OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 11/Oost-indische hoen-waaijer

| ← Emailleren van ijzer | Oost-indische hoen-waaijer (1867) De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 11 (1867), p. 88. | Vaten zonder duigen → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 88 ] OOST-INDISCHE HOEN-WAAIJER, Men weet dat waaijers uit boombladeren, papier, vederen, taf en andere ligte stoffen vervaardigd worden, en dat het gebruik er van in het Oosten, in Indië en in China van een zeer hooge oudheid dagteekent. Met de paauwen, die in de vijfde eeuw voor Christus in Griekenland begonnen bekend te worden, kwamen tevens de waaijers paauwenvederen, een voortbrengsel der verwijfdheid en weelde van de Klein-Aziatische kustbewoners, in gebruik. Te Athene beschouwde men den waaijer als den scepter der schoonheid, en de Romeinsche dames hielden dien evenzeer in hooge achting. Italië en Spanje kenden en gebruikten den waaijer vroeger dan Frankrijk, Duitschland en Nederland, alwaar hij eerst in de 16$^e$ eeuw in zwang kwam. Ook was de waaijer niet zooals de tegenwoordige maar had toen slechts een steel, waaraan een gekleurd kaartenpapier, gewoonlijk met vederen omzet, bevestigd was. Eerst in de 17$^e$ eeuw vervaardigde men waaijers van verscheidene op een as zich bewegende staafjes van verschillende grondstoffen, volgens de Chinesche wijze. Onder Lodewijk XIV, waren zij een noodzakelijk artikel van weelde en het hout werd door perlemoer, ivoor, goud, staal en schildpad, en het gekleurde papier door allerlei beeld- en bloemwerk vervangen. Onder het schrikbewind der Fransche republiek moesten ook de aristokratische waaijers verdwijnen, die echter na dat tijdperk weder gebruikt werden, zoowel door de dochters en echtgenooten van democraten als door die van aristocraten.
Zonder het nut der waaijers te willen betwisten, als een schaduwgevend voorwerp voor de gloeijende zonnestralen of als een vuurscherm, in den winter maken wij opmerkzaam op de buitensporigheden van het weelderige en hedendaagsche grillige eener mode.
Op de Parijsche tentoonstelling bevinden zich onder de voortbrengselen der weelde uit Oost-Indië, waar de Europesche mode onder den sterken invloed van het klimaat staat, verscheidene waaijers, welke uit hoenders van de groote en donkerkleurige soorten van dat land, vervaardigd worden. Het dier, nadat men de ingewanden er uitgenomen heeft, wordt daartoe geplet, behalve de borst, hals en kop, die met kurk opgevuld zijn en boven het vlak uitsteken. De pooten zijn op een stang bevestigd, die den steel van den waaijer uitmaakt, zoodat men hem even als een parasol kan verlengen en toebuigen. In Engeland en ook hier en daar ons vaderland gebruikt men deze waaijers ook als vuurschermen, die men aan den leunstoel vastmaakt.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 11/Vaten zonder duigen

| ← Oost-indische hoen-waaijer | Vaten zonder duigen (1867) De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 11 (1867), p. 88. | Schrijfkunst → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 88 ]VATEN ZONDER DUIGEN. In Amerika, waar duizende vaten benoodigd zijn voor het vervoer van petroleum, is men op het denkbeeld gekomen om vaten te maken zonder duigen. Dunne strepen wit eikenhout worden spiraalsgewijze gewonden om een vorm, overeenkomende met het inwendige van een fust, zoodanig dat iedere volgende laag kruiselings over de voorgaande komt te liggen, terwijl de verschillende lagen aan elkander worden verbonden door tusschenliggende lagen lijm of cement. Vaten, uit veertien doelmatige lijm- of cement-lagen zamengesteld, zijn bevonden voldoende sterk te zijn. De bodems worden op dezelfde wijze gevormd. Op deze manier kunnen vaten spoedig en zeer goedkoop gemaakt worden. Zij zijn zeer ligt en niet onderhevig aan lekken. Zij worden voornamelijk voor de petroleum vervaardigd.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 11/De geur van bloemen

| ← Schrijfkunst | De geur van bloemen (1867) De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 11 (1867), p. 88. | Schuifladder → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 88 ]DE GEUR VAN BLOEMEN. Een der beste wijzen om den geur der bloemen te verzamelen is deze: men vulle een flesch met de bladeren van versch geplukte bloemen en giete daarop zooveel zwavel-koolstof, dat zij geheel onderstaan; men sluite vervolgens de flesch en schudde ze goed. Nadat de flesch alzoo bij gewone luchtwarmte 6 uren gestaan heeft, giete men de zwavel-koolstof in een tweede flesch, die ook met de bladeren van dezelfde bloemsoort gevuld is, en na gelijke behandeling giete men de zwavel-koolstof in een derde of vierde flesch. Zijn groote hoeveelheden bloembladeren gebruikt, dan zal de zwavel-koolstof daarna een donkere kleur hebben aangenomen. Het water in de bladeren wordt uit de poriën verdrongen en zakt naar den bodem.
Om nu de geurstof af te scheiden, kan men, indien er slechts van kleine hoeveelheden sprake is, de zwavel-koolstof laten verdampen; de achterblijvende essence wordt dan behandeld met eene kleine hoeveelheid alkohol van 40°. Men kan ook zoete amandelolie bij de zwavel-koolstof voegen en den inhoud gedurende vier dagen drie of viermaal per dag goed omschudden; stelt men daarna het mengsel aan de lucht bloot in een open schaal, dan verdampt de zwavel-koolstof en houdt men de essence in de amandelolie terug. Heeft men met groote hoeveelheden te doen, dan destilleert men in een waterbad bij de laagst mogelijke temperatuur, zoodat geen zwavel-koolstof verloren ga, noch de aroma of geurstof worde vernietigd. Tien gewigtsdeelen bladeren met tien deelen zwavel-koolstof en drie deelen zoete amandelolie geven uitmuntende resultaten. De fijne geparfumeerde olie is zeer geschikt voor alle doeleinden, waarbij aromatische geuren gebruikt worden.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 12/Naar Rome

* Afkomstig uit De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 12 (1867), p. 94. Publiek domein.
NAAR ROME!
Op 't Vatikaan,
 Met 't kruis belaân,
 Staat Pius onze Vader:
 Een roovrenstoet,
 Belust op bloed,
 Trekt altijd, altijd nader.
Op, Neerlands jeugd! op, Neerlands jeugd!
 Naar 't heilig, heilig Rome!
 In dolle vaart,
 Met toorts en zwaard,
 Brult ginds een rooverhorde
 Door Pius land,
 Sticht moord en brand,
 En breekt er regt en orde.
Op, Neerlands jeugd! op, Neerlands jeugd!
 Naar 't heilig, heilig Rome!
 Een helsche schaar
 Heeft Gods altaar
 Met wreevle hand geschonden:
 Een tijgren-drom
 Waart rond en om,
 En zint, op helsche vonden.
Op, Neerlands jeugd! op, Neerlands jeugd!
 Naar 't heilig, heilig Rome!
 Paus Pius lijdt:
 Van wijd en zijd
 Vergaderen zijn telgen:
 Het Christenbloed
 Ontvlamt in moed,
 Om 't rooversrot te delgen.
Op, Neerlands jeugd! op, Neerlands jeugd!
 Naar 't heilig, heilig Rome!
 Dáár streden al
 Een duizendtal
 Van helden, Neerlands zonen!
 Dáár dronk de grond
 Hun bloed, en vond
 Ons Neerland martelkroonen!
Op, Neerlands jeugd! op, Neerlands jeugd!
 Naar 't heilig, heilig Rome!
 Gods krijgsbazuin
 Schalt van de kruin
 Der heilge Zeven-heuvlen!
 De christenjeugd
 Snelt toe, verheugd
 Voor God en Paus te sneuvlen,
Op, Neerlands jeugd! op, Neerlands jeugd!
 Naar 't heilig, heilig Rome!
 Bataven, op!
 Het kruis in top!
 Op, Neerlands dappre loten!
 Paus Pius lijdt:
 Op, op ten strijd!
 Voor God uw bloed vergoten!
Op, Neerlands jeugd! op, Neerlands jeugd!
 Naar 't heilig, heilig Rome!
# Gezelle/Doce nos orare

| ← Het manelicht | Rijmsnoer om en om het jaar (1897) door Guido Gezelle Doce nos orare | Vigilate et orate → |
* Uitgegeven in Rousselaere door Jules de Meester.
[ 241 ]
DOCE NOS ORARE
# Gezelle/Duiven

| ← De Leye | Laatste verzen (1901) door Guido Gezelle Duiven | Musschen → |
* Uitgegeven in Antwerpen — Gent door De Nederlandsche Boekhandel.
[ 93 ]
DUIVEN.
KORTRIJK, 10/2 '98.
# Gezelle/Dom en dwaas gedolven

| ← Te late is het geweend | Tijdkrans door Guido Gezelle Dom en dwaas gedolven | Vroeg → |
* Uitgegeven in Amsterdam door L. J. Veen.
# Gezelle/Eenzaam om mij allentwegen

| ← o Nachtlijk duister | Tijdkrans door Guido Gezelle Eenzaam om mij | Zoo de blâren → |
* Uitgegeven in Amsterdam door L. J. Veen.
EENZAAM OM MIJ
# Gezelle/Drakenaren

| ← Enne | Rijmsnoer om en om het jaar (1897) door Guido Gezelle Drakenaren | Zonnenondergang → |
* Uitgegeven in Rousselaere door Jules de Meester.
[ 220 ]
DRAKENAREN
# Gezelle/Een' witte schorte...

| ← Ik heb dat huis gezien | Tijdkrans door Guido Gezelle Een witte schorte | 't Is al te zwaar → |
* Uitgegeven in Amsterdam door L. J. Veen.
# Gezelle/Een dichterlijke groet uit 't oude land

Gebroeders, verre in ‘t westen weg, gedoogt dat ik goêndag u zeg die ben gebleven gezond in ‘t oude land in ‘t vrije leven.
Ik dicht nog altemets entwat, in onze tale, op dit op dat; en kwam vandage te lezen onverwacht uw' verzenvrage.
Zoo haast heb ik de pen gepakt, met int heur' stalen bek gewakt; ik zit al neere en schrijve u, eerst van al: ‘t is zomersch weere.
De zonne die in ‘t oosten, wit en wolkenloos, te blinken zit, laat onze boeren hun versch gemaaide hooi met vorken roeren.
Bij u is ‘t nacht; gij slaapt wellicht, of wandelt onder ‘t sterrelicht: terwijl ik wake en welgezind een vlaamsch gedichtje u make.
God vordere u, gebroeders! Sterk en kloek begost aan ‘t kerkewerk: ‘t en zal niet baten zoo lang gij ‘t onbegost zult liggen laten.
Die wel begint heeft half gedaan, dat vinde ik in de boeken staan van alle streken, daar wijze liên gezonde waarheid spreken.
Dus opgepast, en, doet elkeen zijn duwken, zij dat groot of kleen, na korte tijden zoo zult ge u dankbaar zien een kerke wijden.
Nu weg van hier, naar ‘t verre land,
mijn dichtje; en, aan den overkant
van ‘t breede water,
eerbiedig groet ons volk en zegt: tot later.
Guido Gezelle (voor 13/8/1894)
# Gezelle/Een heilig einde

| ← Zoo de blâren | Tijdkrans door Guido Gezelle Een heilig einde | Hoe langer weg → |
* Uitgegeven in Amsterdam door L. J. Veen.
# De Stijl/Jaargang 1/Nummer 4

| ← Nummer 3 | De Stijl Jrg. 1, Nr. 4 (februari 1918) | Nummer 5 → |
* B. van der Leck, Over schilderen en bouwen, p. 37-38. Zie Digital Dada Library.
* J.J.P. Oud, Architectonische beschouwing bij bijlage VIII, p. 39-41. Zie Digital Dada Library.
* Piet Mondriaan, De nieuwe beelding in de schilderkunst. IV. Beeldingsmiddel en compositie. (Vervolg), p. 41-45.
* Gino Severini, La peinture d’avant-garde [3], p. 45-47. Zie Digital Dada Library.
* Theo van Doesburg, Fragmenten I, p. 47-48.
* Anoniem, Mededeeling, p. 48.
* Anoniem, Rectificaties, p. 48.
* Plotinus, De kunst staat boven de natuur, […], p. 48.
# De Stijl/Jaargang 1/Nummer 4/De kunst staat boven de natuur

* De Stijl, Jrg. 1, Nr. 4 (februari 1918)
* ‘De kunst staat boven de natuur, […]’ door Plotinus, p. 48.
[ 48 ]DE KUNST STAAT BOVEN DE NATUUR, OMDAT ZIJ DE IDEËEN UITDRUKT, WIER ONVOLKOMEN AFBEELDING DE NATUURDINGEN ZIJN. DE KUNSTENAAR, UIT ZICHZELF PUTTENDE, VERHEFT ZICH BOVEN DE GRILLIGE WERKELIJKHEID TOT DE REDE, DOOR EN NAAR WELKE OOK DE NATUUR SCHEPT.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 72.
# De Stijl/Jaargang 1/Nummer 3

| ← Nummer 2 | De Stijl Jrg. 1, Nr. 3 (januari 1918) | Nummer 4 → |
* J.J.P. Oud, Kunst en machine, p. 25-27. Zie Digital Dada Library.
* Gino Severini, La peinture d’avant-garde [2], p. 27-28. Zie Digital Dada Library.
* Piet Mondriaan, De nieuwe beelding in de schilderkunst. 3. De nieuwe beelding als abstract-reëele schilderkunst. Beeldingsmiddel en compositie, p. 29-31.
* Jan Wils, De nieuwe bouwkunst, p. 31-33. Zie Digital Dada Library.
* Vilmos Huszár, Aesthetische beschouwingen [2], p. 33-35. Zie Digital Dada Library.
* Theo van Doesburg, „Hamer en zaag”. Stillevenkompositie door V. Huszar. (Bij bijlage VII), p. 35-36.
* Antony Kok, Denkextracten, p. 36. Zie Digital Dada Library.
# De Stijl/Jaargang 1/Nummer 4/Fragmenten I

* De Stijl, Jrg. 1, Nr. 4 (februari 1918)
* ‘Fragmenten. I’ door Theo van Doesburg, p. 47-48.
[ 47 ]FRAGMENTEN. I.
DOOR THEO VAN DOESBURG.
De mensch is gevangen in de illusie der waanverhoudingen van het individueele, de natuur. Voorheen trachtte de mensch zich door middel van den godsdienst van deze illusie te bevrijden. De godsdienst werd geacht een aandoening te vertolken, die boven de betrekkelijkheid van het individueele uit is. De godsdienst vermocht deze aandoening echter niet te vertolken dan door middel van de kunst in al hare vormen: muziek, het woord, de dans en de beeldende kunsten. Deze onmacht van den godsdienst om zelfstandig een aandoening boven de betrekkelijkheid van het individueele uit, te vertolken, wordt door de nieuwe beelding overwonnen.
De moderne kunst is de rechtstreeksche bemiddelaarster tusschen den mensch en het volstrekte. De moderne kunstenaar vernietigt de illusie der waanverhoudingen. Zijn esthetisch bewustzijn reageert slechts op het bovenbetrekkelijke, het universeele. Door de vernietiging van de illusie der waanverhoudingen van het individueele, de natuur, brengt hij de elementair-beeldende, [ 48 ]verhoudingen, waaraan de wereld onderworpen is naar voren. Hij herstelt de wereld volgens zuiver aesthetisch beginsel, door de verhoudingen van uitersten (dissonanten) of overeenkomsten (consonanten) in kleur of vorm. In de aesthetische aandoening die de beschouwer door een zuiver beeldend kunstwerk ondergaat, herstelt deze zich onmiddellijk — bewust of onbewust; meestal eerst onbewust en later meer intellectueel-bewust — in het volstrekte.
Omdat alleen de moderne, abstracte, kunst tot deze bemiddeling in staat is, aangezien in haar het bizondere (natuurlijke) vernietigd is, is deze meest volmaakte kunstuiting aangewezen in de toekomst de ritueele handelingen van den godsdienst te vervangen en in andere vormen als dansfiguren, beeldend gebarenspel, zuiver aesthetisch op te lossen. Het spreekt vanzelf, dat de kunst, eenmaal die hoogte bereikt hebbende, nimmer tot een betrekkelijke voorstelling of tot een symbolische afbeelding kan terugkeeren, aangezien, zoowel uit aesthetisch als uit nieuw-religieus standpunt, het profaneeren van het volstrekte door de illusie der waanverhoudingen de waarheid verzwakt.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 71-72.
# De Stijl/Jaargang 1/Nummer 2

| ← Nummer 1 | De Stijl Jrg. 1, Nr. 2 (december 1917) | Nummer 3 → |
* Piet Mondriaan, De nieuwe beelding in de schilderkunst. 2. De nieuwe beelding als stijl, p. 13-18.
* Gino Severini, La peinture d’avant-garde [1], p. 18-20. Zie Digital Dada Library.
* V. Huszar, Aesthetische beschouwingen [1], p. 20-23. Zie Digital Dada Library.
* Redactie, Aan de medewerkers, p. 23.
* Anthony Kok, Het moderne schilderij in het interieur [2], p. 24. Zie Digital Dada Library.
# De Stijl/Jaargang 1/Nummer 2/Aan de medewerkers

* De Stijl, Jrg. 1, Nr. 2 (december 1917)
* ‘Aan de me­de­wer­kers’ door de redactie, p. 23.
[ 23 ]AAN DE MEDEWERKERS.
Bijdragen voor het eerstvolgend nummer moeten ter voorkoming van vertraging, uiterlijk den 16en van den maand in ons bezit zijn.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 35.
# Staatsblad van Suriname nr. 3 van 25 november 1975

Akte van Souvereiniteit
Akte van Erkenning (SB)
# Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden/1921/Nummer 518

* Afkomstig uit het Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden, 1921, nr. 518 (19 april 1921). Auteursrechten vrijgegeven (CC0).
STAATSBLAD
van het
KONINKRIJK DER NEDERLANDEN.
| (N$^o$. 518.) | WET van den 16den Maart 1921, houdende naturalisatie van P. Windhausen. |
Wij WILHELMINA, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz.
Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! doen te weten:
Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat
Paulus Windhausen
aan Ons een verzoek om naturalisatie heeft ingediend, met overlegging van de bewijsstukken, bedoeld in art. 3 der wet van 12 December 1892 (Staatsblad n$^o$. 268) op het Nederlanderschap en het ingezetenschap, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 15 Juli 1910 (Staatsblad n$^o$. 216);
Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:
Artikel 1.
De hoedanigheid van Nederlander wordt bij deze verleend aan Paulus Windhausen, geboren te Waldniel, gemeente Burgwaldniel (Pruisen) den 11 Mei 1871, kunstschilder, wonende te Roermond, provincie Limburg.
Artikel 2.
Deze wet treedt in werking met ingang van den dag na dien harer afkondiging.
Lasten en bevelen, dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst, en dat alle Ministerieele Departementen, Autoriteiten, Colleges en Ambtenaren, wie zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven te ’s-Gravenhage, den 16den Maart 1921.
| | WILHELMINA. |
| De Minister van Justitie, heemskerk. |
* De Minister van Justitie, heemskerk.
# St. Gerardusklokje/Jaargang 14/Nummer 9/Het St. Gerardus-Kerkboek met groote letters

* Afkomstig uit het St. Gerardusklokje, jrg. 14, nr. 9 (september 1933), p. 180. Publiek domein in de EU.
[ 180 ]Het St. Gerardus-Kerkboek met groote letters
Zoo dikwijls reeds hebben de vereerders van St. Gerardus gevraagd naar een kerkboek van den grooten heilige in grootere en duidelijker letter uitgegeven. De onvermoeide Redemptorist Pater A. Brinkman heeft ook aan dat verlangen voldaan. Naast zijn vroegere kerkboeken van St. Gerardus: „Man naar Gods Hart” en „Heraut der Liefde” verscheen thans voor eenige weken zijn kerkboek voor slechtzienden: „H. Gerardus Majella, Vriend van Jezus”, door A. Brinkman, Redemptorist. Kort te voren was door hem uitgegeven: „De H. Gerardus Majella in afbeeldingen door A. Windhausen met eenvoudigen uitleg voor kinderen.” Wat de prijzen betreft verwijzen wij naar bl. 3 van den omslag dezer aflevering.
# Staatkundige vereniging Zeeuws-Vlaanderen met Zeeland

Wij Willem, bij de gratie Gods, prinse van Oranje-Nassau, souverein vorst der Verënigde Nederlanden, enz., enz., enz.
Aan alle de genen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doen te weten :
Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat, zoo wel de overeenstemming van zeden en gewoonten als de naauwe betrekkingen van binnenlandschen handel, welke steeds tusschen StaatsVlaanderen en Zeeland bestonden, en eindelijk het door die bewoners van Staats-Vlaanderen gemanifesteerd verlangen, allezins raadzaam maken, die landen met de provincie van Zeeland te vereenigen en onder hetzelfde bestuur te brengen, terwijl zij ook, in vroegere tijden, gelijk uit 's lands geschiedenis, blijkt, en de akte van committimus aantoont, meermalen, het zij geheel, het zij gedeeltelijk onder het beheer der Staten van Zeeland of hunne gecommitteerde Raden gestaan hebben, en de Raad van Vlaanderen te voren te Middelburg gevestigd was.
Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord en, met gemeen overleg der Staten-Generaal dezer landen, ingevolge het bepaalde bij art. 55 der grondwet, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij dezen, dat, met alteratie van het bij art. 54 van de grondwet bepaalde, dat gedeelte der Generaliteits-landen, hetwelk gelegen is op den linker oever van de Wester-Schelde en te voren Staats-Vlaanderen uitmaakte, zal worden vereenigd met de provincie van Zeeland, en onder hetzelfde bestuur gebragt.
En zal de tegenwoordige wet in het staatsblad worden geïnsereerd.
Gegeven in 's Gravenhage den 20 Julij des jaars 1814, en van Onze Regering het eerste.
(geteekend) Willem
Ter ordonnantie van zijne Koninklijke Hoogheid,
de Algemeene Secretaris van Staat,
(geteekend) A.R. Falck.
# Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden/1921/Nummer 517

* Afkomstig uit het Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden, 1921, nr. 517 (19 april 1921). Auteursrechten vrijgegeven (CC0).
STAATSBLAD
van het
KONINKRIJK DER NEDERLANDEN.
| (N$^o$. 517.) | WET van den 16den Maart 1921, houdende naturalisatie van A. Windhausen. |
Wij WILHELMINA, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz.
Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! doen te weten:
Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat
Albinus Windhausen
aan Ons een verzoek om naturalisatie heeft ingediend, met overlegging van de bewijsstukken, bedoeld in art. 3 der wet van 12 December 1892 (Staatsblad n$^o$. 268) op het Nederlanderschap en het ingezetenschap, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 15 Juli 1910 (Staatsblad n$^o$. 216);
Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:
Artikel 1.
De hoedanigheid van Nederlander wordt bij deze verleend aan Albinus Windhausen, geboren te Kirspelwaldniel (Pruisen) den 20 Mei 1863, kunstschilder, wonende te Roermond, provincie Limburg.
Artikel 2.
Deze wet treedt in werking met ingang van den dag na dien harer afkondiging.
Lasten en bevelen, dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst, en dat alle Ministerieele Departementen, Autoriteiten, Colleges en Ambtenaren, wie zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven te ’s-Gravenhage, den 16den Maart 1921.
| | WILHELMINA. |
| De Minister van Justitie, heemskerk. |
* De Minister van Justitie, heemskerk.
# St. Gerardusklokje/Jaargang 4/Nummer 11/Wie helpt er mee?

* Afkomstig uit het St. Gerardusklokje, jrg. 4, nr. 11 (november 1923), p. 166. Publiek domein.
Wie helpt er mee?
DOOR verschillende oorzaken, en niet het minst door den invloed der ongunstige tijden, zijn dit jaar vele plaatsen in de rijen onzer inteekenaren opengevallen. Wie helpt er mee, die open plaatsen wederom te bezetten? Aan al degenen, die ons van af het verschijnen dezer af­levering tot einde December minstens één nieuwen abonné bezorgen (hetzij nog voor dezen jaargang, hetzij voor den volgenden, die met Januari 1924 begint), zenden wij voor deze bijzondere gelegenheid gratis en franco een kunstplaat op carton met voorstelling van den H. Gerardus en het onderschrift: „H. Gerardus, zegen ons huisgezin.” Nog bevelen wij onzen lezers bijzonder aan: „Levensschets van den grooten Volksheilige Gerardus Majella.” Dit keurig uitgevoerd boekje van den bekenden schrijver, den Eerw. Pater J. Timmermans C. ss. R., is 48 blz. groot en versierd met een achttal afbeeldingen naar schilderijen van den kunstschilder A. Windhausen).