OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Damesroman

Damesroman of huiskamerroman is een pejoratieve term voor een bepaald type roman. De benaming werd vooral gebruikt door critici in het interbellum.

## Achtergrond

De term ontstond in de jaren '20, toen met het opstaan van een nieuwe generatie critici, de waardering voor psychologisch-realistische werken afnam. Deze verhalen – veelal romans, maar ook wel korte verhalen en novellen – verschenen tijdens de nadagen van het naturalisme en werden doorgaans door vrouwelijke auteurs geschreven. De meest uitgesproken naturalistische kenmerken werden in deze verhalen zo afgezwakt dat een veelal vlot leesbaar, realistisch relaas over het wel en wee van een huisgezin overbleef, met thema's als liefde, huwelijk en gezinsleven. In de verhalen werd veel aandacht besteed aan uitgebreide detailbeschrijvingen en psychologische uitweidingen.

## Voorbeelden

Voorbeelden van schrijfsters van dergelijke romans zijn: Jo van Ammers-Küller, Top Naeff, Ina Boudier-Bakker en Margo Antink. Er waren ook mannelijke schrijvers die op deze manier schreven, zoals Herman Robbers en Johan de Meester.

## Ontvangst

De Forum-generatie keerde zich tegen deze, volgens hen uitgekauwde manier van schrijven. Met uitzondering van Carry van Bruggen zijn de vrouwelijke auteurs uit die tijd dan ook in de vergetelheid geraakt.
In de laatste decennia van de twintigste eeuw nam de wetenschappelijke belangstelling voor vrouwelijke auteurs toe. Ook werd er onderzoek gedaan naar de reden voor deze verkettering. Erica van Boven ziet de opvattingen uit die tijd over vrouwen als de voornaamste oorzaak hiervan. De vrouw is emotioneel, wordt beheerst door de liefde, heeft een vernauwd bewustzijn, kan niet logisch denken, niet scheppen, is niet origineel enz. Dit leidde tot uitspraken als:
   Verdwijnt Forum, dan wordt de situatie voor schrijvers van onze generatie zeer hachelijk. Er is dan nog maar één mogelijkheid: Groot Nederland... Wat een degradatie om van Forum op een blad vol wijven terecht te komen!’ (Menno ter Braak).

## Andere betekenis

De term damesroman wordt ook gebruikt voor liefdesromans: triviale, vaak in serie verschijnende boeken met een eenvoudig, romantisch intrige.
* Erica van Boven Een hoofdstuk apart. 'Vrouwenromans' in de literaire kritiek 1898-1930: https://www.dbnl.org/tekst/bove002hoof01_01/bove002hoof01_01_0007.php
# Dareik

Een dareik of dariek (Oudgrieks: δαρεικός / Dareikós, Latijn: Daricus, beide afkomstig van het Middelperzisch zarig, goud), is de naam van de Oud-Perzische koningsmunt, een goudstuk met een gewicht van 8,0-8,5 gram. De beeldenaar van de munt is de knielende koning als boogschutter, de keerzijde toont een incuse vierhoek zonder beeld. De munt werd geïntroduceerd door koning Darius I (522-486 v.C.). De laatste stukken werden aangemunt onder koning Darius III (336-330 v.C.). Het is een nogal primitieve munt, niet veel meer dan een druppel goud met een stempel erop. De munten zijn in de bijna twee eeuwen van hun bestaan nauwelijks veranderd, en het is haast niet te zien onder welke koning een bepaald type dariek geslagen is. Er bestaan ook vergelijkbare zilveren munten van circa 5,5 gram, die bekendstaan als 'sigloi', enkelvoud siglos, ook wel sikkel of shekel. Eén dariek was 20 sigloi waard.
Vanwege hun primitieve uiterlijk en gebrek aan variatie zijn darieken en sigloi niet erg in trek bij verzamelaars. Een gemiddelde dariek kost in de handel zo'n 1000 euro, en een siglos kan men voor 50 euro vinden.
Er bestaat ook een gouden dubbele dariek, geslagen onder de satraap Mazaios na de Val van Babylon tussen 330 en 328, met dezelfde beeldenaar. Deze munt is uiterst zeldzaam.

## Referentie

* art. Daricus, in Meyers Konversations-Lexikon$^4$ 11 (1885-1892), p. 549.
# Danutė Stanelienė

Danutė Stanelienė (Pelucmurgiai, 22 april 1922 - Vilnius, 8 augustus 1994) was een Litouwse militair die tijdens de Tweede Wereldoorlog in dienst van het Rode Leger vocht.

## Biografie

Danutė Stanelienė werd geboren op 22 april 1922 in een boerenfamilie uit Litouwen. Haar moeder overleed toen ze nog jong was en haar vader zou later hertrouwen. Na de derde klas ging ze voor haar jongere zusjes zorgen en ging ze in de landbouw werken. In 1940 begon ze met werken bij een drukkerij, maar door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog moest Stanelienė geëvacueerd worden naar Nizhny Novgorod waar ze in een fabriek moest werken.
In 1942 meldde Stanelienė zich op vrijwillige basis aan bij het Rode Leger. Ze begon daar bij het medische team voordat ze werd overgeplaatst om als kok te werken. In deze periode leerde ze de vrouwelijke machineschutter Lena Sergeyeva kennen. Zij leerde van Stanelienė hoe ze met een machinegeweer moest schieten en zij vertelde haar over de vrouwelijke machineschutters die hadden meegevochten in de Russische Burgeroorlog. Na de dood van Sergeyeva vroeg Stanelienė aan haar commandant of ze een machineschutter kon worden. Deze ging daarmee akkoord waarop ze een plek kreeg in het 167ste infanterie regiment.
Ze nam voor het eerst deel aan de gevechten tijdens de Slag om Koersk. Tijdens een gevecht op 16 juli 1943 werden drie van haar vingers van haar hand weggeblazen door een granaat. Desondanks bleef ze doorvechten en pas nadat een andere soldaat het van Stanelienė over nam ging ze naar het hospitaal. Aldaar verkreeg ze Medaille voor Moed. Nadat ze werd ontslagen uit het hospitaal keerde ze terug naar het front om weer aan de gevechten deel te nemen. Op 3 januari 1944 ontving ze vanwege haar acties Orde van de Glorie in de derde klasse. Later dat jaar zou Stanelienė ook nog de tweede klasse van deze onderscheiding verkrijgen. Vanwege haar verdiensten in het Baltische Offensief kreeg ze op 24 maart 1945 de eerste graad van de Orde van de Glorie en daarmee was ze de eerste vrouw die deze rang had bereikt.
Na de oorlog werd ze gedemobiliseerd en verliet ze het Rode Leger met de rang van starshina. Stanelienė ging werken voor de lokale communistische commissie en later voor de Raad van Ministers in Vilnius. Daarna zou ze de leiding geven aan de afdeling personeelszaken van een kunststoffabriek. Op 9 mei 1970 nam ze deel aan de Overwinningsdagparade en liep ze vooraan. Ze overleed op 72-jarige leeftijd in 1994 in Vilnius.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Danutė Stanelienė op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# David Berger

David Berger (New York, 30 maart 1949) is een Amerikaanse jazz-trompettist, componist, arrangeur en bigband-leider. Hij is een kenner van de muziek van Duke Ellington en uit het swingtijdperk.

## Biografie

Berger studeerde compositie en arrangement aan Berklee College of Music in Boston en zette zijn studies vanaf 1971 voort in New York, onder meer aan Manhattan School of Music. Vanaf 1974 was hij trompettist en arrangeur bij Mercer Ellington, van 1975 tot 1980 speelde hij in Chuck Israels National Jazz Ensemble en daarna was hij actief bij Gunther Schuller. Van 1988 tot 1994 was hij dirigent en arrangeur bij Lincoln Center Jazz Orchestra, waarvoor hij bijna vijfhonderd werken van Duke Ellington en Billy Strayhorn transcibeerde, voor optredens van het orkest. In 1994 nam Wynton Marsalis de leiding van het orkest over, maar Berger werkt nog steeds voor de band. In 1994/1995 leidde Berger het orkest Ellington Society.
Na zijn tijd bij het Lincoln Center Jazz Orchestra richtte Berger zich meer op het componeren. Hij componeerde en arrangeerde voor onder meer Buddy Rich, Thad Jones/Mel Lewis, Clark Terry, World's Greatest Jazz Band, Lee Konitz, Stan Getz, Buddy DeFranco, Stanley Turrentine, Roland Hanna en Betty Carter. Hij breidde het klassieke stuk "The Nutcracker Suite" uit en werkte met trompettist Donald Byrd samen, die voor de muziek een ballet-choreografie schreef (1996). Dit dansprogramma ging op tournee in Amerika en de muziek voor deze show werd uitgevoerd door een band van David Berger die ook nu nog optreedt, de Sultans of Swing. Met deze bigband heeft hij verschillende cd's opgenomen, die zijn uitgekomen op Bergers platenlabel, Such Sweet Thunder. Ook werkte hij voor theater, film en televisie (bijvoorbeeld de muziek voor de film "The Cotton Club").
Sinds 1979 geeft Berger ook les aan hogescholen. In 2001 werd hij professor aan de Juilliard School of Music.

## Discografie

* The Harlem Nutcracker, Such Sweet Thunder ('albumpick' Allmusic.com)
* Doin' the Do, Such Sweet Thunder, 2000
* Marlowe, Such Sweet Thunder, 2004
* Hindustan, Such Sweet Thunder, 2006
* I Had the Craziest Dream: The Music of Harry Warren, Such Sweet Thunder, 2008

## Externe link

* Website David Berger
* Gemeinsame Normdatei: 134739361
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2141 2192
* Library of Congress Control Number: n88682307
* MusicBrainz: 7eeae716-58e8-49f3-a126-cf6d76d28dd5
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073078212
* Système universitaire de documentation: 234109300
* Virtual International Authority File: 79267957
* WorldCat (via VIAF): 79267957
# Danablu

Danablu (of Danish Blue) is een Deense blauwschimmelkaas. Deze werd begin 20e eeuw uitgevonden door Marius Boel.
De bereidingswijze lijkt sterk op die van Roquefort, met dat verschil dat voor Danish Blue koemelk wordt gebruikt en voor Roquefort schapenmelk. De kaas wordt geïnjecteerd met de schimmel Penicillium roqueforti en daarna 12 weken gerijpt.
Door zijn hoge vetgehalte wordt Danish Blue ook wel als smeerkaas gebruikt.
# Daouda Malam Wanké

Daouda Malam Wanké (Yellou (Frans-West-Afrika), 1946 of 1954 – Niamey (Niger), 15 september 2004) was een Nigerese militair. In 1999 werd hij na een militaire coup president van Niger.
Wanké behoorde van huis uit tot de Hausa-stam. Hij ging op jonge leeftijd bij het leger. Hij gaf in 1999 leiding aan een militaire coup waarbij president Ibrahim Baré Maïnassara het leven verloor. Deze had zelf drie jaar eerder de macht gegrepen door middel van een staatsgreep en heerste op dat moment als dictator. Wanké volgde hem op als president nadat aanvankelijk verschillende politici, waaronder premier Ibrahim Hassane Mayaki, het presidentschap hadden geclaimd. Hij werd op 11 april 1999 aangesteld en gaf leiding aan een overgangsregering.
Het nieuwe regime schreef verkiezingen uit die gewonnen werden door Mamadou Tandja. Deze volgde Wanké op als president. Na zijn aftreden als president kampte Wanké veel met gezondheidsklachten. Hij had hart- en vaatklachten. Wanké reisde naar Libië, Marokko en Zwitserland voor medische behandeling. Hij overleed uiteindelijk in Niamey. Wanké liet een vrouw en drie kinderen achter.
# Dark Seed

Dark Seed is een computerspel dat werd ontwikkeld door Cyberdreams en uitgegeven door Dro Soft. voor het platform Commodore Amiga. Het spel werd uitgebracht in 1992 voor de Commodore Amiga en DOS. De speler speelt Mike Dawson in dit avonturenspel.

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1992 | Amiga, DOS |
| 1993 | Macintosh |
| 1994 | Amiga CD32 |
| 1995 | PlayStation, SEGA Saturn |

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| Amiga Action | Amiga | 199302 februari 1993 | 93% |
| Génération 4 | Amiga | 199302 februari 1993 | 85% |
| ASM (Aktueller Software Markt) | DOS | 199205 mei 1992 | 83% |
| Joker Verlag präsentiert: Sonderheft | DOS | 1993 | 81% |
| Power Unlimited | DOS | 199307 juli 1993 | 80% |
| The One | Amiga CD32 | 199409 september 1994 | 79% |
| PC Review UK | DOS | 199406 juni 1994 | 60% |
| Techtite | DOS | 2000 | 60% |
| High Score | Macintosh | 199406 juni 1994 | 60% |
| Defunct Games | SEGA Saturn | 20070922 22 september 2007 | 58% |
* (en) Dark Seed op MobyGames
# Dark Requiems... and Unsilent Massacre

Dark Requiems... and Unsilent Massacre is de derde studio-uitgave (demo niet meegerekend) van de Engelse symfonische black metal band Hecate Enthroned. Dit is het laatste album met zang van Pritchard. Vanaf het volgende album nam Dean de zang over, hetgeen het einde van hoge vocalen betekende.
Het grootste kritiekpunt was dat 'de nummers geen geheel vormden en los van elkaar stonden'.

## Line-up

* Jon Richard - Zang en teksten
* Nigel - Gitaar
* Andy - Gitaar
* Dylan Hughes - Basgitaar
* Robert - Drums
* Michael - Keyboard

## Nummers

* In Nomine Satanas – 2:18
* The Pagan Sword of Legend – 4:53
* Centuries of Wolfen Hunger – 4:10
* Forever in Ebony Drowning – 6:03
* Upon the Kingdom Throne – 4:00
* For Thee, in Sinful Obscurity – 2:11
* Dark Requiems and Unsilent Massacre – 5:40
* Thy Sorrow Bequeathed – 3:27
* The Scarlet Forsaken – 4:35
* Ancient Graveless Dawn – 5:35
# Davide Zappacosta

Davide Zappacosta (Sora, 11 juni 1992) is een Italiaans voetballer die doorgaans als rechtsback speelt. Hij tekende in augustus 2017 een contract tot medio 2021 bij Chelsea, dat circa €28.000.000,- voor hem betaalde aan Torino. Zappacosta debuteerde in 2016 in het Italiaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Zappacosta begon met voetballen bij AS Sora, de club uit zijn geboortedorp. In 2008 vertrok hij naar Isola Liri. In januari 2011 werd Atalanta Bergamo mede-eigenaar van de speler. In augustus 2011 werd hij uitgeleend aan US Avellino. In totaal speelde de Italiaanse jeugdinternational 85 competitiewedstrijden voor Avellino in de drie seizoenen die hij er verbleef. In juni 2014 keerde hij terug bij Atalanta Bergamo, waar Zappacosta een vierjarig contract tekende. Op 31 augustus 2014 debuteerde de verdediger in de Serie A in het thuisduel tegen Hellas Verona. Op 19 december 2014 kwam Atalanta met het nieuws dat ze Zappacosta volledig overnam. Die situatie hield niet lang stand: in juli 2015 tekende Zappacosta een contract voor vier seizoenen bij Torino. Gedurende zijn eerste jaar bij de club kwam hij tot 25 wedstrijden in de competitie.

## Interlandcarrière

Zappacosta debuteerde in 2013 voor Italië –21, waarvoor hij in totaal zeventien interlands speelde. In juni 2015 nam hij met het jeugdelftal deel aan het Europees kampioenschap; na een nederlaag tegen Zweden en een gelijkspel tegen Portugal waren de Italianen uitgeschakeld. Op 23 mei 2016 werd Zappacosta opgenomen in de voorselectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk. Bondscoach Antonio Conte deed niet eerder een beroep op hem.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Avellino |
| Kampioen Lega Pro Prima Divisione | 1x | 2012/13 |
| Chelsea |
| UEFA Europa League | 1x | 2018/19 |
| FA Cup | 1x | 2017/18 |
# Davide Tardozzi

Davide Tardozzi (Ravenna, 30 januari 1959) is een Italiaans voormalig motorcoureur.

## Carrière

Tardozzi begon zijn internationale motorsportcarrière in 1983, toen hij deelnam aan de 250 cc-klasse van het Europees kampioenschap wegrace. Op een Yamaha werd hij veertiende in het klassement met 14 punten. In 1984 debuteerde hij in de 250 cc-klasse van het wereldkampioenschap wegrace op een Yamaha, waarin hij vier races reed. Hierin kwam hij niet verder dan een twaalfde plaats in zijn thuisrace, waardoor hij geen punten scoorde. In 1985 schreef hij zich in voor drie races op een MBA, maar wist hij zich geen enkele keer te kwalificeren.
In 1986 stapte Tardozzi over naar het Italiaans kampioenschap superbike, dat destijds nog onder Formule TT-reglementen werd gehouden. In 1987 en 1988 werd hij op een Bimota kampioen in deze klasse. In 1988 maakte hij voor deze fabrikant tevens de overstap naar het nieuwe wereldkampioenschap superbike. In Donington werd hij de eerste winnaar van een race in deze klasse. In Hockenheim won hij beide races, en ook in Spielberg en Estoril behaalde hij een zege. Met 91,5 punten werd hij achter Fred Merkel en Fabrizio Pirovano derde in de eindstand.
In 1989 bleef Tardozzi actief in het WK superbike, maar werden zijn resultaten minder. Twee achtste plaatsen in Paul Ricard en Pergusa waren zijn hoogste klasseringen. Met 39 punten werd hij zeventiende in het kampioenschap. Hiernaast werd hij achter Baldassarre Monti tweede in het Italiaans kampioenschap superbike met 130 punten. In 1990 stapte hij over naar een Ducati. Dit jaar kwam hij in slechts vier races aan de finish, met een achtste plaats in Donington als beste resultaat. Met 23 punten eindigde hij op plaats 25 in het klassement. In de Italiaanse klasse werd hij achter Pirovano en Monti derde met 136 punten.
In 1991 richtte Tardozzi zich op de superbike-klasse van het Europees kampioenschap wegrace. Voor Ducati werd hij kampioen in deze klasse. In het WK superbike reed hij in zes van de dertien raceweekenden, waarin hij podiumplaatsen behaalde in Misano, Shah Alam en Hockenheim. Met 108 punten werd hij tiende in de eindstand. In het Italiaanse kampioenschap werd hij achter Merkel tweede met 80 punten. In 1992 reed hij weer een volledig seizoen in de klasse, waarin een vijfde plaats in Spielberg zijn beste resultaat was. Met 44 punten werd hij zestiende in het kampioenschap. In de Italiaanse klasse behaalde hij 89 punten, waarmee hij vijfde werd.
Na het seizoen 1992 stopte Tardozzi als motorcoureur en werd hij de teambaas van het fabrieksteam van Ducati in het WK superbike. Onder zijn leiding won het team kampioenschappen met Carl Fogarty, Troy Corser, Troy Bayliss, Neil Hodgson en James Toseland. Aan het eind van het seizoen 2009 maakte hij de verrassende overstap naar het nieuwe fabrieksteam van BMW, waar hij een seizoen teambaas was. Sinds 2014 is hij weer teambaas van Ducati, maar nu van hun fabrieksteam in de MotoGP.

## Externe link

* (en) Davide Tardozzi op de officiële website van het wereldkampioenschap Superbike en Supersport
# De Langeman

De Langeman kan verwijzen naar:
* De Langeman (folklore), een folkloristische reus in Hasselt, België
** De Langeman (beeld), een bronzen beeld hiervan voor de Virga-Jessebasiliek, in Hasselt, België
* De Langeman (fietsbrug), de brug van fietssnelweg F72 over het Albertkanaal in Diepenbeek, België
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Langeman en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De Lannoy

De Lannoy kan verwijzen naar:
* De Lannoy (Belgisch adelsgeslacht)
* De Lannoy (Nederlands adelsgeslacht)
* De Lannoy (orgelbouwers)

## Zie ook

* Lannoy, een gemeente in Noord-Frankrijk
* Lannoy, een Nederlandse familienaam
* Lanoy, een Belgische familienaam
* De Lanoy Meijer, een Nederlandse familienaam
* Lanooy, een Nederlandse familienaam
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Lannoy en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Daternomina trulla

Daternomina trulla is een schietmot uit de familie Ecnomidae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# De Boog

De Boog kan verwijzen naar:
* De Boog (brug), stenen boogbrug tussen Obergum en Winsum
* De Boog (school), christelijke middelbare school in Zwolle
* De Boog (Apeldoorn), christelijke middelbare praktijkschool in Apeldoorn
* De Boog (Utrecht), voormalige bierbrouwerij in de stad Utrecht
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Boog en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De Boog (school)

De Boog is een christelijke middelbare school voor praktijkonderwijs in de stad Zwolle. Leerlingen worden tot één jaar na hun opleiding begeleid en geholpen met het zoeken naar een baan.
De leerlingen moeten eerst stage lopen op de eigen school, later wordt geholpen met stage lopen op het werk dat men later hoopt te doen.

## Externe link

* Officiële website
AOC De Groene Welle · Carolus Clusius College · De Boog · Greijdanus · Gymnasium Celeanum · JenaXL · Luzac Lyceum Zwolle · Meander College · TalentStad · Thomas a Kempis College · Thorbecke Scholengemeenschap · Van der Capellen Scholengemeenschap Voormalig: Diezer College · Het Kwartiers
# De Lelie (Koudekerke)

De Lelie is een koren- en pelmolen in Koudekerke in de Nederlandse provincie Zeeland.
De molen werd in 1872 gebouwd nadat een voorganger in 1870 was afgebrand. In 1940 verloor de molen zijn wiekenkruis en bleef tot 1980 een kale romp met binnenwerk over. In dat jaar kocht de gemeente de molen aan. In 1981 en 1982 vond een uitvoerige restauratie plaats waarbij de molen weer compleet werd gemaakt. Ook later vonden nog diverse herstelwerkzaamheden plaats.
De molen is uitgerust met drie koppels maalstenen en een pelsteen. De roeden hebben een lengte van 23,40 meter en zijn voorzien van het Oudhollands hekwerk met zeilen. De huidige eigenaar is de gemeente Veere.

## Externe link

* Website De Lelie
# De Lelie (Puttershoek)

De Lelie is een korenmolen aan de Molendijk in Puttershoek in de provincie Zuid-Holland.
In 1836 werd de molen gebouwd en tot 1945 werd op windkracht gemalen met de molen. In 1955 kwam de molen in eigendom van de toenmalige gemeente Puttershoek. Daarna volgde een restauratie. In 1987 werd de molen weer gerestaureerd en wordt sindsdien door vrijwillige molenaars in bedrijf gesteld. In 1992 kwam de molen in handen van de Stichting tot Behoud van Molens in Binnenmaas.
De molen is thans uitgerust met een koppel maalstenen dat op windkracht kan worden aangedreven en een kleine maalstoel met elektromotor. Het wiekenkruis is voorzien van het Oudhollands hekwerk met zeilen en de roeden hebben een lengte van 24 meter.

## Trivia

In Amelup, West-Australië, staat een replica van De Lelie, The Lily Windmill genaamd. De replica is ontworpen en gebouwd door Pleun Hitzert, een oud-Puttershoeker die naar Australië is geëmigreerd.
* ↑ https://hoekschewaard.wordpress.com/2015/01/19/replica-molen/ Hoekschewaard.nl. Gearchiveerd op 10 februari 2015.
# De Lemsterpolders

De Lemsterpolders was een waterschap in Friesland dat een bestuursorgaan was van 1877 tot 1979. Het grondgebied lag in de gemeente Lemsterland.
Doel van het waterschap was aanvankelijk de bescherming tegen te veel boezemwater. Het gebied De Kleine Brekken, waar in 1928 een eigen waterschap ontstond, had een uitzonderingspositie, hier moest extra omslag worden betaald. Per 1914, toen ook het grondgebied werd uitgebreid van 1085 naar 1105 ha, werd daarnaast het bevorderen van de vaargelegenheid in de poldervaart toegevoegd. Daartoe werden werken aangelegd en onderhouden. Per 1 januari 1979 werd het waterschap opgeheven en ging het bij de eerste grote waterschapsconcentratie in die provincie, op in het waterschap Tusken Mar en Klif. Na verdere fusies valt het gebied sinds 2004 onder Wetterskip Fryslân.
# Geinula trifoveolata

Geinula trifoveolata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1987 gepubliceerd door Chen.