OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Lenteklokje

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
Er zijn in Nederland geen populaties meer die hier van nature voorkomen. Vroeger kwam de soort van nature in de omgeving van Oldenzaal voor. Thans is de soort op sommige plaatsen verwilderd (stinzenplant). De cultivar 'Podpolozje' is een selectie die de eigenschappen van var. carpaticum en 'vagneri' combineert: twee bloemen per stengel en geelachtige apicale vlekken.
| Alle families? | Familie: Narcis (Amaryllidaceae) Geslacht: Narcisklokje Soort: Leucojum vernum |
| Geschikt als/voor: | Stinzenplant. |
| Rode lijst. | Deze in het wild voorkomende plant staat op de rode lijst in Nederland en/of België. Dat betekent dat ze kwetsbaar of (bijna) uitgestorven zijn. Zaai of plant ze en verspreid overtollig zaad. |
| Beschermd. | Deze plant is wettelijk beschermd in Nederland en/of België. Dat betekent dat ze (bijna) uitgestorven zijn. Zaai of plant ze en verspreid overtollig zaad. |
| Stengel/Tak: | Circa 20 cm hoge bloemstengel. Uit de bloemstengel komen één, soms twee, bolvormig knikkende bloemen. Hierin onderscheidt de soort zich van het zeldzamere en beschermde zomerklokje (Leucojum aestivum), dat meestal meer dan twee bloemen per stengel heeft. |
| Blad: | Rozet van smalle bladeren. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Het lenteklokje bloeit gewoonlijk twee weken later dan het gewoon sneeuwklokje, niet in de lente dus zoals de naam doet vermoeden, maar in de winter. De bloemen zijn wit en iets breder (2-2,5 cm) dan die van het sneeuwklokje. Zij verschillen van deze van het sneeuwklokje doordat alle zes de tepalen even groot zijn. De tepalen hebben een apicale, groene vlek, die eerder geelachtig is bij var. carpathicum uit het oosten van de verspreiding. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Vochthoudend. Zon Water ◑ - ● ∼ |
| Let op!: | Zowel de bol als de bladeren bevatten giftige alkaloïden. Bij inname kunnen deze onder andere braken en diarree veroorzaken. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Lenteklokje? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| ? | Zie (uit)planten. De bollen, die erg vers moeten zijn, worden best zo snel mogelijk in een vochthoudende grond geplant, in halfschaduw of schaduw. | | | | | | | |
| ? | Zie vermeerderwijze. Een mogelijk alternatief is het delen van de pollen “in het groen” op het einde van de bloeitijd. Deze elegante plant die overigens gemakkelijk te kweken is, past zich goed aan alle soorten grond aan en houdt in het bijzonder van het onderhout. Eens het lenteklokje geacclimatiseerd is, plant het zich gemakkelijk voort via spontane zaailingen. | | | | S | | | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Levensboom

Levensboom (Thuja) is een geslacht van coniferen uit de Cipresfamilie (Cupressaceae). Er zijn vijf soorten, waarvan er twee in Noord-Amerika en drie in Oost-Azië voorkomen. De naam Levensboom danken de bomen aan het groenblijvende gebladerte en het veelvuldige traditionele geneeskrachtige gebruik van deze bomen.
De planten zijn groenblijvend. De bladeren zijn schaalvormig, behalve jonge blaadjes, die naaldachtig zijn. De bladeren worden soms gegeten door larven van motten.
De mannelijke kegels zijn klein en zitten bij de uiteinden van de takjes. De vrouwelijke kegels zijn in het begin ook klein, maar worden later ongeveer 1-2 cm lang en hebben dan zes tot twaalf overlappende, dunne, leerachtige schalen.
Het hout van levensbomen is licht en aromatisch. Het is goed bestand tegen rotting. Het hout wordt gebruikt voor vele doeleinden en is ook in Nederland zeer populair.

## Nog niet beschreven

* Thuja occidentalis
* Thuja standishii
* Thuja koraiensis
* Thuja sutchuenensis
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Leverbloempje

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Ranonkel (Ranunculaceae) Geslacht: Hepatica Soort: Hepatica nobilis |
| Blad: | De bladeren bestaan uit drie lobben; de omtrek herinnert aan die van een lever. De licht leerachtige bladeren zijn aan de bovenzijde groen, aan de onderzijde bruin tot paars. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Maart en april. De 1,5-2,5cm grote bloemen zijn meestal paars, zelden roze of wit. Een bloem telt 6-7-9 of 10 bloembladen. Onder de bloem bevinden zich 3 schutbladen. De bloemen sluiten 's avonds en bij regen. De bloemstelen zijn behaard, en dragen 1 bloem. De bloemen zijn soms gevuld. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 5-15 cm. |
| Geneeskracht: | Wordt als geneeskrachtig gezien bij o.a. lever- of galkwalen. Middeleeuwse kruidenmeesters gebruikten het plantje tegen leveraandoeningen. Modern gebruik in de volksgeneeskunde bevat behandelingen voor puistjes, bronchitis, jicht, traag helende wonden, en lever- of galkwalen. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Leverbloempje? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Leylandcipres

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
De leylandcipres is een hybridesoort uit de cipresfamilie (Cupressaceae) die ontstaan is door spontane bestuiving tussen nootkacipres en montereycipres. Aangezien de leylandcipres steriel is, komen alle huidige exemplaren voor uit de stekken van die enkele exemplaren die door natuurlijke kruisbestuiving ontstaan zijn. Omdat de leylandcipres een heel snelle groeier is, is hij in Europa heel veel in tuinen en parken aangeplant, met name als haagplant.
| Alle families? | Familie: Cipres (Cupressaceae) Geslacht: Cupressus Soort: Cupressus x leylandii |
| Geschikt als/voor: | Haagplant. |
| Stengel/Tak: | De kroon is zuilvormig en loopt naar de top toe in een punt. De boomschors is donkerrood/bruin en heeft diepe groeven. |
| Blad: | De bladeren zijn schubachtig en kunnen verschillende kleuren hebben, afhankelijk van de cultivar. De bladeren zitten bevestigd aan vertakte, gespreide twijgen. |
| Vrucht: | De mannelijke kegels zijn bruin, knotsvormig en zitten aan de toppen van de twijgen. De vrouwelijke kegels zijn bolvormig en groenachtig. Na verloop van tijd worden ze grijs of chocoladebruin en hebben dan een doorsnede van 1-5 cm. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 1500 cm. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Leylandcipres? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Lenteroos

| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Lenteroos? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Leonurus

Leonurus is een geslacht van bloeiende planten in de lipbloemenfamilie. De naam is afgeleid van het Latijnse woord Leo=Leeuw en het Griekse woord Oura=staart. Letterlijk vertaald betekent het woord dus Leeuwestaart.
Het geslacht is verwant aan het geslacht Leonotis.
Het geslacht kent ongeveer 20 soorten, die vooral op het Euraziatische continent voorkomen. In België en Nederland komt maar 1 soort uit dit geslacht in het wild voor..

## Soorten

Algemene kenmerken binnen het geslacht zijn een klokvormige kelk met 5 stekelpuntige tanden. De kroonbuis is korter dan de kelk. De bloem is 2-lippig. De bovenlip is gewelfd en behaard. De meeldraden lopen min of meer parallel.

## Bronnen

* 1 2 Heukels' Flora van Nederland, 23e druk, door Ruud van der Meijden, ISBN 9-789001-583446
* ↑ microscopy-uk
* ↑ engelstalige wikipedia, dd 3-7-2010
* ↑ e-flora of China
* ↑ Excursionsflora von Osterreich, Liechtenstein und Sudtirol, 3e Auflage, door Manfred A. Fischer, Karl Oswald en Wolfgang Adler, ISBN 9-783854-741879
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Lepelblad

Lepelblad (Cochlearia) is een geslacht met circa 30 soorten één-, twee-, en meerjarige planten uit de Kruisbloemenfamilie. Dit in Europa inheemse plantengeslacht komt op het hele noordelijk halfrond in het wild voor. Hoewel nu een vrijwel vergeten keukenkruid, werd Lepelblad in vroegere tijden gewaardeerd om zijn smaak en hoog vitamine C-gehalte. Het was een veelgebruikt kruid om scheurbuik tegen te gaan en in de volksgeneeskunde werden aan de verschillende soorten binnen dit geslacht heilzame werkingen toegedicht. De smaak is kruidig en licht scherp, enigszins vergelijkbaar met waterkers of mosterd. Met name Echt lepelblad, Engels lepelblad en Deens lepelblad werden in de Lage Landen voor deze doeleinden gebruikt.
Door hun hoge zouttolerantie worden deze kruidachtige planten opvallend veel aangetroffen in kuststreken, op bergtoppen en langs kwelders of zoute steppen. Hier hebben zij minder concurrentie van andere planten. De snelle verspreiding van Lepelblad in sommige streken wordt mogelijk gestimuleerd door het grootschalig gebruik van zout om gladheid tegen te gaan.
Zo'n 30 verschillende soorten worden algemeen binnen het geslacht Lepelblad erkend. Over enkele soorten bestaat discussie. Zo werd onder meer Mierikswortel (Armoracia rusticana, synoniem: Cochlearia armoracia) veelal tot het geslacht Lepelblad gerekend en nu doorgaans anders ingedeeld.

## Soorten

* Deens lepelblad (Cochlearia danica)
* Echt lepelblad (Cochlearia officinalis)
* Engels lepelblad (Cochlearia anglica)

## (Nog) niet beschreven

* Cochlearia acutangula
* Cochlearia aestuaria
* Cochlearia alatipes
* Cochlearia aragonensis
* Cochlearia changhuaensis
* Cochlearia cyclocarpa
* Cochlearia fenestrata
* Cochlearia formosana
* Cochlearia fumarioides
* Cochlearia furcatopilosa
* Cochlearia glastifolia
* Cochlearia groenlandica
* Cochlearia henryi
* Cochlearia hui
* Cochlearia lichuanensis
* Cochlearia longistyla
* Cochlearia megalosperma
* Cochlearia microcarpa
* Cochlearia oblongifolia
* Cochlearia paradoxa
* Cochlearia rivulorum
* Cochlearia rupicola
* Cochlearia sessilifolia
* Cochlearia sinuata
* Cochlearia tatrae
* Cochlearia tridactylites
* Cochlearia warburgii
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Leonorus

Meer informatie wordt nog gezocht. Mee helpen? Klik op bewerken.
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Leonorus? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Lewisia

Lewisia is een geslacht uit de posteleinfamilie (Portulacaceae). Het geslacht is genoemd naar de ontdekker Meriwether Lewis (1774–1838). Het geslacht kent meer dan twintig soorten.
De soorten kunnen worden gebruikt in een rotstuin. De planten staan het liefst op het noordoosten. Enkele soorten kunnen de volle zon verdragen. De plant heeft leerachtige bladeren en een lange penwortel. Omdat de plant maar een penwortel heeft, is het moeilijk de planten te verpoten.
De soorten komen uit de Rocky Mountains, dat wil zeggen de Amerikaanse staten Californië, Oregon, Nevada en Washington en de Canadese provincie Brits-Columbia]]. Ze groeien op puinhellingen, op uitstekende richels en zelfs in een semi-woestijnklimaat.

## Lewisia tweedyi

Deze soort is afkomstig uit Brits-Columbia en Washington. De soort groeit in zure grond. De plant bloeit in april en mei met witte of roze bloemen op steeltjes van 5–10 cm.

## Lewisia columbiana (sectie Cotelydon)

Deze soort uit Brits-Columbia heeft een kleine rozet en stengels met vrij kleine bloemen, maar bloeit wel uitbundig. De bloem kan diverse kleuren hebben, waaronder wit, roze en lila. De plant houdt van een lichte schaduw en een poreuze grond.

## Lewisia rediviva (sectie Lewisia)

Deze soort heeft ronde blaadjes. De plant bloeit in april en mei met roze of witte bloempjes. De soort gedijt het beste op een zonnige, warme plaats in een neutrale grond.
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Lidrus

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Paardenstaarten (Equisetaceae) Geslacht: Paardenstaart Soort: Equisetum palustre |
| Wortel: | Heeft een kale wortelstok met in snoeren gerangschikte wortelknollen. |
| Stengel/Tak: | De groene, holle stengel is tot 8 mm dik. De groene tot vliezig witte stengelscheden hebben dikwijls donkerbruine of zwartachtige banden. De tanden van de stengelschede staan vrij. Het eerste lid van de zijtakken is korter dan de bijbehorende stengelschede, in tegenstelling tot de heermoes. |
| Blad: | De in kransen staande bladeren bestaan uit kleine schubben, waarbij de bladscheden grotendeels met elkaar vergroeid zijn tot een stengelschede. |
| Vrucht: | In mei tot juli verschijnen er sporenaren op de top van de stengels of soms aan de zijtakken. De stompe aren zijn tot 3 cm lang en als ze rijp zijn verdrogen ze en vallen daarna af. De aar bestaat uit zeshoekige schubjes waar aan de binnenkant het sporangium met de sporen zich bevinden. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 20-60 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Voedselrijke grond in grasland en in moerassen. Water ≈ |
| Let op!: | Giftig voor runderen. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Lidrus? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| | | | | O | | | | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Savooiekool

| 1 | 2 | 3 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
Er zijn twee soorten, een gele die vrijwel winterhard is en een groene savooiekool die niet winterhard is.
| Alle families? | Familie: Kruisbloemen (Brassicaceae) Geslacht: Kool (geslacht) Soort: Brassica oleracea convar. capitata var. sabauda |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Alle Zon Water Compost: zeer veel ◑ ∼ Kalium: geen |
| Goede buren: | Goede buren voor deze plant: Aardappel, andijvie, boon, citroenkruid, erwt, gemaaid gras, hysop, kamille, munt, rode biet, selderie, wortel. |
| Slechte buren: | Slechte buren voor deze plant: Aardbei, spinazie, sterrekers, tuinboon, tulp, zonnebloem. |
| Lokken: | Deze plant lokt en/of is vatbaar voor Koolvlieg, koolwitje. |
| Recepten: | Recepten vind je in het Kookboek. |
| Vitamine(s) en mineralen: | Savooiekool heeft een hoog vitamine C-gehalte en thiocyanaat, dat een antibiotische werking heeft. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Savooiekool? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| 9 + 2-3 WM | Zie zaaitijd. September- en februarizaai in de koude bak/kas, maartzaai direct in de volle grond. | 5 | 7 | 2 | | 1 | | |
| 3-6 WM | Zie (uit)planten. De septemberzaai uit de bak/kas in maart uitplanten. De februarizaai in april verplanten en de maartzaai in juni. Verplanten mag over 1-2 maanden gespreid worden om diverse oogsten te krijgen. Maak ruime plantgaatjes met organische mest die je een beetje wegduwt. Laat de worteltjes niet in aanraking komen met de mest. | | | | | | 40 | 40 |
| 5-7 | Verzorgen: Als de kool rijp is alvast wat los trekken om barsten tegen te gaan. | | | | | | | |
| 5-11 | Zie oogsten en bewaren. In mei kan je met de oogst van de eerste kolen (die je in de herfst hebt gezaaid) beginnen zodra de omvang naar wens is. Trek hem in zijn geheel uit de grond en bewaar door ondersteboven op te hangen (van de laatste oogst vorstvrij). | | | | | | | |
| 10-11 | Zie vermeerderwijze. Van de laatste oogsten selecteer je op snelle groei en niet gevoelig voor doorschieten of barsten bij het afrijpen. Let ook op een fijne structuur, veel omblad een smalle korte krop en goed bewaarvermogen. Overwinter de kolen op een vorstvrije plek en herplant ze in maart. Neem het losse blad weg . Als de bloemstengel is ontwikkeld neem je de hoofdschermen weg en laat alleen de zijschermen zitten. Een andere methode is de kop van de plant schuin af te snijden en het snijvlak in te smeren met basaltpoeder. Herplant ze op 50 cm afstand en behoud de drie krachtigste scheuten die je steunt. Ook hier neem je de hoofdschermen weg. Ook hier scherm je de bloemzaden af met fijn gaas tegen vogels en verlies. Als de zaden en stengels bruin kleuren, afsnijden en drogen. In januari wrijf je het zaad eruit in een emmer water, het kiemkrachtige zaad zakt dan naar beneden. Snel drogen op absorberend papier. | | | | Z | | | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Schaduwgras

| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Schaduwgras? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Schedegeelster

| 1 | 2 | 3 | 4 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
Er wordt aangenomen dat de schedegeelster een hybride is en ontstaan is uit de soortkruising van de Bosgeelster met de Weidegeelster: Gagea lutea × pratensis.
| Alle families? | Familie: Lelie (Liliaceae) Geslacht: Geelster Soort: Gagea spathacea |
| Rode lijst. | Deze in het wild voorkomende plant staat op de rode lijst in Nederland en/of België. Dat betekent dat ze kwetsbaar of (bijna) uitgestorven zijn. Zaai of plant ze en verspreid overtollig zaad. |
| Wortel: | Twee peervormige bollen die door een gezamenlijke huid omsloten worden. Ook zijn er vaak broedbolletjes aanwezig. |
| Blad: | De twee, tot 1,5 mm brede, grondstandige, lijnvormige bladeren zijn buisvormig en met kleurloze merg gevuld. Het schutblad vormt om de stengel een schede, vandaar de naam schedegeelster. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | April tot mei. Meestal één tot drie (zelden tot vijf), gele bloemen. De bloemdekbladen hebben een stompe of samengetrokken top. De bloemstelen en bloemdekbladen zijn kaal. De bloeiwijze is een schijnscherm. |
| Vrucht: | De vrucht is een doosvrucht. Meestal worden er geen zaden gevormd. Het zaad heeft een mierenbroodje en wordt daardoor door mieren verspreid. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 10-25 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Matig voedselrijk. Zon Water ◔ ◑ ≈ ∼ |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Schedegeelster? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Scheefkelk

Scheefkelk (Arabis) is een geslacht van winterharde planten uit de kruisbloemenfamilie (Cruciferae of Brassicaceae). Er zijn ruim honderd soorten, waarvan sommige meerjarig zijn. Scheefkelk heeft vrij grove bladeren die 's winters aan de plant blijven zitten. Om deze reden is scheefkelk een geschikte tuinplant.
Scheefkelk is laagblijvend en heeft een kussenachtig uiterlijk en is daarom vooral populair in rotstuinen. De bloemen zijn meestal wit, maar roze variëteiten bestaan ook. De rijke bloei vindt plaats van eind maart tot juli, bij sommige soorten zelfs nog langer.

## Kweek

Scheefkelk kan onstuimig groeien. De kweekwijze is dan ook net als bij andere woekerende planten zeer eenvoudig. Optimaal is een half beschaduwde plek op een zand- of kalkrijke bodem. Scheefkelk dient in het najaar of het vroege voorjaar te worden geplant.

## Soorten

In België en Nederland komen de volgende (onder)soorten voor:
* Pijlscheefkelk (Arabis hirsuta subsp. sagittata)
* Ruige scheefkelk (Arabis hirsuta subsp. hirsuta)
* Torenkruid (Arabis glabra)
Een selectie van andere soorten en cultivars:
* Arabis caucasica: niet hoger dan 20 cm, sterke groei, stompe bladeren, witte bloemen.
** Arabis caucasica 'Plena': idem, maar met dubbele witte bloemen.
** Arabis caucasica 'Variegata': idem, maar crèmekleurige bloemen.
** Arabis caucasica 'Sulphurea': idem, maar gele bloemen.
* Arabis ×arendsii: hybride, roze bloemen, verder gelijkend op Arabis caucasica.
* Arabis blepharophylla: zeer laag blijvend, tot 10 cm hoog, compacte groeiwijze, purperroze bloemen, niet geheel winterhard.

## Bronnen

* Wijlen, Ing. A. van. Grote Tuinplanten Encyclopedie, Zuid-Nederlandse Uitgeverij Aartselaar, 1980.
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Schermbloemenfamilie

De Schermbloemenfamilie (Apiaceae of Umbelliferae: beide wetenschappelijke namen zijn toegestaan) is een familie van bedektzadige planten, meestal aromatische met holle stengels. Wereldwijd komen zo'n 3500 soorten voor in ruim 440 geslachten.
De familie bevat enkele zeer giftige soorten zoals de gevlekte scheerling (Conium maculatum) en dodemansvingers (Oenanthe crocata). Maar ook zeer nuttige planten zoals anijs, karwij, venkel, peterselie, pastinaak en wortel vinden we in deze familie. Meerdere soorten, zoals de wilde peen, hebben oestrogene eigenschappen en zijn lang in gebruik geweest als volksmedicijn voor anticonceptie.

## Geslachten

* Aegopodium
* Aethusa
* Akkerscherm (Ammi)
* Anethum
* Astrantia
* Berenklauw (Heracleum)
* Berula
* Bevernel (Pimpinella)
* Cicuta
* Conium
* Crithmum
* Daucus
* Engelwortel (Angelica)
* Falcaria
* Foeniculum
* Goudscherm (Bupleurum)
* Karwij (Carum)
* Kervel (Anthriscus)
* Kruisdistel (Eryngium)
* Moerasscherm (Apium)
* Peterselie (Petroselinum)
* Ribzaad (Chaerophyllum)
* Sanicula
* Smyrnium
* Torkruid (Oenanthe)

## Nog niet beschreven

* Bifora (WP:Bifora)
* Bunium (WP:Bunium)
* Caucalis (WP:Caucalis)
* Conopodium (WP:Conopodium)
* Coriandrum (WP:Coriandrum)
* Cuminum (WP:Cuminum)
* Levisticum (Lavas) (WP:Levisticum)
* Myrrhis (WP:Myrrhis)
* Orlaya (WP:Orlaya)
* Pastinaca (Pastinaak) (WP:Pastinaca)
* Peucedanum (Varkenskervel) (WP:Peucedanum)
* Scandix (WP:Scandix)
* Selinum (WP:Selinum)
* Silaum (WP:Silaum)
* Sium (WP:Sium)
* Torilis (Doornzaad) (WP:Doornzaad)
Voor Hydrocotyle (geslacht Waternavel) zie de Klimopfamilie (Araliaceae).

## Soorten

Soorten kan je vinden in de hoofdstukken over de geslachten.
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Schaafstro

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Paardenstaarten (Equisetaceae) Geslacht: Paardenstaart Soort: Equisetum hyemale |
| Wortel: | Vormt wortelstokken. Vegetatieve voortplanting vindt plaats door middel van wortelstokken. Deze manier van voortplanten stelt veel minder eisen aan de groeiplaats. Eenmaal gevestigd kan de plant zeer lang standhouden, zelfs al verandert het milieu. |
| Stengel/Tak: | De zeer ruwe, donkerblauwe of olijfgroene, holle stengel is 3-6 mm dik. De holte is twee derde of meer van de doorsnee van de stengel. |
| Blad: | De in kransen staande bladeren bestaan uit kleine schubben, waarbij de bladscheden grotendeels met elkaar vergroeid zijn tot een stengelschede. De tot 9 mm lange, grijsgroene stengelscheden omsluiten de stengel zeer stijf. Ze hebben een of twee zwartachtige banden en verdrogen grijswit. De priemvormige, dunvliezige, gekronkelde tanden vallen al vroeg af, waarna de rest van de schede ondiep gekarteld is. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Juni tot augustus. In juni tot augustus verschijnen er sporenaren op de top van de stengels. De aren zijn tot 2,5 cm lang en als ze rijp zijn verdrogen ze en vallen daarna af. Soms stopt de ontwikkeling van de aar voordat hij helemaal tevoorschijn gekomen is, om pas na de winter volledig uit te groeien. Als de planten in sterke schaduw groeien worden meestal geen aren gevormd. De aar is kegelvormig en bestaat uit zeshoekige schubjes waar aan de binnenkant het sporangium met de sporen zich bevinden. |
| Vrucht: | De sporen groeien uit tot bladgroenhoudende voorkiemen (prothallia). Succesvolle kieming vindt vooral plaats in pionier-milieus, met name op open vochtig zand. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 40-90 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Matig voedselarme grond in loofbossen. Water ∼ |
| Goede buren: | Goede buren voor deze plant: gewassen die voorkomen in de kensoort voor het verbond van els en gewone vogelkers (Alno-padion). |
| Gebruik: | Tot het in de tweede helft van de 19e eeuw geleidelijk vervangen werd door het industrieel vervaardigde schuurpapier was schaafstro een van de meest gebruikte schuurmiddelen. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Schaafstro? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| | | | | O | | | | |