OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ontwerp en bouw een besturingssysteem/Werkomgeving en hulpmiddelen/Emulators/Microsoft Virtual PC

Microsoft Virtual PC is een gratis emulator voor Windows. De laatste versie is Virtual PC 2007 SP1, en kan worden gedownload vanaf de Microsoft website.

## Installatie

* Download de meest geschikte versie voor je besturingssysteem (32-bits of 64-bits).
* Volg de installatiestappen. Als je Windows Vista Home Premium gebruikt, krijg je een melding dat het besturingssysteem niet ondersteund wordt. Dit is geen probleem. Later bij het starten van Virtual PC krijg je die melding opnieuw. Die kan je gewoon negeren.
Microsoft Virtual PC staat nu op je pc, en is bijna gereed om je besturingssysteem te gaan uitvoeren. Er moeten nog een virtuele machine gemaakt worden.

## Virtuele machine maken

* Start Virtual PC. De New Virtual Machine Wizard zal de eerste keer automatisch openen.
* Kies Create a virtual machine om een nieuwe machine te maken voor je aanstaande besturingssysteem.
* Geef de machine een naam, en kies bij Operating system de optie Other.
* Op het volgende scherm kan je de hoeveelheid beschikbare RAM aanpassen. De standaardwaarde van 128 MiB is meer dan genoeg.
* Kies A new virtual hard disk om een nieuwe virtuele hardeschijf te maken.
* Kies een locatie voor de virtuele hardeschijf.
* Selecteer de gewenste grootte van de hardeschijf. Voorlopig gebruik je deze nog niet, dus maak hem niet te groot. Tien megabyte is al heel wat.
* Sluit af met Finish.
Je hebt nu een virtuele machine gemaakt.
* Selecteer je virtuele machine, en klik op Settings. Hier kan je allerlei instellingen voor de virtuele machine wijzigen.
* Bij het item Floppy disk, vink het vakje bij Automatically detect floppy disk uit. Virtual PC gaat nu niet steeds het fysieke diskettestation aanspreken (mocht je die hebben).
* Sluit de instellingen met OK.
Ten slotte moet je nog de diskette image kunnen invoeren in de virtuele computer.

## Image invoeren

In het hoofdstuk Image maken staat uitgelegd hoe je een CD image van je besturingssysteem maakt. Als je eenmaal de CD image gereed hebt (het liefst natuurlijk met je besturingssysteem erop), dan gebruik je hem als volgt:
* Start je virtuele machine. De machine zal het bootproces doorlopen en stoppen met een melding dat er geen opstartbaar medium gevonden is.
* Zoek je CD image op (.iso-bestand) en sleep het naar het CD-pictogram op de statusbalk van de machine. De CD wordt nu, als het ware, in het virtuele cd-rom-station geschoven.
* Druk op een toets om de CD te laden.
* Je zult GRUB Legacy zien starten, en hopelijk daarna je eigen besturingssysteem!
* De volgende keer zal de CD reeds ingevoerd zijn.

## Foutopsporing

Op OSDev:Microsoft Virtual PC staat gemeld dat met een named pipe via serial I/O gedebugt kan worden. ...
# Ontwerp en bouw een besturingssysteem/Werkomgeving en hulpmiddelen

Voordat we echt kunnen beginnen is het misschien handig om even de meest gebruikte hulpmiddelen op een rijtje te zetten.

## Ontwikkelcomputer

Je hebt minimaal een computer nodig om het besturingssysteem te kunnen ontwikkelen en testen. Naast voldoende werkgeheugen, een harde schijf, internetaansluiting, toetsenbord, muis en monitor, moet deze vooral een X86 of X86-64 compatibele processor hebben. Hier voldoen sinds 2006 ook veel Macintosh computers aan.

## Testcomputer

Het is niet strict noodzakelijk om een testcomputer te hebben, maar wel zeer aan te bevelen als je verder komt met het ontwikkelen van je besturingssysteem. Het hoeft zeker geen krachtpatser te zijn met de nieuwste en laatste snufjes; een (werkend) afdankertje van de Hergebruik is vaak al voldoende. Waar het in ieder geval wel aan moet voldoen is het volgende:
* volledig IBM compatible computer;
* x86 of x86-64 compatibele 486-processor (of nieuwer);
* VGA aansluiting en monitor;
* diskettestation;
* toetsenbord.
Een harde schijf, CD-ROM station en/of muis zijn niet nodig in het beginstadium van het besturingssysteem.
* Opmerking Hoewel de meeste Intel processoren x86 of x86-64 compatibel zijn (EM64T of Intel 64), zijn processoren uit de Intel Itanium familie (IA-64) niet x86-64 compatibel. Ze gebruiken een compleet andere architectuur en instructieset dan de x86 en x86-64 processoren, en liggen buiten het bereik van dit boek.

## Werkomgeving

Als werkomgeving kiezen veel ontwikkelaars voor Linux, om diverse redenen:
* grote vrijheid om mee te werken en in te stellen;
* veel van de hulpmiddelen draaien alleen op Linux systemen;
* de concepten uit het besturingssysteem dat we gaan bouwen komen veel meer terug in Linux dan in Windows.
Natuurlijk betekent dit niet dat Linux je enige mogelijkheid is. Met iets meer moeite kan je ook best op een Windows systeem ontwikkelen. Om de meestgebruikte hulpmiddelen op Windows te laten werken maakt men vaak gebruik van Cygwin, een ontwikkelomgeving die versies van de bekendste Linux hulpmiddelen naar Windows brengt. Ten slotte is Macintosh ook nog een mogelijkheid, maar aangezien er vrij weinig geschikte hulpmiddelen voor beschikbaar zijn, wordt dat een heel avontuur.

## Hulpmiddelen

De meeste van de volgende hulpmiddelen zijn 'geboren' om op Linux te werken. Als (gratis) Linux distributie is het steeds populairder wordende Ubuntu aan te raden. Het kan naast Windows worden geïnstalleerd, mits je wat ruimte over hebt om partities te kunnen maken voor Ubuntu.
De belangrijkste hulpmiddelen zijn:
* GCC: GNU C Compiler;
* NASM: Netwide Assembler;
* platte-tekst bewerker, zoals Kladblok;
* een emulator, zoals QEmu, Bochs of Microsoft Virtual PC.
Mocht je niet de mogelijkheid hebben om een emulator te gebruiken, dan ben je aangewezen op een fysieke testcomputer.
# Ontwerp en bouw een besturingssysteem/Werking van de PC/Geheugen

Elke computer heeft een bepaalde hoeveelheid werkgeheugen. Er is een maximum dat hardwarematig in de computer kan worden aangebracht, maar ook een maximum (dat veel lager kan liggen) dat de computer ook werkelijk kan benutten. Er zijn verschillende manieren om met het geheugen om te gaan, en aan de basis daarvan liggen twee principes: paging en segmentation.

## Beschikbaar geheugen

Hoeveel geheugen er ook fysiek in de computer zit, de programma's kunnen maximaal zoveel bytes adresseren als hun woord-lengte toelaat. Dus een 32-bit processor kan maximaal 2$^{32}$ bytes (is 4 GiB) adresseren. Helaas gebruiken de verschillende hardwareonderdelen ook delen van dit adresbereik. Als de computer fysiek minder dan 4 GiB aan geheugen geïnstalleerd heeft, kan de hardware het ongebruikte adresbereik gebruiken. Maar als de computer 4 GiB aan geheugen heeft, kan dit geheugen niet allemaal geadresseerd worden omdat de hardware delen van dit geheugen gebruikt.

## Pagina's

Het geheugen bestaat uit een grote hoeveelheid zogenaamde pagina's (pages in het Engels). Elke pagina heeft een vaste grootte (bijvoorbeeld 4 KiB), en meestal zijn alle pagina's waar het geheugen in is opgedeeld even groot (hoewel er mogelijkheden zijn om bepaalde pagina's 4 MiB te laten zijn). Veel geheugenbeheerders hebben te maken met deze paginagrootte. Ook zijn er structuren die voor de processor belangrijk zijn, die alleen aan het begin van zo'n pagina geldig zijn.

## Segmentation

Het beschikbare werkgeheugen kan worden opgedeeld in een aantal segmenten. Elk segment omvat een bereik van pagina's en kan een aantal eigenschappen krijgen. Dit principe heet segmentation. Het is eigenlijk een vrij beperkte manier om het geheugen te beheren, en daarom wordt het niet vaak meer toegepast.

## Paging

Een flexibeler manier om met het geheugen om te gaan is via paging. Hierbij krijgt elke geheugenpagina eigenschappen, zoals toegankelijkheid voor programma's, in plaats van een heel bereik aan pagina's zoals bij segmentation. Het principe van paging wordt dan ook door alle grote besturingssystemen toegepast.
# Ontwerp en bouw een besturingssysteem/Werking van de PC/Registers

Elke processor heeft een aantal zogenaamde registers om argumenten en resultaten van berekeningen tijdelijk in op te slaan. Deze registers zijn veel sneller dan het werkgeheugen, of de caches.

## Algemene registers

De algemene registers (General Purpose-Registers (of GPR) in het Engels) staan in onderstaande tabel. Merk op dat er van een aantal registers meerdere 'varianten' zijn, die verwijzen naar dezelfde registergeheugenplaats.
Visueel zit dit er, voor de algemene registers (?AX, ?BX, ?CX, ?DX) uit zoals in onderstaande tabel:
| 64 | 32 | 24 | 16 | 8 |
| R?X ||||||||
| | E?X | E?X | E?X | E?X |
| | | | ?X | ?X |
| | | | ?H | ?L |
Bemerk dat de individuele bytes van de 16-bits registervarianten (AX, BX, CX en DX) te bereiken zijn via ?H en ?L

## Statusregister

Een processor bevat naast een aantal algemene registers ook een statusregister, welke aangeeft in welke status de processor zich bevindt. Dit register bestaat eveneens in 16, 32 en 64 bit varianten genaamd FLAGS, EFLAGS en RFLAGS. Dit register heeft de volgende layout:
Wanneer de voorgaande operatie een overflow tot gevolg had dan zal in dit register de carry-vlag hoog gezet worden. Ook kan hieruit geleerd worden in welke status de processor zich bevindt.
# Ontwerp en bouw een besturingssysteem/Over dit boek

Het boek is opgedeeld in hoofdstukken voor een aantal gerelateerde onderwerpen. Elk hoofdstuk bevat een theoriedeel, en een toepassing van die theorie. De theorie is belangrijk voor het snappen van de code, en onmisbaar aangezien een groot deel van de code zelf geschreven zal moeten worden.

## Wat je moet kunnen en weten

Er is wat basistheorie waarvan we verwachten dat je dat al onder de knie hebt. Zo niet, lees en leer er dan over want het bouwen van een besturingssysteem is een van de moeilijkste dingen die je op de computer kan doen. Het gaat om het volgende:
* Programmeerervaring hebben in een imperatieve/procedurele taal (zoals Java, C# en C(++), en niet zoals Haskell, Lisp en F# want dat zijn functionele programmeertalen).
* Binaire en hexadecimale notatie snappen en kunnen lezen
* Met een command-line-interface kunnen werken, bijvoorbeeld onder Linux of DOS
* Engels kunnen lezen
* Engels kunnen schrijven (om vragen te stellen)

## Conventies in dit boek
### Getalnotaties

Decimale getallen worden zonder prefix genoteerd, zoals '174'. Hexadecimale getallen hebben de prefix 0x, dus '0xAE' is 174 in hexadecimaal. Ten slotte worden binaire reeksen voorafgegaan door 0b, zoals '0b10101110'.

### Bitreeksen

Bits tellen we vanaf de rechterkant, met de eerste bit op positie 0 en de laatste op positie 'lengte - 1'. Dus in het getal 0b0100 is 1 de waarde van de bit op positie 2, en de laatst genoemde bit heeft positie 3.

### Bits en bytes

Aangezien we werken met bits en bytes gebruiken we de bijbehorende SI- en IEC-prefixen voor de verschillende veelvouden. Zie de onderstaande tabellen:
Veelvouden van bytes :
| Binair | Binair | Decimaal | Decimaal |
| Symbool (naam) | Bytes | Symbool (naam) | Bytes |
| KiB (kibibyte) | 1024$^1$ = 2$^{10}$ bytes | kB (kilobyte) | 1000$^1$ = 10$^3$ bytes |
| MiB (mebibyte) | 1024$^2$ = 2$^{20}$ bytes | MB (megabyte) | 1000$^2$ = 10$^6$ bytes |
| GiB (gibibyte) | 1024$^3$ = 2$^{30}$ bytes | GB (gigabyte) | 1000$^3$ = 10$^9$ bytes |
| TiB (tebibyte) | 1024$^4$ = 2$^{40}$ bytes | TB (terabyte) | 1000$^4$ = 10$^{12}$ bytes |
Veelvouden van bits :
| Binair | Binair | Binair | Decimaal | Decimaal | Decimaal |
| Symbool | Bits | Bytes | Symbool | Bits | Bytes |
| Kibit (kibibit) | 1024$^1$ bits | 2$^7$ bytes | kbit (kilobit) | 1000$^1$ bits | 125 bytes |
| Mibit (mebibit) | 1024$^2$ bits | 2$^{17}$ bytes | Mbit (megabit) | 1000$^2$ bits | 125⋅10$^3$ bytes |
| Gibit (gibibit) | 1024$^3$ bits | 2$^{27}$ bytes | Gbit (gigabit) | 1000$^3$ bits | 125⋅10$^6$ bytes |
| Tibit (tebibit) | 1024$^4$ bits | 2$^{37}$ bytes | Tbit (terabit) | 1000$^4$ bits | 125⋅10$^9$ bytes |
# Ontwerp en bouw een besturingssysteem/Werking van de PC

In dit hoofdstuk maken we een start met het uitleggen van de basisconcepten achter de moderne PC. Aan het eind van dit hoofdstuk pas je deze concepten toe in je eerste programma. Hiermee zal de computer kunnen opstarten en Hallo wereld! op het scherm worden afgedrukt.
Het hoofdstuk bestaat uit de volgende onderdelen:
# Kunstgeschiedenis/20e-eeuwse minimal art

Minimal art of minimalisme is de benaming voor een stroming die rond 1960 ontstond in verschillende kunstvormen, maar vooral in de beeldende kunst, beeldhouwkunst, literatuur en installatiekunst. Het woord werd voor het eerst gebruikt in het Engels aan het begin van de 20e eeuw om een compositie uit 1915 te beschrijven van de Russische schilder Kasimir Malevich. Het werk van de minimal art-kunstenaar concentreert zich op abstracte variaties van de meest fundamentele onderdelen zoals geometrische basisfiguren die ook vaak in reeksen worden herhaald. De kunstenaar probeert zichzelf buiten het werk te houden. De term wordt ook in ruimere zin binnen literatuur, film en muziek gebruikt wanneer men zich bewust beperkt in technieken en uitdrukkingsmiddelen. Minimalisme en maximalisme worden beschouwd als stilistische tegenpolen: het motto van de minimalist is minder is meer, en dat van de maximalist meer is meer.
Minimalisme wordt grotendeels gekenmerkt door wat het niet doet. In minimalistische kunst komt genre-mixing meestal niet voor. De kunstenaar houdt vast aan een specifiek genre binnen het individuele werk. In de beeldende kunst houdt het minimalistische werk zich typisch aan één kleurschaal, één techniek en één thema.
In de literatuur onthoudt de minimalist zich liefst van lange uitweidingen. Men vindt meestal ook geen onbetrouwbare vertellers of veranderingen in vertelperspectief. De teksten zijn vaak geschreven in korte zinnen (hoofdzinnen), en de werken zijn zelden lang. Als er humor wordt gebruikt, is die over het algemeen eerder subtiel dan flamboyant en vulgair.

## Kunstenaars

Vooraanstaande kunstenaars die geassocieerd worden met minimalisme zijn Donald Judd, Agnes Martin, Dan Flavin, Carl Andre, Robert Morris, Anne Truitt en Frank Stella.
In de film wordt minimalisme meestal geassocieerd met filmmakers als Robert Bresson, Chantal Akerman, Carl Theodor Dreyer en Yasujirō Ozu.
Enkele belangrijke vertegenwoordigers in de muziek zijn Steve Reich, Michael Nyman, John Adams, Philip Glass, Terry Riley, La Monte Young en Arvo Pärt.
Enkele voorbeelden van minimalistisch schrijven zijn de toneelstukken en romans van Samuel Beckett en de verhalen van Raymond Carver.
De minimalistische stroming in de architectuur maakt deel uit van de modernistische benadering die aan het begin van de 20e eeuw door het Bauhaus werd gevolgd, met name door architecten en ontwerpers als Ludwig Mies van der Rohe, Marcel Breuer of Le Corbusier.
# Kunstgeschiedenis/Antieke kunst
## Inleiding

Antieke kunst is de kunst die werd gecreëerd in de oudheid. De oudheid markeerde het einde van de prehistorie. In zuiver wetenschappelijke termen wil dit zeggen dat het schrift was ontstaan, met andere woorden, de mens kon zijn geschiedenis in schrift en tekens vastleggen. In de geschiedenis van de mens, komt deze scheidingslijn ook overeen met een fundamenteel verschil in zijn strijd om te overleven.
* In de prehistorie probeerde de mens vooral de natuur te overwinnen, te onderwerpen om zich van voedsel te voorzien, en om zich te verdedigen tegen andere roofdieren. Geloof en kunst richtten zich tot de natuur. Het dier, de plant, de vruchtbaarheid, moeder Aarde werd aanbeden en afgebeeld. Eenmaal de mens zich begon te vestigen in het Neolithicum, groeide ook de kennis over de landbouw. De nadruk bleef liggen op de natuur, maar het accent verschoof van angst voor het verlies van leven, verlies van vruchtbaarheid, angst voor natuurrampen, naar de feitelijke controle van de natuur.
Bij het ontstaan van het schrift was de bevolking gegroeid. Het schrift ontstond in het oude Mesopotamië als middel om een overzicht te houden over de productie van de landbouw. Dit schrift maakte het vervolgens mogelijk het geloof, en de daaruit vloeiende literaire werken vast te leggen voor het nageslacht. Het is dan ook mogelijk voor de huidige historici om de culturen vanaf de oudheid beter te begrijpen.
* Eenmaal de natuur grotendeels overwonnen was, zorgde de gegroeide bevolking voor conflicten. De nadruk verschoof naar het overwinnen van zijn medemens. Steden werden stadstaten, die streden om invloed en macht tegenover elkaar. Deze strijd resulteerde vervolgens in het ontstaan van staten. In de religie kreeg de natuur een steeds meer symbolische en rituele betekenis. Het gevolg was dat de natuur op een andere manier werd afgebeeld. Op architecturaal vlak zien we vanaf dit moment versterkte muren, en versterkte burchten ter bescherming. Uit de groeiende economie, de efficiënter wordende landbouw en de nood aan verdedigingstroepen, groeide een taakverdeling. Algemeen wordt aangenomen dat dit de oorzaak is van de sociale stratificatie, en verschillen in welvaart tussen de maatschappelijke lagen. Het belang van de heerser steeg, en werd uiteindelijk vaak zelfs vergoddelijkt. Het afbeelden van de mens in de kunst werd dan ook van groter belang voor de kunstenaars. De heersers wilden zich 'vereeuwigd' zien.
Voor onze kennis over de kunst uit de oudheid betekent dit dat we vooral kennis hebben verkregen over de kunst van de hogere maatschappelijke lagen, de rijken, de heersers en de religie. De mensen uit deze lagen van de maatschappij konden het zich permitteren, werden aanbeden en wilden zich zelf ook vaak vereeuwigd zien.
Omdat de antieke kunst een hele grote periode omvat, en veel verschillende culturen over heel de wereld als onderwerp heeft, moeten we ze onderverdelen.
* Mesopotamische kunst
* Oud-Egyptische kunst
* Oud-Griekse kunst
* Romeinse kunst
* Indische oudheid
* Chinese oudheid
* Pre-Columbiaanse oudheid
# Kunstgeschiedenis/20e-eeuwse dadaïsme

Dada (van het Franse dada, 'hobbelpaard', 'stokpaard'), ook wel dadaïsme genoemd, is een trend in de beeldende kunst en literatuur die begon in Zürich en later zijn weg vond naar Berlijn, Keulen, Hannover, Parijs en New York. Dada bestond officieel van 1916-1924, en was een directe voorloper van het surrealisme.

## Betekenis

Voor de kunstenaar staat de term dada(ïsme) voor totale twijfel over alles, absoluut individualisme en de vernietiging van gevestigde idealen en normen. De door discipline en maatschappelijke moraal bepaalde artistieke procedures werden vervangen door eenvoudige, meestal willekeurige acties in beeld en woord. De dadaïsten hielden vol dat het dadaïsme ondefinieerbaar was. Toen het voet aan de grond kreeg, riepen de dadaïsten op tot de vernietiging van deze orde, want dat was wat ze wilden vernietigen. Dit maakte het dadaïsme weer tot wat het wilde zijn: volslagen anti-kunst die niet te classificeren was. Vergelijkingen met het futurisme of het kubisme werden verworpen.

## Bekende dadaïsten

* Guillaume Apollinaire (1880-1918)
* Jean Arp (1886-1966)
* Johannes Baader (1875-1955)
* Johannes Theodor Baargeld (1892-1927)
* Alice Bailly
* Hugo Ball (1886-1927)
* Arthur Cravan (1887-1918)
* Jean Crotti (1878-1958)
* Theo van Doesburg (1883-1931)
* Marcel Duchamp (1887-1968)
* Max Ernst (1881-1976)
* Julius Evola (1898-1974)
* George Grosz (1893-1959)
* Raoul Hausmann (1886-1971)
* John Heartfield (1891-1968)
* Emmy Hennings (1885-1948)
* Hannah Höch (1889-1978)
* Richard Huelsenbeck (1892-1974)
* Marcel Janco (1895-1984)
* Paul Joostens (1889-1960)
* Rudolf Laban (1879-1958)
* Paul van Ostaijen (1896-1928)
* Clément Pansaers (1885-1922)
* Francis Picabia (1879-1953)
* Man Ray (1890-1976)
* Otto van Rees (1884-1957)
* Georges Ribemont-Dessaignes (1884-1974)
* Hans Richter (1888-1976)
* Thijs Rinsema (1877-1947)
* Kurt Schwitters (1897-1948)
* Walter Serner (1889-1942)
* Philippe Soupault (1897-1990)
* Sophie Taeuber-Arp (1889-1943)
* Tristan Tzara (1896-1963)
* Beatrice Wood (1893-1998)
* Marcel Duchamp: Fontein (1917)
* Advertentie voor een Dada Avond uit 1923
* Theo van Doesburg: affiche voor Dada-Soiree, 1922
# Kunstgeschiedenis/20e-eeuwse popart

Popart is de richting in de beeldende kunst die halver­wege de jaren 1950 in Engeland en de Verenigde Staten opkwam en in de jaren 1970 het meest prominent was.
De term die deze ​​stroming binnen de moderne kunst beschrijft werd voor het eerst in druk gebruikt in 1958 door de Britse criticus Laurence Alloway. Andy Warhol is waarschijnlijk de bekendste exponent, en later Roy Lichtenstein. Popart verschilde radicaal van de toen dominante moderne kunstvorm in Amerika: het abstract expressionisme, omdat het een terugkeer betekende naar het figuratieve.

## Kenmerken

Popart verwijst vaak naar de massa- en consumptiemaatschappij en haar wereld van symbolen zoals advertenties, media enz. Volgens Alloway zijn deze referenties in de eerste plaats tekensystemen die niet alleen een extern, reeds bekend object reproduceren, maar ook de grafische kenmerken die ermee verbonden zijn. Het beeldt gewone gebruiksvoorwerpen uit, vaak in herhaling en met gebruikmaking van druktechnieken. Een beroemd voorbeeld is het Campbell soepblik van Andy Warholl uit 1962.
Popart benadrukt de onpersoonlijkheid van het object, weg van elke vorm van subjectiviteit van de kunstenaar.

## Popart kunstenaars

* Billy Apple (1935–2021)
* Evelyne Axell (1935–1972)
* Sir Peter Blake (geboren 1932)
* Derek Boshier (geboren 1937)
* Pauline Boty (1938–1966)
* Patrick Caulfield (1936–2005)
* Allan D'Arcangelo (1930–1998)
* Jim Dine (geboren 1935)
* Burhan Dogancay (1929–2013)
* Rosalyn Drexler (geboren 1926)
* Robert Dowd (1936–1996)
* Ken Elias (geboren 1944)
* Erró (geboren 1932)
* Marisol Escobar (1930–2016)
* James Gill (geboren 1934)
* Dorothy Grebenak (1913–1990)
* Red Grooms (geboren 1937)
* Richard Hamilton (1922–2011)
* Keith Haring (1958–1990)
* Jann Haworth (geboren 1942)
* David Hockney (geboren 1937)
* Dorothy Iannone (geboren 1933)
* Robert Indiana (1928–2018)
* Jasper Johns (geboren 1930)
* Ray Johnson (1927–1995)
* Allen Jones (geboren 1937)
* Alex Katz (geboren 1927)
* Corita Kent (1918–1986)
* Konrad Klapheck (geboren 1935)
* Kiki Kogelnik (1935–1997)
* Nicholas Krushenick (1929–1999)
* Yayoi Kusama (geboren 1929)
* Gerald Laing (1936–2011)
* Roy Lichtenstein (1923–1997)
* Richard Lindner (1901–1978)
* John McHale (1922–1978)
* Peter Max (geboren 1937)
* Marta Minujin (geboren 1943)
* Claes Oldenburg (1929-2022)
* Julian Opie (geboren 1958)
* Eduardo Paolozzi (1924–2005)
* Peter Phillips (geboren 1939)
* Sigmar Polke (1941–2010)
* Hariton Pushwagner (1940–2018)
* Mel Ramos (1935–2018)
* Robert Rauschenberg (1925–2008)
* Larry Rivers (1923–2002)
* James Rizzi (1950–2011)
* James Rosenquist (1933–2017)
* Niki de Saint Phalle (1930–2002)
* Peter Saul (geboren 1934)
* George Segal (1924–2000)
* Colin Self (geboren 1941)
* Marjorie Strider (1931–2014)
* Elaine Sturtevant (1924–2014)
* Wayne Thiebaud (1920–2021)
* Joe Tilson (geboren 1928)
* Andy Warhol (1928–1987)
* Idelle Weber (1932–2020)
* John Wesley (1928-2022)
* Tom Wesselmann (1931–2004)
# Kunstgeschiedenis/Afrikaanse kunst

Afrikaanse kunst is beeldende kunst (sculpturen, schilderijen enz.) uit Afrika, of gemaakt door Afrikaanse kunstenaars, waarbij traditionele Afrikaanse motieven worden gebruikt zoals abstractie, geometrische figuren, gestileerde menselijke figuren en gezichtsmaskers. Omdat het Afrikaanse continent een van de grootste ter wereld is, omvat de Afrikaanse kunst een groot aantal volkeren, culturen en tijdperken, van Marokko tot Zuid-Afrika en van Egypte tot Angola, vanaf 40.000 jaar oude grotschilderingen tot aan de 21e eeuw.
Het zijn vooral de Afrikaanse abstracte motieven, geometrische lijntekeningen, kleurcontrasten en stijlvolle maskers en figuren die Picasso, Matisse en andere westerse kunstenaars in de 20e eeuw hebben aangetrokken en geïnspireerd tot het creëren van kubisme en abstracte kunst in het Westen en alsook de stijl van art deco hebben beïnvloed.