OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Harilaid (eiland)

Harilaid (Duits: Harri, Zweeds: Grasö) is een onbewoond eiland binnen de territoriale wateren van Estland. Het ligt 4 kilometer ten westen van het veel grotere eiland Vormsi. Bestuurlijk valt het onder de plaats Förby in de gemeente Vormsi.

## Geografie

Het eiland heeft een oppervlakte van 15 ha. Het ligt in Hari Kurk, de zeestraat tussen de eilanden Hiiumaa en Vormsi. Het eiland is langgerekt; de afstand van de noordpunt tot de zuidpunt is 1,3 km. Oorspronkelijk bestond Harilaid uit twee eilanden, Kõrghari en Madalhari, die samengegroeid zijn. De bodem is rotsachtig; de vegetatie bestaat vooral uit gras (de Zweedse naam Grasö betekent ‘graseiland’) en jeneverbesstruiken. Op Kõrghari, het noordelijk deel, ligt het hoogste punt op 5,4 meter, op Madalhari, het zuidelijk deel, op 2,9 meter boven de zeespiegel.

## Geschiedenis

Het eiland werd voor het eerst genoemd in 1437 onder de naam Harge. In 1798 stond het bekend als Gressera laid of Harrislaid en in 1844 als Harri.
Omdat Harilaid ongeveer halfweg tussen Haapsalu en Kärdla op Hiiumaa ligt, was het eiland van oudsher een pleisterplaats voor reizigers die per schip de Hari Kurk overstaken en voor reizigers die dat in de winter over het ijs deden. In 1840 liet baron Ewald Alexander Andreas von Ungern-Sternberg, eigenaar van het landgoed Suuremõisa op Hiiumaa, op Harilaid een herberg bouwen. Vanaf het begin werd de herberg geëxploiteerd door de familie Kimberg, die ook de vuurtoren bediende. De familie vertrok in 1939 en woonde dus bijna 100 jaar op Harilaid.
In 1849 kreeg Harilaid een houten vuurtoren en in 1886 ook een baken. In 1940 werd de vuurtoren vervangen door een betonnen vuurtoren, die in 2006 is gemoderniseerd.
Vanaf de Tweede Wereldoorlog was tot 1992 een klein detachement van de Sovjet-kustwacht op Harilaid gelegerd. Ze liet een aantal gebouwen na, die nu in slechte staat verkeren.

## Foto's

* Het noordelijk deel van Harilaid
* De vuurtoren in het begin van de 20e eeuw

## Externe link

* Informatie over Harilaid, met kaarten en foto's (pdf)
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 105.
* 1 2 3 4 (et) Harilaid in de Eesti Entsüklopeedia. Gearchiveerd op 11 augustus 2021.
* 1 2 3 (et) Harilaid. Hari kurk. Vormsi vald. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ (et) Harilaid in het Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 26 juli 2023.
# Halsema Highway

De Halsema Highway (ook wel Baguio-Bontoc Road of Mountain Trail) is een 100 kilometer lange twee- tot vierbaanshoofdweg in het noorden van de Filipijnen. De Halsema Highway voert van Baguio naar Bontoc, dicht bij de rijstterrassen van Banaue. De weg voert via vele haarspeldbochten dwars door de bergen van de Cordillera Central en werd in in jaren 20 aangelegd door de Amerikaanse ingenieur E.J. Halsema. Het is de hoogste snelweg in de Filipijnen.
# Haplocaris

Haplocaris is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Haplocaris stewarti (Jell, 1980) †
# Halictus brevissimus

Halictus brevissimus is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Cockerell.
# Hartslagen

Hartslagen is een Belgische kortfilm uit 2007 en is geregisseerd door Vincent Coen en Sebastiaan Lagrou. In 2008 draaide de film op het TriBeCa Film Festival.

## Verhaal

De nacht voordat Fannie het ouderlijk huis gaat verlaten droomt ze over de sleutelmomenten van haar leven. De momenten waarin ze moest kiezen tussen vasthouden of laten gaan, de momenten waarop ze haar hart voelde slaan.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Bal, Ella Ella Bal | Kleine Fannie |
| Bal, Nona Nona Bal | Middelste Fannie |
| Timmers, Charlotte Charlotte Timmers | Grote Fannie |
| Dewispelaere, Tom Tom Dewispelaere | Vader |
| Geerts, Ina Ina Geerts | Moeder |
| Couvert, Hélène Hélène Couvert | Amaya |
| Raets, Brenn Brenn Raets | Gonzo |

## Prijzen en nominaties

Vincent Coen en Sebastiaan Lagrou hebben in 2008 De Filmmaker's Award gewonnen op het Durango Independent Film Festival. Ook won het in de categorie Professional Short Narrative op het George Lindsey film festival. Op het WorldFest Houston International Film Festival won het de Speciale Jury Remi.
* ↑ https://www.flandersimage.com/browse-films/detail/heartbeats
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 3 mei 2013. Geraadpleegd op 10 mei 2013.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 9 maart 2016. Geraadpleegd op 27 juli 2023.
* ↑ https://web.archive.org/web/20121122082534/http://www.una.edu/pressroom/2008/03/03-14-08.html
* ↑ https://www.filmfestivals.com/blog/worldfest/the_41st_annual_worldfest_special_jury_remi_awards. Gearchiveerd op 15 februari 2023.
# Hartslag van de stad

Hartslag van de stad is een lied van de Nederlandse zangers Tino Martin en Mart Hoogkamer. Het werd in 2023 als single uitgebracht.

## Achtergrond

Hartslag van de stad is geschreven door Billy Dans, Stefan van Leijsen, Sasha Rangas, Mart Hoogkamer, Brandon Sap en Tino Martin en geproduceerd door The Companions. Het is een nummer dat past in het genre nederpop en volkspop. Het lied gaat over stappen, plezier hebben met elkaar in de kroeg en hun vriendschap. Het is de eerste keer dat de twee artiesten, die al jarenlang met elkaar bevriend waren, met elkaar samenwerken. De artiesten vertelden dat het al lange tijd een wens was om een samenwerking aan te gaan, maar dat het door drukke agenda's er niet van kwam. Toen ze samen de studio ingingen, was het binnen een uur af. De bijbehorende videoclip is opgenomen in Brussel.

## Hitnoteringen

De artiesten hadden succes met het lied in de hitlijsten van Nederland. Het piekte op de dertiende plaats van de Nederlandse Single Top 100 en stond twintig weken in deze hitlijst. In de Nederlandse Top 40 kwam het tot de achttiende plaats in de achttien weken dat het in deze lijst te vinden was.
* ↑ Hartslag van de stad. Dutchcharts. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* ↑ Hartslag van de stad. Top 40. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* ↑ Tino Martin & Mart Hoogkamer - Hartslag van de stad. Nieuwe Plaat. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* 1 2 Tino Martin en Mart Hoogkamer brengen lied uit over hun vriendschap. RTL Boulevard. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* ↑ Nieuwe single Tino Martin & Mart Hoogkamer: Hartslag Van De Stad. Tinomartin.nl. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* 1 2 3 Tino Martin & Mart Hoogkamer slaan de handen ineen en lanceren 'Hartslag van de stad'. NPO Radio 5. Geraadpleegd op 22 februari 2024.
* ↑ Het lied staat nog in de Single Top 100, geüpdatet op 22 februari 2024
# Harg (Norrtälje)

Harg is een plaats in de gemeente Norrtälje in het landschap Uppland en de provincie Stockholms län in Zweden. De plaats heeft 92 inwoners (2005) en een oppervlakte van 39 hectare. Harg ligt op het in de Botnische Golf gelegen eiland Vätö, dit eiland is via een brug met het vasteland verbonden. De plaats wordt omringd door landbouwgrond, bos en rotsachtig gebied. De stad Norrtälje ligt zo'n vijftien kilometer ten westen van het dorp.
# Hargarten (Rijnland-Palts)

Hargarten is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Eifelkreis Bitburg-Prüm. Hargarten telt 96 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Arzfeld.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Verbandsvrije stad: Bitburg
# Hans Kiviet

Hans Christer Kiviet (Schiedam, 11 oktober 1947 - Hilversum, 21 februari 2004) was een Nederlandse sportjournalist en televisieverslaggever van autosport, ijshockey en motorsport voor Studio Sport. Kiviet versloeg met zijn kenmerkende stem de motorsport in de glorietijden van de Nederlandse motorsport toen Jack Middelburg, Boet van Dulmen, Wil Hartog, Egbert Streuer en Bernard Schnieders, Wilco Zeelenberg en Hans Spaan zegevierden in het wereldkampioenschap wegrace.

## Persoonlijk

Zelf beoefende Kiviet ook sporten zoals ijshockey, tennis, golf, motor- en autosport. Samen met Rob Dijkstra beoefende hij de endurance motorsport. Hij nam onder het pseudoniem Maarten Tromp in 1969 deel aan de Simca 1000 klasse, won in de klasse tot 850 cc met zijn Fiat Abarth op 31 maart 1970 en nam daarna ook deel aan de Ford Escort Mexico raceklasse Op 21 mei 1973 won hij de eerste race in die klasse en ook daarna startte hij op de nationale races van de Nederlandse Autorensport Vereniging.
Kiviet overleed op 56-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor.
* 1 2 Rob Wiedenhoff op Ensie.nl (laatste update op 31 maart 2017), Hans Kiviet. Geraadpleegd op 4 juli 2018. Gearchiveerd op 5 juli 2018.
* ↑ Leidsch Dagblad (4 februari 2004), "Sportverslaggever Kiviet overleden", p. 10. Gearchiveerd op 23 juli 2018.
* ↑ racehistorie.nl. Gearchiveerd op 17 september 2021.
* ↑ autorensportvrienden.nl. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
* ↑ Het vrĳe volk : democratisch-socialistisch dagblad, 31-03-1970
* ↑ De Telegraaf, 21-05-1973
* ↑ De Waarheid. Spectaculair race-werk op Zandvoort. Amsterdam, 20 mei 1974. Geraadpleegd op Delpher op 04 juli 2018.
* ↑ IJshockey.com
# Haustadt

Haustadt is een plaats in de Duitse gemeente Beckingen, deelstaat Saarland.
# Haussire

De Haussire of Col de Haussire is de naam voor drie beklimmingen in het wielrennen naar het hoogste punt van een verharde weg in La Roche-en-Ardenne in de Waalse Ardennen. De top van de verharde weg ligt op 498 meter hoogte. Dit punt vormt geen heuveltop, noch is het een zadel tussen twee heuveltoppen. De top van de beklimming ligt op de flank van een hoger gelegen plateau dat bij de Baraque Fraiture (651 m, tien kilometer verder) zijn hoogste punt bereikt. De "Col de Haussire" ligt wel op het waterscheidingspunt tussen de Royin en de Pierreux, twee beken die uitmonden in de Ourthe.
De Haussire kan langs drie verschillende wegen beklommen worden. De drie verschillende beklimmingen starten allen in de Ourthe-vallei. Langs de westzijde, de Haussire-Ouest, is de beklimming 5.400 meter lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 5,1% en een maximaal stijgingspercentage van 15%. Deze beklimming volgt het dal van de Royin-beek. Langs de zuidzijde, de Haussire-Sud, heeft de beklimming een lengte van 3.900 meter, een gemiddeld stijgingspercentage van 7% en een maximaal stijgingspercentage van 13%. Langs de zuidwestzijde, de Haussire-Sud-Ouest, heeft de beklimming een lengte van 4.600 meter, een gemiddeld stijgingspercentage van 6% en een maximaal stijgingspercentage van 14%. Beide hellingen vervoegen mekaar op anderhalve kilometer voor de top. De beklimming Haussire-Sud ligt volledig in de vallei van de Ruisseau de Pierreux.
De drie beklimmingen zijn opgenomen in de COTACOL met de duizend zwaarste wielerbeklimmingen van België. De Haussire-Sud-Ouest kreeg hierin de hoogste score en werd bijgevolg uitgeroepen tot de zwaarste beklimming van België.
Van de zogeheten top kan men via onverharde wegen verder doorstijgen in de richting van Samrée.
# Harttiella pilosa

Harttiella pilosa is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnasmeervallen (Loricariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Covain & Fisch-Muller.
* ↑ (en) Harttiella pilosa op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Harttiella pilosa. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Haveri (stad)

Haveri is een dorp in het district Haveri van de Indiase staat Karnataka.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 55.900 mensen in Haveri, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 70%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Hassenroth im Odenwald

Hassenroth im Odenwald is een plaats in de Duitse gemeente Höchst im Odenwald, deelstaat Hessen, en telt 1100 inwoners.
# Hautot-Saint-Sulpice

Hautot-Saint-Sulpice is een gemeente in het Franse departement Seine-Maritime (regio Normandië) en telt 562 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rouen.

## Geografie

De oppervlakte van Hautot-Saint-Sulpice bedraagt 8,6 km², de bevolkingsdichtheid is 65,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Hautot-Saint-Sulpice met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Hautot-sur-Seine

Hautot-sur-Seine is een gemeente in het Franse departement Seine-Maritime (regio Normandië) en telt 408 inwoners (2014). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rouen.

## Geografie

De oppervlakte van Hautot-sur-Seine bedraagt 2,16 km², de bevolkingsdichtheid is 189 inwoners per km². De plaats ligt aan de Seine.
De onderstaande kaart toont de ligging van Hautot-sur-Seine met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
# Heilig Hartbeeld (Standdaarbuiten)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Standdaarbuiten, in de provincie Noord-Brabant.

## Achtergrond

Het Heilig Hartbeeld werd gemaakt door Leo Jungblut en gebakken bij het Atelier St. Joris in Beesel. Het beeld werd in 1953 geïntroniseerd. Het stond aanvankelijk bij de R.K. jongensschool op de hoek van de Dr. Poelstraat en de Sint Janstraat, het verhuisde later naar een gazon achter de Johannes de Doperkerk. Andere exemplaren van Jungbluts ontwerp werden geplaatst in Beesel, Rucphen en Ulft.

## Beschrijving

Het beeld toont een Christusfiguur ten voeten uit, gekleed in een lang gewaad en met wapperende mantel. In zijn naar voren gestoken linker handpalm is de stigmata zichtbaar. Met zijn rechterhand omvat hij het vlammend Heilig Hart voor zijn borst. Het beeld is gemaakt van geglazuurd aardewerk. Het beeld staat op een lage gemetselde sokkel.
# Heilig Hartbeeld (Steyl, Missiehuis St. Michaël, vijver)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de kloostertuin van het Missiehuis St. Michaël in de Nederlandse plaats Steyl, in de provincie Limburg.

## Achtergrond

In 1875 werd het Missiehuis St. Michaël gesticht door de uit Duitsland afkomstige Arnold Janssen. Tegenover het missiehuis werden tussen 1890 en 1900 tuinen aangelegd met grotten en heiligenbeelden.
In het kloosterdorp Steyl is een aantal Heilig Hartbeelden te vinden: op de Heilig Hartheuvel en in de vijver van het Missiehuis, in de tuin van het Slotklooster en in de tuin en in de tuinmuur van het Heilig Hartklooster.

## Beschrijving

Het beeld toont een staande Christusfiguur als Goede Herder. Hij is gekleed in een lang, gedrapeerd gewaad en houdt in zijn rechterhand een staf. Met zijn linkerhand ondersteunt hij een lam op zijn schouder. Op zijn borst is het Heilig Hart zichtbaar.
Het beeld is geplaatst op een sokkel in een ovale vijver in de zuidwesthoek van de kloostertuin. De vijver wordt geheel omgeven door een lage ligusterhaag, die de vorm heeft van een mandorla. Een hogere haag vormt de groene achtergrond voor het beeld. Het beeld is gericht naar het hoofdgebouw van het Missiehuis St. Michaël, maar wordt daarvan gescheiden door de openbare weg (Sint Michaëlstraat).

## Waardering

Het beeld werd in 2004 in het monumentenregister ingeschreven als rijksmonument. "Het beeld van Christus als Goede Herder op voetstuk, met buxushaag, coulisse, ovale vijver en ijzeren lantaarnpaal bezit algemeen belang wegens: de ouderdom; de gaafheid; de verbondenheid met de aard en aanleg van de kloostertuin; de symbolische en religieuze betekenis voor de missiewerkzaamheden."
* Het beeld in 2017
* Vooraanzicht perk
* Achterkant perk en Missiehuis
* Zicht naar het Missiehuis
# Havikpolder

De Havikpolder is een polder ten noordwesten van Hulst, behorende tot de Polders van Stoppeldijk en Cambron.
De polder is een herdijking van de Hofpolder, die in de Middeleeuwen werden ingedijkt door de monniken van de Abdij van Cambron, en waar dezen het uithof "Stoppeldyck" bezaten. De latere plaats Stoppeldijk ligt niet in deze polder, maar enkele kilometers noordelijker in de Stoppeldijkpolder.
De polder werd ingedijkt in 1753 en meet 161 ha. In of aan de polder vindt men de buurtschappen Patrijzenhoek en Vijfhoek.
# Heartbreak Hill

Heartbreak Hill is een muziekalbum van de Britse band Strawbs.

## Inleiding

De muziekalbums hiervoor (Deep Cuts, Burning for You en Deadlines) werden bij de critici wel goed ontvangen vanwege hun frisse geluid, maar het publiek laat de elpees links liggen. De tsunami van de punk overstroomt de oude symfonische rock volledig. Allerlei bands vallen uit elkaar of proberen te overleven, zo ook Strawbs. Na Deadlines, dat nog wel wat verkocht in de Verenigde Staten komt er geen tournee om het album aldaar te promoten. Toch gaan de heren de studio in. Na de opname van de eerste track verdwijnt Dave Lambert plotseling; hij ambieert een solocarrière (die niet van de grond komt). Strawbs schakelt twee gitaristen in: Miller Anderson (met wie Cousins ook solo werkte) en Jo Partridge (Cockney Rebel); Cousins wil ook een nieuwe vaste toetsenist en dat wordt Andy Richards. Kortom veel personeelswisselingen in korte tijd. Als het album klaar is om uit te geven, trekt het management zijn handen af van de band en laat Strawbs met de schuld van de studiorekening zitten. Cousins ziet het even niet meer zitten, trekt zich met maatje Brian Willoughby terug in de studio voor een soloalbum. Daarna volgt nog een kort optreden als begeleidingsband van Maddy Prior, waarvan slechts één single verschijnt: The King. Cousins en consorten vinden uiteindelijk onderdak bij het management van Elton John. Cousins krijgt echter een baan aangeboden bij Radio Tees en zegt de muziekwereld (voorlopig) gedag. Het betekent het einde van Strawbs.
De opnamen komen terecht bij de doorgewinterde fans en wel als Compact cassette onder de titel Starting Over. Het album verschijnt uiteindelijk in 1995 als Strawbs dankzij reünieconcerten weer redelijk populair wordt. Het album heeft een matige opnamekwaliteit, die in de loop van de heruitgaven steeds verbeterd kan worden door de techniek. In 2006 volgt dan nog een uitgave die van de originele mastertapes is gehaald, met een bonustrack (The platinum edition). In 2020 volgde weer een heruitgave, dan in een serie heruitgaven die Esoteric Recordings van Strawbsalbums verzorgt.

## Musici

* Dave Cousins – zang, gitaar;
* Chas Cronk – basgitaar, zang;
* Andy Richards – toetsen;
* Tony Fernandez – slagwerk;
* Jo Partridge – gitaar, mandoline, zang;
* Dave Lambert – gitaar op (1);
* Miller Anderson – gitaar, zang op (3) en zang op (8).

## Muziek

Jo Partridge had net de opnamen beëindigd van Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds. Andy Richard ging spelen bij Frankie Goes To Hollywood, onder andere Relax bevat invloeden van het nummer Heartbreak Hill.
Het album duikt op in Viz; in de comic Spot the clue with Tim Westwood wordt verwezen naar de langspeelplaat Heartbreak Hill, dat echter nooit als zodanig werd uitgebracht.
* (en) Strabwsweb
* René Yedema: IO Pages 166, september 2020 over Esoteric versie
* Albumversie 2006 en A Taste of Strawbs.
# Hedya atrifraga

Hedya atrifraga is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Diakonoff.
# Helcostizus microdon

Helcostizus microdon is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1983.
# Helcostizus collinus

Helcostizus collinus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Provancher in 1879.
# Heerewhegen

Heerewhegen is een buitenplaats aan de Driebergseweg 9 in Zeist.
Enkel een heuveltje in het landschappelijke park herinnert nog aan het huis, evenals de overplaats aan de overzijde van de Driebergseweg. Achter de plek van het vroegere huis staat een gelijknamig verpleeghuis.
Heerewegen werd in 1368 genoemd als een stuc lands gheheten Hedeweghen en in 1556 als Heereweger, is Vrouwecloester alias Hedwegen. Het is dan eigendom van het Vrouwenklooster van De Bilt. Het landgoed grensde aan de oude heerwegen die tegenwoordig Driebergseweg en Arnhemse Bovenweg heten.
In 1847 liet Johannes Anthonie Van de Mersch een huis op Heerewegen bouwen. Uit een plattegrond blijkt dat de huis een afmeting had van ongeveer 16,5 m breed, 12 m diep en 10 m hoog. Boven de ingang aan de achterzijde waren boven de portiek "Heerewegen" en het familiewapen uitgebeiteld. In de grote hal bevond zich een groot glas-in-loodraam met het familiewapen van de familie Van der Mersch. De keuken en kelder bevonden zich in het geheel onderkelderde huis.
In 1883 liet Van de Mersch links van het huis "Klein-Heerewegen" bouwen en in 1896 verrees aan de rechter oprijlaan het zogenaamde Zwitserse huisje. Na de Tweede Wereldoorlog werd het huis verbouwd tot een Vredescentrum van de mennonieten. In 1962 werd het landgoed verkocht aan de gemeente Zeist. Na een grote brand werd het leegstaande huis gesloopt en verrees het huidige verzorgingstehuis op het achterterrein. Maria Sophia Johanna van der Mersch bleef tot haar dood in 1966 op Klein Heerewegen wonen.

## Bewoners

* ± 1804-1818: Petrus Judocus van Oosthuyse
* 1818-1846: Margaretha de Jongh
* 1846-1847: familie Van Rijckevorsel
* 1847-1898: Johannes Anthonie Van de Mersch
* 1898-1916: Hugo Maurits van de Mersch
* 1916-1954: Anthony Hendrik en Henriëtte Sophia Wilhelmina van der Mersch
* 1954-1962: stichting "Landgoed Heerewegen"
* ± 1948-1962: huurder: Mennonite Central Committee
* 1963-1973: gemeente Zeist
# Heiko Kolt

Heiko Kolt (Warschau, 8 juli 1902 - Brugge, 2 oktober 1977) was een beroemde balletdanser, choreograaf en regisseur die uit het Oostblok naar Vlaanderen gevlucht was. Hij was de zoon van een Estse moeder en een Russische vader.
Heiko Kolt was voornamelijk choreograaf en regisseur van stoeten. Daarnaast bracht hij een nieuwe choreografische stijl in het traditionele vlaggenspel. In Vlaanderen gaf hij deze nieuwe impuls vooral bij de groepen Thor en Incar Dansspektakel.
# Heerlijkheid Wellenburg

De heerlijkheid Wellenburg was een tot de Zwabische Kreits behorende heerlijkheid binnen het Heilige Roomse Rijk.
De Wellenburg wordt omstreeks 1200 voor het eerst vermeld. Het was de ambtszetel van de kamerheer van het prinsbisdom Augsburg. Aan het eind van de dertiende eeuw kwam het slot aan de familie Portner, een familie van ridderlijke Augsburgse patriciërs. In 1349 werd deze familie verdreven door de rijksstad Augsburg, waarna de burcht werd verwoest. De heerlijkheid kwam vervolgens in het bezit van de familie Onsorg. Uiteindelijk was de heerlijkheid deels door kardinaal Lang, aartsbisschop van Salzburg, geërfd en deels gekocht door keizer Maximiliaan I. De kardinaal bouwde in 1507 een nieuw slot en verwierf ook het aandeel van Maximiliaan I.
In 1595 kwamen slot en heerlijkheid in het bezit van Fugger-Babenhausen.
Artikel 24 van de Rijnbondakte van 12 juli 1806 stelde de bezittingen van het huis Fugger (dus ook de heerlijkheid Wellenburg) onder de soevereiniteit van Beieren.