OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Castita (3)

| ← Cas­ti­ta Ma­tri­mo­nia­le. Hou­lijx­sche Kuys­heyt | ‘Cas­ti­ta. Kuys­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Pu­di­ci­tia. Kuys­heyd, […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 264. Publiek domein.
Castita. Kuysheyt.
EEn Vrouwe wiens hoofd met lampers bedeckt is, in lange witte kleedinge, als of zy wandelde, hebbende in haer rechter hand een ſcepter, en in haer ſlincker twee Tortelduyven. De kuysheyd of ſuyverheyd nae D. Thomas ſeggen is een name van die Deughd, die daer komt van de ſuyveringe of kaſtijdinge des vleeſchs en der begeerlijckheyt, die den Menſche in alles ſuyver maeckt, ſonder eenige vleeſchlijcke beſmettinge. Het bedeckte geſicht is de kuysheyd eygen, om dat zy de oogen breydelt, want gelijck Gregorius in zijne Zeedekonſt verhaelt, ſoo moeten wy de oogen bedwingen die ons totte ſonde leyden. Het witte kleed, bediet dat de kuysheyd moet reyn en ſonder ſmette zijn, gelijck deſe Dichten te kennen geven:
Den Goden Kuysheyt wel behaeght: Komt hier die reyne kleeders draeght, En ſchept uyt dees fonteyn den Wijn, Doch laet u handen ſuyver zijn.
Datſe ſtaet of zy wandelde, druckt uyt, datſe altijt moet beſigh zijn, want de ledigheyt is oorſaecke van alle quaed, gelijck Ovidius ſeyt:
Drijft ghy de luyheyt uyt u ſin, Ghy breeckt de pijlen van de Min.
De Tortelduyfkens zijn nae Pierii uytbeeldinge, voor een voorſchrift van de kuysheyt gehouden, om dat zy, haer geſelschap verlooren hebbende, niet meer vereenigen. De Scepter bediet de Heerſchappye die de kuyſche over ſich ſelve heeft, alhoewel het vlees een beſondere vyandinne van den Geeſt is, niet te min als de Geeſt wil, ſoo kan die nimmermeer van haer verjaeght noch overwonnen werden, en alhoewel daer geſchreven ſtaet, een geduyrige ſtrijd en overwinninge die ſelden gebeurt, niet te min als een Menſch een vaſt voornemen heeft om ſich daer tegen te kanten, ſoo kan hy geenſins overwonnen worden, en aldus moetmen in ’t werck ſtellen ’t geene Ovidius ſeght:
Eer ſterf ick duyſent doo’n, Eer ick volgh u geboo’n.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Castita Matrimoniale

| ← Cas­ti­ta. Kuys­heyt | ‘Cas­ti­ta Ma­tri­mo­nia­le. Hou­lijx­sche Kuys­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Cas­ti­ta. Kuys­heyt → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 263-264. Publiek domein.
Castita Matrimoniale. Houlijxſche Kuysheyt.
EEn Vrouwe in witte kleedinge, hebbende om haer hoofd een krans van Ruyte, en in haer rechterhand een Lauwer tack, en in de ſlincker een Tortelduyve. De Ruijte heeft eygenſchap om de welluſt te breydelen, door de ſcherpicheyt van hare reuck, weſende van een doordringende kracht, en door hare hette ſoo doetſe de opgeblaeſen windicheyt ſlancken, en leſcht den [ 264 ]brand van de Veneriſche Liefde uyt. Gelijck Mathiolus over Dioſcoridem verhaelt. De Lauwer tack iſſer by geſtelt, om de groote gelijckheyt die deſe boom mette kuysheyd heeft, want die ſelve moet geduyrigh zijn, even gelijck het groen van den Lauwer gedurigh is, zy moet oock krijten om den brand der Liefde tegenſtant te doen, even als de Lauwer blaeders doen, diewelcke als zy met haere tacken op ’t Vier worden geworpen, ſoo ſullen zy krijten en den brand tegenſtaen. Hier over verſiert Ovidius, dat Daphne, de kuyſſche Vrouwe, verandert is in een Lauwerboom. De Tortelduyve leert ons, door haer eygen voordaed, datmen nimmermeer zijn eere moet bevlecken, noch de Trouwe die in ’t houlijck belooft is, verkeerende alleenlijck en altijd met die geene die zy eenmael tot haer geſelſchap heeft aengenomen. Men kander het Armelijntjen oock toe nemen, om de groote ſorge die het draeght, van zijnen witten en ſuyveren huyd niet te beſmetten, ſullende liever in ’t Vier lopen, als dieſelve bemorſſen. Van gelijcken doet oock een kuyſche Vrouwe.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro del Terra

| ← Car­ro del’ Ac­qua. Koet­se van ’t Wae­ter | ‘Car­ro del Ter­ra. De Koets van de Aer­de’ door Ce­sa­re Ri­pa | Koets van den Nacht, […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 268. Publiek domein.
Carro del Terra. De Koets van de Aerde.
BOccatius in de afkomſt der Goden, maelt de aerde af een Vrouwe, met een hulſel op ’t hoofd, en met een kroone van toorens, waer over zy van de Poëten getoorent geheeten wort. Zy is geciert met een kleed van veel bladers van boomen, en van groene kruyden en bloemen, houdende metten rechter hand een ſcepter en mette ſlincker een ſleutel. Zy ſal ſitten op een vierkante wagen met vier raeders, en op die ſelve wagen zijn eenige ſitplaetſen ledigh, voortgetrocken zijnde van twee Leeuwen. De getoorende kroone betoont, dat het aldus op der aerde geſtelt is, weſende de ommeloop der aerden als een koninxkroon geciert met ſteeden, toorens, kaſteelen en dorpen. Het kleed mette vercierſels van kruyd en bloemen, bedieden de boſſchen en oneindelijcke andere dingen, waer mede de vlackte des aerdrijx bedeckt is. De ſcepter in de rechter hand, bediet de Koningrijcken, Rijckdommen en macht van de Heerſchappers der Werreld. De ſleutel, nae dat Iſidorus verhaelt, is om te bewijſen dat de aerde by winter tijd wort geſloten, en verberght het ſaet dat onder haer geſaeyt is, ter tijd dat het begint als bloeyende in de Lenten uyt te komen, en wort dan geſeyt dat de aerde haer ontſluyt. De Leeuwen, die de karre trecken, vertoonen het gebruyck van den Landbouw in ’t ſaeyen, want de Leeuwen (gelijck Solinus verhaelt in zijne wonderwercken) zijn gewoon haere reyſe door ’t ſtof te doen, en dan decken zy haere voetſtappen wederom met ſtof toe, en dat door ’t ſlingeren van haeren ſteert, ten eynde de Iaegers haeren wegh niet ſouden beſpieden. Inſgelijx doen oock de bouwlieden, want als zy het ſaet inder aerde hebben geworpen, ſoo decken zy haeſtelijck de voorens, ten einde de Vogels het geſaeyde niet ſouden op picken. De ſittplaetſen, als wy geſeyt hebben, willen wy nergens anders toe invoeren, als om te betoonen dat niet alleen de huyſen, maer oock de ſteeden dickwijls door den krijgh of Peſte leedigh blijven. Ofte dat op het vlacke der aerde, veele plaetſen leedig ſtaen en onbewoont zijn. Of dat de aerde veele plaetſe leedigh houd, voor ’t geene daer noch op ſal waſſen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro di Giove

| ← Koets van den Nacht, […] | ‘Car­ro di Gio­ve. De Koet­se of Wa­gen van Iu­pi­ter’ door Ce­sa­re Ri­pa | Car­ro di Sa­tur­no. De Koet­se van Sa­tur­nus, […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 268-269. Publiek domein.
Carro di Giove. De Koetſe of Wagen van Iupiter.
IVpiter wort vrolijck en goedertieren afgebeelt, een Man van veertigh Iaren: en nae de Medaglie van Antoninus Pius en Gordianus wort hy naeckt afgemaelt: maer om hem wat meer bevalligheyt te geven en de beſchaemde leeden te decken, ſullen wy hem in plaets van een hals ſluyer, een blauw laecken of ſijden kleed geven, dat met verſcheyden bloemen is geweven. Hy ſal in de rechterhand een ſpieſſe en in de ſlincker den blixem houden, ſtaende over eynde op een Koets, die van twee Adelaers wort voortgetrocken. Hy wort naeckt gemaelt, om dat de Oude, [ 269 ]gelijck Alexander Aphrodiſcus verhaelt, hunne beeldeniſſen van de Goden naeckt plachten te vertoonen, om daer door hunne mogentheyt, die yder naeckt en bekent was, uyt te drucken. De verſcheyden bloemen op ’t kleed, bedieden de vrolijckheyt en goeddaedigheyt van deſen Planeet, als oock van deſe bloemen, gelijck Virgilius mede ſeyt. De Oude plachten hem een ſpieſſe inder hand te geven, tot teycken van Oppervoogdyſchap, en dit wort daer meede oock bediet in ’t beeld van Iupiter. De blixem vertoont de ſtraffe: maer om dat deſe Planeet goedaerdigh is, ſoo hout hy die in de ſlincker hand, als zijnde niet ſtreng, want ſoo hy die in de rechter hand hiel, ſoo ſoude hy vertoonen, als of hy den blixem wilde wegh werpen. De koetſe wort van twee Adelaers voortgetrocken, niet alleene om dat deſe Vogels Iupiter zijn toegewijt, maer oock om uyt te drucken de hooge en eedele gedachten en de mildadigheyt; en eindelijck, om dat hy anderen behulplijk is: waer over hy oock den naem Iupiter of Iovis van Iuvare of helpen heeft verkregen. Noch worden hem de Adelaers gegeven, om het goede voorſpoock dat hy hadde, terwijlen zy tegens zijnen Vader Saturnus ten ſtrijde gingh, wanneer hy als overwinnaer weder keerde. Oock om dat hy wert uytgeleit, voor de alderſuyverste locht, waer uyt de blixems haeren oorſprongh hebben. ’t Welck alles door den Adelaer wort beweſen, vermits deſe boven alle andere Vogels, alderhooghſt nae den Hemel ſtijght.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro di Saturno

| ← Car­ro di Gio­ve. De Koet­se of Wa­gen van Iu­pi­ter | ‘Car­ro di Sa­tur­no. De Koet­se van Sa­tur­nus, nae de be­schrij­vin­ge van Boc­ca­tius’ door Ce­sa­re Ri­pa | De Koet­se of Wa­gen van Mi­ner­va → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 269. Publiek domein.
Carro di Saturno. De Koetſe van Saturnus, nae de beſchrijvinge van Boccatius.
EEn oud, lelijck, vuyl en traegh Man, die ’t hoofd met een ſlordig laecken heeft omwonden, ſiende droevigh en van ſwaermoediger aert, met geſcheurde kleederen. Hy ſal in de rechter hand een ſeyſſen houden, en mette ſlinckerhand een kindeken, dat hy, met opgeſparde kaecken, ſchijnt te willen verſcheuren. Deſe beeldniſſe ſal ſtaen op een koetſe, die van twee ſwarte oſſen, of van twee groote ſlangen wort voortgetocken. En boven op deſe Koetſe ſal een Triton ſtaen, zijnde een Zee-God, met een Trompet of een groote kinckhooren aen den mond, als of hy wilde blaeſen, doch dat ſal ſchijnen, als of de ſteert van deſe Triton, in ’t platte van deſe koetſe begraven en in de aerde vaſt was. Hy wort, nae dat Boccatius hem, in de Afkomſt der Goden, afbeelt, ſeer treurigh geſtelr, om de ſwaermoedigheyt van deſe Planeet uyt te drucken. En om dat Saturnus, nae der Ouden afbeeldinge, voor den tijd wierde genomen, daerom maelden zy hem oud af, om dat dees ouder de melancolie of ſwaerhoofdigheyt wel paſt. Het ingewickelde hoofd en traege opſicht, bedied het droevige opſicht van de ſterre van Saturnus en van haere traegheyd. Lelijck wort hy gemaelt, vermits het Saturnus eygen is, vuyle en oneerlijcke manieren toe te ſtaen. Met een ſeyſſen wort hy vertoont, overmits de Tijd alle dingen mayt en wegh neemt. Gelijck oock door den ſeyſſen wort verſtaen de bouwinge van ’t land, ’t welck hy aen de Italianen leerde, zijnde haer ’t ſelve eerſt onbekent. Het kindeken dat hy verſlint, betoont dat de Tijd die ſelve dagen verwoeſt, van de welcke hy vaeder en voortteelder is. De ſwarte Oſſen voor zijn koetſe worden hem gegeven, overmits ſoodanige aen hem plachten geoffert te werden, gelijck Feſtus Pompejus ſeyt. Men kan oock ſeggen dat hem deſe Oſſen tottet ploegen van den Ackerbouw gegeven zijn, alſoo de Ackerbouw hem moeylijck viel, ſonder de hulpe van de Oſſen. De Triton boven ſijne Wagen met den begraven ſteert, bediet, dat de Hiſtorie begint in den tijd van Saturnus, en dat achter de tijd, alle dingen onſeker en duyſter zijn, ’t welck de ſteert van Triton bediet, diewelcke in de aerde vaſt en verborgen is, want voor de Tijd waſſer geen ſtoffe om een Hiſtorie te beſchrijven.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro dell' Anno

| ← Car­ro del Gior­no ar­ti­fi­cia­le. Van de kon­sti­gen dagh | ‘Car­ro dell’ An­no. Van ’t Iaer’ door Dan­ti van Pe­ru­gie | De Koet­se van Ce­res → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 277. Publiek domein.
Carro dell’ Anno. Van ’t Iaer, van dien ſelven.
EEn Man op een koets, met vier witte Paerden daer voor, die geleyt worden van de Vier tijden des Iaers.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Castita (2)

| ← Cas­ti­ta. Kuys­heyd, […] | ‘Cas­ti­ta. Kuys­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Cas­ti­ta Ma­tri­mo­nia­le. Hou­lijx­sche Kuys­heyt → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 263. Publiek domein.
Castita. Kuysheyt.
EEn Vrouwe in ’t wit gekleet, ſich leunende aen een Pijlaer, waer boven een Sifte met waeter ſtaet, houdende in de hand een langh ſtuck kaneel, in d’ander een vat vol ringen, hebbende onder haere voeten een doode Slange, leggende voor haer geſtroyt geld, peerlen, eedelſteenen, &c. Wit is zy gekleet, om de Suyverheyd des gemoeds uyt te drucken, die deſe Deughd onderſtut, en doetſe leunen aen een vaſte Pijlaer, want zy is verſiert noch schoon voor de oogen, maer is geduyrigh en oprecht. De Seeve of Sifte met waeter op den Pijlaer, wort genomen van de vreemde geſchiedeniſſe, die de Roomſche Nonne of Veſtale gebeurde, om haere Kuysheyt te betoonen, draegende daer in waeter, ſonder dat het daer uyt liep: en dit wierde voor een teycken of aenwijſinge van de Kuysheyd geſtelt. De welrieckende en koſtlijcke Kaneel betoont, datter geen dingh koſtlijcker noch aengenaemer is als de Suyverheyd: En waſſende deſe Boom veeltijts in klippen en tuſſchen de doornen, bediet, dat de Suyverheyt geboren wert, tuſſchen de doornen van ons ſelfs doodinge, doch inſonderheydt van de Maeghdelijcke Kuysheyt. De Ringh is een teycken van de Houlijxſche Kuysheyt. De Slange is de begeerlijckheyt die ons geſtaedigh prickelt, door ’t middel van de Liefde. Het geldt voor haere voeten wil ſeggen, dat iemand die de Gierigheyt veracht, een bequaem middel gevonden heeft, om de Kuysheyt te bewaeren.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Castita (1)

| ← Pu­di­ci­tia. Kuys­heyd, […] | ‘Cas­ti­ta. Kuys­heyd, Suy­ver­heyd’ door Ce­sa­re Ri­pa | Cas­ti­ta. Kuys­heyt → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 263. Publiek domein.
Castita. Kuysheyd, Suyverheyd.
EEn ſchone Vrouwe van een eerbaer opſicht, hebbende in de rechter hand een geeſſel opgeheven, als of zy daer mede wilde ſlaen, leggende voor hare voeten een Cupido, die mette oogen verbonden is, weſende met lange kleederen, als een Veſtaelſche Maegd, gekleet, en met een gordel in ’t midden opgebonden, als tegenwoordigh de Weduwen te Romen gekleet gaen, waer op deſe woorden geſchreven ſtaen, Caſtigo corpus meum, dat is, Ick tuchtige mijn lichaem, met een Seeve in de ſlincker hand wortſe gemaelt ter gedachtniſſe van de Veſtaelſche Maeghd, die haere Kuysheyt voor de Werreld willende betoonen, waeter op een Seeve goot, dat zy daer in behiel.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Cecita delle mente

| ← Ama­ri­tu­di­ne. Bit­ter­heyt | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Ce­ci­ta del­le men­te. Blind­heyt des Ver­stants, p. 64-65 | Vil­ta. Bloo­dig­heyt → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Cecita delle mente. Blindheyt des Verſtants.
EEn Vrouwe in ’t groen gekleet, gaende in een veld vol ſchoone bloemen, ’t hoofd [ 65 ]neergeſlaegen, met een Mol voor haere voeten. Blindheyt word genomen voor de berovinge van het licht der oogen, en door gelijckniſſe ſoo wort het verſtaen, voor de Blindheyt des Verſtands: Daerom wort het ons van de Egyptenaers, door een Mol vertoont, gelijck Orus Apollo ſeyt. Het ander door het neerhangende hoofd, dat totte aerdſche en ſnel verganghlijcke bloemen gebogen is, ’t welck de Wereltſche dertelheden zijn, die ons gemoed aenlocken, en ſonder eenige nuttigheden, beſigh houden: want hoe veele goederen ons de bedrieghlijcke Werelt belooft, ſoo is dat maer een weynigh aerde, die niet alleen onder de valſche hope van een korte Welluſt is bedeckt, maer die ons oock brenght in groot gevaer van ons gantſche leven. Lucretius ſinght:
In wat Blindheyt en gevaer, Swerft de Menſche jaer op jaer.
Ovidius ſinght mede:
O wat heeft het blind verſtand, Duyſtre nachten aen haer hand.
# Anoniem/Jan Wils naar Parijs

De architect Jan Wils zal einde dezer week naar Parijs vertrekken, ten einde de door hem voltooide technische teekeningen van het Nieuwe Stadion te bespreken met de heeren Reichel en Muhr, met het oog op practische details.  De algemeene secretaris, de heer v. Rossem, die dezer dagen eveneens naar Parijs vertrekt, ten einde met de heeren baron Schimmelpenninck van der Oyen en Scharroo aldaar enkele besprekingen te houden, zal van deze gelegenheid gebruik maken om de onderhandelingen van de heer Wils bij te wonen.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (7 mei 1926) ‘De heeren Wils en Van Rossem naar Parijs’, Algemeen Handelsblad, Avondblad, p. 14.
* Anoniem (7 mei 1926) ‘Naar Parijs!’, Nieuwe Rotterdamsche Courant, Avondblad, A, p. 2.
# Anoniem/Jan Wils naar Portugal

JAN WILS NAAR PORTUGAL
Maandag vertrekt architect Jan Wils de bouwer van het Amsterdamsche Stadion, naar Lissabon, om aldaar voorbesprekingen te houden over den bouw van een nieuw stadion.
# Anoniem/Jan Wils te Boedapest/1

JAN WILS TE BOEDAPEST.
De Nederlandsche architect Jan Wils — van wien de Pester Lloyd schrijft, dat zijn Stadion tot de representatiefste werken der moderne bouwkunst behoort, terwijl de Nederlandsche moderne architectuur als voorbeeld der moderne bouwkunst geldt, — heeft te Boedapest een lezing gehouden, waarin hij er op wees, dat de sport en de liefde voor de sport geen toevallige modeverschijnselen zijn en dat zich om de sport een nieuwe wetenschap vormt, welker probleem de bewegende mensch is. De bouwkunstenaar moet zich met dit vraagstuk bezighouden, als hij zijn werken een vorm wil geven, die in overeenstemming is met den geest des tijds.
# Anoniem/Jan Wils de Stadionexpert

Jan Wils de Stadionexpert
Amsterdam 8 Juni (Aneta). Het gemeentebestuur van Warschau noodigde den Amsterdamschen stadionarchitect Jan Wils uit, op te treden als sporttechnisch adviseur voor den bouw van een stadion.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (9 juli 1928) ‘Jan Wils naar Warschau’, Bataviaasch Nieuwsblad, Eerste blad, [p. 3].
# Anoniem/Jan Wils stadionbouwer in Portugal

Jan Wils stadionbouwer in Portugal.
De bekende Haagsche architect Jan Wils, ontwerper van het olympiseh stadion te Amsterdam is enkele dagen geleden teruggekeerd van een verblijf in Portugal. Hii heeft in de Portugeesche hoofdstad, Lissabon, uitvoerige besprekingen gehad met Portugeesche autoriteiten o.a. op de departementen van openbare werken en kunsten, naar aanleiding van groote plannen die te Lissabon bestaan inzake den bouw van een groot stadion, dat aan meer dan 50.000 toeschouwers plaats zal bieden.  De heer Wils deelde mede, dat deze besprekingen nog vertrouwelijk zijn. Een definitieve beslissing is nog niet genomen deze kan pas in het begin van Januari worden verwacht, dan gaat de Haagsche architect nog eens naar Lissabon.
# Anoniem/Jan Wils te Boedapest/2

JAN WILS TE BOEDAPEST
Op gezamenlijke uitnoodiging van het Hongaarsche Ministerie van Binnenlandsche Zaken, afdeeling Onderwijs en afdeeling Sport, van het gemeentebestuur van Boedapest en van de Vereeniging van Ingenieurs en Architecten, heeft architect Jan Wils in Boedapest een lezing gehouden over de cultureele en stedebouwkundige beteekenis van gebouwen en terreinen voor spel en sport. Ruim 300 bezoekers, waaronder officieele delegaties van het Ministerie en de stad Boedapest waren daarbij aanwezig.  De heer Wils zette de beteekenis van spel en sport voor de samenleving uiteen en de noodzakelijkheid van speelterreinen voor de jeugd en van sportterreinen. Vervolgens behandelde hij de technische inrichting van stadions en sportpaleizen, aan de hand van lichtbeelden van uitgevoerde werken in Italië, Duitschland, Finland en Nederland.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (30 september 1933) ‘Jan Wils in Boedapest’, De Tijd, Ochtendblad, [p. 3].
* Anoniem (30 september 1933) ‘Jan Wils te Boedapest’, Algemeen Handelsblad, Ochtendblad, p. 2.
# Keulemans Onze vogels 3 (1876)

* Uitgegeven in Leiden door P.W.M. Trap.
Inhoudsopgave
INHOUD VAN HET DERDE DEEL
IN SYSTEMATISCHE VOLGORDE.
ONZE VOGELS
IN HUIS EN TUIN,
BESCHREVEN EN AFGEBEELD
DOOR
J. G. Keulemans,
Adsistent aan 's Rijks Museum van Natuurlijke Historie.
DEEL III.
LEIDEN,1876.P.W.M. TRAP.
# Brief van de zaakwaarnemer van kardinaal De Granvelle aan de hertog van Alva
## Transcriptie

J’ay avertir V.I.S. comme le duc d’Alva veult faire contrefaire vos tapisseries de Jeronimo Bosch. Je luy dis que ne les pouvoie bailler sans vostre ordonnance et me dit qu’il en escriproit a V.I.S. et suis actendant responce combien qu’il faict encoires grande instance. Mais il ne fera rien sans ladicte ordonnance. Et pour m’en deffaire luy diray que le principal est sur le prince d’Orange qur lequel le patron se peult mieulx faire comme il est vray et cependant viendra vostre ordonnance

## Vertaling

Ik heb gehoord dat de hertog van Alva kopieën wil laten maken van uw tapijten van Jeronimus Bosch. [...]

## Noten

* ↑ Jheronimus Bosch (ca. 1450-1516), schilder te 's-Hertogenbosch (zie het artikel Jheronimus Bosch op Wikipedia).
# Brief van Morillon aan kardinaal De Granvelle
## Transcriptie

Je n’ay trouvé paintures que me contente suyvant l’ouvrage de Jeronimo Bosch. Les toilles sont chieres pour la Hollande perdue

## Vertaling

Ik heb geen schilderijen gevonden, die me bevredigden, uit het werk van Jeronimo Bosch. De doeken zijn in Holland voor het grootste deel verloren gegaan.

## Noten

* ↑ Jheronimus Bosch (ca. 1450-1516), schilder te 's-Hertogenbosch (zie het artikel Jheronimus Bosch op Wikipedia).
# Brief van keizer Rudolf II (21 september 1587)
## Transcriptie

Belangend des khünigs gemäl stelle ich zu euerm und dann zuvorderst hochgedachter kaiserin, die ir derhalben anreden mögt, guetachten, ob es nit bedenklich sein solte, solche gemäl etliche, also etwo zwo tafeln von jedes mahlers des Tutiani und Hieronimi Bosci hand, zu begern, dann ich dieselben, na si also zu bekomen weren, gern haben wolte

## Vertaling

In naam en met goedkeuring van de koning en de hooggeachte keizerin, die u zo mag aanspreken, [vraag ik] of het mogelijk zou zijn twee schilderijen per schilder, van de hand van Titiaan en Jheronimus Bosch te verwerven, omdat ik deze graag zou willen hebben.

## Noten

* ↑ Titiaan (ca. 1487-1578), Italiaans Renaissanceschilder (zie het artikel Titiaan op Wikipedia).
* ↑ Jheronimus Bosch (ca. 1450-1516), schilder te 's-Hertogenbosch (zie het artikel Jheronimus Bosch op Wikipedia).
# Brief van Odet Viron aan kardinaal De Granvelle
## Transcriptie

Le duc d’Alva m’a demande la grande pièce de tapisserie de Bosch que luy ai delivre. Il a faict (prendre?) a son logis pour y veoir besongne pour son plesir et fait fere personnaiges plus grant pour estre la tapisserie des mesmes.

## Vertaling

De hertog van Alva heeft me het grote wandtapijt van Bosch gevraagd, dat [ik] aan hem heb overgedragen. Hij heeft [het] (geplaatst?) in zijn verblijfplaats om het voor zichzelf te bekijken en het wandtapijt te laten kopiëren door de grootste personen.

## Noten

* ↑ Jheronimus Bosch (ca. 1450-1516), schilder te 's-Hertogenbosch (zie het artikel Jheronimus Bosch op Wikipedia).