OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Schepper

De Schepper kan verwijzen naar:

## Personen met de achternaam De Schepper of de Schepper

* Claudine De Schepper, Belgisch politica
* Cornelius Scepperus of Cornelis de Schepper, Zuid-Nederlands diplomaat
* Edy de Schepper, Nederlands voetballer
* Els de Schepper, Belgisch actrice, cabaretière, schrijfster en zangeres
* Gerard de Schepper, Nederlands voetbalscheidsrechter
* Hugo de Schepper, Nederlands historicus en hoogleraar
* Joseph De Schepper, Belgisch politicus
* Kenny de Schepper, Frans tennisser
* Leopold De Schepper, Belgisch arts en politicus
* Luc De Schepper, Belgisch natuurkundige, hoogleraar en rector
* Peggy Jane de Schepper, Nederlands actrice
* Philippe De Schepper, Belgisch scenarist en film- en televisieproducent
* Pieter De Schepper, Belgisch atleet
* Teske de Schepper, Nederlands youtuber, vlogger en zangeres
# Joost van Bronckhorst

Joost van Bronckhorst kan verwijzen naar:
* Joost van Bronckhorst-Bleiswijk (ovl. 1564), heer van Bleiswijk 1558-1564
* Joost van Bronckhorst-Borculo (1503-1553), heer van Bronchorst, Borculo en Steenderen
* Joost van Bronckhorst-Gronsveld (1545-1588), heer, later graaf van Gronsveld
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joost van Bronckhorst en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ganaspis hofferi

Ganaspis hofferi is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Figitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Masner.
# Technics

Technics (テクニクス, Tekunikusu) is een merknaam van Panasonic Corporation, een bedrijf dat diverse elektronische apparatuur produceert.

## Beschrijving

Technics produceerde diverse hifi-producten, zoals platenspelers, versterkers, receivers, cassettespelers, cd-spelers, en luidsprekers. Het merk moest in de begintijd concurreren met Nakamichi. Vanaf 2002 zijn de producten hernoemd naar Panasonic, behalve in landen als Japan en Rusland, waar het merk nog een hoge naam heeft. In Europa wordt de merknaam Technics nog toegepast voor dj-apparatuur, elektronische piano's, en kleine hifi-systemen.

## Geschiedenis

Technics begon in 1965 als een merknaam voor duurdere luidsprekers die door Matsushita uitsluitend in Japan werden verkocht. De naam werd steeds bekender door de internationale verkoop van platenspelers. In 1969 lanceerde Technics de SP-10, een draaitafel met direct-aangestuurde motor voor de professionele markt, gevolgd door de SL-1100 in 1971. Dit was de voorloper van de SL-1200 (later de SL-1200 MK2), waar laatstgenoemde een veelgebruikte platenspeler was voor dj's. De SL-1200 MK2 bevat een variabel toonhoogte-mechanisme ("pitch control"), en hield een relatief constante draaisnelheid vast.
In 1973 ontstond het logo in de huidige vorm.
Ondanks dat Technics oorspronkelijk een merk specifiek gericht op de high-end markt was, produceert het bedrijf apparatuur in elke prijsklasse.

### 1200-serie

Wereldwijd is de meest gebruikte platenspeler voor het mixen van muziek de Technics SL-1200-serie. Een direct aangedreven (in tegenstelling tot met een snaar aangedreven) platenspeler met een mogelijkheid tot graduele aanpassing van de snelheid (pitch-control) op zowel 33 als 45 toeren per minuut. De 1200-serie werd geïntroduceerd in 1972, en is 40 jaar in productie geweest.

## Terugkeer

In 2014 kondigde Panasonic aan dat het audiomerk Technics terugkeert naar de Europese markt. Er werden twee nieuwe series hifiaudiosystemen uitgebracht, het R1-systeem en het C700-systeem.

## Apparatuur

Een greep uit de producten van Technics tussen 1970 en 2002 zijn:
* platenspelers
* voorversterkers
* receivers
* tuners
* bandrecorders
* cd-spelers
* cassettedecks
* equalizers
* mini-geluidssystemen
* luidsprekers
* hoofdtelefoons
* digitale piano's
* keyboards
* orgels

## Externe link

* Website van Technics
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Technics (brand) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Technics op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Merkgeschiedenis panasonic.com
* ↑ (en) lifehacker.com Most Popular Record Player: Technics SL-1200MK2, datum: 4 augustus 2015.
* ↑ (en) thevinylfactory.com How Technics SL-1200 became the world's most popular turntable, datum: 5 september 2015.
* ↑ De geschiedenis van Technics technics.com
* ↑ Persbericht technics.com, datum: 3 september 2014.
# Crespos (Braga)

Crespos is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Braga en telt 991 inwoners (2001).
# Die freudlose Gasse

Die freudlose Gasse is een Duitse dramafilm uit 1925 onder regie van Georg Wilhelm Pabst. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1924 van de Oostenrijkse auteur Hugo Bettauer.

## Verhaal

In een achterbuurtje van Wenen wordt de vrouw van een advocaat vermoord. Zijn secretaris wordt gearresteerd. Hij wilde met het geld van haar juwelen een beurstransactie betalen. Ook een hoogleraar raakt aan lager wal door diezelfde beurs. Zijn dochtertjes moeten zich zelfs prostitueren. Een criminele slager houdt intussen de hele buurt in zijn macht.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Greta Garbo | Grete Rumfort |
| Asta Nielsen | Maria Lechner |
| Agnes Esterházy | Regine |
| Henry Stuart | Egon Stirner |
| Robert Garrison | Canez |
| Einar Hanson | Davy |

## Externe link

* (en) Die freudlose Gasse in de Internet Movie Database
Der Schatz (1923) · Gräfin Donelli (1924) · Die freudlose Gasse (1925) · Geheimnisse einer Seele (1926) · Man spielt nicht mit der Liebe (1926) · Die Liebe der Jeanne Ney (1919) · Abwege (1928) · Die Büchse der Pandora (1929) · Tagebuch einer Verlorenen (1929) · Die weiße Hölle vom Piz Palü (1929) · Westfront 1918 (1930) · Skandal um Eva (1930) · Die Dreigroschenoper (1931) · Kameradschaft (1931) · L'Atlantide (1932) · Adventures of Don Quixote (1933) · Du haut en bas (1933) · Cette nuit-là (1933) · A Modern Hero (1934) · Mademoiselle Docteur (1936) · Le Drame de Shanghaï (1938) · Jeunes Filles en détresse (1939) · Komödianten (1941) · Paracelsus (1943) · Der Prozeß (1948) · Geheimnisvolle Tiefe (1949) · Ruf aus dem Äther (1951) · La voce del silenzio (1953) · Cose da pazzi (1953) · Das Bekenntnis der Ina Kahr (1954) · Der letzte Akt (1955) · Es geschah am 20. Juli (1955) · Rosen für Bettina (1956) · Durch die Wälder, durch die Auen (1956)
# Johan VI van Anhalt-Zerbst

Johan VI van Anhalt-Zerbst (Zerbst, 24 maart 1621 - aldaar, 4 juli 1667) was van 1621 tot aan zijn dood vorst van Anhalt-Zerbst. Hij behoorde tot het huis Ascaniërs.

## Levensloop

Johan VI was de enige zoon van vorst Rudolf van Anhalt-Zerbst en diens tweede echtgenote Magdalena van Oldenburg, dochter van graaf Johan VII van Oldenburg. Enkele maanden na zijn geboorte stierf zijn vader, waarna hij hem opvolgde als vorst van Anhalt-Zerbst. Zolang Johan minderjarig was, werd hij onder het regentschap geplaatst van zijn oom, vorst August van Anhalt-Plötzkau. Zijn opvoeding werd toevertrouwd aan zijn lutheraanse moeder en hij werd dan ook volgens dit geloof opgevoed, waar de gereformeerde vorsten van Anhalt niets aan konden doen. Vanaf 1633 volgde hij zijn opleiding aan het hof van zijn oom Anton Günther van Oldenburg.
Toen hij in 1644 zelfstandig begon te regeren, verving Johan VI de staatsgodsdienst van het gereformeerde Anhalt-Zerbst door het lutheranisme. Hierdoor weigerden de gereformeerde Staten Johan VI te huldigen en moest keizer Frederik III ingrijpen. Op die manier kon Johan zijn heerschappijaanspraken tegenover de Staten doordrukken.
Als vorst van Anhalt-Zerbst wist Johan VI zijn gebied uit te breiden: zo verwierf hij na het uitsterven van de graven van Barby in 1659 het ambt Mühlingen en later ook de ambten Walternienburg, Dornburg en Möckern. Na het overlijden van zijn oom Anton Günther van Oldenburg erfde in juni 1667 de heerlijkheid Jever.
In 1642 werd hij door zijn oom, vorst Lodewijk I van Anhalt-Köthen, opgenomen in het Vruchtdragende Gezelschap. Als gezelschapsnaam kreeg hij de Welgevormde met als motto met sierlijke scherpte. Als embleem werd hem de tropaeolum toegewezen.
In juli 1667 stierf Johan VI op 46-jarige leeftijd aan de pokken. Hij werd bijgezet in de Bartholomaikerk van Zerbst.

## Huwelijk en nakomelingen

Op 16 september 1649 huwde hij met Sophia Augusta (1630-1680), dochter van hertog Frederik III van Sleeswijk-Holstein-Gottorp. Ze kregen dertien kinderen:
* Johan Frederik (1650-1651)
* George (1651-1652)
* Karel Willem (1652-1718), vorst van Anhalt-Zerbst
* Anton (1653-1714), Pruisisch generaal-luitenant
* Johan Adolf (1654-1726)
* Johan Lodewijk (1656-1704), vorst van Anhalt-Zerbst-Dornburg
* Joachim Ernst (1657-1658)
* Magdalena Sophia (1658-1659)
* Frederik (1660-1660)
* Hedwig Maria Eleonora (1662-1662)
* Sophia Augusta (1663-1694), huwde in 1685 met hertog Johan Ernst III van Saksen-Weimar
* Albrecht (1665-1665)
* August (1666-1667)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johann VI. (Anhalt-Zerbst) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# László Szabados

László Szabados (11 april 1911 - 28 april 1992) was een Hongaars zwemmer.
László Szabados nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen; in 1932. In 1932 nam hij deel aan het onderdeel 4x200 meter vrije slag. Hij maakte deel uit van het team dat het brons wist te veroveren.

## Externe link

* (en) Profiel van László Szabados op sports-reference.com (gearchiveerd)
István Bárány · László Szabados · András Székely · András Wanié
# John Ashbery

John Lawrence Ashbery (Rochester, 28 juli 1927 – Hudson, 3 september 2017) was een Amerikaans avant-gardistisch dichter. In 1976 won hij de Pulitzerprijs voor poëzie.

## Biografie

Ashbery werd geboren als zoon van een boer en een lerares. Op jonge leeftijd wilde hij kunstschilder worden en van zijn elfde tot zijn vijftiende nam hij met veel enthousiasme tekenlessen. Geleidelijk verlegde hij echter zijn interesse naar de dichtkunst en begon hij poëzie te schrijven. Tijdens zijn studie aan de Harvard-universiteit raakte hij bevriend met Kenneth Koch, Barbara Epstein, James Schuyler, Frank O'Hara en Edward Gorey, met wie hij later de New York School of Poets zou vormen. Robert Creeley en Robert Bly waren zijn klasgenoten. In 1949 studeerde hij cum laude af op een dissertatie over W.H. Auden.
Ashbery's vroege werk werd ook sterk geïnspireerd door Auden, alsook door de obscure Franse surrealistische dichter Pierre Martory. Later werd zijn werk steeds meer modernistisch. In de jaren zestig verkeerde hij in avant-gardistische kringen, met wereldwijd de aandacht trekkende kunstenaars als Andy Warhol en John Cage. In de jaren zeventig werd hij hoogleraar hij aan het Brooklyn College.
Ashbery's werk kenmerkt zich door vrije, spontane associatie, waarbij zijn gedichten meestal nauwelijks een echt onderwerp kennen. Hij kan heel vaag en poëtisch zijn over concrete alledaagse dingen, waarbij hij regelmatig de parodie als stijlmiddel gebruikt. Een overkoepelend thema is de relatie tussen chaos en het bewuste menselijk denken en met de kunst in zijn algemeenheid. Hoewel Ashbery vaak beweerd heeft voor een groot publiek te willen schrijven, geldt veel van zijn werk als moeilijk toegankelijk, niet in de laatste plaats door de semantische en linguïstische experimenten in zijn werk.
Asbery werd onderscheiden met een groot aantal prijzen, waaronder de National Book Award for Poetry en de National Book Critics Circle Award. In 1976 won hij de Pulitzerprijs voor zijn bundel Self-portrait in a Convex Mirror. In Frankrijk, waar hij van 1955 tot 1965 woonde en werkte, werd hij opgenomen in het Legioen van Eer. Hij wordt algemeen gerekend tot de meest invloedrijke Amerikaanse dichters van na de Tweede Wereldoorlog.
John Ashbery overleed in 2017 op 90-jarige leeftijd.

## Fragment uit Thuis geschoold

Dat was nooit een punt. Dat wil zeggen, het was en het was geen.
Ik zou boos moeten zijn over iets. Maar weet je wat het is, te vroeg geboren.
(Vertaling: Ton van 't Hof)
# László Szabó (beeldhouwer)

László Szabó (Debrecen, 8 september 1917 – Ravenel, 17 december 1984) was een uit Hongarije afkomstige Franse beeldhouwer.

## Leven en werk

Szabó volgde in zijn geboortestad een rechtenstudie aan de universiteit. In 1944 week hij uit naar Zwitserland, waar hij zijn opleiding voortzette aan de kunstacademies van Lausanne en Genève (bij onder anderen Henry Koenig). In 1947 verhuisde hij naar Parijs, waar hij al snel onder de invloed raakte van het werk van de beeldhouwers Henry Moore en Constantin Brâncuşi. Hij sloot zich aan bij de beeldhouwers van de École de Paris en werd uitgenodigd voor de expositie in 1949 van de Salon de la Jeune Sculpture en in 1951 voor de Salon des Réalités Nouvelles.
Zijn atelier, Académie du Feu in de Rue Daguerre in Parijs, was een trefpunt voor schilders, beeldhouwers en studenten. In 1948 werd hij bezocht door de architect Le Corbusier, die bijzonder getroffen was door zijn sculpturale holwoning. De eerste architectuur/sculptuur, een sculptuur om in te wonen, uit 1954, die Szabó Solitude noemde, is in bezit van de Franse staat. In 1958 exposeerde Szabó met de beeldhouwers Henry Moore, Henri Laurens en Constantin Brâncuşi bij Galerie Claude Bernard in Parijs. In 1963 had hij een gezamenlijke tentoonstelling Art et Magie met de kunstenaars Pablo Picasso, Max Ernst en Germaine Richier.
Zijn werken creëerde hij van hout, steen of brons en stelden sterk geabstraheerde mens- en diervormen, alsmede vegetatieve vormen voor.

## Werken (selectie)

* 1950 : Urtier, Kulturhaus in Wiesloch
* 1956 : Lebensbaum of Wachsendes Leben (muschelkalk), Kulturhausgarten in Wiesloch (geplaatst in 1979)
* 1961 : Tiermutter mit Jungen (brons), Kulturhaus in Wiesloch (geplaatst in 1978)
* 1967 : Großer Feuervogel (brons), Rathaus in Wiesloch (geplaatst 1978)
* 1968 : Säule, Heinrich-Vetter-Sammlung in Ilvesheim
* 1969 : Fliegende Fische, Olympiapark in München en Millenium Skulpturenpark in Hajdúszoboszló (Hongarije)
* 1970 : Seehund, Heinrich-Vetter-Sammlung in Ilvesheim
* 1971 : Vogel, Heinrich-Vetter-Sammlung in Ilvesheim
* 1972 : Lebensbaum, Mainz
* 1968/73 : La Vie, Heinrich-Vetter-Sammlung in Ilvesheim
* 1968/73 : Sonnengott, München
* 1974 : La Vie II, Stadthallenpark in Hannover
* 1975 : Strahlendes Leben, Villa Rothschild in Königstein im Taunus
* 1976 : Das Leben (reliëf), Peine
* 1977 : Sonnengott, Hajdúszoboszló

## Fotogalerij

* Urtier (1950)
* Lebensbaum (1956)
* Tiermutter mit Jungen (1961), Wiesloch
# Josia lativitta

Josia lativitta is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.
# Länsväg 156

De Zweedse weg 156 (Zweeds: Länsväg 156) is een provinciale weg in de provincies Jönköpings län en Västra Götalands län in Zweden en is circa 109 kilometer lang. De weg ligt in het zuiden van Zweden.

## Plaatsen langs de weg

* Härryda
* Stora Bugärde
* Eriksmyst
* Hällingsjö
* Hyssna
* Kinna
* Svenljunga
* Uddebo
* Tranemo

## Knooppunten

* Riksväg 27/Riksväg 40 bij Härryda (begin)
* Riksväg 41 bij Kinna
* Länsväg 154 bij Svenljunga
* Riksväg 27 bij Tranemo
* Riksväg 26
# Johannes Verelst

Johannes Verelst (Den Haag, ged. 29 oktober 1648 - Londen, 7 maart 1734) was een Nederlands kunstschilder. Hij vervaardigde allegorische voorstellingen, portretten en stillevens. Wat de stillevens betreft is het niet altijd duidelijk of deze van Johannes zijn of van zijn broer Simon.
Verelst was de jongste zoon van Pieter Hermansz. Verelst, die ook zijn leermeester was. Zijn broers Simon en Herman Verelst waren eveneens kunstschilder. Ook Hermans kinderen Cornelis en Maria en diens kleinzoon William Verelst behoorden tot de kunstenaarsdynastie.
Hij vestigde zich in 1691 in Londen, evenals zijn broers, en overleed er in 1734.
# Johannes VI Kantakouzenos

Johannes VI Kantakouzenos (Grieks: Ἰωάννης ΣΤ′ Καντακουζηνός) (ca. 1292-15 juni 1386) was Byzantijns keizer van 1347-1354.
Johannes Kantakouzenos was bij de dood van Andronikos III in 1341 aangewezen als regent voor diens zoon, de negenjarige Johannes V. In datzelfde jaar riep hij zichzelf in Didymoteicho (Thracië) tot keizer uit, wat aanleiding was voor een zesjarige burgeroorlog. Door de hulp in te roepen van de Ottomaanse Turken slaagde hij er in 1347 in Constantinopel binnen te trekken, waarna werd overeengekomen dat hij medekeizer van Johannes V zou worden. Tevens bracht hij een huwelijk tot stand van Johannes V met zijn dochter Helena. In 1353 riep hij zijn zoon Mattheüs Asanes Kantakouzenos tot medekeizer uit.
Door oorlogen met de Republiek Genua en de Serven en de daardoor ontstane zware financiële lasten voor zijn onderdanen nam zijn populariteit snel af. Toen Johannes V in 1354 Constantinopel binnentrok, was het dan ook niet moeilijk hem af te zetten.
Johannes trok zich terug in een klooster, waar hij onder andere een geschiedenis schreef over de jaren 1320-1356, uiteraard vanuit zijn eigen standpunt.
# Länsväg 161

De Zweedse weg 161 (Zweeds: Länsväg 161) is een provinciale weg in de provincie Västra Götalands län in Zweden en is circa 24 kilometer lang. De weg ligt in het zuiden van Zweden en verbindt enkele schiereilanden aan de westkust met elkaar.

## Plaatsen langs de weg

* Herrestad
* Ekholma
* Berg, Skogen en Kamperöd
* Lysekil

## Knooppunten

* E6 en Riksväg 44 bij Herrestad (begin)
* Länsväg 160
Veerboot
* Länsväg 162 bij Lysekil (einde)
# Johannes Vasaeus

Johannes Vasaeus (Brugge, 1511 - Salamanca, 21 oktober 1561), verlatijnste naam voor Jan Was of Waes

## Levensloop

Vasaeus was pas twintig en nog aan het studeren in het Collegium Trilingue in Leuven, toen Fernando Colombus (1488-1539), de tweede zoon van Christoffel Colombus hem ontmoette en hem ertoe overhaalde met hem naar Spanje te gaan. Hij werd de eerste bibliothecaris van 'La Colombina', bibliotheek gewijd aan de ontdekkingen en de reizen van Christoffel Columbus. Toen Fernando stierf werd de ongeveer 10.000 volumes tellende bibliotheek geschonken aan de kathedraal van Sevilla en kwam een einde aan het contract met Vasaeus.
Hij werd schooldirecteur in Bragas en in 1541 in Evora in Portugal.
In 1550 werd hij hoogleraar in Salamanca.
Zijn omvangrijk werk gewijd aan de geschiedenis van Spanje verscheen postuum.

## Publicatie

* Rerum Hispaniae memorabilium (...), Keulen, 1577.

## Literatuur

* A. ROERSCH, L'humanisme à l'époque de la Renaissance, deel II, Leuven, 1933, blz. 79 e. v.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: vasa003
* Gemeinsame Normdatei: 133110850
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1956 2960
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2012737751
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 255815115
* Système universitaire de documentation: 191332062
* Virtual International Authority File: 57793097
* WorldCat (via VIAF): 57793097
# Lucas Torró

Lucas Torró Marset (Cocentaina, 19 juli 1994) is een Spaans voetballer die doorgaans als centrale middenvelder speelt. Hij verruilde Eintracht Frankfurt in augustus 2020 voor CA Osasuna.

## Clubcarrière

Torró speelde in de jeugd bij CD Contestano, Ontinyent CF, Hércules CF en CD Alcoyano. Hij debuteerde voor CD Alcoyano in de Segunda División op 20 januari 2012 tegen UD Almería. In 2012 kwam hij bij Real Madrid terecht. Tijdens het seizoen 2012/13 speelde hij voor het C-elftal van De Koninklijke. Hij debuteerde op 18 augustus 2013 voor Real Madrid Castilla, tegen Sporting Gijón.
In het seizoen 2016/17 leende Real Madrid hem uit aan Real Oviedo, dat toen uitkwam in de Segunda División. Na afloop van de uitleenbeurt liet Real Madrid hem definitief naar CA Osasuna vertrekken. Na een goed seizoen maakte Real Madrid gebruik van de terugkoopclausule die het had bedongen, om hem meteen met winst door te verkopen aan Eintracht Frankfurt. Daar moest hij mee het vertrek van zijn ex-Real-ploegmaat Omar Mascarell opvangen. In zijn eerste seizoen bij Frankfurt haalde hij meteen de halve finale van de Europa League, al had hij het wel moeilijk om zich door te zetten vanwege aanhoudend blessureleed. In 2020 transfereerde Torró terug naar Osasuna.

## Interlandcarrière

Torro debuteerde in 2013 bij Spanje –19. Hij haalde dat jaar de halve finale op het EK onder 19 in Litouwen.
* ↑ Eintracht Frankfurt bestätigt „baldige Verpflichtung“ von Lucas Torró Gießener Anzeiger, 4 juli 2018
* ↑ Lucas Torro fällt mehrere Monate aus Frankfurter Rundschau, 21 november 2018. Gearchiveerd op 29 september 2020.
1 Herrera · 2 Vidal · 3 Cruz · 4 U. García · 5 D. García · 6 Torró · 7 Moncayola · 8 Brašanac · 9 Ávila · 10 Oroz · 11 Barja · 12 Areso · 13 Fernández · 14 Ru. García · 15 Peña · 16 Gómez · 17 Budimir · 19 Ibáñez · 20 Arnáiz · 22 Mojica · 23 Ra. García · 24 Catena · 28 Herrando · 34 Muñoz · Coach: Arrasate
# John Ligonier

John (Jean-Louis) Ligonier (Castres, 7 november 1680 – Cobham, 28 april 1770) was een als Frans geboren officier die in dienst was bij de Engelsen. Hij was ook actief in de Engelse politiek.

## Biografie

Hij werd geboren als Jean-Louis Ligonier in het Zuid-Franse Castres in een familie van hugenoten. Na de herroeping van het Edict van Nantes in 1685 emigreerde zijn familie naar Engeland.
John Ligonier genoot zijn opleiding in Frankrijk en Zwitserland. Na zijn opleiding ging hij in dienst in een compagnie in Vlaanderen onder leiding van John Cutts. Tijdens de Spaanse Successieoorlog wist hij zich herhaaldelijk te onderscheiden, onder andere bij Slag bij Blenheim. In 1739 werd hij benoemd tot majoor-generaal. Na de Slag bij Dettingen werd hij door koning George III tot Ridder benoemd in de Orde van het Bad.
Tijdens de Slag bij Rocourt voerde hij de Engelse troepen aan. Tijdens de Slag bij Lafelt werd hij door zijn tegenstanders gevangengenomen. Na een paar dagen werd hij echter al vrij gelaten. Met het einde van de campagne in de Oostenrijkse Successieoorlog, werd ook Ligoniers militaire carrière beëindigd. Tijdens de Zevenjarige Oorlog maakte hij deel uit van het kabinet van Thomas Pelham-Holles. Na zijn openbare leven ontving hij nog enkele titels, waaronder Graaf van Ligonier. Uiteindelijk stierf hij op 89-jarige leeftijd in Cobham.
# Carinacca

Carinacca is een geslacht van uitgestorven weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Carinacca allani (Marwick, 1924) †
* Carinacca waihaoensis (Suter, 1917) †
# De buitenste duisternis

De buitenste duisternis (Engelse titel: Dark Inferno) is een sciencefictionroman uit 1976 van de Noord-Ierse schrijver James White.

## Synopsis

Mercer is een ruimtevaarder die zijn eerste ruimtevlucht maakt. Hij is slechts in naam ruimtevaarder maar heeft de laagste functie aan boord en is niet meer dan een steward die het de passagiers naar hun zin moet maken. De eerste officier van het ruimteschip Eurydice laat hem al meteen verstaan dat hij bij problemen geen hulp hoeft te verwachten. Mercer heeft problemen met de veiligheidsoefeningen en de overlevingstechnieken en er is niemand die hem helpt tijdens de ruimtevlucht.
* James White op "De Boekenplank.nl"
* Boekbeschrijvingen James White
* (en) James White op "Fantastic Fiction"
# Tegenaria hispanica

Tegenaria hispanica is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de trechterspinnen (Agelenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tegenaria. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Jean-Louis Fage.