OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kelme (wielerploeg)

Kelme is een voormalige Spaanse wielerploeg die bestond van 1980 tot 2006. De laatste jaren stond de ploeg bekend als Comunidad Valenciana.
Kelme, gesponsord door schoenenfabrikant Kelme, kwam in 1980 in het peloton en zou dat tot en met 2006 blijven. De ploeg die in haar beste dagen meedeed aan alle drie de Grote Ronden, stond bekend om haar aanvallende manier van rijden, waardoor ze bij veel wielerliefhebbers populair was. Er waren echter ook regelmatig financiële problemen, waardoor de ploeg haar betere renners naar andere ploegen zag vertrekken en uiteindelijk ophield te bestaan. Kelme haakte af als hoofdsponsor in 2003, bleef nog een jaar cosponsor, maar verdween in 2005 definitief van de truitjes. De ploeg stond in 2005 bekend als Comunidad Valenciana - Elche en in 2006 simpelweg als Comunidad Valenciana.
In 2005 en 2006 kwam Comunidad Valenciana uit in de continentale circuits van de UCI. Ploegleiders waren Vicente Belda en José Ignacio Labarta. Hoofdsponsor is de toeristische dienst van Valencia, een regio in het oosten van Spanje.
De meeste renners die voor de ploeg hebben gereden zijn Spanjaarden, maar daarnaast hebben er ook veel Colombianen bij Kelme op de loonlijst gestaan. Het grootste succes behaalde het team in 2000 toen Roberto Heras de Ronde van Spanje won. Met Fabio Parra (1988) en Fernando Escartín (1999) stond Kelme twee keer op het podium van de Ronde van Frankrijk.

## Doping

Aanvankelijk had Comunidad Valenciana een van de twee wildcards ontvangen voor de Ronde van Frankrijk 2006. Toen het Spaanse dopingschandaal eind mei 2006 echter losbarstte en bleek dat negen van de twintig renners van Comunidad Valenciana betrokken waren, trok de Tourdirectie de wildcard weer in.
# Łęczyca (gemeente)

De gemeente Łęczyca is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Łódź, in powiat Łęczycki.
De zetel van de gemeente is in Łęczyca.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 8621 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Łęczyca 150,8 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 85%
* bossen: 6%
De gemeente beslaat 19,48% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 8621 | 100 | 4352 | 50,5 | 4269 | 49,5 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 57,2 | 57,2 | 28,9 | 28,9 | 28,3 | 28,3 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1143,49 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Błonie, Borek, Borki, Borów, Bronno, Chrząstówek, Dąbie, Dobrogosty, Dzierzbiętów Duży, Dzierzbiętów Mały, Garbalin, Gawrony, Janków, Łęka-Kolonia, Kozuby, Krzepocin Drugi, Krzepocin Pierwszy, Leszcze, Leźnica Mała, Lubień, Łęka, Mikołajew, Piekacie, Prądzew, Pruszki, Siedlec, Siedlec-Kolonia, Siemszyce, Topola Katowa, Topola Królewska, Topola Szlachecka, Wąkczew, Wichrów, Wilczkowice (miejscowości: Wilczkowice Dolne, Wilczkowice Górne, Wilczkowice nad Szosą en Wilczkowice Średnie), Zawada, Zawada Górna, Zduny.

## Overige plaatsen

Gawronki, Karkosy, Liszki, Mniszki, Pilichy, Prusinowice, Szarowizna.

## Aangrenzende gemeenten

Daszyna, Góra Świętej Małgorzaty, Grabów, Łęczyca, Ozorków, Parzęczew, Świnice Warckie, Wartkowice, Witonia
# Vervoeropbrengst

Onder vervoeropbrengst in het stads- en streekvervoer worden alle inkomsten uit verkoop van nationale vervoerbewijzen, waaronder strippenkaarten en abonnementen verstaan.
Deze inkomsten worden verdeeld onder de vervoerders met een bepaalde verdeelsleutel, die tot stand komt dankzij het WROOV-onderzoek. De vervoeropbrengst wordt om deze reden ook weleens WROOV-opbrengst genoemd. Deze opbrengsten worden ook gebruikt om te berekenen hoeveel Rijksbijdrage voor dat gebied wordt ontvangen.
# Lex Trebonia

De lex Trebonia (55 v.Chr.), genoemd naar Gaius Trebonius, zorgde ervoor dat de consuls van dat jaar, Crassus en Pompeius, het beheer als proconsul over respectievelijk de provincies Syria en Hispania Citerior en Ulterior verkregen. Ook werd Julius Caesars termijn als gouverneur van Gallië en Illyrië verlengd. Na protesten in de Senaat werd een tweede wet, de lex Pompeia Licina aangenomen om deze besluiten te bekrachtigen.
* ↑ Cassius Dio - Romeinse geschiedenis (Historia Romana) 39.33.2 (Engelse vertaling)
* ↑ William Smith - Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology 1171: Trebonius 11: C.Trebonius
* ↑ Geoffrey Rudolph Elton - Studies in Tudor and Stuart Politics and Government: Papers and Reviews, blz. 10
# Asura modesta

Asura modesta is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Leech.
# Hydromanicus emeiensis

Hydromanicus emeiensis is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Leporinus pachyurus

Leporinus pachyurus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de kopstaanders (Anostomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Valenciennes.
* ↑ (en) Leporinus pachyurus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Leporinus pachyurus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Mesochorus masoni

Mesochorus masoni is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1971.
# Kiwaia schematica

Kiwaia schematica is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Meyrick.
# Škocjan

Škocjan kan verwijzen naar:
Gemeente in Slovenië:
Plaatsen in Slovenië
* Škocjan (Divača)
* Škocjan (Domžale)
* Škocjan (Grosuplje)
* Škocjan (Koper)
* Škocjan (Škocjan)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Škocjan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Velipojë

Velipojë ([vɛlipɔj(ə)]; bepaalde vorm: Velipoja) is na de gemeentelijke herinrichting van 2015 een deelgemeente (njësitë administrative përbërëse) van de Albanese stad (bashkia) Shkodër en telt 5000 inwoners (2011), een aantal dat 's zomers sterk stijgt door een toevloed van toeristen en extra arbeidskrachten. Het is gelegen aan de monding van de Bunë (Servisch: Bojana) in de Adriatische Zee, 23 kilometer zuidelijk van prefectuurshoofdstad Shkodër.

## Geografie

Velipojë heeft een oppervlakte van 72,4 vierkante kilometer groot en ligt direct tegen de door de Bunë gevormde grens met Montenegro, aan de noordrand van de Dringolf. Het dorp is omgeven door lagunes en wordt in het oosten van de badplaats Shëngjin gescheiden door een heuvelrug. Afgezien van Montenegro en de Dringolf grenst de Velipojë aan Dajç in het noorden, Bushat in het noordoosten en de prefectuur Lezhë in het oosten.

### Kernen

Naast Velipojë zelf behoren tot de deelgemeente nog acht dorpen: Baks-Rrjoll, Baks i Ri, Ças, Gomsiqe, Luarzë, Mali Kolaj, Pulaj en Reç i Ri.

## Economie en toerisme

Velipojë is een populaire badplaats zowel voor dagjestoeristen uit de directe omgeving als voor vakantiegangers uit heel Albanië en Kosovo. Het circa 10 km lange zandstrand is een van de langste van het land.
Het toerisme heeft Velipojë veel investeringen en nieuwe bebouwing opgeleverd. Zo werd in 2007 de weg naar Shkodër vernieuwd en doorgetrokken. Naast van het toerisme leeft de stad voornamelijk van de landbouw.

## Sport

Voetbalclub KS Ada Velipojë, die uitkomt in de Kategoria e Parë (de Albanese tweede klasse), heeft zijn thuishaven op het Fusha Sportive Adriatik, dat plaats biedt aan 1000 toeschouwers.
* ↑ Instituti i Statistikave (INSTAT); Census prefectuur Shkodër; 2.1.3.
* ↑ Wet nr 115/2014
# Lever House

Het Lever House is een wolkenkrabber in New York. Het is samen met het Hoofdkwartier van de Verenigde Naties (ook in New York) een van de eerste wolkenkrabbers ter wereld die volledig gebruik maakt van een glazen vliesgevel.

## Geschiedenis

Het Lever House werd opgeleverd in 1952 als hoofdkantoor van de Britse zeepfabrikant Lever Brothers, die in 1930 samenging met de Nederlandse Margarine Unie om zo samen Unilever te vormen. De toenmalige baas van Lever Brothers, Charles Luckman, was in 1931 cum laude afgestudeerd als architect, maar kon vanwege de economische crisis toen geen werk in deze sector vinden. Zijn architecturale interesse heeft hij behouden, want in 1950, twee jaar voor de oplevering van het Lever House, begon hij zijn eigen architectenbureau.

### Ontwerp

Het ontwerp werd geleverd door Gordon Bunshaft en Natalie de Blois van het architectenbureau Skidmore, Owings and Merrill en is gekenmerkt door de grote hoeveelheid glas. Door de grote navolging van dit gebruik van glas in wolkenkrabbers oogt het Lever House tegenwoordig niet meer zo revolutionair als in 1952. Het tekent af tegen de architecturale traditie in New York, die bekendstond door de grote hoeveelheid steen en het gebruik van 'set-backs' in het ontwerp veroorzaakt door de maximale toelaatbare verhouding tussen bouwvolume en kaveloppervlakte in de plaatselijk vastgestelde bouwwetgeving. Het Lever House bleef binnen deze verhoudingen door over een groot kavel te beschikken en een groot horizontaal vlak toe te voegen, waardoor de gemiddelde hoogte lager uitviel.
Het vele glas was niet alleen vanuit architectonische overwegingen toegevoegd, het diende ook als reclame voor de Lever Brothers. Aangezien de ramen niet vanuit de binnenkant van het gebouw schoongemaakt kunnen worden, liet de zeepfabrikant elke zes dagen een glazenwasser het volledige gebouw wassen met een merk zeep van het bedrijf zelf.

### Verval en restauratie

Toen het Lever House in 1982 door de Landmarks Preservation Commission werd benoemd tot landmark was het ernstig aan restauratie toe. Het staal in de kozijnen begon te roesten en de ramen waren vertroebeld geraakt door neerslag.
In 1998 werd het gebouw gekocht door vastgoedbedrijf RFR en werd samen met Skidmore, Owings and Merrill een restauratieplan opgezet. Dit betekende onder meer de grootschalige vervanging van kozijnen en herbestemming van de benedenverdiepingen.

## Kunst

Toen in 1998 het gebouw van eigenaar veranderde, kwamen er plannen voor een tentoonstellingsruimte op de begane grond, tot 2003 stond deze namelijk leeg. Sindsdien heeft het Lever House een permanente collectie met stukken van onder meer Folkert de Jong, Damien Hirst en Jeff Koons.

## Galerij

* Lever House gezien vanaf Park Avenue
* De glazen vliesgevel van het Lever House
* Verdieping, gezien vanaf de ingang
# Het geheim van Ambiorix

Het geheim van Ambiorix is het 130ste stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.

## Personages

* Jommeke, Flip, Filiberke, Pekkie, Marie, Teofiel en Professor Gobelijn.

## Verhaal

Jommeke, Filiberke, Flip en Professor Gobelijn gaan kamperen. Op een nacht horen ze het gehuil van een wolf. In de maneschijn zien ze het silhouet van een robuuste man. Wat later ontdekken ze een grot. Daar woont de robuuste man, die een verre nakomeling is van Ambiorix. Hij is vruchteloos op zoek naar de formule van een wonderdrankje. De vrienden helpen de oude Belg. In de Romeinse muur van een oude Limburgse stad zit een geheime deur verborgen waarachter het geraamte van Ambiorix ligt. Daar vinden ze, tussen de skeletvingers, een document dat de formule bevat.
Doch, wanneer anderen achter het bestaan van het levenselixir komen, wordt het elixir bij Gobelijn gestolen. Door middel van de televisie komen de vrienden erachter dat de gemene oplichter, Frisco Caesar genaamd, zich in Rome bevindt. Slimme Flip kan snel de formule bemachtigen, maar wordt weer eens verliefd op een mooie vrouw. Deze steelt de formule terug. Jommeke en Filiberke komen daarop in actie en kunnen op hun beurt de formule opnieuw bemachtigen. Later wordt er besloten om met de oplichter maar vriendschap te sluiten.
Tot slot wordt het elixir tot frisdrank omgebrouwen.

## Achtergronden bij het verhaal

* In dit stripalbum vinden we een grondige uitleg betreffende Ambiorix en de stad Tongeren.
# Leuk-Leukerbad-Bahn

De Leuk-Leukerbad Bahn (afgekort: LLB) in het Frans: Chemin de Fer électrique de Loèche-les-Bains of als Schmalspurbahn Leuk-Leukerbad was een Zwitserse spoorwegmaatschappij in het kanton Wallis.

## Geschiedenis

Met de bouw van het traject werd op 29 februari 1912 begonnen. Om kosten te beperken werden de sporen voor een deel van het traject naar Leukerbad in de straat gelegd.
Het traject van Leuk naar Leukerbad werd op 2 juli 1915 geopend. In het traject waren drie delen voorzien van een tandstaaf volgen het systeem van Carl Roman Abt. In de wintermaanden werd alleen op het trajectdeel van het station Leuk naar de stad Leuk bediend. De laatste rit vond op 27 mei 1967 plaats. Daarna werd het traject voor het grootste deel afgebroken.

## Traject

Het traject liep van het station Leuk (Frans: Loèche) gelegen in het stadsdeel Leuk-Susten in het Rhônedal door het dal van de Dala naar het kuurort Leukerbad (Frans: Loèche-les-Bains).

## Tandradsysteem

De Leuk-Leukerbad Bahn maakte gebruik van het tandradsysteem Abt. Abt is een systeem voor tandradspoorwegen, ontwikkeld door de Zwitserse ingenieur Carl Roman Abt (1850-1933).

## Elektrische tractie

Het traject werd geëlektrificeerd met een spanning 1500 volt gelijkstroom.

## Foto's

* Historische motorwagen BCFeh 4/4 10 bij Chemin de fer-Musée Blonay-Chamby (BC) in 2011
* Historische coupérijtuigen AB$^4$ 22 bij Chemin de fer-Musée Blonay-Chamby in 2011
* Historische gesloten goederenwagen K$^2$ 41, bij Chemin de fer-Musée Blonay-Chamby in 2016
* Historische open railvoertuig L$^2$ 60, omgebouwd voor personenvervoer, bij Chemin de fer-Musée Blonay-Chamby in 2015

## Literatuur

* Florian Inäbnit: Elektrische Zahnradbahn Leuk-Leukerbad. Prellbock-Verlag, Wengen 1995.
* Eisenbahnatlas Schweiz. Schweers + Wall, Aachen 2004, ISBN 3-89494-122-7.
# Mesochorus maximus

Mesochorus maximus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Schwenke in 1999.
# Kiwaia thyraula

Kiwaia thyraula is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Meyrick.
# Zuidbuurt

Zuidbuurt kan verwijzen naar:
* Zuidbuurt (Vlaardingen), een buurtschap in de gemeente Vlaardingen
* Zuidbuurt (Zoeterwoude), een buurtschap in de gemeente Zoeterwoude
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zuidbuurt en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vere

Vere kan verwijzen naar:

## Boeken

* Eline Vere, een roman door Louis Couperus

## Personen

* Aubrey Thomas de Vere (1814-1902), een Iers dichter en schrijver
* Hendrik II van Borselen (1404-1474), bijgenaamd Monsieur De La Vère

### Huis de Vere

* Richard de Vere (1385-1517), de 11e graaf van Oxford
* John de Vere (1408-1462), de 12e graaf van Oxford, zoon van Richard de Vere
* John de Vere (1516-1562), de 16e graaf van Oxford
* Edward de Vere (1550-1604), de 17e graaf van Oxford
* Francis Vere (1560-1609), een Engels legercommandant actief tijdens de Tachtigjarige Oorlog
* Horace Vere (1565-1635), een Engels legercommandant actief tijdens de Dertigjarige Oorlog, broer van Francis Vere

## Plaatsnamen

* Veere (stad), een stad in Zeeland
* Veere (gemeente), een gemeente in Zeeland
* Villeneuve-sur-Vère, een gemeente in Frankrijk in het departement Tarn
* Cahuzac-sur-Vère, een gemeente in Frankrijk in het departement Tarn

## Overig

* Vere (dialect), een dialect van het Nakanai, gesproken in Papoea-Nieuw-Guinea
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vere en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Leverano

Leverano is een gemeente in de Italiaanse provincie Lecce (regio Apulië) en telt 13.981 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 48,8 km², de bevolkingsdichtheid is 286 inwoners per km².
* Convent van Santa Maria
* Toren van Federiciana
* Parochiekerk van Leverano

## Demografie

Leverano telt ongeveer 4858 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 2,9% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 13.526 |
| 2001 | 13.914 |

## Geografie

Leverano grenst aan de volgende gemeenten: Arnesano, Carmiano, Copertino, Nardò, Veglie.

## Externe link

* https://www.comune.leverano.le.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquarica del Capo · Alessano · Alezio · Alliste · Andrano · Aradeo · Arnesano · Bagnolo del Salento · Botrugno · Calimera · Campi Salentina · Cannole · Caprarica di Lecce · Carmiano · Carpignano Salentino · Casarano · Castri di Lecce · Castrignano de' Greci · Castrignano del Capo · Castro · Cavallino · Collepasso · Copertino · Corigliano d'Otranto · Corsano · Cursi · Cutrofiano · Diso · Gagliano del Capo · Galatina · Galatone · Gallipoli · Giuggianello · Giurdignano · Guagnano · Lecce · Lequile · Leverano · Lizzanello · Maglie · Martano · Martignano · Matino · Melendugno · Melissano · Melpignano · Miggiano · Minervino di Lecce · Monteroni di Lecce · Montesano Salentino · Morciano di Leuca · Muro Leccese · Nardò · Neviano · Nociglia · Novoli · Ortelle · Otranto · Palmariggi · Parabita · Patù · Poggiardo · Porto Cesareo · Presicce · Racale · Ruffano · Salice Salentino · Salve · San Cassiano · San Cesario di Lecce · San Donato di Lecce · San Pietro in Lama · Sanarica · Sannicola · Santa Cesarea Terme · Scorrano · Seclì · Sogliano Cavour · Soleto · Specchia · Spongano · Squinzano · Sternatia · Supersano · Surano · Surbo · Taurisano · Taviano · Tiggiano · Trepuzzi · Tricase · Tuglie · Ugento · Uggiano la Chiesa · Veglie · Vernole · Zollino
* ↑ https://demo.istat.it/app/?i=P02.
# Het geheim (boek)

Het geheim is een roman geschreven door Anna Enquist. Het boek verscheen in 1997 en won in datzelfde jaar de Publieksprijs voor het Nederlandse Boek. Het is haar tweede roman na Het Meesterstuk uit 1994, waarmee ze de Debutantenprijs won.
Deze roman kende vele herdrukken en verscheen in 2014 ook in een pocketuitgave, hetgeen het grote succes ervan illustreert.

## Titel

De titel verwijst naar het grote geheim van het hoofdpersonage Wanda Wiericke, namelijk wie haar vader is. Daarnaast worden er in het boek meer dingen verzwegen.

## Boekinformatie

* Het geheim, Anna Enquist, eerste druk 1997, 191 blz., Uitgeverij De Arbeiderspers, ISBN 978-90-295-6710-7 (ingenaaid)
# Leuke verhalen om zelf te lezen

Leuke verhalen om zelf te lezen is een verhalenboek uit 2010 rond De Smurfen.

## Verhalen

Het boek bevat 4 verhalen. De vier verhalen zijn gebaseerd op verhalen uit de stripreeks.

### De Babysmurf

Met blauwe maan komt er een ooivaar met een Babysmurf. Later bleek dat hij weer weg moest. Omdat de Smurfen zoveel liefde hebben voor Babysmurf mag hij blijven.

### De Olympische Smurfen

Potige Smurf bedenkt spelen. Er zijn 2 teams: het gele team en het rode team. Schrielsmurf wil ook meedoen, maar niemand wil hem in zijn team. Dus strijdt hij in zijn eentje, namelijk voor het groene team. Door zalf van Grote Smurf wint Schielsmurf de spelen.

### De zwarte Smurfen

Luilaksmurf wordt gebeten door een vlieg en wordt zwart. Hij kan alleen nog "Gnap" uitspreken. De ziekte besmet gauw andere Smurfen. Door een ontploffing worden alle Smurfen weer normaal.

### Smurfensoep

Een reus genaamd Bolle Gijs klopt op een dag aan bij Gargamel. De reus wil alleen maar eten. Gargamel probeert misbruik van hem te maken door hem naar de Smurfen te sturen.
# Mesasigone

Mesasigone is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Mesasigone mira Tanasevitch, 1989
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Kiwaia pumila

Kiwaia pumila is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Philpott.
# Zuidbroek (Wierden)

Zuidbroek is woonwijk in aanbouw in het zuiden van het dorp Wierden. In 2009 is men begonnen met de bouw van de eerste 580 woningen. In totaal is in Zuidbroek plek voor 1350 woningen. De wijk zal komen te liggen tussen de Rijksweg 35 en Wierden.
Het is de bedoeling dat de wijk een als parkachtige omgeving wordt opgebouwd. De nieuwe straatnamen die gebruikt gaan worden hebben als thema "water". Het gaat om Waterloop, Watergang, Waterkering, Waterpoort, Waterdam, Waterkolk en Waterspiegel.
# Veľké Slemence

Veľké Slemence (Hongaars: Nagyszelmenc) is een Slowaakse gemeente in de regio Košice, en maakt deel uit van het district Michalovce. De gemeente Veľké Slemence telt 629 inwoners. Het dorp had 616 inwoners waarvan 529 Hongaren.
Aan de Oekraïense kant van de grens ligt Малі Селменці (Mali Selmenci). Voor de Tweede Wereldoorlog was Szelmenc één dorp, waar in 1945 de grens dwars doorheen werd getrokken, zodat de (vooral Hongaars sprekende) dorpelingen 60 jaar van elkaar gescheiden leefden.
De verdeling van Veľké Slemence had grote gevolgen voor de dorpsbewoners. Toen in augustus 1946 het prikkeldraad getrokken was, bleef een meisje gescheiden van haar ouders achter bij haar grootouders, die aan de Slowaakse kant woonden. Zelfs toen zij ging trouwen, mocht de familie vanuit Малі Селменці, aan de Oekraïense kant van de grens, niet naar het bruiloftsfeest in Veľké Slemence komen. De enige communicatie die mogelijk was, was over het grenshek heen roepen in het Hongaars, wat de Tsjecho-Slowaakse en Russische grenswachters niet konden verstaan.
De Slowaakse regisseur Jaroslav Vojtek heeft in 2009 een film uitgebracht over de opdeling van Szelmenc in een Oekraïens en een (Tsjecho-)Slowaaks deel en de bouw van de grenspost: Hranica (de grens).
Toen Slowakije toetrad tot de Schengenzone leidde de verdeling van Veľké Slemence opnieuw tot problemen, vergelijkbaar met de deling van de Duitse hoofdstad door de Berlijnse muur, omdat de grens die dwars door het dorp loopt, de buitengrens van de Europese Unie en het Schengen-gebied was geworden en dus opnieuw streng bewaakt moest worden. Wie een visum nodig had, om familie te bezoeken die 500 meter verderop in Малі Селменці woonde, moest eerst van Veľké Slemence naar de Slowaakse hoofdstad Bratislava reizen, zo'n 500 kilometer verderop.
Nadat de visumplicht was komen te vervallen, gingen mensen geregeld te voet en op de fiets de grens over, om in Малі Селменці goedkoper boodschappen te doen. Terwijl aan de Oekraïense kant van de grens een levendige handel is ontstaan, is er in Veľké Slemence geen werk te vinden, waardoor jongeren uit het dorp voor de keuze staan om te vertrekken naar ver weg gelegen steden, of zich aan te sluiten bij illegale groepen die benzine of vluchtelingen de grens over smokkelen.

## Bronvermelding

* (sk) Obec Veľké Slemence website van gemeente Veľké Slemence
* (en) Website met uitleg over film 'Hranica'
* Film 'Hranica', gefilmd vanaf het jaar 2001, was in juli 2020 nog steeds op YouTube te zien (waar Hongaars wordt gesproken, zijn de ondertitels in het Slowaaks)
* Weblink naar Google Maps, met recensies over douanepersoneel en foto's waarop grensovergang in Veľké Slemence (alleen voor voetgangers) te zien is
* ↑ Website met uitleg over film 'Hranica', in het Engels, geraadpleegd op 20 juli 2020
* ↑ Blog: The trials of Slemence village, Slovak Spectator, 10 oktober 2015, geraadpleegd op 20 juli 2020
* ↑ A Ukrainian border town once fenced by Soviets blossoms into a shopper’s paradise New York Times, 11 augustus 2015 (achter inlogblokkade en in het Engels), geraadpleegd op 20 juli 2020