OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ahliesaurus berryi

Ahliesaurus berryi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van papierbeenvissen (Notosudidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Bertelsen, Krefft & Marshall.
* ↑ (en) Ahliesaurus berryi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ahliesaurus berryi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Ahlgren

Ahlgren kan verwijzen naar:
* Alexis Ahlgren, Zweeds atleet
* Anders Ahlgren, Zweeds worstelaar
* Kerstin Ahlgren, Zweeds beeldhouwer, schilder en mozaïekkunstenaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ahlgren en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Alan Parfitt

Alan Parfitt is een Brits tekstdichter. Hij was in Nederland actief in de jaren zeventig en tachtig, in het bijzonder voor The Cats. Verder leverde hij de tekst voor Sailin' home van Piet Veerman wat in 1987 de best verkochte single van Nederland was.

## Loopbaan

Parfitt schreef aan het begin van de jaren zeventig mee aan verschillende liedjes van Leon de Graaff, waarvan Pittsburgh in the rain (1971) en Simple mind (1972) op een single verschenen. De eerste stond enkele weken in de Nederlandse Top 40 en de Daverende Dertig en verscheen in de beginjaren in de Top 2000 (1999 en 2001). Ook schreef hij mee aan de single My daylight van Hans Marx en leverde hij een bijdrage aan Moeder en dochter (ook van de Graaff), dat Conny Vandenbos op de B-kant van haar hitsingle Ome Arie plaatste.
In 1976 schreef hij (mede) drie liedjes voor het soloalbum van Cats-gitarist Jaap Schilder, Stay ashore. Vanaf die jaren schreef hij ook mee aan vijf liedjes van The Cats die werden uitgebracht op de albums Homerun (1976), Like the old days (1978) en Third life (1983).
Toen Piet Veerman in 1987 begon aan zijn solocarrière, leverde Parfitt de Engelstalige tekst voor het Joegoslavische liedje Zora Je, Sailin' home genaamd. Het werd een nummer 1-hit in Nederland en België en behaalde een nummer 27-notering in Oostenrijk. Het was de best verkopende single in Nederland van 1987 en stond een groot aantal jaren in de Top 2000. Ook was hij medeschrijver van de single A new tomorrow dat Veerman ook in 1987 uitbracht.
* Discografie als songwriter, Dutch Charts, Nederlandse Top 40, Chartsurfer
* ↑ Palingsound, Terug in de tijd: Piet Veerman - Sailin' Home (1987)
# Alan Perlis

Alan J. Perlis (Pittsburgh (Pennsylvania), 1 april 1922 – New Haven (Connecticut), 7 februari 1990) was een Amerikaans informaticus en de eerste winnaar van de Turing Award (in 1966).
In eerste instantie studeerde Perlis scheikunde, een studie waarin hij in 1943 afstudeerde met een Bachelor of Science bij de Carnegie-Mellon Universiteit (destijds nog het Carnegie Institute of Technology geheten). Gedurende de Tweede Wereldoorlog was hij in dienst bij het Amerikaanse leger, waar zijn interesses naar de wiskunde verschoven. Hij begon aan een mastersprogramma wiskunde bij het MIT, waar hij in 1949 zijn masters behaalde. In 1950 promoveerde hij er, op het oplossen van integralen door iteratie in combinatie met analyse.
Na zijn masters ging Perlis werken bij Purdue University, waar hij werkte aan de compiler voor de programmeertaal IT in samenwerking met de faculteit wiskunde van de Carnegie University. Hoewel dit project redelijk succesvol was, was het bepaald niet het enige project. Rond 1957 begon het bij velen te dagen dat er behoefte was aan een soort standaardtaal die iedereen kende en kon gebruiken. Op 10 mei 1957 schreef de ACM een voorstel uit om een groep internationale informatici samen te brengen om deze taal te ontwikkelen. Perlis werd hiervoor afgevaardigd en speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de inmiddels legendarische Algol 60. Hiervoor werd hij door de ACM in 1966 onderscheiden met de eerste Turing Award, met als opgave van reden:
    Voor zijn invloed op het gebied van geavanceerde programmeertechnieken en compilerbouw.
Daarna werd hij de eerste decaan van de faculteit der informatica aan de Carnegie Mellon University en later bij Yale University.
In 1982 schreef hij een artikel in het SIGPLAN-maandblad van de ACM getiteld Epigrammen bij het programmeren. In dit artikel beschreef hij in een groot aantal enkele zinnen hetgeen hij in zijn carrière geleerd had. Deze epigrammen worden veelvuldig aangehaald.
# Akua'maa

Akua'maa (Akua's kind) is een mythologisch beeld in de Ashanti-cultuur, en is de variant van akua'ba. Het beeld symboliseert de vrouwelijke schoonheid. Het hoofd van akua'maa is hoog en ovaal en dat is in feite een gevolg van hoofdmassage bij zuigelingen. Akua'maa heeft een naar beneden uitlopende, geringde nek; een symbool voor vrouwen die te vet eten en daardoor dik zijn geworden. Op deze manier wijst het vrouwfiguur op een gezond dieet.
Akua'maa is een figuur dat symbool staat voor het overgeven van de familielijn via de vrouw. In tegenstelling tot akua'ba, hoeft dit figuur niet gebruikt te worden in rituelen of dergelijke.
# Alfons de Roeck

Alfons de Roeck (1870 in Stekene - 12 augustus 1945 in Stekene) was een Belgisch wielrenner. Hij werd drie keer de winnaar in de Achtenveertig Uur van Verviers, in 1899, 1899 en 1900.
# Aldephonse Du Jardin

Baron Aldephonse Alexandre Félix Du Jardin (Gent, 17 februari 1796 - Brussel, 24 november 1870) was een Belgisch diplomaat.

## Biografie

Aldephonse Du Jardin was een zoon van baron Pierre-Joseph Du Jardin, drukker-uitgever, en van Antoinette Suzan. Hij stamde af van Jean Du Jardin, schepen van Gent in 1228. Hij trouwde in Parijs op 21 maart 1827 met Félicité Chevin (1806-1842) en hertrouwde in Hannover in 1844 met barones Louise de Zesterflieth (1813-1878), die hofdame van de koningin van Hannover was geweest. Uit het eerste huwelijk had hij een dochter, barones Élisa Du Jardin (1828-1919) die trouwde met luitenant-generaal Louis de Witte (1822-1890). Ze waren de ouders van luitenant-generaal Léon de Witte de Haelen (1857-1933). Uit het tweede huwelijk had hij een zoon, baron Edouard du Jardin (1845-1911), die diplomaat werd en ongehuwd bleef. Met hem doofde de recent geadelde familie uit.
Du Jardin werd buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister. Hij nam deel aan de conferenties die leidden tot de vredesverdragen van 1839 en 1842 tussen het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en het koninkrijk België. Hij was ambassadeur in verschillende Europese landen: Denemarken (1845-1848), Spanje (1849-1853), Nederland (1858-1867) en het Verenigd Koninkrijk (1867-1869). Hij was ook secretaris-generaal van het ministerie van Financies. Hij was een van de tussenpersonen voor de contacten tussen koning Leopold I en de Parijse bankier James Mayer de Rothschild.
In 1848 ontving hij de titel baron voor zichzelf en voor al zijn afstammelingen, wat meteen de opname betekende in de erfelijke adel van het koninkrijk. Deze bevordering onderstreepte zijn goede relaties met koning Leopold I.

## Literatuur

* Généalogie Du Jardin, in: Annaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1876.
* Didier DE WITTE DE HAELEN, Le baron Aldephonse Du Jardin, in: Les cahiers historiques, 1970.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1991, Brussel, 1991.
# Albertus Jacobus Besters

Albertus Jacobus Besters (gedoopt Den Haag, 18 oktober 1755 - Leiden, 11 september 1819) was een Nederlandse schilder en tekenaar.

## Leven en werk

Besters werd gedoopt in de katholieke kerk aan de Oude Molstraat in Den Haag als zoon van Henricus Besters en Jacoba Gozewijn. Hij trouwde met Elisabeth van Stadloo (overleden 1805).
Besters genoot zijn opleiding in de Zuidelijke Nederlanden. In 1782 was hij lid van Pictura in Den Haag. Hij won er in 1785 of 1786 een zilveren medaille. Hij vestigde zich voor 1803 in Leiden, waar hij ook les gaf. Leerlingen van hem waren onder anderen Hendrik Jan van Amerom en Jacobus van der Stok.
Besters schilderde met name landschappen, maar ook portretten en naakten. Hij overleed in 1819 in zijn huis aan de Oude Singel in Leiden.
# Alcis paucisignata

Alcis paucisignata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Warren.
# Alistair Darling

Alistair Maclean Darling, Baron Darling van Roulanish (Hendon, 28 november 1953 – Edinburgh, 30 november 2023) was een Brits politicus van de Labour Party.

## Politieke loopbaan

De jurist Darling werd in 1987 gekozen tot lid van het Britse Lagerhuis en ontwikkelde zich tot een van de prominentste Labour-politici. Bij zijn afscheid in 2015 werd hij in de adelstand verheven: hij trad toe tot het Hogerhuis met de titel Baron of Roulanish. Hij maakte ook deel uit van de Privy Council.
Hij was in de kabinetten-Blair in 1997 en 1998 onderminister voor Financiën, van 1998 tot 2001 minister van Sociale Zaken, gedurende 2001 en 2002 minister van Arbeid en Pensioenen, van 2002 tot 2006 minister van Transport, daarbij van 2003 tot 2006 tevens minister voor Schotland en in 2006 en 2007 minister van Economische Zaken. In het kabinet-Brown was hij van 2007 tot 2010 minister van Financiën. Samen met Gordon Brown, Jack Straw en Peter Hain behoorde hij tot de enige vier ambtsbekleders die zonder onderbreking zitting hadden in de kabinetten-Blair I, II en III en het kabinet-Brown.
Darling overleed twee dagen na zijn 70e verjaardag.
* ↑ (en) Former Chancellor Alistair Darling dies aged 70. BBC (30 november 2023).
* ↑ (en) Alistair Darling: Former Labour chancellor dies aged 70. Sky News (30 november 2023).
* Bibsys: 12034038
* Gemeinsame Normdatei: 1020598085
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6686 1295
* Library of Congress Control Number: no2011142447
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002879138
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A020284764
* Système universitaire de documentation: 164771247
* Virtual International Authority File: 232527381
* WorldCat (via VIAF): 232527381
# Alexander Schlintner

Alexander Schlintner (27 januari 1998) is een Oostenrijks skeletonracer.

## Carrière

Schlinter maakte zijn wereldbekerdebuut in het seizoen 2020/21 toen hij aan een wereldbekerwedstrijd deelnam en 39e werd in het eindklassement. In het seizoen 2021/22 neemt hij opnieuw deel aan de wereldbeker en behaalde een 26e plaats in het eindklassement.
In 2022 nam hij deel aan de Olympische Winterspelen waar hij een 17e plaats behaalde.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaat |
| 2022 | Peking | 17e |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Rang |
| 2020/2021 | 39e |
| 2021/2022 | 26e |
| 2022/2023 | 16e |
# Allocapnia curiosa

Allocapnia curiosa is een steenvlieg uit de familie Capniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Frison.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Capniidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Alluaudia ascendens

Alluaudia ascendens is een vetplant uit de familie Didiereaceae. De soortnaam werd gepubliceerd door Emmanuel Drake del Castillo in 1901 als Didierea ascendens. In 1903 herplaatste Drake del Castillo de plant in Alluaudia.

## Beschrijving

Alluaudia ascendens kan 10 tot 15 meter hoog worden. De schors is groenachtig bruin. De bijna witte doornen zijn 1 tot 3 centimeter lang. De bladeren zijn ingesneden en 10 tot 20 millimeter lang en tot de 11 millimeter breed.
De witte tot roodachtige bloemen verschijnen in een gevorkt bijscherm en zijn tot 12 centimeter lang.
Het aantal chromosomen is 2n = 240.

## Leefgebied

De plant is endemisch in Madagaskar en komt voor in het zuiden, tussen Tsihombe en Tôlanaro.
* ↑ (fr) Comptes Rendus hebdomadaires des Séances de l'Academie des Sciences blz. 241. Parijs, 1901. Gearchiveerd op 16 februari 2020.
* ↑ (fr) Bulletin du Muséum d’Histoire Naturelle blz. 37. Parijs, 1903. Gearchiveerd op 30 december 2016.
* (en) Alluaudia op NCBI.
* (en) Alluaudia ascendens op Tropicos.
... · A. ascendens · A. comosa · A. dumosa · A. procera · ...
# Alexandre de Lameth

Alexandre-Theodore-Victor, graaf van Lameth (Parijs, 20 oktober 1760 – aldaar, 18 maart 1829) was een Frans edelman, militair en politicus.
Lameth vocht in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog onder Rochambeau. Daarna werd hij in 1789 als plaatsvervanger in de Franse Staten-Generaal aangesteld door de edelen van het baljuwschap van Péronne. In de Nationale Grondwetgevende Vergadering vormde hij met Antoine Barnave en Adrien Duport een triumviraat, dat een groep aanvoerde van ongeveer veertig afgevaardigden die de geavanceerde linkerzijde van de Vergadering vormden. Hij presenteerde een beroemd verslag in de Grondwetgevende Vergadering over de organisatie van het leger. Hij is vooral bekend door zijn toespraak op 28 februari 1791 in de Jacobijnenclub tegen graaf de Mirabeau, wiens betrekkingen met het hof verdenking hadden gewekt en die ook een persoonlijke vijand van Lameth was. Na de vlucht van Lodewijk XVI en de aanhouding bij Varennes verzoende Lameth zich weer met het hof.
Lameth diende in het leger als maréchal-de-camp onder Nicolas Luckner en de markies van La Fayette. Hij werd op 15 augustus 1792 beschuldigd van verraad en vluchtte het land uit, maar werd gevangengenomen door de Oostenrijkers. Na zijn vrijlating ging hij op in de zakenwereld van Hamburg met zijn broer Charles en de hertog van Aiguillon. Pas toen het Consulaat aan de macht kwam, keerde hij naar Frankrijk terug.
In het Eerste Franse Keizerrijk werd Lameth achtereenvolgens prefect in verscheidene departementen in Zuid-Frankrijk en Italië, alsook in het Roerdepartement (1806-1809). In 1810 werd hij baron. In 1814 hechtte hij zich aan de Bourbons, en onder de Restauratie werd hij benoemd tot prefect van de Somme, als plaatsvervanger voor Seine-Inférieure en uiteindelijk vice-prefect voor de Seine-et-Oise, in welke hoedanigheid hij een leider was van de liberale oppositie. Hij was de auteur van een belangrijk Geschiedenis van de grondwetgevende vergadering (Parijs, 2 vols., 1828-1829).
Alexandre de Lameth had twee broers. Theodore Lameth (1756-1854) zetelde tijdens de Amerikaanse oorlog in de Wetgevende Vergadering als afgevaardigde van het departement Jura en werd maréchal-de-camp. De andere broer was Charles François Lameth.
# Alessandro Albanese

Alessandro Albanese (Luik, 12 januari 2000) is een Belgisch voetballer die sinds 2020 uitkomt voor Waasland-Beveren. Albanese is een flankaanvaller die het liefst als linksbuiten speelt.

## Carrière
### Jeugd

Albanese startte zijn carrière bij JS Molise-Herstal, dat later opging in fusieclub FC Herstal. Daar plukte Standard Luik hem weg. In 2014 koos hij ervoor om zijn jeugdopleiding verder te zetten bij FC Porto. Amper een jaar later vertrok hij echter al naar Duitsland: eerst naar TSG 1899 Hoffenheim, daarna naar Eintracht Frankfurt. Na zijn vertrek bij Frankfurt in 2019 bleef hij een jaar zonder club.

### Waasland-Beveren

In juli 2020 ondertekende Albanese een contract voor drie seizoenen plus optie bij Waasland-Beveren. In zijn eerste drie wedstrijden in de Jupiler Pro League (tegen KV Kortrijk, Standard Luik en Zulte Waregem) was hij telkens goed voor een assist. Albanese klokte dat seizoen uiteindelijk af op zes assists, plus één in de Beker van België. Op het einde van het seizoen eindigde de club voorlaatste, waardoor het veroordeeld was tot barragewedstrijden tegen RFC Seraing om zich te redden. Albanese beet in het zand tegen zijn stadsgenoten en degradeerde naar Eerste klasse B.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | Waasland-Beveren | | Eerste klasse A | 24 | 1 | 2 | 0 | — | — | — | — | 26 | 1 |
| 2021/22 | Waasland-Beveren | | Eerste klasse B | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 25 | 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 27 | 1 |
Bijgewerkt op 26 augustus 2021.
* ↑ Waasland-Beveren haalt Alessandro Albanese naar de Freethiel Het Laatste Nieuws, 22 juli 2020
* ↑ Alessandro Albanese, le Liégeois de Waasland-Beveren "On a une obligation : gagner ces barrages" La Dernière Heure, 30 april 2021
1 Jackers · 2 Mertens · 3 Schoonbaert · 4 Schryvers · 6 Bertone · 7 Jacobsen · 8 Verreth · 9 Faucher · 10 Albanese · 11 Efford · 14 Reyners · 15 Wuytens · 16 Nilsen · 17 Maderner · 19 De Mey · 21 Lathouwers · 22 Traoré · 23 Montes · 27 Kablan · 26 Vukotić · 31 Davis · 39 Edmundsson · 44 Gabriël · Coach: Schneider
# Alessandro Altobelli

Alessandro Altobelli (Sonnino, 28 november 1955) is een voormalig Italiaans profvoetballer. Hij geldt als een van de meest trefzekere spitsen uit de Italiaanse geschiedenis. Vanwege zijn slanke bouw kreeg hij als bijnaam Spillo (naald).

## Clubcarrière

Altobelli begon met voetballen bij Latina (Serie C) en Brescia (Serie B) en werd in 1977 gecontracteerd door de Italiaanse topclub Internazionale. Daar groeide hij uit tot een van de sterren van het elftal en scoorde hij in totaal 209 doelpunten (waarvan 128 in de Serie A) in 466 wedstrijden. Daarmee werd Altobelli na Giuseppe Meazza de meest trefzekere speler van Internazionale. In de Coppa Italia en in Europees verband is hij zelfs topscorer aller tijden van de club. Gedurende zijn verblijf bij de Nerazzurri won hij één Scudetto (1980) en twee nationale bekers (1978 en 1982). Na zijn afscheid in 1988 speelde Altobelli nog een seizoen voor Juventus en een seizoen voor Brescia.

## Interlandcarrière

Altobelli speelde 61 maal voor het Italiaanse elftal en scoorde daarin 25 maal. Onder leiding van bondscoach Enzo Bearzot maakte hij zijn debuut voor de Squadra Azzurra op 18 juni 1980 in de EK-wedstrijd in Rome tegen België (0-0). Hij viel in dat duel na 45 minuten in voor Gabriele Oriali. Zijn beroemdste doelpunt was de derde treffer in de WK-finale van 1982 tegen West-Duitsland, die met 3-1 werd gewonnen. Op het WK voetbal 1986 was Altobelli verantwoordelijk voor vier van de vijf doelpunten die Italië scoorde op het toernooi (de vijfde treffer was een Zuid-Koreaans eigen doelpunt). Op het EK voetbal 1988 beëindigde hij na acht jaar zijn interlandloopbaan.

## Erelijst

Met Internazionale:
* Serie A: 1979/80
* Coppa Italia: 1978, 1982
Met Italië:
* Wereldkampioen: 1982

## Trivia

* Altobelli was in 1982 de tweede voetballer in de geschiedenis (na Dick Nanninga in 1978) die als invaller scoorde in een WK-finale. Nadien werd dit enkel nog geëvenaard door de Duitsers Rudi Völler in de WK-finale van 1986 en Mario Götze in de finale van 2014.
# Alfons Wielingen

Alfons Wielingen (Paramaribo, 31 maart 1944) is een Surinaams zanger. Hij zong als jongen in koren, zoals in de St. Rosakerk in Paramaribo. In Nederland trad hij op met The Ebony, en door heel Europa met The Needles. Daarnaast zong hij in The Stanvaste Singers en richtte hij The Resurrection Singers op. Solo bracht hij enkele cd's uit.

## Wielingen

Wielingen werd geboren in Paramaribo1944 en zong vanaf jonge leeftijd in zangkoren, in het bijzonder het koor van de St. Rosakerk. Hij zong toen veel in het latijn zonder deze taal te verstaan. Als tiener veranderde zijn interesse in Amerikaanse muziek van zangers als Sam Cooke en Jackie Wilson. Surinaamse zangers uit zijn tijd waren Theo Bijlhout, Oscar Harris, Max Nijman en Ruud Seedorf.
Toen hij twintig was vertrok hij naar Nederland om Engels te studeren. Eenmaal daar kreeg hij het aanbod om leadzanger te worden van de Surinaamse groep The Ebony. Zijn studie raakte definitief op de achtergrond toen hij werd gevraagd als leadzanger van The Needles. Deze wending betekende voor hem een overstap in de professionele muziek. Met de band reisde hij door heel Europa.
Hij bleef rond 1978 een tijd in Italië wonen en werd toen tijdens de Grote Soul Show in Nederland aangekondigd als "Alfons Wielingen uit Italië". Eenmaal teruggekeerd in Nederland, sloot hij zich aan bij het Surinaamse koor The Stanvaste Singers. Hij verliet dit koor in 1986 en richtte met The Resurrection Singers een koor van 17 leden op. Het koor begeleidde ook allerlei artiesten, onder wie de Amerikaanse zanger Solomon Burke.
Hij keerde hierna terug naar Suriname en bracht verschillende cd's uit. Naast de muziek is hij betrokken bij activiteiten die betrekking hebben op de Surinaamse onafhankelijkheid. In 2013 werd hij door president Bouterse benoemd tot Grootofficier in de Ere-Orde van de Gele Ster.
* 1 2 3 4 5 Suriname Stars, in: Werkgroep Caraïbische Letteren, Who is Alfons Wielingen?, 2005. Gearchiveerd op 5 augustus 2021.
* ↑ De Telegraaf, Grote Soul Show, 18 november 1978
* ↑ De Ware Tijd, in: Werkgroep Caraïbische Letteren, Hoge onderscheiding voor zanger Alfons Wielingen, Eric Mahabier, 2 december 2013
# Alpenleeuwenbek

De alpenleeuwenbek (Linaria alpina) is een doorgaans tweejarige plant uit de weegbreefamilie (Plantaginaceae) die losse kussens vormt. Hij komt voornamelijk voor in de gebergtes van Zuid- en Midden-Europa, tussen 1500 en 3000 m.

## Kenmerken

De tweelippige bloemen zijn blauwviolet tot roodviolet gekleurd en staan in korte twee- tot achtbloemige trossen. Op de onderlip van de bloemen kan men een gele welving waarnemen. De stengels liggen tegen de grond of tegen gesteente. De vlezige bladeren langs de stengel zijn 3-4 cm lang en hebben een blauwgroene kleur. Ze zijn smal en lancetvormig gevormd en staan meestal in kransen van drie of vier. De plant bloeit van juni tot en met augustus en wordt 5-10 cm hoog.

## Voorkomen

De alpenleeuwenbek is een kalkminnende plant en komt voor op instabiele, bewegende puinhellingen. In de gebergtes van Midden- en Zuid-Europa tussen 1500 en 3000 m hoogte. Soms daalt hij lager af in dalen. De zaden worden vaak meegenomen door rivieren, hierdoor kan men ze ook aantreffen op grindbanken langs bergrivieren.

## Bijzonderheden

De alpenleeuwenbek is een kruipplant die door middel van vele niet-wortelende scheuten te vormen in staat is puin vast te leggen. Deze scheuten groeien tussen en over de stenen.
... · L. arvensis (Blauwe leeuwenbek) · L. alpina (Alpenleeuwenbek) · L. canadensis · L. dalmatica · L. genistifolia · L. pelisseriana · L. purpurea (Walstroleeuwenbek) · L. repens (Gestreepte leeuwenbek) · L. supina (Liggende leeuwenbek) · L. triornithophora · L. vulgaris (Vlasbekje) · ...
# Alpenklassieker 2004

De 14e editie van de Franse wielerwedstrijd Alpenklassieker (Frans: Classique des Alpes 2004) vond plaats op 5 juni 2004. Nadien zou deze wedstrijd niet meer gereden worden.
Slechts 43 renners wisten de eindstreep te bereiken, van wie er acht buiten de tijdslimiet binnenkwamen: Andrea Peron (Ita), John Gadret (Fra), Anthony Geslin (Fra), Ludovic Martin (Fra), Ivan Basso (Ita), Mickael Pichon (Fra), Patrice Halgand (Fra) en Frédéric Finot (Fra). Zij werden daarom niet opgenomen in de definitieve einduitslag.
De juniorenwedstrijd, die voorafgaand aan de seniorenwedstrijd werd verreden, ging over 86 kilometer en werd gewonnen door de Belg Pieter Jacobs in 2 uur, 30 minuten en 23 seconden, vóór Maxime Bouet (Frankrijk) en Julien Guay (Frankrijk).

## Uitslag

Alpenklassieker 2004 (165 km) :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Óscar Pereiro | Phonak Hearing Systems | 4u32'23" |
| 2 | Iban Mayo | Euskaltel-Euskadi | z.t. |
| 3 | José Enrique Gutiérrez | Phonak Hearing Systems | z.t. |
| 4 | Carlos Sastre | Team CSC | z.t. |
| 5 | Thomas Voeckler | Brioches La Boulangere | z.t. |
| 6 | Óscar Sevilla | Phonak Hearing Systems | z.t. |
| 7 | Iñigo Landaluze | Euskaltel-Euskadi | z.t. |
| 8 | Aleksandr Botsjarov | Crédit Agricole | z.t. |
| 9 | Paolo Valoti | Domina Vacanze | + 1' 07" |
| 10 | Cyril Dessel | Phonak Hearing Systems | z.t. |
| 25 | Philippe Gilbert | Omega Pharma-Lotto | + 8' 42" |
1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004
* cyclingnews
* dewielersite