OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pont-Marzhin

Pont-Marzhin en breton ( Pont-Saint-Martin en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament del Léger Atlantic e la region dels Païses de Léger.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Yves François (DVD) |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 698 | | 1 281 | | 1 478 | 1 494 | 1 604 | 1 780 | 1 955 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 906 | 1 851 | 1 648 | 1 679 | 1 717 | 1 723 | 1 734 | 1 694 | 1 641 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 635 | 1 602 | 1 543 | 1 429 | 1 515 | 1 471 | 1 425 | 1 516 | 1 713 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 932 | 2 134 | 2 690 | 3 320 | 3 835 | 4 756 | 5 373 | 5 454 | 5 536 |
| 2009 | 2010 |
| 5 656 5 741 | 5 684 5 770 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Pont-Remy

Pont-Remy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region dels Nauts de França.

## Istòria

Modèl:...−

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Annie Roucoux |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 792 | 823 | 881 | 883 | 918 | 953 | 1 270 | 1 516 | 1 500 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 528 | 1 645 | 1 777 | 1 990 | 2 032 | 1 895 | 1 429 | 1 426 | 1 602 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 903 | 2 133 | 2 082 | 1 897 | 1 981 | 1 778 | 1 794 | 1 616 | 1 607 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 569 | 1 547 | 1 406 | 1 311 | 1 395 | 1 400 | 1 532 | 1 497 | 1 463 |
| 2009 | 2010 |
| 1 429 1 453 | 1 421 1 445 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* Portal de las comunas de França
# Pont-Saint-Mard

Pont-Saint-Mard es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Michel Coorévits |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 340 | 411 | 403 | 440 | 512 | 505 | 511 | 527 | 490 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 473 | 460 | 462 | 437 | 466 | 437 | 414 | 365 | 403 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 394 | 398 | 412 | 166 | 219 | 254 | 285 | 296 | 253 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 257 | 235 | 220 | 201 | 195 | 179 | 179 | 177 | 173 |
| 2009 | 2010 |
| 179 187 | 185 193 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de las comunas de França
# Pont-Péan

Pont-Pagan en breton ( Pont-Péan en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Luc Gaudin |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | 2 011 | 3 213 | 3 715 | 3 661 | 3 692 |
| 2009 | 2010 |
| 3 794 3 794 | 3 697 3 793 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Bretanha
# Pont-Farcy

Pont-Farcy es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.

## Geografia

Comunas confrontantas de Pont-Farcy :
* Sant-Ostal-En mai de-l'Aiga
Comunas confrontantas de Pont-Farcy :
| Tessy-sur-Vire (50) | Fourneaux (50) | Beuvrigny (50), Guilberville (50) |
| Gouvets (50) | | Bures-les-Monts |
| Saint-Vigor-des-Monts (50) | Sainte-Marie-Outre-l'Eau | Pont-Bellanger |

### Comunas vesinas
## Istòria

Pont-Farcy es cap de-luòc de costat jos la Revolucion. Lo costat a suprimit en lo moment del redécoupage del an IX.
En lo moment de la Segonda Guèrra mondiala, Pont-Farcy a liberat la 2 agost 1944 per la 35$^{en}$ division de infanterie VOS.
En 1973, Pont-Farcy absorbeix Plenas-Œuvres, a l'èst de lo sieu territòri, #que garda l'estatut de municipalitat mancomunat.
Pont-Farcy est chef-lieu de canton sous la Révolution. Le canton est supprimé lors du redécoupage de l'an IX.
Lors de la Seconde Guerre mondiale, Pont-Farcy est libéré le Mes invalid (août) par la 35$^{en}$ division d’infanterie US.
En 1973, Pont-Farcy absorbe Pleines-Œuvres, à l'est de son territoire, qui garde le statut de commune associée.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Alain Deguette |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 900 | 773 | 922 | 907 | 909 | 950 | 1 000 | 1 093 | 1 003 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 958 | 912 | 943 | 883 | 835 | 830 | 768 | 780 | 745 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 710 | 671 | 650 | 639 | 671 | 680 | 662 | 635 | 594 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 801 | 766 | 613 | 534 | 487 | 512 | 524 | 523 | 525 |
| 2009 | 2010 |
| 527 535 | 538 543 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Normandia
# Pont-Hébert

Pont-Hébert es una comuna normanda, situada dins lo departament de la Marga e la region de la Bassa Normandia.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Lucien Boëm |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 508 | 1 837 | 2 109 | 1 987 | 1 764 | 1 712 | Cercar | 1 779 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 1 787 1 835 | 1 780 1 827 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Normandia
# Pont-Noyelles

Pont-Noyelles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.

## Geografia

Pont-Noyelles es un bourg picard situat a 12 km al nòrd-es de Amians, sus las pendentas del marge esquèrre de la vallée de la Hallue, #que lo lièch ne constituissi, a l'oèst, lo limit communale.
Lo territòri a dominat pels tucs de Fréchencourt, La-Houssoye, Corbie e Daours.
La municipalitat es desservie per la ancià traçat de la RN29 (actuala D929) de Amians a Albert, aital coma per la RD115 de Fréchencourt a Daours e lo sieu embrancament RD30 vèrs Corbie, #qu'es lo prolongement del camin « La vièlha cauçada », uèi desaparegut, #que connectava Querrieu al masatge caseriu de Noyelle (Noïelle o Noelle) #que s'es longtemps trucat "Pichon-Querrieux.
Prèp d'Amians, la municipalitat es facilament accessibla de la siá ret autoroutier, amb las autoroutes A29, A16 e la rocade d'Amians.
Pont-Noyelles est un bourg picard situé à 12 km au nord-est d'Amiens, sur les pentes de la rive gauche de la vallée de l'Hallue, dont le lit constitue, à l'ouest, la limite communale.
Le territoire est dominé par les collines de Fréchencourt, La-Houssoye, Corbie et Daours.
La commune est desservie par l'ancien tracé de la RN29 (actuelle D929) d'Amiens à Albert, ainsi que par la RD115 de Fréchencourt à Daours et son embranchement RD30 vers Corbie, qui est le prolongement du chemin « La vieille chaussée », aujourd'hui disparu, qui reliait Querrieu au hameau de Noyelle (Noïelle ou Noelle) qui s'est longtemps appelé "Petit-Querrieux.
Proche d'Amiens, la commune est aisément accessible de son réseau autoroutier, avec les autoroutes A29, A16 et la rocade d'Amiens.

### Comunas vesinas
## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Jean-Pierre Dhainaut |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 485 | 493 | 514 | 539 | 607 | 612 | 674 | 690 | 677 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 658 | 663 | 642 | 649 | 693 | 666 | 635 | 566 | 520 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 476 | 450 | 430 | 398 | 383 | 351 | 348 | 304 | 287 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 303 | 326 | 538 | 715 | 800 | 789 | 725 | 726 | 728 |
| 2009 | 2010 |
| 730 733 | 742 745 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas e referéncias
### Nòtas
### Referéncias

* ↑ mapa cassini
* ↑ carte cassini
* Portal de las comunas de França
# Pèire de Fermat

Pèire de Fermat (Bèumont de Lomanha, 17 d'aost de 1601 - Castras, 12 de genier de 1665), magistrat au Parlament de Tolosa, foguèt un matematician occitan qu'aduguèt de contribucions importantas au desvolopament dei matematicas modèrnas. Fermat es, amb Descartes, un dei dos matematicians màgers de la premiera mitat dau sègle XVII. Es conegut subretot per sei recèrcas brilhantas en aritmetica, que fan d'eu lo fondator de la teoria modèrna dei nombres.
Foguèt un pionier dau calcul diferenciau e dau calcul integrau amb sei metòdes per la determinacion deis extremums dei foncions, dei tangentas ai corbas, e lo calcul d'airas, analògs an aquelei dau calcul diferenciau e integrau, desvolopats puei per Newton e Leibniz. Foguèt tanben un precursor en geometria analitica, en calcul dei probabilitats e en fisica matematica (principi de Fermat en optica).
Fermat trabalhèt sus la teoria dei nombres mentre que preparava una edicion de Diofant; sei nòtas e seis observacions contenián fòrça teorèmas d'una granda elegància, necessaris per desvolopar la teoria dei nombres. Es l'inventor dau metòde de descenda infinida, qu'utilizèt principalament dins de demostracions d'inexisténcia: per exemple, existís pas de triangle pitagoric (çò es un triangle rectangle que sei costats an de longors entieras) que son aira siá un carrat. Fermat es celèbre per sa conjectura, coneguda pereu amb lo nom de darrier teorèma de Fermat, qu'escometèt lei matematicans pendent mai de 300 ans e foguèt finalament demostrada per Andrew Wiles en 1994.
Independentament de Descartes, descurbiguèt lei principis fondamentaus de la geometria analitica (utilizacion dei coordenadas cartesianas). En mai, a travèrs sa correspondéncia amb Blasi Pascal, Fermat foguèt un dei fondators de la teoria dei probabilitats (problèma dei partiments).
Lo licèu pus ancian e prestigiós de Tolosa pòrta lo nom de Pèire de Fermat. L'ostau de la fin dau sègle XV a Bèumont de Lomanha, ont Fermat nasquèt, es ara un musèu.

## Vejatz tanben

* conjectura d'Euler
* teorèma d'Euler
* pichon teorèma de Fermat
* darrier teorèma de Fermat
* nombre de Fermat
* principi de Fermat
* espirala de Fermat
* pseudopremier de Fermat
* eqüacion diofantiana de Pell-Fermat

## Liames extèrnes

* Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Pèire de Fermat.
* Biography in MacTutor
* Biography di W. W. Rouse Ball
# Pèire d'Auvèrnhe

Pèire d'Auvèrnhe (o d'Alvernhe) fuguèt un trobador auvernhat de la segonda meitat dau sègle XII. Conservam 'nas vintena de sas òbra e, entre elas un sirventés ente critica embe umor los autres trobadors :
Cantarai d'aqestz trobadors Que canton de maintas colors E-l pieier cuida dir mout gen! Mas a cantar lor er aillors Q'entrametre-n vei cen pastors C'us non sap qe-s mont'o-s dissen.
D'aisso mer mal Peire Rotgiers, Per qe n'er encolpatz primiers, Car chanta d'amor a presen! E valgra li mais us sautiers En la glieis'o us candeliers Tener ab gran candel'arden.
E-l segonz, Girautz de Borneill, Qe sembl'oire sec al soleill Ab son chantar magre dolen, Q'es chans de vieilla porta-seill! Que si-s mirava en espeill, No-s prezari'un aiguilen.
E-l tertz, Bernartz de Ventedorn, Q'es menre de Borneill un dorn! En son paire ac bon sirven Per trair'ab arc nanal d'alborn, E sa mair'escaldava-l forn Et amassava l'issermen.
E-l quartz, de Briva-l Lemozis, Us ioglars q'es plus qerentis Que sia tro q'en Beniven, E semblari'us pelegris Malautes, qan chanta-l mesquis, C'a pauc pietatz no me'n pren.
E-n Guillems de Ribas lo qins, Q'es malvatz defors e dedins, E ditz totz sos vers raucamen, Per que es avols sos retins, C'atretan se'n fari'us chins! E l'uoil semblan de vout d'argen.
E-l seises, Grimoartz Gausmars, Q'es cavalliers e fai ioglars! E perda Dieu qui-l o cossen Ni-l dona vestirs vertz ni vars, Que tals er adobatz semprars Q'enioglarit se'n seran cen.
Ab Peire de Monzo so set, Pos lo coms de Tolosa-l det, Chantan, un sonet avinen, E cel fon cortes qe-l raubet, E mal o fes car no-il trenqet Aqel pe que porta penden.
E l'oites, Bernatz de Saissac, C'anc un sol bon mestier non ac Mas d'anar menutz dons queren! Et anc puois no-l prezei un brac Pois a-n Bertran de Cardaillac Qes un vieil mantel suzolen.
E-l novens es en Raembautz, Qe-s fai de son trobar trop bautz! Mas eu lo torni en nien, Q'el non es alegres ni chautz! Per so pretz aitan los pipautz Que van las almosnas queren.
E n'Ebles de Saigna-l dezes, A cui anc d'amor non venc bes, Si tot se chanta de coinden: Us vilanetz enflatz plages, Que dizen que per dos poies Lai se loga e sai se ven.
E l'onzes, Gonzalgo Roitz, Qe-s fai de son chant trop formitz, Per q'en cavallaria-s fen! Et anc per lui non fo feritz Bos colps, tant ben non fo garnitz, Si doncs no-l trobet en fugen.
E-l dotzes, us veilletz lombartz. Que clama sos vezins coartz, Et ill eis sent de l'espaven Pero sonetz fai mout gaillartz Ab motz maribotz e bastartz, E lui apell'om Cossezen.
Peire d'Alvernge a tal votz Que canta de sus e de sotz, E lauza-s mout a tota gen! Pero maistres es de totz, Ab c'un pauc esclarzis sos motz, C'a penas nuils hom los enten.
Lo vers fo faitz als enflabotz A Puoich--vert, tot iogan rizen.

## Bibliografia

Òbra completa Lavaud, Renat. Nelli, Renat. Les troubadours. París : Desclée de Brouwer, 2000.
# Pèire de Pavia

Pèire de Pavia (mòrt lo 1$^{èr}$ d'aost de 1182) foguèt un cardinau de la Glèisa Catolica de 1173 a sa mòrt. Foguèt legat papau en carga de la lucha còntra lo catarisme occitan. Participèt au Tresen Concili de Latran.
# Pèire Verlhac

Pierre Verlhac nasquèt en 1868 a Solhac e moriguèt en 1955 a las Quatre rotas.
Faguèt una carrièra d'institutor. Laïc, amic de Louis-Jean Malvy, Pierre Verlhac militava en favor dels excluses e de sa lenga mairala.
Animator de la seccion de Solhac de la Liga dels Dreches Umans, s'engatgèt en favor dels republicans espanhòls.
Tanben èra un musician popular, un fin contaire occitan enrasigat entre Solhac e Martèl, un autor de poèmas e cançons. Foguèt un dels primièrs que militèt per l'ensenhament de l'occitan.

## Sos poèmas

* Histoires et contes
* T'aïmi Soulhac
* Josepon e l'Emperur
* La lampe
# Pèire d'Ussèl

Pèire d'Ussel, o Pèire d'Uisel e en occitan modèrn Pèire d'Ussèl foguèt un trobador lemosin que demorèt aperaquí l'an 1200. Èra lo segon de tres fraires qu'èran chastelhans del chastel d'Ussel, al nòrd-èst de Ventadorn. Tanben los sieus fraires l'ainat Eble e lo pus jove Gui, e tanben un sieu cosin apelat Elias, èran tots quatre trobadors.
Selon la vida de Gui, Peire discantava las cansons dels sieus tres fraires. Aquò non se sap se vòl dire benlèu qu'èra musician. I a una còbla dirigida a Gui jos lo sieu nom.
Lo trabalh complet dels quatre d'Ussel ( Peire, los sieus frairs Eble e Gui, e lo sieu cosin Elias) foguèron per primièr còp amassats en un volum escrit per J. Audiau amb lo títol de "Las poesias dels quatre trobadors d'Ussel"
Creatz (exemple detalhat) la sospagina qu'assegurarà lo seguiment del processús de traduccion en clicant sus Projècte:Traduccion/Pèire d'Ussèl.

## Referéncias

* ↑ (EN) Aubrey, Elizabeth. The Music of the Troubadours (Indiana University Press, 1996), p. 16. ISBN 0-253-21389-4.
* ↑ (EN) The Vidas of the Troubadours, ed. e trad. Margarita Egan (New York: Garland, 1984), p. 44. ISBN 0-8240-9437-9.
* ↑ (EN) The Vidas of the Troubadours, ed. e trad. Margarita Egan (New York: Garland, 1984), p. 44. ISBN 0-8240-9437-9.
* ↑ EN) J. Audiau, Les poésies des quatre troubadours d'Ussel (Parigi, Delagrave, 1922). Tutti disponibili online su trobar.org.
* Wikidata: Q3898804
# Pèire de Castèlnòu

Pèire de Castèlnòu (vèrs 1170-Sant Geli, 15 de genièr de 1208) siaguèt un religiós de Cistèl e archidiague de Magalona, Cistercenc francés, temptèt vanament d'endigar l'eretgia catara en Occitània, amb la qualitat de legat extraordinari del papa Innocenci III, per recercar los erètges albigeses e los liurar al braç secular, e aguèt per collèga Ramièr, monge de Cistèl. Èran acompanhats entre autres de Domenge de Guzmán, fondador de l'òrdre dels Fraires Presicaires. Aquestes enquisidors rescontrèron una viva resisténcia, e Castèlnòu acabèt per èsser assassinat a proximitat d'Arle sus las tèrras de Raimon VI, comte de Tolosa (1208), al moment que veniá d'enjónher a aquel prince d'abandonar la causa dels Albigeses; aquel murtre faguèt escomenjar Raimon e foguèt la causa del començament de la Crosada dels Albigeses.
Declarat martir per Innocenci IV, puèi beatificat, es celebrat lo 15 de genièr dins las diocèsis de Carcassona e Nimes.
# Pèire de Maensac

Pèire de Maensac foguèt un cavalièr e trobador auvernhat del sègle xiii. Èri originari de Maensac, vilatge de Combralha que seriá siá l'actual Manzat, siá Mançac. Luòc situat a l'epòca sus las tèrras del Dalfin d'Alvèrnha, Robert IV. Èra eissit de la pichona noblèssa locala mas sos talents literaris li permetèron de s'inserir dins las cors pus prestigiosas.
# Pèire Vidal

Pèire Vidal (fin del sègle XII - començament del sègle XIII) èra un trobador de Tolosa. Èra lo filh d'un pelissièr. Foguèt lo protegit del comte Ramon V de Tolosa, o foguèt mai tard de Barral dei Baus e tanben d'Anfós II d'Aragon. Viatjèt per Palestina, Itàlia, l'Euròpa centrala e Malta. Auriá participat a la tresena crosada. Es descrit coma un personatge erratic, maliciós, qu'aimava de malparlar. Daissèt quaranta e cinc cançons que de dotze ne'n demora la melodia.

## Òbras

* Les poésies de Peire Vidal, Ed. Josèp Anglada, Librairie Honoré Champion éditeur, (les classiques du moyen-âge) París, 1913.
Suls autres projèctes Wikimèdia :
* Pèire Vidal, sus Wikimedia Commons

## Ligam extèrne

Las òbras de Pèire Vidal
# Pèire d'Assesat

Pèire d'Assesat (?- 15 de decembre de 1581), filh de Nadal Assesat e d'Ana Delpueg, marcand de pastèl, capitol en 1552, èra un ric industrial del sègle XVI que faguèt bastir l'ostal d'Assesat.
Aquel borgués protestant aviá fach fortuna dins los pastèls. Aquela planta, cultivada dins le Lauragués, èra un bon fixator, subretot utilizat dins l'industria textil per fixar lo blau e lo porpre. Aquelas doas colors èra fòrça utilizada a Renaissença.
Pèira d'Assesat espandissiá las seunas culturas dins tot lo país de Cocanha, mas èra sul pòrt de la Daurada que vendava las seunas produccions. A l'epòca, las transaccions financièras utilizavan las letras de cambis, que los banquièrs lioneses contrarotlavan.
Es dins aquel quartièr dels Cambis que faguèt construire son ostal de familha.
Vengut Capitol, Pierre d'Assesat foguèr anoblit. En 1562, lo movement antiprotestant l'alunhèt dètz ans de la vila. Al seu retorn, obtenguèt lo pardon del rei de França, e se convertiguèt al catolicisme.
Calguèt esperar prèp de dos ans per que Pèire d'Assesat recolte de pastèl e lo seu ganh. La seuna quincanèla foguèt lo resultat de mai d'un factors convenents: l'arribada de l'indigòt, una planta sudamericana dirèctament concurrenta del pastèl, la mesfisença dels banquièrs lioneses dins una epòca de trebols, e de culhidas marridas.
Pèire d'Assesat moriguèt roïnat, en 1581. Los seus darrièrs bens seriá estat sasits pels Capitols.
# Pèire Vachon

* Aqueste article es un esbòs de biografia; lo cal completar. Podètz ajudar la Wikipèdia e partejar vòstras coneissenças en lo modificant.
Pèire Vachon (Avinhon, lo 3 de junh de 1738 – Berlin, lo 7 d'octobre de 1803) fo un compositor e violonista barròc provençau. Siguèt autor de musica de cambra, d'orquèstra, d'opèra e de sonatas pèr lo violon. Faguèt partida de l'orquèstra dau Concerts Spirituels e tanben primier violon au servici dau Prince de Conti.

## Bibliografia

* Carrières, Marcel. La musique occitane de 1550 à 1800. Vilafranca de Roergue : Cap a Cap, 1972

## Liame extèrne

* Particions subre lo site de l'International Music Score Library Project.
* Wikidata: Q2093960
# Tom O'Carroll

Thomas Victor O'Carroll (n. 1945) es un escrivan e activista pedofile de dobla nacionalitat irlandesa e britanica. Foguèt president de l'associacion Paedophile Information Exchange (PIE) e membre destacat d'International Paedophile and Child Emancipation (IPCE). Es autor dels libres Paedophilia: The Radical Case, un ensag ont defend la normalizacion de las relacions sexualas consentidas entre adults e mendres, e de Michael Jackson’s Dangerous Liaisons, ont analisa las polemicas relacions del cantaire Michael Jackson amb adolescents.

## Referéncias

* ↑ Case of European Court of Human Rights, 2005-3-15.
* ↑ Rycroft, Charles. "Sensuality from the start". Times Literary Supplement (1980-11-21)
* ↑ Taylor, Eric. "Too young to love?". New Society (1980-10-30), p. 246.
* ↑ Bailey, J. MIchael. Michael Jackson's Dangerous Liaisons (en anglés). Archives of Sexual Behavior (2011-10-6).

## Bibliografia

* O'Carroll, Tom. Paedophilia: The Radical Case. Londres: Peter Owen, 1980. ISBN: 0 7206 0546 6.
* O'Carroll, Tom. Paedophilia: The Radical Case. Boston: Alyson Publications, 1982.
* Toms, Carl. Michael Jackson's Dangerous Liaisons. Leicester: Troubador, 2010.