OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Simon IV

Simon IV kan verwijzen naar:
* Simon IV van Montfort (1160-1218), heer van Montfort (1181-1218), graaf van Toulouse en Rouergue (1214-1218)
* Simon IV van Lippe (1404-1429), heer van Lippe (1415-1429)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simon IV en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Simon I van Lippe

Simon I (overleden 1344) was heer van Lippe van 1273 tot 1344. Hij was een zoon van Bernhard IV en Agnes van Kleef.
Hij was gehuwd met Adelheid van Waldeck (overleden ca 1340), dochter van Hendrik I van Waldeck. Uit dit huwelijk kwamen elf kinderen voort:
* Bernhard (1277 – 1341), prins-bisschop van Paderborn
* Herman (- ca. 1324) geestelijke
* Hendrik (- ca. 1336) geestelijke
* Diederik (- na 8 september 1326) ridder van de Duitse Orde
* Simon (II) (- ca. 1332)
* Otto (-1360) heer van Lippe in Lemgo
* Bernhard (overleden 1364), heer van Lippe in Rheda
* Adolf
* Mechtild (- na 9 april 1366); getrouwdmet (circa augustus 1310) graaf Johan II van Bentheim (overleden 1332). Hij was een zoon van Egbert I van Bentheim (circa 1253 - vermoord ca. 1311) en Hedwig van Oldenburg (ca. 1252 - 7 november 1295). Hedwig was een kleindochter van Maurits I van Oldenburg
* Adelheid trouwde circa 29 september 1324 met graaf Herman II van Everstein (- circa 1351)
* Hedwig (- na 5 maart 1369). Zij trouwde met Adolf VII van Holstein-Schauenburg (- 1352)
Na de dood van Simon wordt Lippe verdeeld onder zijn overlevende zonen, waarbij Otto het gebied rond Lemgo (aan deze zijde van het woud) verkrijgt Bernhard V het gebied rond Rheda (aan gene zijde van het woud).
# Sibbersloot

De Sibbersloot is een droogdal in de gemeentes Eijsden-Margraten en Valkenburg aan de Geul in Nederlands Zuid-Limburg. Het droogdal heeft een lengte van ongeveer zeven kilometer en loopt van Sibbe op het Plateau van Margraten naar Bemelen in het Maasdal. Vlak voor de monding van het droogdal in het Maasdal ligt Sint Antoniusbank. Bij Bemelen mondt naast de Sibbersloot ook het droogdal Koelbosgrub in het Maasdal uit.

## Geschiedenis

Tussen 1922 en 1938 maakte de trambaan van de tramlijn Maastricht - Vaals gebruik van de laagte van het westelijke deel van de Sibbersloot om het hoogteverschil van het plateau met het Maasdal te overbruggen.

## Geografie

Het droogdal begint ten zuidoosten van Sibbe, tussen Sibbe en IJzeren, en loopt van daar richting het zuidwesten. Na ongeveer twee kilometer voegt ten noordwesten van Groot Welsden vanuit het noorden een klein dalletje zich bij het droogdal, eveneens 600 meter zuidwestelijker vanuit het oosten (bij Groot Welsden). Na nog eens 1200 meter richting het zuidwesten gelopen te hebben buigt ten oosten van Cadier en Keer nabij de Rijksweg het droogdal af naar het noordwesten om na nog eens drie kilometer bij Bemelen in het dal van de Maas uit te komen.
Tussen Margraten en Cadier en Keer kenmerkt het Plateau van Margraten zich door een laagte, alwaar de Sibbersloot er ten noorden van ligt en de Dorregrubbe er ten zuiden van.
Terwijl aan de zuidzijde van het droogdal de hoogte langzaam stijgt, bevinden zich aan de noordzijde van het droogdal steilranden met grote hoogteverschillen. Hier zijn de Schiepersberg, Bundersberg en Mettenberg gelegen.

## Groeves

Het gebied van het droogdal is rijk aan kalksteengroeves, waaronder (van zuidoost naar noordwest):
* Groeve het Houbenbergske I
* Groeve het Houbenbergske II
* Groeve Groot Welsden
* Julianagroeve
* Koeberggroeve
* Bunderberggroeve
* Groeve 't Rooth (+kalkoven)
* Mettenberggroeve V (+kalkoven)
* Mettenberggroeve IV
* Mettenberggroeve III
* Mettenberggroeve II
* Mettenberggroeve I
* Bemelerbosgroeve II
* Bemelerbosgroeve I
* Tracé trambaan ten noordoosten Cadier en Keer
* Sibbersloot ten noordoosten Cadier en Keer
* Rotsformatie in Sibbersloot ten noordoosten Cadier en Keer
* Sibbersloot bij Groot Welsden
* 1 2 3 Topografische hoogtekaart
* ↑ Legger Waterschap Limburg
* ↑ Topografische kaart van Nederland 69B - Maastricht, 1 : 25 000, Kadaster
* ↑ De Limburgse mergelgroeven
# Sint-Machutuskerk (Wulvergem)

De Sint-Machutuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Heuvelland behorende plaats Wulvergem, gelegen aan de Sint Machutusweg 2A.

## Geschiedenis

In de 15e eeuw werd hier een laatgotische hallenkerk gebouwd, welke in 1903 werd uitgebreid en van een doopkapel voorzien door Jules Carette. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kerk verwoest. Wederopbouw naar aanzien van de verdwenen kerk volgde in 1923 onder leiding van Marcel Hocepied. De kerk werd enigszins vergroot en de neogotische elementen die in 1903 waren aangebracht, werden nu weggelaten.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde driebeukige neogotische hallenkerk met voorgebouwde toren met drie geledingen welke wordt geflankeerd door een zeskant traptorentje. Er zijn metselaarstekens aangebracht. De zijbeuken hebben een rechte sluiting en het hoofdkoor heeft een driezijdige sluiting. Het schip wordt overkluisd door een spitstongewelf. Het meubilair is neogotisch.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Machutuskerk (Wannegem)

De Sint-Machutuskerk is een kerkgebouw in de Belgische deelgemeente Wannegem-Lede van Kruisem. De kerk is toegewijd aan Machutus, een heilige afkomstig uit Wales.

## Geschiedenis

De kerk werd al vermeld in 1560 in kerkrekening, maar werd volledig gesloopt in 1783. Deze bakstenen neoclassicistische kerk die er nu staat, is uit 1784 en heeft drie beuken. Het hoofdaltaar is uit de 18e eeuw. In haar interieur bevinden zich schilderijen uit de 18e en 19e eeuw.

## Interieur

Haar liturgisch vaatwerk bevat twee zilveren kelken uit Gent uit de 18e eeuw en een zonnemonstrans uit Oudenaarde uit de 18e eeuw. De kerk bevat een orgel uit 1787 van Lambert Benoit Van Peteghem.
Na de Eerste Wereldoorlog schonk Mgr Henry Gabriëls (bisschop van Ogdensburg, New York maar geboren in Wannegem) twee brandramen aan de tijdens de oorlog geteisterde Sint-Machutuskerk van Wannegem-Lede.
* Van Peteghem-orgel
* Zonnemonstrans
* Interieur met brandramen
* Noordbeuk (altaar)
* Schilderij van Martin Wallaert
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Sint-Machutuskerk (Monster)

De Sint-Machutuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Choorstraat 103 in Monster.

## Geschiedenis

De oude Hervormde kerk van Monster was oorspronkelijk ook gewijd aan Machutus en er werden enkele relieken van hem bewaard. Tijdens de reformatie ging deze kerk over naar de protestanten. De laatste pastoor en de kapelaan van de oude Machutuskerk werden in 1572 in Den Briel vermoord en horen bij de Martelaren van Gorcum. Pas rond 1775 werd een schuilkerk gebouwd. In 1790 werd een bijkerk gebouwd en in 1803 werd de statie Monster opgericht. De huidige kerk werd in 1828-1831 gebouwd. Dit is de enige kerk in Nederland die aan Machutus is gewijd.

## De kerk

Architect J. Augier ontwierp een eenbeukige kruiskerk in neoclassicistische stijl. Het is een Waterstaatskerk. In 1859 werd de kerk vergroot door Jacobus van Rees. In 1927 werden de zijbeuken bijgebouwd. De halfingebouwde toren heeft vier geledingen, met een naaldspits. In 2000 werd de kerk gerenoveerd en werd het priesterkoor vergroot. Het 2,5 meter hoge standbeeld van Sint-Machutus werd in 1860 boven de ingang van de kerk geplaatst. Het beeld werd voor fl.170,- gemaakt door Stephen Louis Veneman. In 1877 werd bij de kerk een Lourdesgrot gebouwd.

## Interieur

Binnen wordt de kerk overdekt door een gestuct tongewelf. De drie neobarokke altaren werden in 1860 in de kerk geplaatst en zijn afkomstig uit een afgebroken kerk in Rijpwetering. Het orgel werd rond 1845 gebouwd door F.B. Loret. De gebrandschilderde ramen werden in 1892 gemaakt door de Utrechtse firma H. Geuer.
De kerk wordt tot op heden gebruikt door de parochie "Heilige Machutus". Het kerkgebouw en de orgelkast zijn Rijksmonumenten.
# Sint-Lindertmolen

De Sint Lindertmolen is een standerdmolen in het Midden-Limburgse Beegden (Gemeente Maasgouw).

## Geschiedenis

De molen is ergens na 1790 bij Panheel als een open standerdmolen. Het onderstel was dus niet ommuurd en bedekt zoals nu. In 1856 is de molen verplaatst naar de rand van de Beegderheide alwaar hij nu staat. In 1928 zijn de stenen muren aangebracht en is het dak voorzien van asfaltpapier. In 1965 werd de molen buiten bedrijf gesteld en werd er gemalen met behulp van een elektrische hamermolen. De molen werd in 1969 gerestaureerd, waarna er incidenteel nog gemalen werd. In 1997 werd ontdekt dat de bonte knaagkever het houtwerk zwaar had aangetast. De gemeente Heel kocht de molen en restaureerde die grondig, waarna ze in 2000 heropend kon worden.

## Technische details

* Type: Gesloten standerdmolen voor het malen van granen
* Inrichting: 2 koppels maalstenen
* Wieksysteem: oud-Hollands
* Vlucht: 25,20 m
* Roeden en staart: zogenaamde Derckx-staal
* Bijzonderheden: wachthuisje op balkon

## Bezoek

De molen is vrij te bezichtigen op woensdag- en zaterdagmiddag. Naast de molen is een ontvangst- en informatieruimte.
# Sint-Lievensprocessie

De Sint-Lievensprocessie was een belangrijke Gentse volksbedevaart die jaarlijks plaatsvond op het patroonsfeest van Sint-Lieven.
Elk jaar op 28 juni werden de relikwieën van Sint-Lieven uit de Gentse Sint-Baafsabdij gehaald om ze naar het vermeende graf van de patroonheilige in Sint-Lievens-Houtem te dragen. De oorsprong van deze belangrijke Gentse processie is terug te voeren tot 1007.
Vooral de terugkeer met het gebeente van Sint-Lieven ging vaak gepaard met baldadigheden. De Opstand van 1467 werd begonnen door aangeschoten bedevaarders die bij hun terugkeer stampei maakten tegen de voorwaarden opgelegd door de Vrede van Gavere. Karel de Stoute had zijn Blijde Intrede ongelukkig gehouden op de feestdag van Sint-Lieven.
Na de beruchte Gentse Opstand van 1539-1540 verbood keizer Karel V in zijn Carolijnse Concessie de processie. Op deze manier ging deze traditie geleidelijk aan verloren. Enkel de Houtem Jaarmarkt herinnert ons nog aan dit gebruik.
# Sint-Pauluskerk (Nijlen)

De Sint-Pauluskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Antwerpse plaats Nijlen, gelegen aan de Broechemsesteenweg 219.
Deze kerk werd gebouwd in 1972-1973 en ligt in het westen van de kom van Nijlen in de wijk Achterbist. Het is een eenvoudige zaalkerk in de stijl van het naoorlogs modernisme. De kerk heeft een rechthoekige plattegrond en een plat dak. Er is een langwerpige toegangsruimte waarboven zich een lage open klokkentoren verheft.
# Sint-Pauluskerk (Kopenhagen)

De Sint-Pauluskerk (Deens: Sankt Pauls Kirke) is een lutherse kerk in het centrum van Kopenhagen. In de volksmond staat de kerk ook bekend onder de naam Nyboder's Kerk dankzij de locatie in het centrum van de oude woonwijk Nyboder. De kerk werd ontworpen door Johannes Emil Gnudtzmann en gebouwd in de periode 1872-1877.

## Geschiedenis

De kerk is een van de vele nieuwe kerken die in de jaren 1870 in Kopenhagen werden gebouwd voor de groeiende bevolking van de stad. Anders dan de andere nieuwe kerken werd de Pauluskerk niet in de nieuwbouwgebieden buiten de oude vestiging van Kopenhagen gebouwd, die net waren ontmanteld. De architect Johannes Emil Gnudtzmann werd gevraagd het ontwerp voor de kerk te leveren, hetgeen zijn eerste zelfstandige opdracht werd. Op 15 februari 1877 werd de Pauluskerk geopend.

## Architectuur

Het kerkgebouw werd van rode baksteen gebouwd en het metselwerk versierd met blindnissen, bogen, zuilen en pinakels op alle hoeken.

## Interieur

Het eerste altaarschilderij betrof een werk van Hendrick Krock en had als titel De Eucharistie. In 1887 werd het vervangen door een verguld kruisbeeld van de beeldhouwer Jens Adolf Jericha, dat werd geschonken door de predikant Christian Møller.

## Afbeeldingen

* Altaarbeeld
* Muurreliëf boven het altaar
* Scheepsmodel
* Preekstoel
* Orgel

## Externe link

* (da) Website Sint-Pauluskerk, Kopenhagen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Paul's Church, Copenhagen op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Simaetha knowlesi

Simaetha knowlesi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simaetha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Marek Żabka.
# Simaetha castanea

Simaetha castanea is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simaetha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Roger de Lessert.
# Sinochlora retrolateralis

Sinochlora retrolateralis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Liu & Kang.
# Sint-Pieterskerk (Weerst)

De Sint-Pieterskerk (Frans: Église Saint-Pierre) is een kerkgebouw te Weerst, gelegen aan Place du Centenaire Fléchet.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk bestond een ouder, houten, kerkje dat in de 11e eeuw in steen werd herbouwd. De huidige romaanse versterkte toren stamt uit 1215. Deze heeft vijf geledingen en de bewoners van Weerst vonden er een toevlucht in geval van gevaar. Ook het schip is oorspronkelijk uit deze tijd. In de 14e eeuw werd het koor herbouwd in gotische stijl. Later, met name in 1730, zijn er nog tal van ingrijpende herstellingen en wijzigingen aangebracht.
Het gebouw is een kruiskerk, uitgevoerd in breuksteen. In 1936 werd de kerk geklasseerd als monument.
* Toerisme Dalhem
# Sint-Pieterskerk (Tongerlo)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van Tongerlo. De kerk is toegewijd aan Petrus.

## Geschiedenis

De kerk was de dochterkerk van de Sint-Pieterskerk van Elen, welke gesticht was door de Abdij van Corbie. De Tongerlose kerk werd voor het eerst vermeld in 1295.
In 1599 kochten de heren van Grevenbroek de bezittingen van deze abdij, en daarmee ook een deel van het tiendrecht.
De huidige kerk in Maaslandse gotiek kwam in plaats van de romaanse voorganger uit de 12e eeuw, waarnaar in 1980 nog opgravingen zijn verricht. Deze was opgetrokken in Maaskeien, waarvan nog enkele muurresten zichtbaar zijn, vooral in het koor. De toren stamt waarschijnlijk uit 1408, maar het zou ook 1508 kunnen zijn, getuige een slechts gedeeltelijk leesbare gevelsteen (duizend .... en acht ben ik hier aangebracht). Ze heeft vier geledingen, waarvan de onderste in kalksteen is uitgevoerd. Aan de zuidkant bevindt zich een traptoren van drie geledingen.
De gotische kerk werd in mergelsteen opgetrokken, maar eind 18e eeuw werd het schip met baksteen verhoogd, en de zoldering kreeg classicistische versieringen. Ook de zijbeuken werden toen vergroot en nieuwe scheibogen tussen schip en zijbeuken werden aangebracht. Deze rusten op de oorspronkelijke pilaren, die versierd zijn met waterbladkapitelen.

## Meubilair

De kerk bezit enkele oude beelden, zoals een Piëta in gepolychromeerd hout, en een Onze-Lieve-Vrouw met Kind op Maansikkel, welke laatste aan Jan van Steffenswert wordt toegeschreven. Al deze beelden zijn uit het begin van de 16e eeuw.
Het eikenhouten hoofdaltaar en een biechtstoel in rococostijl stammen uit het midden van de 18e eeuw. De communiebank, in barokstijl, werd vervaardigd in dezelfde tijd. Er is een 15e-eeuws wijwatervat, dat in één der zuilen is uitgespaard. Ook is er een 13e-eeuws romaans kalkstenen doopvont, dat vier maskers draagt.
Naast dit alles zijn er ook een aantal 19e-eeuwse meubelen in de kerk, in neogotische stijl.

## Externe link

* Onroerend erfgoed
# Sint-Vincentiuskapel (Maastricht)

De Sint-Vincentiuskapel was een van de dertien verdwenen kerspel- of wijkkapellen in de Nederlandse stad Maastricht. De kapel lag op de hoek van de Bredestraat en het Onze Lieve Vrouweplein.

## Geschiedenis

De kapel werd voor het eerst schriftelijk vermeld in de 13e eeuw. Deze lag op de uiterste grens van de middeleeuwse Sint-Servaasparochie en viel onder het gezag van het kapittel van Sint-Servaas.
In 1632, na de inname van Maastricht door Frederik Hendrik, werd de kapel door het Staatse militaire gezag gevorderd en was daarna in gebruik als wapenopslagplaats. Het is niet bekend wanneer de kapel werd afgebroken.
# Sint-Vincentiuskerk

Een Sint-Vincentiuskerk is een kerk vernoemd naar en gewijd aan de heilige Vincentius. Veel van zulke kerken staan in Sint-Vincentiusparochies.

## België

* Sint-Vincentius a Paulokerk (Battice)
* Sint-Vincentiuskerk (Buizingen)
* Sint-Vincentiuskerk (Les Chapelles-Bourbon)
* Sint-Vincentiuskerk (Eeklo)
* Sint-Vincentiuskerk (Evere)
* Sint-Vincentiuskerk (Gent)
* Sint-Vincentiuskerk (Kemexhe)
* Sint-Vincentiuskerk (Luik)
* Sint-Vincentiuskerk (Mesvin)
* Sint-Vincentiuskerk (Ramskapelle)
* Sint-Vincentiuskerk (Zinnik)
* Sint-Hubertus en Vincentiuskerk (Zolder)

## Frankrijk

* Sint-Vincentiuskerk (Gijvelde)
* Sint-Vincentiuskerk (Haverskerke)

## Nederland

* Sint-Vincentiuskerk (Amsterdam) (gesloopt in 1989)
* Sint-Vincentiuskerk (Deursen)
* Vincentiuskerk (Roordahuizum)
* Sint-Vincentiuskerk (Velp)
* Sint-Vincentiuskerk (Volendam)
* Sint-Vincentius a Paulokerk (Brunssum)

## Overig

* Sint-Vincentiuskerk (Cardona), Spanje
* Sint-Vincentiuskerk (Hattenheim), Duitsland
* Sint-Vincentiuskerk (Santa Coloma), Andorra
# Siseme pseudopallas

Siseme pseudopallas is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Siseme pseudopallas werd in 1890 beschreven door Weymer.
# Sitticus nenilini

Sitticus nenilini is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sitticus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Dmitri Viktorovich Logunov & Wanda Wesołowska.
# Sitticus phaleratus

Sitticus phaleratus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sitticus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door María Elena Galiano & Léon Baert.
# Sjoukje

Sjoukje is een Friese meisjesnaam . De naam is een tweestammige verkorting van Sieuwe. De betekenis is brenger van overwinning en vrede. De naam werd veel gebruikt in de eerste helft van de twintigste eeuw, maar nam af vanaf de zeventiger jaren. In 2016 werd de naam in Nederland nog maar drie keer gegeven. In 2014 werd de naam 3883 maal als eerste naam gedragen en 1560 keer als volgnaam. Varianten van de naam zijn Sieu, Sieuke, Sjeauke, Sjou en Sjouktsje. Mannelijke varianten zijn Sjouke, Sjouwe en Sjoukien.

## Bekende naamdragers

* Sjoukje Akkerman - Nederlands politica
* Sjoukje Bouma - eerste Nederlandse vrouwelijke schaatskampioen op de kortebaan
* Sjoukje Dijkstra - kunstrijdster
* Sjoukje Dufoer - Belgisch wielrenster
* Sjoukje Haasjes-van den Berg - Nederlands burgemeester
* Sjoukje Hooymaayer - actrice
* Sjoukje Bokma de Boer - schreef onder het pseudoniem Nienke van Hichtum
* Sjoukje Ultzen - Nederlands beeldhouwster
* Sjoukje Lucie van ’t Spijker - Nederlandse zangeres
# Sjoukje Dufoer

Sjoukje Dufoer (Brugge, 5 oktober 1987) is een Belgisch voormalig wielrenster. Ze was actief op de weg en op de baan. Ze reed in 2008 voor het vrouwelijke team van Topsport Vlaanderen. Ze won in 2006 de eerste editie van de Erondegemse Pijl, in 2009 won ze de tweede etappe van de Tour de Limousin en in 2011 werd ze derde in de Omloop van het Hageland.

## Teams

* 2006: Reigerloteam Beernem
* 2007: Oostende Noordzee
* 2008-2012: Topsport Vlaanderen - Thompson Ladies Team
* 2016: Autoglas Wetteren - Coolens

## Palmares
### 2006

* Erondegemse Pijl (V)

### 2008

* Incourt (V)
* Flobecq (V)

### 2009

* 2e etappe Tour de Limousin
* De Wielersite
* ProCyclingStats
# Skikda (provincie)

Skikda is een provincie (wilaya) van Algerije. Skikda telt 898.680 inwoners (2008) op een oppervlakte van 4026 km².
Adrar · Aïn Defla · Aïn Témouchent · Algiers · Annaba · Batna · Béchar · Béjaïa · Biskra · Blida · Bordj Bou Arréridj · Bouira · Boumerdès · Chlef · Constantine · Djelfa · El Bayadh · El Oued · El Tarf · Ghardaïa · Guelma · Illizi · Jijel · Khenchela · Laghouat · Médéa · Mila · Mostaganem · M'Sila · Mascara · Naama · Oran · Ouargla · Oum el-Bouaghi · Relizane · Saïda · Sétif · Sidi-bel-Abbès · Skikda · Souk Ahras · Tamanrasset · Tébessa · Tiaret · Tindouf · Tipaza · Tissemsilt · Tizi Ouzou · Tlemcen
# Skorlagad cameroni

Skorlagad cameroni is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Louwerens.
# Sinularia arborea

Sinularia arborea is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia arborea werd in 1971 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Verseveldt.
# Sinularia arctium

Sinularia arctium is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia arctium werd in 2009 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Dautova & Savinkin.
# Sinularia babeldaobensis

Sinularia babeldaobensis is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia babeldaobensis werd in 2008 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door van Ofwegen.
# Sinularia brassica

Sinularia brassica is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia brassica werd in 1898 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door May.
# Narcisa bimaculata

Narcisa bimaculata is een keversoort uit de familie schorsknaagkevers (Trogossitidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1880 gepubliceerd door Raffaello Gestro.
# Near Dark

Near Dark kan verwijzen naar:
* Near Dark (film), western-horrorfilm uit 1987
* Near dark, studioalbum van Tangerine Dream
* Near Dark (band), Texaanse hardrockband, actief ca. 2000
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Near Dark en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Narycia infernalis

Narycia infernalis is een vlinder uit de familie zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Herrmann.
De soort komt voor in Europa.
# Naumanniola

Naumanniola is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Boucek.

## Soorten

Het geslacht Naumanniola omvat de volgende soorten:
* Naumanniola ramosa Boucek, 1988
* Naumanniola varians Boucek, 1988
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Naumburg

Naumburg kan verwijzen naar:
Duitsland:
* Naumburg (Hessen), een plaats in de deelstaat Hessen
* Naumburg (Saale), een plaats in de deelstaat Saksen-Anhalt
Polen:
* Nowogród Bobrzański (Duits: Naumburg am Bober), een stad in het woiwodschap Lebus
* Nowogrodziec (Duits: Naumburg am Queis), een stad in het woiwodschap Neder-Silezië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Naumburg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Nelasiorhynchites olivaceus

Nelasiorhynchites olivaceus is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1833 door Gyllenhal.