OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Brief van Piet Mondriaan aan Theo van Doesburg en Lena Milius, ca. 1 juli 1918

* Archiefbewaarplaats: Den Haag, RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis, Archief van Theo en Nelly van Doesburg (0408 / 135). Publiek domein. Geschreven op één vel papier. Het nummer in rood potlood linksboven is een latere toevoeging.
[ 1 ]59
Beste Does, ik ontving door v. d. Leck het manifest van De Stijl. Ik sprak v. d. Leck nog niet, hij deed het in de bus. Ik zag dat ook hij niet geteekend heeft. Zooals het manifest nu is, kan ik ’t ook niet teekenen. We moeten er nog eens goed om denken, daarom zend ik je een opzet die ik maakte en die je misschien wel wijzigen kunt. Wat denk je daarvan. In dezen geest ben ik wel voor een manifest. Denk er eens op je gemak over. Ik zend het manifest daarom niet door maar schrijf je er eerst over. Kunnen we het samen niet in den door mij aangegeven geest veranderen en dan nog eens op nieuw rond laten gaan? Het schijnt nog alleen bij van ’t Hoff en v. d. Leck geweest te zijn. Ik ben benieuwd naar je antwoord.
Ik krijg wêer de proefdruk van mijn laatste stuk, heh? Misschien kan ik het nog hier of daar corrigeeren.
Ik heb hetgeen ik schreef vandaag nog eens overgeschreven en het lijkt me niet erg goed. Schrijf me eens gauw wat jij vindt!
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 32/Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 32 (zaterdag 7 augustus 1897), p. 150. Publiek domein.
| Opz. | Teeken., | leeft. | 23 | jaren, | verlangd | salaris | f | 60 | p. | maand |
| „ | „ | „ | 23 | „ | „ | „ | „ | 80 à 90 | „ | „ |
| Opz. of Uitv. | Opz. of Uitv. | „ | 43 | „ | „ | „ | „ | 60 à 70 | „ | „ |

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (24 juli 1897) ‘Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen’, Architectura, jrg. 5, nr. 30, p. 142.
* Anoniem (31 juli 1897) ‘Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen’, Architectura, jrg. 5, nr. 31, p. 146.
* Anoniem (14 augustus 1897) ‘Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen’, Architectura, jrg. 5, nr. 33, p. 154.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 32/Mededeelingen betreffende het Genootschap

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 32 (zaterdag 7 augustus 1897), [p. 147]. Publiek domein.
[ 147 ]MEDEDEELINGEN BETREFFENDE HET GENOOTSCHAP.
1. Daar het schilderen en stoffeeren van het genootschapslokaal is gedaan is dit weder voor de leden toegankelijk.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 32

| ← Nummer 31 | Architectura Jrg. 5, Nr. 32 (zaterdag 7 augustus 1897) | Nummer 33 → |
* Anoniem, Mededeelingen betreffende het Genootschap, [p. 147].
* Anoniem, In de jaarlijksche algemeene vergadering van den Nederlandschen Aannemersbond, gehouden op 14 en 15 juli j.l. te arnhem, zijn de volgende vraagstukken behandeld. […], p. 147-149.
* Anoniem, Volkshuisvesting, p. 149.
* Anoniem, Boeken. Schoolwandelingen. – Kijkjes in ’s Rijksmuseum te Amsterdam, door K. Bes, p. 149-150.

## Berichten

* Anoniem, De gecombineerde Tim­mer­lie­den-ver­eeni­ging­en „Vooruitgang zij ons streven” — „Vooruitgang is ons streven” — en „Wij zorgen voor elkander” — te ’s Gravenhage […], p. 150.
* Anoniem, In de maand Februari 1898 […], p. 150.
* Anoniem, Door de Steenhouwersvereeniging Een­dracht maakt Macht, afd. Amsterdam, is aan den gemeenteraad een adres gezonden […], p. 150.
* Anoniem, De algemeene raad van het departement van de Seine […], p. 150.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 32/De algemeene raad van het departement van de Seine

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 32 (zaterdag 7 augustus 1897), p. 150. Publiek domein.
[ 150 ]— De algemeene raad van het departement van de seine heeft besloten het voorbeeld te volgen van den Parijschen gemeenteraad en in de voorwaarden van aanbestedingen en concessies een reeks van bepalingen op te nemen ten bate van de werklieden der aannemers. Die bepalingen zijn: 1e. betaling elke 14 dagen en niet minder dan 150 francs per maand; 2e. een werkdag van ten hoogste 10 uren, met een rusttijd van ten minste 12 uren tusschen het eind en het begin van de werkdagen en met een rustdag in elke week; 3e. een jaarlijks verlof van 10 dagen met behoud van loon; 4e. uitkeering van het loon aan het gezin van den werkman, die militairen dienst moet verrichten; 5e. uitkeering van het loon bij wettig geconstateerde ziekte, gedurende minstens een jaar. 6e. behoud van loon in geval van tijdelijke ongeschiktheid voor den arbeid ten gevolge van een ongeluk onder het werk overkomen, behoudens recht op vergoeding bij blijvende geheele of gedeeltelijke, ongeschiktheid; 7e. verplichting van den concessionnaris om zijn werkvolk tegen ongelukken te verzekeren, zonder inhouding op het loon; 8e. recht van de overheid om maatregelen van veiligheid en gezondheid voor te schrijven. De prefect van de seine heeft tegen de eerste bepaling bezwaar gemaakt uit een wettelijk oogpunt en deelde mede, dat het Comité van rechtsgeleerden die reeds in de Parijsche bepalingen had afgekeurd, zoo ongeldig. De vergadering nam de bepaling echter toch aan met 44 tegen 17 stemmen, na de opmerking dat de voornaamste concessionnarissen van parijs zich bij die bepaling hadden neergelegd.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 32/De gecombineerde Timmerlieden-vereenigingen

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 32 (zaterdag 7 augustus 1897), p. 150. Publiek domein.
[ 150 ]— De gecombineerde Timmerlieden-vereenigingen „Vooruitgang zij ons streven” — „Vooruitgang is ons streven” — en „Wij zorgen voor elkander” — te ’s gravenhage zonden een adres aan den Gemeenteraad waarin gewezen wordt op de nalatigheid in het opvolgen der verordeningen der Bouwpolitie, betreffende het aanwezig zijn op de werken van goed drinkwater, privaten, schrikstijgers enz. Naar aanleiding daarvan hebben zij uit haar midden een man gekozen, die door haar gesalarieerd zal worden, en voor wien zij een aanstelling als onbezoldigd opzichter der Bouwpolitie verzoeken. Zij meenen dit verzoek te mogen doen omdat de Burgemeester verklaart heeft dat er te weinig ambtenaren aan de Bouwpolitie verbonden waren om alle verordeningen goed na te gaan, en dat er voorloopig geen sprake van uitbreiding van dat corps kan zijn.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 32/Door de Steenhouwersvereeniging Eendracht maakt Macht is aan den gemeenteraad een adres gezonden

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 32 (zaterdag 7 augustus 1897), p. 150. Publiek domein.
[ 150 ]— Door de Steenhouwersvereeniging Eendracht maakt Macht, afd. amsterdam, is aan den gemeenteraad een adres gezonden houdende verzoek het daarheen te leiden, dat in het bestek, benoodigd voor den bouw der Beurs, zal worden opgenomen dat het steenhouwerswerk binnen amsterdam moet worden vervaardigd. Uit een drieledig oogpunt acht de vereeniging dat billijk. 1o. Billijk, omdat daardoor de stand in eere wordt verheven; 2o. Billijk, omdat daardoor veler nood zal worden gelenigd zonder aan een aalmoes te denken, en, 3o. Omdat onze nijverheid, waarvan het een deel uitmaakt, er door bevorderd wordt.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 32/In de maand Februari 1898

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 32 (zaterdag 7 augustus 1897), p. 150. Publiek domein.
[ 150 ]— In de maand februari 1898 zal weder gelegenheid bestaan tot het afleggen van het examen tot het verkrijgen van een diploma als Bouwkundig opzichter. Het examen zal worden afgenomen in het gebouw van de Mij. tot bev. der Bouwkunst.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Obedienza (3)

| ← Obe­dien­za. Ge­hoor­saem­heyt | ‘Obe­dien­za. Ge­hoor­saem­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Obe­dien­za ver­so Dio. Ge­hoor­saem­heyt te­gens God → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 142. Publiek domein.
Obedienza. Gehoorſaemheyt.
EEn Vrouwe in ’t wit gekleet, die al gaende, in den Hemel een blinckende ſtraele ſiet, draegende deſe Vrouwe een kruys op haere ſchouderen. Alhier wordt gemerckt dat de Gehoorſaemheyt moet ſuyver weſen van alle beſmettingen, vol hope van onſterflijcke belooningen, die haeren wegh verſekeren, en haer lijdſaem maecken om de gewichtigheyt van den laſt des Wets te dragen, die voor de ſinnen ſwaer valt, maer die haer nochtans eedel maecken. Het eerſte wort verſtaen door ’t witte kleed, en ’t ander door ’t opmercken nae den glans des Hemels, en het derde door het kruys, dat zy op haere ſchouderen draeght.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Odio Capitale (2)

| ← Odio Ca­pi­ta­le. Haet of Wrock die dood­lijck is | ‘Odio Ca­pi­ta­le. Doode­lijcke Haet’ door Ce­sa­re Ri­pa | Per­ti­na­cia. Hals­star­rig­heyd → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 192. Publiek domein.
Odio Capitale. Doodelijcke Haet.
EEn oud Man, die gewapent is om ſich te beſchermen en een ander aen te vallen, ſtaende in ’t midden van een Zee-ſcorpioen en Cocodrille, die beyde vaerdigh ſtaen om malkanderen aen te randen. Aldus hebben de Egyptenaers den Haet afgebeeld, want ſoo haeſt deſe beyde Dieren, d’eene den andren ſien, ſoo ſullen zy ſtrax malkandren aen vallen om te vermoorden.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Oeconomia

| ← Aju­to. Hul­pe | ‘Oeco­no­mia. Huys-be­stie­rin­ge’ door Ce­sa­re Ri­pa | An­no. ’t Iaer → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 211-212. Publiek domein.
Oeconomia. Huys-beſtieringe.
EEn Vrouwe van een eerwaerdigh opſicht met Olijftacken geciert, houdende in de [ 212 ]ſlincker hand een Paſſer, en mette rechter een Stock of Rijsken, ter ſyden ſal een Roer van een Schip ſtaen.
Om dat totte geluckſaligheyt van ’t gemeene Burgerlijcke leven vereyſcht wordt een vereeninge van veele Huysgeſinnen, die onder gelijcke Wetten leven, en waer door zy werden beſtiert, ſoo is ’t noodigh dat yder Huyſgeſin met behoorlijcke Ordre worde onderhouden, en onder beſondere Wetten gebracht, die veel nauwer gaen als de algemeene. Daerom is deſe nauwe maniere van ’t Huyſgeſin te beſtieren, van de Griecken Oeconomia geheeten: En heeft alſoo yder Huyſgeſin in ſich drie inſichten, om datſe tot het leven als tot haere leeden behooren, te weeten de Meeſter en ſijne Dienaers, de Vaeder en ſijne Kinderen, de Man en ſijn Vrouwe. Daerom wort dit beeld met een ſtockjen gemaeckt, om de Heerſchappye die de Meeſter heeft over ſijne Dienaers. Het Roer bediet de ſorge en beſtieringe die een Vaeder behoort te hebben over ſijne kinderen, op datſe in de Zee van de kindſche dertelheden, van den wegh der Deughde niet ſouden af wijcken, waer in men haer met alle vlijt en naerſtigheyt behoort te ſtieren. De Olijf krans bediet, dat een goed Huysbeſtierder voor al moet beſorgen datter vreede in ſijn Huys onderhouden worde. De Paſſer leert, hoe een yder ſijne macht en midlen moet meeten, en dat hy daer nae, ſoo wel in ’t uytgeven als in andere dingen, ſich daer nae moet voegen, om ſijn Huyſgeſin te onderhouden, en door de maete van geduyrigheyt te verſorgen. En daerom wort de Huysbeſtieringe een bedaeghde Vrouwe afgemaelt, die oock in ſoodaenigh Ouder, deſe beſtieringe beſt paſt, als hebbende eervaerentheyt van de Werreldſche handlingen. Hier van heeft eener den inhout deſer Dichten ingeſtelt:
Dit Huys heeft een gevvenſchte ſtand, VVaer troulijck vvaeckt eens Moeders hand: En die met teugels vaſt bevvaert, ’t Geen ſuynigh is by een vergaert: Die vreedſaem alles overſiet, Die ’t Huysgeſin met tucht gebiet, En die met oordeel en met maet, Op alle dingen gaede ſlaet: VVat Huys een ſulcke Moeder derft, Dat gaet verloren en verſterft.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Offerta, Oblatione

| ← Ava­ri­tia. Gie­rig­heyt | ‘Of­fer­ta, Obla­tio­ne. Gif­te, Of­fer’ door Ce­sa­re Ri­pa | Re­li­gio­ne. Gods­dienst → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 171. Publiek domein.
Offerta, Oblatione. Gifte, Offer.
EEn jongh Maeghdeken geheel in ’t wit gekleet en met bloote armen, houdende in de ſlincker hand, met ſeer needrige mijnen een Hert, ’t welck zy met groote eerbiedigheyt vertoont te willen opofferen, houdende de oogen en ’t geſicht ten hemel, daerſe met groote nyverheyt nae ſtaert, en mette rechter hand ſalſe goude en ſilvere munte met groote vaerdigheyt uytreycken. Zy wort jongh en in ’t wit vertoont, om te bewijſen, dat de gifte ſuyver en ſonder vlacke moet weſen, gelijck Malach. 1, Exodi 12, en Num. 1, te ſien is, alwaer Moiſes den Iſraeliten gebiet, datſe een jaerigh Geytjen of Lammeken, ſonder vlacke, ſouden offeren, en dat voor den avont, als ’t noch klaer dagh was, om te vertoonen, dat de gifte oock luchtigh en klaer zijn. Mette bloote armen iſſe vertoont, om te bewijſen dat het wel paſt dat het offer vry zy. Siet daer van 1 Reg. 2. Zy hout het Hert in de hand als geſeyt is. Want wy moeten gelijck als verbonden zijn, om niet alleene onſe middelen en ons ſelve, maer oock onſe herte den Schepper en onſen Verloſſer Jeſu Chriſto met alle ootmoedigheyt en eerbiedigheyt op te offeren, &c. Het bewijs en de vaerdigheyt om mette rechter hand goude en ſilvere munte te ſchencken, is om te vertoonen, als een ſake van groote overweginge, dat het geſchenck niet alleene aen de behoeftige armen wort gedaen; maer dat geene, dat van grooter belangh is, dat de ziele wort opgeoffert, door gebeden en aelmoeſſen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Offesa

| ← In­dul­gen­tia Gor­dia­ni | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Of­fe­sa. Aen­ran­din­ge, be­scha­din­ge, on­ge­lijck, p. 23-24 | Aris­to­cra­tia. Adel­re­gee­rin­ge → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Offesa. Aenrandinge, beſchadinge, ongelijck.
EEn lelijcke vrouwe, wiens kleed roeſtachtig ſal zijn, geheel met tongen en meſſen, houdende met beyde handen een roer, als of zy wilde ſchieten: op der aerde ſtaen twee honden, die een yſere vercken willen aenranden, ’t welck om ſich te verweeren tegen den aenval der honden, ſich als in een kloot geeft, en ſijn ſcherpe borſtels vertoont, waer op zy haere tanden bloedig bijten. Aenrandinge of beſchadiginge is een onrechtvaerdig ſtuck, met voorweeten gedaen en met opſet, om den perſoon aen te randen, die daer door, tegens ſijnen wille, ſchade lijd. En Ariſtoteles verhaelt dat de beſchadiginge anders niet is, als om een ander, buyten ’t geene de wetten bepaelen, vrywilligh ongelijck te doen. Daer zijn veele quetſingen, waer mede men, ſoo veele ’t recht aengaet, dat ſelve overtreet: maer wy verſtaen hier te ſpreken van ſoodaenige, die een ander beleedigen, ’t zy met woorden of wercken. Zy word door een vrouwe afgebeeld, om eene te vertoonen, die eens anders eere quetſt, ’t welck boven al een ſaecke is van ſeer grooten gewichte. Lelijck iſſe gemaelt, om datter geene lelijckheyt is, die daer by is te vergelijcken, alſoo zy doet tegen ’t geene dat recht en eerlijck is. Het roeſtige kleed druckt uyt, het quaed en ſchandelijck voornemen van den beſchadiger, dat den roeſt gelijck is, ’t welck over al, waer men ’t by leyt, ſchade doet, en andere dingen verteert. De tongen en meſſen op ’t kleed, bedieden dat de laſteraer, niet alleene met woorden, maer oock metter daed beſchadight: [ 24 ]dan alles wat niet nae het recht is, wordt onrecht geheeten, ’t zy dat het met woorden of wercken geſchiet. Diogenes vergelijckt de tongen by meſſen: want als hy eenen Iongeling oneerlijck hoorde ſnappen, ſeyde tot hem, ſchaemdy u niet, dat ghy uyt een yvoren ſcheede, een mes van loot treckt. David ſeght: haer tonge is een ſcherpſnijdend ſwaerd. Zy houd met beyde handen een roer om een ander te beſchadigen: Want men moet daer by verſtaen, die geene, die daer vrywilligh beſchadight, en niet by geval. Want by de ongerechte werckinge word de wille gebruyckt, die op ’t eynde ſiet, doende vrywilligh leelijcke en quaede dingen. Dies Auguſtinus ſeyt: Men moet daer of niet ſien wat de menſche doet, maer uyt wat gemoed en wille ſulx heerkomt. De aenrandinge die de honden op ’t yſere vercken doen, als geſeyt is, vertoont dat de ſchaede, diemen door de gramſchap doet, niet is de oorſaecke noch aenvangh van ’t gene yemand door gramſchap doet, maer die geene, die een ander tot gramſchap terght. En daerom kan men daer van ſeggen:
Wie wil quetſen, word gequetſt.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Odio Capitale (1)

| ← Me­cha­ni­ca. Hand­gre­pen, […] | ‘Odio Ca­pi­ta­le. Haet of Wrock die dood­lijck is’ door Ce­sa­re Ri­pa | Odio Ca­pi­ta­le. Doode­lijcke Haet → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 192. Publiek domein.
Odio Capitale. Haet of Wrock die doodlijck is.
EEn oud gewapent Man, die op ſijnen Helm twee vleugels draeght, te weeten, een Cardellino en Egitale, alle beyde Vogels met opgeſlagen vlercken, ſchrap ſtaende om tegens malkanderen te vechten: houdende in de rechter hand een bloote Deegen, en in de ſlincker arm een Schild, alwaer in ’t midden een Riet met blaeders geſchildert is, en een tack met Felce of Reynvaeren. De Haet nae de bepaelinge van D. Thomas, is een tegenſtrijdinge en vervreemdinge van den wille des geenen, die ſich ſchaedlijcke en tegenſtrijdige ſaecken inbeeld. Oud wort hy gemaeckt, om dat de Haet in de verouderde Iaeren vaſt plagh ingewortelt te blijven, gelijck daer en tegen dieſelve in de Iongelingen alleen is om ſich te beſchermen, en andere te beſpringen. De Vogels op den Helm, worden voor den Haet afgebeeld, om dat dieſelve tuſſchen deſe Dieren ſeer groot is. Plutarchus in ſijne werxkens, handelende van de Haet en Nijd, en het onderſcheyd van beyden, ſeyt, dat het bloed van deſe Vogels, niet kan onder een ander vermenght worden, en als ’t al gemenght is, ſoo ſcheyt het ſich ſtrax weer van den anderen, verweckende alſoo noch den Haet nae haeren dood. Het Riet en de Reynvaeren in ’t Schild gemaelt, bedieden mede de doodlijcke haet, want als dieſelve d’een neffens d’ander geplant zijn, ſoo moet d’eene noodſaecklijck verdrogen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Opinione

| ← Fe­li­ci­tas Pu­bli­ca. Al­ge­mee­ne Ge­luck­sa­lig­heyt | ‘Opi­nio­ne. ’t Ge­meen Ge­voe­len of de Waen, nae de be­schrij­vin­ge van Hip­po­cra­tes’ door Ce­sa­re Ri­pa | Com­mer­tio del­la vi­ta Hu­ma­na. Ge­meen­schap van ’s Men­schen le­ven → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 152. Publiek domein.
Opinione. ’t Gemeen Gevoelen of de Waen, nae de beſchrijvinge van Hippocrates.
EEn Vrouwe die eerlijck geciert is, doch niet ſeer ſchoon van aengeſicht, oock niet ſeer lelijck, maer datſe ſich ſtout en vaerdigh vertoone, om ſich te neygen by ’t geene haer wort voorgeſtelt, en daerom behoortſe vleugels aen handen en ſchouderen te hebben. ’t Gemeene Gevoelen of Waen is miſſchien, al ’t geene dat plaets heeft in de ſinnen en in de inbeeldinge van den Menſch: of ten minſten in dat alleene, dat niet waerſchijnlijck is te bewijſen, en om datter verſcheyden verſtanden en genegentheden zijn, ſoo zijnder oock oneyndlijcke meeningen. Waer uyt dit gemeen ſpreeckwoord komt, ſoo veel hoofden, ſoo veel ſinnen. En op datmen oock te beter ſoude onderſcheyden de ontallijcke voorwerpſels van des Menſchen ſinnen, gelijcker oock ontallijcke hertztochten en hoedaenigheden van den Menſch zijn. Daerom heeft de inſtelder van deſe beeldeniſſe gewilt, datſe noch ſchoon noch lelijck ſoude zijn, want daer is geen meeninge ſoo gants buyten de reeden, of zy kan door eenige ſchijn van waerheyt of bequaeme reedenen ſtaende gehouden worden, noch daer is geen reeden ſoo vaſt, of zy kan van eenige opmerckende verſtanden, in duyſenderley manieren, lichtlijck gelaſtert en beſprongen worden. De vleugels aen handen en ſchouders, betoonen de vaerdigheyt, waer mede de opinie of het gemeen Gevoelen, wort aengevat en wederom verworpen, jae by nae op een tijt en oogenblick. Rennende in der yl door de gantſche Werreld, dragende ten meeſtendeel het kleed der onwetentheyt, waer zy oock gaet.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Obedienza (4)

| ← Obe­dien­za ver­so Dio. Ge­hoor­saem­heyt te­gens God | ‘Obe­dien­za. Ge­hoor­saem­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Lus­su­ria. Geyl­heyd → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 143. Publiek domein.
Obedienza. Gehoorſaemheyt.
EEn Vrouwe bloots beens, met een kort kleed, vertoonende haere vaerdigheyt door een Spinwiel in de hand, ’t welck zy ſoo nae d’eene als nae d’andere ſyde draeyt: alſoo moet ſich de Gehoorſaemheyt oock bewegen nae het wencken van die daer wettelijck gebiet.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Obedienza verso Dio

| ← Obe­dien­za. Ge­hoor­saem­heyt | ‘Obe­dien­za ver­so Dio. Ge­hoor­saem­heyt te­gens God’ door Ce­sa­re Ri­pa | Obe­dien­za. Ge­hoor­saem­heyt → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 142-143. Publiek domein.
Obedienza verso Dio. Gehoorſaemheyt tegens God.
EEn Vrouwe met een langh en eerlijck kleed, ſiende met groote opmerckinge nae een Offerhande, die op den Autaer brand, en mette eene hand gedoopt zijnde in de ſlachtoffer, ſoo raecktſe het tipjen van haer rechter oor aen. [ 143 ] De bediedniſſe van dele beeldniſſe is uyt de H. Schrift getrocken, alwaer geſeyt wort, dat Moyſes mette vinger in den ſlachtoffer gedoopt hebbende, het tipjen van de ooren geraeckt heeft van Aaron de Hoogepriester en van ſijne Soonen. ’t Welck van de H. uytleggers bediet is op de Gehoorſaemheyt en op de vaerdigheyt van ’t gehoor, om de heylige dingen, die totten Godsdienſt behooren, uyt te voeren.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Occasione

| ← Equa­li­ta. Gelijck­heyt, […] | ‘Oc­ca­sio­ne. Ge­le­gent­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Fe­de Ca­tho­li­ca. Ca­tho­lijck of al­ge­meen Ge­loof → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 146. Publiek domein.
Occasione. Gelegentheyt.
PHidias de oude geeſtige Beeldhouwer, maelde de Gelegentheyt af by een naeckte Vrouwe, met een Sluyer over dwers, die haer de beſchaemde leeden deckte, oock met hayren die haer over ’t voorhoofd geſpreyt hingen, ſulx dat de necke gantſch kael en ontbloot was, oock met vleugels aen de voeten, ſtaende op een rad, hebbende in de rechter hand een Scheermes. De hayren die te ſaemen over ’t voorhooft gekeert zijn, geven te verſtaen, datmen de Gelegentheyt moet voorkomen, paſſende op haere gangen, ſonder datmen die moſt volgen om te vatten, wanneerſe alreede den rugge hadde gekeert, want zy treet ſeer ſnellijck met gevleugelde voeten, geſtelt zijnde op een rad, dat geduyrighlijck rolt en draeyt. Het Scheermes houtſe in de hand, want zy moet vaerdigh zijn, om alle ſlagh van beletſelen af te ſnijden. Waer over de Poeet Auſonius, over deſe beeldniſſe van Phidias, by de welcke hy oock het beeld van Berouw heeft uytgeſneden, om dat ons menighmael berouwt dat wy de Gelegentheyt hebben laeten voorby ſlippen, tot verklaeringe van d’een en d’ander beeldeniſſe, deſe volgende Dichten heeft ingeſtelt.
AENSPRAECK
Op het beeld van de Gelegentheyt en ’t Berou.
| A. | Wat ſchoonder konstſtuck ſie ick ſtaen? |
| G. | ’t Is mee van Phidias gedaen, Die Iovis beeld en Pallas goot, Waer door hy ſulcken lof genoot. Gelegentheyt ben ick genaemt, By veelen niet te wel befaemt. |
| A. | Seght, waerom ſit ghy op een rad? |
| G. | Om dat ick rol van ſtad tot ſtad. |
| A. | En waerom vlercken aen u voet? |
| G. | ’t Is om te vliegen metter ſpoet: Want wien Mercuyr ſijn ſchatten biet, Daer vliegh ick als een pijl die ſchiet. |
| A. | Nochtans ſoo deckt u hayr ’t geſicht? |
| G. | Ick wil niet zijn bekent te licht. |
| A. | V neck nochtans is kael en plat? |
| G. | ’t Is om daer niet te zijn gevat. |
| A. | Wat hebdy voor een Mede-maet, Die neffens uwe ſyde ſtaet? |
| G. | Zy ſal ’t u ſeggen: B. ’k Ben een Vrou, Geheeten Droeve-Spae-Berou, Van ſmerte, ſtraf en ander leet, Daer Cicero geen naem af weet. |
| A. | Seght wat dees Maeghd doch by u doet? |
| G. | Als ick ter vlucht heb ’t Volck gegroet, Soo blijft zy by een yder ſtaen, Van die ick ben voor by gegaen. En u, terwijlen dat ghy vraeght, Soo ben ick u oock al ontjaeght. |