OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Avondpost/1916/Nummer 9512/Avond-editie/De strijd om Goerz

* Afkomstig uit De Avondpost, donderdag 11 mei 1916, Avond-editie, p. A 2. Publiek domein.
[ A 2 ]* De strĳd om Goerz. Een corr. van de „Morning Post” geeft eene beschrijving van de moeilijkheden, die het Italiaansche leger te overwinnen heeft: „Vandaag zijn de Italianen langzaam in gevechten van man tegen man vooruitgekomen; de artillerie heeft hen slechts weinig kunnen helpen, terwijl de kanonnen van den vijand tusschen de rotsen verborgen, opgesteld zijn. Het Italiaansche leger houdt Goerz in een geweldigen cirkel van staal omsloten. Zij hebben de Oostenrijkers teruggestooten en hunne loopgraven zoo ver tot die van den vijand vooruitgeschoven, dat de actie van diens, anders oneindig sterkere artillerie, er door verlamd wordt[.] In den geheelen sector van Goerz, d.w.z. op de rotsachtige heuvelen van den Sabotino, van den Godgora en van den Pesuma liggen de Italianen op niet meer dan drie Kilometers afstand van de laatste huizen van Goerz. Er liggen tusschen de Italianen en de zoo zeer begeerde stad nog slechts de rivier en een stijle glooiing. Zij zouden de stad wel kunnen nemen, doch slechts ten koste van ontzettende offers aan menschenlevens. De stad te nemen zonder tevens het stelsel van bergversterkingen, die de flanken en het achtergedeelte der stelling beheerschen, zou gelijk staan met zich in een gevaarlijken en doodelijken val te wagen. De hoofdaanval der troepen van Koning Victor is daarom gericht tegen de stellingen die Goerz beheerschen. Die aanval werd uitgevoerd door eene reeks langzame, systematische, hardnekkige operaties tusschen heuvelen en bergen, die van 200 tot 2000 M. hoog zijn. Iederen dag wordt op een der sectoren van het front om Goerz, een gedeeltelijke actie ondernomen met het doel, de strategische kracht van dit enorme versterkte kamp te verzwakken. De moeilijkste taak is echter, de artillerie van den vijand te verlammen; zijne batterijen zijn zoo goed als onbereikbaar voor de Italiaansche kanonnen, die beschermd en verborgen worden door rotsachtige barrières. De Italiaansche artillerie heeft desondanks wonderen gedaan en heeft blijken gegeven van buiteng[e]woon goede opleiding. De Italianen zijn er in geslaagd, hunne veldkanonnen en hunne stukken van gemiddeld kaliber dichtbij de batterijen van den vijand te brengen, zoodat den Oostenrijkers geen gelegenheid wordt gegeven van hunne betere uitrusting en zwaarder stukken voordeel te trekken; zoo het hun niet altijd gelukte de kanonnen van den vijand te vernielen, dan hebben zij toch dikwijls hunne werkzaamheid verlamd. Binnenkort zal dit werk, dat de Italiaansche troepen gedurende den winter met heldenmoed hardnekkig hebben voortgezet, vruchten gaan dragen en dan zullen wij getuige zijn van den grooten strijd om Goerz die een der grootste episoden van den Europeeschen oorlog zal uitmaken.
# De Avondpost/1913/Nummer 8744/Op de gisteren te Gouda gehouden paardenmarkt

* Afkomstig uit De Avondpost, zaterdag 15 en zondag 16 november 1913, derde blad, [p. C 1]. Publiek domein.
[ C 1 ]— Op de gisteren te Gouda gehouden paardenmarkt zijn eenige Zigeuners in hechtenis genomen, die het anderen kooplieden lastig maakten. De geheele troep Zigeuers, een 30-tal, kwam tegen deze inhechtenisneming in verzet, zoodat de politie met de blanke sabel ruim baan moest maken. Tot laat inden avond hadden, naar de „N. R. Ct.” meldt, nog arrestaties plaats en werden er processen-verbaal opgamaakt.
# De Avondpost/1913/Nummer 8744/Oplichting

* Afkomstig uit De Avondpost, zaterdag 15 en zondag 16 november 1913, derde blad, [p. C 1]. Publiek domein.
[ C 1 ]— Oplichting. Te Deventer is een handige oplichter aan het werk geweest. Dinsdag zaten twee Deventernaren in een café aldaar te praten in een gezelschap, waarbij ook een onbekende zich bevond. De beide Deventernaren vertelden o.m., den volgenden dag naar Middelburg te moeten reizen voor een aanbesteding. De vreemdeling, zeer hulpvaardig, deed hun een paar goede adressen voor logies aan de hand. In den verderen loop van het gesprek vroeg hij, met wie hij het genoegen had te praten. De Deventernaren haastten zich den welwillenden onbekende hun visitekaartjes te overhandigen. Vergenoegd over de aangename kennismaking, nam men afscheid. Den volgenden morgen stapten beide Deventernaren op den trein. Maar een paar uur later verscheen er een heel beminnelijk mensch ten huize van een hunner en vroeg diens echtgenoote te spreken. Hij kwam, aldus zijn verhaal, uit Arnhem, had haar man en diens metgezel in den trein ontmoet. Omdat hij naar Deventer moest, was hem verzocht, even naar haar woning te gaan en te vragen om reisgeld voor haar man, die vergeten had, voldoende contanten mede te nemen. Daar de bezoeker — vertelde hij verder — dien dag ook naar Middelburg moest, zou hij daar het geld aan haar man ter hand stellen. Ten bewijze, dat hij de waarheid zeide, toonde hij het naamkaartje, dat haar echtgenoot hem opzettelijk daartoe had medegegeven. De dame, verrast door de vriendelijkheid van den bezoeker, haastte zich, hem ƒ 25 te geven. En onder een kopje koffie werd nog wat doorgepraat. Sinjeur trok daarop welgemoed naar het huis van den tweeden Deventernaar, deed daar hetzelfde verhaal en gaf ook diens naamkaartje af. Aangemoedigd door het eerste schitterende succes, vroeg hij hier nog maar 100% reisgeld meer, dat mijnheer noodig zou hebben. Grif ontving hij er ƒ 50. Met drie gele lapjes in zijn binnenzak was de handige oplichter weldra uit Deventer verdwenen. En de bedrogen huisvrouwen kwamen tot de ontdekking, dat ze de dupe waren geworden van een origineelen en maar al te goed geslaagden oplichterstruc.
# De Avondpost/1916/Nummer 9512/Avond-editie/De Duitsche Sussex-nota

* Afkomstig uit De Avondpost, donderdag 11 mei 1916, Avond-editie, p. A 2. Publiek domein.
De Duitsche „Sussex”-nota.
Washington, 10 Mei. (R.B.) De Duitsche nota over de „Sussex” verklaart dat de bevelhebber van de duikboot wel is waar te goeder trouw handelde, toen hij de „Sussex” torpedeerde, in de meening dat hij met een oorlogsschip te doen had, maar dat hij, door te overhaast zijn oordeel te vormen, niet strikt in overeenstemming met de instructies van de regeerng heeft gehandeld. De regeering geeft derhalve openhartig toe, dat in dit gval die verzekeringen, aan de Vereenigde Staten gegeven, niet zijn gehouden. Zij drukt haar oprecht leedwezen uit, in het betreurenswaardige ongeval, deelt mede dat die bevelhebber van de duikboot naar behooren is gestraft en biedt schadevergoeding aan de gewonde Amerikanen aan.
# De Avondpost/1916/Nummer 9512/Avond-editie/De landvrede in Albanië

* Afkomstig uit De Avondpost, donderdag 11 mei 1916, Avond-editie, p. A 2. Publiek domein.
[ A 2 ]— De landvrede in Albanië. — De „Albanische Korrespondenz” bericht uit Skoetari: Den 29en April vereenigden zich de hoofden der voornaamste stammen te Skoetari om over de quaestie der bloedwraak te beraadslagen, waaraan ook katholieke priesters en Mohammedaansche Kodscha’s deelnamen. De maarschalk Trollmann hield een rede, waarin hij de noodzakelijkheid betoogde, dat alle stammen een landvrede zouden bezweren en één wet moest gelden voor de geheele natie. Daarna teerde de stadscommandant, kolonel Dichtel, het woord en verklaarde, dat de Albaneezen de wapenen slechts moesten voeren, ter verdediging van hun land en niet tegen hunne broeders. De hoofden van alle stammen sloten daarop een landvrede voor den duur van zes maanden.
# De Avondpost/1913/Nummer 8744/Vergiftigingen

* Afkomstig uit De Avondpost, zaterdag 15 en zondag 16 november 1913, derde blad, [p. C 1]. Publiek domein.
[ C 1 ]Vergiftigingen? — Zooals gemeld, is te Amersfoort de vorige week op last der Justitie het stoffelijk overschot van zekeren d. K. opgegraven. Het lijk, dat in vergevorderden staat van ontbinding verkeerde, is, nadat enkele deelen te Utrecht ter nader onderzoek achtergehouden zijn, Dinsdagavond weder ter aarde besteld. De 28-jarige d. K. was den 20 Maart 1912 na slechts enkele dagen ongesteld geweest te zijn, onder hevige krampen overleden. Hij was eenige weken te voren getrouwd met Joh. d. K., die, naar gezegd wordt, relaties had met iemand, bij wien zij vroeger te Zwammerdam gediend had. Na den dood van haar man werd zij weer huishoudster bij dezen, zekere d. B., die zich inmiddels in de buurt van Amersfoort gevestigd had. Zeer tegen den zin van d. B., had de vrouw nieuwe trouwplannen, waarvan d. B. haar zelfs door dreigementen trachtte te weerhouden; zoo liet hij zich bijv. in het publiek aldus uit: „ze kan wel ondertrouwen, maar niet trouwen, want dan schiet ik me dood en zij gaat de gevangenis in”. Het voorgenomen huwelijk sprong daags voor de voltrekking af, maar de uitlatingen van d. B. hadden de aandacht van de justitie getrokken en vermoedens gewekt. De verdere nasporingen hebben geleid tot de opgraving van het lijk van d. K. en de Justitie zet haar onderzoek voort.
# De Avondpost/1916/Nummer 9512/Avond-editie/Athletiek

* Afkomstig uit De Avondpost, donderdag 11 mei 1916, Avond-editie, p. A 2. Publiek domein.
[ A 2 ]— Athletiek. — Gryseels gaat niet naar Malmö, want hij kan geen pas krijgen. — Hoewel het eerst in de bedoeling lag de volgende der Elf Steden Wandeltochten naar Utrecht te houden, heeft het bestuur van „Steeds Voorwaarts” gemeend, toch eerst nog den Elfstedentocht naar Schiedam te maken om geleidelijk weg tot langeren afstand te geraken. Nu zal Zondag deze 4de der tochten gehouden worden, ongeveer 45 K.M. binnen 8 uur. Eerste rust in Schiedam, daarna rondwandeling door de stad en vervolgens terug naar de Residentie met korte rust in Delft. Vertrek te 8 uur.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 104/Nummer 33721/Majoor Franco te Parijs

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, zondag 4 januari 1931, [eerste blad], [p. 1]. Publiek domein.
MAJOOR FRANCO TE PARIJS.
PARIJS, 3 Jan. (N. T. A.) De gevluchte Spaansche vlieger-majoor Franco is heden, vergezeld door den mecanicien Rada, uit België te Parijs aangekomen. Hij meldde zich onverwijld op de prefectuur van politie om een vergunning tot het verblijven in Frankrijk te verkrijgen, en legde tegenover een der hoogere ambtenaren de belofte af, dat hij gedurende zijn verblijf op Fransch gebied politiek volkomen neutraal zal blijven.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 104/Nummer 33721/Panama in revolutie

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, zondag 4 januari 1931, [eerste blad], [p. 1]. Publiek domein.
PANAMA IN REVOLUTIE.
In afwachting van de komst van den tot president benoemden gezant te Washington Alfaros wordt het presidentschap waargenomen door den leider der revolutionnairen Arias.
De „Times” krijgt uit New York eenige bijzonderheden geseind omtrent de jongste gebeurtenissen in Panama. Nadat de revolutionnaire strijdmacht, hoofdzakelijk bestaande uit jongelieden, aangesloten bij de „Accion Communal”, een soort nationalistische vereeniging van burgers, zich bij de bestorming van het hoofdbureau van politie van wapenen had voorzien, trok zij naar het paleis van den president. De politie had de gelegenheid gehad het paleis in staat van verdediging te brengen. Daar verscheidene aanvallers nooit te voren een machinegeweer hadden bediend en zich eerst op straat ietwat moesten bekwamen, was de eerste aanval eenigszins verward en onzeker. Langer dan een uur duurde het vuurgevecht tusschen de politie en de opstandelingen zonder dat er nochtans „schot” in de krijgsverrichtingen kwam. Totdat een klein groepje revolutionnairen het paleis langs een omweg wist te bereiken door een huis naast het paleis. Zij klommen over een muur op een balkon op de tweede verdieping. In het paleis troffen zij boven aan de trap president Arosemena aan, dien zij gevangen namen. Na de paleiswacht te hebben overmeesterd, installeerden zij zich in het paleis en namen het bestuur der stad in handen. De afgezette president, Don Harmodio Arosemena, was leider der liberalen toen hij in October 1928 tot president der republiek werd gekozen voor een periode, die in 1932 zou eindigen. Behalve de reeds genoemde leider der revolutionnairen, Don Harmodio Arias, een advocaat uit Panama City, wordt het revolutionnaire bewind nog gevormd door Don Francisco Paredes, een financier en koopman, en Don J. Valarino, een bekend medicus. Arias, die nu tijdelijk met de leiding van zaken is belast, is 44 jaar en was tot dusver bij geen bepaalde politieke partij aangesloten. Wel nam hij actief deel aan de werkzaamheden der „Accion Communal”. Omtrent het verdrag van 1903, dat, zooals gemeld, de verhoudingen tusschen de Ver. Staten en Panama regelt, wordt nog uit Washington aan de „Times” gemeld, dat dit verdrag nog steeds van kracht is, daar de overeenkomst, welke in 1927 werd gesloten, nimmer door het Congres van Panama werd geratificeerd. Volgens de op het departement van buitenlandsche zaken te Washington ontvangen bericht is het verdrag van 1903 geenszins de inzet der revolutie, doch betreft deze zuiver binnenlandsche aangelegenheden. Het verdrag geeft den Ver. Staten vèrstrekkende rechten tot interventie waar het Panama, Colon en de havens aan de kanaaluitgangen van de Stille Zuidzee en den Atlantischen Oceaan betreft, doch het voorziet eveneens, in een algemeene clausule inzake de handhaving der orde, in een ruimer veld van actie.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 103/Nummer 33579/Avondblad/Geen anti-Wagnerianisme

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, vrijdag 15 augustus 1930, Avondblad, derde blad, [p. 9]. Publiek domein.
GEEN ANTI-WAGNERIANISME.
In de muziekkroniek over „Moderne anti-Wagneriana vestigde ik de aandacht op een zekere anti-Wagneriaansche strooming onder de jongere musici en een streven om Verdi te rehabiliteeren ten koste van den Bayreuther muziekdramaticus. Daarbij citeerde ik uit een onlangs verschenen werkje over de Italiaansche Opera, waar, in een uitvoerig hoofdstuk over Giuseppe Verdi, de zinsnede voorkomt: „Nu is Wagner dood en Verdi leeft nog”. Nu maakt de schrijver, dr. K. P. Bernet Kempers, er ons opmerkzaam op, dat hij deze uitlating niet heeft bedoeld in den zin, gelijk ik dien interpreteerde. De passage, waaruit het citaat in quaestie is gelicht, luidt in hoofdzaak als volgt: „Sedert 16 jaar heeft Verdi het opera-tooneel verlaten (d.w.z. 16 jaar na het voltooien van „Aida”). Ondertusschen is Wagner gestorven en al voelt Verdi zijn dood als een internationale ramp, toch beteekent deze voor hem een verlichting. Want Wagner zat hem dwars... „Nu is Wagner dood en Verdi leeft nog en is „sterker dan alle dooden zijn”. Nu zou het de moeite waard zijn nog eenmaal te toonen wat men kan, het noodlot geeft een voorsprong... Reeds in 1879 heeft Boïto aan Verdi het tekstboek van Otello afgestaan, maar het wordt 1884 eer Verdi de opera begint te componeeren, die eerst den 1 Nov. 1886 voltooid is.” Inderdaad blijkt, dat dr. B. K. den lezer hier in de situatie van het jaar 1883 bedoelt te verplaatsen en dus niet meent dat de kunst van Wagner nu dood en die van Verdi springlevend zou zijn. Evenwel heeft de omstandigheid, dat dr. B. K. stylistisch telkens van tegenwoordigen naar verleden tijd vice versa overspringt (in het niet geciteerde van den passus, te lang evenwel om hier in extenso aan te halen) dit eenigszins onduidelijk gemaakt en ook de toevoeging „sterker dan alle dooden zijn” (dus ook sterker dan de „doode” Wagner, niet waar?) maakt het betoog er niet helderder op. Hoofdzaak is evenwel, dat dr. B. K. niet de bedoeling heeft, die ik in het geciteerde meende te lezen. Hetgeen hier met voldoening moge geconstateerd worden. Op zijn boek hoop ik overigens nog uitvoeriger terug te komen.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 103/Nummer 33579/Avondblad/Georges de Porto-Riche

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, vrijdag 15 augustus 1930, Avondblad, derde blad, [p. 9]. Publiek domein.
GEORGES DE PORTO-RICHE.
Sedert eenigen tijd gaf de gezondheidstoestand van den 81-jarigen Franschen tooneelschrijver Georges de Porto-Riche reden tot ongerustheid. Daarna trad een verbetering in, doch thans verneemt „Comoedia”, dat er weinig hoop meer is.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 103/Nummer 33579/Avondblad/Ds. A. M. Bloem

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, vrijdag 15 augustus 1930, Avondblad, derde blad, [p. 9]. Publiek domein.
Ds. A. M. BLOEM.
A.s. Zondag viert dr. A. M. Bloem, Ned. Herv. predikant te Chaam (N.-B.) zijn 40-jarig ambtsjubileum. Adriaan Marie Bloem werd 21 Jan. 1862 geboren en studeerde aan het Chr. Gymnasium te Doetinchem en de Universiteit te Utrecht. In 1890 candidaat geworden, aanvaardde hij 17 Aug. 1890 het predikambt te Hurwenen, welke standplaats in 1893 met Dussen werd verwisseld. Sedert 1 Mei 1898 is ds. Bloem aan de gemeente van Chaam verbonden. Ds. Bloem heeft met ingang van 13 Sept. a.s. eervol emeritaat aangevraagd. Door verblijf elders heeft hij zich aan alle feestbetoon onttrokken.
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 103/Nummer 33579/Avondblad/S. Bonn overleden

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, vrijdag 15 augustus 1930, Avondblad, derde blad, [p. 9]. Publiek domein.
S. BONN OVERLEDEN.
De dichter S. Bonn is, naar „Het Volk” verneemt, in den nacht van Woensdag op Donderdag, 49 jaar oud, overleden.
* S. Bonn.
Sal Bonn kwam als arbeider in aanraking met de socialistische beweging, die hem inspireerde tot zijn eenvoudige poëzie welke veel invloed van Adama van Scheltema vertoont. Minder gelukkig was hij in zijn navolging van Gorter wiens zooveel moeilijker verskunst minder in zijn bereik lag. Bonn’s dichtkunst had vaak de bekoring van het primitieve en naïeve, maar niet altijd ontkomt men aan den indruk, dat hij zich zelf wel eens geweld moest aandoen om niet te worden verleid tot den typisch Hollandsch-„burgerlijken” zing-zang die de navolgers van Adama van Scheltema kenmerkt. L. Simons die in 1910 zijn bundel „Wat Zang en Melody” inleidde schreef bij die gelegenheid van hem: „Als Bonn een mooien klank in het hoofd had, gebruikte hij dien als „woord”, onbewust of ’t, behalve voor hèm, ook voor anderen iets beteekende. ’t Was in zijn zangbehoefte al goed als ’t maar een klank gaf van zijn stemming, of hem toeleek uit te beelden wat hij gezien had.”
Een stemmingsdichter was Bonn inderdaad meer dan een vurig strijder. Aan rhetorica heeft hij zich hooit bezondigd. Ontroerend naief kon hij vaak zijn warm meegevoel met de armen uitspreken, zóó simpel dat zijn „zingen” vaak stamelen bleef. Naief was hij ook in zijn navolging van den grooten socialistischen dichter Herman Gorter in zijn „klein heldendicht”, „Mariaas Bruidzang”. Van zijn vrij talrijke bundels is „Zangen van Hoop” dat in 1919 verscheen wel het meest bekend geworden. Daarop volgde nog „Jonge Mei” (1924) en „Gewijde Liederen” (1926), „De Ontwaking” en „Het nieuwe gezang” (1927). Daarnaast dient te worden genoemd het bundeltje „Immortellen”, van 1913, geschreven bij den dood van zijn vrouw. Hoe eenvoudig, hoe weinig rhetorisch Bonn zelfs in een „Strijdlied” kon zijn, moge blijken uit het volgende citaat uit zijn eersten bundel „Naar het Dagen” (1906):
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 16/De commissie van vereenigde kunstenaars te Amsterdam

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 16 (zaterdag 17 april 1897), p. 88. Publiek domein. In het nummer van Architectura van 24 april 1897 staat in het artikel Mededeelingen betreffende het Genootschap onder nummer 2 met betrekking tot dit artikel een rectificatie.
[ 88 ]— De commissie van vereenigde kunstenaars te amsterdam, daarin gesteund door het Centrale Comité uit d e hoofdcommissie van ingezetenen voor de feestelijke ontvangst van H. M. de Koningin binnen amsterdam in het jaar 1898, schrijft eene serie prijsvragen uit voor de versiering van de lijn: Centraalstation—Damrak—Dam—Rokin—Sophiaplein—Binnen-Amstel—Sarphatistraat—Plein van het Station-Staatsspoor. Tot mededinging worden alleen toegelaten in amsterdam gevestigde personen. De jury bestaat uit de heeren: c. muijsken, joseph cuypers, carel dake, a. hesselink, bart van hove, s. r. de kruijff, c. b. postumus meyjes, n. v. d. waay en twee leden van het Centrale Comité. Prijzen worden uitgeloofd van 250—300—150 en 200 gulden, tot een gezamenlijk bedrag van 3000 gulden.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 15/Weer is een prijsvraag voor een reclamebiljet uitgeschreven

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 15 (zaterdag 10 april 1897), p. 84. Publiek domein.
[ 84 ]— Weer is een prijsvraag voor een reclamebiljet uitgeschreven, ditmaal door de vereeniging „nijmegen vooruit!” Programma’s zijn op aanvrage te verkrijgen bij den heer f. c. w. noorduijn, van der brugghenstraat te nijmegen. Wie de juryleden zijn, meldt het couranten-bericht niet; ze zijn de onderteekenaars van het programma en zullen hier in het volgend no. worden bekend gemaakt.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 15/In het gebouw van de Maatschappij tot bev. der Bouwkunst

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 15 (zaterdag 10 april 1897), p. 84. Publiek domein.
[ 84 ]— In het gebouw van de Maatschappij tot bev. der Bouwkunst marnixstraat te amsterdam waren deze week tentoongesteld, de antwoorden ingekomen op de prijsvraag voor een reclamebiljet, welke werd uitgeschreven door de vereeniging Vak en Kunst te dordrecht. Uit den aard der zaak eene verzameling van meest minder geslaagde pogingen, is het der jury toch mogen gelukken een twaalftal uit de 63 ingekomen teekeningen als de beste te annonceeren. Uit de twaalf zijn de 1e en tweede bekroonde gerecruteerd en deze keuze is misschien wel gevallen op het meest effcetmakende maar zeker niet op het meest principieele werk; onder dit laatste kunnen als de meest geslaagde genoemd worden de teekeningen onder de motto„s Zuil en A. B. C.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 15/Mededeelingen betreffende het Genootschap

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 15 (zaterdag 10 april 1897), p. 82. Publiek domein.
[ 82 ]MEDEDEELINGEN BETREFFENDE HET GENOOTSCHAP.
1. De 1054e gewone vergadering zal gehouden worden op woensdag 14 april a.s. ’s avonds ten 8 ure in het genootschapslokaal American-Hotel leidscheplein alhier.
AGENDA.
a. Mededeelingen van het bestuur. b. Bijdrage van den Heer j. l. m. lauweriks. Onderwerp: „Iets over elementair teekenonderwĳs,” vergezeld van eene kleine tentoonstelling van leerlingenwerk. c. Kunstbeschouwing „L’art Arabe” een prachtplaatwerk. d. Ballottage van den Heer g. l. toekamp lammers; als gewoon lid voorgesteld in de vorige vergadering. e. Bespreking der excursie voor 1897.