OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Le Bourg-d'Oisans

Le Bourg-d'Oisans [lə bu̝ːr] en arpitan ( Le Bourg-d'Oisans en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situada dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | André Salveti |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 3235, totala: 3351 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 992 | 2 079 | 2 383 | 2 473 | 3 052 | 3 019 | 3 196 | 3 355 | 3 212 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 2 760 | 2 796 | 2 772 | 2 773 | 2 658 | 2 650 | 2 550 | 2 543 | 2 375 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 2 618 | 2 587 | 2 624 | 2 112 | 2 262 | 2 239 | 2 395 | 2 375 | 2 150 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 2 189 | 2 280 | 2 448 | 3 027 | 2 911 | 2 984 | 3 308 | 3 352 | 3 377 3 377 |
| 2009 | 2010 |
| 3 381 3 487 | 3 327 3 448 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ Atlas linguistique de la France, Carte II, Noms patois des localités
* Portal dau Daufinat
* Portau d'Arpitània
# Le Boulay-Morin

Le Boulay-Morin en normand (Le Boulay-Morin en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.

## Geografia

Lo Boulay-Moriscan a situat a 7 km al nòrd de Évreux, sus la RD 155 (Évreux - Louviers).
Es dividit en tres parts : lo Borg al centre del pòble, los Prévostes e lo bòsc del Boulay, lo caseriu del Mesnil Doucerain. La gaireben totalitat de las residéncias a constituit de pabalhons individuales.
Le Boulay-Morin est situé à 7 km au nord d'Évreux, sur la RD 155 (Évreux - Louviers).
Elle est divisée en trois parties : le Bourg au centre du village, les Prévostes et le bois du Boulay, le hameau du Mesnil Doucerain. La quasi totalité des résidences est constituée de pavillons individuels.

### Comunas vesinas
## Istòria

La municipalitat deu lo sieu nom a lo sieu senhor Moriscan del Pi, sénéchal de Robert E$^{er}$, comte de Meulan, #que #donar lo sieu nom a aquela comuna.
Divèrses membres de la familha Maillet-de detlo-Boulay, senhors del Boulay, se son illustrats en Normandie.
La commune doit son nom à son seigneur Morin du Pin, sénéchal de Robert I$^{er}$, comte de Meulan, qui donna son nom à cette commune.
Plusieurs membres de la famille Maillet-du-Boulay, seigneurs du Boulay, se sont illustrés en Normandie.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Moïse Eudier |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 230 | 272 | 274 | 251 | 286 | 316 | 320 | 314 | 289 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 238 | 197 | 214 | 255 | 220 | 206 | 232 | 212 | 196 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 197 | 200 | 176 | 157 | 147 | 143 | 155 | 184 | 175 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 188 | 151 | 400 | 457 | 516 | 558 | 641 | 653 | 664 |
| 2009 | 2010 |
| 678 691 | 682 695 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* Portal de Normandia
# Laurós

Laurós (Lauroux en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : valle Lauroso, abans 817, valle Laurosa en 844, 884, ecclesiam de Lauroso cum villa et valle en 1145, 1162, Lauros cum valle en 1157, villam de Lauros en 1162, villam de Lauros en 1188, villa de Lauros en 1213, ecclesia S. Marie de Laurozio (varianta : Lausorio) en 1252, honorem de Loros, de Lauros, parrochia de Laurosio en 1264, de Laurosio en 1451 e al sègle XVI, ecclesia Beate Marie de Lorausio en 1484 ; Lauroux en 1622, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), Auroux en 1771. Dona son nom al riu Lauronet, amb [remplaçament de sufixe e] apondi del sufixe -et.
Laurós ven del latin laurus (-um), amb lo sufixe adjectival -osum, que cal probablament comprene coma « cobèrt de laurièrs »$^,$.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2001 | 2026 | Jean-Paul Pailhoux | sense etiqueta | quadre |
| | 2001 | | | |
| març de 1989 | 1995 | Christian Bellet | | |
| març de 1965 | 1989 | Étienne Sauvagnac | | |
| | | Félix Laffabrier | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 197, totala: 204 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| | | | | | | 439 | 437 | 419 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 387 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 250 | - | 230 | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 155 | 140 | 151 | 152 | 149 | 172 | 195 | 198 | 201 205 |
| 2009 | 2010 |
| 202 206 | 203 207 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* En 2018 la populacion èra de 206 abitants e la densitat èra de 7,8 ab/km².

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Nòtas

* 1 2 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 209
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 390, a Lauraët
* Portal de Lengadòc
# Lausa

Una lausa es una pèira plana fòrça dura e pesuga, lo mai sovent constituida de sistre e qu'es utilizada dins de regions montanhosas per bastir los tets.

### Vejatz tanben

* Teule
# Lauservila

Lauservila$^,$$^,$$^,$ (Lauzerville en francés) es une comuna lengadociana situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Lauservila es un vilatge de l'airal urban de Tolosa situada sus un puèg entre las ribas de Sauna (al Nòrd) e de Marcaissona (al sud) al Sud-Èst de Tolosa

## Istòria

Pendent l'Ancian Regime, Lauservila èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa, annèxa d'Ausièla, es Sant Miquèl. Tanlèu 1790, Lauservila èra del canton de Lantar.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2008 | 2020 | Bruno Mogicato | divèrs esquèrra | quadre superior |
| 1971 | 2008 | Georges Roncé | PS | |
| | 1971 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1513, totala: 1564 :
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 113 | 158 | 219 | 285 | 405 | 873 | 1 074 | 1 103 | 1 180 1 201 |
| 2009 | 2010 |
| 1 203 1 226 | 1 291 1 332 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Véser tanben
### Articles connèxes

* Comunas de la Nauta Garona

### Ligams extèrnes

* Site de la vila
* Site consacrat a Lauservila

## Nòtas e referéncias

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 25 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html
* Portal de Lengadòc
# Lausana

Lausana (Lausanne en francés, Losena en arpitan) es la cinquena vila de Soïssa, capitala del canton de Vaud e capluòc del districte de Lausana.
L'aglomeracion de Lausana compta 316 000 abitants. Es un centre important per la cultura, l'espòrt, l'economia e la formacion. Es una placa giranta de la Soïssa de l'Oèst. Lausana es la capitala de l'olimpisme, que se i tròba lo sèti del Comitat Internacional Olimpic o CIO que lai ne son lo musèu amai los archius del movement olimpic.
Lo gentilici es lausanés -esa
# Lausès

Lausès$^,$$^,$$^,$ (Lauzès en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Istòria

Lausès es una petita aglomeracion venguda capluòc de canton en 1801, en remplaçament de Crabairet. Aviá çaquelà una gendarmariá. En 2011, la brigada de gendarmariá de Lausès foguèt suprimida.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| 2020 | 2026 | Véronique Casagrande | | |
| març 2001 | 2020 | Alain Serres | divèrs drecha | |
| 1995 | 2001 | Gérard Gary | PS | agricultor, conselhièr general (1992-2015) |
| | 1995 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||
* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra capluòc del canton de Lausès; es ara del canton de Causses e Vals (burèu centralizator : Cajarc).

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 170, totala: 175 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 440 | 444 | | | | | 427 | 457 | 482 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| - | - | - | - | 428 | - | - | - | - |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| - | - | 363 | - | - | - | - | - | - |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 204 | | | | Cercar | 142 | 161 | 164 | 167 168 |
| 2009 | 2010 |
| 170 172 | 167 169 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Òlt
* Lo Portal de Carcin
* L'occitan de Carcin

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* ↑ https://www.ladepeche.fr/article/2011/07/29/1136995-les-elus-deplorent-la-fermeture-de-la-brigade-de-gendarmerie.html
* Portal de Carcin
# Lausange

Dins la geometria euclidiana, un lausange, anciament nomenat rombe (del latin Rhombus, es un parallelograma avent dos costats consecutius de meteissa longor.

## Propriatats
### Propriat 1

Per tot quadrilatèr (poligòn de quatre costats) non aplanit d'un plan euclidian, las prepausas seguentas son equivalentas:
* Aquel quadrilatèr es un losange;
* Aquel quadrilatèr a lo seus quatre costats de meteissa longor e los seus quatre vertèxes distinctes;
* las diagonalas d'aquel quadrilatèr se copan a la mitat (o alara: es un parallelograma) e son perpendicularas.
Aquela equivaléncias son pasmens pas vertadièras dins lo cas d'un quadrilatèr aplanit (lo punt 3 a alara pas de sens) :

### Proprietat 2

Las diagonalas d'un lausange son las bissectriças de los seus angles.

### Proprietat 3

Los angles opausats d'un lausange an la meteissa mesura doas a doas.

### Proprietat 4

Un lausange a al mens dos axes de simetria: las suass diagonalas.

## Remarca

La definition del lausange coma essent un parallalograma impausa qu'un lausange es una figura plana. Existís de quadrilatèrs (amb quatre vertèxes distinctes) avent los quatre costats de meteissa longor que son pas de lausanges. Sufís de se plaçar dins un espaci de dimension 3 e de far subir a un costat d'un "lausange vertadièr" una rotacion seguent l'una de sas diagonalas.

## Aira

    $A={\frac {d\times D}{2}}$
ont d representa la longor de la pichona diagonala e D representa la longor de la granda diagonala del lausange.

## Romboèdre

Un romboèdre es un polièdre que las sièis fàcias son de lausanges.
# Laussona

Laussona (Laussonne en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2008 | 2014 | Pierre Gentes |
| març de 2001 | 2008 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 1015, totala: 1035 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 648 | 1 073 | 1 751 | 1 686 | 1 802 | 1 898 | 2 005 | 1 954 | 2 000 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 549 | 1 552 | 1 597 | 1 750 | 1 911 | 1 948 | 2 053 | 1 996 | 1 971 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 983 | 1 987 | 1 974 | 1 810 | 1 745 | 1 506 | 1 400 | 1 150 | 1 144 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 167 | 1 124 | 1 052 | 1 040 | 1 063 | 991 | 981 | 991 | 985 1 014 |
| 2009 | 2010 |
| 996 1 016 | 1 007 1 026 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ Institut d'Estudis Occitans, Comission Toponimica Occitana, Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana. Cèrca «Laussona».
* Portal de Velai
* Portal de Lengadòc
# Guilhèm II d'Alemanha

Guilhèm II d'Alemanha (27 de genier de 1859, Berlin – 4 de junh de 1941, Doorn) èra lo tresen darrier emperaire alemand e lo noven rèi de Prússia de 1888 a 1918.
# Guilhèm Dadòr

Guilhèm Dadòr (o Guilhaume, coma se nomava eth) (Bordèu, 7 d'octobre de 1810 - 1891) hut un escrivan occitan dau país de Bordèu.

## Biografia

Segrestan de las gleisas bordalesas de Sent Nicolas, apuei Sent Vincenç, nos es sustot coneishut per sos tèxtes polemics e umoristics en vèrs, redigits dens lo parlar gascon de Bordèu. Li devem tanben una gramatica inedita dau gascon bordalés, dont sajèt de’n tirar lo maximum de francismes. Sos dus tèxtes los mei coneishuts son lo Pèlerinatche de Sin-Bincent à Berdelay ou les Abantures de Meste Guillaoumet en 1860, un raconte umoristic d’un pelerinatge de parropians bordalés au santuari de Verdelais, damb totas las aventuras susvengudas en rota, amei l’Adresse de Meste Guillaoumet, sacristain de Sint-Bincent, à Meste Amand, chantre de Sinte-Crouz, a prepaou de moussu Renan (1864), una virulenta critica de las tèsis d’Ernest Renan sus Jèsus Crist. Quauques tèxtes en francés nos son tanben pervenguts de Guilhèm Dadòr, notadament las Étrennes politiques.

## Ligams extèrnes

* Wikidata: Q12949020
# Guilhèm Gausmar

Guilhèm Gausmar o Gasmar (... – ...) foguèt un trobador occitan del sègle XIIIen, originari de Gasconha o de Gavaudan. Considerat abat de Bona Aiga (citat en un document de 1190), a estat identificat, mas pas per totes, coma Guilhem Ademar o benlèu Grimoart Gausmar.
Guilhem escriguèt un partimen (N'Eble, ar cauzetz la meillor) amb Èble de Sanha o benlèu Eble d'Ussel

### Notas

* ↑ Tanben Guilhèm o Guillem
* ↑ Trobar, Guilhem Gausmar (PC 218), tempestsolutions.com.
* ↑ Trobar, Guilhem Gausmar (PC 218), tempestsolutions.com.
* ↑ Trobar, Guilhem Gausmar (PC 218), tempestsolutions.com.
# Guilhèm Figuèira

Guilhèm Figuèira (Tolosa, 1195 - 1250) siaguèt un trobador occitan pròche d'Aimeric de Peguilhan e de Guilhèm Augièr Novela. Filh d'un sartre , en seguida de la crosada dels Albigeses, s'exilièt en Lombardia e se refugièt puèi a la cort de l'emperador Frederic II . En Itàlia, el e Aimeric, companhon d'exilh, ajudèron a fondar une tradicion trobadoresca de lamentacion del "bon temps vièlh" de Lengadòc d'abans la crosada. Los successors lombards natiufs dels exiliats contunhèron d'emplegar la lenga occitana, e foguèt pas qu'a l'epòca de Dante Alighieri que l'italian aguèt una literatura vernaculara importanta.
# Guilhèm III de Tolosa

Guilhèl III de Tolosa, dich Talhafèrre, (° v. 975 - † 1037) foguèt un comte de Tolosa, d’Albi e de Carcin entre 978 e 1037. Èra filh de Raimon (V), comte de Tolosa, e d’Adelaïda d'Anjau.
| Precedit per | Guilhèm III de Tolosa | Seguit per |
| Ramon V | comte de Tolosa 978-1037 | Ponç |
# Guilhèm Ademar

Guilhèm Ademar (1190/1195–1217) èra un trobador de Maruèis, en Gavaudan. Nòble de naissença, mas fòrça paure, viatgèt entre las corts d'Albi, de Tolosa, de Narbona, e d'Espanha. Obtenguèt durant sa vida una reputacion pron importanta per que Monge de Montaudon ne'n faguèsse la satira. Dintrèt dins los òrdres cap a la fin de sa vida. Setze poèmas; catòrze cansos, un sirventés, e un partiment amb Eble d'Ussel demòran de son trabalh. Sas cansos son sas òbras pus famosas. Sovent plenas d'umor, mantunas imitan la poesia d'un de sos pus illustres contemporanèus: Arnaut Daniel. Una canso subrevisquèt amb sa melodia.
Segon sa vida, Guilhèm èra lo filh d'un paure cavalièr de Maruèis, que lo senhor del castèl lo faguèt cavalièr. Èra un òme eloquent que "sabiá plan cossí trobar." Quora se suportèt pas pus coma cavalièr, venguèt trobador e "foguèt grandament onorat per tota la nauta societat." Pasmens a la fin de sa vida jonhèt l'òrdre religiós de Granmon.

## Referéncias

* ↑ https://books.google.com/books?id=3OHY-dlYveMC&newbks=1&newbks_redir=0&dq=%22Tr%C3%A9sor%20d%C3%B3u%20F%C3%A9librige%22%20AND%20%22Guilhem%20Ademar%22&pg=PA31#v=onepage&q=%22Tr%C3%A9sor%20d%C3%B3u%20F%C3%A9librige%22%20AND%20%22Guilhem%20Ademar%22&f=false
* 1 2 Egan, 46.
# Guilhèm Brossa

Guilhèm Brossa (en francés: Guillaume Brousse; Fontbarrada, 11 de julhet de 1808 – Trinhac, 7 de setembre de 1883) foguèt un escrivan occitan d'Agenés.

## Biografia

Guilhèm Brossa nasquèt a Fontbarrada en 1808. Trabalhèt la tèrra a Trinhace publiquèt qualques òbras de tendéncia moralizadoiras.

## Òbras

* Mas labors (1862)

## Ligams extèrnes

* Mas labors a Google books
# Guilhèm III d'Aurenja Nassau

Guilhèm III d'Aurenja Nassau (14 de novembre de 1650 - 8 de març de 1702) foguèt stadhouder d'Olanda, de Zelanda, d'Utrecht, de Guèldres e d'Overijssel de 1672 a sa mòrt e rèi d'Anglatèrra, d'Irlanda e d'Escòcia de 1689 a sa mòrt.
Maugrat l'oposicion d'una partida dei caps olandés a la foncion de stadhouder, capitèt d'ocupar la carga en 1672 per faciar l'invasion francesa durant la Guèrra d'Olanda (1672-1679) e protegir l'independéncia dei Províncias Unidas. En 1677, esposèt la princessa Maria d'Anglatèrra. Quand Jaume II foguèt destituit per lo Parlament en 1688 au profiech de Maria, Guilhèm organizèt donc un desbarcament en Anglatèrra e conquistèt rapidament lo poder. En 1689, signèt un acòrd ambé lo Parlament per limitar lei drechs dau rèi. A la mòrt de sa frema en 1694, venguèt l'unic rèi d'Anglatèrra. Sa politica foguèt marcada per son oposicion determinada ais ambicions de Loís XIV (1643-1715)
# Luc (Roergue)

Luc$^,$$^,$$^,$ (Luc-la-Primaube en francés) es una comuna roergassa. Administrativament, es situada dins lo departament d'Avairon e la region d’Occitanie de l’estat francés, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

Aquela comuna es situada al sud-oèst de Rodés.

## Masatges e bòrias

| Las Amorals La Barraca de Serin Lo Batut Bellevue Lo Besa La Boissonada Lo Borg La Calmeta Calsins Lo Camp de Garlassac Camps de Serin La Capela Sant-Martin La Civadièra Clos Gailhac | La Còsta Las Còstas Lo Codèrc Cossenac Lo Cròs Los Fangèts Las Flòtas Lo Fraisse Garlassac Lo Grand Mas Lo Landàs Landosa Las Molinièras Montverd | Mossens Naujac La Palmerie La Parran Las Pèirièras Planesas Ruòls Sant-Ubert La Salesa La Sarrada Serin Serinon La Valeta Vèirac |

## Toponimia

* Panèl de Luc.
* Panèl de La Primauba.

## Administracion

Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Etiqueta | Qualitat |
| març de 2008 | 2026 | Jean Philippe Sadoul | sense etiqueta puèi UDI | |
| març de 1989 | 2008 | Jean-Paul Espinasse | UDF puèi MoDem | conselhièr general de Rodés Oèst (1994-2008) |
| març de 1971 | 1989 | André Laur | divèrs drecha puèi UDF | conselhièr general de Rodés Oèst (1976-1994) |
| 1944 | 1971 | Joseph Cabrolier | | |
| | 1971 | | | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 5833, totala: 6018 :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 611 | 631 | | | 1 023 | 1 025 | 1 056 | 1 093 | 1 114 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 1 160 | 1 176 | 1 171 | 1 154 | 1 170 | 1 166 | 1 241 | 1 294 | 1 315 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 1 369 | 1 398 | 1 399 | 1 319 | 1 305 | 1 330 | 1 410 | 1 241 | 1 238 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 1 428 | 1 864 | 2 613 | 3 674 | 4 036 | 4 717 | 5 258 | 5 417 | 5 544 5 716 |
| 2009 | 2010 |
| 5 672 5 852 | 5 709 5 892 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Veire tanben

* Comunas d'Avairon

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
# Luc Arrèr

Luc Arrèr (Lucarré en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Toponimia

La prononciacion qu'ei [lyka'rrɛ]. Las fòrmas ancianas que son Lucarree au sègle XIII, Luccarrer/Luc-Arre en 1385, Lucarer en 1402, Lucarrer en 1538, Lucarré (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau).
Segon Dauzat, lo nom que vien de lucus, « bòsc sacrat » e quadratus, « carrat » .
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat qu'a oblidat lo nom ei pas en francés. Luc Arrèr qu'ei format de luc, « bòsc, ahorèst » e arrèr, qui a per sens « virat cap a l'oèst o situat a l'oèst ». En realitat, quan lo nom se fixè, lo sens de luc qu'èra perdut; arrèr que concerneish, non pas un bòsc, mès l'aute Luc, adara Lo Luc e Armau. Sus la mapa, Luc Arrèr qu'ei en gròs a l'oèst de Luc (e Armau). Lo mot arrèr qu'estó ajustat per diferenciar los dus omonimes.

## Administracion

Lista deus cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat |
| 2014 | 2026 | Christian Roumigou |
| 1995 | 2014 | Marcel Lamarque |
| | 1995 | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): 59, totala: 59 :
| 1962 | 1968 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| | | Cercar | Cercar | 46 | 50 | 55 55 |
| 2009 | 2010 |
| 60 60 | 62 62 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||

## Nòtas

* ↑ Toponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org
* 1 2 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 170
* ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 416, a Luc
* Portau de Bearn