# Siguèr

Siguèr$^,$$^,$$^,$ (Siguer en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Toponimia
### Siguèr

La prononciacion es [si'ɣɛr]. Las fòrmas ancianas son Segario, valle de Secher, Siger, sense data (cartulari de Sant Sarnin de Tolosa), Val Siguer en 1030-1050, Segario al sègle XI, Siger en 1106-1107, vallis Sigerii en 1111, Seger en 1169, Siguer, Seguier ? en 1244, vallis de Siguerio, Segario en 1272, Siguerrium en 1293, planum de Seguerio, Seguerium en 1318-1325, Seguerio en 1302, Siguerrium en 1332, Seguier en 1385-1390, Siguer en 1401, lo port de Siguier en 1445-1446, Siguer cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr), etc. Segon Joan Coromines, citat per Patrici Pojada, Siguèr vendriá d'un nom germanic de persona Seguer, format de Sigi e hari. Per Segrevila, Segueriovilla en 1271, L. Ariès (Les Noms de lieux du Lauragais, p. 148) postula un Sigari e le lòc seriá una creacion franca lingüisticament. Aquel nom Sigari seriá valable tanben per Siguèr. Segon Astor, citat per Patrici Pojada a prepaus del riu Siguèr, es un nom que ven d'una rasic preceltica idronimica seikw-, associat a ar-, puèi le [kw] seriá tractat en [g] coma per un nom germanic. Segon Patrici Pojada, le -r final seriá prononciat actualament, atal coma dins l'enquista Sacaze de las annadas 1880. S'es pas una influéncia de la grafia e de la prononciacion francesas, es la pròva d'una etimologia non romanica. I auriá un ligam ambe'l nom de Segre, que segon J. Coromines, vendriá d'una basa indoeuropèa sikuari-, atestat en latin Sĭcŏris; aquel nom es prèp del preceltic seikw- d'Astor. I auriá un preindoeuropèu *sek- o *sik- « autura » e un pregallic seg- « montanha », benlèu a l'origina de Siguèr. Le germanic demòra possible, segon Coromines. Las fluctuacions de las fòrmas ancianas serián l'indici d'un toponime mal fixat, perqué èra pas comprés. Remarcas. Per l'èrra finala sensibla, comparar ambe Alièr (Bigòrra), per exemple o ambe Bisquèr, que nos mena del costat del basc. D'un autre costat, Xavier Delamarre considèra Sĭcŏris, le nom antic de Segre, coma un nom probablament celtic. Mistèri...

## Istòria

Siguèr annexèt Gestièrs e Lercol entre 1790 e 1794. Gestièrs e Lercol tornèron èsser de comunas entre 1795 e 1800.

## Administracion

* D'aquí en 1964, un pòste de doana èra actiu ambe 8 doanièrs cargats de lutar contre los contrabandièrs que passavan entre l'Andòrra e la França.
Lista dels cònsols successius :
| Periòde | Periòde | Identitat | Qualitat |
| març de 2014 | (2026) | Marie-Line Caujolle | |
| 2009 | 2014 | Robert Moureau | |
| | 2009 | | |
| 1923 | 1940 | Paul Jean Georges Caujolle | expèrt-comptable |
| | 1923 | | |
| 1827 | | Clément Rousse | |
| Totas las donadas son pas encara conegudas. |||||

## Demografia

modificar « persona »  v · d · m 
Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala: :
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 1 397 | 702 | 885 | 912 | 966 | 1 006 | 1 055 | 1 038 | 1 027 |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 900 | 904 | 881 | 865 | 865 | 862 | 759 | 712 | 700 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 642 | 584 | 544 | 384 | 365 | 316 | 262 | 253 | 207 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 148 | 89 | 76 | 93 | 65 | 96 | 88 | 87 | Cercar |
| 2009 | 2010 |
| 93 97 | 99 103 |
| Fonts ||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008 |||||||||
* La baissa de populacion de 1800 s'explica per l'independéncia de Gestièrs e de Lercol.
* En 2018 la populacion èra de 96 abitants e la densitat èra de 2,48 ab/km².

## Personalitats ligadas amb la comuna

* Claude Piquemal (nascut à Siguèr lo 13 de març 1939), atlèta, esprintaire
* Paul Caujolle (1891-1955), cònsol de Siguèr, conselhièr general d'Arièja e president de l'òrdre nacional dels expèrts comptables (1943-1945).

## Véser tanben

* Comunas d'Arièja

## Nòtas

* ↑ Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3.
* ↑ «Toponimia occitana».
* ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
* ↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
* 1 2 3 Patrici Poujade, Dictionnaire toponymique de l'Ariège, ed. IEO d'Arièja, 2021, p. 410-411
* ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 237 e 321
* Portal d'Occitània