OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Nieuwe Courant/Jaargang 19/Nummer 112/Avondblad/Geconserveerde vleeschwaren

* Afkomstig uit De Nieuwe Courant, donderdag 24 april 1919, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
Geconserveerde vleeschwaren.
Naar wij vernemen wordt binnen enkele dagen het conserveerverbod van vleeschwaren opgeheven, terwijl met het vrijgeven van den algeheelen vee- en vleeschhandel, ook de handel in slachtafvallen weer geheel vrij komt.
# De Nieuwe Courant/Jaargang 19/Nummer 112/Avondblad/De Duitsche credieten

* Afkomstig uit De Nieuwe Courant, donderdag 24 april 1919, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
De Duitsche credieten.
Naar ons ter oore kwam, beloven de besprekingen te Parijs gevoerd over de regeling van Duitschland’s financieele verplichtingen aan onzijdigen en uit hoofde van het vredesverdrag aan de Entente, een oplossing in dezen geest, dat aan Duitschland een zekere termijn zal worden gelaten. — wij hoorden noemen 15 Augustus — vóór welken het geen betalingen zal behoeven te doen. Men hoopt het op deze wijze mogelijk te maken, dat de betalingen ten deele geschieden in Duitsche nijverheidsproducten.
# De Nieuwe Courant/Jaargang 19/Nummer 112/Avondblad/De Duitsche schilder Theo von Brockhuzen

* Afkomstig uit De Nieuwe Courant, donderdag 24 april 1919, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
[ 1 ]De Duitsche schilder Theo von Brockhuzen voorzitter van de Freie Sezession is in den ouderdom van 36 jaar aan een longontsteking overleden.
# De Nieuwe Courant/Jaargang 19/Nummer 112/Avondblad/De broodkaart

* Afkomstig uit De Nieuwe Courant, donderdag 24 april 1919, Avondblad, [p. 1]. Publiek domein.
De broodkaart.
Van goed ingelichte zijde verneemt de Prov. Gron. Ct. dat er vrij zeker nog wel een jaar zal verloopen vóórdat ’t brood weer zonder bon verkocht mag worden. De omstandigheid, dat de overeenkomsten met vele beambten bij de rijksgraanverzameling dezer dagen voorloopig met een jaar zijn verlengd, leidt het blad tot het vermoeden dat dit bericht juist zou zijn.
# Occult woordenboekje/Bedrog

| ← Bastian, Harry | Bedrog door D. van Veen | Beheksen → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 10-11. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Bespreken

| ← Besant, Anny | Bespreken door D. van Veen | Beversluis, M. → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 11. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Barrett, Prof. Sir William Fletcher

| ← Baker-Eddy, Mary | Barrett, Prof. Sir William Fletcher door D. van Veen | Bastian, Harry → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 10. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Beheksen

| ← Bedrog | Beheksen door D. van Veen | Belezen → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 11. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Baco, Roger

| ← Aymar, Jacques | Baco, Roger door D. van Veen | Baguette → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 10. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Belezen

| ← Beheksen | Belezen door D. van Veen | Béraud, Marthe → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 11. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Besant, Anny

| ← Béraud, Marthe | Besant, Anny door D. van Veen | Bespreken → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 11. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Baguette

| ← Baco, Roger | Baguette door D. van Veen | Baker-Eddy, Mary → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 10. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Baker-Eddy, Mary

| ← Baguette | Baker-Eddy, Mary door D. van Veen | Barrett, Prof. Sir William Fletcher → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 10. Publiek domein in de EU.
# Occult woordenboekje/Bastian, Harry

| ← Barrett, Prof. Sir William Fletcher | Bastian, Harry door D. van Veen | Bedrog → |
* Afkomstig uit D. van Veen Jzn. ([1937]) Occult woordenboekje, Apeldoorn: Ned. Ver. van Spiritisten „Harmonia”, p. 10. Publiek domein in de EU.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Vanita

| ← Ich­no­gra­phia. Plat­te-grond­be­schry­vin­ge | ‘Va­ni­ta. Ydel­heyt’ door Ce­sa­re Ri­pa | Gio­ven­tu. Jeughd of bloem der Iae­ren → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 213. Publiek domein.
Vanita. Ydelheyt.
EEn Maeghdeken ſeer prachtigh geciert met een geblancket aengeſicht, draegende op haer hoofd, een ſchotel daer een hert in leyt. Ydelheyd wort in den Menſche geheeten, al het geen, ’t welck niet gerecht is tot een vaſt en volmaeckt eynde, weſende het eynde of de uytkomſt, gelijck de Philoſophen beweeren, een regel van alle onſe handelingen: en daerom kleedſe haer prachtigh, en blancket haer aengeſicht om andere luyden te behaegen, ſiende op vuyle en ſlechte dingen, die weynigh om ’t lijf hebben, en korte tijd geduyren, en daerom magh dat met recht geſtelt worden voor een teycken van Ydelheyd. ’t Is oock Ydelheyd aen yder Menſch ſijn hert en gedachten te ontdecken, want het is nergens goed toe, en kan u ſeer licht ſchaedelijck zijn, ſonder datmen ’t dan weder te recht kan brenghen, en daerom is haer het Hart boven op ’t hoofd geſtelt.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Violenza

| ← Hip­po­cre­sia. Ge­veinst­heyt, […] | ‘Vio­len­za. Ge­weld, Ver­krach­tin­ge’ door Ce­sa­re Ri­pa | Im­pe­to. Ge­weld, […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 166. Publiek domein.
Violenza. Geweld, Verkrachtinge.
EEn gewapende Vrouwe, hebbende op de ſlincker ſyde een Kortelas, in de rechter hand een ſtock, en mette ſlincker een kindeken, dat zy om den hals brenght. Geweld is een kracht diemen gebruyckt, tegens eene diemen ſeer lichtelijcken overmagh, en daerom wortſe gewapent en tegens een ſwack kindeken geſtelt, ſonder dattet ieuwers hulpe heeft. Soo ſeytmen oock dat de beweginge van den ſteen, diemen tegen den ſtroom aenwerpt, geweldigh is, vermits zy ſich boven het waeter houdt, maer haer geweld geduyrt niet lange, vermits de kracht en de konſt van ’t werpen, terſtont de natuyre moet onderdanigh zijn.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Vilta

| ← Ce­ci­ta del­le men­te. Blind­heyt des Ver­stants | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Vil­ta. Bloo­dig­heyt, p. 65 | Sce­le­ra­tez­za. Boe­ve­rye, On­deughd, Schel­me­rye → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Vilta. Bloodigheyt.
EEn Vrouwe die ſlecht gekleet, en in een ſlickrige plaetſe op der aerde leyt, houdende in d’eene hand een Weehop, ſtaende als of zy haer’ oogen van der aerde niet dorſt opheffen, ter ſyden ſtaet een konijn. Die Man wort bloode geheeten, die ſich minder hout als hy vermagh, en die niet derf beſtaen, ’t geene hy met lof en eeren kan uytvoeren, ſonder dat hy van die meeninge is af te brengen, en dat door ’t kleyn vertrouwen dat hy heeft, dat het met de dapperheyt ſoude beſtaen. En daerom is de bloodigheyt by een Vrouwe vertoont, die ter aerden leyt en qualijck gekleet is, want de Vrouwen beſwijckt den moed gemeenlijck eerder als den Mannen, om iet treflijx uyt te voeren. Het gescheurde kleed bediet, dat in een blood Mensch geen gedachten zijn, om het lichaem op te proncken, als twijflende, of zy haere ſtaetigheyt en kleedinge in een ſtaet ſullen konnen onderhouden, dieder toe vereyſcht wort; of om dat het gemeene ſpreuckjen ſeyt,
Den ſtouten ’t luck brenght ſchatten an, Den blooden ſtootſe verr’ daer van.
En om dat de Man geen ſtoutigheyt heeft van wegen ſijne blodigheyt, om iets treflijx uyt te rechten, ſoo leyt deſe Vrouw in ſlijck en dreck, met een vuyl en ſlordigh leven, ſonder datſe immermeer in ’t licht komt, of tot kenniſſe van Menſchen, die haer met noodtdruftige dingen mochten te hulpe komen. De Weehoppe, wort van veele Schrijvers voor een ſeer ſnoode en vuyle vogel gehouden, ſich met dreck en andere vuyligheyt voedende, als hebbende geen hert, om ſijn koſt met eenige moeyte te gaen ſoecken. Dat zy de oogen nederſlaet, bediet haer kleyne hert en moed, gelijckmen daer van de werckingen ſien kan. Het konijn is uyter natuere ſeer vuyl, gelijck veelen ſeer klaerlijck bekent is, die de natuere van deſe dieren hebben beſchreven.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Vbrachiezza

| ← Mi­nac­cie. Drey­ge­ment | Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants (1644) door Cesare Ripa et al. Vbra­chiez­za. Dron­cken­schap, p. 96 | In­te­res­se pro­prio. Ey­gen-baet → |
* Uitgegeven in Amstelredam door Dirck Pietersz Pers.
Vbrachiezza. Dronckenſchap.
EEn oude, roode en lachende Vrouwe, gekleet van verwe als de verdrooghde Rooſen, hebbende in de hand een drinckglas vol wijn, ter ſyden haer ſal een Pantherdier ſtaen. Zy wort oud gemaeckt, om dat de overvloedige wijn, de Menſche haeſt oud en ſwack maeckt. Het Pantherdier bediet, dat de Dronckerts raeſende zijn, vol ſnoode en wreede manieren, gelijck de Panthers: Waer van Ariſtoteles in ſijn Dierboeck gedenckt, datſe nimmer konnen werden getemt. En dit is in ’t gemeen de aert der Dronckaerts. Van haere aert en werckinge zijn de Poëten vol, en de dagelijxsche eervaerentheyt druckt haere manieren ſoo krachtigh uyt, datmen het reedelijcke uyte Dieren, en het onreedlijcke uyte Menſchen, wel kan onderſcheyden. Een Dier volght ſijn natuere en is vernoeght. Een Menſch doet gewelt aen de Natuere, en wort een beeſt, verlieſende alſoo ſijne eedele hoedanigheden. God heeft den Menſch, als ſijn beeld, geſchapen, maer de Menſch ſchept ſich ſelve, hier door, in een beeſt; dat heeft ſchaemte noch eere, ſoo doet oock de Menſch. De reeden en ’t verſtant zijn ter ſchuyl, en daer blijckt anders niet mette beeſten als de bloote romp. O ſchande! dat een ſoo eedel ſchepsel, ſich door den dronck in ſoo veelerhande wanſchepſelen hervormt.
# Album der Natuur/1858/Zijdewormen

* 'Nieuwe zijdewormen,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (zevende jaargang (1858), pp. 158-159. Dit werk is in het publieke domein.
NIEUWE ZIJDEWORMEN.
Sedert 1854 is herhaaldelijk sprake geweest van een nieuwen zijdeworm, de Bomhyx cynthia, die sedert lang in Indië gekweekt wordt, waar zijne zijde van algemeen gebruik is. Uit Indië eerst overgebragt naar Malta, van daar naar Toscane en daarop naar Frankrijk, heeft deze zijdeworm zich reeds zoodanig vermenigvuldigd, dat de fransche Société d'Acclimatation er ook reeds Algerië en Brazilië van heeft kunnen voorzien. Het volgende feit kan een denkbeeld geven van de snelheid dier vermenigvuldiging. De heer vallée, beambte aan het Museum van natuurlijke historie te Parijs, zond in den loop eener maand 25,000 eijeren naar de verschillende plaatsen in en buiten Frankrijk; beschikbaar bleven toen nog 2000 cocons en ongeveer even zoo vele wormen, die, reeds zeer gevorderd in hunne ontwikkeling, binnen weinige weken in staat zullen zijn om zich op nieuw voort te planten. Deze alle nu zijn afkomstig, sedert de maand Januarij 1857, van slechts drie paren! (Mededeeling van is. geoffroy-saint-hilaire, in de zitting der fransche Akademie van den 19 October j.l.)
Hetgeen dezen zijdeworm echter inzonderheid belangrijk maakt, welligt ook voor ons Nederlanders, is, dat hij op noordelijker breedten, dan de gewone zijdeworm (Bombyx mori), met goed gevolg kan gekweekt worden. Zijn voedsel in zijn oorspronkelijk vaderland bestaat wel is waar in de bladeren van den zoogenaamden wonderboom (Ricinus communis), welker cultuur hier te lande geenen goeden uitslag belooft, maar reeds hebben verscheidene proeven geleerd, dat de Bombyx [ 159 ]Cynthia zich ook zeer goed met de bladeren van andere planten voeden kan, die in ons vaderland reeds in het groot gekweekt worden. Als zoodanig worden genoemd die van de gewone Latuw of kropsalade, van Wilgenboomen, maar vooral die van Cichorei (Cichorium intybus) en van den Wevers-kaardebol (Dipsacus fullonum). De laatstgenoemde plant schijnt tot hiertoe nog de beste uitkomsten gegeven te hebben.
Blijkens genomen proeven zijn de cocons gemakkelijk te kaarden en te spinnen. De verkregen draad is glad, wit, sterk en zeer buigzaam.
Ook nog eene andere soort van zijdeworm, namelijk Bombyx Mylitta, die sedert een paar jaren uit het Noorden van China naar Europa is overgebragt, kan zeer goed hier te lande gekweekt worden, daar zijn voedsel uit eikenbladeren bestaat. De cocons wegen tienmaal zoo veel als die van den gewonen zijdeworm, en de draad is merkelijk dikker zoodat de daarvan verkregen zijde minder fijn is. Zij is echter zeer geschikt om verschillende kleuren aan te nemen, zoo als door de onlangs met het beste gevolg genomen proeven van guérin-méneville gebleken is.
Uit een en ander volgt, dat men gegronde hoop mag voeden, dat de teelt van beide soorten van zijdewormen in ons vaderland met goeden uitslag zal kunnen worden ingevoerd, en dat onze handel en industrie voortaan niet meer geheel afhankelijk zullen behoeven te zijn van de thans vooral zoo wisselvallige zijde-oogsten in zuidelijker streken.
# Album der Natuur/1859/Bladvulling

* 'Bladvulling,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (achtste jaargang (1859), pp. 192-192. Dit werk is in het publieke domein.
BLADVULLING.
Ten tijde van Koningin elisabeth van Engeland was men nog zoo onbekend met de anatomie van den walvisch, dat er eene wet uitgevaardigd werd, welke bepaalde, dat de staarten van alle walvisschen, die gevangen werden, aan de Koningin toekwamen, opdat de koninklijke garderobe voorzien zou blijven van balein.
# In het jaar 2000 (Bellamy 1890)

* Uitgegeven in Amsterdam door van Looy. Oorspronkelijke titel Looking Backward: 2000 – 1889. Deze vertaling door Frank van der Goes verscheen in boekvorm in 1890.
INHOUD (maakt geen deel uit van het oorspronkelijke werk
| I | 1 |
| II | 12 |
| III | 18 |
| IV | 28 |
| V | 35 |
| VI | 45 |
| VII | 50 |
| VIII | 58 |
| IX | 66 |
| X | 79 |
| XI | 87 |
| XII | 97 |
| XIII | 109 |
| XIV | 119 |
| XV | 126 |
| XVI | 134 |
| XVII | 141 |
| XVIII | 152 |
| XIX | 155 |
| XX | 163 |
| XXI | 167 |
| XXII | 175 |
| XXIII | 192 |
| XXIV | 197 |
| XXV | 200 |
| XXVI | 213 |
| XXVII | 234 |
| XXVIII | 245 |
IN HET JAAR 2000
DOOR
Edw. BELLAMY.
Vertaling van F. VAN DER GOES.
AMSTERDAM. — S. L. VAN LOOY. 1890.
Snelpersdruk van H.C.A. THIEME, te Nijmegen.
VOORBERICHT VAN DEN VERTALER.
Dit is de derde overzetting van Looking Backward die in het Nederlandsch verschijnt; als dagblad-feuilleton twee keer gepubliceerd, meende de Uitgever dat een andere tekst noodig was voor deze afzonderlijke editie. Aan dit verlangen is voldaan en eene nieuwe vertaling geleverd, die een getrouwe bewerking is van het oorspronkelijke boek. Slechts zijn eenige aanteekeningen van den Schrijver en enkele passages die uitsluitend op Amerikaansche toestanden betrekking hadden, vervallen.
Overigens heeft de vertaler gemeend dat aan het geschrift van Bellamy niets moest worden toegevoegd. Het werk zal denkelijk in Holland voor zich zelf spreken, gelijk het gedaan heeft in Amerika, en in bijna alle Europeesche landen.
Amsterdam, Aug. 1890.
# Bredero/Op de Moorenlandtsche Historie

SONNET.
Op de Moorenlandtsche Historie.
Liefhebbers vande liefd’, Beminners vant beminnen, Constrijcke geesten eel en lesers onversaet, Comt leest dit boec met vlijt; bespeurt, merct en verstaet, Hoe veel de liefd’ vermach in jeuchdelijcke sinnen.
Aenvaert dit boec met lust, ghy sult daer vinden binnen Een reyne jonst en trou; met cloecheyt, list en raet; Voorts hoe ’t wanckel geluc is sonder eynt of maet En hoe een wijs mensch can zijn tegenspoet verwinnen.
Comt hier die uwen tijt soect loflijck te besteden, Comt hier die garen leest een welboude reden, Comt hier ghy sult de deucht met eer en vreuchde leeren,
Comt hier die lustich zijt te hooren vremde zeden, Comt hier aanschouwt wat de taelmans lusten deden, Comt hier Neerlandtsche jeucht en helpt my Kina eeren.
# Bredero/Princessen preutsch en prat

LIEDEKEN.
Stem: Fortuyn eylaes bedroeft.
Princessen preutsch en prat met al u pronckery Van noode-loose pracht: staet op en wijct ter sy, Maer groet eerbiedelijck met neygingh en ghekniel De triumphante Vrou van mijn verwonnen ziel.
Waer toe dit marren? ach, ghy jonge Jufferschop, Spreyt die Tapyten neer en stroyt daer soetjes op Ghemalen gout, oock zy, op dat de harde aerdt Haer ted’re voetjes niet en quetse noch beswaert.
Ghy grooten dicht bestoet met Vorstelijck gesnor, Gebiet de Volcken, dat sich niemant drijft en por Te naken aen haer kleyt, te stooren haren gangh, Op dats haer niet verblaes, noch quade lucht bevang.
Sy komt, o Goon! sy komt: de Princen staen als stom: De verslagen gemeent stort van een swenckjen om: Als het haer wyse tongt basuynt een helder woort, Het dondert, en het wert met wonderingh ghehoort.
Een yder riep met my: wat vruntschap en wat jonst, Wat Goddelijcke glans, wat wijsheyt en wat konst Heeft Jupijn oock gebruyckt, wanneer hy heeft verlicht Dit schepsel dat ons sloech met blixem int gesicht?
’t Is Venus, Venus ist, daer ick wel eer of las, Die van het pekel-schuym der Zee geboren was, Die met een holle schulp door vloeden vlet en vlot; Ick hielt voor narrery en beuselingen sot.
Ach Heyl’ghe rymery, ick vonnisten verkeert, Want eenicht geest of God heeft dit gepropheteert, Op dat de werelt en myn tijt gelijcke lien Haer gulde Godtheyt niet onwaerdicht souden sien.
Voordeel in ’t gulde jaer van ’t suytsche Cipres quam, Mijn soete Cithera in ’t schio-rijck Amsteldam, Daer sy den rouwen hoop van ’t graeu en groots geslacht Heeft aen een sachten aert door les en leer gebracht.
Der ouden boosheydt snoot en d’ondanckbare jeucht Vergolden na met spijt de wel-daet en de deucht, Mijn Venus die vertrock, o leydt! o quaet! o doot! Sy sturf indiense kon in ’t Dorp van Ackersloot.
# Bredero/Orusus Adieu Amour

SONNET.
Orusus Adieu Amour, adieu Espoir en Crainte, Vous troubleras non plus mon Ame ni mon Cœur. Alors, je prie toy mon Dieu en mon Sauveur! Allumez mon Esprit d’Amour devot & Saincte:
l’Amour de Monde n’est que tromperie et fainte, Leger et inconstant, vollant, en sans valleur, Sans rayson, sans Conseil, accompagnie de peur, Et amitie faus, contrefaict par contrainte.
Mays l’Amour de vertu est seulement fondée A l’unique de la Divine Trinitée, Qui gouverne le Ciel, qui gouverne la Terre!
O Pere eternel scrivez avecq te doicts Au millieu de mon Cœur, tes belles bonnes Loys, Que je t’en puis servir d’un amour volontaire.
 Faict par Garbrant de Brederode.
# Bredero/Requeste

REQUESTE.
Lief uytverkooren, Lief tryumphant.
| T’vertoon sich, Vrouwe, | in alder ootmoet |
| U Lief ghetrouwe | en Dienaar goet, |
| Met weenend’ ooghen, | bedeckt, beschaamt, |
| Versoeck meedoogen, | Prinses vernaamt, |
Mijns lyder smart Dees wetten hart Sijn veels te vart Van een goed Maacht befaamt.
| Ick onderdanen | heb nacht op nacht |
| Veel sucht en traanen, | ja clacht op clacht, |
| Gestort, ghegooten | met bitter getreur, |
| Maar noyt ontslooten | u wreede deur. |
Dit claach ick Godt, Want treed’ ick tot, Het staale slot En grendels synder veur.
| Koom ick behendich | omtrent u gelas, |
| My ontmoet schendich | snel het ghebas |
| En t’gerucht der mensche | dat ick seer haat. |
| Mijn Vrou ick wensch | en bid ghenaad. |
O quamt, ick namt Van t’hart dat vlamt, Gheeft dat dit ampt, Maar voor my oopen staat.
| Soo uyt ghenaade | dees jonst gheschiet, |
| Ick sal die weldaade | vergheeten niet, |
| Maar die beloone | met danckbaarheyt |
| Met Lof betoone | ben ick bereyt |
Tot alderstont Doort Heyl verbont, Met hert en mont Wert uwen naam verbreyt.
| Voor u wel vaare, | Prinses eerbaar, |
| t’Stelt hy t’syn Gare | brand u Dienaar, |
| In jonst dus vierich, | wech arech vermoen, |
| Syt ghy eergierich, | soo wilt u spoen. |
Na dit request Soo doet u best. Ick sech int lest: Dus doende sult wel doen.
# Bredero/Rethoricaas Lof-Liedt

RHETORICAAS LOF-LIEDT,
Op de Stemme: Si tanto gratiose, &c. Of: O schoonste Personage! &c.
 Ghy drye-mael-dry Godinnen, Apollos bloed, Mercuri naeste Nichten, Schandert en spitst mijn sinnen, Heldert mijn breyn en leert my deftigh dichten,  Hoe wonderlijck  De Redenrijck  Met Pallas is geboren,  Doe Vulcaan kloofde  Jupijns bevruchten hoofde
 Hier te vooren.
 Als dit de Rymers singhen En gheestigh hier van vernufteliseren, Men achtet dolle dinghen, ’t Belul-loos volck weet van geen redeneren,  Noch datmen kan  Wt d’hersen-pan  Veel puyck van lessen smeden:  De suy’vre breynen  Sijn kloeck kond-fonteynen  Vande reden.
 Dit was ’t geluyt der snaren Van Orpheus Lier, die stillen kon de stromen, Dien oock wist te vergaren De beesten bot, ja beemden, berghen, bomen,  De reden-konst  Vind kracht en gonst  Om Landen te versetten;  Sy kan de lieden,  Hoe wilt, hoe woest, gebieden  Met haer Wetten.
 Scepters en heerschappye Vonnis, onthiet en ’s werelts grootschten handel Die gnocken haer vooghdye Van u wijsheyd, hooghe Princes verstandel.  Ghy weet de schijn  Van ’t ware zijn  Te schiften en te scheyen  En door u tolcken  Kund ghy verweende volcken  Te recht leyen.
 Lof Reden-rijcke konste! Lof weet-Godin, van wien de Rymen vloeyen! Ghy baert ’t leven der jonsten, Ghy siert tot deught en doet in liefde bloeyen,  Ghy leerd met vreught,  Ghy sticht de Jeught,  Ghy blinckt van glans op glanssen,  Dus wy vercieren  U hooft met Lauwerieren  Varsche kranssen.
Gedicht voor den wedstrijd van de Brabantsche kamer (a° 1613).
# Bredero/Rijst uyt den slaap der sonden snoot

NIEU-JAER LIEDEKEN.
Stem : ’t Is huyden een dagh van vrolijckheyd &c.
Rijst uyt den slaap der sonden snoot, Weest wacker en voorsichtigh: Siet op, o mensch! ’t is hooge noot, Want die saeck is soo wichtigh! Van d’ aertsche schat sy niet belanght, Maer daer u saligheyd aenhanght, Het hooghste goet verkoren; Den oude mensch willigh versaeckt, Wilt ghy zyn als een kind naeckt Vernieut ende heboren.
De oude tijdt is soo snel voor heen Gelijck een windt gedreven, Maer d’ oude mensch berooft van reen Is oud en boos gebleven: Waer in dat hy verhard, verstijft, Door d’ oude lust die hem soo drijft In ’s werelds vals behagen, Die moetwilligh in sonden blijft En met God niet is ingelijft, Die salt te laet beklagen.
Tracht nu de nieuwe tijd begint Nae nieuwe, goede sinnen, Den nieuwen mensch God seer bemint. Die met nieuwe liefd’ beminnen Sijn waerheyd, sijn woord, sijn leer, Met nieu vertrouwen inden Heer, Die mensch mach hem verblijen, Want Godes gunst, Gods heyl vol eer, Gods zegen sal na syn begeer, Hem seer gebenedijen.
Die d’ oude boosheyd staegh behaeght En kiest tot zijn vermaken, Die werd in ’t leste hert geplaeght Met klagelijker wraecke, Een verschrickelijck loon van ’t quaed Sal volgen nae de boose daed: Och menschen laet het quade, Bekeert u nu eer ’t is te laet, Dewijl den toegangh open staet Tot den troon der genade.
Die voor d’ oude valscheydt gruw’t, En ’t oude quaet recht haten, Die werden inden Geest vernuwt En Gods nieuwe lidtmaten De Heer vernieut dan haer gedacht, De Heer die geeft haer versche kracht, De Heer vervormt haer wenschen, De Heer heeft op dit nieu volck acht De Heer beschermt dit nieu geslacht, Wel salig nieuwe menschen.
Geeft Haar dat wy dit Nieuwe Jaer In nieuwe deughd besteden En verleent ons menschen te gaer Een nieu salige vreede. Vader geeft dat ons hert en Geest U kinderlijcken eerd en vreest, Ootmoedigh en bequaeme, En maeckt ons Heer van nieuwen wil Godvruchtigh, heyligh ende stil, Als nieuwelingen, Amen.