OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Křesomysl

Křesomysl (780 - 851) was een mythische hertog van Bohemen. Hij wordt beschreven in de Chronica Boemorum (Kroniek van Bohemen), geschreven door Cosmas van Praag (1045-1125). Hoewel dit boek niet historisch betrouwbare informatie levert wordt het toch gezien als standaardwerk van de Boheemse middeleeuwse geschiedenis.
Křesomysl was de vijfde van de zogenaamde zeven Boheemse mythische prinsen. Zij kwamen na Přemysl de Ploeger, de legendarische stichter van de dynastie der Přemysliden en werden opgevolgd door Bořivoj I, de eerste hertog van wie de historiciteit vaststaat. De zeven prinsen zijn voor het eerst beschreven in de kroniek van Cosmas en op die manier terechtgekomen in nagenoeg alle 19e-eeuwse geschiedenisboeken.
De naam Křesomysl kan een samentrekking zijn van de oude Slavische woorden 'křesat' (verlichten) en 'mysl' (geest), en dus 'de geest verlichten' betekenen. Het achtervoegsel -mysl komt overigens vaker voor in mythische namen. Een andere theorie gaat ervan uit dat de namen van de prinsen stonden voor de dagen van de week, waarbij Křesomysl gelijk was aan donderdag: het woord 'křesat' zou dan 'bliksemen' betekenen en dat sluit goed aan bij de goden Jupiter en Donar/Thor, naar wie Iovis Dies en donderdag zijn vernoemd. Een andere theorie gaat uit van een verkeerde interpretatie van een oude, niet volledig overgeleverde Slavische tekst.
# Kusumia yosiiana

Kusumia yosiiana is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Ueno.
# Kusån (rivier)

De Kusån is een rivier in Zweden van ongeveer drie kilometer lang, die evenwijdig aan de Lule ligt, binnen de gemeente Boden in de provincie Norrbottens län. Het eiland Kusön verdeelt de Lule voor het dorp Kusån in twee stromen. Ten noorden van het eiland heeft het de naam Kusån meegekregen, ten zuiden van het eiland blijft het Lule.
# LXDE

LXDE, voluit Lightweight X11 Desktop Environment, is een desktopomgeving voor Linux en andere Unix-achtige systemen. Het is een lichtgewicht desktopomgeving, bedoeld voor minder krachtige computers. De hardware-eisen zijn dan ook relatief laag in vergelijking met GNOME of KDE. LXDE is sneller dan Xfce, maar beschikt over minder ingebouwde functionaliteit.
Alle onderdelen van LXDE zijn geschreven in GTK+. De meeste onderdelen van LXDE zijn onafhankelijk van elkaar te installeren. De bestandsbeheerder van LXDE is PCManFM, vergelijkbaar met Thunar. LXDE is voornamelijk geschreven in de programmeertaal C.

## Functies

* Bureaubladachtergrond veranderen
* Snel wisselen tussen vensters met Alt+Tab
* Menu met applicaties, onderverdeeld in categorieën
* Afbeeldingen bekijken met GPicView

## Onderdelen

Volgende programma's kunnen deel uitmaken van LXDE, maar zijn lang niet altijd allemaal inbegrepen:
* GPicView, een lichtgewicht programma voor het bekijken van afbeeldingen
* LXAppearance, een programma waarmee thema's, iconen en lettertypen geconfigureerd kunnen worden wanneer gebruik wordt gemaakt van GTK+
* LXLauncher, een starter voor software, ontwikkeld voor netbooks (weinig gebruikt)
* LXPanel, een paneel voor LXDE (taakbalk)
* lxrandr, een programma waarmee scherminstellingen waaronder resolutie en verversingssnelheid kunnen worden ingesteld
* LXTask, een lichtgewicht taakbeheerder
* LXTerminal, een terminalemulator
* menu-cache, een daemon die het LXDE-menu automatisch genereert
* Openbox, de standaard windowmanager van LXDE
* PCManFM, de bestandsbeheerder van LXDE met desktopintegratie (beheert ook de bureaubladiconen)
* LXMusic, een eenvoudige muziekspeler
* LXDM, een displaymanager
Verder zijn volgende onderdelen standaard onderdeel van LXDE:
* lxde-common, de standaardinstellingen voor de LXDE-onderdelen
* lxde-icon-theme, het standaardthema van LXDE
* lxmenu-data, een verzameling van bestanden, zodat de freedesktop.org-richtlijnen worden opgevolgd
* LXSession (voorheen lxsession-lite), een X11-sessiebeheerder

## Screenshots

* gpicview, de fotoviewer van LXDE
* LXAppearance
* LXPanel
* LXPanel Preferences
* LXTask
* PCManFM
# Kutama (stam)

De Kutama was een Berberse stam, oorspronkelijk afkomstig uit Jijel. Zij maakten onderdeel uit van de Sanhaja en speelden een belangrijke rol in de opkomst van het Kalifaat van de Fatimiden. Hun rol in de dynastie was zo groot, dat Ibn Khaldun de dynastie rekende tot de Berberse dynastieën.
Zij steunden de Fatimiden in hun vroege veroveringstochten in Tunesië en Algerije aan het begin van de 10e eeuw. Toen de Fatimiden Egypte met een Berbers leger binnen trokken en dat land veroverden, bestond dat leger voornamelijk uit leden van de Kutama. Hun rol binnen het leger was van zo'n groot belang dat er een ministerie van de Kutama werd opgesteld. De stam was vrijgesteld van het betalen van belasting en kreeg vele privileges.
Toen de Fatimiden het huidige Syrië binnenvielen en daar een grote nederlaag opliepen tegen Turkse troepen, kwam een belangrijke tekortkoming van de Berberse militairen naar voren. Waar de Turkse troepen in het Midden-Oosten effectief gebruik maakten van boogschutterij, waren de Berbers daar minder sterk in. Om dit op te lossen introduceerde de vijfde Fatimidische kalief Turkse en zwarte soldaten in zijn legers, waarbij iedere etnische groep gespecialiseerd werd in een bepaalde tactiek: de Kutama waren met lansen bewapende cavalerie, de Turken waren boogschutters te paard, enz.
Deze veranderingen zorgden voor spanningen bij de ooit overheersende Kutama over de toenemende invloed van vooral de Turkse soldaten. Aan het begin van de 11e eeuw duwde de Kutama Ibn 'Ammar naar voren als leider van de divan van de Fatimiden. Deze Ibn 'Ammar was zelf een Kutama Berber en bevoorrechtte de Kutama dan ook ten opzichte van de andere groepen. De Turken, onder leiding van Manjutakin, deden in het jaar 1001 een poging om de macht te grijpen, maar werden in centraal Palestina verslagen door de Kutama. In plaats van het onderdrukken en straffen van het Turkse element, probeerde Ibn 'Ammar de Turken aan zijn zijde te krijgen. In de decennia die volgden lukte het de Turken hun macht te vergroten en uiteindelijk werd Ibn 'Ammar door de Turken afgezet, waarna zij hun eigen leider van de diwan installeerden. Enkele jaren later, in 1020, vormden de Kutama en Turkse soldaten een coalitie tegen de zwarte troepen, die in opstand waren gekomen tegen de voortrekkerij van de andere twee partijen.
In 1060 gingen de zwarte en Turkse troepen elkaar te lijf in een burgeroorlog. Voor de kalief was dat de druppel, die ertoe leidde dat hij het hele leger reorganiseerde, met een herverdeling van de verschillende etniciteiten over het hele rijk. De Kutama zouden daarmee hun vooraanstaande positie langzaam kwijtraken.
De stad was mogelijk dezelfde als de Ucutumani uit de Byzantijnse bronnen. Het cultureel landschap Ketama in het Marokkaanse Rifgebergte getuigt van hun aanwezigheid in dat gebied.
# La Paz Waterfall Gardens

La Paz Waterfall Gardens is parklandschap van 28 hectare bij Vara Blanca in Costa Rica. In het gebied bevinden zich bosgebieden, botanische tuinen en diverse verblijven voor inheemse dieren. La Paz Waterfall Gardens werd in 2000 geopend.

## Beschrijving

La Paz Waterfall Gardens omvat regenwoud, nevelbos en vijf watervallen. Door dit park lopen wandelroutes en er zijn een grote volière, een ranarium en serpentarium, verblijven voor apen en katachtigen, een vlindertuin, een kolibrietuin en plantentuinen.
In de volière worden ruim dertig vogelsoorten gehouden, zoals papegaaiachtigen, toekans, baardvogels en tangaren. De vogels zijn illegaal gevangen door jagers en in beslag genomen door de overheid of afgestaan door voormalige eigenaren.
In het serpentarium worden diverse soorten groefkopadders, koraalslangen, boa's en toornslangachtigen gehouden. In het ranarium zijn ruim twintig soorten kikkers en padden te zien, zoals gifkikkers, glaskikkers en boomkikkers. La Paz houdt de witschouderkapucijnaap en de zwarthandslingeraap.
De katachtigen – jaguar, poema, ocelot en margay – zijn afkomstig uit een opvangcentrum dat vanwege financiële redenen moest sluiten. Deze katten konden door leeftijd, verwondingen of gewenning aan mensen niet meer worden uitgezet in het wild, maar het doel is om nakomelingen te zijner tijd wel uit te zetten in beschermde natuurgebieden.
De vlindertuin is overdekt en hier worden ruim 25 soorten vlinders in wisselende samenstelling gehouden. In de kolibrietuin met voederpunten zijn 26 soorten kolibries waargenomen.

## Externe link

* (en) Officiële website
# L'Aldosa de Canillo

Aldosa, of L'Aldosa de Canillo is een plaats in Andorra in de parochie Canillo. De plaats telde 194 inwoners in 2014. De naam Aldosa werd in 2010 opgegeven om de verwarring met L'Aldosa de la Massana uit te sluiten.
Het dorp ligt aan de rechteroever van de Valira d'Orient. De nationale weg CG-2, de verbinding met Frankrijk, is aangelegd tussen de dorpsstraat en de rivier.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel L'Aldosa de Canillo op de Catalaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kybartai

Kybartai is een stad in de gemeente Vilkaviškis in het Litouwse district Marijampolė. De plaats telt 6395 inwoners (2005).

## Geboren

* Isaak Levitan
* Harald Serafin (de:Harald Serafin)
# Kybos

Kybos is een geslacht van insecten die behoren tot de familie Cicadellidae. De soorten van dit geslacht komen voor in Europa, Nieuw-Zeeland en Noord-Amerika.
Enkele soorten uit het geslacht zijn:
* Kybos abnormis (Datta & Ghosh, 1973)
* Kybos abstrusus (Linnavuori, 1949)
* Kybos butleri (Edwards, 1908)
* Kybos calyculus (Cerutti, 1939)
* Kybos limpidus (Wagner, 1955)
* Kybos lindbergi (Linnavuori, 1951)
* Kybos mucronatus (Ribaut, 1933)
* Kybos populi (Edwards, 1908)
* Kybos rufescens Melichar, 1896
* Kybos smaragdula (Fallén, 1806)
* Kybos strigilifer (Ossiannilsson, 1941)
* Kybos virgator (Ribaut, 1933)
# Kyara Linskens

Kyara Linskens (Brugge, 13 november 1996) is een Belgisch basketbalspeelster. Ze speelt als center.
Ze volgde de topsportopleiding basketbal aan het Koninklijk Atheneum Redingenhof Leuven. Linskens debuteerde in 2012 bij de senioren van BC Sint-Katelijne-Waver. In 2014 maakte ze de overstap naar Castors Braine. Linskens speelde het seizoen 2016-2017 voor Belfius Namur. 2017-2018 speelde ze in de Tsjechische Republiek bij de eerste divisieclub DSK Basketball Nymburk. In 2018 maakte ze de overstap naar AZS AJP Gorzów Wielkopolski, een ploeg in het Poolse Gorzów Wielkopolski. In 2019 ging ze spelen voor Jenisej Krasnojarsk uit Rusland. In 2020 maakte ze de overstap naar Magnolia Campobasso uit Italië. In 2021 ging ze spelen voor Nadezjda Orenburg uit Rusland. In 2022 verhuisde ze naar Lattes Montpellier in Frankrijk.
Sinds 2013 is ze lid van het Belgisch nationaal basketbalteam, de Belgian Cats. Van 2011 tot 2016 was ze ook actief in de U16, U17, U18 en U20 van het nationale team.
Linskens won in 2023 het Europees kampioenschap met het Belgische nationale team. In de finale, die met 64-58 gewonnen werd van Spanje, werd ze verkozen tot MVP.
* ↑ Basket Belgium: Linskens, Kyara
* ↑ FIBA Profile Kyara Linskens
# La Roque-Alric

La Roque-Alric is een gemeente in het Franse departement Vaucluse (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 71 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Carpentras.

## Geografie

De oppervlakte van La Roque-Alric bedraagt 4,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 14,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Roque-Alric met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# L'équilibre (single)

L'équilibre is een nummer van de Franse band Kyo uit 2014. Het is de tweede single van hun gelijknamige vierde studioalbum.
"L'équilibre" gaat over een giftige relatie die op de klippen is gelopen. Het nummer werd een bescheiden hit in Frankrijk, waar het de 44e positie haalde.

## Tracklijst

* Muziekdownload
* "L'équilibre" - 4:33
* ↑ Frankrijk
* ↑ Wallonië
# Laetmonice filicornis

Laetmonice filicornis is een borstelworm uit de familie Aphroditidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Laetmonice filicornis werd in 1856 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kinberg.
# Labedera synoecura

Labedera synoecura is een vlinder uit de familie van de spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dyar.
# Laatste Glaciale Maximum

Het Laatste Glaciale Maximum (LGM) is het moment waarop tijdens het laatste glaciaal (het Weichselien) wereldwijd het meeste water als ijs was opgeslagen. Het moment waarop dit maximum werd bereikt is met de huidige kennis niet exact vast te stellen, maar ligt ergens tussen 20.000 en 22.000 jaar geleden.
Het LGM is afgeleid uit studies van diepzeekernen (die een wereldwijd gemiddeld signaal registreren) en wordt steeds veelvuldiger gebruikt in diverse andere toepassingen (bijvoorbeeld archeologie, terrestrische kwartaire geologie, ijskap-reconstructies en klimaatmodellen). Vaak wordt niet gebruikgemaakt van de zuivere definitie, de maximale volumaire grootte van de Scandinavische ijskap was bijvoorbeeld eerder (~27.000 jaar geleden) dan het wereldwijde maximum of bijvoorbeeld het Noord-Amerikaanse volumaire maximum. Het gebruik van Laatste Glaciale Maximum als een tijdsperiode komt ook veel voor, maar is in principe fout. Een veel betere naam daarvoor is Laat-Pleniglaciaal (~24.000-14.500 jaar geleden). Het LGM valt ergens in het begin van het Laat-Pleniglaciaal.
# Laatste Oordeel-drieluik

Laatste Oordeel-drieluik kan verwijzen naar:
* Laatste Oordeel (Jheronimus Bosch, Brugge), een triptiek van de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in het Groeningemuseum in Brugge
* Laatste Oordeel (Jheronimus Bosch, Wenen), een drieluik van de zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in de Academie van Beeldende Kunsten Wenen in Wenen
* Het laatste oordeel (Lucas van Leyden) (1527), een drieluik, gemaakt voor de Pieterskerk in Leiden, thans te bezichtigen in het "Stedelijk Museum De Lakenhal"
* Laatste Oordeel-drieluik (Hans Memling), een drieluik van de Vlaamse schilder Hans Memling
* Laatste Oordeel-drieluik (Rogier van der Weyden), een drieluik van de Vlaamse schilder Rogier van der Weyden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Laatste Oordeel-drieluik en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Laatste Oordeel (Alaert du Hamel)

Het Laatste Oordeel is een gravure van de 15e-eeuwse Bossche prentkunstenaar Alaert du Hamel, die vermoedelijk is gebaseerd op werk van de schilder Jheronimus Bosch.

## Voorstelling

Het stelt de dag des oordeels voor met middenboven een oordelende Christus, tronend op een regenboog, met de wereldbol aan zijn voeten en met het zwaard en de lelietak als attributen. Hij is omgeven door engelen met op verschillende banderollen de tekst:
   Hec est dies quem fecit dominus. Surgite mortui venite ad iudicium. Dit is de dag die de heer heeft gemaakt. Sta op, doden, en kom tot uw oordeel.
Linksboven is een groepje uitverkorenen afgebeeld – vermoedelijk heiligen – terwijl onder dit alles een hevig gevecht plaatsvindt tussen engelen en demonen om zo veel mogelijk zielen voor zich te winnen. De zielen van de uitverkorenen worden door engelen begeleid naar een heuvelachtig landschap links, dat het aards paradijs voorstelt. De zielen van de verdoemden, echter, worden door de meest uiteenlopende demonen met geweld naar rechts getrokken, waar ze in een burcht een onbekend lot staat te wachten. Wat opvalt is dat de demonen ver in de meerderheid zijn en dat het aards paradijs een zeer klein gedeelte van het landschap inneemt, alsof de maker wil zeggen dat het slechte in de wereld de overhand heeft.

## Toeschrijving

De gravure draagt middenboven Du Hamels huismerk. De voorstelling doet sterk denken het werk van zijn stadsgenoot, Jheronimus Bosch. Het sluit nauw aan bij een Laatste Oordeel, dat vermoedelijk afkomstig is uit het atelier van deze schilder en dat in 2003 voor het laatst gesignaleerd werd op een veiling bij Christie's in Londen. Volgens kunsthistoricus Max Friedländer is Du Hamels gravure zo Boschiaans, dat hij er rekening mee houdt dat hij gebaseerd is op een tekening van Bosch. Een aantal details komt ook voor op andere werken van Bosch. Het zittende mannetje geheel links dat zijn handen voor zijn hoofd houdt komt ook voor op het fragment Opstanding van de doden en verdoemden die naar de hel worden gevoerd en het schilderij De Zeven Hoofdzonden. Het gebukte mannetje dat onder zijn benen doorkijkt komt ook voor op de tekening Fantasiewezens en een grote vis in Oxford. De wijzende engel linksachter is vergelijkbaar met de engel op het linkerluik van de fragmenten Paradijs en hel.

## Afdrukken

Van de gravure zijn dertien afdrukken bekend, die onder meer bewaard worden in het Kupferstichkabinett in Berlijn en het Rijksprentenkabinet in Amsterdam. In de loop van de 16e eeuw is de prent twee keer (in gewijzigde vorm) gekopieerd. Op een van deze prenten staat Jheronimus Bosch vermeld als inventor (ontwerper). De tweede is gegraveerd door Pieter van der Heyden naar een tekening van Pieter Bruegel de Oude in de Albertina in Wenen.
# Lacerna hosteensis

Lacerna hosteensis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Lacernidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Jullien.
# Lacerna baculifera

Lacerna baculifera is een mosdiertjessoort uit de familie van de Lacernidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Canu & Bassler.
# La Vie Electronique 9

La Vie Electronique 9 (LVE9) is een muziekalbum van Klaus Schulze, dat in 2011 voor de eerste keer als aparte set werd uitgegeven. Het bevat zowel live-opnamen (af en toe valt publiek te horen) als studio-opnamen.
Schulze had in de jaren 70 zoveel inspiratie dat hij lang niet al zijn muziek kwijt kon in de reguliere uitgaven die toen via Virgin Records uitkwamen. Daarbij is zijn stijl in de afgelopen decennia nauwelijks gewijzigd, alhoewel de albums met zangeres Lisa Gerrard, die rond 2008 verschenen, een donkerder geluid laten horen. LVE9 laat live/studio-opnamen horen uit het tijdperk, dat digitale toetsinstrumenten (nog) niet voorhanden waren en er gewerkt moest worden met de voorlopers van de synthesizer en de synthesizers zelf. Klaus Schulze zat tijdens concerten bijna geheel ingebouwd in de elektronische apparatuur. Delen van de opnamen van LVE9 waren eerder uitgegeven in de Jubilee Edition en The Ultimate Collection die in de jaren 90 verschenen, maar inmiddels uitverkocht zijn.

## Musici

* Klaus Schulze – synthesizers
* Rainer Bloss – synthesizers

## Muziek

* het album
# La Vie Electronique 4

La Vie Electronique 4 (LVE4) is een muziekalbum van Klaus Schulze, dat in 2009 voor de eerste keer als aparte set werd uitgegeven. Het bevat live-opnamen, maar publiek is niet te horen.
Schulze had in de jaren 70 zoveel inspiratie dat hij lang niet al zijn muziek kwijt kon in de reguliere uitgaven die toen via Virgin Records uitkwamen. Daarbij is zijn stijl in de afgelopen decennia nauwelijks gewijzigd, alhoewel de albums met zangeres Lisa Gerrard, die rond 2008 verschenen, een donkerder geluid laten horen. LVE4 laat live-opnamen horen uit het tijdperk, dat digitale toetsinstrumenten (nog) niet voorhanden waren en er gewerkt moest worden met de voorlopers van de synthesizer en de synthesizers zelf. Klaus Schulze zat tijdens concerten bijna geheel ingebouwd in de elektronische apparatuur. Delen van de opnamen van LVE4 waren eerder uitgegeven in de Jubilee Edition en The Ultimate Collection die in de jaren 90 verschenen, maar inmiddels uitverkocht zijn.
Volgens Schulzes gebruik in die jaren zijn het dus relatief lange stukken.

## Musici

* Klaus Schulze – Synthesizers en apparatuur

## Composities
### Disc 1

* Just an Old-Fashioned Schulze track (73:28)
** From Swerve of Shore... (2:55)
** ...to Bend of Bay (8:18)
** La belle dame sans merci (6:57)
** Rock is a Four-Letter Word (14:15)
** A Utilitarian view of Monitor’s Fight (4:11)
** No Coward Soul is Mine (7:41)
** Abgerissene Einfälle (7:09)
** Intensive Idylle (13:04)
** Endgame (8:56)

### Disc 2

* Shadow piece (13:10)
* I Sing the Body Electric (49:15)
** Dark Carnival (11:43)
** Dinosaur Tales (13:39)
** Ghosts of Forever (4:18)
** The Machineries of Joy (7:30)
** Fever Dream (5:40)
** Farewell Summer (6:24)
* Das Herz von Grönland (14:16)
Een drukfout maakt Das Herz op de tracklist van het album een onderdeel van I can sing, dat is niet juist, want Schulze noemt de track apart.

### Disc 3

* The Andromeda Strain (41:46)
** Gärung (17:51)
** Die Macht der Bilder (11:29)
** Kurzer Ohren Film (7:38)
** Bilderleben (4:46)
* Make Room! Make Room! (28:57)
** Les extrêmes se touchent (13:55)
** Thomas Mann in Princetown (5:17)
** Für Konrad Bayer (9:44)
* Darkest Steglitz (7:43)

## Aanvullende info

Disc 1 is in zijn geheel opgenomen tijdens een concert in 1975. Disc 2 is opgenomen tijdens concerten in 1975 en/of 1976 (track 1), 1976 Frankrijk (track 2) en 1976 Duitsland (track 3). Disc 3 is in zijn geheel opgenomen in 1976. Dit album staat vol met verwijzingen naar sciencefictionliteratuur:
* Het motto van het album is Do synthesizers dream of electric beeps? een parafrase op Do Androids Dream of Electric Sheep? van Philip K. Dick;
* I can sing the body electric is een boek van Ray Bradbury
* The Andromeda Strain is een film van onder meer Gil Mellé naar een boek van Michael Crichton
* Make Room! Make Room! is een boek van Harry Harrison.
# Lacuna vaginata

Lacuna vaginata is een slakkensoort uit de familie van de Littorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Dall.
# Lamballe-Armor

Lamballe-Armor is een gemeente in het Franse departement Côtes-d'Armor in de regio Bretagne. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Brieuc. Lamballe-Armor is op 1 januari 2019 ontstaan door de fusie van de gemeenten Lamballe, Morieux en Planguenoual. De gemeente telde 16.845 inwoners op 1 januari 2021.

## Geschiedenis
### Lamballe

Lamballe had sinds de 11e eeuw een feodaal kasteel waar de heren van Lamballe zetelden. Dit kasteel werd afgebroken in de 17e eeuw. De stad was in de middeleeuwen vermaard voor de productie van perkament.

### Fusies

In 1973 fuseerde Lamballe met vier andere gemeenten: Maroué, La Poterie, Saint-Aaron en Trégomar. En in 2016 fuseerde Lamballe met Meslin.

## Geografie

De oppervlakte van Lamballe-Armor bedroeg op 1 januari 2021 130,65 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 128,9 inwoners per km².
Lamballe is het belangrijkste centrum van de gemeente. Morieux en Planguenoual liggen dichter bij de kust.
De onderstaande kaart toont de ligging van Lamballe-Armor met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente bevindt zich het spoorwegstation Lamballe

## Afbeeldingen

* Baai van Saint-Brieuc
* Lamballe
* Meslin
* Morieux
* Planguenoual
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Découvrir. lamballe-armor.bzh. Gearchiveerd op 3 november 2022. Geraadpleegd op 3 november 2022.
# Labidostomis pallidipennis

Labidostomis pallidipennis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1830 gepubliceerd door Gebler.
# Labidostomis lusitanica

Labidostomis lusitanica is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1824 gepubliceerd door Ernst Friedrich Germar.