OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rosmolen Verzijl (Venlo)

De Rosmolen van Verzijl was een rosmolen in de binnenstad van de Nederlandse plaats Venlo die als moutmolen werd gebruikt.
Hoewel de molendatabase geen exact bouwjaar noemt, is het aannemelijk om het bouwjaar rond 1826 te schatten. Volgens mondelinge overlevering zou de molen namelijk al in de jaren dertig van de 19e eeuw hebben bestaan.
De molen lag aan de Kerkstraat (bij de Martinuskerk) en was het eigendom van Franciscus Donatus Verzijl, een van de zonen van Jan Christiaan Verzijl die de eigenaar was van de Italiëmolen aan de andere kant van de binnenstad.
De molen werd gebruikt om gebrande of geëste gerst te malen, wat werd gebruikt als grondstof om bier te brouwen. In 1843 telde Venlo acht bierbrouwerijen en in totaal drie moutmolens, waarvan deze er een was.
De molen hield voor 1900 op te bestaan. De toedracht is vooralsnog onbekend.

## Externe link

* Molendatabase
Benders Molen · Bovenste Molen · Distelmolen · Geërfdenmolen · Molen van Geurts · Goofersmolen · Goossensmolentje · Hellmolen · Holtmeule · Italiëmolen · Jansens Standerdmolen · Laaghuismolen · Lohofsmolen · Maagdenbergsmolen · Maalbekermolen · Molen van het Aldt Huys · De Meule · Munnikemolen · Oliemolen · Onderste Molen · Ottenmolen · Panhuismolen · Patersmolen · Peetersmolen · Picardiemolen · Polvermolen · Sint-Antoniusmolen · Spanjaertsmolen · Stadsmolen · Molen van Van der Steen · Rijstpelmolen Van Dinteren · Rosmolen Verzijl · Villegerveldsmolen · Watermeule · Watermolen Lomm · Weizemolen · Wymarse Molen
# Symfonie nr. 4 (Hamerik)

De Deense componist Asger Hamerik (1843-1923) voltooide zijn Symfonie nr. 4 in C-groot "Symphonie majestueuse" in 1889. Hij werkte eraan gedurende de zomers van 1888 en 1889.

## Achtergrond

Hamerik, die oorspronkelijk Hammerich heette, componeerde zijn nummer 4 in de Verenigde Staten in Chester (Nova Scotia), toen nog een dorpje in de omgeving van Baltimore bij de Canadese grens. Hamerik verliet Duitsland, waar hij toen woonde, in 1864 vanwege het uitbreken van de Tweede Duits-Deense Oorlog. Het werk werd wellicht mede daarom opgedragen aan de Deense koning Christiaan IX, die de regering toen leidde en dat nog steeds deed bij het ontstaan van deze symfonie, een kwart eeuw later.

## Muziek

Het is onbekend of de titel verwijst naar de koning of puur naar het 'majestueuze' karakter van de muziek. Hamerik is sterk beïnvloed door Hector Berlioz, bij wie de Deen in de leer was gedurende de jaren 1864-69. De muziek is statig en klinkt voluptueus. Uiteraard hadden ook zijn leermeesters Niels Gade en J.P.E. Hartmann, familieleden van zijn moeder, invloed op zijn muziek. Het voornaamste kenmerk is de helderheid, die doet denken aan de enkele jaren later geschreven negende symfonie Uit de nieuwe wereld van Dvořák. Een van de belangrijkste muziekinstrumenten in de symfonie is het stel pauken, dat zowel het begin als het slot opluistert met muzikaal vuurwerk dat vergelijkbaar is met Haydns Symfonie met de paukenslag.

## Delen

* Largo – Allegro impetuoso (13 minuten)
* Adagio espressivo (10 minuten)
* Allegro moderato (5 minuten)
* Maestoso e solenne (10 minuten)
* De tijdsduur wordt gegeven vanwege de onderlinge verhoudingen.
Het belangrijkste thema is door de gehele symfonie te horen en bestaat eigenlijk maar uit drie noten (do-re-mi) in de majeur- en mineurversie. De première vond plaats in Baltimore, waarschijnlijk met het orkest van het Peabody Institute onder leiding van de componist. Het Baltimore Symphony Orchestra bestond toen nog niet.

## Orkestratie

* 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 2 besklarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorn, 2 trompetten, 3 trombones, 1 tuba;
* 1 stel pauken, grote trom, triangel, bekken, harp
* violen, altviolen, celli en contrabassen

## Opmerkingen

* Deze symfonie draagt wel de titel Symfonie nr. 4, maar is eigenlijk nummer vijf, als men een jeugdwerk meerekent dat de 17-jarige Hammerich in 1860 schreef. Dit 'opus 3' is waarschijnlijk onvoltooid gebleven, is niet uitgegeven en voor zover bekend nooit uitgevoerd. Van het werk is niets teruggevonden.
* Hoewel nr. 4 een van Hameriks populairste symfonieën zou zijn, bestaat er slechts één cd-opname, uit 1997.
* De partituur is te vinden in Det Kongelige Bibliotek / Nationalbibliotek og Københavns Universitetsbibliotek in Kopenhagen.
* ↑ Dacapo CD 8.224088: Helsingborg Symfonie Orkest o.l.v. Thomas Dausgaard, uitg, 1998. Ook onderdeel van Dacapo SACD 6.200002 Asger Hamerik: The Symphonies, 4 sacd's, uitg. 2009
* ↑ Knud Ketting: toelichting bij de Dacapo-cd
# Kortenoordsehaven

De Kortenoordsehaven is een gegraven haven in Rotterdam Charlois, aan de linker Maasoever bij kilometerraai 1004. De lengte is 360 meter, breedte 70 meter, diepte NAP -4,50 meter. De haveningang is gekoppeld aan die van de Barendrechtse haven. De haven is over land bereikbaar via de Sluisjesdijk.
De haven is naar Kortenoord genoemd, een buurtschap en industriegebied in Nieuwerkerk aan den IJssel, tegenwoordig in de Zuid-Hollandse gemeente Zuidplas.
Rond de vorige eeuwwisseling waren rond de haven een aantal oliemaatschappijen gevestigd:
* aan de westzijde de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot Exploitatie van Petroleumbronnen in Nederlandsch-Indië. Opgericht 16 juni 1890. In verband met de onafhankelijkheid van Indonesië in 1949 werd de naam gewijzigd naar Koninklijke Nederlandsche Petroleum Maatschappij met Shell als handelsnaam.
* aan de zuidzijde de Pure Oil Company, een Amerikaanse oliemaatschappij. Opgericht in 1914 en sinds 1965 bekend als Union Oil Company of California.
* aan de oostzijde, aan de Barendrechtse haven, de American Oil Company. Opgericht in Baltimore in 1910 en opgegaan in Amoco Corporation. Amoco ging met BP in december 1998 samen als BP Amoco, later BP.
Op de kop van de Sluisjesdijk werd dus de basis van Rotterdam als oliehaven gelegd.
Op de pier die de haven afschermt van de Nieuwe Maas was begin twintigste eeuw een quarantainestation gevestigd, dat rond 1930 naar de quarantaine-inrichting op Heijplaat is verplaatst.
# Johannes Vares

Johannes Vares (pseudoniem: Johannes Barbarus) (1890 - 29 november 1946) was een Estisch dichter en politicus.
Johannes Vares bezocht het gymnasium van Pärnu en studeerde medicijnen te Kiev (1910-1914). Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij als legerarts in Galicië. Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van Estland werkte hij als legerarts in het Estse leger (1918-1920). Na de oorlog werkte hij als arts in Pärnu.
Johannes Vares was actief als dichter: hij publiceerde onder de schrijversnaam Johannes Barbarus. Als francofiel was hij geïnspireerd door de Franse Clarté-groep en door Émile Verhaeren. Zijn belangrijkste dichtbundels zijn 'De geometrische mens' (Geomeetriline inimene, 1924) en 'De vermenigvuldigde mens' (Multiplitseerit inimene, 1927). Beide hebben een kubistische vormgeving. Barbarus geldt in de Estische literatuurgeschiedenis bij uitstek als degene die het moderne grotestadsleven behandelde.
Nadat de Sovjet-Unie Estland op 17 juni 1940 had bezet, werd Johannes Vares aangesteld als premier (21 juni). Op 14 en 15 juli 1940 werden er verkiezingen voor het "volksparlement" gehouden. Hieraan mochten alleen door de Sovjet-Unie goedgekeurde kandidaten meedoen. Op 21 juli 1940 trad president Konstantin Päts af en werd Vares tevens president. De nieuwe volksregering van Estland verzocht Moskou om Estland als sovjetrepubliek op te nemen in de USSR. Op 6 augustus 1940 werd dit "verzoek" gehonoreerd en werd Estland onder de naam Estse Socialistische Sovjetrepubliek opgenomen in de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken. Nadien werd Vares lid van de Estse Communistische Partij (EKP).
Van 25 augustus 1940 tot 29 november 1946 was hij Voorzitter van het Presidium van de Opperste Sovjet van de Estse SSR.
Johannes Vares pleegde eind 1946 zelfmoord.
* Bibsys: 90352402
* Bibliothèque nationale de France: cb16175943k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119296470
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7992 7706
* Library of Congress Control Number: n85040890
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000149714
* MusicBrainz: 30fae740-be43-43a2-9094-d55391ea764a
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002534785
* Virtual International Authority File: 42644990
* WorldCat (via VIAF): 42644990
# Milonia obtusa

Milonia obtusa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Milonia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Miguel A. Núñez jr.

Miguel A. Núñez jr. (New York, 11 augustus 1964) is een Amerikaans acteur.
# Rosmolen (Oostrum)

De Rosmolen is een watermolen op de Oostrumse Beek te Oostrum, gelegen in het Landgoed Geijsteren. Ze is eigendom van de familie De Weichs de Wenne, die ook het landgoed bezit. De molen was de onderste molen op de Oostrumse Beek, de bovenste molen was de Oostrumse watermolen.

## Naam

De Rosmolen is, al doet de naam anders vermoeden, geen rosmolen en is dat ook nooit geweest. Wel heeft het vierkantige molengebouw met tentdak het uiterlijk van een rosmolen. Naast de molen staat een fraaie boerderij. Het gebied waar de huidige Rosmolen staat werd "Aan de Rosmolen" genoemd, aangezien zich in de nabijheid een boerderij bevond die een rosmolen bezat, welke in 1863 door brand werd verwoest. Deze naam is op de watermolen overgegaan.

## Geschiedenis

Het is mogelijk dat reeds in de 13e eeuw een watermolen op deze plaats was, maar pas in 1628 werd een schriftelijke vermelding van deze molen gemaakt.
Het huidige gebouw stamt uit 1667. De molen was een zogenaamde wintermolen, wat zeggen wil dat ze slechts in de wintermaanden, van oktober tot april, voldoende water ontving om te kunnen malen. Ze werd voornamelijk gebruikt voor het malen van rogge.
In 1928 werd de molen stilgelegd nadat de gemeente Venray het waterrecht van baron De Weichs de Wenne had afgekocht. De sluizen werden afgebroken en de onderste schoepen werden afgezaagd, opdat de molen nimmer meer zou draaien. Doel was om de afwatering van de beek te verbeteren.
In november 1944 werd het brugje over de beek door de bezetter opgeblazen. Ook het molenhuis werd daarbij beschadigd. Na de bevrijding werden het brugje en het molenhuis hersteld. Een vernieuwd rad werd in 1975 aangebracht. In het jaar 2000 was de molen weer maalvaardig en ze wordt sindsdien regelmatig gebruikt.
# Symfonie nr. 4 (Goeb)

Roger Goeb voltooide zijn Symfonie nr. 4 in 1954. Voor de buitenwereld in het zijn derde symfonie, want zijn eerste trok hij terug. Het symfoniewerk van Goeb is in kleine kring bekend in de Verenigde Staten, het overige werk is nauwelijks bekend. Met zijn symfonie nr. 2 studeerde hij af en zijn nr. 3 werd uitgevoerd onder leiding van Leopold Stokowski en er verscheen ook een langspeelplaat van. Voor zijn symfonie nr. 4 moest uitgeweken worden naar het Filharmonisch Orkest van Japan onder leiding van Akeo Watanabe, een dirigent die gespecialiseerd was in werken van Jean Sibelius.
De symfonie nr. 4 van Goeb is een typisch Amerikaans klinkende symfonie, waarbij echter de percussie is geïntegreerd in de orkestklank en niet zozeer als drager van de ritmiek. Het Amerikaanse is terug te vinden in de vele maatwisselingen die bijvoorbeeld in deel 1 zitten. De klassieke indeling van de symfonie ontbreekt, want er zijn slechts drie delen (normaal 4), waarbij het scherzo in dit geval ontbreekt. Deel 2 is namelijk al het "serieuze" deel en daarin zijn voornamelijk de koperen blaasinstrumenten aan het woord. Deel 3 is de licht afsluiting waarbij een contrast is ingebouwd in de wat kleurloze strijkklanken tegenover de virtuoze blaasinstrumenten (Goeb componeerde veel werk voor blaasinstrumenten). De delen zijn gewoon deel 1, 2 en 3 genoemd en duren bijna even lang, een klassiek aanduiding met tempi ontbreekt.
Of het werk ooit publiekelijk is uitgevoerd is onbekend.
Orkestratie
* 1 piccolo, 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 1 althobo, 2 klarinetten, 1 basklarinet, 2 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* 1 pauken, 3 man/vrouw percussie waaronder xylofoon
* violen, altviolen, cello's, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Citadel Records: Philharmonisch Orkest van Japan o.l.v. Akea Watanabe in een opname van 1961
* Uitgave Citadel
* American Composers Alliance
* New World Records
# Orient (motorfiets)

Orient is een historisch Amerikaans motorfiets- en automerk (Waltham Mfg. Co., Waltham Massachusetts (1898-1905) dat op de markt kwam met door Charles Metz ontworpen fietsen die van 2¼- en 2½ pk Aster-motoren voorzien waren. Toen de mededirecteuren van Metz in 1902 besloten de motorproductie af te bouwen ten gunste van automobielen, besloot Metz te vertrekken. De Orient-motorfietsen bleven in productie tot Metz in 1905 ging samenwerken met de gebroeders Marsh, waardoor het merk MM (Marsh-Metz) ontstond.
# Johannes Verbiest

Johannes Philippus Verbiest (Sint-Michiels, 4 september 1764 - Oostkamp, 8 mei 1846) was burgemeester van Sint-Michiels.

## Levensloop

Hij was de zoon van Johannes Verbiest (1748-1781) en Joanna Honghenaert (1734-1796). Vader Verbiest was griffier van de schuttersgilde Sint-Sebastiaan in Sint-Michiels. Aangezien dezelfde naam en voornaam tot in 1818 als griffier vermeld bleef mag men aannemen dat zijn zoon hem in die functie opvolgde.
Johannes Verbiest junior trouwde met Isabella Maenhout (1774-1863). Ze hadden acht kinderen, onder wie Franciscus Verbiest (1797-1853).
In 1796 werd hij, binnen het kanton Oostkamp 'agent municipal' voor Sint-Michiels. In juni 1800 werd hij tot 'maire' benoemd van de zelfstandig geworden gemeente Sint-Michiels. Hij bleef dit ambt uitoefenen tot begin februari 1808. Hij werd opgevolgd door Karel Van Neste.

## Literatuur

* Gerard FRANCHOO, Het Keizerlijk en Koninklijk Gild van Sint-Sebastiaan uit Sint-Michiels, Brugge, 1964.
* Andries VAN DEN ABEELE, De twaalf burgemeesters van Sint-Michiels, in: Brugs Ommeland, 2012, blz. 131-149.
# Macrocentrus pectoralis

Macrocentrus pectoralis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Provancher in 1880.
# Militello in Val di Catania

Militello in Val di Catania is een gemeente in de Italiaanse provincie Catania (regio Sicilië) en telt 8015 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 62,2 km², de bevolkingsdichtheid is 129 inwoners per km².
* Kerk van Militello
* Grafveld uit de 3e-2e eeuw v.Chr. bij Militello
* Ruïne van een toren uit de tijd van de Noormannen
* S. Maria della Stella (18e eeuw)
* Abbazia di S. Benedetto (17e eeuw)

## Demografie

Militello in Val di Catania telt ongeveer 3447 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 19,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 10.185 |
| 2001 | 8204 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 413 m boven zeeniveau.
Militello in Val di Catania grenst aan de volgende gemeenten: Francofonte (SR), Lentini (SR), Mineo, Palagonia, Scordia, Vizzini.

## Externe link

* http://www.comunemilitello.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Aci Bonaccorsi · Aci Castello · Aci Catena · Aci Sant'Antonio · Acireale · Adrano · Belpasso · Biancavilla · Bronte · Calatabiano · Caltagirone · Camporotondo Etneo · Castel di Judica · Castiglione di Sicilia · Catania · Fiumefreddo di Sicilia · Giarre · Grammichele · Gravina di Catania · Licodia Eubea · Linguaglossa · Maletto · Maniace · Mascali · Mascalucia · Mazzarrone · Militello in Val di Catania · Milo · Mineo · Mirabella Imbaccari · Misterbianco · Motta Sant'Anastasia · Nicolosi · Palagonia · Paternò · Pedara · Piedimonte Etneo · Raddusa · Ragalna · Ramacca · Randazzo · Riposto · San Cono · San Giovanni la Punta · San Gregorio di Catania · San Michele di Ganzaria · San Pietro Clarenza · Sant'Agata li Battiati · Sant'Alfio · Santa Maria di Licodia · Santa Venerina · Scordia · Trecastagni · Tremestieri Etneo · Valverde · Viagrande · Vizzini · Zafferana Etnea
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Mighty Garvey!

Mighty Garvey! is een muziekalbum van de Britse band Manfred Mann. Op de achterflap van het album wordt een poging gedaan om uit te leggen wie of wat Mighty Garvey is; het is de veronderstelde tegenhanger van Mighty Quinn.

## Musici

Ze worden niet vermeld, maar uitgegaan kan worden van (de band wisselde toen nauwelijks van samenstelling):
* Michael d'Abo – zang,
* Tom McGuinness – gitaar
* Klaus Voormann – basgitaar
* Manfred Mann – toetsen
* Mike Hugg – slagwerk

## Composities

De cd-uitgave bevat tweemaal het originele album; eerst de mono en daarna de stereoversie:
* Happy Families
* No Better, No Worse
* Every Day Another Hair Turns Grey
* Country Dancing
* It's So Easy Falling
* Happy Families
* Mighty Quinn (Quinn the Eskimo)Bob Dylan)
* Big Betty
* Vicar's Daughter
* Each and Every Day
* Cubist Town
* Ha! Ha! Said the Clown
* Harry the One-Man Band
* Happy Families
* Happy Families
* No Better, No Worse
* Every Day Another Hair Turns Grey
* Country Dancing
* It's So Easy Falling
* Happy Families
* Mighty Quinn (Quinn the Eskimo)
* Big Betty
* Vicar's Daughter
* Each and Every Day
* Cubist Town
* Ha! Ha! Said the Clown
* Harry the One-Man Band
* Happy Families
# Roodgevlekte kroonslak

De roodgevlekte kroonslak (Doto coronata) is een slakkensoort uit de familie van de kroonslakken (Dotidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1791 voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann Friedrich Gmelin.

## Beschrijving

De roodgevlekte kroonslak is een kleine zeenaaktslak, met druiventrosachtige clusters van cerata die zich in paren langs de zijkanten van het lichaam uitstrekken. In alle Doto-soorten strekken de rinoforen zich uit in een wijd uitlopende schede. Het lichaam is doorschijnend wit van kleur met donkerrode vlekken op de achterkant en zijkanten van het lichaam. De ceratale knobbeltjes zijn getipt met ronde rode vlekken. Er is een vlek van donkerrood pigment aan de basis van de cerata zichtbaar. De maximaal geregistreerde lichaamslengte is 15 mm.

## Verspreiding

De typeplaats voor deze soort ligt aan de Nederlandse kust. Een exemplaar uit de Oosterschelde (nabij Goes in Zeeland) werd in een recent overzicht van het geslacht Doto als neotype aangemerkt. In Nederland is deze soort bekend van het Waddengebied (Terschelling, Texel, Den Helder), Zeeland en de westelijke Noordzeekust. De roodgevlekte kroonslak is de laatste jaren in grote aantallen aanwezig in het centrale en westelijke deel van de Oosterschelde.
Het is elders in de Noord-Atlantische Oceaan (Europese wateren, Canada, de Golf van Maine) en de Middellandse Zee (Griekenland) gemeld, maar veel beschrijving zijn waarschijnlijk verwante soorten. Het werd ten onrechte gemeld van rond de Zuid-Afrikaanse kust, waar het wordt gevonden van de Atlantische kust tot Knysna en deze soort is beschreven als Doto africoronata.
* ↑ Gofas, S. (2012). Doto coronata (Gmelin, 1791). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Gmelin J.F. (1791). Vermes. In: Gmelin J.F. (Ed.) Caroli a Linnaei Systema Naturae per Regna Tria Naturae, Ed. 13. Tome 1(6). G.E. Beer, Lipsiae [Leipzig]. pp. 3021-3910
* ↑ Roodgevlekte kroonslak - Doto coronata, (Gmelin, 1791), blauwtipje.nl
* ↑ Soortenbeschrijving van Roodgevlekte kroonslak, Stichting ANEMOON
# Svatý Jan (okres Příbram)

Svatý Jan (Sint-Johannes) (Duits: Sankt Johann ob Skrejschow) is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Příbram. Svatý Jan telt 621 inwoners.
Bezděkov pod Třemšínem · Bohostice · Bohutín · Borotice · Bratkovice · Březnice · Buková u Příbramě · Bukovany · Cetyně · Čenkov · Čím · Daleké Dušníky · Dlouhá Lhota · Dobříš · Dolní Hbity · Drahenice · Drahlín · Drásov · Drevníky · Drhovy · Dubenec · Dublovice · Dubno · Háje · Hluboš · Hlubyně · Horčápsko · Hřiměždice · Hudčice · Hvožďany · Chotilsko · Chrást · Chraštice · Jablonná · Jesenice · Jince · Kamýk nad Vltavou · Klučenice · Kňovice · Korkyně · Kosova Hora · Kotenčice · Koupě · Kozárovice · Krásná Hora nad Vltavou · Křepenice · Křešín · Láz · Lazsko · Lešetice · Lhota u Příbramě · Malá Hraštice · Milešov · Milín · Modřovice · Mokrovraty · Nalžovice · Narysov · Nečín · Nedrahovice · Nechvalice · Nepomuk · Nestrašovice · Nová Ves pod Pleší · Nové Dvory · Nový Knín · Občov · Obecnice · Obory · Obořiště · Ohrazenice · Osečany · Ostrov · Ouběnice · Pečice · Petrovice · Pičín · Počaply · Počepice · Podlesí · Prosenická Lhota · Příbram · Příčovy · Radětice · Radíč · Rosovice · Rožmitál pod Třemšínem · Rybníky · Sádek · Sedlčany · Sedlec-Prčice · Sedlice · Smolotely · Solenice · Stará Huť · Starosedlský Hrádek · Suchodol · Svaté Pole · Svatý Jan · Svojšice · Štětkovice · Těchařovice · Tochovice · Trhové Dušníky · Třebsko · Tušovice · Velká Lečice · Věšín · Višňová · Volenice · Voznice · Vrančice · Vranovice · Vševily · Vysoká u Příbramě · Vysoký Chlumec · Zalužany · Zbenice · Zduchovice · Županovice
# Macrocentrus pallisteri

Macrocentrus pallisteri is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door DeGant in 1930.
# Mimenicodes

Mimenicodes is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.

## Soorten

Mimenicodes omvat de volgende soorten:
* Mimenicodes granulum (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes perroudi (Montrouzier, 1861)
* Mimenicodes bougieri (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes cylindricus (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes cylindroides Breuning, 1940
* Mimenicodes fractimacula (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes latreillei (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes obliquatus Breuning, 1942
* Mimenicodes opacus (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes rugiceps (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes scripticollis (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes subunicolor Breuning, 1973
* Mimenicodes thomsoni (Fauvel, 1906)
* Mimenicodes unicolor Breuning, 1940
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Michael Jefferson Nascimento

Michael Jefferson Nascimento (São Paulo, 21 januari 1982) is een Braziliaans voetballer.
# Roodgevlekte lori

De roodgevlekte lori (Hypocharmosyna rubronotata synoniem: Charmosyna rubronotata) is een vogel uit de familie Psittaculidae (papegaaien van de Oude Wereld).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordelijk en westelijk Nieuw-Guinea en telt twee ondersoorten:
* H. r. kordoana: Biak (Geelvinkbaai)
* H. r. rubronotata: Salawati, de Vogelkop en het gehele noordelijke deel van Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Roodgevlekte lori op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Synaphe consecratalis

Synaphe consecratalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Lederer.
# Orde van de Zon van Alexander

De Orde van de Zon van Alexander ("Iskander Salis") werd in 1898 door Emir Abdul Ahad van Emiraat Buchara ingesteld. De orde had een onbekend aantal graden. Er was een blauw lint maar de draagwijze van de orde is onbekend.
De Alexander in de naam verwijst naar de legendarische Alexander de Grote die in Centraal-Azië als "Iskander" vermaard is. Alexander veroverde ook Buchara en zijn embleem was dat van het Koninkrijk Macedonië; een stralende zon.