OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Het Vaderland/Jaargang 64/22 november 1932/Avondblad/In het gebouw der Volksuniversiteit

* Afkomstig uit Het Vaderland, dinsdag 22 november 1932, Avondblad C, p. 1. Publiek domein in de EU.
[ Avondblad C, 1 ]In het gebouw der Volksuniversiteit alhier wordt van 26 November tot 7 December een tentoonstelling gehouden van de werken der volgende schilders: R. Albers, mevr. Boas-Zélander, H. F. Boot, P. W. Bulthuis, H. Gerritsen, Ch. Masthoff, D. Roggeveen, L. Scheltema, M. Stuber, mevr. Valkema-Herrmann, K. Verwey, W. Witjens en R. Wijkniet. Deze tentoonstelling gaat uit van de Stichting tot uitbreiding van hedendaagsche schilderkunst; deze stichting beoogt het verwerven van goede schilderstukken op bescheiden voorwaarden te vergemakkelijken.
# Het Vaderland/Jaargang 64/24 augustus 1932/Avondblad/Het Museum te Roermond

* Het Museum te Roermond
* Gisteren is al melding gemaakt van de opening door Prinses Juliana van het gemeentelijk museum te Roermond. De burgemeester van Roermond, mr. Waszink, heeft vooraf een rede gehouden, waarin hij, naar wij in het Hbl. lezen, eraan herinnerde, dat de schilder H. Luyten indertijd een collectie zijner schilderijen ter beschikking van het gemeentebestuur heeft gesteld. Het gemeentebestuur zag hierin een aanleiding om voor de stad Roermond een museum in te richten. Een gelukkige omstandigheid was hierbij, dat de minister van onderwijs, kunsten en wetenschappen de toezegging deed, alle in het Rijksmuseum te Amsterdam aanwezige voorwerpen, afkomstig van wijlen dr. Cuypers, aan de gemeente Roermond, de geboortestad van den architect, in bruikleen af te staan. Spr. verzocht dr. Schmidt Degener, zijn dank hiervoor aan den minister over te brengen, en dankte voorts den directeur van het Rijksmuseum voor de tegemoetkomende houding door dezen aangenomen.
* Zonder kosten voor de gemeente, aldus vervolgde spr., kwamen wij in het bezit van een belangrijke collectie schilderijen. Zaak was het, hiervoor een goede huisvesting te vinden. Het dagelijksch bestuur der gemeente was hiertoe tot belangrijke offers bereid.
* Het mocht ons gelukken, de hand te leggen op dit perceel, dat voor ons van groote ideëele waarde is, omdat de naam van dr. Cuypers er nauw mee is verbonden. Spr. dankte ir. Cuypers, den kleinzoon van den bouwmeester, dat hij de kostbare familie-eigendommen aan de gemeente heeft willen verkoopen, en de verdere familie Cuypers, die de collectie heeft aangevuld.
* Verder dankte spr. o.m. den zoon van den schilder H. Luyten, die tal van doeken heeft afgestaan. Onder applaus deelde spr. mede, dat de zoon van den heer Luyten is benoemd tot officier in de orde van Oranje-Nassau.
* Voorts bracht spr. nog dank, o.a. aan de stad Antwerpen, die een belangrijk kunstwerk in bruikleen heeft afgestaan.
* De stad Roermond, aldus besloot spr., is in het bezit gekomen van een museum, waarop wij, naar ik meen, met recht trotsch mogen zijn. Dit museum, gewijd aan twee groote Roermondenaren, is een instelling, warop wij met het volste recht fier mogen wezen.
# Het Vaderland/Jaargang 65/23 mei 1933/Avondblad/Aan het huis 19 Quai Malaquais te Parijs

* Afkomstig uit Het Vaderland, dinsdag 23 mei 1933, Avondblad C, p. 1. Publiek domein.
[ Avondblad C, 1 ]Aan het huis 19 Quai Malaquais te Parijs, waar Anatole France zijn eerste levensjaren heeft gewoond, is een gedenkplaat onthuld. Georges Prade heeft het woord gevoerd voor Les Amis du Lys Rouge, Gaston Rageot als voorzitter van de Société des Gens de Lettres, Edouard Renard als prefect van de Seine, de Fontenay voor den gemeenteraad van Parijs, Louis Barthou voor de Académie Française.
# Het Vaderland/Jaargang 65/23 mei 1933/Avondblad/Concert- en theatergids

* Afkomstig uit Het Vaderland, dinsdag 23 mei 1933, Avondblad C, p. 1. Publiek domein.
CONCERT- EN THEATERGIDS.
Richard Tauber zingt met het Fritz Hirsch Gezelschap nog tot en met Donderdag in het Gebouw voor K. en W. en heeft iederen avond evenals met de première zeer veel succes, vooral met het lied „Gern hab’ ich die Frau’n geküsst”.
Het programma van het orgelconcert op Woensdag 24 Mei in de Bethlehemskerk door den organist Alex Schellevis, brengt werken van Bach, Händel, Mendelssohn, A. Schellevis, A. Lee en A. Sullivan. Solist is Albert Kam, bariton.
Donderdag 25 Mei (Hemelvaartsdag) geeft het Ver. Rotterdamsch-Hofstad Tooneel, directeur Cor v. d. Lugt Melsert, in den Koninkl. Schouwburg twee voorstellingen. ’s Middags wordt vertoond Jaloezie, van Sacha Guitry, gevolgd door Jalousie Internationale door Louis Gimberg; ’s avonds gaat voor de 75ste maal Vader des Vaderlands van Eduard Veterman, met Cor v. d. Lugt Melsert als Willem van Nassaue.
# Het Vaderland/Jaargang 65/12 oktober 1933/Avondblad/Landgoed Haarzuylens

LANDGOED HAARZUYLENS
Het bekende landgoed Haarzuylens onder Vleuten bij Utrecht, omvattende het kasteel de Haar met zijn fraaie parken, is onder de Natuurschoonwet 1928 gerangschikt. Het zoogenaamd Noorderpark is voor ’t publiek opengesteld onder geleide van toezichthoudend personeel.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (12 oktober 1933) ‘Landgoed opengesteld’, De Gooi- en Eemlander, p. 7.
* Anoniem (13 oktober 1933) ‘Landgoed opengesteld’, De Tijd, Ochtendblad, [p. 2] (vollediger).
* Anoniem (13 oktober 1933) ‘Landgoed opengesteld’, Leeuwarder Nieuwsblad, vierde blad, [p. 1].
# Het Vaderland/Jaargang 65/23 mei 1933/Avondblad/Als opvolger van den architect Girault is gekozen

* Afkomstig uit Het Vaderland, dinsdag 23 mei 1933, Avondblad C, p. 1. Publiek domein.
[ Avondblad C, 1 ]Als opvolger van den architect Girault is de bouwmeester Henri Prost gekozen tot lid der Académie des Beaux-Arts. Van 1913 tot 1924 is hij in Marokko werkzaam geweest, waar hij voor civiele en militaire doeleinden heeft gebouwd. Hij ontwierp de plannen voor de stedebouwkundige verbetering van Rabat, Casablanca en Mehnes. Thans is hij hoogleeraar aan het instituut voor stedebouw van de universiteit te Parijs. Hij is eerste architect voor de plannen te Parijs en werkt aan plannen voor Metz el Algiers.
# Het Vaderland/Jaargang 65/23 mei 1933/Avondblad/August Bailly

* Afkomstig uit Het Vaderland, dinsdag 23 mei 1933, Avondblad C, p. 1. Publiek domein.
[ Avondblad C, 1 ]August Bailly is een romanschrijver, die rustig doorgaat met zijn levensweek, die nooit groote successen boekt, maar altijd zijn vaste gemeente van bewonderaars behoudt. Hij geeft nu weer zijn laatsten roman: „L’Excommuniée”.
# Couperus/De ode/VI

| ← Hoofdstuk V | De ode door Louis Couperus Hoofdstuk VI | Hoofdstuk VII → |
VI
Bonzend haar hart volgden Kallirhoë's oogen Xenofon van Korinthe ... Zij zag hem drie der andere loopers eerst voor hem uit laten schieten - hunner zolen golving, op, neêr, op, wèg vloeiende vóór zijne draling uit, tot een sterkere stroom zijn beweeg versnelde en hij plots onder de oogen der priesteressen, bij de zwenking om de estrade heen, vooruit sloeg in, met een krachtigen vloed uitgolvende, overstrooming van alle anderen loop: een golf hij, een hooge, die vier andere golven overraste, hun rhytme met het zijne krachtig te boven deinde en toen uit vloeide, snel, sneller weg vloeide, voor de verrast talmende vier golven heen ... En zoo volgden Kallirhoë's oogen heur liefde tot het einde der baan ...
Daar stonden Helladoniken, wezen den terugweg, beheerschten met hun menschelijk verstand den bijna natuur geworden loop dier athleten, met menschelijke wet weêrstand biedende aan wat bijna natuurwet geworden was - niet anders dan stroom van zwellende rivier of zwieren van wind zoû geweest zijn - tot de wedijverende loopers zwènkten om met éene zelfde sierlijkheid van halve cirkels en deden hun loopweg in het nieuwe bedde vervloeien sneller en sneller naar de lijn van afloop terug ... Twee schenen Xenofon in te zullen halen, of golf bij golf Xenofons golf overspoelen zoude maar het was of windruk óp vierde zijn vaart: vooruit veerde sneller zijn voet, rozigden sneller de zolen op, neêr, op ... Duizendvoudige juiching vervulde geheel den koepel der blauwe lucht, die stond rondom wallen en Stadion en het scheen, dat weêrechode tegen Kronosheuvel, tegen tempel van Zeus en tegen oer-oud Heraion.
- Xenofon van Korinthe! Xenofon van Korinthe!
Daar ginds, daar boven waren Pindaros, de Siciliaansche koningszonen opgerezen en een Helladonike bood Xenofon den olijvetak ...
# Couperus/De ode/X

| ← Hoofdstuk IX | De ode door Louis Couperus Hoofdstuk X | Hoofdstuk XI → |
X
Maar het schoonste van dien zonnedag was zeker in het volrijpe uur van zwaar goud neêr zijgend middaglicht te zien voor Kallirhoë en voor de duizenden, die haar omringden, den Worstelwedstrijd, daar ter zelfder plaatse gestreden. Want zoo als de vijf worstelaars, beurt om beurt, de een tegen den ander, op zouden worstelen, - zoo naakt als zij eerst, dien morgen, verschenen waren ten wedloop - zonder helm, koperbeslagen handschoenen, zonder diskos, zonder springstok - zoo en niet anders hadden goden geworsteld en half-goden, toen zij nog de aarde van Hellas betraden. Kallirhoë, hare plaats niet afgestaan - gebleven zij daar de lange pauze, die den athleten gegund werd voór den Worstelwedstrijd, die het Penthatlon besliste en besloot - zag op nieuw de vijf: gezalfd, gekneden, stonden zij prachtig, in het zware goud van de nog nauwelijks schuinende zon, en scheen hunne nobele jeugd ter nauwer nood zich te heugen van loopen en werpen en springen, van Vuistgevecht zelfs niet, schenen zij te verschijnen voor het eerst dien dag en mocht in de zielen van vier hunner wellicht weifelen de eerste opgewektheid, omdat zij geen overwinnaar van Vijfstrijd meer konden zijn, hun glimlach verborg den spijt en zij zouden hunne geboortesteden en familiestammen toch eeren met te worstelen nog, te worstelen dezen Olympiade-dat, zó geweldig nog, als zij vermochten. En het eerste paar greep elkander aan en om de heroën-worsteling, om die wisselende schoonheid van forsch kronkelende lichaamslijnen, van godenlijven, bleef, als een ronde golf rondom, het rhytme! Wat was het schoon, wat was het zuivere schoonheid, alle die standen en grepen, alle die wisselende beeldgroepen, die de worsteling zelve bootste de een na de andere! Wat was het schoon, wat was het zuivere schoonheid, de tweede strijd, de derde, toen der overwinnaars onderling: wat was het zuivere schoonheid, toen opkwam de Oligethide, Xenofon van Korinthe! Die reeds gezegevierd had in den loop, in den worp, in den sprong, in den vuistzwaai! Als een jonge Olympiër zèlve, zoon der goden, zagen hem Hellas' duizenden, zag hem Kallirhoë den overwinnaar der drie reeds roemvol gelegde worstelaars aangrijpen. En zijn godenglimlach bleef; zijn rug wrong nauwlijks glimmend en niet meer dan glanst gepolijst marmer; der armen spierbundels spanden, ontspanden, der dijen spierbundels strekten, ontstrekten, het geheele lichaam rekte en veranderde telkens van breed uitbeeldende schoonheid, over, onder, boven het mede beeldende lichaam des nobelen tegenstanders; de ademen hijgden, ook die der duizenden, ook van die ééne vrouw, Kallirhoë ... toen, met de inspanning, die oppermachtig bleek, Xenofon wentelde het breede lichaam van Argekesilas op beide schouders en hij zelve, onwrikbaar nu, over hem heen boog, verwinnaar ...
En zijn naam, in de glorie van zonneschijn-goud, omhoog jubelde, nog vóor de Hellanodiken, nog vóór de herauten hadden gegalmd:
- Xenofon van Korinthe!
# Couperus/De ode/VII

| ← Hoofdstuk VI | De ode door Louis Couperus Hoofdstuk VII | Hoofdstuk VIII → |
VII
Dadelijk woelden de duizenden Hellenen over de wallen door eenen. Als verzwolgen werd Kallirhoë tusschen alle die mannen en tusschen hare eigen vreugde. Tot een immense vreugde zwol het enthoeziasme op. Want de wedloop, die was geloopen, zoû slechts het eerste gedeelte zijn van het Pentathlon, waarvoor deze jonge mannen zich hadden aangegeven. Was het Pankration slechts de tweevoudige strijd van worstelen en vuistgevecht, het Pentathlon zoû zijn de vijfvoudige wedstrijd in loopen, springen, diskos-werpen, en daarbij nog vuist- en worstelkamp. Het was de belangrijkste wedstrijd, die zoû worden gestreden zoû worden gestreden, die persoonlijk den overwinnaar nog meer eere bracht dan de toch zo belangrijke ren met het vierspan, waar zoo veel eere toe ging naar de schoone, vurige paarden, terwijl aanzienlijke mededingers - koningen zelfs van Sicilië: Hiëron en Theron - hunne menners kozen, die hun de eere behaalden. Maar in het Pentathlon - de beroemde vijfvoudige strijd - deelde de overwinnaar met niets en niemand de glorie der overwinning, was geheel die overwinning om zijn eigen deugd ...
Het woelde en krioelde over de wallen. De athleten, in de balsemkamers, werden na den wedloop gewreven en gezalfd en de toeschouwers, in de ontroering die om Xenofons zege hen doortrilde, spraken druk, gebaarden heftig, deinden, drongen heen en weêr. Daar zag Kallirhoë weêrom den man, die haar, naar zij meende, met begeerte had aangezien, met wien zij gesproken had en die haar weêr poogde te naderen: zij ontweek hem, glipte hier en daar dwars door het gedrang; toen zij omzag, was zij hem ontweken en wel tevreden daarom ... De zon was stralend gestegen, de hemel blauwde dieper, bouwde een etherische welving van eindeloos blauw over Olympia heen; opwiekende bries woei reinheid aan van louter lucht doormengd met zachten geur, Kallirhoë meende van rozen ... Maar rozen waren niet te Olympia en omdat de bries verwoei, dacht Kallirhoë niet langer aan den geur, die hij mede voerde ... Groeiend ongeduld deed vele toeschouwers zich opstellen langs de balustrade der wallen hoewel de verpoozing voor de athleten nog duurde, terwijl aan de altaren, op gelijke afstand tusschen de pijlers, talrijke priesters de reukoffers brachten; de walmen sluierden lichtelijk omhoog, verkrinkelden in het azuur en een drukke menigte, trappen afgedaald, zwermde over de Feestplaats en om het Altaar van Zeus, dat de priesterschap voort ging te bedienen met het brandende, rookende offer; zware vetgeur vermengde zich met fijnere wierooken tot een aroma, dat aan epische hexameters denken deed en onwillekeurig een Homeriesch vers deed murmelen ...
# Gezelle/Nieuwjaarnacht

| ← Maria | Rijmsnoer om en om het jaar (1897) door Guido Gezelle Nieuwjaarnacht | Wintermuggen → |
* Uitgegeven in Rousselaere door Jules de Meester.
[ 19 ]
NIEUWJAARNACHT
# Gezelle/Nu of nooit

| ← Avondrood | Rijmsnoer om en om het jaar (1897) door Guido Gezelle Nu of nooit | Fiat lux → |
* Uitgegeven in Rousselaere door Jules de Meester.
[ 254 ]
NU OF NOOIT
# Gezelle/Non sia ver

| ← Vuistrecht | Rijmsnoer om en om het jaar (1897) door Guido Gezelle Non sia ver | Oorloge → |
* Uitgegeven in Rousselaere door Jules de Meester.
[ 171 ]
NON SIA VER
# Gezelle/O! 't ruisen van het ranke riet

* Uit Vlaemsche dichtoefeningen
O! 't ruisen van het ranke riet! o wist ik toch uw droevig lied! wanneer de wind voorbij u voert en buigend uwe halmen roert, gij buigt, ootmoedig nijgend, neer, staat op en buigt ootmoedig weer, en zingt al buigen 't droevig lied, dat ik beminne, o ranke riet!
O! 't ruisen van het ranke riet! hoe dikwijls zat ik niet nabij den stillen waterboord, alleen en van geen mens gestoord, en lonkte 't rimpelend water na, en sloeg uw zwakke stafjes ga, en luisterde op het lieve lied, dat gijmij zongt, o ruisend riet!
O! 't ruisen van het ranke riet! hoe menig mens aanschouwt u niet en hoort uw' zingend' harmonij, doch luistert nit en gaat voorbij! voorbij alwaar hem 't herte jaagt,
voorbij waar klinkend goud hem plaagt; maar uw geluid verstaat hij niet, o mijn beminde ruisend riet!
Nochtans, o ruisend ranke riet, uw stem is zo verachtelijk niet! God schiep den stroom, God schiep uw stam, God zeide: "Waait!..." en 't windtje kwam, en 't windje woei, e, wabberde om uw stam, die op en neder klom! God luisterde... en uw droevig lied behaagde God, o ruisend riet!
O neen toch, ranke ruisend riet, mijn ziel misacht uw tale niet; mijn ziel, die van den zelven God 't gevoel ontving, op zijn gebod, 't gevoel, dat uw geruis verstaat, wanneer gij op en neder gaat: o neen, o neen toch, ranke riet, mijn ziel misacht uw tale niet!
O! 't ruisen van het ranke riet weergalleme in mijn droevig lied, en klagend kome 't voor uw voet, Gij, die ons beiden leven doet! o Gij, die zelf de kranke taal bemint van enen rieten staal, verwerp toch ook mijn klachte niet: ik! arme, kranke, klagend riet!
(Dichtoefeningen, 1857)
# Gezelle/O liefste Jesu zoet

| ← Half April | Laatste verzen (1901) door Guido Gezelle O liefste Jesu zoet | Voorbij... → |
* Uitgegeven in Antwerpen — Gent door De Nederlandsche Boekhandel.
[ 155 ]
# Gezelle/O wankelende oogenwonne

| ← Sneeuw | Tijdkrans door Guido Gezelle Winterzonne | Vol naalden → |
* Uitgegeven in Amsterdam door L. J. Veen.
WINTERZONNE
KORTRIJK, 5 Jan. 1891.
* ↑ Var. I. 2.; der blonke winterzonne. Blonk, obtusus.
* ↑ Wabberen, undulare.
* ↑ gieren, ululare.
* ↑ Var. V. 3. 4; eilaas, en schoonst van al nu zijnde, zinken zal.
* ↑ a fine ad initium.
* ↑ Subito.
# Gezelle/O wilde en onvervalschte pracht

| ← Canteclaar | Tijdkrans door Guido Gezelle O wilde en onvervalschte pracht | De Nachtegale → |
* Uitgegeven in Amsterdam door L. J. Veen.
O WILDE EN ONVERVALSCHTE PRACHT
# Gezelle/Nihil

| ← Leu XX$^{me}$ siècl... | Rijmsnoer om en om het jaar (1897) door Guido Gezelle Nihil | Tusschen de twee → |
* Uitgegeven in Rousselaere door Jules de Meester.
[ 34 ]
NIHIL
# Gezelle/O pereboom

| ← Bamisbosschen | Tijdkrans door Guido Gezelle O Pereboom | O boomen, die uw vonnis wacht → |
* Uitgegeven in Amsterdam door L. J. Veen.
O PEREBOOM
KORTRIJK, 5 Nov. '90.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 12/Histoire de l'orfèvrerie française

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 12 (zaterdag 20 maart 1897), p. 71. Publiek domein.
[ 71 ]
| his­toi­re de l’or­fè­vre­rie fran­çai­se, par hen­ri ha­vard, in­spec­teur gé­né­ral des beaux-arts. pa­ris 1896. | BOEK­AAN­KON­DI­GING. |
40 frs. 472 p. 40 platen, 342 fig. in tekst, wordt in de Revue de l’art chrétien van Januari 1897, door dom e. roulin in een eerste artikel zeer in onderdeelen beoordeeld. „De geschiedenis van het Fransche goudsmidswerk werd voor dit nog niet geschreven in haar geheel. In ’t boven aangehaalde werk moet degelijk worden onderscheiden tusschen het werk zelf en de typografische behandeling. — Het werk van den Heer havard heeft belangrijke deelen in zekere kwaliteiten; maar het bevat ook hoofdstukken die geheel buitengesloten moeten zijn; maar verder bevat het eene menigte dwalingen op kunstgebied, eene menigte droevige opvattingen welke steun moeten zoeken op vooronderstellingen, spotternijen en historische valschheden. Het oordeel schijnt streng;” maar door eene gedetailleerde behandeling denkt de schrijver den lezer hiervan te zullen overtuigen. havard heeft de belangstelling van den Nederlandschen lezer sedert lang weten te wekken; die lezer dient dus ook te weten waar en hoever hij dezen hoofdambtenaar van Schoone Kunsten met vertrouwen kan volgen; zelfs al is ’t te midden van de verblindende(?) luxe waarmede dit werk door de Imprimeries réunies is uitgegeven.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 11/Vragenbus

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 11 (zaterdag 13 maart 1897), p. 65. Publiek domein.
[ 65 ]
| VRAGENBUS. | j. v. a. te antwerpen. |
Wat verstaat men door breuksteen? (door de Fransche benaming op te geven, indien er een bestaat zou het woord voor mij geheel opgehelderd zijn.)
A. In „Onze Bouwmaterialen” van v. d. kloes vindt men daaromtrent o. m. het volgende: „Het kan bestaan uit geheel onregelmatige steenklompen, die alleen aan den dagkant eenigermate gevlokt zijn, teneinde ze naar den den draad te kunnen werken. (Maçonnerie en moëllons bruts) of wel uit steenen, die zonder gelijk van vorm en afmetingen te zijn, aan alle zijden ten ruwste bekapt en nagenoeg gelijk van dikte zijn gemaakt. (Maçonnerie en Moëllons piqués.) Tot dit werk worden òf zoodanige gesteenten gebezigd, die door hunne hardheid voor geen regelmatige bewerking vatbaar zijn, òf afval uit steengroeven. Dikwijls worden bij gebruik van breuksteen de hoeken en randen van het muurwerk in regelmatig behouwen grootere steenen en ook wel van metselwerk in baksteen opgezet.
Waar en wanneer kunnen de niet bekroonde ontwerpen prijsvraag, omschreven in n$^o$. 46 van het weekblad, worden teruggehaald en komt de beoordeeling in het weekblad?
De ontwerpen kunnen op nader in dit blad te bepalen tijd worden teruggehaald aan het adres van den heer w. kromhout, reguliersgracht te amsterdam of zullen aan de opgegeven correspondentieadressen worden teruggezonden. De beoordeeling van de niet-aangenomen ontwerpen zal met nadere mededeeling betreffende de uitgaven worden gepubliceerd.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 12

| ← Nummer 11 | Architectura, Jrg. 5, Nr. 12 (zaterdag 20 maart 1897) | Nummer 13 → |
Anoniem, Ver­slag der 1052ste ge­wo­ne ver­ga­de­ring, ge­hou­den in het ge­noot­schaps­lo­kaal, Ame­ri­can-Ho­tel, Leid­sche­plein al­hier op Woens­dag 17 Mrt. 1897, p. 67-68.
Viollet-le-Duc, On­der­hou­din­gen over de bouw­kunst, p. 68-69.
B., In de La­ken­hal te Lei­den. Keu­ze Ten­toon­stel­ling van Ne­der­land­sche Mo­der­ne Kunst­nij­ver­heid, p. 69-70.
T., Een klei­ne doch ten zeer­ste be­lang­wek­ken­de ten­toon­stel­ling, […], is in een der bo­ven­lo­ka­len van Eens­ge­zind­heid op het spui al­hier ge­opend. […], p. 70.

## Boekaankondiging

Anoniem, His­toire de l'or­fè­vre­rie fran­çai­se, par Hen­ri Ha­vard, in­spec­teur gé­né­ral des beaux-arts. Pa­ris 1896, p. 71.
Anoniem, Aide-mé­moire de po­che de l’ar­chi­tec­tu­re et de l’in­ge­nieur-con­struc­teur par Ch. See. Pa­ris Tig­nol edi­teur, p. 71.
Anoniem, The art of the house, by Ro­sa­mund Ma­riot Wat­son. Lon­don, George Bell and Sons, p. 71.
W.G. Boele Senior, Zoo­als reeds in het num­mer van 27 Fe­bru­a­ri jl. korte­lijk werd me­de­ge­deeld zou door de Fir­ma W. G. Boe­le Sr. bij ge­le­gen­heid van haar 50 ja­rig be­staan een prijs­vraag wor­den uit­ge­schre­ven voor een re­cla­me­kaart. […], p. 71-72.
Anoniem, Tech­ni­sche Vak­ver­eeni­ging. Af­dee­ling Rot­ter­dam, p. 72.
Anoniem, Tech­ni­sche Vak­ver­eeni­ging. Af­dee­ling „Utrecht,” ver­ga­de­ring van Vrij­dag 12 Maart 1897, p. 72.

## Berichten

Anoniem, Nog zul­len en­ke­le sta­tions der Staats­spoor­we­gen door nieu­we ge­bou­wen moe­ten wor­den ver­van­gen. […], p. 72.
Anoniem, De cir­cu­lai­re, door eeni­ge schil­ders­ge­zel­len-ver­eeni­gin­gen ge­zon­den aan de pa­troons hier ter ste­de, […], p. 72.
Anoniem, Dienst­aan­bie­din­gen en va­can­te be­trek­kin­gen, p. 72.
# Architectura/Jaargang 5/Nummer 12/Aide-mémoire de poche de l'architecture et de l'ingenieur-constructeur

* Afkomstig uit Architectura, jrg. 5, nr. 12 (zaterdag 20 maart 1897), p. 71. Publiek domein.
[ 71 ]aide-mémoire de poche de l’architecture et de l’ingenieur-constructeur par ch. see. paris tignol editeur.
Dit boekje geeft in een handig formaat en in een bestek van 229 pag. een beknopte samenvatting van gegevens en formules voor de veel voorkomende gevallen waarin de architect tegenwoordig verplicht is zijn werk te construeereu in verband met industrieele inrichtingen en voor al die werken welke in het algemeen eischen berekeningen van kracht en de meest solide eenvoudige en doelmatige constructies.