OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# P.C. Hooft/Brief aan Maria Tesselschade

| ← Wanneer de Vorst des lichts | Litterarische fantasiën en kritieken (1868) door C.Busken Huet Brief aan Maria Tesselschade | Grafschrift voor Brechtje Spiegel → |
* Brief van P.C. Hooft aan Maria Tesselschade over de dood van Hoofts echtgenote Christina van Erp, opgenomen in Busken Huet, Litterarische fantasiën en kritieken deel 1. Zie ook: Op het overleyden van Mevrouw van Sulekom
„Mejufvrouwe,
„De wijzen gebieden verliesbaar goed loshartig te lieven, en het verlorene zonder bedroeven over te zetten. Tot houden van het eerste gebod heb ik altoos zoo weinig wils gehad, dat het mij billijk aan magt mangelt om het tweede te volgen. Die nooit anders dan spelden en spijkers opzocht om 't geen hij beminde nagelvast in zijn harte te maken, hoe kan 't hem daar afgescheurd worden zonder ongeneeslijke reten te laten? Die gewoon was zelfs de geringste gunsten en begaafdheden van degene die hij opperlijk bezind hield uit te schilderen, en die beelden in zijne binnenborst als in eene kapelle te metsen, hoe kon hij zonder mistroostigheid zich zien verlaten van zijnen oppersten toeverlaat naast God? Evenwel heb ik het geloof niet dat droefheid deugd is, of kante mij met stijfzinnigheid tegen allen troost. Te zeer zoude mij wroegen de ongehoorzaamheid jegens degene die, onder haar uitersten wille, mij de verkwikking mijns gemoeds zoo ernstelijk bevolen heeft. Ik zoek de rouw niet, maar zij weet mij te vinden. Duizend en duizend dingen daags halen mijne schade op, en meten ze ten breedste uit. Dat de uiterlijke zinnen in 't gedacht dragen, moet er noodlijk plaats grijpen. Terwijl men op leed peinst, is de troost vergeten. Want niemand kan meer dan één ding tevens denken. Dit is een groot mangel in den menschelijken aard: alhoewel de snelheid der gedachten ten deele de schade boet, verdrijvende het eene gedacht het andere dat het niet uitsluiten kon. Die fraaije meesters van de kunst der hengenisse, eere zoude ik hun geven konden zij ons de vergetelheid leeren. Neen ook. Zoo waard is mij het vieren van de gedachtenis der verloren edelheid, dat ik eerder wenschte meer te lijden dan harer niet gedachtig te zijn. Of ik in verlies van overlieve kinderen door rouwe veroverd ben, is UE. bekend. [ 23 ]Want afbreuk van have, alhoewel uit de kerf gaande weet UE, dat mijne vrolijkheid niet uit haren tred deed gaan. Dien Seneca, zoo fier tegen den wederspoed, hoort hem eens kleen zingen, als bij, op Corsica gebannen, den vrijeling Polybius smeekt. Den gascoenschen wijzeman, zoo waanlos, zoo oordeelvast (heb ik eenig oordeel), dunkt dat er geen zon voor hem opgaat sedert den ondergang van zijnen Étienne de la Boétie. UE, vergeve dan aan mijn gemoed de verslagenheid, dat op veel na niet, gelijk die helden, voorzien is met kracht van vernuft of wapen van geleerdheid; en verbidde te mijner troost den goedertieren God.” —
# Overijsselsche Courant/Jaargang 1818/Nummer 30/Engeland

* ENGELAND.
* Londen, den 7 Adril.
* Verleden week is de geldleening van vijf millioen ſterling voor het Russische gouvernement met het huis van Rothschild en comp. gesloten. Dezelve moet in 36 jaren afbetaald worden, door middel van eene jaarlijksche aflossing, die als amortisatie fonds in de bank van Engeland zal gelegd worden, Verder zal er in Pruisſen nog andere zekerheid en een Koninglijke bon gegeven worden. De intrest tegen vijf pCt. is te Londen betaalbaar.
* Lord Wellington heeft van Z. M. den Koning van frankrijk een zeer fraai porcelein ſervies uit de fabriek van Sevres ten geschenk bekomen Een eigenhandige brief van Z. M. vergezelde dit geschenk.
* Deze dagen werd met zeer veel plegtigheid de verjaardag gevierd van het Joden hospitaal, eene inrigting tot onderhoud van oude lieden en tot het opvoeden en werk verschaffen aan de jeugd. Bij die gelegenheid was er in het logement de Citij of London een prachtige maaltijd aangerigt, waarbij Z. K. H. de Hertog van Sussex de voorzitters-plaats bekleedde en bijna vier-honderd Heeren aanzaten. Na het inſtellen der gebruikkelijke hooge conditien, kwamen de kweekelingen van het inſtituut zoo jongens als Meisjes, in de zaal; elk droeg de bewijzen van zijne naarſtigheid en de vruchten van zijnen arbeid. Een der meisjes, een kind van acht jaren, reciteerde vervolgens eenige dichtregels, waarin zij de dankbaarheid der kweekelingen betuigde, en zich verder in de bescherming der vergadering aanbeval. Toen zij geeindigd had; vatte de hertog van Susses het woord op, en prees zeer deze menschlievende inrigting en ſtelde het drinken in van haar welvaart en bloei; daarna werd door den heer Peter Salomons, een der Vice-Presidenten, de gezondheid ingeſteld van Z. Exc. den edelen Hertog den beschermheer van dit Inſtituut. De heer Aaron Azher Goldsmid, een der Thesauriers, betoogde verder dat de reden van de welvaart van deze inrigting voornaamlijk was toeteschrijven aan de vereeniging der onafgebroken pogingen en bijdragen van menschen van alle geloofsbelijdenissen en staatkundige gevoelens, zoo kristenen als joden, ter bevordering van het bereiken van het edel doel; dat zij zich voorgeschreven hadden. Na dat nog eenige andere Heeren het woord gevoerd hadden, bleek het, dat de inschrijving ter inſtandhouding van het hospitaal, onder de aanwezigen geopend, eene ſom bedroeg van een duizend twee honderd en dertig pond st., behalven nog 580 pond voor het bouwfonds.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/De trom

| ← Voor­bij­trek­ken­de troep | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘De trom’ door I.K. Bonset, p. 163-164. | De mis­da­di­ger → |
[ 163 ]DE TROM
| Rrrrrom Rrrrrom Rrrrr - om DE trom De drom De trom Rrrr - om BOM | (zeer snel) Bij den dom Met den trom Bij den zwarten dom Met den hollen trom Rrrr - om |
Marcheeren! Geweren! DE zwarte soldaten! De schuine geweren! Rrr-om BOM. [ 164 ]
| | De dom De trom De drom Waarom? BOM BOM |
| Het breede plein Lantaarnschijn Rrrr-om Eén man te paard ’n zwarte baard Rrrrom Een gouden kraag ’n Schop ’n Zaag Rrrr-om |
| | Schaduwen draaien Armen zwaaien Rrrr-om Schuine lijnen Golven Deinen Rrrrom |
| ’n | Zwarte drom |
| ’n | Leege trom |
| | Waarom? |
| | Waarom? |
| | Waarom? |
| BOM BOM BOM | (dof) |
* ’n Kar met ’n kruis. ’n Man met ’n vlag. ’n Kop uit ’n huis. Hysterische lach
’n man met ’n fiets
Niets

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 133-134.
* Els Hoek (redactie; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 90-6868-255-5, pp. 676-677.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Kazernekamer

| ← De han­gen­de gi­taar | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Kazernekamer’ door I.K. Bonset, p. 166-167. | Nacht → |
[ 166 ]KAZERNEKAMER
Hoog-wit laag-zwart: de muren. Borrelend-wit-licht met bruin verbrande krant Vuile vingervegen op den wand.
Dikke scheeve roestspijker
Zwarte ijzeren platen. elk beplakt met etiquet Alles: smerig. Vet Deken-lijn Rood Lange stangen horizontaal. en korte stangen Verticaal ’n Bed Grijze kleêrenhoop Opgetrokken dekenbeenen Eén wang Eén gloeiend oor Eén wenkbrauwboog En ’n zwart neusgat van ’n snuiend-slapenden man. Zwarte ruiten, waarin twee gelijke witte schimmen dalen en klimmen wanneer ik mij beweeg. Weerszijden: donkere gordijnen zonder kleur Groote glanzend bruine Deur Schel-witte handdoek met ’n spitse punt omhoog Spijker, spijker, spijker, spijker, spijker ’n kram ’n oog
Op vlakke krib in hoek van zwart en wit ’n slapende vreeslijk nachtgelaat Heel oud Heel jong geen enkele haar. ’t Oor omhoog Een neusgat Geen voorhoofd en geen oog ’n Stompe schouderhoek. En naar omlaag rond-zacht-glooiende billenlijn Overdwars: dik-roode dekenstreep
Blikkenbakken Blikkenbakken Glinster-vlakken.
Tegen het hoog wit der muren allerhande kleuren, scheuren letters en figuren
„Anton Hunick’s leverpastei“
Is de Beste is de Snelste
„Yvette Gilbert“
Hoog in ’n hoek, zwart spinneweb En op den grond twee geweren, zwaar en schuin.
Open kastdeur. Zwarte chaos zwarte leêren taschen
De tafel schel-geel ’n fleschje inkt schuin tegen hoek:
Ik Beschuldig
Daar naast ’n half bruin-broodje.
’n Bajonet. ’n Platte pet. Mijn hand. De pen. M’n pols met leêren armband ’t Helder wit papier!
Het Hier!
Precies in ’t midden onder ’t licht centrum waar alles om beweegt ’n beker-wit boordevol met schel-wit licht gezoomd met hemelsblauwen kring.

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (1968) De Stijl. 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, 1968, p. 136-137.
* Els Hoek (red.; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 9068682555, p. 644.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Lobelia I

| ← De mis­da­di­ger | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Lobelia I’ door I.K. Bonset, p. 165. | Lo­be­lia II → |
[ 165 ]LOBELIA I
Op mijn tafel is de hemel: sterren - wit in lila-blaauw Op mijn tafel staat ’n inktpot Ligt een smerig eindje touw.
Wat is de hemel diep wat is de hemel hoog wat is de hemel rond rond rond wat is de hemel blaauw
Wat zijn de sterren wit wit wit Dit is de hemel Dit Dit Dit

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (ed.; 1968) De Stijl. 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 135.
* Els Hoek (redactie; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 90-6868-255-5, p. 671.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Lobelia II

| ← Lo­be­lia I | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Lobelia II’ door I.K. Bonset, p. 165. | De han­gen­de gi­taar → |
LOBELIA II
(te lezen met teruggehouden adem)
* ’K Kom thuis
* in de donkere
* kamer
* Wat is ’r?
* Wat is ’r?
* ’k Maak
* licht.
* Wat was ’r?
* Ah!
* Ja!
* ’n Engel ..,
* ’n Engel ..,
* hier ...
* hier ...
* hier ...
* in mijn ...
* in mijn ...
* afwezigheid ...
* Ah!
* Ja!
* ’n Engel ...
* ’n Engel ...
* Geschreid ...
* Geschreid ...
* Geschreid ...
* (1916)

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (1968) De Stijl. 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, 1968, p. 135.
* Els Hoek (redactie; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 90-6868-255-5, p. 672.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Nacht

| ← Ka­zer­ne­ka­mer | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Nacht’ door I.K. Bonset, p. 168. | Trein → |
[ 168 ]NACHT
* Een zwarte aarde
* waarboven en
* rondom ’n
* tuin
* met diamanten bloemen
* glom, —
* Waar perken waren
* dicht bestrooid
* besprenkeld en
* besproeid
* met glinsterend zaad, —
* een stille nacht
* bewegingsloos en
* zonder kleuren
* waarin het wonder
* der ontelbaarheid
* onpijlbaarheid
* in sterrenschrift
* geschreven staat.
* Zoo’n nacht is dit.
* Een zichtbaar
* stuk muziek
* van zwart en wit, —
* ’n nacht waarin
* de stilte
* als 'n oceaan
* dàn suist
* dàn bruist
* dàn zingt
* of zoemt
* gelijk ’n bij
* die zweeft
* voorbij
* ’t oor
* Hoort! Hoort!
* zoo’ n nacht is dit.
* Een zwarte aarde.
* ’n Stille nacht.
* ’n Menschelijk brein.
* ’n Menschelijk hart.
* ’n Denkend brein.
* Wit.
* Zwart.
* Wit.
* Zwart.
* Wit-Zwart.
* Zwart-Wit.
* Komen.
* Vergaan.
* Komen.
* Vergaan.
* Groot.
* Klein.
* Groot.
* Klein.
* Wat is dit?
* Wat is dat?
* Wat is hier?
* Wat is daar?
* Dag.
* Nacht.
* Dag.
* Nacht.
* Dag.
* Nacht.
* Een stille nacht
* waarin op eens
* ’n slapend zwijn
* geluiden
* van gelijke lengte
* en kleur
* met diepen
* diepen bas
* uitstaat.
* De aarde bromt.
* De hemel zingt.
* De aarde zwart.
* De hemel wit.
* De mensch in grauw
* Zoo ’n nacht is dit.
* (1915)

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (1968) De Stijl. 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, 1968, p. 138.
* Els Hoek (red.; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 9068682555, p. 671.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Kinderwereld

| ← Trein | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Kinderwereld’ door I.K. Bonset, p. 169-170. | Cen­tra → |
[ 169 ]KINDERWERELD
Tafeltje. Stoeltje Kleedje gespreid. Bloempjes verlept en geschonden. Wit lint om ’n vaasje gebonden. Gele plekjes. Witte plekjes. Blokjes. Streepjes. hokjes Knikkertjes. Knikkertjes wit grijs bruin boontjes gedroogd gevlekt en gespleten. Busjes gedeukt. Papiertjes gedrenkt.
De Vloer
Gans van katoen vlerkjes rood geel groen. wieltje wieltje wieltje wieltje Zwempooten helder oranje staartje van kleurige franje. Houtjes ruitvormige schelgroen en hel geel. gedeukt — ronde blikjes ontzettend veel Boortje. Tangeltje.
Doos
vol met zand een heele woestijn in ’n oostersch land. ’n Beer ruig-geel kijkt kijkt kijkt met zwart-koralen oogjes angstwekkend scheel.
Sigarenkist Open! Op hemels-blauw deksel
„Odora“
van buiten op den kant
„Odora“
van binnen vol zand Wéér een Sahara ’n tintelend land.
Angstig. Voorzichtig. Vreeselijk teêr wiegelt het kindje heen en weer
Angstig Voorzichtig in evenwicht Blank Goud Rose en wit gezicht. Groote oogen hemelsblauw geur van bloemen vermengd met dauw. Stipje zwart. Stipje zwart. Tintelende [ 170 ]sterren in een zomernacht.
Hippelen. Trippelen. Huppelen. Draaien. Langzaam. bewegen. Bukken. Zwaaien. Elke beweging gracieus en fijn rondom perpendiculaire lijn. Rokjes tippend stippend draaiend Miniatuur-ballet Kleine danseres in pantomine.
Lachen. Kuiltjes. Pruilen. Trekjes Huilen. Tranen. Tranen. Staren. Staren. Moe. Moe. Moe. Blauwe oogen toe Slapen Slapen
Grove handen Witte kussens Bedsteêwanden Slapen. Slapen. Droomen. Landen. Landen. Lichten. Kleuren. Ruige beren Bloemen Geuren...
(uit de Serie: STILLEVENS 1915)

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (1968) De Stijl. [deel] 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, 1968, p. 139-140.
* Els Hoek (red.; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 9068682555, p. 657.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Letterklankbeelden (1921)

| De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Letterklankbeelden (1921)’ door I.K. Bonset, p. 161. | X-Beel­den (1920) → |
LETTERKLANKBEELDEN (1921)
IV (in dissonanten)
Aanteekening: te lezen van links naar rechts. Voor de teekens zie men Stijl no.7.

## Overige vindplaatsen

* J.K. Bonset (januari 1923) ‘Letterklankbeelden (1921)’, Merz, nummer 1, p. 8. Zie Digital Dada Library.
* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl. [deel] 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968. Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 131 (facsimile).
* Lucas Ligtenberg en Marjoleine de Vos (12 februari 1988) ‘LS. Over boeken en schrijvers. Van Doesburg’, NRC Handelsblad, cultureel supplement, p. 2 (facsimile).
* Els Hoek (redactie; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 90-6868-255-5, p. 708.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Trein

| ← Nacht | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Trein’ door I.K. Bonset, p. 168-169. | Kin­der­we­reld → |
[ 168 ]TREIN
Klètsen Klètsen Klìtsen Klotsen Klètsen Klòtsen Rood Zwart Groot Hydra
Waterstroomen Ruischen Bruisen Suizen Waterval
Storten Storten Yzeren ballen Vallen Vallen Yzeren platen Yzeren bouten Duizend bouten door elkander Rollen Rollen Botsen Yzeren bouten Vallen op elkander. Beuken Bonken Bonken Beuken Bonken Beuken Stompen Stampen Beuken Bonken Snuiven Brommen Grommen Brommen Schuren Beuken Bonken Bonk Bonk Bonk Bonk Bonk Bonk Bonk [ 169 ]Bonk BonkBonkBonkBonk
Helder gillen Schril Trillen Rillen Dreunen Kreunen Zuigen Hol
Lang
Snerpen Schuiven Snierpen Snierpen Snerpen ...
(1915)

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (1968) De Stijl. 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, 1968, p. 138-139.
* Els Hoek (red.; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 9068682555, p. 641.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Ruiter

| ← X-Beel­den (1920) | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Ruiter’ door I.K. Bonset, p. 162. | Voor­bij­trek­ken­de troep → |
[ 162 ](Uit de serie: SOLDATEN 1916)
RUITER
Stap Paard STAP PAARD Stap Paard.
STAPPEPAARD STAPPEPAARD STAPPEPAARD
STAPPEPAARDSTAPPEPAARD STEPPEPAARDSTEPPEPAARD STEPPEPAARDSTEPPEPAARD STIPPEPAARDSTIPPEPAARDSTIPPEPAARD
STIPPAARD STIPPAARD
STIP
WOLK

## Overige vindplaatsen

* I.K. Bonset (april 1923) ‘Ruiter’, Merz, nummer 2, p. 26. Zie Digital Dada Library.
* The Little Review, [jaargang 11], [nummer 1] (voorjaar 1925): p. 54.
* Hans Richter (regisseur; 1961) Dadascope (korte film), [S.l.]: [s.n.] (voorgedragen door Nelly van Doesburg; als Theo v. Doesburg, Ruyter). Zie YouTube.
* Ad Petersen (red.; 1968) De Stijl [deel] 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 132.
* K. Schippers (1974) Holland Dada, Amsterdam: Querido, p. 70 (facsimile).
* Louis Cornelisse (9 januari 1985) ‘Horizontale aanpak moet literatuuronderwijs redden’, Trouw, p. 10 (facsimile; als ‘Theo van Doesburg (pseudoniem voor C.E.M. Küpper) (1883-1931)’).
* Paul Overy ([1991] 2000) De Stijl, London: Thames and Hudson, ISBN 0500202400, ill. 21, p. 49.
# De Stijl/Jaargang 4/Nummer 11/Volle maan

| ← De eeu­wig­heid | De Stijl, Jrg. 4, Nr. 11 (november 1921) Anthologie-Bonset ‘Volle maan’ door I.K. Bonset, p. 172. |
[ 172 ]VOLLE MAAN
’k Ontvlucht de stad. Ik zoek het pad. Ik zoek de buitenwegen. Ik zoek de maan. Ik zoek mijzelf. Wellicht kom ik mij tegen.
Dáár bij de heg, daar is de weg. Daar staat het hooi op hoopen Daar ga ik samen met mijn ziel onder de maanzon loopen.
Is dat ’n huis? Het wàs ’n huis nu is het een karbonkel Is dat een schuur? Het was een schuur Het is nu licht en donker Is dat soms hooi? Is dat soms hooi? Hooi was het in den morgen, nu spuwt de aarde levend goud en ’t hooi is opgeborgen. Is dat daar water? ’t Wàs water eens nu is het paerlemoer.
Is dat een schuit? Het wàs ’n schuit. Nu steekt een donkere vogel ten halve ’t water uit. Is dit mijn hand? Het wàs een hand ’t Is nu een vreemde Witte plant.
II
De maan is in de lucht! De zilver-gouden maan. Een beker is ’t heelal gevuld met zilver vocht. Mijn mond is aan den rand. Ik drink. Ik drink het licht De lucht is licht. Ik adem licht.
Daar klapt een reuzenvlerk boven mijn hoofd in ’t zwerk
Wat werd daar voor het hooren niet voor het zien geboren? Welke vogel van het licht Kwam niet tot mijn gezicht?
De maan werd in mijn ziel geboren
’k Kon nauw’lijks d’eend meer hooren, die snaterde in de plas. Ik wist noch waar, noch wie ik was. Mijn borst ging langzaam op en neer. Nu was ik dood, dan leefd’ik weer.
Februari 1913

## Overige vindplaatsen

* Ad Petersen (1968) De Stijl. [deel] 2. 1921_1932. Complete Reprint 1968, Amsterdam: Athenaeum, Den Haag: Bert Bakker, Amsterdam: Polak & Van Gennep, p. 142.
* I.K. Bonset (1975) Nieuwe Woordbeeldingen, Amsterdam: Em. Querido’s Uitgeverij, ISBN 90-2141-316-7, p. 16.
* Els Hoek (redactie; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 90-6868-255-5, p. 613.
# Theo van Doesburg/Brief aan Mina Leibbrandt/2

[p. 1]
Mina - Ik kan mij maar niet begrijpen, dat jij, die toch eenigszins aan mijn stijl gewend zijt mijn brief niet begrepen zoudt hebben. - Indien dit toch zoo is / vergeef mij dan mijn stijl (Heer! vergeef mij dat ik denk! schreef ik in mijn Meditaties. Avondpost Feb. 1915) en laat ik je even zeggen, dat ik, hoewel in forma comica geschreven, méénde wat ik aangaande mijn verhouding met God schreef, ik koos dien vorm om de intensiteit (mijner gevoelens) met Hem uit te drukken. Ook dacht ik daarbij kort [?] aan den gruwelijken God welke in dit Roomsche land vereerd wordt. In mijn dagboek vindt je over mijn begrip en gevoel aangaande God het volgende: 27 Januari Gisteren namiddag dacht $^{ik}$ aan God men kan gewoon door een winkel of op straat loopen en zeer intiem met
[p. 2]
Hem zijn. En bestaat tusschen Hem en mij 'n zekere verhouding. Misschien is het &#132;wezen&#148; in mij wel een deel van Hem; misschien is Hij het zelf wel. Ik was gelukkig - ik had iets uit mijne ziel losgelaten [?] - en ik lachte. Een vrouw achter een toonbank zag mij en - lachte. Dat was mijn lach, dat was mijn geluk.
Op straat dacht ik zóó is nu God en ik verhoud mij tot God als Werkelijkheid tot Weerschijn.
Wat ik verder voelde en altijd voel en altijd denk: dat ontzettend zware en massale, hoe kan h ik het U zeggen, wanneer gij zoo weinig van mij begrijpt. Ach, ik zal het alles in mijn grooten Roman uitstorten voor welken ik gegevens heb en welk al mijne levensgevoelens gedurende dit jaar - deze
[p. 3]
eeuw van Bloedstorting en Dood-openbaar maken. Uw briefje kwam mij zoo nuchter en uit kleine sfeer voor, dat ik godsonmogelijk in dien zelfden toon kon antwoorden. Vergeef mij dus, dat ik anders antwoordde, maar indien ge het nogeens goed leest zult ge zien dat mijn brief alles inhoudt wat ge van mij weten wilde. Alles wat ik geschreven heb is letterlijk waar en bedoeld. Beoordeel me maar alvorens ge zelf die gevoelens en gedachten gehad hebt.
De zon schijnt. Vandaag komt Agnita hier; heerlijk Er is maar eén zon en maar eén Agnita
| waarschijnlijk zien we elkaar spoedig | met groeten aan allen Theo van Doesburg |
# Theo van Doesburg/Brief aan Mina Leibbrandt/4

[p. 1]
* Tilburg
* 21-4-15
* Waarde Mina
Heb je me eigenlijk wel op mijn laatsten brief geantwoord. Ik weet het niet. Mijne correspondentie is zoo ontzettend uitgebreid; dat ik nauwelijks weet wie antwoordt [en] wie niet. Ik hoop dat je gezondheid weer geheel hersteld is. Van Agnita vernam ik je beterend worden [?]. Hoe gaat het nu? Ik verheug mij in 'n groote [?] interesse [?] met mijne laatste werken van al de Meditaties aan de grenzen in den &#132;Avondpost&#148; (overgenomen van [?] de Eenheid) bezorgen mij 'n uitgebreide correspondentie. Wat zal het heerlijk zijn als de [onleesbaar] afgeloopen
[p. 2]
is en ik mijn Energie over geheel Europa kan uitstorten. Agnita haar werk heeft vast veel succes. Ik had hier eergisteren de leden van het gezelschap Royaards op bezoek. Ze schreeuwden [?] over Agnita haar werk (haar eminente teekenkunst) en vonden dit &#132;[onleesbaar] aan het allerhoogste het beste wat er was.&#148; Vergeef mij mijn slechte schrift, wegens drukke bezigheden. Ik ben voor a.s. september uitgenoodigd door de wetenschappelijke kring om voor professor leden en genoodigden, prof$^s$, doctors enz. een lezing te houden over moderne kunst met lichtbeelden. Ik ben dan in de gelegenheid Agnita haar werk te introduceeren bij het publiek.
* als altijd
* Does.
# Theo van Doesburg/Briefkaart aan Antony Kok/7
## Voorzijde

[Ingang Stadhuis, Middelburg]

## Achterzijde

* Gebr. Hildernis, Middelburg
* Monsieur
* Antony Kok
* Assendorper Lure
* Zwolle
* [vertikaal:]
* B.[este]K.[ok]! Gelukkig dat alles goed ge- / gaan is. Ik maakte mij zeer on- / gerust over die kruippartij. Daarbij / was het mijn schuld. Er was 'n / veel kortere weg naar het station. / In Amersfoort had i[k] veel succes / alleen waren de attributen niet / in orde. Er moest met een oud / tooverlantaarntje oppootjes / geprojecteerd worden 'n / oude hemd en een stuk laken. / Vreeselijk primitief. Ik was / om half 11 klaar. Toen ik / thuis kwam vond ik een post- / wissel van &#131;150,= ter bestrijding on- / kosten Stijl van een der medewer- / kers v/'t Hoff. Aardig hè Hart. Gr. / Does Lena
* [kopstaand:]
* Nog vergeten je je / diploma als mede- / werker te geven. Ezel / die ik ook ben! Nu / kun je op alle tentoon- / stellingen enz. komen / zonder te betalen. Dag.
* Jouw mooie kaart heeft / me voor een schilderij / (slangendans) geïnspireerd!

## Noten

* ↑ Op dinsdag 8 januari 1918 hield Theo van Doesburg een lezing voor Amicitia in Amersfoort. Deze lezing werd in 1919 als De stijl der toekomst uitgegeven in het boekje Drie voordrachten over de nieuwe beeldende kunst.
* ↑ Robert van 't Hoff (1887-1979), Nederlands architect en medewerker van De Stijl (zie het artikel Robert van 't Hoff op Wikipedia).
* ↑ Dit schilderij is waarschijnlijk identiek aan het schilderij Tarantella, waarvan de huidige verblijfplaats onbekend is.