OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 11/Technische Vakvereeniging

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 11 (zaterdag 13 maart 1897), p. 65. Publiek domein.
[ 65 ]
| TECH­NI­SCHE VAK­VER­EE­NI­GING | afd. den haag. ver­ga­de­ring op 6 maart 1897. |
Na het openen der vergadering en goedkeuren der notulen werden drie nieuwe leden met algemeene stemmen aangenomen. Daarna kwam aan de orde de voorlezing van het verslag (Levensverzekering tegen ongelukken enz.) uitgebracht door de daarvoor benoemde commissie, een der leden vroeg of er ook onderzoek naar de soliditeit van de verschillende maatschappijen was gedaan, omdat de uitbetaling in sommige gevallen wel iets te wenschen overliet. Daarna bedankte de voorzitter de commissie voor hunne werkzaamheden, daarbij werd deze commissie tevens ontbonden, bepaald werd de verdere desbetreffende werkzaamheden aan het Hoofdbest. op te dragen daar het meer de vereeniging in het algemeen dan de afd. gold. Een lid beantwoordde de vraag over de Belgische steen en kwam door de verschillende attesten tot de conclusie dat de Hollandsche steen de voorkeur genoot boven de Belgische. De tweede vraag was beantwoord geworden door het blad De Ambachtsman, en deze keurde het branden van palen af en op vraag no. 3 was nog geen antwoord ingekomen van het Hoofdbest. daar deze zaak veel tijd en studie eischt. Van het Hoofdbest. was een schrijven ingekomen dat voortaan alle leden der T. V. V. toegang hebben op vertoon van ’t Diploma en tegen betaling van 10 cts. op alle tentoonstellingen. De vragenbus bevatte 3 vragen welker beantwoording wegens het vergevorderde uur werd uitgesteld tot de volgende vergadering. Niets meer aan de orde zijnde sloot de Voorzitter de vergadering.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 11/Onderstaande circulaire

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 11 (zaterdag 13 maart 1897), p. 66. Publiek domein.
[ 66 ]— Onderstaande circulaire is deze week door de Schildersgezellen-vereenigingen te amsterdam aan de schilderspatroons aldaar verzonden:
Ingevolge het besluit der Openbare Vergadering van Schildersgezellen, gehouden op 8 Februari 1897, in het lokaal „De Geelvink,” nemen ondergeteekenden, allen Schildersgezellen-Vereenigingen te amsterdam, de vrijheid U onderstaande vragen ter beantwoording aan te bieden.
| | JA | NEEN |
| 1o. Is U genegen om het loon, ingaande op 1 April 1897 te verhoogen met 3 cent per uur? | | om welke redenen? |
| 2o. Is U genegen om het aangegeven of aangenomen werk uwer gezellen op 1 April 1897 af te schaffen en alzoo in dag uur te laten werken met een werktijd in den zomer van ten hoogste 11 uren en in den winter van ten hoogste 10 uren? | | |
Gaarne wenschen onderstaande Vereenigingen uw antwoord voór of op uiterlijk 15 Maart tegemoet te zien. Bij niet terugzending dezer circulaire zal U geacht worden als zijnde genegen beide vragen te willen inwilligen op bovengenoemden datum.
| Adres Ge­bouw De Geel­vink, sin­gel 530, am­ster­dam. | De | Schildersgezellen- | Vereeniging | „v. z. o. d.” |
| Adres Ge­bouw De Geel­vink, sin­gel 530, am­ster­dam. | „ | „ | „ | „st. lucas” |
| Adres Ge­bouw De Geel­vink, sin­gel 530, am­ster­dam. | „ | Centrale Organisatie van Schildersgezellen | Centrale Organisatie van Schildersgezellen | Centrale Organisatie van Schildersgezellen |
| Adres Ge­bouw De Geel­vink, sin­gel 530, am­ster­dam. | „ | Schildersgezellen-Vereeniging „d. s. k.” | Schildersgezellen-Vereeniging „d. s. k.” | Schildersgezellen-Vereeniging „d. s. k.” |
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 12/De circulaire

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 12 (zaterdag 20 maart 1897), p. 72. Publiek domein.
[ 72 ]— De circulaire, door eenige schildersgezellen-vereenigingen gezonden aan de patroons hier ter stede, welke in ons vorig blad werd medegedeeld, is donderdag 11 maart in eene vergadering van den Nederlandschen schildersbond, afd. amsterdam, expres voor dit doel belegd, behandeld. Nadat besloten was dat niet ieder persoonlijk de circulaire zou beantwoorden, maar dat het antwoord van de vergadering in zijn geheel zou worden gezonden, werd de volgende motie aangenomen: „De vergadering van leden der afd. amsterdam van den Nederl. schildersbond, met de door haar geïntroduceerde schilderspatroons, gehouden op 11 maart in ’t lokaal Concordia te amsterdam, heeft besloten, na bespreking der circulaire van eenige schildersgezellen-vereenigingen gezonden aan de patroons: het bestaande loon te behouden en wat het stukwerk betreft, te zullen handelen naar omstandigheden. Een vrij poover resultaat dus voor de schildersgezellen.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 12/Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 12 (zaterdag 20 maart 1897), p. 72. Publiek domein.
| TECH­NI­SCHE VAK­VER­EE­NI­GING. | in­for­ma­tie­bu­reau. |
| Bouwk. | opzichter | | teekenaar, | ongehuwd, | salaris | f | 60 | à | f | 80 | per | maand |
| „ | „ | of | „ | gehuwd, | „ | | | | „ | 90 | „ | „ |
| „ | „ | | | „ | „ | | | | „ | 90 | „ | „ |
| „ | „ | of uitvoerder, | of uitvoerder, | „ | „ | | | | „ | 80 | „ | „ |
| „ | „ | „ | „ | „ | „ | | | | „ | 85 | „ | „ |
| „ | „ | „ | „ | „ | „ | f | 85 | à | „ | 90 | „ | „ |
| Opzichter | onderbaas, | onderbaas, | leeftijd | 43 jaar, | „ | „ | 60 | „ | „ | 70 | „ | „ |
| „ | teekenaar, | teekenaar, | „ | 26 jaar, | „ | | | | „ | 80 | „ | „ |
| „ | „ | „ | „ | 28 jaar, | „ | | | | „ | 90 | „ | „ |
Biedt zich aan een Opzichter-teekcnaar, goed bekend met detailleeren, constructie en administratie. Br. fr. lett. T 125, bureau Scheltema en Holkema’s boekhandel, Rokin 74, Amsterdam.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (13 maart 1897) ‘Dienstaanbiedingen en vacante betrekkingen’, Architectura, jrg. 5, nr. 11, p. 66.
# Album der Natuur/1861/Dieren in Oost-Pruissen

* 'Dieren in Oost-Pruissen,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (tiende jaargang (1861), pp. 356. Dit werk is in het publieke domein.
DIEREN IN OOST-PRUISSEN.
De bosschen in Oost-Pruissen (de provincie Pruissen van het koningrijk van dien naam) zijn nog altoos aanzienlijk, alhoewel in uitgestrektheid en digtheid, bij vroegeren tijd, aanmerkelijk verminderd. Met deze vermindering van hout en de toeneming der bevolking, zijn ook vele groote dieren van daar verdreven. Volgens de Agronomische Zeitung van 1859, p. 557, zijn de Tarpanen of wilde paarden sedert het einde der 16e, de Auerochs sedert het midden der 18e eeuw, de losch of lynx sedert bijna 50, de beer sedert bijna 40 jaren uit dat gewest verdwenen. Wolven, vroeger over de gansche provincie verspreid en zeer algemeen, komen thans alleen nog maar hier en daar in haar oostelijk gedeelte voor, en de Eland (de Elch), die nog in het begin der vorige eeuw om Koningsbergen en in Pruissisch Litthauen (regerings-kreits Gumbinnen) vrij talrijk was, bepaalt zich thans tot een 70 stuks, die in de Kaaphornsche heide in Samland gehouden worden. In 1850 was de eland, ten gevolge der vernielingen gedurende de beide vorige jaren van jagtvrijheid, hier zijne algeheele vernietiging nabij. Talrijk is nog altoos het wilde zwijn en, behalve de gewone soorten van wild, die ook elders in Pruissen voorkomen, ook de wilde of boomkat. Aan de bovenlandsche meren komt ook de bever, hoewel zelden, voor. Behalve het gewone gevogelte vindt men in de bosschen de Auerhaan en de trapgans; aan de kusten den zeeadelaar, reiger en kraanvogel.
# Album der Natuur/1861/Geluidgevend zand

* 'Geluidgevend zand bij de stad Kolberg,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (tiende jaargang (1861), pp. 291-292 . Dit werk is in het publieke domein.
GELUIDGEVEND ZAND BIJ DE STAD KOLBERG .
Aan het zeestrand bij Kolberg, ten oosten van de haven, neemt men hetzelfde verschijnsel waar, dat de Schot hugh miller van het eiland Eigg verhaalt, namelijk dat het zand, als men er over gaat, onder zekere omstandigheden geluid geeft. Dr. girschner geeft van dit opmerkelijk verschijnsel het volgende berigt:
«Het Kolberger zand zelf bestaat in zijne grondmassa uit kleine, blinkende bolletjes van wit kwarts; daar tusschen liggen andere van dezelfde grootte, die door ijzeroxyde rood tot bruin toe gekleurd zijn, eindelijk geheel zwarte, insgelijks zeer blinkende van een zeker ijzererts; de laatste kunnen met den magneet aangetrokken worden. Dit schoon gekleurde zand wordt ver weg, zelfs naar Berlijn, als strooizand verzonden. Gaat men nu op zekere tijden (want het verschijnsel [ 292 ]doet zich niet altijd voor) door hetzelve, dan hoort men het een klinkend geluid geven, namelijk als men met den voet in eene scheve rigting stoot, even zoo als miller het beschrijft."
»Na eenige oefening is men in staat, deze merkwaardige toonen zoo luid en schel te laten worden, dat men ze ver af hooren kan. Als mijne kinderen in het zand spelen, noemen zij het «zandmuziek." De voorwaarden, onder welke deze eigenaardige muziek zich voordoet, zijn de navolgende: Vooreerst moeten bij hoogzee de golven der branding over het zand gegaan en het door en door bevochtigd hebben; ten tweede moet onmiddellijk daarop de zon het beschenen en tot de diepte van ongeveer één voet volkomen droog gemaakt hebben. Als deze omstandigheden te zamen treffen, dan wordt het zand één of meerdere dagen lang muzikaal: later gaat dit weder verloren."
»Dat zelfde zand, door den zeewind onmiddellijk daarachter in de duinen opgehoopt, vertoont geen spoor van klank. Ook zal men dien te vergeefs pogen voort te brengen, als de zee langen tijd rustig geweest, het oeverzand van sterken regen doorweekt en dan weder door de zon gedroogd is.—Uit dit alles besluit ik, dat onze zandkorrels, behalve hunne andere eigenaardigheden, eene fijne, vast klevende bedekking van kristallen van zeezout moeten hebben, als zij dat klinkende geluid zullen voortbrengen. Blijven ze langer liggen, dan valt die bedekking er af, of wordt door het regenwater verwijderd. Met deze hypothese schijnt de waarneming van miller in overeenstemming te zijn, dat het oeverzand van het eiland Eigg daar het sterkste geluid gaf, waar onder het drooge en losse zand een zandlaag verborgen was.—Met het zand van Gebel Nakus en insgelijks ook met dat van den Reg-Rawan moet het zeker nog eenigzins anders gesteld zijn."
# Album der Natuur/1861/Lamont's reis

* 'Lamont's reis naar Spitsbergen,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (tiende jaargang (1861), pp. 159-160 . Dit werk is in het publieke domein.
LAMONT'S REIS NAAR SPITSBERGEN .
In den zomer van het jaar 1858 heeft de heer lamont eenen togt naar het in vele opzigten belangrijke Spitsbergen gedaan. Hoewel dit eiland door vele wetenschappelijke reizigers in de laatste jaren, vooral met geologische oogmerken, bezocht is, rekenen wij toch den lezers van dit tijdschrift geen ondienst te doen door hun het berigt [ 160 ]mede te deelen, hetwelk lamont van zijn onderzoek in het geologisch gezelschap te Londen den 15 Junij jl. heeft gegeven.
Met zijn jagt in Spitsbergen aangekomen, ging hij het Stour-Fiord op, hetwelk naar zijne meening geen inham, maar een sund is, die het geheele eiland in tweeën deelt. De eerste dertig zeemijlen der kust, langs welke hij dit Fiord opvoer, bestonden bijna alleen uit de steile hellingen van twee of drie groote gletschers. Het water was ondiep; zelden bereikte het eene diepte van zestien vademen. Zoo schijnt het rondom geheel Spitsbergen te zijn, waarom ook ijsbergen van zeer grooten omvang zich daar niet kunnen vormen. De gestalte der kusten is zoo, dat zich eerst een vlak slijkerig strand van eene halve tot drie mijlen in de breedte uitbreidt, dat van twaalf tot achttien duim diep hard gevroren of met ijs bedekt is. Dit strand wordt van slijkerige waterloopen doorsneden en is met saxifragen, mos- en vlechtsoorten bewassen, welke den rendieren tot voedsel dienen. Op enkele plaatsen komen rotsstukken voor den dag, die tot de trapformatie behooren. Op deze strandvlakte volgt eene steile slijkerige afhelling, die tot aan de loodregt opstijgende schiefer-rotsen reikt, boven welke de groote gletschers zich uitbreiden. Boven deze vertoonen zich, als zij niet in nevels gehuld zijn, bergspitsen, die waarschijnlijk uit graniet bestaan. In het hooger gelegen gedeelte van deze doorvaart vindt men veel drijfhout, meestal uit dunne pijnboomstammen bestaande, geheel verweerd en van water doortrokken; beenen en geraamten van walvisschen zijn er in grooten getale. Ook vele mijlen in het binnenland en ten minste dertig voet boven het hoogste watermerk ontmoet men drijfhout en walvischbeenen. Op de zoogenaamde «duizend eilanden" worden geraamten van deze dieren gevonden, en wel hoog boven het water op het land. Deze omstandigheden, gevoegd bij de daadzaak, dat de zee rondom Spitsbergen naar het oordeel der robben- en walvischvangers ondieper wordt, bragten den heer lamont tot de overtuiging, dat Spitsbergen en de naburige eilanden uit de zee omhoog rijzen, en wel met eene grootere snelheid, dan zulks met opzigt tot enkele gedeelten van Noorwegen bewezen is.
# Limburger Koerier/Jaargang 47/Nummer 216/Uit Spanje

* Afkomstig uit de Limburger Koerier, woensdag 28 december 1892, tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ tweede blad, 2 ]Uit Spanje – Toen de koningin-regentes van Spanje Donderdag der vorige week een wandelritje maakte, bleef, op het Columbusplein de zeventigjarige dagloonster Geertruid Barcuena voor haar rijtuig staan, ten einde haar een verzoekschrift te overhandigen. De vier paarden van het koninklijk rijtuig werden echter eensklaps schichtig, overreden de vrouw en vertraden de ongelukkige oude met hun hoeven op akelige wijze. Dadelijk stapte de koningin uit, legde, geholpen door haar kamerheer en den toevallig voorbijkomenden gouverneur van Madrid, de gekwetste op de kussens van het hofrijtuig en liet haar naar een hospitaal in te nabijheid overbrengen. Een uur later bracht de vorstin de zwaargekwetste, wier toestand zeer zorgwekkend is, een bezoek en overhandigde haar een som van duizend gulden als voorloopige schadeloosstelling.
# Limburger Koerier/Jaargang 47/Nummer 216/Uit Rusland

* Afkomstig uit de Limburger Koerier, woensdag 28 december 1892, tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ tweede blad, 2 ]Uit Rusland. – Op den linkeroever der Tobol in het gebied van Turgai is op zoo snelle wijze een Russische stad verrezen, dat men zich bijna in Amerika denken zou. Voor tien jaren was een eenzame grenspaal het eenig teeken, dat daar wel eens een mensch vertoefd had, thans wonen er 30000 personen. Uit allerlei streken zijn zij er heengestroomd, de meesten met zeer weinig have of middelen. Met een flinkheid als in Rusland (en ook elders) zeldzaam voorkomt is daar in den letterlijken zin des woords de hand aan den ploeg geslagen en heden draagt de grond er overvloedige vruchten. Het schijnt een uitnemend vruchtbaar plekje te wezen en een flinke stad is gebouwd, waar men steenen huizen, kerken, scholen en tal van winkels aantreft. Het districtsbestuur, de rechtbank en het postkantoor wordt dezer dagen uit Troitzki in het gouvernement Orenburg naar Krustanai, zoo heet de nieuwe stad, overgebracht en tot aansluiting aan het Russisch telegraafnet zijn bereids orders gegeven. Een levendige handel ontwikkelt zich, zoodat tegenover de kwijning der laatste jaren, die elders in het groote rijk veelvuldig heerscht, hier niet slechts van ontluikende welvaart maar van welgeslaagde en welgevestigde ondernemingen mag gesproken worden.
# Limburger Koerier/Jaargang 47/Nummer 216/Uit Frankrijk

* Afkomstig uit de Limburger Koerier, woensdag 28 december 1892, tweede blad, [p. 1]. Publiek domein.
Door wanhoop gedreven.
Uit Frankrijk. – In de nabijheid der Fransche stad Amiens deed de politie dezer dagen de woning van een werkman met geweld openbreken, omdat uit de ramen twee kinderen van vier en vijf jaar om brood schreeuwden. Een ontzettend schouwspel kregen de binnentredenden te zien. Op een der bedden in het vertrek lagen de lijken van man en vrouw, in een ander bed lag dat van een elfjarig kind, en in een bedje, naast het bed der ouders, rustte het lijkje van een driejarig knaapje. Naar uit drie nagelaten brieven blijkt, hadden vader en moeder, die wegens niet betalen van huur uit hunne woning zouden worden gezet, besloten zich zelf en hun kinderen door ’t inademen van kolendamp om ’t leven te brengen en dit ontzettend plan ook ten uitvoer gebracht. Hoe het mogelijk is dat de beide overgebleven kinderen aan de moordende gassen zijn ontsnapt, is een volslagen raadsel.
– In Parijs heerscht ook in de mode een volmaakte Russomanie, Russisch groen is de lievelingskleur. De heeren dragen groene dassen, groene jassen, hoeden en broeken. De dames hebben groene veeren op den hoed en dragen groene mantels. Deze mantels hebben tevens een vorm, die herinnert aan een dergelijk kleedingstuk bij Russische boerinnen. De kinderen worden tegenwoordig in Parijs met Russisch speelgoed blij gemaakt. De gewone speelgoeddoozen bevatten Russische soldaten, boeren en bedienden.
– De oudste der Parijsche concierges is de weduwe Freon, die sedert 10 Jan. 1835, dat is dus sedert. 55 jaar, het huis in de Rue Jacob no. 30 bewaakt. Deze brave vrouw, die in 1807 geboren werd en 85 jaar oud is, was altijd vlug ter been en scherp van gezicht zoodat zij hare taak niet aan anderen overlaat. Sedert 37 jaar is zij niet aan den rechteroever der Seine geweest, de verandering in de wereldstad kent zij slechts van hooren en zeggen. In al die 55 jaar heeft zij slechts twee huiseigenaars gekend.
# Limburger Koerier/Jaargang 47/Nummer 216/Uit Italië

* Afkomstig uit de Limburger Koerier, woensdag 28 december 1892, tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
Op groote schaal gewerkt.
Uit Italië, – De markiezin Oldoini, weduwe van graaf Veraris, die gewoonlijk in Parijs leeft, vond, toen zij Zondag haar geboorteplaats Spezia bezocht, haar drie paleizen geheel leeg geplunderd; alle meubels, voorwerpen van waarde en kunststukken waren gestolen. Het verlies bedraagt meer dan twaalf tonnen gouds. Vooral wordt het verdwijnen betreurd van hoogst gewichtige historische documenten, waaronder zich eigenhandige brieven van Keizer Willem I, Napoleon III, Victor Emanuel, Koningin Victoria van Engeland, Paus Pius IX, Moltke en andere hooggeplaatste en beroemde personen bevonden. De politie heeft dadelijk een zeer scherp onderzoek ingesteld om de daders van den ongehoorden diefstal te ontdekken. Al de dienstboden der markiezin, die zich te Spezia bevonden, ondergingen een verhoor en zij staan onder voortdurend toezicht der politie.
# Limburger Koerier/Jaargang 47/Nummer 216/Venloo, 26 Dec.

* Afkomstig uit de Limburger Koerier, woensdag 28 december 1892, tweede blad, [p. 3]. Publiek domein.
[ tweede blad, 3 ]VENLOO, 26 Dec. Gisteren werden de banen der ijsclub voor de leden opengesteld. Dank aan de goede zorgen der directie hadden deze eene belangrijke vergrooting ondergaan, waardoor zij meer aan de eischen voldeden van het steeds toenemend aantal leden. De opening geschiedde feestelijk en werd door muziek opgeluisterd. De liefhebbers van schaatsenrijden lieten zich niet lang wachten en weldra zweefden honderden in sierlijke kringen over het spiegelgladde ijs. Bijzonders de aanwezigheid van de talrijke dames, die, indien mogelijk, nog meer dan de heeren aan deze gezonde sport meedoen, droeg niet weinig bij om de gezelligheid van dit ijsfeest te verhoogen. Wanneer men bedenkt, dat het zoo lange jaren nog niet geleden is, dat zich geen enkele Venloosche dame op schaatsen durfde vertoonen, dan staat men verbaasd over de bedrevenheid die de dameswereld zich in zulk een korten tijd daarin heeft weten eigen te maken Wij zijn er van overtuigd, dat verscheidene van onze dames zich vrijelijk kunnen meten met de rijderessen uit het Noorden van ons vaderland.
– Gisteren en heden is de Maas vol drijfijs, waardoor de scheepvaart zoo al niet gestremd, dan toch zeer bemoeieljjkt wordt.
– Zekere L. v. S., die zich sedert eenigen tijd alhier gevestigd had, en lessen gaf in verschillende talen, werd Zaterdag, terwijl hij naar Kaldenkirchen een uitstapje maakte, aldaar door de marechaussées in hechtenis genomen. De juiste beweegredenen, die tot deze gevangenname aanleiding gaven, zijn nog niet bekend.
– Gisteren brandde in het naburige Brüggen de stoompannenfabriek van den heer Schlüter totaal af. De oorzaak is onbekend. De schade wordt op M. 100,000 geraamd. Tegen brandgevaar is verzekerd.
– Op de markt van Zaterdag werden aangevoerd 131 biggen. De handel was levendig. Er werd besteed van 7 tot 9 mark per stuk. Na sluiting der markt werden zelfs hoogere prijzen betaald. De handel in vette varkens was in de afgeloopen week beduidend levendiger, en dientengevolge de prijzen stijgend. Voor levende werd 46 en voor geslachte 56 cents per kilogram betaald.
# Limburger Koerier/Jaargang 47/Nummer 216/Uit Oostenrijk

* Afkomstig uit de Limburger Koerier, woensdag 28 december 1892, tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ tweede blad, 2 ]Uit Oostenrijk. – Een droevig ongeluk is te Podol bij Praag gebeurd. Aldaar werd een onder leiding van den Dusseldorfschen ingenieur Julius Diesz opgestelde ijzeren overspanning, bestemd voor de overbrugging der Wien, aan een belastingproef onderworpen. Bij deze beproeving stortte de ijzeren constructie in; de ingenieur en een werkman, die zich – weinig voorzichtig – onder ’t gevaarte bevonden, werden hierbij gedood.
# Het huis Lauernesse

* Uitgegeven in 's-Gravenhage door Charles Ewings (bij drukkerij Thieme, Nijmegen).
INHOUD.
[ Fr.t. ]
HET HUIS LAUERNESSE.
HET HUIS LAUERNESSE.
DOOR
A. L. G. BOSBOOM-TOUSSAINT.
's-GRAVENHAGE.
CHARLES EWINGS
# De Gooi- en Eemlander/Jaargang 64/Nummer 159/Woonhuis uitgebrand

* Afkomstig uit De Gooi- en Eemlander, dinsdag 9 juli 1935, eerste blad, p. 3. Publiek domein in de EU.
Woonhuis uitgebrand.
LANDSMEER, 9 Juli. Gisteravond omstreeks kwart voor twaalf brak door onbekende oorzaak brand uit in een woonhuis in de van Beekstraat te Landsmeer. De bewoners, een man en een vrouw, konden het perceel nog tijdig verlaten. Het huis is geheel uitgebrand. De schade wordt door verzekering gedekt.
# De Graaf van Devonshire

| De Graaf van Devonshire enz. (1884) door A. L. G. Bosboom-Toussaint DE GRAAF VAN DEVONSHIRE | Aan mijn Vriend Ds. J. P. Hasebroek → |
* Uitgegeven in 's-Gravenhage door Charles Ewings (bij drukkerij Thieme, Nijmegen). DE GRAAF VAN DEVONSHIRE is een roman uit 1838. Deze versie is de derde druk uit 1884, waaraan drie andere novellen toegevoegd zijn.
DE GRAAF VAN DEVONSHIRE.
[ Inhoud ]
Inhoud van DE GRAAF VAN DEVONSHIRE
maakt geen deel uit van het oorspronkelijke werk
# De Gooi- en Eemlander/Jaargang 64/Nummer 159/Zweden wint van Letland

* Afkomstig uit De Gooi- en Eemlander, dinsdag 9 juli 1935, eerste blad, p. 3. Publiek domein in de EU.
ZWEDEN WINT VAN LETLAND.
Te Riga is de voetbalwedstrijd Letland—Zweden gespeeld. De Zweden wonnen met 3—0. Bij de rust was de stand 2—0. Het Zweedsche elftal speelde vrijwel in dezelfde opstelling als tegen Duitschland.