OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Sareptamosterd

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Kruisbloemen (Brassicaceae) Geslacht: Kool (geslacht) Soort: Brassica juncea |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Juni-oktober. De hauwen van Sareptamosterd staan niet tegen de as van de bloeiwijze aangedrukt, maar afstaand tot rechtopstaand. Ze zijn slank (3 tot 6 cm lang en 2,0 tot 3,5 mm breed), met een snavel die 5 tot 12 mm lang is. De bloemsteeltjes zijn langer dan de kelk. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 30-100 cm. |
| Gebruik: | Verschillende rassen van de plant worden gekweekt zowel voor haar bladeren, die als groente gebruikt worden, als voor de zaden, waarvan de olie tot mosterd verwerkt wordt. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Sareptamosterd? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Saffloer

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Composieten (Asteraceae) Geslacht: Carthamus Soort: Carthamus tinctorius |
| Geschikt als/voor: | snijbloem, droogbloem. |
| Wortel: | De krachtige penwortel stelt de plant in staat om ook in droge klimaten te groeien. |
| Blad: | Eirond tot eirond-lancetvormig, met hartvormige voet zittend, stekelig getand, stijf. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Juli tot augustus. Geeloranje later verkleurend naar rood. De bloemen zijn ook wat stekelig. |
| Vrucht: | Elke bloem krijgt vijftien tot twintig zaden. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 80-100 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Voezame, niet te natte bodem. Zon Water ● ∼ |
| Lokken: | Deze plant lokt en/of is vatbaar voor vogels en muizen voor de zaden. |
| Gebruik: | Wordt van oudsher gebruikt als (safloer)olie- en verfplant. Deze olie, die vroeger ook werd gebruikt voor olieverf, wordt nu gebruikt voor margarine en als sladressing. De bloemen worden gebruikt als een goedkope versie (imitatie) van saffraan. Saffloer mist echter het kenmerkende aroma van saffraan. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Saffloer? |
| Maan(d) | Werk | LT | VW | PA |
| 4-5 | Zie zaaitijd. Niet verplantbaar dus direcht op goede afstand of uitdunnen. | 1 | | |
| | | | | 35 |
| | | | Z | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Salomonszegel

Salomonszegel (Polygonatum) is een geslacht van kruidachtige, meerjarige planten. In de 23e druk van de Heukels is het ondergebracht in de Aspergefamilie (Asparagaceae). Het is ook wel in andere families ingedeeld.
Salomonszegels zijn meerjarige planten met een vlezige wortelstok en hangende bloemen. De soorten van dit geslacht komen verspreid voor in de gematigde zones van het noordelijk halfrond.
Sommige soorten van dit geslacht zouden medisch bruikbaar zijn. In Azië worden een aantal soorten in kruidenthee gebruikt.

## Soorten

* Gewone salomonszegel (Polygonatum multiflorum)
* Kranssalomonszegel (Polygonatum verticillatum)
* Welriekende salomonszegel (Polygonatum odoratum)

## Externe links

* Polygonatum in de Flora of North America
* Polygonatum in de Flora of China
* Polygonatum in de Flora of Missouri
* Polygonatum in de NCBI Taxonomy Browser
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Sandelhoutfamilie

De Sandelhoutfamilie (Santalaceae) is een familie van tweezaadlobbige planten. Een familie onder deze naam wordt algemeen geaccepteerd door systemen voor plantentaxonomie. Wel wil de omschrijving nogal verschillen.
De omschrijving zoals gehanteerd door het APG II systeem (2003), en dus ook de 23e druk van de Heukels, is erg ruim. De familie omvat dan de planten die elders de Vogellijmfamilie (Viscaceae) vormen. Wel kunnen, eventueel, sommige geslachten die traditioneel geplaatst zijn in deze familie verplaatst worden naar de familie Opiliaceae.
Het gaat om een middelgrote familie met honderden soorten. Deze familie komt wereldwijd voor, speciaal in de tropen. De sandelboom (Santalum album) levert sandelhout en sandelolie, een etherische olie die in de parfumerie en in de geneeskunde wordt gebruikt.

### Geslachten
#### Nog niet beschreven

* Thesium (Bergvlas)
* Viscum

### Externe links

* Eremolepidaceae
* Santalaceae bij The Parasitic Plant Connection
# Chemie Centraal/Oefenen oxidatiegetallen

Bepaal van elke atoom in onderstaande reactievergelijkingen het oxidatiegetal in de linker en rechterkant van de reactie. Welke stoffen worden geoxideerd en welke gereduceerd? Wat zijn de oxidatoren en de reductoren?
1.verbranding van water
    2 H$_2$ + O$_2$ → 2H$_2$O
2.oxidatie van ijzer(II) naar ijzer(III)
    2Fe$^{2+}$ + H$_2$O$_2$ + 2H$^+$ → 2Fe$^{3+}$ + 2H$_2$O
3.waterstofperoxide in zuur milieu reageert tot hydroxide
    H$_2$O$_2$ + 2 e$^-$ → 2 OH$^-$
4.nitraat reageert in zuur milieu tot stikstof
    2NO$_3$$^-$ + 10e$^-$ + 12 H$^+$ → N$_2$ + 6H$_2$O
5.roesten van ijzer:
    4Fe + 3O$_2$ → 2 Fe$_2$O$_3$
6.reactie van fluorgas:
    H$_2$ + F$_2$ → 2 HF

## Oplossing

| reactie | atoom | oxidatiegetal in linkerlid | oxidatiegetal in rechterlid | oxidator of reductor? |
| 1 | waterstof | 0 | 1 | oxidator |
| | zuurstof | 0 | -2 | oxidator |
Deze pagina komt nog niet voor in de "Draaipagina2/Naam boek"-pagina;
plaats de pagina (met de juiste syntax) op die pagina om deze sjabloon te doen werken
# Chemie Centraal/Dipolen

Partiele Lading De sterkte waarmee een atoom de in een atoombinding aanwezige elektronen aantrekt noemt men elektronegatieve waarde: EN , hoe groter deze waarde hoe meer het atoom elektronen aantrekt. De EN-waarde van alle elementen wordt vermeld in het periodiek system: de hoogste EN-waarde rechtsboven en de laagste linksonder. EN of elektronegatieve waarde is een maat voor de aantrekkingskracht die een atoom uitoefent op de valentie-elektronen van een ander atoom Het atoom dat de elektronen sterker naar zich toe trekt (dus met de grootste EN) krijgt een negatieve partiele lading of deellading (δ-) Het atoom dat elektronen makkelijker geeft (dus met de laagste EN) krijgt een positieve partiele lading of deellading (δ+)
# Chemie Centraal/Periodiek systeem

Het periodiek systeem is een rangschikking van de elementen op atoomnummer. Alle elementen zijn gerangschikt in perioden(horizontaal) en groepen(verticaal). De stoffen in een groep hebben overeenkomstige eigenschappen.
Op deze site is een goede weergave te vinden van het periodiek systeem der elementen: http://www.ptable.com/
    Groep 1 wordt ook wel de alkalimetalen genoemd. De stoffen in deze groep reageren met water zodra het in aanraking komt. De bovenste reageert het minst met water en de onderste het meest. Deze groep is zeer onedel.
    Groep 2 zijn de aardalkalimetalen.
    Groep 17 zijn de halogenen.
    Groep 18 zijn de edelgassen.
# Chemie Centraal/Ionbinding

Een makkelijk te begrijpen binding die vooral te vinden is in anorganische stoffen, zoals zouten, is de ionbinding.
Alternatieve benamingen voor deze binding zijn ionaire binding of elektrovalente binding.
De binding tussen twee atomen wordt veroorzaakt doordat het ene ion negatief geladen is en het andere ion positief. En zoals iedereen wel weet trekt positief en negatief elkaar aan. Het negatief geladen ion is doorgaans een niet-metaal en het positief geladen ion een metaal.
De werking van een ionbinding berust op het bereiken van de edelgasconfiguratie.

## Edelgasconfiguratie

De edelgasconfiguratie wordt bereikt wanneer de buitenste schil 2 atomen rondom helium, (dat wil zeggen lithium, beryllium en boor) of 8 elektronen (de andere edelgassen Neon, Argon, Krypton, Xenon en Radon).

## Elektronegativiteit

De elektronegativiteitswaarde neemt diagonaal (van linksonder naar rechtsboven) toe in het periodiek systeem. Cesium en francium hebben de laagste waarde; fluor de hoogste waarde.
Doorgaans wordt aangenomen dat er een ionverbinding bestaat indien het elektronegativiteitsverschil groter dan 1,7 is (bij een kleiner verschil kan men van een polaire of apolaire atoombinding uitgaan).
| Δ ENW | type binding tussen 2 atomen |
| >1,7 | ionbinding |
| 0,5 tot 1,7 | polaire atoombinding |
| < 0,5 | apolaire atoombinding |
De sterkste ionbinding is dan ook cesiumfluoride.

## Tabel met elektronegativiteitswaardes volgens Allred-Rochow

| Groep | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| Periode | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| 1 | H 2,20 | | | | | | | | | | | | | | | | | He |
| 2 | Li 0,97 | Be 1,47 | | | | | | | | | | | B 2,01 | C 2,50 | N 3,07 | O 3,50 | F 4,10 | Ne |
| 3 | Na 1,01 | Mg 1,23 | | | | | | | | | | | Al 1,47 | Si 1,74 | P 2,06 | S 2,44 | Cl 2,83 | Ar |
| 4 | K 0,91 | Ca 1,04 | Sc 1,20 | Ti 1,32 | V 1,45 | Cr 1,56 | Mn 1,60 | Fe 1,64 | Co 1,70 | Ni 1,75 | Cu 1,75 | Zn 1,66 | Ga 1,82 | Ge 2,02 | As 2,20 | Se 2,48 | Br 2,74 | Kr |
| 5 | Rb 0,89 | Sr 0,99 | Y 1,11 | Zr 1,22 | Nb 1,23 | Mo 1,30 | Tc 1,36 | Ru 1,42 | Rh 1,45 | Pd 1,30 | Ag 1,42 | Cd 1,46 | In 1,49 | Sn 1,72 | Sb 1,82 | Te 2,01 | I 2,21 | Xe |
| 6 | Cs 0,86 | Ba 0,97 | La 1,10 | Hf 1,23 | Ta 1,33 | W 1,40 | Re 1,46 | Os 1,52 | Ir 1,55 | Pt 1,42 | Au 1,42 | Hg 1,44 | Tl 1,44 | Pb 1,55 | Bi 1,67 | Po 1,76 | At 1,96 | Rn |
| 7 | Fr 0,86 | Ra 0,97 | Ac | Rf | Db | Sg | Bh | Hs | Mt | Ds | Rg | Uub | Uut | Uuq | Uup | Uuh | Uus | Uuo |
# Chemie Centraal/Endo- en exotherme reacties

Bij de meeste reacties komt warmte vrij. Een goed voorbeeld van zo'n exotherm proces is het verbranden van een lucifer: daarbij komt genoeg warmte vrij om je vingers eraan te verbranden. Toch zijn er ook processen die weliswaar spontaan verlopen maar die juist warmte opnemen. Dit geldt voor chemische reacties maar ook voor andere processen zoals smelten of verdampen. De laatste twee processen nemen warmte op. Ook bij het oplossen in water hangt het van de op te lossen stof af of er warmte vrij komt of juist opgenomen wordt. Natriumhydroxide in water wordt flink heet, maar kaliumnitraat in water doet de temperatuur juist omlaag gaan in een endotherm proces.
Ook voor chemische reacties geldt dat zij zowel exo- als endotherm kunnen zijn.
# Chemie Centraal/Index
## A

* Aggregatietoestand
* Arrhenius
* Atoom
* Atoommodel

## B

* Brønsted

## C

* Chromatografie

## D

* Atoommodel van Dalton
* Destilleren
* Dunnelaagchromatografie

## E

* Edelgasconfiguratie
* Elektrolyse
* Elektronegativiteit
* Extractie

## F

* Filtreren

## G

* Gas
* Gaschromatograaf

## H

* Halfreactie
* Hogedrukvloeistofchromatografie (HPLC)
* Hydrolyse
* Toestel van Hoffmann
* hydroxonium

## I

* Indampen
* Ionbinding

## L

* Lewis
* Lewiszuur

## M

* Mengsel

## O

* Ontleding
* Oxideren
* Oxidatiegetal
* Oxidator

## P

* pH
* Papierchromatografie

## R

* Recombinatie
* Redox
* Reduceren
* Reductor

## S

* Scheidingsmethode
* Solvolyse
* Standaard redoxpotentiaal
* Sterk zuur
* Synthese

## T

* Thermolyse

## V

* Vast-vloeistof extractie (SLE)
* Vaste stof
* Verdringingsreeks
* Vloeistof
* Vloeistof-vloeistof extractie (LLE)
* Verbranden

## Z

* Zeven
* Zwak zuur
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Gierst

Gierst (Panicum) is een groep van graangewassen met kleine korrels, die tot de Grassenfamilie behoren. Meestal wordt echter met gierst de soort Panicum miliaceum bedoeld.
Verschillende gierstsoorten werden al in het vroege neolithicum in China verbouwd; er zijn sporen gevonden van gierstteelt uit 8300-6700 v.Chr. In die tijd kwam gierstteelt vaker voor dan rijst. Gierst werd vroeger ook in Europa als voedsel gebruikt. In vele gebieden van Afrika en Azië zijn de verschillende gierstsoorten het belangrijkste voedingsmiddel. Pluimgierst behoort tot de vroegste in Nederland aangetroffen cultuurgewassen; op de raatakkers (ook wel bekend als 'celtic fields') werd deze gierstsoort al vóór het begin van de jaartelling verbouwd.
De korrels zijn glutenvrij en bestaan bij de meeste gierstsoorten voor 60 tot 80 % uit koolhydraten, 6 tot 20 % eiwit met belangrijke aminozuren en 1 tot 6 % vet.
Gierst en Sorghum bevatten meer onverteerbare stoffen (phytinezuur, oxaalzuur, kiezelzuur) dan andere graansoorten die gebruikt worden voor volkorenbrood. Omdat ongepelde gierst bitter smaakt is het beter deze graansoort niet in volkoren te verwerken.
De gepelde gierstkorrel kan net zoals rijst gegeten worden. Parelgierst wordt het meeste gegeten als couscous. Gierst wordt ook verwerkt tot meel, griesmeel, vlokken en popcorn. Ook wordt het, evenals vogelzaad, gebruikt als vulling voor jongleerballetjes. Van gierst wordt naast de zaden ook de stengel voor het winnen van vezel gebruikt.

## Soorten

* Kale gierst (Panicum dichotomiflorum)
* Pluimgierst (Panicum miliaceum)
* Vingergras (Panicum virgatum)
* Zuid-Afrikaanse gierst (Panicum schinzii)
Nog niet beschreven soorten:
Sorghum en Teff zijn granen met kleine korrels, die door sommigen tot de giersten worden gerekend en door anderen niet.
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Ginkgo

Ginkgo is een geslacht uit de familie Ginkgoaceae. Het geslacht is bijna uitgestorven, alleen de Japanse notenboom (Ginkgo biloba) is nog aanwezig en wordt gezien als een levend fossiel. De Japanse notenboom wordt mede daardoor ook wel kortweg Ginkgo genoemd.
De geslachtsnaam Ginkgo is afgeleid van het Japanse 'Ginkyo', wat 'zilveren abrikoos' betekent. Het woord 'biloba' betekent 'twee lobben' en verwijst naar de vorm van de bladeren. De spelling met een 'g' in plaats van een 'y' is het gevolg van een leesfout die in de officiële benamingen is gekomen.

## Soorten

Het geslacht is miljoenen jaren oud. De oudste fossielen dateren uit Permperiode. Over het algemeen wordt aangenomen dat de familie Ginkgoaceae en het geslacht Ginkgo voortkomen uit de Zaadvarens. De meest verwante aan de Ginkgoaceae en Ginkgo zijn de Palmvarens. De enige overgebleven Ginkgo, de Japanse notenboom is nauwelijks veranderd sinds het Mesozoïcum.
Van de uitgestorven soorten zijn er aardig wat fossielen gevonden, zoals de Eendepootboom. Deze is vernoemd naar de gevonden vorm van het fossiele blad.
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Ginkgoaceae

Ginkgoaceae is een botanische naam voor een familie van naaktzadige planten. Deze familie wordt universeel erkend door taxonomen. Het enige lid van deze familie dat tegenwoordig nog voorkomt is de Ginkgo biloba (Japanse notenboom), die hierom soms wel als levend fossiel wordt gezien. In het verre verleden waren er meer planten die tot de familie te rekenen zijn: het gaat om een heel oude groep.

## Externe links

* Ginkgoaceae op The Gymnosperm Database
* Ginkgoaceae in de Flora of North America
* Ginkgoaceae in de Flora of China
* Ginkgoaceae in de NCBI Taxonomy Browser
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Gierstmelde

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Amaranten (Amaranthaceae) Geslacht: Ganzenvoet Soort: Chenopodium quinoa |
| Stengel/Tak: | De houtige stengel is al dan niet vertakt en kan afhankelijk van het ras groen, rood of purper van kleur zijn. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Juli tot september. Bloeit in pluimen. De groene bloemen hebben een weinig opvallend bloemdek, bestaande uit vijf gekielde bloemdekbladen en zijn gewoonlijk tweeslachtig. Tijdens de rijping van het zaad in september kleuren de bloemen roodachtig. De bloemen bestuiven zichzelf. Het vruchtbeginsel is bovenstandig. |
| Vrucht: | De ongeveer 2 mm grote vrucht heeft een vliezige vruchtwand en is een eenzadig nootje, dat afhankelijk van het ras een witte, rode of zwarte kleur kan hebben. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 80-100 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort:  ? Zon ○ |
| Gebruik: | Gierstmelde (Quinoa) is al duizenden jaren in gebruik in de Andes. De zaden worden gemalen en als brood gebruikt of gefermenteerd tot een zure pap. Het heeft een hoog eiwitgehalte en bevat geen gluten. Het blad van de gierstmelde kan net als sla en spinazie worden gekookt of rauw worden gegeten. De zaden zijn bedekt met een bitterstof (saponine) die door goed spoelen grotendeels wordt verwijderd.De zaden worden ook als bestanddeel gebruikt in shampoos en conditioners. |
| Recepten: | Recepten vind je in het Kookboek. |
| Let op!: | De pollen van deze plant kunnen leiden tot allergische reacties, verwant aan hooikoorts. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Gierstmelde? |
| Maan(d) | Werk | LT | VW | PA |
| 4-5 | Zie zaaitijd. In april voorzaaien of eind april begin mei ter plaatse. | 1 | | |
| | | | | 30 |
| 9-10 | Zie oogsten en bewaren. In september/oktober kan het zaad geoogst worden. | | | |
| | | | Z | |
Sjabloon:Wiktionaryionary
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Gifsumak

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
De stengel, bladeren en bladstelen hebben tussen de cellen openingen zitten waaruit de actieve stof urushiol komt. Die stof oxideert aan de lucht bij vochtige omstandigheden en maakt een zwarte plakkerige stof op het oppervlakte van de plant. De oxidatie vermindert de giftigheid niet. De inktachtige stof op de plant gaat niet meer uit linnen of katoen en is oplosbaar in ether.
| Alle families? | Familie: Pruikenboom (Anacardiaceae) Geslacht: Sumak Soort: Rhus radicans |
| Wortel: | Wortelstokken, waaruit stengels opschieten. |
| Stengel/Tak: | De stengels zijn rechtopstaand of meer kruipend afhankelijk van de hoeveelheid licht, grondsoort en vocht. Ze kunnen kruidachtig of houtachtig zijn, de kleur groen of roodachtig. Alle variaties kunnen op één plant voorkomen. |
| Blad: | De bladeren zijn oneven geveerd en hebben drie, 5 - 12 cm lange deelblaadjes. Het topblaadje heeft een duidelijk langere steel dan de twee andere. Dit is een onmiskenbaar kenmerk van gifsumak. De blaadjes zijn ovaal tot eirond, variërend van 5-15 cm lang en de breedte is 2/3 van de lengte. Het blaadje is veernervig. De bladstelen zijn halfcirkelvormig. De bovenkant van het blaadje is glad en glanzend, de onderkant donzig. De randen van de blaadjes zijn glad, gelobd of gekarteld. |
| Vrucht: | De vrucht is een 3 - 6 mm grote, ronde, droge, vaalwitte tot groenige steenvrucht en bevat een hard benig zaadje. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 30-100 cm. |
| Let op!: | De plant is berucht om het sap, dat sterk sensibiliserend is en bij veel mensen een ernstige allergische huiduitslag kan veroorzaken. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Gifsumak? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| ? | Zie vermeerderwijze. De plant vermeerdert zich vegetatief doordat de liggende stengels op de knopen kunnen wortelen en door wortelstokken, waaruit stengels opschieten. | | | | | | | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Ginkgo biloba

| 1 | 2 | 3 | 4 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
De soort wordt gekweekt en is niet meer in het wild bekend. De Japanse notenboom is tweehuizig. Wereldwijd zijn er minder vrouwelijke exemplaren dan mannelijke. De mens plant selectief mannelijke bomen aan omdat de 'vruchten' een onaangename geur verspreiden. Het verschil tussen beide geslachten is alleen te zien wanneer de boom in bloei staat of 'vruchten' heeft. In Nederland en België worden kweekvormen gebruikt waardoor de boom vaak niet zo hoog wordt.
| Alle families? | Familie: . (Ginkgoaceae) Geslacht: Ginkgo Soort: Ginkgo biloba |
| Vrucht: | De 'vruchten' van de Japanse notenboom zijn botanisch gezien de zaden. Doordat de zaadhuid vlezig is, lijken het vruchten. De zaden zijn abrikoosvormig met een zilveren gloed (vandaar de naam Ginkgo: gin = zilver; kyo = abrikoos). Als de zaden in het najaar op de grond vallen, begint de vlezige zaadhuid te rotten waarbij er butaanzuur vrijkomt, wat ruikt als ranzige boter. De inhoud van de zaden, ginnan genoemd, wordt in China en Japan beschouwd als delicatesse, waaraan bovendien tal van heilzame werkingen wordt toegeschreven. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 4000 cm. |
| Gebruik: | Het blad van de Japanse notenboom wordt ook gebruikt in cosmetica (huidproducten, shampoo), als insecticide en als mest. |
| Geneeskracht: | Wordt als geneeskrachtig gezien bij ademhalingsproblemen, blaas- en nierproblemen, spijsverteringsproblemen, gehoorverlies en andere kwalen. De bladeren worden onder andere gebruikt om de bloedsomloop te verbeteren, bij ademhalingsproblemen, gehoorverlies, geheugenverlies, huidziekten, en angst. Ook preparaten die zaden of bladeren van de Japanse notenboom bevatten zijn zeer populair, vooral in de landen om ons heen, voornamelijk in Duitsland en Frankrijk, voor de bestrijding van circulatiestoornissen in de hersenen en de ledematen. In Nederland wordt 'ginkgo' op recept voorgeschreven voor etalagebenen. Vooral in de homeopathie gelooft men in de rol van dit kruid in de behandeling en preventie van leeftijdsgebonden klachten. De Japanse notenboom wordt dan gebruikt tegen problemen met de bloedsomloop. (zie verder Japanse notenboom |
| Let op!: | Zie Japanse notenboom op Wikipedia. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Ginkgo biloba? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Gewoon vingerhoedskruid

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
De witbloemige variant Digitalis purpurea 'Alba' heeft op de Nederlandse Rode lijst van planten gestaan. De hommels moeten in de bloemkroon kruipen om bij de nectar te kunnen komen. Soms wordt echter een gaatje in de bloemkroon gebeten om zo bij de nectar te kunnen komen. In ongewoon gunstige omstandigheden ontstaat er een Pelorische topbloem op het vingerhoedskruid, die niet tweezijdig symmetrisch is (één verticale symmetrieas),maar alzijdig symmetrisch. Bij normale bloemen is het aantal bloembladen altijd vijf. Ze zijn met elkaar vergroeid, maar aan het aantal schulpjes is het nog zichtbaar. Pelorische bloemen hebben wel 8 tot 14 schulpjes. De akkerhommel heeft een voorkeur voor deze bijzondere bloemen.
| Alle families? | Familie: Weegbree (Plantaginaceae) Geslacht: Vingerhoedskruid Soort: Digitalis purpurea |
| Stengel/Tak: | De stengel en bloemstelen zijn bezet met korte, zachte haren. |
| Blad: | De plant heeft eironde tot lancetvormige bladeren, die aan de onderzijde grijs behaard zijn. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Mei tot oktober. Meestal donkerrood gevlekte bloemen. Er zijn drie kleuren: donkerrood (hardroze), lichtpaars en wit. Om de rode vlek zit een witte rand. De witbloeiende planten worden soms als aparte soort gezien. De bloemkroon is 4-5 cm lang. |
| Vrucht: | Een plant kan meer dan negentig bloemen hebben en duizenden zaadjes. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 30-150 cm. |
| Goede buren: | Goede buren voor deze plant: planten uit de kensoort voor de wilgenroosjes-associatie (Senecioni sylvatici-Epilobietum angustifolii). |
| Lokken: | Deze plant lokt en/of is vatbaar voor hommels. |
| Geneeskracht: | Wordt als geneeskrachtig gezien bij hartritmestoornissen. Digoxine wordt gewonnen uit de bladeren van tweejarige planten en wordt gebruikt bij behandeling van bepaalde hartritmestoornissen (atriumfibrilleren) en (steeds minder) bij de behandeling van hartfalen. Deze toepassing is voor het eerst beschreven door de Engelse arts William Withering (1741-1799) uit Birmingham, die waarnam dat een kruidenmengsel van een lokale kruidengenezeres ("old Mother Hutton" uit Shropshire) zeer effectief was bij ernstig oedeem van de benen. Hij ontdekte dat vingerhoedskruid het effectieve bestanddeel in het mengsel was en publiceerde deze bevinding in 1785 in zijn boek "An Account of the Foxglove and some of its Medical Uses". Hoewel hij het middel voor oedemen aanbeval en de werkingswijze hem niet bekend was, was hem wel opgevallen dat het de pols verlangzaamt. |
| Let op!: | De plant bevat de glycosiden: digoxine, gitoxine en gitaline en is erg giftig. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Gewoon vingerhoedskruid? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| | | | | O | | | | |