# Statenvertaling (1888) Hebrëen

| ← Filemon | Statenvertaling (1888) Hebrëen | Jakobus → |
[ 1792 ]
Hebrëen
$^1$God, voortĳds veelmaal en op velerlei wĳze, tot de vaderen gesproken hebbende door de profeten, heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door den Zoon;
2 Welken Hĳ gesteld heeft tot een Erfgenaam van alles, door Welken Hĳ ook de wereld gemaakt heeft;
3 Dewelke, alzo Hĳ is het Afschĳnsel Zĳner heerlĳkheid, en het uitgedrukte Beeld Zĳner zelfstandigheid, en alle dingen draagt door het woord Zĳner kracht, nadat Hĳ de reinigmaking onzer zonden door Zichzelven te weeg gebracht heeft, is gezeten aan de rechter hand der Majesteit in de hoogste hemelen;
4 Zoveel treffelĳker geworden dan de engelen, als Hĳ uitnemender Naam boven hen geerfd heeft.
5 Want tot wien van de engelen heeft Hĳ ooit gezegd: Gĳ zĳt Mĳn Zoon, heden heb ik U gegenereerd? En wederom: Ik zal Hem tot een Vader zĳn, en Hĳ zal Mĳ tot een Zoon zĳn?
6 En als Hĳ wederom den Eerstgeborene inbrengt in de wereld, zegt Hĳ: En dat alle engelen Gods Hem aanbidden.
7 En tot de engelen zegt Hĳ wel: Die Zĳn engelen maakt geesten, en Zĳn dienaars een vlam des vuurs.
8 Maar tot den Zoon zegt Hĳ: Uw troon, o God, is in alle eeuwigheid; de schepter Uws koninkrĳks is een rechte schepter.
9 Gĳ hebt rechtvaardigheid liefgehad, en ongerechtigheid gehaat; daarom heeft U, o God! Uw God gezalfd met olie der vreugde boven Uw medegenoten.
10 En: Gĳ, Heere! hebt in den beginne de aarde gegrond, en de hemelen zĳn werken Uwer handen;
11 Dezelve zullen vergaan, maar Gĳ blĳft altĳd, en zĳ zullen alle als een kleed verouden;
12 En als een dekkleed zult Gĳ ze ineenrollen, en zĳ zullen veranderd worden; maar Gĳ zĳt Dezelfde, en Uw jaren zullen niet ophouden.
13 En tot welken der engelen heeft Hĳ ooit gezegd: Zit aan Mĳn rechter hand, totdat Ik Uw vĳanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten?
14 Zĳn zĳ niet allen gedienstige geesten, die tot dienst uitgezonden worden, om dergenen wil, die de zaligheid beerven zullen?
2 1 Daarom moeten wĳ ons te meer houden aan hetgeen van ons [ 1793 ]gehoord is, opdat wĳ niet te eniger tĳd doorvloeien.
2 Want indien het woord, door de engelen gesproken, vast is geweest, en alle overtreding en ongehoorzaamheid rechtvaardige vergelding ontvangen heeft; 3 Hoe zullen wĳ ontvlieden, indien wĳ op zo grote zaligheid geen acht nemen? dewelke, begonnen zĳnde verkondigd te worden door den Heere, aan ons bevestigd is geworden van degenen, die Hem gehoord hebben;
4 God bovendien medegetuigende door tekenen, en wonderen, en menigerlei krachten en bedelingen des Heiligen Geestes, naar Zĳn wil.
5 Want Hĳ heeft aan de engelen niet onderworpen de toekomende wereld, van welke wĳ spreken. Maar iemand heeft ergens betuigd, zeggende:
6 Wat is de mens, dat Gĳ zĳner gedenkt, of des mensen zoon, dat Gĳ hem bezoekt!
7 Gĳ hebt hem een weinig minder gemaakt dan de engelen; met heerlĳkheid en eer hebt Gĳ hem gekroond, en Gĳ hebt hem gesteld over de werken Uwer handen;
8 Alle dingen hebt Gĳ onder zĳn voeten onderworpen. Want daarin, dat Hĳ hem alle dingen heeft onderworpen, heeft Hĳ niets uitgelaten, dat hem niet onderworpen zĳ; doch nu zien wĳ nog niet, dat hem alle dingen onderworpen zĳn;
9 Maar wĳ zien Jezus met heerlĳkheid en eer gekroond, Die een weinig minder dan de engelen geworden was, vanwege het lĳden des doods, opdat Hĳ door de genade Gods voor allen den dood smaken zou.
10 Want het betaamde Hem, om Welken alle dingen zĳn, en door Welken alle dingen zĳn, dat Hĳ, vele kinderen tot de heerlĳkheid leidende, den oversten Leidsman hunner zaligheid door lĳden zou heiligen.
11 Want en Hĳ, Die heiligt, en zĳ, die geheiligd worden, zĳn allen uit een; om welke oorzaak Hĳ Zich niet schaamt hen broeders te noemen.
12 Zeggende: Ik zal Uw naam Mĳn broederen verkondigen; in het midden der Gemeente zal Ik U lofzingen.
13 En wederom: Ik zal Mĳn betrouwen op Hem stellen. En wederom: Zie daar, Ik en de kinderen, die Mĳ God gegeven heeft.
14 Overmits dan de kinderen des vleses en bloeds deelachtig zĳn, zo is Hĳ ook desgelĳks derzelve deelachtig geworden, opdat Hĳ door den dood te niet doen zou dengene, die het geweld des doods had, dat is, den duivel;
15 En verlossen zou al degenen, die met vreze des doods, door al hun leven, der dienstbaarheid onderworpen waren.
16 Want waarlĳk, Hĳ neemt de engelen niet aan, maar Hĳ neemt het zaad Abrahams aan.
17 Waarom Hĳ in alles den broederen moest gelĳk worden, opdat Hĳ een barmhartig en [ 1794 ]een getrouw Hogepriester zou zĳn, in de dingen, die bĳ God te doen waren, om de zonden des volks te verzoenen.
18 Want in hetgeen Hĳ Zelf, verzocht zĳnde, geleden heeft, kan Hĳ dengenen, die verzocht worden, te hulp komen.
3 1 Hierom, heilige broeders, die der hemelse roeping deelachtig zĳt, aanmerkt den Apostel en Hogepriester onzer belĳdenis. Christus Jezus;
2 Die getrouw is Dengene, Die Hem gesteld heeft, gelĳk ook Mozes in geheel zĳn huis was.
3 Want Deze is zoveel meerder heerlĳkheid waardig geacht dan Mozes, als degene, die het huis gebouwd heeft, meerder eer heeft, dan het huis.
4 Want een ieder huis wordt van iemand gebouwd; maar Die dit alles gebouwd heeft, is God.
5 En Mozes is wel getrouw geweest in geheel zĳn huis, als een dienaar, tot getuiging der dingen, die daarna gesproken zouden worden;
6 Maar Christus, als de Zoon over Zĳn eigen huis; Wiens huis wĳ zĳn, indien wĳ maar de vrĳmoedigheid en den roem der hoop tot het einde toe vast behouden.
7 Daarom, gelĳk de Heilige Geest zegt: Heden, indien gĳ Zĳn stem hoort,
8 Zo verhardt uw harten niet, gelĳk het geschied is in de verbittering, ten dage der verzoeking, in de woestĳn;
9 Alwaar Mĳ uw vaders verzocht hebben; zĳ hebben Mĳ beproefd, en hebben Mĳn werken gezien, veertig jaren lang.
10 Daarom was Ik vertoornd over dat geslacht, en sprak: Altĳd dwalen zĳ met het hart, en zĳ hebben Mĳn wegen niet gekend.
11 Zo heb Ik dan gezworen in Mĳn toorn; Indien zĳ in Mĳn rust zullen ingaan!
12 Ziet toe, broeders, dat niet te eniger tĳd in iemand van u zĳ een boos, ongelovig hart, om af te wĳken van den levenden God;
13 Maar vermaant elkander te allen dage, zolang als het heden genaamd wordt, opdat niet iemand uit u verhard worde door de verleiding der zonde.
14 Want wĳ zĳn Christus deelachtig geworden, zo wĳ anders het beginsel van dezen vasten grond tot het einde toe vast behouden;
15 Terwĳl er gezegd wordt: Heden, indien gĳ Zĳn stem hoort, zo verhardt uw harten niet, gelĳk in de verbittering geschied is.
16 Want sommigen, als zĳ die gehoord hadden, hebben Hem verbitterd, doch niet allen, die uit Egypte door Mozes uitgegaan zĳn.
17 Over welke nu is Hĳ vertoornd geweest veertig jaren? Was het niet over degenen, die gezondigd hadden, welker lichamen gevallen zĳn in de woestĳn?
18 En welken heeft Hĳ gezworen, dat zĳ in Zĳn rust niet zouden ingaan, anders dan dengenen, die ongehoorzaam geweest [ 1795 ]waren?
19 En wĳ zien, dat zĳ niet hebben kunnen ingaan vanwege hun ongeloof.
4 1 Laat ons dan vrezen, dat niet te eniger tĳd, de belofte van in Zĳn rust in te gaan nagelaten zĳnde, iemand van u schĳne achtergebleven te zĳn.
2 Want ook ons is het Evangelie verkondigd, gelĳk als hun; maar het woord der prediking deed hun geen nut, dewĳl het met het geloof niet gemengd was in degenen, die het gehoord hebben.
3 Want wĳ, die geloofd hebben, gaan in de rust, gelĳk Hĳ gezegd heeft: Zo heb Ik dan gezworen in Mĳn toorn: Indien zĳ zullen ingaan in Mĳn rust! hoewel Zĳn werken van de grondlegging der wereld af al volbracht waren.
4 Want Hĳ heeft ergens van den zevenden dag aldus gesproken: En God heeft op den zevenden dag van al Zĳn werken gerust.
5 En in deze plaats wederom: Indien zĳ in Mĳn rust zullen ingaan!
6 Dewĳl dan blĳft, dat sommigen in dezelve rust ingaan, en degenen, dien het Evangelie eerst verkondigd was, niet ingegaan zĳn vanwege de ongehoorzaamheid.
7 Zo bepaalt Hĳ wederom een zekeren dag, namelĳk heden, door David zeggende, zo langen tĳd daarna (gelĳkerwĳs gezegd is): Heden, indien gĳ Zĳn stem hoort, zo verhardt uw harten niet.
8 Want indien Jozua hen in de rust gebracht heeft, zo had Hĳ daarna niet gesproken van een anderen dag.
9 Er blĳft dan een rust over voor het volk Gods.
10 Want die ingegaan is in zĳn rust, heeft zelf ook van zĳn werken gerust, gelĳk God van de Zĳne.
11 Laat ons dan ons benaarstigen, om in die rust in te gaan; opdat niet iemand in hetzelfde voorbeeld der ongelovigheid valle.
12 Want het Woord Gods is levend en krachtig, en scherpsnĳdender dan enig tweesnĳdend zwaard, en gaat door tot de verdeling der ziel, en des geestes, en der samenvoegselen, en des mergs, en is een oordeler der gedachten en der overleggingen des harten.
13 En er is geen schepsel onzichtbaar voor Hem; maar alle dingen zĳn naakt en geopend voor de ogen Desgenen, met Welken wĳ te doen hebben.
14 Dewĳl wĳ dan een groten Hogepriester hebben, Die door de hemelen doorgegaan is, namelĳk Jezus, den Zoon van God, zo laat ons deze belĳdenis vasthouden.
15 Want wĳ hebben geen hogepriester, die niet kan medelĳden hebben met onze zwakheden, maar Die in alle dingen, gelĳk als wĳ, is verzocht geweest, doch zonder zonde.
16 Laat ons dan met vrĳmoedigheid toegaan tot den troon der genade, opdat wĳ barmhartigheid mogen verkrĳgen, en [ 1796 ]genade vinden, om geholpen te worden ter bekwamer tĳd.
5 1 Want alle hogepriester, uit de mensen genomen, wordt gesteld voor de mensen in de zaken, die bĳ God te doen zĳn, opdat hĳ offere gaven en slachtofferen voor de zonden;
2 Die behoorlĳk medelĳden kan hebben met de onwetenden en dwalenden, overmits hĳ ook zelf met zwakheid omvangen is;
3 En om derzelver zwakheid wil moet hĳ gelĳk voor het volk, alzo ook voor zichzelven, offeren voor de zonden.
4 En niemand neemt zichzelven die eer aan, maar die van God geroepen wordt, gelĳkerwĳs als Aaron.
5 Alzo heeft ook Christus Zichzelven niet verheerlĳkt, om Hogepriester te worden, maar Die tot Hem gesproken heeft: Gĳ zĳt Mĳn Zoon, heden heb Ik U gegenereerd.
6 Gelĳk Hĳ ook in een andere plaats zegt: Gĳ zĳt Priester in der eeuwigheid, naar de ordening van Melchizedek.
7 Die in de dagen Zĳns vleses, gebeden en smekingen tot Dengene. Die Hem uit den dood kon verlossen, met sterke roeping en tranen geofferd hebbende, en verhoord zĳnde uit de vreze.
8 Hoewel Hĳ de Zoon was, nochtans gehoorzaamheid ge9 leerd heeft, uit hetgeen Hĳ heeft geleden.
9 En geheiligd zĳnde, is Hĳ allen, die Hem gehoorzaam zĳn, een oorzaak der eeuwige zaligheid geworden;
10 En is van God genaamd een Hogepriester, naar de ordening van Melchizedek.
11 Van Denwelken wĳ hebben vele dingen, en zwaar om te verklaren, te zeggen, dewĳl gĳ traag om te horen geworden zĳt.
12 Want gĳ, daar gĳ leraars behoordet te zĳn vanwege den tĳd, hebt wederom van node, dat men u lere, welke de eerste beginselen zĳn der woorden Gods; en gĳ zĳt geworden, als die melk van node hebben, en niet vaste spĳze.
13 Want een iegelĳk, die der melk deelachtig is, die is onervaren in het woord der gerechtigheid; want hĳ is een kind.
14 Maar der volmaakten is de vaste spĳze, die door de gewoonheid de zinnen geoefend hebben, tot onderscheiding beide des goeds en des kwaads.
6 1 Daarom, nalatende het beginsel der leer van Christus, laat ons tot de volmaaktheid voortvaren; niet wederom leggende het fondament van de bekering van dode werken, en van het geloof in God.
2 Van de leer der dopen, en van de oplegging der handen, en van de opstanding der doden, en van het eeuwig oordeel.
3 En dit zullen wĳ ook doen, indien het God toelaat.
4 Want het is onmogelĳk, degenen, die eens verlicht geweest zĳn, en de hemelse gave gesmaakt hebben, en des Heiligen Geestes deelachtig geworden [ 1797 ]zĳn.
5 En gesmaakt hebben het goede woord Gods, en de krachten der toekomende eeuw.
6 En afvallig worden, die, zeg ik, wederom te vernieuwen tot bekering, als welke zichzelven den Zoon van God wederom kruisigen en openlĳk te schande maken.
7 Want de aarde, die den regen, menigmaal op haar komende, indrinkt, en bekwaam kruid voortbrengt voor degenen, door welke zĳ ook gebouwd wordt, die ontvangt zegen van God;
8 Maar die doornen en distelen draagt, die is verwerpelĳk, en nabĳ de vervloeking, welker einde is tot verbranding.
9 Maar, geliefden! wĳ verzekeren ons van u betere dingen, en met de zaligheid gevoegd, hoewel wĳ alzo spreken.
10 Want God is niet onrechtvaardig dat Hĳ uw werk zou vergeten, en den arbeid der liefde, die gĳ aan Zĳn Naam bewezen hebt, als die de heiligen gediend hebt en nog dient.
11 Maar wĳ begeren, dat een iegelĳk van u dezelfde naarstigheid bewĳze, tot de volle verzekerdheid der hoop, tot het einde toe;
12 Opdat gĳ niet traag wordt, maar navolgers zĳt dergenen, die door geloof en lankmoedigheid de beloftenissen beerven.
13 Want als God aan Abraham de belofte deed, dewĳl Hĳ bĳ niemand, die meerder was, had te zweren, zo zwoer Hĳ bĳ Zichzelven.
14 Zeggende: Waarlĳk, zegenende zal Ik u zegenen, en vermenigvuldigende zal Ik u vermenigvuldigen.
15 En alzo, lankmoediglĳk verwacht hebbende, heeft hĳ de belofte verkregen.
16 Want de mensen zweren wel bĳ den meerdere dan zĳ zĳn, en de eed tot bevestiging is denzelven een einde van alle tegenspreken;
17 Waarin God, willende den erfgenamen der beloftenis overvloediger bewĳzen de onveranderlĳkheid van Zĳn raad, met een eed daartussen is gekomen;
18 Opdat wĳ, door twee onveranderlĳke dingen, in welke het onmogelĳk is dat God liege, een sterke vertroosting zouden hebben, wĳ namelĳk, die de toevlucht genomen hebben, om de voorgestelde hoop vast te houden;
19 Welke wĳ hebben als een anker der ziel, hetwelk zeker en vast is, en ingaat in het binnenste van het voorhangsel;
20 Daar de Voorloper voor ons is ingegaan, namelĳk Jezus, naar de ordening van Melchizedek, een Hogepriester geworden zĳnde in der eeuwigheid.
7 1 Want deze Melchizedek was koning van Salem, een priester des Allerhoogsten Gods, die Abraham tegemoet ging, als hĳ wederkeerde van het slaan der koningen, en hem zegende;
2 Aan welken ook Abraham van alles de tienden deelde; die vooreerst overgezet [ 1798 ]wordt, koning der gerechtigheid, en daarna ook was een koning van Salem, hetwelk is een koning des vredes;
3 Zonder vader, zonder moeder, zonder geslachtsrekening, noch beginsel der dagen, noch einde des levens hebbende; maar den Zoon van God gelĳk geworden zĳnde, blĳft hĳ een priester in eeuwigheid.
4 Aanmerkt nu, hoe groot deze geweest zĳ, aan denwelken ook Abraham, de patriarch, tienden gegeven heeft uit den buit.
5 En die uit de kinderen van Levi het priesterdom ontvangen, hebben wel bevel om tienden te nemen van het volk, naar de wet, dat is, van hun broederen, hoewel die uit de lenden van Abraham voortgekomen zĳn. 6 Maar hĳ, die zĳn geslachtsrekening uit hen niet heeft, die heeft van Abraham tienden genomen, en hem, die de beloftenissen had, heeft hĳ gezegend.
7 Nu, zonder enig tegenspreken, hetgeen minder is, wordt gezegend van hetgeen meerder is.
8 En hier nemen wel tienden de mensen, die sterven, maar aldaar neemt ze die, van welken getuigd wordt, dat hĳ leeft.
9 En, om zo te spreken, ook Levi, die tienden neemt, heeft door Abraham tienden gegeven;
10 Want hĳ was nog in de lenden des vaders, als hem Melchizedek tegemoet ging.
11 Indien dan nu de volkomenheid door het Levietische priesterschap ware (want onder hetzelve heeft het volk de wet ontvangen), wat nood was het nog, dat een ander priester naar de ordening van Melchizedek zou opstaan, en die niet zou gezegd worden te zĳn naar de ordening van Aaron?
12 Want het priesterschap veranderd zĳnde, zo geschiedt er ook noodzakelĳk verandering der wet.
13 Want Hĳ, op Wien deze dingen gezegd worden, behoort tot een anderen stam, van welken niemand zich tot het altaar begeven heeft.
14 Want het is openbaar, dat onze Heere uit Juda gesproten is; op welken stam Mozes niets gesproken heeft van het priesterschap.
15 En dit is nog veel meer openbaar, zo er naar de gelĳkenis van Melchizedek een ander priester opstaat:
16 Die dit niet naar de wet des vleselĳken gebods is geworden, maar naar de kracht des onvergankelĳken levens.
17 Want Hĳ getuigt: Gĳ zĳt Priester in der eeuwigheid naar de ordening van Melchizedek.
18 Want de vernietiging van het voorgaande gebod geschiedt om deszelfs zwakheids en onprofijtelĳkheids wil;
19 Want de wet heeft geen ding volmaakt, maar de aanleiding van een betere hoop, door welke wĳ tot God genaken.
20 En voor zoveel het niet zonder eedzwering is geschied, (want genen zĳn wel zonder [ 1799 ]eedzwering priesters geworden;
21 Maar Deze met eedzwering, door Dien, Die tot Hem gezegd heeft: De Heere heeft gezworen, en het zal Hem niet berouwen: Gĳ zĳt Priester in der eeuwigheid naar de ordening van Melchizedek).
22 Van een zoveel beter verbond is Jezus Borg geworden.
23 En genen zĳn wel vele priesters geworden, omdat zĳ door den dood verhinderd werden altĳd te blĳven;
24 Maar Deze, omdat Hĳ in der eeuwigheid blĳft, heeft een onvergankelĳk Priesterschap.
25 Waarom Hĳ ook volkomenlĳk kan zalig maken degenen, die door Hem tot God gaan, alzo Hĳ altĳd leeft om voor hen te bidden.
26 Want zodanig een Hogepriester betaamde ons, heilig, onnozel, onbesmet, afgescheiden van de zondaren, en hoger dan de hemelen geworden;
27 Dien het niet allen dag nodig was, gelĳk den hogepriesters, eerst voor zĳn eigen zonden slachtofferen op te offeren, daarna, voor de zonden des volks; want dat heeft Hĳ eenmaal gedaan, als Hĳ Zichzelven opgeofferd heeft.
28 Want de wet stelt tot hogepriesters mensen, die zwakheid hebben; maar het woord der eedzwering, die na de wet is gevolgd, stelt den Zoon. Die in der eeuwigheid geheiligd is.
8 1 De hoofdsom nu der dingen, waarvan wĳ spreken, is, dat wĳ hebben zodanigen Hogepriester, Die gezeten is aan de rechter hand van den troon der Majesteit in de hemelen:
2 Een Bedienaar des heiligdoms, en des waren tabernakels, welken de Heere heeft opgericht, en geen mens.
3 Want een iegelĳk hogepriester wordt gesteld, om gaven en slachtofferen te offeren; waarom het noodzakelĳk was, dat ook Deze wat had, dat Hĳ zou offeren.
4 Want indien Hĳ op aarde ware, zo zou Hĳ zelfs geen Priester zĳn, dewĳl er priesters zĳn, die naar de wet gaven offeren;
5 Welke het voorbeeld en de schaduw der hemelse dingen dienen, gelĳk Mozes door Goddelĳke aanspraak vermaand was, als hĳ den tabernakel volmaken zou: Want zie, zegt Hĳ, dat gĳ het alles maakt naar de afbeelding, die u op den berg getoond is.
6 En nu heeft Hĳ zoveel uitnemender bediening gekregen, als Hĳ ook eens beteren verbonds Middelaar is, hetwelk in betere beloftenissen bevestigd is.
7 Want indien dat eerste verbond onberispelĳk geweest ware, zo zou voor het tweede geen plaats gezocht zĳn geweest.
8 Want hen berispende, zegt Hĳ tot hen: Ziet, de dagen komen, spreekt de Heere, en Ik zal over het huis Israels, en over het huis van Juda een nieuw verbond oprichten;
9 Niet naar het verbond, dat Ik met [ 1800 ]hun vaderen gemaakt heb, ten dage, als Ik hen bĳ de hand nam, om hen uit Egypteland te leiden; want zĳ zĳn in dit Mĳn verbond niet gebleven, en Ik heb op hen niet geacht, zegt de Heere.
10 Want dit is het verbond, dat Ik met het huis Israels maken zal na die dagen, zegt de Heere: Ik zal Mĳn wetten in hun verstand geven, en in hun harten zal Ik die inschrĳven; en Ik zal hun tot een God zĳn, en zĳ zullen Mĳ tot een volk zĳn.
11 En zĳ zullen niet leren, een iegelĳk zĳn naaste, en een iegelĳk zĳn broeder, zeggende: Ken den Heere; want zĳ zullen Mĳ allen kennen van den kleine onder hen tot den grote onder hen.
12 Want Ik zal hun ongerechtigheden genadig zĳn, en hun zonden en hun overtredingen zal Ik geenszins meer gedenken.
13 Als Hĳ zegt: Een nieuw verbond, zo heeft Hĳ het eerste oud gemaakt; dat nu oud gemaakt is en verouderd, is nabĳ de verdwĳning.
9 1 Zo had dan wel ook het eerste verbond rechten van de godsdienst, en het wereldlĳk heiligdom.
2 Want de tabernakel was toebereid, namelĳk de eerste, in welken was de kandelaar, en de tafel, en de toonbroden, welke genaamd wordt het heilige;
3 Maar achter het tweede voorhangsel was de tabernakel, genaamd het heilige der heiligen;
4 Hebbende een gouden wierookvat, en de ark des verbonds, alom met goud overdekt, in welke was de gouden kruik, daar het Manna in was, en de staf van Aaron, die gebloeid had, en de tafelen des verbonds.
5 En boven over deze ark waren de cherubĳnen der heerlĳkheid, die het verzoendeksel beschaduwden; van welke dingen wĳ nu van stuk tot stuk niet zullen zeggen.
6 Deze dingen nu, aldus toebereid zĳnde, zo gingen wel de priesters in den eersten tabernakel, te allen tĳde, om de gods diensten te volbrengen;
7 Maar in den tweeden tabernakel ging alleen de hogepriester, eenmaal des jaars, niet zonder bloed, hetwelk hĳ offerde voor zichzelven en voor des volks misdaden.
8 Waarmede de Heilige Geest dit beduidde, dat de weg des heiligdoms nog niet openbaar gemaakt was, zolang de eerste tabernakel nog stand had;
9 Welke was een afbeelding voor dien tegenwoordigen tĳd, in welken gaven en slachtofferen geofferd werden, die dengene, die den dienst pleegde, niet konden heiligen naar het geweten;
10 Bestaande alleen in spĳzen, en dranken, en verscheidene wassingen en rechtvaardigmakingen des vleses, tot op den tĳd der verbetering opgelegd.
11 Maar Christus, de Hogepriester der toekomende [ 1801 ]goederen, gekomen zĳnde, is door den meerderen en volmaakten tabernakel, niet met handen gemaakt, dat is, niet van dit maaksel.
12 Noch door het bloed der bokken en kalveren, maar door Zĳn eigen bloed, eenmaal ingegaan in het heiligdom, een eeuwige verlossing teweeggebracht hebbende.
13 Want indien het bloed der stieren en bokken, en de as der jonge koe, besprengende de onreinen, hen heiligt tot de reinigheid des vleses;
14 Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door den eeuwigen Geest Zichzelven Gode onstraffelĳk opgeofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken, om den levenden God te dienen?
15 En daarom is Hĳ de Middelaar des nieuwen testaments, opdat, de dood daartussen gekomen zĳnde, tot verzoening der overtredingen, die onder het eerste testament waren, degenen, die geroepen zĳn, de beloftenis der eeuwige erve ontvangen zouden.
16 Want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome;
17 Want een testament is vast in de doden, dewĳl het nog geen kracht heeft, wanneer de testamentmaker leeft.
18 Waarom ook het eerste niet zonder bloed is ingewĳd.
19 Want als al de geboden, naar de wet van Mozes, tot al het volk uitgesproken waren, nam hĳ het bloed der kalveren en bokken, met water, en purperen wol, en hysop, besprengde beide het boek zelf, en al het volk.
20 Zeggende: Dit is het bloed des testaments, hetwelk God aan ulieden heeft geboden.
21 En hĳ besprengde desgelĳks ook den tabernakel, en al de vaten van den dienst met het bloed.
22 En alle dingen worden bĳna door bloed gereinigd naar de wet, en zonder bloedstorting geschiedt geen vergeving.
23 Zo was het dan noodzaak, dat wel de voorbeeldingen der dingen, die in de hemelen zĳn, door deze dingen gereinigd werden, maar de hemelse dingen zelve door betere offeranden dan deze.
24 Want Christus is niet ingegaan in het heiligdom, dat met handen gemaakt is, hetwelk is een tegenbeeld van het ware, maar in den hemel zelven, om nu te verschĳnen voor het aangezicht van God voor ons;
25 Noch ook, opdat Hĳ Zichzelven dikwĳls zou opofferen, gelĳk de hogepriester alle jaar in het heiligdom ingaat met vreemd bloed;
26 (Anders had Hĳ dikwĳls moeten lĳden van de grondlegging der wereld af) maar nu is Hĳ eenmaal in de voleinding der eeuwen geopenbaard, om de zonde te niet te doen, door Zĳnszelfs offerande.
27 En gelĳk het den mensen gezet is, eenmaal te sterven, en daarna het oordeel; [ 1802 ]
26 Alzo ook Christus, eenmaal geofferd zĳnde, om veler zonden weg te nemen, zal ten anderen male zonder zonde gezien worden van degenen, die Hem verwachten tot zaligheid.
10 1 Want de wet, hebbende een schaduw der toekomende goederen, niet het beeld zelf der zaken, kan met dezelfde offeranden, die zĳ alle jaren geduriglĳk opofferen, nimmermeer heiligen degenen, die daar toegaan.
2 Anderszins zouden zĳ opgehouden hebben, geofferd te worden, omdat degenen, die den dienst pleegden, geen geweten meer zouden hebben der zonden, eenmaal gereinigd geweest zĳnde;
3 Maar nu geschiedt in dezelve alle jaren weder gedachtenis der zonden.
4 Want het is onmogelĳk, dat het bloed van stieren en bokken de zonden wegneme.
5 Daarom, komende in de wereld, zegt Hĳ: Slachtoffer en offerande hebt Gĳ niet gewild, maar Gĳ hebt Mĳ het lichaam toebereid;
6 Brandofferen en offer voor de zonde hebben U niet behaagd.
7 Toen sprak Ik: Zie, Ik kom (in het begin des boeks is van Mĳ geschreven), om Uw wil te doen, o God!
8 Als Hĳ te voren gezegd had: Slachtoffer, en offerande, en brandoffers, en offer voor de zonde hebt Gĳ niet gewild, noch hebben U behaagd (dewelke naar de wet geofferd worden);
9 Toen sprak Hĳ: Zie, Ik kom, om Uw wil te doen, o God! Hĳ neemt het eerste weg, om het tweede te stellen.
10 In welken wil wĳ geheiligd zĳn, door de offerande des lichaams van Jezus Christus, eenmaal geschied.
11 En een iegelĳk priester stond wel alle dagen dienende, en dezelfde slachtofferen dikmaals offerende, die de zonden nimmermeer kunnen wegnemen;
12 Maar Deze, een slachtoffer voor de zonden geofferd hebbende, is in eeuwigheid gezeten aan de rechter hand Gods;
13 Voorts verwachtende, totdat Zĳn vĳanden gesteld worden tot een voetbank Zĳner voeten.
14 Want met een offerande heeft Hĳ in eeuwigheid volmaakt degenen, die geheiligd worden.
15 En de Heilige Geest getuigt het ons ook;
16 Want nadat Hĳ te voren gezegd had: Dit is het verbond, dat Ik met hen maken zal na die dagen, zegt de Heere: Ik zal Mĳn wetten geven in hun harten, en Ik zal die inschrĳven in hun verstanden;
17 En hun zonden en hun ongerechtigheden zal Ik geenszins meer gedenken.
18 Waar nu vergeving derzelve is, daar is geen offerande meer voor de zonde.
19 Dewĳl wĳ dan, broeders, vrĳmoedigheid hebben, om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus.
20 Op een versen en levenden weg, welken Hĳ ons ingewĳd heeft door het [ 1803 ]voorhangsel, dat is, door Zĳn vlees;
21 En dewĳl wĳ hebben een groten Priester over het huis Gods;
22 Zo laat ons toegaan met een waarachtig hart, in volle verzekerdheid des geloofs, onze harten gereinigd zĳnde van het kwaad geweten, en het lichaam gewassen zĳnde met rein water.
23 Laat ons de onwankelbare belĳdenis der hoop vast houden; (want Die het beloofd heeft, is getrouw);
24 En laat ons op elkander acht nemen, tot opscherping der liefde en der goede werken;
25 En laat ons onze onderlinge bĳeenkomst niet nalaten, gelĳk sommigen de gewoonte hebben, maar elkander vermanen; en dat zoveel te meer, als gĳ ziet, dat de dag nadert.
26 Want zo wĳ willens zondigen, nadat wĳ de kennis der waarheid ontvangen hebben, zo blĳft er geen slachtoffer meer over voor de zonden;
27 Maar een schrikkelĳke verwachting des oordeels, en hitte des vuurs, dat de tegenstanders zal verslinden.
28 Als iemand de wet van Mozes heeft te niet gedaan, die sterft zonder barmhartigheid, onder twee of drie getuigen;
29 Hoeveel te zwaarder straf, meent gĳ, zal hĳ waardig geacht worden, die den Zoon van God vertreden heeft, en het bloed des testaments onrein geacht heeft, waardoor hĳ geheiligd was, en den Geest der genade smaadheid heeft aangedaan?
30 Want wĳ kennen Hem, Die gezegd heeft: Mĳn is de wraak, Ik zal het vergelden, spreekt de Heere. En wederom: De Heere zal Zĳn volk oordelen.
31 Vreselĳk is het te vallen in de handen des levenden Gods.
32 Doch gedenkt de vorige dagen, in dewelke, nadat gĳ verlicht zĳt geweest, gĳ veel strĳd des lĳdens hebt verdragen.
33 Ten dele, als gĳ door smaadheden en verdrukkingen een schouwspel geworden zĳt; en ten dele, als gĳ gemeenschap gehad hebt met degenen, die alzo behandeld werden.
34 Want gĳ hebt ook over mĳn banden medelĳden gehad, en de roving uwer goederen met blĳdschap aangenomen, wetende, dat gĳ hebt in uzelven een beter en blĳvend goed in de hemelen.
35 Werpt dan uw vrĳmoedigheid niet weg, welke een grote vergelding des loons heeft.
36 Want gĳ hebt lĳdzaamheid van node, opdat gĳ, den wil van God gedaan hebbende, de beloftenis moogt wegdragen;
37 Want: Nog een zeer weinig tĳds en Hĳ, Die te komen staat, zal komen, en niet vertoeven.
38 Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven; en zo iemand zich onttrekt, Mĳn ziel heeft in hem geen behagen.
39 Maar wĳ zĳn niet van degenen, die zich onttrekken ten verderve, maar van degenen, die geloven tot behouding der ziel. [ 1804 ]
11 1 Het geloof nu is een vaste grond der dingen, die men hoopt, en een bewĳs der zaken, die men niet ziet.
2 Want door hetzelve hebben de ouden getuigenis bekomen.
3 Door het geloof verstaan wĳ, dat de wereld door het woord Gods is toebereid, alzo dat de dingen, die men ziet, niet geworden zĳn uit dingen, die gezien worden.
4 Door het geloof heeft Abel een meerdere offerande Gode geofferd dan Kain, door hetwelk hĳ getuigenis bekomen heeft, dat hĳ rechtvaardig was, alzo God over zĳn gave getuigenis gaf; en door hetzelve geloof spreekt hĳ nog, nadat hĳ gestorven is.
5 Door het geloof is Enoch weggenomen geweest, opdat hĳ den dood niet zou zien; en hĳ werd niet gevonden, daarom dat hem God weggenomen had; want voor zĳn wegneming heeft hĳ getuigenis gehad, dat hĳ Gode behaagde.
6 Maar zonder geloof is het onmogelĳk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hĳ is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken.
7 Door het geloof heeft Noach, door Goddelĳke aanspraak vermaand zĳnde van de dingen, die nog niet gezien werden, en bevreesd geworden zĳnde, de ark toebereid tot behoudenis van zĳn huisgezin; door welke ark hĳ de wereld heeft veroordeeld, en is geworden een erfgenaam der rechtvaardigheid, die naar het geloof is.
8 Door het geloof is Abraham, geroepen zĳnde, gehoorzaam geweest, om uit te gaan naar de plaats, die hĳ tot een erfdeel ontvangen zou; en hĳ is uitgegaan, niet wetende, waar hĳ komen zou.
9 Door het geloof is hĳ een inwoner geweest in het land der belofte, als in een vreemd land, en heeft in tabernakelen gewoond met Izak en Jakob, die medeerfgenamen waren derzelfde belofte.
10 Want hĳ verwachtte de stad, die fondamenten heeft, welker Kunstenaar en Bouwmeester God is.
11 Door het geloof heeft ook Sara zelve kracht ontvangen, om zaad te geven, en boven den'tĳd haars ouderdoms heeft zĳ gebaard; overmits zĳ Hem getrouw heeft geacht, Die het beloofd had.
12 Daarom zĳn ook van een, en dat een verstorvene, zovelen in menigte geboren, als de sterren des hemels, en als het zand, dat aan den oever der zee is, hetwelk ontallĳk is.
13 Deze allen zĳn in het geloof gestorven, de beloften niet verkregen hebbende, maar hebben dezelve van verre gezien, en geloofd, en omhelsd, en hebben beleden, dat zĳ gasten en vreemdelingen op de aarde waren.
14 Want die zulke dingen zeggen, betonen klaarlĳk, dat zĳ een vaderland zoeken.
15 En indien zĳ aan dat vaderland gedacht hadden, van hetwelk zĳ [ 1805 ]uitgegaan waren, zĳ zouden tĳd gehad hebben, om weder te keren;
16 Maar nu zĳn zĳ begerig naar een beter, dat is, naar het hemelse. Daarom schaamt Zich God hunner niet, om hun God genaamd te worden; want Hĳ had hun een stad bereid.
17 Door het geloof heeft Abraham, als hĳ verzocht werd, Izak geofferd, en hĳ, die de beloften ontvangen had, heeft zĳn eniggeborene geofferd,
18 (Tot denwelken gezegd was: In Izak zal u het zaad genoemd worden) overleggende, dat God machtig was, hem ook uit de doden te verwekken;
19 Waaruit hĳ hem ook bĳ gelĳkenis wedergekregen heeft.
20 Door het geloof heeft Izak zĳn zonen Jakob en Ezau gezegend aangaande toekomende dingen.
21 Door het geloof heeft Jakob, stervende, een iegelĳk der zonen van Jozef gezegend, en heeft aangebeden, leunende op het opperste van zĳn staf.
22 Door het geloof heeft Jozef, stervende, gemeld van den uitgang der kinderen Israels, en heeft bevel gegeven van zĳn gebeente.
23 Door het geloof werd Mozes, toen hĳ geboren was, drie maanden lang van zĳn ouders verborgen, overmits zĳ zagen, dat het kindeken schoon was; en zĳ vreesden het gebod des konings niet.
24 Door het geloof heeft Mozes, nu groot geworden zĳnde, geweigerd een zoon van Farao's dochter genoemd te worden;
25 Verkiezende liever met het volk van God kwalĳk gehandeld te worden, dan voor een tĳd de genieting der zonde te hebben;
26 Achtende de versmaadheid van Christus meerderen rĳkdom te zĳn, dan de schatten in Egypte; want hĳ zag op de vergelding des loons.
27 Door het geloof heeft hĳ Egypte verlaten, niet vrezende den toorn des konings; want hĳ hield zich vast, als ziende den Onzienlĳke.
28 Door het geloof heeft hĳ het pascha uitgericht, en de besprenging des bloeds, opdat de verderver der eerstgeborenen hen niet raken zou.
29 Door het geloof zĳn zĳ de Rode zee doorgegaan, als door het droge; hetwelk de Egyptenaars, ook verzoekende, zĳn verdronken.
30 Door het geloof zĳn de muren van Jericho gevallen, als zĳ tot zeven dagen toe omringd waren geweest.
31 Door het geloof is Rachab, de hoer, niet omgekomen met de ongehoorzamen, als zĳ de verspieders met vrede had ontvangen.
32 En wat zal ik nog meer zeggen? Want de tĳd zal mĳ ontbreken, zou ik verhalen van Gideon, en Barak, en Samson, en Jeftha, en David, en Samuël, en de profeten;
33 Welken door het geloof koninkrĳken hebben overwonnen, gerechtigheid geoefend, de beloftenissen verkregen, de muilen der leeuwen toe[ 1806 ]gestopt;
34 De kracht des vuurs hebben uitgeblust, de scherpte des zwaards zĳn ontvloden, uit zwakheid krachten hebben gekregen, in den krĳg sterk geworden zĳn, heirlegers der vreemden op de vlucht hebben gebracht;
35 De vrouwen hebben hare doden uit de opstanding weder gekregen; en anderen zĳn uitgerekt geworden, de aangeboden verlossing niet aannemende, opdat zĳ een betere opstanding verkrĳgen zouden.
36 En anderen hebben bespottingen en geselen geproefd, en ook banden en gevangenis;
37 Zĳn gestenigd geworden, in stukken gezaagd, verzocht, door het zwaard ter dood gebracht; hebben gewandeld in schaapsvellen en in geitenvellen; verlaten, verdrukt, kwalĳk gehandeld zĳnde;
38 (Welker de wereld niet waardig was) hebben in woestĳnen gedoold, en op bergen, en in spelonken, en in holen der aarde.
39 En deze allen, hebbende door het geloof getuigenis gehad, hebben de belofte niet verkregen;
40 Alzo God wat beters over ons voorzien had, opdat zĳ zonder ons niet zouden volmaakt worden.
12 1 Daarom dan ook, alzo wĳ zo groot een wolk der getuigen rondom ons hebben liggende, laat ons afleggen allen last, en de zonde, die ons lichtelĳk omringt, en laat ons met lĳdzaamheid lopen de loopbaan, die ons voorgesteld is;
2 Ziende op den oversten Leidsman en Voleinder des geloofs, Jezus, Dewelke, voor de vreugde, die Hem voorgesteld was, het kruis heeft verdragen, en schande ver acht, en is gezeten aan de rechter hand des troons van God.
3 Want aanmerkt Dezen, Die zodanig een tegenspreken van de zondaren tegen Zich heeft verdragen, opdat gĳ niet verflauwt en bezwĳkt in uw zielen.
4 Gĳ hebt nog tot den bloede toe niet tegengestaan, strĳdende tegen de zonde;
5 En gĳ hebt vergeten de vermaning, die tot u als tot zonen spreekt: Mĳn zoon, acht niet klein de kastĳding des Heeren, en bezwĳkt niet, als gĳ van Hem bestraft wordt;
6 Want dien de Heere liefheeft, kastĳdt Hĳ, en Hĳ geselt een iegelĳken zoon, die Hĳ aanneemt.
7 Indien gĳ de kastĳding verdraagt, zo gedraagt Zich God jegens u als zonen; (want wat zoon is er, dien de vader niet kastĳdt?)
8 Maar indien gĳ zonder kastĳding zĳt, welke allen deelachtig zĳn geworden, zo zĳt gĳ dan bastaarden, en niet zonen.
9 Voorts, wĳ hebben de vaders onzes vleses wel tot kastĳders gehad, en wĳ ontzagen hen; zullen wĳ dan niet veel meer den Vader der geesten onderworpen zĳn, en leven?
10 Want genen hebben ons wel voor een korten tĳd, naar dat het [ 1807 ]hun goed dacht, gekastĳd; maar Deze kastĳdt ons tot ons nut, opdat wĳ Zĳner heiligheid zouden deelachtig worden.
11 En alle kastĳding als die tegenwoordig is, schĳnt geen zaak van vreugde, maar van droefheid te zĳn; doch daarna geeft zĳ van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid dengenen, die door dezelve geoefend zĳn.
12 Daarom richt weder op de trage handen, en de slappe knieen;
13 En maakt rechte paden voor uw voeten, opdat hetgeen kreupel is, niet verdraaid worde, maar dat het veelmeer genezen worde.
14 Jaagt den vrede na met allen, en de heiligmaking, zonder welke niemand den Heere zien zal;
15 Toeziende, dat niet iemand verachtere van de genade Gods; dat niet enige wortel der bitterheid, opwaarts spruitende, beroerte make en door dezelve velen ontreinigd worden.
16 Dat niet iemand zĳ een hoereerder, of een onheilige, gelĳk Ezau, die om een spĳze het recht van zĳn eerstgeboorte weggaf.
17 Want gĳ weet, dat hĳ ook daarna, de zegening willende beerven, verworpen werd; want hĳ vond geen plaats des berouws, hoewel hĳ dezelve met tranen zocht.
18 Want gĳ zĳt niet gekomen tot den tastelĳken berg, en het brandende vuur, en donkerheid, en duisternis, en onweder.
19 En tot het geklank der bazuin, en de stem der woorden; welke die ze hoorden, baden, dat het woord tot hen niet meer zou gedaan worden.
20 (Want zĳ konden niet dragen, hetgeen er geboden werd: Indien ook een gedierte den berg aanraakt, het zal gestenigd of met een pĳl doorschoten worden.
21 En Mozes, zo vreselĳk was het gezicht, zeide: Ik ben gans bevreesd en bevende).
22 Maar gĳ zĳt gekomen tot den berg Sion, en de stad des levenden Gods, tot het hemelse Jeruzalem, en de vele duizenden der engelen;
23 Tot de algemene vergadering en de Gemeente der eerstgeborenen, die in de hemelen opgeschreven zĳn, en tot God, den Rechter over allen, en de geesten der volmaakte rechtvaardigen;
24 En tot den Middelaar des nieuwen testaments, Jezus, en het bloed der besprenging, dat betere dingen spreekt dan Abel.
25 Ziet toe, dat gĳ Dien, Die spreekt, niet verwerpt; want indien dezen niet zĳn ontvloden, die dengene verwierpen, welke op aarde Goddelĳke antwoorden gaf, veelmeer zullen wĳ niet ontvlieden, zo wĳ ons van Dien afkeren, Die van de hemelen is;
26 Wiens stem toen de aarde bewoog; maar nu heeft Hĳ verkondigd, zeggende: Nog eenmaal zal Ik bewegen niet alleen de aarde, maar ook den hemel.
27 En dit woord: Nog eenmaal, [ 1808 ]wĳst aan de verandering der bewegelĳke dingen, als welke gemaakt waren, opdat blĳven zouden de dingen, die niet bewegelĳk zĳn.
28 Daarom, alzo wĳ een onbewegelĳk Koninkrĳk ontvangen, laat ons de genade vast houden, door dewelke wĳ welbehagelĳk Gode mogen dienen, met eerbied en godvruchtigheid.
29 Want onze God is een verterend vuur.
13 1 Dat de broederlĳke liefde blĳve.
2 Vergeet de herbergzaamheid niet; want hierdoor hebben sommigen onwetend engelen geherbergd.
3 Gedenkt der gevangenen, alsof gĳ mede gevangen waart; en dergenen, die kwalĳk gehandeld worden, alsof gĳ ook zelven in het lichaam kwalĳk gehandeld waart.
4 Het huwelĳk is eerlĳk onder allen, en het bed onbevlekt; maar hoereerders en overspelers zal God oordelen.
5 Uw wandel zĳ zonder geldgierigheid; en zĳt vergenoegd met het tegenwoordige; want Hĳ heeft gezegd: Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten.
6 Zodat wĳ vrĳmoediglĳk durven zeggen: De Heere is mĳ een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mĳ een mens zal doen.
7 Gedenkt uwer voorgangeren, die u het Woord Gods gesproken hebben; en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst hunner wandeling.
8 Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en in der eeuwigheid.
9 Wordt niet omgevoerd met verscheidene en vreemde leringen; want het is goed, dat het hart gesterkt wordt door genade, niet door spĳzen, door welke geen nuttigheid bekomen hebben, die daarin gewandeld hebben.
10 Wĳ hebben een altaar, van hetwelk geen macht hebben te eten, die den tabernakel dienen.
11 Want welker dieren bloed voor de zonde gedragen werd in het heiligdom door den hogepriester, derzelver lichamen werden verbrand buiten de legerplaats.
12 Daarom heeft ook Jezus, opdat Hĳ door Zĳn eigen bloed het volk zou heiligen, buiten de poort geleden.
13 Zo laat ons dan tot Hem uitgaan buiten de legerplaats, Zĳn smaadheid dragende.
14 Want wĳ hebben hier geen blĳvende stad, maar wĳ zoeken de toekomende.
15 Laat ons dan door Hem altĳd Gode opofferen een offerande des lofs, dat is, de vrucht der lippen, die Zĳn Naam belĳden.
16 En vergeet de weldadigheid en de mededeelzaamheid niet; want aan zodanige offeranden heeft God een welbehagen.
17 Zĳt uw voorgangeren gehoorzaam, en zĳt hun onderdanig; want zĳ waken voor uw zielen, als die rekenschap geven zullen; opdat zĳ dat doen mogen met vreugde en niet al zuchtende; want dat [ 1809 ]is u niet nuttig.
18 Bidt voor ons; want wĳ vertrouwen, dat wĳ een goed geweten hebben, als die in alles willen eerlĳk wandelen.
19 En ik bid u te meer, dat gĳ dit doet, opdat ik te eerder ulieden moge wedergegeven worden.
20 De God nu des vredes, Die den grote Herder der schapen, door het bloed des eeuwigen testaments, uit de doden heeft wedergebracht, namelĳk onze Heere Jezus Christus,
21 Die volmake u in alle goed werk, opdat gĳ Zĳn wil moogt doen; werkende in u, hetgeen voor Hem welbehagelĳk is, door Jezus Christus; Denwelken zĳ de heerlĳkheid in alle eeuwigheid. Amen.
22 Doch ik bid u, broeders, verdraagt het woord dezer vermaning; want ik heb u in het kort geschreven.
23 Weet, dat de broeder Timothëus losgelaten is, met welken (zo hĳ haast komt) ik u zal zien.
24 Groet al uw voorgangeren, en al de heiligen. U groeten die van Italie zĳn.
25 De genade zĳ met u allen. Amen.
« Uit Italie geschreven aan de Hebreeen door Timothëus. »