OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# DSLAM

Een Digital Subscriber Line Access Multiplexer (DSLAM) is een chassis met xDSL-modems (bijvoorbeeld ADSL-modems ) die alle signalen van de individuele klant-aansluitingen (local loop) aggregeert in een uplink naar het Core-netwerk. Dat kan een ATM-uplink of een Ethernet-uplink zijn. De local loop (ook wel last mile genoemd) is het stuk netwerk dat ligt tussen de CPE (Customer Premises Equipment, router/modem bij de klant) en de DSLAM. Met de introductie eind jaren negentig, stonden de DSLAMs altijd in de gebouwen waar ook de traditionele telefooncentrales waren gehuisvest (Central Office). Om hogere snelheden over DSL te kunnen halen, staan de DSLAMs steeds meer in actieve straatkasten, dichter bij de eindpunten. Daarmee wordt de local loop effectief korter.
Bij de DSLAM komen alle xDSL-aansluitingen binnen op een xDSL-modembank met splitters. Die splitters zorgen (voor zover nog nodig) voor scheiding van het traditionele telefonie-signaal (lage frequenties) en het data-verkeer (hoge frequenties). De verbindingen met het data-verkeer worden in de DSLAM gemultiplext, waar ze per lijnkaartmodule gemonteerd zitten.
Meerdere aansluitingen delen een modemkaart en gaan via de DSLAM het achterliggende (ATM of Ethernet) netwerk op. Als de DSLAM is gekoppeld aan een ATM-switch met NRP dan wordt tussen de DSLAM en de ATM-switch het verkeer van de individuele aansluitingen op basis van PPPoA vervoerd. In geval van een Ethernet-switch is die verbinding gebaseerd op PPPoE. Vaak staan de DSLAM en de switch fysiek vlak naast elkaar worden de kabels worden in een "glasla" aan elkaar gekoppeld. Vanaf de switch achter de DSLAM ligt de verbinding naar de ISP. Die heeft ook weer routers staan om de TCP/IP-data verder het internet over te sturen.
In de DSLAM wordt alles wat met de configuratie te maken heeft vastgesteld in modemprofielen. Zo ook de snelheid. Binnen de grenzen van de aansluiting kan de access provider het modemprofiel wijzigen om de klant bijvoorbeeld een hogere of lagere snelheid te bieden. Dit wordt gewoonlijk geregeld op afstand, zodat de modemprofielen makkelijk te beheren zijn.
# DSK Bank

DSK Bank (Bulgaars: Банка ДСК) is een grote commerciële bank in Sofia, Bulgarije.
Voorheen heette deze bank Държавна спестовна каса (Darzjavna Spestovna Kasa, Spaarbank van de staat). Sinds 2003 is de Hongaarse OTP Groep volledig eigenaar.

## Externe link

* (en) (bg) Officiële website
* ↑ (en) DSK bank bij thebanks.eu
# David Yelldell

David Yelldell (Stuttgart, 1 oktober 1981) is een Amerikaans-Duits voormalig voetballer, die dienstdeed als doelman. Het grootste gedeelte van zijn carrière was hij actief in Duitsland, waar hij voornamelijk speelde voor Stuttgarter Kickers, TuS Koblenz en MSV Duisburg. Yelldell maakte in 2011 zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten, wat zijn enige interlandoptreden bleek te zijn.

## Clubcarrière

Yelldell doorliep de jeugdopleiding bij VfL Waiblingen en SG Backnang, voordat hij in 2002 de overstap maakte naar Stuttgarter Kickers. Bij die club speelde hij één seizoen in het tweede elftal, totdat hij werd overgenomen door het Engelse Blackburn Rovers. Die club verhuurde hem in 2005 aan Brighton & Hove Albion. Ondanks drie duels daar, kon hij de clubleiding van Blackburn niet overtuigen en Stuttgarter Kickers besloot Yelldell terug te halen. Gedurende drie seizoenen was de Amerikaan eerste keus onder de lat bij die club, waarna hij trok naar TuS Koblenz. Voor het seizoen 2010/11 tekende de doelman een contract bij MSV Duisburg. Na een seizoen goede prestaties, werd hij in 2011 overgenomen door de subtopper Bayer Leverkusen. In Leverkusen was Yelldell in zijn eerste drie seizoenen reserve voor de positie van doelman, zonder dat hij daadwerkelijk in hoefde te vallen. Uiteindelijk speelde hij slechts één competitiewedstrijd en één bekerduel voor Leverkusen. In 2016 verkaste de Amerikaan naar Sonnenhof Großaspach. Na een jaar zette de doelman een punt achter zijn carrière om keeperstrainer te worden bij Sonnenhof.

## Interlandcarrière

Yelldell werd in 2011 opgeroepen voor het voetbalelftal van de Verenigde Staten, voor een interland tegen Argentinië. Drie dagen later speelde de doelman zijn eerste wedstrijd voor het team, toen hij Marcus Hahnemann verving in een duel tegen Paraguay.
Interlands van David Yelldell voor  Verenigde Staten :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| Als speler bij MSV Duisburg ||||||
| 1 | 29 maart 2011 | Verenigde Staten – Paraguay | 0 – 1 | Vriendschappelijk | |
# Dani Felber

Dani Felber (Münsterlingen, 10 februari 1972) is een Zwitserse jazz-trompettist, bugelist, bigband-leider, componist en arrangeur.
Felber studeerde in 2001 af aan de Swiss Jazz School. Tijdens zijn studie was hij lid van de Swiss Jazz School Big Band onder leiding van Bert Joris. Met deze band begeleidde hij gastmusici als Bob Mintzer, John Lewis, Johnny Griffin, Jimmy Heath, Phil Woods, Franco Ambrosetti, Clark Terry en de New York Voices tijdens verschillende jazzfestivals in Europa en Amerika. In 1998 begeleidde hij in deze groep Clark Terry in New York en Washington. In 2000 speelde hij in de bigband van Peter Herbolzheimer als begeleider van Benny Golson, in Frauenfeld.
Sinds 2001 is hij actief met verschillende groepen: een kwartet, een orkest en een bigband. Als bandleider is hij vooral beïnvloed door Count Basie. Hij begeleidde onder andere Al Porcino, Carmen Bradford, Lyambiko, Paul Kuhn, Bill Ramsey en Joe Haider. Als solist is hij wel vergeleken met Clark Terry en Chuck Mangione, terwijl hij als componist en arrangeur beïnvloed is door Frank Foster en Sal Nistico. Voor zijn bigband heeft hij vele tientallen nummers geschreven.
Felber heeft tien albums op zijn naam staan (2015), die hij zelf produceerde. In 2015 richtte hij een eigen platenlabel op, Dani Felber Records.
De Zwitser heeft verschillende prijzen ontvangen: een prijs van de International Association of Jazz Education (1998), een Swiss Jazz Award (2010) en een Rotary Kultur Preis (2012). In 2008 werd hij Ambassador of Big Band Music en werd hij opgenomen in de Big Band Hall of Fame in Florida.

## Discografie

* Music Was My First Love(met zijn Bigband), 2001
* In A Mellow Tone(met zijn Bigband), 2002
* Dani Felber meets Hazy Osterwald(met zijn Bigband), 2003
* Swing Is In(met zijn Bigband), 2005
* Sweet Breeze(met zijn Bigband), 2009
* Sinas Dream (met zijn kwartet), 2010
* More Than Just Friends(met zijn Bigband), 2010
* That's My Life (met zijn orkest), 2011
* Thank You, Fos! (opgedragen aan Frank Foster)(met zijn Bigband), 2012
* Live at Langenthal'(met zijn Bigband), 2014
* Portrait of Dani'(met zijn Bigband, orkest,kwartet), 2015
# Danny Oakes

Danny Oakes (Santa Barbara, Californië, 18 juli 1911 - 13 januari 2007) was een Amerikaans autocoureur. In 1953 en 1954 schreef hij zich in voor de Indianapolis 500, die allebei ook onderdeel uitmaakten van het Formule 1-kampioenschap. Voor beide races wist hij zich echter niet te kwalificeren. In 1996 werd hij geïntroduceerd in de National Midget Auto Racing Hall of Fame.
# Dactylispa malgachica

Dactylispa malgachica is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1962 gepubliceerd door Uhmann.
# Dactylispa major

Dactylispa major is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1936 gepubliceerd door Uhmann.
# Daemon quadrinotatus

Daemon quadrinotatus is een keversoort uit de familie Ptilodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Pic.
# Daemon subelongatus

Daemon subelongatus is een keversoort uit de familie Ptilodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Pic.
# Dar Othman

Dar Othman (Arabisch: دار عثمان) is een paleis in de medina van Tunis. Het paleis bevindt zich in het zuidelijke deel van de medina, in de buurt van het paleis Dar Ben Abdallah.

## Historie

Het paleis is gebouwd door Othman Dey aan het einde van de 16e eeuw (rond 1595). Vervolgens heeft hij hier geresideerd tot aan zijn dood in 1610. In later tijd hebben er ook Hussein Bey en Ibd Mahmud er gewoond. Tijdens de eerste helft van de 19e eeuw werd het paleis door Hussein II ibn Mahmud veranderd in een opslagplaats, waarin de voorraden van militairen uit de naburige kazernes werden opgeslagen. Zo kreeg het paleis de benaming Dar Al Oula, wat "voorraadhuis" betekent. Uiteindelijk werd het paleis in 1936 geclassificeerd als een historisch monument.

## Architectuur

De zwart en wit marmeren façade van het gebouw bestaat uit twee lateien en wordt bekroond met een houten luifel. De twee lateien worden van elkaar gescheiden door een spitse hoefijzerboog. In het onderste deel van de façade bevindt zich de eigenlijke deur, met daarop drie kloppers en versierd met motieven van spijkerwerk. Het onderste deel wordt geflankeerd door twee marmeren zuilen met daarop een kapiteel in Andalusische stijl, terwijl de kapitelen van de twee zuilen die het bovenste deel flankeren in Hafsidische stijl zijn.
Achter de toegangsdeur bevindt zich de driba, een vierkante vestibule. In deze ruimte werden bezoekers ontvangen. De vloer is geplaveid met Kadhal-tegels en tegen de muren staan stenen banken. De muren zijn versierd met zowel stucwerk als keramisch tegelwerk, met daarin geometrische en plantdecoraties in Andalusische stijl. Het plafond is gemaakt van houten balken en stijgt trapsgewijze van beneden naar boven. De vestibule leidt naar een patio die maar twee zuilengangen heeft, in tegenstelling tot de overige paleizen in de medina die vier zuilengangen hebben. In de patio is een tuin met planten en kleine bomen. De binnenplaats wordt omringd door vier T-vormige kamers, met elk twee alkoven.

## Afbeeldingen

* Façade
* Vestibule
* Patio
* Zuilengang
* Tuin
* ↑ (fr) Dâr ‘Uthmân Qantara Patrimoine Méditerranéen
* ↑ (en) Elżbieta Lisowscy, Andrzej Lisowscy, Dar Othman DK Eyewitness Travel Guide: Tunisia. Gearchiveerd op 21 juni 2023.
* ↑ (fr) Dar Othman Dey Commune-Tunis
* ↑ (en) Dar ‘Uthman Discover Islamic Art. Gearchiveerd op 15 september 2016.
# David Andersson

David Andersson (Vänersnäs, 23 februari 1994) is een Zweedse langebaanschaatser.
In het seizoen 2011/2012 liet Andersson zich zien op de juniorenwedstrijden. Hij won zilver in de eindstand van de wereldbeker schaatsen junioren 2011/2012 over 3000/5000 meter, werd tiende op de 1500 meter op de wereldkampioenschappen schaatsen junioren 2012 en vierde op de 5000 meter. Ook werd hij vierde in het allroundklassement.
Zijn debuut bij de senioren maakte hij op 11 januari 2013 in Thialf met een achttiende plaats op de Europese kampioenschappen schaatsen 2013. Bij de Europese kampioenschappen schaatsen 2014 in Hamar won hij een plekje en werd zeventiende. Andersson laat zich verder vooral zien op de 1500 meter, zo mocht hij meedoen aan de wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2013 - 1500 meter mannen waar hij 23e werd. Op de Olympische Spelen in Sotsji was hij de enige Zweedse schaatser en eindigde hij als 38ste op zowel de 1000 m als de 1500 m.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 35,45 | 8 december 2017 | Salt Lake City |
| 1000 meter | 1.09,06 | 10 december 2017 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.45,61 | 20 november 2013 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.51,44 | 9 december 2012 | Inzell |
| 5000 meter | 6.40,16 | 24 november 2012 | Kolomna |
| 10.000 meter | 14.55,48 | 17 december 2011 | Göteborg |

## Resultaten

| Jaar | EK Sprint | EK Allround | WK Afstanden | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 2012 | | | | | 4e (7e, 6e, 8e, 4e) |
| 2013 | | NC18 | 23e 1500m | | NC25 (15e, 17e, 10e, -) 5e Achtervolging |
| 2014 | | NC17 | | 38e 1000m 38e 1500m | |
| 2015 | | NC19 | | | |
| 2016 | | | 12e 1500m | | |
| 2017 | NS4 | | | | |
* (sv) Kenth Borgström, ÅKARBIOGRAFIER David Andersson. Svenska Skridskoförbundet (12 januari 2014). Geraadpleegd op 23 januari 2014.
* (en) Profiel van David Andersson Speedskatingresults.com
* (de) Profiel van David Andersson SpeedSkatingNews.info
# De Cock en de zoete wraak

De Cock en de zoete wraak is het negenenzeventigste deel van de Nederlandse detectiveserie De Cock geschreven door Peter Römer.
Römer bewerkte voor dit maal geen televisiescript van Baantjer. Römer baseerde het boek op de langlopende verhaallijn rond receptioniste Hetty, in de serie gespeeld door Anniek Pheifer in het eerste seizoen van de televisieserie Grijpstra & De Gier uit 2004, waarvoor hij de scripts schreef. In het boek heeft Römer het verhaal echter ingekort, naar een afgerond verhaal met een duidelijk start- en eindpunt. Zo veranderde hij de rol van Hetty, die in de serie al langere tijd verbonden was aan het politiebureau en een geschiedenis kende met Grijpstra en De Gier, naar een nieuwe vlam van rechercheur Dick Vledder. Römer herschreef het verhaal verder in de stijl van Appie Baantjer en diens karakters.

## Plot

Op een novemberochtend wordt voor de deur van een bovenhuis aan de Albert Cuypstraat het lichaam van Dries Landman aangetroffen. De man is doodgeschoten. Een dag daarvoor had rechercheur De Cock van commissaris Buitendam vernomen dat hij na 9 jaar zou worden vrijgelaten uit de gevangenis. De Cock start een groot onderzoek en komt tot de conclusie dat een vriendin van collega Dick Vledder betrokken is bij de moord. Ook haar zus komt in beeld en de broer van het slachtoffer van Dries Landman. Terwijl De Cock een stevige griep doormaakt probeert hij koste wat het kost Dick Vledder buiten beeld van de leidinggevenden te houden. Uiteindelijk geeft het beeld van vier kaartspelers bij Smalle Lowietje de grijze rechercheur de oplossing van de moord. Mevrouw De Cock krijgt in het slotgesprek als enige uitleg over de 4e verdachte, die de dader blijkt te zijn.
# De Klomp (Gelderland)

De Klomp is een kleine woonkern in de gemeente Ede, in de Nederlandse provincie Gelderland, tegen de grens van de Utrechtse gemeente Veenendaal aan. De Klomp ligt aan de oude rijksweg Utrecht - Arnhem (N224) en iets ten noorden ligt het dorp Ederveen. In 2023 had De Klomp 490 inwoners, waarvan de ene helft in het dorp woont en de andere helft in het buitengebied.
Het bekendst is het station, genaamd Veenendaal-De Klomp, gelegen aan het spoortraject Utrecht - Arnhem.
Sinds december 2012 is De Klomp afgesloten voor doorgaand autoverkeer. Dat wordt nu via de rondweg van Veenendaal langs De Klomp heen vanaf Rondweg Oost tot het station en daarna door naar het Veenendaalse industrieterrein "de Batterijen" geleid.
# De Vlijt (Koudum)

De molen De Vlijt staat aan de Molenbuurt in Koudum (gemeente Súdwest-Fryslân).
De molen werd oorspronkelijk in de 18e eeuw gebouwd als poldermolen te Oppenhuizen. In 1986 werd de molen verplaatst naar zijn huidige locatie en verbouwd tot een korenstellingmolen, type spinnenkop. Constructie: de romp van de ondertoren is gedekt met dakpannen. Kap gedekt met houten delen en geheel geteerd, met een vlucht van 16,40 m. De molen is maalvaardig en het malen van graan gebeurt op vrijwillige basis.
De molen is in het beheer van de Molenstichting Súdwest-Fryslân.
# De Reit (Tilburg)

De Reit is een woonwijk in Tilburg in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De wijk ligt ten westen van het centrum in stadsdeel Tilburg West en werd vanaf 1958 ontwikkeld.
De wijk wordt in het noorden begrensd door de spoorlijn Breda - Eindhoven, in het oosten door de Ringbaan-West, in het zuiden door de Bredaseweg en in het westen door de Warandelaan. Ten noorden van De Reit ligt de wijk Het Zand, ten oosten de wijk Noordhoek, ten zuiden de wijken Zorgvliet en Blaak en ten westen het park De Oude Warande.
Aan de noordzijde van de wijk ligt het station Tilburg Universiteit. In het westen van de wijk is de Tilburg University gevestigd. Midden in de wijk staat de Maranathakerk en meer naar het oosten de Opstandingskerk. In het zuidwesten van de wijk ligt de Joodse begraafplaats.
* De Reit
* PDOK Openbare Dienstverlening op de Kaart
# De Rembrandtvervalsing

De Rembrandtvervalsing is een hoorspel van Edward J. Mason. The Rembrandt Touch werd op 7 augustus 1962 door de BBC uitgezonden in een serie, getiteld Guilty Party (Wie is de dader?). M. Perquin vertaalde het en de TROS zond het uit op zondag 16 januari 1972. De regisseur was Harry Bronk. Het hoorspel duurde 25 minuten.

## Rolbezetting

* Jan Borkus (Joe)
* Paul van der Lek (Galloway)
* Dogi Rugani (Lady Polderra)
* Bert Dijkstra (Sean Polderra)
* Huib Orizand (Sir George Kirkland)
* Jos van Turenhout (Porgess, de butler)
* Frans Somers (Professor Parr)

## Inhoud

In het huis van een adellijke dame hangt een echte Rembrandt. De dame is echter niet al te gefortuneerd en daarom stelt ze haar landgoed is ter bezichtiging open. Wie de poort openzet, haalt echter ook het kwaad binnen. De boze vertoont zich in de gedaante van een museumbeheerder die prompt verklaart dat het pronkjuweel een vervalsing is. Toevallig zijn een detective en een inspecteur van de partij. Zij stellen onmiddellijk de vraag: “Wie heeft de brave lady deze kool gestoofd? Wie stal het echte doek?” en het antwoord volgt haast even vlug…
# De Rentmeester

De Rentmeester (Fries: De Rintmaster) is een poldermolen nabij het Friese dorp Menaldum.

## Beschrijving

De Rentmeester werd in 1833 gebouwd voor de bemaling van de voormalige Noorderpolder bij Dronrijp. Nadat de molen daar als gevolg van de komst van een dieselmotor zijn functie had verloren, raakte hij in vervallen toestand. In 1981/1982 werd hij overgebracht naar zijn huidige locatie, ruim een halve kilometer ten zuidoosten van Menaldum nabij de Menaldumervaart, waar tot 1969 de door brand verwoeste Kooimolen stond. Daar werd De Rentmeester gerestaureerd en opnieuw maalvaardig gemaakt. Sindsdien bemaalt de molen op vrijwillige basis de Zuidoosterpolder. In 1995 werd hij voor het laatst gerestaureerd. Het uiteinde van de wipstok van de molen is versierd met een eenhoorn. De Rentmeester, die eigendom is van de Stichting Molens in Menaldumadeel, kan op afspraak worden bezichtigd.
# Daviess County (Missouri)

Daviess County is een county in de Amerikaanse staat Missouri.
De county heeft een landoppervlakte van 1.468 km² en telt 8.016 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Gallatin.
# De Onrust (Oude Pekela)

De Onrust is een korenmolen in Oude Pekela in de provincie Groningen.
De molen werd in 1850 als koren- en pelmolen gebouwd, van het pelwerk zijn alleen enkele restanten overgebleven. De molen is als sinds 1956 gemeentelijk eigendom eerst van de gemeente Oude Pekela, sinds de gemeentelijk herindeling van 1990 van de gemeente Pekela. De molen is enkele malen gerestaureerd en regelmatig op vrijwillige basis in bedrijf dankzij enkele vrijwillige molenaars, waaronder een instructrice van het Gilde van Molenaars en haar leerlingen. De molen heeft vroeger zelfzwichting op een roede gehad, maar de 21 meter lange roeden zijn thans weer met het Oudhollands wieksysteem met zeilen uitgerust.
De vangstok is beschilderd met prinsjeswerk.
# Davis Cup 1956

In 1956 werd het toernooi om de Davis Cup voor de 45e keer gehouden. De Davis Cup is het meest prestigieuze tennistoernooi voor landen dat sinds 1900 elk jaar wordt georganiseerd.
Australië won voor de 13e keer de Davis Cup door in de finale de Verenigde Staten met 5-0 te verslaan.
De deelnemers strijden in drie verschillende regionale zones tegen elkaar. De winnaar van elke zone speelt het interzonaal toernooi. De winnaar daarvan speelt tegen de regerend kampioen om de Davis Cup.

## Finale

Australië - Verenigde Staten 5-0 (Adelaide, Australië, 26-28 december)

## Interzonaal Toernooi

| halve finale 29 september - 1 oktober | halve finale 29 september - 1 oktober | finale 14-16 december | finale 14-16 december |
| India | |
| bye | | in Australië | in Australië |
| | | Verenigde Staten | 4 |
| | | India | 1 |
| Verenigde Staten | 4 |
| Italië | 1 |
Eerst genoemd team speelt thuis

## België

België speelt in de Europese zone.
| datum | tegenstander | uitslag | locatie | groep | ronde | winst/verlies |
| 03-06-1956 | Zweden | 1-4 | thuis | EUR udt | kwartfinale | v |
| 13-05-1956 | Spanje | 4-1 | uit | EUR udt | 2e ronde | w |
België bereikte de kwartfinale van de Europese zone.

## Nederland

Nederland speelt in de Europese zone.
| datum | tegenstander | uitslag | locatie | groep | ronde | winst/verlies |
| 13-05-1956 | Chili | 0-5 | thuis | EUR udt | 2e ronde | v |
| 29-04-1956 | Turkije | 5-0 | uit | EUR udt | 1e ronde | w |
Nederland bereikte de tweede ronde van de Europese zone.
| niveau 1 | niveau 2 | niveau 3 | niveau 4 | niveau 5 |
Algemeen · Opzet · Finales · Winnaars België · Nederland · Aruba · Nederlandse Antillen
1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2021 · 2022 · 2023 · 2024
* Officiële site Davis Cup
# De Salamander

De Salamander is een houtzaagmolen in de Nederlandse plaats Leidschendam. De molen is in 1777 gebouwd als vervanger voor een uitgebrande voorganger uit de zeventiende eeuw. Hij is tot 1953 in bedrijf geweest. De draaiende beweging van de molen wordt met behulp van aandrijfriemen naar het zaaggedeelte overgebracht, waar aan de krukas bevestigde luifelaars (soort drijfstangen) de twee zaagramen in beweging zetten. De Salamander heeft een krukas met vier krukken, maar er worden er maar twee van gebruikt. Hieraan zijn de twee zaagramen gekoppeld. Vanaf het einde van de 19e eeuw werd een stoommachine ingezet om ook bij windstilte te kunnen zagen. Deze stoommachine werd gestookt met afvalhout.
Begin jaren tachtig restte van de molen slechts een bouwval. In 1985 werd de Stichting Opbouw Salamander (S.O.S.) opgericht, die ervoor zorgde dat de molen werd gedemonteerd en opgeslagen. In 1989 werd De Salamander op een nieuwe locatie aan de Vliet herbouwd. Oorspronkelijk stond de zaagmolen een stukje van de Vliet af. Sinds 25 oktober 1995 is de molen weer in bedrijf, op vrijwillige basis. Naast de molen bevindt zich het zogenaamde balkengat in het water, waar de boomstammen liggen te wateren voordat ze gezaagd worden.
Tot 2004 had de zaaghal van de molen een bruine kleur, maar door de hoge warmte-absorptie scheurde de verf en daardoor had de molen veel onderhoud nodig. De zaaghal is nu in grijs overgeschilderd, een kleur die in het verleden ook voor De Salamander is gebruikt.
De molen is op woensdagmiddagen en op zaterdagen van 14:00 tot 16:00 te bezichtigen.

## Afbeeldingen

* Silhouet van de molen bij avond
* De molen met zeilen
* Januari 2008
* De zaagramen
# De Weg (boek)

De Weg is een sciencefictionroman geschreven door de Amerikaanse schrijver Cormac McCarthy en voor het eerst gepubliceerd in 2006. Het speelt zich af in een post-apocalyptische wereld waarin een vader en diens zoon een reis ondernemen naar het zuiden om te ontsnappen aan de snel naderende winter. Onderweg komen ze in aanvaring met de werkelijkheid: de wereld is vergaan en het enige wat nog rest zijn enkele kannibalen en mensen die trachten te overleven.
Het boek werd in 2007 bekroond met de Pulitzer Prize for Fiction en de James Tait Black Memorial Prize voor Fictie in 2006.

## Film

De Weg werd in 2010 verfilmd, met filmster Viggo Mortensen, vooral bekend voor zijn rol als Aragorn in The Lord of the Rings, in de hoofdrol. Ook Kodi Smit-McPhee was van de partij. Het grootste deel van de productie vond plaats in Louisiana, Oregon, en op enkele locaties in Pennsylvania.