OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anna O'Flanagan

Anna O'Flanagan (Dublin, 18 februari 1990) is een Iers hockeyspeler.
Op haar 10e begin O'Flanagan met hockeyen. In juli 2010 speelde ze haar eerste interland, tegen Schotland. Tijdens het wereldkampioenschap van 2018 bereikte O'Flanagan met haar team de finale.
Eerder kwam ze uit voor Hermes HC, UCD Ladies HC en Hermes-Monkstown HC. In het seizoen 2017/18 speelde O'Flanagan bij HC Bloemendaal, dat ze aan het eind van dat seizoen inruilde voor Pinoké.
# Anna Wasa

Anna Wasa kan verwijzen naar:
* Anna Wasa (1545-1610), Zweedse prinses
* Anna Wasa (1568-1625), Poolse prinses
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Anna Wasa en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Anna Sanchis

Anna Sanchis Chafer (Genovés (Valencia), 18 oktober 1987) is een Spaanse voormalig wielrenster. Zij won meerdere keren het Spaans kampioenschap tijdrijden en op de weg.
Ze kwam uit voor Spanje op de Olympische Zomerspelen 2008 in Peking; ze finishte als 19e in de wegrit. In Valkenburg boekte Sanchis haar beste prestatie op de Wereldkampioenschappen wielrennen 2012: ze werd 28e in de wegrit en 31e in de tijdrit. Ze deed vier keer mee aan de Ronde van Italië voor vrouwen en behaalde in 2008 de 7e plaats in het eindklassement.
Na drie jaar bij het lokale Comunidad Valenciana, reed Sanchis in 2009 voor de Italiaanse ploeg Safi-Pasta Zara-Titanedi, van 2010 tot 2013 bij het Spaans-Baskische Bizkaia-Durango en tussen 2014 en 2017 voor de Britse wielerploeg Wiggle Honda.
In maart 2017 maakte ze wereldkundig zwanger te zijn van haar eerste kind en daardoor de rest van het seizoen niet in competitie te zullen komen. Op 12 september beviel ze van een dochter genaamd Nadia. Twee maanden later maakte ze bekend niet terug te zullen keren en haar carrière te beëindigen.

## Belangrijkste overwinningen

2005
* Spaans kampioen tijdrijden, junior
2008
* 2 Spaans kampioenschap tijdrijden, elite
2011
* 2 Spaans kampioenschap tijdrijden, elite
2012
* Spaans kampioen op de weg
* Spaans kampioen tijdrijden
2013
* Spaans kampioen tijdrijden
2015
* Spaans kampioen op de weg
* Spaans kampioen tijdrijden
2016
* Spaans kampioen tijdrijden
* 2 Spaans kampioenschap op de weg
# Anna Rutzki

Anna Rutzki, ook wel Annie Rutzky, (Antwerpen, 12 januari 1920 – vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau, 1943-1945) was een Belgisch pianist.
Ze was dochter van diamantbewerker Elia Chaim Rutzki en Soura Zipaira Mermelstein.
Ze gold volgens de Algemene Muziek Encyclopedie als bijzonder getalenteerd. Ze kreeg haar opleiding van Frans Lenaerts, Arthur De Greef en Marinus De Jong. Een van haar eerste concerten vond plaats in de Kursaal van Middelkerke, ze was toen acht jaar oud (11 augustus 1928). Al op tienjarige leeftijd begon ze haar opleiding aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium, waar ze een ris eerste prijzen haalde: notenleer (1931), piano (1935), harmonieleer (1936 bij Jef van Hoof), kamermuziek (1937, bij Albert Van de Vijver), muziekgeschiedenis (1937 bij Walter Weyler), hoger diploma voor piano (1973), contrapunt (1939) en fuga (1941 bij Karel Candael). Ondertussen was ze aan haar solistenloopbaan begonnen, waarbij ze bekende zalen in Antwerpen, Knokke en Brussel aandeed. Ook speelde ze in en voor het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep (NIR). Haar opnamen waren ook in Nederland op de radio te horen. Ook componeerde ze Andalusische tango en enkele liederen en pianowerken. Tijdens Tweede Wereldoorlog werd haar situatie als Jodin steeds nijpender onder het juk van Nazi-Duitsland. Een voor haar georganiseerd concert in 1942 zou plaatsvinden in Lissabon, waar haar zus zich inmiddels bevond, maar ze mocht vermoedelijk het land al niet meer verlaten. Ze trouwde in voorjaar 1943 met Nico David Workum, vooraanstaand lid van Vereniging van Joden in België. Het echtpaar werd op 3 september 1943 tijdens Aktion Iltis op hun woonadres Lange Leemstraat 144 te Berchem opgepakt en gevangen gezet in Kazerne Dossin en 20 september 1943 gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau waar ze beiden de dood vonden, voordat het kamp bevrijd werd op 27 januari 1945.
Haar zuster Berthe Nunez-Vaz-Rutzki nam in 1965 het initiatief een Prijs Annie Rutzky in het leven te roepen voor verdienstelijke studenten aan het Vlaams Conservatorium. De winnares musicologe Marie-Therese Buyssens van 1969 zou in 1973 een publicatie vrijgeven onder de titel La biographie d’Annie Rutzky. De prijs zou tot 1991 uitgereikt worden.
Evelyne Fine, Kleindochter van Rutzki's stiefmoeder Leja Riwka Lipszyc, hield in 2015 een Kaddisj voor Anna Rutzki en Nico Workum, toen er een initiatief was om Struikelstenen voor hen te plaatsen, maar burgemeester Bart De Wever gaf geen toestemming. De stenen zijn in 2019 alsnog geplaatst in het bijzijn van Fine en Rutzki's nicht en achternicht.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 9, pagina 10
* Flavie Roquet, Lexicon Vlaamse componisten geboren na 1800, Roeselare, Roularta Books, 2007, pagina 609 verwijst naar de AME, meldt 1944 als overlijdensjaar
* Getuigen.Be met publicatie van M.Th. Buyssens
* Stolpersteine Workum-Rutzki (geraadpleegd 10 juli 2022)
* Dossier/Beeldbank van Kazerne Dossin (geraadpleegd 10 juli 2022)
# Annamanum subauratum

Annamanum subauratum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Breuning.
# Annamanum rondoni

Annamanum rondoni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Breuning.
# Annamanum griseomaculatum

Annamanum griseomaculatum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Breuning.
# Annamanum humerale

Annamanum humerale is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Pic.
# Annamanum fuscomaculatum

Annamanum fuscomaculatum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Breuning.
# Annamanum lunulatum

Annamanum lunulatum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Pic.
# Annamanum mediomaculatum

Annamanum mediomaculatum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Breuning.
# Annamanum griseolum

Annamanum griseolum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Bates.
# Anne Bult

Anne Bult (april 1984) is een Nederlands langebaanschaatsster.
Bult was vooral actief op de marathon. In seizoen 2008/2009 werd Bult eerste in het algemeen klassement marathon van de regiocompetitie Overijssel. Ook werd ze in 2009 studentenkampioen op de marathon.
Bult schaatste enkele malen de 10.000 meter, een ongebruikelijke afstand bij de vrouwen. Hiermee kwam ze in verschillende statistieken van de Ranglijsten schaatsen 10.000 meter vrouwen terecht.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 44,74 | 23 maart 2006 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.27,06 | 22 maart 2003 | Calgary |
| 1500 meter | 2.14,33 | 20 maart 2003 | Calgary |
| 3000 meter | 4.35,35 | 21 maart 2003 | Calgary |
| 5000 meter | 7.56,77 | 18 maart 2005 | Heerenveen |
| 10.000 meter | 16.10,04 | 24 maart 2006 | Heerenveen |
* ↑ 10.000m ranking list––Rene van Kleef. Gearchiveerd op 13 juli 2021.
* ↑ SpeedskatingBase––profiel. Gearchiveerd op 27 december 2021.
* ↑ SpeedskatingNews––profiel. Gearchiveerd op 15 juli 2021.
* ↑ U today––Nog te weinig lef in de finale. Gearchiveerd op 13 juli 2021.
* ↑ Schaatspeloton––peloton. Gearchiveerd op 13 juli 2021.
* ↑ Tubantie––Bult Nederlands studentenkampioen marathon. Gearchiveerd op 16 juli 2021.
* ↑ Speedskating Results––profiel. Gearchiveerd op 17 januari 2021.
# Anne Buijs

Anne Buijs (Oostzaan, 2 december 1991) is een Nederlandse volleybalster.

## Levensloop

Zij debuteerde in 2008 in het Nederlands team. In 2016 werd Buijs geselecteerd voor het Nederlands vrouwenteam dat deelnam aan de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Na de OS ging zij clubvolleybal spelen bij Rexona Ades in Brazilië.
Buijs keerde in Mei 2023 terug bij het Nederlands team, maar na een teleurstellende Olympische Spelen in Parijs neemt de topspeelster nu toch echt afscheid van TeamNL.
Haar vader (Teun), moeder Irene Pelser, broer (Tom) en partner Ana Carolina Da Silva zijn/waren eveneens actief in het volleybal.
* Fiche Anne Buijs, Volleybox
* ↑ VAN EIJK Anne, Buijs treft verloofde in belangrijk WK-duel: 'Tijdens de wedstrijd is het oorlog', NOS, 7 oktober 2022
* ↑ VOLKERS John, Anne, Buijs, sterke vrouw uit een puur volleybalnest, De Volkskrant, 10 januari 2020
# Annie van der Heide-Hemsing

Anna Petronella (Annie) van der Heide-Hemsing (Amsterdam, 3 maart 1896 – Arnhem, 1 juli 1968) was een Nederlands beeldhouwer.

## Leven en werk

Annie Hemsing was een dochter van Abraham Hemsing, houthandelaar aan de Prinsengracht, en Adriana Krop, en een jongere zus van de schilder Abraham Hemsing (1893-1960). Ze slaagde in 1921 voor het kandidaatsexamen geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Een aantal maanden later trouwde ze met de arts Carel Christiaan van der Heide (1872-1931), geneesheer-directeur van het kinderziekenhuis in Arnhem. Na zijn overlijden was zij bijna dertig jaar administratrice van het ziekenhuis.
Van der Heide-Hemsing kreeg na haar huwelijk les van Gijs Jacobs van den Hof aan de tekenschool van het Genootschap Kunstoefening in Arnhem (ca. 1925-1927). Ze maakte als beeldhouwer onder meer diverse gevelstenen, portretten, penningen en vrije plastieken. Vanaf 1938 maakte ze ontwerpen voor de kunststeenfabriek De Meteor in De Steeg. Ze was lid van de Onafhankelijken en (bestuurs)lid van de Werkgemeenschap Arnhemse Kunstenaars. Als bestuurslid van de Stichting Sonsbeek '49 was ze jarenlang betrokken bij de organisatie van de beeldententoonstellingen in Sonsbeek.
Annie van der Heide-Hemsing overleed op 72-jarige leeftijd en werd begraven op Moscowa.

## Werken (selectie)

* 1929 gevelsteen met portret Jan van der Heide
* 1931 gedenkpenning 'gezonde jeugd baart levensvreugd' voor het 50-jarig bestaan van het kinderziekenhuis in Arnhem
* 1932 gevelstenen voor een baarhuisje
* 1936 portretkop dr. Johannes Diderik Bierens de Haan, Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam
* 1938 gevelsteen met betonstamper voor De Meteor, Schaarweg 4, De Steeg
* 1939 gevelstenen en twee kapitelen voor woonhuis dhr. Van Schuppen in Veenendaal
* gevelsteen voor dagblad Het Vaderland, Parkstraat 25, Den Haag
# Anekes affinis

Anekes affinis is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Jeffreys.
# Annie Reniers

Annie Helena Augusta Reniers (Brussel, 14 mei 1941), is een Belgische auteur en professor kunstgeschiedenis.

## Levensloop

Annie Reniers studeerde Germaanse filologie en wijsbegeerte aan de Vrije Universiteit Brussel, alwaar ze later docent esthetica en hedendaagse kunstgeschiedenis werd. Ze woonde in Rome tussen 1965 en 1977. Tussen 1964 en 2000 schreef ze diverse poëtische dichtbundels. In haar poëzie werd Reniers beïnvloed door de zijnsfilosofie van Martin Heidegger. Ook is er in haar werken een hoge mate van abstractie waarneembaar. Qua stijl ligt ze op lijn met dichters als Gezelle en Van Ostaijen. In 1976 ontving Reniers voor Nieuwe geboorte de Hugues C. Pernathprijs. Naast poëzie publiceerde ze ook filosofische essays en doet ze vertaalwerk. Ze heeft het boek van Mario Perniola De esthetica van de twintigste eeuw, Brussel, VUB Press, 1998, uit het Italiaans vertaald. In 2016 verscheen een bloemlezing van haar dichtbundels getiteld "Tussengebied", samengesteld en ingeleid door Ann Van Sevenant.

## Werken

* Het ogenblik (1964)
* Gelijktijdigheid (1967)
* Tussenruimten (1969)
* A contre-gré (1970)
* Demain à Canaan - Morgen te Kanaän (1971)
* Le jour obscur - Wonen een feest (1972)
* Excentriques (1973)
* Van verte tot verte (1973)
* Lointains (1975)
* Nauwe geboorte (1975)
* Exil ailé - Groene vogels (1976)
* Offerland (1976)
* Buitenholte (1980)
* Het poly-fone boze (1980)
* Ruimte en zijn (1981)
* Overvaart (1982)
* Reeksen (1983)
* Suicidaire ; Overland (1983)
* Gestalten van het eiland (1984)
* Bestendig vuur (1986)
* Vagantentaal (1987)
* Vergeetader (1988)
* Buitensporig licht (1991)
* Doorzichtig wachten (1992)
* De wenk (1993)
* Verlicht labyrint (1994)
* Luchtgeest (1995)
* Samenspraak (2000)
* Tussengebied (2016)
* ↑ Anne Reniers Auteurslijst, Stichting Lezen, 20 februari 2008.
* Bibliothèque nationale de France: cb12779534z (data)
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: reni003
* Gemeinsame Normdatei: 172329531
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2122 0596
* Library of Congress Control Number: n87807036
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007331397405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07356754X
* Système universitaire de documentation: 14728497X
* Virtual International Authority File: 264324404
* WorldCat (via VIAF): 264324404
# Annie Romein-Verschoor

Annie Romein-Verschoor (Nijmegen, 4 februari 1895 – Amsterdam, 5 februari 1978), geboren Anna Helena Margaretha Verschoor, was een Nederlandse schrijfster en geschiedkundige.

## Levensloop

Annie Verschoor werd geboren in de Nijmeegse Burghardt van den Berghstraat, nummer 107 (destijds nummer 89). Haar vader Jan Verschoor werkte bij de Koninklijke Marine en zij groeide op in Java en in Den Helder. Ze studeerde letteren en geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Leiden. In 1920 trouwde Verschoor met de geschiedkundige Jan Romein. Haar vele publicaties op het gebied van de literatuursociologie en cultuurgeschiedenis waren doorgaans marxistisch georiënteerd.
In 1935 voltooide Romein-Verschoor haar dissertatie Vrouwenspiegel, een literair-sociologische studie over de Nederlandse romanschrijfster na 1880. Dit boek werd bekroond met de Dr. Wijnaendts Franckenprijs. Daarna schreef ze Slib en wolken (1947), een overzicht van de Nederlandse letteren na 1880. Dit boek werd in 1947 vertaald in het Frans en in 1950 in het Engels. Hierna volgde een studie over tendensliteratuur (De vruchtbare muze uit 1949). Meer uitgesproken historisch werk leverde zij vooral in samenwerking met haar echtgenoot (De Lage Landen bij de zee uit 1934 en Erflaters van onze beschaving (vier delen, 1938-1940).
In 1946 kregen Romein-Verschoor en haar man Jan Romein via hun kennis Otto Frank het toen nog onbekende dagboek van Anne Frank in handen. Mede dankzij een column op de voorpagina van Het Parool van Jan Romein werd een uitgever gevonden: Contact in Amsterdam. De eerste editie van Het Achterhuis in 1947 bevat een voorwoord van Romein-Verschoor.
In 1948 schreef Romein-Verschoor een roman (vie romancée) over het leven van Hugo Grotius: Vaderland in de verte. In Met eigen ogen (1953) bracht zij verslag uit over een studiereis naar Indonesië. In haar autobiografie Omzien in verwondering (twee delen, 1970-1971) kijkt Romein-Verschoor terug op haar leven van links engagement en inzet voor de vrouwenemancipatie.

## Prijzen

* 1937: Dr. Wijnaendts Francken-prijs voor Vrouwenspiegel
* 1948: Prozaprijs van de gemeente Amsterdam voor Vaderland in de verte
* 1970: Constantijn Huygens-prijs voor haar gehele oeuvre
* 1977: Dr. J.P. van Praag-prijs
# Annie Ros

Johanna Hendrika "Annie" Ros (Utrecht, 5 maart 1926 - 2013) was een Nederlandse turnster.

## Biografie

Ros heeft twee keer deelgenomen aan de Olympische Spelen; in 1948 in Londen waar ze met haar damesteam vijfde werd en in 1952 in Helsinki waar het damesteam de zesde plaats behaalde. Zij begon haar gymnastiek loopbaan bij gymnastiekvereniging Kracht en Vlugheid in Utrecht. Haar favoriete toestel was de evenwichtsbalk. Na de wedstrijdsport heeft ze zich ingezet voor het beter bewegen van huisvrouwen en tot op hoge leeftijd gymnastiekles gegeven aan deze doelgroep. Opmerkelijk was dat al haar oefeningen gemaakt waren op muziek.
* ↑ (en) Profiel op sports-reference.com
# Anoplius piliventris

Anoplius piliventris is een vliesvleugelig insect uit de familie van de spinnendoders (Pompilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Morawitz.
# Anoplium unicolor

Anoplium unicolor is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Haldeman.
# Anthicus ater

Anthicus ater is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1787 door Thunberg.
# Anthicus angustatus

Anthicus angustatus is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Curtis.
# Aneogmena

Aneogmena is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Brauer & Bergenstamm.
# Anentmetus pluto

Anentmetus pluto is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Andrewes.
# Animale (film)

Animale is een Belgisch-Frans-Saoedi-Arabische dramafilm uit 2024, geschreven en geregisseerd door Emma Benestan. De hoofdrollen worden vertolkt door Oulaya Amamra, Damien Rebattel en Elies-Morgan Admi-Bensellam

## Verhaal

Nejma is een jonge vrouw die stierenvechter wil worden in de Zuid-Franse Camargue. Ze moet haar mannetje weten te staan in een door mannen gedomineerde omgeving.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Oulaya Amamra | Nejma |
| Damien Rebattel | Tony |
| Elies-Morgan Admi-Bensellam | Jordan |

## Productie

Emma Benestan maakte in 2019 met Fearless Girl al een documentaire over een vrouwelijke stierenvechter, in 2024 gevolgd door deze speelfilm. Het camerawerk is van de Belgische cameraman Ruben Impens.

## Release

Animale ging op 22 mei 2024 in première op het Filmfestival van Cannes als slotfilm van de Semaine de la critique-sectie.

## Externe link

* (en) Animale in de Internet Movie Database
* ↑ Animale, Film Fest Gent 2024, geraadpleegd op 6 oktober 2024
* ↑ (en) Bull Running Supernatural Revenge Thriller ‘Animale,’ Cannes Critics’ Week Closing Night Film, Unveils First Clip (EXCLUSIVE), Variety, 15 mei 2024, geraadpleegd op 6 oktober 2024
# Animal Science Papers and Reports

Animal Science Papers and Reports is een Pools, aan collegiale toetsing onderworpen open access wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de veeteelt. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Anim. Sci. Paper. Rep. Het eerste nummer verscheen in 2003.
* Animal Science Papers and Reports op NCBI
* Animal Science Papers and Reports op Genamics JournalSeek
* Directory of Open-Access Journals
# Antimora

Antimora is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van diepzeekabeljauwen (Moridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1878 door Guenther.

## Soorten

* Antimora microlepis Bean, 1890
* Antimora rostrata (Günther, 1878)
* ↑ (en) Antimora. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Antimora microlepis

Antimora microlepis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van diepzeekabeljauwen (Moridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Bean.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Onzeker, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Antimora microlepis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Antimora microlepis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Antoine Barnave

Antoine Pierre Joseph Marie Barnave (Grenoble, 22 oktober 1761 – Parijs, 29 november 1793) was een Frans politicus ten tijde van de Franse Revolutie en leidend figuur van de eerder gematigde feuillantenclub.
Antoine Barnave was afkomstig uit een protestantse familie uit Grenoble. Hij werd begin 1789 verkozen als afgevaardigde voor de Staten-Generaal in Versailles, als vertegenwoordiger van de derde stand van de provincie Dauphiné. Hij was erg actief in de Nationale Grondwetgevende Vergadering die eruit voortkwam, en ook binnen de club van de jacobijnen. Hij was een van de drie vertegenwoordigers die naar Varennes werden gestuurd om de gevluchte koninklijke familie terug naar Parijs te begeleiden. Hier maakte hij kennis met koningin Marie-Antoinette en zij zouden later met elkaar corresponderen. Hij scheurde zich met de feuillanten af van de radicalere jacobijnen. Tijdens de Terreur vluchtte hij naar Grenoble, maar hij werd gearresteerd in augustus 1792. Hij werd veroordeeld wegens hoogverraad wegens zijn correspondentie met de koningin en stierf eind 1793 onder de guillotine.
# Antoine Barbe

Antoine Barbe (Antwerpen, omstreeks 1505 - overleden op 2 december 1564, een andere bron meldt omstreeks 1573 ?) is een zangmeester en componist uit de Bourgondische Nederlanden.
Barbe werd in Antwerpen opgeleid. Hij was van 1527 tot 1562 kapelmeester aan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal (Antwerpen), waar hij in 1548 priester werd. Als zangmeester leidde hij onder meer Georges de la Hèle op. Ook Barbes nazaten speelden nog een rol in het Antwerpse muziekleven. Zijn zoon Antoine Barbe (geboren voor 1548 in Antwerpen - overleden aldaar op 10 februari 1604) werkte in zijn geboortestad als organist en componist. Zijn kleinzoon Antoine Barbe (geboren omstreeks 1578 in Antwerpen - overleden aldaar op 15 maart 1626) werd in 1596 organist aan de Antwerpse Sint-Jacobskerk en was ook muziekleraar.
Hij componeerde onder meer een Missa Vecy la danse de Barberie, dat gebaseerd is op een chanson uit de late 15e eeuw, en een aantal motetten en chansons.
Onder de overgeleverde werken van Barbe verdient het enige bekende Nederlandse lied "Och hoort toch ons bediet" enige aandacht. Het is opgenomen in het "Het ierste musijck boexken mit vier partijen" van Tielman Susato, uitgegeven in 1551 in Antwerpen. Het is een vierstemmig afscheidslied van platzak geraakte ghilden, die het betreuren dat zij geen wijn meer kunnen drinken. De compositie wordt gekenmerkt door een opvallend gelijkmatig muzikaal ritme.
* Jan Willem Bonda, De meerstemmige Nederlandse liederen van de 15e en 16e eeuw. Hilversum, Verloren, 1996, ISBN 90-6550-545-8
* Informatie op het Duitse Musiklexikon over de componistendynastie Barbe, een doorslagje van:
* The new Grove dictionary of music and musicians, Londen, 2001
* Bibliothèque nationale de France: cb14799104m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 137375662
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0718 9254
* Library of Congress Control Number: no95014821
* MusicBrainz: 85556016-1b77-49bf-b7de-6f474dfcce25
* Système universitaire de documentation: 161828760
* Virtual International Authority File: 81574894
* WorldCat (via VIAF): 81574894