OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 3/Staatkundig overzigt

* Staatkundig overzigt.
* Het is ons tot heden toe nog onmogelijk iets bepaalds te kunnen aanstippen, strekkende tot het wegnemen der bestaande onzekerheid, aangaande de aan de orde van den dag zijnde vraag van vrede of oorlog: Naar luid van een Londonsch ministeriëel blad, weigert Rusland de eerste voorwaarde van het tweede punt, betreffende de regeling van de grensscheiding van Bessarabië aan te nemen; weigert Rusland de vijfde der gestelde voorwaarden, bij welke aan de bondgenooten het regt wordt toegekend om nog meer bepaalde vorderingen voor te dragen; neemt Rusland al het overige aan, met inbegrip van het onzijdig maken der zwarte zee, behoudens eenige wijziging, en stelt hetzelve voor, het afstaan van Kars en van het in Klein-Azië veroverde grondgebied tegen de ontruiming van de door de bondgenooten bezette plaatsen ;- Is Oostenrijk daarmede niet bevredigd, en zou, indien Rusland voor den 18 Januarij de voorstellen niet eenvoudig en in hun geheel had aangenomen, Graaf Esterhazij Petersburg verlaten.
* Het blijkt, dat het gedeelte van Bessarabië, ’t welk verlangd wordt, niet alleen ter verzekering van den beneden-Donau moet dienen, maar in de daad als een waarborg van het eerste punt, en als strekkende tot eene strategische verzekering van de veiligheid der vorstendommen. Tot dat einde zoude de linie van het afgetreden grondgebied zich uitstrekken van de aan de noordelijke spits van Bessarabië in de nabijheid van de Bukowina gelegene stad Chotijm, tot de zuidelijkste spits der russische provincie, langs de Pruth en het gebergte, ter lengte van circa 60 geographische mijlen.
* De Constitutionneel deelt een staatkundig vertoog mede, onder den vorm van een brief uit Weenen, hetwelk hoofdzakelijk de strekking hoeft om aan te toonen dat Beijeren en Saksen te Petersburg in geenen deele hebben beantwoord aan hetgeen men zich nog niet lang geleden in het westelijke Europa heeft voorgespiegeld van de officieuse tusschenkomst dezer beide staten. De Correspondent van het genoemde half-officieele orgaan rigt tot de duitsche Staten van den tweeden rang het verwijt, dat zij zich al te zeer door de pruissische staatkunde van den goeden weg laten afbrengen.
* Gisteren is de algemeene krijgsraad te Parijs voor de tweede maal vergaderd geweest. Tot dusver hebben, naar men vermeent, de werkzaamheden zich bepaald tot mededeelingen, aangaande de ter beschikking van elke der geallieerde mogendheden staande strijdkrachten.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 3/Bij koninklijk besluit van 12 dezer

— Bij koninklijk besluit van 12 dezer zijn de Burgemeesters der Gemeenten Beesel, en Roosteren, in hunne functiën hernoemd.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 3/De Société Dramatique geeft maandag avond ten 7 ure eene voorstelling

De Société Dramatique geeft maandag avond ten 7 ure eene voorstelling, ten behoeve van den algemeenen armen, waarvan het netto bedrag in handen van den bureau van weldadigheid zal gestort worden.  Alhoewel reeds veel voor onze noodlijdende medeburgers gedaan is, blijft de behoefte groot waarvan ook iedereen de overtuiging zal bezitten, en zijn wij dus verzekerd dat de gegoede ingezetenen ook ditmaal niet zullen achterblijven, opdat bovengemeld bureau eene aanzienlijke som mag kunnen overhandigd worden, waarvan deze op zulk eene voortreffelijke en menschlievende wijze, tot leniging der thans zoo groote armoede weet te beschikken.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 3/Duitschland

Duitschland.
— Van eene goed onderrigte zijde meldt men, dat de Graaf v. Stackelberg dezen morgen alhier zal aankomen.  — De Oest. Corr, spreekt van conferentien, welke in de laatste dagen tusschen de gezanten der westersche mogendheden en den Graaf v. Buol plaats hebben; hetzelfde blad spreekt van eene op handen zijnde reis van den Generaal Canrobert naar Weenen.
# Navonkeling/De achttiende november

| ← Liefde tot God | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk De achttiende november | ’s Levens pad → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
De Achttiende November.
1824.
# Navonkeling/Fabel: ''de Kreeft''

| ← Hairlok | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk Fabel: de Kreeft | Vertroosting → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
Fabel. De Kreeft.
1825.
# Navonkeling/Geron

| ← Onmacht | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk Geron | Leerzucht → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
Geron.
1825.
# Navonkeling/God, geopenbaard in zijn woord

| ← Op of neêr | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk God, geopenbaard in zijn woord | Waarschouwing → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
God, Geopenbaard in Zijn Woord.
1824.
# Navonkeling/De oorring

| ← Christendom | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk De oorring (Moorsche Romance) | Versmade liefde → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
[ 79 ]
De Oorring.
(MOORSCHE ROMANCE.)
1824.
# Navonkeling/Eer

| ← Vermetelheid | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk Eer | Aan Amsterdam → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
Eer.
1824.
# Navonkeling/De dood

| ← Aan den mensch | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk De dood | Ter verjaring mijner wederhelft → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
De Dood.
1824.
# Navonkeling/Doodsgedachten

| ← Tijdverveling | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk Doodsgedachten | By de jaarverwisseling → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
Doodsgedachten.
    Tot verstand van het eerste Couplet diene dat in Leyden ‘s middaags van half twee tot half drie uren een klokjen luidt, (trekkende van ouds tot de begraving van arme Roomschgezinden, die dus by hun uitvaart dit (naar hun gevoelen) troostlijk geluid onkostbaar mogen genieten.
          1
       18——24
          24
# Navonkeling/Eerezuilen

| ← Zelfbewustheid | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk Eerezuilen | Noodhulp → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
Eerezuilen.
—Monumentum aere perennius, Regalique situ Pyramidum altius.
1824.
# Navonkeling/Godbestrijders

| ← Tafereel uit Herodes Kindermoord | Navonkeling (1854) door Willem Bilderdijk Godbestrijders | Godbetrouwen → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
[ 20 ]
Godbestrijders.
1824.
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De Wolven

| ← Het Paard en de Stalknecht | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De Wolven | Het Getuignis van een’ Herdershond → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
IX. De Wolven.
De Wolven, overal vervolgd en verdreven, werden eindelijk te rade zich te vermommen. Een hulsel van schapenwol, dat hun ’t voorhoofd bedekte, en een uitzicht van goede trouw en onnoozelheid deed hen toegang by de kudden vinden. De Honden blaften wel, maar de schapen hadden geen erg, de Herders vonden behagen in dit goelijk soort van dieren, dat zich Lammervrienden noemde, en de grommende wachters werden [ 103 ]verplicht te zwijgen. Zy vestigden zich dus in de Schaapskooi, en plantten zich voort, intusschen in ’t heimlijk hun rol spelende. Eindelijk wierpen zy hun masker af; de heerde was van verslindende wolven vervuld, die de honden en lammern dood beten; en de Herders, onmachtig hen te verdrijven of tegen te staan, lieten hun vee tot een prooi. — « Vereenigen we ons oogenbliklijk (riep er een tot zijn Vennoots) en wy zullen ze uitdelgen! » maar niemand had moed om een’ stok te vatten. De wolven hielden de Herders omringd, en schreven hyn willig of onwillig de wet voor. — En wat werd van de kudde? — zy veranderde ongevoelig in een Wolvennest, waar de menschlijkheid den onnoosle voor waarschouwt, en den verstrikte vergeefs uit te rug roept.
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De twee Honden

| ← De jonge Hond | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De twee Honden | Het Paard en de Stalknecht → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
VII. De twee Honden.
De oude en getrouwe Fijlax, die zijn’ meester verloren had, werd door een’ boer uit de buurt in zijn huis genomen. Hy nam ’s morgens zijn stuk roggenbrood en ging voorts op de jacht, levende van ’t geen hy opspoorde. « Hoe minder ik mijn’weldoener kost, hoe beter » zei hy. — Maar Fijlax werd oud, verloor tanden en krachten, en niemand bracht hem meer dan het oude stuk roggenbrood. In dezen staat lei hy aan de deur te verhongeren. « Ellendige als gy zijt (riep de klein Joli hem toe), hadt ge u begeven tot kwispelstaarten onder de tafel, gy zoudt nu genoeg hebbe. Zie naar my die nooit iets gewerkt heb, wat een buik is de mijne! »
« Maar waarom toch voedt men u zoo overdadig? » vroeg Fijlax. Het andwoord was: « om dat ik kan bedelen. » — « Welnu dan (hernam de oude» ik kan hongeren. »
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De Paauw met zijn Vrienden

| ← Het Getuignis van een’ Herdershond | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De Paauw met zijn Vrienden | De vogelen → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
XI. De Paauw met zijn Vrienden.
De roofzuchtige Havik wilde den Prinselijken Paauw van zes zijner vederen berooven, de schoonste en blinkendste uit zijnen staart. De Paauw riep zijn vrienden te hulp, men bood den roofvogel weêrstand, en de Havik werd afgeslagen. — De Paauw was thands behouden, maar elk zijner helpers begeerde eenige veren tot loon. — « Ik heb er zoo veel van de mijnen by laten zitten (schreeuwde de een!) — Ik heb er den vijand zoo vele ontplukt (riep de ander)! Met recht wacht ik een belooning, die my onderscheidt. » De Paauw deelde eenige zijner vederen om, maar men eischte meer, en welhaast was hy van zijn Vrienden kaler geplukt, dan de Havik hem ooit zou gemaakt hebben. — Dus uitgeschut en van hartzeer en koude bezwijkend, week hy in den stal naar een mesthoop en verborg zich. « Ach [ 105 ](riep hy uit)! ziedaar wat de vorstenvrienden zijn, die hun in nood byspringen! »
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De Vos en de Hond

| ← De Diamant bij de Boeren | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De Vos en de Hond | De jonge Hond → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
V. De Vos en de Hond.
De Kraan had den Hond ter maaltijd genoodigd, en de spijs kwam ter tafel in flesschen met lange halzen, waar in de Kraan den bek stekende, op haar gemak stond te eeten, terwijl zy haar’ gast uitloeg, die vruchtloos aan den mond der flesschen lekte, terwijl hy niet anders in ’t lijf kreeg, dan ’t geen zy [ 100 ]by het inzwelgen zich ontvallen liet; en met eene hongerige buik naar huis toog. De Vos had dit voorval vernomen: « Waarom (zie hy tegen den Hond) de fleschen niet omgeworpen; zoo hadt gy den brei voor u-alleen gehad, die zy met haar langen snavel van den vlakken disch niet had kunnen afslorpen ? » — « Niets ware my lichter geweest (hernam de ander), want zy stonden zeer wankelbaar; doch ik wilde liever verhongeren, dan zelfs een halve weldaad of ’t geen er den schin van kon hebben, met ondank beandwoorden. »
# Mengelingen/Proeve van fabelen/Het Getuignis van een’ Herdershond

| ← De Wolven | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk Het Getuignis van een’ Herdershond | De Paauw met zijn Vrienden → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
X. Het getuigenis van een' Herdershond.
    De oude en trouwe Lycisca was gestorven, en Dameet had by zijne Schaapkooi een’ Wachthond noodig. Om een zekere keus te doen, besloot hy de getuigenissen te raadplegen. — « ô Neem den grimmigen Lycus niet, (schreeuwden de Wolven)! dat ’s een doorslechte hond. Immer ontrust hy de gantsche streek met zijn hol geblaf. Hy verstoort ieders nachtrust, en bijt steeds naar al wat hem nadert, of slechts onder de reuk der schapen koomt. Geen nacht, dat zijn kudde den slaap geniet! ook is hy alomme gehaat en met den nek aangezien. — En dan, zijne eerlijkheid! » — «Ik heb hem gisteren nog den muil vol bloed gezien (riep een die zijn tanden met moeite ontsnapt was) : gewis hy steelt heimelijk. » — « Ik zag hem zelfs met een lam, [ 104 ]half doodgebeten, de hei oversnellen, het deerde my (riep een ander, wien dat lam door den trouwen wachter uit de kaken ontscheurd was)! Neen, gewis, Lycus is niet eerlijk! »
« Maar de stille Procyon dan ? » — « ô Dat ’s een goed, vriendelijk beest, dat nooit blaft en nooit bijt, en met niemand geschil heeft. Neem Procyon, Herder, dat ’s een parel der honden! »
De grijze Melibee, die dit hoorde, sloeg Dameet op den schouder. «« Geen slechter teeken voor Herder of Hond (zei hy) dan wanneer de Wolven ze prijzen. »»
Conf. Jus Canon. Dist. 83. c. 6.
# Mengelingen/Proeve van fabelen/Het Paard en de Stalknecht

| ← De twee Honden | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk Het Paard en de Stalknecht | De Wolven → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
VII. Het Paard en de Stalknecht.
    « Het is blijkbaar (zei het Paard) dat de Stalknecht om my bestaat: — er waren eer paarden dan Stalknechts. — Hy voedt my, hy reinigt my, hy veegt mijne mist weg, houdt mijn woning zuiver en lucht ze. Hy leidt my ter wei, haalt my weder te rug eer de koude Nachtlucht valt, doet my wandelen, en wat al meer tot mijn gezondheid en welzijn dienen mag. Maar ik heb daar voor geen verplichting aan hem (want hy is er [ 102 ]voor); maar hy heeft verplichting aan my, dewijl hy zonder my geen Stalknecht zou zijn. Het is dus wel zot, dat ik hem drage, wanneer hy my afrijden of versch voeder met my halen wil, dat ik de spoorslagen van hem dulde, en my toomen en teugelen laat, even of ik voor zijn dienst geboren waar. Dit verveelt my. » — Op die woorden kwam de Stalknecht om ’t Paard te zadelen; en dit, om zijn Filosofie in praktijk te brengen, gaf hem met de achterhoeven een’ slag op de borst, dat hem het bloed uit de keel vloog, en hy dadelijk dood nederviel. « Zie (zei het Paard) zoo behoort het: ik wist mijne eigen krachten niet. » — Nuu werd het noch gevoederd noch geroskamd. Het kreeg honger; het verliet den stal, en werd van de Wolven gevreten, die er lang op geloerd hadden. « Ach (riep hy toen) had ik my den Stalknecht blijven onderwerpen! » —
De heer van den Stal, die ter jacht was geweest, kwam juist op het mat als dit voorviel. Zijn jager lei aan op de Wolven : « Laat af (zei de Heer)! het is dat ondankbare beest, dat mijn’ trouwen Stalknecht heeft doodgeslagen, het verdient niet beter. »
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De Opvoeding des Leeuwenwelps

| ← Voorrede | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De Opvoeding des Leeuwenwelps | De Hond → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
I. De opvoeding des Leeuwenwelps.
    « De menschen roemen onze kracht en onze grootmoedigheid wel, (zei een oude Leeuw tegen zijn’ Nabuur), maar zy zijn onuitputtelijk in den lof der schranderheid en der zachtmoedigheid. Ik wil, dat mijn zoon deze deugden verkrijgen zal; en ten dezen einde wil ik hem van een’ Vos, en een Schaap doen opvoeden. » Hy deed zoo en zijn zoon leerde van den eerste het hoenderkot bekruipen; van het laatste, slagen en stoten verdragen. Verontwaardiging en verachting vervulden het woud; de Tijger verdreef hem, de Ezel beschimpte hem, en de mensch lei hem met zijne honden aan eenen band.
    Menig vorst deed in vroeger tijden zijn’ zoon door Monniken opvoeden, en wat werd er van? Een Godvruchtige kloosterpaap. Een ander gaf de opvoeding van den zijnen aan een’ Geleerde over; en het werd een onbruikbare boekwurm. Nu kwam de verlichte eeuw, en een kroonprins kreeg Filosofen tot leermeesters. — Men zie rond!
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De jonge Hond

| ← De Vos en de Hond | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De jonge Hond | De twee Honden → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
VI. De jonge Hond.
De Wolf leefde in overvloed in een veroverde schapenstal, omringd van een hoop doodgebeten lammeren. Een jonge Hond, die met zijn gezin door een Tijger verdreven was, kwam tot hem « Help my mijn goed herwinnen, (zei hy), en ik zal u het uwe helpen beschermen. » — « Gy belooft my zeer weinig (andwoordde de Wolf), want wat is het mijne van ’t geen ik bezit? maar ga heen, volg mijn voorbeeld, en heeft men u ’t uwe genomen, val gy op de zwakkeren aan en vertroost u. » — Wat deed de Hond, vraagt men my? Hy rukte een paar zuiglammeren die verstrooit door de hei liepen, van hunne moeder. — Dit kan niet zijn, zegt ge my, Lezers! maar — de Hond had een Wolvin tot moeder gehad, en dus wordt de zaak begrijpbaar.
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De Hond

| ← De Opvoeding des Leeuwenwelps | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De Hond | De Akker en de Dijk → |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
II. De Hond.
De Hond had zich by Jupiter over de mishandelingen van allerlei aart beklaagd, die hy van den mensch ondergaan moest. Jupiter verbood, hem ander dan met den stok te slaan. Nu [ 97 ]zag de Hond op een’ tijd dat zijn meester een kwade luim had, en, voor slagen vreezende, ruimde hy alle stokken van den vloer. Doch het hielp hem weinig, want naauwlijks had men dit opgemerkt, of de Man, uit den stal komende, sloeg hem erbarmlijk met den steel van de zweep die hy in de hand had; de Vrouw met haar spinrokken, en de Meid met een brandhout, en ieder van hun beweerde, dat zijn straftuig een stok was. Zelfs de Kok liep hem met het braadspit na, en noemde ’t een’ ijzeren stok. « Helaas, (zei de lijder) » ik moet het bekennen : « die een’ hond wil slaan, kan licht een stok vinden. »
# Mengelingen/Proeve van fabelen/De Vogelen

| ← De Paauw met zijn Vrienden | Mengelingen (1855) door Willem Bilderdijk De vogelen |
* Uitgegeven in Schiedam door H. A. M. Roelants.
XII. De Vogelen.
« Hy maakt ons wat wijs, de Adelaar, als hy zegt boven de wolken te zweven. Ik weet ook iets van vliegen, en wat hoogte men met de kracht van een’ vogel bereiken kan. — En wie heeft hem nooit in die hooge streek van den hemel gezien? Immers zou hy zijn veêren aan de zon moeten branden, indien hy heur hitte zoo na kwam! Met één woord, het is een bloot voorgeven, en oude wijvenklap, dat zeg ik u allen, en daar blijf ik by. »
Dus was, in een samenkomst van gevolgelte, het gesprek dat een Zwaluw hield. — « Ik heb altijd zoo gedacht (zei de Kraanvogel), de zaak is onmogelijk. Ik kan toch ook vliegen, en niemand zal my dit betwisten. » — De Reiger, de Ooievaar, de Sperwer, voegden zich hierby, en een zwerm van klein Gevogelte bevestigde het besluit : « De Adelaar stijgt niet boven de wolken. »
Zoo geneigd is men, eene onbekende macht palen te stellen naar de maat van zijne eigen kracht en bekrompen begrip! De Maikever kwam eindelijk : « ’t Is een dwaasheid (zei hy ruiterlijk), van een hooger vlucht dan drie vademen te gewagen. Alle hooger vlucht is niet dan eene onmooglijkheid en een spel van verbeelding of bedriegery. »
# Beatrijs in het Middel-Nederlands
## Middel-Nederlands

Bron: Project LJ Coster ( http://cf.hum.uva.nl/dsp/ljc )

## Nieuw Nederlandse Vertaling

Komt binnenkort...
# Bayernhymne

Dit is de tekst van het volkslied van Beieren.
De muziek van de Bayernhymne is in 1835 geschreven door Max Kunz. De tekst van de coupletten 1 t/m 3 is van Michael Öchsner. In 1946 schreef Josef Maria Lutz een nieuw 3e couplet. Bij officiële gelegenheden worden alleen de eerste twee coupletten gezongen.
    1. Gott mit dir, du Land der Bayern,
    deutsche Erde, Vaterland!
    Über deinen weiten Gauen
    Walte seine Segenshand!
    |: Er behüte deine Fluren,
    schirme deiner Städte Bau
    Und erhalte dir die Farben
    seines Himmels, weiß und blau! :|
    2. Gott mit dir, dem Bayernvolke,
    dass wir, uns'rer Väter wert,
    fest in Eintracht und in Frieden
    bauen uns'res Glückes Herd!
    |: Dass mit Deutschlands Bruderstämmen
    einig uns ein jeder schau
    Und den alten Ruhm bewähre
    unser Banner, weiß und blau! :|
    (3. Gott mit dir, dem Bayernvolke,
    Daß wir uns'rer Väter wert,
    Fest in Eintracht und in Frieden
    Bauen uns'res Glückes Herd!
    Daß mit Deutschlands Bruderstämmen
    Einig uns ein jeder schau
    Und den alten Ruhm bewähre
    Unser Banner weiß und blau!)
    3. Gott mit uns und Gott mit allen,
    Die der Menschen heilig Recht
    Treu beschützen und bewahren
    Von Geschlechte zu Geschlecht.
    |: Frohe Arbeit, frohes Feiern,
    Reiche Ernten jedem Gau,
    Gott mit dir, du Land der Bayern
    Unterm Himmel weiß und blau! :|
# Bekende monologen uit Shakespeares werk/All is lost! This foul Egyptian hath betrayed me
## Originele tekst van Shakespeare

(Commentaar: Antonius ziet hoe zijn vloot overloopt naar de vijandelijke Romeinse vloot van Octavianus en neemt zich voor wraak te nemen op Cleopatra, die hij nu een tovenares noemt.)
"All is lost! This foul Egyptian hath betrayed me" (Antony and Cleopatra, Act IV, scene 12)
ANTONY: All is lost!
This foul Egyptian hath betrayed me:
My fleet hath yielded to the foe, and yonder
They cast their caps up and carouse together
Like friends long lost. Triple-turned whore! 'tis thou
Has sold me to this novice, and my heart
Makes only wars on thee. Bid them all fly;
For when I am revenged upon my charm,
I have done all. Bid them all fly, begone.
O sun, thy uprise shall I see no more.
Fortune and Antony part here, even here
Do we shake hands. All come to this? The hearts
That spanieled me at heels, to whom I gave
Their wishes, do discandy, melt their sweets
On blossoming Caesar; and this pine is barked,
That overtopped them all. Betrayed I am.
O this false soul of Egypt! this grave charm,
Whose eye becked forth my wars, and called them home,
Whose bosom was my crownet, my chief end,
Like a right gypsy hath at fast and loose
Beguiled me to the very heart of loss.
What, Eros, Eros!

## Nederlandse vertalingen onder CC BY-SA licentie

Vertaling: J. Grandgagnage (2012)
"Alles is verloren! Verraden ben ik door die valse Egyptische!"
(Antony and Cleopatra, Act IV, scene 12)
ANTONIUS: Alles is verloren!
Verraden ben ik door die valse Egyptische:
Mijn vloot heeft zich overgegeven aan de vijand, en ginds,
Zie ze ginds maar hun hoeden zwieren, en zuipen
als te lang gescheiden vrienden. Driedubbele hoer!
Jij was het, die me aan die jongeling verraadde,
En nu voert mijn hart oorlog met u. (tegen Scarus) Beveel het leger om te vluchten.
Wraak op die tovenares zal mijn laatste daad zijn.
Laat ze allen vluchten, en ga zelf heen.
O zon, nooit meer zal ik u zien rijzen.
Geluk en Antonius scheiden hier en nu.
Hier schudden we handen ten afscheid. Hoe kwam het zover?
De dappere mannen die me als hondjes volgden,
en die ik rijkelijk beloonde, smelten nu weg voor Caesar.
En deze hoge den, boven hen uittorenend,
hebben ze ontschorst. Verraden ben ik.
O, dat vals Egyptisch spook! Haar bekoringen
lanceerden mijn oorlogen en beëindigden ze ook.
Zij, wier boezem mijn hoogste doel was,
heeft me zo kwiek als een zigeuner belazerd
en dreef me naar totale vernietiging.
Waarom, Eros, Eros!
* Deze vertaling heeft de licentie Creative Commons Naamsvermelding 3.0;. In het kort: het staat u vrij de tekst te gebruiken en te verspreiden, onder voorwaarde dat u de naam vermeldt van de auteur/vertaler ("Jules Grandgagnage").

## Noten

* ↑ Oxford Shakespeare 2nd edition
* ↑ Bekende monologen uit Shakespeare
# Bekende monologen uit Shakespeares werk

Een ware schat aan bekende gevleugelde woorden vinden we in monologen uit stukken van William Shakespeare:
* "All is lost! This foul Egyptian hath betrayed me" (Antony and Cleopatra)
* "All the world's a stage, and all the men and women merely players" (As You Like It)
* "But, soft! what light through yonder window breaks?" (Romeo and Juliet)
* "Friends, Romans, countrymen, lend me your ears" (Julius Caesar)
* "Her father loved me; oft invited me" (Othello)
* "His company must do his minions grace, whilst I at home starve for a merry look" (The Comedy of Errors)
* "Is this a dagger which I see before me?" (Macbeth)
* "Life’s but a walking shadow" (Macbeth)
* "Now is the winter of our discontent" (Richard the Third)
* "Of comfort no man speak! Let's talk of graves, of worms, and epitaphs" (Richard the Second)
* "O Romeo, Romeo! wherefore art thou Romeo?" (Romeo and Juliet)
* "O thou foul thief, where hast thou stow'd my daughter?" (Othello)
* "To be, or not to be" (Hamlet)
* "We are such stuff as dreams are made on" (The Tempest)