OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Armbloemige waterbies

De armbloemige waterbies (Eleocharis quinqueflora) is een polvormende, vaste plant die behoort tot de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). Het is een plant van laagblijvend grasland, binnenduingraslanden, duinvalleien, schorren en kwelders op natte, kalkrijke grond met zoet tot brak water. Ook komt de plant voor op kwelplekken. De plant komt van nature voor op het noordelijk halfrond van Noord-Amerika tot West-Azië en in Chili. Ze staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeldzaam en sterk afgenomen.
De plant wordt 5-25 cm hoog en vormt een kruipende, lange, dunne, sterk vertakkende wortelstok. De eindknop van de wortelstok is verdikt tot een bol. De stengels zijn vaak iets gekromd en bladloos. De grondbladeren zijn rond en gegroefd.
De armbloemige waterbies bloeit van mei tot juli. De donkergroene, 0,5 mm dikke bloeistengel is rolrond of iets afgeplat. Op de onderste helft van de stengel zit een roodachtig bruine bladschede. De bloeiwijze is een aar met drie tot zeven bloemen. De soortaanduiding quinqueflora komt uit het Latijn voor "vijfbloemig". De aar is 4-8 mm lang en tot 4 mm breed. Het onderste kelkkafje is stengelomvattend en bijna evenlang als de aartjes. De donkerbruine, eironde, spitse kafjes hebben een brede vliezige bladrand. Per bloempje komen vier tot zes tot stekels omgevormde kroonbladen voor. De stijl heeft drie stempels.
De vrucht is een 1,5-2 mm lang, geelbruin, driekantig nootje met een stekelige punt.

## In andere talen

* Duits: Wenigblütige Sumpfsimse, Armblütige Sumpfbinse, Wenigblütiges Sumpfried
* Engels: Few-flowered Spike-rush
* Frans: Scirpe pauciflore

## Externe link

* Armbloemige waterbies (Eleocharis quinqueflora) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
... · E. acicularis (naaldwaterbies) · E. dulcis (Chinese waterkastanje) · E. multicaulis (veelstengelige waterbies) · E. ovata (eivormige waterbies) · E. palustris (gewone waterbies) · E. quinqueflora (armbloemige waterbies) · E. uniglumis (slanke waterbies) · ...
# Armenië op het Junior Eurovisiesongfestival 2011

Armenië nam deel aan het Junior Eurovisiesongfestival 2011, dat gehouden werd in eigen land: in hoofdstad Jerevan. Het was de 5de deelname van het land op het Junior Eurovisiesongfestival. ARMTV was verantwoordelijk voor de Armeense bijdrage voor de editie van 2011.

## Selectieprocedure

Op 20 november 2010, na eerder twee tweede plaatsen te hebben behaald, won Armenië het Junior Eurovisiesongfestival voor de eerste maal. Aangezien de traditie dat het winnende land het volgende jaar de organisatie op zich neemt, niet geldt voor het Junior Eurovisiesongfestival, was het lang niet zeker dat het festival in Armenië zou plaatsvinden. De Europese openbare omroepen konden zich wel kandidaat stellen. Ook ARMTV deed een gooi naar de organisatie. In januari 2011 maakte de EBU bekend dat de Armeense hoofdstad Jerevan het decor zou zijn van de negende editie van het Junior Eurovisiesongfestival.
Op 21 juni 2011 gaf de Armeense openbare omroep details vrij over de selectieprocedure. Geïnteresseerden kregen tot 20 juli de tijd om een lied op te sturen. Artiesten die eerder Armenië al vertegenwoordigd hadden op het Junior Eurovisiesongfestival, mochten niet deelnemen. Dit in tegenstelling tot in Rusland, waar Ekaterina Ryabova werd verkozen om het land voor een tweede maal te vertegenwoordigen.
Tijdens de nationale finale op 17 september werd Dalita gekozen om het gastland te vertegenwoordigen op 3 december.

## Nationale finale

| Volgorde | Artiest | Lied |
| 1 | Razmik & Friends | Yes sirum em kez |
| 2 | Milena Vardanian | Stop |
| 3 | Maria Yenokian | Nor erg |
| 4 | Petros Ghazarian | Im yerazank |
| 5 | Ninela Mkhitarian | Notaneri ashkharhum |
| 6 | Tatev Yengibarian | Hayeren |
| 7 | Do-Re-Mi | Dance with me |
| 8 | Nadezhda Sargsian | Tik-tak |
| 9 | Allegro | Bnutian hrashkner |
| 10 | Meri Arzumanian | Pari ritmer |
| 11 | Monika Navasardian | Slatsik kami |
| 12 | Dalita | Welcome to Armenia |
| 13 | Anahit Hakobian | Balet |
| 14 | Sona Gyulkhasian | Togh |
| 15 | Milli | Milli-on |
| 16 | Vahagn Grigorian | Mer bake |

## In Jerevan

In oktober werd de startvolgorde geloot. Gastland Armenië zou als vierde aantreden, na Moldavië en voor Bulgarije. Ondanks dat Dalita niet tot de favorieten werd gerekend, eindigde ze toch op een mooie vijfde plaats.
# Armenië op het Eurovisiesongfestival 2017

Armenië nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2017 in Kiev, Oekraïne. Het was de 11de deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. ARMTV was verantwoordelijk voor de Armeense bijdrage voor de editie van 2017.

## Selectieprocedure

De Armeense openbare omroep bevestigde op 30 juni 2016 te zullen deelnemen aan de komende editie van het Eurovisiesongfestival. Meteen werd duidelijk dat Armenië voor het eerst sinds 2010 een nationale preselectie zou organiseren om een artiest te selecteren. Er werd een talentenjacht georganiseerd met als titel Depi Evratesil, en dit van 22 oktober tot 24 december 2016. De vakjury bestond uit zes voormalige deelnemers aan het Eurovisiesongfestival: Hayko (2007), Anoesj Arsjakian (2009), Inga Arsjakian (2009 en 2015), Aram MP3 (2014), Essaï Altounian (2015) en Iveta Mukuchian (2016). Zij beslisten in de voorrondes welke artiesten doorstootten naar de volgende ronde. Vanaf de halve finales stond het televotende publiek in voor de helft van de punten. Uiteindelijk won Artsvik Depi Evratesil. Haar bijdrage, Fly with me getiteld, werd op 18 maart 2017 gepresenteerd aan het grote publiek. Ze haalde de finale en werd 18de.

## In Kiev

Armenië trad aan in de tweede halve finale, op donderdag 11 mei 2017. Daarin eindigde ze op de zevende plek, waardoor ze zich plaatste voor de finale. Daarin werd ze 18de.
2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2021 · 2022 · 2023 · 2024
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland
# Armenië op het Eurovisiesongfestival 2020

Armenië zou deelnemen aan het Eurovisiesongfestival 2020 in Rotterdam, Nederland. Het zou de 14de deelname van het land aan het Eurovisiesongfestival geweest zijn. ARMTV was verantwoordelijk voor de Armeense bijdrage voor de editie van 2020.

## Selectieprocedure

Op 5 november 2019 bevestigde de Armeense openbare omroep te zullen deelnemen aan het aankomende Eurovisiesongfestival. Tevens maakte de omroep de selectieprocedure bekend. De ARMTV zette wederom in op de nationale finale Depi Evratesil, dat in 2017 en 2018 ook diende als nationale voorronde. In 2019 werd zangeres Srbuk intern geselecteerd, maar zij haalde (net als zanger Sevak Chanagian in 2018) de finale niet.
Geïnteresseerden konden zich tot uiterlijk 31 december 2019 bij de omroep worden registeren. Er werden uiteindelijk 53 inzending ontvangen. Dit aantal werd door de omroep teruggebracht naar twaalf. Op 29 januari 2020 werden hun namen vrijgegeven.
De nationale finale vond plaats op 15 februari 2020. De Armeens-Griekse Athena Manoukian ging met de zegepalm aan de haal. Ze won zowel de stemming van de nationale als van de internationale vakjury. In de sms-stemming werd ze derde, maar de voorsprong op nummer twee, Erna Tamazian was groot genoeg om te winnen. Vladimir Arzumanian, winnaar van het Junior Eurovisiesongfestival 2010, werd derde.

## Depi Evratesil 2020

15 februari 2020
| Plaats | Artiest | Lied | Punten |
| 1 | Athena Manoukian | Chains on you | 168 |
| 2 | Erna Tamazian | Life faces | 120 |
| 3 | Vladimir Arzumanian | What's going on mama | 118 |
| 4 | Miriam Baghdassarian | Run away | 108 |
| 5 | Gabriel Jeeg | It's your turn | 99 |
| 6 | Tokionine | Save me | 96 |
| 7 | Sergej & Nickolaj Haroetjoenov | Ha, take a step | 96 |
| 8 | Karina Evn | Why? | 84 |
| 9 | Eva Rida | No love | 84 |
| 10 | Agop | Butterflies | 75 |
| 11 | Arthur Aleq | Heaven | 65 |
| 12 | Music Hayk | What it is to be in love | 57 |

## In Rotterdam

Armenië zou aantreden in de tweede halve finale, op donderdag 14 mei 2020. Het Eurovisiesongfestival 2020 werd evenwel geannuleerd vanwege de COVID-19-pandemie.
2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2021 · 2022 · 2023 · 2024
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland
# Aroa sagrara

Aroa sagrara is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Swinhoe.
# Aroa ochripicta

Aroa ochripicta is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Moore.
# Arossia panamensis

Arossia panamensis is een zeepokkensoort uit de familie van de Balanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Rogers.
# Arossia rubra

Arossia rubra is een zeepokkensoort uit de familie van de Balanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Zullo.
# Arossia glyptopoma

Arossia glyptopoma is een zeepokkensoort uit de familie van de Balanidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 voor het eerst geldig gepubliceerd door Henry Augustus Pilsbry.
# Arossia henryae

Arossia henryae is een zeepokkensoort uit de familie van de Balanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Newman.
# Artikel 14 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens

Artikel 14 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens voorziet in een verbod van discriminatie met betrekking tot de rechten en vrijheden opgenomen in het verdrag. Het verdrag (en dit artikel) hebben rechtsgelding in alle staten die het verdrag hebben ondertekend, te weten de lidstaten van de Raad van Europa, daaronder België en Nederland.

## Tekst

   Artikel 14 – Verbod van discriminatie
   Het genot van de rechten en vrijheden die in dit Verdrag zijn vermeld, moet worden verzekerd zonder enig onderscheid op welke grond ook, zoals geslacht, ras, kleur, taal, godsdienst, politieke of andere mening, nationale of maatschappelijke afkomst, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte of andere status.

## Vergelijking met nationale wetgeving

Het discriminatieverbod is in de Nederlandse grondwet geregeld in artikel 1.

## Protocol 12

Artikel 14 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens verbiedt alleen discriminatie ten aanzien van de rechten en vrijheden die het verdrag waarborgt. In protocol 12 bij het EVRM is een algemeen discriminatieverbod vastgesteld ten aanzien van "elk in de wet neergelegd recht".

## Jurisprudentie

* EHRM 13-06-1979 Marckx/België
* HR 12-05-1999 Arrest Arbeidskostenforfait
* ↑ Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). www.europa-nu.nl. Geraadpleegd op 15 januari 2023.
Artikel 1 · Artikel 2 · Artikel 3 · Artikel 4 · Artikel 5 · Artikel 6 · Artikel 7 · Artikel 8 · Artikel 9 · Artikel 10 · Artikel 11 · Artikel 12 · Artikel 13 · Artikel 14 · Artikel 15 · Artikel 16 · Artikel 17 · Artikel 18 · Protocollen
# Artikel 1 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens

Artikel 1 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens verplicht staten om mensenrechten van hun burgers te respecteren. Het verdrag heeft rechtsgelding in alle staten die het verdrag hebben ondertekend, te weten de lidstaten van de Raad van Europa, daaronder België en Nederland.

## Tekst

   Artikel 1 – Verplichting tot eerbiediging van de rechten van de mens
   De Hoge Verdragsluitende Partijen verzekeren een ieder die ressorteert onder haar rechtsmacht de rechten en vrijheden die zijn vastgesteld in de Eerste Titel van dit Verdrag.

### Toepasbaarheid

De garanties van het EVRM gelden ten aanzien van een ieder, ongeacht diens nationaliteit, die onder de jurisdictie van een verdragsstaat valt.
* op het gehele territoir van de lidstaat
* bij acties van diplomaten en consulaire medewerkers buiten het territoir, op schepen en in vliegtuigen die de vlag van de lidstaat voeren.
* bij militaire actie buiten het eigen territoir.

## Jurisprudentie

Hieronder een niet representatieve lijst met mijlpaal-arresten van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) betreffende Artikel 1.
* In het Marckx-arrest bepaalde het EHRM dat een staat niet alleen moet afzien van een inbreuk op de in de Conventie vervatte rechten, maar soms ook actief moet optreden om een inbreuk te voorkomen.
* In het arrest Šečić v. Croatia bepaalde het ECHR dat staten maatregelen moeten nemen zodat privépersonen geen personen mishandelen en dergelijke mishandelingen moeten onderzoeken.
* ↑ Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). www.europa-nu.nl. Geraadpleegd op 15 januari 2023.
* 1 2 3 4 (en) Spronken, Taru (december 2013). Strafvordering Tekst & Commentaar. Kluwer BV, Deventer, "Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden", pp. 2778-2779. Geraadpleegd op 30 april 2021.
* 1 2 3 (en) Guide on Article 1 of the European Convention on Human Rights. European Court of Human Rights (31 december 2020), "1. The territoriality principle in the traditional sense of the term", pp. 7-27. Gearchiveerd op 6 december 2021. Geraadpleegd op 30 april 2021.
* ↑ (en) ECHR, 31 mei 2007, Case of Šečić v. Croatia, § 52. Gearchiveerd op 6 maart 2021.
Artikel 1 · Artikel 2 · Artikel 3 · Artikel 4 · Artikel 5 · Artikel 6 · Artikel 7 · Artikel 8 · Artikel 9 · Artikel 10 · Artikel 11 · Artikel 12 · Artikel 13 · Artikel 14 · Artikel 15 · Artikel 16 · Artikel 17 · Artikel 18 · Protocollen
# Argenteohyla siemersi

Argenteohyla siemersi is een kikker uit de familie boomkikkers.

## Naamgeving

Er is nog geen Nederlandse naam voor deze monotypische soort, de enige uit het geslacht Argenteohyla. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Robert Friedrich Wilhelm Mertens in 1937. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Hyla siemersi gebruikt. De soortaanduiding siemersi is een eerbetoon aan Silverstone Siemers.

## Uiterlijke kenmerken

De kleur is donker- tot lichtbruin, met vlekkerige lengtestrepen op de rug en een lichtere buik. Aan de binnenzijde van de dijen zijn felle oranje vlekken aanwezig, die dienen als schrikkleur; als de kikker wegspringt worden de felle kleuren plots getoond.

## Verspreiding en habitat

Argenteohyla siemersi komt voor in Argentinië, Paraguay en Uruguay. De kikker is aangetroffen op een hoogte tot 70 meter boven zeeniveau. De soort leeft in de bladoksels van op de bodem groeiende bromelia's. De voortplanting vindt plaats in kleine poeltjes in de omgeving.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Argenteohyla siemersi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Argenteohyla siemersi. Gearchiveerd op 18 april 2019.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Argenteohyla siemersi. Gearchiveerd op 8 januari 2022.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Argenteohyla siemersi - Website Geconsulteerd 11 december 2016
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Argenteohyla siemersi - Website
Anotheca · Bromeliohyla · Charadrahyla · Diaglena · Dryophytes · Duellmanohyla · Ecnomiohyla · Exerodonta · Hyla · Isthmohyla · Megastomatohyla · Plectrohyla · Ptychohyla · Rheohyla · Sarcohyla · Smilisca · Tlalocohyla · Triprion
# Argenteau

Argenteau (Nederlands, niet meer gebruikelijk: Erkenteel of Erkentiel, Waals: Årdjetea) is een dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van de stad Wezet. Tijdens het ancien régime viel het onder het redemptiedorp Hermal. Vanaf de Franse tijd was het een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Wezet.
Argenteau ligt op een hoogte aan de rechteroever van de Maas tussen Luik en Wezet waarmee het goede verbindingen heeft via de autosnelweg A25/E25 waarmee het dorp een aansluiting heeft. Ook de spoorlijn tussen Luik en Maastricht loopt door het dorp. Tot in 1956 had Argenteau een station langs deze spoorlijn.

## Toponymie

De plaats heette vanouds Argenteal (vergelijk het Nederlands Erkenteel). Dit zou volgens romantici een vervorming zijn van zilveren stroom (eau d'argent). In de middeleeuwen echter, zo gaat het verhaal, zouden de heren -c.q. roofridders- van Argenteau de schippers op de Maas voor de minder romantische keuze hebben gesteld: Geld of water, dat wil zeggen de verdrinkingsdood.

## Situatie in 1830

Bij de onafhankelijkheid van België inventariseerde geograaf Philippe Vandermaelen in dit dorp 154 degelijke woningen, een kerk, een kasteel, een molen en een distilleerderij Een school wordt niet vermeld. Er waren 670 inwoners. De jaarmarkt was op 11 September. Het inventaris omvat verder details over de natuurlijke omgeving, bodems, landbouwproductie en veestapel. Er was wijnbouw, maar met veel moeilijkheden. Ook het wegennetwerk van toen is beschreven.

## Natuur en landschap

Argenteau ligt op een hoogte tussen de Maas en de Julienne, welke laatste juist ten noorden van het dorp in de Maas uitmondt. Het ligt op de uiterste westrand van het Land van Herve, met weilanden en boomgaarden. 22% van de oppervlakte van de deelgemeente bestaat uit bos.
De buurtschappen Wixhou in het noorden, en Sarolay in het zuiden, behoren eveneens tot de deelgemeente.

## Bezienswaardigheden

* Het Kasteel van Argenteau dat dateert van 1683 en gebouwd werd op de ruïnes van een oude burcht uit de 10de eeuw. Het kasteel ligt op een rots aan de oever van de Maas.
* De Onze-Lieve-Vrouw Tenhemelopnemingskerk ligt in het gehucht Sarolay
* De kapel van Wixhou die toegewijd is aan Notre-Dame-au-Bois.

## Demografische ontwikkeling

Bron: NIS; Opm:1806 t/m 1970=volkstellingen; 1976=inwoneraantal op 31 december

## Geboren in Argenteau

* Guillaume Marie van Zuylen (1910-2004), bisschop van het bisdom Luik
* François Walthéry (1946), striptekenaar

## Nabijgelegen kernen

Richelle, Hermalle-sous-Argenteau, Cheratte
# Argentat-sur-Dordogne

Argentat-sur-Dordogne is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tulle. Argentat-sur-Dordogne is op 1 januari 2017 ontstaan door de fusie van de gemeenten Argentat en Saint-Bazile-de-la-Roche. De gemeente telde 2.869 inwoners op 1 januari 2021.
Argentat was een belangrijke rivierhaven aan de Dordogne. Via de rivier werden houten producten op platbodems naar de streek van Bordeaux vervoerd.

## Geografie

De oppervlakte van Argentat-sur-Dordogne bedroeg op 1 januari 2021 29,57 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 97 inwoners per km². De Dordogne stroomt door het centrum van Argentat.
De onderstaande kaart toont de ligging van Argentat-sur-Dordogne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Argentat. sarlat-tourisme.com. Geraadpleegd op 15 juni 2022.
# Argentat

Argentat is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 3111 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tulle. Argentat is op 1 januari 2017 gefuseerd met de gemeente Saint-Bazile-de-la-Roche tot de gemeente Argentat-sur-Dordogne.

## Geografie

De oppervlakte van Argentat bedraagt 22,5 km², de bevolkingsdichtheid is 138,3 inwoners per km². De Dordogne stroomt door Argentat.
De onderstaande kaart toont de ligging van Argentat met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Argenteuil

Argenteuil kan verwijzen naar:
* Kasteel van Argenteuil, een voormalig koninklijk domein te Waterloo
* Argenteuil (Manet), een schilderij van Édouard Manet

## Plaats in Frankrijk

* Arrondissement Argenteuil, arrondissement in het departement Val-d'Oise
** Argenteuil (gemeente), Val-d'Oise
* Argenteuil-sur-Armançon, departement Yonne
* Les Églises-d'Argenteuil, departement Charente-Maritime

## Plaats in België

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Argenteuil en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Arthur de Hemricourt de Grunne

Charles Arthur Philippe Ernest de Hemricourt de Grunne (Luik, 15 maart 1840 - Brussel, 25 augustus 1911) was een Belgisch senator en burgemeester.

## Biografie
### Familie

Graaf Arthur de Hemricourt de Grunne was de zoon van Alexandre de Hemricourt de Grunne (1814-1841) en Coraly de Senzeille (1817-1893). Het was zijn grootvader, Carloman d'Hemricourt de Grunne (1769-1853) die in 1816 adelserkenning verkreeg met de titel van graaf. Hij trouwde in 1871 in Zinnik met Aldegonde Obert de Thieusies (1853-1923). Ze kregen een zoon en twee dochters:
* Léon de Hemricourt de Grunne (1873-1927), burgemeester van Rutten en provincieraadslid van Limburg trouwde in 1898 in Grâce-Hollogne met Jeanne de Blanckart (1872-1968), kleindochter van Joseph de Blanckart. Ze kregen een zoon en twee dochters, met afstammelingen tot heden. Hun dochter Marie-Louise (1907-1994) trouwde met graaf Robert de Broqueville (1891-1984), zoon van graaf Charles de Broqueville, premier tijdens de Eerste Wereldoorlog.
* Marguerite de Hemricourt de Grunne (1875-1948), trouwde in 1899 in Brussel met Joseph du Parc Locmaria (1871-1951). Het huwelijk bleef kinderloos.
* Marie-Thérèse de Hemricourt de Grunne (1878-1961), trouwde in 1908 in Rutten met graaf Pierre de Liedekerke de Pailhe (1869-1943), burgemeester van Jehay-Bodegnée, provincieraadslid van Luik, volksvertegenwoordiger en minister, zoon van graaf Édouard de Liedekerke, burgemeester van Pailhe. Ze kregen twee zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden.

### Loopbaan

De Hemricourt de Grunne promoveerde tot doctor in de rechten aan de Université de Liège (1862) en was van 1862 tot 1873 ambassadeattaché. Hij was burgemeester van Rutten van 1865 tot aan zijn dood en werd opgevolgd door zijn zoon en een kleinzoon. Hij was ook provincieraadslid van Limburg van 1868 tot 1882.
Hij werd verkozen tot katholiek senator: van 1882 tot 1890 voor het arrondissement Maaseik en van 1900 tot aan zijn overlijden voor het arrondissement Hasselt-Tongeren-Maaseik.
Hij was corresponderend lid van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen, voorzitter van de Wetenschappelijke en Literaire Maatschappij van Limburg en voorzitter van de Landbouwcomice Tongeren.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1990, Brussel, 1990.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts, 1996.
# Archuleta County

Archuleta County is een county in de Amerikaanse staat Colorado.
De county heeft een landoppervlakte van 3.497 km² en telt 9.898 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Pagosa Springs.