OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bredero/Snachts rusten meest de dieren

LIEDEKEN.
Op de Wyse: Wellustige jongelingen, dat eedele.
Snachts rusten meest de dieren, Oock menschen goet en quaat En mijn Lief goedetieren Is in een stille staat; Maer ick moet eensaam swieren En cruysen hier de straat.
Ick sie het swierich dryven, Ick sie de claare Maan Ick sie dat ick moet blyven Alleen mistroostich staan. Ach lief wilt my gheryven Met troostelijck vermaan.
Ach Lely hoogh verheven, Verheven in mijn sin, Mijn hoope van mijn leven, Ghewenste schoon Vriendin, Wilt my, u jonstich gheven Een lieve weder min.
Met hoop en vrees bevanghen, Met een ghestaeghe stryt Van sorghen en verlangen, Verwacht ick nuy ter tijdt Van u, myn troost, t’ontfangen t’Woort daar men lang om vrijt.
Myn vruchteloos verwachten Myn commer niet en blust, Sult ghy my heel verachten, Och voester van mijn lust? Maer siet, ick onbedachte Claagh, nu sy leyt en rust.
Och slaapt ghy myn behagen, Dewyl ick doe myn clacht? Wat baat my dan myn claagen Ny ghy den dooven slacht? Ick salt gheduldich draaghen, Ick wensch u goede nacht.
Adieu Prinsesge jeughelijck, Mijn Vrou van mijn ghemoet, Adieu en droomt gheneughelijck En slaapt gerust en soet; Ach tis my soo onmeuchelijck Te rusten als ghy doet.
# Bredero/Sonnets op Jan Syvertsoon Kolms treur en bly-spel

SONNETS OP JAN SYVERTSOON KOLMS TREUR- EN BLY-SPEL.
Wilt ghy de weyflery der looser lichter Vrouwen  Eens affgeschilder sien? soo doorsoeckt eens dit Boeck,  T’welck als een spieghel u sal klaarelijck en kloeck Al haar lichtveerdicheydt en valscheyt doen aenschouwen.
Die die te recht bedenckt, sal hem by sulcken houwen,  Met wien dat hy ontsweeft de gramschap en de vloeck  Des ijverighen Godts; wel die zijn ondersoeck Min als d’ Ervaarenheyt van anderen vertrouwen
 In ’t stuck van Boeldery: dat meestendeel doch gheeft  Ellende, Ramp en smaat, waar deur men eid’lingh leeft, In jammerlijcken staat, van buyten en van binnen
 Het Lichaam en de Gheest. Veneetsche Cinthia,  Wat laat ghy hedendaeghs als Susterlinghen na, Die immers alsoo slim bedrieghen die haar Minnen.
De Bataafsche Vrienden-Spieghel (a°. 1615). Geteekend: G.A. in Brederode.
# Bredero/Soo haest als ick u (lief) aen sach

AMOUREUS-LIEDT.
Opde Voys : Meester Clement, ghy vuyle vent, &c.
Soo haest als ick u (lief) aen sach, Soo sloop ghy in mijn sinne, Daar ghy vermeught, wat ick vermach, Ghy syt mijn vreught en myn geclach, O wonderlijcke Minne.
Het huys daar ghy vriendin in sat, k’Sach van boven tot onder, O dacht ick, dit vervallen gat Bevanght soo hooghen, schoonen schat: O wonderlijcke wonder.
Och u verweende schoonheyts glants En u vermogen crachten Vermeesterde myn sinnen gants, Als ist myn leet, ick moet nochtans U voor een wonder achten.
Wat ist of ick u schoonheyt vier Met bidden en met smeecken, Vergeefs so com ick dickwils hier, Want met u jonst bent ghy te dier En wonderlijck te spreecken.
Ghy wonderlijcke lieve Beelt, Die soo licht kant bedwingen t’Hart dat ghy sonder schande steelt, Het welck al doet wat ghy beveelt Met groote verwonderingen.
Wanneer myn hartge sucht en claacht, Dat schijnt u te vermaaken, ’T is wonder, uytvercooren Maaght, Hoe dat u Vroulijck hart behaaght Dees alte wreede saecken.
U schoonheyts waerde Lof en eer Kan ick na wensch niet uyten! Maar het verwondert myn noch meer, Hoe uyt soo soeten Maghet teer, Kan sulcken strafheyt spruyten.
Ghy syt Princesse die my doet In mijn ghepeyns bedelven, Besitster van mijn hart en goet, Bestuurster van mijn jongh ghemoet, Ick min u als mijn selven.
# Bredero/Stichtigh Clagh-Layt

STICHTIGH CLAGH-LIEDT.
Stemme : Ick ly in ’t hert pijn ongewoon &c.
O God stiert in mijn slechte siel, Doof van gedachten, God’lijcke krachten, En wilt my, die voor u Heer kniel, Noch oock mijn klachten, Doch niet verachten: U maecksel selfs bereyt Tot bidden Heere! Dat ick met nederheyt U hooge Majesteyt Eerbiedighe eere.
O Heer! die voormaels hebt gesticht De Firmamenten En groote tenten Van ’t Hemel-hof en ’t licht Dat uyt Orienten Nae syn gewenten Soo triumphant verrijst In den daegh’rade. Mijn hert u goetheyt prijst, Die ghy soo milt bewijst Aen goed en quade.
Leert my u Lof-sangh Heer, met rijm Cierlijck opsmocken En wel gelocken: O Vader! die uyt bloet en slijm My hebt getrocken, Wilt doch verrocken Mijn herte van het boos En sot verkiesen, Waer door wy menschen broos, Soo wilt als reuckeloos, Ons heyl verliesen.
Ghy hebt ons Heer van water, vier Van doot, van leven De keur gegeven. Maer laes! het oordeel valsch doet hier U schepsels sneven, Die ’t quaet nae streven. O wat bedroefder saeck Ist voor ons allen, Dat wy on schijn-vermaeck Soo menighmael, soo vaeck In sonden vallen!
Van al die op der Aerden-kloot In sonden vielen, Noch noyt en hielen U Wet, en wasser gheen soo snoot Als dese ziele! Daer noch in kriele En grim’len bol en dick Veel qua gebreken, Soo dat ick Heer verschrick Soo menigh reys als ick U aen wil spreken.
Ick heb u werck te seer bemint: Och ick verkeerd! Ick Af-goddeerde Met lust aen ’t tijdlijck goet verblint, Dat ick begeerde, Ja prees en eerde Meer als mijn salicheyt, O blinde kennis! Die sonder onderscheyt Mijn willen hebt verleyt In alle schennis.
# Bredero/Sy die mijn hert besit

SONNET.
Sy die mijn hert besit, die schoonste van de schoonen, Daer van mijn sware smert 't beginsel heeft onfaen, Begint een lachend' oogh eylaes op my te slaen, Soodra de tranen nat haer om mijn wanghen toonen.
Met eene scheetsch lach gaet sy mijn lijden hoonen, Als ick haer mijn gheween en klachten doe verstaen; Eylaes, sou mijn dan niet dit quaet ter herten gaen, Dat sy my met een sucht niet eens en gaet verschoonen?
Dan dit en ist noch niet, 't gheen my op 't hooghste quelt, Want my behaeght die straf van haer soo soet ghewelt; Maer och, dit gaet mijn gheest en hert om stucken kloven:
Dat sy my weenen siet en eenen overvloet Van tranen uyt mijn oogh, nochtans niet wil ghelooven, Dat sy de oorsaeck is die my dit lijden doet.
# Bredero/Toegift

TOEGIFT.
Treurt nu ghy Rymers treurt, treurt aerdighe Poëten,  Treurt brave Schilders eel, want siet de felle doot  Heeft met hare ysre handt ghetrocken in haar schoot De Karel die een Man-der Mannen wel mocht heeten.
 Sijn Lichaem is vergaen, zijn beenderen versmeten, Dan doch zijn hooghe siel die eet nu Hemels broot En laet hier nae een Naem so eeuwich en so groot, Dat men daer duysent Jaer sal af te spreken weten.
 Ghelucksalige sie van onsterfelijcke lof, Ghelijck den Phoenix sich verbrandt tot as en stof En met zijn eyghen doodt hem weer verweckt een ander,
 Soo ist met u gheslacht, soo is oock met u saet, Waer uyt soo waerdelijck en prysselijck op staet Geen minder, maer soo groot een Karel vander Mander.
Achter ’t Gheslacht… leven ende wercken van Karl van Mander (a°. 1616).
# Bredero/Sondagh, Sondagh lest-leden

NIEUW LIEDEKEN.
Stemme: Als ’t begint.
Sondagh, Sondagh lest-leden, Op eenen St. Jans-dach Ben ick buyten ghetreden, Daermen veel waghens sach, Met soo veul omme-slach, Het volck quam met hoopen Al by de voer-luy loopen, En maeckten daer verdrach.
De Kneukels en de Boeren Die hadden ’t op ghestelt, Sy wilden niemand voeren Dan voor ghedronghen gelt, Dit (docht mijn) wat ghewelt. Ick wandelde met lusten, En gingh myn selven rusten In ’t groen gheschilderd veld.
De gladde paerden renden Langhes de harde slijck, De Voerluy diese menden Klatterden vreesselijck. De dorre drooghe dijck Die was besaeyt met Menschen, Ick sach het al na wenschen In mijn begraeselt rijck.
Flucx quam daer an rumoeren En raesden sonder roy, Heele waghens met Hoeren, Die wierpen vast met hoy, Dit dunckt die lieden moy. Sy riepen en sy kreten Al haddens niet ghegeten, Dit goore gorle goy.
Wel eer wou ick wel weten, Waer van of hoet het quam, Datmen mal plach te heeten Het volck van Amsterdam; Maar als ick die vernam, Ick barsten uyt van lacchen, Het schijnt wy komen pracchen Der droogers van Speck of Ham.
Waer heen, ghy broetsche lieden? Ay lieve, blijft in stadt: Laet hier u roockt-vleys sieden En monckelt hier doch wat, Tapt eens uyt ’t beste vat, Laet die gulsighe wespen Haar geel-garstighe Hespen En haer kranck-hoofdich nat!
Ghewoonten en Landts-zeden Heeft u te seer verleyt; En luystert na de reden, Betoomt u sinlijckheyt, Vertoeft, een luttel beydt, Wilt my hier in gherieven, Bestelt my dese brieven By Jaap Haas Majesteyt.
Drogisten uytghenomen, Wy sijn dit vollick moe, Als sy tot uwent komen, Soo sluyt u poorten toe, Tot ick se open doe, Of sydy so bescheyden, Stiert dit ghespuys tot Leyden, Ick neem ’t u of in ’t goe.
Sanckt Ridders wilt niet pocchen, Omdat ghy Meesters bent Over dees slechte Jochen, Diemen u willich sent, Warenser maer ghewent, By u gebooren beuken En hallif gaeren kreuken, Die rouw war al ghe-ent.
De velden en de stoepen Met wijven sijn beseyt; Waer heen, waer heen, sy roepen. Na Haerlem, gilt en meyt, Met so veul vrolijckheydt; Maar als sy weder komen, Os haar de vreucht benomen, ’t Alleluya is gheleydt.
Onder so menicht hongdert Was nau een deeg’lijck Man, Ick was blydt en verwongdert Dat wy’er so raeckten van; Quemt ghy op een Sit Jan. Sanckt Ridders, ons versoecken, Ghy souwt in onse kloecken U wel verdwalen dan.
Ghy Princen en ghy Heeren, Of nieus-gierige lien, Ghy meucht wel weder keeren, Want hier is niet te sien, Of lustet u misschien De waghens eens te tellen? Of die voer-luy te quellen? Dit wil ick niet verbien.
# Bredero/Toover-liedt

TOOVER-LIEDT.
Stemme: Ach ongheluckighen dach, &c.
Odu Toversche kol, Wat karacters ghelol Laest ghy uyt een onsichber rol, Doen ghy mijn siel belaest, beswoert, Als sy mijn yligh wert ontvoert.
Ach toomeloose tongh! Die mijn besnoert bedwongh, Ick twijffel wat u daer toe drongh, Dat ghy so met guychellery Mijn vrijheyt brocht in slaverny.
Naemt ghy uyt hovaerdy, Over my heerschappy, Om dat myn slechte Rymery Met onvercierd’ Poeetsche pen Sou singhen ick u slave ben?
Oft en mocht ghy misschien, Als die nydighe lien, Mijn goedt en groot geluck niet sien? Of hebdy aen myn ziel ghedacht Te toonen eens u kunst en kracht?
Want voor dees toovery Was ick helaes so bly! So vroom, so vrolijck en so vry, Soo redelijck en so gerust, Mijn leven was een lieve lust.
Ick was verheucht van gheest, Licht-hertich onbevreest, Ick docht niet eens dat inde Feest, Daer niet dan jonst was, of ’t was schijn, Alsulcke Kollen souden sijn.
Als die ’t Kerck-hof betre’en, En der versturven le’en Met vertwijffelde sno gebe’en, En gill’ge grepen, stout en straf, De dooden driesschen antwoord af.
O Circes! ghy gaeft mijn Een schael met leck’re wijn, Op dat ick wellekom sou sijn, De woorden die ghy daer spraeckt, Die hebben myn te seer vermaeckt.
O heymelijck verstant! Ghy naemt my by der handt En brocht my aende Ledekant, Daer mijn lichaem, als sonder ziel, In slapen van syn selven viel.
’k En kon nocht wit noch swart, Ick mommelde van smart, Ick was verandert in een hart, Ick meende wel te spreecken yet, Ick had de wil, ’t vermoghen niet.
Och dit ghebeurtmen staegh! Dus sucht ick alle daegh: Ick sucht als ick myn droefheyt klaegh; Ach ’t is gheen snuyven van een beest, Maer clachten van myn stomme gheest!
Ach wijse toveres! Spreeckt een woord vijf of ses, En maeckt myn weder fris en fres, Doch woorden sonder herten-gunst Is groot bedroch en kleyne kunst.
# Bredero/Tot sulcken grootsheyt

SONNET.
Tot sulcken grootheydt sal Amsterredam noch komen, Dat sy in treff’lijckheyd sal overwinnen Romen In deftigheyd van Raed, in Mannelijck gewelt,
In Ooreloghs-beleyd, in Machtigheyd van gelt.
Dat haer geblasen Faem sal snorren door de VVolcken, En dreygen met ontsagh de wijt-geleghen volcken, De Geel en Swarte-Moor, de Turck en Persiaen, Die sal haer mogentheydt om hulpe smeecken aen,
En onder handelingh met haer als vrienden plegen Met Wissel, of met Waer, nae dattet komt gelegen, En doen gelijckelijck af-breuck en weder-stant
Den Spaengiaert, vyandt van ons waerdich Vaderlandt, Al door ’t bestieren van Godes voorsienicheden, En ’t heerlijck beleydt der Staten onser Steden.
Hoort niet onwaarschijnlijk bij: "Der Musen Welkom".
# Bredero/Sr Fransisco Badens

SR. FRANSISCO BADENS.
De Deught bewesen het oprecht danckbaer herte, Hoe weynich die oock sy, wort ’t geender tijt vergeten; Maar d’ ondanckbare keert haest ’t wit in’t swarte: ’t Is quaet d’ ondanckbare Deught doen, want sy willen ’t niet weten.
Naer alle beleefde eerbiedige ende vrundelijcke groetenisse aen u, mijn lieve eerwaerdighe Heer ende beminde Meester, Soo bidd’ ick u uyt de naem van mijn Vader, die wel hartelijck bid en begeert, oft het u wille nu wel sou wesen ons te willen leenen het gene ghy hem hebt toegeseyt (gelijck ghy weet het stucxken van S. Vrancx), met welcke ghy mijn Vader een aengename dienst en een over-groote vrundtschap sult doen, het welcke wy niet onvergolden en sullen laten, sonder u daer en teghen danckbaerheyt te bewysen nae u waerde; ’t sy oock in wat het sy, sult ghy my ende mijn Vader voor een goed, ja over-goede Vrundt hebben. Ick weet wel dat ons begheeren groot, stout ende onbeschaemt is, ende dat u ’t selfde stucxken lief ende waert is: nochtans vertrouwende on u jonst ende op u gunstige belofte, soo hebben wy ons verkloeckt dit vrundelijck, doch onnoosel, eenvoudigh Requestjen te bieden ende toonen aen u goed-aerdige, milde heusheyt, verloopende oock anders niet als dat ons versoeck ons sal toegelaten worde. Waer tegen wy u opofferen onse goede genegentheyt, macht ende wil, om naer u believen die te ghebruycken, steltse vry te werck naer u eygen begeeren, ghy sult ons willich ende bereyt vinden: wie weet waermen elckanderen kan te hulp comen: niemant leeft voor sich selfs. By aldien ghy onse dese jonste doet ende laet onse wensch gheschien, soo belooven wy u hier neffens, dat wy de Copy niet uyt ons huys sullen laten gaen want het gheschiet alleenlijck om de sinnelijckheyt van mijn Vader, die ’t selfde tot een cieraet op syn plat bewaren wil by syn Juweelen ende schat, en ’t souw my nu wel moghen beuren. Voordts weet ick wel dat ghy met overvloedt van woorden niet beholpen en sijt den Verstandighen is haest ghenoech gheseyt, of: a bon Entendeur il ne faut qu’un parolle. Ist u wil, hoe eerder hoe liever; dus doende sult wel doen.
Wy wenschen u, myn Heer, soo veel gelucx en vreught, En soo veel goets, als ghy u selfs wenschen meught: Ghy doet my dickwil deught in veelderleye saken, Doch ghy sult my nimmermeer meer als u dienaer maken.
G. A. BREDERO.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 93/Nummer 29891/Avondblad/Tijdschriften

* Tijdschriften
* Oude Kunst.
* Een opstel over Cornelis Cornelisz. van Haarlem door S. Kalff, een vervolgstuk van O. Riesebieter over „Duitsche fayencen der 17de en 18de eeuw”, alles toegelicht door tal van reproducties en ten slotte eene afbeelding van een „Lachende vrouw” door Frans Hals uit de verzameling Willem Mengelberg met bijschrift van J. A. Kroning. – ziedaar de inhoud van de Mei-aflevering van „Oude Kunst”.
* De Stijl.
* In het Mei-nummer van „De Stijl” staat, behalve een vervolgstuk van Piet Mondriaan’s „Natuurlijke en abstracte realiteit” en een bijdrage van Wilh. Ostwald over Die Harmonie der Farben, een „cubistisch” gedicht door I. K. Bonset, dat X-Beelden heet en luidt als volgt:
* ’k word doordrongen van de kamer waar de tram doorglijdt
* ik heb ’n pet op
* orgelklanken
* van buitendoormijheen
* vallen achter mij kapot
* kleine scherven
* BLIK BLIK BLIK
* en glas
* kleine zwarte fietsers
* glijden en verdwijnen in mijn beeltenis
* + LICHTn
* de ritsigzieke trilkruin van den boom
* versnippert het buitenmij
* tot bontgekleurde stof
* de zwartewitte waterpalen
* 4 × HORIZONTAAL
* ontelbare verticale palen
* en ook de hooge
* gekromde blauwe
* RUIMTE
* BEN IK
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 93/Nummer 29918/Avondblad/Boycot van een courant

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, woensdag 30 juni 1920, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
Boycot van een courant.
Naar aanleiding van het voorstel in den Raad [van?] Amersfoort, waarbij tot het tapverbod werd besloten en waarbij de heer Leinweber (V.D.), tegenstander, zich in den Raad danig heeft geweerd, heeft de Amersfoortsche Courant in een desbetreffend artikel de houding van den heer Leinweber afgekeurd. Tengevolge hiervan hebben de vergunninghouders te Amersfoort thans stelling genomen tegen genoemd blad en zeggen allen, die op het blad geabonneerd zijn, hun abonnement op bij wijze van boycot. Reeds velen gingen hiertoe over, wier namen thans geregeld door de Amersfoortsche Courant gepubliceerd worden.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 93/Nummer 29918/Avondblad/De haven te Vlissingen

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, woensdag 30 juni 1920, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
De haven te Vlissingen.
Bij de wet tot uitbreiding voor Rijksrekening van de buitenhaven te Vlissingen is o.a. de voorwaarde gesteld, dat de naast-belanghebbenden bij die havenverbetering zich verbinden eene som van ƒ 900.000 in de kosten bij te dragen. Door den raad van Vlissingen is besloten eene bijdrage te geven van ƒ 500.000, terwijl de Kon. Maatschappij „de Schelde” en de Stoomvaartmaatschappij „Zeeland” geen termen vonden tot bijdragen. Ged. Staten van Zeeland hebben aan den minister van Waterstaat bericht, dat zij bereid waren de Provinciale Staten voor te stellen ƒ 400.000 bij te dragen, indien de minister kon goedvinden, dat dit in jaarlijksche termijnen van bijv. ƒ 10.000 geschiedt. Ged. Staten overwogen, dat geheel Zeeland zich in dezen een voelt met de voornaamste havenplaats. De minister stelde echter ais eisch dat de bijdrage in termijnen van ƒ 20.000 gedurende 20 jaar zal worden uitgekeerd. Hoewel dit een zeer aanzienlijk offer van de Provincie zal eischen, achten Ged. Staten de verbetering van de haven van Vlissingen van zoodanig algemeen belang, ook voor de Provincie, dat zij meenen te moeten voorstellen die bijdrage te verleenen.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 92/Nummer 29651/Ochtendblad/De Stijl

De Stijl.
Het September-nummer van „De Stijl” bevat twee vervolgstukken: van Piet Mondriaan over „Natuurlijke en abstracte realiteit” en van Theo van Doesburg over „Moderne wendingen in het kunstonderwijs.” Paul Colin draagt aanteekeningen over Jean Cocteau bij; Van Doesburg naar aanleiding van twee bijlagen: een cubistische compositie van Lyonel Feininger en een leunstoel van Rietveld.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (3 oktober 1919) ‘Het Septembernummer van de Stijl [...]’, Het Vaderland, Avondblad A, [p. 1].
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 93/Nummer 29918/Avondblad/Alg. Ned. Christ. Ambtenaarsbond (Rijkspersoneel)

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, woensdag 30 juni 1920, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
Alg. Ned. Christ. Ambtenaarsbond (Rijkspersoneel).
In verband met de behandeling van het wetsontwerp tot verhooging van de Staatsbegrooting, betreffende de salarissen der Rijksambtenaren, werd Maandag in een der zalen van de Parkkerk, eene vergadering gehouden van de Rijksambtenaren der afd. Amsterdam, waarbij de secretaris van het hoofdbestuur, de heer L. Vermeulen, eene bespreking inleidde omtrent de Memorie van Antwoord en de behandeling van genoemd wetsontwerp in de Tweede Kamer, en naast de waardeering voor hetgeen de Regeering deed uiting gaf aan de teleurstelling bij de ambtenaren ontstaan, ten gevolge van het afwijken der Regeering in ongunstigen zin van de voorstellen der salariscommissie en het aftrekken van 7 % voor pensioen. Uit de vergadering werd ook een algemeen en krachtig protest gehoord en bleek de teleurstelling groot over de houding der Regeering ten opzichte dier punten. Algemeen was toch bekend, dat de salarissen der ambtenaren vóór den oorlog veel te laag waren en toch deden die salarissen dienst als grondslag voor vergelijking met de nieuwe salarissen en op die krap berekende nieuwe salarissen, die lang niet in verhouding stonden met de stijging der levensbehoeften, ging nu de Regeering nog beknibbelen en kortte zij 7 % voor pensioen. Onbegrijpelijk werd die houding genoemd. Ook betreurde de vergadering zeer, dat de cijfers en percentages der salarisverhoogingen, welke de Regeering heeft gepubliceerd, aanleiding hebben gegeven tot geheel onjuiste voorstellingen bij het publiek omtrent de stijging van de inkomens der ambtenaren. Vrij algemeen wordt toch aangenomen dat de salarissen met 100 % en meer zijn verhoogd, terwijl toch uit de vroegere en tegenwoordige maxima in onderscheidene rangen blijkt, dat die verhooging vaak beneden de 50 % blijft. Wordt gelet op de salarissen van gemeente-ambtenaren dan komt ten duidelijkste uit, dat de rijksambtenaren vooral in de groote gemeenten, in veel ongunstiger conditie verkeeren; gezwegen wordt nog van de vaak hooge salarissen die aan groote particuliere instellingen (banken, stoomvaartmaatschappijen, enz), worden uitbetaald. Bij het hoofdbestuur werd daarom met klem aangedrongen op krachtige actie bij de Regeering en Volksvertegenwoordiging voor betere salarissen der ambtenaren en de verwachting uitgesproken, dat de Regeering door daden zal toonen, dat zij hare woorden n.l. een warm hart te hebben voor de ambtenaren, gestand zal doen, opdat eindelijk eens de ambtenaren, in eenigszins betere conditie mogen raken.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 92/Nummer 29619/Avondblad/De Hollandsche Revue

TIJDSCHRIFTEN.
De Hollandsche Revue.
De Hollandsche Revue vertelt van dr. R. A. Kollewijn, den „vader” van de vereenvoudige spelling en van — dit is nu wel geen geheim verklappen meer — talrijke romans, verhalen en tooneelstukken, die onder speudo Brandt van Doorne werden uitgegeven.  Onder de rubriek „Belangrijke onderwerpen” legt de heer Theo van Doesburg uit, hoe „het probleem van evenwichtig verhouding van beeldende harmonie” in de schilderkunst wordt opgelost. De in beeld getoonde reductie van het sujet: „meisje in atelier” tot een samenstel van gekleurde vierhoekjes zal op menigeen verrassend werken.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 93/Nummer 29918/Avondblad/Alg. Ned. Vrouwen-organisatie

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, woensdag 30 juni 1920, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
Alg. Ned. Vrouwen-organisatie.
De minister van Onderwijs enz. ontving gisteren in buitengewone audientie de dames Nine Minnema, W. Willink Altes, A. Reijnders Huizinga, presidente en leden van het hoofdbestuur der Alg. Ned. Vrouwenorganisatie, die namens haar organisatie kwamen bepleiten de handhaving van het principe „gelijk loon voor gelijken arbeid”, in verband met het te verwachten Kon. Besluit, dat als aanvulling van de wet bij het L. O. de salarissen der onderwijzers zal regelen. De minister verklaarde eerst te willen kennisnemen van de argumenten der commissie voor georganiseerd overleg, eer hij zijn standpunt kenbaar maakte.