# Statenvertaling (1888) Galaten

| ← 2 Korinthiërs | Statenvertaling (1888) Galaten | Efeziërs → |
[ 1740 ]
Galaten
$^1$Paulus, een apostel, geroepen niet van mensen, noch door een mens, maar door Jezus Christus, en God den Vader, Die Hem uit de doden opgewekt heeft),
2 En al de broeders, die met mĳ zĳn, aan de Gemeenten van Galatie:
3 Genade zĳ u en vrede van God den Vader, en onzen Heere Jezus Christus;
4 Die Zichzelven gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hĳ ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld, naar den wil van onzen God en Vader;
5 Denwelken zĳ de heerlĳkheid in alle eeuwigheid. Amen.
6 Ik verwonder mĳ, dat gĳ zo haast wĳkende van dengene, die u in de genade van Christus geroepen heeft, overgebracht wordt tot een ander Evangelie;
7 Daar er geen ander is; maar er zĳn sommigen, die u ontroeren, en het Evangelie van Christus willen verkeren.
8 Doch al ware het ook, dat wĳ, of een engel uit den hemel u een Evangelie verkondigde, buiten hetgeen wĳ u verkondigd hebben, die zĳ vervloekt.
9 Gelĳk wĳ te voren gezegd hebben, zo zeg ik ook nu wederom: Indien u iemand een Evangelie verkondigt, buiten hetgeen gĳ ontvangen hebt, die zĳ vervloekt.
10 Want predik ik nu de mensen, of God? Of zoek ik mensen te behagen? Want indien ik nog mensen behaagde, zo ware ik geen dienstknecht van Christus.
11 Maar ik maak u bekend, broeders, dat het Evangelie, hetwelk van mĳ verkondigd is, niet is naar den mens.
12 Want ik heb ook hetzelve niet van een mens ontvangen, noch geleerd, maar door de openbaring van Jezus Christus.
13 Want gĳ hebt mĳn omgang gehoord, die eertĳds in het Jodendom was, dat ik uitnemend zeer de Gemeente Gods vervolgde, en dezelve verwoestte;
14 En dat ik in het Jodendom toenam boven velen van mĳn ouderdom in mĳn geslacht, zĳnde overvloedig ĳverig voor mĳn vaderlĳke inzettingen.
15 Maar wanneer het Gode behaagd heeft. Die mĳ van mĳner moeders lĳf aan afgezonderd heeft, en geroepen door Zĳn genade,
16 Zĳn Zoon in mĳ te openbaren, opdat ik Denzelven door het Evangelie onder de heidenen zou verkondigen, zo ben ik terstond niet te rade [ 1741 ]gegaan met vlees en bloed;
17 En ben niet wederom gegaan naar Jeruzalem, tot degenen, die voor mĳ apostelen waren; maar ik ging henen naar Arabie, en keerde wederom naar Damaskus.
18 Daarna kwam ik na drie jaren weder te Jeruzalem om Petrus te bezoeken, en ik bleef bĳ hem vĳftien dagen.
19 En zag geen ander van de apostelen, dan Jakobus, den broeder des Heeren.
20 Hetgeen nu ik u schrĳf, ziet, ik getuig voor God, dat ik niet lieg!
21 Daarna ben ik gekomen in de gewesten van Syrie en van Cilicie. En ik was van 22 aangezicht onbekend aan de Gemeenten in Judea, die in Christus zĳn.
23 Maar zĳ hadden alleenlĳk gehoord, dat men zeide: Degene, die ons eertĳds vervolgde, verkondigt nu het geloof, hetwelk hĳ eertĳds verwoestte.
24 En zĳ verheerlĳkten God in mĳ.
2 1 Daarna ben ik, na veertien jaren, wederom naar Jeruzalem opgegaan met Barnabas, ook Titus medegenomen hebbende.
2 En ik ging op door een openbaring, en stelde hun het Evangelie voor, dat ik predik onder de heidenen; en in het bĳzonder aan degenen, die in achting waren, opdat ik niet enigszins tevergeefs zou lopen of gelopen hebben.
3 Maar ook Titus, die met mĳ was, een Griek zĳnde, werd niet genoodzaakt zich te laten besnĳden.
4 En dat om der ingekropen valse broederen wil, die van bezĳden ingekomen waren, om te verspieden onze vrĳheid, die wĳ in Christus Jezus hebben, opdat zĳ ons zouden tot dienstbaarheid brengen.
5 Denwelken wĳ ook niet, een uur hebben geweken met onderwerping, opdat de waarheid van het Evangelie bĳ u zou verblĳven.
6 En van degenen, die geacht waren, wat te zĳn, hoedanigen zĳ eertĳds waren, verschilt mĳ niet; God neemt den persoon des mensen niet aan; want die geacht waren, hebben mĳ niets toegebracht.
7 Maar daarentegen, als zĳ zagen, dat aan mĳ het Evangelie der voorhuid toebetrouwd was, gelĳk aan Petrus dat der besnĳdenis;
8 (Want Die in Petrus krachtelĳk wrocht tot het apostelschap der besnĳdenis, Die wrocht ook krachtelĳk in mĳ onder de heidenen);
9 En als Jakobus, en Cefas, en Johannes, die geacht waren pilaren te zĳn, de genade, die mĳ gegeven was, bekenden, gaven zĳ mĳ en Barnabas de rechter hand der gemeenschap, opdat wĳ tot de heidenen, en zĳ tot de besnĳdenis zouden gaan;
10 Alleenlĳk, dat wĳ den armen zouden gedenken; hetwelk zelf ik ook benaarstigd heb te doen.
11 En toen Petrus te Antiochie gekomen was, wederstond ik hem in het aangezicht, omdat hĳ te bestraffen was.
12 Want eer [ 1742 ]sommigen van Jakobus gekomen waren, at hĳ mede met de heidenen; maar toen zĳ gekomen waren, onttrok hĳ zich en scheidde zichzelven af, vrezende degenen, die uit de besnĳdenis waren.
13 En ook de andere Joden veinsden met hem; alzo dat ook Barnabas mede afgetrokken werd door hun veinzing.
14 Maar als ik zag, dat zĳ niet recht wandelden naar de waarheid van het Evangelie, zeide ik tot Petrus in aller tegenwoordigheid: Indien gĳ, die een Jood zĳt, naar heidense wĳze leeft, en niet naar Joodse wĳze, waarom noodzaakt gĳ de heidenen naar de Joodse wĳze te leven?
15 Wĳ zĳn van nature Joden, en niet zondaars uit de heidenen;
16 Doch wetende, dat de mens niet gerechtvaardigd wordt uit de werken der wet, maar door het geloof van Jezus Christus, zo hebben wĳ ook in Christus Jezus geloofd, opdat wĳ zouden gerechtvaardigd worden uit het geloof van Christus, en niet uit de werken der wet; daarom dat uit de werken der wet geen vlees zal gerechtvaardigd worden.
17 Maar indien wĳ, die in Christus zoeken gerechtvaardigd te worden, ook zelven zondaars bevonden worden, is dan Christus een dienaar der zonde? Dat zĳ verre.
18 Want indien ik, hetgeen ik afgebroken heb, datzelve wederom opbouw, zo stel ik mĳzelven tot een overtreder.
19 Want ik ben door de wet der wet gestorven, opdat ik Gode leven zou.
20 Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mĳ; en hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons van God, Die mĳ liefgehad heeft, en Zichzelven voor mĳ overgegeven heeft.
21 Ik doe de genade Gods niet te niet; want indien de rechtvaardigheid door de wet is, zo is dan Christus tevergeefs gestorven.
3 1 O gĳ uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd, dat gĳ der waarheid niet zoudt gehoorzaam zĳn; denwelken Jezus Christus voor de ogen te voren geschilderd is geweest, onder u gekruist zĳnde?
2 Dit alleen wil ik van u leren: hebt gĳ den Geest ontvangen uit de werken der wet, of uit de prediking des geloofs?
3 Zĳt gĳ zo uitzinnig? Daar gĳ met den Geest begonnen zĳt, voleindigt gĳ nu met het vlees?
4 Hebt gĳ zoveel tevergeefs geleden? Indien maar ook tevergeefs!
5 Die u dan den Geest verleent, en krachten onder u werkt, doet Hĳ dat uit de werken der wet, of uit de prediking des geloofs?
6 Gelĳkerwĳs Abraham Gode geloofd heeft, en het is hem tot rechtvaardigheid gerekend;
7 Zo verstaat gĳ dan, dat degenen, die uit het geloof zĳn, Abrahams kinderen zĳn.
8 En de [ 1743 ]Schrift, te voren ziende, dat God de heidenen uit het geloof zou rechtvaardigen, heeft te voren aan Abraham het Evangelie verkondigd, zeggende: In u zullen al de volken gezegend worden.
9 Zo dan, die uit het geloof zĳn, worden gezegend met den gelovigen Abraham.
10 Want zovelen als er uit de werken der wet zĳn, die zĳn onder den vloek; want er is geschreven: Vervloekt is een iegelĳk, die niet blĳft in al hetgeen geschreven is in het boek der wet, om dat te doen.
11 En dat niemand door de wet gerechtvaardigd wordt voor God, is openbaar; want de rechtvaardige zal uit het geloof leven.
12 Doch de wet is niet uit het geloof; maar de mens, die deze dingen doet, zal door dezelve leven.
13 Christus heeft ons verlost van den vloek der wet, een vloek geworden zĳnde voor ons; want er is geschreven: Vervloekt is een iegelĳk, die aan het hout hangt.
14 Opdat de zegening van Abraham tot de heidenen komen zou in Christus Jezus, en opdat wĳ de belofte des Geestes verkrĳgen zouden door het geloof.
15 Broeders, ik spreek naar den mens: zelfs eens mensen verbond, dat bevestigd is, doet niemand te niet, of niemand doet daartoe.
16 Nu zo zĳn de beloftenissen tot Abraham en zĳn zaad gesproken. Hĳ zegt niet: En den zaden, als van velen; maar als van een: En uw zade; hetwelk is Christus.
17 En dit zeg ik: Het verbond, dat te voren van God bevestigd is op Christus, wordt door de wet, die na vierhonderd en dertig jaren gekomen is, niet krachteloos gemaakt, om de beloftenis te niet te doen.
18 Want indien de erfenis uit de wet is, zo is zĳ niet meer uit de beloftenis; maar God heeft ze Abraham door de beloftenis genadiglĳk gegeven.
19 Waartoe is dan de wet? Zĳ is om der overtredingen wil daarbĳ gesteld, totdat het zaad zou gekomen zĳn, dien het beloofd was; en zĳ is door de engelen besteld in de hand des Middelaars.
20 En de Middelaar is niet Middelaar van een, maar God is een.
21 Is dan de wet tegen de beloftenissen Gods? Dat zĳ verre; want indien er een wet gegeven ware, die machtig was levend te maken, zo zou waarlĳk de rechtvaardigheid uit de wet zĳn.
22 Maar de Schrift heeft het alles onder de zonde besloten, opdat de belofte uit het geloof van Jezus Christus aan de gelovigen zou gegeven worden.
22 Doch eer het geloof kwam, waren wĳ onder de wet in bewaring gesteld, en zĳn besloten geweest tot op het geloof, dat geopenbaard zou worden.
24 Zo dan, de wet is onze tuchtmeester geweest tot Christus, opdat wĳ uit het geloof [ 1744 ]zouden gerechtvaardigd worden.
25 Maar als het geloof gekomen is, zo zĳn wĳ niet meer onder den tuchtmeester.
26 Want gĳ zĳt allen kinderen Gods door het geloof in Christus Jezus.
27 Want zovelen als gĳ in Christus gedoopt zĳt, hebt gĳ Christus aangedaan.
28 Daarin is noch Jood noch Griek; daarin is noch dienstbare noch vrĳe; daarin is geen man en vrouw; want gĳ allen zĳt een in Christus Jezus.
29 En indien gĳ van Christus zĳt, zo zĳt gĳ dan Abrahams zaad, en naar de beloftenis erfgenamen.
4 1 Doch ik zeg, zo langen tĳd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hĳ niets van een dienstknecht, hoewel hĳ een heer is van alles;
2 Maar hĳ is onder voogden en verzorgers, tot den tĳd van den vader te voren gesteld.
3 Alzo wĳ ook, toen wĳ kinderen waren, zo waren wĳ dienstbaar gemaakt onder de eerste beginselen der wereld.
4 Maar wanneer de volheid des tĳds gekomen is, heeft God Zĳn Zoon uitgezonden, geworden uit een vrouw, geworden onder de wet;
5 Opdat Hĳ degenen, die onder de wet waren, verlossen zou, en opdat wĳ de aanneming tot kinderen verkrĳgen zouden.
6 En overmits gĳ kinderen zĳt, zo heeft God den Geest Zĳns Zoons uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba. Vader!
7 Zo dan, gĳ zĳt niet meer een dienstknecht, maar een zoon; en indien gĳ een zoon zĳt, zo zĳt gĳ ook een erfgenaam van God door Christus.
8 Maar toen, als gĳ God niet kendet, diendet gĳ degenen, die van nature geen goden zĳn;
9 En nu, als gĳ God kent, ja, veelmeer van God gekend zĳt, hoe keert gĳ u wederom tot de zwakke en arme beginselen, welke gĳ wederom van voren aan wilt dienen?
10 Gĳ onderhoudt dagen, en maanden, en tĳden, en jaren.
11 Ik vrees voor u, dat ik niet enigszins tevergeefs aan u gearbeid heb.
12 Weest gĳ als ik, want ook ik ben als gĳ; broeders, ik bid u; gĳ hebt mĳ geen ongelĳk gedaan.
13 En gĳ weet, dat ik u door zwakheid des vleses het Evangelie de eerste maal verkondigd heb;
14 En mĳn verzoeking, die in mĳn vlees geschiedde, hebt gĳ niet veracht noch verfoeid; maar gĳ naamt mĳ aan als een engel Gods, ja, als Christus Jezus.
15 Welke was dan uw gelukachting? Want ik geef u getuigenis, dat gĳ, zo het mogelĳk ware, uw ogen zoudt uitgegraven, en mĳ gegeven hebben.
16 Ben ik dan uw vĳand geworden, u de waarheid zeggende?
17 Zĳ ĳveren niet recht over u; maar zĳ willen ons uitsluiten, opdat gĳ over hen zoudt ĳveren.
18 Doch in het goede te allen tĳd te ĳveren is goed, en niet alleenlĳk, [ 1745 ]als ik bĳ u tegenwoordig ben;
19 Mĳn kinderkens, die ik wederom arbeide te baren, totdat Christus een gestalte in u krĳge.
20 Doch ik wilde, dat ik nu tegenwoordig bĳ u ware, en mĳn stem mocht veranderen; want ik ben in twĳfel over u.
21 Zegt mĳ, gĳ, die onder de wet wilt zĳn, hoort gĳ de wet niet?
22 Want er is geschreven, dat Abraham twee zonen had, een uit de dienstmaagd, en een uit de vrĳe.
23 Maar gene, die uit de dienstmaagd was, is naar het vlees geboren geweest; doch deze, die uit de vrĳe was, door de beloftenis;
24 Hetwelk dingen zĳn, die andere beduiding hebben; want deze zĳn de twee verbonden; het ene van den berg Sina, tot dienstbaarheid barende, hetwelk is Agar;
25 Want dit, namelĳk Agar, is Sina, een berg in Arabie, en komt overeen met Jeruzalem, dat nu is, en dienstbaar is is met haar kinderen.
26 Maar Jeruzalem, dat boven is, dat is vrĳ, hetwelk is ons aller moeder.
27 Want er is geschreven: Wees vrolĳk, gĳ onvruchtbare, die niet baart, breek uit en roep, gĳ, die geen barensnood hebt, want de kinderen der eenzame zĳn veel meer, dan dergene, die den man heeft.
28 Maar wĳ, broeders, zĳn kinderen der belofte, als Izak was.
29 Doch gelĳkerwĳs toen, die naar het vlees geboren was, vervolgde dengene, die naar den Geest geboren was, alzo ook nu.
30 Maar wat zegt de Schrift? Werp de dienstmaagd uit en haar zoon; want de zoon der dienstmaagd zal geenszins erven met den zoon der vrĳe.
31 Zo dan, broeders, wĳ zĳn niet kinderen der dienstmaagd, maar der vrĳe.
5 1 Staat dan in de vrĳheid, met welke ons Christus vrĳgemaakt heeft, en wordt niet wederom met het juk der dienstbaarheid bevangen.
2 Ziet, ik Paulus zeg u, zo gĳ u laat besnĳden, dat Christus u niet nut zal zĳn.
3 En ik betuig wederom een iegelĳk mens, die zich laat besnĳden, dat hĳ een schuldenaar is de gehele wet te doen.
4 Christus is u ĳdel geworden, die door de wet gerechtvaardigd wilt worden; gĳ zĳt van de genade vervallen.
5 Want wĳ verwachten door den Geest, uit het geloof, de hoop der rechtvaardigheid.
6 Want in Christus Jezus heeft noch besnĳdenis enige kracht noch voorhuid, maar het geloof, door de liefde werkende.
7 Gĳ liept wel; wie heeft u verhinderd der waarheid niet gehoorzaam te zĳn?
8 Dit gevoelen is niet uit Hem, Die u roept.
9 Een weinig zuurdesem verzuurt het gehele deeg.
10 Ik vertrouw van u in den Heere, dat gĳ niet anders zult gevoelen; maar die u ontroert, zal het oordeel dragen, wie hĳ ook zĳ.
11 Maar ik, broeders! [ 1746 ]Indien ik nog de besnĳdenis predik, waarom word ik nog vervolgd?
12 Zo is dan de ergernis des kruises vernietigd. Och, of zĳ ook afgesneden werden, die u onrustig maken!
13 Want gĳ zĳt tot vrĳheid geroepen, broeders, alleenlĳk gebruikt de vrĳheid niet tot een oorzaak voor het vlees; maar dient elkander door de liefde.
14 Want de gehele wet wordt in een woord vervuld, namelĳk in dit: Gĳ zult uw naaste liefhebben, gelĳk uzelven.
15 Maar indien gĳ elkander bĳt en vereet, ziet toe, dat gĳ van elkander niet verteerd wordt.
16 En ik zeg: Wandelt door den Geest en volbrengt de begeerlĳkheden des vleses niet.
17 Want het vlees begeert tegen den Geest, en de Geest tegen het vlees; en deze staan tegen elkander, alzo dat gĳ niet doet, hetgeen gĳ wildet.
18 Maar indien gĳ door den Geest geleid wordt, zo zĳt gĳ niet onder de wet.
19 De werken des vleses nu zĳn openbaar; welke zĳn overspel, hoe rerĳ, onreinigheid, ontuchtigheid,
20 Afgoderĳ, venĳngeving, vĳandschappen, twisten, afgunstigheden, toorn, gekĳf, tweedracht, ketterĳen,
21 Nĳd, moord, dronkenschappen, brasserĳen, en dergelĳke; van dewelke ik u te voren zeg, gelĳk ik ook te voren gezegd heb, dat die zulke dingen doen, het Koninkrĳk Gods niet zullen beerven.
22 Maar de vrucht des Geestes is liefde, blĳdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedig heid, matigheid.
23 Tegen de zodanigen is de wet niet.
24 Maar die van Christus zĳn, hebben het vlees gekruist met de bewegingen en begeerlĳkheden.
25 Indien wĳ door den Geest leven, zo laat ons ook door den Geest wandelen.
26 Laat ons niet zĳn zoekers van ĳdele eer, elkander tergende, elkander benĳdende.
6 1 Broeders, indien ook een mens vervallen ware door enige misdaad, gĳ, die geestelĳk zĳt, brengt den zodanige te recht met den geest der zachtmoedigheid; ziende op uzelven, opdat ook gĳ niet verzocht wordt.
2 Draagt elkanders lasten, en vervult alzo de wet van Christus.
3 Want zo iemand meent iets te zĳn, daar hĳ niets is, die bedriegt zichzelven in zĳn gemoed.
4 Maar een iegelĳk beproeve zĳn eigen werk; en alsdan zal hĳ aan zichzelven alleen roem hebben, en niet aan een anderen.
5 Want een iegelĳk zal zĳn eigen pak dragen.
6 En die onderwezen wordt in het Woord, dele mede van alle goederen dengene, die hem onderwĳst.
7 Dwaalt niet; God laat Zich niet bespotten; want zo wat de mens zaait, dat zal hĳ ook maaien.
8 Want die in zĳn eigen vlees zaait, zal uit [ 1747 ]het vlees verderfenis maaien; maar die in den Geest zaait, zal uit den Geest het eeuwige leven maaien.
9 Doch laat ons, goed doende, niet vertragen; want te zĳner tĳd zullen wĳ maaien, zo wĳ niet verslappen.
10 Zo dan, terwĳl wĳ tĳd hebben, laat ons goed doen aan allen, maar meest aan de huisgenoten des geloofs.
11 Ziet, hoe groten brief ik u geschreven heb met mĳn hand.
12 Al degenen, die een schoon gelaat willen tonen naar het vlees, die noodzaken u besneden te worden, alleenlĳk opdat zĳ vanwege het kruis van Christus niet zouden vervolgd worden.
13 Want ook zĳ zelven, die besneden worden, houden de wet niet; maar zĳ willen, dat gĳ besneden wordt, opdat zĳ in uw vlees roemen zouden.
14 Maar het zĳ verre van mĳ, dat ik zou roemen, anders dan in het kruis van onzen Heere Jezus Christus; door Welken de wereld mĳ gekruisigd is, en ik der wereld.
15 Want in Christus Jezus heeft noch besnĳdenis enige kracht, noch voorhuid, maar een nieuw schepsel.
16 En zovelen als er naar dezen regel zullen wandelen, over dezelve zal zĳn vrede en barmhartigheid, en over het Israel Gods.
17 Voorts, niemand doe mĳ moeite aan; want ik draag de littekenen van den Heere Jezus in mĳn lichaam.
18 De genade van onzen Heere Jezus Christus zĳ met uw geest, broeders! Amen.
« Geschreven aan de Galaten vanuit Rome. »