OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Atlas van Europa/Oekraïne

Oekraine is een land in Oost-Europa.

## Gegevens

* Talen: Oekraiens
* Hoofdstad: Kiev
* inwoners: 43.922.939$^{(2020)}$
* bevolkingsdichtheid: 75,7/km²
* Munt: Grivna
* Staatshoofd: president Viktor Joesjtsjenko

## Aangrenzende landen

Aangrenzende landen :
| Wit-Rusland | | Rusland |
| Polen Slowakije Hongarije | | Rusland |
| Roemenië Moldavië | (Zwarte Zee) | (Zee van Azov) |
# Atlas van Europa/Portugal

Portugal is een land in het zuiden van europa. Het ligt op het Iberisch schiereiland. Daarnaast behoren ook het eiland Madeira, de eilandengroepen de Azoren en Ilhas Selvagens tot Portugal.

## Gegevens

* Talen: Portugees
* Hoofdstad: Lissabon
* inwonersaantal:10.707.924
* bevolkingsdichtheid: 116,4/km²
* Munteenheid: Euro EUR
* Staatshoofd: president Aníbal Cavaco Silva
# Atlas van Europa/Rusland

Rusland
# Plato/Phaedo

Leven en werk
Plato en Socrates
De dialogen
Euthyphro
Apologie van Socrates
Crito
Phaedo
Cratylus
Theaetetus
Sofist
Staatsman
Parmenides
Philebus
Symposium
Phaedrus
Alcibiades
Tweede Alcibiades
Hipparchus
Minnaars
Theages
Charmides
Laches
Lysis
Euthydemus
Protagoras
Gorgias
Meno
Hippias Major
Hippias Minor
Ion
Menexenus
Clitophon
Staat
Timaeus
Critias
Minos
Wetten
Epinomis
Brieven
Filosofische ideeën
Platonisme
Ideeënleer
Socratische dialoog
Allegorie van de grot
Plato-commentaren
Plato en Griekse religie
Neoplatonisme
Bronvermelding :
Phaedo behoort tot de zogenaamde midden-dialogen van Plato, waarin hij na de socratische dialogen uit zijn eerste periode stilaan zijn eigen denkbeelden naar voren begint te brengen. Thema van de Phaedo: In Philius, een afgelegen gehucht in de Peloponnesus, ontmoet Echecrates een zekere Phaedo van Elis. Deze Phaedo was aanwezig tijdens Socrates' laatste uren. Echecrates dringt erop aan om hem alles te vertellen.
In Phaedo verschijnt de eerste discussie over Plato's Theorie van de Vormen, ook gekend als zijn Ideeënleer. Ook vier argumenten voor de onsterfelijkheid van de ziel en het belang van het leiden van een filosofisch leven komen aan bod.

## Intertekstualiteit

Deze dialoog vormt een dramatische eenheid met Euthyphro (Socrates op weg naar het tribunaal), Apologie (Socrates voor het gerecht) en Crito (Socrates weigert te ontsnappen uit de gevangenis).
# Plato/Parmenides

Leven en werk
Plato en Socrates
De dialogen
Euthyphro
Apologie van Socrates
Crito
Phaedo
Cratylus
Theaetetus
Sofist
Staatsman
Parmenides
Philebus
Symposium
Phaedrus
Alcibiades
Tweede Alcibiades
Hipparchus
Minnaars
Theages
Charmides
Laches
Lysis
Euthydemus
Protagoras
Gorgias
Meno
Hippias Major
Hippias Minor
Ion
Menexenus
Clitophon
Staat
Timaeus
Critias
Minos
Wetten
Epinomis
Brieven
Filosofische ideeën
Platonisme
Ideeënleer
Socratische dialoog
Allegorie van de grot
Plato-commentaren
Plato en Griekse religie
Neoplatonisme
Bronvermelding :
Plato's Parmenides bestaat uit een kritisch onderzoek van de theorie van de Vormen (ook: de Ideeënleer). Deze metafysische en epistemologische leerstellingen werden in vorige dialogen, voornamelijk in de Phaedo, Staat Boek II–X en Symposium, door het personage Socrates verdedigd. Volgens deze theorie is er een eeuwige, onveranderlijke, ondeelbare en niet-zintuiglijke vorm die overeenkomt met elk predikaat of elke eigenschap. Door op de een of andere wijze 'deel te nemen' aan deze Vormen verwerft het particuliere, tijdelijke fenomeen iets van het eeuwige van de Vorm en benadert meer de perfectie van die Vorm die als ideaal geldt. Op een gewoon niveau is een groot voorwerp groot doordat het 'deelneemt' aan de Vorm van Grootheid, en een voorwerp zal mooi zijn doordat het participeert in de Vorm van het Schone. In deze dialoog Parmenides liggen deze doctrines onder vuur, alsof Plato de grenzen en houdbaarheid van zijn eigen theorie wil testen. Zo zullen de sprekers op zoek gaan naar innerlijke tegenstrijdigheden van de theorie van de Ideeën en ook hoe deze misschien kunnen worden vermeden.
Het eerste deel geeft een gesprek weer tussen Zeno en Socrates (127b - 130a), het tweede deel een gesprek tussen Parmenides en Socrates (130a - 135c) en het derde deel en gesprek tussen Parmenides en Aristoteles (136e - 166c).
# Plato/Phaedrus

Leven en werk
Plato en Socrates
De dialogen
Euthyphro
Apologie van Socrates
Crito
Phaedo
Cratylus
Theaetetus
Sofist
Staatsman
Parmenides
Philebus
Symposium
Phaedrus
Alcibiades
Tweede Alcibiades
Hipparchus
Minnaars
Theages
Charmides
Laches
Lysis
Euthydemus
Protagoras
Gorgias
Meno
Hippias Major
Hippias Minor
Ion
Menexenus
Clitophon
Staat
Timaeus
Critias
Minos
Wetten
Epinomis
Brieven
Filosofische ideeën
Platonisme
Ideeënleer
Socratische dialoog
Allegorie van de grot
Plato-commentaren
Plato en Griekse religie
Neoplatonisme
Bronvermelding :
Phaedrus (Grieks: Φαίδρος), geschreven door Plato rond 370 v.Chr., is een dialoog tussen de protagonist Socrates en zijn gesprekspartner Phaedrus, die ook in verschillende andere dialogen opduikt. Ook een zekere Lysias (een bekende Griekse redenaar) wordt geciteerd, maar die komt niet als personage voor.
Samen met de Staat en Symposium, die rond dezelfde tijd geschreven zijn, behoort deze tekst tot de literair meest gewaardeerde dialogen van Plato. Het centrale thema van Phaedrus is de liefde, maar in de discussies komen ook onderwerpen als reïncarnatie, erotiek en de kunst van de retoriek aan bod.

## Setting

In een buitenwijk van Athene loopt Socrates Phaedrus tegen het lijf. Deze komt net van het thuis van Lysias, de zoon van Cephalus, waar Lysias een toespraak over de liefde heeft gehouden. Socrates, die bekent dat hij een zwak heeft voor toespraken over de liefde, wandelt een eindje mee met Phaedrus in de hoop dat deze de toespraak voor hem zal herhalen. Ze zetten zich aan de rand van een beekje onder het gebladerte van plataan, waarop de dialoog van start gaat.
Het ongewone aan de dialoog is de directheid. Niemand introduceert het verhaal. In tegenstelling tot de meeste andere dialogen zoals bijvoorbeeld Symposium waar ook andere aanwezigen zich met het gesprek bemoeien, krijgen we het gesprek uit eerste hand van Socrates en Phaedrus te horen.

## Personages

* Socrates
* Phaedrus
* Lysias
Lysias was een van de drie zonen van Cephalus, de patriarch in wiens huis zich Plato's Politeia afspeelt. In Plato's tijd was hij mogelijk de beroemdste "logo-graphos" ("argumentenschrijver") van Athene. Lysias was een retoricus en sofist van wie ons een verdedigingsrede "Over de moord op Eratosthenes" is overgeleverd. De redevoering is een meesterwerk waarin een man die zijn vrouw vermoordde zich verdedigt door in te roepen dat de wetten van Athene hem daartoe verplicht hadden. Hoe die rechtszaak is afgelopen blijft onbekend.
# Plato/Philebus

Leven en werk
Plato en Socrates
De dialogen
Euthyphro
Apologie van Socrates
Crito
Phaedo
Cratylus
Theaetetus
Sofist
Staatsman
Parmenides
Philebus
Symposium
Phaedrus
Alcibiades
Tweede Alcibiades
Hipparchus
Minnaars
Theages
Charmides
Laches
Lysis
Euthydemus
Protagoras
Gorgias
Meno
Hippias Major
Hippias Minor
Ion
Menexenus
Clitophon
Staat
Timaeus
Critias
Minos
Wetten
Epinomis
Brieven
Filosofische ideeën
Platonisme
Ideeënleer
Socratische dialoog
Allegorie van de grot
Plato-commentaren
Plato en Griekse religie
Neoplatonisme
Bronvermelding :
Philebus is een van Plato's 'late dialogen'. Hij geeft daarin een antwoord op de vraag 'Wat is het Goede'? Philebus, naar wie de dialoog genoemd is, speelt maar een bescheiden rol. De hoofdrollen zijn weggelegd voor Protarchus en Socrates.
Plato argumenteert via het personage van Socrates dat noch plezier, noch verstand op zichzelf met het Goede kunnen worden geïdentificeerd. Immers: niemand zou tevreden zijn met een leven waarin slechts een van beide aanwezig was terwijl het andere volledig ontbrak. Plato stelt daarom voor om het Goede te duiden als proportie, schoonheid en waarheid. Verstand (intelligentie) krijgt een hogere waarde dan plezier omdat het van aard nauwer verwant is met deze drie. Net als in de vorige (midden) -dialogen stelt Plato dat een juist begrip van het Goede dient te worden gefundeerd in de metafysica. Om de rol van plezier in een menselijk leven te kunnen evalueren hebben we een methode nodig die toepasbaar is op alle andere kennisgebieden. Zo dienen we volgens Plato te weten dat alles in een van vier mogelijke categorieën kan worden geplaatst:
* het onbegrensde
* het begrensde
* een vermenging van beide
* en de intelligente schepping van dit mengsel
Stilistisch is de Philebus niet Plato's meest geslaagde dialoog. De humor ontbreekt (met uitzondering van enkele mindere grappen), van de ironie van Socrates is niets te merken, en de personages zijn niet zo sterk uitgebeeld. De opbouw geeft een onzekere indruk en ideeën worden niet scherp omlijnd of uitgewerkt. Protarchus wordt in de dialoog bijvoorbeeld verondersteld om het standpunt van de aanhangers van het genot te verdedigen, maar wordt al snel door de argumenten van Socrates verleid om de andere kant te kiezen. In de loop van het gesprek verandert hij nog enkele keren van mening. Philebus mengt zich zelden in het gesprek, en dan alleen maar om te bevestigen dat hij achter het standpunt van het plezier als het Goede blijft staan. Veel punten blijven onopgehelderd, zoals bijvoorbeeld het indelen van plezier in de 'onbegrensde' categorie terwijl wat later gezegd wordt dat plezier en pijn zetelen in de derde of gemengde categorie. Deze twee beweringen blijven onverklaard, en de lezer blijft daardoor wat in verwarring achter. De algemene indruk die het op een lezer maakt is dat het poëtische element plaats heeft moeten ruimen voor het speculatieve, het filosoferen.
# Biologie/Schooltaalwoorden

De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikibooks. U wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.
aanleiding aanpassen (zich) achtereenvolgens ademhaling afdeling afhangen van afkomstig afscheiden afval allesbehalve als het ware amfibie bacterie bedekken bederven behaard behandeling beheersing beïnvloeden belemmering benodigdheden bescherming beschikbaar beschouwen besmettelijk bevruchten beweeglijk bijbehorend bloedsomloop bloedvat borst bot broeden cel darmen delen (zich) deling dierenrijk dierlijk diersoort deugen dieet divers dodelijk doorgeven doorheen doorlaten eetbaar erfelijk fijnmazig fokken fornuis gebit gedrag geraamte gevoelig gewricht gieten gif giftig graan grofmazig helder hersenen heup hitte holte hygiëne in aanraking met inademen in de gaten indelen in in elkaar zitten ingewanden ingrijpen initiatief inkepen innemen innerlijk insect inspanning instinct isoleren inspannen (zich) invullen inwendig jong (het) kenmerk kiem kieuw klauw klep kleurstof kleven kleverig kloppingen (hart) knarsen kneden knobbel knop kracht kreunen kruid kudde kwalijk kwestie langwerpig ledematen leer leerachtig levenswijze lichaamsbouw lichaamsdeel long maag mannelijk mannetje microscoop natekenen nest nuttig omgeven door omzetten in onbeweeglijk ondermeer onderverdelen in onnauwkeurig ontsteken ontwikkelen (zich) onvolledig onvoorstelbaar oordeel oorzaak oplossing (vloeistof) opslaan ordening orgaan overblijfsel overbrengen overdragen overeenkomen met overlijden overtollig plaatsvinden plantaardig pompen prikkel prikkelend proces proef prompt prooi redelijk reptiel romp rotten samengesteld sap schedel schepping schimmel skelet sober speeksel sponsachtig spuiten stadium stam steel stek stekel stengel stevigheid stomp suggereren thema theorie thermometer toevoegen transport troebel uitdrogen uiterlijk uiterst uitgebloeid uitgroeien tot uitlopen uitsteeksel uitsterven uitwendig vacht van invloed zijn op van te voren vanwaar vastgroeien verbruiken verdampen verdikking verdrogen verkleuren vermijden veronderstellen verschaffen verschrompelen versmelten verspreiding verstopt vertakken (zich) verteren vervoer vervormen verzameling vlies voeden voeden (zich) voeding voldoen aan volkomen volledig voordien voorraad voortbewegen (zich) voortbeweging voortplanten (zich) voortplanting voorzien van vorm vormen (zich) vrijkomen vrouwelijk vrouwtje vrucht vullen (met) waarnemen waarneming wegens wezen wijten aan wild (het) wond worm zaad zaaien zeldzaam zogen zonodig zoogdier zuiveren zuurstof zwak
# Boekenplank:Diversen

* Gender en diversiteit
* Handboek Geo-visualisatie
* In mensentaal
* Inbraakpreventie
* Kookboek
* Papier
* Portaal:Thematisch opgezette woordenboeken
* Veilig op het internet
* Toetsenbank
* Trotski voor beginners
* Vruchtbrengend woordenboek

## Atlas

* Atlas van Europa
* Historische atlas

## Hobby en ontspanning

* Bronsgieten voor beeldhouwers
* Huisdierengids: De tamme rat
* Leer jezelf ecologisch tuinieren
* Mineralen verzamelen
* Modelspoorwegbouw
* Puzzeltocht
* Schaken
* Vakantiereizen
# Boekenplank:Exacte wetenschappen

De gegeven nummers refereren naar het WSBN. Wanneer er vraagtekens staan betekent dit dat het nummer niet bekend is, of dat er nog geen nummer aan het boek toegekend is. Zie de informatieboxen van deze boeken voor meer informatie (het -symbool op de eerste pagina van het boek).
Klik op de pijltjes op of neer om een kolom te sorteren. Klik op de tekst om de oorspronkelijke volgorde te herstellen :
| WSBN | Info | Status | Titel |
| 1.0 | Algemeen | Algemeen | Algemeen |
| 1.0.0.1 | ___ | 1 | Tabellenboek Exact |
| 1.2 | Geografie | Geografie | Geografie |
| | ___ | 4 | Geo-visualisatie |
| 1.3 | Biologie | Biologie | Biologie |
| 1.3.2.1 | ___ | 2 | Celbiologie |
| 1.3.2.1 | ___ | 1 | Biochemie |
| 1.3.4.1 | ___ | 2 | Evolutie |
| 1.4 | Natuurkunde / Fysica | Natuurkunde / Fysica | Natuurkunde / Fysica |
| 1.4.0.1 | ___ | 1 | Natuurkunde Opgaven |
| 1.4.1.2 | ___ | 4 | Fysica |
| 1.4.3.1 | ___ | 1 | Vloeistofmechanica |
| 1.4.3.1 | ___ | 1 | Elektronica |
| 1.5 | Scheikunde / Chemie | Scheikunde / Chemie | Scheikunde / Chemie |
| 1.5.0.1 | ___ | 2 | Chemie Centraal |
| 1.5.0.2 | ___ | 2 | Chemisch rekenen |
| 1.5.0.3 | ___ | 2 | Analytische chemie |
| 1.5.0.5 | ___ | 4 | Basiskennis chemie |
| 1.5.0.6 | ___ | 4 | Basiskennis chemie 2 |
| 1.5.0.7 | ___ | 4 | Basiskennis chemie 3 |
| 1.5.0.8 | ___ | 2 | Basiskennis chemie 4 |
| 1.5.0.9 | ___ | 1 | Basiskennis chemie 5 |
| 1.5.0.10 | ___ | 1 | Basiskennis chemie 6 |
| 1.5.0.11 | ___ | 1 | Wikijunior:De elementen |
| 1.5.0.12 | ___ | 1 | Scheikunde Opgaven |
| 1.5.0.13 | ___ | 3 | Periodiek systeem |
| 1.5.0.14 | ___ | 1 | Elektrochemie voor MBO |
| 1.5.6.1 | ___ | 2 | Organische chemie |
| 1.8 | Wiskunde | Wiskunde | Wiskunde |
| 1.8.0.1 | ___ | 2 | Wiskunde |
| 1.8.0.2 | ___ | 1 | Basisvaardigheden wiskunde |
| 1.8.0.3 | ___ | 1 | Wiskunde Opgaven |
| 1.8.0.4 | ___ | 1 | Wiskunde voor MBO techniek |
| 1.8.1.1 | ___ | 4 | Lineaire algebra |
| 1.8.2.1 | ___ | 2 | Verzamelingen |
| 1.8.4.1 | ___ | 4 | Rekenen |
| 1.8.5.1 | ___ | 2 | Fourieranalyse |
| 1.8.6.1 | ___ | 2 | Discrete Kansrekening |
# Boekenplank:Filosofie

* Bekende filosofen uit de geschiedenis
* Filosofisch onderwijs
* Filosofisch woordenboek
* Geschiedenis van de filosofie
* Heraclitus over de natuur
* Inleiding tot de westerse wijsbegeerte
* Michel de Montaigne
* Plato
* Spinoza Ethica
# Boekenplank:Geschiedenis
## Algemeen

* Historische atlas
* Kunstgeschiedenis
* Heksenvervolging in Europa (1300-1720)
* Sociale geschiedenis van Europa

## Regionale geschiedenis

* Nederlandse geschiedenis

## Naar tijdvak
### Oudheid

* Ab Urbe Condita
* Alexander de Grote
* Griekse mythologie
* Koningen aan de Nijl

## Tijden

* De Prehistorie
* De Klassieke Oudheid
* De Middeleeuwen
* De Nieuwe Tijd
* De Nieuwste Tijd
* Onze Tijd
# Biochemie/Fotosynthese

Fotosynthese is een proces waarbij lichtenergie wordt omgezet in chemische energie. Deze chemische energie wordt uiteindelijk gebruikt voor de vorming van voedingsstoffen zoals glucose. Het is een proces dat plaats vindt in alle levensvormen die beschikken over fotosynthesepigmenten (bv. chlorofyl) zoals planten, sommige bacteriën en wieren. De globale reactie: 6 CO$_2$ + 6 H$_2$O = C$_6$H$_{12}$O$_6$ + 6 O$_2$ waarbij CO$_2$ koolstofdioxide betekent, H$_2$O water, C$_6$H$_{12}$O$_6$ glucose betekent en O$_2$ zuurstof.
# Biochemie/Suikers

In de biochemie is een suiker (ook wel koolhydraat, saccharide of sacharide genoemd) een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen waarbij de waterstof- en zuurstofatomen in een verhouding 2:1 voorkomen. Ook stoffen die afgeleid zijn of met andere atoomtypen en andere verhoudingen, worden wel onder de suikers gerekend. Dit kan zolang ze dezelfde basisstructuur hebben.
# Boekenplank:Levensbeschouwing
## Filosofie

* Bekende filosofen uit de geschiedenis
* Filosofisch woordenboek
* Geschiedenis van de filosofie
* Heraclitus over de natuur
* Michel de Montaigne
* Plato
* Spinoza Ethica

## Religie en esoterie

* Alchemie
* Heksenwoordenboek
* Hekserij
* Hermetische kabbala
* Magie
* Religieus woordenboek
* Tarot
* Wat is occultisme?
* Westerse astrologie
* Westerse esoterie
* Portaal:Esoterie
* New age
# Bekende filosofen uit de geschiedenis/Henry David Thoreau

Henry David Thoreau (Concord (Massachusetts), 12 juli 1817 - aldaar, 6 mei 1862) was een Amerikaans filosoof, bioloog, sociaal criticus en schrijver die, samen met Ralph Waldo Emerson en Margaret Fuller, deel uitmaakte van de in New England ontstane beweging van het transcendentalisme.
Hij is het meest bekend om zijn geschriften over de natuur, met name het semi-autobiografische Walden, waarin hij vertelt over zijn dagelijks leven in een hut aan de oever van Walden Pond, een vijver in de buurt van zijn woonplaats Concord in Massachusetts. In dit werk, maar ook in andere werken over de natuur, zet Thoreau zijn visie uiteen over zelfvoorziening en de noodzaak voor de mens om in harmonie te leven met de natuur. Zijn filosofie van het leven werd in wezen uitgedrukt in de manier waarop hij leefde, in plaats van in een leer of in abstract denken.
Thoreau was een niet aflatend sociaal criticus, vooral met betrekking tot de instelling van de slavernij. Hij ondersteunde in woord en daad de anti-slavernijbeweging in de jaren voorafgaand aan de Amerikaanse Burgeroorlog. Hij bracht ook korte tijd in de gevangenis door omdat hij in een daad van burgerlijke ongehoorzaamheid geweigerd had om zijn belastingen te betalen. Hij geloofde namelijk dat dit steun zou betekenen voor het voeren van een oorlog tegen Mexico (1848), die volgens hem werd uitgevochten in naam van pro- slavernij belangen. Hij sprak ook ter verdediging van de abolitionist John Brown (in A Plea for Captain John Brown, 1860), en schreef een filosofisch traktaat over 'Civil Disobedience' (burgerlijke ongehoorzaamheid). Dit werk zou later zowel Mahatma Gandhi als de Amerikaanse burgerrechtenbeweging inspireren.
Op de leeftijd van slechts vijfenveertig stierf Thoreau, op 6 mei 1862. Zijn graf bevindt zich in het Sleepy Hollow kerkhof in Concord, naast dat van Nathaniel Hawthorne en Emerson.
Thoreaus faam blijft verbonden met Walden, or, Life in the Woods (Boston, 1854) en Excursions (Boston, 1863). Na de dood van Thoreau werden ook gepubliceerd: The Maine Woods (Boston, 1863), Cape Cod (Boston, 1865), A Yankee in Canada (Boston, 1866). In the Atlantic Monthly verscheen in 1862 Walking, Autumn Tints en het essay Wild Apples; en in 1863 Night and Moonlight.
# Bekende filosofen uit de geschiedenis/Harriet Taylor Mill

Harriet Taylor Mill (geboren als Harriet Hardy) (1807 – 1858) was een filosofe en verdedigster van vrouwenrechten. Ze liet niet zo veel werken na, maar leeft vooral verder in de herinnering omwille van de zeer ingrijpende invloed die ze had op haar tweede echtgenoot, de filosoof John Stuart Mill.
Harriet Hardy huwde met haar eerste echtgenoot John Taylor in 1826, toen ze nog maar pas 18 was. Met hem kreeg ze drie kinderen: Herbert, Algernon en Helen. In 1830 ontmoette ze haar toekomstige echtgenoot John Stuart Mill; ze werd aan hem voorgesteld door de voorzitter van de Unitarian congregation (Unitaristische congregatie). John Stuart en zij werden heel hechte vrienden en waarschijnlijk ook geliefden terwijl Harriet nog getrouwd was met John Taylor.
In 1833 leefde ze gescheiden van haar man in een aparte woning, samen met haar dochter, terwijl de vader de hoede kreeg over de twee jongens. Nadat Taylor in 1849 was gestorven, wachtten Harriet en John Stuart Mill nog twee jaar alvorens in 1851 te trouwen. Ze waren op dat ogenblik al 21 jaar vrienden.
John Stuart Mill noemt haar een waardevolle medewerkster aan veel van zijn boeken, in het bijzonder haar bijdrage aan On Liberty. Harriet was daarnaast zelf auteur van eigen werken, waaronder The Enfranchisement of Women, dat in 1851 verscheen. Veel van de ideeën die ze in dit werk naar voor bracht, zou J.S. Mill verder ontwikkelen in The Subjection of Women, dat zeven jaar na haar dood werd gepubliceerd.
Harriet Taylor Mill stierf op 3 november 1858 in Avignon, na een ernstige longontsteking als gevolg van tuberculose. John Stuart Mill, die haar erg apprecieerde, schreef over haar:
* « Was ik maar in staat om aan de wereld ook maar de helft van de grootse gedachten en nobele gevoelens die nu in haar graf rusten mee te delen, dan zou dit een waardevoller bijdrage zijn dan alles wat ik nog zal schrijven zonder de steun en de hulp van haar ongeëvenaarde wijsheid. »
* (Were I but capable of interpreting to the world one half the great thoughts and noble feelings which are buried in her grave, I should be the medium of a greater benefit to it, than is ever likely to arise from anything that I can write, unprompted and unassisted by her all but unrivalled wisdom.)
# Bekende filosofen uit de geschiedenis/Heraclitus

Heraclitus van Efeze (ca. 535-475 v.Chr.) was een presocratische Griekse filosoof uit Efeze, gelegen aan de Ionische kust van het hedendaagse Turkije. Hij stond bekend als "De Duistere" (Grieks: Skoteinos) omwille van de opzettelijke onduidelijkheid en moeilijkheidsgraad van zijn leerstellingen. Heel wat latere filosofen, waaronder Plato, Aristoteles, de stoïcijnen, de kerkvaders en Hegel, zeiden door hem te zijn beïnvloed.
Heraclitus schreef één enkel boek, "Over de natuur", verdeeld in drie verhandelingen: één over het universum, een ander over de politiek en een derde dat handelde over theologie. Van hem komt het denkbeeld van een constant veranderend universum waar toch Logos, orde en orde, aan ten grondslag ligt. De mensen moeten leren inzien dat Logos een verborgen harmonie van tegenstellingen inhoudt.
Zijn uitspraak "Panta rhei, ouden menei", betekent: “Alles stroomt en niets is blijvend.” Een variant hierop luidt: "Je kunt je voet geen tweemaal in dezelfde stroom dompelen". Alles is dus in voortdurende beweging en verandert, net als vuur dat opflakkert en weer uitdooft. De tegenstellingen die daardoor ontstaan leiden tot conflicten waaruit weer wat nieuws kan ontstaan. Dit geeft mogelijkheden tot vooruitgang. Met deze denkbeelden ligt Heraclitus aan de basis van de dialectiek, die veel later door Hegel en Marx zal worden uitgewerkt volgens het schema These-antithese-synthese.