OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bredero/Nieu-Jaar-Liedt

NIEU-JAAR-LIEDT.
Stemne : O schoonste personagie, &c.
Vernieut, o mensch! dijn leven, Doet op de poort van ’t slaperich hert en ooren. Siet hoe d’Engeltjens sweven, Wiens soet gejuyg ghy kennelijck meugt hooren. Sy singhen seer Gods hooghste eer, Het schepsel vreed’ op aerde. Blixem en Wolcke Doorscheurde en ’t licht den volcke  Openbaerde.
De anghstvallende kudde Door bleke vrees besturven, schichtigh trilden: De bange Herders schudde, Een bootschap blyd’ haer bloode herten stilde, Die sand haer doe Nae ’t Bethlem toe, Gods rijcke Soon te soecken, Die s’arrem vonden In de krebbe gevonden  Inde doecken.
Het goude Hemels teken, De Leyd-ster klaer bescheen der Vorsten tenten, Hier werden door ontsteken De Coningen van ’t goud-rijck Orienten, Dies reysens lust Haer gaf geen rust, Voor sy in Bethlem togen Daer sy nae ’t draven Hem offerden haer gaven,  Nae vermogen.
O Geestelijcke Schapen! Wat slaep-kruyt houdt u oogen soo gebonden? Wat doet u dood’lijck slapen, In ’t schalck bedrogh van Duyvels list en sonden? Went u gesicht Nae ’t levend’ licht, Verlaet de aerdsche palen En vliet van ’t quaede God sal u met genade  Licht bestralen.
Die eenvoudige lieden, Oprecht en slecht, van ’t waenwijs volck verschoven, Liedt Godt voor eerst ontbieden, Hoe dat zijn Zoon vernedert quam van boven, Want Godt wierd mensch, Om ons na wensch Met zijn armoed te rijcken. Die van haer goeden De noog-druftige voeden,  God gelijcken.
Nae-yvert u voorbeelden, Ghy Princen stout, ghy weecke groote Heeren, Die swemt in ruyme weelden, In leckerny, in lust, in bancketteren. Dit ’t wel insiet: ’t Swaert en ’t gebiet, Dat is u lie’n gegeven Om ’t quaedt te snoeijen, Doet elck in in liefde bloeijen  Door u leven.
# Bredero/Nu dobbert myn Liefje op de ree

AMOUREUS-LIEDTJEN.
Op de Voys: Phebus die is lang over die Zee.
Nu dobbert myn Liefje op de ree Op de woelende, springhende baaren Van de wytluchtighe groote Zee, Dien hy elacy! nu sal bewaren: Vaart heen, vaart heen, vaart voorde windt En denckt altoos, waar datje sint, Op haar die u bemindt.
Och had ick twee ooghen als de Son, Die de gantsche Werelt beschouwen, Of dat ickje, troosje, volghen con, Ick souw u steets gheselschap houwen: Maar of ’t lichamelijck niet gheschiet, Vermits de eerbaarheyt ’t mjn verbiedt, Mijn Ziel en latet niet
En al mis ick Dedalus kunst, Die door de Lucht syn Lief con draghen, Ick sal u gheleyden met mijn gunst, Min waarste Lief, mijn wel behaghen! Waar ick ontslaghen vant lodsich vleys, Myn Geest trock met u op reys, Nu doetet myn ghepeys.
Waar ick versien met Stentors stem, Ick souw ghedurich met u spreecken, Maar laas! mijn keeltjen, te cleen by hem, Kan door de Wolcken soo niet breecken: Dan doch al vaardy noch eens soo vart, Ick sal nochtans in druck en smart U spreecken met mijn hart.
Had ick Medeas Tovercracht, Ick sou Aeolus in syn klippen Bekollen met syn volle macht Dat niet een wintje hem sou ontslippen, Of borster een stoocker uyt syn sack, Die sou ick in u seylen strack Gaan stuuren met ghemack.
De winden, ’twater en de vloet, Hippelende Starren en vast Polen, Die worden nu mijn hoochste goet, Mijn Lief, mijn licht, mijn leven bevolen; O goedertieren Gode vermaart, O regheerders van Hemel en aart, Mijn waarde Ceyx bewaart.
Alcyonen u lieve Bruyt die schreyt, t’Haar wil heur van droefheyt scheuren; Om dattet dus buldert, stormt en wayt, Doet u Tortelduyfje niet dan treuren: O Ceyx! o Ceyx! waardighen Man! Wat hartseer gaat u Vroutjen an, Die van u niet syn en can.
Nu dobbert mijn Liefje op de ree, Op de woelende, springhende baaren Vande wytluchtighe groote Zee Die hy Elacy! nu sal bewaaren: Vaart heen! vaart heene! vaart voorde wint, Maar denckt altoos, waar datje bint Om haar die u bemindt.
# Bredero/O Keyserlijcke Vrouw

AMOUREUS NIEU LIEDTJEN.
Op de Stem: Als ick uyt wandelen gae, &c.
O Keyserlijcke Vrouw, verheven en ontsien, Geboren soo ick hou om Zielen te gebien, Niet van ’t ghemeene volck, onaerdich grof van bloet, Maer van, maer van, maer van de grootste van ghemoet.
De cloeckste van verstant en wijsheyt wel gheleert, Die door het hele Landt gheacht zyn en gheeert, Die knielen vaoor u neer, eerbiedich en bevreest, Met schrick, met schrick, met schrick voor dijn alwaerde geest.
O Goddelijcke Ziel! vervult met Hemels goet, Hoe ootmoedelijck viel mijn Hertjen u te voet, Doen ick u schoonheyt sach uyt glinst’ren als de Zon, Daer ick, daer ick, daer ick niet teghens zien en con.
U klaerheyt en u Glans mijn ooghen sloeghen neer, Maer inderlijck nochtans erkenden ick niet eer U hooghe achtbaerheyt en heusheyt, doch ik kint, Dat ghy, dat ghy, dat ghy veel meerder waerdich sint.
Wanneer ick u waerdy gae schatten in mijn breyn, Waerachtich dan dunckt mijn de Werrelt al te cleyn En t’Aerd’rijck al te Arm van Rijckdom en van Pracht En ick, en ick, en ick te lomp in mijn ghedacht
Om u na wil en wensch te toonen al mijn gonst, Doch meerder als een Mensch en Menschelijcke const Soud’ ick daer toe besteen, indien ick had’ de macht, Ghy zout, ghy zout, ghy zout dan zien hoe ick u acht.
Vaert wil mijn Keyserin, van herten grootsch en braef, Ziet dan meer op de Min alst middelen van u slaef, Hoe wel zyn moedich Hert veel groote dinghen laet, Zoo neemt, zoo neemt, zoo neemt zyn jonste voor de daet.
# Bredero/Nieu droef-schey Liedeken

NIEU DROEF-SCHEY LIEDEKEN.
Op de Voys: Ic peyns om een persoone, nacht ende dach.
K’heb u noyt lief geheeten Om u kost’lijck gheweyt: Noo ooglust of waan weeten En heeft myn niet verleyt: Maar om u deughd’ en reynichheyt, Mijn quaat gheluck Druckt myn in druck, Deur dient my van u scheyt.
Ach scheyden, bitter scheyden, Scheyden met droefheyt groot: Ghy gaet myn Jeugd’ bereyden Een overdroeve doodt. Ach comt o troost, aensiet myn noot, Siet hier mijn hart Vol pijn en smart, Van lief en hulp ontbloot.
Viert Maagde, Jongelingen, Met schreyen myn uytvaert, Myn lof met rou wilt singhen Alsmen my stopt on d’aart, Stelt op myn graft dees woorden waert: Dees Steen bevat Die te Lief hadt, En sturf van Liefd beswaart.
Wil d’doot mijn leeven spaaren, Soo sal k’indien ick kan T’eynde der werelt vaaren, Soo sie’k myn leyt niet an: Maar ick mistroostigh’ jonge Man, Waer dat ick gae, Waer dat ick staa, Het volght my achteran.
Soo ick de doodt moet smaacken, Begeer ick dese beed’, De Huysen met swart Laacken Rouwich en statich cleet: Luyd op het droefste dat men weet, O draaghers hoort, Gaat niet ras voort, Maar droeve schreeden treet.
Ben ick hier toe gheschapen, Te lyden deese strijt? Kunt ghy met rust noch slapen, Lachen of syn verblyt? Mijn bleecke schim met naar ghecryt. Sal u voorwaar Nog volghen naar, Na ’t eynde van mijn tijdt.
Adieu, ick schrey met smarten Van u die ick verhief, Adieu seg ick van harten, Adieu ontrouwe Lief! Denckt om myn treurige Minnebrief, d’Welck was beklat Met traantgens nat, Tuygende t’ongerief.
Adieu Vriend’ en Vyanden, Die m’gunnen goet of quaat, Ick treck in vreemde Landen En troosteloos verlaat Mijn gheboorte Stadt ende staat. Adieu ick ty, Lief denckt om my, Alst wel of qualijck gaat.
# Bredero/O Valschen droch

AMOUREUS-LIEDTJEN
Op de Wijse: Dempohon, dewijl de Son
O Valschen droch, Vol droch vol loch, Vol ongetrou beloven, O snooden boef Door wien ic proef De saussen van de Hoven, O Hem’len bly,
Ic clage dy Mijn ongemeene rouwe, En vreeckt u van De slimste Man En alderslechtste Vrouwe,
Die ghy hier siet; Gedenckt u niet, Gedenct u geender wijsen, Verrader boos Geveynst en loos, Hoe ghy my pleecht te prysen, Met woorden soet, die myn gemoet Opt heftichst noch door snijden? Myn Maechd’lijc hert Creegh met u smert Beweechlijc medelijden.
En weetghy dan Nu nergens van? Van t’helsen noch vanhet strelen, Noch hoe dat ghy Met dievery De cuskens pleecht te stelen, Doen u gesicht So valsch als licht Myn aenschijn stijf aenschouden, Doen ghy my hat So lief gevat, En myn de vinghers douden.
Doen stroyde ghy De boevery In onse soete koutjens, Ick lietet toe En namt int goe, Dat maeckten u so stoutjens, Dat ghy ontdeet, ’t Is my nu leet, De haken van mijn Lijfjes, Mijn Borstjes ront, Hert en gesont Verschickte ghy de schijfjes.
Ten was nau’los, Of ’t roode blos, Quam op myn wangen dringen, Hoe sot was ic, Maer in u schick Waert ghy te sonderlingen! Ghy waert so groen, Cond’ick vermoen Op de verborgen netten, Die ghy beleyt, Vol schallicheydt, Voor myn onnoolste wetten.
O listerst schalck, Gelijc een Valck Een Duyfjen vangt int vliegen, So quaemdy my Met loosheyt by, Myn slechtheyt te bedriegen. Bedriegen fiel, Guyt sonder Ziel, Hoe hebdy aengehouwen! Maer twou niet zyn, Doen gaefdy myn U houwelijcksche trouwen.
Waerom helaes, Ic sucht ic raas, En ic en cant niet keeren, Ghy hebt gerooft ’t Geen dat myn hooft, By ider een deed eeren, Myn crans myn Croon, Wel eer so schoon En crachtich in het blincken, Dat selfs de Son Daer noyt op won, Maer liet syn stralen sincken.
Dan nu de lust, Wat is geblust, U geylheyts onvernoegen, Die gaet u zin, Met nieuwe min, Weer op een ander voegen, En ghy laet myn, In smart en pijn, In duysent swaricheden, O wreede och, En heb ic noch, Niet leets genoech geleden.
Siet vast myn schult, Ick heb gedult, Dat ghy een ander minden, Maer wat ghy doet, In myn gemoet, Zuldy geen misdaet vinden, Doch so ghy gaet, En d’ooch eens slaet, Int binnenst van u sinnen, Daer zuldy snel, Sien claer en hel, De lichtheyt uwer minnen.
En oft geviel, Dat hier myn ziel, Van ’t lichaem sich wou scheyden, Ick sou myn doot Dan maken groot Door myn gestadicheyden, Ick sturft so lief Als ghe eerdief, Te leven sonder rusten, Dats sonder trou, Mett lang berou, In vleyschelijcke lusten.
# Bredero/O Bruydegom en Heere

BRUILOFTS-LIEDT.
Stemme : Ick hebber een uyt verkoren, &c.
O Bruydegom en Heere, U waerde Bruydt wilt eeren En beminnen als u ziel. Wilt ghy wijs’lijck regeeren? Voor-doende, moet ghy leeren ’t Geen ghy gaaren onderhiel. Swijght en verdraecht En kreunt noch claecht Of u wat swaers voor-viel.
Wilt Godt u saeck bevelen, Die sal u mede deelen ’t Gheen sijn Godtheyt kent voor goedt. En soeckt niet te krackeelen, Te twisten noch verscheelen, Komt den ander wat te moet Met goed bescheyt En reed’lijckheyt, Sacht, reckelijck en soet.
Vrou Bruydt, die ’t gildt der Vrouwen Voortaen sult onderhouwen Mits ghy uyt de Maachden scheydt: Wilt ghy de tweedracht schouwen? Ghy moet u Man vertrouwen De huys-sorgh en al ’t beleyt. Doet alst behoort, Leeft ’t samen voort In goed’ eendrachticheyd.
Door eendracht zyn de steden In alle eenicheden Vast vermenghelt en vereent. De Landen en de leden En d’ Opper-vooghden meden Is het hof, voor ’t hooft verleent; Wat dat ghebied Oock stracx gheschiet By goedighe ghemeent.
Salmen het Oorloch voeren, Men moet die Crijchs-lien snoeren Door de wetten van een Prins, Wiens wijsheyt kan beroeren Dat t haghel-schut de boeren Noch het volck verlast gheensins, Maer dattet tracht Al na eendracht, Soo gaatet meest na wins.
De eendracht hout die dinghen Des Hemels onderlinghen Gantsch verbonden en verstrickt In vrientschap, die gheringhen Haer alleen so kan dwinghen Datter niemant knort noch kickt. En morter yet, Het gaet tot niet, Soo heeftet Godt beschickt.
Ghelieven, schickt u sinnen Tot eendrachtighe minnen, Die de vrede onderhoudt, Soo suldy Gods rijck winnen; Maer wildy twist beginnen, Soo is het, laes! te vroech ghetroud. Want uyt de mensch Syn wil en wensch, Hy Hel of Hemel bouwt.
# Bredero/O Levendige God

AENDACHTIGH GEBEDT.
O Levendige God! eeuwigh, goed en almachtigh, Aenschouwt me-lyellyck my droeve en neer-slachtigh En uytgequeelde man van soberen gestalt. Gedooght niet dat hem nu de wan-hoop overvalt, Die doch een vyandt is van Hemelsche genade, Want sy mijn arme siel sou eeuwelijcken schade. Ontfangt, O Heere! doch het suyverst’ van mijn hert, Gheeft dat my myne sond niet toe-gerekend wert. Neemt my (die hier op aerd’) als vremdeling most swerven) In ’s Hemels Borgery na een God-saligh sterven. Ach! dat u lieven Soon, met zijn onschuldigh bloedt, Voor myn ken-schuldige, de borrecht-tocht voldoet. Och! ick ben uytgeteert en ga me smart betreden Den algemeenen wegh van d’ouwde lang verleden. O Heer! ick kyve niet, doch hadder niet met u. Het sterven is mijn lief, ist U behaghelijcke nu, Want ghy hebt my gemaeckt en mooght my weer ontmaken, Wanneer ’t u wel gevalt. O God! voor alle saken Beveel ick U mijn Ziel, O Salighmaker goed! Ick geer geen ander vreughd, ick soeck geen ander soet, Geen andeer blydschap, ach! noch oock geen liever lusten, Als by den Bruydegom van mijnen Ziel te rusten.
# Bredero/Na dien ick van mijn trouwe dienst

LIEDT.
Stemme: Als ick laest van Hollant voer, Ick voer, &c.
Na dien ick van mijn trouwe dienst Het loon langh heb verwacht, So vind ick my op ’t onversienst Van u dus schots veracht.
Is dit mijn hoop? is dit mijn danck? Is dit dan mijn waardy? Gingh ick hierom myn leven langh In straffe slaverny?
Te spaed wert ick mijn sotheyt kunt, Maer doch het is my leet, De eer die ick u heb ghegunt Was aen u niet besteet.
Had ick u noyt soo wel be-ooght, Soo waer ick niet ghequetst, Soo had ick noyt soo hooch gheboocht Of schadelijck geswetst.
Want dees eer en u groote goedt Doen dat u sotte hart, Vol op gheblasen hooghemoet, Nu dus hoovaerdich wart.
Siet na u nuwe vrijer nu, Daer ghy dus hoofs om pronckt, Maer hy en siet niet eens na u, Hoe ghy loer-ooght en lonckt.
Of ghy al schoon hem scheets vertreckt Mijn kintse liefde sot, Daer ghy (soo ’t schijnt) dan met my geckt, Daer wert ghy selfs bespot.
Want nu ghy ’t hem dus openbaart, t’Geen u toe was vertrout, Soo acht hy y (met recht) niet waart Dat hy met u wat kout.
Al kruyft ghy ’t hayr en ciert u hooft, U kunst dat is maer wint, Hy veynst het gheen dat ghy ghelooft, Dat is dat hy u mint.
O meysjen! soo ghy and’ren doet, Soo wert u weer gedaen, Mijn eerste liefde was wel goet, Maer die is nu vergaen.
Princesse die ick eerst verhief, Ick wensch u goeden nacht. Adieu mijn suure, soete lief Ick soeck dat ghy verwacht.
# Bredero/O God die de gedachten

GEESTIGH LIEDEKEN.
Stemme : Wt den diepten, ô Heere!
O God die de gedachten Der Menschen siet en leest! Ghy weet wat sy betrachten In ’t midden van haer Geest, Waer sy haer toe begeven, Het sy tot goedt of quaet, In dit ellendigh leven, Dat als een windt vergaet.
Wat wil ick my verbloemen En decken met de lien En u de Wereldt noemen, Die ick noch niet kan sien: ’t Is al te veer getreden, ’k Wil in mijn selven gaen, Voor uwe goedigheden, Die ’k heb te seer misdaen.
Ick heb door mijn misdaden En gruw’len onbepaelt, In plaets van u genade, U straf op mijn gehaelt. Och ick en kan niet rusten Van eygen wil verwoet: Want laes! mijn quade lusten Die dryven my van ’t goedt.
Helaes! ick ben te gierigh Na mijn verderf en schant, Ick volgh noch al te vierich Mijn beestich onverstant: Ick ben vervreemt van reden, Mijn sinnen wilt en woest, Vol ongeregeltheden, Die hollen even noest.
Gelijck twee dolle Meyren, In onbedwongen run, Onmog’lijck zijn te keeren, Maer vlien door dick en dun, Tot sy haer meester storten In ’t water of in ’t slijck, Soo doen sy my verkorten Mijn leven jammerlijck.
Och had ick konnen hooren U inspraeck eer ick viel! Soo soud ick nu u tooren Niet dragen op mijn ziel, Soo soud’ick nu niet dulden
De heymelijcke smart Van myn bekende schulden, Geloos-pant op mijn hart.
O Heer ick ben verwonnen, Ick ken ’t in mijn gemoet, Maeckt van mijn oogen bronnen Van water en van bloet, Die tot den Hemel springen Tot voor u Majesteyt, Op dat sy u bedwingen Tot u barmherticheyt.
Doet doch soo groote dingen Aen my benaude Man, Dat daer u kraeltjes singen In eeuwicheden van U goetheyd en het wonder, Dat niet kan zijn vol-eert, Dat is dat ghy een Sonder Soo saligh hebt bekeert.
Soo sullen alle Menschen, (Ten minsten sullen ’t dien Die mijn welvaren wenschen En garen souden sien), U opter aerden loven, Tot in u Hemelrijck, En d’ Engeltjens hier boven U prysen eeuwelijck.
# Bredero/O Parl! en puyck der vrouwen

LIEDT.
Op de Wyse: Belle qui m’ave blesse d’un traict. Ce doux, &c.
O Parl! en puyck der vrouwen! En bloem van onse tijd! Twee steden sijn om u in strijd, Elck wil hier houwen Den lof van uwe deucht, Van u vermaertheyt en u jeught.
Drie en vier Griecksch steden, Die streden oock aldus Om de eere van Homerus, Yder had syn reden Dat hy wiert, bleef en quam; Soo Hoorn heeft en Amsterdam.
Ghy Hoorn meught wel noemen Als dat ghy heb gheteeld Een wel besneden suyver beeld; Wy sullen hier roemen Door ’t heele Amstellandt Van haer vermaert, verlicht verstandt.
Sappho door u ghedichten En varsen vol vernuft Sijn veel verwondert en versuft En door u ghesichte Ghy blixemt ende gheeft Het vier daer in myn ziele leeft.
Wat soet sachte vlammen? Wat walen van ghemoet? Wat schielijck wandelen van bloet? Wat lieffelijck vergrammen Ontsetten myn ghedaent, Als ghy my moeten onbewaent?
Te swack so sijn myn sinnen, Of heb cik te veel stof Om van u deught, om van u lof En oock om myn minnen Te uyten met bescheyt, Soo schort mijn laes! welsprekentheyt.
Natuur heeft u ghegheven Het beste dat ick weet; Wilt ghy niet sijn vernaamd voor wreet? Soo neemt, o mijn leven! Al mijn bittere smart Uyt mijn verteerd verliefde hart.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 2/Staatkundig overzigt

* Staatkundig overzigt.
* Of het vrede zal worden, en of de oorlog zal worden voortgezet, is een vraagstuk hetwelk men tot heden toe nog niet met eenige zekerheid kan beantwoorden; tot dusver blijkt uit niets, dat Rusland er toe gezind is om vredes artikelen aantenemen, en men verzekert, dat het liever de kansen van eenen derden veldtogt wagen zal. Zijn deze veronderstellingen gegrond, dan is de oorlog ver van geëindigd te zijn; de toebereidselen hiertoe worden dan ook op eene zeer groote schaal met den meesten ijver voortgezet en duidt alles aan, dat Rusland er zich zoo veel mogelijk op toelegt om zich in de oost-zee, op de krachtdadigste wijze, te weer te kunhen stellen.
* Ook de Engelsche bladen deelen nu reeds eene tamelijk naauwkeurige naamlijst mede van de oorlogschepen, welke in dit jaar beschikbaar zullen zijn voor de verdere operatiën in de oostzee. Op die lijst komen voor 20 linieschepen van 131 tot 81 stukken kanon; 18 blokschepen en zwaar gewapende fregatten van 68 tot 28 stukken; 18 corvetten; 20 raderstoomschepen; 3 drijvende batterijen en 4 groote mortierschepen; 17 zware en 140 kleinere kanonneerbooten; 3 hulpschepen;— te zamen 243 bodems, allen (met uitzondering van een hospitaal- en en een voorraadschip) met stoomwerktuigen.
* De Graaf Esterhazy heeft den Russischen Staatskanselier Graaf Nesselrode mededeeling gedaan van de hem door het Weener kabinet opgedragene zending; deze heeft de voorstellen van den Oostenrijkschen staatsman met groote bedaardheid aangehoord en heeft zich bepaald tot het antwoord: » Ik zal dienaangaande het goedvinden des Keizers gaan vernemen.»
* Volgens het journal des débats, moet de Graaf Esterhazy tot 4 Januarij wachten en zoo hij alsdan geen antwoord heeft ontvangen, graaf Nesselrode, bij nota, aansporen om hem binnen tien dagen met de inzigten des Russischen Keizers bekend te maken; na dit tijdverloop moet hij Petersburg onverwijld verlaten, en naar Weenen terugkeeren met het geheele personeel der Oostenrijksche legatie.
* Te Parijs zal men binnen kort eenen algemeenen krijgsraad houden, waarbij de oorlogvoerende partijen tegen Rusland vertegenwoordigd zullen worden. Men zegt dat Oostenrijk geweigerd heeft eenen gemagtigden naar dezen krijgsraad te zenden, en men wil hieruit afleiden dat deze mogendheid niet genegen is, om bij de hervatting der vijandelijkheden in het aanstaande voorjaar, zijne gewapende medewerking te verleenen.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 2/Duitschland

Duitschland.
— Weenen. 5 Januarij. - Men zegt dat de kolonel v. Manteuffel alhier zal blijven tot op de aankomst van het officieële antwoord van Rusland op de Oostenrijksche voorstellen. Heden geeft de Prins Demidoff een schitterend feest ter zijner eere.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 2/Bij besluit van Zijne Majesteit

— Bij besluit van Zijne Majesteit zal de vergoeding, aan de burgers wegens militaire inkwartiering, voor het ingetreden jaar 45 cts per dag bedragen.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 2/Het kanaal de Zuid Willemsvaart van 's Hertogenbosch naar Maastricht is thans wederom van ijs vrij

— Het kanaal de Zuid Willemsvaart van ’s Hertogenbosch naar Maastricht is thans wederom van ijs vrij. Heden is met de verzending der goederen, van ’s Bosch naar Maastricht, die ten gevolge van de vroeg ingevallen vorst hier uit Holland aangekomen waren, een aanvang gemaakt.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 2/Het Concert door de Koninklijke Harmonie, op verleden Zondag, ten voordeele van den armen gegeven

— Het Concert door de Koninklijke Harmonie, op verleden Zondag, ten voordeele van den armen gegeven, heeft bruto opgebragt f 174.60.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 2/Het Staatsblad verkondigt onder N. 162, de wet van den 19 December ll. houdende naturalisatie van den Heer P. H. H. Verschuere, koopman geboren en wonende te Heijthuizen

— Het Staatsblad verkondigt onder N. 162, de wet van den 19 December ll. houdende naturalisatie van den Heer P. H. H. Verschuere, koopman geboren en wonende te Heijthuizen, welke de hoedanigheid van Nederlander verloren had, ingevolge art. 10 N. 3 der wet van den 28 Julij 1850 over het nederlanderschap en de naturalisatiën.
# De Roermondenaar, Nieuws- en advertentieblad voor stad en land/Jaargang 1/Nummer 2/Oostersche aangelegenheden

* Oostersche aangelegenheden.
* — Omtrent de vredes onderhandelingen valt wederom weinig medetedeelen. Een brief uit Berlijn, medegedeeld in de Dresdener Zeit, wil weten, dat de voorloopige berigten uit Petersburg geenzins geheel ongunstig luiden voor het welgelukken der vredes onderhandelingen. Daarentegen bevat de Constitutionnel een artikel waaraan men een half officieel karakter wil toekennen en dat de strekking heeft, om de vredelievende hoop, welke men nog wil koesteren, den bodem in te slaan. De schrijver van dit artikel, de Heer Cesena beweert, dat alle omstandigheden zamen loopen om den oorlog waarschijnlijk te maken; hij wijst hiervoor zoowel op de ontzettende toerustingen van Rusland en in het Westen als op den eerlang te houden krijgsraad te Parijs, welke zich zoude bezighouden, met de te ondernemen operatien. Onder de geruchten welke betrekking hebben op de voortzetting van den oorlog, is er een, dat te Parijs in omloop is, maar zeer weinig waarschijnlijkheid bezit, namelijk, dat de Keizer Napoleon III zich aan het hoofd zoude stellen van eene der expeditiën, die in het aanstaande voorjaar zouden ondernomen worden. Men meldt echter niet naar welk tooneel van den oorlog, het Oosten of het Westen, de Keizer zoude gaan.