# Statenvertaling (1888) 2 Petrus

| ← 1 Petrus | Statenvertaling (1888) 2 Petrus | 1 Johannes → |
[ 1823 ]
2 Petrus
$^1$ Simeon Petrus, een dienstknecht en apostel van Jezus Christus, aan degenen, die even dierbaar geloof met ons verkregen hebben, door de rechtvaardigheid van onzen God en Zaligmaker, Jezus Christus;
2 Genade en vrede zĳ u vermenigvuldigd door de kennis van God, en van Jezus, onzen Heere;
3 Gelĳk ons Zĳn Goddelĳke kracht alles, wat tot het leven en de godzaligheid behoort, geschonken heeft, door de kennis Desgenen. Die ons geroepen heeft tot heerlĳkheid en deugd;
4 Door welke ons de grootste en dierbare beloften geschonken zĳn, opdat gĳ door dezelve der goddelĳke natuur deelachtig zoudt worden, nadat gĳ ontvloden zĳt het verderf, dat in de wereld is door de begeerlĳkheid.
5 En gĳ, tot hetzelve ook alle naarstigheid toebrengende, voegt bĳ uw geloof deugd, en bĳ de deugd kennis.
6 En bĳ de kennis matigheid, en bĳ de matigheid lĳdzaamheid, en bĳ de lĳdzaamheid godzaligheid.
7 En bĳ de godzaligheid broederlĳke liefde, en bĳ de broederlĳke liefde, liefde jegens allen.
8 Want zo deze dingen bĳ u zĳn, en in u overvloedig zĳn, zĳ zullen u niet ledig noch onvruchtbaar laten in de kennis van onzen Heere Jezus Christus.
9 Want bĳ welken deze dingen niet zĳn, die is blind, van verre niet ziende, hebbende vergeten de reiniging zĳner vorige zonden.
10 Daarom, broeders, benaarstigt u te meer, om uw roeping en verkiezing vast te maken; want dat doende zult gĳ nimmermeer struikelen.
11 Want alzo zal u rĳkelĳk toegevoegd worden de ingang in het eeuwig Koninkrĳk van onzen Heere en Zaligmaker, Jezus Christus.
12 Daarom zal ik niet verzuimen u altĳd daarvan te vermanen, hoewel gĳ het weet, en in de tegenwoordige waarheid versterkt zĳt.
13 En ik acht het recht te zĳn, zolang ik in dezen tabernakel ben, dat ik u opwekke door vermaning;
14 Alzo ik weet, dat de aflegging mĳns tabernakels haast zĳn zal, gelĳkerwĳs ook onze Heere Jezus Christus mĳ heeft geopenbaard.
15 Doch ik zal ook naarstigheid doen bĳ alle gelegenheid, dat gĳ na mĳn uitgang van deze dingen gedachtenis moogt hebben.
16 Want wĳ zĳn geen [ 1824 ]kunstelĳk verdichte fabelen nagevolgd, als wĳ u bekend gemaakt hebben de kracht en toekomst van onzen Heere Jezus Christus, maar wĳ zĳn aanschouwers geweest van Zĳn majesteit.
17 Want Hĳ heeft van God den Vader eer en heerlĳkheid ontvangen, als zodanig een stem van de hoogwaardige heerlĳkheid tot Hem gebracht werd: Deze is Mĳn geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mĳn welbehagen heb.
18 En deze stem hebben wĳ gehoord, als zĳ van de hemel gebracht is geweest, toen wĳ met Hem op den heiligen berg waren.
19 En wĳ hebben het profetische woord, dat zeer vast is, en gĳ doet wel, dat gĳ daarop acht hebt, als op een licht, schĳnende in een duistere plaats, totdat de dag aanlichte, en de morgenster opga in uw harten.
20 Dit eerst wetende, dat geen profetie der Schrift is van eigen uitlegging;
21 Want de profetie is voortĳds niet voortgebracht door de wil eens mensen, maar de heilige mensen Gods, van den Heiligen Geest gedreven zĳnde, hebben ze gesproken.
2 1 En er zĳn ook valse profeten onder het volk geweest, gelĳk ook onder u valse leraars zĳn zullen, die verderfelĳke ketterĳen bedektelĳk invoeren zullen, ook den Heere. Die hen gekocht heeft, verloochenende, en een haastig verderf over zichzelven brengen de;
2 En velen zullen hun verderfenissen navolgen, door welke de weg der waarheid zal gelasterd worden.
3 En zĳ zullen door gierigheid, met gemaakte woorden, van u een koopmanschap maken; over welke het oordeel van over lang niet ledig is, en hun verderf sluimert niet.
4 Want indien God de engelen, die gezondigd hebben, niet gespaard heeft, maar, die in de hel geworpen hebbende, overgegeven heeft aan de ketenen der duisternis, om tot het oordeel bewaard te worden;
5 En de oude wereld niet heeft gespaard, maar Noach, den prediker der gerechtigheid, zĳn achttal bewaard heeft, als Hĳ den zondvloed over de wereld der goddelozen heeft gebracht;
6 En de steden van Sodoma en Gomorra tot as verbrandende met omkering veroordeeld heeft, en tot een voorbeeld gezet dengenen, die goddelooslĳk zouden leven;
7 En den rechtvaardigen Lot, die vermoeid was van den ontuchtigen wandel der gruwelĳke mensen, daaruit verlost heeft;
8 (Want deze rechtvaardige man, wonende onder hen, heeft dag op dag zĳn rechtvaardige ziel gekweld, door het zien en horen van hun ongerechtige werken);
9 Zo weet de Heere de godzaligen uit de verzoeking te verlossen, en de onrechtvaardigen te bewaren tot den dag des oordeels, om ge[ 1825 ]straft te worden;
10 Maar allermeest degenen, die naar het vlees in onreine begeerlĳkheid wandelen, en de heerschappĳ verachten; die stout zĳn, zichzelven behagen, en die de heerlĳkheden niet schromen te lasteren;
11 Daar de engelen in sterkte en kracht meerder zĳnde, geen lasterlĳk oordeel tegen hen voor den Heere voortbrengen.
12 Maar deze, als onredelĳke dieren, die de natuur volgen, en voortgebracht zĳn om gevangen en gedood te worden, dewĳl zĳ lasteren, hetgeen zĳ niet verstaan, zullen in hun verdorvenheid verdorven worden;
13 En zullen verkrĳgen het loon der ongerechtigheid, als die de dagelĳkse weelde hun vermaak achten, zĳnde vlekken en smetten, en zĳn weelderig in hun bedriegerĳen, als zĳ in de maaltĳden met u zĳn;
14 Hebbende de ogen vol overspel, en die niet ophouden van zondigen; verlokkende de onvaste zielen, hebbende het hart geoefend in gierigheid, kinderen der vervloeking;
15 Die den rechten weg verlaten hebbende, zĳn verdwaald, en volgen den weg van Balaam, den zoon van Bosor, die het loon der ongerechtigheid liefgehad heeft;
16 Maar hĳ heeft de bestraffing zĳner ongerechtigheid gehad; want het jukdragende stomme dier, sprekende met mensenstem, heeft des profeten dwaasheid verhinderd.
17 Deze zĳn waterloze fonteinen, wolken van een draaiwind gedreven, denwelken de donkerheid der duisternis in der eeuwigheid bewaard wordt.
18 Want zĳ, zeer opgeblazene ĳdelheid sprekende, verlokken, door de begeerlĳkheden des vleses en door ontuchtigheden, degenen, die waarlĳk ontvloden waren van degenen, die in dwaling wandelen;
19 Belovende hun vrĳheid, daar zĳzelven dienstknechten zĳn der verdorvenheid; want van wien iemand overwonnen is, dien is hĳ ook tot een dienstknecht gemaakt.
20 Want indien zĳ, nadat zĳ door de kennis van den Heere en Zaligmaker Jezus Christus, de besmettingen der wereld ontvloden zĳn, en in dezelve wederom ingewikkeld zĳnde, van dezelve overwonnen worden, zo is hun het laatste erger geworden dan het eerste.
21 Want het ware hun beter, dat zĳ den weg der gerechtigheid niet gekend hadden, dan dat zĳ, dien gekend hebbende, weder afkeren van het heilige gebod, dat hun overgegeven was.
22 Maar hun is overkomen, hetgeen met een waar spreekwoord gezegd wordt: De hond is wedergekeerd tot zĳn eigen uitbraaksel; en de gewassen zeug tot de wenteling in het slĳk.
3 Dezen tweeden zendbrief, geliefden, schrĳf ik nu aan u, in welke [ 1826 ]beide ik door vermaning uw oprecht gemoed opwekke;
2 Opdat gĳ gedachtig zĳt aan de woorden, die van de heilige profeten te voren gesproken zĳn, en aan ons gebod, die des Heeren en Zaligmakers apostelen zĳn;
3 Dit eerst wetende, dat in het laatste der dagen spotters komen zullen, die naar hun eigen begeerlĳkheden zullen wandelen.
4 En zeggen: Waar is de belofte Zĳner toekomst? want van dien dag, dat de vaders ontslapen zĳn, blĳven alle dingen alzo gelĳk van het begin der schepping.
5 Want willens is dit hun onbekend, dat door het woord Gods de hemelen van over lang geweest zĳn, en de aarde uit het water en in het water bestaande;
6 Door welke de wereld, die toen was, met het water van den zondvloed bedekt zĳnde, vergaan is.
7 Maar de hemelen, die nu zĳn, en de aarde, zĳn door hetzelfde woord als een schat weggelegd, en worden ten vure bewaard tegen den dag des oordeels, en der verderving der goddeloze mensen.
8 Doch deze ene zaak zĳ u niet onbekend, geliefden, dat een dag bĳ den Heere is als duizend jaren, en duizend jaren als een dag.
9 De Heere vertraagt de belofte niet (gelĳk enigen dat traagheid achten), maar is lankmoedig over ons, niet willende, dat enigen verloren gaan, maar dat zĳ allen tot bekering komen.
10 Maar de dag des Heeren zal komen als een dief in den nacht, in welken de hemelen met een gedruis zullen voorbĳgaan, en de elementen branden zullen en vergaan, en de aarde en de werken, die daarin zĳn, zullen verbranden.
11 Dewĳl dan deze dingen alle vergaan, hoedanigen behoort gĳ te zĳn in heiligen wandel en godzaligheid!
12 Verwachtende en haastende tot de toekomst van den dag Gods, in welken de hemelen, door vuur ontstoken zĳnde, zullen vergaan, en de elementen brandende zullen versmelten.
13 Maar wĳ verwachten, naar Zĳn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, in dewelke gerechtigheid woont.
14 Daarom, geliefden, verwachtende deze dingen, benaarstigt u, dat gĳ onbevlekt en onbestraffelĳk van Hem bevonden moogt worden in vrede;
15 En acht de lankmoedigheid onzes Heeren voor zaligheid; gelĳkerwĳs ook onze geliefde broeder Paulus, naar de wĳsheid, die hem gegeven is, ulieden geschreven heeft;
16 Gelĳk ook in alle zendbrieven, daarin van deze dingen sprekende; in welke sommige dingen zwaar zĳn om te verstaan, die de ongeleerde en onvaste mensen verdraaien, gelĳk ook de andere Schriften, tot hun eigen verderf.
17 Gĳ dan, geliefden, zulks te voren wetende, wacht u, dat [ 1827 ]gĳ niet door de verleiding der gruwelĳke mensen mede afgerukt wordt, en uitvalt van uw vastigheid; Maar wast op in de genade en kennis van onzen Heere en Zaligmaker Jezus Christus.
18 Hem zĳ de heerlĳkheid, beide nu en in den dag der eeuwigheid.
Amen.