OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alassane També

Alassane També (26 januari 1992) is een Franse-Senegalees voetballer die bij voorkeur als verdediger speelt. Hij verruilde in februari 2015 KV Kortrijk voor Genoa CFC.

## Carrière

També werd geboren in Villepinte, waar hij zich aansloot bij de plaatselijke voetbalclub. Nadien verhuisde hij naar Parijs in functie van zijn toekomstige ploeg : Paris Saint-Germain. Hij werd op 17-jarige leeftijd opgemerkt door de ploeg uit de Franse hoofdstad en kreeg er zijn eerste professionele contract. Hij speelde tot zijn negentiende in Parc des Princes, waarna hij in januari 2012 voor 3,5 seizoen naar KV Kortrijk verkaste. Op 4 februari 2012 maakte hij zijn debuut in het professioneel voetbal. Hij debuteerde met KV Kortrijk tegen KV Mechelen en stond negentig minuten op het veld (0-0).
Bij KV Kortrijk speelde També met het nummer 5. Hij speelde tien matchen in het eerste half jaar bij de club, maar raakte geblesseerd tegen Standard Luik, waardoor zijn seizoen ten einde was. In het seizoen 2012/13 startte hij als titularis op de rechterflank. De relatie met trainer Hein Vanhaezebrouck verbitterde en També zou daardoor met de beloften moeten trainen. In de zomer kreeg hij te horen dat hij geen deel meer uitmaakte van de delectie. Op 8 januari 2014 verhuurde Kortrijk També voor zes maanden aan Antwerp FC.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Reeks | Wed | Goals |
| 2008/11 | Paris Saint-Germain | Frankrijk | Ligue 1 | 0 | 0 |
| 2011/12 | KV Kortrijk | België | Jupiler Pro League | 10 | 0 |
| 2012/13 | KV Kortrijk | België | Jupiler Pro League | 18 | 0 |
| 2013/14 | KV Kortrijk | België | Jupiler Pro League | 0 | 0 |
| 2013/14 | → Antwerp FC | België | Belgacom League | 13 | 0 |
| 2014/15 | KV Kortrijk | België | Jupiler Pro League | 13 | 0 |
| 2014/15 | → Genoa CFC | Italië | Serie A | 6 | 0 |
| 2015/16 | Genoa CFC | Italië | Serie A | 0 | 0 |
# Agrotis repleta

Agrotis repleta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Walker.
# Aiguebelle

Aiguebelle (Savoyaards: Égouabèla) is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 901 inwoners (1999). De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-de-Maurienne. De inwoners worden Aiguebellins genoemd. Aiguebelle is op 1 januari 2019 gefuseerd met de gemeente Randens tot de gemeente Val-d'Arc

## Geografie

De oppervlakte van Aiguebelle bedraagt 3,9 km², de bevolkingsdichtheid is 231,0 inwoners per km². De plaats ligt in de Maurienne vallei, aan de linkeroever van de Arc. Er is een kleine brug naar Randens aan de overkant.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Aiguebelle.
De onderstaande kaart toont de ligging van Aiguebelle met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Alabagrus wachapu

Alabagrus wachapu is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sharkey in 1988.
# Aioliops megastigma

Aioliops megastigma is een straalvinnige vissensoort uit de familie van torpedogrondels (Ptereleotridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Rennis & Hoese.
# Albumblad

Albumblad. Drie versies van 'Waar in de ondoorschenen lagen' is een van de gedichten van J.H. Leopold met die titel en waarvan deze versie in 1984 afzonderlijk werd uitgegeven.

## Geschiedenis

In de jaren 1980 werd gewerkt aan de historisch-kritische uitgave van het werk van de dichter J.H. Leopold die tussen 1983 en 1985 verscheen in zeven delen. Geregeld werden daarvan voorpublicaties uitgegeven, vooral in bibliofiele uitgaven. Dit gedicht in de verschillende bekende varianten is een van die uitgaven die afzonderlijk werden uitgegeven.
In 1912 publiceerde P.C. Boutens voor het eerst in een boekuitgave gedichten van Leopold, zonder medeweten en toestemming van Leopold zelf. Daarop besloot de dichter zelf een bundeling uit te geven die in 1914 verscheen. Hierin waren ook ongepubliceerde gedichten opgenomen waarvan Albumblad er een van is; het betreft hier een gedicht met de beginregel Waar in de ondoorschenen lagen. (Leopold heeft nog verschillende andere gedichten diezelfde titel gegeven.) Naast de door Leopold zelf gegeven versie werd in 1958 een andere versie naar een handschrift in de zogenaamde Robertson-collectie gepubliceerd. In de jaren 1980 werd ten slotte nog een derde versie naar een ander handschrift ontdekt.

### Uitgave

Dit Albumblad verscheen als 46e uitgave van de Arethusa Pers van Herber Blokland te Baarn in juli 1984. Het werd bezorgd en voorzien van een nawoord door H.T.M. van Vliet. Van de twee bekende handschriften werden facsimiles afgedrukt en ook de drukproef uit 1914 werd opgenomen. De uitgave werd voorzien van een frontispice van de hand van Lou Strik terwijl in een aantal exemplaren een tweede afdruk van die kopergravure werd opgenomen. De oplage bedroeg 120 arabisch genummerde exemplaren. Er bestaan gebrocheerde, in linnen en in halfleer gebonden exemplaren; brocheer- en bindwerk dat door Geert van Daal werd verzorgd.
De ingenaaide exemplaren zijn voorzien van een los blauw omslag waarop auteursnaam cursief, de verkorte titel romein in zwart is gedrukt. De in blauw linnen gebonden exemplaren dragen in romein auteursnaam en titel in goud kapitaal gedrukt op de rug. Bij de in halfleer gedrukte exemplaar staan in romein auteursnaam en titel in goud kapitaal gedrukt op de rug; de platten zijn overtrokken met marmerpapier en sommige exemplaren zijn in een blauwe cassette gestoken. Het is onduidelijk hoeveel exemplaren van welke uitvoering zijn uitgegeven; het vermoeden bestaat dat er tien halfleren exemplaren zijn.
* J.H. Leopold, Albumblad. Drie versies van 'Waar in de ondoorschenen lagen' . [Baarn, 1984].
* J.H. Leopold, Verzamelde verzen. Deel I. De tijdens het leven van de dichter gepubliceerde poëzie. Amsterdam, 1982, p. 81-82.
* Veilingcatalogus Diemen, 10 april 2012 (halfleren exemplaar).
# Ahlia

Ahlia is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slangalen (Ophichthidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1891 door Jordan & Davis.

## Soort

* Ahlia egmontis (Jordan, 1884)
* ↑ (en) Ahlia. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Alan Paton

Alan Paton kan verwijzen naar:
* Alan Paton (botanicus) (1963), Brits botanicus
* Alan Paton (schrijver) (1903-1988), Zuid-Afrikaans schrijver
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Alan Paton en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Albertus Frederik Hanssens (1910-1980)

Albertus Frederik Hanssens (Stavenisse, 19 november 1910 – Warnsveld, 23 oktober 1980) was een Nederlands politicus van de PvdA.
Hij werd geboren als zoon van Albertus Frederik Hanssens (1875-1950, gemeentesecretaris van Stavenisse) en Thona Wilhelmina ten Haaf (1873-1946). Na de hbs was hij enkele jaren werkzaam bij de gemeentesecretarie van Stavenisse waar zijn vader vanaf 1915 burgemeester was. In 1939 werd hij gemobiliseerd en na de Nederlandse capitulatie in mei 1940 werd hij commandant van de Luchtbeschermingsdienst in Vlissingen. Vervolgens ging hij als adjunct-accountant werken bij de accountantsdienst van het departement van Landbouw en Visserij. Later was hij hoofdcommies bij het Provinciaal Bureau Verzorging Oorlogsslachtoffers (PBVO) in Zeeland. In 1947 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Hoek. In mei 1968 stuurde de commissaris van de Koningin in Zeeland hem voor onbepaalde tijd met verlof en onderzocht de rijksrecherche of hij zijn positie heeft gebruikt om zichzelf te bevoordelen. Met ingang van 1 december 1968 volgde oneervol ontslag dat volgens geruchten te maken had met het accepteren van steekpenningen. Loco-burgemeester J. van der Peijl nam diens functie waar tot Hoek in 1970 opging in de gemeente Terneuzen. Hanssens verhuisde naar Warnsveld waar hij in 1980 op 69-jarige leeftijd overleed.
# Allodiatrypella

Allodiatrypella is een monotypisch geslacht van schimmels behorend tot de familie Valsaceae. Het bevat alleen Allodiatrypella ananthapadmanabanii.
# Alcis periphracta

Alcis periphracta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Prout.
# Alistair Cameron Crombie

Alistair Cameron Crombie (Brisbane, Australië 4 november 1915 – 9 februari 1996) was een Australische wetenschapshistoricus, die naam maakte met het boek Augustine to Galileo: The History of Science A.D. 400 - 1650 uit 1952.
Crombie studeerde aan de universiteiten in Melbourne en Cambridge. Hij begon zijn carrière als zoöloog aan de Universiteit van Melbourne. In 1953 kreeg hij een aanstelling als professor aan de Universiteit van Oxford, waar hij wetenschapsgeschiedenis doceerde. Onder zijn bewind werd het vak wetenschapsgeschiedenis een officiële studie in Oxford.
Een van zijn studenten was de David M. Knight (1936), hoogleraar wetenschapsgeschiedenis en wetenschapsfilosofie aan de Universiteit van Durham.

## Publicaties

* 1952. Augustine to Galileo: The History of Science A.D. 400 - 1650.
* 1953. Robert Grossteste and the Origins of Experimental Science, 1100-1700. Oxford: Clarendon Press.
* 1985. The light of nature : essays in the history and philosophy of science presented to A.C. Crombie. J.D. North (red) ea.
* 1990. Science, Optics and Music in Medieval and Early Modern Thought. London: Hambledon.
* 1995. Styles of Scientific Thinking in the European Tradition: The History of Argument and Explanation Especially in the Mathematical and Biomedical Sciences and Arts. 3 delen. London: Gerald Duckworth & Company.
* ↑ Robert Fox(1996) "Eloge: Alistair Cameron Crombie, 4 November 1915-9 February 1996". In: Isis. Vol. 88, No. 1 (Mar., 1997), pp. 183-186.
* Australian Dictionary of Biography: crombie-alistair-cameron-30778
* Biblioteca Nacional de España: XX890203
* Bibliothèque nationale de France: cb121612688 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058514866706706
* CiNii: DA02853977
* Gemeinsame Normdatei: 122190874
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0927 8760
* Library of Congress Control Number: n50018366
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00520940
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: osd20231198254
* Nationale bibliotheek van Australië: 35032246
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260054605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071331425
* LIBRIS: 247955
* SNAC: w6bd1vmv
* Système universitaire de documentation: 030135702
* Trove: 804923
* Virtual International Authority File: 97752006
* WorldCat (via VIAF): 97752006
# Alexander Schnitger

Alexander Schnitger ook wel Sander Schnitger (Rotterdam, 3 november 1958 – 27 juni 2020) was een Nederlands generaal bij de Koninklijke Luchtmacht. Schnitger was tot 10 juni 2016 Commandant Luchtstrijdkrachten.
Schnitger studeerde aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda. Hij vervolgde zijn militaire training op de Sheppard Air Force Base in de Verenigde Staten. In maart 1984 rondde hij zijn training af. Terug in Nederland werd hij piloot bij 314 Sqn op Vliegbasis Eindhoven. In 1988 was hij teamleider van het Northrop NF-5 demoteam "Double Dutch". In 1990 werd hij opgeleid tot F-16 piloot en toegevoegd aan 312 Sqn op Vliegbasis Volkel.
In 2001 werd Schnitger planner bij het Ministerie van Defensie. In deze functie was hij betrokken bij een grootscheepse hervorming bij de Koninklijke Luchtmacht. In 2004 werd hij Director of Operations bij CAOC 4 in het Duitse Meßstetten in de rang van kolonel. In 2005 werd hij commandant van Vliegbasis Volkel en in 2008 Director of Operations bij de luchtmachtstaf in de rang van commodore. In 2009 promoveerde hij tot generaal-majoor en werd hij Director of Operational Needs, Policy and Planning Division bij het Ministerie van Defensie.
Op 9 maart 2012 volgde Schnitger luitenant-generaal Jac Jansen op als Commandant Luchtstrijdkrachten en werd hij bevorderd tot luitenant-generaal. Deze functie bekleedde hij tot 10 juni 2016 toen hij tijdens de Luchtmachtdagen op Vliegbasis Leeuwarden het commando overdroeg aan Dennis Luyt.
Na zijn functioneel leeftijdsontslag werd hij lid van de raad van toezicht van Luchtverkeersleiding Nederland en was hij regiodirecteur bij Boeing Government Services.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sander Schnitger op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* CV Alexander Schnitger op defensie.nl
* ↑ Luitenant-generaal Luyt op Twitter
* ↑ NAVO Combined Air Operations Centre
* ↑ Luyt nieuwe Commandant Luchtstrijdkrachten - defensie.nl, 12 april 2016
* ↑ (en) Supervisory Board. LVNL. Geraadpleegd op 27 juni 2020.
* ↑ (en) CV Alexander Schnitger. Eurodefence.eu. Gearchiveerd op 27-6-2020. Geraadpleegd op 27-6-2020.
# Allotalanta oporista

Allotalanta oporista is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Meyrick.
# Allotalanta ochthotoma

Allotalanta ochthotoma is een vlinder uit de familie prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Allotalanta tephroclystis

Allotalanta tephroclystis is een vlinder uit de familie prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Allocapnia

Allocapnia is een geslacht van steenvliegen uit de familie Capniidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Claassen.

## Soorten

Allocapnia omvat de volgende soorten:
* Allocapnia aurora Ricker, 1952
* Allocapnia brooksi Ross, 1964
* Allocapnia cunninghami Ross & Ricker, 1971
* Allocapnia curiosa Frison, 1942
* Allocapnia forbesi Frison, 1929
* Allocapnia frisoni Ross & Ricker, 1964
* Allocapnia frumi Kirchner, 1982
* Allocapnia fumosa Ross, 1964
* Allocapnia granulata (Claassen, 1924)
* Allocapnia harperi Kirchner, 1980
* Allocapnia illinoensis Frison, 1935
* Allocapnia indianae Ricker, 1952
* Allocapnia jeanae Ross, 1964
* Allocapnia loshada Ricker, 1952
* Allocapnia malverna Ross, 1964
* Allocapnia maria Hanson, 1942
* Allocapnia menawa Grubbs & Sheldon, 2008
* Allocapnia minima (Barnston, 1848)
* Allocapnia mohri Ross & Ricker, 1964
* Allocapnia muskogee Grubbs & Sheldon, 2008
* Allocapnia mystica Frison, 1929
* Allocapnia nivicola (Fitch, 1847)
* Allocapnia ohioensis Ross & Ricker, 1964
* Allocapnia oribata Poulton & Stewart, 1987
* Allocapnia ozarkana Ross, 1964
* Allocapnia pechumani Ross & Ricker, 1964
* Allocapnia peltoides Ross & Ricker, 1964
* Allocapnia perplexa Ross & Ricker, 1971
* Allocapnia polemistis Ross & Ricker, 1971
* Allocapnia pygmaea (Burmeister, 1839)
* Allocapnia recta (Claassen, 1924)
* Allocapnia rickeri Frison, 1929
* Allocapnia sandersoni Ricker, 1952
* Allocapnia sano Grubbs, 2006
* Allocapnia sequatchie Kondratieff & Kirchner, 2000
* Allocapnia simmonsi Kondratieff & Voshell, 1981
* Allocapnia smithi Ross & Ricker, 1971
* Allocapnia stannardi Ross, 1964
* Allocapnia starki Kondratieff & Kirchner, 2000
* Allocapnia tennessa Ross & Ricker, 1964
* Allocapnia tsalagi Grubbs, 2008
* Allocapnia unzickeri Ross & Yamamoto, 1966
* Allocapnia virginiana Frison, 1942
* Allocapnia vivipara (Claassen, 1924)
* Allocapnia warreni Ross & Yamamoto, 1966
* Allocapnia wrayi Ross, 1964
* Allocapnia zola Ricker, 1952
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Allocalicium

Allocalicium is een monotypisch geslacht van korstmossen behorend tot de familie Caliciaceae. Het bevat alleen Allocalicium adaequatum.
# Aleiodes bakeri (Butcher & Quicke)

Aleiodes bakeri is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Butcher & Quicke in 2011.
# Allocranaus colombianus

Allocranaus colombianus is een hooiwagen uit de familie Cranaidae. De wetenschappelijke naam van Allocranaus colombianus gaat terug op Roewer.
# Alexandre de Merode

Prins Alexandre de Merode (eigenlijk: de Mérode) (Etterbeek, 24 mei 1934 - Brussel, 20 november 2002), lid van het huis Merode, was van 1967 tot 2000 voorzitter van de medische commissie van het Internationaal Olympisch Comité. In die functie was hij een bestrijder van doping tijdens de Olympische Spelen. De Merode was eveneens tweemaal vicevoorzitter van het IOC.

## Loopbaan
### Opleiding en beginjaren

De Merode was historicus van opleiding en voltooide bijkomende opleidingen in de rechten en in filosofie.
In het begin van de jaren 1960 werd hij bestuurslid van de Belgisch Olympisch Comité, voorzitter van de Hoge Raad voor Sport, voorzitter van de antidopingcommissie bij het ministerie van Volksgezondheid. Verder werd hij voorzitter van de Belgische parachutistenbond.

### IOC

In 1964 werd prins De Merode lid van het Internationaal Olympisch Comité. Vanaf de aanvang was hij betrokken bij de organisatie van onverwachte controles op het gebruik van stimulerende middelen bij atleten op de Olympische Zomerspelen 1964 in Tokio. De medische commissie van het IOC ging zich vanaf dan ook bezighouden met de strijd tegen het dopinggebruik en in 1967 werd De Merode voorzitter van de medische commissie. Gedurende de 33 jaar dat hij deze functie uitoefende was de strijd tegen het dopinggebruik zijn voornaamste bekommernis.
Zijn grootste succes boekte De Merode in 1988 toen Ben Johnson tijdens de Olympische Zomerspelen in Seoel betrapt werd op het gebruik van stanozolol. In 1994 kwam prins De Merode in opspraak en werd hij er van beschuldigd een aantal dopinggevallen van de Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles in de doofpot te hebben gestopt. Hij werd hiervan vrijgepleit. De laatste jaren van zijn voorzitterschap kreeg hij kritiek omdat hij de snelle evolutie in de strijd tegen doping met moeite bijbeende. In 1999 was hij een van de medeoprichters van het WADA, het Wereldantidopingagentschap. De medische commissie van het IOC verloor aan invloed ten voordele van het WADA en in 2000 trad De Merode af als voorzitter van de commissie.
De Merode was tussen 1980 en 1998 eveneens lid van de Raad van bestuur van het IOC. Tussen 1986 en 1990 en tussen 1994 en 1998 was hij vicevoorzitter onder het leiderschap van Juan Antonio Samaranch. In 1999 werd hij lid van de hervormingscommissie binnen het IOC dat gevormd werd na het omkoopschandaal naar aanleiding van de toewijzing van de Olympische Winterspelen 2002 aan Salt Lake City.

### Erfgoed

Van 1979 tot aan zijn dood in 2002 was De Merode voorzitter van de Koninklijke Vereniging der Historische Woonsteden en Tuinen van België, een vereniging die ijvert voor het behoud van het historisch Belgisch woonerfgoed en die eigenaar is van de kastelen van Laarne en Beersel.
Hij was ook voorzitter van het Office généalogique et héraldique de Belgique.
De Merode was zelf eigenaar van het kasteel van Solre-sur-Sambre, dat hij in 1989 kocht van de familie de Wignancourt.
Hij was eredoctor in de geneeskunde van de Universiteit van Ferrara.
# Allotinus major

Allotinus major is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Felder.
# Allotinus melos

Allotinus melos is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Druce.
# Alpenklaver

Alpenklaver (Trifolium alpestre) is een overblijvende plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae) die van nature voorkomt in Oost- en Midden-Europa, westelijk tot in België en in West-Azië. Het aantal chromosomen is 2n=16.
Het is een 10-50 cm hoge plant, waarvan het blad bestaat uit drie, langwerpig-lancetvormige, getande, 3-8 cm lange deelblaadjes. Ze zijn aan de bovenkant onbehaard, maar aan de achterkant dicht behaard. Aan de voet van de bladsteel zit een steunblaadje. De stengel is aanliggend behaard.
Alpenklaver bloeit vanaf mei tot in augustus met bijna ongesteelde tot zittende, bolvormige tot eivormige, 1-1,5 cm grote, rozerode of roodpaarse, zelden wit of roze, hoofdjesachtige tros. De bloemkroon is 10-15 mm lang. De behaarde kelkbuis heeft twintig nerven. De priemvormige steunblaadjes zijn langer dan 3 cm.
De vrucht is een eenzadige peul.
* Illustratie uit Flora Danica
* Stengel met steunblaadje
* Voorkant blad
* Achterkant blad
* Bloeiwijzen
* Behaarde kelkbuizen
Alpenklaver komt voor op stikstofarme, kalkrijke plaatsen in lichte loofbossen, bosranden, struwelen en grasland.
# Alpenkwastjesbloem

De alpenkwastjesbloem (Soldanella alpina) is een overblijvende plant uit de sleutelbloemfamilie (Primulaceae) die te vinden is in de alpiene zone van de Alpen, de Pyreneeën en de Balkan.

## Naamgeving en etymologie

De soortaanduiding alpina verwijst naar de Alpen.

## Kenmerken

De alpenkwastjesbloem is een tot 15 cm hoge, overblijvende, kruidachtige plant met een onvertakte stengel en een basaal bladrozet van donkergroene, gesteelde, vlezige, ronde, hart- of niervormige grondbladeren, tot 3 cm in diameter. De alpenkwastjesbloem is een hemikryptofyte plant die overwintert met een vlezige wortelstok.
De bloemen staan per twee tot vier in een kleine tros op een lange, bladloze maar van klieren voorziene bloemsteel. De tweeslachtige bloemen zijn tot 15 mm lang, wijd klokvormig, met vijf violette tot paarsblauwe kroonblaadjes. De franje is lang, de kroonblaadjes zijn tot het midden ingesneden.
Na de bloei vormt zich een rechtopstaande, tientallige doosvrucht.
De plant bloeit van april tot augustus.

## Habitat en verspreiding

De alpenkwastjesbloem groeit voornamelijk op natte hooilanden, bermen, ruigtes en stenige plaatsen, vooral op kalksteen, tot op 3000 m hoogte.
De plant komt enkel voor in de alpiene zone van de Alpen, de Jura, de Pyreneeën en de Balkan.
* C.Grey-Wilson & M.Blamey, 2003: Bergflora van Europa. Tirion Natuur, De Fontein/Tirion uitgevers bv, Baarn.
* (en) IPNI, The International Plant Names Index
* (fr) TelaBotanica
* (fr) FloreAlpes
S. alpina (Alpenkwastjesbloem) · S. angusta · S. calabrella · S. carpatica · S. chrysosticta · S. hungarica (Hongaarse kwastjesbloem) · S. major · S. marmarossiensis · S. minima (Dwergkwastjesbloem) · S. montana (Bergkwastjesbloem) · S. oreodoxa · S. pindicola · S. pusilla (Kleine kwastjesbloem) · S. rhodopaea · S. rugosa · S. villosa (Pyrenese kwastjesbloem)
# Altenkleusheim

Altenkleusheim is een wijk van de stad Olpe in het district Olpe in Noordrijn-Westfalen in Duitsland.
Altenkleusheim ligt aan de Uerdinger Linie, in het gebied van het Wendsch Dialekt. Altenkleusheim ligt in het Sauerland.
Altenkleusheim · Apollmicke · Bruch · Dahl · Eichhagen · Fahlenscheid · Friedrichsthal · Griesemert · Grube Rhonard · Günsen · Haardt · Hanemicke · Hitzendumicke · Hof Siele · Hohl · Howald · Hüppcherhammer · Kessenhammer · Lütringhausen · Mittelneger · Möllendick · Neuenkleusheim · Neuenwald · Oberneger · Oberveischede · Rehringhausen · Rhode · Rhonard · Ronnewinkel · Rosenthal · Rüblinghausen · Saßmicke · Siedenstein · Sondern · Stachelau · Stade · Tecklinghausen · Thieringhausen · Unterneger · Waukemicke
# Amamipenthes formosensis

Amamipenthes formosensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Kishii.
# Alteutha sarsi

Alteutha sarsi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Peltidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Monard.