# Onderwijs in relatie tot P2P/Toetsing aan praktijk en theorie/Vragen: een brug naar P2P
## Vragen: een brug naar P2P

Het werk van elke auteur werd opgehangen aan één concept. Aan de hand van deze concepten is het mogelijk iets te zeggen over de relatie tussen educatie en samenleving. Veel van deze auteurs schrijven tegen de achtergrond van een kapitalistische samenleving. Ze bekritiseren ook de relatie die onderwijs aangaat met een kapitalistische samenleving waar winst en groei voorop staat. Vandaar dat het interessant is om de vraag te stellen of hun kritiek nog stand houdt in een P2P samenleving: spelen hier aspecten van reproductie, culturele reproductie, normalisering, verzet, institutionalisering en vernieuwing? Of spelen ze op een andere manier, in een andere gedaante? Of geven deze auteurs een woordenschat en bril om vragen te stellen bij de relatie tussen educatie en P2P? Dergelijke vragen worden hieronder niet beantwoord, maar integendeel, de lijst met mogelijke vragen wordt verder uitgebreid. Het is niet de bedoeling al de deze vragen te beantwoorden. De vragen hebben de bedoeling om gevoelig te worden voor wat er met P2P op het spel staat. De vragen vormen op die manier ook de brug tussen P2P en de zogenaamde kwesties waar we best rekening houden wanneer het gaat om P2P (leren).

### Durkheim (Parsons): educatie als methodische socialisatie

Moeten we P2P-leren zien als functioneel voor een P2P-samenleving?
Is er wel een hervorming nodig, of moeten we niet wachten op geleidelijke evolutie?

### Bourdieu: educatie (examen) als instrument voor reproductie van ongelijkheid

Heeft een P2P-samenleving (nog) nood aan kwalificerend/examinerend onderwijs?
Staat het examen (kwalificatie) centraal in P2P–leren?
Kan P2P-educatie de reproductie van ongelijkheid vermijden?
Speelt een mogelijke ongelijke verdeling van cultureel (of economisch) kapitaal een rol in P2P?

### Apple: educatie als instrument voor culturele reproductie (doorheen curriculum en klas-interacties)

Welk curriculum (welke kennis) zou belangrijk zijn in een P2P samenleving? Is er (nog) een algemeen en/of vastgelegd curriculum?
Kunnen P2P-relaties hegemonie in educatie doorbreken? Of kunnen P2P relaties in educatie ook zelf reproducerend werken omdat ze hun eigen verborgen curriculum hebben?
Kan P2P in educatie en met betrekking tot het curriculum de reproductie van ongelijkheid/ongelijke verdeling vermijden?
Kan P2P naast de maximalisatie van kennisproductie ook een maximalisatie van kennisverdeling realiseren? Of impliceert P2P (in de economie én in educatie) dat maximalisatie niet langer centraal staat?

### Willis: school als strijdtoneel, socialisering en tegenreacties

Zijn er vandaag vormen van verzet/tegencultuur (in educatie) die zich baseren op P2P? Is dit verzet functioneel voor het kapitalisme of niet?
Zijn er vandaag vormen van verzet/tegencultuur (in educatie) die ingaan tegen P2P en die precies het kapitalisme willen verdedigen?
Kan je vanuit P2P(-educatie) mee een rol spelen het produceren van zaken, maar zonder meteen ook consument te zijn (en dus niet op winst/inkomen gericht)?

### Foucault: school en normaliserende macht

Welke normaliserende micro-sturing (oordelen, examen, architectuur, …) maakt dat P2P (on)mogelijk is?
Kunnen we in educatie zonder normaliserend oordeel/examen, zonder belonen?
Is een normaliserende micro-sturing eigen aan P2P? Is P2P leren op een tactische manier productief voor een P2P samenleving?
Welke discipline, aandacht en vorming is nodig voor een P2P-samenleving?

### Illich: school en institutionele macht (radicale monopolisering)

Is de institutionele logica in educatie (leerlingen leren van experten) vandaag te sterk voor een ontvankelijkheid voor P2P(leren)?
Moeten we meer denken aan ‘leren-productie/creatieve inbreng’ (dus een actieve bijdrage) in de plaats van enkel aan ‘leren-consumeren/behoefte’ (en dus passieve afname)?
Was Illich (met zijn voorstellen rond educatieve netwerken) 50 jaar te vroeg? Of is Bauwens laat?

### Arendt: educatie als vormingsinstelling (die vernieuwing, geen reproductie, mogelijk maakt)

Moeten mensen gevormd worden tot een P2P-samenleving? Kan die vorming zelf op basis van P2P principes gebaseerd zijn?
Hoe vermijden dat er in naam van P2P een politisering van (of een omgekeerde socialisering in) educatie komt, en dus hoe vermijden dat men educatie gaat ‘gebruiken’ om een P2P samenleving te realiseren?
Levert deelname aan P2P leren/praktijken een interessante vorming op?
Staat P2P-leren voor 'productieve vorming' (namelijk echt een maatschappelijke bijdrage leveren) en beperken auteurs in de lijn van Arendt zich enkel tot een soort van 'geïsoleerde, onproductieve vorming' (zonder maatschappelijke bijdrage)?