OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pietersbierum

Pietersbierum (Fries: Pitersbierrum) is een dorp in de gemeente Waadhoeke, in de Nederlandse provincie Friesland. Pietersbierum ligt direct ten zuiden van Sexbierum, waarmee de plaats een tweelingdorp vorm. Het dorp ligt aan de N393. Ten noorden van het dorp loopt de Dijksvaart en ten zuiden de Opvaart.
In 2023 telde het dorp 150 inwoners. De buurtschap Roptazijl heeft dezelfde postcode als Pietersbierum.

## Geschiedenis

Het dorp is het meest westelijke dorp van de dorpen die zijn ontstaan op een terp op een kwelderwal langs de Waddenzee. In 1398 werd het dorp vermeld als Peters berim, daarna kwamen varianten als Petersberum, Pietersbierum en Petersbueren voor. De plaatsnaam zou duiden op een huis/schuur van Peter. Bierum komt van het Oudfriese woord bêre (schuur en/of huis).
In 1322 wordt in deze omgeving een dorp Westerbeeren (Westerbierum) genoemd; volgens sagen is dit dorp verdronken in het Vlie, de Waddenzee. Waarschijnlijker is echter dat het om een oudere naam voor Pietersbierum gaat.
Na de Tweede Wereldoorlog groeide Sexbierum richting Pietersbierum. In de jaren 70 van de twintigste eeuw ontstond zo het dubbeldorp. Oorspronkelijk stond het gemeentehuis van de gemeente Barradeel in Pietersbierum, maar de grens werd later een kleine honderd meter opgeschoven, zodat het gemeentehuis in Sexbierum kwam te staan.
Na de gemeentelijke herindeling van 1 januari 1984 lag het dorp tot 2018 in de gemeente Franekeradeel.
Na de gemeentelijke herindeling van 1984 kreeg het gemeentehuis een andere bestemming (Logies en ontbijt). Sinds eind 2008 is het oud-gemeentehuis in gebruik als Thomashuis.

## Kerk

De kerk van Pietersbierum dateert van 1822 en verving de oudere middeleeuwse kerk. Het schip van de kerk van Pietersbierum is sinds 1999 in particulier eigendom. Klaas Werumeus Buning heeft in het schip van de kerk zijn atelier/galerie.
De grafstenencommissie van de Fryske Akademy heeft hier in juli 2012 twee zeer oude priesterzerken blootgelegd. De pastoors Ulbe en Hessel zijn daar in respectievelijk 1469 en 1476 begraven. Op de zerk van Ulbe staat een miskelk op een wapenschild, in zijn soort een van de oudste ooit gevonden. De toren van de kerk wordt beheerd door stichting Behoud Toren Pietersbierum.

## Sport en cultuur

De gezamenlijke kaatsvereniging KV De Twa Doarpen/D.I.O.S.Samen is opgericht in 1905. Voor andere verenigingen is er het gezamenlijke dorpshuis It Waed in Sexbierum.
# Nepticula exasperata

Nepticula exasperata is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Braun.
# Chorebus oreoselini

Chorebus oreoselini is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Griffiths in 1967.
# Kanton Castillon-en-Couserans

Castillon-en-Couserans is een voormalig kanton van het Franse departement Ariège. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Saint-Girons.
Het kanton werd bij toepassing van het decreet van 18 februari 2014 op 22 maart 2015 opgeheven en met 4 gemeenten van het kanton Saint-Girons samengevoegd tot het kanton Couserans Ouest.

## Gemeenten

Het kanton Castillon-en-Couserans omvatte de volgende [gemeenten:
* Antras
* Argein
* Arrien-en-Bethmale
* Arrout
* Aucazein
* Audressein
* Augirein
* Balacet
* Balaguères
* Bethmale
* Bonac-Irazein
* Les Bordes-sur-Lez
* Buzan
* Castillon-en-Couserans (hoofdplaats)
* Cescau
* Engomer
* Galey
* Illartein
* Orgibet
* Saint-Jean-du-Castillonnais
* Saint-Lary
* Salsein
* Sentein
* Sor
* Uchentein
* Villeneuve
# Neocollyris plicaticollis

Neocollyris plicaticollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Maximilien de Chaudoir.
# Steenhuis

Een steenhuis of stenen huis (Gronings: stainhoes, Fries: stins, Oostfries: steenhus) is een vroege vorm van een borg of burcht zoals dat met name in de provincies Friesland, Groningen en Oost-Friesland werd aangetroffen. Zo zijn er alleen al in Friesland naar schatting rond de zevenhonderd stinzen geweest. Ook in Groningen moet hun aantal groter zijn geweest dan doorgaans wordt gedacht.
Toen in de middeleeuwen de landadel steeds meer macht en rijkdom vergaarde, ontstond de behoefte aan veilige behuizing. Dit werd gevonden in het zogenaamde steenhuis.
Het is een nagenoeg vierkant bouwwerk met zijden van 9 tot 12 meter, gebouwd van baksteen. De muren waren dik, vaak meer dan een meter, en het gebouw had dikwijls minstens drie verdiepingen. De ingang bevond zich op de eerste etage en werd bereikt via een trap die kon worden verwijderd.
Toen in de veertiende en vijftiende eeuw de bewapening zodanig voortschreed dat steenhuizen niet langer veilig waren, gingen de bewoners er langzamerhand toe over deze om te bouwen naar landhuizen of borgen die vaak rijk uitgevoerd waren.
In sommige bewaard gebleven borgen is als centraal deel het oude steenhuis nog herkenbaar. Het enig overgebleven steenhuis in de provincie Groningen is het Iwema-Steenhuis in Niebert. In Oost-Friesland staat er onder andere het Steenhuis Bunderhee bij Bunde en de Harderwykenburg nabij Leer en in Friesland bevindt zich de Schierstins bij de plaats Veenwouden. In de provincie Drenthe staat het Huis ter Hansouwe in Peize.
Dankzij satellietprogramma's als Google Earth en Virtual Earth werden vele tot nog toe onbekende fundamenten van steenhuizen gevonden in de provincie Groningen. Amateurhistoricus Johan Feikens ontdekte er verscheidene in het gebied rondom de Dollard, in het Oldambt.
# Lipotactes siebersi

Lipotactes siebersi is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Ingrisch.
# Nicolas Fatio de Duillier

Nicolas Fatio de Duillier (Bazel, 16 februari 1664 - Maddersfield nabij Worcester, 10 mei 1753) was een Zwitserse wiskundige bekend om zijn vriendschap met Isaac Newton en zijn werk met betrekking tot het zodiakaal lichtprobleem. Fatio du Duillier kwam uit een rijke familie die hem bijna zijn hele leven in de watten heeft gelegd. Hij genoot enige tijd een zekere reputatie binnen de intelligentsia, maar dat duurde niet lang. Als zevende van twaalf kinderen groeide Fatio op in Zwitserland. Zijn vader was een rijk grootgrondbezitter.
In 1682, toen hij achttien was, leefde Fatio van een genereuze toelage in Parijs. Hij was een talentvol wiskundige, een vroegrijpe jongen, die indruk maakte op een hele reeks vooraanstaande filosofen. In 1686 was hij getuige van een potentiële moordaanslag op stadhouder Willem III van Oranje die hij hielp te verijdelen. In 1687 reisde hij naar Engeland met de specifieke bedoeling om Newton te ontmoeten. Hij wist zich geliefd te maken bij de grote wetenschapper en tussen 1689 en 1693 hadden ze een intense relatie. Op een gegeven moment wilde Newton dat Fatio bij hem zou intrekken in Cambridge, maar daar kwam nooit iets van.
Fatio genoot niet echt het vertrouwen van de Engelse wetenschappelijke wereld en hij had veel vijanden. In 1693 gingen hij en Newton met ruzie uit elkaar. Fatio verloor zijn beschermer en het ging snel bergafwaarts met hem. Hij werd negentig, maar stierf in armoede en bijna geheel vergeten.
# Pianoconcert nr. 3 (Williamson)

Malcolm Williamson componeerde zijn Pianoconcert nr. 3 in 1962 in Londen.
Het werk is geschreven in opdracht van de Australian Broadcasting Commission naar aanleiding van het klein succes van zijn voorgaande pianoconcerten en zijn Sinfonia concertante. Zijn tweede pianoconcert voor piano en strijkinstrumenten won nog een prijs in thuisland Australië. De eerste uitvoering van het derde pianoconcert vond plaats op 1 juni 1964 door John Ogdon en het Sydney Symphony Orchestra onder leiding van Joseph Post. Een eerdere uitvoering werd geannuleerd vanwege ziekte van beoogd solist Philippe Entremont. Een latere uitvoering vond plaats op 20 november 2001 met solist Piers Lane, begeleid door het BBC Concert Orchestra onder leiding van Christopher Austin. Het werd toen gespeeld in het kader van de viering van de 70-ste verjaardag van de componist.

## Muziek

In tegenstelling tot de klassieke indeling voor concerten heeft het geen drie- maar een vierdelige structuur:
* Allegro (Toccata)
* Allegretto (Scherzo)
* Molto largo e cantando
* Ben Allegro
Het concert doet in de verte nog denken aan zijn orgelconcert, maar is veel meer op klassieke leest geschoeid. De gejaagdheid is verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor wat eigenaardige ritmen zoals de 10/16-maatindeling in deel 2. Hier en daar zijn wat ritmen ingevoerd die terugvoeren naar de Caraiben, maar meestentijds is er sprake van een klassiek klinkend pianoconcert.

## Orkestratie

* 1 piano
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo waarvan 1 ook althobo, 2 klarinetten waarvan ook 1 basklarinet, 2 fagottens,
* 4 hoorns, 2 trompettens, 2 tenortrombones, 1 bastrombone, 1 tuba,
* 1x pauken, percussie (waaronder kleine trom, triangel en bekkens)
* violen, altviolen, celli en contrabassen

## Discografie

Van het werk zijn in 2017 slechts twee opnamen bekend:
* Uitgave LYRITA: de componist als solist met het London Philharmonic Orchestra onder leiding van Leonard Dommett in een opname van februari 1974, opgenomen in Londen, Kinsway Hall.
* Uitgave Hyperion: Piers Lane, begeleid door het Tasmanian Symphony Orchestra onder leiding van Howard Shelley in een opname van april 2013, opgenomen in Hobart, Federation Hall
# Nepticula flexuosella

Nepticula flexuosella is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Fologne.
# Chrysosyrphus latus

Chrysosyrphus latus is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Loew.
# Kanto (motorfiets)

Kanto is een historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was Kanto Motorcycle Company, Hamamatsu.
Dit was een Japans fabriekje dat gedurende een korte periode (van 1957 tot 1960) 123 cc tweetaktjes produceerde.
* Erwin Tragatsch, Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern, Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch, The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles, Secaucus 1985. ISBN 0890098689
# Neocollyris pseudacrolia

Neocollyris pseudacrolia is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Horn.
# Stemonyphantes sibiricus

Stemonyphantes sibiricus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Stemonyphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Grube.
# Lipov

Lipov (Duits: Lippau) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Hodonín.
Lipov telt 1565 inwoners (2008).
Archlebov · Blatnice pod Svatým Antonínkem · Blatnička · Bukovany · Bzenec · Čejč · Čejkovice · Čeložnice · Dambořice · Dolní Bojanovice · Domanín · Dražůvky · Dubňany · Hodonín · Hovorany · Hroznová Lhota · Hrubá Vrbka · Hýsly · Javorník · Ježov · Josefov · Karlín · Kelčany · Kněždub · Kostelec · Kozojídky · Kuželov · Kyjov · Labuty · Lipov · Louka · Lovčice · Lužice · Malá Vrbka · Mikulčice · Milotice · Moravany · Moravský Písek · Mouchnice · Mutěnice · Násedlovice · Nechvalín · Nenkovice · Nová Lhota · Nový Poddvorov · Ostrovánky · Petrov · Prušánky · Radějov · Ratíškovice · Rohatec · Skalka · Skoronice · Sobůlky · Starý Poddvorov · Stavěšice · Strážnice · Strážovice · Sudoměřice · Suchov · Svatobořice-Mistřín · Syrovín · Šardice · Tasov · Těmice · Terezín · Tvarožná Lhota · Uhřice · Vacenovice · Velká nad Veličkou · Veselí nad Moravou · Věteřov · Vlkoš · Vnorovy · Vracov · Vřesovice · Žádovice · Žarošice · Ždánice · Želetice · Žeravice · Žeraviny
# Nigramma

Nigramma is een geslacht van vlinders van de familie Uilen (Noctuidae), uit de onderfamilie Stictopterinae.

## Soorten

* N. acutipennis Robinson, 1975
* N. albicans Pagenstecher, 1900
* N. dialeuca Hampson, 1905
* N. elongata Hulstaert, 1924
* N. firmamentum Berio, 1973
* N. lapidaria Walker, 1864
* N. lignea Wileman & South, 1920
* N. longipennis Hampson, 1912
* N. lophophora Hampson, 1912
* N. malgassica Kenrick, 1917
* N. melanosticta Wileman & West, 1928
* N. perlignealis Walker, 1863
* N. perstrialis Hampson, 1918
* N. polymorpha Hampson, 1905
* N. purpurascens Bethune-Baker, 1906
* N. pyraloides Walker, 1864
* N. quadratifera Walker, 1863
* N. rotundipennis Robinson, 1975
* N. rubripictalis Hampson, 1918
* N. subfasciata Walker, 1865
* N. todara Hampson, 1912
# Pianoconcert nr. 3 (Kabalevski)

Het Pianoconcert nr. 3 in D majeur, opus is een in 1952 gecomponeerd werk van de Russische componist Dmitri Kabalevski. Hij droeg het in 1952 geschreven pianoconcert op aan "de jeugdige muzikanten van de Sovjet-Unie.
Het concert bestaat uit drie delen:
* Allegro molto
* Andante con moto
* Presto

## Geschiedenis

Kabalevski schreef drie concerten voor de "jeugdige Sovjetmuzikanten"; zijn vioolconcert, zijn eerste celloconcert en dit derde pianoconcert. Hij wilde voor de jeugdige muzikant wat prettigere muziek schrijven dan de indertijd gangbare klassiekers in de Sovjet.

## Het concert

Het Allegro molto opent met een dramatische trompetfanfare gevolgd door een wervelende melodie van de piano die een aardig vleugje weg heeft van de grote pianoconcerten van Tsjaikovski en Rachmaninov. Een cadenza volgt. Hierna keert het openingsthema terug waarna het Allegro molto eindigt in de fanfare waarmee zij begon.
Het Andante con moto begint in g mineur in een veel minder vriendelijke ambiance met pizzicato van de strijkers waarover de piano een melodie in octaven speelt. Een snellere glinsterende melodie staat centraal in het tweede deel. Deze melodie doorloopt verschillende majeur toonsoorten alvorens zich het openingsthema in g mineur zich weer aandoet die deze keer forte door het orkest bijgestaan wordt. Het rustige karakter keer weer terug om het Andante con moto af te sluiten.
Een demonisch Presto doet zich nu aan die met een daverende snelheid zich voortzet. Het rappe karakter wordt alleen even onderbroken voor een kleine mars. Tegen het einde speelt de pianist tezamen met het orkest een zwepende romantische melodie die geciteerd wordt uit het Allegro molto. Een vlug coda uit het derde deel volgt waarmee het concert ten einde is.
# Nepticula eurydesma

Nepticula eurydesma is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Meyrick.
# Chrysosyrphus

Chrysosyrphus is een vliegengeslacht uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae).

## Soorten

* C. alaskensis (Shannon, 1922)
* C. bigelowi (Curran, 1926)
* C. canadensis (Curran, 1933)
* C. chilosioides (Shannon, 1922)
* C. ithaca (Shannon, 1925)
* C. latus (Loew, 1863)
* C. nasutus (Zetterstedt, 1838)
* C. niger (Zetterstedt, 1843)
* C. nigripennis (Williston, 1882)
* C. versipellis (Williston, 1887)
# Neocollyris pseudospeciosa

Neocollyris pseudospeciosa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Horn.
# Stemonyphantes menyuanensis

Stemonyphantes menyuanensis is een spinnensoort uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae). De soort komt voor in China.
# Logische nor

Logische nor (not or, in het Nederlands nof of niet of) is een booleaanse operator die als resultaat het inverse geeft van de logische or. Dit betekent dat p nor q enkel WAAR is, wanneer noch p noch q waar is, anders is het resultaat ONWAAR.
De NOR-operator is ook bekend als webb-operatie of peircebewerking, genoemd naar Charles Sanders Peirce, die aantoonde dat elke logische operatie uitgedrukt kan worden in termen van de logische NOR. De logische NOR kan op zichzelf gebruikt worden, zonder enig andere logische operator, om een logisch formeel systeem te vormen.
Een gebruikelijke notatie voor p NOR q is $p\downarrow q$ of ${\overline {p+q}}$, waarin het symbool $+$ OF betekent, en de lijn boven de expressie betekent NIET, de logische negatie van de expressie.
De computer die gebruikt werd in het ruimteschip dat voor het eerst mensen naar de maan bracht, de Apollo Guidance Computer, was volledig gebouwd uit NOR-poorten met drie ingangen.

## Etymologie

Het woord nor lijkt een kunstmatige samenstelling uit n (voor de ontkenning) en or. Het is echter, in tegenstelling tot nand, in de Engelse taal een bestaand woord.
Het Nederlandse nof is wél een kunstmatige samenstelling, het juiste Nederlandse woord zou noch moeten zijn.

## Definitie

De logische NOR met twee ingangen wordt vaak door een waarheidstabel beschreven:
| P | Q | P nor Q |
| T | T | F |
| T | F | F |
| F | T | F |
| F | F | T |
NOR heeft als interessante eigenschap dat alle andere logische operatoren kunnen uitgedrukt worden in functie van de NOR bewerking:
De logische NOR $\downarrow$ is de negatie van de disjunctie:
| $P\downarrow Q$ | $\Leftrightarrow$ | $\neg (P\lor Q)$ |
| | $\Leftrightarrow$ | $\neg$ |
Uitgedrukt in termen van NOR $\downarrow$ worden de gebruikelijke operators van propositielogica beschreven als:
| $\neg P$ | $\Leftrightarrow$ | $P\downarrow P$ |
| $\neg$ | $\Leftrightarrow$ | |
| $P\rightarrow Q$ | $\Leftrightarrow$ | ${\Big(P\downarrow P)\downarrow Q{\Big )}$ | $\downarrow$ | ${\Big(P\downarrow P)\downarrow Q{\Big )}$ |
| | $\Leftrightarrow$ | | $\downarrow$ | |
| $P\land Q$ | $\Leftrightarrow$ | $(P\downarrow P)$ | $\downarrow$ | $(Q\downarrow Q)$ |
| | $\Leftrightarrow$ | | $\downarrow$ | |
| $P\lor Q$ | $\Leftrightarrow$ | $(P\downarrow Q)$ | $\downarrow$ | $(P\downarrow Q)$ |
| | $\Leftrightarrow$ | | $\downarrow$ | |
De logische nand operator bezit dezelfde eigenschap om de andere logische operaties uit te drukken.
# Nigramma acutipennis

Nigramma acutipennis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Robinson.
# Pianoconcert nr. 3 (Saint-Saëns)

Het Pianoconcert nr. 3 in Es majeur, opus 29 is een compositie van de Franse componist Camille Saint-Saëns geschreven in 1869.
Het pianoconcert bestaat uit drie delen:
* Moderato - più mosso (allegro maestoso)
* Andante
* Allegro non troppo

## Geschiedenis

Saint-Saëns droeg dit werk op aan de pianiste Elie-Myriam Delaborde. Van Saint-Saëns' vijf pianoconcerten volgt deze het meest de klassieke Weense concertvorm. Kort na voltooiing gaf Saint-Saëns de première in het Leipzig Gewandhaus. Critici schaarden Saint-Saëns tussen de meer progressieve componisten van die tijd als Liszt, Berlioz en Wagner voor wie toen nog weinig lovende woorden te over waren. In Parijs gooide zijn derde pianoconcert evenmin hoge ogen. Het duurde tien jaar voordat het werk aan populariteit inwon. Het werk bleef echter in de schaduw van Saint-Saëns' populairdere tweede pianoconcert

## Het pianoconcert

Saint-Saëns gaf zelf eens te kennen dat de opening van het concert was beïnvloed door het geluid van een stromende rivier. Golvende passages van de piano begeleiden de aankondiging van het hoofdthema door het orkest. Het Moderato - più mosso (allegro maestoso) is overduidelijk in verschillende passages verdeeld. Na de opening volgt een lyrische ontwikkeling van thema 's. Na een flamboyante cadenza volgt een tweede thema uit het più mosso gespeeld door het orkest. Het eerste deel wordt afgesloten met een conflict tussen orkest en piano.
Het Andante begint met chromatische akkoorden welke niet zo goed vielen bij de bezoekers van de première. Het tweede deel is veel lieflijker dan de andere twee delen. De openingsakkoorden voeren tot een hymneachtig thema voor de strijkers, welke later wordt gedeeld met de houtblazers en de piano. Een contrasterend thema volgt voor de strijkers en piano. Zonder pauze rolt de finale van het tweede deel over in het derde.
Het derde deel is zeer levendig. De piano gaat het hele klavier over in een opbouwend thema. Dit thema lost op in een lyrisch tweede thema. Saint-Saëns herhaalt het voorgaande, maar werkt het nog wat uit. Een herhaling volgt. In het Allegro non troppo zijn zelfs muzikale verwijzingen opgenomen naar papegaaien en kaketoes. Deze vogels werden namelijk gehouden door Delaborde, aan wie het concert was opgedragen.
# Neolasioptera neofusca

Neolasioptera neofusca is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Felt.
# Cilinderkop

De cilinderkop is onderdeel van een verbrandingsmotor. Hij zit boven op het cilinderblok en sluit de cilinders af.
De koppakking bevindt zich tussen de cilinderkop en het motorblok en zorgt voor een hermetische afdichting tussen beide.
Bij een kopklepmotor maken de uitsparingen in de cilinderkop onderdeel uit van de verbrandingskamers.
Bij viertaktmotoren van dit type bevat de kop ook de kleppen en het mechanisme om deze op het juiste moment te openen en te sluiten. Vandaag de dag zijn zulke motoren daartoe uitgerust met een zogenaamde 'bovenliggende' nokkenas, die zich eveneens in de kop bevindt.
Bij de benzinemotor (mengselmotor, Ottomotor) heeft de cilinderkop openingen waarin de bougies worden geschroefd (bougiegaten).
In de oudere zijklepmotor maakten de kleppen en het bijbehorende mechaniek deel uit van het motorblok, waardoor de cilinderkop niet meer dan een vlakke plaat was, in het Engels: flathead. In de beginjaren van de verbrandingsmotor was dit type erg populair vanwege de eenvoudige fabricage en het onderhoudsgemak. Een nadeel was dat de luchtinlaat nogal inefficiënt was.
Een belangrijk constructief verschil is er tussen 'reverse flow' en 'cross flow' cilinderkoppen. Bij de eerste bevinden het in- en uitlaatspruitstuk zich aan dezelfde kant. Bij de tweede - modernere - versie is dit links en rechts. Daardoor stroomt de lucht als het ware 'dwars' door de kop Aan de ene kant komt de lucht, gemengd met brandstof binnen en aan de andere kant stroomt deze als uitlaatgas weer uit.
# Kantküla (Vinni)

Kantküla (Duits: Kantküll) is een plaats in de Estlandse gemeente Vinni, provincie Lääne-Virumaa. De plaats heeft 56 inwoners (2021) en heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Kantküla ligt in het heuvelland van Pandivere, een karstplateau, dat een afwisselend landschap met akkers en bossen biedt. Het is ook een waterwingebied. Bij Kantküla liggen de meertjes Kantküla Mustjärv (5,1 hectare) en Udujärv (2,5 hectare). De dichtstbijzijnde grotere plaats is Viru-Jaagupi op 5 km afstand.

## Geschiedenis

Kantküla wordt al in 1241 genoemd in het Grondboek van Waldemar. Het dorp behoorde tot het landgoed van Rägavere in de gemeente Rakvere vald, maar tot de parochie van de kerk in Viru-Jaagupi. Tussen 1992 en 2017 hoorde het dorp bij de gemeente Rägavere, sinds 2017 bij de gemeente Vinni.

## Externe link

* (et) Informatie over Kantküla
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
# Neolarra ute

Neolarra ute is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Griswold & Parker.
# Stemonyphantes conspersus

Stemonyphantes conspersus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Stemonyphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Ludwig Carl Christian Koch.
# Little Barningham

Little Barningham is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Norfolk, in het Engelse graafschap Norfolk met 111 inwoners.
# Nigorella aethiopica

Nigorella aethiopica is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Nigorella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Wanda Wesołowska & Tomasiewicz.