un cabau. Cadun que hè virar la pirinola e lo pretzhèit qu'ei d'amassar tot lo cabau o de remportar lo maximum de monedas a la fin d'un cèrt nombre de torns predeterminat.
La pirinola qu'ei mei que mei jogada en America Latina e en Argentina en particular. Qu'ei pròche deu dreidel ashkenaz associat dab la hèsta judiva de Hanoka (dab la varianta que lo cibòt deu dreidel n'a pas sonque 4 caras dab letras ebraïcas).
# Pirolisi

La Pirolisi es la decomposicion o termolisi d'un compausat organic per la calor per obtenir d'autres produchs (gas e matèrias) que teniá pas abans. L'operacion se realiza en l'abséncia d'oxigèn o en atmosfèra paura en oxigèn per evitar l'oxidacion e la combustion (L’operacion doncas produtz pas de flama). S'agís del primièr pas cap a la transformacion termica aprèp la desidratacion.
Permet generalament d'obtenir un solide carbonat, una òli e un gas. Comença a un nivèl de temperatura gaireben bassa (a partir de 200 °C) e continua fins a 1 000 °C. Segon la temperatura, la proporcion dels tres compausats resultants es differencial.
Un exemple de pirolisi es una mena de reciclatge de la ròdas usadas. Dins aquel cas la pirolisi es la degradacion del cauchó.

## Pirolisi anidrica

La pirolisi es normalament anidrica (sens aiga).
Aquel fenomèn se passa normalament quand un compausat organic solide se calfa sufisentament o se fa la combustion d'un solid compacte, coma la fusta e las flamas del fuòc de fusta dins aquel cas son lo resultat de combustion dels gases expulsats per pirolisi, mas pas de la combustion de la fusta d'esperela.
Un usatge industrial ancian de la pirolisi anidrica es la produccion del carbon vegetal mejans la pirolisi de la fusta. Mai recentament la pirolisi s'utilizèt a escala massiva per tornar lo carbon en carbon de còc per la metallurgia, subretot per la fabricacion de l'acièr.
Dins fòrça aplicacions industrialas aquel processus se realiza jos pression e a temperaturas superoras a 430 °C. La pirolisi anidrica tanben se pòt realizar per produire un combustible liquid semblent al gasòli a partir de biomassa solida o plastics. La tecnica mai comuna se fa dins de temps de d'esposicion fòça basses (<2 segondas) e de temperaturas entre 350-500 ºC.

## La pirolisi e lo tractament dels descais

La pirolisi pel tractament dels descais es utilizada amb d'autres tecnologias avançadas de tractament dels descais. La pirolisi es utilizada per reduire lo volum dels descais e produire de combustibles coma susproduch. Tanben sevís a produire un combustible sintetic per de motors de dièsel a partir de descais plastics.

## Pirolisi aigosa

Lo tèrme pirolisi se pòt utilizar per nomenar tanben la termolisi amb preséncia d'aiga, coma la fissuracion per vapor d'aiga del petròli o la depolimerizacion termica dels residús organics en petròli leugièr.

## Pirolisi al vueit

Dins la pirolisi al vueit lo material organic se calfa al vueit per reduire lo punt d'ebullicion e evitar las reaccions quimicas non desiradas.

## Referéncias

* ↑ (en)Cynar plc (2006) Transformacion dels residús de plastic en fuels liquids
# Pirolusita

La pirolusita es un minerau negre ò gris sorn. Sa duretat se situa entre 6 e 6,5 e sa densitat es egala a 5,06. Es constituïda d'oxid de manganès (MnO$_2$) que pòu formar de cristaus tetraedrics segon un sistèma tetragonau. Pasmens, lei cristaus son fòrça rars e la pirolusita forma generalament d'agregats fibrós ò de massas compactas, terrosas e polverulentas. Son esclat es submetallic ò metallic. La pirolusita es infusibla e solubla dins l'acid cloridric, reaccion caracterizada per una emission de clòre gasós. Es pas fluorescenta. De mai, se fau nòtar que la duretat e la densitat deis agregats son fòrça variablas. Ansin, d'agregats fresinós pòdon aver una duretat de 1 e una densitat situada entre 4 e 4,5.
Dins la natura, se forma per precipitacion dins de mitans sedimentaris aqüatics (lagunas...). Es tanben presenta dins lei zònas d'alteracion de jaciments de manganès. Es sovent associada amb d'autreis oxids de manganès e amb l'ematita, la barita e la calcita. Es utilizada coma minerau de basa per la produccion de manganès.

## Liames intèrnes

* Manganès.
# Piromorfita

La piromorfita es un minerau incolòr, verd ò brun qu'a una duretat de 3,5-4,0 e una densitat de 7,04. Es formada de clorofosfat de plomb (simbòl quimic : Pb$_5$(PO$_4$)$_3$Cl) cristallizat segon un sistèma exagonau de classa bipiramidala. Dins la natura, forma generalament de cristaus prismatics corts de basa exagonala ò d'agregats globulars. Son esclat es resinós ò adamantin.
Es un minerau segondari eissit de l'alteracion de mineraus de plomb que pòu èsser associada ambé la cerusita, la smithsonita, l'emimorfita, l'anglesita, la malaquita, la leadhillita, la wulfenita ò la mimetita. Es de còps utilizada coma minerau de plomb mai aquel usatge es rar.

## Liames intèrnes

* Plomb.
# Piroraptòr

Lo piroraptòr (Pyroraptor olympius) qu'èra un dinosaure teropòd de la familha deus dromaesauridae e conegut per un sol exemplari descobèrt au pè deu Mont Olimpi en Provença après un huec (chic abans que hosse abambat lo quite Mont Venturi). Com los autes tanhents de la soa familha, qu'èra carnivòr peus paleontològs francés Philippe Taquet e Allain Ronan. Que visquè a la fin deu Cretacèu (enter Campania e Maastrichtian, com la màger part deus dinosaures descobèrts en Provença). Qu'èra petit e com entaus autes dromaesauridae que's supausa qu'èra caperat de plumas.
Que ho popularizat per un film que'u vodè Discovery Channel dab lo chafre Pod (acronyme de Pyroraptor Olympius Dinosaur).

## Honts

* Ronan, Allain - Taquet, Philippe. (2000). "A new genus of Dromaeosauridae (Dinosauria, Theropoda) from the Upper Cretaceous of France." Journal of Vertebrate Paleontology, 20: 404-407. [27 de Junh, 2000]

## Ligam extèrne

* Animacion creada entà Discovery Channel
* Portal de Provença
# Manama

المنامة Al-Manāmah :
| País | Bahrayn |
| Superfícia | ?? km² |
| Populacion | 162 000 (2001) |
| Latitud | 26° 13′ N |
| Longitud | 50° 35′ È |
| Localizacion de la ciutat en Bahrayn ||
Manama es la capitala de Bahrayn. Sa populacion èra estimada a 162 000 abitants en 2001.
# Manavgat

Manavgat es una vila turca e a l'encòp un districte de la província d'Antalya.
# Mance (Meurthe e Mosèla)

Mance es una comuna francesa administrada per lo departament de Meurthe e Mosèla de la region de Lorena.

## Istòria

Las siás originas remontan en mai de dos mil ans, quand dels Gaulois Bèlgas Médiomatriques se son installats sul marge esquèrre de la Alis-Mancia (en celte : lo riu boueuse). Uèi, aquel riu se truca lo Woigot. En 1817, Mance de l'anciana província del barrois sul Woigot aviá per annexis los caserius de la Malmaison e de Magdelaine. A aquela epòca i i aviá 353 abitants repartits dins 83 ostals. Los sieus abitants an trucat los Mançois. Mance I aguèt ligat al departament de Meurthe-e-Moselle en 1871. Abans aquela data, lo vilatge fasiá partida de la Moselle.
Ses origines remontent à plus de deux mille ans, quand des Gaulois Belges Médiomatriques se sont installés sur la rive gauche de l'Alis-Mancia (en celte : la rivière boueuse). Aujourd'hui, cette rivière s'appelle le Woigot. En 1817, Mance de l'ancienne province du barrois sur le Woigot avait pour annexes les hameaux de la Malmaison et de Magdelaine. À cette époque il y avait 353 habitants répartis dans 83 maisons. Ses habitants sont appelés les Mançois. Mance fut rattaché au département de Meurthe-et-Moselle en 1871. Avant cette date, le village faisait partie de la Moselle.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-François Benaud |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 326 | 285 | 325 | 329 | | 408 | 404 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | 350 | 345 | 319 | 321 | 304 | 297 | 304 | 291 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 276 | 314 | 325 | 326 | 331 | 333 | 289 | 280 | 521 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 417 | 431 | 401 | 625 | 624 | 583 | 614 | 618 | 625 |
| 2009 | 2010 |
| 618 631 | 608 634 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Manaus

Manaus :
| Estat | Amazonas |
| Superfícia | 11 401 km² |
| Populacion Densitat | 1 612 475 (2007) 148,2 ab/km² |
| Altitud | 92 m |
| Distància de Brasília | (cap de ligam per rota amb Brasília) |
| Latitud | 03° 06' S |
| Longitud | 60° 01' O |
| Còde postal | 69000-000 |
| Administracion | Prefeitura Municipal de Manaus - Av. Brasil, Nº 2971 - Compensa Cep - 69036-110 |
| Prefècte de la vila | Serafim Fernandes Corrêa |
| Internet | https://web.archive.org/web/20120405114536/http://www3.manaus.am.gov.br/ |
| Localizacion de la vila en Brasil ||
Manaus es la capitala de l'estat brasilièr de las Amazonas. Sa populacion totala èra estimada a 1 612 475 abitants en 2007. Sa superfícia totala es 11 400 km².
Es la pus granda vila en populacion totala de la Region Nòrd de Brasil.
# Manas (Droma)

Manàs (Manas en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Geografia

Manàs es situat a 18 km al nòrd de Dieulofet, a 20 km a l'est de Montelaimar e a 18 km al sud de Crest. Aperten al canton de Marçana (10 km).
Las municipalitats mai prèp son Pont de Barret, Puèg Sant Martin, Charols e Saletas.

### Comunas vesinas
## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Raymond Poulain |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 189, totala: 198 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 284 | 222 | 252 | 359 | 345 | 353 | 326 | 327 | 296 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 315 | 308 | 307 | 322 | 263 | 247 | 249 | 225 | 244 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 230 | 218 | 192 | 161 | 154 | 140 | 129 | 114 | 109 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 112 | 85 | 90 | 101 | 137 | 134 | 162 | 169 | 175 181 |
| 2009 | 2010 |
| 182 188 | 183 189 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Droma

## Nòtas

* ↑ IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
# Manaset

Manaset (femenin), es un jornal satiric gratuit sus Internet escrich integralament en occitan.
Se definís coma "lo sol jornal numeric occitan de vertadièra falsa informacion".
Pareis dempuèi lo 1èr d'abril de 2014. Lo site es pas mai en linha dempuèi abrial de 2019.

## Referéncias

* ↑ "Manaset se vòl imparciala e irreprochabla. La màger part de las personas citadas dins los faits divèrses son imaginàrias.", "A prepaus", sul site de Manaset
* ↑ "A prepaus", sul site de Manaset

## Ligams

* Manaset archivat sus l’’’Internet Archive.
# Mancasturma

Mancastùrma (formas lombarda e emiliana; en italian e oficialament: Maccastorna) es una comuna italiana de la província de Lodi en Lombardia (Itàlia).
Amb sos 64 abitants es la comuna mai menuda de Lombardia, e una de las mai pichonas d'Itàlia.

## Geografia

Mancastùrma es situada a 40 km al sud de Lòd e a 15 km al nòrd de Cremona.

## Economia

La comuna viu totalament de l'agricultura. Lo sol Cafè-Restaurant de la localitat se situa a mièg-camin entre glèisa e castèl.

## Monuments e luòcs d'interès

* La glèisa parroquiala, dedicada a Sant Jòrdi
* Lo castèl a la dintrada del vilatge

## Galariá

* La dintrada del castèl sègles XIII e XIV.
* La glèisa parroquiala, dedicada a Sant Jòrdi.

## Ligams extèrnes

* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Mancasturma.
# Mance

Mance pòt essèr:
* Mance, una comuna de Meurthe e Mosèla
* Mance, una comuna de {}
# Pierre Boulez

Pierre Boulez (Montbrison, 26 de març de 1925 – Baden Baden, Alemanha, 5 de genièr del 2016) foguèt un compositor, pedagòg e menaire d'orquèstra francés. Aguèt una influéncia notabla dins lo domeni musical del sègle XX.
# Pierre Bénite

Pierre Bénite es una anciana comuna francesa situada dins la metropòli de Lion e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups. Lo 1èr de genièr de 2024 fusiona amb Oullins dins la comuna novèla d’Oullins e Pierre Bénite.

## Istòria

Comuna declarada independenta de Oullins lo 24 d'abril de 1869, tornan fusionar lo 1èr de genièr de 2024.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Mireille Domenech-Diana |
| 2014 | | Jérôme Moroge |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 200 | 247 | 225 | 218 | 238 | 235 | 211 | 234 | 228 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 234 | 224 | 196 | 162 | 172 | 152 | 137 | 118 | 102 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 103 | 108 | 102 | 68 | 38 | 39 | 25 | 15 | 4 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | | | Cercar | Cercar | Cercar | Cercar | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 9 916 9 992 | 9 982 10 061 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
# Pierre Camani

Pierre Camani es un òme politic nascut en 1952 a Sant Leugèr (Òlt e Garona). Sòci del Partit Socialista francés dempuèi 1984, es elegit en 2001 cònsol de Puèimiclan e conselhièr general de Seissas. En març de 2008, deven president del Conselh general d'Òlt e Garona.
# Pierre Bergeras

Pierre Bergeras (Salias (Bearn), 28 de febrièr de 1737 - Paris, 1823) es un òme politic e escrivan bearnés.
Foguèt procuraire general syndic del departament de Pirenèus Baisses en 1790, puèi deputat en 1791-1792. President del tribunal civil de Pau en 1794, foguèt elegit al Conselh dels Ancians lo 26 de germinal de l'an VII. Favorable al còp d'estat del 18 de Brumaire, seguèt al Còrs legislatiu fins 1805. Foguèt nomenat cònsol de Salias en 1814.

## Òbras

* {{{títol}}}.
* {{{títol}}}.

## Bibliografia

* {{{títol}}}. ISBN 978-2-9533591-0-7.
* « Pierre Bergeras », dans Adolphe Robert et Gaston Cougny, Dictionnaire des parlementaires français, Edgar Bourloton, 1889-1891 [détail de l’édition]

### Ligams extèrnes

* Wikidata: Q27588364
* Portal de la literatura
* Portau de Bearn
* Portal de la politica
# Pierre Bertas

Pierre Bertas (Marselha, 1864 - 1950) es un jornalista e felibre marselhés, majoral del Felibritge en 1896.

## Òbras

* Flour e chato (1882)
* Li sèt saume d'amour (1887)
* Pierrot Badaio (1910)

## Bibliografia

* {{{títol}}}. ISBN 978-2-9533591-0-7.

## Ligams extèrnes

* Wikidata: Q94534424
* Portal de Provença
* Portal de la literatura
# Pierre Cheneveuillet

* Aqueste article es un esbòs de biografia; lo cal completar. Podètz ajudar la Wikipèdia e partejar vòstras coneissenças en lo modificant.
Pierre Cheneveuillet [Chenevillet, Chenevillette] (ca. 1633―Clarmont, 9 de setembre de 1680) foguèt un mèstre de chapèla e compositor barròc auvernhat. Èra actiu a Nasat, Clarmont e París dins lo 3en quart dau sègle XVII.
# Pierre Cibié

Pierre Cibié (1908-2006) foguèt un engenhaire francés principalament conegut per son trabalh subre l'esclairatge dei veituras. En particular, participèt entre 1947 e 1957 a l'adopcion europèana dei còdis que melhorèron la conducha de nuech.
# Pierre Brossolette

Pierre Brossolette (25 de junh de 1903, París - 22 de març de 1944, París) foguèt un jornalista e un òme politic francés. Foguèt un dei caps principaus de la Resisténcia Francesa durant la Segonda Guèrra Mondiala.
# Plassac (Gironda)

Plassac es una comuna gavaia de Bordalés situada dens lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : de Blacciaco au sègle XIII, Sanctus Petrus de Blassaco en 1339, Blassac en 1361. Segon Dauzat e Rostaing, que probable coneishèvan pas las fòrmas ancianas, Plassac ven dau nom latin d'òme *Placius, inatestat, inferit de Placidius, emb lo sufixe -acum.
Segon Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, Plassac ven dau nom « romanic » de persona Blattius, emb lo sufixe -acum, pui atraccion de Plassac (Charanta Maritima). Bénédicte Boyrie-Fénié accèpta l'explicacion.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | (2026) | Jean-Louis Bernard | divèrs esquèrra | |
| març 2008 | 2020 | Martine Goutte | | |
| junh 1995 | 2008 | Christian Michel | | |
| | 1995 | | | |
| mai 1935 | 1945 | Émile Gellie | Aliança Democratica | deputat (1928-1940, 1945-1946) |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 869, totala: 906 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 175 | 1 177 | 1 243 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | - | 1 236 | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 1 154 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 892 | 853 | 901 | 956 | 964 | 913 | 949 | 928 | 906 939 |
| 2009 | 2010 |
| 885 917 | 868 899 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2019 la populacion èra de 935 abitants e la densitat èra de 131,32 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas de Gironda

## Ligams extèrnes

* Plassac sus lo site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Sit Toponimia occitana
* ↑ Tortolon
* ↑ https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f109.item.zoom p. NP
* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 242-243
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 533, a Placé
* Portau de Guiana
# Plat (gastronomia)

En cosina, un plat es un aliment preparat, servit pendent un repais.
Un plat qu'es realizat segon una dicha recèpta subretot dins un establiment (restaurant, pastisseria) e/o dins una zona geografica (region, vila) pòt èsser una especialitat culinària.
Un repais es constituit de diferents plats que son nomenats de biais diferent segon l'òrdre de servici del menut:
* lo plat de dintrada o apetissadís es lo primièr plat servit,
* lo seguent es lo plat principal (amb possiblament diferents plats de vianda, de peis, de legums o combinasons d'aquestes)
* e lo darrièr plat del repais es lo dessèrt.

## Articles connèxes

* Especialitat culinària