OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leeuwarder Courant/1830/Nummer 60/Bolsward, den 22 Julij

* Afkomstig uit de Leeuwarder Courant, dinsdag 27 juli 1830, [p. 1]. Publiek domein.
[ 1 ]BOLSWARD, den 22 Julij. Heden genoten Bolswards ingezetenen de hooge eer Zijne Koninklijke Hoogheid den Heere Prins van Oranje benevens Hoogstdeszelfs Zoon den Erfprins in derzelver midden te zien. — Eene Deputatie uit het Stedelijk Bestuur wachtte Z. K. H., komende over Workum, buiten de Poort af en stond de Schutterij voor het Stadshuis geschaard; terwijl het wapperen der vlaggen zoo van de torens, de publieke gebouwen, als uit de huizen van vele partikulieren de vreugde van den dag verkondigde. — Ten half drie uren kwam Z. K. H. met Hoogstdeszelfs gevolg aan, werd door de Deputatie verwelkomd, en geleid naar het voor Z. K. H. gereed gemaakt locaal, onder de hartelijkste toejuichingen van Bolswards bevolking en het aanheffen van het Muzijk der Schutterij. Z. K. H. ontving aldaar het Stedelijk Bestuur, de verdere autoriteiten en partikulieren; hierop begaf Hoogstdezelve zich naar het plein bij de Minderbroeders Kerk, ten einde de Schutterij, welke zich inmiddels daar heen had begeven, in oogenschouw te nemen; — na den afloop dezer inspectie, heeft Z. K. H. zijne volkomene tevredenheid aan de Heeren Kapitein en Officieren der Schutterij betuigd, zoo wel over de goede houding der Schutters, de juistheid der uitgevoerde manoeuvers, als over alles wat tot deze inspectie betrekking had; waarna Z. K. H. de Sint Martinie Kerk en het daarin geplaatste marmeren borstbeeld van Frieslands onsterfelijke dichter Gijsbert Japiks ging bezigtigen; — vervolgens behaagde het Z. K. H. op het Stadshuis deel te nemen aan den maaltijd welke van Stadswege aan Z. K. H. was aangeboden, waarbij, behalve de Leden van den Raad, de onderscheidene autoriteiten ter dezer Stede, en de Officieren der Schutterij waren genoodigd geworden; ware vreugde heerschte over den disch, en gepaste toasten werden ingesteld met geestdrift gedronken en telkens door toepasselijke Vaderlandsche muzijkstukken, uitgevoerd door de Muzijkanten der Schutterij, afgewisseld, hetgeen aan dit alles geene geringe luister heeft bijgezet. — Ten half zeven uren des avonds verliet Z. K. H. onder de luide en herhaalde zegenwenschen van Bolswards dankbare Ingezetenen de Stad, zich over Sneek naar Leeuwarden begevende. Blijvende zal de indruk zijn, welke de beminnelijke hoedanigheden van Z. K. H. benevens die van Hoogstdeszelfs Zoon den Erfprins bij Bolswards Ingezetenen hebben verwekt, die zich zeer gelukkig achten, de tevredenheid van Hoogstdenzelven, zoo ten opzigte der Schutterij als der verdere gedragingen te hebben mogen verwerven.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Hippocresia (1)

| ← Si­mu­la­tio­ne. Ge­veinst­heyt, […] | ‘Hip­po­cre­sia. Ge­veinst­heyt, Schijn­hey­lig­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Hip­po­cre­sia. Ge­veinst­heyt, […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 165. Publiek domein.
Hippocresia. Geveinſtheyt, Schijnheyligheyt.
EEn Vrouwe met een melaets aengeſicht en handen, gekleed in ſchaepsvellen, met een groen Ried vol blaeders en ſpruytſels in de hand. De voeten ſullen oock melaets weſen en naeckt, met een Wolf die onder haere kleeders uytkijckt, en een Swaene ter ſyden. ’t Geene Chriſtus ſeyt Math. v. is genoegh tot verklaeringe van deſe beeldeniſſe, want als hy den Schriftgeleerden en Phariſeen haere Geveinſtheyt wilde verwijten, gelijckt hy haer by graven, die wel ſchoon zijn van buyten, maer van binnen vol ſtanx en doode beenders. Geveinſtheyt dan is niet anders als een naebootſinge van het goede en heylige, in die geene, die booſaerdigh en vol ſchelmerie zijn, en daerom is dit beeld oock melaets gemaeckt in witte kleederen: Want dat kleed bediet het deughdlijck werck, ’t welck de melaetſcheyt der ſonde dapper bedeckt, die in ’t vlees en de ziele gewortelt is. Het groene Riet is een beeld, gelijck H. Pintus over Ezechiel ſeyt, van de Geveinſtheyd, om dat het al waſſende veel ſchoone en rechte blaeders, en geene vrucht voortbrenght, maer is van binnen ledigh en vol wind. ’t Selve ſeyt hy mede van de Swaene, diewelcke witte veeren en ſwart vlees heeft. De Wolf onder haere kleederen, doch van een ander verwe, daer van is geene verklaeringe van noode, gelijck Chriſtus ſulx in ’t Euangelium klaerlijck te kennen geeft.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Homicidio

| ← Dood | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Ho­mi­ci­dio. Dood­slagh, Man­slacht, p. 94 | Er­ro­re. Doo­lin­ge, Mis­ver­stand → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Homicidio. Doodſlagh, Manſlacht.
EEn lelijck gewapent Man met een roode Mantel, die voor een Helmet een Tygers hoofd heeft, weſende bleeck, houdende mette ſlincker hand eens Menſchen hoofd, dat van den romp is afgehouwen, hebbende in den rechter hand een bloot en bloedigh ſwaerd. De Doodſlagh wort op het allerlelijxt afgemaelt, want zy is niet alleen afgryſelijck by den Menſchen, maer dat meer is, zy is ſchricklijck voor God, diewelcke onder andere wetten den doodſlagh heeft verboden, als de alderſchaedlijxte ſaecke die hem op ’t hooghſte mishaeghde, willende dat deſe oock van den altaer ſoude werden geweert, Exodus xxi. Gewapent wort hy gemaelt, om dat de Doodſlagh den Menſche tot weerwraecke verweckt, en daerom moet ſich de Doodſlager wapenen. De Tyger bediet de wreetheyt en felheyt, die den Menſch totten Doodſlagh prickelt en aenhitſt. De bleeckheyt is een werckinge van de gramſchap, die den Doodſlagh by blijft: als mede de Vreeſe die hem roept tot berou en leetweſen. Daerom wort in Geneſi geſeyt, wanneer als Cain ſijnen broeder hadde dood geſlagen, ſoo vluchtede hy, vreeſende de ſtraffe van de rechtvaerdigheyt Godes.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Honore (3)

| ← Ho­no­re. Eere | ‘Ho­no­re. Eere’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ho­no­re nel­le me­dag­lia de Ant. Pio → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 116-117. Publiek domein.
Honore. Eere.
EEn ſchoon Iongelingh in purper gekleet, met Lauwer gekroont, met een Spies in de rechter hand, en in de ſlincker een Hooren van Overvloet, vol vruchten, bloemen en blaeders. Eere is een naem van een vrywillige beſittinge van een deughdelijck gemoed, den Menſch toegeeygent tot belooninge van dieſelve Deughd, en beveſtight door het ooghwit van ’t geen eerlijck is. Thomas ſeyt, de Eere is de belooninge van yder Deughd. Hy wordt jongh en ſchoon gemaeckt, overmidts hy ſonder eenige woorden of ſluytreedenen, ſich aengenaem maeckt. En [ 117 ]het Purpre kleed, beeld de alderhooghſte Eere af, weſende een Koninghlijck cieraet. De Spies en Overvloets Hooren, als mede de Lauwerkrans, zijn drie voornaemſte oorſaecken, waer door een Man plaght vereert te werden: te weten door de Konſten, Rijckdommen of Wapenen. De Lauwerkrans bediet de Wetenſchap; want overmits deſe boom altijt groene blaeders heeft, doch bitter van ſmaeck, alſoo maecken oock de Wetenſchappen den Menſche wel onſterflijck, niet te min worden dieſelve niet verkregen ſonder ſweet en ſuyren arbeyt. Daerom ſeyt Heſiodus, dat de Muſen haer hadden gegeven eenen Scepter van Lauwer, weſende van kleynen ſtaet, opgeklommen door veel arbeyd, totte kenniſſe van de Wetenſchappen der dingen, en totte onſterflijckheyd van haeren naeme.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Hippocresia (2)

| ← Hip­po­cre­sia. Ge­veinst­heyt, […] | ‘Hip­po­cre­sia. Ge­veinst­heyt, Schijn­hey­lig­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Vio­len­za. Ge­weld, […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 165-166. Publiek domein.
Hippocresia. Geveinſtheyt, Schijnheyligheyt.
EEn magere en bleecke Vrouwe, gekleet in half Wolle van blauwe verwe, op veele plaetſen geſcheurt, ’t hoofd op de ſlincker ſchouder hangende, hebbende eenen ſluyer op ’t hoofd, die ’t voorhooft by nae deckt, houdende in de ſlincker hand een Pater noſter en een Brevier daerſe in leeſt, en mette bloote rechter hand geeftſe aen een arm Menſch in ’t openbaer almoeſſen, hebbende beenen en voeten als een Wolf. Hippocreſia of Geveinſtheyt is nae ’t ſeggen van D. Thomas eene ſonde: waer door de Menſche ſich veinſt in ſijne uytwendige handelingen, woorden en gebaerden, heel anders als hy in der daed is, en dat met een ydele eergierigheyt om geacht te worden, weſende droevigh. [ 166 ] Mager en bleeck is zy geſchildert, want Ambroſius ſeyt, de Geveynſde vraegen dear weynigh nae, hoe datſe haer lichaem uythongeren, alleen datſe maer vroom en heyligh mogen gehouden worden, gelijck Matthæi vi verhaelt ſtaet, als ghy vast, doet niet als de geveynſde, &c.
Het kleed van linnen en wollen, druckt uyt, als Ambroſius ſeght, haere wercken door de welcke zy met woorden en geveynſde handelingen de ſchalckheyt van haere innerlijcke boosheden ſoecken te bedecken, vertoonende uytwendigh de eenvoudige onnoſelheyt. En dit wort door het Laeken, en de boosheyt door het Linnen bediet. Het neerhangende hoofd, dat met een Sluyer bedeckt is, mettet Roſarium of Pater noſter &c. geeft te kennen, dat de geveynſde hem verre acht afgeſcheyden van Werreltsche eere en goederen, maer ſchijnt altijt met geeſtlijcke gepeinſen van de Wercken Gods beſigh te zijn. Datſe haere Aelmoeſſe opentlijck aen een arm Menſch geeft, gelijck geſeyt is, bediet de ydele eere van de Geveynſde, diewelcke om by de Werrelt in goede achtinge en eere te zijn, ſoo doenſe haere Aelmoeſſen opentlijck, gelijck Matth. xvi verhaelt, doet niet als de geveynſde, die in de Synagogen en op de hoecken van de ſtraeten Aelmoeſſen geven, om van den Menſchen geſien en geeert te worden. De voeten en beenen als een Wolf, geven te kennen ’t geene Mathæus vii capit. verhaelt, datſe uytwendigh zijn als Schaepen, maer inwendigh als grijpende Wolven.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Honesta

| ← Va­na Glo­ria. Eere of Roem die ydel is. van dien dap­peren Aca­de­mi­cus Phi­lo­po­nus be­ſchre­ven | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Ho­nes­ta. Eer­baer­heyt, p. 110-111 |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Honesta. Eerbaerheyt.
EEn Vrouwe met neergeſlaegen oogen, zeedighlijck gekleet, hebbende eenen ſluyer op ’t hoofd, die haer oogen bedeckt. De deftigheyt van ’t kleed is een teycken van ’t eerlijck gemoed dat in den Menſche is, overſulx eeren wy en houden den perſoon, om ſijne deftige kleedinge in waerden, al is ’t ſchoon dat hy ons onbekent is, weſende de uytwendige dingen van den Menſch, kenteyckens van de inwendige, die op de volmaecktheyt van de ziele ſien. De neergeſlagen oogen zijn kenteyckens van de Eerbaerheyt: Want de dertelheyt in de oogen ſwevende, ſoo gaet de Liefde of [ 111 ]Minne door de oogen naer ’t hert, gelijck de Poëten ſeggen. Maer dieſelve ter aerden nedergeſlagen zijnde, doen blijcken, dat noch de geeſt der dertelheyt, noch de kracht der Minne kan doordringen in de binnenkaemeren van haere ziele. De ſluyer om ’t hoofd is een kenteycken van Eerbaerheyt, en dat ſoo wel naer ’t gebruyck van de oude als nieuwe, weſende dieſelve een vrywillige verhinderinge tegens de dertele drayingen en keeren der oogen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Honore (2)

| ← Ho­no­re, nae de Ge­denck­pen­ningh van Vi­tel­lius | ‘Ho­no­re. Eere’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ho­no­re. Eere → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 116. Publiek domein.
Honore. Eere.
EEn Man van een eerwaerdigh opſicht, en met Palm gekroont, met een gulde keeten aen den hals, als mede braſeletten aen de armen, houdende in de rechter hand een Spieſſe, en in de ſlincker een Schild, waer op geſchildert zijn twee Templen, met een opſchrift: Hic terminus hæret; ſpeelende dit op de Tempels van Marcellus hier vooren verhaelt. Met Palm is hy gekroont, om dat deſe boom, gelijck A. Gellius verhaelt, een teycken is van overwinninge. Want ſoo men op dit hout eenige ſwaerte hanght, ſoo ſal ’t nochtans niet wijcken, maer ſich daer tegens op geven: Weſende dan de Eere een kind van de overwinninge, gelijck Boccatius in ſijne Godenbeſchrijvinge verhaelt. En ſoo paſt het wel dat hy zy geciert met het waepen van ſijn Moeder. De Spies en Schild waeren in oude tijden de wapens der Koningen, in plaets van de kroonen, gelijck Pierius verhaelt. En gelijckmen tot den Tempel van de Eere geene ingangh hadde als door den Tempel der Deughd, ſoo wort verſtaen, dat dat alleene de waere Eere is, die door de Deughd voortkomt. De gulde keetens aen hals en armen, waeren oude Eerteyckens, en wierden van de Romeynen gegeven tot belooninge, van die ſich dapper, in den Krijgh, hadden gedragen, gelijck Plinius verhaelt.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Historia (1)

| ← Ri­for­ma. Her­stel­lin­ge, Be­te­rin­ge | ‘His­to­ria. Ge­schie­de­nis­se’ door Ce­sa­re Ri­pa | His­to­ria → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 200. Publiek domein.
Historia. Geſchiedeniſſe.
VOor de Hiſtorie kan men een Vrouw afmaelen, die haer hoofd keerende, over de ſchouderen, nae der aerde ſiet, alwaer eenige bondelkens ſchriften, half in malkanderen gewonden leggen, houdende een ſchrijfpenne in de hand, in ’t groen gekleet, zijnde ’t ſelve beſteecken met bloemen, Semper Vive genoemt, en van d’ander ſyde ſal een kromme reviere gemaeckt worden, gelijck die in Phrygia was, Menander geheeten, die altijd wederom in ſich ſelve draeyde en keerde.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Honore (1)

| ← Fi­ne. Ein­de | ‘Ho­no­re, nae de Ge­denck­pen­ningh van Vi­tel­lius’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ho­no­re. Eere → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 116. Publiek domein.
Honore, nae de Gedenckpenningh van Vitellius.
EEn Iongelingh met een Spies in de rechter hand, en de halve borſt bloot, oock een Overvloets Hooren in de ſlincker. Aen ’t ſlincker been ſal een Helm ſtaen, weſende ſijn hoofd geciert met ſchoone optoyſels van ſijne eygene hayren. De Spies en de bloote borſt, bedieden, datmen de Eere met kracht moet verdedigen, en met ſuyverheyt en oprechtigheyt bewaeren. De Overvloets Hooren en de Helm geven twee dingen te kennen, die den Menſch lichtlijck in ’t geloof brengen van geeert te worden: d’eene is de Rijckdom, d’andere de Krijghsoeffeningh, d’eerste brenght Eere en dat door goeddadigheyd, en d’ander door hooghmoedigheyd: d’eene door mogelijckheyd om goed te doen, en d’ander met perijckel van ſchaede; d’eene om datſe doet hopen, d’ander om datſe doet vreeſen; d’eene leyt de Eere ſoetlijck by de hand, d’ander trecktſe met kracht van achteren.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Honore (4)

| ← Ho­no­re. Eere | ‘Ho­no­re nel­le me­dag­lia de Ant. Pio’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ele­men­ten of Hoofd­stof­fen → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 117. Publiek domein.
Honore nelle medaglia de Ant. Pio.
EEn Iongelingh in lange en luchtige kleederen, met een Lauwerkrans in d’eene, en een Overvloets Hooren in d’ander hand, diewelcke aerdigh gevult is met blaeders, bloemen en vruchten.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Historia (2)

| ← His­to­ria. Ge­schie­de­nis­se | ‘His­to­ria’ door Ce­sa­re Ri­pa | Fa­me. Hon­ger → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 200-201. Publiek domein.
Historia.
EEn Vrouwe met vleugels, in ’t wit gekleet, die te rugge ſiende een boeck in de rechter hand hout, daerſe schijnt in te ſchrijven, ſtellende haer ſlincker voet op eenen vierkanten ſteen, en ter ſyden haer ſal een Saturnus ſtaen, op wiens ſchouderen ’t boeck leyt, daer zy in ſchrijft. Historia is een konſt, door de welcke men ſchrijvende uytdruckt de gedenckwaerdige handelingen der Menſchen, de deelingen der tijden, de Natuyre, en de verleedene en tegenwoordige toevallen van perſoonen en ſaecken: begrijpende in ſich drie dingen, te weten, Waerheyt, Ordre en Overeenſtemminge.
Gevleugelt iſſe gemaelt, weſende dieſelve een gedenckniſſe van vervolgende dingen die waerdigh zijn te weeten, en die ſich verſpreyt door alle deelen des Werrelts, rennende van tijd tot rijd op de naekomelingen. Dat zy ſich omkeerende over de ſchouderen ſiet, vertoont dat de Hiſtorie een geheughniſſe is van gepaſſeerde ſaecken, die geſchapen en geboren wort voor de naekomelingen. Zy wort ſchrijvende geſtelt, op de maniere als geſeyt is, om dat de geſchreven Hiſtorien gedachtniſſen zijn van de gemoederen, [ 201 ]en beeldeniſſen van ’t lichaem. Waer over Petrarcha in ſijn lxxxiv Klinckdicht aldus ſinght:
Pandulph dit werck is veel te broos, Om te duyren voor altoos, Doch onſe konst die altijt blaeckt, Is ’t die den Menſch onſterflijck maeckt.
Zy hout haeren voet op eenen vierkanten ſteen: Om dat de Hiſtorie altijd moet vaſt ſtaen, en ſich niet laeten omkopen of onder het jock brengen, door d’een of d’ander ſyde, ’t zy door logens of eygen baet: en hierom wortſe in ’t wit gekleet. Saturnus wort aen haer ſyde geſtelt, om dat de Hiſtorie van Cicero genaemt is een getuyghnis van de Tijden, een Meeſterſche van ’t Leven, een licht van de geheughniſſe, en de geeſt of leven van alle handelingen.
# Ordinaris Dingsdaeghse Courante/1653/Nummer 9/Uyt den Hage, den 21 dito

* Afkomstig uit de Ordinaris Dingsdaeghse Courante, dinsdag 25 februari 1653, [p. 2]. Publiek domein.
Uyt den Hage, den 21 dito.
Van de Vloot van den Lieutenant Admirael Tromp hebben wy anders geen tijdinge, als confirmatie dat hy met de Vloot Coopvaerdy-schepen van Vranckrijck vertrocken is, soo dat men die met de eerste goede wint tegen siet: Men gelooft datse door de stijve Oosterlijcke wint een stuck in de Spaense Zee gedreven zijn. Alhier is tijdinge dat het guarnisoen van’t Sas vernemende dat eenige Spaense Soldaten quamen logeren dicht onder de Forten, nae driemael haer gewaerschout hebbende datse souden retireren, eyntlick door refuys op haer geschoten hebben, ende eenige doot geschooten en gevangen genomen.
# Ordinaris Dingsdaeghse Courante/1653/Nummer 9/Wt Texel heeft men

* Afkomstig uit de Ordinaris Dingsdaeghse Courante, dinsdag 25 februari 1653, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Wt Texel heeft men, dat het Schip Samson van Enckhuysen, geladen met Staten goederen, so Ammonitie van Oorlog, als Anckers en Touwerck, om daer mede nae de Straet te gaen, is met een Oosten storm tusschen den 15 ende 16 dito ’s nachts met sijn Anckers door gegaen, ende soo tegen de Tesseler Wal op de gront geraeckt ende leck gestooten, dat hy veel water binnen boort gekregen heeft. Den 18 dito, zijn hem 3 a 4 Lichters aen boort ghekomen om de last eensdeels daer uyt te lichten, om hem weder van de gront te helpen. Den 16 dito zijn 7 a 8 schepen vande Réede onder zeyl gegaen, waer van 2 Directeurs Schepen zijn dewelcke het voor de Helder geset hebben, ende 3 a 4 nae Noorwegen te gaen (so men seyt). Oock worter geseyt, dat int uytloopen een West-Indie-vaerder met Ammonitie van Oorlog (dewelcke men vermoede nae Engelandt te willen, met noch een Boeyer met Tarw geladen,) zijn van den Officier van Huysduynen aengehaelt ende in ’t Nieuwe Diep gebracht. Den 11 dito is hier een Oost-vaerder met Granen geladen hier binnen gekomen, en is den 20 dito in de Balck gezeylt, ende ’t segghen is datter noch eenige voor de Wal souden zijn. Den 21 dito zijn de boven gemelde Directeurs Oorlogs-schepen door contrarie wint wederom voor Texel op de Réede gekomen.
# Ordinaris Dingsdaeghse Courante/1666

| ← 1665 | Ordinaris Dingsdaeghse Courante Jaargang 1666 | 1667 → |
* Van deze jaargang zijn drie nummers bekend.
| Nummer 1 | di. 5 januari 1666 |
| Nummer 3 | di. 19 januari 1666 |
| Nummer 45 | di. 9 november 1666 |
# Ordinaris Dingsdaeghse Courante/1666/Nummer 45/Amsterdam den 8 November

* Afkomstig uit de Ordinaris Dingsdaeghse Courant, 9 november 1666, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Amſterdam den 8 November. Hier zijn eenige Siecken uyt Texel aengekomen, die seggen, dat den Vriesen Admirael Enno Doedes, waer op sy sijn geweest, daer gearriveert was, sonder dat konnen seggen, of den Commandeur van der Saen daer mede by is. De Jooden alhier leven wederom in groote hoope, dat hun bewuste Messias, van welckers gesontheyt en wel varen sy seggen verscheyden brieven ontfangen te hebben, haest tot hun verlossinge sal herstellen het Rijcke Israels; maer sy koesteren hun met ydele vertroostingen. Uyt ter Zee is niets. Men seght, dat Brieven van Bremen zijn, dat die Stadt met de Sweden verdragen is, waer van men de sekerheyt verwaght.
# Ordinaris Dingsdaeghse Courante/1666/Nummer 45/Antwerpen den 4 November

* Afkomstig uit de Ordinaris Dingsdaeghse Courant, 9 november 1666, [p. 2]. Publiek domein.
[ 2 ]Antwerpen den 4 November. Hier in het rondt wert veel hout opgekocht, ’t welck men seght, dat tot de weder-opbouwinge der Stadt Londen, sal gebruyckt werden. Onsen Gouverneur Castel Rodrigo, doet alle vlijt de sterckte CharleRoy op ’t spoedighste gereedt te hebben, alsoo men, niet sonder reden, groote Umbragie heeft op Vranckrijck. De Negotie op Engelandt wascht dagelijcks aen. Men seght, dat het houwelijck van de Keyser met de Infante van Spanje, soo wel hier als tot Weenen en Madrid sal gecelebreert werden. Van Ceulen schrijft men, dat de sterfte daer begon te cesseren.