OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fytaanzuur

Fytaanzuur of 3,7,11,15-tetramethylhexadecaanzuur is een vertakt terpeenvetzuur dat voorkomt in onze dagelijkse voeding, vooral in zuivelproducten, visproducten en vlees van herkauwers.
Het ontstaat door afbraak van de corresponderende alcohol fytol uit onder andere chlorofyl. Door de vertakkingen in de verbinding kan het niet worden afgebroken via de normale vetzuurafbraakroute (bèta-oxidatie).
Bij personen die lijden aan peroxisomale aandoeningen, zoals Rhizomele Chondrodysplasie Punctata (RCDP), functioneert één tot vier van de enzymen in de peroxisomen niet goed, met stapeling van fytaanzuur als gevolg (ziekte van Refsum).
Fytaanzuur hoopt zich op in het vet van herkauwers. Micro-organismen in hun spijsverteringskanaal breken chlorofyl af waarbij fytol vrijkomt. Dit wordt vervolgens omgezet in fytaanzuur en opgenomen in het vetweefsel.
# Galgeboom

De Galgeboom (Frans: Arbre du Gibet) was een monumentale paardenkastanje die als grensboom fungeerde, en die zich bevond aan een zijweg van de Rukkelingenweg bij Millen. In plaats van de oude boom is een eik geplant.
De boom is geplant op een van de hoogste punten van Limburg, op 151 meter hoogte. Hier is tevens de taalgrens en de grens met de Luikse gemeenten Boirs en Rukkelingen-aan-de-Jeker. Deze Franstalige gemeenten behoorden tot 1962 bij Limburg.
Op deze plaats bevond zich tijdens het ancien régime de galg, waaraan de door het Hof van Beurs veroordeelde personen werden verhangen. De Fransen verwijderden de galg. De oude boom werd geplant in 1823 en stond bekend als het Beurebeumke.

## Externe link

* http://www.belgiumview.com/belgiumview/tl1/view0004786.php4
* ↑ https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/131559. Gearchiveerd op 13 februari 2020.
# Galgenbelt Deventer

De Galgenbelt of Galgenberg was het belangrijkste galgenveld van de Nederlandse stad Deventer. De lichamen van veroordeelde misdadigers werden er prijsgegeven aan de elementen en de kraaien. In 1362 wordt er voor het eerst melding van gemaakt, de naam is dan nog Galghenberch.

## Rechtspraak

De oudst bewaarde aantekeningen uit 1448 over het in Deventer gehanteerde recht beginnen met de woorden "hals weder hals, hand weder hand" (oog om oog, tand om tand). Deventer kende zoals andere grote steden een eigen rechtspraak met de bevoegdheid doodstraffen te vorderen. Executie door onthoofding, ophanging, radbraken of anderszins vond in de middeleeuwen plaats op het Grote Kerkhof bij het stadhuis en de Lebuinuskerk. Later werd een schavot opgericht op de Brink, het belangrijkste plein van de stad. De uitvoering van de straffen was door iedereen bij te wonen.
Wat er na de executie met het dode lichaam gebeurde was afhankelijk van de uitspraak van de rechtbank, het vormde een onderdeel van de straf. Soms werd toegestaan het te begraven, maar vaker moest het buiten de stad aan een galg ophangen worden. Ook werd het lichaam wel neergelegd op een radstake, een wiel hoog op een paal. Deze publieke ontering van het stoffelijk overschot en de ontzegging van een christelijke teraardebestelling gebeurde ter waarschuwing en afschrikking van al degenen die wellicht kwaad in de zin hadden.
Het Deventer galgenveld werd ook gebruikt voor veroordeelden van het gerecht van het schoutambt Colmschate.

## Situering

De Galgenbelt van Deventer was een van de zeven Deventer 'heuvels', rivierduinen, die in het Pleistoceen door verstuiving van zand uit de stroomvlakte van de latere IJssel waren gevormd. Andere plaatsen die gezien de naam en vermelding op oude kaarten bij Deventer als gerechtsplaats gebruikt werden zijn de Ravensweerd, de Radstake en het Justitiebolwerk. Al deze plaatsen lagen ten noorden van de stad.
In 1795 werden openbare terechtstellingen en galgenvelden door de landelijke overheid afgeschaft, maar nog in 1889 werd een gedeelte van de weg richting Diepenveen de Galgeweg genoemd. De Galgenbelt lag in een gebied waar landbouw werd bedreven, de Deventer enk. De hoogte is rond 1930 geëgaliseerd ten behoeve van woningbouw ter plaatse. Aangenomen wordt dat de galg ongeveer stond waar nu de President Steynstraat de Hoge Hondstraat kruist.
* H. de Beer (1990): Ach Lieve Tijd. 1000 jaar Deventer, nr. 7: 'de Deventenaren en hun orde en veiligheid'. Waanders Uitgevers, Zwolle.
# Gagrella suluana

Gagrella suluana is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Gagrella tenuipalpis

Gagrella tenuipalpis is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Gagrella luteomaculata

Gagrella luteomaculata is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Gagrella malabarica

Gagrella malabarica is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Gale Laverne Spears

Gale Laverne Spears (Callayway (Nebraska), 12 mei 1923) is een Amerikaans componist, muziekpedagoog en dirigent.
Spears studeerde aan de Universiteit van Minnesota in Minneapolis. Nadat hij afgestudeerd had, ging hij als dirigent aan het Rochester (Minnesota) College en werkte met het harmonieorkest aldaar. Verder leerde hij aan openbare scholen in Minnesota alsook aan de Universiteit van Minnesota in Minneapolis van 1948 tot 1949 en van 1953 tot 1960.
Als componist schreef hij werken voor harmonieorkest.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1946 Introduction and Scherzo
* 1951 Saluts to the Hornets
* 1955 Scottish Folk Song Suite
# Gasteruption foveiceps

Gasteruption foveiceps is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Gasteruptiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Semenov.
# Galápagosreiger

De Galápagosreiger (Butorides sundevalli) is een vogel uit de familie der reigers (Ardeidae). Hij komt uitsluitend voor op de Galapagoseilanden. Deze vogel is genoemd naar de Zweedse zoöloog Carl Jakob Sundevall.

## Kenmerken

Het volledige verendek van deze vogel is leigrijs. Op zijn rug hebben de veren een zilverachtige glans en hij heeft een korte kuif. Tijdens het broedseizoen heeft hij een zwarte snavel en feloranje poten, buiten het broedseizoen zijn snavel en poten grijs.

## Leefwijze

De Galápagosreiger eet voornamelijk krabben en vis.

## Voortplanting

Het nest wordt gebouwd in lage takken van de mangroven of onder lavarotsen. Deze reiger broedt meestal tussen september en maart en kan tot drie keer per jaar broeden.

## Verspreiding en leefgebied

De soort is endemisch op de Galapagoseilanden. Het leefgebied bevindt zich in getijdenzones en mangrovebossen op alle eilanden.

## Status

De Galapagosreiger komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de mangrovereiger (B. striata sundevalli).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lava Heron op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Galápagosdwergral

De galápagosdwergral (Laterallus spilonota synoniem: Laterallus spilonotus) is een vogel uit de familie van de Rallen, koeten en waterhoentjes (Rallidae). De vogel werd tijdens de reis van de Beagle in 1835 verzameld en door John Gould in 1841 geldig beschreven. Het is een kwetsbare, endemische vogelsoort op de Galapagoseilanden (een eilandengroep ter hoogte van de evenaar in de Grote Oceaan).

## Kenmerken

De vogel is 15 tot 16 cm lang. Het is een kleine, overwegend donker gekleurde ral. De kop, nek en borst zijn donkergrijs. De vogel is van boven bruin met in de broedtijd wat witte stippels. De buik is donker grijsbruin en de onderstaartdekveren zwart en wit gebandeerd.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Galapagoseilanden op de eilanden Pinta, Fernandina, Isabela, Santiago, Santa Cruz, Floreana en San Cristóbal. Op de eilanden Santiago, Santa Cruz en het zuiden van Isabela is de vogel nog algemeen in de hooglanden. Na het succesvol verwijderen van de geiten van het eiland Pinta, neemt de populatie daar toe.De kleine populatie op Floreana neemt in aantal af en de populatie op San Cristóbal is waarschijnlijk uitgestorven.
Het leefgebied bestaat uit graslanden en droog struikgewas in berggebieden waarbinnen de soort de dichtst begroeide delen bewoond. De aanwezigheid van poelen met zoet water is een voorwaarde; de vogel mijdt terrein met kort gras.

## Status

De galápagosdwergral heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 3,3 tot 6,7 duizend volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen plaatselijk af door predatie op eieren en kuikens door ingevoerde ratten en verwilderde katten, varkens en honden. Verder trad (vooral in het verleden) habitatverlies op door begrazing door geiten en rundvee. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 5 (en) Galápagosdwergral op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ The zoology of the voyage of H.M.S. Beagle ... p. 132. Gearchiveerd op 12 juli 2023.
# Galetta

Galetta is een monotypisch geslacht van hydroïdpoliepen uit de familie van de Diphyidae.

## Soort

* Galetta australis Lesueur, 1807
# Gambusia panuco

Gambusia panuco is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hubbs.
* ↑ (en) Gambusia panuco op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gambusia panuco. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Gannys

Gannys was een Romeins generaal en eunuch die in de zomer van 218 in de Slag bij Antiochië het bevel voerde over de troepen van Elagabalus tegen keizer Macrinus.
Volgens Edward Gibbon in zijn Decline and Fall of the Roman Empire.:
   "... Antoninus (Elagabalus) zelf, die in de rest van zijn leven nooit als een man handelde, bewees in deze belangrijke crisis van zijn lot dat hij een held was; hij besteeg zijn paard, en wierp zich met het zwaard in de hand, aan het hoofd van zijn verzamelde troepen in het strijdgewoel, terwijl de eunuch Gannys, wiens beroep zich tot dan toe had beperkt tot het zorgen voor vrouwen in de zachte luxe van Asia, zijn talent als bekwaam en ervaren generaal bewees." (I, vi)

## Voetnoten

* ↑ Gibbon, Edward, Decline and Fall of the Roman Empire, Vol. 1, hoofdstuk 6
# Gathynia cythera

Gathynia cythera is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Swinhoe.
# Geinula similis

Geinula similis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1987 gepubliceerd door Chen.
# Gao Tingyu

Gao Tingyu (15 december 1997, Yichun) is een Chinese langebaanschaatser. Hij blinkt vooral uit op de 500m en beschikt daarbij over een zeer snelle eerste 100m. Op 21 oktober 2016 reed Gao Tingyu een wereldrecord voor junioren op de 500m in een tijd van 34,56. Dit was het eerste wereldrecord dat werd gereden in het nieuwe Xinjiang Ice Sports Center in Ürümqi. Hij nam dit wereldrecord over van de Canadees Laurent Dubreuil.
Al op 18-jarige leeftijd maakte Gao Tingyu zijn debuut in de A-groep van de wereldbeker 500m. Hij reed op 13 december 2016 meteen naar de tweede plek bij de wedstrijden in Harbin.
Als gevolg van de Coronapandemie nam Gao Tingyu in het seizoen 2020-2021, evenals andere Aziatische schaatsers, niet deel aan internationale wedstrijden. Op 12 november 2021 baarde Gao Tingyu opzien bij wereldbekerwedstrijden in Tomaszów Mazowiecki. Hij won er de eerste 500m in 34,26 na de eerste 100m in 9,32 afgelegd te hebben. Daarmee verbrak hij het record van de snelste opening, hetgeen sinds 14 maart 2003 op naam stond van Masaaki Kobayashi. Later werd echter bekend dat Gao bij Chinese wedstrijden ruim een maand eerder ook al sneller was. Op 26 september 2021 evenaarde hij de 9,37 van Kobayashi, en op 2 oktober opende hij in 9,35 seconden.
Bij de Olympische Winterspelen van 2022 in Peking was Gao Tingyu bij de openingsceremonie vlaggendrager namens zijn organiserende vaderland China. Op 12 februari 2022 werd hij olympisch kampioen 500m.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 33,83 | 26 september 2021 | Ürümqi |
| 1000 meter | 1.10,58 | 22 oktober 2016 | Ürümqi |
| 1500 meter | 2.02,21 | 1 december 2013 | Changchun |
| 3000 meter | 4.31,80 | 11 januari 2013 | Shenyang |
| 5000 meter | 7.56,33 | 29 oktober 2011 | Changchun |

## Resultaten

| Jaar | WK Sprint | WK Afstanden | Olympische Spelen | Wereldbeker | WK Junioren |
| 2016 | 24e (10e, 29e, 18e, 24e) | | | 35e 500m 0p 1000m | 56e 500m 11e 1000m 2 teamsprint |
| 2017 | | 10e 500m | | 12e 500m | |
| 2018 | NS4 (, 22e, 8e, -) | | 3 500m | 20e 500m | |
| 2019 | | 9e 500m | | 16e 500m | |
| 2020 | | 9e 500m 2 teamsprint | | 9e 500m | |
| 2022 | | | 1 500m | 20e 500m | |
| 2024 | | | | 17e 500m | |
1924: Charles Jewtraw · 1928: Clas Thunberg/Bernt Evensen · 1932: Jack Shea · 1936: Ivar Ballangrud · 1948: Finn Helgesen · 1952: Ken Henry · 1956: Jevgeni Grisjin · 1960: Jevgeni Grisjin · 1964: Richard McDermott · 1968: Erhard Keller · 1972: Erhard Keller · 1976: Jevgeni Koelikov · 1980: Eric Heiden · 1984: Sergej Fokitsjev · 1988: Uwe-Jens Mey · 1992: Uwe-Jens Mey · 1994: Aleksandr Goloebev · 1998: Hiroyasu Shimizu · 2002: Casey FitzRandolph · 2006: Joey Cheek · 2010: Mo Tae-bum · 2014: Michel Mulder · 2018: Håvard Holmefjord Lorentzen · 2022: Gao Tingyu
* Gao Tingyu op SchaatsStatistieken.nl
* ↑ Resultaten wereldbeker 1 2021-2022. Geraadpleegd op 7 juli 2024.
* ↑ Resultaten China Cup 1 2021-2022. Geraadpleegd op 7 juli 2024.
* ↑ Resultaten China Cup 2 2021-2022. Geraadpleegd op 7 juli 2024.
* ↑ Nederlanders komen tekort in olympisch sprintgeweld, Gao grijpt goud op 500 meter. nos.nl. Geraadpleegd op 12 februari 2022.
# Gele halvemaanzweefvlieg

De gele halvemaanzweefvlieg (Scaeva selenitica) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1822 als Syrphus seleniticus gepubliceerd door Johann Wilhelm Meigen.
De gele halvemaanzweefvlieg is algemeen in Nederland en België. Hij leeft in bossen op zandgronden maar migrerende exemplaren worden soms waargenomen in open terreinen, grasland en wegbermen.
* ↑ Taxonomische informatie over Scaeva selenitica bij Fauna Europaea.
* ↑ (de) Meigen, J.W. (1822). Systematische Beschreibung der bekannten europäischen zweiflügeligen Insekten 2: 304. Gearchiveerd op 23 januari 2022.
* ↑ Kaarten met waarnemingen: België Nederland wereldwijd
* ↑ Gele halvemaanzweefvlieg in het Nederlands Soortenregister
# Gele hommel

De gele hommel (Bombus distinguendus) is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Morawitz.
# Gaussicuma dufresnae

Gaussicuma dufresnae is een zeekommasoort uit de familie van de Bodotriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Watling & Gerken.
# Gebed van de Russen

Volksliederen van Rusland en de Sovjet-Unie :
| (1791) | Grom pobedy, razdavajsja! |
| 1815 | Gebed van de Russen |
| 1833 | God, behoed de tsaar! |
| 1917 | Arbeidersmarseillaise |
| 1918(±) | De Internationale |
| 1944 | Volkslied van de Sovjet-Unie |
| 1991 | Patriottenlied |
| 2000 | Volkslied van de Russische Federatie |
Het Gebed van de Russen (Russisch: Молитва русских, Molitva roesskich) is een lied dat dienstdeed als volkslied van het Keizerrijk Rusland van 1816 tot 1833.
Na het verslaan van het Eerste Franse Keizerrijk gaf Tsaar Alexander I het advies voor een volkslied voor Rusland. De tekst is geschreven door Vasili Zjoekovski op de muziek van het Britse volkslied God Save the King.
In 1833 werd het Gebed van de Russen vervangen door God, behoed de tsaar! Beide liederen beginnen met dezelfde woorden: Bozje, tsarja chrani, om vervolgens afwijkend verder te gaan.

## Tekst

| Russisch | Transliteratie | Nederlands | IPA |
| Eerste couplet ||||
| Боже, Царя храни! | Bozhe, Tsarya khrani! | God, wees met de tsaar! | [ˈbol.ʒʲe.ˈtsa.ɾʲa.ˈxɾa.ni] |
| Славному долги дни | Slavnomu dolgi dni | Verleng de dagen op aarde | [ˈslav.no.ˌmʉ.ˈdol.gi.dni] |
| Дай на земли! | Daǐ na zhemli! | Van de verhevene! | [ˈdai.na.zʲem.ˈli] |
| Гордых смирителю, | Gordykh smiritelyu, | Die de trots der hoogmoedigen breekt, | [goɾ.ˈdɨx.smi.ˈɾi.tʲe.lʲu] |
| Слабых хранителю, | Slabykh khranitelyu, | Die de zwakken hoedt, | [slab.ˈɨx.xɾa.ˈni.tʲe.lʲu] |
| Всех утешителю — | Vsyekh uteshitelyu - | Die ons aller troost is, | [vsʲe.xʉ.ˈtʲe.ˌʃi.tʲe.lʲu] |
| Всё ниспошли! | Vsyo nisposhli! | Wees goedgunstig! | [vsʲo.ˈni.spoʃ.l.ˌi] |
| Tweede couplet ||||
| Перводержавную | Pervoderzhavnuyu | Soeverein | [ˈpʲeɾ.vo.dʲeɾ.ˈʒa.vnʉ.ˌiu] |
| Русь православную | Rus' pravoslavnuyu | Godvruchtig Rusland, | [ˈɾusʲ.pɾa.vos.ˈlav.nʉ.iu] |
| Боже, храни! | Bozhe, khrani! | Wees met haar, o God! | [bo.ˈʒʲe.xɾa.ˌni] |
| Царство ей стройное! | Tsarstvo yeǐ stroǐnoye! | Laat de heerschappij vredig zijn, | [ˈtsaɾ.stvo.ˈiei.sto.ˈroi.no.ˈie] |
| В силе спокойное! | V silye spokoǐnoye! | Kalm en krachtig! | [vsi.ˈlʲe.spo.ˈkoi.no.ˌie] |
| Всё ж недостойное | Vsyo zh nedostoǐnoye | Al wat onrein is | [vsʲo.ˈʒnʲe.do.ˈstoi.no.ˈie] |
| Прочь отжени! | Proch' otzheni! | Verdrijf het! | [pɾotʃʲ.ot.ˈʒʲe.ni] |
| Derde couplet ||||
| О, Провидение! | O, Provideniye! | O, Alvoorzienige! | [ˈo.pɾo.ˌvi.dʲe.niːe] |
| Благословение | Blagosloveniye | Schenk ons | [ˈbla.ˌgo.slo.ˈvʲe.niːe] |
| Нам ниспошли! | Nam nisposhli! | Uw zegen! | [nam.ˈni.spo.ˈʃli] |
| К благу стремление, | K blagu stremleniye, | Opdat wij het goede nastreven, | [kbla.ˈgu.ˈstʲe.mlʲe.niːe] |
| В счастье смирение, | V schastye smireniye, | Nederig in voorspoed, | [ˌvstʃastʲ.ie.ˈsmi.ɾʲeniːe] |
| В скорби терпение | V skorbi terpeniye | Geduldig in verdriet; | [vskoɾ.ˈbi.tʲeɾ.ˌpʲe.niːe] |
| Дай на земли! | Daǐ na zhemli! | Zegen de aarde! | [ˈdai.na.zʲem.ˈli] |
# Geigyella spinosa

Geigyella spinosa is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1972 gepubliceerd door Wittmer.
# Geigyella undulata

Geigyella undulata is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1972 gepubliceerd door Wittmer.
# Geosesarma starmuhlneri

Geosesarma starmuhlneri is een krabbensoort uit de familie van de Sesarmidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Pretzmann.
# Genod

Genod is een gemeente in het Franse departement Jura (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 67 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lons-le-Saunier.

## Geografie

De oppervlakte van Genod bedraagt 3,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 21,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Genod met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gemeentelijke ijsbaan van Betsukai

De gemeentelijke ijsbaan van Betsukai (別海町営 スケートリンク) is een ijsbaan in Betsukai in de prefectuur Hokkaido in het noorden van Japan. De openlucht-natuurijsbaan ligt op 18 meter boven zeeniveau.
* Nationale ijsbaan lijst - Hokkaido regio - Hokkaido prefectuur Japan Skating Federation
* https://tabi-shiru.com/hokkaido/17312/
Erkende ijsbanen
Niet-erkende ijsbanen
# Gastropsetta frontalis

Gastropsetta frontalis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de schijnbotten (Paralichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Bean.
* ↑ (en) Gastropsetta frontalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gastropsetta frontalis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Gerhard Potcamp

Gerhard Potcamp (Borne, 1641 - Leiden, 16 december 1705) was apostolisch vicaris van de Hollandse Zending in 1705.
Gerhard Potcamp was aartspriester van Lingen, en samen met alle andere aartspriesters ondertekende hij in 1701 een smeekschrift ten gunste van apostolisch vicaris Petrus Codde, die wegens zijn jansenistische sympathieën omstreden was. Na diens schorsing door Rome weigerde Potcamp aanvankelijk het gezag van zijn opvolger Theodorus de Kock te erkennen, maar in 1704 gaf hij alsnog zijn steun. Toen De Kock ook aftrad om een scheuring in de kerk te voorkomen werd Potcamp als onpartijdig buitenstaander tot apostolisch vicaris benoemd. Reeds door ziekte verzwakt heeft Potcamp niet veel kunnen betekenen om de vrede te bevorderen: hij stierf al in het jaar van zijn benoeming.
* De Katholieke Encyclopaedie (Amsterdam, 1938)
* Gerard Potcamp, een Twentse priester, apostolisch vicaris tegen wil en dank, door Hans Gloerich, Venlo/Hengelo (2011), ISBN 978-90-6289-654-7.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9645 6346
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 148491480
* Virtual International Authority File: 291409502
* WorldCat (via VIAF): 291409502
# Geranomyia biargentata

Geranomyia biargentata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Geranomyia bivittata

Geranomyia bivittata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Gestippelde mosdierslak

De gestippelde mosdierslak (Thecacera pennigera) is een slakkensoort uit de familie van de Mosdierslakken (Polyceridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1815, als Doris pennigera, voor het eerst geldig gepubliceerd door George Montagu.

## Beschrijving

De gestippelde mosdierslak is een kleurrijke zeenaaktslak met een korte, brede kop met twee zijflappen en twee omhulde reukorganen die rinoforen worden genoemd. Het lichaam is wigvormig, breed aan de voorkant en eindigend in een slanke voet met aan weerszijden een laterale kiel. Halverwege het lichaam bevinden zich twee lange, dunne, vingervormige uitsteeksels met witte punten. Deze zijn knotsvormig en glandulair en hebben een verdedigende functie. Net boven en voor deze uitsteeksels ligt de kieuwkrans met geveerde kieuwen. De algemene kleur van het lichaam is doorschijnend wit en de bovenzijde is bedekt met oranje vlekken en kleine zwarte vlekken. De volwassen lengte is gewoonlijk tussen de 15 en 30 millimeter.

## Verspreiding

De gestippelde mosdierslak werd voor het eerst beschreven in Engeland, maar is een kosmopolitische soort, bekend van locaties over de hele wereld. Het oorspronkelijke verspreidingsgebied is onbekend, maar er zijn exemplaren verzameld in de oostelijke Atlantische Oceaan (Schotland tot Zuid-Afrika), de westelijke Atlantische Oceaan (Massachusetts tot Florida en Brazilië), de Arabische Zee, de Middellandse Zee en de westelijke Stille Oceaan (Japan tot Australië en Nieuw-Zeeland). Exemplaren aan de oostkust van Noord-Amerika, in de oostelijke Middellandse Zee, Australië en Nieuw-Zeeland zijn waarschijnlijk introducties. Het voedt zich met Bugula-mosdiertjes en bewoont aangroeigemeenschappen in rotsachtige gebieden en havens. In Nederland uitsluitend te vinden op het struikvormige spiraalmosdiertje (Bugula plumosa) in de Oosterschelde en de monding van de Westerschelde.
* ↑ Gofas, S. (2012). Thecacera pennigera (Montagu, 1815). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Montagu, G. (1813). Descriptions of several new or rare animals, principally marine, discovered on the South coast of Devonshire. Transactions of the Linnean Society of London. 11(1): 1–26, plates 1–5
* ↑ (en) Thecacera pennigera, Smithsonian Environmental Research Center's National Estuarine and Marine Exotic Species Information System (NEMESIS). Gearchiveerd op 29 maart 2023.
* ↑ Gestippelde mosdierslak, ANEMOON Verspreidingsatlas Weekdieren. Gearchiveerd op 15 mei 2023.