OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# International Taoist Tai Chi Society

De International Taoist Tai Chi Society werd in 1990 opgericht in Toronto. Zij werd opgericht om de zich steeds uitbreidende activiteiten en belangen te behartigen die samenhingen met het doorgeven van de door Moy Lin-shin onderwezen Tai chi-vorm. Moy had zich in 1970 in Toronto gevestigd en ontwikkelde een tai chi-vorm, die hij Taoïstische Tai Chi noemde.
De International Taoist Tai Chi Society heeft zich wereldwijd gevestigd en heeft sindsdien afdelingen opgericht in vele Europese landen. In ongeveer 1990 werd een afdeling in Nederland opgericht, vertegenwoordigd door de "Taoïstische Tai Chi Vereniging". Er zijn ongeveer 30 locaties in Nederland waar les wordt gegeven in Taoïstische Tai Chi en Lok Hup Ba Fa.
De "Taoist Tai Chi Society" stelt zich onder andere ten doel het beschikbaar maken van Taoïstische Tai Chi voor iedereen, en het samenbrengen van mensen door culturele uitwisseling. Lessen worden gegeven door vrijwilligers. Een aantal mensen met organisatorische en administratieve taken zijn in betaalde, vaste dienst. Deze mensen geven ook les in tai chi.
Men kan instructeur worden door dit aan te geven, en door te laten zien dat men op beginnersniveau de bewegingen kan voordoen aan nieuwe leerlingen. Het enthousiasme en de motivatie van een potentiële instructeur spelen hierbij een rol. Het is mogelijk al na een jaar instructeur te worden. Echter kennis, inzicht, en vaardigheden zijn dan nog weinig ontwikkeld. Het goed ontwikkelen hiervan duurt vele jaren. Het volgen van workshops is voor instructeurs verplicht.
Wil men op hoger niveau Tai Chi lesgeven, dan moet men zich ook goed hebben aangepast aan de strikt hiërarchische structuur van de organisatie, en zich meer spiritueel hebben ontwikkeld in de filosofische en religieuze aspecten van het Taoïsme, zoals de acht deugden: schaamtegevoel, eer, opoffering, welvoeglijkheid, betrouwbaarheid, toewijding, broederlijke en zusterlijke eendracht, vaderlijke devotie. De omgangsvormen tussen instructeurs en leerlingen, tussen leerlingen onderling, en de structuur binnen de organisatie zijn hier ook op gebaseerd. Van een seniorinstructeur wordt dan ook verwacht dat hij/zij aan de leerlingen de normen en waarden van de Society overbrengt. Tijdens workshops wordt ook veel aandacht besteed aan deze spirituele ontwikkeling.
# Bernhard II van Saksen-Lauenburg

Bernhard II van Saksen-Lauenburg (circa 1385/1392 - 16 juli 1463) was van 1426 tot aan zijn dood hertog van Saksen-Lauenburg. Hij behoorde tot het huis Ascaniërs.

## Levensloop

Bernhard II was een zoon van hertog Erik IV van Saksen-Lauenburg en Sophia van Brunswijk, dochter van hertog Magnus II.
Van zodra zijn oudere broer Erik V in 1412 als alleenheerser het hertogdom Saksen-Lauenburg bestuurde, probeerde hij zijn broer ervan te overtuigen om de regering te delen. Nadat Erik V er niet in was geslaagd om het keurvorstendom Saksen te bemachtigen, ging hij in 1426 uiteindelijk akkoord en werd Bernhard II aangesteld tot medehertog. Nadat Erik V in 1436 overleed, regeerde Bernhard II als enige hertog verder.
Bernhard II liet zijn aanspraken op het keurvorstendom Saksen en het hertogdom Saksen-Wittenberg opnieuw gelden. Saksen-Wittenberg en Saksen-Lauenburg waren de twee hertogdommen die in 1296 ontstaan waren uit het hertogdom Saksen. Om zijn aanspraken te versterken, nam hij het wapenschild van Saksen-Wittenberg over.
In 1463 stierf hij, waarna zijn zoon Johan V hem opvolgde als hertog van Saksen-Lauenburg.

## Huwelijk en nakomelingen

In 1428 huwde Bernhard met Adelheid (1410 - na 1445), dochter van hertog Bogislaw VIII van Pommeren en een kleindochter van Bogislaw V van Pommeren. Ze kregen twee kinderen:
* Sophia (1428-1473), huwde in 1444 met hertog Gerard VII van Gulik-Berg
* Johan V (1439-1507), hertog van Saksen-Lauenburg
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bernard II, Duke of Saxe-Lauenburg op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ingrid Kempeneers

Ingrid Kempeneers (Sint-Truiden, 20 september 1967) is een Belgisch politica voor de CD&V en burgemeester van Sint-Truiden.

## Biografie

Kempeneers studeerde industriële scheikunde en was lange tijd actief in de cosmetica-industrie. Ze was jarenlang gemeenteraadslid in Sint-Truiden. In 2016 werd ze schepen van Financiën. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 werd ze opnieuw schepen en bleef ze in deze functie tot 2021. Nadat haar partijgenoot Veerle Heeren geschorst werd vanwege deontologische fouten tijdens de COVID-19-pandemie werd Kempeneers van februari tot en met juli 2022 waarnemend burgemeester van Sint-Truiden. Nadien werd de sjerp weer overgedragen aan Heeren en verliet Kempeneers de lokale politiek opnieuw.
In oktober 2022 brak er evenwel opnieuw een crisis uit in de Truidense politiek, toen Heeren vanwege nieuwe schandalen aftrad. Eerste schepen Jelle Engelbosch (N-VA), die automatisch waarnemend burgemeester werd, moest ook afhaken vanwege vermeende deontologische fouten in de aankoop van een stuk grond. Hierna besliste de coalitie (CD&V, N-VA en Open VLD) om Kempeneers voor te dragen als de nieuwe burgemeester van de stad. Ze legde uiteindelijk op 16 december 2022 de eed af. Kempeneers is in 2024 lijsttrekker van de CD&V en kandidaat-burgemeester.
Kempeneers is ongehuwd, maar heeft een partner en een dochter. Ze woont in de Truidense deelgemeente Ordingen.
* ↑ VRT, Ingrid Kempeneers legt eed af als waarnemend burgemeester Sint-Truiden. Gearchiveerd op 28 oktober 2022. Geraadpleegd op 28 oktober 2022.
* ↑ VRT, Ingrid Kempeneers (CD&V) wordt de nieuwe burgemeester van Sint-Truiden. Gearchiveerd op 28 oktober 2022. Geraadpleegd op 28 oktober 2022.
* ↑ CD&V Sint-Truiden, Ingrid Kempeneers. Gearchiveerd op 28 oktober 2022. Geraadpleegd op 28 oktober 2022.
# Invariante sectie

Een Invariante sectie is een begrip dat onder andere gebruikt wordt in de GFDL om aan te geven dat een sectie (hoofdstuk, paragraaf of artikel) in een onder GFDL vrijgegeven document ongewijzigd moet blijven na kopiëren. In de uiteindelijke licentietekst moet in dat geval een lijst van invariante secties worden opgenomen.
# Inval-Boiron

Inval-Boiron is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 92 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.

## Geografie

De oppervlakte van Inval-Boiron bedraagt 3,3 km², de bevolkingsdichtheid is dus 27,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Inval-Boiron met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Boerin in Frankrijk

In 1947 emigreerde boerin Wil den Hollander-Bronder met haar echtgenoot en zoon van Nieuw-Beijerland naar Inval-Boiron. Over haar leven als boerin in Frankrijk schreef ze een aantal boeken. In 1973 werd door de NCRV een op haar boeken gebaseerde televisieserie uitgezonden, Boerin in Frankrijk. De buitenopnamen voor de serie werden deels in het dorp gemaakt.
# Invaginatie (inschuiving)

Invaginatie, medisch intussusceptie, is het inschuiven van een (lichaams)deel binnen zichzelf of een ander deel van een structuur. Bij een darminvaginatie treedt een verminderde bloedstroom in het betreffende deel van het maag-darmstelsel op, waardoor het darmdeel door gebrek aan zuurstof afsterft. Het kan ook dat voedsel minder goed doorstroomt en er een constipatie ontstaat. Soms kan een deel weer terugschuiven waardoor de blokkering verdwijnt. Mogelijke oorzaken van darminvaginatie zijn een divertikel, een poliep, een tumor en andere darmafwijkingen.
* ↑ invagination. Gearchiveerd op 30 juli 2023.
* ↑ Maag Lever Darm Stichting. Darm-invaginatie. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ Invaginatie. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
# Belluloporina

Belluloporina zijn een onderorde van mosdiertjes (Bryozoa) uit de orde van de Cheilostomatida. De wetenschappelijke naam ervan werd in 2013 voor het eerst geldig gepubliceerd door Ostrovsky.

## Taxonomie

* Onderorde: Belluloporina
** Superfamilie: Belluloporoidea Ostrovsky, 2013
*** Familie: Belluloporidae Ostrovsky, 2013
* ↑ Ostrovsky, A. (2013) Evolution of Sexual Reproduction in Marine Invertebrates. Example of gymnolaemate bryozoans.
# Bellum Iugurthinum

Bellum Iugurthinum (Latijn: "Jugurthijnse Oorlog"), ook wel De bello Iugurthino ("Over de Jugurthijnse Oorlog"), is na de De Catilinae coniuratione de tweede historische monografie van Gaius Sallustius Crispus.
Het werk behandelt de oorlog, die Gaius Marius en Lucius Cornelius Sulla van 111 tot 105 v.Chr. tegen de Numidische koning Jugurtha voerden, en is geschreven ten tijde van het Tweede Triumviraat (ca 40 v.Chr.).

## Nederlandse vertalingen

* Sallustius, "Rome in verval. De samenzwering tegen Catilina. De oorlog tegen Jugurtha", V. Hunink, Amsterdam, 1999. ISBN 9025349676.
* Sallustius, "Bederf van binnenuit. Crisis in Rome", V. Hunink, Athenaeum-Polak & Van Gennep, Amsterdam, 2015. ISBN 9789025300609.
# Bertula rufibasis

Bertula rufibasis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Hampson.
# Belfield

Belfield is een plaats (city) in de Amerikaanse staat North Dakota, en valt bestuurlijk gezien onder Stark County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 866. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 810, een daling van 56 (-6,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,8 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 48 km rond Belfield.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Belfield op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Berend Hendrik Bentinck tot Buckhorst

Berend Hendrik baron Bentinck tot Buckhorst, heer van Buckhorst, Zalk en Veecaten (Schoonheten, 16 november 1753 - Zwolle, 24 september 1830) was een Nederlands orangist, luitenant-generaal en staatsman, onder meer commandeur in de Militaire Willems-Orde.

## Loopbaan

Bentinck tot Buckhorst kwam al jong als page aan het hof van Willem V en diende vervolgens in het ruiterregiment Stavenisse Pous. Hij werd op 4 oktober 1771 benoemd tot ritmeester, op 24 juli 1775 bevorderd tot majoor, op 2 december daarop volgend tot majoor-effectief en op 22 juni 1779 benoemd tot luitenant-kolonel. Op 28 januari 1785 werd hij bevorderd tot kwartiermeester-generaal der cavalerie, op 15 oktober 1787 benoemd tot kolonel, op 18 februari 1788 aangesteld als majoor-commandant van Zwolle en op 11 mei 1789 als kolonel-commandant. Bentinck van Buckhorst nam aan de zijde van de prinsgezinden deel aan de veldtocht van 1787. In 1795 uitgeweken nam hij deel aan het Oranje-rassemblement onder prins Frederik, tot voorbereiding der bevrijding van de republiek, in 1799 in de rang van kolonel ook aan de plannen tot voorbereiding van een inval aan de oostergrens. Hij keerde in 1801 in de Bataafse Republiek terug en leefde sindsdien ambtsloos te Zwolle. In 1813 werd hij, als verdacht van geheime samenzwering met de Oranjes, naar Amsterdam vervoerd maar weldra vrijgelaten.
Hij stond bekend als vurige orangist en werd op 29 november 1813 door het Haagse driemanschap benoemd tot commissaris-generaal van Oorlog. Bentinck tot Buckhorst werd op 11 maart 1814 bevorderd tot luitenant-generaal, in april 1814 tot gouverneur van Overijssel, wat hij tot zijn dood bleef, zeer geacht als edelmoedig, onbaatzuchtig, welwillend en werkzaam ambtenaar, als uitnemend kenner van de behoeften van zijn gewest en zijn inwoners. Met name in de moeilijke tijd 1813-1815 bewees hij het vaderland uitstekende diensten. Hij werd bij Koninklijk Besluit van 28 augustus 1814 verheven in de adelstand met als titel jonkheer, werd bij Koninklijk Besluit van 8 juli 1815 benoemd tot commandeur in de Militaire Willems-Orde, werd bij Koninklijk Besluit van 28 augustus 1814 toegelaten tot de Ridderschap van Overijssel, was later president en kreeg de adellijke titel van baron op 10 juni 1819. Hij was verder kamerheer van de koning en heer van Zalk en Veecaten. Hij was op 20 oktober 1785 in het huwelijk getreden met Caroline van Borssele van der Hooghe.
* 1911. P.C. Molhuysen en P.J. Blok. Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek. Deel 1. Bladzijde 296-297
* 1940. Nederlands Adelsboek, 38e jaargang (1940). N.V. Boekhandel en uitgeverij W.P. van Stockum & Zoon, 's-Gravenhage
* ↑ (nl) Militaire Willems-Orde: Bentinck tot Buckhorst, B.H. baron. Gezien op 17 maart 2016.
* Biografisch Portaal: 76371816
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9112 7041
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069924961
* Parlement.com: vg09llsxlfqa
* Virtual International Authority File: 284872320
* WorldCat (via VIAF): 284872320
# Berend Hoekstra (politicus)

Berend Cornelis Hoekstra (Noorderhoogebrug, 27 augustus 1953) is een Nederlands politicus van de VVD.
Voordat Hoekstra actiever werd in de politiek, was hij leraar op de Hendrik Wester school. Hij gaf onder andere les in het vak scheikunde. In 1999 werd Hoekstra wethouder in de Groningse gemeente Haren met onder andere verkeer, ruimtelijke ordening en volkshuisvesting in de portefeuille. Vanaf 2002 was hij daar tevens de eerste locoburgemeester. Sinds december 2005 was hij burgemeester van nabijgelegen gemeente Leek. Hij volgde daar de PvdA'er Siepie de Jong op die in september 2005 na 21 jaar haar functie moest neerleggen vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. In de maanden daarna tot de benoeming van Hoekstra bleef ze aan als waarnemend burgemeester.
# Ben Loyal

Ben Loyal is een bergmassief in het noorden van Sutherland, ongeveer tien km ten zuiden van het dorp Tongue in Schotland en 3 km ten westen van Loch Loyal. De kam van Ben Loyal bestaat uit een viertal toppen waarvan de getande top, Bheinn Bheag (744 m) (tweede van links op de foto bovenaan) de hoogste is. De top links op de foto ligt het meest noordelijk en wordt Sgòr Chaonasaid genoemd (712 m). De meest zuidelijk gelegen piek (rechts op de foto) is de Sgòr Fionnaich (568 m hoog). Ben Loyal is een Corbett en een Marilyn.
Ben Loyal bestaat hoofdzakelijk uit graniet en maakt deel uit van het Ben Loyal Estate, anno 2011 in het bezit van graaf Adam Knuth of Knuthenborg uit Denemarken.
Ben Loyal kan bereikt worden via een single track road die zuidwaarts loopt vanaf het centrum van Tongue. Een wandelpad vertrekt aan een parkeerplaats dat na ongeveer 4 km zichtbaar wordt aan de linkerkant van deze weg en leidt naar Ribigill (zie foto) en Ribigill farm. Het huis dateert uit 1780; landbouw werd er al honderden jaren eerder bedreven.

## Vliegtuigcrash

Op 25 augustus 1943 stortte tijdens een nachtelijke storm in het dal net ten noorden van Sgòr Chaonasaid een Handley Page Hampden neer met vijf bemanningsleden aan boord. Alleen Cecil Guy Faulks overleefde de crash. Inwoners van Tongue trokken in het nachtelijk duister op zoek naar overlevenden en brachten de zwaargewonde Faulks na een tocht van 10 km terug naar Tongue. Men bracht hem naar een hospitaal in Golspie waar de arts een jonge vrouwelijke collega de opdracht gaf, hem in leven te houden, als je kan. Faulks herstelde en nam opnieuw dienst bij de Royal Air Force en vierde in augustus 2003 de zestigjarige verjaardag van de crash, gezond en wel, in Derbyshire. Hij en dokter Anita Mackay, werden vrienden voor het leven.
* Ben Loyal en Kyle of Tongue
* Ribigill en Ribigill Farm
* Het wandelpad naar Ben Loyal
* De top van Sgòr Chaonasaid
# Berendinellidae

De Berendinellidae zijn een familie van uitgestorven weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Taxonomie

De volgende taxa zijn bij de familie ingedeeld:
* † Geslacht Berendinella Guzhov, 2005
** † Berendinella rossica Guzhov, 2005
# Irfan Orga

Irfan Orga (Istanboel, 31 oktober 1908 – 29 november 1970) was een Turks gevechtspiloot en schrijver. Orga schreef boeken in het Engels over verschillende aspecten van het Turkse leven, waaronder de geschiedenis en kookkunst, alsook over het leven van Atatürk. Orga's autobiografie Portrait of a Turkish Family (1950) werd internationaal erg goed onthaald.

## Biografie

Irfan Orga werd geboren in een welgesteld Turks gezin te Istanboel. De oorlog was een keerpunt voor het Ottomaanse gezin; zijn vader en oom overleefden de oorlog niet. Ook de val van het Ottomaanse Rijk en het ontstaan van de moderne republiek Turkije lieten het gezin getekend achter. Naar aanleiding hiervan schreef hij zijn ervaringen neer in het boek Portrait of a Turkish Family, die de omstandigheden schetst van zijn leven. Het boek werd nadien ook in verschillende talen vertaald ("Aan de oevers van de bosporus" is de Nederlandstalige versie).
In de Tweede Wereldoorlog werd Irfan gestationeerd in Engeland, waar hij Margaret Veronica Gainsboro leerde kennen. Toen hij verliefd werd op haar, werd hij ontzet uit zijn functie en diende hij Turkije te verlaten. Ze weken uit naar Engeland, waar ze in 1948 huwden.
In Ankara werd hij in 1949 bij verstek alsnog veroordeeld voor het samenwonen met een vreemdelinge, wat in het toenmalige Turkije een militaire misdaad betrof. Hij zou nooit meer naar Turkije terugkeren.
Toch is de band met Turkije steeds gebleven, wat blijkt uit de vele werken en boeken. Het was in Engeland dat hij zijn schrijverscarrière startte met boeken over de verschillende levensdomeinen van het Turkse leven.
# Beriqua modesta

Beriqua modesta is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Peringuey.
# Berta (inslagkrater)

Berta is een inslagkrater op de planeet Venus. Berta werd in 1985 genoemd naar Berta, een Finse meisjesnaam.
De krater heeft een diameter van 20 kilometer en bevindt zich op Lakshmi Planum in de regio Ishtar Terra, in het quadrangle Lakshmi Planum (V-7).
# Bielsk (Mazovië)

Bielsk is een dorp in het Poolse woiwodschap Mazovië, in het district Płocki. De plaats maakt deel uit van de gemeente Bielsk en telt 2000 inwoners.
# Isacanthodes ganglionica

Isacanthodes ganglionica is een keversoort uit de familie Belidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Pascoe.
# Betaeus pingi

Betaeus pingi is een garnalensoort uit de familie van de Alpheidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Yu.
# Bergmolen (Pulderbos)

De Bergmolen (ook: Heiblokmolen, Voetsmolen of Stenen Molen) is een windmolen in de tot de Antwerpse gemeente Zandhoven behorende plaats Pulderbos, gelegen aan Molenheide 67.
Deze ronde stenen molen van het type beltmolen fungeert als korenmolen.

## Geschiedenis

Enkele honderden meters van de huidige molen werd tussen 1775 en 1811 een standerdmolen opgericht, vermeld als une baraque en planches tournant sur un pivot. Enkele jaren voor 1830 verdween deze molen. De bewoners van Pulderbos moesten nu hun graan elders laten malen. In 1840 werd de huidige molen gebouwd. In 1877 werd de romp nog verhoogd met anderhalve meter. De kap kreeg nu een bedekking met leien in plaats van met stro. In 1935 werden de roeden verlengd.
Het molenhuis is van 1850 en in 1870 werd het nog met een verdieping verhoogd.
In 1926 werd er naast de molen een mechanische maalderij met gasmotor opgericht. en in 1946 werd een dieselmotor geïnstalleerd.
Het windbedrijf verminderde en werd in 1959 gestaakt toen de kap, door verzakking, niet meer kon draaien. In 1976 werd de molen beschermd als monument.
In 1987 werd de molen aangekocht door de gemeente en in 1995 werd de molen maalvaardig gerestaureerd. Hij wordt bediend door vrijwillige molenaars. Het molenaarshuis werd ingericht als café.
In 1993 werd ook de mechanische maalderij als monument beschermd. In 1999 werd ook deze weer in bedrijf genomen.
Het geheel vormt, samen met een wagenschuur en een bijenschans, een toeristische trekpleister en het middelpunt van de jaarlijkse molenfeesten.
Voetnoten
Bronnen
* Molenecho's
# Bergmeerkat

De bergmeerkat of l'hoëstmeerkat (Allochrocebus lhoesti) is een zoogdier uit de familie van de apen van de Oude Wereld (Cercopithecidae). De soort wordt sinds 2013 samen met Cercopithecus preussi en de zonnestaartmeerkat in het geslacht Allochrocebus geplaatst. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door Philip Lutley Sclater, en is vernoemd naar François L'Hoëst, die in 1899 directeur was van de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde Antwerpen.

## Voorkomen

De soort komt voor in het oosten van de Democratische Republiek Congo, het westen van Oeganda, Rwanda en Burundi.
* ↑ (en) Bergmeerkat op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Kingdon, J., Happold, D., Hoffmann, M., Butynski, T., Happold, M. & Kalina, J. (2013). Mammals of Africa Volume II: Primates ISBN 978-1-4081-2257-0
* ↑ Mittermeier, R.A., Rylands, A.B. & Wilson, D.E. (2013). Handbook of the Mammals of the World Volume 3: Primates ISBN 978-84-96553-89-7
# Bergmiersluiper

De bergmiersluiper (Formicivora serrana) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels). De vogel komt voor in Brazilië.

## Kenmerken

De vogel is 12 tot 13 cm lang en weegt 10 tot 13 g. Het mannetje van de nominaat is overwegens donkerbruin gekleurd, de vleugels zwartbruin en de kop en rug donker roodbruin. Op de vleugels en staart zijn witte vlekjes en streepjes en heel opvallend is de brede, witte wenkbrauwstreep. Deze wenkbrauwstreep is veel smaller bij de ondersoort F. s. interposita en ontbreekt bij de ondersoort F. s. littoralis (restingamiersluiper). Het vrouwtje heeft een zwart masker en daarboven een witte wenkbrauwstreep en zij heeft een lichte buik en borst met een licht roodbruine tint.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het zuidoosten van Brazilië en telt drie ondersoorten:
* F. s. serrana: oostelijk Minas Gerais en Espírito Santo.
* F. s. interposita: zuidoostelijk Minas Gerais en noordwestelijk Rio de Janeiro.
* F. s. littoralis: (restingamiersluiper) de kust van Rio de Janeiro.
Het leefgebied bestaat uit dicht struikgewas in bosgebieden in matig vochtige tot droge gebieden. De ondersoort F. s. serrana komt voor tot op 1550 m boven de zeespiegel, de ondersoort F. s. interposita verblijft lager, tot 700 m en de restingamiersluiper (F. s. littoralis) komt voor in kustgebieden.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. De bergmiersluiper gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de soort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN. De restingamiersluiper die door BirdLife International als aparte soort wordt beschouwd, is echter een in zijn voortbestaan bedreigde diersoort.
* 1 2 (en) Bergmiersluiper op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Website Handbook of the Birds of the World
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Ischnia okuensis

Ischnia okuensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Breuning.
# Bermerain

Bermerain (Nederlands: Bermering) is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France) en telt 668 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cambrai.

## Geografie

De oppervlakte van Bermerain bedraagt 6,7 km², de bevolkingsdichtheid is 99,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bermerain met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).