OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Tijd/Nummer 11809/Kerknieuws

* KERKNIEUWS.
* Roermond, 15 Mei. Met groot genoegen vernemen wij dat de pelgrims reeds in grooten getale naar de grafstede onzer vaderlandsche Heiligen Wiro, Plechelmus en Otgerus komen toestroomen.
* Donderdag bezocht de bedevaart uit Melick, met den weleerw. heer pastoor Tielen aan het hoofd, de Stiftskerk en bracht een schoone kaars ten geschenke, welke bij de rustplaats der Heiligen werd ontstoken. Onder de Hoogmis, gecelebreerd op het grafaltaar, werden de bedevaartganger door een welsprekend redenaar opgewekt tot vertrouwen in de voorspraak der heilige belijders van den St. Petrusberg.
* Na de heilige reliquieën vereerd te hebben, keerden zij hoogst voldaan en in de beste stemming naar hun haardsteden terug.
* Vrijdag deed de parochie van Posterholt, onder begeleiding der weleerw. heeren pastoor Aerts en kapelaan Bartholomeus, haar plechtigen intooht te St Odiliënberg en toog ter beêvaart naar de rustplaats onzer Heiligen, om hun gedachtenis te eeren en hun voorbede af te smeeken.
* Wat den ouden van dagen te St-Odiliënberg de tranen in de oogen deed komen en allen, zoowel geestelijken als geloovigen, tot in het diepst van hun ziel ontroerde, was: dat de vrome pelgrims bij hun intrede van het dorp hetzelfde loflied ter eere van de HH. Wiro, Pleehelmus en Otgerus aanhieven en met volle borst zongen, dat bij het laatste jubilé ten jare 1819 zoo herhaaldelijk en zoo jubelend langs de oevers der Roer door velden en beemden uit den mond der bedevaartgangers van die dagen weergalmde.
* De volgende weken komen weer andere parochiën den St. Petrusberg beklimmen, om de heilige bisschoppen en diaken te huldigen en aan de gunsten en voorrechten van het jubilé deelachtig te worden.
* (M. en Roerb.)
# De Tijd/Nummer 11590/St Odiliënberg

St Odiliënberg, 28 Aug. Ter gelegenheid van het jubilé van O. L. V. in ’t Zand bij Roermond wordt ook deze plaats (slechts een halfuur gaans van do kapel gelegen) door veel bedevaartgangers bezocht, die de zoo schilderachtig op den linker oever der Roer gelegen kerk komen bezichtigen en de eertijds zoo beroemde grafstede der HH. Wiro, Plechelmus en Otgerus vereeren. Deze drie heiligen waren medewerkers van den H. Willebrord in de bekeering van ons vaderland en brachten op dezen berg hun laatste levensdagen door; hun grafstede, de eenige van Willebrords gezellen, welke in ons vaderland bestaat, werd vóór een paar jaar onder de puinhoopen, waarmede de vloer der aloude kerk was aangevuld, ontdekt, en thans verheft zich wederom boven dat graf het altaar, aan de drie apostelen van Gelderland toegewijd. Hier ook stond het eerste heiligdom, in de dagen van den H. Willebrord ter eere van de Moeder des Heeren opgericht.
# De Tijd/Nummer 12092/Kerknieuws

* KERKNIEUWS.
* St.-Odiliënberg, 24 April. Evenals verleden jaar zullen ook thans in de Meimaand verscheiden bedevaarten het graf onzer vaderlandsche Apostelen, de HH. Wiro, Plechelmus en Otgerus, komen bezoeken. Voor eenige parochiën is de dag reeds bepaald, voor andere moet dit nog geschieden.
* Het mag niet ondienstig geacht worden, hier te herinneren wat de oude geschiedschrijver van het bisdom Roermond, Knippenbergh, in 1718 over deze oudtijds zoo beroemde bedevaartplaats te boek stelde. Na vermeld te hebben hoe de bisschop van Roermond, Reginaldus Cools, bij een herderlijk bezoek in 1679 de oude Stiftskerk in een puinhoop veranderd vond, gaat hij aldus voort:
* „De bisschop was diep getroffen, ziende dat een zoo heilige plaats, waaruit het licht des Evangelies voor onze voorvaderen was opgegaan, daar vervallen en in puinhoopen nederlag! Een plaats, zoo eerbiedwaardig om den levenswandel onzer HH. Vaders! „Wij maken ons,” zoo sprak hij, „aan zwaren ondank jegens onze Apostelen schuldig, indien wij deze stede, welke de wieg onzer christelijke kindsheid en onze moederschoot in Christus is, niet vereeren, verheerlijken en herstellen. Dezen grond moeten wij met onze tranen besproeien, met onze gebeden bezoeken, met onze lofzangen verheffen, want hier vonden de Vaderen, die ons door bet Evangelie in Christus voortbrachten, hun zalig einde; hier rusten hun gewijde lichamen, als zooveel eerbiedwaardige onderpanden van Gods weldaden en van de bescherming tegen alle gevaren, door de tusschenkomst onzer Apostelen.”
* In 1686 was een gedeelte der oude kerk hersteld en gewijd. „En nu begon,” zoo gaat Knippenbergh voort, „deze tot dusverre verwaarloosde plaats weder met groote godsvrucht bezocht te worden, en daar die ijver voortdurend aangroeide, beval de hoogw. bisschop Angelus d’Ongnyes het duizendjarig jubelfeest van de aankomst der drie Heiligen op den berg in 1706 gedurende acht dagen plechtig te vieren. De toevloed van pelgrims uit de landen van Gulik, Luik en Gelderland was zoo groot, dat de menigte niet alleen de kerk vulde, maar ook den berg, waarop de kerk ligt als een legerschaar bedekte. Bij deze gelegenheid diende de bisschop aan ongeveer vijf duizend personen het H. Vormsel toe.”
* Wat de godsvrucht thans in niet geringe mate verhoogt, is: dat de H. Mis weder kan gelezen worden aan het altaar, dat boven den ouden grafkelder der drie nederlandsche Apostelen hersteld is. Verleden jaar hebben dan ook veel priesters, zelfs uit Noord-Holland en Friesland, daarvan gebruik gemaakt.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/Door de inrichters van de Keuze-tentoonstelling van Ned. moderne Kunstnijverheid wordt deze week eene circulaire rondgezonden

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 62. Publiek domein.
[ 62 ]— Door de inrichters van de Keuze-tentoonstelling van Ned. moderne Kunstnijverheid, welke in de maand maart te leiden, in de Harteveldzaal van het stedelijk museum wordt gehouden, wordt deze week eene circulaire rondgezonden waarin het doel van deze tentoonstelling wordt uiteengezet in verband met eenige beschouwingen over den toestand en de ontwikkeling van het kunsthandwerk hier te lande. „Wanneer we eens nagaan,” aldus de stellers, „welke richtingen de versieringskunst in deze eeuw heeft ingeslagen, komen wij tot een niet streelend resultaat,” achtereenvolgens wordt aangetoond dat na de Style Empire geen richting is voor den dag gekomen die op oorspronkelijkheid kan bogen, de Grieksche en Romeinsche stijlen en de Gothiek zijn nagevolgd. Maar den navolgers ontbrak het hooge piëteitsgevoel dat den eenvoudigen bouwmeester het scheppen der werken mogelijk maakte. Renaissance en Rococo zijn daarna gevolgd. „Wij kunnen boeken vol schrijven over stijlen van vroeger, maar de stijl van onze eeuw zou nog geen bladzijde kunnen vullen. Verandering is gekomen. Mannen traden op wier fijn ontwikkeld gevoel zich niet kon vereenigen met hetgeen, waarmede men zich tot dien tijd had tevreden gesteld; zij hebben het niet bij woorden gelaten maar door daden het woord van morris: „De handwerker moet kunstenaar, de kunstenaar moet handwerker worden,” in waarheid verwezenlijkt, door daden aangetoond dat hetgeen zij dachten geen, illuzies waren. „Wij hopen ook dat deze tentoonstelling moge bijdragen tot het meer bekend maken van wat de Moderne Nederlandsche Kunstnijverheid in haar jeugd heeft gemaakt. De inrichters dezer tentoonstelling zijn de heeren: will. c. brouwer, j. a. loeber jr. en c. w. h. verster.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/Nationale prijsvraag

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 60. Publiek domein.
Door de Vereeniging „Amsterdam Vooruit” is een nationale prijsvraag uitgeschreven voor het ontwerp van een reclame-biljet, ten dienste der door haar in het „Paleis voor Volksvlijt,” te amsterdam, te houden internationale tentoonstelling van reclame-middelen. Aan het programma is het volgende ontleend: Het biljet zal de afmetingen hebben van 90 × 120 centimeter, en de volgende opschriften moeten bevatten: Vereeniging „Amsterdam Vooruit!” internationale tentoonstelling van reclame middelen. 1 augustus—1 september 1897, Paleis voor Volksvlijt, amsterdam. In het ontwerp moet èn door voorstelling èn door behandeling de idee: reclame sterk spreken. Voor de reproductie is het procédé van lithografischen kleurendruk aangewezen. Niet meer dan zes kleuren — die van de eventueele contours meegerekend — mogen in de compositie worden gebezigd. Alle ontwerpen worden na de beoordeeling eenige dagen publiek tentoongesteld. De ontwerpen moeten vóór of op den 22en maart a.s. vóór 12 uur v.m. vrachtvrij worden ingezonden bij den heer w. kromhout czn., 120 reguliersgracht, amsterdam, en vergezeld gaan van een enveloppe, waarin een briefje bevattende den naam van den ontwerper. Op de enveloppe moet een motto of leuze worden vermeld, ook voorkomende op het ontwerp. Alleen het naambriefje, behoorende bij het bekroonde ontwerp, zal worden geopend. Aan den vervaardiger van het ontwerp, dat naar het oordeel der jury het best aan de gestelde eischen voldoet, zal worden uitgekeerd een som van twee honderd gulden, vóór den 1en juni uit te betalen door den heer p. j. h. kuiper van harpen, penningmeester der financieele commissie voor de tentoonstelling van reclame-middelen. Het bekroonde ontwerp wordt eigendom der vereeniging „Amsterdam Vooruit.” Als jury treden op de heeren g. h. breitner, w. kromhout cz. en a. reyding, vormend de commissie, belast met de bezorging van een reclame biljet voor de bovengenoemde tentoonstelling. De uitspraak der jury zal zoo spoedig mogelijk in de hoofd- en vakbladen worden bekend gemaakt.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/De plannen der veelbesproken restauratie van het kerkgebouw te Ter Aa

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 62. Publiek domein.
[ 62 ]— De plannen der veelbesproken restauratie van het kerkgebouw te ter aa, zijn thans zoover gevorderd, dat de teekeningen gereed zijn. Een paar Engelsche heeren zijn ter plaatse bezig opmetingen te verrichten.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/H.M. de Koningin-Regentes

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 62. Publiek domein.
[ 62 ]— H. M. de Koningin-Regentes heeft den minister van Binnenlandsche Zaken gemachtigd, den heer Bredius te berichten, dat zijn verzoek om ontslag „buiten beschikking blijft.”
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/Mededeelingen betreffende het Genootschap

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), [p. 57]. Publiek domein.
[ 57 ]ME­DE­DEE­LIN­GEN BE­TREF­FEN­DE HET GE­NOOT­SCHAP.
1$^o$. Als buitenlid is toegetreden de heer g. fles, bouwkundige te arnhem. Na ballotage is mej. c. e. gruntke als gewoon lid aangenomen.
2$^o$. In het genootschapslokaal zijn geëxposeerd de antwoorden op de 1e schetsprijsvraag voor 1897: „Een gesmeed ijzeren brievenbus voor het Genootschap.”
3$^o$. Idem de antwoorden op de buitengewone prijsvraag voor een quitantie diploma voor a. et a.
4$^o$. Bij uitspraak der jury, zijnde het bestuur, is voor laatstgenoemde prijsvraag bekroond de inzender Motto „a.” Bij opening van den naambrief bleek de vervaardiger te zijn de heer k. de bazel, amsterdam.
5$^o$. De volgende antwoorden zijn ingekomen op de 1e genootschapsprijsvraag 1896—1897:
| a. | motto | — „N.” — |
| b. | „ | „H. in cirkel” (geteekend). |
| c. | „ | „Gezellige Kroeg” |
| d. | „ | „Twee driehoeken” (geteekend). |
| e. | „ | „Wereldstad” |
| f. | „ | „A. et A.” |
Deze zes antwoorden zullen van 6—17 maart in het Genootschapslokaal geëxposeerd zijn.
6$^o$. Behalve de reeds op de leestafel aanwezige bladen, zijn door de Redactie in ruil voor het genootschapsorgaan nog verkregen de volgende vakbladen: 1e. Electra, tijdschrift voor Electrotechniek. 2e. Tĳdschrift der Nederlandsche Maatschappij tot bevordering van Nijverheid. 3e. Vulkaan, Weekblad voor het Smidsvak en de IJzerindustrie. 4e. De Meubelmaker, Orgaan van den Algemeenen Meubelmakersbond. 5e. De Timmerman, Orgaan van den Algemeenen Nederlandschen Timmerliedenbond. 6e. De Metaalbewerker, Orgaan van den Metaalbewerkersbond in Nederland. 7e. De Kalk- en Steenbewerker, Orgaan van den Nederlandschen Kak- en Steenbewerkersbond. 8e. Onze Gids. Geïllustreerd Vakblad voor den Behanger, Stoffeerder en Meubelfabrikant. 9e. Werktuigkundig Weekblad. 10e. De Schildersgezel. Deze bladen die ten zeerste de aandacht van de Bouwkundigen verdienen, zullen geregeld na hun verschijnen op de leestafel in het genootschapslokaal aanwezig zijn.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/Prijsvragen

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 60. Publiek domein.
[ 60 ]PRIJSVRAGEN.
De Vereeniging voor Bouwkunst en aanverwante vakken te alkmaar, heeft de volgende prijsvragen voor 1897 uitgeschreven: 1. het maken van een ontwerp voor een eenvoudig getuigschrift (prijs f 25); 2. het maken van een ontwerp voor een haltegebouw van een stoomtram, in eene landelijke omgeving, (prijs f 15, en het Getuigschrift der Vereeniging; premie: het getuigschrift.) De deelneming aan de eerste prijsvraag staat open voor inwoners van de provincie Noordholland en de tweede prijsvraag is uitsluitend voor bouwkundigen, te alkmaar wonende, bestemd. De ingezonden ontwerpen moeten vergezeld zijn van een gezegelden naambrief, gewaarmerkt met het motto waaronder is ingezonden en voorzien zijn van een correspondentieadres. De ontwerpen worden vrachtvrij ingewacht voor of op 1 juni 1897, aan het adres van den heer g. looman, secretaris der Vereeniging te alkmaar. De beoordeeling der prijsvragen geschiedt door de heeren: g. n. itz, directeur van gemeentewerken te vlaardingen; g. p. j. kalemink, leeraar in het handteekenen aan de Ambachtsschool en de Burgeravondschool te alkmaar; j. cock, leeraar in het handteekenen aan de Cadettenschool te alkmaar, en g. looman, gemeente-architect te alkmaar. Het programma voor het getuigschrift luidt: Een ontwerp wordt gevraagd van een getuigschrift, groot 41 × 33 cM., dat dienen moet om te worden uitgereikt aan hen, die bekroond worden bij het uitschrijven van prijsvragen de teekening moet voor photolitographische reproductie in zwart geschikt zijn; de volgende beschrijving moet daarop voorkomen: „Vereeniging voor bouwkunst en aanverwante vakken te alkmaar”;” „Getuigschrift, toegekend aan ....., voor .....” De noodige ruimte voor onderteekening van bestuur en jury moet openblijven. Voor een haltegebouw van een stoomtram luidt het programma: De halte wordt geacht te staan op een vrij terrein met boschrijke omgeving en eenvoudige gebouwen. Het gebouwtje moet bevatten: een wachtlokaal, groot 4 × 4 M., benevens urinoirs met privaat voor mannen en privaat voor vrouwen. Vaste meubelen moeten aanwezig zijn. Plattegrond voorgevel, zijgevel en dwarsdoorsnede worden verlangd op $^1$/$_{20}$ Opvatting en wijze van teekenen zijn overigens vrijgelaten.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/Tentoonstelling van bindwerk

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 59-60. Publiek domein.
De „Vereeniging kunst toegepast op boekbanden” hield van 7 febr.—1 maart ll. eene tentoonstelling van antiek en modern bindwerk in het stedelĳk Museum, paulus potterstr. te amsterdam. Het voor deze gelegenheid vervaardigde aanplakwerk trok de aandacht door sobere onceptie en waardige techniek. De omlijsting bestond uit vier stukken: een hoofd, een onderstuk en twee verticale zijbalken, uitgevoerd in houtsnede, dus geen klein werk — daar tusschen de tekst in effen zwarte letters — de rand licht bruinkleurig en zwart. Op de tentoonstelling was, behalve de oude goede voorbeelden, weinig bijzonders te zien, temeer daar het beste reeds naar de kunstnijverheid tentoonstelling te Leiden gezonden was. Aan de constructie en de uitdrukking der functie, [ 60 ]schijnt weinig aandacht te worden geschonken, terwijl van de bijkomende versiering veel werk wordt gemaakt, (precies dus als in de architectuur). Van buiten mooi gemaakte banden waren er genoeg- de schoonste was wel de band van dysselhoff voor de vertaling van walter crane’s „Kunst en samenleving” dan volgde er een van theo molkenboer goud op lichtgrijs — waarbij een band van der kinderen, wonderlijk genoeg, royaal in het water viel — van ellens was er eene linnen met zijde geborduurde portefeuille vrij wel gecomponeerd en verdienstelijk uitgevoerd. Een Stal ontwerpen van w. scherjoon gaven een goed denkbeeld van de wijze waarop een boekband niet gecomposeerd en versierd moet worden. Ze verraden gemis aan begrip van composeeren en aan kracht van uitdrukking. De beroemde (?) band van cobden sanderson is alleen te waardeeren voor hen die vooraf in eene onoordeelkundige bewonderingsstemming gebracht zijn. Dit wat betreft de compositie — het werk was voortreffelijk.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 62. Publiek domein.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 10/In een druk bezochte vergadering van de vereeniging voor Fabrieks- en Handswerksnijverheid

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 10 (zaterdag 6 maart 1897), p. 62. Publiek domein.
[ 62 ]— In een druk bezochte vergadering van de vereeniging voor Fabrieks- en Handswerksnijverheid op 1 maart gehouden in een der bovenzalen van Krasnapolsky hield de Heer v. d. wal bahl eene zeer interessante en uitgebreide lezing over Djatti-hout.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Logica (2)

| ← Lo­gi­ca. Bevvijs­konst | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Lo­gi­ca. Be­wijs­konst, p. 57 | Lo­gi­ca. Be­wijs­konst → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Logica. Bewijskonst.
EEn Vrouwe die bedeckt is van aengeſicht, in ’t wit gekleet, met een bovenrock van verſcheyden verwen, vertoonende dat zy met geweldige kracht van handen eenen knoop wil maecken in een ruw dick touw, ter ſyden haer leyt vlas of hennip om andere touwen te maecken. Het gedeckte aengeſicht van deſe beeldniſſe, vertoont de ſwaerigheyt, en hoe ’t onmogelijck is ten eerſten aenſien, dieſelve te kennen, gelijck het ſommige meenen, als die daer geloven, dat wanneerſe haer verſtand ſlechts ſes maenden daer in hebben beſigh gehouden, dat het noch al te veel is: daerſe in ſes jaeren daer nae noch haere bepaelinge niet weeten: Om het eerste aenſien uyt te drucken, ſoo wort het aengeſicht vertoont, overmits het geſichte het eerſte is, waer op de Menſche ſiet. Het witte kleet worter door de gelijckniſſe van de waerheyt by geſtelt, gelijck boven geſeyt is, diewelcke door veele waerſchijnlijcke dingen bedeckt is, waer op veele ſtaerende, ſoo ſienſe deſelve daer door, en datſe onder verſcheiden verwen bewimpelt is. Want de waerheyt, door waerſchijnlijcke dingen en door behoorlijcke manieren van trap tot trap voortgebracht zijnde, ſo komt eyndlijck de bewijsreden, diewelcke is als een kaſſe, waer in de waerheyt leyt beſlooten: en wort daer nae geopent door de ſleutels, als geſeyt is, van ſchickelijcke beſluytredenen, die door de verſcheydene verwen worden uytgedruckt, diewelcke wel eenige gelijckheydt hebben met het licht, maer daerom hebbenſe ſoo veele lichts niet, als het wit, ’t welck haere allerſuyverſte werckinge is. De koorde waer in zy den knoop ſtrickt, betoont, dat dat een vaſt beſluyt is, ’t welck voornaemlijck beſtaet in de meeninge van den Bewijsredenaer: en van de gelijckeniſſe van ’t touw wort geſeyt, dat de Bewijsredenaer den Menſche ſoodaenigh bind, dat hy niet anders weet als jae te ſeggen: en in ’t tegendeel, in de waerheyt, die van hem vertoont wort, en in ſijne proeve, diewelcke in deſe konſt gegrondet is, ſoo zijn ’t onoploſſelijcke knoopen, voor andere konſten, hoedanigh die oock mogen weſen, ’t zy datſe het door kracht of door ’t verſtand doen. En de ruwigheyt van het touw, bediet de ſwaerigheyt van de stoffe. De hennip die op der aerde leyt, betoont, dat het ampt van de Bewijskonſt niet alleen is een knoop te leggen in een gemaeckt touw, maer oock om ’t ſelve touw te verſorgen door haere eygen konſt, ’t ſelve te hulpe komende door eenige beginſelen van de natuere, leerende haere naemen, voorſtellen, en alle andere deelen, kennen, als een wercktuygh van de bewijſinge, ’t welck is haer waerachtigh en oprecht wercktuygh.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Lussuria (2)

| ← Lus­su­ria. Geyl­heyd | ‘Lus­su­ria. Geyl­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Lus­su­ria. Geyl­heyt → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 143. Publiek domein.
Lussuria. Geylheyt.
DE Oude plachten Venus, op een Geytjen ſittende, voor de Geylheyt af te maelen, vertoonende dat de Reeden door de ſinnen en door de ongeoorlofde begeerlijckheeden was t’ondergebracht.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Logica (1)

| ← Ve­nus­ta. Be­val­lig­heyt, Aer­dig­heyt | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Lo­gi­ca. Bevvijs­konst, p. 56-57 | Lo­gi­ca. Be­wijs­konst → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Logica. Bevvijskonst.
EEn wackere levende en vaerdige jonge dochter, in ’t wit gekleet, houdende in de rechter hand een ſteckade, en in de ſlincker vier ſleutels, met een helm op ’t hoofd, en op den kam deſſelven een vreemde valck. Logica of Bewijskonſt, is een wetenſchap, die de natuere en eygenſchap van de werckinge des Verſtands overweeght, en waer door zy de lichtigheyt om het waerachtige van ’t valsche te onderſcheyden, verkrijght. Overſulx, dewijl dieſelve ſeer ſcherpſinnige en verſcheydene manieren heeft om te verſtaen, ſo wortſe met een ſteeckade of ſteeckgeweer gemaeckt, ’t welck een teycken is van een ſcherp verſtand, en de helm op ’t hoofd, betoont de vaſtigheyt en waerheyt van de wetenſchap: en gelijck de Valck ten opſicht den roof ſich in de vlucht geeft, alſoo redenkavelt de Bewijskonſt ſeer hoogh om een roof van anderer luyden redenen te vangen, en die zy gewilligh, door haere redenen, t’onderbrenght. De vier ſleutels, bedieden de vier manieren, om de waerheyt te openen, in yder ſyllogiſtiſche [ 57 ]figuere, die van de Meeſters deſer konſte, met ſeer groote vlijt worden geleert. In ’t wit wortſe gekleet, door de gelijckniſſe, die de ſuyverheyt met de waerheyt heeft: en gelijck het wit onder alle verwen de volmaecktſte is, alſoo is deſe konſt onder alle volmaecktheden van de ziele, de allervolmaecktſte en eedelſte: en dit moet oock het eynde weſen van een yder, die een goet bewijs-reednaer, en geen ſophiſt of ſpitsſinnigh kakelaer, wil zijn.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Lussuria (1)

| ← Obe­dien­za. Ge­hoor­saem­heyt | ‘Lus­su­ria. Geyl­heyd’ door Ce­sa­re Ri­pa | Lus­su­ria. Geyl­heyt → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 143. Publiek domein.
Lussuria. Geylheyd.
VOor de Geylheyt maelden de Oude een Faunus met een krans van Eruca of Raket, en een boſch druyven in de hand om eenen geylen Faunus te maecken, en de Raket diende tot een prickel aen Venus.  En eygentlijck zijn die geene geyl die in de Min te overvloedigh zijn, veroorſaeckt door den Wijn, diewelcke verhit, en door andere dertele hulpmiddelen.