# Karel ende Elegast/Deel 2

Bequaemgroepe: Karel ende Elegast
205  Hoer goet stelen ende rouen  Nv mach ic hem wel ghelouen.  Die leuen bider auontuer  Si weten wel dat si verbueren.  Lijf ende goet machmense vaen 210  Men doetse hangen ende thooft of slaen  Of steruen arger doot  Horen anxte is dicke groot  Nemmermer en gheualt mi dat  Dat ic man doer cleynen scat. 215  Steruen doe in al mijn leuen  Ic hebbe elegast verdreueuen  Om cleyne sake wt minen lande  Die dicke set sijn lijf te pande.  Om tgoet daer hi bi leeft 220  Ic wane hi dicke sorghe heeft.  Hi en heeft lant noch leen  Noch ander toeuerlaet geen  Dan hi mit stelen can beiaghen  Daer op moet hi hem ontdraghen.[fol. 6r]
225  Ic nam hem tlant des was hi heere  Dat mach hem nv wel rouwen seere  Beide borch ende lant  Des was ic herde onbekant  Want hi hadde in sine scaren 230  Die met hem onthouden waren  Ridders serianten een ghetal.  Die ic heb onterft al  Beyde van lande ende van goede  Nv volghen si hem al doer armoede 235  Ic en laetse niewers gedueren.  Diese onthilde ic daden verbueren  Beyde borch ende leen  Hi en heuet toeuerlaet gheen  Hi moet hem al onthouden 240  In wildernissen ende in wouden  Ende moet alleene beiaghen  Daer si hem alle op ondraghen  Mer so vele isser an  Hi en steelt gheenen armen man 245  Die bi sijnre pinen leeft  Dat pelgrim ofte coepman heeft  Laet hi hem gebruken wel  Mer hi en versekert nyemant el.  Bisscoppen ende canoniken 250  Abden ende moniken  Dekenen ende papen  Daer hise can betrapen[fol. 6v]
 Comen si in sijnre werde.  Hi neemt hem mulen ende peerde 255  Ende steectse vut haren ghereyde  Dat si vallen op die heyde  Ende neemt hem mit sijnre cracht  Al dat si daer hebben bracht  Siluer cleeder facelment 260  Dus beiaecht hi hem ontrent  Daer hi die rike lieden weet.  Hy neemt hem haren scat ghereet  Beyde siluer ende gout:  Sinen list is menichfout 265  Nyemant en cannen gheuaen.  Nochtan heefter om ghedaen  Menich man sine cracht.  Ic woudic nv in deser nacht  Sijn gheselle mochte wesen. 270  Ay heere god helpt mi tot desen  [.]It deser talen voer hi voort.  Die coninc ende heeft verhoort  Hoe een ridder quam gheuaren  Inder seluer ghebaren. 275  Als die riden wil verholen  Met wapenen swart als colen  Swart was helm ende schilt  Die hi aenden hals hilt  Sinen halsberch mochtmen louen[fol. 7r]
280  Swart was den wapenroc daer bouen.  Swart was dors daer hi op sat  Ende quam enen sonderlingen pat  Dwers riden doer den woude  Alsen die coninc ghemoeten soude. 285  Segende hem en was in vare  Ende waende dat die duuel ware  Om dat hi was so swart al  Den riken god hi hem beual.  Hi pensde in sinen moet 290  Gheualt mi quaet ofte goet:  En vlie te nacht doer desen.  Ic sel der auonturen genesen.  Nochtan weet ic te voren wel  Tis die duuel ende niemant el 295  Waer hi van gods aluen yet  Hi en ware so swart niet  Tis al swart peert ende man  Al dat icker aen gemerken can  Ic bidde gode dat hi waket 300  Ic duchte dat mi toren naket  Dat dese mi niet en scende  Ende als hi bet quam ghehende  Seghende hi hem ende was in vare  Ende waende dat die duuel ware. 305  Ende die swarten ridder heeft vernomen  Den coninc teghen hem comen.  Pensde hi in sinen sin  Dese is verdoelt hier in.[fol. 7v]
 Ende heuet sinen wech verloren 310  Ic mach dat aen hem verhoren  Hi salder laten die wapen sijn  Die die beste sijn in schine  Die ic in seuen iaren sach.  Si verlichten als den dach. 315  Van steenen ende goude  Wanen quam hi inden woude.  Ten was noyt arm man  Die sulcke wapen droech an  Ende sulc ors hadde bescreden 320  So sterc ende van scone leden  DOen si quamen te gemoeten  Leden si al sonder groeten  Deen besach den anderen wel  Mer si en seyden niet el 325  Als hi den coninck was leden  Diet swart ors had bescreden:  Hilt hi stille ende dochte  Wye die ander wesen mochte  Waer om dat hi aldus lijt. 330  Ende sijnre talen aldus vermijt  Datti mi niet en groete  Doen hi mi ghemoete  Ende om gheen dinc en vraghet  Ic wane dat hi quaet iaghet. 335  Waer ic seker van dien:  Dat hi quame om verspien[fol. 8r]
 Datti mi ofte mine  Brenghen wilde in pine  Teghen den coninc die ic ontrade 340  Hi en lede te nacht sonder scade  Wat node soude hi iaghen.  Achter bosschen ende haghen  Ofti mi niet en sochte  Biden heere die mi ghewrochte 345  Hine ontrijt mi te nacht  Ic sel proeuen sine cracht  Ic willen spreken ende kennen  Hy mach sulc sijn ic sel winnen.  Sijn ors ende dat hi heuet an. 350  Ende doen met lachter keeren dan  Hi es hier comen als een domme  Met dien werp hi sijn ors omme  Ende volchde den coninc naer  Doen hien achterhaelde daer 355  Riep hi lude ridder ontbeyt  Waer na ist dat ghi rijt  Ic wil weten wat ghi soect  Ende iaecht ende roect  Eer ghi mi ontrijt van hier r
360  Al waerdi noch so fier  Ende so diere uwer tale  Berechtes mi so doedi wale  Ic wil weten wie ghi sijt  Ende waer ghi vaert op dese tijt[fol. 8v]
365  Ende hoe dat v vader hiet  En machs v verlaten niet  [.]Oen antwoerde die coninc  Ghi vraget mi so menich dinc  En wistu hoe berechten: 370  Ic heb lieuer dat wi vechten:  Dan ic v seide bi bedwanghe  So haddic gheleeft veel te langhen  Dat mi een man dwinghen soude  Van dinghen die ic niet en woude 375  Berechten ten ware mi lief  Coemter mi goet af of miskief  Wy sullen desen strijt nv scheyden  Ende becorten tusschen ons beyden  Des conincs schilt was verdect 380  Hi en wildes niet voeren ontdect  Om teyken datter aene stoet  Hi en wilde niet dat men waer vroet.  Dat hi ware die coninck  Si worpen omme met deser dinc: 385  Haer orssen sterc ende snel  Si waren beyde ghewapent wel.  Hare speeren waren sterc  Si versaemden in een perc  Mit sulcken nide onder hem tween 390  Dat dorssen boghen ouer gaer been  Manlic vingen si ten swaerde  Als die vechtens begaerde[fol. 9r]
 Si vochten een langhe wile  Datmen gaen mochte een mile 395  Die swerte was sterc ende snel  Ende sine consten waren fel  So dat die coninc was in vare  Ende waende dat die duuel ware  Hi sloech den swarten opten schilt