OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Flatland

Flatland: A Romance of Many Dimensions (Nederlands: Platland: een roman van vele dimensies) is geschreven door Edwin Abbott Abbott (1838 - 1926) in 1884 en probeert de lezer op informele wijze de mogelijkheid (de wiskundige waarschijnlijkheid zelfs) van meerdere dimensies uit te leggen. Flatland wordt nog steeds uitgegeven.

## Samenvatting

Flatland volgt de avonturen van A Square (Nederlands: Een Vierkant), die op een dag wordt bezocht door een cirkel (die eigenlijk een bol blijkt te zijn die als cirkel verschijnt in Flatland) en die hem uit z'n tweedimensionale wereld tilt en hem meeneemt naar lijnland en puntland om hem duidelijk te maken dat er meer dimensies zijn dan alleen de twee van Flatland. Wanneer A Square aan de bol vraagt of er misschien zelfs meer bestaan dan de drie waar de bol vandaan komt, wordt deze boos en stopt hem weer terug in zijn tweedimensionale wereld.

## Vervolgen

Er zijn meerdere vervolgen op geschreven, zoals Bolland door Dionijs Burger en Flatterland: Like Flatland, Only More So door Ian Stewart, die de lezer de huidige (wetenschappelijke) stand van zaken op dezelfde simpele en effectieve wijze proberen uit te leggen. In de film Dimensions wordt deze aanpak visueel uitgelegd aan de hand van tweedimensionale wezens in het werk van Maurits Cornelis Escher.
# Flatocerus

Flatocerus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Liang & Zheng.

## Soorten

Het geslacht Flatocerus omvat de volgende soorten:
* Flatocerus brachynotus Liang, Chen & Chen, 2008
* Flatocerus chishuiensis Zheng & Li, 2006
* Flatocerus daqingshanensis Zheng & Jiang, 1998
* Flatocerus dentifemura Zheng, 2003
* Flatocerus guizhouensis Wang, 1992
* Flatocerus hainanensis Liang & Zheng, 1988
* Flatocerus nankunshanensis Liang & Zheng, 1984
* Flatocerus nigrifemura Zheng, Zhang & Zeng, 2011
* Flatocerus nigritibialis Zheng, Bai & Xu, 2011
* Flatocerus wuyishanensis Zheng, 1991
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Franco Bolognese

Franco Bolognese zou een Italiaanse miniaturist geweest zijn, waarover via documentaire bronnen zo goed als niets bekend is. Hij zou actief geweest zijn in Bologna op het einde van de 13e eeuw en in het begin van de 14e. Men heeft geen enkel werk met zekerheid aan hem kunnen toewijzen.

## In de Divina commedia

Franco Bolognese is in de eerste plaats bekend uit het werk van Dante, de Divina Commedia, waar hij in het Purgatorio, XI, 79-142 genoemd wordt in de klacht van Oderisi da Gubbio over de vergankelijkheid van wereldse roem.
   «Oh!», diss’ io lui, «non se’ tu Oderisi, l’onor d’Agobbio e l’onor di quell’ arte ch’alluminar chiamata è in Parisi?». «Frate», diss’ elli, «più ridon le carte che pennelleggia Franco Bolognese; l’onore è tutto or suo, e mio in parte.
   Oh, zei ik hem, zijt gij niet Oderisi, de eer van Agobbio en van d’edele kunst die in Parijs,verluchten wordt geheten? Broeder, zei hij, meer schitteren de bladen, beschilderd door Franco van Bologna. Hem is de eer, mij slechts een deeltje.

## Biografie

Over zijn leven is weinig geweten. Sinds Dante heeft alle onderzoek naar deze schilder geen enkele documentaire bron en geen enkel met zekerheid toe te wijzen werk opgeleverd. Giorgio Vasari vernoemde Franco Bolognese in zijn Vite, zich steunend op de verzen van Dante. Hij voegde eraan toe dat Franco samen met Oderisi door Paus Bonifatius VIII naar Rome werd geroepen om handschriften voor hem te verluchten. Maar dit schijnt te berusten op fantasie van Vasari, volgens Raimond van Marle, is alleszins Oderisi waarschijnlijk nooit naar Rome geweest om er te gaan werken voor de paus, en van een verblijf van Franco zijn ook geen materiële bewijzen te vinden.
Het verhaal over Franco Bolognese is vooral te wijten aan Carlo Cesare Malvasia (1616–1693) die in zijn Felsina pittrice (het leven van de Bolognese schilders), Franco aan het hoofd zette van de vernieuwingsbeweging in de Bolognese schilderkunst en van een schilderschool die toen heel beroemd was. Niettemin vermeldde Malvasia ook al dat hij geen informatie had gevonden in de archieven.

## Werken

Er zijn in de loop der tijden verschillende werken aan Franco Bolognese toegeschreven. De zoektocht naar werken genereerde behoorlijk wat literatuur over deze (fictieve) meester vanaf de zeventiende tot in de twintigste eeuw. De basis voor al dat onderzoek bleef heel die tijd de vernoeming van de schilder door Dante.
* 1 2 3 Franco Bolognese op Treccani (van: Claudia Terribile - Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 50 (1998).
* ↑ Raimond Van Marle, The Development of the Italian Schools of Painting, Volume 4, Springer Science & Business Media, 2012 (eerste editie 1924), p. 397.
* Union List of Artist Names: 500017218
* Virtual International Authority File: 95786832
* WorldCat (via VIAF): 95786832
# Finlaya wallacei

Finlaya wallacei is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Edwards.
# Finlayson

Finlayson is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Pine County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 314. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 331, een stijging van 17 (5.4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 7,5 km², waarvan 7,1 km² land en 0,4 km² water. Finlayson ligt op ongeveer 338 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Finlayson.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Finlayson op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Fort-Liberté (arrondissement)

Fort-Liberté (Haïtiaans-Creools: Fòlibète) is een arrondissement van het Haïtiaanse departement Nord-Est, met 60.600 inwoners inwoners. De postcodes van dit arrondissement beginnen met het getal 21.
Het arrondissement Fort-Liberté bestaat uit de volgende gemeenten:
* Fort-Liberté (hoofdplaats van het arrondissement)
* Ferrier
* Perches
# Fort-Liberté

Fort-Liberté kan verwijzen naar:
* Fort-Liberté (gemeente), een gemeente in Haïti
* Fort-Liberté (arrondissement), een arrondissement in Haïti
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fort-Liberté en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fortanete

Fortanete is een gemeente in de Spaanse provincie Teruel in de regio Aragón met een oppervlakte van 168,21 km². Fortanete telt 204 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Fortaleza dos Valos

Fortaleza dos Valos is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 4.635 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Boa Vista do Incra, Campos Borges, Cruz Alta, Jacuizinho, Júlio de Castilhos, Quinze de Novembro en Salto do Jacuí.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Fortalezius

Fortalezius is een geslacht van hooiwagens uit de familie Cosmetidae. De wetenschappelijke naam Fortalezius is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1947.

## Soorten

Fortalezius is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Fortalezius excellens
* ↑ Hallan J. (2005) Cosmetidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD. Gearchiveerd op 4 augustus 2017.
# Fortalezius excellens

Fortalezius excellens is een hooiwagen uit de familie Cosmetidae.
# Flos ahamus

Flos ahamus is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Doherty.
# Floscularia

Floscularia is een geslacht van raderdiertjes uit de familie van de Flosculariidae.

## Soorten

* Floscularia armata Segers, 1997
* Floscularia bifida Segers, 1997
* Floscularia chimaera Hudson, 1889
* Floscularia decora Edmondson, 1940
* Floscularia bursdorffae (Colledge, 1925)
* Floscularia conifera (Hudson, 1886)
* Floscularia coprophila (Schoch, 1868)
* Floscularia janus (Hudson, 1881)
* Floscularia melicerta (Ehrenberg, 1832)
* Floscularia nuda (Bailey, 1851)
* Floscularia pedunculata (Joliet, 1883)
* Floscularia ringens (Linnæus, 1758)
# Francesco Granacci

Francesco Granacci (Volterra, 1469 – Florence, 30 november 1543) is een Italiaans kunstschilder die de overgang van renaissance naar maniërisme vertegenwoordigt.
Granacci was in de leer bij Domenico Ghirlandaio, waar hij bevriend raakte met Michelangelo. Hij reisde in 1508 samen met Michelangelo naar Rome om te gaan werken aan het plafond van de Sixtijnse Kapel, maar hij keerde al snel terug naar Florence waar hij het werk van Fra Bartolommeo zag en bewonderde.
Zijn vroegst gesigneerde werken betreffen vooral oudtestamentische scènes, waaronder Jozef stelt zijn vader en broers voor aan de farao nu in de Uffizi (zie afbeelding). De gemaniërde poses van de ranke figuren laten de hang naar de nieuwe stijl van de 16e eeuw zien. Waarschijnlijk hebben schilderijen van Jacopo da Pontormo invloed gehad op Granacci.
In 1517 werkte Granacci opnieuw samen met Michelangelo, dit keer aan panelen voor het hoogaltaar van de Sant'Apollonia in Florence.
* Biblioteca Nacional de España: XX4840128
* Bibliothèque nationale de France: cb149750049 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118697102
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2021 4792
* KulturNav: 307cf618-57ea-4d87-880c-e0b22f000501
* Library of Congress Control Number: n78050934
* MusicBrainz: 0b54c6fd-9b02-40d1-9e28-300863b9bf3a
* Nationale bibliotheek van Australië: 35846144
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007423997805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074466542
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 33293
* SNAC: w6kh8f2k
* Système universitaire de documentation: 180914782
* Trove: 1113568
* Union List of Artist Names: 500022051
* Virtual International Authority File: 15563914
* WorldCat (via VIAF): 15563914
# Francis Carin

Francis Carin (Retinne, 24 december 1950) is een Belgisch striptekenaar. Vanaf 1983 tekende hij zijn eigen reeks Victor Sackville.

## Carrière

Carin studeerde aan de École Supérieure des Arts Saint-Luc in Luik. Midden jaren zeventig van de 20e eeuw ging Carin werken voor enige reclamebladen. In 1976 leverde hij tekeningen aan voor Pourquoi Pas? en in 1978 maakte hij zijn eerste strips voor Kuifje. Carin assisteerde Arthur Piroton met Les Casseurs de Bois. Later begon hij zijn eigen serie Les diables bleus op scenario van Michel Pierret.
In 1983 begon Carin zijn strip Victor Sackville op scenario van Gabrielle Borile en François Rivière, eerst in Pourquoi Pas? en later in Kuifje. De hoofdpersoon is een geheim agent in dienst van de Britse koning ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Deel 23 verscheen in 2012. In mei 1992 kreeg de strip zijn eigen stripmuur in Brussel aan de Rue du Marché au Charbon/Kolenmarkt 60.
In 1986 startte hij Sydney Bruce in Circus, geschreven door François Rivière.
In 2004 tekende hij het album Het ultimatum op scenario van Jacques Martin in de serie Lefranc waarbij Didier Desmit hem hielp met de achtergronden. In 2007 volgde het album De blauwe mummie op scenario van Patrick Weber.

## Externe link

* (en) Comiclopedia, Francis Carin met enige voorbeelden van zijn werk
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Comiclopedia, Francis Carin. Gearchiveerd op 29 januari 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb12058500s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 139044132
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2144 3386
* Library of Congress Control Number: no2013022493
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072539658
* Système universitaire de documentation: 077716574
* Virtual International Authority File: 95639199
* WorldCat (via VIAF): 95639199
# Frans strandvoetbalteam (mannen)

Het Frans strandvoetbalteam is een team van strandvoetballers dat Frankrijk vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. De bijnaam is Les Bleus (De blauwen). Het team werd in 2005 eenmaal wereldkampioen. Onder leiding van speler-coach Éric Cantona, werd Portugal verslagen in de finale na een serie strafschoppen.
Één jaar later werd Frankrijk derde op het WK 2006, nadat het in de halve finale, na penalty's, verloor van Uruguay. Het won wel de FIFA Fair play award.

## Erelijst

* Wereldkampioenschap:
** Winnaar: 2005
** Finalist: 1998, 2001
* Europees Kampioenschap:
** Winnaar: 2004
** Finalist: 1999, 2003, 2007

## Bekende (ex-)spelers

| Jean-Marie Aubry Éric Cantona | Marc Libbra Anthony Mendy | Sébastien Pérez Sébastien Sansoni |
# Frans ter Kuile

Lodewijk Frans Deoderik ter Kuile (Hengelo, 8 oktober 1928 - Rotterdam, 20 juli 2014) was een Nederlands advocaat en rechter.

## Biografie

Ter Kuile groeide op in Hengelo, waar zijn jeugd mede door de bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog werd getekend. Hij studeerde rechten aan de Universiteit Leiden, waar hij in 1956 afstudeerde; na zijn afstuderen werd hij advocaat en procureur bij Stibbe te Amsterdam. Als advocaat trad hij samen met mr. H.G. Stibbe op namens het transportbedrijf Van Gend & Loos voor het Hof van Justitie van de EG in 1962, waar hij betoogde dat de heffing van invoerrechten tussen de lidstaten van de Europese Economische Gemeenschap in strijd was met het EEG-Verdrag. In het Van Gend en Loos-arrest van 5 februari 1963 ging het Hof van Justitie daarin mee en oordeelde dat het EEG-Verdrag rechtstreekse werking heeft; het arrest is een van de belangrijkste uitspraken in het recht van de Europese Unie geworden. Ter Kuile werd vervolgens bedrijfsjurist bij de Bank voor Handel en Scheepvaart; in die periode zette hij zich onder andere ing voor de oprichting van de NAM.
In 1961 werd hij benoemd tot kantonrechter-plaatsvervanger te Hilversum en in 1969 werd hij rechter-plaatsvervanger te Rotterdam. In 1970 werd hij voltijds rechter bij de Rechtbank Rotterdam; in 1978 werd hij vicepresident van die rechtbank en in 1988 president, als opvolger van Frans Nivard. Hij werd in 1994 bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd opgevolgd door Johannes Mendlik.
Ter Kuile overleed in 2014 op 85-jarige leeftijd. Hij liet vier kinderen na.
# François Deley

François Deley (Oostende, 27 maart 1956) is een Belgische voormalige zwemmer. Zijn favoriete slagen waren vrije slag, vlinderslag rugslag en wisselslag. Hij nam zowel deel aan de Olympische Spelen als aan de wereldkampioenschappen, maar kon daarbij nooit de finale halen. Hij behaalde achttien Belgische titels.

## Loopbaan

Deley had op elfjarige leeftijd een zwaar ongeval. Hij diende te stoppen met voetballen en als revalidatie werd hem zwemmen aangeraden. Op zijn veertiende begon hij serieus te trainen. Vijf jaar later nam hij als zestienjarige deel aan de Olympische Spelen van Mûnchen. Zowel op de 400 m als op de 1500 m vrije slag werd hij uitgeschakeld in de reeksen. Het jaar nadien nam hij deel aan de wereldkampioenschappen in Belgrado. Hij nam deel aan de 400 m wisselslag en de 1500 m vrije slag.
In 1976 nam hij deel aan de Olympische Spelen van Montreal. Op de 100 m en 200 m vlinderslag en op de 400 m wisselslag kon hij zich niet plaatsen voor de finale.
Deley speelde ook waterpolo.

## Belangrijkste prestaties

| Jaar | Olympische Spelen | WK langebaan |
| 1972 | 39e 400m vrije slag 18e 1500m vrije slag | |
| 1973 | | 13e 1500m vrije slag 21e 400m wisselslag |
| 1976 | DQ 100m vlinderslag 34e 200m vlinderslag 23e 400m wisselslag | |

## Belgische kampioenschappen
### Langebaan

| Onderdeel | Jaar |
| 400 m vrije slag | 1972, 1973 |
| 100 m rugslag | 1976 |
| 200 m rugslag | 1976 |
| 100 m vlinderslag | 1975, 1976, 1978 |
| 200 m vlinderslag | 1974, 1975, 1976 |
| 200 m wisselslag | 1973, 1975, 1976 |
| 400 m wisselslag | 1973, 1974, 1975, 1976 |
* (en) Profiel van François Deley op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel van François Deley, Olympics.org
* ↑ "Zulke momenten tekenen je leven", Krant van West-Vlaanderen/Roeselare, 11 juni 2010
# François Delloye

François Delloye (Elsene, 16 september 1888 - Schaarbeek, 14 november 1958) was een Belgische atleet, gespecialiseerd in de middellange en lange afstand, en het veldlopen. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen, en veroverde op vier onderdelen veertien Belgische titels.

## Biografie
### Titels en records

Delloye veroverde tussen 1907 en 1913 zeven opeenvolgende Belgische titels in het veldlopen. Tussen 1909 en 1913 veroverde hij ook één titel op de 800 m, vier op de 1500 m en twee op de 5000 m.
Delloye verbeterde in 1911 met een tijd van 4.09,0 het Belgische record op de 1500 m van Antoine Matagne. Hij verbeterde het in twee stappen naar 4.07,0. In 1912 verbeterde hij tijdens het Belgische kampioenschap met een tijd van 1.57,8 het Belgische record op de 800 m van Gérard Delarge. Hij was ook de eerste Belgische recordhouder op de 10.000 m.
François Delloye nam op de 1500 m deel aan de Olympische Spelen van 1908 in Londen en de Olympische Spelen van 1912 in Stockholm. Hij werd beide malen uitgeschakeld in de reeksen: in 1908 finishte hij in zijn reeks als vijfde, in 1912 als zesde.

### Clubs

Delloye was aangesloten bij Athletic and Running Club Brussel en daarna bij Racing Club Brussel. Bij die club werd hij nadien trainer.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 800 m | 1912 |
| 1500 m | 1909, 1911, 1912, 1913 |
| 5000 m | 1910, 1911 |
| veldlopen | 1907, 1908, 1909, 1910, 1911, 1912, 1913 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 800 m | 1.57,8 | 30 juni 1912 | Brussel |
| 1500 m | 4.07,0 (ex-NR) | 23 juli 1911 | Berlijn |

## Palmares
### 800 m

* 1912: 1 BK AC – 1.57,8
* 1913: 2 BK AC

### 1500 m

* 1907: 2 BK AC
* 1908: 2 BK AC
* 1908: 5e reeks OS in Londen
* 1909: 1 BK AC – 4.15,6
* 1910: 2 BK AC
* 1911: 1 BK AC – 4.20,0
* 1912: 1 BK AC – 4.21,6
* 1912: 6e reeks OS in Stockholm
* 1913: 1 BK AC – 4.18,4

### 5000 m

* 1910: 1 BK AC – 16.42,6
* 1911: 1 BK AC – 17.25,0

### veldlopen

* 1907: 1 BK AC
* 1908: 1 BK AC
* 1909: 1 BK AC
* 1910: 1 BK AC
* 1911: 1 BK AC
* 1912: 1 BK AC
* 1913: 1 BK AC
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* Fernand MINGELS, De geschiedenis van de Belgische athletieksport in cijfers - de beste verrichtingen aller tijden, Sportwereld, 3 november 1939
* E MEGEDE, (1970) Die Geschichte der olympischen Leichtathletik - Band 1: 1896-1936 Verlag Bartels & Wernitz KG
* André DE HOOGHE, (02-12-11) Persoonlijke info
* ↑ (fr) Overlijdensbericht, Le Soir, 18 november 1958
* ↑ (fr) François Delloye est mort, Le Soir, 18 november 1958

#### Externe links

* (en) Profiel van François Delloye op olympedia.org
* (en) Profiel van François Delloye op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Evolutie Belgische records afstandslopen
# Frans Tijsmanstunnel

De Frans Tijsmanstunnel is een tunnel ten noorden van Antwerpen onder het Kanaaldok (ten oosten van de Schelde). De tunnel is een onderdeel van de autosnelweg R2. De tunnel ligt in het verlengde van de Liefkenshoektunnel maar is tolvrij tot afrit 12 komende vanuit Nederland. De tunnel is 820 meter lang.
De tunnel is genoemd naar de Antwerpse schepen Frans Tijsmans die in 1967 overleed, het jaar waarin de tunnel in gebruik werd genomen.
De Vlaamse Regering besliste op 28 maart 2009 na grondige studie van het onafhankelijk onderzoek van Arup/SUM voor de Oosterweelverbinding om de aanbevelingen van die studie met betrekking tot het beter bereikbaar maken van de Liefkenshoektunnel vanuit de richting Frankrijk (E17) en het Waasland te volgen. Hiervoor voorzag de beslissing onder andere om een plan uit te werken om de filevorming in de Tijsmanstunnel wegens het afslaand verkeer weg te werken. De maximumsnelheid is 100 km per uur.
Bevrijdingstunnel · Blauwtorentunnel · Bolivartunnel · Jeanne Brabantstunnel · Jos Brabantstunnel · Craeybeckxtunnel · Frans Tijsmanstunnel · Gasthuistunnel · Jan De Vostunnel · Kennedytunnel · Krijgsbaantunnel · Liefkenshoektunnel · Sint-Annatunnel · Van Eycktunnel · Valaartunnel · Waaslandtunnel
# Frauenalb

Frauenalb was een benedictinessenklooster voor adellijke vrouwen in het huidige Baden-Württemberg. Hiervan zijn tegenwoordig nog enkele gebouwen intact, andere zijn vervallen in ruïnes.
Vermoedelijk aan het begin van de 12e eeuw wordt aan de beek de Alb een klooster gesticht met de naam Cella Sancta Maria. Vanaf 1387 worden de markgraven van Baden beschermheer van het klooster, die op de grens met Württemberg ligt. Adellijke meisjes kunnen intreden en er zijn zo’n 30 kloosterlingen. Aan het einde van de middeleeuwen ondervindt het klooster een bloeiperiode. Het heeft dan bezittingen in het noordelijke deel van het Zwarte Woud en ook aan de linkeroever van de Rijn, mede omdat diegenen die intreden bezittingen aan het klooster schenken. Op het kloosterterrein bevinden zich dan onder meer een watermolen aan de beek, varkensstallen en een gastenverblijf. In 1508 vindt een brand plaats tijdens Maria Lichtmis. In 1593 vindt vervolgens de reformatie plaats, waarna protestanten het klooster overnemen vanaf 1598. Vanaf 1631 is het klooster echter weer in katholieke handen. In 1672 vindt nieuwbouw plaats in barokstijl van het klooster. In 1727 wordt vervolgens ook een kerk in barokstijl gebouwd met twee torens. Uiteindelijk wordt het klooster in 1803 opgeheven en wordt het Badisch staatsbezit. Na de opheffing van het klooster worden de gebouwen gebruikt als kazerne en als fabriekruimten. Er woedden dan een aantal branden. Tegenwoordig loopt er een historisch wandelpad tussen het klooster in Bad Herrenalb en de ruïne van Frauenalb.
# Fraudella

Fraudella is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van rifwachters of rondkoppen (Plesiopidae).

## Soort

* Fraudella carassiops Whitley, 1935
* ↑ (en) Fraudella. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Franse Molen

De Franse Molen of Fransche Molen is een watermolen die gebruikmaakt van het water van het riviertje de Geul en staat midden in Valkenburg. Het water van de molen wordt door de Walramstuw via de molentak naar de watermolen vervoerd waarbij het eerst de Oude Molen passeert.
De molen is een rijksmonument en is tevens onderdeel van het Buitengoed Geul & Maas.

## Geschiedenis

In 1804 werd op de rechteroever van de noordelijke tak van de Geul in Valkenburg een watermolen gebouwd door Bertrand Loisel die van oorsprong van Franse afkomst was. Vanwege zijn afkomst werd deze molen de Franse Molen genoemd. De molen was recht tegenover de oliemolen gebouwd (later als schors- of looimolen) die op de linkeroever was gebouwd en reeds in de 16e eeuw werd vermeld.
In 1926 verkreeg men toestemming om de twee houten waterraderen te vervangen door één rad. Door problemen met de regeling van het water in de Geultakken kon het nieuwe rad niet eerder dan in 1929 worden geplaatst. Het waterrad was gemaakt van ijzer en had een doorsnede van vijf meter en een breedte van 1,9 meter.
Kort na de Tweede Wereldoorlog werd de molen stilgelegd.
In 2006 tot en met 2008 werd het molengebouw gerestaureerd.