OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Francesco Carratta

Francesco Ferdinando Christian Carratta (Hasselt, 17 augustus 1987) is een Belgisch voetballer die als middenvelder voor Patro Eisden Maasmechelen speelt.

## Clubcarrière

Carratta is een middenvelder die zijn jeugdopleiding afwerkte bij Sporting Houthalen, RSC Anderlecht en PSV. Zijn professionele carrière ging van start bij Sint-Truidense VV waar hij reeds na een half seizoen werd uitgeleend aan Antwerp FC. Na deze leenperiode van een half seizoen werd Carratta onder vast contract gezet bij de Antwerpse tweedeklasser. Op 1 februari 2009 werd zijn contract bij deze club echter ontbonden. Hierna tekende hij in Engeland voor Blackpool FC waar hij na een half jaar vertrok. In september 2009 tekende hij een contract bij de toenmalige Italiaanse neo-derdeklasser Giulianova Calcio. Na twee jaar keerde hij terug naar België, waar hij voor Bocholter VV ging spelen en later ook nog voor Sporting Hasselt, waarmee hij in het seizoen 2015/2016 promoveerde naar de tweede klasse A.

## Statistieken

| Club | Seizoen | Competitie- wedstrijden | Doelpunten |
| Sint-Truidense VV | 2007-08 | 1 | 0 |
| Antwerp FC | 2007-08 | 16 | 1 |
| Antwerp FC | 2008-09 | 4 | 0 |
| Blackpool FC | 2008-09 | 0 | 0 |
| Giulianova Calcio | 2009-10 | 26 | 1 |
| Bocholter VV | 2010-11 | 30 | 2 |
| Bocholter VV | 2011-12 | 32 | 7 |
| KFC Dessel Sport | 2012-13 | 13 | 1 |
| KFC Dessel Sport | 2013-14 | 8 | 0 |
| Sporting Hasselt | 2013-14 | 12 | 1 |
| Sporting Hasselt | 2014-15 | 24 | 6 |
| Sporting Hasselt | 2015-16 | 38 | 6 |
| Sporting Hasselt | 2016-17 | 32 | 6 |
| RFC Luik | 2017-18 | 29 | 1 |
| Patro Eisden | 2018-19 | 29 | 0 |
| Patro Eisden | 2019-20 | 17 | 0 |
| Totaal | | 311 | 32 |
Bijgewerkt tot 30 januari 2020
# Finoculodes omnifera

Finoculodes omnifera is een vlokreeftensoort uit de familie van de Oedicerotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door J.L. Barnard.
# Frew McMillan

Frew Donald McMillan (Springs, 20 mei 1942) is een voormalig proftennisser uit Zuid-Afrika. Hij speelde internationaal tennis vanaf 1961 als amateur. In 1969 werd hij prof.

## Loopbaan

McMillan was een succesvol dubbelspeler. Hij won vijf grandslamtoernooien in het herendubbelspel, waaronder driemaal Wimbledon met Bob Hewitt. In 1967 deden ze dat zonder setverlies. Hij won in totaal 63 dubbelspeltitels, en was lange tijd nummer 1 op de ATP-ranglijst in het dubbelspel. Hij won ook nog vijf grandslamtitels in het gemengd dubbelspel.
Zijn carrière in het enkelspel was daarentegen bescheiden; hij kwam niet verder dan de kwartfinale in een grandslamtoernooi (het US Open van 1972). Hij won twee toernooien: het indoortoernooi van München in 1974 tegen Nicola Pilić en dat van Nürnberg in 1976 tegen Thomaz Koch. In eigen land verloor hij de finale van het open Zuid-Afrikaanse tenniskampioenschap van 1970 van Rod Laver.
Hij won zijn laatste dubbelspeltitel in 1982 op het ATP-toernooi van Johannesburg aan de zijde van Brian Gottfried.
Hij speelde in het Zuid-Afrikaanse Davis Cupteam van 1965 tot 1969 en van 1973 tot 1978. Hij is de Zuid-Afrikaan die aan de meeste Davis Cup-ontmoetingen heeft deelgenomen (28). In 1974 won zijn team de beker zonder te hoeven spelen – de andere finalist, India, weigerde tegen Zuid-Afrika te spelen uit protest tegen de apartheidspolitiek van Zuid-Afrika.
McMillan werd in 1992 opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame.

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Enkelspel

| Toernooi | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 |
| Australian Open | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1R | – | – | – | – | – | – & – | – |
| Roland Garros | – | – | 1R | 1R | 2R | 2R | 3R | 2R | 2R | – | 3R | 3R | 1R | – | – | – | – | – |
| Wimbledon | 1R | 2R | 2R | 1R | 1R | 2R | 1R | 1R | 1R | 3R | 2R | 1R | 1R | 1R | 1R | 1R | 2R | 3R |
| US Open | – | – | – | 2R | – | – | – | – | – | 2R | 1R | KF | 1R | 2R | 2R | 4R | 1R | 1R |

### Mannendubbelspel

Enkel de prestaties in het open tijdperk zijn opgenomen in de tabel. McMillan won Wimbledon ook in 1967.
| Toernooi | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 |
| Australian Open | – | – | – | 1R | – | – | – | – | – | – & – | – | – | – | – | – | – |
| Roland Garros | HF | KF | – | HF | W | HF | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
| Wimbledon | HF | HF | HF | 1R | W | – | 2R | KF | 1R | KF | W | HF | KF | 3R | 3R | 3R |
| US Open | – | – | KF | HF | 1R | KF | – | 1R | KF | W | KF | KF | KF | 1R | – | – |
# De Lelie (Elkerzee)

De Lelie is een korenmolen in Elkerzee in de Nederlandse gemeente Schouwen-Duiveland. De molen werd gebouwd in 1868 en is in de jaren 90 van de 20e eeuw gerestaureerd. Wegens het nabijgelegen gebouw is het niet mogelijk om uit alle windrichtingen te draaien. Om deze reden zijn enkele kruipalen voorzien van een afwijkende kleur.
Sinds 2018 is de molen in particulier eigendom. Van het naastgelegen gebouw is een verdieping verwijderd, waardoor de molen meer domineert. De molen wordt voorzien van zelfzwichting op de binnenroede; dit systeem was omstreeks 1900 ook aangebracht, maar in 1944 verwijderd. Bij de restauratie van 1992 werd De Lelie voorzien van fokwieken. Deze zijn bij een restauratie in 2019 vervangen door een systeem met zelfzwichting door middel van jalouzieën op de binnenroede, die in de kleuren rood, wit en blauw zijn geschilderd. Dit komt overeen met de situatie van 1930. In februari 2020 overleed molenaar en eigenaar Martin van Der Steen. In december 2020 werden Sijmen Plomp en Carin Koekoek eigenaren van de molen en het restaurant.
# De Faam-albums

Een De Faam-album is een plaatjesalbum dat in de jaren vijftig van de twintigste eeuw werd uitgegeven door De Faam, een fabriek van suikerwerken in Breda. Bij de aankoop van een rol pepermunt kreeg men een plaatje cadeau; het album moest worden gekocht.
Er zijn slechts twee albums verschenen:

## Vlaggen van alle landen

    Het eerste album dat verscheen was Vlaggen van alle landen met een ruimte voor 117 in te plakken plaatjes van alle nationale vlaggen. Het album was uitgegeven in oblong-formaat 30 × 23 cm met drie plaatjes per pagina. Auteur was L. Hopmans. Er verschenen zes drukken zonder vermelding van jaar van uitgifte.

## Volkerenatlas Amerika

    Het tweede album was Volkerenatlas Amerika, uitgegeven in hetzelfde formaat maar met ruimte voor 120 plaatjes. Auteur was J. Victor Jansen, een conservator van het Museum voor Land- en Volkenkunde in Rotterdam. Het album beleefde minstens 4 drukken zonder vermelding van jaar van uitgifte.
Beide albums zijn verzamelitems, maar nog volop antiquarisch te krijgen.
Eerder dan de beide albums werden vanaf 1949 door De Faam 24 kleine stripboekjes uitgegeven met de avonturen van Kapitein Brulboei, getekend door Henk Kabos. De boekjes van 12 pagina's kreeg men cadeau bij aankoop van snoepgoed van De Faam.
# Daventre Portu

Daventre Portu is een sloeproeivereniging die gevestigd is in de jachthaven aan de Rembrandtkade te Deventer. De vereniging werd opgericht in 2005. Ze beschikt over vier achtpersoons polyester kuikensloepen. Deze worden gebruikt tijdens trainingen op de IJssel en voor wedstrijden in Nederland en in de buurlanden. De namen zijn Schonenvaarder, Bergenvaarder,Visbyvaarder en Stokvisvaarder, verwijzend naar het Hanze-verleden van de stad. Met de sloepen van de vereniging wordt door een tiental verschillende teams geroeid. Er zijn prestatiegerichte en meer recreatieve ploegen.

## Record

Sinds 21 oktober 2007 heeft Daventre Portu het record voor het afroeien van de gehele lengte van de IJssel op haar naam staan. Volgens de gps die aan boord was, is tijdens deze tocht een afstand van 108 kilometer afgelegd. Een groep van in totaal twaalf roeiers en een stuurman heeft een achtpersoonssloep in de tijd van 9 uur en 50 minuten over de IJssel geroeid. Daarmee is het record van zustervereniging Stad Kampen met ongeveer 55 minuten aangescherpt.

## Externe link

* Officiële website
# De Matrona Ephesia

De Matrona Ephesia (Over de matrona van Efese) is een emotioneel en diepgaand Latijns verhaal, vermoedelijk geschreven door Petronius in de bundel Satyricon, in de 1e eeuw n.Chr.

## Verhaal

Dit verhaal begint met de dood van haar echtgenoot. De matrona, gekend tot in verre streken voor haar kuisheid, was verscheurd door verdriet. Voor haar was het volgen van de lijkstoet niet genoeg. Ze besliste om mee in het graf van haar man te gaan, en omdat ze zo veel van hem hield, besloot ze te vasten totdat ze stierf.
Ze nam een trouwe bediende mee en vijf dagen lang vond men haar terug in het graf. Wegkwijnend en uitgeput door honger en kou lag ze op het randje van sterven. Maar buiten de graftempel stonden een aantal kruisen. Hier hingen de lichamen van misdadigers aan. Vroeger kregen soldaten de opdracht om deze kruisen te bewaken, zodat de naasten van de misdadigers hun lichamen er niet af konden halen om ze toch een waardige begrafenis te geven. Een van deze soldaten hoorde gesnik en geklaag en volgde het geluid tot in de graftombe. Daar bemerkte hij de prachtige weduwe. Nadat hij zag dat ze helemaal uitgehongerd was, bracht hij vele schotels met verrukkelijk eten en probeerde de vrouw te overtuigen om te eten. De dienstmeid gaf zich snel over, maar de koppigheid van de matrona bleef nog lang de baas. Na een tijd lukte het de dienstmeid om haar toch te overtuigen.
‘Het zal je toch niet vooruithelpen’, zei ze, ‘als je door te vasten dood zal zijn, als je jezelf levend zal begraven hebben? Het lichaam zelf van je man moet je aansporen om te leven.’
Eindelijk overtuigd, at de matrona gretig, en toen de soldaat zag dat ze wou blijven leven, probeerde hij haar te verleiden. Dit lukte hem en ze sliepen gedurende drie dagen en nachten bij elkaar in het graf. Doordat de soldaat de kruisen niet meer nauwlettend in de gaten hield, zagen de familieleden een kans om het lichaam van een van de misdadigers weg te halen, zo konden ze het lichaam toch nog een waardige begrafenis geven.
De volgende ochtend ontdekte de soldaat het lege kruis, en hij was radeloos. De straffen voor soldaten die hun opdracht niet goed uitvoerden waren namelijk verschrikkelijk.
Hij zag geen enkele oplossing en besliste dat hij zelfmoord de enige juiste was. De matrona probeerde hem echter tegen te houden en bedacht een slim plan.
‘De goden willen zeker niet dat ik op hetzelfde moment naar twee begrafenisstoeten van twee mij zeer dierbare mannen moet kijken. Ik wil liever een dode opofferen dan een levende te doden.’
Hierna beval ze de soldaat om het lichaam van haar dode echtgenote weg te halen en het op het kruis te hangen. Haar plan werkte wel, maar het volk was verbaasd. Hoe kon een dode zichzelf ophangen aan een kruis?
Maar door dit plan kon de soldaat nog een mooi leven leiden, al dan niet met de matrona.
# De barst in de Ronde Tafel

De barst in de Ronde Tafel is het 40ste stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder. Het is geschreven door Willy Vandersteen en getekend door Karel Biddeloo. De eerste albumuitgave was in 1969.

## Het verhaal

Koning Arthur is erin geslaagd vrede met een buurstaat te bewerken en er wordt een feestmaal ingericht in Camelot. Maar vlak voor de zetel van Arthur ontstaat een barst in de Ronde Tafel en er wordt een aanslag gepleegd op de koning die dankzij een amulet dat hij draagt mislukt. De burchtheer van Pelinore wordt verdacht van de aanslag en De Rode Ridder en Lancelot halen hem naar Camelot. Ze ontdekken een geheimzinnig onbekend teken op de riem van Pelinore en Merlijn, Johan en Lancelot gaan op zoek naar Alwine, de tovenares der Zeven Heuvelen om meer te weten te komen. Ondertussen heerst er onrust en tweedracht onder de ridders in Camelot waarbij de ridders met getrokken zwaarden tegen elkaar staan en Arthur een duel uitvecht met Wodor, een verwant van Pelinore. Wanneer Merlijn, Johan en Lancelot arriveren bij de hut van Alwine blijkt deze gedood te zijn en het boek met tekens is gestolen door gemaskerde ruiters. Ze gaan achter de ruiters aan, verslaan hen en vinden het boek terug. Het teken blijkt van de Prins der Duisternis te zijn, een grootmeester in de Zwarte Kunst, die tot doel gesteld heeft het werk van Arthur te vernietigen. Merlijn slaagt erin het duivelsteken zijn macht te ontnemen en de barst in de Ronde Tafel te herstellen.

## Achtergronden bij het verhaal

* Karel Biddeloo leverde het basisidee voor dit verhaal dat door Willy Vandersteen verder werd uitgewerkt.
* Op het einde van het verhaal is voor het eerst Bahaal te zien.

## Uitgaven

* Albumbespreking op roderidder.net
* ↑ De Rode Ridder-tijdslijn op stripspeciaalzaak.be
# De Streekradio

De Streekradio, eerder bekend als de Lokale Omroep Zuidwolde (LOZ), is een lokale radiozender in de gemeente De Wolden. Dit radiostation heeft huisgehouden op verschillende locaties, onder andere aan de Bernardlaan te Zuidwolde. Anno 2015 bevindt het station zich aan de Nijverheidsweg te Zuidwolde.

## Geschiedenis

De omroep zond op 4 november 1989 voor het eerst uit.
In 1997 werden de oude gemeentes in Drenthe opgeheven en ontstond er na de gemeentelijke herindeling een nieuwe gemeente, namelijk gemeente De Wolden. Deze bestond uit de voormalige gemeenten Zuidwolde, De Wijk, Ruinen en Ruinerwold. Aangezien er in een gemeente maar 1 omroep actief mag zijn, moesten de omroepen uit de voormalige gemeenten samengaan of ieder een eigen aanvraag indienen.
In De Wijk was er wel een omroep, maar alleen op papier, deze zond nog niet uit. Na moeilijke onderhandelingen kon in 1999 Streekradio de Wolden de lucht in.

## Ontvangst

* FM 104.8 (ether)
* FM 106.5 (kabel)

## Externe link

* Website van De Streekradio
* Over de Streekradio: Geschiedenis
# De witte waan

De witte waan kan verwijzen naar:
* De witte waan (film), Nederlandse film uit 1984.
* De witte waan (De Rode Ridder), stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De witte waan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Davincia

Davincia is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Alexandre Arsène Girault.

## Soorten

Het geslacht Davincia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Davincia arboris Girault, 1924
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# De getikte struisvogel

De getikte struisvogel is het 66ste album uit de reeks van De avonturen van Urbanus en verscheen in 1997 voor het eerst in België.
In deze parodie op 'Animal Farm' worden de dieren op de jaarmarkt in Tollembeek opeens superintelligent door een combinatie van rotte eieren en vermicelli. De dieren nemen onmiddellijk de macht over om de mensen te onderdrukken. Als ook de huisdieren van Cesar en Eufrazie de rollen willen omdraaien, wordt de paniek compleet. Urbanus en zijn familie gaan de strijd met de dieren aan.
# De gestolen duit

De gestolen duit is een sprookje uit Kinder- und Hausmärchen, de verzameling van de gebroeders Grimm, met als nummer KHM154. De oorspronkelijke naam is Der gestolene Heller.

## Het verhaal

Als een goede vriend bij een gezin eet, ziet hij een bleek kind in sneeuwwitte kleding door het huis lopen als de klok twaalf slaat. Dit gebeurt drie dagen en dan vraagt de vriend wie de vader van dit kind is, ze loopt elke dag naar de aangrenzende kamer. De vader zegt het kind niet gezien te hebben en weet ook niet van wie het is. De volgende dag komt het kind opnieuw en de gast ziet dat het gezin het meisje inderdaad niet ziet. Hij kijkt door de deur in de aangrenzende kamer en ziet het kind in de kieren van de vloer woelen. Ze verdwijnt als ze hem ziet en de man beschrijft het gebeuren. De vrouw vertelt over haar gestorven kind en ze breken de vloer open en vinden twee duiten. Het kind moest de duiten aan een arme man geven, maar hield het zelf voor koeken. Na de dood had het in het graf geen rust en zocht de duiten. De ouders schenken het geld aan een arme man en het kind is niet opnieuw gezien.

## Achtergronden bij het verhaal

* Het sprookje komt uit Kassel.
* Het sprookje beschrijft wat de ziel rust geeft na de dood, zie ook Het doodshemdje (KHM109).
* Vergelijk ook Het eigenzinnige kind (KHM117) en Een ziel in zee uit Holland.
* Zie ook naloop.
# De getatoeëerde mossel

De getatoeëerde mossel is het 27$^{ste}$ stripverhaal van De Kiekeboes. De reeks wordt getekend door striptekenaar Merho.

## Verhaal

Charlotte en Fernand Goegebuer worden opgenomen in de sekte van Mister Sun. Via computerfraude komt de sekteleider, de Getatoëerde Mossel, aan de macht. In een poging om de sekteleider te ontmaskeren, belandt Kiekeboe, samen met de zakenman B.H. Van Den Boezem, in Angkor, Cambodja.
# Demonax strangaliomimus

Demonax strangaliomimus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Heller.
# Demonax subai

Demonax subai is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Holzschuh.
# Dendronephthya heterocyathus

Dendronephthya heterocyathus is een zachte koraalsoort uit de familie Nephtheidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Dendronephthya. Dendronephthya heterocyathus werd in 1889 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wright & Studer.
# De duivel kent geen genade

De duivel kent geen genade (Italiaans: Dio perdona... Io no!; Engels: God Forgives... I Don't) is een Italiaanse spaghettiwestern uit 1967. De film staat er vooral bekend omdat het de eerste samenwerking was tussen Bud Spencer en Terence Hill. Later zouden twee vervolgen van deze film uitkomen: I quattro dell'Ave Maria (Ace High) uit 1968 en La collina degli stivali (Boot Hill) uit 1969. Piettro Martellanza zou eerst de rol van Cat Stevens op zich nemen, maar brak zijn voet en werd vervangen door Terence Hill. Voor het duo Bud Spencer en Terence Hill was dit een geluk bij een ongeluk omdat ze na deze eerste samenwerking als Bud Spencer en Terence Hill nog veel films samen hebben gemaakt.

## Verhaal

Een trein rijdt een station binnen en weet niet tijdig te remmen. Iedereen in de trein blijkt vermoord te zijn. Het goud dat aan boord van de trein was is verdwenen. Hutch Bessy (Spencer) wordt ingehuurd door de verzekeringsmaatschappij om het goud op te sporen. Terence Hill speelt een zonderlinge cowboy vernoemd naar zanger Cat Stevens die van zijn goede vriend Hutch (Spencer) te horen krijgt dat de trein beroofd is door zijn aartsrivaal Bill San Antonio (Frank Wolff). Het rare is alleen dat Cat een paar jaar geleden Bill vermoord heeft...

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Terence Hill | Cat Stevens |
| Frank Wolff | Bill San Antonio |
| Bud Spencer | Hutch Bessy |
| Gina Rovere | Rose |
| José Manuel Martín | Bud |
| Luis Barboo | Bebaarde handlanger |
| Joaquín Blanco | |

## Externe link

* God Forgives... I Don't
Hannibal (1959) · De duivel kent geen genade (1967) · De grijnzende doder (1968) · Halleluja voor een paar vuisten (1969) · De linker- en de rechterhand van de duivel (1970) · De duivel hale je (1971) · De vier vuisten van de duivel (1971) · De vier vuisten de lucht in (1972) · Pas op of we slaan erop (1974) · De vier vuisten voor het geloof (1974) · Twee door het dolle heen (1977) · Even en oneven (1978) · De vier vuisten op safari (1979) · De vier vuisten hebben de tropenkolder (1981) · De vier vuisten slaan op hol (1983) · De vier vuisten in het kwadraat (1984) · Miami Supercops (1985) · Troublemakers (1994)
# Deladenus saccatus

Deladenus saccatus is een rondwormensoort, de plaatsing in een familie is onzeker. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Andrássy.
# Denis Payton

Denis West Payton (Walthamstow, Londen, 11 augustus 1943 - Bournemouth, 17 december 2006) was een Engels saxofonist. Hij maakte deel uit van The Dave Clark Five, waar hij zowel tenorsaxofoon als baritonsaxofoon speelde.

## Levensloop

Payton werd geboren in Londen. De muzikale Payton leerde al snel gitaar, saxofoon en andere blaasinstrumenten te bespelen. In zijn tienerjaren speelde hij in een jazzbandje terwijl hij voor elektricien leerde. Hij wisselde een paar maal van band en leerde de leden van vele andere groepen kennen. Zo ook Dave Clark, de leider van de groep ‘Dave Clark Five with Stan Saxon’. Toen Saxon, die saxofoon speelde en af en toe zong, in 1962 vertrok, bleef The Dave Clark Five over. Tegelijk met Saxon vertrok de tweede saxofonist Jim Spencer. Denis Payton werd zijn vervanger.
De groep van Dave Clark speelde eerst voornamelijk instrumentale muziek. Alleen Stan Saxon zong bij sommige nummers. Na zijn vertrek nam pianist Mike Smith (die later overstapte op een elektronisch orgel) ook de zang voor zijn rekening. De groep stapte over van jazz en dansmuziek op popmuziek.
Vanaf dat moment was de bezetting van de band als volgt: Dave Clark (drums), Mike Smith (zang en keyboard), Lenny Davidson (gitaar), Denis Payton (saxofoon) en Rick Huxley (basgitaar). Naast saxofoon speelde Payton gitaar en mondharmonica en deed hij soms mee bij de achtergrondzang. Acht jaar lang veranderde deze bezetting niet. Samen met Dave Clark schreef hij ook nummers voor de groep, waaronder het instrumentale On the Move, de achterkant van de hitsingle Catch Us If You Can. Op twee nummers, I Miss You en Man in the Pin Striped Suit, zong hij solo.
Met The Dave Clark Five scoorde Payton een reeks grote hits, zowel in Groot-Brittannië als in de Verenigde Staten. Behalve Catch Us If You Can waren ook Glad All Over, Bits and Pieces en Over and Over grote successen. Payton beleefde zijn ‘finest hour’ toen de jazzsaxofonist Stan Getz, een van zijn idolen, hem na een optreden van The Dave Clark Five om een handtekening vroeg.
In 1970 ging de band uit elkaar. Payton werd makelaar, maar bleef parttime muziek maken.
Na de constatering van kanker moest Denis Payton zijn werk opgeven. Na een lang ziekbed overleed hij in Bournemouth, Dorset. Hij werd 63 jaar. Hij liet een vrouw, twee zoons en twee stiefzoons na.
In oktober 2006, het jaar van zijn dood, werd de band genomineerd voor opname in de Amerikaanse Rock and Roll Hall of Fame. Tegen Dave Clark, die hem op zijn ziekbed opzocht, zei Payton: ‘I know I won’t be around, but it was an amazing part of my life that I am very proud of’ (‘Ik weet dat ik er niet bij zal zijn, maar het was een fantastisch deel van mijn leven, waar ik heel trots op ben’). Op 10 maart 2008 werd de groep inderdaad opgenomen in de Hall of Fame. Denis Payton en Mike Smith konden daar niet meer bij zijn.

## Noot

* ↑ Over de bezetting tijdens de vroege jaren van de groep (gearchiveerd).
# Deniquelata

Deniquelata is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Didymosphaeriaceae. De typesoort is Deniquelata barringtoniae.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht zes soorten (peildatum november 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Deniquelata barringtoniae | Ariyaw. & K.D. Hyde | 2013 |
| Deniquelata hypolithi | Crous | 2021 |
| Deniquelata macphersoniae | Y.P. Tan, Bishop-Hurley, Bransgr. & R.G. Shivas | 2022 |
| Deniquelata quercina | A. Alidadi, M. Javan-Nikkhah & M. Kowsari | 2019 |
| Deniquelata vittalii | Devadatha, V.V. Sarma & E.B.G. Jones | 2018 |
| Deniquelata yunnanensis | L. Lu & Tibpromma | 2022 |
* (en) Index Fungorum