OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Architectura/Jaargang 10/Nummer 13/Mededeelingen betreffende het Genootschap

MEDEDEELINGEN BETREF- FENDE HET GENOOTSCHAP.
Van het Plaatwerk »De Architect” verscheen Afl. I. 13e Jaargang.
| Plaat | 433. | KAREL DE GROOTE’S Paleiskapel op het Valkhof te NIJMEGEN | KAREL DE GROOTE’S Paleiskapel op het Valkhof te NIJMEGEN | KAREL DE GROOTE’S Paleiskapel op het Valkhof te NIJMEGEN | (uitwendig) |
| » | 434. | » | » | » | (uitwendig). |
| » | 435. | Stoomdrukkerij »de Fakkel”, Reguliersbreestraat AMSTERDAM. Arch. W. KROMHOUT CZ. | Stoomdrukkerij »de Fakkel”, Reguliersbreestraat AMSTERDAM. Arch. W. KROMHOUT CZ. | Stoomdrukkerij »de Fakkel”, Reguliersbreestraat AMSTERDAM. Arch. W. KROMHOUT CZ. | Stoomdrukkerij »de Fakkel”, Reguliersbreestraat AMSTERDAM. Arch. W. KROMHOUT CZ. |
| » | 436. | Winkelhuis hoek Oude Hoogstraat en O.A. Achterburgwal AMSTERDAM. Arch. JOS. TH. J. CUYPERS en JAN STUYT. | Winkelhuis hoek Oude Hoogstraat en O.A. Achterburgwal AMSTERDAM. Arch. JOS. TH. J. CUYPERS en JAN STUYT. | Winkelhuis hoek Oude Hoogstraat en O.A. Achterburgwal AMSTERDAM. Arch. JOS. TH. J. CUYPERS en JAN STUYT. | Winkelhuis hoek Oude Hoogstraat en O.A. Achterburgwal AMSTERDAM. Arch. JOS. TH. J. CUYPERS en JAN STUYT. |
| » | 437. | Gesmeed ijzeren treeften. | Gesmeed ijzeren treeften. | Gesmeed ijzeren treeften. | Gesmeed ijzeren treeften. |
| » | 438. | Zilver geëmailleerde servies-voorwerpen, door JAN EISENLOEFFEL. | Zilver geëmailleerde servies-voorwerpen, door JAN EISENLOEFFEL. | Zilver geëmailleerde servies-voorwerpen, door JAN EISENLOEFFEL. | Zilver geëmailleerde servies-voorwerpen, door JAN EISENLOEFFEL. |
# Architectura/Jaargang 10/Nummer 2/Plaatwerk "De Architect"

| Afl. I | plaat | 397-398-399. | De nieuwe beurs. | H. P. BERLAGE. |
| | » | 400. | Ontwerp omslag voor de Architect. (Prijsvraag. | H. J. M. WALENKAMP |
| | » | 401-402. | Gedreven Koperwerk. | F. ZWOLLO. |
| Afl. II | » | 403-404. | Ontwerp vereenigingsgebouw »Ons Huis” buurt Y Y. | M. J. E. LIPPITS. |
| | » | 405. | Rijwielenmagazijn met bovenwoning. | H. A. REUS. |
| | » | 406-407. | IJzeren perronoverkapping te TILBURG. | JOS. TH. J. CUYPERS. |
| | » | 408. | Beschilderde houten mummiekist. | J. L. M. LAUWERIKS. |
| Afl. III | » | 409-410 | Restauratie Raadhuis SLUIS. | |
| | » | 411-412. | Ontwerp van een Academie- Gebouw voor Schoone Kunsten te AMSTERDAM. (Premie-Eere- prijsvraag.) | M. J. E. LIPPITS. |
| | » | 413 | Gebatikte Albumband, | HERMAN A. J. BAANDERS. |
| | » | 414 | Photo Zeeuwsche boerenwagen. | |
| Afl. IV | » | 415-416. | Hospice Wallon te ’S GRAVENHAGE. | J. P. STOK WZ. |
| | » | 417-418. | Ontwerp van een Academie- Gebouw voor Schoone Kunsten te ’S GRAVENHAGE. (Prijs Eere- prijsvraag.) | W. VAN BOVEN. |
| | » | 419-420. | Zeeuwsche boerenwagen Opgemeten en geteekend door | S. FRANCO. |
| Afl. V | » | 421-422. | Ontwerp voor een Academie- Gebouw voor Schoone Kunsten te AMSTERDAM. (Prijsvraag.) | H. J. M. WALENKAMP. |
| | » | 423. | St. Joseph-kerk te ENSCHEDE. | JOS. TH. J. CUYPERS. |
| | » | 424-425. | Boedenwagen uit ENSPIJK (GELD.) opgemeten en geteekend door | S. FRANCO |
| | » | 426. | Photo Boerenwagen uit SCHERPENZEEL (GELD.). | |
| Afl. VI | » | 427. | Barbarossa ruïne van het Val- kenhof te NIJMEGEN. | |
| | » | 428-429. | Confiseurswinkel te Rotterdam. | P. J. STOK WZ. |
| | » | 430-431-432. | Mozaïekvloer in de St. Servatiuskerk te ERP. | JOS. TH. J. CUYPERS. |
# Architectura/Jaargang 1/Nummer 1/De oorkonde bij het portret van Veltman

DE OORKONDE BIJ HET PORTRET VAN VELTMAN.
De oorkonde, gevoegd bij het portret van Veltman en uitgevoerd door den architect H. P. Berlage Nzn. zal dezer dagen bij een der kunsthandelaren in de Kalverstraat geëxposeerd worden. De allegorische compositie van deze oorkonde bevat in het midden eene tooneelfiguur, ter weerszijden sneeuwklokjes, symbool van Veltman’s ouderdom; daaronder het woord: „oorkonde,” met een kapitale O., waarin een bijenkorf, het oude blazoen van den Schouwburg; de O wordt bekroond door een vat, waaruit vlammen en rookwolken stijgen, daaromheen tooneelattributen. Onder links het wapen van Amsterdam, waaruit naar rechts en naar boven een rand van chrysanthemums, voorstellende Amsterdam aan Veltman bloemen brengend. De tekst der oorkonde is vervat op een naar boven donker wordenden achtergrond.
# AGS/PTR/LEG/34/DOC.121/fol. 1194r-1194v

* Archiefbewaarplaats: Archivo General de Simancas, PTR, LEG, 34, DOC. 121. Publiek domein (transcriptie), CC0 (vertaling).

## Transcriptie

Tablas.
Una tabla que es rrepresentacion de una batalla de vara y tres quartas de ancho y una vara de alto
[ fol. 1194 recto ]Otra tabla de una vara de ancho y dos terçias de alto que es quando Nuestro Señor baxo al ynbo.
[ fol. 1194 recto ]Otras cinco tablas pequenas guarneçidas de diferentes figuras.
Una tabla de vara y dos terçias de alto, con dos puertas, que abierta todo el tiene de ancho tres varas y es el carro de heno de Geronimo Bosco de su propia mano
Lienços de Geronimo Bosco.
Un lienço de tres varas de ancho y vara y [ fol. 1194 verso ]terçia de alto, que son dos çiegos, que guia el uno al otro, y detras una muger çiega
otro lienço de dos varas de ancho y una de alto, que es una danza a modo de flandes
otro lienço de una vara y dos terçias de ancho y vara y terçia de alto, que es unos ciegos andan a caza de un puerco jabali.
otro lienço de una bruja de vara y terçia de largo y una bara de alto
otro lienço quadrado donde se cura de la locura, por guarnesçer, porque todos los demas estan guarneçidos

## Vertaling

Panelen.
Een paneel dat de weergave is van een veldslag, van een 1¾ vara breed en 1 vara hoog.
Nog een paneel van 1 vara breed en ⅔ [vara] hoog, dat is wanneer Onze Heer afdaalde naar het voorgeborchte.
Nog vijf kleine panelen versierd met verschillende figuren.
Een paneel van 1⅔ vara hoog met twee zijluiken 3 vara breed, met de hooiwagen van Geronimo Bosco, eigenhandig geschilderd.
Doeken van Géronimo Bosco.
Een doek van 3 vara breed en 1⅓ hoog, met twee blinden, van wie de één de ander leidt met daarachter een blinde vrouw.
Nog een doek van 2 vara breed en hoog, met een dans op Vlaamse wijze.
Nog een doek van 1⅔ vara breed en 1⅓ vara hoog, met blinden jagend op een everzwijn.
Nog een doek van een heks, van 1⅓ vara breed en 1 vara hoog.
Nog een ander vierkant doek met daarop de genezing van de dwaasheid, moet nog ingelijst worden, omdat de rest al is ingelijst.

## Noten

* ↑ Spaanse lengtemaat; 1 vara=83,5 cm.
* ↑ Jheronimus Bosch (ca. 1450-1516), schilder te 's-Hertogenbosch (zie het artikel Jheronimus Bosch op Wikipedia).

## Overige vindplaatsen

* Simancas, Archivo General de Simancas, PTR, LEG, 34, DOC.121, fol. 1206r-1206v.
* Madrid, Archivo Histórico de Protocolos, Protocolo de Cristóbal Riaño, tomo 165, fol. 102r.
* Dijck, G.C.M. van (2001) Op zoek naar Jheronimus van Aken alias Bosch. De feiten. Familie, vrienden en opdrachtgevers, Zaltbommel: Europese Bibliotheek, ISBN 90-288-2687-4, p. 102.
# Aan de oever van de Rotte (Haagse variant)

* Aan de oever van de Rotte is een Nederlands kinderliedje. Deze versie zou afkomstig zijn uit Den Haag en dateert vermoedelijk van voor 1941. Hij is nauw verwant aan de versie aangehaald in: Anoniem (12 april 1941) ‘De Ooievaar is er weer... Eenige wetenswaardigheden over Vadertje Langbeen’, Provinciale Noordbrabantsche en 's-Hertogenbossche Courant, derde blad, p. 1]. Publiek domein.
* Aan de oever van de Rotte, Tussen Delft en Overschie, Zat een kikvors luid te wenen, Met een zuig'ling op haar knie.
* "Lieve jongen", sprak de moeder, "Zie je daar die ooievaar? 't Is de moord'naar van je vader, Hij vrat hem op met huid en haar."
* "Lieve moeder", sprak de kleine, "'t Is maar goed dat ik het weet. Als ik groot ben, lieve moeder Trek ik de veren uit zijn reet."
# ADN/Register B. 2185/fol. 230v

* Archiefbewaarplaats: Lille, Archives départementales du Nord, Register B. 2185, fol. 230v. Publiek domein (transcriptie), CC0 (vertaling).

## Transcriptie

A Jero[n]nimus Van aeken dit bosch paintre dem[eurant] / au boisleduc La somme de trente six livres / du[dict] pris En prest et paiement a bon compte / Sur ce quil povoit et pourroit estre deu / sur vng grant tableau de paincture de neuf / pietz de hault et vnze pietz de long Ou doit / estre le Jugement de dieu assavoir paradis et / Infer que icellui S[eigneu]r lui avoit ordonné faire po[ur] / son tres noble plaisir Pour ce icy par sa quictan[ce] / cy Rend[ue] lad[icte] somme de [-] xxxvj L[ivres]
[in de kantlijn:] Soit ce prest Rabatu / a la parpaye

## Vertaling

September 1504
Aan Jeronimus van Aeken, ook Bosch genoemd, schilder, wonend in 's-Hertogenbosch, [betaald] een bedrag van 36 pond als voorschot voor hetgeen hij schuldig zal zijn voor een groot schilderij van 9 voet hoog en 11 voet breed, waarop moet zijn [afgebeeld] het Laatste Oordeel dat wil zeggen Paradijs en Hel, die deze heer aan hem heeft opgedragen te maken voor zijn zeer nobele smaak. Daarom hier als aanbetaling gegeven het genoemde bedrag van 36 pond.

## Noten

* ↑ Jheronimus Bosch (ca. 1450-1516), schilder te 's-Hertogenbosch (zie het artikel Jheronimus Bosch op Wikipedia).
* ↑ Bedoeld wordt de toenmalige hertog van Brabant, Filps de Schone (zie het artikel Filips I van Castilië op Wikipedia).

## Overige vindplaatsen

* J.D. Passavant (1862) ‘Notizen über Hieronymus van Aeken, genannt Bosch, und Alart Du Hameel’, Archiv für die zeichnenden Künste mit Beziehung auf Kupferstecher- und Holzschneidekunst und ihre Geschichten, jrg. 7-8, p. 88-92, met name 88 (gedeeltelijk).
* Gustav Glück (1904) ‘Zu einem Bilde von Hieronymus Bosch in der Figdorschen Sammlung in Wien’, Jahrbuch der königlich preuszischen Kunstsammlungen, Band 25, p. 174-184, met name p. 181 (gedeeltelijk).
* Anoniem (16 juni 1930) ‘Uit de Pers. Over Hieronymus Bosch’, alinea 15, Provinciale Noordbrabantsche en 's-Hertogenbossche Courant, tweede blad, [p. 1-2].
* Anthony Bosman (1962) Jheronimus Bosch, Utrecht: A.W. Bruna & Zoon, p. 13 (vertaling in het Nederlands; gedeeltelijk).
* R.-H. Marijnissen, K. Blockx [et al.] (1972) Jheronimus Bosch, Brussel: Arcade.
* Roger H. Marijnissen ([1987]) Hiëronymus Bosch. Het volledige oeuvre, Haarlem: Gottmer/Brecht, ISBN 90-230-0651-8, p. 13.
# A Portuguesa

* A Portuguesa (De Portugese) is sinds de revolutie van 1910 het volkslied van Portugal. Oorspronkelijk was het een simpel lied, eind 16e eeuw geschreven door een Portugese generaal, om zijn mannen te motiveren voor een gevecht tegen de Spanjaarden in Zuid-Amerika. Toen de Britten in 1890 de grote vijand werden is het lied door Henrique Lopes de Mendonça en Alfredo Keil herschreven, en zong men: Tegen de Britten marcheren, marcheren. In 1910 verving het O Hino da Carta, het laatste volkslied onder de constitutionele monarchie. De oorspronkelijke anti-Engelse regel in het lied is toen vervangen door een neutrale zin. Publiek domein.
I
* Heróis do
* mar, nobre povo, Nação valente, imor-
* tal, Levantai hoje de novo O esplen-
* dor de Portugal. Entre as brumas
* da memória. Ó Pátria sente-se a voz Dos
* teus egrégios avós. Que há-de guiar-te à vi-
* tória. Às armas! Às armas! Sobre a
* terra, sobre o mar! Às armas! Às
* armas! Pela Pátria lutar! Contra os ca-
* nhões marchar, marchar!
II
Desfralda a invicta bandeira À luz viva do teu céu Brade à Europa à terra inteira Portugal não pereceu! Beija o solo teu jucundo O oceano a rujir d'amor; E o teu braço vencedor Deu mundos novos ao mundo!
Às armas, às armas! Sobre a terra e sobre o mar, Às armas, às armas! Pela Pátria lutar! Contra os canhões marchar, marchar!
III
Saudai o sol que desponta Sobre um ridente porvir; Seja o eco d'uma afronta O sinal de ressurgir. Raios d'essa aurora forte São como beijos de mãe Que nos guardam, nos sustêm, Contra as injúrias da sorte
Às armas, às armas! Sobre a terra e sobre o mar, Às armas, às armas! Pela Pátria lutar! Contra os canhões marchar, marchar!

## Vertaling

I
Helden van de zee, nobel ras, Dappere en onsterfelijke natie, Nu is de tijd om eens temeer de ster van Portugal te doen oprijzen uit de mist der herinnering. Oh vaderland, wij horen de stemmen Van je grote voorouders Die je naar de overwinning zullen leiden
Te wapen, te wapen Ter land en op de zee! Te wapen, te wapen Om te vechten voor ons vaderland! Om te marcheren tegen de vijandelijke geweren!
II
Ontvouw de onoverwinnelijke vlag In het heldere licht van je hemel Schreeuw tot heel Europa en de wereld uit Dat Portugal niet is vergaan. Je gelukkige land wordt gekusd Door de oceaan die liefde fluistert. En je overwinnende arm Heeft de wereld nieuwe werelden gegeven!
Te wapen, te wapen Ter land en op de zee! Te wapen, te wapen Om te vechten voor ons vaderland! Om te marcheren tegen de vijandelijke geweren!
III
Begroet de zon die rijst Boven een glimlachende toekomst: Laat de echo van een beledeging Het signaal voor onze wederopleving zijn. De stralen van die machtige zonsopgang Zijn als de kussen van een moeder Die ons ondersteunt en beschermt Tegen de beledigingen van het lot.
Te wapen, te wapen Ter land en op de zee! Te wapen, te wapen Om te vechten voor ons vaderland! Om te marcheren tegen de vijandelijke geweren!

## Noten

* 1 2 Originele tekst: Contra os Bretões, marchar, marchar! (Tegen de Britten marcheren, marcheren!).
# Aan de oever van de Rotte (opname 1953)

* Aan de oever van de Rotte is een Nederlands kinderliedje. Deze versie werd op band opgenomen op 12 december 1953 en is vrijwel identiek aan voorbeelden uit de jaren '20. Bron: Nederlandse Liederenbank. Publiek domein.
* Aan de oever van de Rotte, Tussen Delft en Overschie, Zat een kikvors luid te wenen, Met een zuig'ling op haar knie.
* "Lieve kind’ren," sprak ze klagend, "Zie je daar die ooievaar? Het is de moordenaar van je vader, Hij vrat hem op met huid en haar."
# Bredero/Twee-spraack van twee Buur-wyven

TWEE-SPRAACK VAN TWEE BUUR-WYVEN.
Stemme: ’t Schaep dat voer naer Alleckmaer.
 Lieve kyeren wat en deun? A. Styve Piet Stayl-oors seun,  Die sel de Bruygom worden. R. Wat zegje van die snarre Teun,  Neemt zy die slechte Jorden?
 Die kraftige Teun, dat spytig vel,  Jenemy moer, ja wel, ja wel,  Ick binder in verwondert:  Hoe komtse an die reyn gesel?  ’t Is ien giest wat geltet hongdert.
   Aale-buur, ja watje secht!  Hoe raektse an de moye knecht,  Dat dreutsche trotsche Teuntje?  Al sin sen klieren wat boers en slecht, A. ’t Is al ien weeligh seuntje.
 Niesje-buur, ay kom, hoor hier,  Hy was tot lange Jaap te bier,  Daer quam zy oock aen proncken,  In hy was wat op zijn benier,  Hiel over-stalligh droncken.
 En zy was t’ongenaertigh net,  Te euvelijcke mooy, by get!  Tros yemes vande meysjes;  Sy liepen mit in kaar te bedt,  Ick weet niet hoe veul reysjes.
 As Jorden dus met Teuntje lagh,  Van ’s aves totten lichten dagh,  Verleckert op dit snoepen,  Quam lange Lijs daer op het slagh  En die begon te roepen:
 Bruylift, Bruylift allegaer,  Hier leggender twie by in kaer!  Al ’t Jong spul quam mit kannen  Ierst in, soo wees dit jonge Paer  De saeck an goede mannen.
 As Styve Pietjen in ’t selsip kam,  Hy gaf ien tonne-bier, ien ham,  En vyf-en-twintigh koecken,  Hier mag’re Marry van Billerdam  Die ging de Bruydt daer doecken.
 Heer! het stonger so net om ’t lijf,  Doe dronckme daer so fel en stijf,  Ja mannen ende vrouwen,  Hoe licht komt Jorden an ien wijf,  Hy sel en Sundagh trouwen.
# Bredero/Uyt Liefden com ick dagelijcx nu

AMOUREUS LIEDTJEN.
Op de Voys: Van Cloridon.
Uyt Liefden com ick dagelijcx nu By u deur dus henghelen En soeck myn hartje met het u Heel in een te strenghelen, Want u ghestalt Myn schoon bevalt Van al de aartsche Enghelen.
U levendighe Geest gheswind Munt uyt seer eel en waardich Ick sie dat ghy de deught bemint, Dies syt ghy recht eerwaardich. Voort wat ghy doet, Dat is al goet, Bevallich, soet en aerdich.
Ja gheen Penceelen, tongh, noch Pen, Sou u schoonheyt wel treffen, De gunst die ick u schuldich ben Is niet te bootsen effen: Doch mijnhart sal Meest over al Standich u Lof verheffen.
Om u ist dat ick swerf en swier Als sinneloos en droncken; En somtyts coom ick weder hier Dan als een Pau aenproncken, En ghy slaat neer U ooghjesn teer Met oversydts beloncken.
Ick weet dat niemant en vernoecht Een onbeschaamt aankycken, By schoonheyt gants niet wel en voecht t’Onwaardich, smaalich prycken; Een reyn ghesicht Can d’eerbaarheydt verrycken.
Och waer de Liefd’ in u soo groot Als sy in my is crachtich, Soo hoopten ick noch voor myn doot U Jonst te syn deelachtich: Maar of ick Mensch Wel bidt en wensch, Dat weet de Heer almachtich.
Och soo men my delft int aartryck Door een troost’loos verscheyen, Een droeve sleep myn rouwich lijck Sal volleghen met schreyen, En naat ghehuyl Sal men myn cuyl Met Bloem en Palm bespreyen.
Doch soo een onverhoopt gheval Myn u noch stelt in handen, Wie weet wat vreught dat wesen sal Dan in myn Vaaderlanden! Een heugh’lijck vier Sou yder schier Om myn noch gaeren branden.
Vergunt ons beyen Prins het best En wilt u wil uytrechten. Nu bid ick u Lief noch int lest Helpt myn knoopen en hechten Ons Zielen t’saam In s’Heeren naam; O wel gheluckigh vlechten!
# Bredero/Twee-spraeck van de Beste-moer met haer Nichte

TWEE-SPRAECK VAN DE BESTE-MOER MET HAER NICHTE.
Stem: Den Admirant, den Admirant.
Ick bin vervaert veur Heyntjeman, Ay Besje! rater Weyntjen an, Die hetty lief, Ick binder liever een eyntje van, As by de brief.
Siet wat sen harsebecken maeckt, Dat t’elckens versche gecken maeckt En ’t valt hem licht, As hy slechts dwarsche trecken maeckt Met zijn gesicht.
Sen asingt dat speult spullen vlack, Die kop is hem op rullen strack, Hy breeckt veul wijnts, O ’t is ien rechte bulle-back Hy hoeft gien grijns.
Men zieter so veul datjes in, Men zieter sprootjes en wratjes in, Och ’t is so milt! Men sieter honckjes en katjes in En watje wilt.
Besje, seght ongse naeyster Tiet, Datse na ien goet mayster siet, Die ’t ongs iens kuyst, ’t Is best datmen ’t in plaeyster giet, So hebmet juyst.
En steltet in de Warmestraet, By hem die dus zyn armen slaet. En leelijck kijckt; ’k Wet as hy wat by Harmen staet,8 Dat hy ’t gelijckt.
’k Wouw ick hum iens na ’t leven had, En dat hy hoogh verheven sat, Ick acht de lien Die souwen daerom geven wat, Om hem te sien.
De maysters, Besje, op de Kolck, Die meugen hem huyren tot ien Tolck, Hy klapt uytheems, Of laten hum sien voor al het volck, Wangt ’t is wat vreems.
Ey lieve Besje! sus, swijght stil, Ick wou dat jy jou mongt wat hil, Hoe quelje mijn? ’t Sel, of men sin op hylicke vil, Gien Heynje zijn.
# Bredero/Twee-spraeck tusschen Kniertje Knelis en Lijsbet Leffers

TWEE-SPRAECK TUSSCHEN KNIERTJE KNELIS EN LIJSBET LEFFERS.
Stem: Schoon Liefjen jent, seer excellent, &c.
K. Hou sick hou, goen dach in ’t huys:  Wel is hier nou niemant t’huys? L. Ja Kniertje komt vry binnen  En siet iens waer wy sinnen. K. Wel, ’t is hier nou wel in jou bouw,  Dus besich staech met spinnen?  Maer wat ick jou segghen souw:
 Lijsbet Leffers weet jy ’t niet,  ’t Is van sen leven niet eschiet,  Ala moer de Franse  Wou niemant met me dansen,  Noch jonge Jan, noch ouwe Jan,  Noch Ariaen, noch Jan Jansen,  Noch Jan-oom Janses Jan
 Is hy waert dat hy Broot eet,  Die oude deucht so haest vergeet?  Jae! mocht zyn Vaer opkijcken,  Hoe sou hy hem doorstrijcken? L. Mar, segje dat? was Jan so prat,  Liet hy jou daer staen prijcken?  Kniertje Knelis, wat! wat! wat!
 Wat! dat lijckt seper niette mijt. K. Ja, meenje dattet men niet spijt!  Ick heb hum hielle daghen  Op desen arm edraghen!  Wat dat beduyt, staech wou hy uyt,  Ick heb hem inden waghen  Soo menichmaerl ekruyt.
 Heer! Lijsbet moer, wel ick bekent,  Ick was totte jonghe so ewent,  Ja ick en kont niet eten,  Had hy niet me egeten,  Sneed’ ick ien stick en smierdet dick,  Wyt beten beet aen beten,  Dan hy en dan weer ick.
# Bredero/Twee-spraeck vande Moeder en de Dochter

TWEE-SPRAECK VANDE MOEDER EN DE DOCHTER.
Stem: Helaes! Amour wat gaet my aen.
D. Eel-hart, Moertjen, heb ick lief,  En die selmen altoos minnen.  Warre-nar die het en brief,  In hy is so stuers van sinnen. M. Ast ien van beyen wesen sal,  Ist niet beter quaet as mal?
D. Moertje, ’t is ien mallen bloed.  En so haestigh daer beneven. M. Dochter, deynckt om ’t groote goed,  Dat sen Vaer mit hum wil geven:  Ast ien van beyen wesen sal,  Ist niet beter quaet as mal?
D. Al was sen goet noch iens so groot,  So mack ick de nar niet hooren:  Om myn bloet, noch om myn dood,  Leltme niemeer an men ooren:  Was hy geck of quaet, ’t was frey,  Maer nou is hy ’t alle bey
 Comt hy op myn camer weer,  Moer, ick seghtje van te veuren,  Ick schop de Kay van boven neer. M. Kijnt, je moetje niet versteuren:  Ast ien van beyen wesen sal,  Ist niet beter quaet as mal?
D. ’k Weet niet, moer! ’k wil om de keur  Niet iens van de ballick vallen;  Het hy niet ien dolle breur?  En al ’t geslacht dat is vol mallen;  Was hy geck of quaet, ’t was frey,  Maer nou is hy ’t alle bey.
 Moertjen, as de man is geck,  Broets en groots en onbeschreyen,  De Vrouw die krygt oock dat gebreck  In die kyeren worden keyen:  Was hy geck of quaet, ’t was frey,  Maer nou is hy ’t alle bey.
 Was hy krancksinnigh en quaet,  Men mocht hem in ’t dolhuys sluyten  Maer Moertje-lief, ick weet gien raet,  So gaet War-nar hum te buyten  Was hy geck of quaet, ’t was frey,  Maer nou is hy ’t alle bey.
 Geeft men Eel-hart die ick min,  Wilje Moertje? seg, ay lieve!  ’t Is ien langhs-knecht na men sin  In ick houw toch van gien brieven:  ’t Is mit War-nar niemendal,  Wangt hy is korsel, geck en mal.
# Bredero/Van Diewertjes Vryer

VAN DIEUWERTJES VRYER. Stem: Meester Clement ghy vuyle vent, &c.
Dieuwe is verlieft (by get) Op sukken reynen vrijer: Mar s’hetter niet iens op elet, Hoe slim dat hy sen bienen set, Ghelijck en kreup’le Snijer.
Wangt asse mar sen asingt siet, Sy kander niet uytkomen; Sy weet dan van haer selven niet, Sy staet wannier heur dat gheschiet, Al waer sy op enomen.
Dan, Dieuwertjen, je hebt jou reen, Die jou daer toe andrijven, Je siet op zijn volmaeckte leen: Die ick van boven tot beneen Na ’t leven sal beschrijven.
Sen hayr dat is als sulver grijs, Sen asingt daer beneven Dat is so rongt (wijnt-hongts gewijs): Ist dat icket niet genoech en prijs, Dat moetje myn vergeven.
Sen veurhooft is ghebult seer hooch, Gien schilder souwt soo maken! Daer by het hy ien slincker oogh, Dat is hiel leep en selden droogh, Gheboort met root scherlaken.
Daer toe het hy een groote Neus Vol Parlen en Robynen Op het fatsoen van Heyntje Peus: Van veruw is sy hiel glorieus, Miest uyt de karmosynen.
Sen kneveltjes staen hem so schots, Steyl boven sen propre monckje, Die hy eerst stijfden mit wat snots; Nou kijckt hy deur de hayrtjes trots, Recht an en Ys-langs honckje.
Sen lippen sijn veur al niet swack En zyn Trompetters wanghen, Die staen soo stijf, so straf, soo strack, Men souw met soo een Bulleback Wel jonghe nickers vanghen.
Sen kinnetjes is so wel edaen: En waer het niet vol puysten, Men souwer klauwen op of slaen, Mar isser yemant om begaen, Die slaetse plat met vuysten.
Het ongse Dieuwer dan gien recht, Dat zy leyt al heur sinnen Op dees verweende moye knecht? Ick bidje (vrienden) datjet seght, Wie souw hum niet beminnen?
Wangt (siet) hy het mar ien gebreck An al sen lijf en leden; Dat mier is, ’t is ien groote hoddebeck, Een lompe loer, ien groote geck, Van boven tot beneden.
Mar Diewer die is wijs en vroet, Niet vleesschelijck noch biestigh, Sy lieft sen vleys niet, noch sen bloet, Mar s’is genegen tot sen goet, Bemints’ hum dan iet giestigh?