OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Algemeen Handelsblad/Jaargang 84/Nummer 26652/Avondblad/'s-Gravenhage, 27 Juni

* Afkomstig uit het Algemeen Handelsblad, dinsdag 27 juni 1911, tweede blad, p. 7. Publiek domein.
[ tweede blad, 7 ]* ’s-GRAVENHAGE, 27 Juni. De Vooruitstrevende Kiesvereeniging Algemeen Belang besloot voor de a.s. Raadsverkiezingen te stellen in district I den heer N. de Voogd en te steunen de heeren mr. Treub, mr. Roodenburg, mr. Franse Berenstein, dr. Rombouts, alle vijf vrijzinnig-democraten en J. Bleeker, soc.-dem. In district II stelt zij den heer H. J. Mortijn Jr. en steunt de heeren Bourdrez (aftr. v. d.), dr. Oldenboom, W. Drees en A. Drijkstra (s.-d.), terwijl zij de kiezers in district III uitnoodigt hun stemmen nit te tische brengen op de Vrijz. Democratische Kiesvereenigingen.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 5/Schilderkunst van Giorgio de Chirico en een stoel van Rietveld

* Afkomstig uit De Stijl, jrg. 3, nr. 5 (maart 1920), p. 46. Publiek domein.
[ 46 ]SCHILDERKUNST VAN GIORGIO DE CHIRICO EN EEN STOEL VAN RIETVELD.
Verschil en overeenkomst. Verschil in bedoeling, in expressie, in middelen. Overeenkomst is metaphysische aanvoeling en mathematische aanduiding van ruimten. In beide: ruimten door ruimten begrensd. Ruimtedoordringing. Ruimtemystiek. Bij Chirico’s schilderkunst, opzettelijk — vervloeken wij toch elke kunst met voorbedachte rade! — bij Rietvelds stoel onopzettelijk, noodwendig, klaar, reëel:
In de „Solutidine” van de Chirico (Zie: Chirico-album No. 12): op den voorgrond de mathematische mensch — ruimte beheerschend e door ruimten beheerscht. Met elk vlak, hoek of punt daarom, daaraan of daarneven een ruimte-afmeting gesymboliseerd.
RUIMTE-ANATOMIE.
en als contrast tot den mathematischen mensch in het ruimteweb gevangen: een nuchtere open ruimte met fabriek en rechthoekige pijp daarbij.
Rietvelds stoel: onopzettelijke, maar onmeêdoogende verwerking van open ruimten met als contrast: NOODZAAK
ZITTEN STOEL
materieele beperking tegenover rijke, onverholen en vaste beelding van open ruimten.
STOEL
stomme welsprekendheid als van een machine. Th. v. D.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 536.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 5/Ontvangen boeken en tijdschriften

* Afkomstig uit De Stijl, jrg. 3, nr. 5 (maart 1920), p. 48. Publiek domein.
[ 48 ]ONTVANGEN BOEKEN EN TIJDSCHRIFTEN.
BOEKEN: Otto Flake: Die Stadt des Hirns (S. Fischer-Verlag. Berlin). — Anthologie de Poèmes yougo-slaves contemporains (éditions: Les Humbles). — A. Bogdanoff: Die Kunst und das Proletariat (Verlag „Der Kentaur”). Marcel Schwob: Spicilège (Au sans Pareil, Paris). — Pierre Reverdy: Selfdefense (Au sans Pareil, Paris). — Blaise Cendrars: Dix-neuf poèmes élastiques (Au sans Pareil, Paris). — Paul Eluard: Les Animaux et leurs Hommes (Au sans Pareil, Paris). — Louis Aragon: Feu de Joie (Au sans Pareil, Paris). — Léonce Rosenberg: Les Cubistes (Galerie Moos, Genève). — Pierre Reverdy: La Guitare endormie. — Jules Romains: Europe (Nouvelle Revue française, Paris). — Blaise Cendrars: La Fin du Monde, avec compositions en couleurs par Fernand Léger (Editions de la Sirève, Paris). — Ja! Stimmen der Arbeitsrat für Kunst (Verlag: Photographische Gesellschaft, Charlottenburg).
TIJDSCHRIFTEN: La Pensée (No. 6-12). — Bouwkundig Weekblad (No. 6-12). — De nieuwe Amsterdammer (No. 266-272). — La Revista. — Die neue Schaubühne (No. 2). — L’Art fibre (No. 4-6). — Das Kunstblatt (No. 1-2). — Les Marges (No. 70). — Klei (No. 4-5). — Der Sturm (No. 11). — Bouwwereld (No. 5-11). — Der Gegner (No. 8-9). — Gewapend Beton (No. 6, 7). — Das Tribunal (No. 1). — The monthly Chapbook (No. 8-9). — La Cité (No. 4-5). — Orgaan V.A.N.K. (No. 1). — Les Humbles (No. 7). — Ruimte (No. 1-2). — Het Getij (No. 2). — Nieuw Leven (No. 9). — Au Volant (No. 3). — L’action d’art (No. 5). — Proverbe (No. 1). — Littérature (No. 8, 9, 11). — Le Geste (No. 1-2). — 391 (No. 9). — Terramar (No. 9-18).

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 538.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 6/Rectificatie

* Afkomstig uit De Stijl, jrg. 3, nr. 6 (april 1920), p. 56. Publiek domein.
[ 56 ]RECTIFICATIE: blz. 43 regel 14 van boven staat: universeele, lees: individueele.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 550.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 6/Manifest II van De Stijl 1920

* Afkomstig uit De Stijl, jrg. 3, nr. 6 (april 1920), p. 49-50. Publiek domein.
[ 49 ]MANIFEST II VAN „DE STIJL” 1920
DE LITERATUUR
het organisme van onze hedendaagsche literatuur teert nog geheel op de sentimenteele gevoelens eener verzwakte generatie
HET WOORD IS DOOD
de naturalistische cliché's en de dramatische woordfilms die de boekenfabrikanten ons leveren per meter en per pond bevatten niets van de nieuwe handgrepen van ons leven
HET WOORD IS MACHTELOOS
de asthmatische en sentimenteele ik- en zij-poesie die overal en vooral in holland nog gepleegd wordt onder de invloeden van een ruimteschuw individualisme gegist overblijfsel van een verouderden tijd vervullen ons met weerzin
de psychologie in onze romanliteratuur slechts berustend op subjectieve inbeelding de psychologische analyse en meer belemmerende spraakrethoriek hebben ook de BETEEKENIS VAN HET WOORD GEDOOD
de netjes naast en onder elkaar geplaatste zinnen deze dorre FRONTALE zinsbouw waarin de vroegere realisten hun tot zichzelf beperkte ervaringen uitdrukten [ 50 ] zijn ten eenenmale ontoereikend en onmachtig om de collectieve ervaringen van onzen tijd tot uitdrukking te brengen
evenals de oude opvatting van het leven zijn de boeken op de LENGTE den DUUR gebaseerd ze zijn DIK de nieuwe levensopvatting berust op de DIEPTE en de INTENSITEIT zóó willen wij de poesie
om de menigvuldige gebeurtenissen om en door ons heen literair te construeeren is het noodig dat het woord zoowel volgens het begrip als volgens de klank hersteld wordt
is in de oude poesie door overheersching van relatieve en subjectieve aandoeningen de innerlijke beteekenis van het woord te gronde gegaan wij willen met alle middelen die ons ten dienste staan syntaxis prosodie typografie arithmetica orthografie het woord een nieuwe beteekenis en een nieuwe uitdrukkingskracht geven
de dualiteit tusschen proza en vers kan niet voortbestaan de dualiteit tusschen inhoud en vorm kan niet voortbestaan daarom zal voor den modernen schrijver de vorm een direct-spiritueele beteekenis hebben hij zal geen handeling beschrijven hij zal in het geheel niet beschrijven maar SCHRIJVEN zal hij
het collectief der handelingen herscheppen tot woord: constructieve eenheid van inhoud en vorm
wij rekenen op de moreele en aesthetische medewerking van hen die medewerken aan de geestelijke hernieuwing der wereld

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 543-544.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 7

| ← Nummer 6 | De Stijl Jrg. 3, Nr. 7 (mei 1920) | Nummer 8 → |
* I.K. Bonset, X-Beelden [1], p. 57.
* Piet Mondriaan, Natuurlijke en abstracte realiteit […] 7e Tooneel. — Atelier van Z, p. 58-60.
* Wilhelm Ostwald, Die Harmonie der Farben, p. 60-62.
* Theo van Doesburg, De beteekenis van het vlak in de nieuwe schilderkunst, p. 62-64.
* [Theo van Doesburg], Aanteekening bij Bijlage IX, p. 64.
* [Theo van Doesburg], Ontvangen boeken en tijdschriften, p. 64.

## Aankondigingen en recensies

* Anoniem (3 juni 1920) ‘Tijdschriften’, Algemeen Handelsblad, Avondblad, p. 7.
* Anoniem (4 juni 1920) ‘Stijl’, De Zeeuw, [p. 1].
* Anoniem (5 juni 1920) ‘Kunst en Letteren’, Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant, Vierde Blad, [p. 1].
* Anoniem (8 juni 1920) ‘Cubisme in de poëzie’, Limburger Koerier, Tweede Blad, [p. 5].
* Anoniem (11 juni 1920) ‘Allernieuwste poëzie’, Het Centrum, [p. 3].
* C.P. van Rossem (22 maart 1921) ‘Epistolae Batavae’, Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië, Derde Blad, [p. 1].
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 6

| ← Nummer 5 | De Stijl Jrg. 3, Nr. 6 (april 1920) | Nummer 7 → |
* Theo van Doesburg, Piet Mondriaan en Antony Kok, Manifest II van „De Stijl” 1920. De literatuur, p. 49-50.
* Theo van Doesburg, Piet Mondriaan en Antony Kok, Kundegebung II des „Stijl” 1920. Die Wortkunst, p. 51-52.
* Theo van Doesburg, Piet Mondriaan en Antony Kok, Manifeste II de „De Stijl” 1920. La littérature, p. 52-54.
* Piet Mondriaan, Natuurlijke en abstracte realiteit. 7e Tooneel. — Atelier van Z, p. 54-56.
* Anoniem, Rectificatie, p. 56.
* Anoniem, Bericht, p. 56.
# De Stijl/Jaargang 3/Nummer 6/Bericht

* Afkomstig uit De Stijl, jrg. 3, nr. 6 (april 1920), p. 56. Publiek domein.
[ 56 ]BERICHT.
De aanteekening bij de bijlage en een belangrijk artikel over de harmonie der kleuren in het intérieur, door Wilh. Ostwald, moesten door plaatsgebrek tot een volgend nummer blijven liggen.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 1. 1917_1920. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 550.
# Das Rheingold

Hieronder is het libretto met vertaling te vinden van de opera Das Rheingold van Richard Wagner. Deze tekstgetrouwe vertaling is niet bedoeld om de originele tekst te vervangen, maar vooral ter ondersteuning en verduidelijking van de oorspronkelijke tekst. Voor een wat vrijere poëtische vertaling, zie de vertaling op rijm.
* Das Rheingold: Szene 1 Szene 2 Szene 3 Szene 4
* Die Walküre
** Aufzug 1: Szene 1 Szene 2 Szene 3
** Aufzug 2: Szene 1 Szene 2 Szene 3 Szene 4 Szene 5
** Aufzug 3: Szene 1 Szene 2 Szene 3
* Siegfried
** Aufzug 1: Szene 1 Szene 2 Szene 3
** Aufzug 2: Szene 1 Szene 2 Szene 3
** Aufzug 3: Szene 1 Szene 2 Szene 3
* Götterdämmerung
** Vorspiel
** Aufzug 1: Szene 1 Szene 2 Szene 3
** Aufzug 2: Szene 1 Szene 2 Szene 3 Szene 4 Szene 5
** Aufzug 3: Szene 1 Szene 2 Szene 3
# Eenheid/Nummer 153-154/Aziatische kunst

* Aanteekeningen naar aanleiding van een tentoonstelling van Aziatische Kunst in „Arti et Amicitiæ”, Amsterdam, 1913.
# Eenheid/Nummer 156/Proeve tot nieuwe kunstkritiek

* Naar aanleiding van een tentoonstelling van schilderwerk door den heer Broeckman bij de firma .Wed. G. Dorens en Zn., te Amsterdam.
# Er is een kindeke geboren op d'Aard

Er is een kindeke geboren op d’Aard Er is een kindeke geboren op d’Aard ’t Kwam op de aarde voor ons allegaar. ’t Kwam op de aarde voor ons allegaar.
’t Kwam op de aarde en ’t had er geen huis ’t Kwam op de aarde en ’t had er geen huis ’t Kwam op de aarde en ’t droeg al zijn kruis. ’t Kwam op de aarde en ’t droeg al zijn kruis.
Er is een kindeke geboren in ’t strooi Er is een kindeke geboren in ’t strooi ’t Lag in een kribbe, gedekt met wat hooi. ’t Lag in een kribbe, gedekt met wat hooi.
’t Kwam op de aarde voor ons allegaar. ’t Kwam op de aarde voor ons allegaar. En ’t wenste ons allen een zalig nieuwjaar. En ’t wenste ons allen een zalig nieuwjaar.
# Er is er een jarig

Er is er één jarig is een Nederlands kinderlied en verjaardagslied. De auteur en componist zijn onbekend.
Het lied wordt gezongen tijdens verjaardagsvieringen. De jarige staat vaak centraal of vooraan in de ruimte en wordt toegezongen. De tekst wordt aangepast aan de omstandigheden. Hij wordt zij als het om een meisje gaat. Bij meerdere jarigen tegelijk wordt het meervoud gebruikt: Er zijn er twee (drie, vier, etc.) jarig en Zij leven lang. Het lied wordt vaak onmiddellijk gevolgd door Lang zal hij leven.

## Tekst

    Er is er één jarig, hoera, hoera
    dat kun je wel zien: dat is hij.
    Dat vinden wij allen zo prettig ja, ja
    en daarom zingen wij blij.
    Hij leve lang hoera, hoera
    hij leve lang hoera, hoera
    hij leve lang hoera, hoera
    hij leve lang hoera!!!
# Er was een oorlogsschip

Er was een oorlogsschip is een Nederlands kinderlied en leugenlied. De auteur en componist zijn onbekend. De oudste vindplaats van het liedje is het Friese liedboekje In doaze fol alde snypsnaren, samengesteld door Waling Dykstra en T.G. van der Meulen (Franeker, 1882).
Zoals gebruikelijk bij volksliedjes, liedjes die mondeling worden overgeleverd of in de traditie van de actieve zangbeoefening staan, kent ook dit liedje tekstvarianten.

## Het lied

    Er was een oorlogsschip
    Er was een oorlogsschip
    Dat was al op een duimpje na gezonken op een klip
    Dat was al op een duimpje na gezonken op een klip
    En er was een oude vrouw
    Er was een oude vrouw
    Die nam het hele oorlogsschip en stak het in haar mouw
    Die nam het hele oorlogsschip en stak het in haar mouw
    En 't vlees was daar goedkoop
    Het vlees was daar goedkoop
    Men kocht er vijfentwintig pond voor een gladhouten knoop
    Men kocht er vijfentwintig pond voor een gladhouten knoop
    En dan nog vrij tehuis
    En dan nog vrij tehuis
    Van dragers, die niet groter zijn dan een verdroogde luis
    Van dragers, die niet groter zijn dan een verdroogde luis
    Die dragers waren zo
    Die dragers waren zo
    Zij hadden een porseleinen hoofd en ook een been van stro
    Zij hadden een porseleinen hoofd en ook een been van stro
    Het overige was van glas
    Het overige was van glas
    Nu vraag ik aan een iedereen of dat geen wonder was
    Nu vraag ik aan een iedereen of dat geen wonder was
Bron van deze melodie en deze tekst: website Liedjeskist.

## Externe links

* Tekst en bladmuziek 'Er was een oorlogsschip', op liedjeskist.nl
* Tekstvariant, bladmuziek en muziek 'Er was een oorlogsschip', op overtuin.net
# Er zaten zeven kikkertjes

Er zaten zeven kikkertjes is een Nederlands kinderlied. De tekst is geschreven door J.P. Heije. De muziek is van T. Steenhuis. Het lied werd voor het eerst gepubliceerd in Nederlandsche liederen, dl. 2, 1867.
Zoals gebruikelijk bij volksliedjes, liedjes die mondeling worden overgeleverd of in de traditie van de actieve zangbeoefening staan, kent ook dit liedje tekstvarianten.
    Er zaten zeven kikkertjes
    al in een boerensloot.
    De sloot die was bevroren
    de kikkertjes half dood.
    Ze kwekten niet, ze kwakten niet
    van honger en verdriet.
    Er zaten zeven kikkertjes
    al in een boerensloot.
    De jongste, die een wijsneus was
    zei tot zijn kameraads:
    Die malle nachtegalen
    wat hebben zij een praats.
    Was eerst het ijs maar in de dooi
    wij zongen net zo mooi!
    De jongste, die een wijsneus was,
    zei tot zijn kameraads.
    De milde lieve lente kwam
    zij kwaakten d'oude wijs.
    Als zij dat zingen noemen
    wens ik ze weer in't ijs!
    Ik geef die kikkers allemaal
    voor ene nachtegaal.
    De milde lieve lente kwam
    zij kwaakten d'oude wijs.
# Erfgoeddecreet 7 mei 2004/Titel I
## TITEL I: ALGEMENE BEPALINGEN
### ARTIKEL 1

Dit decreet regelt een gemeenschaps- en gewest-aangelegenheid.

### ARTIKEL 2

In dit decreet wordt verstaan onder:
* cultureel erfgoed: materiële en immateriële betekenisdragers uit het verleden, die gemeenschappelijke betekenissen verkrijgen binnen een cultureel referentiekader;
* zorg voor het cultureel erfgoed: het voor de gemeenschap bewaren en onderzoeken van het cultureel erfgoed;
* ontsluiting van het cultureel erfgoed: het voor een breed publiek zichtbaar maken, het toegankelijk maken van de betekenissen van het cultureel erfgoed voor de gemeenschap en het voortdurend actualiseren van deze betekenisssen;
* gemeentelijk cultuurbeleidsplan: een beleidsplan als bedoeld in artikel 4 van het decreet van 13 juli 2001 houdende het stimuleren van een kwalitatief en integraal lokaal cultuurbeleid;
* archiefdecreet: het decreet van 19 juli 2002 houdende de privaatrechtelijke culturele archiefwerking;
* decreet houdende de intergemeentelijke samenwerking: het decreet van 6 juli 2001 houdende de intergemeentelijke samenwerking;
* werkingssubsidie: een subsidie die toegekend wordt ter ondersteuning van de personeels- en werkingskosten voortvloeiend uit een structurele activiteit die een continu en permanent karakter vertoont;
* projectsubsidie: een subsidie die toegekend wordt ter ondersteuning van een activiteit die zowel qua opzet of doelstelling als in de tijd kan worden afgebakend;
* steunpunt: een facilitaire organisatie die een intermediaire rol vervult tussen het veld en de overheid met als belangrijkste taken: praktijkondersteuning, praktijkontwikkeling, beeldvorming en communicatie;
* instelling van de Vlaamse Gemeenschap: een museum dat als zodanig wordt aangewezen door de Vlaamse regering

### ARTIKEL 3

* Dit decreet heeft tot doel een cultureel-erfgoedbeleid uit te bouwen, met name vanuit een geïntegreerde aanpak een kwaliteitsvolle en duurzame zorg voor en ontsluiting van het cultureel erfgoed te stimuleren. Dit impliceert het verbreden van het maatschappelijk draagvlak en het uitbouwen van een netwerk van expertise.
* Hiertoe voorziet het decreet in erkenning en subsidiëring van musea, in de toekenning van subsidies voor de uitvoering van erfgoedconvenants, in subsidiëring van cultureel-erfgoedpublicaties en in subsidiëring van cultureel-erfgoedprojecten.
Dit decreet regelt eveneens de opdracht en de subsidiëring van het steunpunt voor de musea, de archiefinstellingen, de bewaarbibliotheken, de documentatiecentra en de erfgoedconvenantswerking.
# Eenzame liedjes/Vergeten

| ← Holland! | Eenzame Liedjes (1906) door C.S. Adama van Scheltema Vergeten | Zomer → |
* Uitgegeven in Rotterdam door W.L. & J. Brusse.
XXVII.
VERGETEN.
Het was 't einde van de dag,
Die was aan het bezwijken,
Ik was alleen en lag
Er stil naar te kijken.
Ik voelde mij moe
En krom van het loopen,
En droomerig keek ik hoe
De miertjes wegkropen.
Ik voelde mij niet arm, niet rijk,
Maar een kind van de aarde,
En aan haar bloemen gelijk
Waarover ik heenstaarde.
En zoo, zonder vreugde of zucht,
Lag 'k mij met niets te bemoeien,
Ik keek maar naar de lucht
Die overal ging bloeien.
Door die diepe avondkleur
Kwam toen een wagglende wagen,
Hoog met hooi, en vol geur,
En vol zoete vlagen.
En achter dat hooi
Kwam een meisje — zoo'n lief wezen —
Zij was zoo mooi — zoo mooi
Als een mensch maar kan wezen!
Wij zagen naar elkaar,
Verguld van het lichten —
Wij zagen verwonderd naar
Elkanders gezichten. —
Ik bleef nog een wijl,
En zag vóór mij uit, zonder
Te zien, en onderwijl
Ging de zon onder.
Toen rees ik, en ging ik heen
Naar mijn ledige woning,
Ik voelde mij alleen
Zooals een treurige koning.
Toen ik in 't lamplicht
Mijn brood zat te eten,
Dacht ik aan dat gezicht —
Ik was het vergeten!
# Eenzame liedjes/Verlangen

| ← De stilte | Eenzame Liedjes (1906) door C.S. Adama van Scheltema Verlangen | De populieren → |
* Uitgegeven in Rotterdam door W.L. & J. Brusse.
IV.
VERLANGEN.
De avond ruischt door de akkerlanden,
En draagt met eenen zoeten zucht
Uit mijne warme stille handen
De geuren naar de verre lucht,
Naar — naar ik weet niet wat.
De avondwind begint te waaien,
Ik voel hem aan mijn lijf, mijn haar —
De fluisterende boomen zwaaien
En buigen almaar samen naar —
Naar ik — ik weet niet wat.
De avond waait aan mijne wangen —
Ik bijt de kleine bloemen stuk
En voel een nameloos verlangen
Naar 'n vrucht — een vrouw — naar 'n groot geluk
Naar — God ik weet niet wat!
# Eenzame liedjes/Peinzerij bij een bloemetje

| ← Avond na regen | Eenzame Liedjes (1906) door C.S. Adama van Scheltema Peinzerij bij een bloemetje | Voor jou en mij → |
* Uitgegeven in Rotterdam door W.L. & J. Brusse.
IX.
PEINZERIJ BIJ EEN BLOEMETJE.
Daar heb je weer dat bloempie staan
— Ik weet niet hoe ze 't noemen —
Dat trok me als kind nou 't meeste aan
Van alle rare bloemen.
Dat zette ik op mijn kinderhoed,
Dat moest ik altijd plukken —
O ! ik herinner me nog goed
Hoe vreemd dat kon verrukken!
En nou ik 't zoo bekijk, en weer
Bedenk hoe 'k dat bedoelde —
Nou weet 'k toch absoluut niet meer
Waarom ik dat zoo voelde! —
Niewaar —? we vonden 't allemaal
Als kindren heel wat wonders: —
Voor een klein kind is nou eenmaal
Een bloem iets heel bijzonders!
Toen hadde' we — weet ik nog — pleizier
Om boone' in sponsedoozen —
En later zochte' we klaver-vier —
Nog later droogde' we rozen!
Dat leer je dan zoo zoetjesaan
Wel allemaal vergeten: —
Het wonder is er afgegaan
En onze ziel versleten.
En hoogstens, als je een boek doorblaart,
Vindt je nog pro memorie
Zoo'n platgedrukte bloem bewaard —
Dat was dan „de historie” ! —
Toch — ik voor mij — mij zijn altijd
In me' ouwe-mensche-leven,
Uit me' hééle kleine kindertijd,
Twee wondren bijgebleven —
En 'k draag ze zuinig aan mijn hart: —
Een boterham met muisjes,
En 't liefste bloempie van de mart —
Een maandroosje met luisjes!
# Eenzame liedjes/In de zon

| ← Het tuintje | Eenzame Liedjes (1906) door C.S. Adama van Scheltema In de zon | De dijk → |
* Uitgegeven in Rotterdam door W.L. & J. Brusse.
XV.
IN DE ZON.
Het is gelukkig in de zon te loopen,
Met in de vingers al het warme leven
Zich in het gele heete licht te doopen,
En met het helder lijf als witte steven,
En met de ziel en hare zeilen open,
Zich aan de wijde warmte prijs te geven.
De schaduwbeelden spele' om onze schreden,
En wuive' om onze wandling te verzachten,
Zij glijde' als stille waaiers met ons mede,
Als spiegelingen onzer vreugdgedachten —
Wij gaan door hen en zijn geheel tevreden,
En zijn gereed een wonder te verwachten.
Wij voelen geen berouw en geen verlangen,
En zien glimlachend onze medemenschen —
Die gaan voorbij als andere gezangen,
Wij weten niet wat zij of wij nog wenschen,
En zijn in Bene blinde vreugd gevangen,
En toeven, gaande binnen lichte grenzen.
# Eenzame liedjes/Kind en mensch

| ← Ach waar ik ga — — | Eenzame Liedjes (1906) door C.S. Adama van Scheltema Kind en mensch | Verloren paradijs → |
* Uitgegeven in Rotterdam door W.L. & J. Brusse.
XIX.
KIND EN MENSCH.
Als zij mij weer bezeeren
En menschen doen mij pijn,
Dan wil ik soms nog leeren
Om zooals zij te zijn.
Maar ach hoe zou 'k vergeten
Mijn kleine-kinder-pijn,
Als zij, die menschen heeten,
Toch eig'lijk kindren zijn.
Dat doet in al dit leven
Het meeste en diepste pijn: —
Waar menschen kindren bleven,
Als kind een mensch te zijn!
# Eenzame liedjes/Leven

| ← Herfstavond | Eenzame Liedjes (1906) door C.S. Adama van Scheltema Leven | In de waaiende helmen → |
* Uitgegeven in Rotterdam door W.L. & J. Brusse.
XXXIV.
LEVEN!
O! als een dier te zijn
— Een dier in de zonneschijn —
Te koekeloeren,
Zoo eene bloem zien staan,
En een beestje voorbij zien gaan,
Zoo lekker te loeren!
En als een kind te zijn
— Een kind in de zonneschijn —
Iets liefs te zingen,
Zoo vol van kindervreugd,
En van dartele jeugd,
En simpele dingen!   En een wijs mensch te zijn
— Een mensch in de zonneschijn —
Te wete' en te streven,
Met een wil toegerust,
Helder en welbewust —
Dát dát same' is leven!
# Eenzame liedjes/Kindergedachten

| ← Zomer | Eenzame Liedjes (1906) door C.S. Adama van Scheltema Kindergedachten | De wilgen → |
* Uitgegeven in Rotterdam door W.L. & J. Brusse.
XXIX.
KINDERGEDACHTEN.
Het regent — o wat regent het!
Ik hoor het uit mijn warme bed,
Ik hoor de regen zingen, —
Het regent, regent dat het giet —
Dat niemand daar nou iets van ziet
Van al die donkre dingen!
Het ruischt en regent en het spat —
Nou worden alle boomen nat
En plast het in de slooten, —
Het regent óver- óveral —!
O he! — daar loopt het zeker al
In straaltjes uit de goten !   Wat is dat gek en leuk geluid !
Wat is het lekker om dat uit
Je donker bed te hooren: —
't Is of de regen samen praat,
Of dat een kerel buiten staat
Te fluistren aan je ooren.
Nou druipt het in dat open gras —
Nou zal er wel een groote plas
Op alle wegen komen, —
Nou loopen nergens menschen meer —
verbeel je eens in zoo een weer —!
Daar wou ik wel van droomen.
En vroeg, morge' in de zonneschijn,
Als dan de blaadjes zilver zijn,
Met druppeltjes bepereld —
Dan doe ik toch mijn eigen zin: —
Dan loop ik héél — en héél ver in
De schoongeworden wereld!