OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Programmeren in TI-83+ Assembly/Input en output/getKey

Een belangrijk element van input is het geven van een toetsaanslag door de gebruiker. Die kun je opvangen met de bcall _getKey en _getCSC, beide belangrijke bcall's.

## _getKey

bcall(_getKey) wacht op een toetsaanslag. Voordat er een toets is ingedrukt, kan het programma dus niet verder. _getKey zet de output (= een toetsnummer van de ingedrukte toets) in het register a.

### De toetscodes

Hoe weet je nu welke waarde van a bij welke toets hoort? Dat gaat gemakkelijk omdat alle toetsen zijn gedefinieerd in ti83plus.inc. Zoek naar keypress equates. Alle toetsen beginnen met een k. Bijvoorbeeld de eerste in ti83plus.inc is kRight. Hierop wordt a dus ingesteld als er op het pijltje naar rechts is gedrukt.

### 2nd en Alpha

_getKey houdt ook rekening met 2nd en Alpha. Dus als er 2nd of Alpha (of Alpha-Alpha, als de lowercase-systeemvlag aanstaat) is ingedrukt, krijg je een andere code in a.

## _getCSC

bcall(_getCSC) werkt op een heel andere manier. Deze bcall wacht niet totdat er een toets ingedrukt is, maar hij bepaalt of er een toets ingedrukt is. Als er geen toets ingedrukt is, loopt het programma gewoon door. Dit is vooral handig in spellen e.d. waarbij het ongewenst is dat het programma stopt totdat er een knop ingedrukt is.
Om verwarring te voorkomen: er is in TI-Basic een commando getKey. Deze lijkt meer op de bcall _getCSC dan op de bcall _getKey!

## Opdracht

Schrijf een programma dat de toetscode van de ingedrukte toets, die door _getKey wordt teruggegeven, naar het scherm schrijft. Dit programma kun je dan direct gebruiken om een toetscode te vinden, mocht je die niet kunnen vinden. Je kunt ook proberen om hetzelfde programma met _getCSC te schrijven.
Versie met _getKey Een mogelijk antwoord zie je hier. Vul de standaardcode zelf aan.
a wordt hier eerst overgezet naar hl, om ervoor te zorgen dat je deze met bcall(_DispHL) gemakkelijk op het scherm kunt schrijven.
Versie met _getCSC Zie de versie met _getKey. Je moet enkele dingen aanpassen, dit kun je zelf doen. Hint: zet _getCSC in een while-loop om ervoor te zorgen dat het programma wacht totdat je een toets ingedrukt hebt. Dus, in pseudocode:
Het antwoord staat achterin het boek.
# Programmeren in TI-83+ Assembly/Input en output

Een programma zonder invoer van de gebruiker is (meestal) waardeloos. Je zou natuurlijk graag invoer van de gebruiker willen leren verwerken. Dat kan in dit deel.
* Logische en bit-instructies
* Strings schrijven
* Karakters schrijven
* getKey
# Programmeren in TI-83+ Assembly/Input en output/Strings schrijven

In hoofdstuk 1 heb je al iets geleerd over het schrijven van strings naar het scherm. In dit hoofdstuk leer je hier wat meer over.

## Grote en kleine tekst

Op de rekenmachine kun je kiezen uit grote en kleine tekst.
* Grote tekst is 8 bij 6 pixels. Deze tekst wordt bijvoorbeeld gebruikt op het basisscherm.
* Kleine tekst heeft een variabele breedte (een breedte die per letter anders is). Deze soort tekst wordt bijvoorbeeld gebruikt op het grafiekenscherm (voor bijvoorbeeld de coördinaten) of als je het TI-Basic-commando Text( gebruikt.

## Grote tekst schrijven

Als je "grote" tekst op het scherm wilt schrijven, gaat dit volgens de volgende methode.
De bcall(_PutS) schrijft grote tekst, die in geheugenplaats (hl) staat, tot de eerste nul, en op plaats CurCol (kolom van tekst) en CurRow (rij van tekst).

### De inhoud van hl naar het scherm schrijven

Met bcall(_DispHL) is het mogelijk om de inhoud van hl op het scherm te schrijven.
De uitvoer is 28553.

## Kleine tekst schrijven

Als je "kleine" tekst op het scherm wilt schrijven gaat dat als volgt:
Dit lijkt natuurlijk erg op de "grote" tekst. Er is één groot verschil: hierbij laad je in (PenCol) en (PenRow) de pixel in waar je wilt gaan schrijven, geteld vanaf de linkerbovenhoek van het scherm.
De bcall(_VPutS) schrijft kleine tekst, die in geheugenplaats (hl) staat, tot de eerste nul, en op plaats PenCol (kolom van pixel) en PenRow (rij van pixel).
# Programmeren in TI-83+ Assembly/Inleiding en inhoudsopgave/Versie voor PDF

Welkom in het wikibook Programmeren in TI-83+ Assembly! Dit boek leert je om te programmeren in de programmeertaal Assembly voor de TI-83+ of de TI-84+. Dit zijn grafische rekenmachines van Texas Instruments. Er is ook een andere programmeertaal op deze rekenmachines, namelijk TI-Basic. (zie het wikibook Programmeren in TI-Basic). Je kunt dit boek in principe doornemen en begrijpen zonder programmeerervaring, maar het wordt wel een stuk makkelijker als je al iets van programmeren weet, zodat ten minste de concepten je bekend voorkomen. Het is bijvoorbeeld een goed idee om van tevoren TI-Basic te leren; dit is een eenvoudige programmeertaal die uitstekend geschikt is om programmeerervaring op te doen.

## Voordelen en nadelen t.o.v. TI-Basic

Assembly heeft een aantal voor- en nadelen ten opzichte van TI-Basic:

### Voordelen

* Assembly is veel sneller dan TI-Basic. Alle geavanceerde spelletjes voor de rekenmachine zou je bijvoorbeeld nooit in TI-Basic kunnen maken, omdat deze programmeertaal daarvoor gewoon te langzaam is.
* Assembly heeft controle over de hele rekenmachine. Je kunt er veel meer mee dan met TI-Basic. De processor wordt namelijk direct aangesproken, zodat je in feite alles kunt doen wat het besturingssysteem ook zou kunnen. Het loont zich dus wel om Assembly te leren. Enkele van de vele dingen die mogelijk zijn met Assembly:
** de run-indicator uit of aan zetten
** tekst wit drukken op een zwarte achtergrond
** nieuwe variabelen maken (bijvoorbeeld lijsten of AppVars) en ze aanpassen
** bij Applications (ook een vorm van Assembly) kun je zelfs de werking van het besturingssysteem aanpassen aan je wensen met zogenaamde Hooks
* Vaak zijn Assembly-programma's ook nog kleiner dan TI-Basic-programma's, tenzij je alleen commando's zoals Disp gebruikt.

### Nadelen

* Assembly moet op de computer geprogrammeerd en gecompileerd worden, voordat het naar de rekenmachine kan worden overgezonden.
* Assembly is veel moeilijker te leren dan TI-Basic. Dit komt omdat heel veel commando's, die in TI-Basic ingebouwd zijn, eigenlijk een hele lijst Assembly-codering bevatten. Denk aan Input; in Assembly moet je zoiets helemaal zelf opbouwen.
* Als een Assembly-programma crasht, is direct het RAM-geheugen gewist (of zelfs erger, als je bijvoorbeeld het besturingssysteem wist met het programma), bij TI-Basic verschijnt er gewoon een foutmelding. Dat komt omdat je de processor bij Assembly direct aanspreekt.
# Verklarende woordenlijst biologie voor het secundair onderwijs/F

A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
* - F -
* Fotosynthese (globaal schema)
* F1-generatie -
* F2-generatie -
* FAD/FADH2 -
* faag -
* fagocyt -
* fagocytose -
* familie -
* feed-back mechanisme -
* fenotype -
* fibrine -
* fibrinogeen -
* filament -
* filtratie in nieren -
* fitness -
* floeem -
* foetus -
* fokken -
* follikel -
* fosfolipide -
* fosfolipidelaag -
* fossiel -
* fossiele brandstoffen -
* fotoautotroof -
* fotosynthese -
* fructose -
* FSH

## F1-generatie

of eerste filiale Dit zijn de nakomelingen van een kruising tussen twee homozygote individuen {{{2}}} die in één erfelijk kenmerk van elkaar verschillen of. Deze nakomelingen zijn allemaal heterozygoot en zijn daarom ook uniform wat het fenotype betreft.

## F2-generatie

of tweede filiale Dit zijn de afstammelingen uit kruisingen tussen individuen van de F1-generatie. Bij deze generatie gebeurt volgens een vaste getalverhouding opsplitsing in genotypen en genotypen.

## FAD/FADH2

Zie Wikipedia

## faag

zie bacteriofaag Zie Wikipedia

### fagocyt

Witte bloedcel die een rol speelt bij de immuniteit omdat ze ziekteverwekkers (pathogenen) opruimt door fagocytose. Zie Wikipedia

### fagocytose

Fagocytose is het proces waarbij het membraan van een cel zich uitstulpt rond vaste deeltjes, zoals andere cellen (bacteriën, bv). Zo belanden deze in een holte binnen het cytoplasma, fagosoom genoemd. Door secretie van afbraakenzymen naar het fagosoom kunnen deze insluitsels afgebroken worden. Zie Wikipedia

## familie

Zie Wikipedia

## feed-back mechanisme

Zie Wikipedia

## fenotype

Zie Wikipedia

## fibrine

Zie Wikipedia

## fibrinogeen

Zie Wikipedia

## filament

Zie Wikipedia

## filtratie in nieren

Zie Wikipedia

### Multimedia

* Animatie over de werking in een nierbuisje

## fitness

Zie Wikipedia

## floeem

Zie Wikipedia

## foetus

Zie Wikipedia

## fokken

Zie Wikipedia

## follikel

Zie Wikipedia

## fosfolipide

Zie Wikipedia

## fosfolipidelaag

Zie Wikipedia

## fossiel

Zie Wikipedia

## fossiele brandstoffen

Zie Wikipedia

## fotoautotroof

Zie Wikipedia

## fotosynthese

Zie Wikipedia

### Multimedia-links fotosynthese

* Filmpje van SchoolTV over de rol van fotosynthese voor het leven op aarde
* Animatie van SchoolTV over licht- en donkerreactie tijdens de fotosynthese

## fructose

Zie Wikipedia

## FSH

Zie Wikipedia
A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Engelse literatuur/William Wordsworth

TIP: Zie ook het wikibook over William Wordsworth
William Wordsworth (Cockermouth, 7 april 1770 - Ambleside, 23 april 1850) was een belangrijk Engels dichter die met Samuel Taylor Coleridge aan de basis lag van het tijdperk van de romantiek in de Engelse literatuur met hun in 1798 gezamenlijk uitgegeven Lyrical Ballads.
Als Wordsworths magnum opus wordt algemeen The Prelude genoemd, een lang semiautobiografisch gedicht over zijn vroege jaren, dat hij een aantal keren redigeerde en uitbreidde. Wordsworth was de Britse Poet Laureate van 1843 tot aan zijn dood in 1850.

## Bibliografie (selectie)
### Poëzie

* An Evening Walk (1793)
* Descriptive Sketches (1793)
* Borders (1795)
* Lines Written Above Tintern Abbey (1798)
* Lyrical Ballads (1798)
* Upon Westminster Bridge (1801)
* Intimations of Immortality (1806)
* Miscellaneous Sonnets (1807)
* Poems I-II (1807)
* The Excursion (1814)
* The White Doe of Rylstone (1815)
* Peter Bell (1819)
* The Waggoner (1819)
* The River Duddon (1820)
* Ecclesiastical Sketches (1822)
* Memorials of a Tour of the Continent (1822)
* Yarrow Revisited (1835)
* The Prelude Or Growth of a Poet's Mind (1799/1805/1850)
* The Recluse (1888)
* The Poetical Works (1949)
* Selected Poems (1959)
* Complete Poetical Works (1971)
* Poems (1977)

### Proza

* Prose Works (1896)
* Literary Criticism (1966)
* Letters of Dorothy and William Wordsworth (1967)
* Letters of the Wordsworth Family (1969)
* Prose Works (1974)
* The Love Letters of William and Mary Wordsworth (1981)

### Essays

* Essay Upon Epitaphs (1810)

## Externe link

* Complete Poetical Works
# Engelse literatuur/Vroegmodern Engels

Met deze term omschrijven we de periode in de ontwikkeling van de Engelse taal vanaf ongeveer het einde van de Middelengelse periode tot 1650. De eerste editie van de King James Bible valt hierin, alsook de werken van William Shakespeare.
# Engelse literatuur/William Shakespeare (1564-1616)

Voortbouwend op vroege Elizabethaanse drama's zoals Gorboduc van Thomas Sackville en Thomas Norton, en The Spanish Tragedy van Kyd – dat het materiaal leverde voor Hamlet – rijst de figuur op van Shakespeare als dichter en toneelschrijver. Hij ontbeerde de universitaire opvoeding die andere tijdgenoten van hem wel hadden genoten, maar dat belette hem niet om zijn talent te ontplooien. Hij schreef gemiddeld twee toneelstukken per jaar en dit gedurende 20 jaar, eerst komedies en historiestukken, daarna tragedies en ten slotte romances. Zijn tragedies kenden veel succes, maar het zijn vooral de stukken die hij op rijpere leeftijd schreef die hem eeuwige literaire roem bezorgden: Hamlet, Romeo and Juliet, Othello, King Lear, Macbeth, Antony and Cleopatra en The Tempest. Shakespeare populariseerde ook het Engels sonnet dat verschilde van de klassieke Italiaanse sonnetvorm. Bij zijn dood in 1616 was slechts de helft van zijn stukken gedrukt. Het ging om 19 quarto's, piraatversies die vaak van bedenkelijke kwaliteit waren. Ongetwijfeld geprikkeld door deze gang van zaken besloten twee van zijn collega-acteurs in 1623 een verzameleditie uit te brengen met 36 van zijn toneelstukken. Deze uitgave, die de titel Comedies, Histories and Tragedies draagt, is gekend als de First Folio. Zonder dit initiatief zouden meesterwerken zoals Macbeth en The Tempest verloren zijn gegaan.
(TIP: zie ook de wikibooks Shakespeares sonnetten en Shakespeares toneelstukken)

## Externe links

* Wil de echte auteur van Shakespeares werken nu opstaan?, weblog De culturalist
* Macbeth, het vervloekte toneelstuk van Shakespeare, weblog De culturalist

## Referenties

* ↑ Thomas Sackville en Thomas Norton maakten in Gorboduc (1561-62) als eersten in de Engelse toneelgeschiedenis gebruik van het blanke vers.
# Engelse literatuur/blank vers

Blank vers is poëzie geschreven in vijfvoetige ongerijmde jamben (pentameters). Het is waarschijnlijk de meest voorkomende en invloedrijke vorm die Engelse poëzie heeft aangenomen sinds de zestiende eeuw en het werd ook bijzonder populair in Duitsland.
Deze dichtvorm werd geïntroduceerd in de 16e eeuw in Italië samen met andere klassieke versvoeten. Giovanni Rucellai was de eerste die de term Versi sciolti (vertaald als blank vers) gebruikte. Vanaf toen werd deze versvoet bijzonder populair in het Italiaanse renaissancedrama: in de komedies van Ludovico Ariosto, L'Aminta van Torquato Tasso, en Il pastor fido van Battista Guarini.
Christopher Marlowe was de eerste Engelse auteur die ten volle gebruikmaakte van de mogelijkheden van blanke verzen. Zijn talent als dichter maakte het tot de dominante versvorm van het Engelse drama in het tijdperk van Elizabeth I en Jacobus I. Het meest indrukwekkende werk in blanke verzen is dat van William Shakespeare, die een groot deel van zijn werk in ongerijmde pentameters schreef. Een ander schitterend hoogtepunt vormt Paradise Lost van John Milton. Miltons blanke verzen kregen op grote schaal navolging in de 18e eeuw met dichters als James Thomson (The Seasons) en William Cowper (The Task). Romantische Engelse dichters als William Wordsworth, Percy Bysshe Shelley en John Keats gebruikten eveneens blank vers en nog later in de 19e eeuw zou Alfred Tennyson zich er intensief op toeleggen. Een voorbeeld hiervan is zijn lange, verhalende gedicht The Princess, alsook Ulysses, een van zijn beroemdste gedichten. Onder de 20e-eeuwse Amerikaanse dichters lieten Hart Crane en Wallace Stevens zich opmerken door het gebruik van blanco vers toen hun tijdgenoten al waren overgestapt op vrije verzen.
Onder invloed van het toen geldende classicisme werden in het Nederlandse taalgebied vertalingen van de blanke verzen van Shakespeare op rijm gezet, al zijn er wel experimenten met rijmloze gedichten aan te wijzen van bijvoorbeeld Hooft en Huygens. Eindrijm werd immers gezien als een voorwaarde voor goede poëzie. Pas in de 18e eeuw kwam hierin stilaan verandering. De eerste Nederlandstalige auteur die het rijmloze vers ging beoefenen was J.S. Bellamy, die echter geen gebruik maakte van de jambische pentameter:
       "Ai zeg, gij stugge Wijsgeer,
       Wat smaalt gij op mijn zangen
       En noemt hen laffe dwaasheid?
       Ik zing alleen van Liefde,"
       (J. Bellamy. Gezangen mijner jeugd, ed. Buijnsters, 1968, p. 5).

## Noten

* ↑ DBNL: Letterkundig lexicon voor de neerlandistiek
# Engelse literatuur/ Rol van tijdschriften en dagbladen

De periode 1830-1880 is een bloeitijdperk voor periodiek verschijnende bladen. Wilkie Collins (uitgever van Dickens' Household Words), merkte op dat hij in Het tijdperk van de dagbladen leefde. De dagbladen kregen een ongekende populariteit en wogen sterk door in de publieke opinievorming. De pers was een macht geworden om rekening mee te houden. Het gevolg was ook dat de zogenaamd lagere klassen gemakkelijker toegang kregen tot kennis die voorheen voorbehouden leek aan de rijkere bevolking. Weekbladen, dagbladen, maandbladen en goedkope romannetjes kenden een enorm succes en werden in grote oplagen verkocht. Bovendien was drukken door de modernere techniek veel goedkoper en sneller geworden. Charles Dickens speelde handig in op deze trend en liet sommige van zijn boeken als een serie verschijnen in zijn eigen tijdschriften. Het tijdschrift "The Cornhill" publiceerde ook Charlotte Brontë's onafgewerkte roman "Emma." Andere schrijvers die werden aangetrokken door dit medium waren onder meer Anthony Trollope, Elizabeth Gaskell, George Eliot en George Meredith. Dickens grootste rivaal was mogelijk William Makepeace Thackeray (1811-1863), die echter moest wachten op het succes van zijn roman Vanity Fair (1847) om soortgelijke erkenning te krijgen.
# Entreprenasium

* 1. Waarom?
* 2. Wat?
* 3. Wie?
* 4. Hoe?
* 5. Waarmee?
* 1. Entreprenasiast
* 2. Klimaat
* 3. Team
* 4. Praktijk
* 5. Middelen
* 1. Jij de Baas
* 2. Jij de Intrapreneur
* 3. Jij de Wereldburger
* 4. Jij de Maatschappij
* 5. Jij de School
* 1. PEP
* 2. Entree
* 3. LOL
* 4. Onderneming
* 5. Prof
* 1. Solidariteit
* 2. Coöperatie
* 3. Burgerschap
* 4. Metacognitie
* 5. Zelfbewust
* 1. Planning
* 2. Creativiteit
* 3. Ondernemendheid
* 4. Eigenaarschap
* 5. Product
* 1. Model
* 2. Prestatie
* 1. Change Agent
* 2. Intrapreneur
* 3. Supporter
* 4. Business Coach
* 5. Examinator
# Onderwijsvorm

* 1. Achtergrond
* 2. Geschiedenis
* 3. Toepassing
* 1. Theorie
* 2. Methode
* 3. Praktijk
# Trotski voor beginners/Hoe ziet de trotskistische radendemocratie eruit

De radendemocratie is de basis van het communisme. Het houdt in dat elke volwassen burger in een raad zit, die meebeslist over zaken die afhangen van het niveau van de raad. Die raden kunnen voor zowel arbeiders zijn, als voor buurtbewoners. In feite is dit een 'permanent referendum', waarbij de regering niet zomaar iets anders kan doen dan het volk wil. Maar zeg dat niet te hard; het ligt eraan hoe dit in de wet is geregeld. Hoeveel ruimte krijgt het volk? Neem de Russische Revolutie maar eens; Lenin predikte constant voor sovjets, "alle macht aan het volk!" Maar toen de Sovjet-Unie eenmaal opgericht was, bedacht Lenin dat een dictatuur de tegenstanders beter kon verslaan dan een democratie dat kon. Misschien dat dit argument in eerste instantie waar was; later pakte dit echter anders uit. Er kwamen wel sovjets, maar daar konden alleen bevoorrechte mensen in komen. Het volk had uiteindelijk dus nauwelijks macht gekregen. Hier is de radendemocratie niet goed tot zijn recht gekomen.
Trotski was op het gebied van de radendemocratie nogal tegenstrijdig; enerzijds hielp hij mee aan de opbouw van de communistische eenpartijstaat van Lenin, anderzijds leverde hij veel kritiek op hem en diens manier van denken en handelen tijdens de Revolutie. Zou Trotski in eerste instantie niet door hebben gehad wat Lenin van plan was? Niemand zal het weten. Maar uit veel van zijn werken die hij na de Revolutie heeft geschreven, blijkt dat hij toch een voorstander is van de radendemocratie. Hier heeft hij namelijk veel over geschreven in positieve zin. Bijvoorbeeld over de sovjets: "Sovjets kunnen slechts dan ontstaan, als de massabeweging in een openlijk revolutionair stadium treedt. Als spil, waarrond tientallen miljoen werkenden zich in hun strijd tegen de uitbuiters verzamelen, worden de sovjets vanaf het ogenblik van hun ontstaan rivalen en tegenstanders van de plaatselijke autoriteiten en vervolgens ook van de centrale regering. Vormt het fabriekscomité een element van de dubbele macht in de fabriek, de sovjets openen een periode van dubbele macht in het land." Hedendaagse trotskisten zeggen met het trotskisme een democratische vorm van communisme te vertegenwoordigen.
# Trotski voor beginners/Waaruit bestaat het trotskistische gedachtegoed

Het gedachtegoed van Trotski wordt in dit boek beschreven aan de hand van de hoofdzaken waarover hij schreef. Zijn ideeën vallen grotendeels samen te vatten aan de hand van zijn boek 'Het overgangsprogramma', waarin hij de overgang van de stalinistische Sovjetrepubliek naar een trotskistische Sovjetrepubliek beschrijft. Zijn standpunten worden in de volgorde van de volgende negen punten behandeld:
* Permanente revolutie
* Glijdende loon- en uurschaal
* Radendemocratie
* Verbond van arbeiders en boeren
* Arbeiderscontrole
* Democratische planeconomie
* Onteigening en nationalisatie
* Emancipatie van vrouw en kind
* Afkeer van o.a. fascisme en kapitalisme
De belangrijkste aanklacht uit 'Het Overgangsprogramma' is volgens Trotski: "De voornaamste beschuldiging, die de Vierde Internationale tegen de traditionele organisaties van het proletariaat richt, is dat ze zich niet van de politiek halfdode bourgeoisie los wil rukken." Trotski was het dus niet eens met de toenmalige gang van zaken in de Sovjet-Unie, blijkt uit dit citaat. Het overgangsprogramma is dus eigenlijk een programma om van de Sovjet-Unie een ware communistische republiek, naar Trotski’s maatstaven te maken. Hier wordt verder op ingegaan in de volgende vragen.
# Trotski voor beginners/Wat had Trotski tegen het fascisme

Trotski liet zijn afkeer van het fascisme het meest merken in 'Het overgangsprogramma' en 'Fascisme: Wat het is en hoe te bestrijden'. In deze werken analyseert Trotski de ontwikkeling van het fascisme in Europa, alsmede wat het communisme daartegen kan uitrichten. In het laatstgenoemde boek stelt hij dat de term 'fascisme' zijn oorsprong in Italië vindt, waar Mussolini zich op dat moment op het hoogtepunt van zijn macht bevindt. Ook stelt hij dat de basis voor het fascisme de middenklasse en de boeren zijn. In de rest van dit boek analyseert hij de fascistische bewegingen in Italië, Duitsland en de VS; om tot slot tot de vraag te komen of een fascistische ontwikkeling onvermijdelijk is; en of, als de crisis er komt, de fascisten of de communisten eerder voorbereid zijn. Trotski laat in zijn boeken blijken dat hij gelooft dat het communisme het fascisme omver kan werpen. Dit gebeurde ook; aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Hij had dit echter eerder verwacht, wat uit het volgende citaat blijkt: "Zodra de [communistische] beweging ergens een massakarakter krijgt, (…) zullen (er) vermoedelijk fabriekscomités ontstaan, nog voor de oude bonzen, vanuit hun kantoren aan de opbouw van vakbonden beginnen: Duitsland zal met sovjets bezaaid zijn, nog voor in Weimar een nieuwe wetgevende vergadering bijeen zal zijn. Hetzelfde geldt voor Italië en de overige totalitaire en landen."Deze verwachting kwam niet uit, zoals iedereen weet.
Drie belangrijke punten van kritiek zijn:
* Mussolini heeft nooit een ideologie gehad.
* De ideologie van Hitler heeft de arbeiders nooit echt aangesproken.
* De verwerping van de rassen- en bloedtheorieën.
Uit naam van de Vierde Internationale schrijft Trotski: "De IVe Internationale verwerpt met afschuw de methoden van een politieke maskerade die de stalinisten […] aanleiding geven, om beurtelings het masker van katholieken, protestanten, joden, Duitse nationalisten en liberalen op te zetten, alleen maar om hun eigen weinig aantrekkelijk gezicht te verbergen. De IVe Internationale treedt altijd en overal onder haar eigen vaandel op. Zij biedt haar programma openlijk aan het proletariaat van de fascistische landen aan. Reeds nu zijn de vooruitstrevende arbeiders van de hele wereld er onwrikbaar van overtuigd dat de val van Mussolini, Hitler, hun agenten en nabootsers ten uitvoer gebracht zal worden onder de leiding van de IVe Internationale."
Trotski brengt het stalinisme dus in verband met het fascisme. Hier gaat de volgende vraag dan ook over.