OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro del Giorno Naturale

| ← Koets van Au­ro­ra of Mor­gen­licht | ‘Car­ro del Gior­no Na­tu­ra­le. Koet­se van den na­tuyr­lij­ken dagh’ door Dan­ti van Pe­ru­gie | Car­ro del Gior­no ar­ti­fi­cia­le. Van de kon­sti­gen dagh → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 277. Publiek domein.
Carro del Giorno Naturale. Koetſe van den natuyrlijken dagh, van den E. Danti van Perugie, Biſſchop van Alatri.
EEn Man ſtaende in een circkel op een Koets, met een ontſteecken fackel in de hand, die van vier Paerden voortgetrocken zijnde, bedieden de vier deelen, van den op en ondergangh, en de twee ſchemer lichten, ofte de middagh en de middernacht, die oock voor de Sonne loopt.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro del Giorno artificiale

| ← Car­ro del Gior­no Na­tu­ra­le. Koet­se van den na­tuyr­lij­ken dagh | ‘Car­ro del Gior­no ar­ti­fi­cia­le. Van de kon­sti­gen dagh’ door Dan­ti van Pe­ru­gie | Car­ro dell’ An­no. Van ’t Iaer → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 277. Publiek domein.
Carro del Giorno artificiale. Van de konſtigen dagh, van dien ſelven.
EEn Man op een koets, die van vier Paerden getrocken wort, door de boven geſeyde reeden, met een fackel in der hand, om ’t licht dat hy aenbrenght, zijnde geleyt van Aurora of de Morgenſtond.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carestia

| ← Ser­vi­tu. Dienst­baer­heyt, Sla­ver­nye | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Ca­res­tia. Die­re tijd, p. 92 | Mor­te. De Dood → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Carestia. Diere tijd.
EEn magere en ſlecht gekleede Vrouwe, hebbende in d’eene hand een dorre Willigen tack, en in d’ander een puymſteen, en ter ſyden een magere koe. De diere tijt wort mager geſchildert, om te vertoonen de werckinge van ’t gebreck van de dingen, die tottet Menſchlijcke leven noodigh zijn, want het geld plagh veel overvloediger in voorſpoedige tijden uytgegeven te worden, en in dorre tijden veel minder: ’t welck alles gebracht wort in de heerſchappye van weynige, ſulx dat de arme mager en qualijck voorſien blyven, door de diere tijd, ſoo van brood als van geld. De Puymſteen en de plante van den Willigen boom zijn onvruchtbaer, en de onvruchtbaerheyt is de voornaemſte oorſaecke van de diere tijd: Doch zy komt oock dickwijls voort, door de onverſadelijcke gierigheyt van eenige koopluyden, diewelcke (bedriegende de Natuere) plaghten het arme volckjen te benauwen met haere bedriegerie. De magere Koe dieder ter ſyden ſtaet, is een teycken van diere tijd, en deſe beteyckniſſe vertoont Ioſephus uyt de heylige boecken, wanneer hy den droom van Pharao verklaert.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carita (1)

| ← Vi­ta In­quie­ta. Het on­ge­rus­te Le­ven | ‘Ca­ri­ta. Lief­de’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ca­ri­ta. Lief­de → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 292-293. Publiek domein.
Carita. Liefde.
EEn Vrouwe in ’t rood gekleet, hebbende boven op ’t hoofd een brandende vlamme Viers, houdende onder den rechter arm een kindeken, ’t welck zy te ſuygen geeft, en twee andere ſpeelen aen haere voeten, waer van ’t eene haer by de ſlincker hand vat. Een Naevolger Chriſti ſonder Liefde, is als een ongetoonde en gantſch ontſtelde Luyte. En daerom wort de Liefde geſeyt ingelijft te zijn, om dat zy ons met God en den Menſchen in Liefde en genegentheyt vereenight, die al hoe langhs ſoo meer aenwaſſende, ons waerdigh maeckt der eeuwiger heerlijckheyt.
Het roode kleed, bediet Liefde, om reeden boven geſeyt, waerom oock de Bruyd, in ’t Hooge Lied Salomonis, deſe verwe, van haere beminde, ſeer lief hadde. De vlamme Viers op ’t hoofd, is door haere wackerheyt, een teycken, dat de Liefde, nae haere gewoonlijcke maniere, nimmermeer ophout te wercken: eenige willen voorders, dat door ’t vier, Chriſtus ſal verſtaen worden, in deſe woorden: Ick ben gekomen dat ick vier op der aerden ſende, en wat wilde ick liever dan dat het ſchoon brande? De drie kinderkens, betoonen dat de Liefde wel eene Deughd is, maer nochtans heeftſe driedobbelde kracht, overmits het Geloof en de Hope, ſonder de Liefde dood zijn; ’t welck oock dit gedichte uytdruckt: O heerelijck geſchenck en overkoſtel pand! Dat uyt den Hemel daelt, van Gods vermogen hand: [ 293 ] Ach ſoo ick had een ſtijl ge-adelt en verheven, Ick ſoud’ u waerde Lof den hoogsten luyſter geven: Om dat ghy nimmer woont in een hovaerdigh hert, Noch in ’t eerſuchtigh hoofd, dat alle dingh verwart, Maer ſchuylt in ’t ſacht gemoed, dat ſtil en goedertieren: Verdraeght, en laet u werck niet in het wilde ſwieren: Noch zijt door’t wel doen ſtout, als’t opgeblaſen breyn, Maer hout door ’t waer Geloof en Hoop u ziele reyn. In Rijckdoom, Eer of Staet, ſoò ſteldy luſt noch klaerheyt, Maer zijt vervult met deugd, oprechtigheyt en waerheyt. Ghy denckt van niemant quaet. O Liefde ſuycker ſoet! Ghy ſtoockt een heete vlam in mijn verkout gemoed: Verjaegt mijn vuyl gepeins, en wilt mijn hert verwarmen, Dat wonderlijcken janckt, om ruſten in u armen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro del' Acqua

| ← Car­ro del Aria. Koet­se van de Locht | ‘Car­ro del’ Ac­qua. Koet­se van ’t Wae­ter’ door Ce­sa­re Ri­pa | Car­ro del Ter­ra. De Koets van de Aer­de → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 267-268. Publiek domein.
Carro del’ Acqua. Koetſe van ’t Waeter.
PHornutius heeft in ’t boeck van de Natuyre der Goden, Neptunum voor ’t waeter afgebeelt, ſtellende een oud Man, met een langen baerd, en de hoofdhayren als het Zeewaeter, daer een ſluyer van die ſelve verwe, om heer is geſlingert, houdende in de rechter hand een drie tandighe Vorck, ſtaende op een ſeer groote Zeeſchelp, voortgetrocken van twee Walviſſchen, of twee Zeepaerden, midden in de Zee, al waermen rontom veele Viſſchen ’t hoofd ſiet boven ’t waeter ſteecken. Neptunus is geweeſt eene van drie gebroeders, die by lootinge het waeter te beurt viel, en daerom is hy genaemt den God der Zee, diewelcke de oude nu ſtille, dan ſeer verbolgen, plachten af te maelen. De verwe van de baerd, hoofdhayren en ſluyer, bedieden de verwe van de Zee. De drietande vorck bediet de dryerleye aert van ’t waeter, want eenige van de fonteynen en revieren, zijn ſoet; de Zeewaeteren zijn ſout en wrang en eenige zijn brack, en in de ſtaende meyren zijnſe wel niet ſout, doch droef en onſmaecklijck. [ 268 ] De koetſe is hem gegeven, om zijne beweginge in de groote wijde en vlacke zee te betoonen, en de ruyſchinge en bulderinge die hy doet, zijn gelijck de raeders van de karre. Deſe karre wort van wreede Zeepaerden voortgetrocken, om te bewijſen, dat Neptunus de eerſte vinder van de Paerden geweeſt is: gelijck de Poëten ſeggen, want als hy met zijne drytande Vorck, op der aerde ſloegh, ſoo quaemer een Paerd uytſpringen. En gelijck Diodorus verhaelt, ſoo was hy de eerſte die de Paerden betemde.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carro del Aria

| ← For­za al­la Giu­sti­tia. Kracht by de Iusti­tie […] | ‘Car­ro del Aria. Koet­se van de Locht’ door Ce­sa­re Ri­pa | Car­ro del’ Ac­qua. Koet­se van ’t Wae­ter → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 267. Publiek domein.
Carro del Aria. Koetſe van de Locht.
MArtianus Capella maelde Juno voor de Locht af, zijnde een Vrouwe, die Adelijck op een ſtoel ſat verciert met een witte ſluyer, die haer ’t hoofd deckte, zijnde omcingelt met een windel, op de maniere van en antique of oude kroone, die Koninghlijck vol groene, roode en blauwe eedelgeſteenten beſet was: de verwe van ’t aengeſicht ſal blinckende zijn. Het kleed ſal van verwe zijn als ’t glas, en daer boven een ander van duyſtere verwe, zy heeft rontom de knyen, een windel van verſcheyden verwen. In de rechterhand ſal zy een blixem houden, en in de ſlincker een trommel. Haere koetſe ſal voort getrocken werden van twee ſchoone Pauwen, als Vogelen die deſe Goddinne zijn toegewijt. De verſcheyde verwen en andere bovengeſeyde dingen, bedieden de veranderinge van de locht, door de toevallen die daer in werden vertoont, als reegen, ſchoon weeder, ſtorm winden, nevel, onweeder, ſneeu, dauw, donder en blixem: en dit druckten zy door den trommel uyt, die zy in de hand heeft, en boven dat noch de Cometen, Regenbogen, vlammige dampen, Weerlichten en wolcken.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carita (3)

| ← Ca­ri­ta. Lief­de | ‘Ca­ri­ta. Lief­de’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ca­rez­ze Ama­to­rie. Lief­ko­se­rye → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 293. Publiek domein.
Carita. Liefde.
AEn S$^r$. Iſidoro Ruberti, Auditeur van den Cardinael Salviati, een Eedelman van groote goeddadigheyt en geleertheyt, was de Liefde, door een Olijfboom, vertoont, alwaer eenige tacken waeren afgehouwen, uyt wiens tronck een vochtigheyt quam vlieten, die eenige kruyderen en planten voedſel aenbracht: een deel van die ſelve quaemen uyten wortel van dien grooten boom, en een deel derſelver, wat veerder. Ick gelove dat hy hier door heeft willen afbeelden, dat de Liefde en die geene die deſelve wil gebruycken, eenigh voetſel van ſich ſelve ſal afſnijden, om een ander ’t ſelve mede te deelen. Voor eerſt ſal hy zijn vrienden byſtaen, en daer nae, aen die vreemd zijn. De kruydjens houde ick, dat zijn eenige behulpſelen aen arme Maeghdekens, om uyt te hylijcken. En de Boomkens acht ick, dat eenige Iongelingen zijn, die hy hier in Romen in de konſten en geleertheyt dede opbrengen. Waer onder ſeer treflijcke mannen zijn geweest, die in hooge Staet en eerampten by verſcheyden Pauſſen zijn verheven geweeſt. En om dat boven op den boom een geſchrift ſtonde, Moriens reviviseit, dat is, al ſtervende wort hy weder levendigh, ſchijnt het, dat hy oock daer mede wilde ſeggen, dat terwijlen hy oudt wierde en nae zijn eynde liep, onderhoudende eenige Iongelingen, dat hy in en door haer weder nieuw gebooren wierde.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Capriccio

| ← Fa­ma | ‘Ca­pric­cio. Fan­ta­syen, vreemde Invallen’ door Ce­sa­re Ri­pa | For­tu­na. Avon­tuyr → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 129-130. Publiek domein.
Capriccio. Fantaſyen, vreemde Invallen.
EEn Iongelingh met verſcheyden verwen bekleet, met een Bonet op ’t hoofd, van dieſelve verwe als ’t kleed is, waer op verſcheyden Veederboſſen ſtaen, hebbende in de rechter hand een Blaesbalck, en in de ſlincker een Spoore.
Capriccioſen of Fantaſtike worden die geene genaemt, die door de Ideen of gemeene voorbeeldingen van andere Menſchen, verſcheyden eygen vindingen en wercken bedencken en aennemen: Maer door de wiſpeltuyrigheyt van ’t een op ’t ander, van dieſelve ſlagh, ſoo worden, door [ 130 ]maniere van gelijckheyt, de Ideen, Capriccien, Fantaſyen of Invallen van ’t ontwerp genaemt, die ſich ſoo wel in de Muſijck, Schilderkonſt als in andere konſten openbaeren, verre afgeſcheyden van de gemeene maniere: De onbeſtandigheyt wort door de Ionckheyt afgebeelt, en de veranderlijckheydt, door de verſcheydentheydt van de verwen. Het Bonnet met verſcheyden veeren, vertoont, dat deſe verſcheydentheyt van ongemeene handelingen, voornaemlijck uyt de fantasyen heerkomt. De Spoore en de Blaesbalck betoonen, dat de Fantaſtike vaerdigh is, om ’s anderen Deughd, te vleyen en te ſtreelen, of dieſſelven gebreecken met Spooren te pyckeeren en ſteken.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carezze Amatorie

| ← Ca­ri­ta. Lief­de | ‘Ca­rez­ze Ama­to­rie. Lief­ko­se­rye’ door Ce­sa­re Ri­pa | Amor di Vir­tu. Lief­de tot­te Deughd → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 293-294. Publiek domein.
Carezze Amatorie. Liefkoſerye.
EEn ſchoon en bevalligh Maeghdeken, met ſchoone Verwe gekleet, met verſcheyden ſtricken en luchtige loofwercken geborduyrt, gekranſt met een kroone van klimop, houdende met een ſeer groote aerdigheyt twee duyfkens, een Manneken met een wijfken, die met malkanderen liefkooſen. Om dat de Liefkooſerie een dochter van de Ieughd en van de ſchoonheyt is, daerom maelen wy ’t ontwerp van deſe beeldniſſe ſchoon en Iongh. Het ſchoone en als boven geborduyrde kleed, bediet, de boerterie en de veelerleye en verſcheyden Mallerien en aenlockſelen, waer door de Vryers tochtigh worden totte Minne verſamingen. De krans van klimop is ’t eygen Minnebeeld, dat deſe plante, gelijck verſcheyden Poëten ſeggen, om armt en over al vaſt hout, [ 294 ]waer zy maer aen komt. Waer over oock Catullus ſeyt:
Als ’t hert door Liefd is aengetast, Het hout, gelijck de klimop, vast.
Twee Duyfkens houtſe met beyde handen, om dat de Egyptenaers door deſe dierkens de Minnekoſerie uytdruckten, om dat deſe dieren niet verſaemden, voor dat ſy eerſt liefkooſden. En om dat de Duyfkens ſoo groote aenlockingen onder haer hadden, ſo hebben de Griecken, dieſelve Venus toegewijd, om datſe uyt haer ſelve, ſich verwecken totte Minneluſten. Men ſoude hier van veele meer dingen verhaelen, maer alſoo van de Duyfjens als van de klimop by ſoo veel gewichtige Schrijvers en brave verſtanden, daer af is verhael gedaen, hoe d’eene voor de kuſjens en d’ander voor de omhelſingen genomen worden, paſſende dit totte liefkoſerie, ſoo wil ick my totte verklaeringe van deſe beeldeniſſe niet wijder uytſtrecken, noch ook het gemoed des Leſers, in ’t verhandelen van geyle en gevaerlijcke dingen, ophouden.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Carita (2)

| ← Ca­ri­ta. Lief­de | ‘Ca­ri­ta. Lief­de’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ca­ri­ta. Lief­de → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 293. Publiek domein.
Carita. Liefde.
EEn Vrouwe in ’t root gekleet, houdende in de rechter hand een brandend herte, en in de ſlincker een kindeken datſe omarmt. De Liefde is een bequaemheyt van den wille, die van God is ingeſtort, ons bewegende om hem boven al, en onſen naeſten, als ons ſelven, te beminnen. Met het brandende herte en ’t kindeken in den arm wortſe geſchildert, om dat de Liefde eene ſuyvere en brandende werckinge in ’t gemoed is, tot God en de ſchepſelen. Het hert wort geſeyt te branden wanneer het bemint: Want de Geeſten beweeght wordende door eenigh waerdigh onderwerp, doen het bloed te gelijck nae ’t hert optrecken, ’t welck door de hette ontſtelt wordende, ſoo wort het geſeyt te branden, daerom ſeyden de diſcipulen van Emaus oock, branden onſe herten niet als hy met ons ſprack? En dit wort gemeenlijck van de Poëten mede geſeyt, van de geyle Liefde. Het kindeken worter geſtelt door gelijckheyt der woorden Chriſti, Wat ghy den minſten hebt gedaen dat hebdy my gedaen. Het roode kleed, hebbende gelijckniſſe van ’t bloed, toont dat de waere Liefde, ſich, nae ’t getuyghniſſe Pauli, totte ſtortinge des bloeds toe, uytſtreckt.
# De Maasbode/Jaargang 55/Nummer 18580/Ochtendblad/Letteren en kunst

LETTEREN EN KUNST.
DADA-AVOND.
Woensdagavond a.s. zullen Kurt Schwitters, Theo van Doesburg en mevr. van Doesburg ook te Rotterdam, en wel in den Salon Doelen een grooten Dada-avond geven.
# De Maasbode/Jaargang 55/Nummer 18996/Ochtendblad/Inbraak

INBRAAK
Men meldt ons uit Roermond d.d. 29 Sept.:  Te Roermond werd gisternacht ingebroken in het onbewoonde kasteel „Hattem”. Het hoofdgebouw werd van onder tot boven doorzocht. Daar het grootendeels reeds was ontruimd, wordt er niets vermist. De tuinman, die in een aangrenzend gebouw sliep, was op het hondengeblaf wakker geworden en zag een persoon per rijwiel de vlucht nemen.  Denzelfden nacht werd ook diefstal gepleegd in de woning van den heer C. te Maasniel. Hier had de dief zich laten insluiten. Eenige bankbiljetten van ƒ 10, eenig kleingeld en een armband werden gestolen  Verdacht van den inbraak in ’t kasteel en van dezen diefstal is aangehouden en naar de gevangenis overgebracht de 21-jarige arbeider H. R. uit Geleen.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (3 oktober 1923) ‘Inbraak op „Hattem”’, De Limburger, [p. 2].
# De Maasbode/Jaargang 59/Nummer 21232/Avondblad/Voor het Dr. Cuypers monument

* VOOR HET DR. CUYPERS MONUMENT.
* (Ingezonden).
* Geachte Redactie,
* Op den vooravond van den dag, dat Nederland den 100sten geboortedag herdenkt van Dr. P. J. H. Cuypers, vragen wij een plaatsje in Uw blad, om het volgende nog even onder de aandacht Uwer lezers te kunnen brengen.
* Op initiatief van het Landelijk Comité, dat zich heeft gevormd om dien feestdag voor Nederland te herdenken, en waarvan H. M. de Koningin zelve Beschermvrouwe heeft willen zijn, is een oproep gericht aan alle Nederlanders om gelden bijeen te brengen voor de stichting van een monument, Neerlands grootsten bouwmeester ter eere.       Twee maanden geleden heeft een Comité voor Rotterdam, waarin zitting hadden de heeren: P. G. Buskens, Voorzitter; Mr. Walter F. C. Baars, D. Hannema, P. Hyac. Hermans O. P., Mr. Abr. van der Hoeven, H. J. A. Hoogewegen, Ir. E. H. Kraayvanger, secretaris, W. G. A. van der Lugt, Alb. Otten, J. Verheul Dzn. en F. J. F. Vismans, penningmeester, dien oproep voor de Rotterdammers herhaald. Helaas hebben de binnengekomen gelden niet aan de verwachtingen beantwoord.
* Wij meenen te kunnen volstaan met allen die tot nog toe niet bijdroegen uit te noodigen hun bijdragen te storten op post-giro-rekening no. 2159, Incasobank, Rotterdam, ten gunste van den penningmeester, den heer F. J. F. Vismans.
* Met bijzonderen dank voor de plaatsing:
* HET COMITé ROTTERDAM TOT STICHTING VAN EEN MONUMENT VOOR DR. CUYPERS TE ROERMOND
# De Maasbode/Jaargang 55/Nummer 18553/Avondblad/De dadaïsten in den Haagschen Kunstkring

* DE DADAïSTEN IN DEN HAAGSCHEN KUNSTKRING.
* Men schrijft ons uit den Haag:
* Er zat een meneer met een monocle aan een tafeltje te lezen. Dat was de Dadasophie. Dada, zoo las hij, ontkent allen hoogeren geestelijken inhoud. Geestelijke inhoud is slechts reclame en suggestie, in den godsdienst door het Kruis, bij Odol door de omgebogen flesch, bij Nietzsche door zijn snor. Dada kan slechts geleefd worden: op deze manier.
* Hij klopte. Achter in de zaal stond een blond jongmensch op en begon te blaffen en te kreunen. Sommigen onder het publiek meenden te moeten lachen; anderen wisten niet wat te doen. Wij hoorden alleen een accent van de meest volmaakte wanhoop in het blaffen en kreunen.
* De meneer met de monocle las verder. Dada is de uitdrukking van onzen vormloozen tijd en wil dit ook zijn. De wereld is failliet verklaard. Er zijn slechts twee eigenschappen in den mensch: het instinct om te heerschen en de neiging om elkander op te vreten. Alle ethiek is een dekmantel om dit te verbergen. De meest intelligenten: Einstein, Chaplin, Bergson, worden dadaïst. Dada is niets, niets en niets. Dada is niet gemaakt, doch ontstaan. De dadaïst wordt geboren. Van een poging om te ordenen ziet Dada af. Niets verandert wezenlijk.
* Het blaffende en kreunende blonde jongmensch bleek de auteur Kurt Schwitters, die, bij het vertoonen van schaduwbeelden, van de „grosze glorreiche Revolution in Revon” vertelde. Er stond een man. Het kind vroeg aan de moeder: waarom staat een man daar? Er kwam een volksoploop. Toen verschenen edities van de bladen over de „grosze glorreiche Revolution in Revon”. Met veel goeden wil zooiets als een politieke satyre.
* Mevrouw Van Doesburg speelde de bruiloftsmarsdh van een krokodil, de treurmarsch van een vogel en de militaire marsch van een mier. En Kurt Schwitters — die in de pauze boeken trachtte te verkoopen, nademaal de veiliggestelde gulden niet heelemáál dada is — gaf verzen ten beste: Die Tute ist zu — ein-zwei-drei-krrru-krrri-waf-waf — da war die Tute zu.
* Daar ’t in de zaal zeer onrustig geworden was, liep de demonstratie hiermede ten einde. De heer Heyting meende te moeten danken op de manier van dada: dom - dom - dom - dommer - domst - heel dom - domst - domst domst
* Onze conclusie? Wanneer dit alles fumisterie is, moeten wij de zaal ontruimen of door deze menschen doen ontruimen. Wanneer echter — wat wij gelooven — wij hier de volstrekt wanhopigen voor ons zien, dan is het schouwspel dezer geestelijke zelfverminking zóó smartelijk, dat wij niet denken aan een lach. Het was — voor ons althans — een zeer verdrietige avond.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 8/Rondblik

| ← Bij­lage X | De Stijl, Jrg. 3, Nr. 8 (juni 1920) ‘Rondblik’ door, p. 72. | Radio’s → |
[ 72 ]RONDBLIK.
België: „Kring: Moderne Kunst”. — Wij vestigen gaarne de aandacht op het streven der nog jonge kunstvereeniging „Moderne Kunst” te Antwerpen (secr. Gratie Kapelstraat 32) naar bestrijding der individueelste kunstwoekering. Ofschoon wij niet op alle punten met hun manifest eens zijn, — zoo b.v. den aanvang als zou de economische wereldcrisis zijn afgeloopen enz. — bevelen wij het zeer zeker in de belangstelling van onze lezers aan.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 576.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 9/Ontvangen boeken en tijdschriften

* Afkomstig uit De Stijl, jrg. 3, nr. 9 (juli 1920), p. 76. Publiek domein.
[ 76 ]ONTVANGEN BOEKEN EN TIJDSCHRIFTEN.
Das Tagebuch (no. 25 en 26). — The Chapbook (no. 12) — Bouwkundig Weekblad (no. 28) — Het Roode Zeil (no. 5) — Ça-lra (no. 4) — Die neue Schaubühne (nos. 5 en 6) — Het Getij (no. 5 en 6). — Orgaan de V. A. N. K. (no. 3) — Klei (no. 14) — Les Humbles (no. 8) — Action (no. 4). — Bleu (no. 1) — Procellaria (no. 4 en 5). Albert Gleizes — Du Cubisme et des moyens de le comprendre. — F. T. Marinetti: Les mots en liberté futuristes. — Serner: Letzte Lockerung (manifest dada) B. de Ligt: Poging tot aanslag op revolutionairen (Uitg. N. Amsterdammer).

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 586.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 8/Radio's

| ← Rond­blik | De Stijl, Jrg. 3, Nr. 8 (juni 1920) ‘Radio’s’ door, p. 72. | Ontvangen boeken en tijdschriften → |
[ 72 ]RADIO’S.
RUSLAND. — De schilder Kandinsky — grondlegger van de school der Russische abstracte schilderkunst (Expressionisme) is gekozen tot leider der moderne kunstenaarsgroepen in de Sowjet-republiek.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 576.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 9

| ← Nummer 8 | De Stijl Jrg. 3, Nr. 9 (juli 1920) | Nummer 10 → |
* Piet Mondriaan, Natuurlijke en abstracte realiteit. 7e Tooneel. — Atelier van Z. (vervolg), p. 73-76.
* [Theo van Doesburg], Ontvangen boeken en tijdschriften, p. 76.
* I.K. Bonset, X-Beelden [2], p. 77.
* [Theo van Doesburg], Rondblik [8], p. 78-80.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 1

| De Stijl Jrg. 4, Nr. 1 (januari 1921) | Nummer 2 → |
* I.K. Bonset, Inleiding tot de nieuwe verskunst [1], p. 1-5.
* Léonce Rosenberg, Parlons peinture.... [2], p. 5-8.
* Paul Bommersheim, Geschehen und Sein, p. 8-10.
* [Theo van Doesburg] en B.[onset], Rondblik [12], p. 10-15.
* [Theo van Doesburg], Ontvangen boeken en tijdschriften, p. 15-16.

## Aankondigingen en recensies

* Anoniem (5 februari 1921) ‘De Stijl’, Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant, Vierde Blad, [p. 2-3].
* C.P. van Rossem (22 maart 1921) ‘Epistolae Batavae’, Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië, Derde Blad, [p. 1].