OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Magnificat (Hovhaness)

Een vrij onbekende toonzetting van het Magnificat werd in 1957/1958 gecomponeerd door Alan Hovhaness. Zijn Magnificat voor vier solostemmen, koor en orkest opus 157 is een van zijn (relatief) bekendere werken. Alan Hovhaness gaf zelf nauwelijks ruchtbaarheid aan zijn werk als componist en werd daardoor slechts in kleine kring bekend.

## Compositie

Het Magnificat is geschreven in opdracht van de Koussevitsky Foundation. Desalniettemin moest tot 1961 gewacht worden dat de première volgde. De eerste uitvoering werd gegeven door het Louisville Orchestra onder leiding van Robert Whitney. De componist heeft daarop een persoonlijk dankwoord aan het orkest gericht. De compositie bestaat uit 12 delen:
* Celestial Fanfare (instrumentaal);
* Magnificat (koor);
* Et Exsultavit (tenor);
* Quia Respexit (sopraan);
* Omnes Generationes (vrouwenkoor);
* Quia fecit Mihi Magna (bariton en koor);
* Et Misericordia (sopraan);
* Fecit Potentiam (alt);
* Esurientes Implevit Bonus (tenor en mannenkoor);
* Suscepit Israël (vrouwenkoor);
* Sicut Locutus Est (bariton en koor);
* Gloria Patri (koor).
Aan de ene kant is het vreemd dat Hovhaness een Magnificat heeft gecomponeerd; hij was Boeddhist en had dus niet zo veel op met Bijbelteksten. Aan de andere kant, maakte ook het Armeens-katholieke geloof deel uit van zijn opvoeding. Door die combinatie is er kerkmuziek ontstaan die een kruising is tussen typische kerkmuziek, moderne klassieke muziek en Oosterse invloeden. Ook typische Hovhaness elementen zijn aanwezig:
* parallelle stemmingen waarbij instrumenten gedurende een aantal maten hetzelfde thema spelen, doch met een vaste interval hoger of lager, dat geeft een zweverig effect;
* Trombone en trompsoli; deze instrumenten kleuren als solo-instrumenten tegenover strijkers mystiek;
* Murmur; het (schijnbaar) onwillekeurig plukken aan de strijkinstrumenten, waardoor een idee ontstaat van achtergrondruis, terwijl dat bewust deel uitmaakt van de muziek;
* senza misura; in het werk komen een aantal fragmenten voor waarbij maatindeling en -strepen ontbreken; ook dit geeft de muziek iets mysterieus.
Het werk duurt ongeveer 30 minuten.

## Bron en discografie

* First Edition Music FECD 0006, Louisville Orchestra o.l.v. Whitney; Mono-opnamen van 26/27 april 1961, vlak na de première;
* Delos Records DE3176, Koren en orkest van St. John's Cathedral Denver o.l.v. Donland Pearson; stereo-opnamen uit 1994.
# Horní Heřmanice

Horní Heřmanice kan verwijzen naar de volgende Tsjechische gemeenten:
* Horní Heřmanice (okres Třebíč)
* Horní Heřmanice (okres Ústí nad Orlicí)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Horní Heřmanice en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Albumblad in C Majeur

Albumblad is een compositie van Niels Gade. Het is een van zijn stukken met dezelfde titel. Dit werkje uit 1860 bleef alleen in manuscript bewaard. Anker Blyme, pianist en musicoloog heeft geen eerdere uitvoering van dit werk kunnen vinden, dan de opname die Blyme zelf heeft gemaakt.
* Uitgave Dacapo: Anker Blyme speelt complete werken voor piano van Gade, deel 3 (DCCD9117, opname 1990)
* Zie ook Tre albumblade
# Landkreis Löbau-Zittau

Landkreis Löbau-Zittau is een voormalig Landkreis in de Duitse deelstaat Saksen. Het had een oppervlakte van 698,50 km² en een inwoneraantal van 138.772 (31 december 2007).

## Geschiedenis

Bij de herindeling van Saksen in 2008 is het samen met het voormalige Landkreis Niederschlesischer Oberlausitzkreis en de voormalige kreisfreie Stadt Görlitz opgegaan in het nieuwe Landkreis Görlitz.

## Steden en gemeenten

De volgende steden en gemeenten lagen in het Löbau-Zittau:
| Steden | Gemeenten |
| Bernstadt auf dem Eigen Ebersbach Herrnhut Löbau Neugersdorf Neusalza-Spremberg Ostritz Seifhennersdorf Zittau | Berthelsdorf Bertsdorf-Hörnitz Beiersdorf Dürrhennersdorf Eibau Friedersdorf Hirschfelde Großhennersdorf Großschönau Großschweidnitz Hainewalde Jonsdorf Lawalde Leutersdorf Mittelherwigsdorf Niedercunnersdorf Obercunnersdorf Oderwitz Olbersdorf Oppach Oybin Rosenbach Schönau-Berzdorf Schönbach Strahwalde |
In het district lagen daarnaast 8 zogenaamde Verwaltungsgemeinschaften. Deze kun je vergelijken met de Nederlandse kaderwetgebieden, maar in Duitsland hebben deze gebieden andere taken dan in Nederland. De Verwaltungsgemeinschaften zijn:
* Bernstadt/Schönau-Berzdorf (Bernstadt auf dem Eigen, Schönau-Berzdorf auf dem Eigen)
* Großschönau-Waltersdorf (Großschönau, Hainewalde)
* Herrnhut (Berthelsdorf, Großhennersdorf, Herrnhut, Strahwalde)
* Löbau (Großschweidnitz, Lawalde, Löbau, Rosenbach)
* Neusalza-Spremberg (Dürrhennersdorf, Friedersdorf, Neusalza-Spremberg, Schönbach)
* Obercunnersdorf (Niedercunnersdorf, Obercunnersdorf)
* Olbersdorf (Bertsdorf-Hörnitz, Jonsdorf, Olbersdorf, Oybin)
* Oppach-Beiersdorf (Beiersdorf, Oppach)
* ↑ (de) Bevölkerung des Freistaates Sachsen nach Gemeinden am 31. Dezember 2020
* ↑ (de) Bevölkerung des Freistaates Sachsen nach Gemeinden am 31. Dezember 2020
* ↑ Sächsisches Kreisgebietsneugliederungsgesetz (PDF-Datei, 1,1 MB)
# Algirdas Butkevičius

Algirdas Butkevičius (Radviliškis, 19 november 1958) is een Litouws politicus. Hij was van november 2012 tot december 2016 premier van Litouwen.

## Carrière

Butkevičius werd geboren in een dorpje in de Litouwse gemeente Radviliškis. In het jaar 1992 werd hij lid van de sociaaldemocratische partij Lietuvos socialdemokratų partija (LSDP). Butkevičius werd in de jaren 1996 en 2000 verkozen als lid van de Seimas, het Litouwse parlement. Vier jaar later, in 2004, werd hij verkozen als minister van financiën. In 2005 eindigde zijn termijn. Van 2006 tot 2008 was hij minister van transport en communicatie.
In het jaar 2009 stelde Butkevičius zich namens de LSDP kandidaat voor de Litouwse presidentverkiezingen. Hij wist echter slechts 11,83% van de stemmen binnen te halen. In het jaar 2012 werd hij door de Seimas verkozen om premier te worden. Hij bekleedde deze functie vier jaar lang.
In oktober 2017 verliet hij de sociaaldemocratische partij na een conflict in de parlementsfractie.
* ↑ ‘Lithuanian government faces minority rule after party exits’, 14 oktober 2017. Gearchiveerd op 1 augustus 2019.
# Franciscus Xaveriuskerk (Kaunas)

De Kerk van Sint-Franciscus Xaverius (Litouws: Šv. Pranciškaus Ksavero bažnyčia) is een rooms-katholiek kerkgebouw in de historische binnenstad van Kaunas, Litouwen.

## Geschiedenis

De aan de heilige Franciscus Xaverius gewijde kerk werd aan het Stadhuisplein gebouwd door de jezuïeten. Zij vestigden zich voor het eerst in 1642 in de stad en stichtten in 1643 een kapel in het Huis van Perkūnas.
Vanaf 1666 werd er begonnen met de bouw van een nieuwe stenen kerk, die in 1722 werd geconsacreerd. Tijdens een grote brand, die het grootste deel van de stad in as legde, brandden ook de school en het klooster af en raakte de kerk eveneens beschadigd. De gereconstrueerde kerk werd in 1759 weer gewijd door bisschop Antoni Dominik Tyszkiewicz. De kloostergebouwen en het jezuïetencollege werden in de jaren 1761-1768 aan beide zijden van de kerk herbouwd. Even later werd in 1773 de orde onder druk van de koningen van Spanje, Portugal en Frankrijk door paus Clemens XIV opgeheven. Na de ontbinding van de orde werden de gebouwen overgedragen aan de Franciscanen.
In 1843 ging de kerk over in handen van de Russisch-Orthodoxe Kerk, die het gebouw omdoopten tot de Alexander Nevskikathedraal. De kerk werd na de Eerste Wereldoorlog in 1924 weer overgedragen aan de jezuïeten. Na de Tweede Wereldoorlog lieten de Sovjet-autoriteiten de kerk sluiten. In de gebouwen werd een technische school gevestigd en de kerk werd als sporthal in gebruik genomen.
De genationaliseerde gebouwen werden na het herstel van de onafhankelijkheid van Litouwen teruggegeven aan de jezuïeten. Op 30 augustus 1992 werd de kerk na een noodzakelijke renovatie opnieuw ingewijd.
# Kanton Dole-2

Dole-2 is een kanton van het Franse departement Jura. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Dole.
In 2020 telde het 17.011 inwoners. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 17 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015 met Dole als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat volgende gemeenten:
* Choisey
* Crissey
* Damparis
* Dole (hoofdplaats) (noordoostelijk deel)
* Gevry
* Parcey
* Villette-lès-Dole
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Dole-2 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) JORFTEXT000028626121/Décret 2014-165 du 17 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département du Jura(raadpleging 22/1/2023)
# Kamieńsk (gemeente)

De gemeente Kamieńsk is een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Łódź, in powiat Radomszczański.
De zetel van de gemeente is in Kamieńsk.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 6146 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Kamieńsk 95,81 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 57%
* bossen: 33%
De gemeente beslaat 6,64% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 6146 | 100 | 3109 | 50,6 | 3037 | 49,4 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 64,1 | 64,1 | 32,4 | 32,4 | 31,7 | 31,7 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1565,12 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Barczkowice, Dąbrowa, Danielów, Stare Gałkowice, Gorzędów, Huta Porajska, Ochocice, Koźniewice, Podjezioro, Pytowice, Szpinalów, Włodzimierz.

## Overige plaatsen

Aleksandrów, Huby Ruszczyńskie, Kolonia Olszowiec, Michałów, Napoleonów, Norbertów, Nowe Gałkowice, Ozga, Ruszczyn, Siódemka.

## Aangrenzende gemeenten

Bełchatów, Dobryszyce, Gomunice, Gorzkowice, Kleszczów, Wola Krzysztoporska, Rozprza
# Kamp Drancy

Kamp Drancy (Duits: Durchgangslager Drancy) was tijdens de Tweede Wereldoorlog een internerings- en doorgangskamp in de Franse stad Drancy, ten noorden van Parijs. Vanuit Kamp Drancy werden circa 70.000 Joden gedeporteerd.
Het gebouwencomplex, Cité de la Muette geheten, was oorspronkelijk ontworpen als een sociaal woningbouwproject voor zevenhonderd mensen. Na de capitulatie van Frankrijk werd het onvoltooide complex in 1941 door de Vichy-regering omgebouwd tot interneringskamp. Het was voornamelijk bestemd voor Joden, maar ook homoseksuelen en anderen die als ongewenst werden beschouwd, werden er opgesloten. Aanvankelijk maakte de Franse politie van het Vichy-bewind er de dienst uit, maar per 1 juli 1943 nam de SS de macht over. Alois Brunner werd kampcommandant en het complex ging functioneren als doorgangskamp. In 67 transporten werden bijna 65.000 Joden gedeporteerd, voornamelijk naar Auschwitz-Birkenau. Sommige transporten, de Coseltransporten, maakten een tussenstop 80 km voor Auschwitz. Toen het kamp op 17 augustus 1944 door de geallieerden werd bevrijd, waren er nog zo'n tweeduizend overlevenden.
Naast het hoofdkamp in Drancy waren in Parijs nog drie nevenkampen gevestigd: Austerlitz in een pakhuis bij het Gare d'Austerlitz, Lévitan in een meubelzaak in het 10e arrondissement en Bassano, dat zeer wrang was gevestigd in het geconfisqueerde stadspaleis van de joodse familie Cahen d'Anvers in het 16e arrondissement.
Na de oorlog zijn de gebouwen blijven staan. Eromheen ontstond een woonwijk. Op veel muren zijn nog inscripties van de vroegere gevangenen te vinden. In 1976 werd een gedenkteken opgericht, ontworpen door de beeldhouwer Shlomo Selinger. De Franse staat ontkende tot 1995 iedere verantwoordelijkheid voor wat er in Drancy heeft plaatsgevonden, maar in een speech op 16 juli van dat jaar erkende de Franse president Jacques Chirac de medeverantwoordelijkheid van de Franse staat voor deelname aan wat hij omschreef als "misdadige waanzin". In 2012 opende president François Hollande een nieuw museum, het Mémorial de la Shoah, ontworpen door het Zwitserse bureau Diener & Diener Architekten.
* 1 2 United States Holocaust Memorial Museum - Drancy. Gearchiveerd op 8 juli 2018.
* ↑ (fr) Austerlitz, Lévitan, Bassano : Les annexes de Drancy dans Paris, spoliation, internement et déportation CR, cercleshoah.org
* ↑ (en) 'Shoah Memorial, Drancy, 2006–2011, Competition 1st prize', op dienerdiener.ch, geraadpleegd op 8 juni 2023.
Alfabetisch op naam. Indien een kamp meerdere rollen had, staat het in de "hoogste" groep.
Zie ook: Lijst van naziconcentratiekampen · Jappenkampen in Nederlands-Indië · Lijst van jappenkampen
# Kanton La Roche-sur-Yon-Nord

Kanton La Roche-sur-Yon-Nord is een voormalig kanton van het Franse departement Vendée. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement La Roche-sur-Yon. Het werd opgeheven bij decreet van 17 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton La Roche-sur-Yon-Nord omvatte de volgende gemeenten:
* La Roche-sur-Yon (deels, hoofdplaats)
* Mouilleron-le-Captif
* Venansault
# Kasserine (gouvernement)

Kasserine (Arabisch: ولاية القصرين) is een van de 24 gouvernementen van Tunesië. De hoofdstad is Kasserine. In 2006 had het gouvernement 419.300 inwoners.
Ariana · Béja · Ben Arous · Bizerte · Gabès · Gafsa · Jendouba · Kairouan · Kasserine · Kébili · Kef · Mahdia · Manouba · Médenine · Monastir · Nabeul · Sfax · Sidi Bouzid · Siliana · Sousse · Tataouine · Tozeur · Tunis · Zaghouan
# Kaneelvogel

De kaneelvogel (ook wel cinnamologus of cinnamulgus) is een fabeldier dat voor het eerst beschreven werd door Herodotus. In vroeger tijden was kaneel duurder dan goud. De kaneelvogel zou de specerij naar Arabië hebben gebracht en er sindsdien zijn nest van bouwen.
Kaneel zou op twee manieren verzameld kunnen worden, afhankelijk van de plek waar de vogel zijn nest bouwt. De grotere variant van de kaneelvogel maakt de stokken met modder vast op gladde rotsen, die voor de kaneelhandelaars onmogelijk te beklimmen zijn. Ze brengen daarom stukken vlees van dode lastdieren mee, en gooien deze onder het nest. De kaneelvogels verzamelen al het voedsel dat hen zo wordt gegeven in hun nest, totdat het bouwsel het niet langer houdt en stukvalt op de grond. De kleinere variant van de kaneelvogel bouwt zijn nest in de hoogste palm. De handelaars bevestigen loden punten aan hun pijlen en schieten op het nest totdat het gewicht het nest naar beneden haalt. Dan kunnen de kaneelhandelaars de kaneelstokken verzamelen.
Vroeger geloofde men dat elke specerij uit Arabië op een speciale manier moest worden gewonnen. Om wierook te krijgen moest men gom verbranden waarvan de geur de bewakers van de specerij wegjaagt; gevaarlijke gevleugelde serpenten. De geurige gomhars zelf zou uit de sik van geiten worden gewonnen.
De kaneelvogel zou nauw verwant zijn aan de feniks, die zijn nest bouwt van specerijen zoals kaneel, gomhars, kassia en andere zoete Arabische producten.
# Kaneelwever

De kaneelwever (Ploceus badius) is een zangvogel uit de familie Ploceidae (wevers en verwanten).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Soedan en telt 2 ondersoorten:
* P. b. badius: oostelijk Soedan.
* P. b. axillaris: zuidelijk Soedan.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Kaneelwever op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kanton Dourgne

Kanton Dourgne is een voormalig kanton van het Franse departement Tarn. Kanton Dourgne maakte deel uit van het arrondissement Castres en telde 8396 inwoners (1999). Het werd opgeheven bij decreet van 17 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Dourgne omvatte de volgende gemeenten:
* Arfons
* Belleserre
* Cahuzac
* Dourgne (hoofdplaats)
* Durfort
* Garrevaques
* Lagardiolle
* Les Cammazes
* Massaguel
* Palleville
* Saint-Amancet
* Saint-Avit
* Sorèze
* Soual
* Verdalle
# Kanton Neuvéglise-sur-Truyère

Neuvéglise-sur-Truyère (vóór 2019 Neuvéglise genaamd) is een kanton van het Franse departement Cantal. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Saint-Flour. Het telt 8.686 inwoners.
Het kanton Neuvéglise-sur-Truyère werd gevormd ingevolge het decreet van 13 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton telde bij zijn oprichting 31 gemeenten.
Door:
* de samenvoeging op 1 januari 2016 van de gemeenten Faverolles, Loubaresse, Saint-Just en Saint-Marc tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Val d'Arcomie;
* de samenvoeging op 1 januari 2017 van de gemeenten Lavastrie, Neuvéglise, Oradour en Sériers tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Neuvéglise-sur-Truyère en
* de aanpassing van de grens van het kanton bij decreet van 7 november 2019 om de fusiegemeente Neuvéglise-sur-Truyère volledig binnen het kanton te laten liggen,
omvat het kanton sindsdien volgende gemeenten:
* Alleuze
* Anglards-de-Saint-Flour
* Anterrieux
* Celoux
* Chaliers
* Chaudes-Aigues
* Chazelles
* Clavières
* Deux-Verges
* Espinasse
* Fridefont
* Jabrun
* Lieutadès
* Lorcières
* Maurines
* Neuvéglise-sur-Truyère
* Rageade
* Ruynes-en-Margeride
* Saint-Georges
* Saint-Martial
* Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues
* Saint-Urcize
* Soulages
* La Trinitat
* Val-d'Arcomie
* Vabres
* Védrines-Saint-Loup
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Neuvéglise-sur-Truyère op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kasteelhoeve van Rampemont

De kasteelhoeve van Rampemont is gelegen in Fayt-le-Franc, deelgemeente van Honnelles in de provincie Henegouwen. De oorsprong van de kasteelhoeve gaat terug tot in de dertiende eeuw.
De hoeve was tot in de veertiende eeuw het huis van de heren van Rampemont.
De kasteelhoeve zoals we nu kunnen zien is opgebouwd uit twee zeventiende-eeuwse huizen (waarvan een ingrijpend verbouwd is in de negentiende eeuw), een groot plein/binnenplaats met een poortgebouw geflankeerd door twee vierkante torens uit de achttiende eeuw.
# Kasteelhoeve van Falnuée

De Kasteelhoeve van Falnuée is gelegen aan de samenvloeiing van de rivieren Orneau en Ligne in Mazy, een dorp 6 kilometer ten zuiden van de stad van Gembloers (Frans: Gembloux) in provincie Namen.

## Etymologie

Falnuée lijkt te ontleend te zijn het Latijnse woord fagus (beuk). Falnuée is in de loop van de geschiedenis ook bekend als: Faunwez, Faunoué en Villers-sur-Onon.

## Geschiedenis

in de tweede helft van de dertiende eeuw, waarschijnlijk 1285 wordt een donjon gebouwd. De eerste schriftelijke verwijzing is van 1343.
Gelegen op de grens van het hertogdom Brabant en het graafschap Namen maakt de donjon van Falnuee deel uit van de verdediging van het graafschap Namen. Falnuee, net als alle andere kastelen en versterkingen, verloor haar militaire waarde tijdens de eenmaking door Filips de Goede tot de Bourgondische Nederlanden in begin van de vijftiende eeuw
Aan het begin van de dertiende eeuw was Falnuee nog geen ondergeschikt land. Het land komt in het bezit van Henry van Falnuee. Graaf Willem I van Namen geeft Henry het recht om te vissen in de rivieren: de Orneau, Vichenet van Falnuee en de Ligne, hout te winnen in de bossen van St. Martin van Falnuee.
Op 31 maart 1344 wordt het land een leengoed. Falnuee wordt heer van Falnuee. Het landgoed omvat 120 bonniers landbouwgrond en 45 bonniers bos. (een bonnier is een oppervlaktemaat, één bonnier in Namen is 9461 m²). De boeren van de plaats waren een pint van haver en een kip met Kerstmis schatplichtig aan hun landheer (Een pint is een beetje minder dan een halve liter).
Op 10 april 1456 wordt, door beslaglegging op het landgoed, John van Trivières, bastaard van de graaf van Namen, eigenaar. Zijn nakomelingen hielden het domein tot het midden van de zeventiende eeuw.
In 1651 werd het landhuis gekocht door Agnes Davre, dame van Mielmont, vervolgens De Franquen en in 1715 Peter Roose, baron de Leeuw en heer van Spy. In het midden van de achttiende eeuw wordt het landhuis eigendom van de familie Coloma.
In de negentiende en twintigste eeuw is de kasteelhoeve uitsluitend gebruikt voor de landbouw. De gebouwen werden geklasseerd in 1976.
In 1987 worden de gebouwen gerenoveerd en het omliggende land veranderd in een golfterrein.

## Gebouw

De kasteelhoeve bestaat uit een donjon uit dertiende eeuw, een herenhuis uit de zeventiende eeuw en een toren en stallen uit de achttiende eeuw.
# Kasteelhoeve van Falaën

Het Kasteel van Falaën is een versterkte kasteelboerderij, gelegen in Falaën in de provincie Namen.
Het kasteel werd gebouwd door de familie Polchet tussen 1670 en 1673. Het was oorspronkelijk een groot vierhoekig gebouw, verdedigd door vier hoektorens met een poortgebouw uitgerust met een ophaalbrug. Zo beschermde de burgerij zich in die tijd tegen bendes van plunderaars. In de achttiende eeuw ging de kasteelhoeve over naar de familie Coppin. Het kasteel bleef gedurende twee eeuwen in hun bezit. Dankzij de populariteit van deze familie kwam het kasteel ongeschonden door de revolutionaire periode. In de twintigste eeuw werd het kasteel verkocht aan de familie Delhaye.
Eén toren, de gracht, de ophaalbrug en een deel van de gebouwen aan de zuidkant zijn verdwenen. Op de binnenplaats is een schandpaal te zien. Dit komt zelden voor bij een herenhuis.
# Kanton Mézenc

Mézenc is een kanton van het Franse departement Haute-Loire. Het kanton maakt deel uit van de arrondissementen Le Puy-en-Velay (23) en Yssingeaux (1) In 2019 telde het 11.269 inwoners. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 17 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, met Le Chambon-sur-Lignon als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat alle gemeenten van de opgeheven kantons Le Monastier-sur-Gazeille en Fay-sur-Lignon, naast gemeenten uit de opgeheven kantons Tence en Saint-Julien-Chapteuil, namelijk :
* Alleyrac
* Chadron
* Le Chambon-sur-Lignon
* Champclause
* Chaudeyrolles
* Les Estables
* Fay-sur-Lignon
* Freycenet-la-Cuche
* Freycenet-la-Tour
* Goudet
* Lantriac
* Laussonne
* Mazet-Saint-Voy
* Le Monastier-sur-Gazeille
* Montusclat
* Moudeyres
* Présailles
* Saint-Front
* Saint-Martin-de-Fugères
* Salettes
* Les Vastres
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton du Mézenc op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) [ https://www.legifrance.gouv.fr/loda/id/JORFTEXT000028626041/ Décret 2014-162 du 17 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Haute-Loire] (raadpleging 02/04/2022)
# Kanton Mélisey

Mélisey is een kanton van het Franse departement Haute-Saône. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Lure.

## Gemeenten

Het kanton Mélisey omvatte tot 2014 de volgende 13 gemeenten:
* Belfahy
* Belmont
* Belonchamp
* Écromagny
* Fresse
* Haut-du-Them-Château-Lambert
* La Lanterne-et-les-Armonts
* Mélisey (hoofdplaats)
* Miellin
* Montessaux
* Saint-Barthélemy
* Servance
* Ternuay-Melay-et-Saint-Hilaire
Bij de herindeling van de kantons door het decreet van 17 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015 werden daar volgende 21 gemeenten aan toegevoegd :
* Amage
* Amont-et-Effreney
* Beulotte-Saint-Laurent
* Breuchotte
* La Bruyère
* La Corbière
* Corravillers
* Esmoulières
* Faucogney-et-la-Mer
* Les Fessey
* Lantenot
* La Longine
* Magnivray
* La Montagne
* La Proiselière-et-Langle
* Raddon-et-Chapendu
* Rignovelle
* La Rosière
* Saint-Bresson
* Sainte-Marie-en-Chanois
* La Voivre
Op 1 januari 2017 werden de gemeenten Miellin en Servance samengevoegd tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Servance-Miellin.