# Statenvertaling (1888) Hosea

| ← Daniël | Statenvertaling (1888) Hosea | Joël → |
[ 1347 ]
Hosea
$^1$Het woord des HEEREN, dat geschied is tot Hosea, den zoon van Beeri, in de dagen van Uzzia. Jotham. Achaz. Hizkia, koningen van Juda, en in de dagen van Jerobeam, zoon van Joas, koning van Israel.
2 Het begin van het woord des HEEREN door Hosea. De HEERE dan zeide tot Hosea: Ga henen, neem u een vrouw der hoererĳen, en kinderen der hoererĳen; want het land hoereert ganselĳk van achter den HEERE.
3 Zo ging hĳ henen, en nam Gomer, een dochter van Diblaim; en zĳ ontving; en baarde hem een zoon.
4 En de HEERE zeide tot hem: Noem zĳn naam Jizreel, want nog een weinig tĳds, zo zal Ik de bloedschulden van Jizreel bezoeken over het huis van Jehu, en zal het koninkrĳk van het huis van Israel doen ophouden.
5 En het zal te dien dage geschieden, dat Ik Israels boog verbreken zal, in het dal van Jizreel.
6 En zĳ ontving wederom, en baarde een dochter; en Hĳ zeide tot hem: Noem haar naam Lo-ruchama; want Ik zal Mĳ voortaan niet meer ontfermen over het huis Israels, maar Ik zal ze zekerlĳk wegvoeren.
7 Maar over het huis van Juda zal Ik Mĳ ontfermen, en zal ze verlossen door den HEERE, hun God, en Ik zal ze niet verlossen door boog, noch door zwaard, noch door krĳg, door paarden noch door ruiteren.
8 Als zĳ nu Loruchama gespeend had, ontving zĳ, en baarde een zoon.
9 En Hĳ zeide: Noem zĳn naam Lo-ammi; want gĳlieden zĳt Mĳn volk niet, zo zal Ik ook de uwe niet zĳn.
10 Nochtans zal het getal der kinderen Israels zĳn als het zand der zee, dat niet gemeten noch geteld kan worden; en het zal geschieden dat ter plaatse, waar tot hen gezegd zal zĳn: Gĳlieden zĳt Mĳn volk niet; tot hen gezegd zal worden: Gĳ zĳt kinderen des levenden Gods.
11 En de kinderen van Juda, en de kinderen Israels zullen samenvergaderd worden, en zich een enig hoofd stellen, en uit het land optrekken; want de dag van Jizreel zal groot zĳn.
2 1 $^{(01:12)}$ Zegt tot uw broederen: Ammi, en tot uw zusteren: Ruchama. 2 $^{(02:1)}$ Twist tegen ulieder moeder, twist, omdat zĳ [ 1348 ]Mijn vrouw niet is, en Ik haar Man niet ben; en laat ze haar hoererijen van haar aangezicht, en haar overspelerijen van tussen haar borsten wegdoen.
3. $^{(02-2)}$ Opdat Ik ze niet naakt uitstrope, en zette ze als ten dage, toen zij geboren werd; ja, make ze als een woestijn, en zette ze als een dor land, en dode ze door dorst;
4. $^{(02-3)}$ En Mij harer kinderen niet ontferme, omdat zij kinderen der hoererijen zijn.
5. $^{(02-4)}$ Want hunlieder moeder hoereert, die henlieden ontvangen heeft, handelt schandelijk; want zij zegt: Ik zal mijn boelen nagaan, die mij mijn brood en mijn water, mijn wol en mijn vlas, mijn olie en mijn drank geven.
6. $^{(02-5)}$ Daarom, ziet, Ik zal uw weg met doornen betuinen, en Ik zal een heiningmuur maken, dat zij haar paden niet zal vinden.
7. $^{(02-6)}$ En zij zal haar boelen nalopen, maar dezelve niet aantreffen; en zij zal hen zoeken, maar niet vinden; dan zal zij zeggen: Ik zal henengaan, en keren weder tot mijn vorigen Man, want toen was mij beter dan nu.
8. $^{(02-7)}$ Zij bekent toch niet, dat Ik haar het koren, en den most, en de olie gegeven heb, en haar het zilver en goud vermenigvuldigd heb, dat zij tot den Baal gebruikt hebben.
9. $^{(02-8)}$ Daarom zal Ik wederkomen, en Mijn koren wegnemen op zijn tijd, en Mijn most op zijn gezetten tijd; en Ik zal wegrukken Mijn wol en Mijn vlas, dienende om haar naaktheid te bedekken.
10. $^{(02-9)}$ En nu zal Ik haar dwaasheid ontdekken voor de ogen harer boelen; en niemand zal haar uit Mijn hand verlossen.
11. $^{(02-10)}$ En Ik zal doen ophouden al haar vrolijkheid, haar feesten, haar nieuwe maanden, en haar sabbatten, ja, al haar gezette hoogtijden.
12. $^{(02-11)}$ En Ik zal verwoesten haar wijnstok en haar vijgeboom, waarvan zij zegt: Deze zijn mij een hoerenloon, dat mij mijn boelen gegeven hebben; maar Ik zal ze stellen tot een woud, en het wild gedierte des velds zal ze vreten.
13. $^{(02-12)}$ En Ik zal over haar bezoeken de dagen des Baals, waarin zij dien gerookt heeft, en zich versierd met haar voorhoofdsiersel, en haar halssieraad, en is haar boelen nagegaan, maar heeft Mij vergeten, spreekt de HEERE.
14. $^{(02-13)}$ Daarom, ziet, Ik zal haar lokken, en zal haar voeren in de woestijn; en Ik zal naar haar hart spreken.
15. $^{(02-14)}$ En Ik zal haar geven haar wijngaarden van daar af, en het dal Achor, tot een deur der hoop; en aldaar zal zij zingen, als in de dagen harer jeugd, en als ten dage, toen zij optoog uit Egypteland.
16. $^{(02-15)}$ En het zal te dien dage geschieden, spreekt de HEERE, dat gij [ 1349 ]Mij noemen zult: Mijn Man; en Mij niet meer noemen zult: Mijn Baal!
17. $^{(02-16)}$ En Ik zal de namen der Baals van haar mond wegdoen; zij zullen niet meer bij hun namen gedacht worden.
18. $^{(02-17)}$ En Ik zal te dien dage een verbond voor hen maken met het wild gedierte des velds, en met het gevogelte des hemels, en het kruipend gedierte des aardbodems; en Ik zal den boog, en het zwaard, en den krijg van de aarde verbreken, en zal hen i
19. $^{(02-18)}$ En Ik zal u Mij ondertrouwen in eeuwigheid; ja, Ik zal u Mij ondertrouwen in gerechtigheid en in gericht, en in goedertierenheid en in barmhartigheden.
20. $^{(02-19)}$ En Ik zal u Mij ondertrouwen in geloof; en gij zult den HEERE kennen.
21. $^{(02-20)}$ En het zal te dien dage geschieden, dat Ik verhoren zal, spreekt de HEERE; Ik zal den hemel verhoren, en die zal de aarde verhoren. 22. $^{(02-21)}$ En de aarde zal het koren verhoren, mitsgaders den most en de olie; en die zullen Jizreel verhoren.
23. $^{(02-22)}$ En Ik zal ze Mij op de aarde zaaien, en zal Mij ontfermen over Lo-ruchama; en Ik zal zeggen tot Lo-ammi: Gij zijt Mijn volk; en dat zal zeggen: O, mijn God!
3 1 En de HEERE zeide tot mij: Ga wederom henen, bemin een vrouw, die, bemind zijnde van haar vriend, nochtans overspel doet; gelijk de HEERE de kinderen Israels bemint, maar zij zien om naar andere goden, en beminnen de flessen der druiven.
2. En ik kocht ze mij voor vijftien zilverlingen, en een homer gerst, en een halven homer gerst.
3. En ik zeide tot haar: Gij zult vele dagen na mij blijven zitten (gij zult niet hoereren, noch een anderen man geworden), en ik ook na u.
4. Want de kinderen Israels zullen vele dagen blijven zitten, zonder koning, en zonder vorst, en zonder offer, en zonder opgericht beeld, en zonder efod en terafim.
5. Daarna zullen zich de kinderen Israels bekeren, en zoeken den HEERE, hun God, en David, hun Koning; en zij zullen vrezende komen tot den HEERE en tot Zijn goedheid, in het laatste der dagen.
4 1. Hoort des HEEREN woord, gij kinderen Israels! want de HEERE heeft een twist met de inwoners des lands, omdat er geen trouw, en geen weldadigheid, en geen kennis van God in het land is;
2. Maar vloeken en liegen, en doodslaan, en stelen, en overspel doen; zij breken door, en bloedschulden raken aan bloedschulden.
3. Daarom zal het land treuren, en een iegelijk, die daarin woont, [ 1350 ]kwelen, met het gedierte des velds, en met het gevogelte des hemels; ja, ook de vissen der zee zullen weggeraapt worden.
4 Doch niemand twiste noch bestraffe iemand; want uw volk is als die met den priester twisten.
5 Daarom zult gĳ vallen bĳ dag, ja, zelfs de profeet zal met u vallen bĳ nacht; en Ik zal uw moeder uitroeien.
6 Mĳn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is; dewĳl gĳ de kennis verworpen hebt, heb Ik u ook verworpen, dat gĳ Mĳ het priesterambt niet zult bedienen; dewĳl gĳ de wet uws Gods vergeten hebt, zal Ik ook uw kinderen vergeten.
7Gelĳk zĳ meerder geworden zĳn, alzo hebben zĳ tegen Mĳ gezondigd; Ik zal hun lieder eer in schande veranderen.
8 Zĳ eten de zonde Mĳns volks, en verlangen, een ieder met zĳn ziel, naar hun ongerechtigheid.
9 Daarom, gelĳk het volk, alzo zal de priester zĳn; en Ik zal zĳn wegen over hem bezoeken, en zĳn handelingen hem vergelden.
10 En zĳ zullen eten, maar niet zat worden, zullen hoereren, maar niet uitbreken in menigte; want zĳ hebben nagelaten den HEERE in acht te nemen.
11 Hoererĳ, en wĳn, en most neemt het hart weg.
12 Mĳn volk vraagt zĳn hout, en zĳn stok zal het hem bekend maken; want de geest der hoererĳen verleidt hen, dat zĳ van onder hun God weghoereren.
13 Op de hoogten der bergen offeren zĳ, en op de heuvelen roken zĳ, onder een eik, en populier, en iepeboom, omdat derzelver schaduw goed is; daarom hoereren uw dochteren, en uw bruiden bedrĳven overspel.
14 Ik zal over uw dochteren geen bezoeking doen, omdat zĳ hoereren, en over uw bruiden, omdat zĳ overspel doen; want zĳ zelven scheiden zich af met de hoeren, en offeren met de snoodste hoeren; het volk dan, dat geen verstand heeft, zal omgekeerd worden.
15 Zo gĳ, o Israel! wilt hoereren, dat immers Juda niet schuldig worde; komt gĳ toch niet te Gilgal, en gaat niet op naar Beth-aven, en zweert niet: Zo waarachtig 16 als de HEERE leeft. Want Israel is onbandig, als een onbandige koe; nu zal hen de HEERE weiden, als een lam in de ruimte.
17 Efraim is vergezeld met de afgoden; laat hem varen.
18 Hunlieder zuiperĳ is afvallig; zĳ doen niet dan hoereren; hun schilden (het is een schande!) beminnen het woord: Geeft.
19 Een wind heeft hen gebonden in zĳn vleugelen, en zĳ zullen beschaamd worden vanwege hun offeranden.
5 1 Hoort dit, gĳ priesters! en merkt op, gĳ huis Israels! en neemt ter oren, gĳ huis des konings! want ulieden gaat dit oordeel aan, [ 1351 ]omdat gĳ een strik zĳt geworden te Mizpa, en een uitgespannen net op Thabor.
2 En die afwĳken, verdiepen zich om te slachten; maar Ik zal hun allen een tuchtmeester zĳn.
3 Ik ken Efraim, en Israel is voor Mĳ niet verborgen; dat gĳ, o Efraim! nu hoereert, en Israel verontreinigd is.
4 Zĳ stellen hun handelingen niet aan, om zich tot hun God te bekeren; want de geest der hoererĳen is in het midden van hen, en den HEERE kennen zĳ niet.
5 Dies zal Israel hovaardĳ in zĳn aangezicht getuigen; en Israel en Efraim zullen vallen door hun ongerechtigheid; ook zal Juda met hen vallen.
6 Met hun schapen, en met hun runderen zullen zĳ dan gaan, om den HEERE te zoeken, maar niet vinden; Hĳ heeft Zich van hen onttrokken.
7 Zĳ hebben trouwelooslĳk gehandeld tegen den HEERE; want zĳ hebben vreemde kinderen gewonnen; nu zal hen de nieuwe maand verteren met hun delen.
8 Blaast de bazuin te Gibea, de trompet te Rama; roept luide te Beth-aven; achter u. Benjamin!
9 Efraim zal tot verwoesting worden, ten dage der straf; onder de stammen Israels heb Ik bekend gemaakt, dat gewis is.
10 De vorsten van Juda zĳn geworden, gelĳk die de 10 landpalen verrukken; Ik zal Mĳn verbolgenheid, als water, over hen uitgieten.
11 Efraim is verdrukt, hĳ is verpletterd met recht; want hĳ heeft zo gewild; hĳ heeft gewandeld naar het gebod.
12 Daarom zal Ik Efraim zĳn als een mot, en den huize van Juda als een verrotting.
13 Als Efraim zĳn krankheid zag, en Juda zĳn gezwel, zo toog Efraim tot Assur, en hĳ zond tot den koning Jareb; maar die zal ulieden niet kunnen genezen, en zal het gezwel van ulieden niet helen.
14 Want Ik zal Efraim zĳn als een felle leeuw, en den huize van Juda als een jonge leeuw; Ik, Ik zal verscheuren en henengaan; Ik zal wegvoeren, en er zal geen redder zĳn.
15 Ik zal henengaan en keren weder tot Mĳn plaats, totdat zĳ zichzelven schuldig kennen en Mĳn aangezicht zoeken; als hun bange zal zĳn, zullen zĳ Mĳ vroeg zoeken.
16 1 Komt en laat ons wederkeren tot den HEERE, want Hĳ heeft verscheurd, en Hĳ zal ons genezen; Hĳ heeft geslagen, en Hĳ zal ons verbinden.
2 Hĳ zal ons na twee dagen levend maken; op den derden dag zal Hĳ ons doen verrĳzen, en wĳ zullen voor Zĳn aangezicht leven.
3 Dan zullen wĳ kennen, wĳ zullen vervolgen, om den HEERE te kennen; Zĳn uitgang is bereid als de dageraad; en Hĳ zal tot ons komen als een regen, als de spade regen en vroege [ 1352 ]regen des lands.
4 Wat zal Ik u doen, o Efraim! wat zal Ik u doen, o Juda! dewĳl uw weldadigheid is als een morgenwolk, en als een vroegkomende dauw, die henengaat.
5 Daarom heb Ik hen behouwen door de profeten; Ik heb ze gedood door de redenen Mĳns monds; en uw oordelen zullen voortkomen aan het licht.
6 Want Ik heb lust tot weldadigheid, en niet tot offer; en tot de kennis Gods, meer dan tot brandofferen.
7 Maar zĳ hebben het verbond overtreden als Adam; daar hebben zĳ trouwelooslĳk tegen Mĳ gehandeld.
8 Gilead is een stad van werkers der ongerechtigheid; zĳ is betreden van bloed.
9 Gelĳk de benden der straatschenders op iemand wachten, alzo is het gezelschap der priesteren; zĳ moorden op den weg naar Sichem, waarlĳk, zĳ doen schandelĳke daden.
10 Ik zie een afschuwelĳke zaak in het huis Israels; aldaar isEfraims hoererĳ, Israel is verontreinigd.
11 Ook heeft hĳ u, o Juda! een oogst gezet, als Ik de gevangenen Mĳns volks wederbracht.
7 1 Terwĳl Ik Israel genees, zo wordt Efraims ongerechtigheid ontdekt, mitsgaders de boosheden van Samaria; want zĳ werken valsheid; en de dief gaat er in, de bende der straatschenders stroopt daar buiten.
2 En zĳ zeggen niet in hun hart, dat Ik al hunner boosheid gedachtig ben; nu omsingelen hen hun handelingen, zĳ zĳn voor Mĳn aangezicht.
3 Zĳ verblĳden den koning met hun boosheid, en de vorsten met hun leugenen.
4 Zĳ bedrĳven al te zamen overspel, zĳ zĳn gelĳk een bakoven, die heet gemaakt is van den bakker; die ophoudt van wakker te zĳn, nadat hĳ het deeg heeft gekneed, totdat het doorgezuurd zĳ.
5 Het is de dag onzes konings; de vorsten maken hem krank door verhitting van den wĳn; hĳ strekt zĳn hand voort met de spotters.
6 Want zĳ voeren hun hart aan, als een bakoven, tot hun lagen; hunlieder bakker slaapt den gansen nacht; 's morgens brandt hĳ als een vlammend vuur.
7 Zĳ zĳn allen te zamen verhit als een bakoven, en zĳ verteren hun rechters; al hun koningen vallen; er is niemand onder hen, die tot Mĳ roept.
8 Efraim, die verwart zich met de volken; Efraim is een koek, die niet is omgekeerd;
9 Vreemden verteren zĳn kracht, en hĳ merkt het niet; ook is de grauwigheid op hem verspreid, en hĳ merkt het niet.
10 Dies zal de hovaardĳ van Israel in zĳn aangezicht getuigen; dewĳl zĳ zich niet bekeren tot den HEERE, hun God, noch Hem zoeken in alle deze.
11 Want Efraim is als een botte duif, zonder hart; zĳ roepen Egypte aan, [ 1353 ]zĳ gaan henen tot Assur.
12 Wanneer zĳ zullen henengaan, zal Ik Mĳn net over hen uitspreiden, Ik zal ze als vogelen des hemels doen nederdalen, Ik zal ze tuchtigen, gelĳk gehoord is in hun vergadering.
13 Wee hen, want zĳ zĳn van Mĳ afgezworven; verstoring over hen, want zĳ hebben tegen Mĳ overtreden! Ik zou hen wel verlossen, maar zĳ spreken leugenen tegen Mĳ.
14 Zĳ roepen ook niet tot Mĳ met hun hart, wanneer zĳ huilen op hun legers; om koren en most verzamelen zĳ zich, maar zĳ wederstreven tegen Mĳ.
15 Ik heb hen wel getuchtigd, en hunlieder armen gesterkt; maar zĳ denken kwaad tegen Mĳ.
16 Zĳ keren zich, maar niet tot 16 den Allerhoogste, zĳ zĳn als een bedriegelĳke boog; hun vorsten vallen door het zwaard; vanwege de gramschap hunner tong; dit is hunlieder bespotting in Egypteland.
8 1 De bazuin aan uw mond; hĳ komt als een arend tegen het huis des HEEREN; omdat zĳ Mĳn verbond hebben overtreden, en zĳn tegen Mĳn wet afvallig geworden.
2 Dan zullen zĳ tot Mĳ roepen: Mĳn God! wĳ, Israel, kennen U.
3 Israel heeft het goede verstoten; de vĳand zal hem vervolgen.
4 Zĳ hebben koningen gemaakt, maar niet uit Mĳ; zĳ hebben vorsten gesteld, maar Ik heb het niet gekend; van hun zilver en hun goud hebben zĳ voor zichzelven afgoden gemaakt, opdat zĳ uitgeroeid worden.
5 Uw kalf, o Samaria! heeft u verstoten; Mĳn toorn is tegen hen ontstoken; hoe lang zullen zĳ de reinigheid niet verdragen?
6 Want dat is ook uit Israel; een werkmeester heeft het gemaakt, en het is geen God, maar het zal tot stukken worden, het kalf van Samaria.
7 Want zĳ hebben wind gezaaid, en zullen een wervelwind maaien; het zal geen staande koren hebben, het uitspruitsel zal geen meel maken; of het misschien maakte, vreemden zullen het verslinden.
8 Israel is verslonden; nu zĳn zĳ onder de heidenen geworden, gelĳk een vat, waar men geen lust toe heeft.
9 Want zĳ zĳn opgetogen naar Assur, een woudezel, die alleen voor zichzelven is; die van Efraim hebben boelen om hoerenloon gehuurd.
10 Dewĳl zĳ dan onder de heidenen boelen om hoerenloon gehuurd hebben, zo zal Ik die nu ook verzamelen; ja, zĳ hebben al een weinig begonnen, vanwege den last van den koning der vorsten.
11 Omdat Efraim de altaren vermenigvuldigd heeft tot zondigen, zo zĳn hem de altaren geworden tot zondigen.
12 Ik schrĳf hem de voortreffelĳkheden Mĳner wet voor; maar die zĳn geacht als wat vreemds.
13 Aan[ 1354 ]gaande de offeranden Mĳner gaven, zĳ offeren vlees, en eten het, maar de HEERE heeft aan hen geen welgevallen. Nu zal Hĳ hunner ongerechtigheid gedenken, en hun zonden bezoeken; zĳ zullen weder in Egypte keren.
14 Want Israel heeft zĳn Maker vergeten, en tempelen gebouwd, en Juda heeft vaste steden vermenigvuldigd; maar Ik zal een vuur zenden in zĳn steden, dat zal haar paleizen verteren.
9 1 Verblĳd u niet, o Israel! tot opspringens toe, gelĳk de volken; want gĳ hoereert van uw God af; gĳ hebt hoerenloon lief, op alle dorsvloeren des korens.
2 De dors vloer en de wĳnkuip zal henlieden niet voeden; en de most zal hun liegen.
3 Zĳ zullen in des HEEREN land niet blĳven; maar Efraim zal weder tot Egypte keren, en zĳ zullen in Assyrie het onreine eten.
4 Zĳ zullen den HEERE geen drankofferen doen van wĳn, ook zouden zĳ Hem niet zoet zĳn, hun offeranden zouden hun zĳn als treurbrood; allen, die dat zouden eten, zouden onrein worden; want hun brood zal voor hun ziel zĳn, het zal in des HEEREN huis niet komen.
5 Wat zult gĳlieden dan doen op een gezetten hoog tĳdsdag, en op een feestdag des HEEREN?
6 Want ziet, zĳ gaan daarhenen vanwege de verstoring; Egypte zal ze verzamelen, Mof zal ze begraven; begeerte zal er zĳn naar hun zilver, netelen zu1len hen erfelĳk bezitten, doornen zullen in hun tenten zĳn.
7 De dagen der bezoeking zĳn gekomen, de dagen der vergelding zĳn gekomen; die van Israel zullen het gewaar worden; de profeet is een dwaas, de man des geestes is onzinnig; om de grootheid uwer ongerechtigheid is de haat ook groot.
8 De wachter van Efraim is met mĳn God, maar de profeet is een vogelvangersstrik, op al zĳn wegen, een haat in het huis zĳns Gods.
9 Zĳ hebben zich zeer diep verdorven, als in de dagen van Gibea; Hĳ zal hunner ongerechtigheid gedenken, Hĳ zal hun zonden bezoeken.
10 Ik vond Israel als druiven in de woestĳn, Ik zag uw vaderen als de eerste vrucht aan den vĳgeboom in haar beginsel; maar zĳ gingen in tot Baal-peor, en zonderden zich af tot die schaamte, en werden gans verfoeilĳk naar hun boelerĳ.
11 Aangaande Efraim, hunlieder heerlĳkheid zal wegvlieden als een vogel; van de geboorte, en van moeders buik, en van de ontvangenis af.
12 Ofschoon zĳ hun kinderen mochten groot maken, Ik zal er hen toch van beroven, dat zĳ onder de mensen niet zullen zĳn; want ook, wee hun, als Ik van [ 1355 ]hen zal geweken zĳn!
13 Efraim is, gelĳk als Ik Tyrus aanzag, die geplant is in een liefelĳke woonplaats; maar Efraim zal zĳn kinderen moeten uitbrengen tot den doodslager.
14 Geef hun, HEERE! Wat zult Gĳ geven? Geef hun een misdragende baarmoeder, en uitdrogende borsten.
15 Al hun boosheid is te Gilgal, want daar heb Ik ze gehaat, om de boosheid van hun handelingen; Ik zal ze uit Mĳn huis uitdrĳven, Ik zal ze voortaan niet meer liefhebben; al hun vorsten zĳn afvalligen.
16 Efraim is geslagen, hunlieder wortel is verdord, zĳ zullen geen vrucht voortbrengen; ja, ofschoon zĳ genereerden, zo zal Ik toch de gewenste vruchten van hun buik doden.
17 Mĳn God zal ze verwerpen, omdat zĳ naar Hem niet horen; en zĳ zullen omzwervende zĳn onder de heidenen.
10 1 Israel is een uitgeledigde wĳnstok, hĳ brengt weder vrucht voor zich; maar naar de veelheid zĳner vrucht heeft hĳ de altaren vermenigvuldigd; naar de goedheid zĳns lands, hebben zĳ de opgerichte beelden goed gemaakt.
2 Hĳ heeft hun hart verdeeld, nu zullen zĳ verwoest worden; Hĳ zal hun altaren doorhouwen. Hĳ zal hun opgerichte beelden verstoren.
3 Want nu zullen zĳ zeggen: Wĳ hebben geen koning; want wĳ hebben den HEERE niet gevreesd; wat zou ons dan een koning doen?
4 Zĳ hebben woorden gesproken, valselĳk zwerende in het verbond maken; daarom zal het oordeel als een vergiftig kruid groenen, op de voren der velden.
5 De inwoners van Samaria zullen verschrikt zĳn over het kalf van Beth-aven; want zĳn volk zal over hetzelve treuren, mitsgaders zĳn Chemarim (die zich over hetzelve verheugden), over zĳn heerlĳkheid, omdat zĳ van hetzelve is weggevaren.
6 Ja, datzelve zal naar Assur gevoerd worden, tot een geschenk voor den koning Jareb; Efraim zal schaamte behalen, en Israel zal beschaamd worden vanwege zĳn raadslag.
7 De koning van Samaria is afgehouwen, als schuim op het water.
8 En de hoogten van Aven, Israels zonde, zullen verdelgd worden; doornen en distelen zullen op hunlieder altaren opkomen; en zĳ zullen zeggen tot de bergen: Bedekt ons! en tot de heuvelen: Valt op ons!
9 Sinds de dagen van Gibea, hebt gĳ gezondigd, o Israel; daar zĳn zĳ staande gebleven; de strĳd te Gibea, tegen de kinderen der verkeerdheid, zal ze niet aangrĳpen.
10 Het is in Mĳn lust, dat Ik ze zal binden; en volken zullen tegen henlieden verzameld worden, als Ik ze binden zal in hun twee voren.
11 Dewĳl Efraim een vaars is, gewend gaarne te [ 1356 ]dorsen, zo ben Ik over de schoonheid van haar hals overgegaan; Ik zal Efraim berĳden, Juda zal ploegen, Jakob zal voor zich eggen.
12 Zaait u tot gerechtigheid, maait tot weldadigheid; braakt u een braakland; dewĳl het tĳd is den HEERE te zoeken, totdat Hĳ kome, en over u de gerechtigheid regene.
13 Gĳ hebt goddeloosheid geploegd, verkeerdheid gemaaid, en de vrucht der leugen gegeten; want gĳ hebt vertrouwd op uw weg, op de veelheid uwer helden.
14 Daarom zal er een groot gedruis ontstaan onder uw volken, en al uw vestingen zullen verstoord worden, gelĳk Salman Beth-arbel verstoorde ten dage des krĳgs; de moeder werd verpletterd met de zonen.
15 Alzo heeft Beth-el ulieden gedaan, vanwege de boosheid uwer boosheid; Israels koning is in den dageraad ten enenmale uitgeroeid.
11 1 Als Israel een kind was, toen heb Ik hem liefgehad, en Ik heb Mĳn zoon uit Egypte geroepen.
2 Maar gelĳk zĳ henlieden riepen, alzo gingen zĳ van hun aangezicht weg; zĳ offerden den Baals, en rookten den gesnedenen beelden.
3 Ik nochtans leerde Efraim gaan; Hĳ nam ze op Zĳn armen, maar zĳ bekenden niet, dat Ik ze genas.
4 Ik trok ze met mensenzelen, met touwen der liefde, en was hun, als degenen, die het juk van op hun kinnebakken oplichten, en Ik reikte hem voeder toe.
5 Hĳ zal in Egypteland niet wederkeren; maar Assur, die zal zĳn koning zĳn; omdat zĳ zich weigerden te bekeren.
6 En het zwaard zal in zĳn steden blĳven, en zĳn grendelen verteren, en opeten, vanwege hun beraadslagingen.
7 Want Mĳn volk blĳft hangen aan de afkering van Mĳ; zĳ roepen het wel tot den Allerhoogste, maar niet een verhoogt Hem.
8 Hoe zou Ik u overgeven, o Efraim? u overleveren, o Israel? Hoe zou Ik u maken als Adama, u stellen als Zeboim? Mĳn hart is in Mĳ omgekeerd, al Mĳn berouw is te zamen ontstoken.
9 Ik zal de hittigheid Mĳns toorns niet uitvoeren; Ik zal niet wederkeren om Efraim te verderven; want Ik ben God en geen mens, de Heilige in het midden van u, en Ik zal in de stad niet komen.
10 Zĳ zullen den HEERE achterna wandelen. Hĳ zal brullen als een leeuw, wanneer Hĳ brullen zal, dan zullen de kinderen van de zee af al bevende aankomen.
11 Zĳ zullen bevende aankomen als een vogeltje uit Egypte, en als een duif uit het land van Assur; en Ik zal hen doen wonen in hun huizen, spreekt de HEERE.
$^{(012:1)}$ Die van Efraim hebben Mĳ omsingeld met leugen, en het huis Israels met [ 1357 ]bedrog; maar Juda heerste nog met God, en was met de heiligen getrouw.
12 1 $^{(012:2)}$ Efraim weidt zich met wind, en jaagt den oostenwind 12 na; den gansen dag vermenigvuldigt hĳ leugen en verwoesting; en zĳ maken verbond met Assur, en de olie wordt naar Egypte gevoerd.
2 $^{(012:3)}$ Ook heeft de HEERE een twist met Juda, en 2 Hĳ zal bezoeking doen over Jakob naar zĳn wegen, naar zĳn handelingen zal Hĳ hem vergelden.
3 $^{(012:4)}$ In moeders buik hield 3 hĳ zĳn broeder bĳ de verzenen; en in zĳn kracht gedroeg hĳ zich vorstelĳk met God.
4 $^{(012:5)}$ Ja, hĳ gedroeg zich vorstelĳk te- 4 gen den Engel, en overmocht Hem; hĳ weende en smeekte Hem. Te Beth-el vond hĳ Hem, en aldaar sprak Hĳ met ons;
5 (012:6) Namelĳk, de HEERE, de God der heirscharen; HEERE is Zĳn gedenknaam.
6 (012:7) Gĳ dan, bekeer u tot uw God, bewaar weldadigheid en recht, en wacht geduriglĳk op uw God.
7 (012:8) In des koopmans hand is een bedriegelĳke weegschaal, hĳ bemint te verdrukken;
8 (012:9) Nog zegt Efraim: Evenwel ben ik rĳk geworden, ik heb mĳ groot goed verkregen; in al mĳn arbeid zullen zĳ mĳ geen ongerechtigheid vinden, die zonde zĳ.
9 (012:10) Maar Ik ben de HEERE, uw God, van Egypteland af; Ik zal u nog in tenten doen wonen, als in de dagen der samenkomst;
10 (012:11) En Ik zal spreken tot de profeten, en Ik zal het gezicht vermenigvuldigen; en door den dienst der profeten zal Ik gelĳkenissen voorstellen.
11 (012:12) Zekerlĳk is Gilead ongerechtigheid, zĳ zĳn enkel ĳdelheid; te Gilgal offeren zĳ ossen, ja, hun altaren zĳn als steen hopen op de voren der velden.
12 (012:13) Jakob vlood toch naar het veld van Syrie, en Israel diende om een vrouw, en hoedde om een vrouw.
13 (012:14) Maar de HEERE voerde Israel op uit Egypte door een profeet, en door een profeet werd hĳ gehoed.
14 (012:15) Efraim daarentegen heeft Hem zeer bitterlĳk vertoornd; daarom zal Hĳ zĳn bloed op hem laten, en zĳn Heere zal hem zĳn smaad vergelden.
13 1 Als Efraim sprak, zo beefde men, hĳ heeft zich verheven in Israel; maar hĳ is schuldig geworden aan den Baal en is gestorven.
2 En nu zĳn zĳ voortgevaren te zondigen, en hebben zich van hun zilver een gegoten beeld gemaakt, afgoden naar hun verstand, die altemaal smedenwerk zĳn; waarvan zĳ nochtans zeggen: De mensen, die offeren, zullen de kalveren kussen.
3 Daarom zullen [ 1358 ]zĳ zĳn als een morgenwolk, en als een vroegkomende dauw, die henengaat; als kaf van den dorsvloer, en als rook uit den schoorsteen wordt weggestormd.
4 Ik ben toch de HEERE, uw God, van Egypteland af; daarom zoudt gĳ geen God kennen dan Mĳ alleen, want er is geen Heiland dan Ik.
5 Ik heb u gekend in de woestĳn, in een zeer heet land.
6 Daarna zĳn zĳ, naardat hunlieder weide was, zat geworden; als zĳ zat zĳn geworden, heeft zich hun hart verheven; daarom hebben zĳ Mĳ vergeten.
7 Dies werd Ik hun als een felle leeuw; als een luipaard loerde Ik op den weg.
8 Ik ontmoette hen als een beer, die van jongen beroofd is, en scheurde het slot huns harten; en Ik verslond ze aldaar als een oude leeuw; het wild gedierte des velds verscheurde hen.
9 Het heeft u bedorven, o Israel! want in Mĳ is uw hulp.
10 Waar is uw koning nu? Dat hĳ u behoude in al uw steden! En uw richters, waar gĳ van zeidet: Geef mĳ een koning en vorsten?
11 Ik gaf u een koning in Mĳn toorn en nam hem weg in Mĳn verbolgenheid.
12 Efraims on gerechtigheid is samengebonden, zĳn zonde is opgelegd.
13 Smarten ener barende vrouw zullen hem aankomen; hĳ is een onwĳs kind; want anders zou hĳ geen'tĳd in de kindergeboorte blĳven staan.
14 Doch Ik zal hen van het geweld der hel verlossen, Ik zal ze vrĳmaken van den dood: o dood! waar zĳn uw pestilentien? hel! waar is uw verderf?
15 Berouw zal van Mĳn ogen verborgen zĳn, Want hĳ zal vrucht voortbrengen onder de broederen; doch er zal een oostenwind komen, een wind des HEEREN, opkomende uit de woestĳn; en zĳn springader zal uitdrogen, diezelve zal den schat 16 van alle gewenste huisraad roven.
16 $^{(014:1)}$ Samaria zal woest worden, want zĳ is wederspannig geweest tegen haar God; zĳ zullen door het zwaard vallen, hun kinderkens zullen verpletterd, en hun zwangere vrouwen zullen opengesneden worden.
14 1 $^{(014:2)}$ Bekeer u, o Israel! tot den HEERE, uw God, toe; want gĳ zĳt gevallen om uw ongerechtigheid.
2 $^{(014:3)}$ Neem deze woorden met u, en bekeer u tot den HEERE; zeg tot Hem: Neem weg alle ongerechtigheid, en geef het goede, zo zullen wĳ betalen de varren onzer lippen.
3 $^{(014:4)}$ Assur zal ons niet behouden, wĳ zullen niet rĳden op paarden, en tot het werk onzer handen niet meer zeggen: Gĳ zĳt onze God. Immers zal een wees bĳ U ontfermd worden.
4 $^{(014:5)}$ Ik zal hunlieder afkering genezen, Ik zal hen vrĳwilliglĳk liefhebben; want Mĳn toorn is van hem [ 1359 ]gekeerd.
5 $^{(014:6)}$ Ik zal Israel zĳn als de dauw; hĳ zal bloeien als de lelie, en hĳ zal zĳn wortelen uitslaan als de Libanon.
6 $^{(014:7)}$ Zĳn scheuten zullen zich uitspreiden, en zĳn heerlĳkheid zal zĳn als des olĳfbooms, en hĳ zal een reuk hebben als de Libanon.
7 $^{(014:8)}$ Zĳ zullen wederkeren, zittende onder zĳn schaduw; zĳ zullen ten leven voortbrengen als koren, en bloeien als de wĳnstok; zĳn gedachtenis zal zĳn als de wĳn van Libanon.
8 $^{(014:9)}$ Efraim! wat heb Ik meer met de afgoden te doen? Ik heb hem verhoord, en zal op hem zien; Ik zal hem zĳn als een groenende denneboom; uw vrucht is uit Mĳ gevonden.
9 $^{(014:10)}$ Wie is wĳs? die versta deze dingen; wie is verstandig? die bekenne ze; want des HEEREN wegen zĳn recht, en de rechtvaardigen zullen daarin wandelen, maar de overtreders zullen daarin vallen.