OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Album der Natuur/1858/Harpoeneren

* 'Het "harpoeneren" van Nijlpaarden,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (zevende jaargang (1858), pp. 288. Dit werk is in het publieke domein.
HET »HARPOENEREN" VAN NIJL-PAARDEN.
Daarover geeft c.j. andersson berigt in zijne Reize in Zuid-Afrika, door de bijna onbekende landstreken Damaras en Orvambos. Dat de inboorlingen daar kennis dragen van de grondbeginselen der mechanica, leidt hij af uit de volgende wijze, waarop zij te werk gaan bij het verwonden of dooden en vangen van den Hippopotamus. Dit kolossale dier tilt, naar men weet, bij het gaan, zijne korte en zware pooten slechts zeer weinig op, en schuift als het ware langzaam door het gras en de biezen, wanneer hij aan de oeverkanten der rivieren ronddoolt. Deze eigenschap maakt men zich ten nutte om hem te dooden. Aan een sterken, dwars loopenden tak van eenen boom, minstens 25 voeten boven den grond, hangt men een groot blok hout, dat met steenen bezwaard en van onderen met eenen scherpen harpoen of lanspunt is gewapend, zoodanig op, dat het touw waarmede dit geschiedt, losweg over den gezegden tak wordt geslagen, in eene eenigzins schuinsche rigting naar beneden loopt, aan den voet van den boom, tot op den grond, als het ware bij wijze van een katrol door een wortel-uitsteeksel of anderzins wordt geleid en alsnu, vlak langs den bodem, in het bekende spoor van het Nijlpaard, dwars over zijnen weg wordt uitgespannen en aan de andere zijde van dit spoor vastgemaakt. Bij het voortbewegen van het dier, loopt hij met zijne pooten daartegen, spant alzoo dit touw, trekt het houtblok omhoog tegen den tak en dit valt daarna, op de wijze van eene guillotine, regtlijnig naar beneden, op den rug of kop van het dier, dat alsdan, door den harpoen getroffen, ligtelijk ten prooi van den waakzamen jager wordt. (Kosmos, 1858, No. 1, S. 13.)
# Album der Natuur/1858/Een reusachtige hond

* 'Een reusachtige hond,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (zevende jaargang (1858), pp. 144. Dit werk is in het publieke domein.
EEN REUSACHTIGE HOND.
Voor eenigen tijd bevond zich te Londen een hond, uit New-York aldaar overgebragt door zijnen eigenaar, den heer francis buhler. Deze hond was nog geen jaar oud en dus geenszins volwassen. Desniettegenstaande had hij eene hoogte van 0.96 Ned. el, eene lengte van 2.35 el; de omtrek van zijn ligchaam was 1.04 el, die van zijnen hals 0.63 el en van een zijner voorpooten 0.33 el. Zijn gewigt bedroeg 200 Eng. of ruim 90 Ned. ponden.
# Album der Natuur/1858/Gasverlichting

* 'Gasverlichting in Parijs,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (zevende jaargang (1858), pp. 187. Dit werk is in het publieke domein.
GASVERLICHTING IN PARIJS.
De openbare wegen van Parijs worden thans verlicht door 108,733 gasvlammen. Bij de particulieren, die van gaslicht gebruik maken, rekent men dat er twee millioen gasvlammen branden. De gezamenlijke lengte der gasleidingsbuizen bedraagt 195 mijlen. Bij het oude stelsel van verlichting met olielampen, waarvan de laatste overblijfselen nog in sommige achterstraten, stegen en weinig bezochte doorgangen bestaan, werden 2608 lantarens gebruikt met 5880 lampenbekken.
# Album der Natuur/1858/Elektrische huizen

* 'Elektrische huizen,' werd gepubliceerd in Album der Natuur (zevende jaargang (1858), pp. 352. Dit werk is in het publieke domein.
ELEKTRISCHE HUIZEN.
Op bl. 316 en volg. des vorigen jaargangs van het Album der Natuur, deelden wij eenige bijzonderheden mede aangaande de elektrische verschijnselen, die te New-York door den heer loornis waren waargenomen. Het schijnt, dat deze feiten door vele, vooral Fransche Tijdschriften, zeer waren betwijfeld, een daarvan, de Moniteur des hôpitaux, had er zelfs den spot mede gedreven. Dit laatste is ten aanzien van eenig ongewoon wetenschappelijk feit zeker veel gemakkelijker dan om het te verklaren; maar hoe geestiger men zich daarbij betoont, des te grooter wordt het gevaar van daardoor alleen zich zelven bespottelijk te hebben gemaakt, wanneer ongelukkiglijk het feit, in spijt van allen twijfel, volkomen waar blijkt te zijn. Om dit ten aanzien van het door hem medegedeelde te doen blijken, heeft loornis, behalve eene uitvoerige beschrijving van zijne eigene proefnemingen in den voor elektrische verschijnselen hoogst ongunstigen winter van 1857—58, nog naar Europa gezonden een opstel van den heer st. john, hoogleeraar in de scheikunde te New-York, dat door dezen in eene der vergaderingen van de American association for the advancement of Science, in Mei l.l. te Baltimore is voorgelezen. Al de door L. vroeger beschrevene feiten worden daardoor ten volle bevestigd, zoowel als de verklaring, die wij daarvan mededeelden. Bovendien blijkt het daaruit, dat bij de bijzondere wijze van verwarming der vertrekken, die de voornaamste oorzaak is van de droogte der daarin voorhanden voorwerpen en der lucht daarin, nog eene vrij lage temperatuur der buitenlucht moet komen, om de verschijnselen zeer krachtig te maken. Onder de gunstigste omstandigheden, op den koudsten dag van den vorigen, doorgaans weinig strengen en natten winter, bereikten de vonken eene lengte van 1 ned. duim.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/De zaak van Thomas Castro

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]De zaak van Thomas Castro, alias Arthur Orton, alias Sir Roger Charles Doughty Tichborne zal nog een duchtigen nasleep hebben; naauwelijks is er regtsingang tegen den beschuldigde verleend of er worden twee adressen aan het Parlement aangeboden met het verzoek of het Gouvernement even goed de kosten van de verdediging als van de vervolging wil dragen. Die adressen waren met een menigte namen onderteekend en een daarvan werd zelfs overluid in het Parlement voorgelezen. Daily News wil in deze zaak geen uitzondering zien. Het heeft wel den schijn als of het Gouvernement een geheele batterij op een ongewapend man rigt, doch dit gebeurt altijd , als er een vervolging van staatswege wordt ingesteld. Men heeft nu alles in het werk gesteld om te bewijzen dat de eischer de man niet is, waarvoor hij zich uitgeeft, en waarlijk de beschuldigde kon geen betere handelwijze uitdenken, om zijn zaak nog eenige kans te geven.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/Heden zijn bij het lager onderwijs geëxamineerd

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]Heden zijn bij het lager onderwijs geëxamineerd, voor de Fransche taal, 12 onderwijzers; daarvan werden afgewezen 9, toegelaten 3, als: de heeren J. Akkersdijk, K. Missel en L. Onvlee. Voor de wiskunde, 10 candidaten; daarvan werden afgewezen 4, toegelaten 6, als: de heeren J. Couvée, C. van der Graaf, P. W. van Melaan, K. P. J. Oerder, J. Slavenburg en M. J. van Weltum.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/In de Armonia van Florence leest men

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]In de Armonia van Florence leest men: „Men schrijft aan den heer von Bismarck toe de plannen van Napoleon I, nl. om Duitschland te plaatsen in den toestand waarin Frankrijk zich bevond onder de Regering van dien geduchten oorlogsheld. Maar Bismarck zou, door voorzigtigheid en geslepenheid verkrijgen, wat aan Napoleon I honderd veldslagen gekost heeft. Zijn plan zou wezen Italië en Spanje tot zich te lokken, door hen te plaatsen onder het bestuur van Duitsche Vorsten en zich op een veldtogt tegen Rusland voor te bereiden, maar zonder zich bloot te stellen aan een aftogt gelijk die van Moscou.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/In de vaart van de Mauritskade

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]In de vaart van de Mauritskade viel gister middag een schipper van zijn schuit, door duizeling overvallen, doch hij werd gelukkig door twee zich daar bevindende personen er uitgehaald.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/Deventer, 12 April

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]Deventer, 12 April. Wij vernemen dat, uit het achttal sollicitanten voor de betrekking van directrice aan de Hoogere Burgerschool voor meisjes hier ter stede, door Burg. en Weth. op de voordragt aan den Raad zijn geplaatst: 1o. mevrouw A. E. der Mouw—Zillinger te Zwolle; 2o. mej. P. M. Meijer te Rotterdam; 3o. mevrouw de wed. C. R. Marx—Koek Lis te Arnhem. (D. Ct.)
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/Haarlem, 12 April

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]Haarlem, 12 April. Naar men verneemt, is het bouwen van een nieuw weeshuis voor de Vereenigde Doopsgezinde gemeente bij onderhandsche aanneming gegund aan de heeren Meijer en Dyserinck hier ter stede.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/Heden

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]Heden werd het stoffelijk overschot van een geacht stadgenoot naar zijn laatste rustplaats op Eik-en-Duinen gevoerd. ’t Was dat van den heer Silvester Philippus Pels, die Dingsdag aan zijn betrekkingen en de maatschappij ontviel. De ontslapene was tot in hoogen ouderdom — hij bereikte den leeftijd van 78 jaren, als zijnde den 5n April 1794 te Amsterdam geboren — met grooten ijver, onmiskenbare bekwaamheid en geheele toewijding bij de administratie der posterijen werkzaam; eerst met 1o Maart jl. werd hij van zijn betrekking ontheven. In het jaar 1814 zag hij zich tot klerk, in ’23 tot adjunct-commies en in ’25 tot commies aangesteld, in welken laatsten rang hij in ’31 bij het Ministerie van Finantiën, afdeeling posterijen, werd geplaatst. Tot hoofdcommies bevorderd in 1845, klom hij in ’57 tot referendaris op, om als zoodanig nog vijftien jaren ten dienste van den Staat te arbeiden. Mag de afdeeling posterijen wel een der meest omvangrijke bij het Departement genoemd worden, waar de eischen van de dienst en van het publiek, vooral in de laatste jaren, met den dag schier klommen; de heer Pels was er steeds door zijn helder hoofd en onvermoeide werkzaamheid uitstekend op zijn plaats. Zijn wetenschappelijke en tevens practische opleiding, die zijn plaatsing bij de posterijen vóórafging — hij was toch eerst student aan het Athenaeum Illustre te Amsterdam en daarna verbonden aan het kantoor van een Spaansch handelshuis — bleken een gewenschte voorbereiding te zijn geweest voor zijn optreding bij het vak, dat hij 58 jaren tot eer verstrekte. Zijn voorlichting, waaraan men zooveel verpligt was, werd dan ook niet weinig aan het departement geschat en nu gemist, terwijl hij, door zijn welwillendheid en aangename vormen, hen die onder hem werkten zich tot vrienden maakte, welke indertijd zijn terugtreding en thans niet minder zijn verscheiden ten zeerste zullen betreuren. ’s Mans nagedachtenis zal dus in zegening blijven niet alleen bij zijn gezin, maar ook bij de talrijke vrienden, die hij zich in zijn ambtelijke loopbaan en daar buiten — ook in zijn kerkelijke betrekking bij de Duitsch-Evangelische gemeente — wist te verwerven.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/De voorjaarstournée

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]De voorjaarstournée van Z. Exc. den Commissaris des Konings in deze provincie zal zich dit jaar bepalen tot Dordrecht, waarheen de heer Fock zich Woensdag aanst. begeeft en de omstreken, die de gouverneur Donderdag zal bezoeken.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/Gister namiddag

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]Gister namiddag ten ongeveer twee ure, kwamen aan het Scheveningsch strand, uit een sloepje, negen Engelsche visschers (afkomstig uit Ramsgate), behoorende tot de bemanning van zes kotters, die op eenigen afstand in zee geankerd waren. Deze woeste zeerobben kwamen, zooals dat meermalen geschiedt, het een en ander inkoopen, vooral wat Hollandschen jenever, dien ze dan, om niet bedrogen te worden, steeds proeven en herproeven. ’t Schijnt dat ze gister niet spoedig de zekerheid hadden van de goede qualiteit des jenevers en dus meer dan één glaasje geproefd hadden, zoodat ze zelfs al te lastig werden. In dien toestand kwamen ze, door hun baldadigheden, vooral tegenover de Scheveningsche schoonen, in woordenwisseling met de Hollandsche visschers en weldra sloeg men tot feitelijkheden over. De te Scheveningen dienstdoende afdeeling der Haagsche politie was er dadelijk bij, maar vermogt tegen de ontembare Eugelschen niet veel uit te rigten, zoodat men de hulp der militaire magt en der politie uit de residentie inriep. Deze behoefden echter niet meer handelend op te treden, daar de Scheveningsche politie, ondersteund door den Engelschen consul, den heer Maas, reeds vrede onder de vechtende partijen had weten te stichten, terwijl eenige andere autoriteiten mede hadden bijgedragen tot een vredelievende oplossing van het „internationaal geschil.” Dezen morgen werden de Engelsche visschers per rijtuig van den heer Maas naar het station van den Hollandschen Spoorweg gebragt en vertrokken daarmede naar Rotterdam, omdat de kotters, bij het opkomen van den Noordwesten wind, dezen nacht koers genomen hebben naar Rotterdam, waar zij de visschers uit Ramsgate met hun inkoopen denkelijk weder zullen innemen.
# Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage/Jaargang 205/Nummer 89/Het dagblad la Liberté

* Afkomstig uit het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage, zondag 14 en maandag 15 april 1872, bijvoegsel, [p. 1]. Publiek domein.
[ bijvoegsel, 1 ]Het dagblad la Liberté bevat zeer onrustbarende berigten omtrent den toestand van den Koning van van Zweden.
# Bredero/Boeren Geselschap

BOEREN GESELSCHAP.
Stemme: ’t Waren twee Gebroeders stout, &c.
Arent Peter Gysen, met Mieuwes, Jaap en Leen En Klaasjen, en Kloentjen, die trocken t’samen heen, Na ’t Dorp van Vinckeveen: Wangt ouwe Frangs Die gaf sen Gangs, Die worden of ereen.
Arent Pieter Gysen die was so reyn int bruyn, Sen hoedt met bloem fluwiel die sat hyn vry wat kuyn, Wat scheefjes en wat schuyn, Soo datse bloot Ter nauwer noot Stongt hallif op sen kruyn.
Maer Mieuwes en Leentjen en Jaapje, Klaas en Kloen, Die waren ekliedt noch op het ouwt fitsoen. In ’t root, in ’t wit, in ’t groen, In ’t grijs, in ’t graeuw, In ’t paers, in ’t blaeuw, Gelijck de Huysluy doen.
Als nou dit vollickje te Vinckeveen anquam, Daer vongdese Keesjen en Teunis en Jan Schram En Dirck van Diemerdam, Mit Symen Sloot En Jan de Doot, Met Tijs en Barent Bam.
De Meysjes vande Vecht en vande Vinckebuurt, Die hadden heur tuychje ten wongderlijck eschuurt, O se waren so eguurt! Maer denckt iens : Fy Had lange Sy Heur Ongher-riem ehuurt.
Sy ginghen in ’t selsip: daar worden so eschrangst, Gedroncken, gesongen, gedreumelt, en gedangst, Gedobbelt en gekangst! Men riep om wijn, Het most soo sijn, Elck Boerman was en Langst.
Maer Mieuwes en Trijntje, die soete slechte sloy Die liepen met menkander uytten huys in ’t Hoy, Met sulck geflickefloy, En suck gewroet, Och ’t was soo soet, Mijn docht het was soo moy!
Aelwerige Arent, die trock het ierste mes, Tuege Piete Kranck-hooft en Korselige Kes, Maar Brangt van Kaallenes, Die nam een greep, Hy kreegh een keep, Mit noch een boer vijf ses.
De Meysjes die liepen en lieten dat geschil, Kannen noch kandelaers, noch niet en stonger stil; Maer Kloens die stack en hil Soo dapper uyt Dat een Veen-puyt Daar door ter aerden vil.
Symen nam de rooster, de beusem en de tangh En wurrepse Ebbert en Krelis vuer de wangh Het goetjen gingh sen gangh, Het sy duer ’t glas, Of waer ’t dan was, Mijn blyven was niet langh.
Ghy Heerem ghy Brugers, vroom en wel gemoet, Mydt der Boeren Feesten, sy zijn selden soo soet Of ’t kost yemand zijn bloet, En drinckt met mijn Een roemer Wijn, Dat is jou wel soo goet.
# Bredero/Camer-Liedt

CAMER-LIEDT.
O ghy Geesten kloeck van sinnen In Liefd’ Bloeyende vergaert, Die de Reden-kunst beminnen Sijt ons welkom, lief en waert. Ghy Rymers doorluchtigh, Vol spitscheyt hoogh-vluchtigh, En sindelijck vernuft, Wilt niet langer peynsen, Waer toe dient dit veysen? ’t Is langh genoegh gesuft.
Het lieffelijck redeneeren ’s Menschen ziel lustigh verquickt, Yets goets met vreughde te leeren Over disch niet qualijck schickt. Vrolijcke gedichten Vermaecken en stichten Den aendachtigen man, Die het wel geschreven Hier soeckt te beleven Nae ’t beste dat hy kan.
’t Is loffelijck veel te weten Als het tot Gods eer geschiet: Maer ach! leyder! wy vergeten Meest het geen ons God gebiet. Die van y’le saecken Hier yets grootsch kan maecken, Men tot den Hemel looft, Doch meer is te prysen, Die steets met de wysen Christelijck philosoopht.
Veele dolle droncken wynen Onse tafel niet en ciert, Geen Harten noch wilde Swynen, Phasanten, oft vreemdt gediert: De Vader der Meyren Gaet ons wel stofferen Met smakelijcke visch, Gesoon en gebraden. Inde overdaden, Geen rechte wel-lust is.
Gulsigh eten ofte drincken ’t Reysich lijf te veel vermast, d’Oversorgh de ziel doet sincken In kommer-kans, anghst en last. Hy leeft wel na reden, Die vernoeght in vreden Met ’t geen hem God verlient. Kunt ghy maer stillen U vrecke willen, Ghy hebt al wat u dient.
’t Verkrygen van aertsche wenschen, Geen volkomen rust en brenght: ’t Hert van gier’ge vrecke menschen Is met heb-sieckt steedt vermenght. O doolende blinde! Waent ghy hier te vinde De rust inu veel goet? ’t Sal u dapper misse, Want nieuwers en isse Als in ’t vernoeght gemoet.
Die zyn lust wel kan ghebieden En wel wijss’lijck met maat betoomt, Sijn eerst rechte rijcke lieden, Niet ghelijck den rijckaart droomt Die in overvloede Van zijn aartsche goede Soeckt saligheyd en rust. Die kleyn en wel leven Wert van God gegeven Een eeuwich blije rust.
Ghy Meesters en wyse Heeren Neemt in danck mijn ruyge kunst, Ick en kan u niets vereeren Na de grootheyd van myn gunst. Ick hoop dat u lieden Niet in ’t quaet sult dieden. Of ’t ryemen niet en vloeyt, Laet op heden blijcken, Dat ons Reden-rijcken Alhier In liefde bloeyd.
# Bredero/Ay schoone Dochter Blont

AMOUREUS-LIEDTJEN.
Op de Stem: Indien het claghen can.
Ay schoone Dochter Blont, die ’tHulzel en Paruycken Des Gouden Dagheraets verwelickt en verdooft, Die den Snee witten melc en Lelyen doet duycken Van ’t Silver blancke vel van u Eerwaerdich Hooft,
O Margarieta schoon, o uytghelesen Bloeme, Stroyt uyt u braef vergult en lang Goudt dradich Haer, Dat de Sonne beschaemt verwondert is en hoe me De Roosen en ’t Yvoor zoo Marmelt door malcaer.
Ondect mijn Lief, ontdect t’Meester stuc der natuiren, Dit sonderlinge werck, dit uytnemende raeck, Dees Appel Borstjens hert, dees lieve naghebueren, Die het lustgierich oogh beloven soet vermaeck.
Cust mijn, mijn soete, Ha cust my en cust my weder! Ha ha, ick sterf, ick sterf, de Ziele my ontvlooch! Na uwen adem soet mijn Hert springt op en neder En swoecht noch na de cracht die my u vier ontsooch.
Ick swym, ay my, ick swym, ’t leven wil my ontslippen, Ach ghy ontsuiget mijn dat lieffelijck Ghebloemt, Dat ick te plucken plach van u Purpere Lippen, Van ’t Corael Rijcke Hooft en Roosen velt voornoemt.
Paeyt doch mijn groot verdriet en wilt genae gebruycken, O schoone die myn Ziel volcomelijck bezidt, Geeft my de Bloemkens weer, die so soet geurich ruycken, Gheeft my haer oude cracht, haer leven en haer pit.
Mijn oogen syn verstaart, met schimmer blint geslagen, Belamphert, zoete Lief, u Goddelyck ghesicht; O Vriendelycke Mont, ick en can niet verdraghen U Flonckerighe brant en vonckend’ ooghen licht.
Omhelst my waerde Lief en laet my troost verwerven, Bluscht uyt mijn glimment vier, bluscht uyt mijn heete vlam, Die my op eenen stondt doen leven ende sterven; ’t Waer scha dat onse Vreucht in ’t midden eynde nam.
# Bredero/Bedaart en toeft

AMOUREUS-LIEDT.
Op de Stemme: Psalm 23.
Bedaart en toeft Mijn verbijsterde sinnen, Hoe wel ghy proeft Veel lijdens door dit Minnen, U wel besint, Weest verduldich int lyen. Aanstaan verwint, Soo ’t blijckt tot alle tyen, Dus weest te vreen, Wilt u tot hoope stellen, Laat sorghen gheen Noch pyne u meer quellen.
U starcke cracht, O Minne, uwe zeeden Verheert met macht Mijn ted’re swacke leden. Vernielt met pijn, Door ’t groot ghebreck van lusten, Can ’t ghedacht mijn Nauwelijcx laaten rusten, Soo dat mijn Ziel Hier seer is mee becommert; Met treuren hiel Is mijn jonck hert beslommert.
T’sal aen mijn niet, Maar lief aan Liefde schorten. O Minne siet, Wil toch u Minne storten In myn liefs gront, Op dat weer-liefd’ mach groeyen Na t’recht verbont, Laat reyne Minne bloeyen, Soo sal myn hart Veel beter syn te vreden, So sal de smart Oock lichter syn geleden.
Maar siet o Heer! Het is veer vant verwerven, T’schijnt nu wel eer Dat ick haer nu sal derven. Sy vliet, wanneer Ick haar com te ontmoeten Of vriend’lijck Eer, En heusselijck wil groeten Door ’t hart geneycht Tot dienen en tot eeren, Dus wantrou dreycht Om metter yl te keeren.
Maar schrick of noot Can mijn Liefd’ niet verkouwen, De bleecke doot Sal t’Lichaam eer behouwen Int doncker graf By de verrotten dooden. Gheen wreetheyt straf, Gheen soo ancxtighe nooden, Gheen suur noch soet Kan mijn Liefde vermind’ren, Doch haar ghemoet Dat kan my meest behind’ren.
’t Hart van mijn Vrouw, Was eertijts vol medoogen, En van mijn rou Schreyden haar teere Ooghen, Sy hiel mijn druck In haar hartje met vreesen, En myn geluck, Scheen haar geluck te wesen, Maar doch den tijdt Die ’t alles kan verkeeren, Verkeert in nijt Haar lieffelijck begeeren.