OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bredero/Ick twijffel, lieve Lief

SONNET.
Ick twijffel, lieve Lief, wat my eerst mocht vercrachten: De schoonheyt van u Ziel of van u rijpe Jeucht, Of verlicht verstant, of u volmaakte Deucht, Of wat ick sal voor ’t Eelst van dese dingen achten.
O soete straffe strijt! o stribbelighe gedachten! Hoe stoot en stommel dy Garbrande inde vreucht, Die van syn selven nau een trisseltje en heucht, Want siet vergetel dranc dronckmy verscheyen nachten.
Door de beschouwing van niet Werelts noch niet cleyns, Maer van u schoone ziel! die waerlijcx niet gemeyns Heeft met dit aertsch volck van logge lompe sinnen.
O soetheyt! laet my noch een weynich nuchter Breyns, Op dat ick myn hart met erenst overpeyns Of ymandt meer als ick haer deuchden mach beminnen?
# Bredero/Ick veracht

LIEDEKEN.
Stemme: Pasemede Cicillie. Wilt nu al, groot &c.
Ick veracht Heel de nacht Doch ick doe ’t met rede: Want mijn gewoonlijckhede Was inde nacht, heel laet Te wand’len by der straet. Eens ’t gheslacht, Dat verkracht, ’tGhemoet in eenichede, Dat siddrich van lede My dese borst noch slaet, Als ’t hart dat dencken gaet, Lust en begeeren Willen dit beweeren Door eyghen wanen recht, Lust tracht te leeren, Begeer probeeren Mijn cleyn vermoghen slecht. Dits ’t begin Om den sin Hier van uyt te voeren, In speci te roeren Het stuck, en volgens dien Van ’t hooren en het sien Dat my beancxst deed vlien.
Inde nacht Wert ghewracht Al d’onkuische dinghen; ’t Onnut geroep en singhen Van menich droncken vent En heeft so ’t schijnt, geen end. Den dief tracht Dan heel sacht Met list te weech te bringhen, Dat sloten vast ontspringhen, En rooft al soo behendt. ’s Heeren straat wert geschent: Hier hoortmen crijten, Daer hoortmen smijten Van ’t Goddeloos gheboeft, De goten en hecken Ter neder trecken ’t Welck den vromen bedroeft. s’ Nachts de nijt Toont met vlijt Haer moetwillighe grillen, Placken oock pasquillen, En alle boosheyt groot, Ja den verrader snoot Kiest den nacht tot ’t exploot.
’s Nachts men hoort Aen menich oort Honden schrickelijck huylen, Het droef ghekrijt der uylen, Der Katten naar ghecrol, Als ’t vervaerlijck gelol Men bespoort en verstoort Vander dooder kuylen, De Geesten die daer schuylen, Die verschricken hen oock, Het waren en ’t ghespoock, ’t Sijn ijdel schimmen, Wat noch schijnt te glimmen Als vier is verrot houwt. De vreese klimmen Int hert en nimmen ’t Hart al sijn stoutheyt stout: Datmen siet Is doch niet, Soo men seyt gheloghen, Maer van een schijn bedroghen Staet den mensch heel bevreest En loopt alsoo bedeest Al liep hem nae een Geest.
Nacht ick haet U voor quaet, Doot-sond’ uyt u rijsen, Dat wil ick u bewijsen. In u bijster heerschappy Lijt ghy die Toovery. Den dach versmaat Sulcken daat, Met recht om of te ijsen; De Natuur heeft een afgrijsen, Ja beeft beancxst in my, Oock in yder wie het sy, Want daer verschijnen Swaerlijck met pijnen d’ Onsichtbaer Geesten swart, Die schielijck verdwijnen Leghe palets dan vynen. ’t Verdoolt menschelijck hart Schuwt den dach Soo ’t best mach, Want ’s daaghs ist claerder ’s Nachts duyster en naarder, Bequam na haren wensch Voor den wanhoopich mensch, Die verloochend sijn Prins.
Te veel stof Is hier of, Dus wil ick ’t kort make, Eer icker diep in rake, Segh ick diep in rake, Segh ick in myn besluyt, Dat de nacht valt te buyt Cleyne lof, Verachtingh grof. Ider hoort haer laken, Want haer eyghe sake Die gheven sullicx uyt, Dat dit die waerheyt duyd. seyt hier ymandt teghen, Die tijt op weghen En gaet des nachts sijn gang, Die ’t snachts-gaan plegen, Onversiens kregen Soms een bacxjen an haer wangh. Nu wel an, Laet ick dan Het teghenwerp hooren, Ick sal met open ooren Op merck nemen vroet. Myn werck neemt in ’t goet, Een klerck leeren moet.
# Bredero/In twijfel en met schreumt

NIEUW LIEDT.
Stem : O Keyserlijcke vrouw! verheven en ontsien &c.
In twijfel en met schreumt soo hef ick op dit liedt, Beducht zynde voor schant en of ick wil of niet En dat ick hier myn liefd, ’t welck my de schaamt ontraat, En een raet-rijck op merck beschut ons voor veel quaet.
Beschut ons voor veel quaet een raet-rijcke op merck, Wat sal ick dan bestaan in dit mijn sinn’loos werck? Och! sal ick? ja, ick moet haer klagen in myn noot, Soo ick myn noot verswijch ick wert een wisse doodt.
Ick werd een wisse doot soo ick mijn noot verswijgh, Soo klaagh ick dan op hoop dat ick noch troost vercrijgh Van die my heeft ghewont, van die my heeft gheraackt Met haer omsichtich ooch, dat my haer volgher maackt.
Dat my haer volgher maeckt met haer omsichtich oogh En haer eerbare deucht, ick opentlijck verbooch, Hoe ick met al myn hert vernedert legh en kniel En draech myn af Goddin in ’t binnenst van myn ziel,
Int binnenst van myn ziel draech ick myn af Goddin Om noodt van wederliefd’ ick aldus krachtich bin: Myn lieve Angneet Dei! ten hanght niet op myn borst, Maer pronckt staegh in myn hert daar sy niet in bemorst.
Daer sy niet in bemorst maer pronckt staagh in myn hert, Dese afgodery, daar ick in ben verwert, Dit is myn soetste vreucht die in myn sinnen speelt, De liefde van myn lief, myn alderliefste beelt.
Myn alderliefste beelt, verkoren Koningin, Princesje van myn ziel, Bevoochster van myn sin, Versteurt u daer niet in soo ghy mijn sotheyt merckt, Maar denckt dat liefd en min somtijts veel grillen werckt.
# Bredero/Ick moet met sangh vertalen

NIEUW LIEDEKEN.
Stemme : Daer ick lach en sliep in een prieel, &c.
Ick moet met sangh vertalen, De Min myns jeughd afmalen, Die my treurigh deed dwalen Tot dat ick quam te praten By haer, wiens ooghen-stralen Mijn ziels krachten ontstalen, Myn levens lust onthalen, Sonder dat sy my haten: Want haar lieflijck ghemoet Is vriendelijck en goet. Ick had haer wel gegroet, Ghelijck een Jongman doet, Maer noyt eenighe reden Van myn ghenegentheden Ghebruyckten ick daer mede, Maer brochten deur den tijd Met boeterije soet.
Noyt had ick meer verblijen Als ’s winters in het rijen, Dat wy deden somtijen Seer lieffelijck en lustich, Maer als ick wat sou vrijen, En klaeghen haer myn lijen, Wierd ick door fantasijen Swaer-hoofdigh en onrustigh, En mijn ghepeynsen swaer Streden tegen malkaer. Mijn schamel hart eerbaer En dorst niet melden daer Myn inwendige klachten, Myn verbayend verwachten, En hoe myn ziel ging achten De reyne ende klaer Suyverheyd van haer.
Daar nae is soo ghevaren, Dat wy quamen te paren In een seer soet vergaren Of gheselschap vol vreughden, Daer anders niet en waren Als dochters jongh van jaren. Ick kan ’t niet al verklaren, Hoe wy ons daer verheughden. Daer na noch wat ghele’en Hebben wy saem gere’en, Ick en myn Lief by een, Wy waren wel te vre’en, Ick dacht dat doe niet dat treuren Myn blijdtschap sou versteuren; Der Minnen wille-keuren Die gheven in ’t ghemeen Voor wat vreuchts veel gheween.
Nu noch onlangs geleden, Heb ick met haer gereden Hier binnen dese Stede, Op de geveegde banen, Soo jonstigh wy dat deden, Soo minnelyck vol vreden, Het bedroeft my noch heden, Als ick hier van vermane, Hoe snelle dat de tyd Ons lieve vreughd afsnyd. Ons geluck werd benyd, Van die ’t sagen met spyt, Met afgunst en met smarten, Haer boos en valsche harten Toonden haer oude parten Wt scheldens nyt Met schamperlyck verwyt.
Met al myn hert en sinne Ick dees Dochter beminne, Maer ick durf ’t niet beginne Myn liefde te ontdecken. Dus kermt myn ziel van binne, En mis-trout te verwinne Het hart van myn vriendinne Die ick met jonst wil trekken Och wou dees weerde Vrou Als ick wel wil en wou, Wt goeder harten sou Sy antwoorden myn trou, Al derf ick ’t niet klagen, Sy siet meest alle dagen Al myn verliefde vlagen, Myn innerlycke vreucht, En heymelycke rou.
Princesse, Lief verheven, Wt ziel yver gedreven, Met erenst en met beven, Versoeck ick u genade. Waer is u jonst gebleven, Die ghy my placht te geven? O Sonne van myn leven! Beschuttet doch de schade, Die my wan-hoop voorstelt En doet Natuur geweld. Vloeckt en veracht het Geld, Daer mennich om verseld By een, die hen met pynen Het leven doet verdwynen, Laet Lief u jonste schynen. Als my myn geest. Alleen tevoren spelt.
# Bredero/Ick sal u stucxgewijs

AENDACHTIGH LIEDT.
Stemme: O nacht, jaloursche nacht, &c.
Ick sal u stucxgewijs nae ’t leven gaen afmalen Dat heel seltsame dier, dat hier Ellick heet, Het welck de groote mond van swerelds wyde palen Op een gelijcke tijdt en oogenblick betreet.
Het veel hoofdige Elck is over al geboren, Ellick leeft hier en daer, elck is verr’ ende hent, Elck schuylt in ’t Nederlandt en by de swarte Moren, En ellick wont in elck, maer ellick onbekent.
Elck slooft om schat en goud, elck jaegt na ’t goet archlistigh. Elck heeft sich selfs lief, elck doen syn selfs leyt, Elck strijdt met ellicken, elck is met elck twistigh, Jae elck waenst hem wijs en elck is vol sotheydt.
Ellick snact veel van deughd en ellick werrickt sonden, Ellick is averechts als elck van buyten veynst; Elck heeft een goeden schijn en wordt vol quaets bevonden. Ellicx tongh klapt het geen zijn herte niet en peynst.
Elck poght met zijn gebreck, vermetel en hoovaerdigh, Elck is een ander wijs en meest zijn selven sot, Elck acht hem schoon en groot en veel waerdyen waardigh, Elck geckt met ellick en elck wert van elck bespot.
Elck loopt, elck vloeckt, elck smijt, elck doet veel quade dingen, Elck maeckt van eere schand, elck soeckt van schande eer, Elck is ontrou en licht en val veranderingen, Dat elck huyden pryst, veracht hy morgen weer.
Elck mint het wereldts goet en haet Gods rijcke gaven, Elck doet met lust het quaet en doet uyt vrees het goet, Elck heeft zyn aerdsche hart in ’t tydelyck begraven En ellick loopt de doodt onwetend’ te gemoet.
Ikc waerschuw’ Elck nu, dat willigh hy gaet derven Dit aerdsche getuymel en zijn snoode sonden vuyl. Och! Elck bidt en waeckt, gedenckt dat ghy moet sterven, Beveelt u ziel den Heer en ’t lichaem hier den kuyl.
O groot en goede God! ghy die ’t al Kan verkeeren, Vervormt Elcx gemoet en venieut Ellicx hert, Wilt Ellick u gebo’on soo onderhouwen leeren, Dat u heylighe naem van Elck gepresen wert.
# Bredero/Hoe wondert u mijn smart

SONNET.
Hoe wondert u mijn smart en moeyelijcke vlaghen, Die ’t innerlijcke deel op ’t alderswaarste praamt Met onvernoegen groot? ja grooter als ghy raamt, Of als my moog’lijck is om immer uyt te claghen.
Wat mach myn jongh gemoet met meerder strafheyt plagen, Als dat een ander hier dus wel ghesien versaamt? Of datmen my, O druck! om mijn geringheyt schaamt? Of dat ghy laes verheelt u minne voor u maaghen?
Dit raast en rammelt my ghestadich door het hooft, So dat ick al gheheel van zinnen schijn berooft En vat een Mooker swaar van droefheyt en van trueren.
Ist dat ghy, waarde Lief, na wensch hier in versiet, Soo wart myn Hart ontlast van quellingh en verdriet, Soo niet, het sal myn Ziel tot inde gront verstueren.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 29/Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 29 (zaterdag 17 juli 1897), p. 138. Publiek domein.
| Opz. | Teeken., | leeft. | 21 | jaren, | verlangd | salaris | f | 65 | p. | maand |
| „ | „ | „ | 25 | „ | „ | „ | „ | 85 à 90 | „ | „ |
| „ | „ | „ | 23 | „ | „ | „ | „ | 60 | „ | „ |
| „ | „ | „ | 30 | „ | „ | „ | „ | 60 à 80 | „ | „ |
| „ | „ | „ | 23 | „ | „ | „ | „ | 80 à 90 | „ | „ |
| Opz. of Uitv. | Opz. of Uitv. | „ | 43 | „ | „ | „ | „ | 60 à 70 | „ | „ |
| „ | „ Tekenaar | „ | 28 | „ | „ | „ | „ | 80 à 90 | „ | „ |

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (19 juni 1897) ‘Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen’, Architectura, jrg. 5, nr. 25, p. 120.
* Anoniem (3 juli 1897) ‘Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen’, Architectura, jrg. 5, nr. 27, p. 130.
* Anoniem (10 juli 1897) ‘Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen’, Architectura, jrg. 5, nr. 28, p. 134.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 29/Mededeelingen betreffende het Genootschap

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 29 (zaterdag 17 juli 1897), [p. 135]. Publiek domein.
[ 135 ]MEDEDEELINGEN BETREFFENDE HET GENOOTSCHAP.
1$^o$. Zooals reeds in het vorig nummer gemeld werd, zal het genootschapslokaal eenige weken niet gebruikt kunnen worden, ook het rondzenden der leescirkelportefeuilles zal daardoor vertraging ondervinden.
2$^o$. Onder de mededeelingen van de vorige week sub. 4, staat dat de heer j. j. l. bourdez is voorgesteld als gewoon lid, dit moet zijn j. j. l. bourdrez. De volgende maand verschijnen de afleveringen 5 en 6 der 7e jaargang van het plaatwerk de Architect. De inhoud zal zijn als volgt:
| Plaat | 241 | Drie gebouwen dorp haerzuijlen, jac. van straaten. |
| „ | 242 | Heerenhuis te groningen, w. van boven. |
| „ | 243 | Kantoorgebouw te dordrecht, h. a. reus. |
| „ | 244 | Broodfabriek Holland te amsterdam, |
| „ | 245 | Idem Idem [jacob f. klinkhamer. |
| „ | 246 | Hoofdingang der Rotterdamsche Diergaarde, c. n. van goor. |
| „ | 247 | Tegelfries, m. lauweriks. |
| „ | 248 | Woonhuis Heerengracht te amsterdam, a. l. en j. g. van gendt a.lzn. |
| „ | 249 | Woon- en Winkelhuis (onuitgevoerd ontwerp) johs. b. lambeek jr. |
| „ | 250 | Kapiteelfiguren en interieur der S t. Laurenskerk te rotterdam, jac. v. gils. |
| „ | 251 | en 252 (dubbele plaat) Restauratie der Hooglandsche kerk te leiden, jac. v. gils. |
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 29/Verbeteringen No. 28

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 29 (zaterdag 17 juli 1897), p. 138. Publiek domein.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 29/Het ontslagbriefje

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 29 (zaterdag 17 juli 1897), p. 136. Publiek domein. Reactie op Anoniem (10 juli 1897) ‘Het ontslagbriefje’, Architectura, jrg. 5, nr. 28, p. 133.
Nog wensch ik op te merken, naar aanleiding van deze zaak: 1o. met betrekking tot de noot der redactie in het vorig nummer, dat het onrecht: eene commissie tot onderzoek alleen uit patroons samengesteld reeds opgeheven zoude zijn, zoodra bouw­vak­ver­eenig­in­gen, verzoeken hunnerzijds een vertegenwoordiger toe te laten in die commissie; 2o. de patroonsvereenigingen zijn m. i. in beginsel volstrekt niet tegen zulk eene regeling gekant; 3o[.] verder met betrekking tot het schrijven zelf der bouwvakvereenigingen, dat noch de daarin voorkomende vergelijking omtrent de verhoudingen der vereenigingen, noch de zaak van het ontslag, zooals die zich te amsterdam uit de toestanden der laatste jaren ontwikkeld had, nader wordt verklaard, zoodat door een en ander, aan den belangstellenden toeschouwer niet het duidelijke beeld wordt gegeven, waarnaar hij het verloop dezer strijdvraag juist zal kunnen beoordeelen.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 29/De minister van Binnenlandsche Zaken

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 29 (zaterdag 17 juli 1897), p. 138. Publiek domein.
[ 138 ]— De minister van Binnenlandsche Zaken heeft nader op den loopenden dienst aangevraagd een som van f 75.100, waarvan f 27.500 ten behoeve van den bouw van het pharmaceutisch laboratorium te leiden, f 7500 voor de nieuwe Hoogere Burgerschool en dc Tuinbouwschool te wageningen, f 8000 voor de herstelling en inrichting van het gebouw te maastricht, hetwelk tot landbouw-proefstatton bestemd is, f 5000 als eerste helft van een rijkssubsidie ten behoeve van de „Nationale Tentoonstelling van Vrouwen-Arbeid in nederland,” die in 1898 ter gelegenheid van de inhuldiging van H. M. de Koningin te ’s gravenhage zal worden gehouden, en eindelijk f 30.000, voor werken aan de gebouwen van ’s Rijksmuseum te amsterdam, o.a. ter afwerking van het inwendige van het uit fragmenten van oude monumenten samengesteld bijgebouw, waarvan het wensehelijk is, de in-gcbruik-stelling te bespoedigen, met het oog op eene historische tentoonstelling betreffende het Huis van Oranje-Nassau, welke men zich voorstelt aldaar in 1898 te houden.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 29/Tot Ingenieur bij de gemeentewerken te Arnhem is benoemd

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 29 (zaterdag 17 juli 1897), p. 138. Publiek domein.
[ 138 ]— Tot Ingenieur bij de gemeentewerken te arnhem is benoemd de heer w. f. c. schaap jr., civiel en bouwk. Ingenieur, voorheen werkzaam als assistent aan de Pol. School te delft.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 29/Uit de levensgeschiedenis van Boeddha

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 29 (zaterdag 17 juli 1897), p. 137. Publiek domein.
[ 137 ]
| UIT DE LE­VENS­GE­SCHIE­DE­NIS VAN BOED­DHA. | vervolg en slot van bladz. 132. |
Tachtig jaren heeft de boeddha reeds bereikt, en ofschoon zijn krachten hem begeven, blijft hij toch aan zijne roeping getrouw en vervult de verplichtingen waartoe hij zich eenmaal verbonden had, met onbezweken ijver, tot eene gevaarlijke krankheid hem overviel, en hij overtuigd was dat zijn einde naderde. Zoodra zijn toestand het gedoogt, begeeft hij zich op weg en komt tot op een half uur afstands ten noordwesten van koesjinagara, een stad van het in dien tijd tot kosjala behoorende land der mallas, waar hij in een bosch zich onder eene Sjala-boom (shorea robusta) nederlegt en den laatsten adem uitblaast, of zooals de overleveringen het uitdrukken, als volmaakt boeddha in de nirvana overgaat, sjakyamoeni stierf, volgens de Singaleesche bescheiden, in het achtste regeeringsjaar van adjatasjatroe, den koning van magadha, in het voorjaar van 543 vóór onze jaartelling. Bij deze laatste opgave van barth saint hilaire’s „du Bouddhisme” zijn de eenigszins onduidelijke bijzonderheden gevolgd die in hioeën-thsang’s reisverhaal vermeld worden. Volgens de bronnen door turnour uit de Singaleesche schriften bekend gemaakt, bekomen wij een eenigszins gewijzigd verhaal van sjakyamoeni’s laatste levensweken. Te koesjinagara, geheel en al uitgeput aangekomen, zou hij zich een nachtleger hebben doen bereiden om daar zijn einde af te wachten, maar gevoelde zich toch nog krachtig genoeg om de menigte vereerders, die op het gerucht van zijn komst in de stad tot hem stroomden, te woord te staan. Acht dagen later hadden de lijkplechtigheden plaats met koninklijke pracht, onder leiding van zijn meest vermaarde leerlingen die, zoodra de mare bekend werd, in allerijl waren overgekomen. Nadat het lijk verbrand was, werden de overblijfselen verzameld en in een gouden urn weggesloten. Van verschillende zijden werd nu aanspraak gemaakt op het bezit van dien kostbaren schat, dien de inwoners van koesjinagara uitsluitend voor zich meenden te moeten bewaren. En zeker zou, onmiddellijk na het heengaan van den man, wiens geheele leven een prediking van eendracht, liefde en vrede geweest was, een bloedige strijd om het bezit van zijn asch ontstaan zijn, zoo de verschillende partijen niet door de bemoeiingen van een Brahmaan tot een vergelijk waren gekomen, waarbij de overblijfselen in acht deelen verdeeld en aan even zoovele steden, waaronder ook een aan de geboortestad kapilavastoe, ter bewaring werden toevertrouwd.
# Het Vaderland/Jaargang 61/7 januari 1930/Avondblad/Weekbladen

Weekbladen
Mondain den Haag opent met Nap de la Mar en Cisca Kremer in Flierefluiters Oponthoud. Willem Teunissen, Hugo Helms rechterhand vertelt van zijn herinneringen van voor en achter het voetlicht en voorts zijn er kieken van Nap en Verona, van de Italiaansche Opera, alsmede van Mooi Zwitserland en bijdragen van Carlo Jung.
In Binnenhuis schrijft Paul Bromberg ever meubelen van onzen tijd en oefent een critiek op het werk van Lauterbach en Hjarth welke volkomen klopt met de onze. Verder een artikel over het stoomen van hout en een over schuurapparaten.
Bouwbedrijf wijdt een artikel aan het 25-jarig bestaan van het Ned. Cement Syndicaat. H. Bancke draagt eenige beschouwingen over cement-chemisme bij; verder een artikel over de Eerste Ned. Cementfabriek te Maastricht, de rede van prof. dr. C. J. Nieuwenburg over het chemisme in de binding van portland-cement, een artikel over den invloed van de oplegging van cement en een artikel van P. W. Scharroo over papieren lakken voor het verpakken van cement. Van dezelfde hand is een In Memoriam A. R. Veenstra; Theo v. Doesburg schrijft over terrassenarchitectuur.
De Installateur schrijft over de bedwelming van varkens door elctriciteit, over koelinrichtingen voor middenstands- en industrieele bedrijven en over de Edison-accumulatoren.
# Het Vaderland/Jaargang 61/4 april 1930/Ochtendblad/Weekbladen

* Weekbladen
* – „Ingenieursbelangen” opent met een artikel over Vorderingen van de Techniek. De meest belangrijke beschouwingen uit den taatsten tijd over de titelkwestie vinden daarna een plaats; een verzuchting van een teleurgestelden aquisiteur volgt en aan de rationalisatie van kleine bedrijven is een artikel gewijd.
* Eenige cijfers uit de Amerikaansche automobiel-industrie worden verstrekt; de rede, ter herdenking van dr. ir. de Groot, afgedrukt en bestolen met een artikel over kolonievrees en enkele technische wetenswaardigheden.
* In Van Bouwen en Sieren wordt Jos. Margry’s kerk van den H. Adrianus te Naaldwijk besproken, waarin de raamvorm zoo’n spontane verwantschap toont met de Rotterdamsche van Buskens, v. Beers, en die van Stuyt, Simons (St. Jeroen in den Haag) dat dit wijst in de richting van een komende eenheid. In een bespreking van de tentoonstelling van gewijde kunst bij De Pelgrim te Antwerpen, een kunstenaarskring, wordt opgemerkt, dat er nog veel gewerkt zal moeten worden, voor het meerendeel van dit werk rijp is voor het kerkgebouw. Het gevaar van een zoo grootsch opgezette tentoonstelling van meerendeels onrijp werk is, dat men geestelijkheid en publiek meer tegen dan voor z.g. „moderne” religieuse kunst maakt.
* Prof. Wattjes schrijft in Bouwbedrijf over schoonheid van de werken van den civiel-ingenieur naar aanleiding van zijn lezingen voor Practische Studie en den kring Den Haag van het N.I.V.A. en zegt, dat wanneer thans in bouwkunst vaak door het aesthetische geschaad wordt, dan is het verklaarbaar, dat men daardoor tot het misverstaan der verhouding van het doelmatige en het schoone komt en zichzelf en anderen daarmede beperkingen oplegt, in een mate als niet uit het wezen der zaak voortvloeit. Verder een artikel over houtgranietvloeren als ondervloeren voor linoleum en een van P. W. Scharroo over continubedrijf hij de uitvoering van betonwerken. Ir. G. Jonkheid geeft technische nieuwtjes van de Leipziger Messe en Th. van Doesburgh schrijft over architectonische vernieuwingen in Spanje, Polen, Japan, enz., constructieve, functioneele en aesthetische vorm. Evenals in Italië zijn in Spanje drie stroomingen waar te nemen: de gemoderniseerde, onder Moorschen invloed staande nationale bouwwijze, de zich bij West-Europa aansluitende rationeel-functionalistische en de constructief-aesthetische. Naar het schijnt ontwikkelt de jongs Spaansche architectuur zich in deze laatste richting, die zoowel tot een decadent aesthetische als tot een volledige beeldende bouwkunst kan voeren.