OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/VVt Zurich den 4. April

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 1]. Publiek domein.
VVt Zurich den 4. April.
NAe dien die gene dewelcke aen Ertzmoorder ende Bandijte Planta nevens noch 7. andere doot geslagen hadden, hebben sich de selve inde 300. sterck tsamen verbonden, ende ettelijcke Articulen vant Vaderlandt, nopende hare oude verbondts-brieven, dat sy ghene Potentaten willen subject zijn, malcanderen gelooft nae te comen, ende beslooten alleene tverbondt mette Croon Vranckrijck te onderhouden, ende dien volgende alle vreemde Soldaten, Spangiaers ende die vijf plaetsen, uytten Lande te slaen, tot dat haer Vaderlant wederom in voorgaenden Stant sal sijn gekomen, hebben daer op so veel by malcanderen gebrocht, dat sy inde 10000. sterc geworden zijn, ende verleden Sondach in over Bont die 5. plaetsen aengegrepen, die selve, mitsgaders die Spaensche hulpe geslagen, ende inde 300. vande selve te nedergheleyt, alsoo dat zy met groot schricken door die diepste Sneeu de vlucht over t’gheberchte teghens Vrij ghenomen hebben, haer Overste de welcke totten hals toe in de Sneeu was blijven steecken, naulijcx gheredt, hebben oock inde vlucht alle hare rustinghen inde Sneeuw van sich geworpen, oock alle hare Bagagien, tros, ende ettelijcke wagens met Proviand de onse te buyt gelaten, als mede 5. stucken gheschut becomen, Item op des Landt-Rechters Forins taeffel in huys 4000. Silveren Croonen in Specie, ende 200. stucks vee, twelck den Mylaenschen Ghesanter die by hem was geweest, voor sich int lant hadden opghekost, achter laten moeten, ende met allen Jesuiten ende Papen, mitsgaders 5. Vaendel van de plaetsen, ende het Vaendel van Mesaxendaal, tot nae Vry gevlucht, ende trecken alsoo ghemelte 10. duysent man teghenwoordich tsamen nae Veltlin, die Spaenschen aldaer insghelijcks uyt te jaghen, overmits hun gheen hulpe van weghen de groote Sneeuw, toecomen can. Onse 3. Vaendels legghen teghenwoordich in die 5. plaetsen in quartier, twelc sy verlaten hebben.
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/VVt Egher den 6. April

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 1]. Publiek domein.
VVt Egher den 6. April.
Huyden is die Chur-Saxen Overste met 3. Stucken gheschuts van hier, daer onder een groot Stuck gheschut is, met eene Compaignie Ruyter ende een Vaendel Musquettiers met Schans-Corven ende andere Crijchssaecken, daer toe ettelijcke hondert Beyersche Crijchsvock comen sullen, na Falckenou ende Elenboghen ghetrocken om ’tselve te belegheren, ende soo men seyt, souden sich huyden vroech die Falckenouwers met Vrou ende kinderen na Ellebogen ghesalveert, ende dat Stedeken inde brandt ghesteecken hebben, Soo heeft men oock voor seecker advijs dat die besettinghe in Pilsen mette Beyersche geaccordeert is, ende teghens betalinghe, de selve Sterckte overghegheven hebben, vier Vaendel sijn by de Beyersche in Pilsen ghebleven, die andere drie Vaendel de welcke int accoordt niet hebben consenteren willen, zijn nae Mansvelt ghetrocken, hebben perdoen ghecreghen, overmits zy inde overghevinge onschuldich zijn, hebben daerinne tweentwintich groote ende cleyne Stucken gheschuts gelaten, Soo verstaetmen tegenwoordich dat sich Tabor ende Wittingou, oock met accoort soude overgegeven hebben, soot selve waer is, mochtet Ellenboghen wel niet lang teghenhouden. Die Grave van Mansvelt treckt dagelijcx noch veel volcx toe, wat hy daer met voornemen wert, sal den tijdt gheven.
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/VVt Franckfort den 16. April

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 1-2]. Publiek domein.
VVt Franckfort den 16. April.
Opten 12. deses is tot Ments tusschen Marquis Spinola als Keys: Generael ende die Vnieerde Standen een vrede gheslooten. Voor eerst hebben de Gheunieerde belooft, de Marquis Spinola noch zijn volck ofte plaetsen, die in zijn ghewelt zijn, noch eenighe andere die in dese handelinghe begrepen zijn, in geenderley manieren voortaen te molesteren, noch Frederick den Pfalts-Grave met ghelt, volck ofte met andere middelen, directelijck ofte indirectelick, door zich ofte door yemant anders te helpen. Die voor desen ghemaeckte Vnie noch in faveur des voorschreven Pfalts-Graven noch teghens den Keyser te prolongeeren, ofte eene nieuwe Vnie te maken, maer voor expiratie van de Vnie namelijck den 4 May, ouden stijl, al hun volck uyt de Pfalts ende andere tot defensie van de Pfalts gheoccupeerde plaetsen te doen vertrecken, ende des Keysers ghehoorsame ende ghetrouwe Standen te verblijven. Daerenteghens [ 2 ]heeft Spinola oock aenghelooft, voortaen geen hostiliteyt teghens die Gheunieerde te ghebruycken, ende werden in dese vredens handelinghe begrepen, soo wel die int verdrach van Vlm ghedenomineert staen, als die andere Chur Vorsten, Princen etc. van beyde Religie, uytghenomen Frederick den Pfalts-Grave ende de Guylicksche Luyden dien dit accoort niet aengaet, ghelijcke wel heeft Spinola ter requisitie van den Coninck van Enghelandt belooft, met de executie tegens de Pfalts in te holden, tot den 14. dach May, doch met dese conditie, dat dat volck dat den Pfalts-Grave toebehoort, zich ondertusschen oock stille holdt, sonder des Spinole volck ofte andere des Rijcks Standen te molesteren. Oock verneemtmen, dat de Marquis Spinola sich gereet maeckte, om naer Brussel te vertrecken, so hadde oock Graef Hendrick van den Berg ordinantie om naer beneden te marcheren.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (21 april 1621) ‘VVt Francfoort den 14. April’, Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [p. 2].
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/Wt VVeenen den 7. April

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 1]. Publiek domein.
Wt VVeenen den 7. April.
Die Fransche Ambassadeur, mitsgaders die Heeren Commissarisen zijn eerst huyden mette eyntlijcke Keyserlijcke resolutie van hier wederom na Heymburgh verreyst, ende tot besluytinghe vanden Honghersche Vrede noch thien daghen termijn gheset, dan soo veel men verstaet, zijn meest alle tot op eenige weynich poincten na veraccordeert, ende Betlehem in sijn begheeren, behalven het generaal pardoen voor andere Landen, meest alles gheconsenteert worden, namentlick dat hy een Vorst in Hongaren ghetituleert, ende hem teghenwoordich drie hondert duysent florijnen, als mede jaerlijcx inde duysent Marck Silvers uytte Bergh-Steden ende ettelijcke Spanschappen in Over-Hongaren tot aen die Theusa ghelevert, ende ingheruymt sal worden, Interim laten hare Keyserlijcke Majesteyt allerleye preparatien totten Oorloch ghereet maecken, om daer niet (inghevalle de tractatie teghens alle hoopninghe te rugghe gaen mochte) terstont met hare Armade voort te varen, gelijck dan gisteren ende huyden inde veertich Schepen tot maeckinghe van een Schipbrugh, van hier na Heymburg sijn gevoert, ende bevolen dat inde sesthien duysent Keyserlijcke Soldaten in haeste voort marceeren sullen, de welcke door Bohemen na den Palts ghevoert sullen worden, t’welck den tijdt sal leeren. Als voor acht daghen der Vnieerden Vorsten ende Standen gesanter Heer Graef Fredrich van Solms, Heer Benjamin van Bulinghuysen, Heer Joris Sobel, ende D. Joachim Faber alhier aenghelangt zijn, zijn de selve t’samen den tweeden deses tot Keyserlijcke audientie ghevoordert, ende soomen vermerckt, wel ontfanghen worden, Sondach daer na heeft de Vorst van Wurtenbergh alleene audientie gehadt, men seght van weghen het Rijcx ende Boheemsche Leen, daer inne zy goede resolutie becomen hebben, van der Ghesanten aenbrenghen seyt men, dat het tot stichtinghe van rust ende vrede int Rijck aenghesien is, het Crijchsvolck of te voeren, ende die executie soo wel teghens Pals als andere te rugh te houden, dan alsoo die Executorialen alreede voort ghesonden zijn, soo verwachtmen of de executie door dese legatie terugh mochte gehouden worden. Wt Moravien heeftmen dat aldaer oock ettelijcke Heeren ende Landt-Standen in apprehensie ghenomen worden.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (21 april 1621) ‘VVt VVeenen, den 7. April’, Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [p. 1].
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/Wt Vranckrijck hoortmen

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Wt Vranckrijck hoortmen dat de Ambassadeurs der E. Ho: Mo: Heeren Staten op de reyse waren, hebbende tot groote vreughde ende contentement haere handelinge met syne Conincklijcke Majesteyt van Vrancrijck verricht, daer van men particulierder sal hooren.
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/Men verhoort dat uyt de Stadt Sluys daghelijcx gheschoten wordt

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Men verhoort dat uyt de Stadt Sluys daghelijcx gheschoten wordt inde Schansse S. Donaes, leggende aen het water de Soute ende Soete, insgelijcx doen die vande Schansse wederom, watter voorder na volghen wil, sal den tijdt leeren.
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/Van Brussel verstaetmen

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Van Brussel verstaetmen mede dat den Eerts-hertoch Albertus daghelijcx hoe langher hoe swacker wordt, ende meyntmen voorseker dat hy’t niet langhe maken sal.
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/VVt VVorms den 13. April

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 1]. Publiek domein.
VVt VVorms den 13. April.
Tot Heydelbergh bevint sich eenen Ambassadeur van den Coninck van Vranckrijck, die den Geunieerden alle moghelijcke assistentie, tot conservatie van de Pfalts ende Vnie beloofde, heeft oock dit accoort met Spinola gantsch niet gheapprobeert.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (21 april 1621) ‘VVt Francfoort den 14. April’, alinea 5, Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [p. 2].
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/21 april/Van Dantzigh verstaetmen

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [woensdag] 21 april 1621, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Van Dantzigh verstaetmen dat aldaer groote vreese was van weghen de soldaten die rontom hare Stadt laghen, die teghen den Turck souden trecken, maer die vander Stadt vreesen dat het haer beurt wel eerst soude moghen vallen, want sy den Coninck van Polen weynich betrouwen, hebben de Magistraet daer over by de Burgherije ondersoeckinghe ghedaen, of sy wel mette wapenen voorsien waren.
# Zingende stemmen/Nazomer

| ← Vluchtende Ontroering | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Nazomer | Oorlogsgedachten → |
NAZOMER
Vaag drijft door de open deur De bleeke avondwind Een bitter killen geur — Alsof de herfst begint.
Vaag, als een vallend blad, Daalt door mijn leegen geest Herinnering aan wat Wel eenmaal is geweest.
't Is of mijn hart verstomt En of ik stil verga, 't Is of de herfst al komt — Hij komt weldra — weldra!
# Zingende stemmen/Onder den boom des levens

| ← Le Retour des Hirondelles | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Onder den Boom des Levens |
ONDER DEN BOOM DES LEVENS
Lieve, hoort gij hoe het bruist door het loof van den boom onzens levens, En hoe het duizelend blad ruischend bezwijmt om ons heen? Voelt gij den stam, die ons schudt en de takken, die boven ons buigen? — Lieve, geef gij mij de hand — ons laat het leven alleen.
Over ons ijlt reeds de schemer, met al zijne nev'lige armen Wischt hij het doode verleên — wischt hij het doel van den tijd; Ik zie de aard nog maar vaag, als een schim achter waaiende blâren — Lieve, geef mij de hand, dat ge nog neven mij zijt.
Allerzij nadert de nacht; in zijn angstig opstandige diepten Word ik geen hemel noch ster, niet eenig pad meer gewaar; 't Is of mijn hart als een blad wegwaait in het gulzige donker — Lieve, geef mij de hand, want wij behoeven elkaar.
# Zingende stemmen/Te wapen

| ← Aan die komen | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Te wapen | Vrede → |
TE WAPEN
Te wapen! 't roept: „te wapen!” — De kreet gaat als eene geesel los — Daar springt het als een spokend ros, Daar holt het al door beemd en bosch, Daar davert het: „te wapen!” — Zij ijlen op dien luiden last, Zij grijpen lood en ijzer vast, En allerwegen roept en wast Dat wilde woord: „te wapen!”
Te wapen! 't roept: „te wapen!” En bonzend port het — klop!klop!klop! Aan ieder hart, aan ieder kop: Trek tege' uw menschenbroeder op En slacht hem met uw wapen! — — Zij rennen op een blinden hoop, En 't blinde noodlot neemt zijn loop — Zij vallen bij den eersten doop En blijven eeuwig slapen.
Te wapen! en 't roept: „te wapen!” En nieuwe scharen zijn gehaald, Getooid, getuigd, gespoord, gezaâld — En uit hun starre oogen straalt
De glans van 't valsche wapen; Zij zijn uit huis en hof vergaard, Zij stijgen op hun stampend paard — En uit hun harde oogen staart De doodswil van het wapen.
En overnieuw! — en nieuwen weer: „te wapen!” Ligt de eerste vijand neergeveld, Dan gaat het gauw om goed en geld, Dan groeit de waanzin van 't geweld Te rooven en te kapen, — Dan gaat het om een mensch zijn dood, Een mensch zijn goed en bloed en nood — Zoo verven zij de wereld rood Met hun betooverd wapen! — —
Te wapen! — hoor: „te wapen!” Waar hijgend heel een menschheid streed, Waar heel de wereld druipt van leed, Rijst uit de aard een nieuwe kreet: „Te wapen! — óns het wapen!” En 't roept — het groeit, het nieuwe woord — O makkers! roept het verder voort, Dat ieder menschenkind het hoort: — „Ontwapen hen! ontwapen!”
„Ontwapen hen! ontwapen!” Vecht tegen miss'lijk onverstand, Vecht tegen al wat samenspant Met lood en dood en moord en brand — Te wapen! taaie knapen! Komt kerels! kerels houdt u kloek! Vecht tegen dien verdoemden vloek! Vecht! vecht gij voor ons roode doek! Te wapen! — om het wapen!
Sta op! — op! op! te wapen! 't Gaat tegen al wat ons verblindt, Het gaat om al wat samenbindt — 't Gaat om de toekomst van uw kind: Kind tot geluk geschapen! — Help, help te strijden voor 't geslacht, Dat staamlend in zijn wiege lacht, Dat op úw durf en daden wacht — — Te wapen! — om het wapen!
# Zingende stemmen/Na den regen

| ← Moe | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Na den Regen | Aan die komen → |
NA DEN REGEN
Na den regen straalde de avond En breidde zijn blauwe armen wijduit En hief het lachend gelaat van de aarde Door den dunnen nevel van tranen Voor hare fonklende wimpers Weder blozend omhoog;
Laat mij zoo lachen hemel, En hef mijn ziel tot uw borst, En laat de dampen van mijn leed En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten En van mijn dierlijke lijf — En alle mist der blinde wezens Van deze wereld Wegtrekken van mijn ziel!
# Zingende stemmen/Oorlogsgedachten

| ← Nazomer | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Oorlogsgedachten | Liedje → |
OORLOGSGEDACHTEN
I
Als kind dacht ik van 't leven, Dat achter alles wat 't Me als speelgoed had gegeven Nog 'n wonder zat.
Toen 'k, grooter, de eerste vragen In 't boek des levens las, Dacht ik, dat 't op zou dagen Als 'k grooter was.
En grooter: — wat me ook daagde, Leek mij van binnen voos, Het wonder, dat 'k bejaagde, Week, week altoos! — —
Het wonder van mijn droomen Beleef ik van nabij: Het is eindlijk gekomen — Maar niet voor mij.
't Proeft wee van bloed en tranen, 't Is groot — en vaag — en veeg, Het vult een weerld vol wanen — Maar laat mij leeg!
II
Het oude valt — de tocht der tijden Blaast gaten in mijn horizon, — Gedachten van het leven glijden Terug naar waar 't leven begon.
Het oude valt — de levensbeelden, Die 'k bouwde, zinken om mij heen En, arm, voel ik de arme weelde Weer deel te zijn van het gemeen.
Het oude valt — wat wordt geboren Wijkt naar al verder horizon, Mijn eigen wereld gaat verloren — Is zooveel schooner wat ik won?
III
Wij ook, die verbijsterd stonden Te luistren naar dit oordeelsuur, Wij ook werden de gewonden, De geteekenden door dit vuur!
Wij ook, die niet medestreden, Verloren iets in den strijd: — Wij verloren ons verleden Als een dorre nutteloosheid.
Achter ons liggen de jaren — Zoo ver — zoo vruchteloos lang, En wat de toekomst nog baren Zal, lijkt nu zoo bitter — zoo bang!
# Zingende stemmen/Picturale sotternije

| ← Langs het Getijde | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Picturale Sotternije | Buxusgeur → |
PICTURALE SOTTERNIJE
Ik droomde van een stuk strand Met zon en heel veel zand — Geel, geel was het van 't zand, En op het strand wat tentjes: Tentjes van geel- en rood- Gestreept, en ook van groen: En in de tentjes veel gekleeds — En ook wat bloots — Maar dat was niet te zien — Veel, veel fatsoen, En ook wat onfatsoen — Misschien, En toen: —
Kwam uit een tentje Een meisje, Een meisje in een kostuum, Alleen met rose bloote teentjes En met een mutsje op; 't Kostuum dat was van zijde, Ja zachte zwarte zijde, Ja zij met roode stippen En met een groenen papegaai Op allebei de bippen, — En 't meisje dat was zoo gekleed, Alleen met rose bloote teentjes, En toen: —
Ging 't meisje in de zee, De heele groote grijze zee; De zee die joeg een klutsje Tegen het meisje haar mutsje En tegen het meisje haar badkostuum — Zo zwom het meisje in de zee, Zooals een wallevischje, — En de hupsche papegaaien Die bolleboosden mee, ha, ha! Die zwollen en zwiebelzwommen, Die bolde' en bibbelbobbelden Met het lieve meisje mee, En toen: —
Was 't strand opeens exotisch: Daar stonden een paar palmen Aan mijne rechterhand, En links daar zat een aapje — En toen ik naar het aapje zag Werden op eens in zee De beide papegaaien Een allerliefste mooie Heel groote kaketoe Van geel en rood en blauw en groen — En die vloog naar den palmboom toe, Mon Dieu! mon Dieu! En toen: —
Zat de heele groene palmboom Op eens vol veeren veeren veeren, Van geel en rood en blauw en groen, — Ik stapte om den palmboom heen, Ik danste om den palmboom heen, En 'k schudde, schudde, schudde er aan — Toen vielen de veeren op mijn hoofd En was 'k een Indiaan! Maar één klein rose veertje Dat viel net op mijn hart, tra la! — Ja 't was wel 'n gekke palmboom, Maar 't was ook maar een droom; En toen: — — — was 't uit!
# Zingende stemmen/Oude verven

| ← Meiregen | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Oude Verven | Golven → |
OUDE VERVEN
De wei ligt als een oud palet: Oud geel — oud groen — roest rood — En de avond zinkt En mengelt zacht de kleuren door elkaar.
En de oude hemel mengelt zacht De kleuren aan de avondwei In zijnen ouden spiegel door elkaar — Oud goud — oud groen — oud rood.
En in mijn geest vergaat de kleur En dampt mijn ziel haar verven uit, En mengelt zacht haar kleuren door de wei— Al de' ouden haat — en de oude hoop — en de oude liefde —.
En ééns vergaat die veege bloei, En ééns bloeit weerom àl de wei — Bloeit over een mislukt geslacht — Mislukten tijd — mislukte menschen.
En ééns bloeit weerom àl de wei, En ééns danst daar een nieuwe mensch — Danst — danst over ons doode stof — — Dat is de smart, dat is de woede, dat is de wanhoop van mijn hart!
# Zingende stemmen/Na een jaar

| ← De Uitdragers | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Na een Jaar | Vluchtende Ontroering → |
NA EEN JAAR
Laten wij denken aan de groote dagen, Waaraan wij deelen met ons kleine leed, — Laten wij denke' aan hen, die zijn verslagen, En aan den strijd, dien elk dier dooden streed, En aan wat al die duizende' oogen zagen, Toen 's werelds lot over hen henen schreed; Laten wij denke' aan hen, die ondergingen Voor het geluk van later stervelingen.
Laten wij denken aan de donkre scharen, Die, uit het troebel leven opgewoeld, Omhoog op 's levens bloedbeloopen baren, Eén oogenblik iets groots hebben gevoeld — En uit de hel, die zij ontstegen waren, In grondeloozer hel zijn weggespoeld; Laten wij denken aan de blinde benden, Die strede' en stierve' als eeuwig ongekenden.
Laten wij denken aan die, uitverkoren, Rijk aan geluk en goed en groeiend geld, Geluk en geld en have en goed verloren En zonken in den chaos van 't geweld, Die nederstortten als 't geteisterd koren — Die bogen als de bloemen op het veld; Laten wij denke' aan wie, door 't lot bedrogen, Zich hulploos over hunne wonden bogen.
Laten wij denken aan de groote tijden, Waaraan wij bouwen met ons klein bestaan; Laten wij denke' aan 't doel waarheen zij leiden, Al kunnen wij nog niet hun doel verstaan; Laten wij denke' aan de uren der getijden, Dat zij niet vruchteloos voorbij ons gaan — Laten wij denke' aan wie ééns zullen vragen: „Wat deedt gij toen en wat hebt gij gedragen?”
# Zingende stemmen/Ode aan de jeugd

| ← Bij het vliedende Levensbeeld | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Ode aan de Jeugd | Moe → |
ODE AAN DE JEUGD
Eens, in het milde licht, Eens, in de middagzon, Toen ik als kind alleen Zacht en verzaad Als een bloem aan het venster hing, Vulde de zon mijn ziel En zag ik de schoonheid aan En was ik wijs en goed En wist ik wat zalig was. O! nooit — nooit zag ik haar meer Met zoo diepe deugd, Zoo dicht aan mijn hart nabij, Als in die verre jeugd — Nooit meer als gij!
Eens, toen de avond kwam, Eens, toen het donker wierd, En ik als kind alleen Rondom mijn hart De zee van den nacht voelde gaan, Knielde ik verwezen neer,
Zilt in mijn zilte leed Klein in mijn groote smart, En leerde ik wat lijden was. O! nooit heeft mijn vertrapte hart Zoo beestelijk bang geschreid Om wat de nacht mij zei, Als in die donkre jeugd — Nooit meer als gij!
Eens, toen ik mijn spel en smart En heel mijzelf vergat, En ik als kind alleen Oneindig verbaasd Een ander kind op de wereld vond, Vloeide mijn kleine hart Over in een ander hart, En schonk ik mijzelve weg, En leerde ik wat liefde was. O! nooit — nooit minde ik meer Met zoo diep geloof, Nooit meer zoo blind en blij, Als in die teedre jeugd — Nooit meer als gij!
Eens, eens, een fellen dag, Toen een mensch onrecht deed, En ik als kind alleen Verbijsterd en bleek De leugen van dit leven zag, Woei uit mijn keel een schreeuw En deed ik een daad — En deed ik vergeefs een daad — En leerde ik wat haten was! O! nooit meer danste mijn hart Met zooveel moed in den strijd, Zoo bloot en breidelloos vrij, Als in die zuivre jeugd — Nooit, nooit meer als gij!
# Zingende stemmen/Ontwaken bij regen

| ← Zingende Stemmen | Zingende stemmen (1916) door C. S. Adama van Scheltema Ontwaken bij Regen | De Vrouwen → |
ONTWAKEN BIJ REGEN
't Is regen, — 't regent aan mijn ruit — De regen wischt mijn droomen uit En draagt mij in den droom van 't leven; Een beeld gaat om — een beeld beklijft, Beeld van een lied — dat blijft, dat blijft: Het zacht en zegenend geluid Van droppelende regen.
't Is regen, — 't regent aan mijn huis — Ik luister, sprakeloos en kuisch, Naar 't lied van 't ledig leven, Dat droomend van den hemel leekt En droomend weder leven kweekt — Dat mild en murmelend geruisch Van droppelende regen.
't Is regen, — 't regent aan mijn geest — De regen wischt wat is geweest En laat maar een gerucht van leven: Een zucht, een zweem van wat muziek, De donzen vlucht van eene wiek Voorbij, voorbij mijn stillen geest — O — zoo te mogen sterven!
# Leydse Courant/1786/Nummer 115/Den Commies Stapelier van de Generaliteit te Dordrecht

* Afkomstig uit de Leydse Courant, maandag 25 september 1786, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Den Commies Stapelier van de Generaliteit te Dordrecht, zal op Hooge Ordres, op Maandag den 23 October 1785, de[n] voormiddags ten 10 uuren precys, aan ’s Lands Magazyn, by de Groote Kerk, publiek verkoopen 31 Yzere STUKKE[N] KANON, van 24 ℔ tot 4 ℔; 41288 Ruwe KOGELS; van 26 ℔ tot 1 en 1 half ℔; eenige duizende Ponden OUD YZER[;] allerly LAAD-GEREEDSCHAPPEN, Houte Spiegels, Matraſſen, Peuluwen, Wolle Deekens, Slaap-Laakens, en verder[e] Oude AMMUNITIEN; als mede een party AFVAL van HOUT en SPAANDEREN: alles drie dagen te vooren te zien[,] ’s morgens van 9 tot 12, en ’s middags van 1 tot 4 uuren.