OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heergracht

De Heergracht was een van de belangrijkste vlieten in de binnenstad van Mechelen. Langs de Nonnenpoort stroomde ze de historische binnenstad uit om even verder uit te monden in de Dijle. In de stad kruiste ze de Sint-Katelijnestraat, de Goswin de Stassartstraat, de beemden van Nekkerspoel en de gronden van het Onze-Lieve-Vrouwgasthuis.
In 1380 werd het laatste deel van de Heergracht aan de Nonnenpoort gedempt en in de plaats werd er een kanaal gegraven. Dit gebeurde om een zwakke plek in de stadsomwalling te versterken.
Aan het begin van de Zelestraat was er een watertrap waar bewoners water konden putten uit de vliet. In de 19e eeuw liet het stadsbestuur de Heergracht dempen en de bruggen hierover slopen.
In Mechelen herinnert de straat Lange Heergracht aan de gedempte vliet. In 2010 werd een stuk van de Heergracht opengelegd in deze straat.

## Naam

Over de oorsprong van de naam bestaat controverse. Heer kan verwijzen naar de Heer van Mechelen die zijn burcht had in Nekkerspoel. Heer kan ook afgeleid zijn van 'hair' of 'haar', dat in de middeleeuwen door tapijtwevers werd gewassen in de vliet.
* Frans Berlemont, Water in de straten van Mechelen, I en II, Stevens, Mechelen, 1980
# Heerlerbaan

De Heerlerbaan (Limburgs: Heëlebaan) is een stadsdeel van de Nederlandse gemeente Heerlen. Het ligt in het zuidoosten van de gemeente op het Plateau van Schaesberg. De Heerlerbaan telt 9500 inwoners (2017), en is hiermee het kleinste stadsdeel van de gemeente Heerlen. In Heerlerbaan liggen onder andere twee kerken, winkels en woongebied. Hoewel velen denken dat de naam Heerlerbaan is genoemd naar de "weg naar Heerlen" is de oorspronkelijke naam "Heirbaan", wat wil zeggen '(Romeinse) hoofdweg voor het leger'.
Het stadsdeel Heerlerbaan omvat het hele zuidelijke gedeelte van de gemeente Heerlen en wordt gevormd door de woonwijken Heerlerbaan-Centrum, Heerlerbaan-Schil, bedrijventerrein De Beitel en het buitengebied Imstenrade. Tot in de jaren twintig van de twintigste eeuw was er nog geen sprake van stedelijke ontwikkeling in dit gebied en bestond het nog voornamelijk uit landbouwgronden waartussen verspreid een aantal buurtschappen en gehuchten lagen. De bebouwing concentreerde zich toen rond de bovenloop van de Caumerbeek (Bautsch, Caumer en Rukker) en de voormalige rijksweg tussen Heerlen en Aken (Heerlerbaan (of nog eerder: Akerbaan), Locht en Valkenhuizen). Verder in het buitengebied lagen nog de kernen Beitel en Vrusschehueske. Veel van de oorspronkelijke bebouwing is nog herkenbaar in de huidige wijkstructuur. De opkomst van de mijnindustrie in de Oostelijke Mijnstreek zorgde ervoor dat het terrein tussen Bautsch, Caumer en Heerlerbaan bebouwd werd voor de huisvesting van de kompels. De eerste woningen werden opgeleverd in 1918. Tevens werden er een rooms-katholieke kerk (de Sint-Josephkerk), een jongens- en een meisjesschool en een politiebureau gevestigd. Na de Tweede Wereldoorlog groeide de wijk verder en raakte het steeds meer aaneengegroeid met de rest van Heerlen. In de jaren 1960 opende er een nieuw modern winkelcentrum en verrezen er hoge flatgebouwen aan de rand van de wijk. De meeste vooroorlogse mijnwerkerswoningen zijn eind twintigste eeuw gesloopt en vervangen door nieuwbouw.

## Bezienswaardigheden

* Sint-Josephkerk
* Vredeskapel
* 1 2 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
Stadsdelen: Heerlerbaan · Heerlerheide · Heerlen-Stad · Hoensbroek Wijken: Aarveld-Bekkerveld · De Beitel · Caumerveld-Douve Weien · Eikenderveld · Heerlen-Centrum · Heerlerbaan-Oost · Heerlerbaan-West · Passart · De Hei · Heksenberg · Hoensbroek-De Dem · De Koumen · Maria-Gewanden-Terschuren · Mariarade · Meezenbroek-Schaesbergerveld · Molenberg · Nieuw Lotbroek · Rennemig-Beersdal · Schandelen-Grasbroek · Vrieheide-De Stack · Welten-Benzenrade · Woonboulevard-Ten Esschen · Zeswegen-Nieuw Husken Buurtschappen en gehuchten: De Euren · Heihoven · Imstenrade · Schurenberg · Terschuren Limburg: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Heiko Peschke

Heiko Peschke (Riesa, 18 september 1963) is een voormalige Duits voetballer die bij voorkeur als verdediger speelde.

## Carrière

Peschke werd geboren in Riesa. Hij startte zijn voetballoopbaan bij Hallescher FC. In 1983 ging hij naar FC Carl Zeiss. Hij heeft in zijn voetbaljaren bij FC Carl Zeiss totaal 188 wedstrijden gespeeld en 45 doelpunten gescoord. Hierna ging hij naar KFC Uerdingen. Peschke won een landskampioenschap in 1991. Hij maakte zijn debuut in het Oost-Duitse voetbalelftal in 1990. Peschke speelde 5 wedstrijden en 1 doelpunt gescoord voor de nationale ploeg.
Hij beëindigde zijn voetbalcarrière in 1997. In 2001 werd hij trainer van VfR Neuss.

## Erelijst
### Club

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Land |||
| 2. Bundesliga | 1x | 91/92 |
# Heiko Maas

Heiko Josef Maas (Saarlouis, 19 september 1966) is een Duits politicus van de Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD). Hij was van 14 maart 2018 tot 8 december 2021 minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Merkel IV. Eerder was hij onder meer minister van Justitie in het kabinet-Merkel III (2013–2018).

## Biografie

Heiko Maas is afkomstig uit de Duitse deelstaat Saarland. Hij werd geboren in Saarlouis en doorliep de middelbare school in Völklingen. Na zijn militaire dienst was hij een jaar werkzaam bij Ford Saarlouis, waarna hij een studie rechten begon aan de Universiteit van Saarland. In 1993 studeerde hij daar af.
Maas sloot zich in 1989 aan bij de SPD en werd in 1992 voorzitter van de lokale jongerenafdeling van deze partij. Op voordracht van de toenmalige minister-president Oskar Lafontaine nam Maas in oktober 1994 zitting in de Landdag van Saarland, waarin hij als parlementslid tot 2013 actief zou blijven. Tweemaal maakte hij deel uit van de deelstaatregering: van november 1998 tot september 1999 was hij minister van Milieu, Energie en Verkeer in het kabinet van Reinhard Klimmt en van mei 2012 tot december 2013 was hij minister van Economische Zaken, Arbeid, Verkeer en Energie onder Annegret Kramp-Karrenbauer. In laatstgenoemde periode was hij tevens vice-minister-president. Tussen 2000 en 2018 was Maas partijleider van de SPD in Saarland.
In december 2013 maakte Maas de overstap naar de Bondsregering in Berlijn, waar hij minister van Justitie en Consumentenbescherming werd in het derde kabinet van Angela Merkel. Samen met de toenmalige minister voor Familie- en Vrouwenzaken, Manuela Schwesig, verwezenlijkte Maas in 2016 de invoering van het Vrouwenquotum, een wet die de honderd grote bedrijven op de Duitse DAX-index oplegt dat zij ten minste 30% vrouwen op topposities benoemen. Na de federale verkiezingen van 2017 werd Maas lid van de Bondsdag.
In maart 2018 trad het kabinet-Merkel IV aan, waarin Maas benoemd werd tot minister van Buitenlandse Zaken. Hij vervulde deze functie tot 8 december 2021, toen hij werd opgevolgd door Annalena Baerbock.
* CiNii: DA19098973
* DBLP: 169/1306
* Gemeinsame Normdatei: 1035528010
* Library of Congress Control Number: no2017126236
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo20181012015
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987009156735705171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003824850
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 408653957
* Système universitaire de documentation: 228850681
* Virtual International Authority File: 300961164
* WorldCat (via VIAF): 300961164
# Heinekenontvoering

Heinekenontvoering kan verwijzen naar:
* Ontvoering van Freddy Heineken, de ontvoering van bierbrouwer Freddy Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer in 1983
* De Heineken Ontvoering, een Nederlandse speelfilm uit 2011 over deze zaak
* Kidnapping Freddy Heineken, een Engelstalige speelfilm uit 2013 over deze zaak
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Heinekenontvoering en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Helga Trüpel

Helga Trüpel (21 juli 1958, Moers) is een Duitse politica en sinds 2004 lid van het Europees Parlement voor Bündnis 90/Die Grünen, onderdeel van De Groenen/Vrije Europese Alliantie.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Europees Parlement Helga Trüpel dd 05-02-2014
* Bibsys: 90360371
* Gemeinsame Normdatei: 1035158930
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0846 9129
* Système universitaire de documentation: 243013809
* Virtual International Authority File: 311574512
* WorldCat (via VIAF): 311574512
# Helga Pedersen

Helga Pedersen (Sør-Varanger, 13 januari 1973) is een Noors politica voor de Arbeiderparti. Tussen 2005 en 2009 was zij minister in het tweede kabinet Stoltenberg.

## Biografie

Pedersen werd geboren in Sør-Varanger in het uiterste noordoosten van het land in de provincie Finnmark. Haar vader was boer, haar moeder verpleegster. Ze groeide op in Tana. Ze heeft samische wortels en spreekt de taal. Na haar middelbare school bezocht ze drie jaar een lyceum in Frankrijk waarna ze Russisch ging studeren aan de Universiteit van Bergen en geschiedenis in Tromsø.
Ze werkte een aantal jaren in het onderwijs en voor de provincie Finnmark alvorens in 2001 naar de andere kant van het land, Arendal, te verhuizen. In 2002 keerde ze terug naar Finnmark.
Pedersen was in de jaren 90 actief in de jongerenafdeling van Arbeiderpartiet. In 2003 werd ze gekozen tot voorzitter {fylkesordfører) van de provincieraad in Finnmark. In 2005 koos partijleider Jens Stoltenberg haar als minister van Visserij en Kustzaken in zijn tweede kabinet.
Bij de verkiezingen van 2009 werd Pedersen voor het eerst gekozen in de Storting. Ze gaf toen haar ministersportefeuille op om fractievoorzitter te worden. Bij de verkiezingen van 2013 verloor Stoltenberg zijn meerderheid, waarna Pedersen als fractievoorzitter plaats voor hem maakte.
* Bibsys: 11051030
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6651 3397
* Virtual International Authority File: 230859988
* WorldCat (via VIAF): 230859988
# Helga M. Novak

Helga M. Novak (pseudoniem voor Maria Karlsdottir, Berlijn, 8 september 1935 – Rüdersdorf, 24 december 2013) was een Duits-IJslandse dichteres en schrijfster.

## Biografie

Novak groeide op bij adoptieouders in Berlijn. Ze studeerde filosofie en journalistiek in Leipzig. Zij woonde in Oost-Duitsland en na 1961 in IJsland, waar ze trouwde en twee kinderen kreeg.
In 1968 kreeg ze de literaire prijs van de stad Bremen. Na de Duitse eenmaking bleek dat ze een tijdlang informant van de Stasi was geweest.

## Werken (selectie)

* Ballade von der reisenden Anna (1965), gedichtenbundel
* Colloquium mit vier Händen (1967), dichtbundel
* Geselliges Beisammensein (1968), prozabundel
* Aufenhalt in einem irren Haus (1971), een bundeling van elf korte verhalen geschreven tussen 1969 en 1971
* ↑ Winkler Prins Jaarboek 1972, p. 270
# Heliocausta insana

Heliocausta insana is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
# Heliocausta metallota

Heliocausta metallota is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Meyrick.
# Heliocausta mimica

Heliocausta mimica is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Meyrick.
# Heliocausta iozona

Heliocausta iozona is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Lower.
# Hell in the Pacific

Hell in the Pacific is een Amerikaanse film van John Boorman die werd uitgebracht in 1968.

## Verhaal

Tijdens de Tweede Wereldoorlog strandt een neergehaalde Amerikaanse piloot op een onbewoonde atol in de Stille Oceaan. Weldra heeft hij door dat een Japanse marineofficier eveneens beschutting heeft gevonden op het eilandje. Het komt algauw tot een confrontatie tussen beiden. Maar om te overleven moeten ze hun vijandige gevoelens opzijzetten en hun krachten bundelen. Ze beginnen een vlot te bouwen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Lee Marvin | de Amerikaanse piloot |
| Toshirō Mifune | de Japanse kapitein Tsuruhiko Kuroda |

## Externe link

* (en) Hell in the Pacific in de Internet Movie Database
# Hell on Earth 2006

Hell on Earth 2006 is aflevering 150 (#1011) van de animatieserie South Park. In Amerika werd deze aflevering voor het eerst uitgezonden op 25 oktober 2006.
"Hell on Earth 2006" draait om het Halloween-feest dat Satan organiseert en is een parodie op het MTV-programma My Super Sweet 16.

## Plot

Satan wil voor zijn verjaardag een groot Halloween-feest organiseren. Iedereen die binnen wil komen moet een blauw polsbandje hebben en gekostumeerd komen. Om het extra bijzonder te maken laat hij een taart in de vorm van een Ferrari maken, die hij laat ophalen door de 3 criminelen Ted Bundy, Jeffrey Dahmer en John Wayne Gacy. Het feest moet het beste feest ooit worden en wie niet komt is een loser, aldus Satan. Ook een groep geestelijken van de rooms-katholieke kerk wil bij het feest zijn, wat een van de subplots is tijdens de aflevering.
Ondertussen belandt Biggie Smalls in Butters' kamer, als die Smalls' naam 3 keer noemt voor de spiegel. Smalls wil echter ook naar het feest en eist dan ook dat Butters hem helpt daar te komen. De twee zitten op het vliegtuig naar Los Angeles, maar dan verdwijnt Smalls weer om bij de jongens te verschijnen. Ook andere mensen voeren die avond het ritueel uit en Biggie Smalls wisselt dan ook regelmatig van locatie.
De 3 criminelen zijn op een Three Stooges-achtige wijze bezig met het ophalen van de Ferraritaart, maar dit mislukt en de taart stort neer op de grond. Ter vervanging wordt er een Acura-taart geregeld, tot Satans grote woede. Hij roept dat het feest allemaal om hém gaat. Als hij ziet hoe de bezoekers reageren en wat hij gedaan heeft, realiseert hij zich dat hij al nét zo erg is als de meisjes bij My Super Sweet 16. Vervolgens laat hij iedereen binnen - polsbandje of niet. Aan het einde van de aflevering is te zien hoe iedereen aan het dansen is op het feest - inclusief de geestelijken, Biggie Smalls en Butters.

## Trivia

* Op het Halloweenfeest van Satan verschijnt Steve Irwin met de pijlstaartrog die hem had gedood nog in zijn borst. Satan vermaant hem en zegt dat dit niet cool is, om zo vlak na Steve Irwins dood verkleed als Steve Irwin op het feest te komen. Als Steve Irwin zegt dat hij werkelijk Steve Irwin is, wordt hij verwijderd wegens het niet dragen van een kostuum. Een vriend van Irwin heeft aangegeven dat zijn naasten dit onnodig grof vonden.
# Hell on Stage

Hell on Stage is een live-album van de heavymetalgroep Manowar, dat werd uitgegeven in 1999. Het album bestaat uit twee cd's.

## Inhoud
### Cd 1

* Metal Daze (4:33)
* Dark Avenger (6:26)
* March for Revenge (By the Soldiers of Death) (9:02)
* Gates of Valhalla (7:57)
* Hatred (8:40)
* Bridge of Death (9:14)
* William's Tale [instrumental] (3:08)
* Guyana (The Cult of Damned) (7:34)

### Cd 2

* The Warriors Prayer (4:23)
* Blood of the Kings (8:04)
* Sting of Bumblebee [instrumentaal] (5:59)
* Heart of Steel (6:23)
* Master of the Wind (5:36)
* Outlaw (3:29)
* The Power (4:08)
* The Crown & The Rings (Lament of the Kings) (2:56)

## Artiesten

* Eric Adams - vocalen
* Karl Logan - gitaar
* Joey DeMaio - basgitaar en klavier
* Scott Columbus - drum en slagwerk
# Heilige Eik (Den Hout)

De Heilige Eik is een zomereik in Den Hout, in de Noord-Brabantse gemeente Oosterhout. De naam duidt op een mogelijk voor-christelijke oorsprong. De boom zou een voorganger hebben gehad die fungeerde als boomheiligdom.
De boom staat aan de Vrachelsestraat bij het begin van de Achterstraat en is volgens de meeste deskundigen waarschijnlijk in de zestiende eeuw geplant op de plek van een uit de middeleeuwen stammende eik. Volgens boswachter Joris Hellevoort van Het Utrechts Landschap is het de oudste eik van Nederland. In overgeleverde archieven wordt voor het eerst in 1353 melding gemaakt van een "Heilige Eik" in Den Hout. Hellevoort meent dat het om dezelfde boom gaat en veronderstelt dat de eik omstreeks 1250 geplant werd.
De stam van de boom is door blikseminslag uitgehold en aan een zijde open. Eén levende tak maakt nu nog een volwaardige kruin. Volgens een legende die in 1933 opgetekend is door Jacques Sinninghe nam een kluizenaar zijn intrek in de holle boom en blakerde het binnenste door er spek in te roken. Bij de boom zoeken wichelroedelopers geregeld naar leylijnen.
# Heliophanus eucharis

Heliophanus eucharis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heliophanus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Eugène Simon.
# Heliophanus dunini

Heliophanus dunini is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heliophanus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Rakov & Dmitri Viktorovich Logunov.
# Heliophanus eccentricus

Heliophanus eccentricus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heliophanus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Ledoux.
# Helmut Stallaerts

Helmut Stallaerts (Anderlecht, 1982) is een Belgische kunstschilder die ook installaties, foto's en films maakt.

## Leven

Helmut Stallaerts werd geboren in een familie van fotografen die zijn werk al vroeg aanmoedigden. In 1997 stelde de familie Stallaerts in staat om aan het Imelda Instituut te studeren. In 2000 zet hij zijn studies schilderkunst voort aan het Sint-Lukas Brussel. In 2004 ging hij een jaar studeren aan de Kunstacademie Düsseldorf bij de Zwitser Helmut Federle. In 2004 verbond hij zich met galerij One Twenty (Gent), in 2006 met Johnen (Berlijn) en sinds 2009 met Baronian (Brussel). Sinds 2011 is hij als docent schilderkunst werkzaam bij LUCA, campus Sint-Lukas Brussel. In 2013 won hij de publieksprijs van de toenmalige Young Belgian Art Prize. In 2015 liet hij zijn werk resoneren met de ING collectie.

## Artistiek werk

Stallaerts' kunst combineert persoonlijke herinneringen en een nachtmerrieachtige perceptie van de wereld. Familie-ervaringen dienen vaak als direct model voor de schilderijen en foto's. Zijn werk wordt omschreven als boeiend, geheimzinnig, intrigerend, toegankelijk en gelaagd. Stallaerts familie is vaak direct betrokken bij de creatieprocessen, bijvoorbeeld zijn moeder, fotografe Anni Albrecht, bij de creatie van de fotoserie "Es spuckt" (Het spuugt), die gaat over oude rituelen in Albrechts Beierse geboortedorp.
* ↑ (en) Biography. Albert Baronian. Geraadpleegd op 17 maart 2019.
* ↑ Helmut Stallaerts. Campus Sint-Lukas Brussel. Gearchiveerd op 6 september 2018. Geraadpleegd op 17 maart 2019.
* ↑ Helmut Stallaerts – ING People’s Choice Award. Belgian Art Prize (2013). Geraadpleegd op 17 maart 2019.
* ↑ Eric Vancoppenolle, Helmut Stallaerts schittert in ING Art Center. Brusselnieuws.be (4 mei 2015). Gearchiveerd op 4 mei 2023. Geraadpleegd op 17 maart 2019.
* ↑ Hilde Van Canneyt, interviews met hedendaagse kunstenaars: Interview met Helmut Stallaerts. interviews met hedendaagse kunstenaars. Gearchiveerd op 26 januari 2022. Geraadpleegd op 26 januari 2022.
* ↑ Daan Rau, Helmut Stallaerts - “Twijfel is mijn motief”. Openbaar Kunstbezit Vlaanderen (2014). Gearchiveerd op 10 april 2016. Geraadpleegd op 17 maart 2019.
* Gemeinsame Normdatei: 1117731014
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 366455
* Système universitaire de documentation: 250701944
* Virtual International Authority File: 7739147872020075170003
* WorldCat (via VIAF): 7739147872020075170003
# Helmut Walcha

Helmut Walcha (Leipzig, 27 oktober 1907 - Frankfurt am Main, 11 augustus 1991) was een Duitse organist die zich gespecialiseerd heeft in de werken van Duitse barokmeesters. Hij staat bekend om zijn opnames van het volledige orgeloeuvre van Johann Sebastian Bach: van 1947 tot 1952 nam hij deze werken op in mono, van 1956 tot 1971 in stereo. Voorts trad hij ook op als klavecinist en nam hij onder andere de klaviercyclus Das wohltemperierte Klavier op. Maar ook het orgelwerk van Georg Friedrich Händel had zijn aandacht, zo verzorgde hij nieuwe edities van diens orgelconcerten.
Hij volgde zijn opleiding bij het conservatorium in Leipzig, waar hij orgellessen volgde bij Günther Ramin en compositieleer kreeg van Sigfrid Karg-Elert. Op zijn 17e trad Walcha voor het eerst op. Hij werd op zijn 19e blind ten gevolge van een vaccinatie tegen pokken.
In 1929 vertrok hij naar Frankfurt om organist te worden van de Friedenskirche. Sinds 1933 was hij docent aan Dr. Hoch's Konservatorium. In 1961 financierde de gemeente Frankfurt de bouw van een nieuw orgel voor Walcha in de kerk waar hij toen organist was.
Helmut Walcha schreef tevens een aantal koraalpreludes, voorts ook cantates, instrumentale canons, en musicologische studies.
* (en) Helmut Walcha, A Harpsichordist And Organist, 83, The New York Times, 15 augustus 1991
* Helmut Walcha, Klara.be
* Biblioteca Nacional de España: XX1156666
* Bibliothèque nationale de France: cb13900954j (data)
* CiNii: DA03300598
* Gemeinsame Normdatei: 118628585
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1470 0639
* Library of Congress Control Number: n88619737
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000153700
* MusicBrainz: 6f4c1fd6-75c8-4c40-8fcf-0b5496c01bf2
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2010594582
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007373481005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002660788
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067762816
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LO1V151053
* SNAC: w6184wwt
* Système universitaire de documentation: 085678791
* Virtual International Authority File: 29719657
* WorldCat (via VIAF): 29719657