OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Surinaamsche Courant/1838/Nummer 75/Scheeps-tijdingen

* Afkomstig uit de Surinaamsche Courant, 20 september 1838, [p. 1]. Publiek domein.
SCHEEPS-TIJDINGEN.
BINNENGEKOMEN.
Den 16den dezer, Nd. Am. Brik Garnet, Kapt. H. J. Hodge, van Boston, hebbende 30 dagen reis.
# Surinaamsche Courant/1838/Nummer 75/Verjaar-wensch aan een' jongen grutter

* Afkomstig uit de Surinaamsche Courant, 20 september 1838, [p. 1]. Publiek domein.
VERJAAR-WENSCH AAN EEN’ JONGEN GRUTTER.
Nooit worde uw ziel zoo taai als gaar boekweiten gort, Noch vlieg’ ge als stuifmeel op, hoe ge ook weêrsproken wordt; Geen kleur, zoo geel als gierst, zal u de nijd ooit geven, Noch word’ ge als erwtensop zoo rood door toorn gedreven. Bedrieg de menschen niet, gelijk de mosterd doet; Word als geen geele-boon, zoo windrig vat gemoed! Leer van de duiven-boon eenvoudigheid des harten, En heel, als haver-gort, uws naasten leed en smarten! Nooit zij uw tong zoo glad als wit kanariezaad. Wanneer gij twijf’len moet en ’t hart onrustig slaat. En is uw levensdraad zoo broos als lijnzaad-koeken, Leer altijd uwe winst door echte midd’len zoeken! Dat elk als boekweit-meel uw ziel steeds zuiver acht’, En wees, als tarwe-meel, zoo vriendelijk en zacht; Maar rond als parel-gort, en vast als paarde boonen; Zoo moge altoos uw huis een’ ware Grutter toonen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Matrimonio (1)

| ← Fe­de Ma­ri­ta­le. Hou­lijx Trouw | ‘Ma­tri­mo­nio. Hou­lijck’ door Ce­sa­re Ri­pa | Ma­tri­mo­nio. Houw­lijck → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 207-208. Publiek domein.
Matrimonio. Houlijck.
EEn Ionghman van ſijne eerſte melckhayren, die aen de ſlincker hand een goude trouwringh heeft, leunende mette rechter op een ſtock. Matrimonium of Houwlijck is de naeme van een wetlijck werck, dat den Menſch te ſaemen doet vereenigen, en maecktſe tot Man en Vrouwe, gelijck Math. xix wort verhaelt. De gulde Trouwringh bediet getrouwigheyt en ſuyverheyt des gemoeds, die tuſſchen Man en Vrouwe behoort te weſen. En ’t eerſte gebruyck van den Ringh, gelijck Pierius verhaelt, is geweeſt ter gedachte van eenigh beſonder werck uyt te voeren. En wierde dieſelve Ringh oock gemaeckt ter gedachtniſſe van dingen die al te ſnoo waeren. Maer naederhand als de naerſtigheyt en de voorwendingen van de ſtaetſucht en grootsheyt van pracht aenwies, ſoo brachtmen het goud en d’Eedelsteenten ter baen, die men tot een ciersel, aen de handen droegh: ſoo dat de Ringh, ten opſicht van dit eerſte gebruyck, nae der hand, als tot [ 208 ]een Wet is aengenomen, datmen dieſelve tot een teycken van ’t Houwlijck behoorde te draegen, ter gedachtniſſe van datmen de vaſte trouwe, die eenmael belooft was, geduyrigh wilde onderhouden. Het Iock vertoont, dat het Houwlijck de jonge gemoederen betoomt, en maeckt datſe haer ſelve en anderen nut en profijtigh zijn.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Matrimonio (2)

| ← Ma­tri­mo­nio. Hou­lijck | ‘Ma­tri­mo­nio. Houw­lijck’ door Ce­sa­re Ri­pa | Be­ne­vo­len­za & unione Ma­tri­mo­nia­le. […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 208. Publiek domein.
Matrimonio. Houwlijck.
EEn Iongelingh prachtigh met een Iock om den hals, en boeyen aen de beenen, met een gulde Trouwringh aen den vinger, houdende in dieſelve hand een Quee-appel, en onder ſijne voeten een Slange. Door ’t Iock en de Boeyen wort verſtaen, dat het Houlijck een laſtigh en ſeer ſwaer pack voor den Man is, en een hinderpael om in veele handelingen met vryheyt te treden, weſende het Houlijck een verkopinge ſijns ſelfs, en een verbinteniſſe aen een geduerige Wet: boven dit alles iſſet nochtans aengenaem en behaeghlijck, en dat om veele inſichten, doch inſonderheyt om erfgenaemen tot zijne middelen te verkrijgen, diewelcke als rechte erven ſouden zijn, van de goederen, van het goed gerucht, van de eere en van ’t aenſien dat hy in de Stadt heeft verkregen. Nemende deſe laſt daerom aen, datſe, door haer, ſoude werden onderhouden; En om in de Liefde haer vermaeck en vrolijckheyt, die geoorloft is, te plegen. Daerom is hy met een Ringh gemaeckt, ’t welck een teycken is, van voortreflijckheyt en eere-ſtand. De Quee-appel wierde, door ’t bevel van Solon, te Athenen, aen de Bruydegoms vertoont, als zijnde door de vruchtbaerheyt Venus toegewijt: Zy wort oock in veele Medaglien daer toe geſneden, want zy is een bewijs van onderlinge Liefde, gelijck Pierius ſeyt. Deſe worden oock op eenige plaetſen de Eedel-Iuffers toegeworpen, door een Minnekracht en met handkuſſinge van wederſyden. Of veel liever, om dat een Man die vrucht geniet, wanneer hy Wetlijck dat eynde verkrijght, dat door middel van ’t Houwlijck is geoorloft: Weſende anderſins een ſwaere ſonde, die ons van Gods Rijcke vervreemt. De Adderſlange onder ſijne voeten, bediet, dat men alle quaede gedachten met voeten moet treden, die tot ſchaede van ſijn medegeſellinne, met wien hy in ’t Houwlijck verknocht is, ſouden ſtrecken: Vliedende den aert van de Adderſlange, diewelcke door een Minnetochtigh vermaeck, haeren Man doodet, gelijck elders geſeyt is.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Memoria

| ← Genius. Geest | ‘Me­mo­ria. Ge­heugh­nis­se, Ge­dacht­nis­se’ door Ce­sa­re Ri­pa | Me­mo­rie. Ge­heugh­nis­se → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 139. Publiek domein.
Memoria. Geheughniſſe, Gedachtniſſe.
EEn Vrouwe van middelbaer Ouder, hebbende op ’t hoofd een bagge of een kofferken vol juweelen, in ’t ſwart gekleet, treckende mette twee eerſte vingers van de rechter hand aen ’t lelleken van ’t rechter oor, en mette ſlincke hand, houtſe een ſwarte hond. Van middelbaer Ouder iſſe geſtelt, om dat Ariſtoteles ſeght, dat de Menſchen in ’t beſte van haer leven van beter en vaſter memorie zijn, als in d’Ouderdom, en dat door de vergetenheyt, om dat de kindſcheyt ſulx noch niet heeft geleert. Het cierſel op ’t hoofd bediet, dat de Memorie een ſeer getrouwe opſluytſter en bewaertſter is van alle dingen, die onſe ſinnen door de fantaſyen of invallen werden vertoont: en daerom iſſe genaemt een kiſte van Wetenſchap, en van de ſchatten der ziele. Met ſwart iſſe gekleet, om dat deſe verwe vaſtigheyt bediet, waer van voor is geſproken: Weſende dit de memorie eygen, datſe vaſt hout ’t geene den ſinnen is vertoont en ingebeelt. Zy treckt aen ’t lelleken van haer oor, tot vergelijckinge van ’t geene Plinius ſeyt, in ’t diepſte van ’t oor is de plaetſe van de Memorie, ’t welck wy te kennen geven, als men daer aen roert, gelijck Virgilius mede getuyght. De ſwarte Hond is om dieſelve reeden als ’t ſwarte kleed: om dat de Hond een Dier is van een groote Memorie en onthout, gelijck wy door de daeglijxſe eervaringe ſien, want als hy in onbekende wegen gebracht wort, en verre van huys is om weder te keeren, jae waer hy is, ſoo ſal hy ſonder eenigh beraet, den wegh van waer hy is gekomen, wederom in ſlaen. Daerom wordt geſeght, dat wanneer Vlyſſes naer ’t verloop van twintigh Iaren wederom in ſijn Vaderland keerde, dat een Hond, dieder in ſijn vertreck, van hem gelaeten was, hem allereerſt kende, en alle vriendſchap bewees. Waer over oock Socrates by Plato, in ſijne Phœdro ſwoer, by eenen Hond, als dat Phœdrus had van buyten geleert, de geheele Oratie of Vertoogh, die Liſias hadde gemaeckt.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Memorie

| ← Me­mo­ria. Ge­heugh­nis­se, […] | ‘Me­mo­rie. Ge­heugh­nis­se’ door Ce­sa­re Ri­pa | Me­mo­ria gra­ta. […] → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 139. Publiek domein.
Memorie. Geheughniſſe.
EEn Vrouwe met twee aengeſichten, in ’t ſwart gekleet, die in de rechter hand een Penne, en in de ſlincker een Boeck hout. De Memorie is een beſondere gave van de Natuyre, en van veel overleghs en bedenckens, omhelſende daer door alle verledene dingen met den regel der Wijsheyd, ſoo wel in ’t geene geſchiet als ’t geene noch kan gebeuren, en daerom iſſe met twee aengeſichten gemaeckt. Het Boeck met de Penne, betoonen, gelijckmen plagh te ſeggen, dat de Memorie haere volkomentheydt krijght door ’t gebruyck, welck gebruyck voornaementlijck beſtaet of door ’t leſen of door ’t ſchrijven.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Metaphysica (2)

| ← Me­ta­phy­si­ca. Ken­nis­se bo­ven na­tuy­re | ‘Me­ta­phy­si­ca. Bo­ven-na­tuyr­lij­cke ken­nis­se’ door Ce­sa­re Ri­pa | Koet­se of Wa­gen van Vul­ca­nus, voor het Vier → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 274. Publiek domein.
Metaphysica. Boven-natuyrlijcke kenniſſe.
EEn Vrouwe die onder haer ſlincker voet een Globe hout, en met de rechter hand leuntſe aen haer wange, ſtaende ſeer bedacht, en met de ſlincker hand ſtaertſe ofſe iemand wilde wencken of wat beduyden. Door de kloote, wort de geheele Werreld verſtaen, en alle de verderflijcke dingen, dieſe verwerpt, als verachte ſaecken om tegens deſe wetenſchap tegelijcken, die ſich alleen verheft nae Hemelſche en Godlijcke dingen.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Mechanica

| ← Fa­vo­re. Gun­ste, […] | ‘Me­cha­ni­ca. Hand­gre­pen, kon­stigh en swaer Werck­tuygh’ door Ce­sa­re Ri­pa | Odio Ca­pi­ta­le. Haet of Wrock die dood­lijck is → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 191-192. Publiek domein.
Mechanica. Handgrepen, konſtigh en ſwaer Wercktuygh.
EEn bedaeghde Vrouwe met een beknopt kleed, en met een circkel boven op ’t hoofd, recht op ſtaende, die mette rechter hand ſal houden een Sethaeck, Heyblock, &c. en mette ſlincker een Schroeve, op de aerde ſal een Windaes ſtaen. Mechanica is een konſtigh handwerck, datmen doet door de Theorie of ſpieglinge van de Mathematiſche kenniſſe, als Arithmetica, Geometrie en verſcheyden maeten: en bediet een werck dat met konſt gemaeckt is, om boven het Menſchlijck vermogen, met kleyne kracht, ſwaere dingen uyt ſijn plaets te bewegen, weſende dit het ſelve, datmen in groote gebouwſelen gebruyckt, waer door men met verſcheyden inſtrumenten of wercktuygen, de kracht van de Natuyre kan overwinnen, want men haelt met kleyne moeyte, groote ſwaerte van der aerde wegh, en recht daer mede wonderlijcke dingen uyt. Bedaeght wort zy gemaelt, om dat men daer door bequaem is om de reeden te vatten, en daer door eervaeren wort in alle Burgerlijcke en Mechaniſche wercken. Beknopt van kleederen is zy gemaeckt, om dat die in de Mathematiſche dingen beſigh is, moet los en vry zijn, van alle verhinderingen, om dat men te beter, met verſtand en naerſtigheyt, ſijne konſt magh in ’t werck ſtellen. De circkel wort haer op ’t hoofd geſtelt, om te betoonen dat de Mechaniſche [ 192 ]werckingen, meerendeels door de beweginge van den circkel, haer oorſpronck hebben. Alle deſe inſtrumenten en werckgereetſchappen, worden by haer geſtelt, als boven is geſeyt, om dat deſelve krachtige dingen uytvoeren, als daer zijn Windaeſen, Dommekrachten, Heyblocken, Sethaecken, Vijſels, Spillen, Beytels of Wiggen, en meer andere dingen, die boven natuerlijcke krachten uytrechten.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Medicina (1)

| ← In­cli­na­tio­ne. Ge­ne­gent­heyt, […] | ‘Me­di­ci­na. Ge­nees­konst’ door Ce­sa­re Ri­pa | Me­di­ci­na. Ge­nees­konst → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 158. Publiek domein.
Medicina. Geneeskonst.
EEn Vrouwe die oud en bedaeghd is, hebbende op ’t hoofd een Lauwerkrans, in de rechter hand een Haene, en in de ſlincker een ſtock vol quaſten, alwaer een Slange is omgeſlingert. Medicine is een kenniſſe waer door de levende en voedende kranckheden des licchaems, door het toe en afdoen, worden gekent, dat is door aderlaeten en ſuyveren. Bedaeght wort zy geſchildert, om dat de Oude het voor een ſchande hielden, dat die geene, die veertigh Iaeren was gepaſſeert, eenen Medicijn ſoude tot hem roepen, want hy behoorde, als nu, te weeten, wat ſijn natuyre vorderlijck was, vliedende wat quaed is: en alſoo koſte hy met het eene te mijden en het ander te verkieſen, ſich ſelve geneſen. Daerom onderhoud een oud Medicijn door konſt en eervaerentheyt, ſijne tegenwoordige geſontheyt, en verkrijght wederom het geene alreede verlooren is. Haer wort een Lauwerkrans om ’t hoofd gevlochten, om dat deſe boom tegens veele gebreken voorderlijck is. Want de Romeynen plachten op den eerſten dagh Ianuarii aen de nieuwe Magiſtraten eenige Lauwertacken te vereeren, tot een teycken datſe middel hadden, waer mede zy, ’t geheele Iaer door, haere geſontheyt koſten onderhouden: want zy geloofden dat de Lauwer totte geſondheyt ſeer vorderlijck was. De Slange en de Haen, gelijck Feſtus Pompejus verhaelt, zijn ſeer wackere Dieren, en ſoodanigen betaemt het oock dat die geene zijn, die de Medicijne bedienen: En waeren oock de Slangen, by de Oude, een teycken van de geſontheyt. Want gelijck de Slange den ouden huyd afleght, en ſich wederom vernieuwt, alſoo ſchijnen de Menſchen, die geſont geworden zijn, oock weder vernieuwt te weſen. De quaſtige ſtock, bediet de ſwaerwichtigheyt van de Medicine: En de Slange was een uytbeeldſel van Æsculapius, een God van de Medicine, gelijck de Heydenen valſchlijck geloofden.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Medicina (2)

| ← Me­di­ci­na. Ge­nees­konst | ‘Me­di­ci­na. Ge­nees­konst’ door Ce­sa­re Ri­pa | Con­ten­to. Ge­noe­gen → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 158-159. Publiek domein.
Medicina. Geneeskonst.
EEn Vrouwe die daer ſtaet om een Ladder op te klimmen, weſende in ’t groen gekleet, even als een Sybille, hebbende eenige slechte kruyden in de hand, ter ſyden haer ſal een Sonne ſtaen met een Oyevaer, die een taxken grove Marioleyne in den nebbe heeft. De Medicine is een konſt, die gevonden is, uyte eervaerentheydt van eens anders kranckheyt, en die wederom te recht wort geholpen, door de kenniſſe van natuyrlijcke dingen, die van de Medicijns naerſtelijck zijn waergenomen tot des Menſchen geſondheyt. Zy wort geſchildert ofſe een Ladder wilde opklimmen, want door de ſpiegelinge, die een ſeer eedel en hoogh ding is, ſtijghtſe tot het werck der geneſinge, en dat door ’t middel van gemeene en beſondere dingen. [ 159 ] Met groen wortſe gekleet, uyt hope die zy totten krancken heeft, en door de kracht die zy ’t leven mede deelt, dat de krancke begoſt te ontbreecken. Door de grove Marioleyne wordt de ſwackheydt van des Oyevaers mage bewaert, en hierom wortſe van de Egyptenaers tot dit voorſtel gebruyckt, en dat tot een verborgen beeld der Medicine. De Egyptenaers gebruyckten oock daer toe den Vogel Ibis, diewelcke, gelijck elders geſeyt is, met haeren ſnavel haer ſelve een kliſtery kan ſetten, en den buyck ſuyveren: gelijck het Hert, nae dat het den Chameleon ſal hebben gedood, ſoo verdooft hy het venijn, knauwende Lauwerblaeden, ’t welck de Duyve mede doet, om haere kranckheyt te geneſen. De Sonne vertoont, dat de natuyrlijcke kracht van ’t Hert, door de hette van de Sonne, wort begonſtight, door wiens kracht de geſondheyt in alle de leeden des lichaems wort bewaert en onderhouden, en daer boven ſtortſe oock in de kruyden een ſeer groote kracht en eygenſchap: door welck middel de Medicine wort geoeffent.
# Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants/Metaphysica (1)

| ← Cog­ni­tio­ne. Ken­nis­se | ‘Me­ta­phy­si­ca. Ken­nis­se bo­ven na­tuy­re’ door Ce­sa­re Ri­pa | Me­ta­phy­si­ca. Bo­ven-na­tuyr­lij­cke ken­nis­se → |
* Afkomstig uit Cesare Ripa et al. (1644) Iconologia of Uytbeeldinghen des Verstants, Amstelredam: Dirck Pietersz Pers, p. 273-274. Publiek domein.
Metaphysica. Kenniſſe boven natuyre.
EEn Vrouwe met een Hemelſche Globe, en een uyrwerck voor haere voeten, hebbende de oogen verblint, en een kroone op ’t hoofd, maeckende met haere rechter hand, ſoodanige myne, datſe daer mede een diepe ſpieglinge of verwonderinge te kennen geeft, houdende in de ſlincker hand een Scepter, als weſende Koninginne van alle andere Wetenſchappen, die door ’t licht der Natuyre, worden verkregen, en verachtende [ 274 ]alle andere dingen, die de Tijd en het verderf zijn onderworpen, betrachtſe hooge en treflijcke, en dat alleen door de kracht des verſtands, niet paſſende op de ſinnen.
# Volapükel Nedänik

Maandblad tot verspreiding van Volapük in Nederland.
Redacteurs: J. BRAAKMAN, J. A. ADRIAANSE. Bureau: Groote Houtstraat 27, Haarlem.

### Nummer 1 (1 april 1888)

* Aan den Lezer.
* Welk nut heeft onze wereldtaal „volapük”?
* Leni volutels volapüka. (In het Volapük.)
* Algemeene Berichten.
* Particuliere Berichten.
* Tip en Top.
* Bladvulling.
* Bijblad.
* Bijblad: Met stoom! (I)
* Bijblad: Advertentiën.

### Nummer 2 (1 mei 1888)

* Schleyer en zijne Volapük.
* Kijkjes hier en daar.
* Algemeene Berichten.
* „Dat wist ik niet”. Een dialoog uit onze dagen.
* Volapük is de Wereld-Handelstaal!!
* Bladvulling.
* Bijblad: Met stom! (II)
* Bijblad: Langzaam maar zeker (I).
* Bijblad: Advertentiën.

### Nummer 3 (1 juni 1888)

Titel gewijzigd: Volapükan Nedänik
* Noets.
* Voorwaarts! De handen aan den ploeg!
* Twee verwante medeklinkers.
* Lijst der Tidels en Löpitidels Vpa in Nederland.
* Iets over handleidingen.
* Kijkjes hier en daar.
* Met stoom! (III)
* Langzaam maar zeker (II).
* Bericht.
* Correspondentie.
* Advertentiën.
# Volapükel Nedänik/Nummer 1/Algemeene Berichten

    <Volapükel Nedänik
In het tweede blad van „Volapükel nedänik” zal, behalve een artikel, waarin in breede trekken de geschiedenis onzer nieuwe taal zal geschetst worden, een aanvang worden gemaakt met eene methode tot aanleering van volapük, getiteld: „Langzaam maar zeker”. Deze methode is bewerkt door twee hoofdonderwijzers en heeft ten doel de schooljeugd langs geleidelijken en eenvoudigen weg de wereldtaal te doen aanleeren. De taalregels, welke in deze methode zullen worden voorgedragen, moeten met aandacht worden gelzen, terwijl verder de thema's onder de leiding van een onderwijzer kunnen bewerkt worden. Bij de schaarschheid echter van tidels (= onderwijzers) in volapük zou deze methode voor velen zonder nut zijn. Onderstaande heeren verklaren zich echter bereid hierin te voorzien, door op aanvrage de bewerkte thema's en verdere oefeningen te verbeteren, alsmede hier en daar gewenschte inlichtingen te verstrekken enz., mits iedere aanvraag vergezeld gaat van twee blauwe postzegels voor moeite en antwoord.
J. BRAAKMAN, Hillegom. J. A. ADRIAANSE, 's Heerenhoek. B. G. LAMBERTS, Ovezande.
Heren leden der Centrale Nederlandsche Volapük-vereeniging kunnen bij hunne studiën ook van dit aanbod gebruik maken.
In de hoop, dat ook andere tidels-volapüka dit voorbeeld zullen volgen, hebben de heeren J. BRAAKMAN en J. A. ADRIAANSE in hunne plaats van inwoning een cursus voor volapük geopend. Ook in omliggende gemeenten, zoo zich daar ook deelhebbers voor een cursus mochten opdoen, zijn zij volgaarne bereid. Voor Haarlem en omstreken vervoege men zich voor nadere inlichtingen tot het Bureau.
# Volapükel Nedänik/Nummer 1/Tip en Top

    <Volapükel Nedänik
| Tip. | Beste Top, wat doet het mij een genoegen, dat je me eens op komt opzoeken. |
| Top. | Ja, Tip, maar het is noodzakelijk; ik heb je een vreeselijke tijding mede te delen. |
| Tip. | Dat doet mij minder genoegen; maar wat is dat wel voor een tijding? |
| Top. | Het betreft jou persoon. Er is hier ter stede namelijk eene anti-volapük-vereeniging opgericht, welke in haar jongste vergadering de leiders der Centrale Nederlandsche Volapük-vereeniging vogelvrij heeft verklaard. |
| Tip. | Wat zeg je, een complot, dat mij naar het leven staat? |
| Top. | 't Is zoo, Tip, en ik raad je in je belang aan, zoo spoedig mogelijk het land uit te vluchten. |
| Tip. | Neen, beste Top, dat nooit; ik blijf op mijn post. Maar waarvoor toch zoo'n revolutionaire vereeniging in het leven geroepen? |
| Top. | Zooals je begrijpen kan, Tip, zijn het allen anti-volapükisten van de ergste soort, die onze wereldtaal voortdurend van de zwakste zijde beschouwen. Hunne tegenstelling berust hoofdzakelijk op deze drie punten: 1$^{ste}$. Dat als men Fransch of Engelsch kent, men dan ook de heele wereld kan doorreizen, en Volapük dus onnut is. 2$^{de}$. Dat Volapük, bij hare algemeenwording de nationale talen, als van ons klein Nederland, zou verdringen. 3$^{de}$. Dat Volapük niet overeenkomt met het Christelijk gevoel. |
| Tip. | De heeren schijnen dan toch niet erg diepdenkend te zijn. |
| Top. | Och, wat zal ik je zeggen; als ik een schilderstuk aan de achterzijde bezie, hoe zal ik dan kunnen zeggen, dat het prachtig is? |
| Tip. | Zoo is het juist. Maar het eerst epunt is toch dweeperij, een groote leugen? Was je er zelf niet bij tegenwoordig, dat een Franschman in het Central Station te Amsterdam door de conducteurs werd uitgelachen omdat hij geen Hollandsch verstond? en een der aanwezige hem teovoegde: „Blijf in je land, mof, als je ons toch niet kan verstaan!” |
| Top. | Wel zeker, ik heb het zelf gehoord en gezien. Maar hun eerste artikel luidt niet dat men met iedereen kan spreken, er is alleen sprake van reizen. |
| Tip. | Elkander verstaan is toch het voornaamste op eene reis? En die andere twee punten, 't is ook te dom om van te praten! Die twee punten sluiten zich volkomen bij elkander aan. 't Oude deuntje weer! God heeft de spraakverwarring onder het menschdom gemaakt, het moet een Babylon blijven, men mag niet naar één taal streven, 't is tegen de schrifture dus verklaart de anti-volapük-vereeniging. En is het dan niet tegen de schriftuur, om iemand naar het leven te staan? |
| Top. | Dat heb ik ook al gevraagd. Ik heb alles in het werk gesteld, om die anti-volapükisten tot betere gedachten te brengen, maar alles was tevergeefs. Of ik al zei, dat volapük slechts een internationaal verbindingsmiddel was, even als de posterij, de spoorwegen, de telegraaf en verdere uitvindingen van onzen tijd dit zijn, het hielp niets. |
| Tip. | Nu, dan kunnen we er ook niets aan doen. |
| Top. | Ik zal het nog eens beproeven; maar blijf jij binnen, hoor, tot de zaak zoo'n beetje gesust is. Ik zal het je wel komen vertellen. |