OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Giorgio Napolitano

Giorgio Napolitano (Nàpols, 29 de junh de 1925 - Roma , 22 de Setembre de 2023) foguèt un politician italian. Foguèt president d'Itàlia, elegit en 2006 e tornar elegit en 2013. Demissionèt lo 14 de genièr de 2015.
Licenciat en Drech al 1947, foguèt elegit deputat pel primièr còp en 1953 pel Partit Comunista Italian a la circonscripcion de Nàpols, e foguèt reelegit per de mandats successius.
| Precedit per Carlo Azeglio Ciampi | President d'Itàlia 15 de mai de 2006 - 14 de genièr de 2015 | Seguit per sergio mattarella |
# Giosuè Carducci

Giosuè Carducci (n. 1835 - m. 1907) èra un escrivan italian. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1906. Foguèt tanben deputat e senator. Demest sas òbras, cal notar lo poèma Jaufre Rudèl (1888).

## Jaufre Rudèl

Tèxte del poèma:
JAUFRÉ RUDEL
Dal Libano trema e rosseggia su 'l mare la fresca mattina: da Cipri avanzando veleggia la nave crociata latina. A poppa di febbre anelante sta il prence di Blaia, Rudello, e cerca co 'l guardo natante di Tripoli in alto il castello.
In vista a la spiaggia asiana risuona la nota canzone: "Amore di terra lontana, per voi tutto il cuore mi duol". Il volo di un grigio alcione prosegue la dolce querela,
e sovra la candida vela s'affligge di nuvoli il sol.
La nave ammaina, posando nel placido porto. Discende soletto e pensoso Bertrando,
la via per al colle egli prende. Velato di funebre benda lo scudo di Blaia ha con sè: affretta al castel: - Melisenda contessa di Tripoli ov'è?
Io vengo messaggio d'amore,
io vengo messaggio di morte: messaggio vengo io del signore di Blaia, Giaufredo Rudel.
Notizie di voi gli fur porte, v'amò vi cantò non veduta: ei viene e si muor. Vi saluta, Signora, il poeta fedel. -
La dama guardò lo scudiero a lungo, pensosa in sembianti: poi surse, adombrò d'un vel nero la faccia con gli occhi stellanti: - Scudier, - disse rapida - andiamo. Ov'è che Giaufredo si muore? Il primo al fedele rechiamo e l'ultimo motto d'amore. -
Giacea sotto un bel padiglione Giaufredo al conspetto del mare: in nota gentil di canzone levava il supremo desir. - Signor che volesti creare per me questo amore lontano, deh fa che a la dolce sua mano commetta l'estremo respir! -
Intanto co 'l fido Bertrando veniva la donna invocata; e l'ultima nota ascoltando pietosa ristè su l'entrata: Ma presto, con mano tremante il velo gettando, scoprì la faccia; ed al misero amante - Giaufredo, - ella disse, - son qui. -
Voltossi, levossi co 'l petto su i folti tappeti il signore, e fiso al bellissimo aspetto con lungo sospiro guardò. - Son questi i begli occhi che amore pensando promisemi un giorno? E' questa la fronte ove intorno il vago mio sogno volò? -
Sì come a la notte di maggio la luna da i nuvoli fuora diffonde il suo candido raggio su'l mondo che vegeta e odora, tal quella serena bellezza apparve al rapito amatore, un'alta divina dolcezza stillando al morente nel cuore.
- Contessa, che è mai la vita? E' l'ombra d'un sogno fuggente. La favola breve è finita, il vero immortale è l'amor. Aprite le braccia al dolente. Vi aspetto al novissimo bando. Ed or, Melisenda, accomando a un bacio lo spirto che muor -
La donna su 'l pallido amante chinossi recandolo al seno, tre volte la bocca tremante co 'l bacio d'amore baciò. E il sole dal cielo sereno calando ridente ne l'onda l'effusa di lei chioma biona su 'l morto poeta irraggiò.

## Referéncias

* ↑ Francesco Giuliani, Jaufré Rudel di Gosuè Carducci. Saggio critico, <https://web.archive.org/web/20110927004904/http://www.rottanordovest.com/maestri/carducci_jauffrerudel.htm>
* Portal de la literatura
# Giorgio Perlasca

Giorgio Perlasca (31 de genier de 1910, Còme - 15 d'aost de 1992, Pàdoa) foguèt un foncionari e un òme d'afaires italian famós per sa participacion au sauvament d'aperaquí 5 200 judieus ongrés en 1944-1945.
Faissista e ancian combatent nacionalista de la Guèrra d'Espanha, èra dins la capitala ongresa a la data de la capitulacion italiana de 1943. Demorèt fidèu au rèi e refusèt de jónher la Republica Sociala Italiana de Benito Mussolini. Per aquò, foguèt obligat de se refugiar dins l'ambaissada d'Espanha que li donèt una ciutadanetat espanhòla e un passapòrt fictius. Vengut « Jorge Perlasca », ajudèt alora lo diplomata Ángel Sanz Briz qu'aviá creat un sistèma de distribucion de passapòrts espanhòus ai judieus ongrés menaçats de desportacion. En novembre de 1944, quand l'ambaissada espanhòla foguèt abandonada en causa de l'avançada sovietica, Perlasca capitèt de se far passar per lo novèu cònsol espanhòu e de contuniar de protegir lei judieus « espanhòus » fins a la fin de la batalha de Budapèst.
Brèvament arrestat per l'Armada Roja, rintrèt en Itàlia onte reprenguèt sa vida anteriora. Foguèt retrobat en 1987 per de judieus ongrés installats en Israèl. Dos ans pus tard, recebèt lo títol de Just entre lei Nacions.

## Liames intèrnes

* Olocaust.
* Ángel Sanz Briz, diplomata espanhòu a l'origina dau ret de distribucion de passapòrts ai judieus ongrés.
# Giorgio Vasari

Giorgio Vasari, nascut lo 30 de julhet de 1511 a Arezzo – mòrt lo 27 de junh de 1574 a Florença, foguèt un pintre, un arquitècte e un escrivan italian autor de Le Vite («Las vidas»), primièr recuèlh d'istòria de l'Art.
# Giorgos Seferis

Γιώργος Σεφέρης :
| Profession: | escrivan |
| País: | Grècia |
| Data de naissença: | 13 de març de 1900 |
| Luòc de naissença: | İzmir, Empèri Otoman |
| Data de decès: | 29 de febrièr de 1971 |
| Luòc de decès: | Atenas, Grècia |
Giorgos Seferis (n. en 1900, m.1971) foguèt un escrivan grèc. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1963.
# Estanh de Leucata

L'estanh de Leucata (en catalan: estany de Salses; en francés: étang de Salses-Leucate) es un estanh litoral de las còstas lengadociana e catalana. Es situat dins la region de Lengadòc-Rosselhon entre los departaments d'Aude e dels Pirenèus Orientals. Sus las comunas de Leucata e de Fitor en Lengadòc, e las comunas del Barcarés, de Sant Laurenç de la Salanca, de Sant Ipolit e de Salses en Catalonha.
Se constituís de doas concas, una del costat de Leucata e l'autra del costat de Salses. Es alimentat per las aigas de las Corbièras e dobèrt dins la mar per tres graus amb pòrtas.
Activitats:
* pesca
* aqüacultura
* ustras
* torisme: planca de vela, estacion balneària
# Estanh de l'uèlh de Can

L'estanh de l'uèlh de Can es un estanh a 15 km al sud de Narbona en bordura dels estanh de Bajas e Sijan a l'embocadura del rui Bèra et a l'entorn d'una zòna d'ancians salins. Estanh prèp de la Resèrva Africana de Sijan aqui venon se pausar los flamencs ròses.
# Estanh de Vaciviera

L'Estanh de Vaciviera es un lac artificiau de 9,76 km² que fuguet creat per la construccion d'un barratge situat sus la ribiera de Mauda a la sortida de son valon enquadrat per sos dos peugs, a l'endrech ideau per bastir un barratge. Es la massa d'aiga mai importanta de Lemosin e un daus lacs artificiaus mai grands de França. Se situa au nòrd-oest dau Replanat de Miuvachas, au sen de 'na seuva espessa, dins los departaments de Cruesa e de la Nauta Vinhana, e prep de Corresa.
# Estanhac

Estanhac (Étagnac en francés) es una comuna situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània.
Segon Xavier Lansade, lo parlar de la comuna es lo lemosin.

## Geografia
### Comunas limitròfas

Comunas confrontantas d'Estanhac :
| Chabrac | Saugond | |
| Chirac | | Sent Junian (Nauta Vinhana) |
| Chabanès | Chassanom | Salhac (Nauta Vinhana) |

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per luec:
* -; au segle XVIII (Cassini).

## Administracion
### Lista daus maires

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 1993 | 2020 | Henri de Richemont | UMP-LR | Ancian senator, conselhier regionau |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

### Intercomunalitat
## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 935, totala: 958 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 291 | 1 260 | 1 305 | 1 412 | 1 471 | | 1 444 | 1 520 | 1 605 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 522 | 1 473 | 1 560 | 1 512 | 1 434 | 1 530 | 1 526 | 1 535 | 1 551 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 506 | 1 468 | 1 400 | 1 232 | 1 168 | 1 165 | 1 039 | 1 007 | 1 041 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 987 | 950 | 910 | 966 | 949 | 981 | 986 | 987 | 989 1 006 |
| 2009 | 2010 |
| 990 1 006 | 975 999 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Luecs e monuments

La Gòra n-i cola a la limita de la comuna.

## Veire tanben
### Liams connexes

* Comunas de Charanta

### Liams externes
## Nòtas e referéncias

* 1 2 Xavier Lansade. «Étagnac». lemosin.net.
* ↑ «Charanta». Toponimiaoccitana..
* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* ↑ «Carte de Cassini». Géoportail.
# Estanh de Bajas

L'Estanh de Bajas es un estanh litoral de la còsta lengadociana. Es situat dins lo departament d'Aude, al sud de Narbona, dins lo Pargue Regional de Narbonesa, precisament entre los vilatges de Bajas, Sijan, Peiriac de Mar e Grussan. Es constituit per una lòna que comunica amb la Mar Mediterranèa per lo grau de La Novèla.
Al començament de la nòstra èra, fasiá partida d'un golf ont s'escampavan las aigas d'Aude e la Bèrra, abans que s'arenèsse progressivament e que se formèsse la correja litorala. Èra conegut coma l'Estanh Màger, per oposicion als estanhs pichons vesins : Estanh Salin, Estanh Campinhòl, estanh de Comtessa, de Sesquièra, etc : Ad Stagnum Majus en 1352, Stagnum de Narbona en 1352, Stagnum majus Narbonae en 1477, L'Estan Mage en 1639.

## Nòtas

* ↑ Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 128 legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f220.item.texteImage
* Portal de Lengadòc
# Estanh de Sant Maurici

L'estanh de Sant Maurici es un ancian lac agrandit amb una paissièra situat al limit del municipi d'Espot, dintre del Pargue Nacional d'Aigüestòrtes e Estanh de Sant Maurici.
Es situat a 1910 m d'altitud, al fons d'un circ d'origina glaciària. Recep las aigas dels rius e torrents de Ratera, del Portarró e de Subenuix, mentre que lo seu emissari, lo riu Escrita, drena la val d'Espot fins a la Noguèra Palharesa.
L'estanh fa 575 m de long per 150 m de larg, amb un volum d'aiga de 2,6 hm³, mercé a una pichona paissièra construida per aumentar la seuna capacitat.
# Estanh de Taur

L'Estanh de Taur (ancianament en latin: Taurus palus) es l'estanh litoral mai grand de la còsta bassa lengadociana e rosselhonesa. Las vilas de Seta e Agde se situan a sas extremitats èst e oèst.
L'estanh de Taur es una lòna desseparada de la mar Mediterranèa per una correja d'arena litorala que religa lo volcan d'Agde e lo Puòg de Sant Clar. Comunica amb la mar pel grau de las Quilhas a Seta e pel grau de Pissa-Sauma a Massilhan. Recep las aigas del Canal de las Doas Mars al luòc dich de Los Onglós. Es ligat a Ròse pel Canal de Ròse a Seta.
L'estanh a una superfícia d'aperaquí 7500 ha e una prigondor mejana de 4,5 m (lo punt pus prigond es lo trauc de la Bisa qu'atenh 32 m). Ocupa lo territòri de sèt comunas : Seta, Frontinhan, Los Banhs de Balaruc, Balaruc Vièlh, Bosiga, Lopian, Mesa e Massilhan.

### Aquacultura

Es lo sèti d'una activitat d'elevatge de cauquilhatges (ustras e muscles) d'una importància economica granda per la region a l'entorn. Aperaquí 600 establiments conchilicòls i son installats, que produson mai de 12 000 tonas d'ustras per an, e emplegan aperaquí 2 000 personas. La pollucion de las aigas pesa sus son activitat entrainant de còps que i a d'interdiccions de comercializacion de las ustras e muscles coma foguèt lo cas pel primièr còp dau 13 de decembre de 1989 au 18 de genièr de 1990. Lo Servici daus Afars maritims es l'organisme public encargat dau foncionament e dau contraròtle de las activitats economicas sus l'estanh.
* ↑ commission d'enquête sur l'étang de Thau - Assemblée Nationale - [commission d'enquête sur l'étang de Thau - Consultable en ligne]
# Estanhcarbon

Estanhcarbon (Estancarbon en francés) qu'es ua comuna gascoa de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Que's tròba a 4 km a l'èst de Sent Gaudenç.

## Geografia
### Comunas limitrofas

Estanhcarbon es bordada per sièis autras comunas.
Comunas confrontantas d'Estanhcarbon :
| | Era Andòrta | Eth Savartés |
| Sent Gaudenç | | Era Barta d'Inard |
| Miramont de Comenge | Puntís d'Inard | |

### Idrografia

La comuna qu'es bordada ath sud per Garona.

## Istòria

Pendent eth Ancian Regime, Estanhcarbon qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa qu'es Nòsta Dauna. Tanlèu 1790, Estanhcarbon qu'èra deth canton de Sent Gaudenç.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2014 | 2020 | Jean-Paul Fabé | PS |
| 2008 | 2014 | Jean-Paul Fabé | PS |
| març de 2001 | 2008 | Jean-Claude Madamour | |
| | 2001 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Ara refòrma cantonau de 2014, aplicada en 2015, era comuna que demorè en eth canton de Sent Gaudenç.

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 625, totala: 636 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 554 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 505 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 397 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 314 | 313 | 398 | 465 | 509 | 530 | 542 | 553 | 549 575 |
| 2009 | 2010 |
| 551 563 | 579 590 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* 2016 : 598

## Nòtas

* ↑ Carte IGN sous Géoportail
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 15 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* Portau de Gasconha
# Estanislau da Silva

Estanislau da Conceição Aleixo Maria da Silva, òme politic n. 1952, foguèt lo primièr ministre interin de Timòr Èst entre lo 20 de mai e lo 8 d'agost de 2007.
| Precedit per José Ramos-Horta | Primièr ministre de Timòr Èst 20 de mai de 2007 - 8 d'agost de 2007 | Seguit per Xanana Gusmão |
# Ibrahim Boubacar Keïta

Ibrahim Boubacar Keïta (nascut lo 29 de genièr de 1945 - 16 genièr de 2022) foguèt president de Mali entre septembre de 2013 e agost de 2020 Tanben foguèt primièr ministre del país entre 1994 e 2000.
# Ibn Isham

Ibn Ishaq, nom complèt Abu `Abd Allah Muhammad ben Ishaq ben Yasar ben Khyar (vèrs 704, Medina - vèrs 767, Bagdad), foguèt un istorian arabi autor d'una dei premierei biografias sus Maomet.
# Ibrahim Abbod

Ibrahim Abbod (26 d'octubre de 1900 - 8 de setembre de 1983) es un òme politic sodanés que foguèt al cap de l’estat coma president del Conselh suprèm (18 de novembre de 1958), puèi president de la Republica (31 d'octobre de 1964-16 de novembre de 1964).
| Precedit per Conselh nacional de sobeiranetat | Cap d'estat de Sodan 18 de novembre de 1958 -16 de novembre de 1964 | Seguit per Sirr Al Khatim Al Khalifa |
# Ibrahim Iskandar

Ibrahim Ismail ibni Almarhum Sultan Iskandar (n. a Johòr Bahru lo 22 de novembre de 1958, forma corta Ibrahim Iskandar) es sultan de Johòr dempuèi lo 23 de genièr de 2010 e cap de l’estat federal de Malàisia (Yang di-Pertuan Agong) dempuèi lo 31 de genièr de 2024.
| Precedit per Iskandar | Sultan de Johòr 23 de genièr de 2010- | Seguit per en foncions |
| Precedit per Abdullah | Yang di-Pertuan Agong 31 de genièr de 2024-31 de genièr de 2029 | Seguit per en foncions |
# Ibrahim Baré Maïnassara

Ibrahim Baré Maïnassara (1949-1999) militar e òme politic foguèt president de Nigèr entre 1996 e son assassinat, lo 9 d'abril de 1999.
| Precedit per Mahamane Ousmane | President de Nigèr 27 de genièr de 1996 - 9 d'abril de 1999 | Seguit per Daouda Malam Wanké |
# Ibrillos

Ibrillos es un municipi de la província espanhòla de Burgos e de la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Ibros

Ibros es un municipi de la província espanhòla de Jaén e de la Comunautat Autonòma d'Andalosia.
# Gamla bron

Lo Gamla bron (del suedés: bro ("pont") e gamla ("vièlh"), valent a dire en occitan "Lo Pont vièlh") es un dels ponts de la vila suedesa d'Umeå. Es lo ponch de passatge mai ancian actualament de totes los que travèrsan lo flum Ume.
Aquesta construccion, que permet uèi sonque lo passatge a de passejaires e de ciclistas, mesura 301 mètres de long. Foguèt inaugurada en 1863 e èra originalament de fusta. Qualque decadas mai tard, l'usura del material vegetal portèt a ne cambiar sa composicion per d'acièr, e las òbras d'enfortiment e de cambiament se realizèron durant las annadas 1894 e 1895.
# Gamma

Gamma (γ en minuscula, Γ en majuscula) es la tresena letra de l'alfabet grèc.
Alfabet grèc :
| Α α alfa | Β β bèta | Γ γ gamma | Δ δ dèlta |
| Ε ε èpsilon | Ζ ζ zèta | Η η èta | Θ θ tèta |
| Ι ι iòta | Κ κ capa | Λ λ lambda | Μ μ mi |
| Ν ν ni | Ξ ξ xi | Ο ο omicron | Π π pi |
| Ρ ρ rò | Σ σ sigma | Τ τ tau | Υ υ ipsilon |
| Φ φ fi | Χ χ qui | Ψ ψ psi | Ω ω omèga |
| letras arcaïcas e numeralas ||||
| Ϛ ϛ stigma | Ϙ/Ϟ ϙ/ϟ koppa | Ͳ/Ϡ ͳ/ϡ sampi |
| letras obsolètas ||||
| Ϝ/Ͷ ϝ/ͷ digamma | Ͱ ͱ eta | Ϻ ϻ san | Ϸ ϸ shò |
# Gamèla

Una gamèla, una coirina o un gandòl es un recipient, generalament metallic, destinat a aprestar, transportar o manjar d'aliments (lo recapte) en de circonstàncias en las qualas es pas possible d'emplegar los espleches abitualament utilizats al foguièr. N'i a amb de bòrds nauts, que compòrtan dos compartiments per servir separadament de carns e de legums.

## Utilizacion correnta

La gamèla es estada sovent un recipient indispensable, qu'a servit longtemps a transportar l'aliment alestit a l'ostal, generalament per la maire, la sòr o l'esposa.
La gamèla es pas una causa de l'òme, las femnas l'utilizan tanben, coma biais de transpòrt o coma recipient de manjar, mas sovent per plans preparats per elas-meteissas.
La gamèla pòt tanben èsser un manjar fred o caud si se la pòt far rescalfar en una padena de la classa o al restaurant escolar, o que siá rescalfat al banh maria en autres cases.
* Clausissa dobla, de vòra nauta e de fulhòla esmaltada.
* Clausissa metallica dubèrta e garnida.
* Tres clausissas d'obrièr, ans 1960.
* bentō bako environada d'un furoshiki (pèça de teissut que servís a portar e isolar), gamèlaa tradicionala japonesa.
* Estalatge de clausissas de fantasiá
La clausissa fa partida de la cultura infantila, « bóstia per lesca de pan untadas » recuperada per las marcas e que crèa una competicion sociala dintra los parents, particularament als Estats Units.
La gamèla aperten a la cultura obrièra ; se'n consomís lo contengut entre d'obrièrs del meteis nivèl, separadament dels caps, « entre si » ; òm s'estima mai manjar la gamèla al vestidor, assetats a tèrra, puslèu que d'anar al restaurant de l'entrepresa ont òm se fariá amb los executius, emplegats e obrièrs. La sala de manjar comuna expausa l'èsser uman a una confrontacion amb d'autres, de sèxe, de nivèls e de classas socialas de còps desparièras, causa pòt far problèma.
D'una cèrta manièra, la gamèla es a l'origina de la restauracion en l'entrepresa, un local en principi reservat per i rescalfari e i manjar lo contengut d'aquel recipient. Pauc a pauc, son estats prepausats en aqueles locals, de sopa e après de manjars, causa qu'a emmenat la diminucion de l'usatge de la clausissa.
Darrièrament, amb la crisi en Euròpa, i tnben per de rasons de tria d'aliments de mai de qualitat, plan de gents ja non manjan pas pus als restaurants d'entrepresa o de las escòlas mas preferisson de preparar lo manjar a casa e lo consumir en la clausissa o en lo tirant d'aquesta. Rèsta emplegada mai que mai en las escorregudas o excursions, los bivoacs, los campatges e al sen de las armadas.
* Gamèla actuala de l'armada soïssa
* Gamèla de l'armada soïssa
* Soldats de la Reichswehr l'an 1932
* Gamèla polonesa
* Gamèlaa sovietica

## Nòtas i referéncias
### Referéncias

* ↑ Françoise Ega
* ↑ Exemple
* ↑ ISBN
* ↑ Gérard Namer
* ↑ ISBN 978-2296029088.
* ↑ 166
* ↑ Anne-Marie Desdouits

## Vejatz tanben

* bóstia
* veire
* plat
* tassa
* picnic
# Ganac

Ganac$^,$$^,$$^,$ (Ganac en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponimia

La prononciacion es [ga'nak]. Las fòrmas ancianas son Gannaco (?) al començament del sègle XI, Ganag / Ganac en 1198 (segon Paul Viteau), Ganaco, Ganato en 1272, Ganacum en 1318-1325, Ganac en 1385, 1390 e 1445, Ganac~Guanac en 1446, Ganac cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr), etc. Segon Dauzat, lo nom de Ganac ven del nom gallic d'òme Gannus, ambe'l sufixe -acum. Segon Delamarre, Ganac ven del nom celtic d'òme *Gannos, inferit de Gannius, Ganna, Gannicus, Ganniceius, atestats, « fabricants de vaissèla ? », ambe'l sufixe -ācon. Segon Astor, citat per Patrici Pojada, Ganac ven del nom latin d'òme *Gannius, inferit de Gannus [non seriá pas al revèrs ?]. A prepaus de Gatnac en Borbonés (Vaddinacum, moneda merovingiana, Gatnacus (sègle X), vicaria Gatnacensi en 984), Patrici Pojada constata, d'après las fòrmas ancianas, que Ganac a una origina diferenta de Gatnac. Ganac ven del nom d'òme Gannos o Gannus e del sufixe -acum. Ganac èra la proprietat de Gannos o Gannus.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | (2026) | Pierre Ville | PS | retirat |
| 1974 | 2008 | Maurice Pagès | | |
| març de 1971 | 1974 | Alexis Bize | | |
| mai de 1953 | 1971 | Amand Donnat | | |
| | 1953 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 1 422 | 1 461 | 1 407 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 1 437 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 831 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 437 | 434 | 373 | 496 | 579 | 653 | 668 | 670 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 682 701 | 692 711 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 731 abitants e la densitat èra de 36,21 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas d'Arièja

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* 1 2 Patrici Poujade, Dictionnaire toponymique de l'Ariège, ed. IEO d'Arièja, 2021, p. 197-198
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 308, a Gagnac
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 155, 297 e 348
* Portal de Lengadòc
# Gamones

Gamones es un municipi de la província espanhòla de Zamora dins la Comunautat Autonòma de Castelha e Leon.
# Gan

Lo gan, 赣语 / Gànyŭ en hanyu pinyin es una lenga sinitica de China.
Lo gan es parlat dins la província de Jiangxi, e tamben al Hunan, al Hubei, al Anhui, e al Fujian.
# Gamma Leonis

Gamma Leonis (γ Leo o γ Leonis), coneguda tradicionalament coma Algieba o Al Gieba, es una estela binària de la constellacion del Leon.