# Edgar Allan Poe/Biografie van Edgar Allan Poe

De familie van Edgar Poe was van Schots-Ierse afkomst en woonde in Boston, Massachusetts, toen hij werd geboren op 19 januari 1809. Zowel zijn moeder Elizabeth Arnold Hopkins Poe als zijn vader David Poe, Jr. waren acteurs. Edgar had een oudere broer, William Henry Leonard Poe, en een jongere zus, Rosalie Poe.
De vader verliet het gezin in 1810 om onbekende redenen en verdween voor altijd uit Poe's leven. De moeder stierf het jaar daarop, misschien aan longontsteking of tuberculose. De vader stierf ook vrijwel gelijktijdig door onbekende oorzaken. Edgar werd geadopteerd door Frances Keeling Valentine Allan en haar man, de rijke tabakswinkel John Allan uit Richmond, Virginia. Hoewel Allan Poe nooit adopteerde, nam Edgar op 7 januari 1812 zijn achternaam aan en noemde zich voortaan Edgar Allan Poe.
De naam van de jongere zus was Rosalie Mackenzie Poe (1810-1874). Ze kreeg haar tweede naam van haar pleegouders, William Mackenzie en zijn vrouw, die haar in 1812 in huis namen. Ze was zowel mentaal als fysiek onderontwikkeld, maar was haar hele leven een steun voor haar broer.
Het gezin reisde in 1815 naar Engeland, waar Poe naar school ging in Irvine in Schotland en in 1816 trok het gezin naar Londen. Hier ging hij naar een kostschool in Chelsea, "het internaat van de mevrouw Dubourg". Hij er leerde aardrijkskunde, spelling en catechismus. In de zomer van 1817 volgde hij les hij aan John Bransby's Manor House School in Stoke Newington (een buitenwijk zes kilometer ten noorden van Londen). Hier leerde hij dans en waarschijnlijk ook Latijn.
In 1820 verhuisde het gezin terug naar Richmond, en in 1826 werd Poe ingeschreven aan de Universiteit van Virginia na een stage in Pawtucket. Het jaar daarop werd hij van school gestuurd en tegelijkertijd verbannen door de familie vanwege een gokschuld die hij had opgebouwd om meer geld voor zijn plezier te krijgen. In april 1827 reisde hij alleen naar Boston en nam de naam Henri Le Rennet aan. In hetzelfde jaar publiceerde hij zijn eerste boek onder de naam "a Bostonian". De titel van het boek was Tamerlane and Other Poems met daarin ook het gedicht The Lake - to --, dat hij op 12-jarige leeftijd in Engeland had geschreven.
Poe had grote financiële problemen en meldde zich op 26 mei 1827 bij het Amerikaanse leger om een woning te krijgen. Hij diende als Edgar A. Perry in Fort Independence in de haven van Boston. Na twee jaar werd hij 'sergeant-majoor', maar hij aardde er niet en met de hulp van zijn pleegvader verliet hij het leger op 15 april 1829. Hij verhuisde naar Baltimore in Maryland om bij zijn tante Maria Clemm te gaan wonen, die nu weduwe was en woonde daar met zijn neef Virginia Eliza Clemm en zijn broer Henry. In 1829 stierf Poe's pleegmoeder echter, en de pleegvader zorgde ervoor dat hij werd aanvaard op West Point, de oudste Amerikaanse militaire academie. In 1829 schreef Poe zijn tweede boek, Al Aaraaf, Tamerlane and Minor Poems.
Het verblijf op West Point had niet het effect waarop de pleegvader had gehoopt, en na zes maanden werd Poe wegens insubordinatie uit het leger gegooid. Er waren nog steeds geschillen tussen Poe en zijn pleegvader, en de band werd voorgoed verbroken toen Allan hertrouwde. Na de breuk reisde Poe in februari 1831 naar New York, waar hij zijn derde boek publiceerde, Poems, Second Edition.
In maart 1831 kwam hij terug naar Baltimore om bij zijn tante te gaan wonen. In augustus stierf zijn broer aan tuberculose. Poe begon nu aan zijn enige toneelstuk, Politian. Zijn korte verhaal Ms. Found in a Bottle won in oktober 1833 de eerste prijs in een wedstrijd uitgeschreven door de Bostonse krant 'The Saturday Visitor'. Dit opende voor hem de deur naar de tijdschriftenwereld, en een prominente inwoner van Baltimore, John P. Kennedy, hielp Poe met andere publicaties en stelde hem voor aan Thomas W. White, redacteur van de krant 'Southern Literary Messenger' in Richmond. Poe werd Whites assistent in juli 1835, maar werd een paar weken later ontslagen wegens zijn alcoholmisbruik.
Terug thuis in Baltimore, op 22 september 1835, trouwde hij in het geheim met zijn nicht Virginia, toen pas 13 jaar oud. White nam Poe opnieuw aan, die beterschap had beloofd, en Poe kwam met zijn vrouw en schoonmoeder naar Richmond. Ze bleven daar tot januari 1837. De krant kende een groot succes en Poe publiceerde er gedichten, boeken, recensies en verhalen. Op 16 mei 1836 trouwde hij ten slotte met Virginia.
Poe publiceerde zijn eerste en enige roman, The Narrative of Arthur Gordon Pym in 1838 die veel werd gelezen en gunstige recensie ontving. In de zomer van 1839 assisteerde Poe de redacteur van 'Burton's Gentleman's Magazine( en schreef een groot aantal artikelen, verhalen en recensies die bijdroegen aan zijn reputatie als kritische recensent. In hetzelfde jaar verscheen zijn verhalenbundel Tales of the Grotesque and Arabesque in twee delen. Ze waren voor Poe niet winstgevend, maar betekenden een mijlpaal in de Amerikaanse literatuurgeschiedenis met de korte verhalen The Fall of the House of Usher, Manuscript, Found in a Bottle, Berenice, Ligeia en William Wilson. Poe verliet Burton's na een jaar ten gunste van een functie bij Graham's Magazine.
Op de avond van 20 januari 1842 kreeg Virginia inwendige bloedingen terwijl ze piano speelde en zong. Ze zou er nooit overheen komen. Als gevolg daarvan begon Poe nog meer te drinken en hij verliet Graham's. Hij keerde terug naar New York, waar hij kort werkte voor de Evening Mirror en uiteindelijk redacteur werd van de Broadway Journal. Daar kwam hij in botsing met de dichter Henry Wadsworth Longfellow. Op 29 januari 1845 werd zijn gedicht The Raven (De Raaf) gedrukt in de Avondspiegel en kreeg grote populariteit. Het werd herdrukt in de gedichtenbundel The Raven and Other Poems, samen met enkele eerdere gedichten van Poe.
Toen de Broadway Journal in 1846 werd opgeheven, verhuisden Poe en Virginia naar New York, waar ze in het Fordham-gedeelte van de Bronx woonden. In New York bracht Poe veel tijd door in het gezelschap van de jezuïetenorde aan de Fordham University. De klokkentoren van de universiteit inspireerde hem voor het gedicht The Bells. In 1847 stierf Virginia aan tuberculose. Het huis waar ze stierf, staat tegenwoordig bekend als "de Edgar Allan Poe Cottage". Na haar dood maakte Poe avances bij de dichteres Sarah Helen Whitman, die in Providence, Rhode Island woonde. De verloving werd echter verbroken vanwege Poe's drankgebruik en onhandelbare gedrag. Poe keerde terug naar Richmond, waar hij een relatie begon met een oude schoolliefde, Sarah Elmira Royster, die weduwe was geworden.
Eind september 1849 verliet Edgar Allan Poe Richmond. Op weg naar New York zou hij in Philadelphia halt houden, maar daar is hij nooit aangekomen. Op 3 oktober werd Poe gevonden in de goten buiten een stembureau in Baltimore. Hij was aan het ijlen, nauwelijks bij bewustzijn, niet in staat zich te bewegen, en droeg schijnbaar smerige, tweedehands kleding. Na een viertal dagen in een ziekenhuis in Baltimore te zijn opgenomen, stierf hij aan een onbekende oorzaak.
Poe werd na een kleine begrafenis begraven aan de achterkant van 'Westminster Hall and Burying Ground', maar zijn stoffelijk overschot werd in 1875 verplaatst naar een nieuw graf met een groter monument. Het nieuwere monument markeert ook de begraafplaats van Poe's vrouw, Virginia, en zijn moeder. -schoonmoeder, Maria. Theorieën over de oorzaak van Poe's dood omvatten zelfmoord, moord, cholera, hypoglykemie, hondsdolheid, syfilis, griep en hersentumor. Het bewijs van de invloed van alcohol wordt sterk betwist.