OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/20 maart/Wt Dresden den 3. dito

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [zaterdag] 20 maart 1621, [p. 1]. Publiek domein.
Wt Dreſden den 3. dito.
Den 17. passato is mette Slesische Ghesanten, Vorsten ende Standen alhier, alles tot eenen goeden eynde ghesloten, ende heeft sich geheel Over ende Neder Slesien aen den Keyser overgegeven, gelijck Gerlitz, Sittau, ende de gantsche Glatzer Creitz oock gedaen heeft, waer over voorleden Sondach na de vroech predicatie dat Te Deum Laudamus ghesonghen, ende een dancksegginge gedaen is, dat sich die Over ende Neder Slesiers met 16. Vorstendommen wederom in hare Keyserlijcke Majesteyts devotie hebben overgegeven, daer op tusschen thien ende elf uren inde Stadts Stove op’t Slot die gheheele afhandelinge voor alle man met open deuren is voor-ghelesen, ende heeft den Keurvorst van Saxen belooft by den Keyser voor haer te intercederen, dat sy by hare Privilegien, Religien ende Majesteyts brief moghen blijven. Den selven avondt hebben hare Churvor. Ghenade den Ghesanten een Bancket ende oock die vijf weecken langh kost vry ghehouden, zijnde daer op s’anderdaechs naer huys vertrocken. Des Hertoghen van Brunswijcx Gesanten, welcke oock voorgisteren wederom na huys verreyst zijn, hebben hare Churv: Ghenade aenghedient, dewijle de Coninck in Denemercken met de Neder Sachsche Creytz, van weghen Spinola, sich hadde te beraetslaghen, ende opten elfden Martij tot Zeeburgh by malcanderen comen souden, dat hare Churv: Ghenade over sulcx mede compareren, ende sich aen die sake wilde ghelegen laten zijn. Die Resolutie is noch secreet. Morghen soude den Administrateur van’t Eertzstift Maaghdeburch by haer Churv: Ghenade alhier aencomen, men vermeynt om van weghen den Pfaltz yet aen te melden. Wt Neurenbergh heeftmen dat den Grave van Mansvelt veel volcx tesamen brengt, deselve is op vijf mylen nae by Neurenbergh inde Over-Pfaltz nae Pilsen toeghetrocken, twelck noch slecht aensien heeft totten vrede. Wt Bohemen is in acht daghen tijts niet sekers gecomen, alleene dat van haer Churv: Ghenade volck de Capiteyn Spiet met syne vrije Vane, ende Ritmeester Helms-dorp met syn Cornet inde Stadt Eger leyt, soo zijn oock noch drie Cornetten aldaer rontom geinquartiert.
# Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren/1621/1 maart/Wt Weenen den 9. Februarij

* Afkomstig uit [Tijdinghe uyt verscheyde Quartieren], [maandag] 1 maart 1621, [p. 1]. Publiek domein.
Wt Weenen den 9. Februarij.
Den 3. deses sijn die alhier gheweesde Keyserlijcke Ofgesanten den Heere van Meggou ende Heer Balvi van hier wederom nae Heimburgh totte Honghersche tractatie verreyst, ende willen hare Majesteyt geensins ghedoghen, dat Betlehem sich als eene Coningh in Hongaren tituleren soude, waer over (ghelijck den roep is) uytte tractatie niet vallen sal, dewijle dte Honghersche Standen volcomentlijck willen blijven by tgene so sy tot Presburgh ende Thyrna met Betlehem hebben gheslooten, insonderheyt oock so verde die Confederatie van hare Keyserlijcke Majesteyt niet geconfirmeert werdt. Gisteren heeft die Overste Luytenandt tot Raab, Heere Ernst van Colnits haer Keyserl. Majesteyt geschreven, soo waer als hy begheerde salich te worden, oock by hare Majesteyt ende dat huys Oostenrijck getrou te blijven, te leven ende te sterven, soo badt hy hare Majesteyt, sy wilden op alle moghelijcke middelen ende wegen gedencken, dat sy mette Honghersche Standen ende Betlehem eene vrede maecken soude, soo verde sy Hongaren ende Oostenrijck begheerden te houden, soo niet mochte het (Godt betert) wel daer met ghedaen zijn, want voor seker tijdinghe aenghecomen was, dat die Turcken alreede inde 200. duysent sterck aenden Gramnits ligghen, ende sich verluyden laten, so haest het maer op’t voor Jaer een weynich warm wort, die Stadt Weenen te belegheren. Dewijle die Cosacquen (als jonghst ghemelt is) op des Heeren Budiani goederen seer grouwlijck hebben ghetiranniseert, soo heeft hy sich mette Hongaren inde 16000. sterck versaemelt, om sich wederom in Stiermarck te wreecken. Soo Continueert dat die Turcken tot Presburgh aenghekomen, ende den Bassa van Osen aldaer gheinquartiert is. Den 10. deses is int Lanthuys alhier een brant gekomen, twelck tegens de Walsche Kerck over afghebrandt, ende aen rustinge ende andersints, over 20. duysent florijnen schade ghedaen heeft, insghelijcks sijn de verleden nacht tusschen 9. ende 10. uren 3. huysen voor de Schotten poort afgebrant. Ooc sijn huyden die Polacken inde 800. alhier aenghekomen, dewelcke overmits hare over groote Tyrannie, van hare Majesteyt sullen afghedanckt worden. Bucquoy bevint sich noch alhier, soo begheeren hare Keyser. Majesteyt vande Moravische Stant 800000 florijnen. Men wil noch van een slach segghen, dewelcke tusschen die Keysersche ende Hongaren, in Moravien is gheschiet. Oock is tijdinge gekomen, hoe dat die Heere Georg van Landou mette Hongaren hoogher aen ontrent die Donou, streupt, overmits hy gehoort heeft, dat de Keyser den 26. deses van hier nae Praagh, voor Moravien verreysen will, om op hem te wachten, waer over die reyse noch soo haest niet sal volghen.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (26 februari 1621) ‘VVt VVeenen, den 7. dito. [= 7 februari 1621]’, Courante uyt Italien, Duytslandt, &c., [p. 1].
# Album der Natuur/1854/Roos van Jericho, van Hall

* 'De roos van Jericho' werd gepubliceerd in Album der Natuur (derde jaargang (1854), p. 385 - 386. Dit werk is in het publieke domein.
ROOS VAN JERICHO.
Deze plant is algemeen in Palestina. Zij is bij de kruidkundigen als Anastatica hierochuntica, onder de kruisbloemen (Cruciferae), bekend. In het Nederduitsch en in natuurkundige verzamelingen draagt zij den naam van Roos van Jericho, eenen ongepasten naam, daar zij volstrekt geene overeenkomst met eene roos vertoont. Het is eene kleine struik of half-heester (suffrutex) met kleine graauwachtige bladen, korte, stijve en kromme takken, welke laatste, tijdens hunnen groei, zich straalsgewijze over den grond uitbreiden. Zij heeft kleine bloemen, op die van de gewone radijs gelijkende, en sterft na de rijpwording van het zaad.
Het merkwaardigste van dit gewas is de eigenaardige verandering zijner gedaante, naarmate van de droogte of vochtigheidstoestand van de lucht. Na zijnen dood toch krommen zijne takken zich naar boven en trekken zich te zamen tot eenen nagenoeg ronden [ 386 ]bol, die, van den wortel afgescheurd, met zand uit de woestijn bedekt wordt en de zaden in de door die takken gemaakte holte bewaart, of als een bal door den wind her en derwaarts gedreven, maanden lang rondzwerft, tot dat de eerstinvallende regens de takken doen uitstrekken, waardoor de plant aan den grond vastgehecht raakt en hare zaden uit hunne haauwtjes uitstort, die dan, door diezelfde regens gedrenkt, spoedig ontkiemen en een aantal nieuwe planten doen geboren worden. Dit is de eenvoudige loop der zaken, waarop nog weder onlangs de aandacht gevestigd is door lynch en meissner (Zie Botanische Zeitung 1851, p. 601). Bij die bevochtiging wordt echter de plant zelve niet weder in het leven teruggeroepen, zoo als het volksgevoelen in die streken beweert.
De veranderde rigting der takken enz. van dit gewas door droogte of vochtigheid heeft plaats, nog vele jaren na den dood van het gewas. In het jaar 1820 toch ontving ik voor mijne verzameling een droog exemplaar van die zoogenaamde Roos van Jericho; van welken tijd af tot Julij 1852 dit gewas, jaarlijks eens of meermalen in het water gestoken, zijne takken alle langzamerhand straalsgewijs uitbreidt en daarna, gedroogd zijnde, ook telkens weder kogelvormig zamentrekt.
# Album der Natuur/1854/Verhuizing waterjuffers, Harting

* 'Verhuizing van Waterjuffers.' werd gepubliceerd in Album der Natuur (derde jaargang (1854), pp. 384-385. Dit werk is in het publieke domein.
VERHUIZING VAN WATERJUFFERS.
Ieder weet, dat vele dieren op bepaalde of onbepaalde tijden in groote scharen van de eene plaats naar de andere trekken. Zulk eene neiging tot verhuizing is ook aan sommige insekten eigen, en genoeg bekend is het, hoe in de warmere streken, somwijlen sprinkhanen (vooral Gryllus migratorius) in zulk een verbazend aantal zich te zamen op reis begeven, dat zij als eene wolk de zon verduisteren, en een ware plaag worden voor de bewoners wier velden zij bezoeken, om hunnen oogst binnen weinig tijds geheel te vernielen. Zeldzamer is het volgende geval, dat voor korten tijd in het naburige Belgie plaats greep, en door den hoogleeraar morren aan de Belgische Akademie in hare zitting van den 2$^{den}$ July 1853 werd medegedeeld.
"Den 16$^{den}$ Juny 1853, omstreeks 4 uren des namiddags, zag men nabij Bel-Oeil (in de provincie Henegouwen), gedurende ongeveer drie vierde uurs en over eene uitgestrektheid van minstens drie vierde uur gaans, ontelbare menigten van Waterjuffers heentrekken in de rigting van het Zuid-Oosten naar het Noord-Westen. Zij, die het naast bij den grond waren, waren er ongeveer twee en een halve Ned. el van verwijderd, doch het was onmogelijk de hoogte te schatten, waarop de hoogste vlogen. De notaris choppinet, van Enghien, aan wien ik de mededeeling van dit opmerkelijk verschijnsel verschuldigd ben, zond mij tevens een exemplaar dezer verhuizende dieren, waaruit bleek, dat het de Libellula depressa van Linnaeus was. Deze soort komt zeer algemeen in België voor (ook in ons Vaderland), maar het is mij niet bekend, dat men vroeger dit merkwaardig verschijnsel van eene verhuizing in zoo verbazende menigte heeft waargenomen. De 16$^e$ Juny was een voor onze luchtstreek buitengewoon warme dag; maar het is [ 385 ]niet gebleken, dat er op dat tijdstip eenige vijver droog geworden is, en toch kent men geene andere oorzaak, waaraan het gezamenlijk vertrek in eene bepaalde rigting van zoovele insekten, wier levenswijs hen aan het water bindt, zoude kunnen worden toegeschreven. De geheele bevolking dier streken heeft dit voorbij trekken waargenomen, en is getroffen geweest over de regelmatigheid in den voortgang en over de orde in het vliegen dezer Waterjuffers, die geen hoofd schenen te volgen, maar in eene volkomene stilte hunne reis voortzetten, terwijl de sprinkhanen daarentegen op hunne verhuistogten geruisch maken."
# Album der Natuur/1854/Walrussen, Mulder

* 'Talrijkheid van Walrussen' werd gepubliceerd in Album der Natuur (derde jaargang, 1854), p. 63–64. Deze tekst is in het publieke domein.
TALRIJKHEID VAN WALRUSSEN.
Men is gewoon van talrijke schoolen van Robben te hooren spreken, waaronder de Groenlandsvaarders groote slagting aanrigten; doch zeldzamer vindt men gewag gemaakt, zelfs in natuurkundige werken, van talrijke vereenigingen van Walrussen (Trichechus Rosmarus L.). Ik roep op dit punt het volgende, door onze landgenooten opgeteekende, in het geheugen terug.
In 1707 werden, door den Groenlandschen Commandeur e. couwenhoven, 50 vaten walrusspek aangevoerd.
In 1730, door d.c. ruyg, 35 vaten,
In 1753, door jacob j. bras, 20 vaten.
In 1767 heeft corn. pietersz. quack op het Mosseneiland gedood 2200 Walrussen, waarvan 930 door hem zijn overgebragt, hebbende 170 vaten spek en 196 quardeelen traan.
In hetzelfde jaar had pieter quack 200 (34 vaten spek), k.h. broertjes 35, corn. swan 25, c.m. walig 35 Walrussen; terwijl jacob daalder 15 vaten walrusspek aanvoerde. Zoodat alleen onze Commandeurs ter Groenlandsvaart in één jaar in hetzelfde oord meer dan 2495 van meergenoemde dieren afmaakten. (Verg. Naamlijst van Comm. door g.v. sante.)
Onze bekende zorgdrager schijnt ook "troepen of drommen" van 80, 100 en 200 Walrussen op het land gezien te hebben, maar verzekert tevens, dat de mensch hen zoodanig verjaagd heeft, dat zij slechts op "heimelijke plaatsen" in grooten getale zaam gevonden worden. Dikwijls vond hij twee of drie bij elkaâr op een vlakke schots. Van oude Commandeurs was het hem bekend, dat zij van [ 64 ]200 tot 500 Walrussen teffens doodsloegen: "en dus bragt toen zoodanig een Walrusvangst vrij wat meer zoden aan den dijk, dan nu." Bijzonder vermeldt hij nog de gelukkige vangst van rijke yse, Commandeur van Vlieland, die, omstreeks 1640 of 1645, aan de Oostzijde van Spitsbergen eenige eilanden vond. Deze eilanden, naar hem toen Rijke-Yse-Eilanden genoemd, leverden eene buitengewone menigte Walrussen op, waarvan vele honderden gedood werden, "zulks dat men, behalve het spek, een ongelooflijken rijkdom van tanden van daar bragt, en de reeders zoodanig een voordeel deeden, als men nooit van diergelijk een togt heeft gehoort." (Bloeijende Opkomst der Groenlandsche Visscherij.)
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 3/Vakvereenigingen

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 3 (zaterdag 16 januari 1897), p. 20. Publiek domein.
Vakvereenigingen.
In de Bĳdragen tot de Statistiek van Nederland, uitgegeven door de Centrale Commissie voor de Statistiek, is nu verschenen: „Onderzoek naar de geschiedenis en werkzaamheid der Vakvereenigingen.” De kennisneming der uitkomsten van het onderzoek, door genoemde commissie ingesteld naar het vereenigingsleven onder de arbeiders en neergelegd in deel 1 van de Bijdragen („Statistiek der Arbeidersvereenigingen,”) gepubliceerd in 1894, heeft aanleiding gegeven tot de overtuiging, dat het wenschelijk was, dit in het bijzonder ten opzichte der vakvereenigingen voort te zetten. In Juni 1895 werden de eerste circulaires tot het verkrijgen van gegevens verzonden. In 481 vereenigingen werd aangeklopt. Hiervan bleken 17 geen vakvereenigingen te zijn; van 14 vereenigingen kwamen de brieven als onbestelbaar terug of werd bericht ontvangen, dat zij hadden opgehouden te bestaan; 13 vereenigingen weigerden inlichtingen te geven; van 252 kwam geen antwoord, zoodat de resultaten van het onderzoek omvatten 185 vakverenigingen.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 3/Vitruvius

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 3 (zaterdag 16 januari 1897), p. 20. Publiek domein.
Vitruvius.
In het „Bouwkundig Tijdschrift,” uitgave van de Maatschappĳ tot bev. der Bouwkunst, deel XIV, deel 40 der bouwkundige bijdragen, komt als vervolg op een artikel van den heer Peters over Vitruvius voor: 1e een korte inhoudsopgave van het werk van dien meester in X boeken verdeeld. 2e. Valentin Rose’s mededeelingen omtrent de nog in handschrift bestaande Vitruvii. 3e. opgave der bekende uitgaven en herdrukken van Vitruvius „Architectura” in de Latijnsche, Italiaansche, Fransche, Duitsche, Engelsche en Spaansche talen. Als slot wordt daaraan toegevoegd: Bovenstaande opgaven van Vitruvius Architectura in verschillende landen verschenen uitgaven, herdrukken en verkorte uitgaven, is hoogstwaarschijnlijk verre van volledig, oudstijds toch verschenen niet zelden werken van verschillende schrijvers bijeen, doch onder den titel van slechts één hunner, zoodat allicht enkele uitgaven en herdrukken van Vitruvius daardoor onvermeld zijn gebleven. Ook is het niet onwaarschijnlijk dat enkele uitgaven die slechts in beperkten kring bekend werden, allengs vergeten of verloren zijn geraakt, zoodat men het aantal der van de Architectura verschenen uitgaven gerust op een honderdtal kan stellen. In onze openbare boekerijen bevinden zich daarvan blijkens de aanteekeningen, tal van exemplaren, in de Universiteitsbibliotheek te Leiden, zelfs een belangrijke collectie; buitendien bezitten ook vele particulier bibliotheken een of meer dier uitgaven, zoodat hun die lust mogen gevoelen Vitruvius volledig te bestudeeren en in onze taal een uitgave te doen verschijnen, daartoe inderdaad alle gegevens ten dienste staan.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 3/Michelangelo in het Rijksmuseum

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 3 (zaterdag 16 januari 1897), p. 20. Publiek domein.
Michelangelo in het Rijksmuseum.
In de Kroniek van Zondag 10 Januari j.l. deelt de heer A. Pit, onderdirecteur van het Nederlandsch museum mede, dat een tot nu toe in den inventaris als: „naakt mannenbeeldje dansend” vermeld bronzen beeldje, volgens zijne meening een afgietsel is naar een wasmodel voor het bronzen David-beeld dat Michelangelo in 1508 goot en dat door de stad Florence ten geschenke werd gegeven aan Florimont Robertet, die het deed plaatsen in zijn Chateau de Bury, bij Blois. De heer Pit toont de waarschijnlijkheid zijner overtuiging aan door een bij de Kroniek als plaat gereproduceerd facsimile van een studieblad van Michelangelo, waarin Anatole de Montaiglon in zijn „Vie de Michelange” de eerste schetsen voor den David van Chateau de Bury ziet; terwijl de houding van dit beeld geheel overeenkomt met die van bedoeld bronsje. Tevens wordt de waarschijnlijkheid verhoogd door de gewoonte, bij beeldhouwers en zilversmeden uit dien tijd in zwang, n.l. om de modellen als herinnering aan het volbrachte werk, in later tijd misschien wel als handelsartikel, in brons te bewaren, aan deze gewoonte hebben wij de zoogenaamde plaketten te danken, waardoor menig kunstwerk althans niet geheel is verloren geraakt.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 3/Nationale Tentoonstelling van Nijverheid en Kunst

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 3 (zaterdag 16 januari 1897), p. 19-20. Publiek domein.
Provinciale Comités. Afdeeling Nieuwe Nijverheid en Kunst.
Groningen:
F. HIJNER, fabrikant, HOOGEZAND. .................. ..................
Friesland:
W. H. NEDERHOED, LEEUWARDEN. MR. JULIUS VERWER, advocaat, LEEUWARDEN.
Drenthe:
MR. A. JOLLES, Burgemeester, ASSEN. B. VAN DER MEULEN, Districtsschoolopziener, ASSEN. H. SMEENGE, Lid 2e Kamer, HOOGEVEEN.
Overijssel:
JHR. W. C. TH. VAN NAHUIJS, Burgemeester, ZWOLLE. B. RUIJS, „Moerheim,” DEDEMSVAART.
Gelderland:
A. D. DUIJS, Lid Prov. Staten, DODEWAARD. A. GROENENDAAL CJZN., TIEL.
Utrecht:
ANTON BEGEER, Zilversmid, UTRECHT. P. J. HOUTZAGERS, Dir. Mus. v. Nijverheid, UTRECHT. MEURS1NG, Bierbrouwer, AMERSFOORT.
Noord-Holland:
P. J. H. CUIJPERS, Architect der Rijksmuseum-Gebouwen, AMSTERDAM. L. KETJEN, Fabrikant, AMSTERDAM. J. R. DE KRUIJFF, Directeur Kunstnijverheidschool, AMSTERDAM. H. J. CALKOEN, Burgemeester, EDAM. JHR. A. VAN FOREEST, HEILO B. ALKMAAR. CHR. GROOTES MZN., Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, WESTZAAN. J. LANKELMA, Ingenieur, PURMEREND. REGO VETH, Fabrikant, HAARLEM.
Zuid-Holland:
P. A. SCHIPPERUS, Kunstschilder, ROTTERDAM. G . STEVENS, Smyrnatapijtfabrikant, ROTTERDAM. J. W. F. CONRAD, Voorzitter van de Nederl. Maatschappij ter bevordering van Nijverheid, ’s GRAVENHAGE. J. J. VAN NIEUKERKEN, Architect, ’s GRAVENHAGE[.] J. W. MOLIJN, Fabrikant, GOUDA.
Zeeland:
MR. E. FOKKER, Voorzitter van de Vereeniging tot bevordering van Fabrieks- en Handwerksnijverheid, MIDDELBURG. .................. ..................
Noord-Brabant:
J. A. KAULEN, Fabrikant, HELMOND. MR. A. VAN RIJCKEVORSEL, BOXTEL. J. L. WIJERS, Fabrikant, EINDHOVEN. JHR. J. O. DE JONG VAN BEEK EN DONK, BEEK EN DONK.
Limburg:
EDUARD DE BEAUMONT, MAASTRICHT. F. R. CORTEN, Rijkslandb. leeraar, SITTARD. MICHIELS VAN KESSENICH, ROERMOND.
In navolg[i]ng van Brussel worden ook voor deze Tentoonstelling op ruime schaal reclamezegels verspreid, in verschillende kleuren gedrukt, voorstellende in eenen hoek een schilderende juffrouw, geaureoold door een stralenschietende zon en zwevende schildjes, een anderen hoek geeft een kijkje op de Dordsche kerk en de Merwede, een banderole met opschrift, een schildje met hamer en nijptang en verder de gebruikelijke lekkernijen voltooien dit niet zeer fraaie geheel.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 3/Van de Technische Vakvereeniging

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 3 (zaterdag 16 januari 1897), p. 20. Publiek domein.
[ 20 ]— Van de Technische Vakvereeniging, welke, te oordeelen naar hetgeen er van deze veelbelovende samenwerking wordt kenbaar gemaakt, in handen schijnt te zijn die getuigen van zeer veel toewijding voor hare verdere ontwikkeling, ontvingen wij het programma voor een prijsvraag, door welke zij in het bezit wenscht te komen van een diploma, om haren leden als bewijs van lidmaatschap aan te bieden. De mededinging aan dezen prijskamp is alleen opengesteld voor de leden, terwijl een drietal uit hun midden gekozenen als jury zullen fungeeren. Door de afdeeling „Den Haag” werd de vorige week aan de leden een ledenlijst toegezonden, waaruit blijkt dat die afdeeling thans 42 gewone en 10 buitenleden telt, waarvan 31 behoorende tot de burgerlijke bouwkunde, 10 tot burgerlijke en waterbouwkunde, 2 tot de metaalindustrie en 3 tot de kunstnijverheidsvakken. Wanneer het nut van organisatie nog meer zal worden ingezien, kan deze vereeniging, die nu reeds in de vier voornaamste steden hare afdeelingen heeft, eens een machtige factor in de technische wereld worden.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 30/Arbitrage

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 30 (zaterdag 24 juli 1897), p. 142. Publiek domein.
— Door B. en W. is praeadvies uitgebracht op een adres van het bestuur der Ver. van Nederl. Steenfabrikanten, dd. 14 november te voren, waarbij verzocht wordt voor alle geschillen, ontstaande uit leveranciën ten behoeve der gemeente, arbitrage toe te laten en ter verzekering daarvan in de bestekken der gemeente eene bepaling op te nemen als vervat in art. 21 der „Algemeene Voorwaarden,” vastgesteld voor het dep. van Marine op 26 october 1893. Tot nog toe worden in de bestekken der Gemeente verbindend verklaard niet de evengemelde „A. V.,” doch (voor zoover toepasselijk) de „Algemeene Voorwaarden,” vastgesteld bij beschikking van den minister van Waterstaat enz. van 12 Dec. 1895. Krachtens deze „A. V.” is slechts in enkele gevallen veroorloofd in geschillen de scheidsrechterlijke beslissing in te roepen. B. en W. willen dus bepalen, dat de „Algemeene Voorwaarden,” vastgesteld bij beschikking van den minister van Waterstaat, Handel en Nijverheid, dd. 12 december 1895, no. 138, (voor zoover toepasselijk) in de bestekken der gemeente blijven gehandhaafd, met uitzondering van alinea 2 van § 495 (art. 93) dier „A. V.,” welke alinea gelezen wordt als volgt: „Evenwel heeft de aannemer, wanneer hij geen genoegen neemt met de door B. en W. dienaangaande genomen beslissing het recht, mits binnen veertien dagen, na die beslissing daarvan gebruik makende, te vorderen dat het advies van eene Commissie van deskundigen worde ingewonnen, te benoemen op de wijze, bij de volgende paragraaf omschreven.” Wordt deze wijziging van § 495 door den Raad goedgekeurd, dan zal tevens tegemoet gekomen zijn aan het verlangen van den Nederlandschen Aannemersbond, die bij adres, dd. 20 october 1896, een verzoek van gelijke strekking aan den gemeenteraad inzond. Tegen het opnemen in de bestekken van eene bepaling, als in voormeld adres bedoeld, bestaat bij B. en W. geen bezwaar, mits de bepaling niet beperkt blijft tot leveranciën, maar eveneens van toepassing wordt verklaard op alle werken, door derden ten behoeve der gemeente uit te voeren. Behalve, dat daardoor gelijkheid ten aanzien van alle aannemers en leveranciers zal betracht worden, zien B. en W. in de concessie het voordeel, dat ook de schijn wordt ontgaan van willekeurige of onrechtvaardige handelingen te willen dekken d>or den letterlijken inhoud der „A. V.”