OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gelijkenis van het onkruid onder het tarwe

De gelijkenis van het onkruid onder het tarwe is een parabel van Jezus uit Matteüs 13:24-30 in het Nieuwe Testament. Een kortere versie van deze gelijkenis, en zonder de uitleg van Jezus zoals in Matteüs, staat in het apocriefe Evangelie van Thomas 57.

## De gelijkenis

In deze gelijkenis was er een mens die goed zaad op zijn akker zaaide. 's Nachts kwam zijn vijand en zaaide giftig onkruid tussen het graan. Toen de gewassen vrucht begonnen te dragen, werd duidelijk dat er ook onkruid tussen het graan was gezaaid. De knechten van de heer des huizes vroegen hoe dit mogelijk was. Hij zei dat dit het werk van zijn vijand was. De knechten boden aan het onkruid weg te halen. Dat wilde hij niet, omdat dan ook het graan zou worden losgetrokken. Hij zei dat het graan en het onkruid moesten blijven staan tot de oogst. Als de oogsttijd aanbrak, zou hij de maaiers eerst het onkruid laten weghalen en laten verbranden en dan het graan laten bijeen brengen in zijn schuur.

## Jezus' uitleg

Nadat de andere toehoorders waren vertrokken, vroegen Jezus' leerlingen wat de gelijkenis betekende. Jezus zei dat degene die het goede zaad zaaide de Mensenzoon was, de akker de wereld en het goede zaad de kinderen van het koninkrijk. Het onkruid zijn de kinderen van het kwaad, de vijand die het zaait de duivel. De oogst is de voltooiing van deze wereld en de maaiers zijn de engelen. De engelen "zullen uit zijn koninkrijk al wat ten val brengt en al wie onrecht pleegt bijeenbrengen en in de vuuroven werpen; daar zullen ze jammeren en knarsetanden." (Matteüs 13:36-43)

## Tekstuele aspecten

"Onkruid" is een vertaling van het Griekse ζιζάνια, zizani, meervoud van ζιζάνιον, zizanion. Dit was dolik (Lolium temulentum), die tot de grassenfamilie behoort, op tarwe lijkt maar giftig is. De Vulgaat behield zizania als leenwoord. Hierdoor kreeg zizanie in het Frans en andere Romaanse talen de betekenis van 'tweedracht', 'kibbelen' en 'ruzie maken'.

## Interpretatie

In het christendom wordt deze gelijkenis doorgaans zo opgevat dat de Mensenzoon die het goede zaad zaaide Jezus zelf was. In de wereld zijn slechte en goede mensen, die samen 'opgroeien' in de wereld totdat de dag des oordeels komt. Dan zullen eerst de slechte mensen worden verzameld en daarna worden de mensen die tot het koninkrijk van God behoren verzameld.
Vanaf op zijn laatst de periode van de kerkvaders zorgde deze gelijkenis voor discussie. Er was vooral verschil van mening over de betekenis van de schuur. Ook over de bestemming van de slechte mensen, de "vuuroven", verschilden de meningen.
De gelijkenis werd in de middeleeuwen gebruikt als rechtvaardiging voor de Inquisitie. Aan de andere kant werd de gelijkenis door theologen juist aangevoerd als argument voor tolerantie jegens ketters, bijvoorbeeld door Sebastian Castellio in zijn De haereticis, an sint persequendi, "Over de ketters, of zij vervolgd moeten worden".
# Dircenna loreta

Dircenna loreta is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Richard Haensch.
# Mai Mihara

Mai Mihara (Japans: 三原 舞依, Mihara Mai; Kobe, 22 augustus 1999) is een Japans kunstschaatsster. Bij haar debuut op de viercontinentenkampioenschappen won ze in februari 2017 meteen de gouden medaille bij de vrouwen.

## Biografie

Mihara begon in 2007 met kunstschaatsen, nadat ze haar latere idool Mao Asada in 2005 op televisie in actie had gezien. Tot haar seniorendebuut in augustus 2015 had ze nauwelijks kunstschaatswedstrijden weten te winnen. Hierna veranderde dit. Zo won ze in 2015 de Asian Trophy en een jaar later de Nebelhorn Trophy. Ook veroverde ze in 2016 de bronzen medaille bij Skate America en werd ze vierde bij de Cup of China. Haar belangrijkste overwinning was de gouden medaille die ze in februari 2017 bemachtigde tijdens haar debuut op de viercontinentenkampioenschappen. In maart 2017 werd ze vijfde bij de wereldkampioenschappen.
Na de Junior Grand Prix-finale in december 2015 oordeelde een arts dat Mihara leed aan jeugdreuma.

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 12/13 | 13/14 | 14/15 | 15/16 | 16/17 | 17/18 | 18/19 |
| Wereldkampioenschap | | | | | 5e | | |
| Viercontinentenkampioenschap | | | | | 1 | 2 | 3 |
| Nationaal kampioenschap | | 12e | 9e | | 3 | 5e | 4e |
| Junior Grand Prix-finale | | | | 6e | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
| NK junioren | 8e | 2 | 7e | 8e | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
* Mihara's profiel op isuresults.com
* 1 2 (ja) 三原舞依選手 インタビュー, canon.jp (oktober 2016)
* ↑ (en) Japan’s Mai Mihara mines gold in 4CCs debut, Golden Skate (18 februari 2017). Gearchiveerd op 18 maart 2023.
# Tetralonia glauca

Tetralonia glauca is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Fabricius.
# Kanton Sévérac-le-Château

Sévérac-le-Château is een voormalig kanton van het Franse departement Aveyron. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Millau. Op 22 maart 2015 werd het opgeheven bij toepassing van het decreet van 21 februari 2014. De gemeenten werden opgenomen in het nieuwe kanton Tarn et Causses. Op 1 januari 2016 fuseerden de gemeenten van het voormalige kanton tot de commune nouvelle Sévérac d'Aveyron.

## Gemeenten

Het kanton Sévérac-le-Château omvatte de volgende gemeenten:
* Buzeins
* Lapanouse
* Lavernhe
* Recoules-Prévinquières
* Sévérac-le-Château (hoofdplaats)
# Cesium-127

Cesium-127 of $^{127}$Cs is een onstabiele radioactieve isotoop van cesium, een alkalimetaal. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.
Cesium-127 ontstaat onder meer door radioactief verval van barium-127.
    ${\ce {{^{127}_{56}Ba}->{^{127}_{55}Cs}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$

## Radioactief verval

Cesium-127 vervalt door β$^+$-verval naar de radio-isotoop xenon-127:
    ${\ce {{^{127}_{55}Cs}->{^{127}_{54}Xe}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$
De halveringstijd bedraagt 6,25 uur.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{111}$Cs · $^{112}$Cs · $^{113}$Cs · $^{114}$Cs · $^{115}$Cs · $^{116}$Cs · $^{116m}$Cs · $^{117}$Cs · $^{117m}$Cs · $^{118}$Cs · $^{118m}$Cs · $^{119}$Cs · $^{119m}$Cs · $^{120}$Cs · $^{120m}$Cs · $^{121}$Cs · $^{121m}$Cs · $^{122}$Cs · $^{122m1}$Cs · $^{122m2}$Cs · $^{122m3}$Cs · $^{123}$Cs · $^{123m1}$Cs · $^{123m2}$Cs · $^{124}$Cs · $^{124m}$Cs · $^{125}$Cs · $^{125m}$Cs · $^{126}$Cs · $^{126m1}$Cs · $^{126m2}$Cs · $^{127}$Cs · $^{127m}$Cs · $^{128}$Cs · $^{129}$Cs · $^{130}$Cs · $^{130m}$Cs · $^{131}$Cs · $^{132}$Cs · $^{133}$Cs · $^{134}$Cs · $^{134m}$Cs · $^{135}$Cs · $^{135m}$Cs · $^{136}$Cs · $^{136m}$Cs · $^{137}$Cs · $^{138}$Cs · $^{138m}$Cs · $^{139}$Cs · $^{140}$Cs · $^{141}$Cs · $^{142}$Cs · $^{143}$Cs · $^{144}$Cs · $^{144m}$Cs · $^{145}$Cs · $^{146}$Cs · $^{147}$Cs · $^{148}$Cs · $^{149}$Cs · $^{150}$Cs · $^{151}$Cs · $^{152}$Cs
# Cybister lynceus

Cybister lynceus is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door J.Balfour-Browne.
# Den Groenen Staek

Den Groenen Staek en omgeving is een beschermd dorpsgezicht in Kolegem, een parochie in de Gentse deelgemeente Mariakerke. Deze herberg werd reeds vermeld in geschriften in 1784 en is bekend als lusttuin. Het is een duidelijk referentiepunt in Mariakerke en ligt op de kruising tussen twee grote verkeersassen. Een van deze verkeersassen draagt dezelfde naam als de herberg. In 1983 werd deze herberg en omgeving een beschermd dorpsgezicht.
* ↑ Den Groenen Staek in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
* ↑ https://beschermingen.onroerenderfgoed.be/static/DOC1875.pdf. Gearchiveerd op 5 maart 2016.
* ↑ Den Groenen Staek - Fiche Onroerend Erfgoed
# Gelijkenis van het verloren schaap

De gelijkenis van het verloren schaap is een van de bekendste gelijkenissen van Jezus uit het Nieuwe Testament. Het verhaal staat in Lucas 15:4-7. De beeldspraak die Jezus gebruikte is een retorische vraag gevolgd door een gelijkenis die het impliciete antwoord in verhalende vorm voortzet.

## De gelijkenis

Jezus vroeg zijn toehoorders wie van hen die een schaap zou zijn verloren de andere negenennegentig niet zou achterlaten om dat schaap te zoeken. Als hij het gevonden heeft, legt hij het vreugdevol op zijn schouders en gaat naar huis. Dan roept hij zijn vrienden en buren bij elkaar en zegt: "Deel in mijn vreugde, want ik heb het schaap gevonden dat verloren was."

## Interpretatie

Deze passage is het eerste deel van een trilogie over verlossing die Jezus vertelt nadat de farizeeën en schriftgeleerden hem beschuldigen van het ontvangen van en eten met zondaars. De gelijkenis van het verloren schaap wordt gevolgd door de gelijkenis van de verloren munt en de gelijkenis van de verloren zoon. De gelijkenis van het verloren schaap deelt thema's van verlies, zoeken en vreugde met de gelijkenis van de verloren munt. Het verloren schaap of de verloren munt stelt een verloren mens voor.
Zoals in de gelijkenis van de Goede Herder (Johannes 10:11,14) is Jezus de herder, waardoor hij zichzelf identificeert met het beeld van God als een herder die op zoek is naar verdwaalde schapen in Ezechiël 34:11-16. De Amerikaanse nieuwtestamenticus Joel B. Green schrijft dat "deze gelijkenissen fundamenteel over God gaan, ... hun doel is om de aard van de goddelijke reactie op het herstel van de verlorenen bloot te leggen." De blijdschap van de herder met zijn vrienden vertegenwoordigt Gods blijdschap met de engelen. Het beeld van God die zich verheugt over het herstel van verloren zondaars staat in contrast met de kritiek van de religieuze leiders die aanleiding gaven tot de gelijkenis.
* 1 2 Joel B. Green (1997). The Gospel of Luke. W.B. Eerdmans Pub. Co, Grand Rapids, Mich., p. 526. ISBN 0-8028-2315-7.
# Dirphia diasi

Dirphia diasi is een vlinder uit de familie nachtpauwogen (Saturniidae), onderfamilie Hemileucinae.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Lemaire in 1994.
# Manannán mac Lir

Manannán mac Lir is de Iers-Keltische god van de zee en het weer.
Manannán mac Lir is de zoon van Lir en zijn naam betekent 'Mannanan, zoon van de zee'. Zijn vrouw is Fand. Hij is de beschermer van de Gezegende Eilanden en regeert over Mag Mell. Hij heeft een schip zonder zeilen dat hem volgt als hij het daartoe bevel geeft en hij heeft een mantel waarmee hij zich onzichtbaar kan maken. De boot van de depotvondst van Broight worddt beschouwd als een votiefgave aan Manannán mac Lir.
In de legendaire geschiedschrijving van het eiland Man wordt Manannan Beg Mac-y-Lheir als de eerste koning van het eiland beschouwd, die er omstreeks 440 na Christus geregeerd zou hebben. Volgens de ontstaansmythe van Man is de naam van het eiland van hem afgeleid.

## Trivia

In de Meredith Gentry reeks van Laurell K. Hamilton wordt de naam Manánnan mac Lic gebruikt voor de god van de zee, die in het dagelijkse leven bekendstaat als de fey (soort van elf) Barinthus. Barinthus is de Welshe tegenhanger van Manánnan Mac Lir.
# Teinobasis nitescens

Teinobasis nitescens is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als onzeker, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Lieftinck.
* 1 2 (en) Teinobasis nitescens op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Kanton Jaligny-sur-Besbre

Jaligny-sur-Besbre is een voormalig kanton van het Franse departement Allier. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Vichy. Het werd opgeheven bij decreet van 27 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden opgenomen in het nieuwe kanton Moulins-2.

## Gemeenten

Het kanton Jaligny-sur-Besbre omvatte de volgende gemeenten:
* Bert
* Châtelperron
* Chavroches
* Cindré
* Jaligny-sur-Besbre (hoofdplaats)
* Liernolles
* Saint-Léon
* Sorbier
* Thionne
* Treteau
* Trézelles
* Varennes-sur-Tèche
# Ceramaster patagonicus

Ceramaster patagonicus is een zeester uit de familie Goniasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1889 gepubliceerd door Percy Sladen.
# Cryptocephalus kabaki

Cryptocephalus kabaki is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2002 gepubliceerd door Lopatin.
# Diaboolglooiing

Diaboolglooiing is de naam voor een dijk- en oeverversterkingssysteem dat gebruikmaakte van vierkante betonblokken.
Het systeem is in 1941 uitgevonden door de heer I. Streefkerk, Technisch Hoofdambtenaar van Rijkswaterstaat. Daarom werd dit systeem ook wel: Systeem-Streefkerk genoemd.
Toen men betonblokken ging hanteren voor de versterking van oeverglooiingen bleek dit tot nadeel te hebben dat deze konden verzakken en hun verband verliezen. Bij de diaboolglooiing werd dit opgelost door de, overigens vierkante, blokken inspringende en uitspringende zijvlakken te geven, zodat hun verband gehandhaafd bleef.
Zo bestonden er blokken met 2 inspringende en 2 uitspringende zijvlakken, blokken met 4 uitspringende zijvlakken, en blokken met 4 inspringende vlakken: het diaboolmodel. De bedoeling was nu dat de zijvlakken van de rijen allemaal inspringende dan wel uitspringende vlakken hadden, wat met een combinatie van deze drie typen was te realiseren. Op deze wijze kon men de stenen ook gemakkelijk om bochten heen zetten. (zie: steenzetten).
De stenen werden ingesloten door een tweetal betonbanden, waarvan de benedenste een zeer grote sterkte moest hebben. Het werk was elastisch en kon de werking van het dijktalud volgen zonder te gaan hangen. Indien de diaboolglooiing bij zeeweringen werd toegepast, werden blokken met verhoogde kop toegepast. Deze waren in staat de golven effectief te breken en gaven aan de glooiing een karakteristiek uiterlijk. Deze blokken waren 'interlock-blokken', d.w.z. ze pasten in elkaar. Het was dus niet mogelijk om in de voltooide glooiing één blok er uit te trekken. Dit maakte de glooiing sterker, maar wel veel moeilijker te repareren bij schade. Uit later onderzoek bleek dat de bijdrage van de interlock aan de sterkte niet zo veel was, en daarom zijn er later in Nederland ook geen interlockblokken meer toegepast.
De blokken werden onder meer geproduceerd door de betonfabriek De Hoop Terneuzen en zijn veelvuldig toegepast.
Tegenwoordig worden dijk- en oeverglooiingen met andere bloktypen of met asfalt en hebben dijkvakken met diaboolglooiing vooral een cultuurhistorische waarde.
# Dirphia dalcyra

Dirphia dalcyra is een vlinder uit de familie van de nachtpauwogen (Saturniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Oiticica.
# Manantenina

Manantenina is een plaats en commune in het zuiden van Madagaskar, behorend tot het district Tôlanaro, dat gelegen is in de regio Anosy. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats ongeveer 19.000 inwoners. De plaats ligt langs de kust van de Indische Oceaan en langs de onverharde weg Route nationale 12a.
De plaats biedt lager en voortgezet onderwijs. 50 % is visser, 35% landbouwer en 10% houdt zich bezig met veeteelt. Met name wordt er cassave verbouwd. Ook wordt er zoete aardappelen en rijst verbouwd. 5% van de bevolking is werkzaam in de dienstensector.

## Foto's

* Postkantoor
* Katholieke kerk
* Centrale ontmoetingsplaats met gedenksteen van de onafhankelijkheid in 1960
* Gedenksteen voor de gesneuvelden in de Eerste en Tweede Wereldoorlog
* Blik op de hoofdstraat
* ↑ Ilo Census Data. Gearchiveerd op 1 juli 2023.
# Tetraleurodes russellae

Tetraleurodes russellae is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Cohic in 1968.
# Kaivorivier

De Kaivorivier (Kaivojoki) is een rivier die stroomt in de Zweedse gemeente Kiruna. De rivier ontvangt haar water op de berghellingen van de heuvel Isopalo, ze stroomt naar het noorden weg, stroomt door twee kleine meertjes en levert haar water in bij de Liukattirivier.
Afwatering: Kaivorivier → Liukattirivier → Luongasrivier → Torne → Botnische Golf
# Ceramaster mortenseni

Ceramaster mortenseni is een zeester uit de familie Goniasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door René Koehler.
# Cyatholaimus gracilis

Cyatholaimus gracilis is een rondwormensoort uit de familie van de Cyatholaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Eberth.
# Dicrochile goryi

Dicrochile goryi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Boisduval.
# George Hepplewhite

George Hepplewhite (? - Londen, 1786) was een Engels meubelontwerper.
Hepplewhite ontwierp meubelen uit satijnhout en mahonie, vaak voorzien van inlegwerk. Zijn stoelen zijn te herkennen aan de strakke poten en rugleuningen met schild- of hartvorm. De stijl van Hepplewhite werd beïnvloed door het classicisme van Robert Adam; het onderscheid tussen beiden is niet eenvoudig te ontdekken. Hepplewhites ontwerpen zijn eleganter en lichter van vorm dan die van tijdgenoot Chippendale.
Er is weinig bekend over George Hepplewhite, zo is het niet bekend of hij een werkplaats had en er is geen enkel authentiek meubelstuk van zijn hand gevonden.
* Bibsys: 90074912
* Gemeinsame Normdatei: 128347430
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5768 8400
* Library of Congress Control Number: n86072758
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0274651
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 171736346
* Système universitaire de documentation: 136693210
* Virtual International Authority File: 187605614
* WorldCat (via VIAF): 187605614
# Discocelis japonica

Discocelis japonica is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Discocelis, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Discocelidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Yeri & Kaburaki.
# Marc Amsler

Marc Amsler (Vevey, 5 februari 1891 – Sierre, 3 mei 1968) was een Zwitsers hoogleraar en oogheelkundige. Hij is de bedenker van het Amslerrooster.

## Biografie

Marc Amsler werd 1935 hoofdoogarts in Lausanne, als opvolger van Jules Gonin. Vervolgens werd hij in 1944 directeur van de oogkliniek van de Universiteit van Zürich, als opvolger van Alfred Vogt. Amsler werd vooral bekend van het Amslerrooster dat hij ontwikkelde, gebaseerd op een oogtest ontwikkeld door Edmund Landolt. In 1951 voerde hij ook de eerste hoornvliestransplantatie uit in de oogkliniek van Zürich. In 1961 ging Amsler op pensioen. Hij werd opgevolgd door Rudolf Witmer.

## Werken

* "Le keratocone fruste au Javal" in Ophthalmologica, 1938, 77-83.
* "Heterochromie de Fuchs et fragilite vasculaire" in Ophthalmologica, 1946, 177 (samen met Florian Verrey).
* Lehrbuch der Augenheilkunde, Karger, Bazel, 1948 (samen met A. Brückner, Adolphe Franceschetti, Hans Goldmann en Enrico Bernardo Streiff).
* "Quantitative and qualitative vision" in Transactions of the Ophthalmological Society of the United Kingdom, 1949, 397-410.
* "Mydriase et myose directes et instantanées par les médiateurs chimiques" in Annales d'oculistique, 1949, 936 (samen met Florian Verrey).
* "Earliest symptoms of diseases of the macula" in The British Journal of Ophthalmology, 1953, 521-537.
* L'Humeur Aqueuse et ses Fonctions, Masson, Parijs, 1955 (samen met Florian Verrey en Alfred Huber).
# Texomys

Texomys is een geslacht van uitgestorven knaagdieren, behorend tot de familie Jimomyidae uit de superfamilie Geomyoidea. Het geslacht omvat meerdere soorten die in het Mioceen op het Amerikaanse continent leefden.
Texomys is verwant aan de hedendaagse goffers en wangzakmuizen. Fossielen van dit knaagdier zijn gevonden in de Culebra-kloof in Panama, Texas, Louisiana en Florida. In de afzettingen van de Culebra-kloof is Texomys het algemeenste kleine zoogdier met meer dan dertig gevonden fossiele tanden.
# Kaitummeer

Het Kaitummeer is een langgerekt merengebied in het noorden van Zweden, in de gemeente Gällivare. Het totale meer is ongeveer 35 km lang en maar een kilometer breed. Het kan het best gezien worden als een verbreding aan het begin van de Kaitum. Het merengebied bestaat uit drie afzonderlijk benoemde meren, van west naar oost: Padje Kaitumjaure, Kaska Kaitumjaure en Vuolep Kaitumjaure. Het verloop is ongeveer 10 meter. De meren liggen op een hoogte van ongeveer 580 meter in het Sjaunja Natuurreservaat. De coördinaten zijn van het Kaska Kaitumjaure.
Aan het meer ligt geen enkel dorp of weg. Aan de oostzijde van het merengebied is er alleen het Tjuornajåkk, dat aan het overgangsmeer Tjåkkalsjaure ligt en als start-, rust- en eindpunt van wandelingen in het gebied dient.
# Cerambergbrilvogel

De cerambergbrilvogel (Heleia pinaiae synoiem: Lophozosterops pinaiae) is een zangvogel uit de familie Zosteropidae (brilvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het Indonesische eiland Ceram.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Cerambergbrilvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Cychrus bruggei

Cychrus bruggei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Deuve.
# Dendryphantes ravidus

Dendryphantes ravidus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Dendryphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Eugène Simon.
# Discocerina brunneonitens

Discocerina brunneonitens is een vliegensoort uit de familie van de oevervliegen (Ephydridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Cresson.
# Marc Appel

Marc Appel (20 juli 1948- 28 maart 2010), was een Vlaams bestuurder.

## Biografie

Appel begon zijn carrière als boekhandelaar in Leuven. Via de krant De Morgen werd hij commercieel directeur van de Vlaamse Uitgeversmaatschappij (later Corelio en sinds 2013 het Mediahuis). In 1990 werd hij ook oprichter en gedelegeerd bestuurder van de Vlaamse Audiovisuele Regie (VAR), het bedrijf dat reclame en sponsorgelden werft voor de VRT. In 1993 richtte hij Sydes op, een dochtermaatschappij van de VUM, die een aantal diversificatiemaatschappijen controleert.
Van 1994 tot 1998 was hij adjunct-directeur-generaal van de VUM, verantwoordelijk voor het commercieel beleid. In 2006 legde hij al zijn operationele functies bij de VUM neer en werd ceo voor de Mechelse voedingsgroothandel Huyghebaert. Hij was ook actief in de vastgoedsector en had een kantoor in een klein dorpje in de Languedoc.

## Meer informatie

* Marc Appel overleden, Het Nieuwsblad, 23 maart 2010
* Marc Appel overleden, Gazet van Antwerpen, 29 maart 2010
* COENEGRACHT, Mark en ZAKI, "Hoe is wie in Vlaanderen?", Hadewijch-Antwerpen Baarn, 1994, blz. 13.