OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Forged From The Love of Liberty

Forged From the Love of Liberty is het volkslied van Trinidad en Tobago. Het werd oorspronkelijk geschreven als het volkslied voor de West-Indische Federatie (1958-1962), en overgenomen door Trinidad en Tobago bij de onafhankelijkheid in 1962.

## Tekst

    Forged from the love of liberty
    In the fires of hope and prayer
    With boundless faith in our destiny
    We solemnly declare:
    Side by side we stand
    Islands of the blue Caribbean sea,
    This our native land
    We pledge our lives to thee.
    Here every creed and race finds an equal place,
    And may God bless our nation
    Here every creed and race finds an equal place,
    And may God bless our nation.

## Vertaling

    Gesmeed van de liefde voor vrijheid
    In de vuren van hoop en gebed
    Met grenzeloos vertrouwen in onze bestemming
    Wij zweren plechtig:
    Zij aan zij staan wij
    Eilanden van de blauwe, Caribische zee,
    Dit ons vaderland
    Wij beloven onze levens aan u.
    Hier vindt elk geloof en ras een gelijke plaats,
    En moge God onze natie zegenen
    Hier vindt elk geloof en ras een gelijke plaats,
    En moge God onze natie zegenen
# Fragmenten van Alcman

Fragment 26
Fragment 89
# Fragmenten van Alcaeus
### - 1 -

Hierheen, kom naar mij toe uit het land van Pelops, o machtige zonen van Zeus en van Leda en toon u met bereidwilligheid, Kastor en gij, Polydeukes,
die over ’t brede aardrijk en de zeeën te gader aan komt rijden op snelvoetige rossen, moeiteloos de mensen ontrukt aan de dood de tranenverwekker
als gij springend op mastentoppen van goed getuigde schepen, schitterend van verre, uw bescherming biedt, en licht komt brengen in de enge nacht voor het zwarte schip

### - 2 -

Waar de wind staat kan ik niet zeggen: de éne vloedgolf komt van her aangerold, de andere van der; en wij middenin zwalpen rond met ons donkere schip
zwoegend tegen ’t felle stormgeweld; water omspoelt reeds de mastschoor, het zeil zit overal vol gaten en hangt er bij in grote flarden,
de binten wrikken los ...

### - 3 -

Blus je longen met wijn, want de ster voltooit weer haar kringloop, dit is de lastige tijd, alles smacht onder de hitte. Vanuit de bladeren sjirpt de krekel z’n zoete wijs, en schuurt van onder zijn vleugels zijn schelle wijs zonder verpozen, nu het verzengend zonnevuur zich over d’ aarde heeft gespreid en alles droog legt. De distel bloeit: nu zijn de vrouwen wulps als nooit, en de mannen lichtst van zin, want de Hondsster schroeit hun ’t hoofd en de leden...
# Van zon en zomer/Avondgebed

| ← Bede | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Avondgebed | Afsterven → |
[ 47 ]
AVONDGEBED
De avond is gevallen, De dag gaat dood, — De boomen worden allen Wonderlijk groot.
In de verte, in de landen, Daar ligt wat goud, — De nacht maakt onze handen Zoo stil — zoo oud.
Schoonheid hebt gij ons leven Eenmaal gekust, Dan gaan wij t' avond even Zwijgend te rust.
# Van zon en zomer/Avondrust

| ← Klacht | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Avondrust | Van Holland's Kleur → |
[ 28 ]
AVONDRUST
De regen houdt op — de zon Gaat langzaam onder, De aarde, in die lichte bron, Lijkt wel een wonder!
Aan wat lang geleden ís Denk ik geruster, Wat nog niet gestreden is Zie ik bewuster.
Het geurt in de schemering — Gij blinde buk: — Tusschen hoop en herinnering Bloeit uw geluk!
# Van zon en zomer/Avond

| ← Geboorte | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Avond | De zingende Dagdief → |
[ 12 ]
AVOND
De aarde geurde Als 'n bruidsboeket, De hemel beurde Een rozenbed.
De stilte bloeide, Alles werd stom — De dag—vermoeide Rustte alom.
Een arm mensch leunde In de schemering — — In zijn tranen kreunde Hij: — lieveling!
# Van zon en zomer/Bede

| ← De Vagebond | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Bede | Avondgebed → |
[ 46 ]
BEDE
Schoonheid, die in den hemel zijt, Die de eeuwigheid heeft opgeschreven, Geef ons iets van uw eindloosheid, Geef ons van uw verhevenheid, Van uw geweldigheid — Om groot te leven!
Schoonheid, die in de wereld zijt, Die tusschen menschen hangt te beven, Geef ons van uw eenvoudigheid, Geef van uw mededeelzaamheid, Van uw deemoedigheid — Om goed te leven!
Schoonheid, die in ons zelve zijt, Die moeder ons heeft meegegeven, Geef aan onze oogen zuiverheid, Geef aan ons hoofd uw helderheid, Ons hart uw dapperheid — Eerlijk te leven!
# Van zon en zomer/Bij de kerk

| ← De Molen | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Bij de Kerk | Dat is die Minne die ewelic minnet! → |
[ 38 ]
BIJ DE KERK
De menschen zijn naar de kerk — De landen liggen alleen, Ik voel mij zoo licht, zoo sterk, Zoo over de velden heen!
Daar boven mij drijft een wolk In de blauwe morgenlucht. Beneê gaat het vlindervolk In een wapperende vlucht.
De menschen zijn naar de kerk — Wat is de morgen weer rijk! Ik denk aan een heel mooi werk: Een Maria van Van Eyck.
Wat was het toen innig rein, Toen elk nog wat lieflijks deed —! Dat 't eens toch mooier zal zijn, Dat is iets wat ik zeker weet!
De menschen zijn allen ter kerke — Maar de preek vertelt ze te laat — Ach! hoe, zonder dat ze 't merken, Het leven over hen gaat!
# Van zon en zomer/Dat is die minne die ewelic minnet

| ← Bij de Kerk | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Dat is die Minne die ewelic minnet! | Trias Harmonica → |
[ 39 ]
DAT IS DIE MINNE DIE EWELIC MINNET
Wat dauwt daar zoo waar de Zon ondergaat —? Kind, de zon doet de aarde In nachtgewaad.
Wat zijn dat voor dingen In wei en riet —? Kind, de krekels zingen Een minnelied.
Wat dragen de winden Voor geur zoo laat — ? Kind, de bloesem van linden Die opengaat.
Wat schijnen jouw oogen Zoo groot, zoo goud? Kind, dat doet dat hooge Vergulde woud.
Wat is zeg dat verre Zoete verdriet —? Kind, vraag dat den sterren, Vraag het mij niet!
# Van zon en zomer/Afsterven

| ← Avondgebed | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Afsterven | Door den blooden Herfst → |
[ 48 ]
AFSTERVEN
In de' avond van de bleek-geworden luchten gaat De moede Zomer heen langs huiverende hagen, Het rillend loof lijkt nog zijn moeder na te klagen, 't Is of ze haar groene kinders ledig achterlaat.
De laatste zomervlam heeft zich al afgewend, Haar koele goud drijft uit onze verlaten oogen, Zij is van de aarde weg, den hemel ingevlogen — Zoo vlucht een oude engel op een oude prent.
De schemer rijst alom van af den valen vloer. En de vergramde nacht komt op zijn achterpooten, En blaast den engel na door de verdwaasde loten En zet het ruischend bosch meteen in rep en roer.
Dan vouwt de donkerte haar lange vleugels dicht En laat haar adem van de bange blâren zakken, — Een afgevallen blad dwaalt door de stille takken En zoekt den bodem op, die al bedolven ligt. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wij gaan voorbij, voorbij aan deze veege aard! Wij vallen stilkens af, als blâren van de boomen. Wij slinken een na een, als lichte morgendroomen — Gelukkig zoo de tijd één gave vrucht bewaart!
En zinken wij verliefd aan geel-geworden grond. En glijden naar beneê onz' laatste dappre stappen — Trekt uit ons doode hart een nieuwe Lent heur sappen En blaast haar bloesems op in nieuwen morgenstond!
# Van zon en zomer/Avond aan zee

| ← Trias Harmonica | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema Avond aan Zee | 's Dichters Morgenlied → |
[ 41 ]
AVOND AAN ZEE
De zon sleepte als een goudfazant Al die pracht van gouden pluimen Naar 't overzeesche verre land, Aan 't strand bleef het zachtjes schuimen — En de golven vertelden — bij beurt — bij beurt — Wat ver in de zee was gebeurd.
Een vogel viel in de' avondstond, Een duif met zoo bleeke veeren, Die had een groote roode wond, Die kon nooit meer vliegen leeren — En de golven vertelden — bij beurt — bij beurt — Wat ver in de zee was gebeurd.
Een witte vogel stond te pronk, Een pauw die ijdel ontplooide — De maan rees op, die helder blonk, Die de zee vol zilver strooide — En de golven vertelden — bij beurt — bij beurt — Wat ver in de zee was gebeurd.
# Van zon en zomer/De Hei

| ← Voorjaarsmiddag | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema De Hei | Geboorte → |
[ 8 ]
DE HEI
Over de dorre vlakte Der heide zakte Het doode licht, — De donkere dag wekte Den nacht, en dekte De wereld dicht.
Boven voeren de wolken Als donkere volken Uit vroeger tijd,
—'Ik was dolend gezworven Tot een gansch bestorven Vergetelheid.
Al 't leven was verzwolgen In 't eeuwig verbolgen Starre verschiet, — Alleen de winden zwierden Er samen, en gierden Hun eenzaam lied.
In zwarte scheuren leken Roode runen het teeken Van 'n doode taal — Die nooit iemand zou weten, Als een lang-vergeten Vreeslijk verhaal.   Zonk hier de donkere droesem Van alle vreugde en bloesem En alle smart — ? Lag de asch hier te beven Van alle leven — Van ellek hart — — ?
# Van zon en zomer/De boekweit

| ← 's Dichters Morgenlied | Van zon en zomer (1918) door Adama van Scheltema De Boekweit | De Vagebond → |
[ 44 ]
DE BOEKWEIT
De donkere grond waar zij staat, Dringt haar bloedenden steel uit de voren. — Als een bruid glimlacht haar gelaat;
Waar de akker het hemelhoog koren — Dat diep onder eigen last boog — Al zijn ruischende goud heeft verloren,
Rijst! rijst met de zon in haar oog. Rijst uit vlammen en brandende bladen De bloeiende boekweit omhoog! —
En zoo zijn wij! — kameraden!
# Venloosch Nieuwsblad/Jaargang 45/Nummer 7/Naar wij vernemen

— Naar wij vernemen zal de Zondagsschool voor nuttige handwerken, van de gloeilampenfabriek Goossens, Pope & Co., alhier indertijd opgericht door den eerw. heer J. Windhausen, in overleg met en den steun der firma, op Zondag den 3. Februari e.k. haar 12½ jarig bestaan feestelijk herdenken in de school der eerw. Zusters.
# Venloosch Weekblad/Jaargang 18/Nummer 5/De heer J. Speetjens, van Roermond

— De heer J. Speetjens, van Roermond, heeft te Rijssel, in Frankrijk, den tweeden prijs behaald voor het plan van een monumentaal gebouw, dienende voor school te Rouvière, waarvoor zeven prijzen uitgeloofd en tien mededingers waren.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (3 februari 1880) ‘De heer J. Speetjens, van Roermond, [...]’, Het Vaderland, [p. 4].
# Venloosch Weekblad/Jaargang 23/Nummer 16/Op de Antwerpsche tentoonstelling

Op de Antwerpsche tentoonstelling zal eene schilderij prijken van den heer H. Windhausen uit Roermond, een kind voorstellende.
# Venloosch Weekblad/Jaargang 16/Nummer 16/De heer Jean Speetjens van Roermond

— De heer Jean Speetjens van Roermond, die voor twee jaren ook reeds bekroond is, heeft thans aan de academie te Antwerpen, in de eerste afdeeling behaald de prix d’excellence, benevens een zilveren medalje in de bouwkunde, en in de tweede afdeeling een zilveren medalje voor handteekenen, doorzichtkunde enz.

## Overige vindplaatsen

* Anoniem (19 april 1878) ‘De heer J. Speetjens van Roermond [...]’, Het Vaderland, [p. 2].
# Venloosch Weekblad/Jaargang 14/Nummer 23/De heer J. Speetjens van Roermond

— De heer J. Speetjens, van Roermond, heeft aan de Koninklijke Academie voor kunsten te Antwerpen zes zilveren medailles verworven, voor bouwkunst, perspectief, stéréotomie, meetkunde, enz.
# De hut van Oom Tom/Inleiding

Dit is een verkorte uitgave van het beroemde boek van Harriet Beecher Stowe. De bewerker is niet bekend.
* Inleiding
* Oom Tom en kleine Harry worden verkocht - Eliza loopt weg met kleine Harry - De volgende morgen - De achtervolging - Eliza vindt een schuilplaats - Oom Tom neemt afscheid - Jongeheer George en Oom Tom - Eva - Eliza bij de Quakers - Oom Toms nieuwe huis - De brief van Oom Tom - Tante Chloe gaat naar Louisville - George vecht voor zijn vrijheid - Tante Dinah - Topsy - Eva en Topsy - Eva's laatste afscheid - Oom Toms nieuwe meester - Vrijheid voor George en Eliza - Vrijheid voor Oom Tom - Terug in Kentucky
De hut van Oom Tom door HARRIET BEECHER STOWE
Dit verhaal is oorspronkelijk niet geschreven voor kinderen. Het was een boek voor grote mensen, geschreven door een vriendelijke vrouw met heel veel liefde. De vrouw heette Harriet Beecher Stowe en ze vertelde het verhaal aan volwassenen om hen aan het denken te zetten.
Harriet Beecher Stowe woonde in een land waar slaven waren. Dat betekent dat er mannen en vrouwen kon kopen en verkopen alsof ze koeien of paarden waren. De mensen in dat land vonden het zo gewoon om slaven te hebben, dat ze vaak helemaal niet dachten aan het ellendige en ongelukkige leven van de slaven. Maar langzamerhand begonnen de mensen in te zien dat de slavernij iets vreselijks was. De schrijfster van het verhaal was een van die mensen en ze voelde zich alsof die arme zwarte mensen ook kinderen waren. Ze welde hen troosten zoals ze hun eigen troostte als ze verdriet hadden.
Dus schreef ze dit boek over de slaven. Veel van de dingen in dit boek zijn echt gebeurd. Ze vertelde het verhaal om de mensen te laten denken over de wrede manier waarop slaven werden mishandeld, en de mensen dachten erover na. Het boek werd gekocht door mensen in de hele wereld. Degenen die geen Engels konden lezen kochten een vertaling in hun eigen taal. Enige tijd later werden alle slaven vrijgemaakt.
De hut van Oom Tom is een droevig verhaal, maar tegenwoordig zijn er geen slaven die je kunt laten lijden zoals Oom Tom en de andere mensen in het boek, dus we hoeven ons daar geen zorgen meer over te maken. We zouden juist blij moeten zijn omdat we weten dat dit verhaal heeft geholpen om de slaven gelukkig en vrij te maken.
Het verhaal zal vooral voor meisjes interessant zijn, want het toont wat een vrouw kan bereiken. We lezen in de geschiedenis vaak van koningen en koninginnen die grootse dingen deden, maar de vrouw die dit boek schreef was een heel gewone vrouw, zoals jij en ik, en toch verrichtte ze een groots werk door een verhaal te vertellen waarmee ze de geschiedenis veranderde, net zoals veel koningen en koninginnen, misschien zal haar naam nog heel lang bekend blijven.
Omdat het boek eigenlijk niet voor kinderen geschreven is, is er in deze uitgave veel weggelaten of veranderd, maar ik heb toch geprobeerd het verhaal op dezelfde manier te vertellen als Harriet Beecher Stowe, want ik denk dat niemand het beter had kunnen doen.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Het lijk van den heer J. W. v. O.

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]Het lijk van den heer J. W. v. O., ambtenaar ter secretarie van Dodewaard, die sedert eenige dagen werd vermist, is uit de Waal opgehaald.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Een nieuw kabinet

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]— Een nieuw kabinet is te Seoel gevormd, dat natuurlijk uit Japanschgezinde elementen bestaat. Joen-loeng-joel is minister van Oorlog geworden. De Koreanen hebben bevel gekregen, de militaire assignaten der Japanners in betaling aan te nemen. Deze assignaten kunnen echter den 5$^n$ en den 15$^n$ van iedere maand ingewisseld worden.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Evenals in het vorig jaar

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]— Evenals in het vorig jaar, zal bij de a.s. inlijving van lotelingen voor de militie in den tuin van het „Gebouw voor K. en W., brood, koffie, melk, enz. tegen verminderd tarief verkrijgbaar worden gesteld. Sterke dranken zullen niet worden verstrekt. Aan hen, die zulks verlangen, wordt op den dag der inlijving tusschen 8 en 9 uur 25 cents daggeld verstrekt. Er zal streng op worden gelet, of er onder de te inlijven jongelieden ook zijn, die verkeeren onder den invloed van sterke-drank.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Het ministerie van het rijksland

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]Het ministerie van het rijksland heeft de te Parijs verschenen Fransche vertaling van Bilse’s roman verboden, op grond van de Elzas-Lotharingsche perswet.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Het onderzoek, door de Rotterdamsche rechtbank

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]Het onderzoek, door de Rotterdamsche rechtbank ingesteld naar de vergiftigingszaak te Haastrecht, moet geen vermoedens van misdaad aan het licht hebben gebracht. Wel was toevallig de knecht, op den morgen dat de vrouw dood werd gevonden, vertrokken; maar dit moet in geen verband staan met den dood der vrouw. Het lijk is reeds, op last der justitie, ter aarde besteld.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Het reeds meer dan 200 jaren bestaande bankiershuis F. Benkert Vornberger

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]Het reeds meer dan 200 jaren bestaande bankiershuis F. Benkert Vornberger, te Würzburg, is in moeilijkheden; gister pleegde de firmant Michael Vornberger zelfmoord. Men schat het tekort op een 6 ton; maar de moeder van den firmant is rijk en dus kan misschien hulp ten gunste van de schuldeischers verwacht worden.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Het zembassin

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]Het zwembassin in den Goudschensingel te Rotterdam heeft zijn langsten tijd gehad. ’t Wordt opgeruimd. Een nieuw badhuis komt nu in den Kralingsche-Plas.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/Hoog water te Scheveningen

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]Hoog water te Scheveningen: 3 Maart ’s midd. 3 u. 20 min.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/In noordwestelijk Kameroen

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]— In noordwestelijk Kameroen zijn, na de mislukking van de expeditie van graaf Pückler, nog drie Duitschers vermoord en factorijen geplunderd en vernield; ook het station Ossidinge is verwoest. Luitenant Nitschmann is er met een tuchtigings-expeditie op af.
# Haagsche Courant/1904/Nummer 6442/In ’s Rijks Prentenkabinet

* Afkomstig uit de Haagsche Courant, donderdag 3 maart 1904, Tweede blad, [p. 2]. Publiek domein.
[ Tweede blad, 2 ]In ’s Rijks Prentenkabinet te Amsterdam wordt een tijdelijke tentoonstelling gehouden van Nederlandsche houtsneden, van de oudste, die het kabinet bezit, tot de nieuwste toe. De tentoonstelling geeft een zeer interessant overzicht van de houtsnijkunst in Nederland sedert 1500. (Vroegere houtsneden, die meest in boeken als illustraties voorkomen, ontbreken in de verzameling.) Men ziet er de kunst van Jacob Cornelisz, Lucas van Leyden, Cornelis Anthonisz, Goltzius, Jegher, Lievens en anderen; ziet haar bijna geheel vervallen, zoodat nog slechts kinderprenten naar houtsneden gedrukt worden, maar ook weer opkomen als illustratie en in onzen tijd herleven.
# Horatius/Carmina/1, 20

Jij zal hier een eenvoudig Sabijns wijntje drinken, uit niet te grote bekers; een wijntje dat ik eigenhandig in een Griekse kruik gebotteld heb (de kruik heb ik nadien ook zelf gekurkt !), toen jij applaus kreeg in het theater,
mijn dierbare ridder Maecenas. Dat applaus was zo oorverdovend dat de oevers van de rivier van jouw voorvaderen, en tegelijk ook de speelse echo van de Vaticaanse heuvel, die lof naar jou terugkaatste.
Jij zal thuis wel wijn drinken uit Caecubum, en druivennat, verkregen uit een pers uit Cales. Falernische wijnstokken evenwel vinden hun weg niet naar mijn bekers, en ook de wijngaarden uit Formiae doen dat niet.
# Horatius/Carmina/1, 6

"Dapper overwinnaar van de vijand": zo zal Varius je prijzen in zijn verzen -- hij, de zwaan van 't episch vers, weléér Homeros' schepping. Alle wapenfeiten die vechtgrage soldaten onder jouw bevel op schip of paard presteerden zal hij wel vermelden.
Ik probeer het niet, Agrippa, versgewijs jouw daden te beschrijven; ook de erge wrok van Peleus' zoon (die van toegeven niet wou weten) en de reizen over zee van sluwe held Odysseus: niets voor mij hoor; evenmin de grimmige familie van Pelops.
Mijn pen is te eenvoudig voor zo verheven zaken, zolang pudeur, en zolang de Muze die mijn lier beheerst (geen instrument van oorlog), niet toelaat dat ik met mijn zwak talent 't succes van Caesar (wat een man !) én jouw succes verdiende lof ontneem (een misdaad !).
Wie anders nog zou Mars-met-stalen-harnas, zoals het moet, beschrijven, wie anders zou Meriones (van 't stof bij Troje zwart) waardig eren, wie anders (dan Varius) zou passend de lof van Tydeus' zoon zingen (die met Pallas' steun de strijd met 't godenvolk aankon) ?
# Hugo Ball/Gadji beri biba

[[Categorie:]]
* [102]
* gadji beri biba
* gadji beri bimba glandridi laula lonni cadori
* gadjama gramma berida bimbala glandri galassassa laulitalomini
* gadji beri bin blassa glassala laula lonni cadorsu sassala bim
* gadjama tuffm i zimballa binban gligla wowolimai ben beri ban
* o katalominai rhinozerossola hopsamen laulitalomini hoooo
* gadjama rhinozerossola hopsamen laulitalomini hoooo
* gadjama rhinozerossola hopsamen
* blulu tarullala blaulala loooo
* zimzim urullala zimzim urullala zimzim zanzibar zimzalla zam
* elifantolim brussala bulomen brussala bulomen tromtata
* velo da bang bang affalo purzamai affolo purzamai lengado tor
* gadjama bimbalo glandridi glassala zingtata pimpalo ögrögöööö
* viola laxato viola zimbrabim viola uli paluji malooo
* tuffm im zimbrabim negramai bumbalo negramai bumbalo tuffm i zim
* gadjama bimbala oo beri gadjama gaga di gadjama affalo pinx
* gaga di ogaga di ogaga
* gaga di bumbalo bumbalo gadjamen
* gaga di bling blong
* gaga blung
* 102
# Hugo Ball/Katzen und Pfauen

* [101]
* katzen und pfauen
* baubo sbugi ninga gloffa
* siwi faffa
* sbugi faffa
* olofa fafamo
* faufo halja finj
* sirgi ninga banja sbugi
* halja hanja golja biddim
* 101
* [102]
* mâ mâ
* piaupa
* mjâma
* pawapa baungo abugi
* ninga
* gloffalor
* 102
# Horatius/Carmina/1, 9

Je ziet hoe de Soracte daar staat, wit van de hoge sneeuw, hoe de zwoegende bomen de last niet meer áánkunnen en hoe de stromen zijn gestremd door het scherpe vriesweer.
Verdrijf de koude: gooi kwistig nog wat hout op de haard en schenk, Thaliarchus, guller nog dan anders, vierjarige wijn uit die Sabijnse kruik.
Laat de rest maar over aan de goden: zodra dié de winden hebben bedaard die vechten op de kolkende zee, blijven de cipressen stil, en ook de oude essen.
Ga maar niet op zoek naar wat morgen komen gaat. Om het even welke dag het lot je brengen zal: reken die als winst. Ga in je jonge jaren de zoete avontuurtjes niet uit de weg. Dans ...
... zolang dat nukkige grijze haar nog niet dóórbreekt op je groene kruin. Nu is het tijd voor het Marsveld en
voor de pleinen, en voor zacht gefluister -- tegen de nacht aan, op het afgesproken uur.
Nu telt alleen de lieve lach van je lief: giechelend verraadt ze in welk intiem hoekje ze zich verstopt heeft. Pak haar armband, of haar ring (haar vinger geeft wel méé): "bon" voor een volgende keer!