OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Couperus/Odalisken

    Odalisken
    De nardos nevelt op uit gulden vat bij vat,
    En wolkt om de odalisken, die, verdroomd, ontwaken,
    Gevlijd op elpen sponde, op kussens van scharlaken.
    Het blonde zonlicht tintelt in 't porfieren bad.
    De sluyers slieren neêr, nu loom zij die onthaken,
    En rozenvoeten rimplen reeds het glinstrend glad.
    Heur amberkleuren marmren zich in 't koele nat,
    Nu blos na blos als over 't bleeke geel komt blaken.
    Hoe minnensmoê die maagden aan den boord van 't bekken
    De albasten leden in het mollig purper strekken,
    Terwijl zij wringend haar omflonkerde armen rekken!
    Ze luiken de oogen, want de zon laat alles vonklen:
    Een paerlenweelde schijnt de baadsters als te omkronklen,
    En 't blauwt in haar saffieren, 't bloedt in heur karbonklen...
# Couperus/Zeg, liefken, heugt

    <Nachtbloesems<

## VII

Zeg, liefken, heugt  U nog de vreugd, Wen op het kabblend water,  Zoo spiegelrein,  Als krystallijn, Zoo ruischziek van geklater,  Ons kleene boot  Daar vlugjes vlood In 't maanlicht, dat er glanste;  Een notendop,  Zooals zij op De golfjens dobbrend danste;  Een rozeblad,  Waarin een schat, Een paerel, lag te luchten:  Mijn bange bruid,  Die uit de schuit Vol angst vaak wilde vluchten?
 Waart gij weêr kalm,  De gouden galm Eens nachtegaals bekoorde  Uw zieltjen zoo,  Dat gij maar noô Naar mijn gefluister hoorde,  En dat ter steê  Gij stemdet meê In 's vogels lied van minne,  Als woudt gij hem  Met uwe stem In 't kweelen overwinnen.  Uw stemme was  Zoo klaar als glas, Zoo klaar als zilvren klokjens;  Wat klepten zij  Daar vlug en blij, Wat klepten zij daar drokjes!
 En hooger klonk,  Toen 't maantjen blonk, Waar 't door de wilgen lachte,  Uw avondzang,  Wijl, droef en bang, De vogel smolt in klachten.  Tot plots hij zweeg.  Een zuchtken zeeg Van spijt hem uit de keele,  En nooit meer zong,  Hoe 't hart hem drong, Die eertijds zoo kon kweelen...  Maar zeg, waarom  Bleef immer stom De stemme van uw harte,  Daar toch uw mond  Wel toontjens vond Om 't zangertjen te tarten?
# Apologie van Pr Willem I/Overige brieven

| ← Ban en edict in de vorm van proscriptie van Willem van Nassau, prins van Oranje | Apologie van Pr Willem I van 1580 (1789) door Willem de Zwijger, prins van Oranje Overige brieven |
* Uitgegeven in Arnhem door Jacob Nijhoff.
[ 311 ]
EDEL, Welgheboorne Neve, lieve ende wel beminde: Alsoo onse Heere die Coninck by twee verscheyden brieven wel ernftelick aen ons gheschreven ende belast heeft, dat wy van stonden aen souden doen condighen, wtroepen ende publiceren in de landen van herwaerts-overe, den Ban ende Proscriptie hier by ghevoecht tegens Wilhelm van Nassau Prince van Orangien, om de redenen in den selven Ban verhaelt, en hebben wy daeromme niet connen onderlaten, volghende den last ende bevel van zijnder Majesteyt, u de selve toe te schicken ende overseynden midts desen: versoeckende, ende niet min in naem ende van weghen zijner Majesteyt ordinerende dat ghy terstont na den [ 312 ]ontfanck van desen, die doet kundighen ende publiceren alomme binnen die steden ende vlecken van uwen ressorte ende jurisdictie in ghewoonlicker manieren, op dat niemant daer van ignorantie en soude moghen pretenderen: ende des en wilt in gheenen ghebreke wesen. Edel, Welgheboorne Neve, lieve ende wel beminde, onse Heere Godt zy met u. Ghefchreven te Berghen in Henegouwe, den. xv. dach van Junio: M. D. LXXX. Onderfchreven.
Ende gheteeckent
LIEVE ende beminde, wy senden u luyden hier mede de Copie van den Placcate van zijn Majesteyt, van den xv. Martii lestleden, nopende den Ban ende proscriptie van den Prince van Orangien: ende ontbieden uluyden, lasten ende bevelen van zijne Majesteyts wegen, dat ghy 't selve Placcaet publiceert ende onderhout, doet publiceren ende de onderhouden, alomme binnen den limiten van ulieder jurisdictie, daer men gecostumeert is publicatie te doene sonder des te zijne in ghebreke. Lieve ende beminde, Godt zy met u, luyden. Ghefchreven te Douay, den XXV. Augustus Anno M. D. LXXX.
By authorisatie ende ordonnantie van den Hove.
Gheteeckent
# Arabic Emirati Tahiat Alalam

De Arabic Emirati Tahiat Alalam is het volkslied van de Verenigde Arabische Emiraten.

## Arabische tekst

عيشي بلادي عاش اتحاد امار اتنا عشت لشعب: دينه الاسلام هديه القران حصنتك باسم الله ياوطن بلادي بلادي بلادي بلادي حماك الاله شرور الزمان اقسمنا ان نبني نعمل نعمل نخلص نعمل نخلص مهما عشنا نخلص نخلص دام الامان و عاش العلم يا اماراتنا رمز العروبة: كلنا نفديك بالدما نرويك نفديك بالارواح يا وطن

## Transcriptie

A'ishi Biladi, a'ish ittihadu imaaratina A'ishti ilshabin deenahu il-islaamu haadihu lquranu Hassantuki bismillahi ya watanu Biladi, biladi, biladi, biladi Hamaaki illahu shurura azzamani Aqsamna aan nabni na'amalu Na'amalu nakhlasu na'amalu nakhlasu daam alamaan wa a'ish al-a'alamu ya imaraati ramazu al-a'arubati kulluna nafdeeki baaldina nurwiki nafdeeki bilarwahi ya watanu

## Engelse vertaling

Live my country, the unity of our Emirates lives You have lived for a nation Whose religion is Islam and guide is the Qur'an I made you stronger in God's name oh homeland My country, My country, My country, My country God has protected you from the evils of the time We have sworn to build and work Work sincerely, work sincerely As long as we live, we'll be sincere sincere The safety has lasted and the flag has lived oh our Emirates The symbol of Arabism We all sacrifice for you, we supply you with our blood We sacrifice for you with our souls oh homeland

## Nederlandse vertaling

Leef mijn land, d'eenheid onzer Emiraten leeft Je leefde voor een natie Wiens godsdienst is Islam en gids is de Koran Ik sterkte je in Gods naam o thuisland Mijn land, Mijn land, Mijn land, Mijn land God hield je uit het kwaad des tijds We zworen te bouwen en werken Werk eerlijk, werk eerlijk Zolang we leven zijn we zeker eerlijk Veiligheid bleef de vlag leefde oh Emiraten 't Arabisch symbool We off'ren ons op, we geven je ons bloed We off'ren onze ziel voor jou, thuisland
# Arbeiders

* Uitgegeven in Deventer door W. Hulscher G. J. zn.
INHOUD (maakt geen deel uit van het oorspronkelijke werk)
| I | pag. 3 |
| II | 11 |
| III | 24 |
| IV | 38 |
| V | 44 |
| VI | 54 |
| VII | 65 |
| VIII | 78 |
| IX | 91 |
| X | 103 |
| XI | 115 |
| XII | 123 |
| XIII | 133 |
| XIV | 146 |
| XV | 156 |
| XVII | 165 |
| XVIII | 170 |
| XIX | 178 |
| XX | 188 |
| XXI | 204 |
| XXII | 218 |
| XXIII | 223 |
| XXIV | 234 |
ARBEIDERS.
ROMAN
VAN
ALEXANDER L. KIELLAND.
Vertaald uit het Noordsch
DOOR
IDA DONKER.
DEVENTER.
W. HULSCHER G.J.ZN.
* ↑ misnummering
* ↑ handgeschreven: 1883
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/12 december/Wt Engelant verstaetmen

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 12 december 1620, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Wt Engelant verstaetmen dat het Perlement tot Londen metten eersten soude gehouden werden, ende dat die ghevangene aldaer sullen gheexamineert, ende die Catolycke Contribuanten in Enghelant beschreven, ende naer behooren tegens hun gheprocedeert werden.
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/12 december/Van Barcelona wert geadviseert

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 12 december 1620, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Van Barcelona wert geadviseert, dat de Marquis van S. Croys, met 7. Galleijen, 2. Turcksche Schepen ende eenighe andere Rovers teghen ghevaren, met de selve langhe ghestreden, dat beydersydts veele ghebleven waren, daer nae is de Marquis weder nae Barcelona ghevaren, om sich weder te Armeren, ende die Rovers te vervolgen: Aen dieselve plaetsen doen andere Zee-roovers oock grooten schade, hebben een Stedeken int Coninckrijck Granada gheplondert, ende veel volcks wech ghevoert, ’twelc dan in Jabea int Coninckrijck Valencen oock gheschiet is, daerom beveel ghedaen was, middelen te ghebruycken, om deselve te bejegenen.
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/12 december/Wt Vrancrijc heeftmen

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 12 december 1620, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Wt Vrancrijc heeftmen, datter eenige Ambasdeurs tot Parijs by den Coninck starck voor die van der Religie in Vrancrijck intercedeerden, datmen met hun wat sachtmoedigher handelen soude. Men segt, dat sich de Coninck nu een anders ende beters soude gheresolveert hebben.
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/17 oktober

* Courante uyt Italien, Duytslandt, &c.
* [zaterdag] 17 oktober 1620
* Dit nummer bestaat uit één blad met twee pagina's. Auteursnamen onvermeld. Gedrukt in Amsterdam door Joris Veseler voor Caspar van Hilten.
* VVt Venetien, den 2. October, 1620, [p. 1].
* VVt Weenen den 1 October, [p. 1].
* VVt Prage,den 2 October, [p. 1-2].
* VVt Bisschofs VVerda, den 4 dito, [p. 2].
* VVt Praegh, den 5 dito, [p. 2].
* VVt Ceulen, den 10 October, [p. 2].
* VVt Franckfoort, den 11. October, [p. 2].
* VVt des Prince van Orangien [Veltleger] den 14 October, [p. 2].
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/17 oktober/VVt Praegh, den 5 dito

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 17 oktober 1620, [p. 2]. Publiek domein.
VVt Praegh, den 5 dito.
Tot op heden en is tusschen beyde Leghers noch niet gepasseert, maer liggen soo naer tesamen, datmen daer voore hout, dat den vyant niet voor by en can, den aengeboden Slach hem te leveren, daer om oock gisteren in allen Euangelischen Kercken alhier een yegelijck om yverich te bidden is vermaent worden. Des Bisschoppen van Wirtsburg ende Saltburg volck by 8000 starck, die tot noch toe aende Beyersche frontieren gelegen hebben, syn by des Keysers volck aengecomen, maer hebben hun te voren Meester van Schuttenhoven ende Tockhahn ghemaeckt, ende daer in alle Raets Heeren ende andere ophanghen laten. Daeromme haere Maj. den Grave van Mansvelt met syn volck na den Hooftleger ontboden heeft, die wert dagelijcx verwacht, ende bevint sich hare Maj noch tegenwoordich by Merowits, daer by noch 8000 Hungeren aencomen syn. Voorleden Donderdagh heeft Buquoy Piseck twelck hy op den vierden dach belegert met ghewelt ingenomen ende alles daer inne om brengen laten, ende eenigen Adel ende Burgers hanghen ende onthoofden laten, ende alsoo getiranniseert, dat hy oock de Vrouwen ende onschuldige kinderen niet en heeft verschoont, veele ergher als die Turcken oyt ghedaen hebben.
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/12 december/Van Ceulen den 5 December

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 12 december 1620, [p. 1-2]. Publiek domein.
Van Ceulen den 5 December.
Wt Franckfoert wert van den 3 deses geschreven, dat Grave Heyndrick Frederick van Nassauws voick ontrent Hanauw verwacht wert, so den roep ginck, soude weder afwaerts trecken. [ 2 ]Ondertusschen was dat Landt-volck overal seer onrustich, ende mochte eyndelijck wel eenen Boeren-Crijgh ontstaen. Hadden oock advys uy Neurenbergh, dat als des Keysers in Praghe ligghende Soldaeten die Stadt wilden spoelieren, de Borghers sich te samender hant, met een deel Crijgsvolck inde Wapenen begheven, ende die ghenoemde Soldaeten daer nyt gheslaeghen, met verlies van ettelijcke duysent derselve, wat hier van is, salmen ten naesten breeder hooren. Brieven uyt Eger melden, dat die Coninginne van Bohemen sich tot Brin bevont, maer dat die Coninck in aller haest nae Presburg tot den Coninck van Hungarien Betel Gabor ghetrocken, ende van daer weder tot Brin in Moravien aen ghecomen was, hebbende niet alleen die Croon, Schepter, Lants-gulden-tafel, ende andere Juweelen, maer oock die gantsche Secretarye, met den aencleven van dien, met hem genomen: Ende hadde noch by den anderen over de 3000 Peerden, versamelende voorts dat overbleven Crijgsvolck. Ende hout men voor seecker, dat Bethel Gabor oock metten eersten sich met 30. duysent Mannen op maecken, ende tot den Coninc van Bohemen vervoeghen soude. Wy hebben advijs uyt der Lausnits, dat de Churvorst van Saxsen een goedt deel volcks te Peerde ende te voet, met eenighe Stucken Gheschut, ende Crijghs munitien naer Liebau ghesonden hadde, maer ve Marc-grave van Jagerendorp was haer te ghemoete ghetrocken met zynen Legher, ende schier den gheheelen dagh eerst met grof Gheschut, daer na met Scharmutseringen aen een ander gheweest, also dat die gevangenen bekent hebben, datter een goedt deel van des Churvorsten volck doot gebleven was, ende by nachte weder te rugghe ghetrocken waren.
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/17 oktober/VVt Ceulen, den 10 October

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 17 oktober 1620, [p. 2]. Publiek domein.
VVt Ceulen, den 10 October.
Wt Francfoort, wert van den 8 deses geschreven dat Grave Heyndric Frederic van Nassau, den 7 deses met alle syn volck by de Geuneerde Vorsten Leger aencomen. De Lantgrave Mauritius soude oock met eenige duysent Mannen daer by comen, de sprake gaet, datter metten eersten eene Entrepresa soude voorgenomen werden. Ondertusschen heeft de Marquis Spinola noch eenige Stedekens inghenomen, als Zummeren, Kirchberg, ende andere plaetsen meer. Daerenteghen souden de Vorsten dat stedeken Gertsheym, tusschen Worms ende Oppemheym ghelegen, den Churvorst van Mentz toebehoorende, oock ingenomen hebben. Aen de nieuwe Fortresse tusschen Keulen ende Bon, den Papen-bril ghenoemt, wert noch sterc ghearbeyt, die Stucken geschut daerop gebrocht, zijn 2 naer de stadt Bon ghestelt, 3 naer dat Rijndorf, ende den Rhijn afwaerdts, sullende aldaer een Licent ghelegt werden, ende alle schepen die op ende afwaerts varen, daer moeten aenleggen ende die beyde Tollen van Bacharach ende Caub aldaer betalen moeten, so dat sulcks eenen vremden handel alhier ende op den Rhijnstroom gheven sal. Men verstaet uyt Praeg dat die leste genoemde Saxische Leeningh afvoordering wert in druc verveerdicht, ende sal haest uytgaen, daerinne bevinden sich 61 leenstucken van Steden, Dorpen, Casteelen, dewelcke die gebroeders van Coburg ende Eysenach selve in te trecken, ende die leeningen op gedragen worden.
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/17 oktober/VVt Franckfoort, den 11. October

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 17 oktober 1620, [p. 2]. Publiek domein.
VVt Franckfoort, den 11. October.
Wy verstaen, dat het in des Marquis Spinola Legher seer sterft, ende loopen die Soldaten veele wech. Der Vorsten volck ligghen in hunne quartieren noch stille, doch hebben hun aen eenighe plaetsen verdeylt, mochte met den naesten wel materie te schryven voorvallen. Ondertusschen rooven die Ruyters aen beyden zyden op een ander, doen veele af-breuck. Voor 3 daghen hebben Spinola Ruyters dat schoone Dorp Gunters-Blom, den Graven van Leyninghen toebehoorende, inden gront afghebrandt, om dat sy 5. van hunne Ruyters doodt gheschoten hadden. Tot Oppenheim wert die Schipbrugge van Spinola opghenomen ende opwaerts gheleght, tot wat eynde weetmen noch niet.
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1620/17 oktober/VVt Bisschofs VVerda, den 4 dito

* Afkomstig uit de Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [zaterdag] 17 oktober 1620, [p. 2]. Publiek domein.
VVt Biſſchofs VVerda, den 4 dito.
Naerdiende Churvorst van Saxsen die stadt Bautsen met 3 Schantsen starck beleghert, ende alrede 800 scheuten met het grof Gheschut gedaen heeft, ende inden vierden storm weder eenighe 100 Mannen verlooren, heefmen den 1 deses den Water Thooren met Cartouwen beschoten ende gantsch afgheworpen, oock veele Vierwercken heenen ende weder geworpen, daerover de voor-stadt gantsch afgebrant, oock den brant in Stadt ghecomen, ’twelck van voor ghisteren middagh op Vrydach tot op ghisteren avont ten 5 uren noch in brandt stondt, ende seer grooten schaden ghedaen, het welcke inde Stadt sulcken grooten verschricken heeft veroorsaeckt, datter inde 80 Musquetiers, ende veele Mans ende Vrouwen uyt der Stadt inden Legher gecomen ende om ghenade ghebeden, daer op heeftmen in die Stadt allerley conditien voorgeslagen, ende op heden beginnen te parlementeren, of dat accoort ghemaeckt werdt, salmen morghen vernemen.
# Album der Natuur/1859/Vijanden van den walvisch

* 'De vijanden van den walvisch,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (achtste jaargang (1859), pp. 63-64. Dit werk is in het publieke domein.
DE VIJANDEN VAN DEN WALVISCH.
Eene menigte dieren, groot en klein, vervolgen den reus der wateren en verbitteren hem het leven. Zwaardvisschen (Xiphias gladius) en verschillende haaijen, vooral Carcharias vulpes, vallen hem dikwijls [ 64 ]in gezelschap en bij troepen op het lijf. Zoodra hij den rug boven water uitsteekt, springen de laatstgenoemden eenige ellen hoog uit het water op, vallen op hem neder en geven hem zulke krachtige slagen met hunne lange staarten, dat men het geweervuur van een tirailleur-gevecht meent te hooren. Ondertusschen verwonden en doorboren de zwaardvisschen hem den buik, en ten laatste, na een gevecht van verscheidene uren, moet het van alle kanten aangevallene dier, al geeselt het zoo veel mogelijk met zijnen staart om zich heen, toch bezwijken voor de aanhoudende aanvallen van den hongerigen zwerm. Ook de groenlandsche haai (Squalus borealis) is een der bitterste vijanden van den walvisch, hij rijt hem, in eenen beet, stukken spek uit het lijf zoo groot als een menschenhoofd. En als de ijsbeeren de gelegenheid daartoe gunstig zien, verzuimen zij ook niet om troepswijze het arme dier te bespringen.
Maar behalve aan die voor zijn leven gevaarlijke aanvallen, staat hij ook nog bloot aan de onophoudelijke kwelling en plagerijen van een heerleger van kleinere dieren, die zich zoo schijnen te wreken over de groote slagting, die de walvisch onder hunne broederen, de Clioos, aanrigt. De walvischluis (Oniscus ceti, L.) haakt zich bij duizenden aan hem vast en bijt in zijnen rug om, zoodat het schijnt alsof een roofdier er geheele stukken uit gescheurd had. In den zomer, als die plaag voor hem het ergste is, ziet men dikwijls groote scharen zeemeeuwen den walvisch vergezellen; zoodra hij den rug boven water uitsteekt, vallen zij op hem neder om die parasiten van een duim lang te verslinden. Hierdoor bewijzen zij hem ongetwijfeld eene groote weldaad, maar het pikken met den scherpen snavel in de gewonde huid zal ook niet eene zeer aangename gewaarwording verschaffen. Ook zeeëgels en zeesterren bedekken hem soms in zulk eene menigte, dat zijne zwarte huid er witgevlekt uitziet, en zijn groote kop is niet zelden zoo met zeewieren begroeid, dat het een bosch wordt, waarin krabben en kreeften rondkruipen.
# Album der Natuur/1859/Tridacna gigas

* 'De tridacna gigas' werd gepubliceerd in Album der Natuur (achtste jaargang (1859), pp. 30-31. Dit werk is in het publieke domein.
DE TRIDACNA GIGAS.
Voorheen was de reuzenmossel (Tridacna gigas), die tegenwoordig bij alle schelpenhandelaars te koop is, eene van de grootste zeldzaamheden. In de kerk St. Sulpice, te Parijs, bevindt zich zulk eene schelp, hoezeer geenszins eene van de grootsten, die koning frans i van de republiek Venetië ten geschenke ontving, en die thans tot wijwaterbak dient.
De schelp van de reuzenmossel is somtijds vijf voet breed, en wordt van 400 tot 500 pond zwaar; het weekdier zelf weegt ongeveer 30 pond. Men wil dat de spierkracht van dit dier zoo groot is, dat het, door het digtknijpen zijner schelpen, een dik touw doorsnijden, en de hand van eenen mensch afknijpen kan. Deze Tridacna wordt zoowel in de Zuidzee als in de Indische zee gevonden, bij Nieuw-Ierland, bij Tonga Taboe, bij de Molukken, bij Timor, en bij Waigiou, ten noorden van Nieuw-Guinea. Als zij jong is, hecht zij zich vast met haren byssus, maar later ligt zij los op den rots- of koraalbodem.
Het dier der Tridacna onderscheidt zich, zoowel als zijn geslachtgenoot de Hippope, door prachtige kleuren. De mantel van de Tridacna safranea is, volgens quoy en gaimard, aan de randen donkerblaauw en azuurkleurig met smaragdgroene vlekken, en van binnen helder violet van kleur. Als op ondiepe plaatsen in de kristalheldere wateren verscheidene dezer dieren gezamenlijk hunne heerlijke verwen vertoonen, dan is er zekerlijk geen bloembed op de geheele aarde, dat met hen in kleurenpracht kan wedijveren.
# Album der Natuur/1859/Winterkleed der dieren

* 'Afhankelijkheid van het winterkleed der dieren van uitwendige invloeden,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (achtste jaargang (1859), pp. 159-160. Dit werk is in het publieke domein.
AFHANKELIJKHEID VAN HET WINTERKLEED DER DIEREN VAN UITWENDIGE INVLOEDEN.
Het bekleedsel der zoogdieren en vogelen, de haren en de vederen, wisselen, gelijk bekend is, reeds bij ons door regelmatig verharen en ruijen met de jaargetijden af; even zoo veranderen hunne kleur, digtheid, lengte en dikte naar de luchtstreken. Kapitein ross hield gedurende een winter in de Hudsons-baai lemmingen in de warme scheepskajuit, en hunne haren bleven zwart; maar toen zij in Februarij plotseling aan de geweldige koude op het dek blootgesteld [ 160 ]waren, verkleurden reeds in den eersten nacht de punten der haren, en na verloop van eene week was de geheele huid wit met uitzondering van de zwarte rugstreep. De warmte in de kajuit had alzoo de normale winterverkleuring tegengehouden. Bij honden en paarden ontwikkelt zich, wanneer zij blijvend aan een kouder klimaat worden blootgesteld, het wolhaar dikker, de pels wordt ruigharig, terwijl daarentegen de schapen in de heete vlakten van Afrika hunne warme en digte wol verliezen en dunner en stijver haar verkrijgen. De verwilderde rundveekudden in de bergstreken van Amerika hebben eene dikke huid met lange, overeind staande, digte haren; die op de warme vlakten daarentegen zijn zwakker en dunner behaard. Vooral licht en warmte oefenen invloed op de beharing uit, gelijk dan ook in het algemeen tusschen de keerkringen de vederen der vogels en de vleugels der insekten zuiverder, glanziger en hooger gekleurd zijn, dan in de gematigde streken der aarde, en doffe, lichte, witte en grijze kleuren naar de polen toe meer en meer de overhand verkrijgen. De wezel en de sneeuwhaas blijven in het hoogste Noorden het geheele jaar door wit, in de zuidelijke deelen van de landen, waar zij leven, worden zij 's zomers bruin. Aan de poolgrenzen leeft eene altijd witte variëteit van het rendier, terwijl in Zweden en Noorwegen de rendieren slechts des winters witachtig, in den herfst grijs zijn. Op St. Domingo en in eenige andere streken van tropisch Amerika zijn de in vrijheid levende zwijnen, gelijk de Europesche wilde, zwart; die in stallen gehouden worden zijn ros. Oswald Heer heeft de verkleuring van vele keversoorten, naarmate van haar oponthoud in hoogere of lagere, koudere of warmere streken, waargenomen en daarover belangrijke bijzonderheden medegedeeld. (Naar Giebel.)
# Courante uyt Italien, Duytslandt, &c./1651

| ← 1650 | Courante uyt Italien, Duytslandt, &c. Jaargang 1651 | 1652 → |
* Van deze jaargang zijn drie nummers bekend.
| Nummer 5 | 4 februari 1651 |
| nummer 8 | 25 februari 1651 |
| Nummer 26 | 1 juli 1651 |