OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willem Jacob Kloek

Willem Jacob Kloek (Alkmaar, 1733 - aldaar, 3 december 1811) was burgemeester van de Noord-Hollandse stad Alkmaar.

## Leven en werk

Kloek werd op 12 februari 1733 gedoopt als zoon van de Alkmaarse regent Gerard Kloek en van Cornelia Witte. Hij trad in de voetsporen van zijn vader en studeerde rechten aan de Universiteit van Utrecht. Hij promoveerde aldaar in 1758 op een proefschrift "Dissertatio juridica inauguralis de differentia conditionum testamento insertarum" tot doctor. Op 26-jarige leeftijd werd hij benoemd tot schepen van Alkmaar. Na het overlijden van zijn vader werd hij in 1760 benoemd tot lid van de vroedschap. In de periode van 1778 tot 1786 vervulde hij viermaal de functie van burgemeester, respectievelijk in 1778, 1779, 1782 en 1786. Van 1783 tot 1785 en van 1787 tot 1788 was hij lid van de Gecommitteerde Raden van Westfriesland en het Noorderkwartier. Kloek was een uitgesproken patriot en richtte samen met enkele geestverwanten een zogenaamd vliegend legertje op. Voor zijn activiteiten werd hij in 1788 uit zijn functies gezet en in 1790 verbannen. In 1795 werd hij in ere hersteld en feestelijk in Alkmaar ingehaald. Van 1803 tot 1811 was hij lid van de raad van Alkmaar. In die periode was hij van 1803 tot 1805 tevens wethouder van Alkmaar. Naast zijn bestuurlijke functies in de stad Alkmaar vervulde hij tevens de functies van heemraad, hoofdingeland en dijkgraaf van de Zijpe en Hazepolder.
Kloek was twee maal getrouwd. In 1762 trouwde hij in Amsterdam met Johanna Geertruida Vermeeren en na haar overlijden hertrouwde hij in 1775 met Helena Coster. Hij overleed in 1811 op 78-jarige leeftijd in zijn woonplaats Alkmaar.
* Cox, J.C.M., “De Heeren van Alkmaer” - Regeerders en regenten, vroedschap en raad 1264 - 2005, Alkmaar, 2005
* Bruinvis, Cornelis Willem Kloek (Willem Jacob) in: Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek (NNBW)
* Repertorium van ambtsdragers en ambtenaren 1428-1861: dr. Willem Jacob Kloek
* Nederlandsche Leeuw, jaargang 52, blz. 367, 1934,
Noten
* ↑ Universiteitsbibliotheek Utrecht
* ↑ Achtereenvolgens vroedschap en municipale raad genoemd
# Westelijk Nieuw-Guinese roepia

De Westelijk Nieuw-Guinese roepia, ook wel de West-Irische roepia was een aparte munteenheid van West-Irian (voorheen West-Nieuw-Guinea) tussen 1963 en 1973. De munt verving de Nederlands-Nieuw-Guineese gulden at pari en werd vervangen door de Indonesische roepia tegen een koers van 1 West-Irische roepia = 18,9 Indonesische roepia.
# Witsnor

De witsnor (Euophrys herbigrada) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier komt uit het geslacht Euophrys. Euophrys herbigrada werd in 1871 beschreven door Eugène Simon.
# Willem Poorterman

Hendrik Willem Poorterman (Wierden, 23 juli 1923 – Hellendoorn, 20 mei 2006) was een Nederlands verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Willem Poorterman richtte samen met een aantal anderen in 1942 de verzetsgroep "Eversberg" op die vanuit Nijverdal opereerde en was nauw betrokken bij het verspreiden van de verzetskrant Trouw. Hij voorzag mensen van onderduikadressen, hielp geallieerde piloten te vluchten vanuit Oost Nederland en was ook zelf enige tijd ondergedoken.
Na de oorlog werd hij onderscheiden met het Verzetsherdenkingskruis en werd hij door de verenigingen van ontsnapte oorlogsvliegers uit Canada, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten benoemd tot erelid.
Poorterman publiceerde in 1984 een biografie over zijn mede-verzetsstrijder Hendrik Willem Groot Enzerink, onder de titel 'Karel Overijssel, een Christenrebel' (Ommen, 1984).
Willem Poorterman overleed op 82-jarige leeftijd in 2006 en is begraven in Hellendoorn.
# Willem Post

Willem Post (Den Haag, 30 mei 1955) is een Nederlandse Amerika-deskundige, historicus en publicist.
Post studeerde (Amerikaanse) geschiedenis en internationale betrekkingen aan de Rijksuniversiteit Leiden. Sinds mei 2007 is hij senior visiting fellow Amerikaanse politiek, in het bijzonder het Amerikaanse presidentschap en de buitenlandse- en veiligheidspolitiek, bij Instituut Clingendael. Post is ook verbonden aan de Public Diplomacy Council in Washington DC en organiseert de zgn. White House Series in internationaal perscentrum Nieuwspoort in Den Haag.
Sinds midden jaren tachtig is Post Amerika-commentator/-deskundige en columnist voor een groot aantal media in binnen- en buitenland zoals Netwerk televisie, Goedemorgen Nederland van KRO en van WNL, AVROTROS Nieuwsshow (tegenwoordig Nieuwsweekend van MAX), NPO Radio1 en BBC World. Hij publiceerde in o.a. Het Parool, FD en AD (als columnist van o.a. De Holland-Amerikalijn), NRC, De Volkskrant en de Belgische De Morgen.
In 2004 ontving hij in Washington DC voor zijn verdiensten de bronzen ster van de National Council for International Visitors.
In 2020 presenteerde hij op Super Tuesday zijn boek *Van Arena naar Witte Huis" over de Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Als Haags historicus publiceert hij ook over de Tweede Wereldoorlog en is hij bestuurslid van de Stichting Nationale Herdenking ‘s-Gravenhage.
Post publiceerde in 2016 een boek over city diplomacy: Cities Go Global. Het boek is een inleiding op dit recente fenomeen. Hij was ook betrokken bij de oprichting van het Global Parliament of Mayors naar het idee van dr. Benjamin Barber uit New York.
Voor 'zijn' stad Den Haag ontwikkelde Post initiatieven als de Haagse Brug, Worldclass The Hague voor internationale en Haagse/Nederlandse studenten en een jaarlijkse gemeenschappelijke lezing op het Brookings Instituut in Washington, waar Justice Breyer van het Amerikaanse Hooggerechtshof zijn naam aan verbonden heeft. In 2002 introduceerde hij in Den Haag naar voorbeelden in de Verenigde Staten het eerste gemeentelijke ‘international centre’ in Nederland. Toen nog onder de naam ‘The Hague Hospitality Centre, for international media, visitors and expats.’
# Willem Pée

Willem Pée (Brugge, 9 april 1903 – Rosières, 20 mei 1986) was een Vlaamse taalkundige. Hij was actief op het gebied van de Nederlandse taalkunde en dialectologie.

## Biografie

De vader van Willem Pée, Julius Pée, was publicist, filoloog, journalist en leraar. Zijn moeder was afkomstig uit Luik in Wallonië. Willem Pée ging naar de humaniora op het atheneum in Brugge, waar zijn vader een tijd les gaf. Daarna volgde hij Germaanse filologie aan de Rijksuniversiteit Gent, waar hij les kreeg van onder meer Jozef Vercoullie en Edgard Blancquaert. Hij studeerde af in 1927.
Na zijn studies werkte hij een tijdje als germanist in Antwerpen bij de firma Gevaert. Aan het atheneum van Gent ging hij les geven. In 1931 werd hij in Gent bij prof. Edgard Blancquaert assistent in het Laboratorium voor Experimentele Fonetiek en in het Seminarie voor Dialectologie. In Berlijn verbleef hij een tijdje aan het Kaiser Wilhelm-Institut, afdeling fonetiek.
Naast deze specialisatie in de fonetiek ontwikkelde Pée ook een belangstelling in dialectgeografie. Zo had hij al voor zijn doctoraalproefschrift "Dialectgeographie der Nederlandsche diminutiva", dat hij in 1927 verdedigde, het materiaal via mondelinge enquêtes verzameld, waardoor hij ook in Frans-Vlaanderen heel wat mensen leerde kennen. Die mensen werden een bron voor zijn "Dialect-Atlas van West-Vlaanderen en Fransch-Vlaanderen", die hij in zou 1946 uitbrengen in de Reeks Nederlandse Dialectatlassen onder leiding van prof. Blancquaert. Pée zou later nog in deze reeks publiceren, de leiding over de reeks delen met Blancquaert en na diens dood verder zetten.
In 1939 gaf hij Nederlandse taalkunde aan de Universiteit van Luik. In 1939 werd hij algemeen secretaris van de Koninklijke Commissie voor Toponymie en Dialectologie, wat hij tot 1953 zou blijven. In 1950 ondernam hij met prof. W. Gs. Hellinga een studiereis op verzoek van de Stichting voor de Culturele Samenwerking tussen Nederland, Indonesië, Suriname en de Nederlandse Antillen, wat zijn interesse in taalminderheden vergrootte.
In 1957 werd Pée in Gent opvolger van prof. Blancquaert in de Nederlandse taalkunde. Hij bleef in Gent doceren tot zijn emeritaat in 1971. In Gent was er al een traditie van dialectonderzoek en richtte hij er de aandacht op het Frans-Vlaams en de taalgrensverschuivingen in Frans-Vlaanderen. In 1972 verwierf hij bij het Belgische Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek een krediet om een wetenschappelijk woordenboek van de Vlaamse dialecten op het getouw te zetten. Hij was ook redactiesecretaris van het tijdschrift Taal en Tongval tot 1975.
Daarnaast was hij ook actief in diverse officiële spellingcommissies, in commissies voor het opstellen van de Nederlandse versie van de Belgische Grondwet en was hij lang voorzitter van de Vereniging voor Beschaafde Omgangstaal. Op literair gebied hielp hij onder meer mee aan het "Verzameld Werk" van Herman Teirlinck.
# Willem Rassers

Willem Huibert Rassers (Roosendaal, 16 september 1877 - Leiden, 15 mei 1973) was een Nederlandse Indonesiëkundige en museumdirecteur.

## Korte biografie

Na zijn gymnasiumopleiding in Den Haag studeerde Rassers enige tijd neerlandistiek aan de Rijksuniversiteit Leiden, maar onder invloed van de vermaarde sanskritist Hendrik Kern schakelde hij over op de studie van Indonesische talen. Na zijn kandidaatsexamen in 1899 echter stopte Rassers met zijn studie door een toenemende last van migraine waardoor hij zich niet meer kon concentreren. Hij keerde terug naar Roosendaal waar hij jarenlang zou werken als boomkweker. Veel later nam hij zijn studie in Leiden weer op en deed pas in 1918 op veertigjarige leeftijd zijn doctoraalexamen. In hetzelfde jaar werd hij conservator aan het Rijks Ethnographisch Museum in Leiden. Van 1937 tot aan zijn pensioen in 1943 was hij er directeur. Tijdens zijn museumjaren ontwikkelde Rassers zich van taalkundige tot antropoloog. Hij heeft nooit veldwerk gedaan. Hij stond bekend als een bescheiden en zeer beminnelijk mens, die wars was van uiterlijk vertoon. Een universitaire carrière, die voor hem als museumdirecteur in het verschiet lag, heeft hij nooit gewild. In 1935 werd Rassers benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.

## Oeuvre

Opmerkelijk is dat Rassers, die 95 jaar zou worden, maar 20 jaar actief is geweest als wetenschappelijk onderzoeker en publicist. Na zijn promotie in 1922 op de mythische Javaanse volksheld prins Panji schreef hij voornamelijk over de materiële cultuur van Indonesië, waarbij zijn belangstelling hoofdzakelijk uitging naar het Javaanse schaduwtoneel, de wayang, en het culturele icoon van Indonesië bij uitstek, de kris. Rassers' benadering van deze cultuuruitingen was baanbrekend. Niet langer speculeerde hij over de oorsprong van deze Indonesische cultuuruitingen, zoals destijds gebruikelijk was, noch stelde hij typologieën op, maar benaderde deze zaken als een pars pro toto voor de niet direct waarneembare, deels ook al verdwenen structuur van de oude Indonesische samenleving. Via de studie van objecten drong hij diep door in oude maatschappelijke classificatiestelsels en binaire opposities, zoals de oeroude tegenstelling tussen het mannelijke en vrouwelijke, licht en donker, goed en kwaad. Hij was daarmee een voorloper van het Franse structuralisme dat met Claude Lévi-Strauss een hoge vlucht zou nemen. Met zijn museumcollega en de latere hoogleraar J.P.B. de Josselin de Jong, wiens denken hij sterk beïnvloedde, kan Rassers beschouwd worden als een van de grondleggers van het Leidse structuralisme in de culturele antropologie.
# Wim Volkerink

Wim Volkerink (6 november 1965) is een voormalig Nederlands voetballer die uitkwam voor PEC Zwolle, FC Emmen en FC Den Bosch. Hij speelde als verdediger.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Goals |
| 1984/83 | PEC Zwolle | Nederland | Eredivisie | 2 | 0 |
| 1985/86 | PEC Zwolle | Nederland | Eerste divisie | - | - |
| 1986/87 | PEC Zwolle | Nederland | Eredivisie | 2 | 0 |
| 1987/88 | FC Emmen | Nederland | Eerste divisie | - | - |
| 1988/89 | FC Emmen | Nederland | Eerste divisie | - | - |
| 1989/90 | FC Emmen | Nederland | Eerste divisie | - | - |
| 1990/91 | FC Emmen | Nederland | Eerste divisie | 22 | 0 |
| 1991/92 | FC Emmen | Nederland | Eerste divisie | - | - |
| 1992/93 | FC Den Bosch | Nederland | Eredivisie | - | - |
| 1993/94 | FC Den Bosch | Nederland | Eerste divisie | 5 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 31 | 0 |
| Bijgewerkt tot 28 december 2011 ||||||
# Wim Vonk

Wilhelmus (Wim) Vonk (1950) is een Nederlandse beeldend kunstenaar. Hij was van 1980 tot 1989 initiatiefnemer van het kunstenaarsinitiatief Schottenburch in Amsterdam aan de Kromboomssloot.

## Biografie

Vonk volgde de opleiding aan Rietveld Academie, waar hij in 1972 afstudeerde. Hij heeft tijdens zijn studie één jaar grafiek gestudeerd aan de Kungliga Akademien för de Fria Konsterna in Stockholm. Van 1981 tot 2012 was hij docent aan de Gerrit Rietveld Academie, afdelingen tekenen, grafiek en schilderen, textiel en illustratie. Van 1987-1997 was hij coördinator van de PT teken- en schilderafdeling. Hij was ook initiatiefnemer van de uitwisseling met de University of Hertforshire (Graham Boyd en David Seaton), de University of Middlesborough (Phil Gatenby) en de Royal Academy in Madrid (Professor Carmen Garrido). Tevens richtte hij het Tekenlab op in samenwerking met Het Harde Potlood.

## Werk

Wim Vonk was samen met Marja van Putten assistent voor de beelden van Armando van 2005-2015. Hij had een solo-expositie in Ruigoord (2010), CBK Amsterdam - Ontroerwoud (2016) en Ostrale Dresden samen met Stef Fridael (2018-2019). Zijn werk bevindt zich in de verzameling van particulieren, Monumentenzorg, Stadsarchief en Stedelijk Museum Amsterdam. Zijn atelier bevindt zich in Abcoude

## Externe link

* Officiële website
* Website Ontroerwoud
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
# Wittenwil

Wittenwil is een plaats en voormalige gemeente in het district Frauenfeld, kanton Thurgau, Zwitserland. Wittenwil telt 306 inwoners (2007).
De plaats maakt sinds 1996 deel uit van de gemeente Aadorf.
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001897
* Virtual International Authority File: 244740024
* WorldCat (via VIAF): 244740024
# Woenselse Heide

Woenselse Heide is een buurt in het stadsdeel Woensel-Noord in de Nederlandse stad Eindhoven. De buurt ligt in het noorden van Eindhoven. Op 1 januari 2023 telde de buurt 5.265 inwoners, verdeeld over 2.194 woningen, met een gemiddelde WOZ-waarde van € 342.000, op een oppervlakte van 0,81 km².
Het behoort tot de wijk Aanschot die uit de volgende buurten bestaat:
* Woenselse Heide
* De Tempel
* Blixembosch-West
* Blixembosch-Oost
* Castiliëlaan
De naam verwijst naar de Woenselse Heide die vroeger tussen Eindhoven en Best lag. Het was een langgestrekt gebied dat vele malen groter was dan de huidige buurt. De buurt is medio jaren 60 van de 20e eeuw ontwikkeld en bestaat voornamelijk uit laagbouw.
# Wim Bos (1906-1974)

Willem (Wim) Bos (Rotterdam, 12 februari 1906 – Den Haag, 22 januari 1974) was een Nederlands kunstschilder, tekenaar en aquarellist. Hij was autodidact.
Hij woonde en werkte in Rotterdam, Brussel, Hamburg, Nijmegen, Antwerpen en Parijs. In 1924 keerde Bos weer terug in Rotterdam. In Rotterdam kreeg hij inspiratie door de laad- en losactiviteiten in de havens en de aanblik van de daar aanwezige zeeschepen.
Bos schilderde, tekende en aquarelleerde naast havengezichten ook plasgezichten. Zijn havengezichten ademen de aparte sfeer van de vooroorlogse havens, met stoomschepen, laadbomen en kranen, stoomfluiten en rammelende ankerkettingen.
# Wimbledon 2022 (rolstoelvrouwen)

Op Wimbledon 2022 speelden de rolstoelvrouwen de wedstrijden in het enkelspel van donderdag 7 tot en met zaterdag 9 juli 2022 in de Londense wijk Wimbledon.

## Toernooisamenvatting

Titelverdedigster Diede de Groot uit Nederland was als eerste geplaatst. Zij slaagde erin haar titel te prolongeren – in de finale versloeg zij de als tweede geplaatste Japanse Yui Kamiji. De Groot wist voor de vierde keer Wimbledon op haar naam te schrijven. Het was haar vijftiende grandslamtitel in het enkelspel.
Daarnaast waren er nog twee Nederlandse deelneemsters: Aniek van Koot en Jiske Griffioen. Griffioen (ITF-5) schakelde haar hoger geplaatste landgenote (ITF-3) in de eerste ronde uit, waarna zijzelf in de volgende ronde (halve finale) niet opgewassen was tegen Yui Kamiji, die daarmee voor het eerst in haar loopbaan de enkelspelfinale van Wimbledon bereikte.

## Geplaatste speelsters

| Nr. | Speelster | Resultaat | Uitgeschakeld door |
| 1. | Diede de Groot | winnares | winnares |
| 2. | Yui Kamiji | finale | Diede de Groot |

## Toernooischema

Legenda :
| Q | Qualifier |
| WC | Deelname via wildcard |
| LL | Lucky Loser |
| r | Opgave / trok zich terug |
| w/o | Walk-over |
| Alt | Alternate |
| SE | Special Exempt |
| PR | Protected Ranking |
| d | Diskwalificatie |
* Ranglijstpositie enkelspel tussen haakjes.
| eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale |
| 1 | Diede de Groot (1) | 6 | 6 |
| | Dana Mathewson (9) | 1 | 1 |
| | Dana Mathewson (9) | 1 | 1 | 1 | Diede de Groot | 6 | 6 |
| | | | | WC | Momoko Ohtani | 1 | 0 |
| | Lucy Shuker (7) | 2 | 2 | WC | Momoko Ohtani | 1 | 0 |
| WC | Momoko Ohtani (6) | 6 | 6 | | | | |
| | | | | | | | | 1 | Diede de Groot | 6 | 6 |
| | | | | | | | | 2 | Yui Kamiji | 4 | 2 |
| | Aniek van Koot (3) | 2 | 2 | | | | |
| | Jiske Griffioen (5) | 6 | 6 | | | | |
| | Jiske Griffioen (5) | 6 | 6 | | Jiske Griffioen | 1 | 2 |
| | | | | 2 | Yui Kamiji | 6 | 6 |
| | Kgothatso Montjane (4) | 3 | 3 | 2 | Yui Kamiji | 6 | 6 |
| 2 | Yui Kamiji (2) | 6 | 6 |
# Wobblersyndroom

Het wobblersyndroom is een complex van symptomen, dat door een beschadiging van het cervicale deel van het ruggenmerg tot stand komt. Het syndroom treedt vooral bij honden en paarden op. Door de beschadiging van het ruggenmerg vertonen aangetaste dieren ataxie. De prognose hangt van de oorzaak af.
# Wobbly Rail

Wobbly Rail is een Amerikaans platenlabel voor free jazz en geïmproviseerde muziek, gevestigd in Chapel Hill. Musici wier werk op het label uitkwam zijn onder andere Wadada Leo Smith, Steve Lacy, Jeb Bishop, Ken Vandermark (in diverse bezettingen), Whit Dickey en Georg Graewe.
# Ichneumon suturalis

Ichneumon suturalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Holmgren in 1864.
# Benejúzar

Benejúzar is een gemeente in de Spaanse provincie Alicante in de regio Valencia met een oppervlakte van 9 km². Benejúzar telt 5.364 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Agost · Agres · Aigües · Albatera · Alcalalí · Alcocer de Planes · Alcoleja · Alcoy · Alfafara · Algorfa · Algueña · Alicante · Almoradí · Almudaina · Altea · Aspe · Balones · Banyeres de Mariola · Benasau · Beneixama · Benejúzar · Benferri · Beniarbeig · Beniardá · Beniarrés · Benidoleig · Benidorm · Benifallim · Benifato · Benigembla · Benijófar · Benilloba · Benillup · Benimantell · Benimarfull · Benimassot · Benimeli · Benissa · Benitachell · Biar · Bigastro · Bolulla · Busot · Callosa d'en Sarrià · Callosa de Segura · Calp · Campo de Mirra · Cañada· Castalla · Castell de Castells · Catral · Cocentaina · Confrides · Cox · Crevillent · Daya Nueva · Daya Vieja · Dénia · Dolores · El Campello · El Castell de Guadalest · El Ràfol d'Almúnia · El Verger · Elche · Elda · Els Poblets · Facheca · Famorca · Finestrat · Formentera del Segura · Gaianes · Gata de Gorgos · Gorga · Granja de Rocamora · Guardamar del Segura · Hondón de las Nieves · Hondón de los Frailes · Ibi · Jacarilla · Jávea · Jijona · L'Alfàs del Pi · L'Alqueria d'Asnar · L'Atzúbia · La Nucia · La Romana · La Vall d'Alcalà · La Vall d'Ebo · La Vall de Laguar · Llíber · Lorcha · Los Montesinos · Millena · Monforte del Cid · Monóvar · Murla · Muro de Alcoy · Mutxamel · Novelda · Ondara · Onil · Orba · Orihuela · Orxeta · Parcent · Pedreguer · Pego · Penàguila · Petrer · Pilar de la Horadada · Pinoso · Planes · Polop · Quatretondeta · Rafal · Redován · Relleu · Rojales · Sagra · Salinas · San Fulgencio · San Isidro · San Miguel de Salinas · San Vicente del Raspeig · Sanet y Negrals · Sant Joan d'Alacant · Santa Pola · Sax · Sella · Senija · Tàrbena · Teulada · Tibi · Tollos · Tormos · Torremanzanas · Torrevieja · Vall de Gallinera · Villajoyosa · Villena · Xaló
# Madema viettei

Madema viettei is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Collenette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Alfred Olivier

Alfred Camille Marie Lucien Olivier (Aubange, 12 maart 1905 - Elsene, 3 januari 1944) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Olivier, een bakkerszoon uit Aubange, promoveerde tot doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en vestigde zich als advocaat in Brussel. Hij liep stage bij Joseph Pholien, de latere eerste minister.
Volgens zijn zoon Daniel Olivier (1934) hield hij thuis vergaderingen waaraan onder meer Pierre Daye, Hergé, Paul Jamin, José Streel, Mgr. Picard en ook Léon Degrelle, deelnamen.
In 1936 werd hij verkozen tot Rex-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel. In maart 1937 namen hij en al de opvolgers op de lijst ontslag, teneinde een tussentijdse verkiezing af te dwingen. Léon Degrelle stelde zich op als kandidaat en dacht het te kunnen halen op de kandidaten van verschillende partijen. De andere partijen stelden zich echter akkoord om slechts één kandidaat voor te dragen, de eerste minister Paul van Zeeland. Deze haalde het, met 275.000 stemmen tegen 69.000 voor Degrelle.
De oorsprong van deze politieke 'stunt' werd later toegeschreven, niet zozeer aan Degrelle en Olivier, maar aan anderen. Als behorende tot de groep die het idee vooruitschoof worden genoemd: de katholieke politici Charles d'Aspremont Lynden en Gustave Sap, de rexistische volksvertegenwoordigers Pierre Daye en Gustave Wyns. Samen met Léon Degrelle tafelden ze in een Brussels restaurant om het plan uit te werken. De bedoelingen van de twee eerstgenoemden waren (eerder naïef) om Degrelle in een hinderlaag te lokken en hem te doen verliezen zodat de afgang van zijn partij zou worden ingezet. Dit doel werd inderdaad bereikt, hoewel het niet de enige en zeker niet de belangrijkste reden was waarom Rex vanaf de nederlaag van Degrelle in die tussentijdse verkiezing, snel bergaf ging.
Olivier bleef nog bij Rex en werd in 1938 voor die partij verkozen tot gemeenteraadslid in Etterbeek. Begin 1940 verliet hij echter Rex, vanwege meningsverschillen met Degrelle.

## Literatuur

* Jean-Michel ÉTIENNE, Le mouvement rexiste jusqu'en 1940, Paris, Armand Colin, 1968.
* Francis BALACE, La fin de l'équivoque du rexisme : l'élection partielle du 11 avril 1937, Brussel, 1991.
* Daniel OLIVIER, Les intellectuels du et autour du Rexisme, Éd. Les "Ça-me-dit de l'Histoire", Montolieu (France), 1993.
* Alfred Olivier, in: Nouvelle biographie nationale,
* Daniel OLIVIER, Démission 6 mars 1937. Election partielle 11 avril 1937, Ansart, 2012.