OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# James (band)

James is een indiegroep uit Manchester die tussen 1981 en 2001 negen albums opnam. In 2007 werd de band heropgericht.
De band kende een moeizaam begin van hun carrière in de jaren 80. Vanaf het begin van de jaren negentig groeide de band echter uit tot een populaire naam in de Britse indiescene. Er werden zelfs kleine hits gescoord met "Sit Down" en "Laid".

## Discografie
### Albums

Tussen haakjes staan de hoogste posities die de albums in de albumcharts van het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten hebben bereikt.
| Studio 1986 Stutter (UK #68) 1988 Strip-mine (UK #90) 1990 Gold Mother (UK #2) 1992 Seven (UK #2) 1993 Laid (UK #3, US #72) 1994 Wah Wah (UK #11) 1997 Whiplash (UK #9, US #158) 1999 Millionaires (UK #2) 2001 Pleased to Meet You (UK #11) 2008 Hey Ma (UK #10) 2010 The night before 2010 The morning after 2014 La Petite Mort 2016 Girl at the End of the World 2018 Living In Extraordinary Times 2021 All The Colours Of You 2024 Yummy | Live-albums 1989 One Man Clapping 2002 Getting Away With It... Live (UK #102) 2008 Live in 2008 Compilaties 1991 James 1998 The Best Of (UK #1) 2001 B-Sides Ultra 2004 The Collection (UK #43) 2006 20th Century Masters: James 2007 Fresh as a Daisy - The Singles (UK#12) |
# Italiaans-Oost-Afrika

Italiaans-Oost-Afrika (Italiaans: Africa Orientale Italiana) was een Italiaanse kolonie, die ontstond nadat Ethiopië, dat kort daarvoor was veroverd in de Tweede Italiaans-Ethiopische Oorlog, in 1936 werd samengevoegd met Italiaans-Somaliland en Italiaans-Eritrea. In augustus 1940 werd Brits-Somaliland door de Italianen veroverd, waarna het aan de Oost-Afrikaanse kolonie werd toegevoegd.
Bestuurlijk was de kolonie onderverdeeld in zes gouvernementen (governatorati): Eritrea, Somalia, Galla-Sidamo, Harrar, Amhara en Scioa (tot 1939: Addis-Abeba).
Na de overgave van Italië in Afrika tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de soevereiniteit van Ethiopië hersteld. De andere landen werden na de overgave van Italië tijdelijk bestuurd door de Britten.
Nog steeds zijn er echter gebieden in Ethiopië waar Italiaans wordt gesproken. De rooms-katholieke godsdienst is door een kleine minderheid van de bevolking overgenomen.
# Italiaans-Tunesische akkoorden

De Italiaans-Tunesische akkoorden is een verdrag uit 1971 tussen Italië en Tunesië waarin de twee landen overeenkwamen een maritieme grens tussen hen af te bakenen op het continentaal plat. De tekst van het verdrag zet een complexe grens uiteen in de Straat van Sicilië die een gelijke afstand vormt tussen Sicilië en Tunesië, met uitzondering van Pantelleria en de Pelagische Eilanden (Lampedusa, Linosa en Lampione) die als Italiaanse exclaves aan de Tunesische kant worden behandeld met specifieke bogen van territoriale zee.
De grens eindigt net voor een equidistante lijn tussen Malta en de Italiaanse Pelagische Eilanden en het meest westelijke punt van de grenslijn vormt een maritiem drielandenpunt met Algerije. Op 23 januari 1975 hebben de landen bij overeenkomst aanvullende notulen aan het verdrag toegevoegd, waaronder een kaart van de grens en 32 individuele coördinaatpunten die het definiëren. Het trad in werking op 6 december 1978, nadat het door beide landen was geratificeerd.
Het verdrag werd op 20 augustus 1971 in Tunis ondertekend en de volledige naam is de overeenkomst tussen de regering van de Republiek Tunesië en de regering van de Italiaanse Republiek betreffende de afbakening van het continentaal plat tussen de twee landen.
# Italiaans-Oost-Afrikaanse lire

De Italiaans-Oost-Afrikaanse lire was tussen 1936 en 1941 de munteenheid van Italiaans-Oost-Afrika. Hij was in waarde gelijk aan de Italiaanse lire en was verdeeld in 100 cent. Bovendien circuleerde de Italiaanse lire naast deze munteenheid, zoals ook het geval was in Italiaans-Somaliland. In Ethiopië verving de Italiaans-Oost-Afrikaanse lire de Ethiopische birr, terwijl deze in Italiaans-Eritrea de Eritrese tallero verving. Hij verving ook kort de Oost-Afrikaanse shilling tussen 1940 en 1941 in Brits-Somaliland.
De Italiaans-Oost-Afrikaanse lire werd in 1941 vervangen door de Oost-Afrikaanse shilling, toen Groot-Brittannië de controle over de Italiaanse koloniën verwierf, met een wisselkoers van 1 shilling = 24 lire. In de jaren zestig werden nog steeds oude uitdrukkingen gebruikt om te verwijzen naar munten van 25 cent, zoals Lix lira (zes lire = 6 ITL).

## Biljetten

In 1938 werden bankbiljetten uitgegeven voor Italiaans-Oost-Afrika in coupures van 50, 100, 500 en 1000 lire. Het ontwerp van deze bankbiljetten leek op dat van de gewone lire, behalve de kleur van het papier. Er was ook een afwijkend opschrift op gedrukt: Serie speciale Africa Orientale italiana.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lira de África Oriental Italiana op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Bankbiljet catalogus [Drukker: Officina Della Banca d'Italia (Italy) [1/31]]. Geraadpleegd op 13 december 2023.
# Iteaphila napaea

Iteaphila napaea is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Melander.
# Jan Karel Verbrugge

Jan Karel Verbrugge (Brugge, 25 augustus 1756 - 4 juni 1831) was een Brugs schilder en tekenaar.

## Levensloop

Verbrugge leerde het teken- en schildersvak in de Kunstacademie van Brugge bij Jan Garemijn en privé bij Jean-François Legillon. Hij verbleef een tijdlang in Antwerpen en Brussel.
In 1800 vestigde hij zich definitief in Brugge en richtte er een privéschool voor tekenen en schilderen op, die hij drie jaar later alweer sloot.
Verbrugge had een aanzienlijke productie van Brugse stadsgezichten, landelijke taferelen en oudheidkundige voorwerpen. Vooral deze laatste kregen gaandeweg zijn voorkeur, onder impuls van de verzamelaar Joseph van Huerne voor wie hij vele voorwerpen uit diens omvangrijke collectie op papier zette. Hij schilderde voor hem ook veel aquarellen van rariteiten, dieren en oosterse motieven. Hij trok er ook op uit om, in dienst van Van Huerne, archeologische vondsten of oudheden in het bezit van verzamelaars te gaan natekenen.
In navolging van zijn opdrachtgever begon Verbrugge aan een eigen collectie van oudheden. Hij hield er een genummerde catalogus van bij. Hij hield ook een kroniek bij van kleine en grotere gebeurtenissen.

## Publicatie

* Ghedenkweerdige aentekeningen (1777-1825), uitg. Albert SCHOUTEET, Brugge, 1958

## Literatuur

* Albert SCHOUTEET, Jan Karel Verbrugge, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel 3, Brussel, 1968, col. 886-890.
* Carl VAN DE VELDE, Stedelijke Musea Brugge, Steinmetzkabinet, Catalogus van de tekeningen, Brugge, 1984, blz. 290-313.
* Jan-Karel Verbrugge, in: Geïllustreerd biografisch woordenboek der kunstenaars in België na 1830, 1991.
* Willy LELOUP, Jan Karel Verbrugge, in: Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars, Deel I, Kortrijk, 1992.
* Annelies DOBBELAERE, Van kokosbeker tot blanc de chine. Exotisme in de Zuidelijke Nederlanden: de Brugse kunstcollectie van Joseph van Huerne (1752-1844), licentiaatsthesis (onuitgegeven), KU Leuven, 2002.
* Robert DE LAERE, Jan Karel Verbrugge. Schilderen tekenaar van Brugse stadsgezichten, in: Brugge die Scone, 2010.
* Biografisch Portaal: 51925292
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 80099
* Union List of Artist Names: 500074523
* Virtual International Authority File: 96206835
* WorldCat (via VIAF): 96206835
# Jan Peutz

Johannes Laurentius Augustinus (Jan) Peutz (Uithuizen, 24 maart 1886 – Den Haag, 20 december 1957) was een Nederlands internist.

## Leven en werk

Peutz was de oudste van negen kinderen en een broer van Frits Peutz. Zijn vader was hoofd van de plaatselijke katholieke lagere school. Na de HBS te Rolduc bij Kerkrade studeerde hij geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen en Universiteit Utrecht. Hij promoveerde te Utrecht in 1921 op een proefschrift over pancreasstoornissen en diabetes mellitus.
Na zijn opleiding interne geneeskunde in Rotterdam en stages in klinieken in Duitsland, Italië en België, werd hij in 1917 internist in het katholieke ziekenhuis Joannes de Deo (het latere Westeinde Ziekenhuis) te Den Haag. Daar was hij tot zijn pensionering in 1951 hoofd van de afdeling interne geneeskunde en oprichter van verschillende laboratoria.
Hij publiceerde in nationale en internationale medische tijdschriften. Zijn bekendste publicatie is uit 1921 in het Nederlandsch Maandschrift voor Geneeskunde en betreft de beschrijving van een erfelijk syndroom van poliepen in het maag-darmkanaal en pigmentaties van de huid en slijmvliezen. Deze aandoening wordt tegenwoordig het syndroom van Peutz-Jeghers genoemd.
Daarnaast was hij maatschappelijk actief in talrijke bestuurlijke functies. Voor zijn verdiensten kreeg hij meerdere onderscheidingen, waaronder de Pro Ecclesia et Pontifice, commandeur in de Orde van Sint-Gregorius de Grote en officier in de Orde van Oranje Nassau.
* ↑ Peutz JLA. Over een zeer merkwaardige, gecombineerde familiaire polyposis van de slijmvliezen van den tractus intestinalis met die van de neuskeelholte en gepaard met eigenaardige pigmentaties van huid en slijmvliezen. Nederlandsch Maandschrift voor Geneeskunde. 1921;10:134-146.
* ↑ Van Wijk TW. In memoriam Johannes Laurentius Augustinus Peutz. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. 1958;102:404-405.
* ↑ Offerhaus GJ, Regnerus Peutz H, Giardiello FM. Biographical Sketch of Jan Peutz. Gastroenterology. 2008;134:1628-1629.
# Jah Shaka

Jah Shaka (ca. 1947/1948 – 12 april 2023) was een Jamaicaans-Britse musicus gespecialiseerd in rootsreggae en dub soundsystemen. Hij is afkomstig uit Londen en actief sinds 1968.
De naam Jah Shaka is een samenstelling van Jah, wat staat voor God bij de rastafaribeweging, en Shaka, afgeleid van de Zoeloekrijger Shaka Zulu. In zijn beginjaren was Shaka jeugdwerker. Hij stimuleerde zwarte jongeren om aardrijkskunde en geschiedenis studeren, zodat ze op de hoogte zouden zijn van "wat er gebeurt, waar het gebeurt en wie het doet". Dat engagement kwam tot uiting in zijn muziek en in de projecten van de Shaka foundatian.

## Carrière

Voordat hij zijn eigen sound startte, werkte Shaka als operator bij Freddie Cloudburst Sound System. In de late jaren zeventig kreeg Shaka een aanhang door zijn spirituele, energieke riddems en zijn dynamische persoonlijkheid. In de jaren tachtig volgden andere soundsystems de meer Jamaicaanse trend van dancehall. Shaka bleef zichzelf en bij zijn spirituele stijl. Hij speelde zichzelf in de film Babylon van regisseur Franco Rosso. In 1989 bezocht hij Jamaica waar hij samenwerkte met andere reggaevoorbeelden zoals King Tubby. In 2002 verscheen Shaka voor een massaal publiek in central park en in 2011 trad hij tweemaal op in België. Hij bleef actief en gaf maandelijks een sessie in Zuid-Oost Londen en optredens in Amerika, Japan en Europa.

## Label

Zijn eigen platenlabel bracht muziek uit van Jamaicaanse artiesten zoals Max Romeo, Johnny Clarke, Bim Sherman, Prince Alla en Britse groepen zoals Aswad en Dread & Fred. Op de recentere releases bracht hij zowel gevestigde zangers als Tony Tuff en opkomende artiesten als Rockaway en Principle uit. Zij zingen op riddims die zijn zoon Maleachi, bekend als Young Warrior, produceert.

## Shaka foundation

Hij richtte de Jah Shaka stichting op om hulp te leveren bij projecten in Ghana. Daar kocht de stichting zeven hectare (28.000 m²) grond in Agri, dertig mijl buiten Accra. Hij slaagde er ook in medische voorraden te distribueren. Daarnaast leverde hij rolstoelen, boeken, gereedschap, tekenmateriaal en platen aan klinieken, scholen en radiostations in het gebied rond Accra.

## Overlijden

Jah Shaka overleed in 2023 op 75-jarige leeftijd.
* http://www.myspace.com/jahshakamusic
* Officiële website
* Jah Warrior Records - Profiel van Jah Shaka.
* Jah Shaka interview Ray Hurford voor Boomshakalacka zine, 1990.
* Jah Shaka interview
* Jah Shaka interview doorRay Hurford en Colin Moore
* Jah Shaka interview door Pier Tosi
* ↑ (en) Jah Shaka, Soundsystem Legend, Has Died. Gearchiveerd op 21 april 2023.
* ↑ Jah Shaka, Dub and Roots Reggae Legend, Has Died, Pitchfork, 13 april 2023. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ Legendary dub and reggae soundsystem pioneer Jah Shaka has died, NME.com, 12 april 2023. Gearchiveerd op 13 mei 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb14226501n (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4156 0750
* Library of Congress Control Number: no98017326
* MusicBrainz: 47b2253e-034f-4806-b65c-7cee187f34d8
* Virtual International Authority File: 534163706536329420827
* WorldCat (via VIAF): 534163706536329420827
# Jan VI Rzeszowski

Jan VI Rzeszowski of Jan van Rzeszowa (1411 - 28 februari 1488) was de 38e bisschop van Krakau. Hij was een telg van de Poolse heraldische clan Półkozic. Jan Rzeszowski vocht in de Slag bij Varna. Als bisschop van Krakau heeft hij in de jaren 80 van de 15e eeuw de opdracht gegeven om zijn officiële bisschoppelijke brevier op grote schaal te printen en te verspreiden. Deze trend werd doorgezet door zijn opvolgers. Er is geen enkele exemplaar uit zijn tijd overgebleven.
Jan Rzeszowski heeft de sacristie en de Kapel van de Heilige Kruis aan de Wawelkathedraal gebouwd. In deze kapel is hij later ook begraven.
* Lindmayr-Brandl, A., Early Music Printing in German-Speaking Lands (2018)
* Alvis, R.E., White Eagle, Black Madonna: One Thousand Years of the Polish Catholic Tradition (2016)
* Instytut Sztuki PAN, Biuletyn historii sztuki - Volume 64 (2002)
* Misiołek, E., Pamięci biskupa Nankera (1953)
* Reddaway, W.F., The Cambridge History of Poland (1950)

## Referenties

* ↑ Instytut Sztuki PAN 2002, blz. 50
* ↑ Reddaway 1950, blz. 250
* ↑ Alvis 2016, blz. 64
* ↑ Lindmayr-Brandl 2018, blz. 21
* ↑ Misiołek 1953, blz. 51
* Virtual International Authority File: 386151778199518130007
* WorldCat (via VIAF): 386151778199518130007
# Japanse koloniën

Japan bestuurt tegenwoordig enkele eilandengroepen in de buurt van het land, maar voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog had het Keizerrijk Japan een koloniale houding en bezette het grote delen van Oost-Azië.

## Voormalige koloniën

* Okinawa en Riukiu-eilanden (1879-1945, 1972- )
* Ogasawara- of Bonin-eilanden (1891-1945, 1968- )

## Eerdere kolonisatie en bezetting

* Carolinen (1914-1944)
* Chinees Oostelijke Spoorwegzone / Chinese Eastern Railway Zone (1905-1935)
* Port Arthur (1905-1945)
* Karafuto (1905-1945)
* Kiaochow (1914-1920)
* Koerilen (1875-1945)
* Kwangtung (1894-1895, 1905-1945)
* Marshalleilanden (1914-1944)
* Noordelijke Marianen (1914-1944)
* Palau (1914-1944)
* Taiwan (Formosa) (1895-1945)

## Bezet in de Tweede Wereldoorlog

* Andaman en Nicobareilanden (1942-1945)
* Attu en Kiska (1942-1943)
* Brits Noord-Borneo (1942-1945)
* Brits Nieuw-Guinea (1941-1945)
* Broenei (1942-1945)
* Birma (1942-1945)
* Kerstmiseiland (1942-1945)
* Gilberteilanden (1941-1943)
* Guam (1941-1944)
* Hongkong (1941-1945)
* Malaya (1942-1945)
* Nauru (1942-1945)
* Nederlands-Indië (1942-1945), het zuidelijke gedeelte van Nederlands Nieuw-Guinea uitgezonderd.
* Noordoost Nieuw-Guinea (1942-1944)
* Filipijnen (1942-1945)
* Frans Indochina (Vietnam, Cambodja en Laos) (1940-1945)
* Portugees Oost-Timor (1942-1945)
* Sarawak (1942-1945)
* Singapore (1942-1945)
* Thailand (alliantie) (1941-1945)
* Wake Island (1941-1945)

## Andere

* Liugong-eiland (bezet 1895-1898)

## Protectoraten

* Korea (1910-1945)
* Mantsjoekwo (1931-1945)
* Japans-China (1937-1945)
kolonie · kolonisatie · kolonialisme · dekolonisatie (staatkundig) · dekolonisatie (cultureel)· neokolonialisme · postkolonialisme · imperialisme
# Jadrolinija

Jadrolinija is een rederij die door middel van veerboten het vasteland van Kroatië met een groot aantal van de Kroatische eilanden in de Adriatische Zee verbindt, alsmede met enkele havensteden in Italië. De maatschappij is in handen van de Kroatische overheid.
Jadrolinija werd op 20 januari 1947 in Rijeka opgericht uit een groot aantal kleine rederijen. Omstreeks 2009 opereerde het bedrijf met een vloot van 56 schepen, waarvan 5 voor lange en internationale routes, 37 kleinere veerboten, 8 catamarans, 1 hydrobus en 5 conventionele schepen. De schepen beschikken over een totale capaciteit van 3.600 voertuigen en 27.540 passagiers. In 2007 vervoerde Jadrolinija in totaal 9,4 miljoen passagiers en 2,4 miljoen voertuigen.

## Verbindingen
### Internationale routes

* Dubrovnik - Bari
* Split - Ancona
* Zadar - Ancona

### Routes binnen Kroatië

Jadrolinija verbindt het vasteland van Kroatië (inclusief Pelješac) met onder meer de volgende eilanden, waarbij er tevens routes zijn die eilanden met elkaar verbinden:
| Cres Lošinj Rab Pag Unije Susak Ilovik Vele Srakane Male Srakane Ugljan Pašman Dugi otok Ist, Molat Zverinac Sestrunj Rivanj Silba Olib | Premuda Iž Rava Žirje Kaprije Prvić Zlarin Brač Hvar Šolta Vis Drvenik Veliki Drvenik Mali Korčula Lastovo Mljet Šipan Lopud Koločep |
# Jadrin

Jadrin (Russisch: Ядрин; Tsjoevasjisch: Ете̌рне, Jetěrne) is een stad in Russische autonome republiek Tsjoevasjië. De stad ligt op 86 kilometer ten zuidwesten van Tsjeboksary, op de linkeroever van de rivier de Soera. Jadrin is het bestuurlijk centrum van het gelijknamige gemeentelijk district Jadrinski.
De stad werd gesticht in 1590 als versterkte nederzetting en kreeg stadsrechten in 1781.
De voornaamste industrie wordt gevormd door de machinebouw, productie van bouwmaterialen en de verwerkende industrie (onder andere een melkfabriek). In Jadrin ligt een brug over de Soera.
Bevolkingsontwikkeling :
| 1750 | 1800 | 1850 | 1897 | 1915 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2002 |
| ca. 195 (*) | ca. 1.500 (**) | ca. 2.500 (***) | 2.500 | 4.400 | 5.400 | 6.300 | 6.800 | 7.300 | 10.149 | 10.573 |
| (*) 1e helft 17e eeuw (**) eind 18e eeuw (***) midden 19e eeuw |||||||||||
Bestuurlijk centrum: Tsjeboksary Alatyr · Jadrin · Kanasj · Kozlovka · Mariinski Posad · Novotsjeboksarsk · Sjoemerlja · Tsivilsk
# Janbechynea georgepauljohnringo

Janbechynea georgepauljohnringo is een keversoort uit de familie schijnhaantjes (Orsodacnidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Santiago-Blay.
# Janbechynea maldonadoi

Janbechynea maldonadoi is een keversoort uit de familie schijnhaantjes (Orsodacnidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Santiago-Blay.
# Jameson Tower

De Jameson Tower is een uitzichttoren in Dublin.
De Jameson Tower is gemaakt van de bakstenen schoorsteen van de voormalige distilleerderij van Jameson. Hij staat bekend als 'The Chimney', de schoorsteen, is ongeveer 60 meter hoog. Het is bewaard gebleven nadat de Jameson distilleerderij grotendeels werd afgebroken en voorzien van een uitkijkpunt bovenop. Het geeft een weids uitzicht over de stad Dublin, de Wicklow Mountains en het schiereiland Howth. De toren kan bezocht worden via een trappenhuis dat toegankelijk is via het aanpalende hotel.
# Jean-Louis Lafosse

Jean-Louis Lafosse (Dakar, Senegal, 15 maart 1941 — Le Mans, 13 juni 1981) was een Frans autocoureur. Hij schreef zich in 1974 in voor een Formule 1-race, de Grand Prix van Italië van dat jaar voor het team Brabham, maar dit zitje ging uiteindelijk naar Carlo Facetti.
Van 1972 tot 1981 reed hij ook elk jaar in de 24 uur van Le Mans, waarbij een tweede plaats in zowel 1975 als 1976 zijn beste resultaat was. In 1981 werd deze race hem echter fataal, hij crashte met 350 km/h in de vangrail vlak voor de Mulsanne-chicane.
# Jarpice

Jarpice (Duits: Jarpitz of Jarbitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen en maakt deel uit van het district Kladno.
Jarpice telt 298 inwoners (2023).

## Geografie

De gemeente Jarpice bestaat uit de volgende plaatsen:
* Jarpice;
* Budenice.

## Geschiedenis

De eerste schriftelĳke vermelding van het dorp dateert van 1318.
Sinds 1960 is Jarpice een zelfstandige gemeente binnen het district Kladno.

## Verkeer en vervoer
### Autowegen

De weg II/239 loopt door de gemeente en verbindt Jarpice met Černčice, Peruc en Černuc.

### Spoorlĳnen

Er is geen spoorlijn of station in het dorp. Het dichtstbĳzĳnde station is Zlonice op 4 km afstand. Dat station ligt aan spoorlijn 110 Kralupy nad Vltavou - Slaný - Louny en spoorlijn 095 Vraňany - Libochovice.

### Buslĳnen

Er halteren twee buslijnen van ČSAD Slaný in het dorp:
* Lĳn 594 Slaný - Zlonice (7 keer per dag);
* Lĳn 595 Velvary - Peruc.

## Bezienswaardigheden

* Sint-Johannes van Nepomukkapel;
* Sint-Isidoruskapel;
* Historisch spiekergebouw (huisnummer 39);
* Kruisbeeld.

## Geboren

* Václav Staněk (1804-1871), arts, universitair docent en politicus

## Galerĳ

* Sint-Isidoruskapel (zĳaanzicht)
* Historisch spiekergebouw (huisnummer 39)
* Kruisbeeld
# Jeroen Sluijter

Jeroen Sluijter (Zwijndrecht, 2 april 1975) is een Nederlandse honkballer.
Sluijter is een rechtshandige derde honkman en korte stop. Hij speelt sinds zijn jeugd honkbal en ging kort in Alabama bij een college honkballen. Daarvoor zat hij al in Jong Oranje. In Nederland kwam hij in de hoofdklasse uit voor de verenigingen de Twins uit Oosterhout, ADO uit Den Haag en daarna jarenlang voor DOOR Neptunus uit Rotterdam, waar hij ook weer in het seizoen 2008 voor uitkomt en aanvoerder van is. Bij Neptunus werd hij destijds de opvolger van de latere bondscoach Robert Eenhoorn als korte stop. Tijdens de Europacup I van 2002, waaraan hij met zijn club deelnam, werd hij uitgeroepen tot beste slagman.
In 1997 werd Sluijter reeds een keer opgenomen in de selectie van het Nederlands honkbalteam, maar het zou nog tot 2002 duren voordat hij met Oranje zijn eerste officiële interland zou spelen. In dat jaar nam hij deel aan de Haarlemse Honkbalweek en de Intercontinental Cup. In 2003 speelde hij met het team mee tijdens het World Port Tournament, het Europees kampioenschap, het Olympisch kwalificatietoernooi en het Wereldkampioenschap. In 2004 speelde hij nog mee tijdens een wedstrijd van de Haarlemse Honkbalweek. Hierna viel Sluijter af voor de Olympische selectie. In 2008 maakte hij deel uit van het team dat meedeed aan de Olympische Spelen van 2008. In 2010 kwam hij uit tijdens de Haarlemse Honkbalweek 2010
* Profiel Sluijter op Honkbalsite.com
* Statistieken Sluijter op site KNBSB
Sharnol Adriana · David Bergman · Leon Boyd · Yurendell de Caster · Rob Cordemans · Dave Draijer · Michael Duursma · Bryan Engelhardt · Percy Isenia · Sidney de Jong · Michiel van Kampen · Eugene Kingsale · Dirk van 't Klooster · Roel Koolen · Raily Legito · Diego Markwell · Shairon Martis · Martijn Meeuwis · Danny Rombley · Jeroen Sluijter · Tjerk Smeets · Alexander Smit · Juan Carlos Sulbaran · Pim Walsma
# Jan Gisbers

Jan Gisbers (Eindhoven, 1941) is een Nederlands voormalig ploegleider. Gisbers werkte bij een aantal grote wielerploegen, waaronder Kwantum Hallen-Yoko, PDM en Festina.
Gisbers was, in tegenstelling tot veel andere ploegleiders, zelf nooit als beroepsrenner actief in het peloton. Hij coachte echter lange tijd met veel succes de amateurformatie van Jan van Erp. Renners als Gerrit Solleveld, Adrie van der Poel en Henk Lubberding reden voor deze formatie.
In 1983 stapte hij over naar de nieuwe Kwantum-ploeg van Jan Raas maar in 1985 verliet hij de ploeg na onenigheid. In 1986 ging Gisbers aan de slag bij de nieuwe PDM formatie. Grote namen als Pedro Delgado, Greg LeMond, Raúl Alcalá, Steven Rooks en Erik Breukink reden voor deze ploeg. In 1991 moest de hele ploeg afstappen in de Tour de France na de intralipid-affaire. In 1993 werkte Gisbers nog enige tijd voor Festina maar daarna trok hij zich terug uit het professioneel wielrennen.

## Trivia

* Gisbers is de schoonvader van voetbaltrainer Mitchell van der Gaag