# Puejaut

Pueg Aut (Pujaut en francés) es una vila occitana, situada en Lengadòc, mas que ten mai d'afinitats amb Provença, dins lo parçan dei Garrigas. Administrativament, se tròba dins lo departament francés de Gard e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Es un vilatge pintoresc situat dins la valada de Ròse e construch sus lo flanc d'un colet. Seis abitants son lei puejaulencs [pija(u)lencs].

## Geografia

Administrativament, aqueste vilatge se situa dins Gard. Pasmens, Puejaut es soncament a 8 km d'Avinhon e per aquò, a mai de relacions amb la Vauclusa. Puejaut es un vilatge de Lengadòc de cultura provençala.

## Economia

L'economia dau vilatge es essencialament dominada per la viticultura (amb lo "Cellier des Chartreux") e leis activitats de l'aerodròm d'Avinhon-Puejaut. Darrierament, lo vilatge a conegut una gròssa atraccion toristica, subretot pendent lo periòde dau Festenau d'Avinhon de teatre. La sieuna creissença demografica tanben a menat a una aumentacion de la part dei servicis dins l'economia puejaulenca. Puejaut tèn tanben quauqueis industrias sus son territòri coma KP1 o Ashland Polyester.

## Istòria

Lei premiers abitants de Podium Altum èran essencialament de caçadors e de pescadors. En 1882, se descobriguèron sus lei ribas de l'estanh de Puejaut d'instruments de l'Edat dau Bronze (2200 avans JC). Lei terras autas èran recobèrtas de bòscs e ofrissián gaire de terrens cultivables. Au debàs dau vilatge, leis aigas d'un estanh venián morir au pè dei muralhas d'aqueu borg. A passat temps, un castèu tresplombava leis ostaus dau vilatge. Foguèt destruch pendent la Guèrra deis Albigés.
Dau sègle X au sègle XIII, l'abadiá de Sant Andrieu i èra proprietària de la glèisa parroquiala e d'un priorat, e percebiá lei sieus revenguts.
A l'entorn de l'an 1000, foguèt construcha la capèla de Sant Verime, d'estil romanic. Au sègle XII, Puejaut fasiá partida dei possessions de la dinastia dei Raimond de Tolosa. Lo senhor de Puejaut èra an aquesta epòca un personatge important, qu'acompanhava lo còmte Anfós II de Tolosa, e que signava coma testimòni de cartas nombrosas, per exemple una carta latina en 1154. En 1340, lo Cardinau Pèire Bertrandi ordenèt la construccion de la Glèisa de Sant Jaume, onte se faguèt enterrar en 1349.
Pendent lei Guèrras de Religion, Puejaut foguèt presa per lei Protestants en 1567, d'onte s'enanèron en 1570, après aver destruch una gròssa partida dau vilatge amb lo fuòc. An aquela epòca, leis abitants demoravan dins la partida auta dau vilatge, qu'èra envoutat per de muralhas e de valats. Un autre centre important de populacion èra aqueu dau quartier dau Canon, a l'entorn de la capèla de Sant Verime.
Au fieu dei sègles, l'òme dessenhèt de parcèlas de terras, a descampassir lo bòsc per poder aculhir progressivament de culturas, de vinhas, d'oliviers e de fruchaus. Lei bòscs donavan pas pron de caçum, e l'estanh pas pron de peis, e per aquò, i aviá una granda pauretat a Puejaut. Adoncas, après de nombrosei privacions, leis abitants reclamèron mai de terrens per poder cultivar de cerealas, e abalir lei sieus enfants dignament.
Per aquò, la comunitat decidèt d'assecar l'estanh (sonat Stagnum de Privaderiis au sègle XIV), perque leis aigas cubrián una superfícia fòrça granda. Leis òbras començèron en 1603 e s'acabèron en 1630, mercé a De Montconis, e permetèron lo desvolopament dau vilatge.
En 1863, la vila de Puejaut foguèt lo premier fogau europèu de filloxèra, segon d'obratges nombrós e lo rapòrt dau cònsol Bruno Verime SOLIER. Pasmens, aquela version es pas aquela que se tròba dins quauquei documents oficiaus d'aquela epòca, que situan lo fogau dins la plana de Crau en 1862.
Uèi, lo resultat de l'assecament de l'estanh demòra visible, perque una plana vasta e fertila se presenta a l'agricultura e ai passejaires. Au centre d'aquelei tèrras, a partir de 1919, un aerodròm foguèt creat sus un trentenau d'ectaras. En octòbre de 1935, lo capitani Geille dubrissiá lo Centre de Paracasudistas de l'Armada de l'Aire. En 1965, la seccion de Vòu amb Vela de l'Aeroclub de Vauclusa s'i installèt e puèi lo Centre-Escòla Regionau Lengadòc-Mediterranèa.

## Evolucion dau toponim

Lo vilatge de Pueg Aut a tengut lei noms seguents pendent la sieuna istòria. Totei venon de la meteissa raiç latina que vòu dire « Puèg Aut ».
* Podio Alto : 1044
* Castrum Podii Alti : 1175
* Podium Altum : 1226
* Mons Altus : 1287
* Podio Alto : 1316
* Beata Maria de Monte Alto : 1347
* Podium Altum : 1384
* Pujault : 1551
* Le Prieuré de Pujaud : 1620
* La Commune de Pujault : 1633
* Pijaud : 1694
* Pujault : 1737
* Peujaut : 1789
* Pujaut : 1790
Los toponims Pujalt en Catalonha, an la meteissa etimologia :
* Pujalt: municipi de la comarca de l'Anoia.
* Pujalt: endret entre los municipis de Gósol (Berguedà) e de la Coma i la Pedra (Solsonès)
* Pujalt: nucli de populacion del municipi de Pardines (Ripollès)
* Pujalt: nucli de populacion del municipi de Sort (Pallars Sobirà).

## Escut

En 1694, Loís XIV de França donèt a Pueg Aut un escut pròpri, en escambi d'un impòst: de gueules, à un puy d’argent, surmonté de trois fleurs de lis d'or rangées en chef.

## Administracion

Lista dei cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta |
| junh 2020 | | Sandrine Soulier | sense etiqueta |
| març 2001 | 2020 | Guy David | sense etiqueta |
| març 1965 | 2001 | Jacques Rouchette | sense etiqueta |
| julhet 1935 | 1965 | Appolinaire Laurent | |
| mai 1925 | 1935 | Louis David | |
| desembre 1919 | 1925 | Jean-Louis Cambe | |
| setembre 1909 | 1919 | Léon Ricard | |
| mai 1908 | 1909 | Louis Guillaumont | |
| mai 1904 | 1908 | Léopold Cassagnettes | |
| mai 1900 | 1904 | Lucien Ricard | |
| mai 1896 | 1900 | Lubin Ricard | |
| mai 1888 | 1896 | François Jouffret | |
| 1878 | 1888 | Calixte Jouffret | |
| 1877 | 1878 | Bruno Vérédème Soulier | |
| 1876 | 1877 | Calixte Jouffret | |
| març 1874 | 1877 ? | Bruno Vérédème Soulier | |
| julhet 1869 | 1874 | Jean Spiridon Bouvet | |
| 1840 | 1869 | Jean-François Frédéric Soulier | |
| 1835 | 1840 | Antoine Laurent | |
| 1834 | 1835 | François Jouffret | |
| 1831 | 1834 | Martin-Vidal | |
| 1803 | 1830 | Antoine Sylvestre Anastay | |
| avost 1800 | junh 1803 | Jean-Léon Soulier | |
| setembre 1798 | avost 1800 | Esprit Vidal | |
| novembre 1795 | setembre 1798 | Jean Jouffret Paire | |
| novembre 1794 | novembre 1795 | Antoine Anastay | |
| decembre 1792 | 1794 | Joseph Laurent | |
| genier 1791 | 1792 | Michel Anastay | |
| genier 1790 | genier 1791 | Jean Soulier | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 4104, totala: 4252 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 906 | 998 | 1 057 | 1 178 | 1 297 | 1 362 | 1 390 | 1 546 | 1 533 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 606 | 1 624 | 1 601 | 1 546 | 1 437 | 1 152 | 1 093 | 1 101 | 1 066 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 057 | 1 090 | 1 094 | 991 | 985 | 1 061 | 1 037 | 1 064 | 1 038 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 083 | 1 219 | 1 533 | 2 465 | 2 911 | 3 242 | 3 881 | 3 900 | 3 930 4 020 |
| 2009 | 2010 |
| 3 960 4 052 | 4 004 4 096 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 4028 abitants.

## Luòcs e monuments

Puejaut a un aerodròm reconegut per son paracasudisme, amb la basa pus granda de França (terren d'1 km per 1,2 km).
Lei sieus monuments principaus son:
* Sei lavadors
* Sa glèisa dau sègle XIV
* Nòstra Dama dau Castèu, monument a la Verge construch en 1863 sus lo colet nomenat "Lo Morre De Castèu"
* Lei tres mas de l'òrdre dei Chartrós : SANT BRUNON - SANT UC - SANT ANTÈUM
* La capèla dau sègle X de l'òrdre dei Benedictins SANT VERIME
* Lo site dau molin de vent, classat ponch geodesic de l'Institut Geografic Nacionau francés, e que permet d'aver una vista incredibla sus lo vilatge e seis alentorns.
* Lo centre vièlh e sei carrieras pichonas.

## Liames extèrnes

* http://pujaut.free.fr/
* http://www.pujaut.org

## Nòtas

* ↑ https://www.oocities.org/toponimiaoccitana/30d.html
* ↑ Institut d'Estudis Occitans, Comission Toponimica Occitana, Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana. Cèrca «Puejaut».
* ↑ Pijau o Pijaut en nòrma mistralenca, cf. Armana Prouvençau de 1860
* ↑ pijoulen o pijalen en nòrma mistralenca
* ↑ Marcel JOUFFRET, Pujaut, Mon Village, Ed. Lacour, 1992
* ↑ Extrait du journal municipal Lou Pijoulen
* ↑ Guy Barruol, Michèle Bois, Yann Codou, Marie-Pierre Estienne, Élizabeth Sauze, « Liste des établissements religieux relevant de l’abbaye Saint-André du Xe au XIIIe siècle », in Guy Barruol, Roseline Bacon et Alain Gérard (directeurs de publication), L’abbaye de Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, histoire, archéologie, rayonnement, Actes du colloque interrégional tenu en 1999 à l'occasion du millénaire de la fondation de l'abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, Éd. Alpes de Lumières, Cahiers de Salagon no 4, Mane, 2001, 448 p. ISBN: 2-906162-54-X, p 225
* ↑ José MARTINEZ et Valérie ROUGY, mémoire de maîtrise de Géographie "La Viticulture à PUJAUT, SAUVETERRE, VILLENEUVE-LEZ-AVIGNON, du Phylloxéra à nos jours."
* ↑ http://ca.wikipedia.org/wiki/Pujalt
* ↑ https://www.annuaire-mairie.fr/ancien-maire-pujaut.html
* Portal de Lengadòc