OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Josep Casadevall

Josep Casadevall (Girona, 10 september 1946) is een Andorrees jurist en rechter.

## Carrière

Casadevall heeft rechten gestudeerd aan de Complutense Universiteit van Madrid in Spanje (LL.B 1978). Hij heeft onder meer gewerkt als secretaris-generaal bij het stadhuis van Andorra la Vella (1970-1980), als professor bij de Rechtsfaculteit van de Universidad Nacional de Educación a Distancia (1984-1992) en als president van de rechtersvereniging van Andorra (1993-1996).
In 1996 werd hij aangewezen als rechter door de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens (ECRM) ter vertegenwoordiging van Andorra. In 1998 werd de ECRM ontbonden en vervangen door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Op 1 november 1998 werd hij opnieuw aangesteld om Andorra te vertegenwoordigen. Zijn termijn als rechter bij het EHRM eindigde op 31 oktober 2015.
* 1 2 3 (en) Parliamentary Assembly of the Council of Europe (2007). Election of judges to the European Court of Human Rights. Geraadpleegd op 20 augustus 2017.
* ↑ (en) Strasbourg Consortium (2011). Josep Casadevall. Geraadpleegd op 20 augustus 2017. Gearchiveerd op 20 augustus 2017.
# Methyleencyclohexaan

Methyleencyclohexaan is een cyclische organische verbinding met als brutoformule C$_7$H$_{12}$. De stof is door hydrofobe eigenschappen onoplosbaar in water. Het is wel goed oplosbaar in de meeste organische oplosmiddelen, zoals benzeen, di-ethylether, ethanol, aceton en tolueen.
Methyleencyclohexaan is een interessante verbinding in de organische synthese.

## Synthese

Methyleencyclohexaan kan het bereid worden via een Wittig- of een Tebbe-reactie uit cyclohexanon. Op industriële schaal wordt het gevormd als nevenproduct tijdens de dehydratatie van 2-methylcyclohexanol naar 1-methylcyclohexeen.
# Leptanthura diemenensis

Leptanthura diemenensis is een pissebed uit de familie Leptanthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Haswell.
# Guinn Smith

Owen Guinn Smith (McKinney, 2 mei 1920 – San Francisco, 20 januari 2004) was een Amerikaans atleet, die gespecialiseerd was in het polsstokhoogspringen. Hij werd olympisch kampioen en tweemaal Amerikaans kampioen (in- en outdoor) op deze discipline.
Hij verhuisde naar Californië toen hij nog een kind was. Eerst deed hij aan hoogspringen, maar de universiteit UC Berkeley waarop hij wilde studeren had al een aantal sterke hoogspringers. Hierdoor besloot hij zich op het polsstokhoogspringen toe te legen. In 1941, het jaar voordat hij afstuderdeerde, won hij de Universiteitskampioenschappen (NCAA). Tijdens de rest van de Tweede Wereldoorlog diende hij luchtmachtpiloot in Azië.
Als Amerikaans kampioen hoogspringen reisde hij af naar de Olympische Spelen van 1948 in Londen. Tijdens een regenachtige wedstrijd won hij een gouden medaille bij het polsstokhoogspringen. Met een beste poging van 4,30 m versloeg hij de Fin Erkki Kataja (zilver; 4,20) en zijn landgenoot Bob Richards (brons; 4,20).
Hij stierf op 83-jarige leeftijd aan emfyseem.

## Titels

* Olympisch kampioen polsstokhoogspringen - 1948
* Amerikaans kampioen polsstokhoogspringen - 1947
* Amerikaans kampioen polsstokhoogspringen (indoor) - 1947
* NCAA kampioen polsstokhoogspringen - 1941
* IC4A kampioen polsstokhoogspringen - 1940

## Palmares
### Polsstokhoogspringen

* 1948: 1 OS - 4,30 m
* (en) Profiel van Guinn Smith op sports-reference.com (gearchiveerd)
1896: Welles Hoyt · 1900: Irving Baxter · 1904: Charles Dvorak · 1908: Edward Cook & Alfred Gilbert · 1912: Harry Babcock · 1920: Frank Foss · 1924: Lee Barnes · 1928: Sabin Carr · 1932: Bill Miller · 1936: Earle Meadows · 1948: Guinn Smith · 1952: Bob Richards · 1956: Bob Richards · 1960: Don Bragg · 1964: Fred Hansen · 1968: Bob Seagren · 1972: Wolfgang Nordwig · 1976: Tadeusz Ślusarski · 1980: Władysław Kozakiewicz · 1984: Pierre Quinon · 1988: Serhij Boebka · 1992: Maksim Tarasov · 1996: Jean Galfione · 2000: Nick Hysong · 2004: Tim Mack · 2008: Steven Hooker · 2012: Renaud Lavillenie · 2016: Thiago Braz da Silva · 2020: Armand Duplantis · 2024: Armand Duplantis
# Havikskruidvedermot

De havikskruidvedermot (Oxyptilus chrysodactyla) is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Michael Denis & Ignaz Schiffermüller.
De soort komt voor in Europa.
# Passiflora xishuangbannaensis

Passiflora xishuangbannaensis is een passiebloem, die in 2005 voor het eerst beschreven is. Het is een van de weinige passiebloemen die van nature voorkomen in Azië, want de meeste soorten komen van nature voor in Midden- en Zuid-Amerika.
De plant heeft 1–3 m lange, gladde stengels. De bladstelen zijn tot 2,5 cm lang. De bladeren zijn donkergroen met lichtgroene omrandingen bij de drie hoofdnerven, diep tweelobbig en 4,5-8,5 × 2,5–5 cm groot.
Per bladoksel groeien er tot twee, circa 3,5 cm brede bloemen, waarvan er vaak een afsterft gedurende de groei. De bloembladeren worden volledig teruggeslagen als de bloem zich opent. De kelkbladeren zijn wit en groenig en tot 1,8 × 0,7 cm groot. De kroonbladeren zijn wit en tot 1,2 × 0,3 cm groot. De corona bestaat uit twee rijen. De buitenste rij is 1 cm lang en paarsbruin in het basale derde deel en helder geel aan de uiteindes. De binnenste rij is 5 mm lang en paarsbruin met gele punten. In het midden van de corona ontspringt de androgynofoor. De vruchten zijn 1,5 × 1 cm groot, eivormig en worden rijp donkerblauw. De zaadmantels zijn gelig oranje. De vruchten bevatten zeven tot tien, tot 0,6 cm lange zaden.
Passiflora xishuangbannaensis is endemisch in de prefectuur Xishuangbanna (provincie Yunnan in China). De plant komt er voor op 1200 m hoogte bij zonnige of schaduwrijke, natte bosranden. De plant kan in Noord-Amerika en Europa in de broeikas worden gehouden.
Een verwante soort is de eveneens in China voorkomende Passiflora altebilobata.
# Rode Swastika

De Internationale Rode Swastika is een religieuze internationale hulporganisatie, die vergelijkbaar is met het Rode Kruis.
In het begin had de organisatie armenhuizen en soepkeukens. Nu heeft de organisatie scholen in Hongkong (Tuen Mun and Tai Po) en Singapore. Het heeft een hoofdkantoor in Taiwan en kantoren in Tokio, Londen en Parijs.

## Geschiedenis

De Rode Swastika werd in 1922 in een Pekingnese Daoyuan onder het motto “促进世界和平，救济灾患” opgericht door onder anderen Qian Nengxun (钱能训), Du Bingyin (杜秉寅), Li Jiabai (李佳白) en andere Chinezen.
* “促进世界和平，救济灾患”
* Bevordert de wereldvrede en ontlast de rampen
* Pinyin: cùjìn shìjiè hépíng, jiùjǐ zāihuàn
* Standaardkantonees: Chok Chun Saj Kaai Woh Ping, Kauw Chaj Chooi Waan
Tijdens de Tweede Wereldoorlog hielp de organisatie met het begraven van de lijken die door de Japanse bezetters werden vermoord, veelal in het Bloedbad van Nanking.
Tijdens rampen in Japan en de Sovjet-Unie was de organisatie ook aanwezig om de mensen te helpen.
# Laat-Irmencultuur

De Laat-Irmencultuur (Russisch: Позднеирменская культура) was een archeologische cultuur van de overgang van de bronstijd naar de ijzertijd in West-Siberië, tussen de rivieren Irtysj en Ob, gedateerd in het einde van het 2e millennium v.Chr.
De vondsten vertonen duidelijke verbanden met de Irmencultuur van de bronstijd, maar het aardewerk is veel grover en eenvoudiger bewerkt. Potten met een afgeronde tot bolvormige buik, platte bodem, schuine schouder en een trechter- of cilinderhals komen veel voor. Ook de decoraties zijn eenvoudig maar karakteristiek.
De best onderzochte grotere vindplaats van de Laat-Irmencultuur bevindt zich in Tsjitsja. In het centrum van dit complex stond een versterkte citadel, die waarschijnlijk was gereserveerd voor een elite en werd omringd door een eveneens versterkte buitenwijk met ogenschijnlijk naar plan aangelegde gebouwen.
De huizen van de Laat-Irmencultuur waren meestal in de grond verdiept. De doden werden meestal gehurkt begraven. De economie van de Laat-Irmencultuur was gebaseerd op veeteelt aangevuld met visserij en jacht.
Rond 1000 v.Chr. werd de Laat-Irmencultuur vervangen door de Krasno-ozerocultuur.
# Josep Cusachs i Cusachs

Josep Cusachs i Cusachs (Montpellier, 1851 – Barcelona, 1908) was een Spaans kunstschilder.
Cusachs i Cusachs was aanvankelijk militair. In 1882 beëindigde hij die militaire carrière om zich volledig op het schilderen toe te leggen. Hij studeerde bij Simó Gómez en trok een jaar naar Parijs om zijn stijl te vervolmaken bij de schilder van militaire taferelen Edouard Detaille. Hij schilderde voornamelijk militaire taferelen en daarnaast ook "civiele" scènes met paarden in een prominente rol: ruiters en jachttaferelen.
Hij illustreerde La vida militar en Espana van F. Barado en was lid van de Barcelonese kunstenaarsvereniging "Cercle del Liceu".
Zijn voornaam wordt ook vaak als "José" geschreven; zijn achternaam als "Cusachs y Cusachs" of "Cusachs Cusachs".

## Tentoonstellingen

* 1889, Barcelona, Sala Parés

## Literatuur

* P. Mora, Josep Cusachs i Cusachs, Barcelona, 1988.
* La pintura modernista del Cercle del Liceu (tentoonstellingscatalogus), Barcelona (Museu d'Art Modern), 1994.
* R. Mas i Peinado, Els artistes catalas i la publicitat (1888-1929), Barcelona, 2002.
* Biblioteca Nacional de España: XX886703
* Bibliothèque nationale de France: cb122009426 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058516418706706
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5554 9191
* Library of Congress Control Number: nr91035698
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 130085
* Système universitaire de documentation: 170151603
* Union List of Artist Names: 500120792
* Virtual International Authority File: 96572204
* WorldCat (via VIAF): 96572204
# Metopella buynitzkii

Metopella buynitzkii is een vlokreeftensoort uit de familie van de Stenothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Gurjanova.
# Leptochiton deforgesi

Leptochiton deforgesi is een keverslakkensoort uit de familie van de Leptochitonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Sirenko.
# Guinkirchen

Guinkirchen (Duits: Gehnkirchen ) is een gemeente in het Franse departement Moselle (regio Grand Est) en telt 183 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Forbach-Boulay-Moselle.

## Geografie

De oppervlakte van Guinkirchen bedraagt 5,2 km², de bevolkingsdichtheid is 35,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Guinkirchen met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Heartbeat VIPS

Heartbeat VIPS was een kennisquiz van de AVRO die uitgezonden werd op Nederland 2. De quiz had geen presentator; een voice-over (Sipke Jan Bousema) begeleidde de kandidaten.

## Spel

Een kandidaat krijgt, afgesloten van de buitenwereld, een aantal vragen, waarbij de speeltijd afhankelijk is van zijn eigen hartslag(de kandidaat krijgt een hartslagmeter om voordat hij de studio in gaat): De kandidaat krijgt 400 hartslagen per vraag. Iedere vraag heeft tien antwoorden, waarvan er vijf goed zijn. De kandidaat moet raden welke vijf. Met behulp van twee telefoons kan er hulp ingeroepen worden van vrienden, kennissen, enzovoort. Hiervoor krijgt de kandidaat bij aanvang van het spel een lijst met telefoonnummers. Als de vijf juiste antwoorden geraden zijn, worden de niet-gebruikte hartslagen omgezet in geld voor de cashvraag. Bij iedere volgende vraag zijn de niet-gebruikte hartslagen meer geld waard. De kandidaat mag dan kiezen voor de volgende vraag of de cashvraag. Bij de cashvraag is er ook een vraag met tien antwoorden, maar dan weet de kandidaat niet van tevoren hoeveel antwoorden er goed zijn. Zodra de kandidaat alle goede antwoorden op de cashvraag raadt, krijgt hij/zij het bij elkaar gespeelde geld. De kandidaat mag bij de gewone vragen twee keer een fout antwoord geven en bij de derde keer is het GAME OVER. Bij de cashvraag is het na één fout antwoord al voorbij.
Het geld dat gewonnen wordt met de cashvraag gaat naar een van de goede doelen van de BankGiroLoterij. Dit goede doel mag door de kandidaat zelf gekozen worden.

## Vips

Bekende Nederlanders die meededen aan Heartbeat VIPS zijn onder andere: Ron Brandsteder, Bob Fosko, Gordon, Tanja Jess, Manuela Kemp, Jan Siemerink, Victoria Koblenko, Emile Ratelband, Bettine Vriesekoop, Linda de Mol, Henk Schiffmacher, Lucille Werner, Frans Molenaar en Angela Groothuizen.
# Rode Vakbewegingsoppositie

De Rode Vakbewegingsoppositie (RVO) was een Nederlandse communistische vakbeweging opgericht in 1931. Ze was aan de Communistische Partij van Nederland (CPH/CPN) gelieerd. CPN-leider Paul de Groot had de leiding over de RVO. De leden van de RVO waren zowel binnen als buiten de bij het sociaaldemocratische Nederlands Verbond van Vakverenigingen (NVV) aangesloten bonden actief. Lidmaatschap van de RVO werd beschouwd als grond voor royement door de vakbondsbesturen van de NVV. Het centrale orgaan van de RVO was de krant De Roode Vaan.
De RVO was opgericht naar voorbeeld van de Duitse Revolutionäre Gewerkschafts-Opposition (RGO) en overeenkomstig de strategie van de Rode Vakbondsinternationale (RVI). Door middel van de RVO kregen de communisten aanzienlijke invloed in verschillende stakingsbewegingen, waaronder de IJmuidense haven- en visserijstakingen 1933, de stukadoorsstaking 1933 en de Twentse textielstakingen 1931/1932. Daarbuiten bleef de invloed beperkt, mede door de uitsluiting van de NVV.
De RVO werd in 1936 opgeheven na een koerswijziging in de vakbewegingspolitiek van de CPN. Er werd vanaf dat moment ingezet op samenwerking met sociaaldemocraten in de NVV, daartoe werd een zelfstandige organisatie als belemmering gezien.

## Publicaties

Naast het centrale orgaan, De Roode Vaan, werd door de RVO ook in bedrijfstakken kranten uitgegeven, waaronder:
* De Roode Bouwer. Uitgave van RVO-Bouwvak.
* De Bouwstrijder. Maandblad voor oppositioneele bouwvakarbeiders.
* De Stootbalk. Uitgave van RVO-Tram, Rotterdam.
* De Moker. Uitgave van RVO-Gemeentebedrijven, Arnhem.
* De Bedrijfs-arbeidster. Uitgave van RVO district Noord-Holland-Utrecht, onder leiding van de commissie van fabrieks- en atelierarbeidsters.
* De Zeeslaaf. Uitgave van RVO-Zeelieden, Rotterdam.
* De Schoonmaak. Uitgave van de RVO-groep Wasch-, Schoonmaak-, Bad- en Zwemdienst.
* De Roode Kabel. Uitgave van RVO-groep van de Draad- en Kabelfabriek.
* De Mangel. Uitgave van RVO en RVO-Jeugd.
* De Blikschaar. Uitgave van RVO en RVO-Jeugd, verspreid bij de Firma Heinrich te Rotterdam.
* Het Snijmes. Uitgave van RVO-Jeugd.
* De Roode Wigwam. Uitgave van RVO-Jeugd.
* ↑ A.A. de Jonge, Groot, Saul de (1899-1986). Biografisch Woordenboek van Nederland (12 januari 2015). Geraadpleegd op 19 juni 2021.
* 1 2 De Gids. Jaargang 129 · dbnl. Geraadpleegd op 19 juni 2021.
* ↑ Leo Michielsen (1976): Geschiedenis van de Europese arbeidersbeweging. www.marxists.org. Geraadpleegd op 19 juni 2021.
# Labidoplax southwardorum

Labidoplax southwardorum is een zeekomkommer uit de familie Synaptidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1985 gepubliceerd door J.D. Gage.
# Mengzi

Mengzi kan verwijzen naar:
* Mencius, Chinese filosoof uit de 4e eeuw v.Chr.
* De Mencius, verzameling uitspraken door de filosoof Mencius. Dit werk behoort tot de Dertien Klassieken.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mengzi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Leptochiton denhartogi

Leptochiton denhartogi is een keverslakkensoort uit de familie van de Leptochitonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Strack.
# Groningen Seaports Masters

Groningen Seaports Masters was een internationaal invitatiedamtoernooi dat in Delfzijl werd gespeeld.
De eerste editie werd van 20 t/m 27 december 2008 door 12 deelnemers in theater de Molenberg gespeeld. Organisatoren waren Siep Buurke, Rob van Heukelem en Harm Wiersma. Het toernooi had een tweejaarlijkse cyclus. Het toernooi van 2010 werd gespeeld van 18 t/m 26 december, eveneens in de Molenberg.

## Eindstand 2008

| Nummer | Naam | Land | Tsji | Geor | Diay | Schw | Dolf | Scho | Kouo | Podo | Erde | Silv | Tans | Tkac | Punten |
| 1 | Aleksej Tsjizjov | Rusland | X | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 16 |
| 2 | Aleksandr Georgiejev | Rusland | 1 | X | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 14 |
| 3 | Macodou N'Diaye | Senegal | 1 | 1 | X | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 13 |
| 4 | Aleksandr Schwarzman | Rusland | 1 | 1 | 1 | X | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 1 | 13 |
| 5 | Martin Dolfing | Nederland | 1 | 1 | 1 | 1 | X | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | 12 |
| 6 | Auke Scholma | Nederland | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | X | 1 | 1 | 2 | 1 | 0 | 2 | 11 |
| 7 | Leopold Kouogueu | Kameroen | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | X | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 11 |
| 8 | Mark Podolski | Duitsland | 1 | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | X | 1 | 1 | 1 | 2 | 11 |
| 9 | Dul Erdenebileg | Mongolië | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | X | 1 | 2 | 1 | 8 |
| 10 | Allan Moreno Silva | Brazilië | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | X | 1 | 1 | 8 |
| 11 | Tamara Tansykkoezjina | Rusland | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | 1 | X | 1 | 8 |
| 12 | Daria Tkatsjenko | Oekraïne | 0 | 0 | 1 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | X | 7 |
# Pascual Enrile

Pascual Enrile y Alcedo was een Spaans koloniaal bestuurder en de gouverneur-generaal van de Filipijnen van 1830 tot 1835.
Enrile, een voormalig officier en segundo cabo (legercommandant), voerde vele nieuwe wetten door. Hij bezocht samen met José María Peñaranda persoonlijk de provincies in het noorden van Luzon en op basis van plannen en kaarten van de laatstgenoemde werden nieuwe wegen en bruggen gebouwd en postroutes ingesteld ter verbetering van de communicatie met het binnenland. Peñaranda werd later benoemd tot gouverneur van de provincie Albay.
Op 3 juli 1833 werd het enkele personen in de Filipijnen toegestaan om een loterij op te zetten. Op 1 januari 1834 stelde hij een koninklijk handelstribunaal in. Op 10 augustus 1834 werd bij koninklijk decreet bepaald dat Chinese handelaren alleen nog maar in de Parian, een speciale wijk nabij Manilla, mochten wonen. Chinezen in de provincie mochten zich alleen nog maar met landbouw bezighouden. Op 6 september 1834 werd middels een koninklijk decreet de Compañía de Filipinas opgeheven en werd het westerse mogendheden officieel toegestaan om handel te drijven in Manilla. Enrile bepaalde bovendien op 1 oktober 1834 dat de speciale invoerrechten die tot dan toe voor de Chinese handeslschepen bestonden, werden opgeheven. Voor alle schepen gold vanaf dan dezelfde regeling. Hij versterkte de marine voor een betere bescherming tegen piraten en wist bovendien dergelijke piraten van de kusten van de Visayas te verdrijven. Hij vergrootte het gebied dat bedoeld was om tabak te verbouwen en liet een vuurtoren bouwen op Corregidor.
De vele maatregelen tijdens de regeerperiode van Enrile zorgden voor gunstige resultaten in de landbouw- en handelssectoren. In maart 1835 nam hij ontslag en werd hij ad interim opgevolgd door de legercommandant (segundo cabo) Gabriel de Torres.

## Bron

* Blair, E. H., Robertson, J. A., The Philippine Islands, 1493-1803, The Arthur H. Clark Company, Cleveland, 1903, Vol. 17, p. 302, Vol. 51, p. 13 en p. 55-29.
# Rode Toren

Rode Toren kan verwijzen naar:
* Rode Toren (Heteren) - voormalig kasteel in Heteren
* Rode Toren (Utrecht) - voormalige stadspoort in Utrecht
* Rode Toren (Zwolle) - voormalige stadspoort in Zwolle
* Champs de Mars: De Rode Toren - schilderij van Robert Delaunay
* Streekmuseum De Roode Tooren - museum in Doesburg
* Rode toren (Pärnu) - stadsverdedigingstoren in de Estse stad Pärnu
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rode Toren en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Labidomera maya

Labidomera maya is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1999 gepubliceerd door Daccordi & Lesage.
# Josep Bonaplata

Josep Bonaplata i Corriol (Barcelona, 1795 – Buñol, 2 juni 1843) was een Catalaans industrieel ondernemer die bekend werd door de introductie van de stoommachine in Spanje.
Zijn ouders, Ramon Bonaplata en Teresa Corriol, waren werkzaam in de textielindustrie, met name in de sits. Zijn drie broers Salvador, Ramon en Narcís, richtten samen met hem en twee andere vrienden de fabriek El Vapor op.
# Merothripidae

Merothripidae zijn een familie van tripsen (Thysanoptera). De familie kent 5 geslachten.

## Taxonomie

De familie kent de volgende geslachten:
* Damerothrips
* Erotidothrips
* Jezzinothrips †
* Merothrips
* Praemerothrips †
# Leptochiton dispersus

Leptochiton dispersus is een keverslakkensoort uit de familie van de Leptochitonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Kaas.
# Gé van der Pol

Gé van der Pol (Laren, 29 juni 1928 - Renkum, 1 april 2016) was een Nederlandse architect en (amateur)pianist. Naast zijn werk als architect heeft hij nevenfuncties bekleed zoals vicevoorzitter van de Stichting Architectenresearch Onderwijsgebouwen en lid van monumenten- en welstandscommissies. Ook zette hij zich in voor het behoud van historische stoommachines en botters. Van der Pol is auteur van twee boeken over monumenten. Hij was lid van de Bond van Nederlandse Architecten (BNA). Het architectonisch werk van Van der Pol is (internationaal) gepubliceerd en in 1993 organiseerde het Singer Museum te Laren een tentoonstelling over zijn werk. Als musicus was Van der Pol in 1965 winnaar van het Loosdrecht Jazzconcours en in 1977 van het Nationaal Blues Concours.

## Werken

Van der Pol kreeg zijn bouwkundige opleiding van 1947 tot 1956 in Amsterdam. In de laatste jaren van die periode was hij werkzaam bij enkele Gooise architecten waarvan Wouter Hamdorff de bekendste is. Van 1957-64 werkte hij met de architecten Hein van Meer, Dick Sterenberg en Jan Verhoeven samen, onder andere onder de naam BUOR (BUreau voor Orde en Regelmaat). Vanaf 1964 ging Van der Pol in Hilversum verder als zelfstandig architect.
Stilistisch valt zijn gebouwde oeuvre onder het structuralisme. In het werk zijn drie perioden herkenbaar. Voor 1970 werd voornamelijk aan particuliere opdrachten (bungalows) gewerkt. Gedurende de ongeveer twaalf jaar daarna maakte Van der Pol zijn grootste werken. Dit waren vooral gebouwen met een maatschappelijke functie; meerdere scholen, een groot buurtcentrum in Huizen, een gezondheidscentrum en een enkel kantoor. Het laatste deel van zijn werkzame leven besteedde hij voornamelijk aan monumentenonderzoek en restauraties.
Van der Pol had een voorkeur voor eenvoudige, onbehandelde bouwmaterialen zoals beton, betonsteen en hout. Een deel van het werk is ondertussen ingrijpend verbouwd of zelfs verdwenen. Een voorbeeld daarvan is de Theo Thijssenschool in Huizen. Deze werd kort na de oplevering lovend beschreven, maar is in 2012 gesloopt.
* ↑ Van der Pol, G. (inleiding door W.G.M Cerutti) 'Laren, rijk aan monumenten', Laren, 1982
* ↑ Van der Pol, G. (met medewerking van G. v.d. Woude) 'Blaricum, haar landhuizen en villa's, haar atelierwoningen en hutten, haar bijzondere bewoners', Renkum, 2009
* ↑ Wiekart, K. 'Een ongewone school in Huizen', cultureel supplement NRC-Handelsblad, 9 feb.1973
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 32589597X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 64027
* Virtual International Authority File: 285613843
* WorldCat (via VIAF): 285613843