# Second Life/Onderwijs

Hoofdstukken :
ICT in het verleden
Waarom onderwijstechnologie gebruiken?
Doelgroepen in het gebruik van ICT
ICT en jongeren
ICT en sekse
ICT en kansengroepen
ICT in ontwikkelingslanden
ICT en ouderen
ICT en ouderen| De Verhalentafel
ICT en kleuters
Juridische basis en kwesties
Inbedding van ICT in het onderwijs
ICT-eindtermen
Vakgerichte ICT
Digitale leermaterialen
Educatieve software, games, hardware en websites
Elektronische leeromgevingen
Actieve games
Second Life
Klastechnologie
Presentatietips
Videoprojectoren
Digitale schoolborden
Digitale schooltafels
Digitaal toetsen
ICT en afstandsonderwijs in het Vlaamse onderwijs
ICT en beperkingen
ICT en leerstoornissen
ICT en 'doven en slechthorenden'
ICT en mindervalide leerlingen
ICT en laaggeletterden
ICT aspecten
Veiligheid online
Computer onderhouden
Ergonomie
Voorbeelden onderwijstechnologische realisaties
Bewegings-, energie- en lifestyle monitoring systeem
Webhosting
Computer anxiety
Lexicon :
Viewers
Grid
OpenSim
Onderwijs :
Virtuele werelden kunnen gebruikt worden om te spelen, om creatief te zijn, om overleg te plegen, om informatie te vinden. Allemaal zaken die die ook terug te vinden zijn in het onderwijs. Het is dus een ideale omgeving om onderwijsprojecten aan te koppelen.
De eenvoudigste manier om virtuele werelden te gebruiken om informatie uit te wisselen, is eenvoudigweg om af te spreken op bepaalde plaatsen op een bepaald uur. Een beetje zoals de hoorcolleges, maar dan in een virtuele wereld (het zou dus gebruikt kunnen worden als alternatief op BigBlueButton). Het eerste project van Linden Lab was trouwens net een omgeving om conference calls een 3D vorm te geven...
De plaats waar je die hoorcolleges in een virtuele wereld wilt laten doorgaan kunnen natuurlijk uitgebouwd worden tot aula's. Zoals je er kunt zien op Deep Think dat een realisatie is van Open University in SecondLife.
Avatars die in elkaars omgeving zijn kunnen via chats met elkaar communiceren. Die chat sessies zijn niet privé: iedereen wiens avatar in dezelfde omgeving is kan alle chat berichten lezen. Gebruikers kunnen ook via een Instant Messenger service ideeën uitwisselen. Als je zo'n sessie wilt starten, dan moet je de personen met wie je wilt communiceren toevoegen aan een lijst. Communicatie via chat is dus luidop, voor gefluister in de les gebruik je IM. Als je VL viewer het toelaat, kan je ook met elkaar spreken zoals je zou doen met skype.
Een volgende manier om onderwijs te koppelen met virtuele werelden is via panelen. Op panelen kan je gewoon informatie toevoegen, maar dat is nogal statisch. Een meer dynamische vorm is waar je paneel een pagina is naar een website. Zo kan je als eigenaar van een regio jezelf verzekeren dat de avatars die langskomen welbepaalde webpagina's gezien hebben. (daarmee nog niet gelezen..) Het zou een manier kunnen zijn om webquests te organiseren voor kinderen uit de lagere school..
Je kan ook interactieve objecten aanmaken. Op die manier kan je een avatar (en de persoon die die avatar bestuurt) de gelegenheid geven om al doende een idee die ergens uitgelegd is ook in de praktijk te zetten. Zo bijvoorbeeld is er op Second Life een school waar je mechanica experimenten kunt doen.
Een andere interactie is om in je virtuele wereld een toegangspoort te maken naar een moodle. Dan moet je wel eigenaar zijn van die moodle en de moodle moet reeds bestaan. Wat je dan doet is een paneel aanmaken en de inhoud van die paneel koppel je aan je moodle. De wisselwerking tussen een virtuele wereld en een moodle is ook een OpenSource projcet en heet SLoodle. (eigenlijk zou het beter VLoodle heten, maar ja..) TheNewWorld grid experimenteert met SLoodles. Ze experimenteren ook met nieuwe modules om de fysica van een virtuele wereld meer realistisch te maken. Ongetwijfeld zal dat in de toekomst de weg openen naar leuke fysica labo opstellingen in een virtuele wereld.