OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Caunelha

Caunelha (Cauneille en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [kaw'neʎə]. Las fòrmas ancianas que son Caunelle, au sègle XII e en 1461, Cauneille (mapa de 1638), Caneille (mapas de 1714 e 1733).
Segon Albèrt Dauzat, lo nom que vien deu « provençau » cauno, « tuta, espelunga », mot prelatin, dab lo sufixe diminutiu -ilia.
Ernèst Negre, citat per B. Boyrie-Fénié, que part de l'occitan cauna e deu sufixe -ilha, lo nom que seré l'equivalent de caunilha, « petita tuta » dens l'Aude. Jacme Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, que descriu lo nom com un diminutiu de cauna, dab lo sufixe -elha.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta las solucions deus autors precedents e que precisa i a benlhèu un sens particular, lo de « peirèra, excavacion » ligat a la preséncia de horns de cauç.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2020 | Christian Damiani | divèrs esquèrra | retirat |
| març 1983 | 2014 | Jean-Louis Casteraa | PS | agricultor |
| | 1983 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 816, totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 716 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 721 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 708 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 524 | | | | Cercar | 704 | 755 | 777 | 784 806 |
| 2009 | 2010 |
| 791 812 | 797 818 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas de las Lanas

## Nòtas

* ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
* 1 2 3 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 85
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 156, a Caunes
* Portau de Gasconha
# Caunetas en Val

Caunetas en Val (Caunettes-en-Val en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

Caunetas es una comuna de la Val de Danha.

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Villula de Caunetis en 1110, Villa de Caunas en 1111, Villa de Caunetis en 1260, In decimali Beate Leocadie De Caunetis Vallis Daniae en 1269, Castrum de Caunetis en 1324, Rector de Caunettis Vallis Daniae en 1347, In loco de Caunetis en 1351, Calmeta = Calneta en 1416, Caunettes en Val en 1781. La prononciacion occitana es Caunétos, dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [kaw'netɔs]. Caunetas vená del mot occitan cauna, d'origina prelatina, ambe'l sufixe diminutiu -ĭtta$^,$. Lo diminutiu s'explica probablament per la pichonetat de l'aglomeracion (véser l'atestacion de 1110) puslèu que per la de las caunas, benlèu per comparason ambe la vila de Caunas de Menerbés.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| març de 2001 | (2026) | Jean-Paul Bernède | PS |
| | 2001 | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 52, totala: 53 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 160 | 161 | 180 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 119 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 106 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 73 | 60 | 58 | 57 | 58 | 36 | 55 | 56 | 54 54 |
| 2009 | 2010 |
| 52 52 | 50 50 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 48 abitants e la densitat èra de 5,51 ab/km².

## Véser tanben

* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes

* Caunetas sul site de l'Insee

## Nòtas

* ↑ Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 79, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f171.item.texteImage
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 156, a Caunes
* ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 254
* Portal de Lengadòc
# Empordan

L’Empordan es una comarca catalana istorica sens usatge administratiu compresa entre los massisses de l'Albera e de las Gavarras. A l'escasença de division comarcala de 1936 foguèron creadas doas comarcas administrativas recebent lo nom: d'Aut Empordan e de Bas Empordan, e una dozena de municipis empordaneses son ara escampilhats entre las comarcas del Gironés e lo Plan de l'Estanh. lo nom es un derivat d'Empúries (Emporion en grèc antic, o Emporiae en latin).
La vila màger d'Empordan es Figueres, pol economic i comercial principal d'Empordan, venguèt la capitala de l'Aut Empordan. La capitala del Bas Empordan es La Bisbal d'Empordà.
# Emperor (grop de musica)

Emperor es un grope de black metal norvegian format en 1991. Lo grope es considerat coma l'un dei fondadors dau black metal sinfonic.
# Emperaire de Japon

Segon la Constitucion de Japon promulgada en 1947, l'emperaire de Japon (天皇, Tennō$^?$) es lo cap d'Estat formal e monarca formal de Japon, simbòl unitari de Japon. L'actual emperaire es Naruhito, sul tròne del Crisantèm dempuèi lo 1èr mai de 2019 après l'abdicacion de son paire, Akihito.
L'emperaire, en mai de sa carga civica, es lo cap religiós del shintoïsme: possedís de grands poders simbolics, o encara l'ancian culte imperiala (l'Arahitogami) que sacrava l'emperaire coma una divinitat celèsta; en efièch, lo tèrme tennō significa «sobeiran celèst», que foguèt utilizat tre lo sègle vii.
La dinastia imperiala de l'Ostal Yamato, mai anciana familha dinasta al mond e ininterrompuda dempuèi 2600 ans, es sovent estada rejoncha per las shōguns, poderoses dirigents e oficièrs de l'armada dotats de facto de poders absoluts. Lo declin del poder de la familha imperiala comença amb l'ambicion de Minamoto no Yoritomo en 1192, fondant lo primièr bakufu, mas es Tokugawa Ieyasu que l'acaba en 1603, creant un estat feudal isolat de la rèsta del mond que sos descendents dominat pendent dos sègles e mièg, fins a la restauracion de 1868, quand Japon s'es obèrt a la politica e a l'economia internacionalas.

## Sobeiranetat

Fins al mièg de sègle vii, lo títol del sobeiran japonés èra Amenoshita shiroshimesu ōkimi (治天下大王$^?$, lit. «Grand rei dirigent [lo territòri] jol cèl») o Yamato ōkimi (大和大王/大君$^?$, «Grand rei del Yamato»). Los tèxtes chineses o nommavan alara «Rei dels Wa» (倭王, 倭国王, 大倭王, waō, wakokuō, daiwaō).
Existís d'autras apellacions respectuosas per s'adreçar a l'emperaire segon las epòcas: Sumemima no mikoto o Sumera mikoto, «sublim sobeiran que regna al dessús dels nívols». Mikado (御門/帝$^?$), literalament «sublima pòrta», designant a l'origina lo palais imperial

## Nòtas e referéncias

* ↑ (en) « Naruhito, Emperor of Japan », sus www.britannica.com
* ↑ (en) « Their Majesty the Emperor and Empress and the Imperial Family » Minestry of Foreign Affairs of Japan,
* ↑ (en) « Japanese monarchy facts and information », sus www.nationalgeographic.com
# Empoli Football Club

Lo Empoli Football Club es un club de fotbòl de Empoli, Itàlia.
# Empoli

Empoli es una comuna italiana de la Ciutat Metropolitana de Florença, dins la region de Toscana.
Confronta las comunas de Capraia e Limite, Castelfiorentino, Cerreto Guidi, Montelupo Fiorentino, Montespertoli, San Miniato, Vinci

## Referéncias

* ↑ Totas las donadas demograficas e autres estatisticas provenon de l'Institut italian d'estatistica (Istat) Donadas demograficas (2010)
# Clergat

Lo clergat es un tèrme que designa lei diferenteis institucions d'una religion. Sei foncions e son organizacion pòdon variar mai es generalament cargat de la realizacion corrècta dei rites importants e de l'ensenhament dau dògma.
# Clemenç Besomba

Clemenç Besomba o Clamenç Besomba (en francés Clément Besombes, Teissièras, lo 11 d'octòbre de 1937 – Mauriac, lo 21 de decembre de 2010) èra un escrivan occitan d'Auvèrnha.

## Biografia

Majorau del Felibritge, de la mantenéncia d'Auvèrnha, que n'èra atanben lo sendic, Clemenç Besomba èra professor retirat d'espanhòu.
Parlava occitan de familha. Sortissiá de l'Aurlhagués e s'establiguèt pro d'ora a Mauriac. Trabalhèt fòrça pel parlar auvernhat de la vila e per la consciéncia occitana.
Li devèm tant de causas qu'aquò sariá longarut de tot dire. Sufís de saber que son accion anava dinc fòrça direccions diferentas:
- faguèt sortir del doblit onde tombavon lentament belcòp de nosti grands autors auvernhats e aurlhagués. Faguèt conéisser coma aquò a la generacion jova lo grand poeta païsan e filosòf de la Marjarida cantalesa, Pèire BIRON, aliàs NORIB.
- publiquèt a si risques un recuèlh di poemas de l'autor d'Eitrac Julian Galèri, un di primiers occitans qu'utilizava la grafia classica. Julian Galèri mandava de poemas en grafia classica a sa femnòta durant la Guèrra de Quatòrge, onde foguèt gasat a Tessalonica, çò qu'abrivèt sa mòrt dinc leis annadas seguissentas.
- A dobèrt un Musèu de las Tradicions Ruralas a Mauriac
- A creat lo grop folclorique felibrenc "la Miramontesa".
- Aquò sariá tròp long de repertoriar cada article escrit per noste valent majorau dinc La Cabreta. Diguessam que si racontes son plan marcats per sei conviccions pacifistas, antimilitaristas e l'ideia de Victor Hugo que «cada escòla dobèrta permetrà de barrar una preson».
- Lo majorau Clemenç Besomba èra atanben un militant actiu, e pro nalt plaçat, çaquedelai, del PCF. I espandissiá una influéncia plan positiva puèi que lo PCF del Cantau es ben favorable a la lenga.

## Òbras

* Parpandejadas
* Poesia e istòrias

## Nòta

* ↑ Çò que destria un grope folclorique felibrenc d'un aute es que fa clantir la lenga. Li gropes felibrencs dançon coma les autri mas chanton tanben per onorar nosta lenga.

## Annèxes
### Bibliografia

* {{{títol}}}. ISBN 978-2-9533591-0-7.

### Ligams extèrnes

* Wikidata: Q12948533
# Clenleu

Clenleu es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Alain Lefrancois |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 303 | 248 | 300 | 246 | 270 | 290 | 278 | 302 | 299 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 289 | 305 | 303 | 291 | 293 | 294 | 276 | 306 | 298 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 279 | 268 | 246 | 240 | 237 | 226 | 206 | 195 | 175 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 169 | 182 | 170 | 181 | 172 | 183 | 173 | 172 | 176 |
| 2009 | 2010 |
| 179 190 | 183 194 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Cleon d'Andran

Cleon d'Andran (Cléon-d'Andran en francés) es una comuna occitana de Daufinat situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Toponimia
### Atestacions istoricas

Las atestacions istoricas donaas per Brun-Durand son Villa de Clovo (956), Cleus (1217), Villa de Cliuvo (1219), Clivum (1266), Cleou (1332), Clivo on Andrans (1336), Villa de Clivo (1381), Cliau d'Andrans (1391), Cliau d'Andrans (1399), Cleu en Andrans (1467), Clivum in Andrancio (1480), Claudandrans (1549), Cluy en Odrans (1598), Clion (1610), Cléon (1621), Cleu d'Endran (1636), Le Cliou d'Andrans (1650), Clèou Dandran (1788), Cura Clivi d'Andrans (1549), Ecclesia Sancti Salvatoris Clivi de Andrancio (1509), Prior de Clivo d'Andrans (Sègle XIV), Prioratus Clivi d'Andaures (1540).

### Realizacion fonetica e toponim occitan
## Istòria
## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Emmanuel Issartel |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 882, totala: 912 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 480 | 431 | 499 | 587 | 676 | 729 | 707 | 789 | 818 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 773 | 736 | 769 | 735 | 707 | 652 | 645 | 594 | 634 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 624 | 597 | 603 | 520 | 476 | 484 | 418 | 448 | 454 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 507 | 577 | 601 | 630 | 718 | 800 | 874 | 904 | 900 910 |
| 2009 | 2010 |
| 892 902 | 883 893 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Droma

## Nòtas

* ↑ J.Brun-Durand, Dictionnaire topographique du département de la Drôme, Paris, Imprimerie nationale, 1891
# Cleofonte Campanini

Cleofonte Campanini (Parma, 1 de setembre de 1860 – Chicago, 19 de decembre de 1919) foguèt un director d'orquèstra italian. Amb son fraire, lo tenòr Italo Campanini, coneguèt un grand succès als Estats Units a la debuta del sègle XX. Èra maridat amb la soprano Eva Tetrazzini.
# Cleomenes III

Cleomenes III es un rèi agiada d'Esparta que reinèt de 235 a 222 av. JC. Succediguèt a son paire Leonidas II (256-236 av. JC) e aguèt ges de successor. Ambé Nabis, es considerat coma lo darrier grand rèi de la ciutat.
Durant la premiera partida de son rèine, menèt divèrseis expedicions militaras que li permetèron d'aquistar un important prestigi. En 227 av. JC, aquò li permetèt d'organizar un còp d'estat e de prendre lo poder. Executèt leis efòras e restaurèt d'un biais autoritari lei lèis de Licurg. Per aquò, menèt una reforma agrària amb una sasida de tèrras, la distribucion de 4 000 lòts a de ciutadans novèus (çò que permetiá tanben de tornar aumentar leis efectius militars), modernizèt l'equipament militar de la falanja espartenca e eliminèt seis adversaris (exilis ò execucions).
Aquelei reformas li permetèron de resistir ais ambicions de la Liga Aquèa, dirigida per Aratos, qu'èra a conquistar Peloponés. Fins a 222 av. JC, Cleomenes enregistrèt ansin mai d'una victòria e ocupèt la màger part de la peninsula. Pasmens, leis Aquèus demandèron finalament l'ajuda de Macedònia qu'aprofichèt la situacion per restaurar son influéncia dins lo sud de Grècia. Durament batut a la batalha de Selassia, Cleomenes deguèt s'enfugir en Egipte. Abandonat per lei sobeirans lagidas, assaièt d'i organizar una revòuta que mau capitèt. Se suicidiguèt per defugir una captura.

## Liames intèrnes

* Esparta.
# Clergós

Clergós (Clergoux en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Toponimia

Las atestacions ancianas son Clergor vers 1315.
Segon los Féniés, ven de [terra] clericorum, qu'es la "terra daus clercs", proprietat de l'egleisa.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Claude Gounel |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 396, totala: 402 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 390 | 430 | 397 | 390 | 367 | 389 | 367 | 370 | 373 381 |
| 2009 | 2010 |
| 376 384 | 378 386 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 408 abitants.

## Veire tanben

* Comunas de Corresa

## Nòtas

* 1 2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié. Toponymie des pays occitans. Sud Ouest, p. 391.
* Portau de Lemosin
# Enric VIII d'Anglatèrra

Enric VIII d'Anglatèrra, (28 de junh de 1491 - 28 de genèr de 1547) que ho rei d'Anglatèrra e senhor d’Irlanda deu 22 d'abril de 1509 dinc a la soa mòrt. Que ho lo dusau monarca de l'Ostau de Tudor. Lo son regnat que marquè pregondament l'istòria anglesa per'mor, entà poder divorciar de la soa purmèra molhèr, Catarina d'Aragon qu'instaurè l'anglicanisme en se bèth desliurar de l'autoritat de la Glèisa Catolica Romana.
La soa preocupacion entà obtiéner un eretèr mascle que'u mièn tanben a se maridar 6 vegadas.
# Enric Jauverd

Enric Jauverd (Henri Jauvert, en francés), nascut a Verdun de Garona en 1851, felibre e poèta verdunenc, oficièr de l'instruccion publica, es autor de poesias en occitan nombrosas.
# Enric Mètge

Enric Mètge (en francés: Henri Mège; Tivier, 1 d'agost de 1883 – Lemòtges, 1 d'abril de 1956) èra un politician occitan que foguèt Deputat de Dordonha de 1932 a 1936.

## Biografia

Enric Mètge foguèt administrador de societats e director tecnic de la Companhiá de las veituras de París. S'engatgèt pro tardivament dins la carrièra politica e en 1928, foguèt elegit conselhièr general radicalsocialista. Gardèt lo mandat sonque sièis ans qu'en 1934 lo batèt Sostòt, candidat del Partit Comunista.
En 1932, venguèt deputat dins la circonscripcion de Nontron, foncion que ocupèt fins a 1936.
Mètge, qu'èra estat plan tocat per la pèrdia de sa fortuna en 1933, renoncièt pr'amor de sa santat flaca a se tornar presentar en 1936.
# Enric Oddo

Josèp Pau Enric Oddo (en francés Henri Oddo; Marselha, 19 de febrièr de 1844 - []) foguèt un erudit e escrivan occitan de Provença fòrça actiu dins l'organizacion dau Felibritge.

## Biografia

Enric Oddo nasquèt a Marselha en 1844. Per son paire èra descendent deis Oddo della Pietà, un familha nòbla florentina. Un de seis avantpassats èra estat membre dau Parlament de Provença.
# Enric Pertus

Enric Pertus (en francés Henri Pertus) sieguèt un pintre provençau associat subretot a Tolon e a Nimes. S'illustrèt dins sei tablèus de païsatges, sei gravaduras e sei frèscas que se pòdon veire dins quauquei luòcs publics.
# Enric Pelisson

Enric Pelisson que ho un felibre bearnés de Varetons (on e va neisher e mori's, 1846-1912) premiat dab un vira-solelh vermelh peus Jòcs Floraus de Tolosa en 1898 peu son poema Nòsta Dama de Sarrança.
Lo Felibre de Varetons ce l'aperavan.

## Extrèit

Bèth pastor vedèva un taure, Cada dia, en hant-se nuèit, Estremà's, com si lo haure, Dab son hèr, be i dava met... _ "Que pòt donc aver la béstia" ! Se disè dehents son còr, " de paishença n'a carestia ? Saberéi jo drin acò".
E n'avó de languir guaire : Jà percebè, tant per tant, Cornihaut, e dab gran aire, Passar lo gave e nadant, E puish que s'apedanhava, A plaser, ras d'un calhau, Bèra pèira qui's banhava, A miejas, hens lo cristau,
La bèstia semblava arranga, Tan be caminava doç, Tot d'un còp, era s'estanga E se bota de genós... Com se credeva eb bisacle, Lo pastor lèu d'ajustà's, Mei, en vedent un miracle, Que's senhe e puish d'alujoà's:
Tota bèra e clarejanta, La pèira de la hontan Avè la tèsta airejanda ; De la Vierja de l'autar ; E marcaba ua estatua De la senta mair de Diu, Com se'n i tròba mantua, Hens país on fe viu.

## Bibliografia

* Pellisson, Enri.. ( Enric Pelisson...) Noste Dame de Sarrance / Nòsta Dama de Sarrança, poesias... Auloron-Senta Maria, cò en Marca (id "Merque", "Marque"...), 1898 ( dab edicion navèra en 1902 id)
* Discours d'u patriote biarnés / Discors d'un patriòte biarnés, id cò en Lample, 1901
* Tarrible espetacle ena tasque / Tarrible espectacle ena tasca, id cò en Marca,1907

## Referéncias

* Miquèu de Camelat Garba de poesias 1520-1920, Pau, cò en Marrimpoei, 1928
* idem Garba de pròsas 1775-1930, Lorda, cò en Lacrampa, 1933
* id La literatura gascona, Pau, cò en Marrimpoei, 1950
* Pau Claver Prosators bearneses, pp 134 & 221, id Per noste - cò en Marrimpoei joen, 1980 (en francés)
* revista Reclams, numèro 4, annada 37

## Ligams extèrnes

* Sit oficiau CIRDÒC

## Nòtas

* ↑ L'edicion de Merque que dà natan
* ↑ Marque que dà Ens
# Conasac

Conasac (Connezac en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion es [kuna’za]. Las fòrmas ancianas son Sanctus Martinus de Conazac au segle XIII, Conazacum (latinizacion) en 1365. Conasac ven d'un nom latin d'òme, Conatius, emb lo sufixe -acum$^,$$^,$, latinizacion dau sufixe celtic -ācon. Conasac èra la propietat de Conatius.

## Administracion

Lista daus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2026 | Thierry Pasquet | | |
| març de 2008 | 2014 | François Waroux | sens | retirat de militar |
| març de 1989 | 2008 | André Faurie | | |
| | 1989 | de Lamberterie | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 79, totala: 83 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 306 | - | - |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 248 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 203 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 121 | 111 | 103 | 91 | 56 | 80 | 82 | 82 | 83 83 |
| 2009 | 2010 |
| 79 79 | 79 83 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas de Dordonha

## Nòtas

* 1 2 https://web.archive.org/web/20160811040859/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/nontron/CONNEZAC.htm
* 1 2 Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 117
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 208
* ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/24/-7507607-4583.php
* Portau de Perigòrd
# Conauç

Conauç (AFI:; Connaux en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament de Gard e la region d'Occitània.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Pascal Pellat |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1614, totala: 1649 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 1 611 | 1 624 | 1 603 1 642 |
| 2009 | 2010 |
| 1 583 1 621 | 1 563 1 601 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* Portal d'Occitània