OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rotterdamsche Courant/1824/Nummer 132/Wisselkoers te Rotterdam den 1 November

* Afkomstig uit de Rotterdamsche Courant, dinsdag 2 november 1824, [p. 3]. Publiek domein.
[ 3 ]
Wisſelkoers te Rotterdam den 1 November. :
| Hamburg 2 | maanden | 34¾ | kort | 34⅞ |
| Parijs | „ | 56⅝ | „ | 57 |
| Bordeaux | Bordeaux | | „ | 56⅝ |
# Rotterdamsche Courant/1824/Nummer 132/Te Rotterdam ligt in lading (1)

* Afkomstig uit de Rotterdamsche Courant, dinsdag 2 november 1824, [p. 1]. Publiek domein.
[ 1 ]⁂ Te ROTTERDAM ligt in lading, naar LONDEN, het Nederlandsch Smakſchip Geertruida, Kapitein Teunis Ouwehand; vertrekt ten ſpoedigſte. Adres bij W. SMITH en COMP., Kargadoors.
# Een Leidsch student in 1593

| Een Leidsch student in 1593 enz. (1888) door A. L. G. Bosboom-Toussaint EEN LEIDSCH STUDENT IN 1593 | Hoofdstuk I → |
* Uitgegeven in 's-Gravenhage door Charles Ewings (bij drukkerij Thieme, Nijmegen).
[ Inhoud ]
INHOUD maakt geen deel uit van het oorspronkelijke werk
EEN LEIDSCH STUDENT IN 1593
# Ee Mungu Nguvu Yetu

Ee Mungu Nguvu Yetu (Kiswahili voor O God van de gehele schepping) is het volkslied van het Afrikaanse land Kenia.

## Tekst in Kiswahili

    Eeeeeeeeee Mungu nguvu yetu
    Ilete baraka kwetu
    Haki iwe ngao na mlinzi
    Natukae na undugu
    Amani na uhuru
    Raha tupate na ustawi.
    Amkeni ndugu zetu
    Tufanye sote bidii
    Nasi tujitoe kwa nguvu
    Nchi yetu ya
    Kenya tunayoipenda
    Tuwe tayari kuilinda.
    Natujenge taifa letu
    Ee ndio wajibu wetu
    Kenya istahili heshima
    Tuungane mikono pamoja kazini
    Kila siku tuwe nashukrani.

## Nederlandse vertaling via het Engels

    O God van de gehele schepping,
    Zegen ons land en onze natie
    Laat gerechtigheid ons schild en verdediger zijn
    Mogen wij leven in eenheid,
    Vrede en vrijheid
    Overvloed moge binnen onze grenzen gevonden worden
    Laat een ieder opstaan
    Met harten sterk en waarachtig
    Laat ons ernstige streven zijn tot dienstbaarheid
    en ons vaderland Kenia
    Erfgoed van grootsheid
    Mogen wij stevig staan om het te verdedigen
    Laat iedereen eensgezind
    In een gemeenschappelijke band verenigd,
    Deze natie van ons opbouwen
    En de glorie van Kenia,
    De vrucht van onze arbeid
    Ieders hart met dankbaarheid vervullen
# Eedverbond der Edelen

Van het Eedverbond der Edelen zijn meerdere versies beschikbaar:
* Der Edelen verbond, uit Oorsprongk, Begin, en Vervolgh der Nederlandsche Oorlogen van Pieter Christiaensz Bor (1679)
* Verbond der Edelen, uit Historie van het Verbond en de Smeekschriften der Nederlandsche Edelen van Jona Willem te Water (1796)
# Een, twee, drie, vier

Een, twee, drie, vier is een Nederlands kinderlied. De auteur en componist zijn onbekend. Het liedje stamt van rond 1830.
Zoals gebruikelijk bij volksliedjes en liedjes die mondeling worden overgeleverd of in de traditie van de actieve zangbeoefening staan, kent ook dit liedje tekstvarianten.
    Een twee drie vier, hoedje van, hoedje van,
    Een twee drie vier, hoedje van papier.
    Heb je dan geen hoedje meer
    Maak er een van bordpapier
    Een twee drie vier, hoedje van papier.
    Een twee drie vier, hoedje van, hoedje van,
    Een twee drie vier, hoedje van papier.
    Als het hoedje dan niet past,
    Zet het in de glazenkast.
    Een twee drie vier, hoedje van papier.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Riforma (2)

| ← Ri­for­ma. Her­stel­lin­ge, Her­vor­min­ge | ‘Ri­for­ma. Her­stel­lin­ge, Be­te­rin­ge’ door Ce­sa­re Ri­pa | His­to­ria. Ge­schie­de­nis­se → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 199-200. Publiek domein.
Riforma. Herſtellinge, Beteringe.
EEn oude Vrouwe met een ſlecht en kort kleet, ſonder eenigh cieraet, houdende in de ſlincker hand een ſnoeymes of ſcheere, in de ſlincker een open boeck waer in deſe woorden geſchreven zijn: Pereunt diſcrimine nullo amiſſæ leges, dat is, de verlooren Wetten vergaen door geen gevaer. Oud wort zy gemaelt, om dat de Oude, totte verbeteringe en om andere te regeeren, alderbequaemſt zijn. Derhalven verſtaen wy het reformeren of verbeteren te weſen, het goede gebruyck dat nae de Wetten gerecht is, ’t welck door ’t misbruyck der ongebondene Menſchen verwaerlooſt zijnde, daer na wederom in ſijn eerſte ploye wordt gebracht. Beſtaende deſe verbeteringh, voornaemlijck, in ’t uytwendige en inwendige. Met het ſlechte korte kleed wortſe gemaelt, om dat de koſtlijcke en gecierde kleederen niet alleen teykens zijn van overtolligheyt, maer oock van wiſpeltuyrige gewoonten, en daerom veroorſaecken dieſelve kleeders ſachtigheyt en weeckgebackentheyt, in ’t ouder van ſoodaenige perſoonen, dieſe te overtolligh gebruycken. Het ſnoeymes is een klaere bediedeniſſe van de verbeteringh: Want gelijck de boomen en tacken, die te overvloedigh waſſen, worden verbetert, wanneer men ’t geene te overtolligh is, weghneemt, en al ’t geene dat den boom van haere kracht berooft. Alſoo neemt de verbeteringh, oock in alle dingen, de misbruycken van de Menſchen wegh, als wanneer men ſich wijder verloopt als de [ 200 ]Wetten toelaeten. Van gelijcken kan men oock van de Scheere ſeggen, die oock het overtollige beſnoeyt en wegh neemt, gelijck een yder bekent is. Het boeck, vertoont de Wetten en inſtellingen, waer nae de Overtreders moeten leven en ſich verbeteren, en alhoewel, voor ſoo veel haer aengaet, de Wet verlooren is om dat zy die niet onderhouden, maer daer recht tegen doen. Soo vergaen daerom de Wetten ſelf niet in eeniger maniere, gelijck ’t ſelve Lucanus in ſijn iii boeck uytdruckt:
Of ſchoon de Wet al ſchijnt vergaen, Soo blijft zy vast en eeuwigh ſtaen.
En gelijck door dit boeck, de naegelaten Wetten, nae ’t gebruyck der Ouden, wederom voor den dagh worden gehaelt, ſoo wel in de gewoonten als in ’t gebruyck en maniere van kleedingen, alſo wort by de Menſchen, van nieuws de Deughd, door ’t gebruyck en de ſtaet van de goede regeeringe, herſtelt en verbetert:
Wat Zeeden, Wet en Reeden leert, Die worden by ’t misbruyck verkeert: Want ſoo de boom in ’t wilde schiet, Een rijpe appel geeftſe niet. Soo oock wanneer de Sonde bloeyt, Dan leyt de Deughd in ’t hert geboeyt, Dies moet de ſtraf het ſchandigh kruyd, Beſnoeyen, datter ’t goed komt uyt.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Riprensione

| ← Ten­ta­tio­ne. Be­koo­rin­ge, Be­proe­vin­ge | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Ri­pren­sio­ne. Be­ris­pin­ge, Be­straf­fin­ge, p. 39 | Ri­pren­sio­ne Gio­ve­vo­le, of hulp­sae­me Be­ris­pin­ge → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Riprensione. Beriſpinge, Beſtraffinge.
EEn vreeſlijcke vrouwe met een curas en helm gewapent, hebbende een ſwaerd aen haer ſijde, houdende in de rechter hand een vat met vier, en in de ſlincker hand een hooren, om geluyt te blaeſen. Beriſpinge is een verwijtinge van anderer luyden gebreecken, op datſe ſich daer van ſouden onthouden, en daerom wortſe gewapent en vreeſlijck geſchildert, om alſoo door de Beriſpinge vreeſe aen te brengen; En gelijck de wapenen en ’t ſwaerd wercktuygen zijn, om ’t lichaem te ſlaen en t’onder te brengen, alſoo ſlaet de beriſpinge het gemoed met woorden. Zy hout het vier in de hand, om in den ſchuldigen mensch het vier of de roodigheyt van de ſchaemte aen te ſteken. Het lichaem dient tot een teycken van een onaengenaem geluyt, heerkomende van het luyde roepen der Beriſpinge.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Religione (5)

| ← Re­li­gio­ne. Gods­dienst | ‘Re­li­gio­ne. Gods­dienst’ door Ce­sa­re Ri­pa | Re­li­gio­ne Fin­ta. Val­sche Gods­dienst → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 173. Publiek domein.
Religione. Godsdienst.
EEn Vrouwe van een ſeer ſchoon opſicht, rontom met blinckende ſtraelen, de borſt wit en open, hebbende vleugels op de ſchouderen, met een geſcheurt en ſlordigh kleed, ſtaende ter ſyden een Kruys, en de rechter hand ten Hemel opgeheven hebbende, houtſe een Boeck, als een Spiegel, alwaer ’t inhoud des Wets geſchreven ſtaet: Ghy ſult God uwen Heere lief hebben uyt gantſcher herten, ziele en gemoed, dit is ’t hooghſte Gebod: Het tweede is dit gelijck, Ghy ſult uwen naesten lief hebben, als u ſelven: in deſe twee geboden hanght de Wet en de Propheten. Zy leunt op ’t dwars hout van ’t Kruys, alwaer aen de ſlincker hand een toom hanght, met haere voeten den Dood vertredende, ſchijnende of ’t Kruys op den bergh van Calvarien ſtont. Alwaer een ſeer treflijck verſtand een gedicht op gemaeckt heeft, ſoo aerdigh, dat het oock geene uytlegginge van noode heeft, van deſen inhout, aldus.
t’Saemenspraeck, de Mensch en Religie.
M. O Vaders liefſte kind, vol Goddelijcke Reeden, Hoe gaedy ſoo beroyt in dees geſcheurde kleeden? R. Ick walgh van ’s Werelts prael en van der Menſchen eer. M. Wat Boeck is ’t dat ghy draeght? R. Mijns Vaders Wet en Leer. M. En waer toe naeckt van borst? R. Om ’t oprecht hert te toonen. M. Hoe dus geleunt op ’t Kruys? R. ’t Kruys overtreft de kroonen. M. En waerom doch gevlerckt? R. Ick leer ten Hemel gaen. M. Wat leert dees heldre glants? R. Het donckre hert verſmaen. M. Wat teugel aen u ſy? R. Ick tem de dolle ſinnen. M. En waerom hier de Dood? R. Ick kan den Dood verwinnen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Religione Finta

| ← Re­li­gio­ne. Gods­dienst | ‘Re­li­gio­ne Fin­ta. Val­sche Gods­dienst’ door Ce­sa­re Ri­pa | Re­li­gio­ne of Gods­dienst […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 173. Publiek domein.
Religione Finta. Valſche Godsdienst.
EEn Vrouwe met een ſtaetigh en langh kleed, ſittende in een gulden troon, op een Hydra met ſeven hoofden, hebbende deſe Vrouwe op ’t hoofd een gulden kroone vol koſtele blinckende ſteenen, met veele vercierde kleederen van ſyde en goud: houdende in de rechter hand een goude ſchaele, alwaer een Slange binnen is. By haer leggen veele luyden, knielende, als of zy haer aenbaeden, oock eenige dood ter aerden: om dat haer valſche leeringen, den Menſchen door haere ſchijn, bevalligh zijn, of dat de waen van des Werrelts gemack haer die doet behaegen: Maer in ’t eynde bereyden zy de Helle in ’t ander leven, en de ellendigheden hier tegenwoordigh, die haer door een onverwacht oordeel Gods over den halſe komen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Riparo da i tradimenti

| ← Dis­cre­tio­ne. Be­schey­dent­heyt | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Ri­pa­ro da i tra­di­men­ti. Be­schut tegens Ver­raed, p. 41-42 | Di­fe­sa con­tra ni­mi­ci, […] Be­scher­min­ge te­gens Vy­an­den, […] → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Riparo da i tradimenti. Beſchut tegens Verraed.
EEn Man met een Oyevaer in den arm, die een taxken van Platanus in de mond heeft. De Storck of Oyevaer heeft natuerlijcke vyandſchap mette Nachtuyl, en daerom leyt haer de Nachtuyl dickwils lagen, ſoeckende haere neſten te breecken, en de eyren ſelve uyt te broeden, een ſake die den Oyevaers ſeer ſchadelijck is, komende alles uyt een verborgen haet, die zy dragen. De Oyevaer, om dit nu alles voor te komen, voorſiet ſijn neſt met een taxken van de Platanus, want zy weet ſeer wel, dat de Nachtuyl voor ſoodaenigen ſtruyck een groote ſchrick heeft, overſulx wanneer hy ’t neſt komt naederen, ſoo ruyckt hy dien tack. En door deſe beſcherminge blijftſe vry van alle verraderyen en liſtige laegen van den Nachtuyl.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Religione (6)

| ← Re­li­gio­ne Fin­ta. Val­sche Gods­dienst | ‘Re­li­gio­ne of Gods­dienst van S. La­za­ro en S. Mau­ri­tio’ door Ce­sa­re Ri­pa | Di­vi­ni­ta. God­heyt → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 173-174. Publiek domein.
Religione of Godsdienst van S. Lazaro en S. Mauritio.
EEn oude Vrouwe, maer van een ſtout en moedigh opſicht, weſende met een Harnas gewapent op de oude wijſe, hebbende op ’t hoofd een Helm, alwaer een goude kroon om gemaeckt is: in plaets van de kam op den Helm, ſal vier komen, de locken van ’t hoofd ſullen nederwaerts hangen tot op de ſchouderen, toonende een luchtigh en lieflijck weſen, op ’t midden van de borſt ſal zy het groot Kruys van S. Mauritius en Lazarus hebben. Haer onderkleed ſal van root laecken weſen, en daer boven een goude Mantel, die zy mette ſlincker hand pooght [ 174 ]te ontdecken, om eenen Leproſe te hulpe te komen, die by haer leyt, hebbende oock een Boeck in haer rechter hand. Aen haere voeten ſalſe goude brooskens hebben, met eedele ſteenen geciert, onder haer ſlincker voet ſalſe tuylbanden, ſchilden, pijlen, bogen en andere Turxſche wapenen hebben, dieſe verachtelijck mette voeten treet, vertredende te gelijck te ketterie mette rechter voet. Waer over de ketterie vertoont wort door een yſelijcke lelijcke Vrouwe, die van de ſpieſſe die de Religie in de hand heeft, gewond zijnde, een rokige vlam uytgeeft, hebbende de hayren over einde en in ’t wilde geſpreyt. De borſt, de mammen, en een deel van ’t lichaem leyt bloot, droogh en verdort, ſlaende de rechter hand op een toegeſlooten boeck, alwaer veele vreeſlijcke Slangen uytkomen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Riforma (1)

| ← Af­fan­no. Hert­seer, Sor­ge | ‘Ri­for­ma. Her­stel­lin­ge, Her­vor­min­ge’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ri­for­ma. Her­stel­lin­ge, Be­te­rin­ge → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 199. Publiek domein.
Riforma. Herſtellinge, Hervorminge.
EEn oude Vrouwe, met een ſtaetigh kleet, maer ſlecht ſonder cierſels, houdende in de rechter hand een geeſſel, in de ſlincker een open boeck, met deſe ſpreucke Argue, dat is, beſtraft. En aen d’ander ſyde Obſecra, bid of ſmeeckt. Door de verbeteringe ſullen wy verſtaen deſe ordeninge van de Opperhoofden, door de welcke zy de goede gebruycken, die door de ongebondene misbruycken der Menſchen zijn naegelaeten, op nieuws verbeteren, en dat nae de Wetten, om die op de beſte maniere wederom in te voeren: En hier toe behooren inſonderheyt twee bequaeme middelen, te weeten het vermaenen, ’t welck door ’t opene boeck wort uytgedruckt, en ſtraffen, ’t welck door de geeſſel is afgebeelt. Alle beyde woorden worden van den Apoſtel Paulus verhaelt 2 Timoth. 4 cap. &c. En in ’t Concilium van Trenten ſeſſ. xiii in ’t i cap. daer gedacht wort, hoeſe ſich in deſe ſouden hebben te draegen: daer hebben de Overſte, de Reformatie of Hervorminge aldus geſtelt, dat de Paſtores moſten weſen Harders en geene ſmijters of ſlaegers, dat zy moſten ſoecken haere toehoorders af te trecken van de quaede manieren, meer door ſmeeckinge als door ſtraffe, werckende meer tegens haer met lieflijckheyt als met ſtuyrſigheyt, meer met vermaeningen, als met dreygementen, meer met liefde, als met gebiet of ontſagh. Maer als alle vermaeningen geen plaets hebben, dan magh hy eerst komen totte ſtraffe, doch dat altijd de hardigheyt gemaetight zy met ſachtmoedigheyt, het oordeel met barmhertigheyt, en de ernſthaftigheyt met vriendlijckheyt. ’t Welck alles ſeer lichtlijck verbeteringh of Reformatie onder de Menſchen ſal te wege brengen, en dat te meerder, wanneer het geſchiet met rijpen raede. Daerom wortſe oock een bedaeghde Vrouwe afgemaelt.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Riso (1)

| ← Koet­se van de God­heyt, […] | ‘Riso. Lach’ door Ce­sa­re Ri­pa | Riso. Lach → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 278. Publiek domein.
Riso. Lach.
EEn ſchoon Ionghman met veelderleye verwen gekleet, ſtaende in ’t midden van een bloemrijcke en groene weyde, hebbende op ’t hoofd een krans van Rooſen, die er beginnen open te gaen. De Lach is een kind van de vrolijckheyt en een verſpreyinge van ſnelle geeſten, die in ’t middelrift beweeght worden, uyt oorſaecke van de verwonderinge, die de middelſte ſinnen daer uyt ontfangen. De Lach wort Iongh geſchildert, om dat de teere en jonge Ieughd, meeſt tot lacchen is genegen, ’t welck ten meeſtendeel van de vrolijckheyt heerkomt. Daerom wort hy Iongh en ſchoon geſchildert. De Velden worden geſeydt te lacchen, wanneer zy groen werden, en de bloemen, wanneer die ſich openen: en daerom paſſen zy beyde op dit beeld.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Riso (2)

| ← Riso. Lach | ‘Riso. Lach’ door Ce­sa­re Ri­pa | Riso. Lach → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 278. Publiek domein.
Riso. Lach.
EEn Ionghsken in ’t groen gekleet, met een Bonnetjen op ’t hoofd, dat met allerhande veeren geciert is, die daer lichtigheyt en ongeſtaedigheyt bedieden, waer uyt de onmaetige lach plagh voort te komen, nae de ſpreucke der wijſen: Riſus abundat in ore ſtultorum. Dat is: De Mond der Sotten is vol Lach.
# Nieuwe Tilburgsche Courant/Jaargang 55/Nummer 11677/Liturgische Kalender

Liturgische Kalender
DONDERDAG 11 Mei. H. Wiro. Officieel heet dit feest in ’t bisdom Den Bosch: Vinding en verheffing der beenderen van de H.H. Wiro, Plechelmus en Otgerus.”  Bartels laat Wiro in Ierland geboren worden en na zeer vroom leven Priester worden en tot Bisschop kiezen. Een naburig bisdom koos Plechelmus. Beiden togen naar Rome om den Paus te doen beslissen over de keuze. Ze troffen in Engeland een Diaken, Otger, die zich bij hen aansloot. – De Paus wijdde de gekozenen tot Bisschop. Na de regeling hunner bisdommen togen de twee met Otger als missionaris naar onze streken. Pepijn van Herstal wees in overleg met den H. Willibrordus een werkkring aan. Het huidige St. Odiliënberg werd hun woonplaats, maar eerst hadden ze Maas en Waal en omliggende landen — ze kwamen met name in Oldenzaal — met vrucht doorloopen en van St. Odiliënberg (bij Roermond) uit evengeliseerden zij de omstreken met goed gevolg.  Wiro † 700, Plechelmus † 713, Otger †.... VIIIe eeuw.
# Nieuwe Tilburgsche Courant/Jaargang 46/Nummer 8889/Verbinding van de Limburgsche en de Noord-Brabantsche Tramlijnen

Verbinding van de Limburgsche met de Noord-Brabantsche Tramlijnen.
Op last van de directie van de Limburgsche Tramwegmaatschappij te Roermond worden opmetingen gedaan, om te komen, tot een verbinding van de tramlijn Venlo–Maasbrug–Helden–Beringen, met de tramlijn Roermond–Deurne–Meijel.  Indien het technisch mogelijk is, zal tevens een verbinding van deze tram tot stand komen met de bovenstaande tram en de Maasbuurtspoor te Venlo. Slaagt dit plan dan is het contract tot stand gebracht tusschen Noord- en Zuid-Limburg en de N.-Br. Tramwegmaatschappijen de Meijerij en Den Bosch–Helmond.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (6 februari 1924) ‘Tramplannen’, Limburgsch Dagblad, [p. 2].
# Nieuwe Tilburgsche Courant/Jaargang 51/Nummer 10438/Een Hieronymus Bosch ontdekt

EEN HIERONYMUS BOSCH ONTDEKT.
Bij het schoomaken van een schilderij toe geschreven aan Quinten Matsijs, verdween de geheele bovenlaag en kwam een prachtige, jaren geleden spoorloos verdwenen Hieronymus Bosch te voorschijn.  De schilderij voor een klein bedrag door een Haagschen kunstverzamelaar te Brussel op een veiling gekocht, is van zeer groote waarde, zegt het Rott. Nbld.
# Nieuwe Tilburgsche Courant/Jaargang 52/Nummer 10885/Op de veiling van de verzameling Figdor

* Op de veiling van de verzameling Figdor te Berlijn was de Nederlandsche kunstwereld sterk vertegenwoordigd. Links: Een „Verloren Zoon” van Hieronymus Bosch Werd voor 385.000 mark gekocht door de firma Goudstikker te Amsterdam. – In ’t geheel werd voor 3.000.000 mark verhandeld.
# Nieuwe Tilburgsche Courant/Jaargang 46/Nummer 8961/Deken M. W. A. Jaspar †

Deken M. W. A. Jaspar †
Gisterenmorgen is in den ouderdom van 65 jaar overleden de zeereerw. heer M. W. A. Jaspar, deken en pastoor te Echt.  Martinus Jaspar werd 15 Augustus 1858 te Beek (L.) geboren. Priester gewijd in April 1881 werd hij benoemd tot professor te Rolduc, waar hij bij het onderwijs werkzaam bleef tot zijn benoeming tot pastoor te St. Odiliënberg op 25 Juli 1904. Na vier jaar deze parochie te hebben bestuurd, werd de zeereerw. heer Jaspar in 1904 benoemd tot pastoor-deken te Echt.
# Nieuwe Tilburgsche Courant/Jaargang 48/Nummer 9579/Een ideale tram-verbinding

Binnenland.
Een ideale tram-verbinding.
Men bericht uit Deurne aan De Tijd:  Door de wijziging in de dienstregeling der Spoorwegen zijn natuurlijk ook voor de tramwegen andere tijden bepaald. Als men de nieuwe dienstregeling der Limburgsche Tramweg Mij. voor de lijn Deurne-Roermond in handen krijgt en naziet, schudt men onwillekeurig even met het hoofd. In de jaren van hoogconjunctuur en toen Deurne nog millioenen-paradijs heette, zou en moest de tram er komen. Veel geld kostte dat, maar de tram kwam er. Thans zit men er mee. Ziehier wat er van de „voor Deurne van onberekenbaar nut en belang zijnde” verbinding is overgebleven, ’s Morgens om 9.57 uur vertrekt de eenige tram te Deurne, welke doorloopt tot Roermond, terwijl om 1.25 uur namiddag een tram uit Roermond arriveert. Heen en terug van Deurne naar Roermond kan men dus niet meer op denzelfden dag! Alleen tussehen Meyel en Deurne loopen nog 2 trams per dag heen en weer. Dat is dan het nut, dat Deurne van deze tram heeft. In vijf uur fietst men met gemak den weg Deurne–Roermond en terug; met de tram heeft men er twee dagen voor noodig!

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (20 mei 1926) ‘Een „ideale“ tram-verbinding’, De Tijd, tweede blad, [p. 3].
# Haagsche Courant/1939/Nummer 17286/De schrijver A. den Doolaard gewond

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, woensdag 14 juni 1939, tweede blad, p. 3. Publiek domein.
De schrijver A. den Doolaard gewond.
Tijdens een gletschertocht bij Wengen.
Het duurde zeven uur eer men hem kon bereiken.
A. den Doolaard
De bekende Nederlandsche schrijver. A. den Doolaard, auteur van „Oriënt Express”, „De Druivenplukkers”, „De Herberg met het hoefijzer” enz., die thans in Zwitserland vertoeft, werd daar Maandag het slachtoffer van een ongeluk. Tijdens een tocht over een gletscher in de omgeving van Wengen kwam hij zoo ongelukkig te vallen, dat hij met een gecompliceerde beenbreuk in een kliniek te Wengen moest worden opgenomen. Het moeilijk bereikbare oord van het ongeluk werd eerst na zeven uur door de hulpcolonne bereikt, waarna het transport, bemoeilijkt door een sneeuwjacht, nog vier uren duurde.
# Haagsche Courant/1938/Nummer 16944/Tentoonstelling Oranje-modellen

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, dinsdag 3 mei 1938, derde blad, p. 2. Publiek domein in de EU.
Tentoonstelling „Oranje”-modellen.
Het aantal inzendingen tot deelname aan den wedstrijd en de tentoonstelling der modellen van het motorpassagiersschip „Oranje” heeft de verwachtingen verre overtroffen. Een 600 modellen zijn ingezonden en wel 450 naar Amsterdam en 150 naar Rotterdam. De tentoonstelling te Amsterdam wordt gehouden van 7 t.m. 12 Mei in het Koloniaal Instituut, Mauritskade 62—66[.] Te Rotterdam wordt de tentoonstelling gehouden van 14 t.m. 19 Mei in het instituut voor scheepvaart en luchtvaart, Haringvliet 68. De tentoonstellingen, welke zullen worden opgeluisterd met eenige modellen van oud-Hollandsche schepen enz., beloven een uitstekend beeld te geven van hetgeen op het gebied van scheepsmodelbouw kan worden bereikt. Zij zullen niet alleen zeer leerzaam zijn voor de modelbouwers, maar, naar verwacht wordt, ook van groote propagandistische waarde blijken te zijn en belangstelling in breeden kring wekken voor de nationale scheepvaart en den modelbouw in het algemeen. De opening der tentoonstelling in het kolonnaal instituut te Amsterdam is bepaald op Zaterdagmiddag 7 Mei a.s. te 2.30 u. n.m. en die te Rotterdam in het instituut voor scheepvaart en luchtvaart op Zaterdagmiddag 14 Mei a.s. te 2.30 u. n.m.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (3 mei 1938) ‘Tentoonstelling „Oranje”-modellen’, Delftsche Courant, eerste blad, [p. 3].
* Anoniem (3 mei 1938) ‘Tentoonstelling „Oranje”-modellen’, Het Vaderland, Avondblad [D, p. 1].
* Anoniem (3 mei 1938) ‘Tentoonstelling „Oranje”-modellen. Zeshonderd modellen ingezonden’, De Zaanlander, p. 3.
* Anoniem (4 mei 1938) ‘De „Oranje”-modellen. Zaterdagmiddag opening der tentoonstelling’, De Tijd, Ochtendblad, [p. 4].