OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Programmeren in ASP.NET/Eerste pagina
## Hello World in HTML

Dit is wat we willen bereiken, maar nu nog geschreven in statische HTML:
helloworld.html

## Hello World in ASP.NET
### Zuiver HTML

Door een bestaande HTML-pagina te nemen en eenvoudigweg de extensie te veranderen in aspx, krijg je een perfect aanvaardbare ASP.NET-pagina. Het enige wat gebeurt is dat de webserver het aspx-bestand nu door de ASP.NET runtime stuurt. De ASP.NET runtime compileert het bestand en verwerkt alle code die het vindt (er is geen code in dit geval) vooraleer het resultaat naar de cliënt gaat.
helloworld.aspx
Het enige dat werd veranderd is de bestandsnaam. Als de ASP.NET runtime geen enkele code vindt, laat het alles zoals het is, en geeft het door aan de browser. Hoewel dit allemaal perfect toegelaten is, wordt er natuurlijk weinig uitgevoerd. Laat ons daarom verdergaan naar een versie die tenminste enige verwerking doet.

### De klassieke manier met ASP

Een van de goede eigenschappen van ASP.NET is dat de meeste klassieke ASP-code gewoon blijft werken met een minimum aan veranderingen. Als je al ASP kent is het gemakkelijk te zien wat er gebeurt in de code hieronder. Behalve het gebruik van VB in plaats van VBScript is er eigenlijk geen verschil met een klassiek ASP-script.
helloworld2.aspx
Om de inline-code (soms ook een render block genoemd) te kunnen verwerken, moet de server weten in welke taal de code geschreven is. De eerste regel in de code hierboven vertelt aan de ASP.NET-runtime-engine dat je Visual Basic (VB) gebruikt als standaardtaal voor de pagina.
Verder staat er in de pagina een standaard Response.Write-regel die de <%= %> afkorting gebruikt zoals in ASP. Je had ook <% Response.Write("Hello World!") %> kunnen gebruiken in de plaats van <%= "Hello World!" %>.
De code hierboven lijkt bekend, maar ze toont een van de beperkingen van klassieke ASP-scripting. Als je de zin "Hello World!" wil bekomen tussen twee paragraaf-tags, dan moet je de code juist zetten op die plaats. Hierdoor wordt het moeilijk een structuur te krijgen in de code, en krijg je de zogenaamde "spaghetti-code". Het schrijven zelf is niet moeilijk, maar wel het lezen. Andere programmeurs hebben dikwijls uren nodig om de code te ontcijferen. Nu komt ASP.NET van pas.
# Programmeren in Pascal/Weetje1

De programmeertaal Pascal is naar de Franse wetenschapper Blaise Pascal genoemd. Maar wie was dit? Op deze vraag zullen we antwoord geven in dit korte weetje.

## Blaise Pascal

De Fransman Blaise Pascal (19 juni 1623 – 19 augustus 1662) was filosoof, theoloog, wis- en natuurkundige. Zijn belangrijkste prestaties zijn:
* hij bouwde het fundament van de waarschijnlijkheidsrekening (samen met Fermat).
* hij bouwde de eerste mechanische rekenmachine (optelling en aftrekking) (1642).
* hij bestudeerde kegelsneden, projectieve meetkunde (de stelling van Pascal), hydrostatica, hydrodynamica en combinatieleer (driehoek van Pascal).
* hij ontdekte de Wet van Pascal: De druk die op een vloeistof wordt uitgeoefend, plant zich in alle richtingen met dezelfde grootte voort.

### Levensloop

Pascal was de zoon van een rechter in Clermont. Na de dood van diens vrouw, Antoinette Bégon, die overleed toen Blaise vier was, verkocht zijn vader zijn werk door aan zijn broer, zodat hij zich geheel aan de opvoeding van zijn kinderen kon wijden. Ze verhuisden in 1631 naar Parijs.
Vader Pascal onderwees zijn kinderen zelf. Al vroeg ontdekte hij daardoor de uitzonderlijke talenten van zijn zoon. Blaise had al vanaf ongeveer zijn zevende jaar een onstuitbare leergierigheid op het gebied van de wiskunde en de mechanica.
Nadat zijn vader een paar slechte beleggingen had gedaan, ging deze weer aan het werk als belastinginspecteur in Rouen. Etienne Pascal moest veel berekeningen maken, hier hielp Blaise hem bij. Door dit werk raakte hij zo geïnspireerd dat hij een mechanische rekenmachine maakte. Blaise Pascal was de eerste die een rekenmachine uitvond.
Etienne Pascal deed veel moeite te worden toegelaten tot de prestigieuze Académie Française, naast de Sorbonne het mekka voor Franse wetenschappers in die tijd. Het lukte hem inderdaad en zo kon hij ook zijn zoon na verloop van tijd bij de geleerde heren introduceren. Al spoedig stond hij bekend als een jong genie.
Pascal correspondeerde behalve met Fermat ook met Christiaan Huygens, Gottfried Leibniz en andere grote wiskundigen van de Gouden Eeuw. Hoewel Fermat en Pascal elkaar nooit persoonlijk hebben ontmoet, is hun samenwerking altijd positief geweest en stimuleerden ze elkaar om oplossingen voor steeds nieuwe vraagstukken te vinden.
Toen Blaise zeventien was, poneerde hij zijn eerste belangrijke stelling op het gebied van de projectieve meetkunde.
# Programmeren in Pascal/Weetje4

In Pascal kun je zowel write als writeln gebruiken. Het verschil is simpel, na writeln komt een extra linefeed, na write niet.
# Programmeren in Pascal/Werken met bestanden

Voor het inlezen en wegschrijven van (tekst)bestanden zijn er verschillende manieren mogelijk.
In het onderstande voorbeeld wordt op een eenvoudige wijze een tekstbestand ingelezen van 500 regels. Op elke regel staan 40 tekens. De eerste 30 gereserveerd voor de naam (van b.v. een gemeente) en de laatste 10 karakters bevat het inwonertal. Daarom specificeren we de variabelen naam en totaal en maken er arrays van met een omvang van (maximaal) 500. Elk van deze 500 variabelen is een string met een vaste lengte met respectievelijk 30 en 10 karakters.
We gaan dit tekstbestand als volgt verwerken. Met assign en reset zorgen we ervoor dat we het bestand kunnen openen en lezen. Dit lezen doen we per regel, tot het einde van het bestand eof(f).
Pascal-code:
Stel dat we als doel hebben om een Wikipedia-bot te maken die artikelen over de gemeentes wil plaatsen op basis van dit tekstbestand. Dan is het nodig om deze data te bewerken tot een leesbaar wikipedia-formaat. Dus na het inlezen gaan we de bewerkte tekst wegschrijven voor later gebruik.
We koppelen het nog niet bestaande bestand 'output.txt' aan de variabele f. Met rewrite(f) zorgen we ervoor dat er in het bestand kan worden geschreven. We herhalen dit i keer, en sluiten het bestand af met close.
Pascal-code:
Met rewrite overschrijf je elke keer dat je de methode uitvoert hetzelfde bestand. Wil je nieuwe regels toevoegen aan een bestaand bestand, gebruik dan append(f) in plaats van rewrite(f).
# Van Idee tot Publicatie/Portabiliteit

PORTABILITEIT
Tegen de regel dat stukken min of meer onafhankelijk van een programma of een besturingssysteem te lezen moet zijn, wordt in de praktijk vaak gezondigd (zie vorige paragraaf). Daarom is het noodzakelijk dat een digitaal document op verschillende apparaten met verschillende besturingssystemen zichtbaar gemaakt kan worden.
Een document dat geschreven is met een gangbare tekstverwerker is dat niet. Dat programma is er allereerst op gericht om tekst en andere inhoud van het document zo goed mogelijk via een drukker zichtbaar te maken (let wel deze opmerking doet niets tekort aan de praktische waarde van een tekstverwerkingsprogramma). Maar zelfs binnen hetzelfde besturingssysteem is er al sprake van conversie problemen tussen elkaar opvolgende versies van een specifiek programma, laat staan tussen documenten die in één programma zijn gemaakt, maar die gelezen of bewerkt moeten worden in een ander programma.
Zoals bij andere fasen in de ontwikkeling van de computer en de digitalisering bestaat er ook bij documenten de noodzaak tot standaardisering. Een digitaal document behoudt slechts zijn waarde als het op verschillende apparaten en met verschillende systemen zichtbaar gemaakt kan worden.
Zie ook: Standaarden voor Digitale Documenten
# Van Idee tot Publicatie/Plagiaat

PLAGIAAT
'Plagiaat is het gebruiken van een werk zonder toestemming en zonder vermelding van de oorspronkelijke auteur, waarbij de pleger van het plagiaat het doet voorkomen alsof dit zijn eigen oorspronkelijke werk is.'
Met dit citaat begint het artikel over plagiaat in de Internet encyclopedie Wikipedia. En, voegt het artikel toe: 'In met name academische kringen wordt plagiaat als een doodzonde beschouwd. Het is een geldige reden voor het afkeuren van onder andere scripties en proefschriften.'
Het gaat daarbij echter niet slechts om iets dat strafbaar is, als men er op wordt betrapt, maar dat duidelijk niet tot de goede gewoonten in de wetenschappelijke wereld behoort. It is not done, zoals de Engelsen zeggen.
Toch is het niet altijd even gemakkelijk de grens te bepalen van wat plagiaat is en zeker is het weer moeilijk als we ook rekening houden met een ander verschijnsel: het auteursrecht. Gemakshalve verwijs ik daarom naar dit artikel in Wikipedia. In het volgende stuk zal ik proberen een aantal praktijkvoorbeelden te geven.
# Van Idee tot Publicatie/Hoe ziet een structuur (outline) eruit?

HOE ZIET EEN STRUCTUUR ERUIT?
De gebruikelijke methode om structuur in een manuscript aan te brengen is met behulp van kopjes. Kopjes vormen als het ware, de visueel ook onderscheiden, onderdelen van een tekst (het geraamte). Hoewel het theoretisch mogelijk is om kopjes op een groot aantal niveaus toe te passen, is dit niet erg aanbevelenswaardig. De kopjes vind je bij een wat langer manuscript ook weer terug in de inhoudsopgave (waar er dan een paginanummer aan toe is gevoegd).
Visualisering gebeurt meestal op twee manieren: met behulp van een verschillende opmaak en/of met cijfers.
Het verdient aanbeveling om het niveau van de kopjes te beperken tot drie. Dit komt de leesbaarheid ten goede, maar is ook voor de auteur gemakkelijker te hanteren. Alleen in de bèta wetenschappen wordt soms met meer niveaus gewerkt, maar dan gebruikt men wel cijfers (dus 1, 1.1, 1.1.1 etc.). Denk er wel aan dat als men cijfers gebruikt het laatste cijfer nooit een punt krijgt.
In het algemeen is het echter beter om het gebruik van cijfers te beperken tot de hoofdstukken en de andere kopjes in de tekst niet van een cijfer te voorzien.
# Van Idee tot Publicatie/Nogmaals annotatie

NOGMAALS ANNOTATIE
De eerste doelstelling van noten in een tekst is het bieden van gelegenheid tot controle door de lezer. Noten moeten daarom niet alleen gemakkelijk zijn te vinden, maar ze moeten ook functioneel zijn. Een noot verwijst naar een bron waarin datgene dat je hebt geschreven, maar niet echt zelf hebt bedacht, te vinden is. Noten zijn er niet om blijk te geven van een grote geleerdheid. Soms is het wel mogelijk om er een korte uitweiding aan toe te voegen, maar beperk jezelf. Vooral in sommige landen was het vroeger gebruikelijk dat het notenapparaat soms groter was dan de feitelijke tekst, maar ook daar verandert dit.
Beter is het daarom om discussies of uitweidingen over sommige bronnen niet echt in de noten te plaatsen, maar eventueel op te nemen in de bijlagen. Datzelfde geldt ook voor een eventuele toelichting op je (statistische) methoden of je andere onderzoeksresultaten. Heb je bijvoorbeeld veel numeriek materiaal, dan plaats je de grafieken in de tekst en de tabellen (waarop de grafieken) berusten in de bijlagen.
We onderscheiden meer typen noten: voetnoten, eindnoten of intext citations. De opkomst van de digitale publicatie heeft het de lezer, maar ook de auteur gemakkelijker gemaakt de noot te vinden (en te plaatsen).
# Van Idee tot Publicatie/Noten

NOTEN
In grote lijnen maken we onderscheid tussen de annotatie in resp. voetnoten of eindnoten en de zgn. noten in de tekst. In de humaniora worden de eerste twee soorten meestal toegepast, hoewel ze ook in andere wetenschapsgebieden voorkomen. Omdat ze gemakkelijk te volgen zijn door de lezer, stoort het lezen van de tekst veel minder dan de tweede soort. De lezer wordt namelijk niet voortdurend lastig gevallen met gegevens tussen haakjes. Als hij/zij nieuwsgierig is naar de achterliggende noot, kijkt hij onder aan de bladzijde of aan het einde van het hoofdstuk.
De voet-, resp. eindnoot wordt aangegeven door een cijfer dat iets hoger dan de regel staat (subscript) en verwijst naar de noot aan het einde van de pagina, resp. van de gehele tekst. In een elektronische of digitale tekst is het zoeken nog eenvoudiger omdat het cijfer ook een directe link bevat naar die noot. Al lezende hoeft men maar met de muis op het cijfer te klikken en men komt waar men wil zijn.
Omdat ze vroeger lastig waren voor de schrijver (zeker toen manuscripten nog getypt werden) om te produceren, heeft men gezocht naar andere methoden. Die werden gevonden in de citaties binnen de tekst. Dit is een methode die gangbaar is in de bêta en gamma wetenschappen. Deze methode komt er in grote lijnen op neer dat de noot in verkorte vorm tussen haakjes in de tekst staat en dat die weer verwijst naar een literatuurlijst, waarin de volledige gegevens zijn opgenomen. Er bestaan daarvoor twee varianten: het MLA (Modern Language Association) en het APA (American Psychological Association) systeem. In het bijzonder dit laatste wordt in de sociale wetenschappen veelvuldig toegepast (voor een overzicht van de belangrijkste citeerstijlen. Echt goed leesbaar wordt de tekst door deze methode vaak niet, omdat zinnen voortdurend onderbroken worden door de annotatie.
Zie ook: Citeerstijlen
# Van Idee tot Publicatie/Opslag van gegevens

DE OPSLAG VAN DE ONDERZOEKSGEGEVENS
Uiteraard is het mogelijk om de titels die je vindt op systeemkaartjes vast te leggen, maar erg praktisch is dit niet. Allereerst moet je dan de gegevens nauwkeurig overnemen en moeten de kaartjes worden gesorteerd, maar ook later moet je die gegevens dan weer overnemen op het moment dat je gaat schrijven.
Veel gemakkelijker is het om gebruik te maken van databaseprogramma's die speciaal voor dit doel zijn ontworpen. Op Nederlandse universiteiten zijn dat een tweetal n.l.: Endnote en RefWorks. Beide programma's hebben een groot aantal voordelen zoals:
* De mogelijkheid om titels rechtstreeks uit catalogi van bibliotheken te downloaden. Het risico van verschrijving is dan afwezig.
* De mogelijkheid om tijdens het schrijven van je stuk regelmatig de database te raadplegen en de titels direct in de tekst op te slaan (dit gebeurt meestal in verkorte vorm, hetgeen de mogelijkheid biedt om, afhankelijk van de stijl van annotatie, de annotatie en de lijst van gebruikte literatuur in één keer te bewerken).
** Ordening van de gegevens wordt door het programma zelf gedaan. Je hoeft daaraan dan ook geen tijd te besteden.
Endnote en RefWorks verschillen overigens wel van elkaar (hoewel het niet moeilijk is gegevens uit het ene programma in het andere over te nemen). Het grootste verschil tussen beide programma's is dat Endnote een zelfstandig programma is dat op je eigen computer staat (en dat geldt ook voor de gegevens die er in zijn opgeslagen), terwijl RefWorks een programma is dat op een centrale server staat (waarop ook je gegevens worden opgeslagen). De voor- en nadelen van beide programma's spreken voor zich. In het eerste geval heb je je eigen computer nodig om je gegevens te kunnen benaderen, terwijl dat bij RefWorks vanaf elke computer die een browser-programma bezit (en die via het universitaire netwerk op Internet kan; waarover later meer) mogelijk is. Het risico van het verlies van je gegevens is dus in het laatste geval veel minder.
# Van Idee tot Publicatie/Inhoudsopgave

INHOUDSOPGAVE
* Het literatuuronderzoek
** Soorten literatuur
*** Primaire literatuur
*** Secundaire literatuur
**** Primaire literatuur versus primaire bronnen
*** Digitale publicaties
**** Portabiliteit
*** Verschillende soorten digitale documenten
* Opslag van gegevens
** Endnote versus RefWorks
*** Annotatie
**** Noten
* De dataverzameling
** De opslag van de dataverzameling
*** Free Text Database
* Het schrijven
** De probleemstelling
** De structuur van een tekst
*** Waarom een structuur?
**** Hoe ziet een structuur (outline) eruit?
***** Voorbeeld van een structuur
** De opmaak
*** Digitaal versus gedrukt
**** Minimale eisen aan een digitale publicatie
**** Voordelen van de digitale publicatie
** Plagiaat
*** Praktijkvoorbeelden plagiaat
*** Nogmaals annotatie
** De samenvatting of het abstract
* De publicatie
** Het document
*** PDF
*** XML
* Literatuur en bronnen
* Auteurs
# Van Idee tot Publicatie/Minimale eisen aan een digitale publicatie

MINIMALE EISEN AAN EEN DIGITALE PUBLICATIE
Terwijl bij het vervaardigen van een op papier afgedrukte publicatie veelal wordt uitgegaan van het A4 formaat, is dat voor een digitale publicatie niet verstandig. De meeste computer schermen kunnen het A4 formaat niet volledig tonen, zodat een lezer voortdurend moet scrollen om de volledige bladzijde te kunnen lezen. Het is daarom verstandig om voor een digitale publicatie een ander formaat aan te houden, bijv. 12,2 x 14,9 en de kantlijnen (zowel links en rechts als boven en beneden) aanzienlijk kleiner te maken.
Helaas is veelal het standaard lettertype dat op tekstverwerkingsprogramma's wordt gebruikt de Times Roman. Dit is een lettertype dat als gevolg van zijn vele uitsteeksel (in drukkers termen schreef of serif) een rommelig beeld geeft. Dat is al het geval op papier, maar zeker op het scherm. Kies daarom een letter met weinig of schreef, bijv. Gill of Verdana. Er bestaan hele discussie op Internet over het al of niet gebruiken van schreefloze of schreefletters (serif versus sans-serif). Opvallend is dat Amerikaanse publicisten vaker serif prefereren, terwijl in Europa sans-serif gebruikelijker is.
En, kies tenslotte een lettertype dat niet al te klein is. Elf punt is goed en oudere lezers zullen het op prijs stellen als je de 12 punt letter gebruikt. Dat daardoor de tekst wat langer wordt, is niet erg want als je hem af wilt drukken kies je gewoon even een kleinere letter.
# Van Idee tot Publicatie/Literatuur en bronnen

De belangrijkste literatuur op het terrein van dit onderwerp is te vinden op het literatuuroverzicht van De Noordster; een onderdeel van de website van de Universiteit Groningen. Deze website bevat talloze onderwerpen die zeer de moeite waard zijn om te lezen bij het voorbereiden van een publicatie.
In de bovenstaande pagina's is gepoogd om zo veel mogelijk gebruik te maken van bronnen op het Internet.
# Sociale geschiedenis van Byzantium/Inhoudsopgave

<<<Terug
Inleiding
Klooster
Kerk
Huis en bewoners
Huwelijk, verwanten, vrienden en slaven
Documenten, brieven en literatuur
Bronnen en links :
Inhoudsopgave
Om een hoofdstuk van dit boek te kunnen bekijken, moet u in het vak rechts op een van de hoofdstukken klikken.
# Sociale geschiedenis van Europa

   Ga nu naar de boekenplank.
# Sociale geschiedenis van Europa/Boekenplank

<<<Terug

## Voorwoord

Sociale geschiedenis is de geschiedenis van mensen en de maatschappij: hoe leefden de "gewone" man en vrouw, welk werk werd er gedaan, welke ontwikkelingen waren er, wat betekende oorlog, hongersnood, geboorte, opvoeding, ziekte sterven en erven.
Sociale geschiedenis is als onderwerp van studie sinds de 1980er jaren meer naar de voorgrond gekomen, maar is nog steeds een slecht ontgonnen gebied.
Het is een ander (en voor velen minder saai) soort geschiedenis dan een kale opsomming van jaartallen en koningen die met elkaar vochten: "1600: Slag bij Nieuwpoort". Maar wie tegen wie ook alweer? En waarom? Hoe werden de soldaten gevoed en wie fabriceerde wapens en munitie? Er wordt gesproken van een schitterende overwinning, maar in de duinen bij Nieuwpoort lagen na de slag 6000 dode soldaten, er waren dorpen platgebrand en geplunderd. Het heeft de Republiek geen enkel voordeel gebracht en tonnen aan goud gekost. Wat is het hele verhaal?

## Boekenplank

De sociale geschiedenis van Europa wordt hier in een aantal boekjes beschreven. Door hieronder op een titel te klikken, opent u het betreffende boekje.
| 1. Romeinse rijk (180 v.-180 na Chr.) | 8. Late middeleeuwen (1300-1500) |
| 2. Late Oudheid (180-500) | 9. Heksenvervolging in Europa (1300-1720) |
| 3. Vroege middeleeuwen (500-1000) | 10. Volk, kerk en magie 1500-1700 |
| 4. Byzantium (900-1060) | 11. Europa 1500-1795 |
| 5. Hoge middeleeuwen (1000-1300) | 12. Literatuur 1500-1795 |
| 6. Literatuur (Frankrijk 1000-1500) | 13. Dorpen en buitenplaatsen in Nederland die door de Fransen in 1672 en 1673 verwoest zijn |
| 7. Toscane (1300-1500) | 14. Europa 1795-1915 |
# Sociale geschiedenis van Europa 1500-1795

<<<Terug naar boekenplank Sociale Geschiedenis
   Ga nu naar de inhoudsopgave.
# Horeca en voeding
## Basisvaardigheden

* Snijtechnieken
# Historische atlas/Index

* A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

## A

* Antiochië - zie hier
* Athene - zie hier

## B

* Byzantijnse Rijk - zie hier
* Byzantium - zie Constantinopel

## C

* Carthago - zie hier
* Constantinopel - zie hier, hier, hier, hier, hier en hier

## D

* Delphi - zie hier
* Dyrrachium - zie hier

## E

* Egypte - zie hier
* Epirus - zie hier

## G

* Gallia - zie hier

## I

* Imperium Romanum, zie hier

## M

* Macedonië - zie hier en hier.
* Middellandse Zee - zie hier, hier, hier, hier, hier en hier
* Milete - zie hier

## N

* Nicaea - zie hier en hier

## O

* Olympia - zie hier

## R

* Ravena - zie hier
* Rome - zie hier

## S

* Sparta - zie hier

## T

* Thebe (Griekenland) - zie hier
* Thessalonica - zie hier, hier en hier
* Trebizonde - zie hier en hier

## Z

* Zwarte Zee - zie hier, hier, hier, hier, hier en hier
# Hoeken berekenen

Op deze pagina wordt uitgelegd hoe je met behulp van de sinus, cosinus en tangens hoeken kunt berekenen.

## Driehoeken

Hieronder zie je twee rechthoekige driehoeken. Een eigenschap van een driehoek is dat de som van de drie hoeken 180 graden is. De linker driehoek heeft een hoek van 90 graden en een van 45 graden; de andere hoek moet dus ook 45 graden zijn De rechter driehoek is de rechter helft van een gelijkzijdige driehoek met alle zijden 2 lang. Het kenmerk van een gelijkzijdige driehoek is dat alle hoeken 60 graden zijn. De rechter driehoek heeft dus hoeken van 90, 30 en 60 graden.

## Ezelsbruggetje

Met onderstaand ezelsbruggetje kunnen de betekenissen van sinus, cosinus en tangens gemakkelijk onthouden worden. Voor een rechthoekige driehoek geldt:
    SOS CAS TOA
Daarin staat de eerste letter
    S voor sinus
    C voor cosinus
    T voor tangens
en van de overige letters
    O voor de overstaande zijde
    S voor de schuine zijde
    A voor de aanliggende zijde
Zo betekent:
    SOS: Sinus = Overstaande zijde / Schuine zijde
    CAS: Cosinus = Aanliggende zijde / Schuine zijde
    TOA: Tangens = Overstaande zijde / Aanliggende zijde

## Voorbeeld

Voor een hoek van 45 graden geldt dus volgens de definitie:
    $\sin(45^{o})={\tfrac {1}{\sqrt {2}}}\approx 0{,}707$
Ter controle: tik '45' in op je rekenmachine en klik op de button 'sin'.
Als omgekeerd de sinus van een hoek bekend is, bijvoorbeeld:
    $\sin(x)\approx 0{,}707$
kan de hoek x berekend worden met de functie 'inverse-sinus' op de rekenmachine. Op de rekenmachine kun je de inverse-sinus berekenen door te klikken op de button met INV erop. Doe je dit voor de waarde 0,707, dan volgt: x=45°.
Voor de cosinus van 60 graden kijken we naar de rechter driehoek.
    $\cos(60^{o})={\tfrac {1}{2}}=0{,}5$