OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fort-du-Plasne

Fort-du-Plasne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Jura e la region de Franca Comtat

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Michel Monnet |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 292 | 302 | 308 | 264 | 314 | 397 | 429 | 424 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 425 430 | 427 432 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portau d'Arpitània
# Fors (Doas Sèvras)

Fors es una comuna peitavina, situada dins lo departament de las Doas Sèvras e la region de Nòva Aquitània .

## Toponimia

Las atestacions ancianas son, per lhuec:

## Administracion

Lista daus maires successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Alain Fort |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 586 | 565 | 639 | 756 | 806 | 743 | 740 | 810 | 809 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 840 | 817 | 807 | 792 | 825 | 849 | 712 | 690 | 761 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 716 | 746 | 755 | 755 | 748 | 718 | 709 | 716 | 749 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 724 | 731 | 819 | 1 296 | 1 406 | 1 347 | 1 577 | 1 610 | 1 643 |
| 2009 | 2010 |
| 1 673 1 705 | 1 684 1 717 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ «Dictionnaire topographique de la France».
* Portal de las comunas de França
# Fort-Moville

Fort-Moville en normand (Fort-Moville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de Normandia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Philippe Marmion |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 965 | 1 017 | 1 103 | 1 139 | 1 204 | 1 074 | 1 057 | 1 076 | 1 001 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 036 | 1 006 | 915 | 861 | 846 | 766 | 742 | 657 | 564 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 570 | 561 | 536 | 489 | 490 | 417 | 376 | 359 | 360 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 330 | 266 | 241 | 244 | 261 | 312 | 367 | 376 | 381 |
| 2009 | 2010 |
| 387 397 | 404 413 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Normandia
# Fort-de-France

Fort-de-France es la capitala del departament francés d'otramar de Martinica. Es situat dins la còsta oèst de l'illa. Sa populacion èra 94 049 abitants en 1999. Sa superfícia totala es 44,21 km².

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| 2014 | 2020 | Didier Laguerre | |
| 2010 | 2014 | Raymond Saint-Louis-Augustin | |
| 2001 | 2010 | Serge Letchimy | |
| 1945 | 2001 | Aimé Césaire | PC |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | Cercar | Cercar | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 88 440 89 890 | Cercar |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Personalitats ligadas amb la comuna

* Franz Fanon
* Sabine Quindou (1970), es un jornalista francés. Venguèt en 1999 una dei presentadors, ambé Frederic Courant e Jamy Gourmaud, de l'emission C'est pas Sorcier sus la cadena francesa France 3. Dempuei 2004, participèt tanben a l'emission Thalassa.

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Forstheim

Forstheim en alemannisch (Forstheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.

## Istòria

Forstheim #Èsser una proprietat de las ducs de Lorraine a partir de 1047 fins a #çò que lo pòrti Charles ne faga don qualques sègles mai tard al Capítol d'Estrasburg.
Lo vilatge #far partida de la prévôté de Haguenau a Modèl:La 16e sègle e i aguèt integrat al Reialme de França pel Tractat de Westphalie l'an 1648.
Lo vilatge dépendait de la parròquia de Eschbach fins a la Revolucion francesa.
La glèisa St Nicolas i #èsser totun bastida dempuèi 1752 e lo presbytère cap a 1821.
Modèl:Article connexe
Modèl:Blason-vila-fr
Forstheim fut une propriété des ducs de Lorraine à partir de 1047 jusqu'à ce que le duc Charles en fasse don quelques siècles plus tard au Chapitre de Strasbourg.
Le village fit partie de la prévôté de Haguenau au Modèl:16e siècle et fut intégré au Royaume de France par le Traité de Westphalie en 1648.
Le village dépendait de la paroisse d' Eschbach jusqu'à la Révolution française.
La glèisa St Nicolas y fut pourtant construite dès 1752 et le presbytère vers 1821.
Modèl:Article connexe
Modèl:Blason-ville-fr

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Joseph Goetz |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 474 | 455 | 607 | 684 | 755 | 688 | 658 | 659 | 643 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 586 | 595 | 596 | 572 | 579 | 588 | 602 | 575 | 555 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 544 | 565 | 550 | 522 | 523 | 505 | 448 | 435 | 457 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 487 | 492 | 459 | 480 | 561 | 577 | 529 | 536 | 543 |
| 2009 | 2010 |
| 550 564 | 567 581 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal d'Alsàcia
# Fort Sumter

Lo Fort Sumter es un fòrt situat a l'intrada dau pòrt de Charleston en Carolina dau Sud. Es principalament conegut per lei combats que s'i debanèron en 1861 e que menèron a la Guèrra de Secession.
Sa construccion foguèt decidida après la Guèrra de 1812 per fortificar lo litorau sud deis Estats Units d'America. Pasmens, lo talhier comencèt pas avans 1829. Emplegant principalament d'esclaus, avancèt lentament amb l'objectiu de bastir un fòrt amb cinc façadas fortificadas per 70 000 t de granit. L'ensemble deviá permetre lo desplegament d'una garnison de 650 òmes e de 135 canons. Pasmens, aquela capacitat foguèt jamai agantada.
D'efiech, en 1860, lo fòrt èra pas acabat. Dins aquò, dins l'encastre dau contèxte trebolat de la secession deis Estats dau Sud, lo major Robert Anderson (1805-1871), un oficier fidèu au Nòrd, decidèt d'i desplaçar sei doas companhiás car la posicion èra pus aisada de defendre. Après la secession de la Carolina dau Sud, lo generau Beauregard li demandèt d'evacuar l'endrech mai lo major refusèt. Lo 12 d'abriu de 1861, aquò menèt a la batalha de Fort Sumter que marca tradicionalament lo començament de la Guèrra de Secession. Lei defensors poguèron pas replicar e capitulèron tre lo 13.
Durant lo conflicte, Fort Sumter permetèt ai Sudistas d'empedir lo blocus nordista de Charleston. Per aquela rason, a partir d'abriu de 1863, leis atacas se multipliquèron còntra la posicion. Dins aquò, maugrat lo tir de mai de sèt milions d'obús còntra lo fòrt, la garnison capitèt de s'i mantenir fins au 17 de febrier de 1865 quand l'avançada de l'armada dau generau nordista Sherman vèrs Savannah menacèt lei linhas d'avitalhament dei defensors de Charleston.
Après 1865, Fort Sumter foguèt parcialament rebastit mai son ròtle militar foguèt reduch amb la restauracion de solament de 11 posicions d'artilhariá. De 1876 a 1893, foguèt tanben utilizat coma far. La Guèrra Ispanoamericana encoratjèt leis autoritats d'acabar la restauracion dei fortificacions. Doas pichonas garnisons i foguèron installadas durant lei doas guèrras mondialas fins a l'abandon definitiu dau fòrt. En 1948, venguèt un monument nacionau estatsunidenc.

## Liames intèrnes

* Batalha de Fort Sumter.
# Esquiesa e Cèra

Esquiesa e Cèra ( en francés Esquièze-Sère) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Toponimia
### Esquiesa

Era prononciacion qu'ei [és'kyéso] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Ezii Guilhermi de Squisa, ath sègle XII, De Squisa ath sègle XII e 1379, De-Squiza en 1313, De Esquisa en 1342, de-Squiza en 1429, Esquieses en 1614, Esquiése (shens data hornida).
Segon Dauzat, Esquiesa qu'ei derivat deth gascon esquie, « aresta de montanha ». Segon R. Aymard, eth nom que vien de esquià en gascon dera Varetja, « fetuca » (planta).
Segon Miquèu Grosclaude, eth gascon esquia ei pas adaptat ath site, ua vath; eths noms de planta dont parla Aymard son esquiar e esqués. Mès, com passar a esquiesa ? Eth nom primitiu qu'ei probablament squisa, abans ua diftongason tardiva; eth nom que demòra escur.

### Cèra

Era prononciacion qu'ei ['sèro] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Bernardus de Cera en latin, en 1037 o cap a 1040, Cera ath sègle XII, De Sera en 1313 e 1342, de Serra en 1342, De Esquisa en 1342, Sera en 1429, Sere en Barège en 1736-1789, Sere en Barège en 1760, Sere en 1790, Sère-en-Barège en 1806.
Cèra qu'ei eth resultat gascon deth latin cella, « cellula », puish « ermitatge », puish « petit monastèri ». Cèra qu'ei un mot diferent de sèrra, dab duas -rr-.

## Administracion

Lista deths cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| abriu de 2014 | 2026 | Patrice Vuillaume |
| març de 2001 | 2014 | Jean-Daniel Morigny |
| | 2001 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 390, totala: 404 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 357 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 420 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 417 | - | - | - | - | - | 562 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 487 | 465 | 503 | 443 | 500 | 464 | 418 | 424 | 395 410 |
| 2009 | 2010 |
| 383 398 | 379 395 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 era populacion èra de 404 abitants e era densitat èra de 265,79 ab/km².

## Véder tanben

* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Nòtas

* 1 2 3 4 5 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=853&titre=esquieze-sere
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 272
* Portau de Gasconha
# Esquil

Esquil (en grèc ancian: Αἰσχύλος 'Aiskhúlos'; Eleusis, 525 AC - Gela, 456 AC) foguèt un dramaturg grèc. Predecessor de Sofòcles e Euripides, es considerat coma creador de la tragedia grèga.

## Biografia

Esquil nasquèt a Eleusis, en Atica, ont se celebravan los mistèris de Eleusis. Aperteniá a una nòbla e rica familha de proprietaris. Dins sa joventut foguèt testimòni de la fin de la tirania dels Pisistratides a Atenas e foguèt un dels «maratonians»: lutèt en las guèrras contra los persans a la batalha de Maraton (490 aC), a la de Salamina (480 aC) e, gaireben, a la de Platea.
Qualques unas de las seunas òbras, coma Los persans (472 aC) o los La set contra Tebes (467 aC), son lo resultat de sas experiéncias de guèrra. Foguèt, tanben, testimòni del desvolopament de la democracia atenenca. En Las suplicants (490 aC), se pòt detectar la primièra referéncia que se fa al poder del pòble e la representacion de la creacion de l'Areopage, tribunal encargat de jutjar los omicidis. En Las eumenides (478 aC) tròba supòrt la reforma d'Efialtes (462 aC), transferiment dels poders politics de l'Aeropage al Conselh dels Cinc Cents.
Viatgèt a Siracusa, Sicília, convidat pel tiran Ieron, que produsiguèt per el Las femnas d'Ètna, en onor de la nòva vila de Ètna qu'aquel aviá fondat, e metèt tornarmai en scèna Los persans. Après la representacion de 'L'Orestiada (458 ac) tornèt visitar Sicília, ont moriguèt a Gela (456 aC-455 aC). Aguèt un filh, Eufori, que, coma el, foguèt un poèta tragic.
Malgrat l'importància de la seuna òbra, dins son epitafi Esquil foguèt pas remembrat coma poèta o dramaturg, mas per la seuna valor en la batalha de Maraton:
| Αἰσχύλον Εὐφορίωνος Ἀθηναῖον τόδε κεύθει μνῆμα καταφθίμενον πυροφόροιο Γέλας· ἀλκὴν δ’ εὐδόκιμον Μαραθώνιον ἄλσος ἂν εἴποι καὶ βαρυχαιτήεις Μῆδος ἐπιστάμενος. | Aquela tomba amaga las rèstas d'Esquil, filh d'Eufori e orguèlh de la fertila Gela De la seuna valor Maraton foguèt testimòni, e los medes de longa cabeladura, que n'aguèron pas tròp d'el. |
Anthologiae Graecae Appendix, vol. 3, Epigramma sepulcrale 17.

## Òbras conservadas

* Los Persans, 472 AC
* Los setis contra Tebes, 467 AC
* Los suplicants, 463 AC
* L'Orestiada, 458 AC, trilogia que inclaus:
** Agamemnon
** Los coefores
** Los eumenides
* Prometeu encadenat (autoria en discussion)
# Esquiròl (omonimia)

Esquiròl pòt designar :
* Un esquiròl, un rosegaire.
* Joan Estève Esquiròl, un psiquiatre.
* Esquiròl, un quartièr de Tolosa
** La plaça Esquiròl
** L'estacion de mètro Esquiròl
# Esquiula

Esquiula (Eskiula en basco, Esquiule en francés) qu'ei ua comuna, oficiaument bearnesa devath lo Regim Ancian, qui ei generaument represa dens las listas de comunas soletinas, la populacion i estant tradicionaument bascofòna. Non hè pas partida deu Bascoat dens lo sens de la lei Pasqua de 1995 mes si qu'apartien au Bascoat au sens lingüistic e culturau. Qu'ei administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Nòva Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

Lòc documentat com Esquiula (1542), Squiule (1542), Esquiulle (1548) dens la Réformation de Béarn, colleccion manuscrita deus Archius departamentaus deus Pirenèus Atlantics, segon Pau Raimond
La prononciacion qu'ei [es'kiwlɔ] en bearnés, [eskiwla] en basco.
Segon Dauzat, Esquiula que vien de l'ancian adjectiu occitan esquiu, « sauvatge (país), mauaisit (camin) », o deu basco ezki, « vèrnhe ».
Segon Miquèu Grosclaude, los derivats deu mot esquiu que son en -v- e pas en -l- (esquiva, etc), donc l'explicacion occitana deu Dauzat qu'ei faussa. Que cau utilizar ua ipotèsi basca, mès lo mot eski qu'a un semantisme vague e que representa meilèu lo tilh. La fin deu mot qu'ei -ola, « cabana, casa ». Lo sens globau qu'ei « la casa deus tilhs ».

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2016 | 2026 | Maryse Artigau |
| març de 2008 | 2016 | Jean Bedecarrax |
| junh de 1995 | 2008 | Laurent Chabalgoity |
| març de 1983 | 1995 | Jean Berdot |
| 1969 | 1983 | Jean-Pierre Rousseu |
| març de 1959 | 1969 | André Orgambide |
| 1949 | 1959 | Albert Lepphaille |
| | 1949 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 539, totala: 550 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 513 | 1 274 | 1 382 | 1 362 | 1 382 | 1 410 | 1 390 | 1 320 | 1 251 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 281 | 1 236 | 1 221 | 1 169 | 1 117 | 1 089 | 1 057 | 1 012 | 1 030 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 966 | 975 | 918 | 814 | 836 | 804 | 808 | 741 | 639 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 617 | 538 | 497 | 474 | 523 | 500 | 548 | 542 | 538 550 |
| 2009 | 2010 |
| 534 546 | 537 552 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Institut d'Estudis Occitans, Comission Toponimica Occitana, Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana. Cèrca «Esquiula».
* ↑ Dictionnaire topographique du département des Basses-Pyrénées. Paris: Imprimerie Impériale, 1863, p. 62 s.v. Esquiule; .
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 286-287
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 272
# Esquiròl (mètro de Tolosa)

| colspan="2" class="" style="background-color:#E0E0E0; color:#FFFFFF; font-size:100%" align=center height=20px | Localizacion| colspan="2" class="" style="background-color:#E0E0E0; color:#FFFFFF; font-size:100%" align=center height=20px | Istoric| colspan="2" class="" style="background-color:#E0E0E0; color:#FFFFFF; font-size:100%" align=center height=20px | Gestion et espleitacion
Esquiròl (Esquirol en francés) es una estacion de la linha A del mètro de Tolosa. Es situada sus la plaça Esquiròl, dins lo quartièr omonim, en plen centre-vila de Tolosa.

## Situacion sul malhum

Esquiròl es situada sus la linha A del mètro de Tolosa, entre las estacions Sant Çubran Republica a l'oèst, e Capitòli al nòrd.

## Istòria

L'estacion es mesa en servici lo 26 de junh de 1993, a l'encòp que la linha A.
Son nom ven del plaça e quartièr ont l'estacion es situada, dont lo nom es eissit del psiquiatre Joan Estève Esquiròl, nascut a Tolosa en 1772.
Essent fòrça prèpa de l'estacion Carmes de la linha B, un corredor de correspondéncia entre aquestas doas estacions foguèt considerat.

## Servicis als viatjaires
### Accès e acuèlh

L'estacion es accessible dempuèi la plaça Esquiròl, al nivèl del crosament ambe la carrièra de Metz e la carrièra dels Cambis, a proximitat del Pont Nau. A doas intradas, situadas cara a cara lo long de la plaça, ambe caduna un escalièr e un escalièr mecanic, mas tanben una intrada per ascensor a l'angle de la carrièra dels Cambis.
L'estacion es equipada d'un grand cai central a dotze pòrtas permetent de recebre de ramas de 52 m de quatre veituras.

### Dessèrta

Coma dins l'ensemble del mètro tolosenc, la primièra partença dels caps de linha es a 5h15, e la darrièra es a 0h del dimenge al dijòus, e 3h lo divendres e dissabte.

### Intermodalitat

L'estacion es en correspondéncia ambe las linhas de bus Tisséo L7, L9, 12, 14, 44 e lo Noctambus ; e tanben ambe las linhas d'autocarris regionals 318, 319, 358, 359, 361, 364 e 380.

## Arquitectura

L'estacion foguèt concebut pel cabinet d'arquitèctes tolosenc Séquences.
L'òbra d'art integrada a l'estacion se compausa d'un pilar conic en metal e d'una intervencion sus la paret èst. Aquela òbra foguèt realizada per François Bouillon.
* Lo cai central de l'estacion.
* L'accès als cais.

## A l'entorn

* Cambra de Comèrci e d'Industria de Tolosa
* Escòla Superiora de las Bèlas Arts de Tolosa
* Ostal dels Assezat, abrigant la Fondacion Bemberg e l'Union de las acadèmias e societats sabentas
* Musèu dels Agustins
* Pont Nòu de Tolosa
* Estacions de velò VélôToulouse n° 10 (Place-Esquirol) e n° 25 (Place-Rouaix)

## Nòtas e referéncias

* (fr) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en francés intitolat « Esquirol (métro de Toulouse) ».

## Vejatz tanben
### Articles ligats

* Mètro de Tolosa
** Linha A del mètro de Tolosa
* Transpòrts en comun de Tolosa

### Ligams extèrnes

* (fr) Presentacion de l'estacion d'Esquiròl e de son òbra d'art per Tisséo
* (fr) Presentacion de l'estacion Esquiròl per Séquences Architectes
* (oc) site sus l'occitan dins lo Mètro de Tolosa
# Esquisma

Un esquima (var. cisma) designa la division d'un grop religiós entre doas partidas diferentas. Es causat per una decision deis institucions intèrnas d'aqueu grop e la division regarda donc tanben leis autoritats religiosas. A l'origina, lo tèrme designava lei divisions institucionalas au sen de la Glèisa Crestiana mai es a l'ora d'ara utilizat per designar de fenomèns similars dins d'autrei religions.

## Nòtas e referéncias

* ↑ Aquò es la diferéncia principala ambé l'eresia que designa la separacion d'un grop condamnat per leis autoritats religiosas e non sostengut per una partida dau clergat.
# Esquerra Republicana del País Valencià

Esquerra Republicana del País Valencià (en occitan Quèrra Republicana deth País Valencian (ERPV)) ei un partit politic istoric valencianista e de quèrres fondat eth 1933 e refondat en seteme deth 2000 per medi dera fusion dera federacion valenciana de Quèrra Republicana damb eth Front peth País Valencian. Eth sòn president ei des der an 2000 eth deputat Agustí Cerdà Argent e era sua tèsta de lista per Valéncia siguec enes darrères eleccions espanhòles er escrivan Toni Cucarella. En ua prumèra etapa pendent era Dusau Republica Espanhòla era implantacion de Quèrra Republicana en País Valencian se produsic jos la direccion de Gaietà Huguet, en Castelló de la Plana. En 1935, aguest dirigent impulsèc un procès d'unificacion damb eth partit autoctòn Esquerra Valenciana, fondat en 1934 e dirigit per Vicent Marco Miranda (exalcalde de Valéncia), Josep Benedito, Miquel Duran de València e Manuel Sanchis e Guarner. Dempús d'arténher Vicent Marco en 1936 era acta de deputat per Valéncia laguens des candidatures deth Front Popular andús partidi formèren un grop parlamentari conjunt en Congrès des Deputats espanhòu damb eth nom de Quèrra Catalana. Enter 1935 e 1998 non se pòt distinguir enter era istòria d'ERPV e EV donques qu'era prumèra organizacion s'autodissolvec pr'amor que es sòns militants s'afilièren en blòc ara dusau. Era Guèrra Civila Espanhòla interrompec diuèrsi projèctes politics en qué participaue EV, çò de mès important des quaus ère un projècte d'estatut valencian qu'autrejaue ara Comunautat Valenciana actuau eth nom oficiau de País Valencian, en tot omologar-la atau ath rèste de nacionalitats istoriques. Maugrat açò, EV artenhec eth sòn maxim creishement en aguest periòde e arribèc a despassar es 10 000 afiliadi en 1937. Actuaument ERPV prepause era autodeterminacion deth País Valencian e era sua confederacion en igualtat en un estat independent e republican damb eth rèste de territòris de parlar catalan (es nomentadi Païsi Catalans). Eth 1998 eth partit Esquerra Valenciana siguec refondat per un grop de exmilitants d'Unitat deth Pòble Valencian dempús dera conversion d'aguest partit en Blòc Nacionalista Valencian (BNV). Eth 2001 se sagèc infructuosament un nau procès de convergéncia o aumens er establiment de quauque tipe d'aliança enter andues formacions. Er acòrd autrejaue as militants de Quèrra Valenciana un representant ena executiva de Quèrra Republicana deth País Valencian per cada 12 que i entrèren. Mès tard era naua formacion passarie a nomentar-se EV-ERPV. Er an 2007 EV entrèc laguens deth BLÒC. ERPV non a representacion enes Còrts Valencianes, encara que dispause de 5 còssos en tot eth territòri valencian e eth 0,48% des vòtes vàlids.