# Avera

Avera (Abère en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament francés deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [aˈβeɾɔ]. Las fòrmas ancianas que son Oere en 1385, Vere/Avere en 1385, Oeyre en 1487, Abere (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
La prumèra fòrma de 1385 e la de 1487 qu'indican ua prononciacion [ˈweɾɔ]. Com en gascon, v se pronóncia [w] sonque en situacion intervocalica, qu'ei la pròva a iniciau de (A)vera ei estat sovent pres per la preposicion a. Com Avera ei adara dens la region on v intervocalic se pronóncia [β], que cau supausar la linha enter la prononciacion [w] e la prononciacion [β] s'ei desplaçada cap a l'èst (progression de [β]). Aquò qu'ei logic: la prononciacion [w], qui ei la deu latin, qu'ei conservatritz (e majoritària en gascon).
Que i a un aute Avera dens lo canton de Lenveja e l'origina qu'ei probablament la medisha.
Segon Dauzat, lo nom que vien deu bearnés abera, de abellana, «averan, aulana». Per abera, que cau compréner [aβeˈɾa], senon Dauzat auré escriut abero.
Miquèu Grosclaude qu'explica Avera per lo latin abellana o *abella, «averan, auran, aulana», emplegat com collectiu, «averanhèra», mès lo son rasonament que pòt semblar estranh: lo latin abellana que mia en gascon a averan [aβeˈɾaⁿ] e non pas avera; que caleré donc ua fòrma dab finala desnasalizada, puish un reculament de l'accent tonic, donc un passatge per [aβeˈɾa]. Mès que i a ua auta possibilitat, ua derivacion a partir deu latin *abella. Ernèst Negre, dens La Toponymie du canton de Rabastens que tròba lòcs aperats Belle, La Belle, dont un atestat avelanum en 1211. L'autor se demanda pas perqué abellana mia a averan.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2014 | 2026 | Myriam Cuillet | sense etiqueta | agricultritz |
| març de 2008 | 2014 | Claude Conte-Hourticq | | |
| junh de 1995 | 2008 | Jean-Pierre Lortet (Joan-Pèir Lòrtet) | | |
| | 1995 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 157, totala: 160 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 296 | 199 | 256 | 194 | 170 | 259 | 285 | 272 | 291 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 261 | 264 | 257 | 230 | 247 | 238 | 225 | 226 | 201 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 212 | 196 | 200 | 180 | 160 | 154 | 165 | 154 | 149 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 150 | 140 | 133 | 132 | 123 | 133 | 144 | 142 | 146 149 |
| 2009 | 2010 |
| 147 150 | 147 150 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véder tanben

* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 215-216
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 1
* ↑ Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 151
* Portau de Bearn