OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Shakespeares toneelstukken/Romeo and Juliet

Romeo and Juliet is een tragedie die William Shakespeare in de late 16e eeuw schreef. Het stuk vertelt het verhaal van twee jonge geliefden, Romeo en Julia, die behoren tot twee ruziënde families in de Italiaanse stad Verona. Ondanks de vijandschap tussen hun families worden Romeo en Julia hevig verliefd en trouwen ze in het geheim. Hun geluk is echter van korte duur, want een reeks ongelukkige gebeurtenissen leidt tot hun tragische einde.
De tragedie Romeo en Julia onderzoekt thema's als liefde, het lot en de vernietigende kracht van haat en conflict. Het is een van de beroemdste toneelstukken van Shakespeare en er bestaan heel wat adaptaties van als film, opera en ballet. Enkele van de beroemdste regels uit het stuk zijn onder meer "What's in a name? That which we call a rose / By any other name would smell as sweet", "But, soft! what light through yonder window breaks?" en "O Romeo, Romeo! wherefore art thou Romeo?"

## Korte inhoud

Het stuk begint met een vechtpartij tussen de bedienden van de families Capulet en Montague, die duidelijk maakt dat tussen de twee huizen een langdurige vete bestaat. Romeo, een Montague, woont een gemaskerd bal bij in het Capulet-huis en ontmoet Juliet, de dochter van Capulet. Ze worden meteen verliefd en komen overeen om in het geheim te trouwen.
Ondanks hun liefde voor elkaar, brengt het conflict tussen hun families hun relatie in gevaar. Romeo wordt uit Verona verbannen omdat hij Tybalt, Julia's neef, heeft vermoord in een straatgevecht. Julia's vader regelt vervolgens dat ze met Paris, een edelman, trouwt.
Wanhopig wendt Juliet zich tot broeder Laurence, die een plan bedenkt om de geliefden te herenigen. Juliet drinkt een drankje waardoor ze dood lijkt, en Romeo, die gelooft dat ze echt dood is, maakt naast haar een einde aan zijn leven. Juliet wordt wakker en vindt Romeo dood en maakt in haar verdriet ook een einde aan haar leven.

## Zie ook

* O Romeo, Romeo! wherefore art thou Romeo? Monoloog met Nederlandse vertaling.
* But, soft! what light through yonder window breaks? Monoloog met Nederlandse vertaling.
# Shakespeares toneelstukken/Macbeth

Macbeth is een beroemde tragedie van William Shakespeare die waarschijnlijk ontstond in de periode tussen 1603 en 1607. Het stuk vertelt het verhaal van de Schotse generaal Macbeth die van drie heksen de profetie ontvangt dat hij de koning van Schotland zal worden. Aangemoedigd door zijn ambitieuze vrouw, Lady Macbeth, begeeft Macbeth zich op een pad van moord en bedrog om de profetie te vervullen.

## Inhoud

Macbeth wordt verteerd door ambitie en, aangemoedigd door zijn vrouw, Lady Macbeth, vermoordt hij koning Duncan en neemt hij de troon voor zichzelf. Het bewind van Macbeth wordt echter geplaagd door schuldgevoelens en paranoia, en hij wordt steeds meedogenlozer in zijn pogingen om de macht vast te houden. Zo beveelt hij de moord op zijn vriend Banquo en probeert iedereen uit te schakelen die een bedreiging vormt voor zijn troon. Uiteindelijk wordt Macbeth verslagen en gedood door een leger onder leiding van de verbannen prins Malcolm. Lady Macbeth lijdt ook aan schuldgevoelens en wordt uiteindelijk krankzinnig, geplaagd door de misdaden die ze hebben begaan.

## Thematiek

Het stuk onderzoekt thema's als ambitie, schuld, het lot en de corrumperende aard van macht. Het behandelt de psychologische effecten van Macbeths acties en de gevolgen van zijn ongecontroleerde ambitie. Het personage van Macbeth wordt vaak afgeschilderd als een tragische held die begint als een nobele en dappere krijger, maar uiteindelijk ten onder gaat vanwege zijn eigen gebreken en keuzes.
Macbeth staat bekend om zijn gedenkwaardige monologen, waaronder de beroemde toespraak "Tomorrow, and tomorrow, and tomorrow" in Act V, die reflecteert op de nutteloosheid en zinloosheid van het leven. Het stuk is op grote schaal opgevoerd en aangepast in verschillende vormen, waaronder toneelproducties, films en televisieaanpassingen. Het blijft een van Shakespeares populairste en meest bestudeerde werken, waarin tijdloze thema's worden verkend die ook het moderne publiek blijven boeien.
# Jungiaans woordenboek/Literatuur en bronvermelding
## Geraadpleegde literatuur

* C.G. Jung: Verzameld Werk, 10 delen - Uitgeverij Lemniscaat, Rotterdam
* C.G. Jung: De mens en zijn symbolen, Uitgeverij Lemniscaat Rotterdam
* C.G. Jung: Archetypen - Uitgeverij Servire Katwijk
* C.G. Jung, Over grondslagen van de analytische psychologie - De Tavistock Lectures - Lemniscaat Rotterdam 1978

## Externe links

             ----Opmerking: gelieve in verband met auteursrechtkwesties geen teksten letterlijk over te nemen uit deze bronnen----
* (nl) Jules Grandgagnage: Wat is jungiaanse psychoanalyse?
* (nl) Psychoanalytisch woordenboek
* (nl) A.Samuels, B.Shorter, F.Plaut: Jung-lexicon: een verklarend overzicht van termen uit de analytische psychologie
* (nl) Maarten Timmer: Van Anima tot Zeus: encyclopedie van begrippen uit mythologie, religie, alchemie, cultuurgeschiedenis en analytische psychologie
* (en) Craig S. Chalquist: A Glossary of Jungian Terms
* (en) Jung Lexicon: A Primer of Terms & Concepts
* (en) Joseph Campbell: "The Portable Jung" op Archive.org
* (en) Carrie Lee Rothgeb, Editor: Abstracts of the Collected Works of C.G. Jung
# Jungiaans woordenboek/N

* Neurose - is, in Jungs eigen woorden, "een dissociatie van de persoonlijkheid die terug te voeren is op het bestaan van complexen." Het probleem bij een neurose is dat, wanneer complexen onverenigbaar zijn met de bewuste houding, dat gedeelte dat te zeer in tegenstelling staat met het bewustzijn, wordt afgesplitst en een eigen leven begint te leiden. Aangezien die neurosen onbewust zijn, kunnen ze zich slechts indirect uitdrukken, d.w.z. via neurotische symptomen.
* Numineus - van het Latijnse numinosum, dat verwijst naar een effect dat onafhankelijk van de bewuste wil optreedt. Jung ontleende het begrip aan de Duitse theoloog Rudolf Otto, die het beschrijft als datgene waarvoor men huivert en waardoor men tegelijkertijd is gefascineerd. De mens ervaart numineuze gevoelens wanneer hij voelt dat hij afhankelijk is van iets dat groter is dan hijzelf, bijvoorbeeld bij het aanschouwen van een huiveringwekkend natuurlijk fenomeen zoals nachtelijke donder en bliksem. Daaruit ontstaan ontzag, huiver en angst. Jung wijst op het numineuze karakter van archetypen, die diep in het bestaan doordringen. Ook grote kunst, beladen met symboliek, maakt dergelijke gevoelens los.
Inleiding A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Jungiaans woordenboek/J

* Jungiaanse astrologie - zie Astrologie
* Jungiaanse psychoanalyse - zie Analytische psychologie
Inleiding A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Jungiaans woordenboek/K

Inleiding A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Jungiaans woordenboek/M

Inleiding A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Jungiaans woordenboek/I

* Individuatie - Volgens Jung gaat het bij "individuatie" om het proces waarbij het bewustzijn van een persoon geïndividualiseerd en gedifferentieerd wordt van andere personen. Met andere woorden: individuatie is een groeiproces, volwassen worden, waarbij de mens zich bewust wordt van zijn uniekheid tegenover andere mensen. Uit dat individuatieproces ontstaat in de psyche een nieuw element, het "Ik" of "ego" genoemd. Het doel van individuatie is volgens deze opvatting zichzelf te leren kennen, wat leidt tot zelfverwerkelijking. In de alchemie, zo ontdekte Jung, werd dit proces coniunctio genoemd: de vereniging van tegengestelden. Vanuit Jungs oogpunt betekende dit de vereniging van het bewuste en het onbewuste. Zie ook Alchemie/Psychologische interpretatie van het zuiveringsproces.
* Inferieure functie - zie psychologische functies
* Het Ik - Met het Ik (of ego) bedoelt Jung de organisatie van het bewustzijn, dat uit waarnemingen, herinneringen, gedachten en gevoelens bestaat. Het Ik selecteert daarbij psychisch materiaal uit de ervaringen waarmee het te maken krijgt. Voor een deel wordt dit bepaald door iemands persoonlijkheidstype: zo zal een 'gevoelstype' gemakkelijker emotionele ervaringen tot het bewustzijn toelaten dan een 'denktype'. Door het Ik verkrijgt de persoonlijkheid haar identiteit.
* Inflatie - Psychologische inflatie ontstaat wanneer de bewuste identiteit van een individu (het ego en de persona) wordt samengevoegd met een archetype van het onbewuste. Dat archetype zou het Zelf of een van de andere "positieve" archetypen kunnen zijn zoals de held, de wijze, de redder, de genezer, enz. Mensen kunnen echter ook ten prooi vallen aan een schadelijk negatief archetype zoals de zondebok, de mislukkeling, het slachtoffer of de paria. Deze laatste geven aanleiding tot wat een negatieve inflatie wordt genoemd.
* Intuïtie -Jung onderscheidt in zijn persoonlijkheidsleer twee algemene houdingen - introversie en extraversie; en vier functies - denken, voelen, gewaarwording en intuïtie - die bepalen tot welk persoonlijkheidstype iemand behoort. Iemand bij wie de intuïtie als psychologische functie beter ontwikkeld is dan de andere functies, ziet sneller dan anderen de mogelijkheden in van wat op hem of haar afkomt. Net zoals gewaarwording is het een 'irrationele functie'. Er komt geen redeneren of oordelen aan te pas; intuïtie komt als het ware uit de lucht gevallen. De persoon die door zulke intuïtie wordt overvallen 'weet' het onmiddellijk zonder dat hij het kan verklaren. Over de vier psychologische functies zei Jung ('Man and his Symbols'): Terwijl de functie van gewaarwording zegt "dat er iets is", zegt het denken "wat het is", de functie van het voelen "of het aangenaam is of niet", en intuïtie "wat de herkomst en de bestemming is". Jung maakte verder onderscheid tussen extraverte en introverte intuïtieve types.
* Irrationele functies - gewaarworden en intuïtie. Zie ook Persoonlijkheidstypen.
Inleiding A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Jungiaans woordenboek/L

Inleiding A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Jungiaans woordenboek/O

Inleiding A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
# Ab Urbe Condita/Magistrati plebis

De tribuni en aediles plebis waren duidelijk onderscheiden van de andere ambtenaren. Zij waren ambtenaren van én voor het volk. Hun bevoegdheden waren dan ook erg toegespitst op zaken die het volk aanbelangden, terwijl de patricische ambten vooral naar buiten toe bevoegdheden hadden. Later onder het principaat zou de princeps de tribunica potestas van de tribunus plebis toegekend krijgen, wat aantoont hoezeer dit ambt intussen verankerd was in de Romeinse politiek.

## Antieke bronnen

* Livius, II 56.2; IV 25.11.
* Tacitus, Annales XI 24.7.

## Verder lezen

* J. Cels-Saint-Hilaire, L'enjeu des sécessions de la plèbe, in MEFRA 102 (1990), pp. 723-765.
* M. Humbert, Le tribunat de la plèbe et le tribunal du peuple: remarques sur l'histoire de la provocatio ad populum, in MEFRA 100 (1988), pp. 431-503.

## Externe link

* Y-L. Ow, The Use of the Tribunate for Reforms, JanusQuirinus.org (1994).
# Ab Urbe Condita/De Pompeio et Caesare

De strijd die aan het eind van de republikeinse periode gestreden werden tussen Gnaius Pompeius Magnus en Gaius Iulius Caesar verschilde niet qua motief van eerdere politieke strijden in Rome, maar wel in de manier waarop deze strijd beslecht werd. Het was immers een strijd om de gloria van de familia, die kost wat kost bereikt moest worden én dit streven van gloria bestond in de gedachtenwereld van de Romeinen al vanaf de stichting van de stad, toen Romulus zijn broer Remus doodde in zijn streven naar gloria. De strijd die eind - tweede en begin - eerste eeuw gevoerd werd tussen de optimates en populares, kende in het begin een onderscheid tussen beide informele "partijen" op het gebied van hun manier om de top te bereiken. Terwijl de optimates van mening waren dat de besten de top zouden bereiken via de geijkte republikeinse cursus honorum, meenden de populares dat het doel de middelen heiligde en waren dan ook niet te beroerd hun handen vuil te maken. Met de opkomst van Gaius Marius en Lucius Cornelius Sulla zou er echter een verschuiving plaats vinden: elk middel was nu geoorloofd, zolang het belang van de eigen "partij" maar gewaarborgd werd. Zo greep Sulla, een fervent aanhanger van de optimates, manu militare naar de macht, iets wat voor de vroege optimates vast en zeker not done was. Ook de proscriptiones van Sulla waren geen geijkte manier om om te gaan met je politieke tegenstanders, maar voor de optimates die zich hoe langer hoe meer in het nauw gedreven zagen door de populaire populares was nu elk middel geoorloofd om "de republiek van de ondergang te redden", zoals het in hun visie heette te zijn. Het is in deze periode dat Gnaius Pompeius, lid van een nederige plebejische gens maar zoon van een consularis, en Gaius Iulius Pompeius, lid van een oude en voorname gens maar zoon van een praetorius, hun jeugd doorbrachten. Terwijl de eerste al heel jong een echte blitzcarrière maakte, moest de jonge Caesar heel wat tegenslagen verwerken onder de dictatuur van Sulla door de familiebanden van de Iulii met Gaius Marius van de populares en Caesars huwelijk met Cornelia Cinna, dochter van de toenmalige leider van de populares Lucius Cornelius Cinna.

## Referenties

* T. Holland, Rubicon. Het einde van de Romeinse Republiek, Amsterdam, 2006. ISBN: 9025320511
* F. Meijer, Macht zonder grenzen. Rome en zijn Imperium, Amsterdam, 2006. ISBN: 9025334229
* H. Oppermann, Julius Caesar, Roeselare, 2005. ISBN: 9054668903
* E. Van 't Dack, De 'andere' Caesar, Leuven, 2002.
* T.P. Wiseman, Caesar, Pompey and Rome, 59–50 b.c., in CAH² IX (1994), pp. 368-423.
# Ab Urbe Condita/Inleiding & inhoud

Dit boek wil een overzicht bieden van de geschiedenis van Rome, vertrekkend vanuit belangrijke eindpunten in haar geschiedenis. Het eerste eindpunt in de geschiedenis van Rome is al te vinden in de dood van Remus, waarmee de mogelijkheid van een eventueel gedeeld koningschap uitgesloten wordt. Andere belangrijke eindpunten zijn de dood van Lucretia - en de daaropvolgende val van het koningschap -, de uittocht van het Romeinse plebs - en de daaropvolgende instelling van volkstribunnen en aedielen -, de verwoesting van Carthago, de verovering van Gallië en de moord op Caesar - en de daaropvolgende burgeroorlogen.
* Ab Urbe Condita: besluit
* Ab Urbe Condita: verder lezen
# Ab Urbe Condita/Princeps Romae

Princeps is de afkorting voor princeps senatus (« eerste van de senaat »), ook wel princeps civitatis (« eerste van de burgers ») genoemd. Dit was een laat-republikeinse titel die werd gegeven aan senatoren - meestal oud-consuls - die door hun gezag en politieke overwicht eersten onder gelijken waren. Deze werd bij senaatsvergaderingen als eerste van de senatoren gehoord door de voorzittende consuls. Er was geen imperium aan verbonden, maar een princeps oefende zijn invloed slechts uit door zijn ervaring en bewezen capaciteit, kortom op basis van een zeker auctoritas. Dit zou leiden tot het ontstaan van een monarchale staatsvorm: het principaat.
Octavianus ontving, naast de religieus beladen titel van Augustus, in 27 v. Chr. ook de titel van princeps. Hij had namelijk in 43 v. Chr. samen met Marcus Antonius en Lepidus het tweede triumviraat opgericht om in opdracht van de Senaat de republiek te herstellen. In 31 v. Chr. had hij zijn collega Marcus Antonius verslagen in de slag bij Actium en in 27 v. Chr. had hij vervolgens zijn bijzondere bevoegdheden neergelegd. In dat jaar kreeg hij, naast de titel princeps, van de Senaat het imperium over bijna alle door hem veroverde gebieden - waar bijna alle legioenen waren gevestigd - voor een periode van tien jaar.
In 23 v. Chr. deed hij afstand van zijn functie van consul die hij tot dan toe had bezeten. Hij kreeg de tribunica potestas, wat hem het vetorecht opleverde. Daarbovenop bezat hij al een imperium proconsulare over alle legioenen en de mogelijkheid deze ook te laten ingrijpen in de senatoriale provincies (d.i. provinciae die onder het gezag van de senaat bleven). Daar hij echter niet in alle provincies tegelijk kon zijn, droeg hij zijn imperium militiae over op legati die slechts mochten handelen met zijn toestemming. De functie van princeps en vele andere zijn echter nooit - formeel - erfelijk geworden.
Als princeps kon hij echter wel zijn invloed aanwendden om zijn erfgenaam tot de op één na belangrijkste man te maken, waardoor deze geheid de nieuwe princeps zou worden. Augustus is zich altijd blijven beschouwen als een primus inter pares ten opzichte van de senaat, maar deze houding valt al snel weg bij zijn opvolgers.

## Voetnoot

* E.B. Karge, Aspects of Tacitus’ presentation of Tiberius as princeps and proconsul, Michigan - Londen, 1973 (=1979), pp. 105, 108.

## Bibliografie

* Tacitus, Annales: I-VI, trad. comm. M.A. Wes, ‘s Hertogenbosch, 1999.
* L. De Libero, art. Princeps (II), in NP 10 (2001), klm. 328-331.
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Tijmereprijs

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Weegbree (Plantaginaceae) Geslacht: Ereprijs Soort: Veronica serpyllifolia |
| Stengel/Tak: | De later verhoutende, kruipende stengels zijn aan de top opstijgend. |
| Blad: | De kale bladeren zijn cirkelrond tot elliptisch en hebben een gave of zwak gekartelde rand. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | April tot september. 5-6 mm grote, blauwgeaderde, blauwachtig witte bloemen. De bloeiwijze is een bebladerde tros met veel kortgesteelde bloemen. De kelkslippen en bloemsteel zijn kort behaard. |
| Vrucht: | De omgekeerd hartvormige en aan beide zijden bolle vrucht met omhoog staande vruchtlobben is een doosvrucht. Langs de rand komen klierharen voor. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 5-25 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Voedselrijke grond in weilanden, gazons, op bouwland op zandgrond en bospaden. Zon Water ● ∼ |
| Gebruik: | De tijmereprijs smaakt onbewerkt bitter en gedroogd wordt er thee van gezet. Vers wordt het ook gebruikt voor het maken van kruidendrankjes. In de plant komen bitterstoffen, looistoffen en saponinen voor. |
| Let op!: | Als de plant in groten getale in weiland voorkomt, kan dit bij het vee door de aanwezige saponinen leiden tot vergiftigingsverschijnselen. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Tijmereprijs? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| | | | | O | | | | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Tengere rus

| 1 | 2 | 3 | 4 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Russen (Juncaceae) Geslacht: Rus Soort: Juncus tenuis |
| Wortel: | Heeft een korte, gedrongen wortelstok. |
| Stengel/Tak: | Dunne, taaie stengels. |
| Blad: | De tot 1, 5 mm brede bladeren zijn lichtgroen tot groen. De witachtige oortjes zijn 1-3 mm lang. Van de lichtbruine bladschede blijven bij het ouder worden alleen de vezels over. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Juni tot september. Strokleurige bloemen. De 3-5 mm lange bloemdekbladen zijn zeer spits en hebben een vliezige rand. De schutbladen zijn grasachtig. De bloemdekbladen steken boven de vrucht uit. De bloeiwijze is pluimvormig. |
| Vrucht: | De eivormige vrucht is een driezadige doosvrucht. De zaden zijn kleverig. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 10-40 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Vochtige, open zandgrond. Water ∼ |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Tengere rus? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| | | | | O | | | | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Tengere veldmuur

| 1 | 2 | 3 | 4 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
| Alle families? | Familie: Anjer (Caryophyllaceae) Geslacht: Veldmuur Soort: Minuartia hybrida |
| Rode lijst. | Deze in het wild voorkomende plant staat op de rode lijst in Nederland en/of België. Dat betekent dat ze kwetsbaar of (bijna) uitgestorven zijn. Zaai of plant ze en verspreid overtollig zaad. |
| Beschermd. | Deze plant is wettelijk beschermd in Nederland en/of België. Dat betekent dat ze (bijna) uitgestorven zijn. Zaai of plant ze en verspreid overtollig zaad. |
| Stengel/Tak: | Rechtopstaande, los vertakte stengels, die alleen bovenaan kleverig behaard zijn. |
| Blad: | De bladeren zijn lijnvormig en vanaf de voet naar de zeer spitse top versmald. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Juni en juli. Witte, 6 mm grote bloemen. De vrijstaande, eirond-lancetvormige, toegespitste kelkbladen zijn langer dan de kroonbladen, maar korter dan de vrucht en hebben een smalle, vliezige rand. |
| Vrucht: | De vrucht is een dehiscente, een openspringende doosvrucht. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 5-25 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Matig voedselrijke kalkgrond. Zon Water ○ ∼ |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Tengere veldmuur? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |
| | | | | 1 | | | | |
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Tephroseris

Tephroseris is een geslacht van bloeiende planten in de composietenfamilie (Asteraceae).
Het geslacht omvat een aantal soorten die inheems zijn in het noordwesten van Noord-Amerika, en in Europa.

## Soorten

In Nederland komt één soort voor. Ook in Vlaanderen komt de plant voor.

## Bronnen

* ↑ Tephroseris in de Flora of North America
* ↑ Tephroseris in de Flora of China
* ↑ Botanic Garden and Botanical Museum Berlin-Dahlem
* ↑ USDA, Natural Resources Conservation Service, date=14 Aug 2010
* ↑ Flora Helvetica, 4e editie, door Konrad Lauber/Gerhart Wagner, ISBN: 978-3-258-07205-0
* ↑ Heukels' Flora van Nederland, 23e druk, door Ruud van der Meijden, ISBN: 9-789001-583446
* ↑ blog
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Thinopyrum

Thinopyrum is een geslacht uit de Grassenfamilie (Poaceae). De soorten van dit geslacht komen voor in delen van Europa.
# Leer jezelf ecologisch tuinieren/Tijmbremraap

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
Klik op een foto voor een vergroting. Ander gewas? Zoek in het Register.
Omdat de plant geen chlorofyl bezit, is hij voor zijn voedingsstoffen geheel afhankelijk van andere planten. De tijmbremraap parasiteert voornamelijk op Thymus polytrichus, maar kan ook op andere planten uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) voorkomen.
| Alle families? | Familie: Bremraap (Orobanchaceae) Geslacht: Bremraap Soort: Orobanche alba |
| Wortel: | De zaden zenden bij het ontkiemen een wortelachtige uitloper de grond in totdat deze contact maakt met een wortel van de gastheer. Wanneer hij zich hieraan vastmaakt, berooft hij de gastheer van water en voedingsstoffen. Het ontkiemen van de zaden wordt op gang gebracht door stoffen die de wortels van de gastheer in de grond verspreiden; ontbreken deze, dan kan het zaad verscheidene jaren zijn kiemkracht behouden. |
| Blad: | Heeft schubvormige bladeren. |
| Bloei: Bloem: Meer van dezelfde kleur? | Juni en juli. Rode, geel- of witachtige, naar kruidnagel geurende bloemen. Op de bloemkroon zitten klierharen en de helmdraden zijn aan de voet behaard. |
| Vrucht: | De vrucht is een doosvrucht met zeer veel kleine zaden. |
| Hoogte/Lengte: Meer van dezelfde hoogte? | ± 8-30 cm. |
| Bodem: Meer onder dezelfde omstandigheden? | Verklaring van gebruikte afkortingen/symbolen bij zon/water. Grondsoort: Kalkhoudende grond. |
| FAQ: | Vragen en/of antwoorden over de Tijmbremraap? |
| Maan(d) | Werk | KK | KT | LT | VW | ZD | PA | RA |