OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/Naar aanleiding van het bezoek van het Russische eskader te Toulon

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘Naar aanleiding van het bezoek van het Russische eskader te Toulon […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]— Naar aanleiding van het bezoek van het Russische eskader te Toulon is de gewestelijke Raad van het departement Var eergisteren bijeengekomen op voorstel van den heer de Ramel, afgevaardigde van Toulon. Met eenparige stemmen is besloten, dat het gewest deel zal nemen aan de te Toulon te geven feesten ter eere van het Russische eskader, zoodat het zal bijdragen in de kosten. Nader zal de som bepaald worden die daarvoor zal worden toegestaan. De Paris bevat een oproeping aan de bladen van alle partijen, om bij gelegenheid van het bezoek der Russische zee-officieren te Parijs een groote manifestatie te organiseeren. De redacteurs van alle bladen zijn tot een vergadering uitgenoodigd.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/Bismarck's toestand

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘Bismarck’s toestand […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]— Bismarck’s toestand moet werkelijk aanleiding tot ernstige bezorgdheid hebben gegeven. Dinsdagavond toch seinde prof. Schwenninger aan een vriend te Berlijn: „belangrijke verbetering en heden buiten gevaar”.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/De Duitsche Keizer

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘De Duitsche Keizer […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]De Duitsche Keizer heeft aan het feestmaal der burgerlijke autoriteiten te Metz gezinspeeld op zijn tehuis dat hij zich in Lotharingen heeft uitverkoren. Hij bedoelde hiermede zijn nieuw lustverblijf te Urville, dat hij tijdens de manoeuvres als zijn hoofdkwartier heeft beschouwd en waarheen hij na afloop der oefeningen en feesten telkens terugkeerde.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/Professor Koch

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘Professor Koch heeft een zeer belangwekkend artikel over de cholera-epidemie in Hamburg geschreven. […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]— Professor Koch heeft een zeer belangwekkend artikel over de cholera-epidemie in Hamburg geschreven. Hij bespreekt daarin de na-epidemie van 6 December tot 11 Februari. In dien tijd werden 64 personen aangetast, waarvan 18 overleden, terwijl gedurende de zomermaanden 18000 inwoners aangetast werden, waarvan 8200 als slachtoffers vielen. Dit buitengewoon groote verschil is volgens prof. Koch niet te wijten aan het temperatuursverschil, noch aan het feit, dat zij, die het meest vatbaar waren, door de vorige epidemie uitgeroeid waren. Het is te wijten aan het verschillende karakter der epidemieën. Cholera-epidemieën zijn volgens Koch van tweeërlei zeer verschillenden aard. Zij kunnen plotseling uitbarsten of zich langzamerhand uit een brandpunt verspreiden. Het uitbreken der epidemie in het herstellingsoord te Nietleben bij Halle, was waarschijnlijk een gevolg van binnenbrengen van besmette stoffen door uit Hamburg komende personen; de groote uitbreiding der ziekte werd begunstigd door het onzuivere drinkwater. Koch dringt dan ook ten sterkste aan op het aanstellen van opzichters, niet alleen deskundigen, maar ook geneeskundigen, voor de waterwerken.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/Een belangrijk bibliografisch werk

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘Door de Koninklijke Vlaamsche Academie voor taal- en letterkunde wordt de uitgave voorbereid van een belangrijk bibliografisch werk, […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]— Door de Koninklijke Vlaamsche Academie voor taal- en letterkunde wordt de uitgave voorbereid van een belangrijk bibliografisch werk, dat bearbeid wordt door den bestendigen secretaris Fr. de Potter. Het zal eene lijst inhouden der boeken, vlug- en tijdschriften, muziekwerken, kaarten, platen en tabellen, in België van 1830—1890 verschenen.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/In de nieuwe Fransche Kamer

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘In de nieuwe Fransche Kamer […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]In de nieuwe Fransche Kamer zullen niet minder dan 209 leden zitting hebben, die niet tot de aftredende afgevaardigden behooren. Van deze hebben 188 nooit tot het Parlement behoord. De 21 overigen zetelden in eene vroegere Kamer. Volgens een berichtgever der Gaulois deden de tooneelen te Draguignan, toen de nederlaag van Clémenceau bekend werd, denken aan hetgeen na den dood van Robespierre gezien werd. Men omhelsde elkander, politieke tegenstanders van de uiteenloopendste gevoelens drukten elkaâr de hand, anderen weenden van vreugde. Uren achtereen was de opgewondenheid, „un vrai délire,” moeilijk te beschrijven, zegt hij.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/De Koning van België

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘De Koning van België heeft […] een jaarlijksche prijs van 25000 frcs. bestemd voor het beste werk over een bepaald onderwerp. […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]De Koning van België heeft, gelijk men zich herinneren zal, een jaarlijksche prijs van 25000 frcs. bestemd voor het beste werk over een bepaald onderwerp. Voor de jaren 1894 tot en met 1898 zijn die onderwerpen vastgesteld. Het eerste betreft de architectuur en inzonderheid de nieuwste ijzer- en glas-constructies. Het tweede de geschiedenis van het ontstaan der voornaamste volkeren van den ouden en nieuwen tijd, hunne overzeesche landen en de landhuishoudkundige en politieke voordeelen, die het moederland direct of indirect van de koloniën genoten heeft. Het derde betreft de invoering van lichaamsoefeningen op de openbare inrichtingen van onderwijs, ter behoud en ontwikkeling van jeugd en kracht. Het vierde onderwerp, waarop het antwoord vóór 1 Jan. ’97 bij den Minister van Binnenlandsche Zaken moet zijn ingediend, is het eenige, waarvoor de mededinging van buitenlanders is toegelaten; het betreft de uiteenzetting van de meteorologische, hydrologische en geologische gesteldheid van Aequatoriaal-Afrika met betekking tot den gezondsheidstoestand. Het vijfde onderwerp, voor 1898, heeft betrekking op den toestand waarin de landbouw in België verkeert, met het oog op landhuishoudkunde, nijverheid en handel; daarbij moeten tevens de wijzigingen en verbeteringen worden aangegeven, die noodig zijn, om den landbouw productiever te maken.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/De commissies

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘De commissies, belast met het uitwerken van de belastingplannen der Duitsche Ministers, […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]— De commissies, belast met het uitwerken van de belastingplannen der Duitsche Ministers, die onlangs te Frankfort vergaderd waren, zijn Dinsdag te Berlijn bijeengekomen. Twee commissies zullen zich hiermede bezig houden. Behalve Pruisen zullen daarin Beieren, Wurtemberg, Baden, Hessen, Elzas-Lotharingen, Hamburg en in ééne commissie ook Lubeck vertegenwoordigd zijn. Deze zal zich met de wijnbelasting bezighouden. De andere, onder den nieuwen Minister der Schatkist Posadowsky, zal over de tabaksbelasting beraadslagen. Men wil het besprokene geheim houden, maar dat wilde men te Frankfort ook en toch lekten de zaken uit. Met begrijpelijke belangstelling wordt in Duitschland tegemoetgezien, hoeveel nu weder aan den onverzadelijken fiscus zal moeten geofferd worden.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/De ongeregeldheden

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘De ongeregeldheden, die de Engelsche werkstakers plegen, […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]De ongeregeldheden, die de Engelsche werkstakers plegen, zijn geheel in strijd met de traditie en zullen hun ongetwijfeld in het land meer na- dan voordeel berokkenen. Gisteren verdreven een 600tal werkstakers te Mexborough en Yorkshire de nog in de mijn Wath werkzaam zijnde arbeiders met stokken, joegen de politie op de vlucht, sloegen de glazen in, verscheurden de kantoorboeken, verbrandden de kantoormeubelen en staken een hoop steenkolen in brand. Vervolgens trokken zij naar een brouwerij, waar de eigenaar, om erger te voorkomen, hun verscheiden vaten bier afstond. Daarna deden de werkstakers opnieuw een aanval op de mijn Wath. Zij staken nu alle gebouwen in brand; toen deze in vlammen waren opgegaan, trachtte men ook brand in de mijn te stichten, door er brandende kisten in te werpen. De schade bedraagt verscheiden duizenden ponden sterling. Tien oproermakers zijn in hechtenis genomen. Te Farnley bij Leeds bedreven de werkstakers ernstige ongeregeldheden. Zij sloegen den directeur der mijn met stokken, en brachten een anderen ambtenaar ernstige verwondingen toe. De politie dreef de menigte uiteen; een agent werd daarbij gewond. Naar een aantal plaatsen in Derbyshire, Nottingham en Yorkshire, waar men eveneens voor ongeregeldheden vreest, zijn versterkingen van politie en soldaten gezonden. In het Schotsche graafschap Fife is het werk bijna overal hervat. Heden zal de werkstaking vermoedelijk geheel geëindigd zijn. De werkstaking ln Zuid-Wales is geëindigd. Maandag zullen de mijnwerkers den arbeid hervatten.
# Arnhemsche Courant/Jaargang 80/Nummer 2201/De uit Afrika teruggekeerde Britsche missionaris

* Arn­hem­sche Cou­rant (vrij­dag 8 sep­tem­ber 1893)
* ‘De uit Afrika teruggekeerde Britsche missionaris Swann […]’ door een anonieme schrijver, Bijvoegsel, [p. 1].
[ bijvoegsel, 1 ]— De uit Afrika teruggekeerde Britsche missionaris Swann heeft den nog bestaanden twijfel omtrent Emin-pacha’s lot opgeheven. Het is wel zeker, dat deze volhardende Duitsche ontdekkingsreiziger in den omtrek van het Victoria Nyanza-meer, toen hij bij het Arabisch hoofd Seyd ben Abed gastvrijheid zocht, door een Arabier is gedood. Een 60tal zijner Nubische begeleiders hebben daarop hetzelfde lot ondergaan.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 27/Zeno de Résimont

| ← Berigten uit Pompeja en Herculanum | Zeno de Résimont (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 27 (1868), p. 209. | Anastasia → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
ZENO RESIMONT, Luitenant der Pauselijke Zouaven, AANVOERDER DER HELDEN VAN ALBANO.
Terwijl de goddeloozen zamenspanden, om de rots van Petrus te bestormen of te ondermijnen, ziet men duizenden van jongelingen naar Rome snellen, om als kruisvaarders der XIXe eeuw in de gelederen der Zouaven dienst te nemen ter verdediging van Christus' Kerk. Met de kreet „God wil het” zijn ze naar het Jerusalem van het Nieuwe Verbond, de Eeuwige Stad, opgetrokken, gereed om den laatsten druppel bloeds voor de Kerk te storten. De moorddadige slag van Castelfidardo heeft die trouwe en moedige kinderen der Kerk met nieuwen moed bezield, door hun een verlangen in te boezemen naar de martelkroon. „Romeinen waren verwonderd, zegt een schrijver, in die jonge lieden zulke zelfsverloochening te vinden: de Zouaven boezemen een waren eerbied, eene opregte hoogachting in.” De slag van MenIana heeft de nederlaag van Castelfidardo schitterend gewroken, aan eenige der Zouaven den palm van het marteldom, en aan allen de lauweren eener glansrijke zegepraal bezorgd. Toen de geesel der cholera in Albano rondwaardde, hebben zij niet minder getoond helden der christelijke liefde te zijn.
Het korps Pauselijke Zouaven telt jonge lieden van alle maatschappelijke standen en rangen in zijne gelederen: de zonen des landbouwers en des handwerksmans staan naast de telgen van de doorluchtigste geslachten van Frankrijk en België. Onder deze munt vooral uit de zoon van een achtingswaardige familie in België: Zeno de Résimont.
Zeno de Résimont.
De Luitenant Zeno do Résimont stond reeds bij den slag van Castelfidardo in de gelederen der Pauselijke Zouaven. Behalve het eereteeken, door den Paus-Koning geschonken aan hen, die onder aanvoering van den onsterfelijken Lamoricère in de vlakte van Castelfidardo gestreden hebben, prijkt thans ook het ridderkruis der Orde van Pius IX op de borst van den jeugdigen officier. Deze laatste onderscheiding was de welverdiende belooning voor zijn gedrag te Albano, waar hij in Augustus des vorigen jaars bij het uitbreken der cholera met zijn mannelijk woord en edel voorbeeld de Zouaven opwekte hun leven te wagen in het strijdperk der Christelijke naastenliefde. „Dwingen kan ik u niet,” sprak hij tot de zijnen, „maar ik zal u bijstaan, zoolang ik kan; wat wilt gij?” En toen allen in heiligen geestdrift uitriepen: „ja Luitenant, wij zijn bereid” — geleidde hij hen eerst naar de kerk om hun leven onder de bescherming der Allerheiligste Moedermaagd te stellen en laadde vervolgens een der arme cholerazieken op zijne schouders. Eere aan den onverschrokken aanvoerder der Veertig helden van Albano, onder welke Nederland negentien zijner zonen telt.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 26/Onnoozel

| ← Een oud kondukteur | Onnoozel (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 27 (1868), p. 208. | Een Amerikaansch dagblad → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 208 ]ONNOOZEL. Een beroemd bankier, wiens buitenplaats met schoone grachten en waterleidingen versierd was, in een dagblad gelezen hebbende, dat men een middel had uitgevonden om de vijvers met karpers te bevolken door er eene soort van stof in te strooijen, welke stof een gouden Willem kostte, zond zulk een goudstuk aan den uitvinder, met verzoek hem het poeder te doen geworden. Eenige dagen daarna wordt hem het goudstuk met het volgende antwoord terug gezonden : Het spijt mij u het gevraagde poeder niet te kunnen toezenden; de annonce daarvan gemaakt was slechts het gevolg eener weddingschap. Ik had tegen een mijner vrienden gewed, dat men niets in de dagbladen kon laten drukken, hoe ongerijmd het ook moge zijn, of er zouden altoos lieden bestaan, die onnoozel genoeg waren aan deze ongerijmdheid geloof te hechten. Gij, mijnheer, zijt de zeven-en-zeventigste.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 28/Aandacht

| ← Voor het kantongeregt te T. | Aandacht (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 29 (1868), p. 224. | Bevolking van Canada → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 224 ]AANDACHT. Souch, de hofpredikant van Karel II, koning van Engeland, eens voor het hof prekende, bemerkte te midden zijner redevoering, dat de meeste zijner toehoorders in slaap gevallen waren. Eensklaps hield hij op en riep tot driemalen den graaf S. toe. Graaf S. ontwaakte en wreef zijne oogen, toen de predikant hem zeide: Milord, verschoon mij, dat ik u in uwe rust stoor, ik doe zulks alleenlijk om u te verzoeken wat minder hard te willen snorken, naardien gij anders gevaar loopt zijne majesteit wakker te maken.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 26/Statistiek over groote veldslagen

| ← Bijdrage tot de geschiedenis der spiegels | Statistiek over groote veldslagen (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 27 (1868), p. 208. | Nieuwe verbeterde kurketrekker → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 208 ]STATISTIEK OVER GROOTE VELDSLAGEN. Het Pruisische „Militaire Wocheblatt” geeft eenige vergelijkingen omtrent de voornaamste veldslagen van den nieuweren tijd. Hieruit zien wij dat in den slag van Sadowa de getalsterkte der vereenigde legers grooter was dan van eenigen slag uit de laatste vijftig jaren. Bij Leipzig streden 240,000 verbondenen en 140,000 Franschen dus 380,000 man; bij Wagram 200,000 Franschen en 140,000 Oostenrijkers dus 340,000 man; bij Solferino 150,000 Oostenrijkers en 150,000 Franschen en Sardiniërs dus 300,000 man; bij Borodino 130,000 Franschen en 120,000 Russen dus 250,000 man; bij Waterloo 40,000 Pruissen, 65,000 Engelschen, Nederlanders enz. en 75,000 Franschen, dus 180,000 man; daarentegen streden bij Sadowa 220,000 Pruissen tegen 200,000 Oostenrijkers dus 420,000 man.
Het getal der vuurmonden is in den slag bij Leipzig het grootst geweest; er waren er 1300 van de zijde der verbondenen, 700 van de Franschen dus in het geheel 2000. Bij Sadowa waren er 1620: 820 Pruisische en 800 Oostenrijksche.
Het verlies aan manschappen (dooden en gekwetsten) was eveneens in den slag bij Leipzig het grootst, namelijk 100,000 man; van beide zijden 50,000 man. Dan volgt Borodino met 60,000 man, wederzijdsch de helft; vervolgens Wagram met 50,000 eveneens op de helft verdeeld; daarna Waterloo met 46,000 man, waarvan 7000 Pruisen, 20,000 verbondenen en 19,000 Franschen. Sadowa en Solferino staan bijna; gelijk in den eersten was het verlies 30,000 man: 10,000 Pruisen en 20,000 Oostenrijkers, in den laatsten 28,000 man: 13,000 Oostenrijkers en 15,000 Franschen en Sardiniërs.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 28/Bevolking van Canada

| ← Aandacht | Bevolking van Canada (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 29 (1868), p. 224. | De aanwending der petroleum voor stoomketels → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 224 ]DE BEIDE CANADA'S hebben eene bevolking van 780,000 zielen van Franschen, 230,000 van Ierschen en 180,000 van Engelschen oorsprong behalve de Indianen die overal verspreid en waarvan het aantal moeijelijk te bepalen is. Het Katholicisme vindt er verreweg het grootste aantal belijders; Er zijn ongeveer een millioen Katholieken, tegen 800,000 aanhangers van andere geloofsbelijdenis.
Men weet dat Canada tot het jaar 1758 aan Frankrijk behoord heeft; hoewel het daarna aan Engeland is gekomen is het getal der Fransche inwoners en tegelijk dat der Katholieken steeds het grootste gebleven. Nog altijd blijft de Fransche bevolking ontzettend toenemen. In genoemd jaar bedroeg zij 65,000 zielen, in 1784 reeds 113,000 in 1814 over de 335,000 en thans, is zij tot het getal van 780,000 zielen geklommen.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 26/Nieuwe verbeterde kurketrekker

| ← Statistiek over groote veldslagen | Nieuwe verbeterde kurketrekker (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 27 (1868), p. 208. | Een oud kondukteur → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 208 ] NIEUWE VERBETERDE KURKETREKKER. Door bijstaande figuur maken wij opmerkzaam op een zeer doelmatigen kurketrekker, die de kurk onbeschadigd uit de flesch trekt, een niet verwerpelijk voordeel voor herbergiers en groot huishoudingen. Bij de gewone spiraal-kurketrekkers moet men de kurk doorboren, en deze wordt daardoor verder onbruikbaar. De nieuwe kurketrekker is aan het einde met een scherp, volgens de randing van den hals der flesch, gebogen mesje voorzien. Bij het gebruik drukt men deze tusschen de wanden van den hals en de kurk, tot dat het mesje onder de kurk komt; draait men nu den kurketrekker om, dan wordt de kurk onbeschadigd uitgetrokken.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 26/Spiraalboor

| ← Een Amerikaansch dagblad | Spiraalboor (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 27 (1868), p. 208. | Berigten uit Pompeja en Herculanum → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 208 ]SPIRAALBOOR. Met gewone boren gebeurt het dikwerf, dat het hout splijt, omdat het uitgeboord hout niet geheel verwijderd wordt. De spiraalboor heeft dit gebrek niet, daar de spits er van voorzien is met snijtanden a, welke in het hout dringen en bet uitgeboorde door middel der schroefswijze draaijing uit het gat verwijdert.
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 27/De storm

| ← Drijvende vuurtorens | De storm (1867) door H. J. Dolmans De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 27 (1868), p. 216. | De hertog de Luynes → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
DE STORM
* „Hoort, moeder, hoe de stormwind loeit,……
* „Ach! 't wordt me 't hart zoo bang;
* „De henel staat in laaijen gloed,
* „Met elken golfslag stijgt de vloed,
* „En vader — toeft zoo lang.”
* „Ja, lieve, ook moeders hart wordt bang,
* „En lijdt uwe angsten meê.
* „Kom, storten we onze zielen uit
* „Voor haar, die 't woedend stormen stuit,
* „De zoete Ster der Zee.”
* Daar vallen ze op de knieën neêr,
* Voor 't beeld der Moedermaagd:
* „Ach! lieve Moeder zonder smet,
* „Hoor naar het kinderlijk gebed,
* „Dat voor den vader vraagt.”
* Maar feller kraakt de donder voort,
* En woester huilt de orkaan.
* Nu grijpt ze in wilden angst de hand
* Der kleine, en ijlt naar 't dreunend strand
* Waarop de golven slaan.
* De stortvloed geeselt haar 't gelaat,
* storm giert, om haar heen……
* Zij voelt zijn killen adem niet,
* Maar roerloos staart zij in 't verschiet,
* Of ook haar hulp verscheen.
* In 't eind, daar ziet ze, o groote God,
* Een scheepje in bangen nood ,
* Dat, opgezweept, nu duiz'lend hoog
* Zich op der golven top bewoog,
* Dan — in de diepte schoot.
Zij staart eens bij flikk'rend licht,
     En gilt: „'t moed vader zijn.
„Zie, hoe hij jammrend de armen wringt ……
„„Ach, Jesus! die de stormen dwingt,
     „„Ach Ster der Zee! verschijn.””
En driemaal vliegt de kiel naar 't strand,
     En driemaal stoot de kracht
Der branding de arme hulk weêr af,
En jaagt de zwakke prooi naar 't graf
     Dat, gapend; 't offer wacht.
Nu stort ze in doodsangst neêr ter aard,
     En slaat de handen saâm.
De kleine klemt, zich aan haar zij,
En smeekt: „Maria! sta ons bij,
     „Help, help, in Jesus naam.
Nog eenmaal rijst de brooze hulk ……
     Nog eenmaal stort ze, en — zinkt,
Maar eensklaps breekt de ruwe kracht
Der zee, nu 't maanlicht, mild en zacht,
     Weêr op de golven blinkt.
Daar ziet ze, o wonder, weêr haar kiel
     Gedragen door den wind.
Nu kent haar ziel geen angsten meer;
En weldra ligt de vader weêr
     Aan 't hart van gade en kind.
Toen sprak, nog op het vochtig strand,
     Hun dankbre ziel haar beê.
En de Englen droegen haar tot God,
Die met 't geweld der stormen spot,
     En tot de Ster der Zee. :
| Nijmegen | H. J. Dolmans. |
# De Katholieke Illustratie/Jaargang 1/Nummer 28/Balsemen van lijken

| ← Iets over de tijdrekening | Balsemen van lijken (1867) door onbekend auteur De Katholieke Illustratie, jrg. 1, nr. 29 (1868), p. 224. | Niet de moeite waard → |
* Uitgegeven in 's-Hertogenbosch door Administratie van de Katholieke Illustratie (uitg. door Henri Bogaerts).
[ 224 ]ZEKER DOCTOR MARINI, een Italiaan, heeft het middel uitgevonden om lijken voor bederf te bewaren, dat geheel verschilt van de tot dus verre gevolgde handelwijze en waardoor hij niet alleen de lijken, zonder hun vorm te veranderen, de hardheid van een steen kan geven, maar zelfs na eenigen tijd die hardheid weder kan wegnemen, zoodat de lijken weder in den toestand geraken, waarin zij waren onmiddelijk na den dood. Deze verharde en weder verzachte lijken leenen zich voortreffelijk tot het nemen van photographiën.
In Februarij 1866 werd het lijk van zekere Pietro Martini, een Italiaansch geschiedschrijver, op de Marinische wijze behandeld en vervolgens in eene kapel bijgezet. Vier maanden later, in Junij, werd het weder te voorschijn gebragt en op een terras geplaatst, waar Dr. Marini het zijn hardheid ontnam. Daarop kleedde men het in de kleeding, die de overledene gewoonlijk droeg en nam men er photographiën van, waarvan de vrienden des overledene de juistheid niet genoeg konde roemen.
# De Génestet/Hoe soms de Liefde heerscht

| ← Afgebroken diskussie | De dichtwerken van P.A. de Génestet (1877) door P.A. de Génestet Hoe soms de liefde heerscht | Verdraagzaamheid → |
* Uitgegeven in Amsterdam door Gebroeders Kraay.
XCI.
HOE SOMS DE LIEFDE HEERSCHT.