OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De inverterende versterker

Een inverterende versterker is een elektronische versterkerschakeling waarvan het uitgangssignaal in tegenfase is met het ingangssignaal. Het volgende schema, waarin de aansluitingen voor de voedingsspanning zijn weggelaten, toont de basisschakeling:
Daarin is R$_f$ de weerstand die de tegenkoppeling verzorgt. In de inleiding werd reeds opgemerkt dat er geen spanningsverschil zal zijn tussen de ingangen + en –. Dus zijn V+ en V$_–$ aan elkaar gelijk, dus V$_–$ = 0 (de ingang – is virtueel geaard). Dit impliceert dat V$_{in}$ volledig over R$_{in}$ zal staan. Uit de wet van Kirchhoff en de wet van Ohm volgt dan (hierbij gaan we ervan uit dat I$_{Rin}$ vloeit van V$_{in}$ naar V$_–$ en I$_{Rf}$ van V$_–$ naar V$_{out}$):
    $\!\,I_{Rin}=I_{Rf}$
Volgens de wet van Ohm, rekening houdende met de stroomzin:
    ${\frac {V_{-}-V_{in}}{R_{in}}}={\frac {V_{out}-V_{-}}{R_{f}}}$
Er werd reeds gesteld dat V$_–$ = V+ = 0 V (en dus virtueel geaard) is:
    ${\frac {-V_{in}}{R_{in}}}={\frac {V_{out}}{R_{f}}}$
Dus:
    $V_{out}=-{\frac {R_{f}}{R_{in}}}\cdot V_{in}$
De versterkingsfactor hier is dus:
    $A_{CL}=-{\frac {R_{f}}{R_{in}}}$
Merk op dat deze negatief is, wat ook de naam inverterende versterker verklaart. De versterkingsfactor wordt hier uitsluitend bepaald door de waarde van de twee externe weerstanden. Indien R$_{in}$ gelijk is aan R$_f$ gedraagt de schakeling zich als een invertor. Indien deze groter of kleiner is, gedraagt de schakeling zich respectievelijk als een verzwakker of versterker.
Praktisch dient men er rekening mee te houden dat, daar V$_–$ virtueel geaard is, R$_{in}$ zich gedraagt als ingangsimpedantie voor de schakeling (en niet de ingangsimpedantie van de opamp) dus dient deze waarde voldoende hoog te zijn om de vorige schakeling niet te zwaar te belasten (hetzelfde geldt trouwens voor R$_f$, deze bepaalt de stroom die de opamp moet leveren).
Merk eveneens op dat de versterking een asymptotisch verloop zal kennen wanneer R$_{in}$ naar 0 gaat (dus een kortsluiting zal vormen).

## Opgaven

* Opgave:
* Indien bij het basisschema van de inverterende versterker geldt dat V$_{in}$=5 Volt is, R$_f$=20k en R$_{in}$=40k, hoeveel zal de uitgangsspanning bedragen ?
* Indien R$_f$=120k, bepaal dat R$_{in}$ zodat de gesloten lusversterking in absolute waarde 3 bedraagt. Teken V$_{in}$ en V$_{out}$ wanneer V$_{in}$ een sinusgolf is met frequentie 50Hz en amplitude 1V.
* Zelfde opgave als voorgaande, nu dient A$_{CL}$ echter gelijk te zijn aan $-{\frac {1}{3}}$.
# Sommeerversterker

De sommeerversterker is eigelijk een uitgebreide versie van de inverterende versterker, de uitbreiding is gelegen in het feit dat er meerdere ingangen zijn waarbij elke ingang een aparte versterking kan hebben.
Terug kunnen we dezelfde redenering toepassen:
$I_{1}+I_{2}+I_{3}+\cdots +I_{n}=I_{f}$
Hierbij gaan we ervan uit dat zin van de stromen richting V- vloeit, terug volgt uit de wet van Ohm:
${\frac {V_{1}-V_{-}}{R_{1}}}+{\frac {V_{2}-V_{-}}{R_{2}}}+{\frac {V_{3}-V_{-}}{R_{3}}}+\cdots +{\frac {V_{n}-V_{-}}{R_{n}}}={\frac {V_{-}-V_{out}}{R_{f}}}+$
Ook hier geldt dat V- virtueel geaard is en dus gelijk is aan 0 Volt:
${\frac {V_{1}}{R_{1}}}+{\frac {V_{2}}{R_{2}}}+{\frac {V_{3}}{R_{3}}}+\cdots +{\frac {V_{n}}{R_{n}}}=-{\frac {V_{out}}{R_{f}}}$
Wat geeft:
$V_{out}=-({\frac {Z_{f}}{Z_{1}}}V_{1}+{\frac {Z_{f}}{Z_{2}}}V_{2}+{\frac {Z_{f}}{Z_{3}}}V_{3}+\cdots +{\frac {Z_{f}}{Z_{n}}}V_{n})$
Elke ingang i heeft zijn eigen gesloten lusversterking $A_{CLi}=-{\frac {Z_{f}}{Z_{i}}}$. Dezelfde eigenschappen als bij de inverterende versterker zijn hier van toepassing.
Een voorbeeld van een praktische toepassing kan hier een DAC zijn. Hierbij wordt een binair getal omgezet naar een analoge waarde (stel een logische 1 door, door 1 Volt). Stel dat er vertrokken wordt van een 3 bits getal, waarbij 000 resulteert in 0 volt en 111 resulteert in -7 volt. Hierbij vertrekken we van een vaste R$_f$ van 25kΩ. Dan dient: $001=-1V$ en ook $010=-2V$ en $100=-4V$. Hieruit volgt dat $V_{out}=-\cdot \sum V_{i}\cdot A_{CLi}$, hieruit kunnen voor alle bitwaarden bij slechts 1 bit gezet is de overeenkomstige weerstand bepalen. $R_{i}=-{\frac {R_{f}\cdot V_{in}}{V_{out}}}$
* 001=>-1V $R_{1}=-{\frac {25k\cdot 1}{-1}}=25k$
* 010=>-2V $R_{2}=-{\frac {25k\cdot 1}{-2}}=12k5$
* 100=>-4V $R_{3}=-{\frac {25k\cdot 1}{-4}}=6k25$
Hiernaast kan een mengpaneel ook een toepassingsvoorbeeld zijn waar elk kanaal een aparte versterking ondergaat.

## Opgaven

* Opgave:
* Ontwerp een 4 bits DAC, gebruik hiervoor een R$_f$=120k, een logisch 1 wordt voorgesteld door +5V. 0 tem 15 worden afgebeeld op o tem -15 V
* Gegeven, een sommeerversterker met twee ingangen. Op ingang 1 zit een blokgolf met een frequentie van 50Hz en een amplitude van 1V, op ingang twee zit een blokgolf met een frequentie van 25Hz en een amplitude van 0.5V. Bepaal de ingangsweerstanden zodat elke individuele golf een amplitude van 2V heeft. Teken ingangssignalen en uitgangssignalen op één grafiek.
# Niet lineaire schakelingen

Bij de niet lineaire schakelingen wordt er geen gebruik gemaakt van tegenkoppeling, maar wordt er (uitzondering is de comparator waar er geen terugkoppeling is) gebruik gemaakt van meekoppeling. Hierbij zal de uitgang van de opamp één van de twee voedingsspanningen zijn. Bij deze schakelingen is er geen duidelijk lineair verband meer tussen ingang en uitgang (vergelijk met de definitie voor A$_{CL}$ welke een lineair verband aangaf tussen ingang en uitgang van de opamp).
* Comparator
* Schmitt Trigger
# Comparator

Een comparator (vergelijker) is een elektronische component die twee spanningen met elkaar vergelijkt en bij een positief verschil als uitgangsspanning meestal de positieve voedingsspanning levert en bij negatief verschil de negatieve voedingsspanning. Een comparator is dus in wezen niets anders dan een standaard opamp. Het volgend schema geeft een opamp weer als een comparator.
Zoals eerder werd vermeld, wordt de uitgangsspanning van de opamp gegeven door:
    $V_{out}=A_{OL}\cdot (V_{+}-V_{-})$
waarin A$_{OL}$ de open-lusversterkingsfactor is.
Als A$_{OL}$ een grote waarde heeft, zal al bij een klein verschil tussen V+ en V$_–$ de opamp als uitgansspanning de positieve of negatieve voedingsspanning geven. Kortom:
    $V_{out}={\begin{cases}V_{S+}&V_{+}>V_{-}\\\,\\V_{S-}&V_{+}<V_{-}\end{cases}}$
Praktisch zal V$_–$ of V+ verbonden zijn met een referentiespanning en het te vergelijken signaal zal op de andere ingang aangebracht worden. Indien V$_–$ zich op een vaste spanning bevindt zal V$_{out}$ zich als een dalende flank gedragen, indien V+ zich op een vaste spanning bevindt zal V$_{out}$ zich als een stijgende flank gedragen.
Hier dient eveneens rekening geworden dat een opamp met een lage slew rate bij hoge frequentie natuurlijk verre van ideaal zal reageren.
Bemerk dat deze schakeling zich heel ongepast gaat gedragen indien het te meten signaal oscilleert rond de referentiespanning. Dit probleem wordt opgelost door gebruik te maken van de Schmitt-Trigger.
Indien men een zuiver sinusvormig signaal aan een ingang van de opamp hangt en de andere ingang connecteert met massa heeft men een sinus naar blok omzetter gemaakt.

## Opgaven

* Opgave:
* Gegeven een sinusgolf met een amplitude van 3 V. Teken ingang en uitgang van een comparator indien:
* De sinus aangelegd wordt op V+ en V$_–$ zich op –2 V bevindt.
* De sinus aangelegd wordt op V+ en V$_–$ zich op 2 V bevindt.
* De sinus aangelegd wordt op V$_–$ en V+ zich op –2 V bevindt.
* De sinus aangelegd wordt op V$_–$ en V+ zich op 2 V bevindt.
* Teken nu ingang en uitgang wanneer V+ de som van een blokgolf met een amplitude van van 1V (frequentie van 50Hz) en een sinusgolf met amplitude van 0.1V en een amplitude van 500 Hz bevat terwijl V$_–$ een referentiespanning van 1V binnen krijgt. Indien de blokgolf het nuttige signaal is en de sinus omgevingsruis, hoe goed presteert deze schakeling dan?
# Passieve componenten

Passieve componenten zijn in de elektronische componenten die hun functie in een circuit kunnen uitoefenen zonder een toegewijde energiebron. Wat voor alle duidelijkheid niet wil zeggen dat zij niet in een elektronische schakeling kunnen opgenomen worden waarin een spanning- of stroombron geschakeld is. Ze behoren tot de eenvoudigste elementen in elektronische schakelingen. Er zijn verschillende passieve componenten met elk hun welbepaalde invloed op de schakeling en de andere componenten. In dit hoofdstuk zullen we de eigenschappen en invloeden van de voornaamste passieve componenten ontdekken. Er zal worden uitgelegd hoe je circuits met de bewuste componenten kan analyseren en hoe je de waarden berekent nodig om een gewenst effect te krijgen.
Enkele voorbeelden van passieve componenten zijn weerstanden, spoelen, condensatoren maar ook bijvoorbeeld diodes etc...

## Inhoudsopgave

* Weerstand
* Spoel
* Condensator
Inhoud
# Engelse literatuur/Genrefictie in de 20e eeuw
## Genreliteratuur van de 20e eeuw

Veel werken die in de 20e eeuw zijn gepubliceerd, waren voorbeelden van genreliteratuur. Deze term omvat misdaadromans, spionageromans, historische romans, fantasy, graphic novels en sciencefiction.

### Detectiveverhalen en -romans

Na het succes van Arthur Conan Doyles Sherlock Holmes-reeks heeft het detectivegenre zich ontwikkeld met schrijvers als Agatha Christie (1890–1976), die een belangrijke auteur was van misdaadromans, korte verhalen en toneelstukken. Aan de ene kant was ze productief met 80 detectiveromans en succesvolle toneelstukken voor de theaters in West End, en aan de andere kant was ze innovatief op het gebied van het vertellen van verhalen in het detectivegenre. Haar personages Hercule Poirot en Miss Marple verschijnen aan het begin van de 21e eeuw nog steeds in nieuwe verhalen van andere schrijvers. Andere schrijvers in het genre zijn Ellery Queen, John Dickson Carr en Dorothy Sayers, die in de jaren 1930 en 1970 (maar vooral tot aan de Tweede Wereldoorlog) werden beschouwd als de meest vooraanstaande auteurs in de gouden periode van de detectiveroman. Andere geprezen schrijvers in dit genre zijn Ruth Rendell, P.D. James en de Schot Ian Rankin. Erskine Childers' The Riddle of the Sands: A Record of Secret Service (1903) is een vroeg voorbeeld van een spionageroman. Een ander prominent auteur in het spionagegenre was John le Carré, en in het thrillergenre creëerde Ian Fleming in 1953 het personage James Bond.

### Sciencefiction en fantasy
#### J. R. R. Tolkien

Een van de belangrijkste schrijvers in het fantasygenre was J.R.R. Tolkien die The Hobbit en The Lord of the Rings schreef.

#### J.K. Rowling

J.K. Rowling, een van de bestverkopende Engelstalige schrijvers ooit, debuteerde in 1997 met het jeugdboek Harry Potter and the Philosopher's Stone. Het boek was het begin van haar nieuwe serie over de jonge tovenaar Harry Potter. Van deze boeken zijn wereldwijd meer dan 300 miljoen exemplaren verkocht en daarnaast wordt ook erkend dat deze boeken belangstelling voor het lezen onder jongeren hebben gestimuleerd.

#### Philip Pullman

Philip Pullman is bekend van de trilogie The Dark Matter. Net als fantasy begon men het sciencefictiongenre in de laatste decennia van de 20e eeuw serieuzer te nemen. Dit was te danken aan het werk van schrijvers als Arthur C. Clarkes (2001) met A Space Odyssey en Michael Moorcock. Een andere prominente auteur in dit genre, Douglas Adams, wordt vooral geassocieerd met het komische sciencefictionwerk The Hitchhiker's Guide to the Galaxy. Mainstream-schrijvers zoals Doris Lessing en Margaret Atwood schreven ook werken in dit genre.
Bekende auteurs op het gebied van stripboeken zijn Neil Gaiman en Alan Moore. Gaiman produceert ook graphic novels.

#### Andere genreteksten

Meer komische teksten kwamen van schrijvers als P.G. Wodehouse.
# Engelse literatuur/Jane Eyre

Jane Eyre is een roman van de Engelse romancière Charlotte Brontë, voor het eerst gepubliceerd in 1847. Het verhaal volgt het leven van de gelijknamige heldin, Jane Eyre, vanaf haar jeugd als wees tot haar volwassenheid als gouvernante. De roman is een bildungsroman, of coming-of-age-verhaal, en vertelt hoe Jane leert omgaan met de uitdagingen en hindernissen die op haar pad komen.
De roman speelt zich af in het begin van de 19e eeuw en onderzoekt thema's als klasse, geslacht, sociale verwachtingen en individualiteit. Jane is een sterke en onafhankelijke vrouw die weigert te voldoen aan de verwachtingen die de maatschappij in haar stelt. Haar relatie met de sombere en raadselachtige meneer Rochester is een centraal onderdeel van de roman, en de twee worstelen om de obstakels te overwinnen die hen uit elkaar houden.
Door de hele roman heen staat Jane voor een reeks uitdagingen, waaronder het misbruik dat ze als kind ondergaat, haar moeilijke relatie met haar tante en neven en nichten, en de beperkingen die haar sociale klasse haar oplegt. Jane is echter vastbesloten om deze obstakels te overwinnen en haar onafhankelijkheid te doen gelden. Brontës roman wordt alom geprezen om zijn levendige en boeiende proza, alsook om zijn complexe en meerlagige personages. Jane Eyre vormde de inspiratie voor film-, televisie- en toneelbewerkingen en blijft een geliefde klassieker van de Engelse literatuur.

## Korte inhoud

Jane, een wees, wordt mishandeld door haar tante en neven en wordt vervolgens naar een harde kostschool gestuurd. Ondanks de ontberingen waarmee ze wordt geconfronteerd, is Jane vastbesloten om voor zichzelf te zorgen. Uiteindelijk krijgt ze een baan als gouvernante in Thornfield Hall, waar ze verliefd wordt op de raadselachtige meneer Rochester.
Naarmate hun relatie hechter wordt, ontdekt Jane dat meneer Rochester een duister geheim heeft: hij is al getrouwd met een geesteszieke vrouw die op de zolder van Thornfield Hall woont. Jane kiest er uiteindelijk voor om meneer Rochester te verlaten omdat ze weigert haar principes in gevaar te brengen omwille van de liefde.
# Engelse literatuur/Jane Austen

Jane Austen (1775-1817) was een Engelse romanschrijfster die bekendstond om haar humor, sociaal commentaar en het scherpe inzicht waarmee ze de levens van de landadel in de late 18e en vroege 19e eeuw beschreef. Ze is de auteur van zes grote romans, waaronder Sense and Sensibility, Pride and Prejudice, Mansfield Park, Emma, Northanger Abbey en Persuasion. Austen werd geboren in het Engelse Steventon (Hampshire) en bracht het grootste deel van haar leven door op het platteland. Haar familie behoorde tot de lagere adel en ze kreeg een opleiding die typerend was voor een vrouw van haar sociale klasse, gericht op huishoudelijke vaardigheden en academische basisvaardigheden.
Austen begon met schrijven in haar tienerjaren en bleef dat haar hele leven doen, vaak geïnspireerd door de mensen en gebeurtenissen in haar eigen sociale kring. Haar romans, aanvankelijk anoniem gepubliceerd, werden goed ontvangen, hoewel Austens boeken pas na haar dood het grootste commercieel succes kenden.
De romans van Jane Austen worden gekenmerkt door hun scherpe sociale commentaar, satire en ironie, evenals hun focus op de levens en relaties van jonge vrouwen die op zoek zijn naar liefde en huwelijk in een samenleving die veel waarde hechtte aan sociale status en rijkdom. Haar romans worden geprezen vanwege hun realisme, humor en tijdloze thema's. Getuige van de blijvende interesse voor haar werk zijn de talrijke bewerkingen voor film, televisie en literatuur. Tegenwoordig wordt Austen beschouwd als een van de grootste schrijvers in de Engelse taal, en haar romans blijven populair en invloedrijk, niet in het minst doordat haar personages en thema's het hedendaagse publiek blijven boeien.
Austen woonde haar hele leven op het Engelse platteland en maakte deel uit van een hecht gezin van acht kinderen. Ondanks haar succes als schrijfster leefde ze een relatief rustig leven en is ze nooit getrouwd. Ze stierf op 41-jarige leeftijd en werd begraven in de kathedraal van Winchester.
# Engelse literatuur/John Galsworthy

John Galsworthy (Kingston Hill, Surrey, 14 augustus 1867 - Grove Lodge, Hamstead, 31 januari 1933) was een Engels romancier en toneelschrijver. Bekende werken van hem zijn The Forsyte Saga (1906-1921) en de sequels A Modern Comedy en End of the Chapter. Hij werd in 1932 bekroond met de Nobelprijs voor de Literatuur.
Galsworthy werd opgeleid in Harrow en New College te Oxford. Vanaf 1890 kon hij als advocaat aan de slag, maar hij verkoos zich voortaan te wijden aan de literatuur. Zijn vroegste roman, Jocelyn, verscheen in 1898, maar pas met The Island Pharisees (1904) en The Man of Property (1906) kwam hij echt in de belangstelling. Dat laatste boek was meteen de start van een nieuwe reeks, bekend als The Forsyte Saga, waarvoor Galsworthy nu voornamelijk herinnerd wordt. Nadien volgden The Country House (1907), Fraternity (1908); The Patrician (1910); The Dark Flower (1913); The Freelands (1915); Saint's Progress (1919); In Chancery (1920); To Let (1921). Daarnaast schreef hij ook essays en korte verhalen. Ondertussen verwierf hij ook een aanzienlijke reputatie als schrijver van realistisch drama met een sterk emotionele lading door toneelstukken als The Silver Box (1906), Joy (1907), Strife (1909) en Justice (1910). Tot zijn latere stukken behoren onder meer The Pigeon (1912), The Eldest Son (1912); The Fugitive (1913) en The Skin Game (1920).
De laatste zeven jaar van zijn leven woonde John Galsworthy in Bury in West Sussex. Hij stierf aan een hersentumor in zijn Londens huis in Grove Lodge, Hampstead. Na zijn dood zorgde de succesvolle adaptatie uit 1967 van The Forsyte Saga ervoor dat zijn werk opnieuw in de belangstelling kwam. In de serie zit de reeds eerder genoemde roman The Man of Property (1906), gevolgd door Indian Summer of a Forsyte (1918, met 5 verhalen), In Chancery (1920), Awakening (1920), en To Let (1921).
# Engelse literatuur/Inleiding boek Engelse literatuur

Een volledig overzicht geven van de Engelse literatuur, vanaf het 7e-eeuwse Cædmon's Hymn tot de laatst verschenen literaire bestseller die door London Review Bookshop aangeprezen wordt, is onbegonnen werk. Misschien is het dus goed om te beginnen met het te bestrijken terrein wat beter in kaart te brengen.
In ruime zin verwijst Engelse literatuur naar literatuur in de Engelse taal, en die schrijvers kunnen zowat overal ter wereld wonen en werken. Zo was Joseph Conrad Pools, Robert Burns was Schots, James Joyce was van Ierse afkomst, Dylan Thomas was Welsh, Edgar Allan Poe Amerikaans, Salman Rushdie Indisch, V.S. Naipaul werd geboren in Trinidad en Vladimir Nabokov in Rusland. Anders gezegd: Engelse literatuur is zo divers als de variëteiten en dialecten van het Engels die over de hele wereld worden gesproken. Dit wikibook behandelt in de eerste plaats de literatuur zoals ze geschreven wordt in Groot-Brittannië. De Amerikaanse literatuur, die toch een eigen ontwikkeling en gezicht heeft, wordt behandeld in een apart wikibook. Het ligt echter allemaal niet zo eenvoudig, want Amerikanen gaan soms in Engeland wonen, of verblijven als expatriates lange tijd in het buitenland, en vice versa. Ook literaire stromingen houden zich niet netjes aan grenzen, en er is vaak sprake van uitwisseling en beïnvloeding over de landgrenzen heen.
Wat betreft de opgenomen schrijvers, wordt ervan uitgegaan dat de raadpleger van dit wikibook meer zal willen weten over Shakespeares Hamlet, Swifts Gulliver Travels, de gedichten van Geoffrey Chaucer, Milton en T.S. Eliot, en de romans van Jane Austen en Charles Dickens, waardoor wat als 'minor literature' kan worden bestempeld minder aan bod komt. Het is echter niet de bedoeling om bepaalde genres als 'literair minderwaardig' uit te sluiten, zodat ook aandacht wordt gegeven aan de beste werken van sciencefiction, het thrillergenre, komische literatuur enzovoort. Er wordt vooral gesteund op wat tegenwoordig in anthologieën aan teksten is opgenomen. Omdat een canon echter nooit vaststaat en onder invloed van nieuwe ontdekkingen en inzichten kan veranderen, zal ook dit wikibook in de loop der jaren aangepast en aangevuld (moeten) worden.
Deze geschiedenis van de Engelse literatuur wordt chronologisch aangeboden, een gewone gang van zaken die het voordeel biedt dat de ontwikkeling van de literatuur in de Engelse taal zichtbaar wordt, en vooral de manier waarop schrijvers door voorgangers beïnvloed werden. Je hoeft dit wikibook echter niet per se van voor naar achter te lezen en kunt gewoon beginnen met een hoofdstuk dat je interesseert. Veel plezier ermee!
# Engelse literatuur/James Joyce

James Joyce werd geboren op 2 februari 1882 in Dublin, Ierland. Joyce was een Ierse, modernistische schrijver, bekend om zijn experimenteel taalgebruik. Hij is de auteur van complexe werken als Ulysses (1922) en Finnegans Wake (1939).
Het gezin van Joyce was arm; zijn vader was ambtenaar en zijn moeder verdiende de kost als pianiste. Hij volgde onderwijs aan het Belvedere College van de Jezuïeten te Dublin en studeerde in 1902 af aan de universiteit, waarna hij naar Parijs trok. Tijdens zijn verblijf daar, probeerde hij met slechtbetaalde baantjes als journalist en leraar te overleven.
In 1907 publiceerde James Joyce "Chamber Music", een verzameling van 36 liefdesgedichten. Twee jaar later opende hij een bioscoop in Dublin, maar dat werd een financiële flop. Al snel keerde hij terug naar Triëst, samen met Nora Barnacle (met wie hij trouwde in 1931) en nam daar verschillende jobs aan. In Triëst schreef James Joyce het grootste deel van "Dubliners" - een verzameling van korte verhalen over Dublin. Hij publiceerde het in 1914. "A Portrait of the Artist as a Young Man" ("Een portret van de kunstenaar als een jonge man") - een autobiografische roman, werd gepubliceerd in 1916, en het toneelstuk "Exiles" in 1918. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog verhuisde hij naar Zürich, waar hij begon te werken aan de eerste hoofdstukken van "Ulysses" - gepubliceerd in 1922.
James Joyce begon in 1923 te werken aan zijn tweede grote werk: "Finnegans Wake". In april 1924 werd het eerste deel van deze roman gepubliceerd. De definitieve versie verscheen in 1939, maar de receptie bij lezers en critici was niet onverdeeld positief.
James Joyce is bekend om zijn experimenteel gebruik van taal, symbolische parallellen en frequent gebruik van monologen. Tijdens zijn leven werden zijn werken echter vaak bekritiseerd door literaire critici, afgewezen door uitgevers en verkeerd begrepen door de lezers.
James Joyce overleed op 13 januari 1941 in Zürich.

## Oeuvre

* Chamber music (collectie gedichten, 1907)
* Dubliners (1914)
* A Portrait of the Artist as a Young Man (1916)
* Exiles (toneelstuk, 1918)
* Ulysses (1922)
* Pomes Penyeach (collectie gedichten) (1927)
* Finnegans wake (1939)
* Stephen Hero (gedeeltelijk een eerdere versie van A Portrait of the Artist as a Young Man, 1944)
* The Critical Writings (teksten die Joyce schreef voor kranten, lezingen, enz, 1959)
* Giacomo Joyce (postuum gepubliceerd, 1968)
# Engelse literatuur/Hoog Victoriaanse literatuur (1830-1880)

De benaming Victoriaans tijdperk wordt al eens gebruikt om er de hele 19e eeuw mee aan te duiden. Voor Groot-Brittannië was het een periode van economische expansie en snelle veranderingen. Groot-Brittannië was een der eerste landen ter wereld waar de industrialisatie de maatschappij grondig veranderde. Gedurende de tijd dat koningin Victoria regeerde, zowat zestig jaar, werd de uitvinding van de stoomenergie toegepast op spoorwegen en scheepvaart, drukpersen en landbouwwerktuigen. Het optimisme over de technologische vernieuwingen had echter ook een schaduwzijde, want er heerste ook veel sociale onrust en de 'victoriaanse waarden' stonden in dit tijdperk van verandering onder druk. De nationale successen stonden in schril contrast met de uitbuiting van de lagere arbeidersklasse in het thuisland en die van de overzeese koloniën. De literatuur uit deze periode weerspiegelt deze contrasten en bekommernissen. Zo ontstond bijvoorbeeld de industrial novel, een genre van vroegvictoriaanse literatuur dat de moeilijke omstandigheden van het leven van de stedelijke arbeidersklasse tijdens de Industriële revolutie portretteert. Bekende voorbeelden van deze sociaal bewogen romans zijn Charles Dickens' Hard Times en Elizabeth Gaskells North and South, beide uit 1854.