OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Opduwer

Een opduwer of opdrukker is een klein duw- en sleepbootje. Dergelijke scheepjes werden vooral in de eerste helft van de twintigste eeuw gebruikt. In die tijd begon de verbrandingsmotor zijn weg naar de binnenvaart te vinden. Opduwers werden vooral gebruikt als bijboot van tjalken en klippers. Eigenaren van grote binnenvaartschepen vonden het vaak te kostbaar om een motor in het schip te plaatsen, terwijl dat ook ten koste ging van de laadruimte. Als gemakkelijker oplossing liet men een klein duwbootje bouwen (qua grootte ongeveer gelijk aan een personenauto), dat samen met het oude vrachtschip gebruikt werd.
Opduwers werden tussen circa 1910 en 1940 gebouwd. Thans worden vele van deze scheepjes nog gebruikt, maar dan wel voor recreatie. Een dergelijk bootje speelt een centrale rol in de jeugdboekenreeks De Kameleon.

## Gebruik

Er waren ook andere voordelen van het gebruik van de opduwer tegenover de ingebouwde motor, bijvoorbeeld:
* op het schip had men geen last had van motortrillingen en lawaai;
* men had altijd een klein motorbootje ter beschikking, dat op verschillende manieren gebruikt kon worden: als ijsbrekertje, om te laden en lossen, enzovoort.
Een opdrukker was meestal eigendom van de schipper, en voer dus bijna altijd met één bepaald sleepschip samen. Opduwers werden meestal als duwboten gebruikt (vandaar de naam), maar soms ook als sleepboten. Bij het duwen werd de opduwer aan het schip vastgemaakt met touwen, en werd het duwbootje vanop het schip zelf bestuurd door middel van touwtjes of een pikhaak.

## Bouw

De eerste opduwers (circa 1910) waren gewone houten roeiboten waarin een motor ingebouwd werd. Latere opduwers werden op scheepswerven gebouwd, meestal uit materiaal dat overbleef van de bouw van grote schepen. In het begin werden zowel houten als stalen opduwers gebouwd, later alleen stalen. Opduwers waren tussen de 4,5 en 6 meter lang en 1,5 meter breed en wogen tussen de 1 en 3 ton.
Er waren zowel open opduwers als opduwers met een roefje. Bij de opduwers met het roefje kon het dak meestal gemakkelijk gedemonteerd worden om de motor te vervangen.
Niet enkel het bouwmateriaal, maar ook de motoren voor opduwers waren vaak recuperatiemateriaal, namelijk uit afgedankte auto's, vaak samen met versnellingsbak en koeling. De lichtste van dergelijke motoren hadden een vermogen van rond de 6 pk. Hiermee kon een opduwer 7 à 10 km/u halen.
In de collectie van het Zuiderzeemuseum bevindt zich een opduwer.
* R. Martens & F. Loomeijer. Binnenvaartschepen. Uitgeverij de Alk, Alkmaar, 1977. ISBN 9060136926
# Jaspis biangulata

Jaspis biangulata is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Jaspis en behoort tot de familie Ancorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Lindgren.
# Loxocrambus canellus

Loxocrambus canellus is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Forbes.
# Riekoleon furcatus

Riekoleon furcatus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Riekoleon furcatus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door New in 1985.
# Metapenaeopsis faouzii

Metapenaeopsis faouzii is een tienpotigensoort uit de familie van de Penaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Ramadan.
# Meioneta subnivalis

Meioneta subnivalis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Meioneta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Andrei V. Tanasevitch.
# Strandvlooien

De strandvlooien (Talitridae) vormen een familie van de suborde Senticaudata van de orde Amphipoda (vlokreeftjes).

## Kenmerken

De Talitridae zijn zijdelings afgeplatte vlokreeftjes, de kop is niet vergroeid met het eerste segment van het pereon. Het rostrum is kort of afwezig, en de ogen zijn groot en rond, maar kunnen ook afwezig zijn. De eerste antenne is altijd korter dan de tweede antenne en bezit geen accessorische flagel. De mandibel draagt geen palp.
De gnathopoden vertonen seksueel dimorfisme. De gnathopode 1 is eenvoudig of subchelaat en gnathopode 2 is chelaat of subchelaat. Het telson is min of meer gespleten.

## Ecologie

Alle terrestrische vlokreeftjes behoren tot de Talitridae, alhoewel die familie ook mariene en semi-terrestrische soorten omvat. Het is een kosmopoliete familie.
Talitridae worden klassiek opgedeeld in vier eco-groepen. Deze door Bousfield in 1984 gecreëerde groepen zijn alhoewel parafyletisch, toch pragmatisch erg geschikt:
* palustrisch: niet-gravend, semi-aquatisch, zoetwaterhabitats en estuarien.
* strandvlooien: niet-gravend, semi-terrestrisch en supra-littoraal, tropisch tot boreaal.
* zandvlooien: gravend, semi-terrestrisch en supra-littoraal, tropisch tot gematigd.
* landhoppers: vooral niet-gravend, terrestrisch, regenwoud.
Ze voeden zich met dood plantaardig materiaal dat verscheurd en gekauwd wordt met hun speciaal aangepaste monddelen. Ze zijn vooral 's nachts actief en klimmen dan soms op grasstengels en zelfs in bomen om dode bladeren boven de grond te bereiken.

## Soorten

Er zijn een 50-tal genera beschreven met ongeveer 200 soorten. Enkele bekende soorten van onze stranden zijn de kwelderspringer (Orchestia gammarellus) en de strandvlo (Talitrus saltator). Voor Nederland worden verder nog de volgende soorten vermeld:
* Deshayesorchestia deshayesii (Audouin, 1826) - Bestippelde strandvlo (twijfelachtig)
* Orchestia mediterranea A. Costa, 1857 - Breedpootspringer (twijfelachtig)
* Orchestia cavimana J. Heller, 1865 - Brakwaterspringer
* Platorchestia platensis (Krøyer, 1845) - Diksprietspringer
* Pseudorchestoidea brito (Stebbing, 1891) - Witoog-strandvlo (twijfelachtig)
# Kelli White

Kelli White (Oakland, 1 april 1977) is een voormalige Amerikaanse atlete, die was gespecialiseerd in de sprint.
White won twee gouden medailles op het WK 2003 in Parijs op de 100 m en 200 m. Op de dag na het wereldkampioenschap maakte de IAAF bekend, dat ze positief had getest op modafinil. Als gevolg hiervan werden haar een jaar later de in 2003 veroverde titels ontnomen. White bekende schuld en al haar prestaties sinds 15 december 2000 werden geannuleerd. Kelli White werd twee jaar geschorst en beëindigde haar sportcarrière in 2006.

## Jeugd

White is de dochter van voormalig sprinter Willie White en Debra Byfield. Ze zat op het James Logan High School in Union City en was daar lid van het atletiekteam. In 1994 sneed een medestudent de 17-jarige Kelli White met een mes in het gezicht. Met 300 hechtingen zette ze het seizoen voort. Ondanks dat ze nooit een kampioenschap won, was ze in 1995 de snelste op de 100 m van de North Coast sectie en tweede op de 200 m. Ze kreeg een studiebeurs voor de Universiteit van Tennessee, waar ze in 1999 haar studie afrondde.

## BALCO

Haar dopinggebruik kon worden gelinkt aan het Bay Area Laboratory Co-operative dopingschandaal (BALCO-affaire). In 2000 introduceerde haar trainer Remi Korchemny haar aan het hoofd van BALCO Victor Conte. White verklaarde dat ze van Conte producten kreeg, die in eerste instantie supplementen en vitamines werden genoemd. Toen hij haar vertelde dat het steroïden waren, is ze met het gebruik hiervan gestopt, totdat ze in 2002 door blessures een jaar niet actief was. Nadat ze geconfronteerd werd met het BALCO-bewijs, gaf ze toe naast Tetrahydrogestrinon (THG) en Erytropoëtine (epo) modafinil te gebruiken.
White geeft sindsdien lezingen over dopinggebruik in de sport. Toen ze geschorst werd, was ze atletiekdocent aan het James Logan High. In mei 2006 maakte ze bekend een punt te zetten achter haar sportcarrière

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 11,19 s | 14 april 2000 | Knoxville |
| 200 m | 22,58 s | 24 mei 1998 | Gainesville |

## Palmares
### 100 m

* 2003: DSQ WK

### 200 m

* 1995: 2 Pan-Amerikaanse jeugdkamp. - 23,93 s
* 2001: DSQ WK
* 2003: DSQ WK

### 4 x 100 m

* 2001: DSQ WK indoor
* 2001: DSQ WK
* ↑ IAAF News. Oktober 14 2004
* ↑ Sprinter reveals career demise (USA TODAY, 2 december 2004, door Dick Patrick)
* ↑ U.S, House of Representatives, Government Reform Committee, Hearing on Steroid Use Among Women, 15 juni 2005
* ↑ DyeStatCal, 2005-2006 Clinics Page
* ↑ With ban near an end, White says she's done (San Francisco Chronicle, 15 april 2006, door John Crumpacker). Gearchiveerd op 24 mei 2011.

#### Externe links

* (en) World Athletics-profiel voor Kelli White
* (en) BALCO investigation: Key players
* (en) Verklaring van Kelli White
# Oorlogsmonumenten in Bathmen

De oorlogsmonumenten in Bathmen, een dorp in de Nederlandse provincie Overijssel, zijn eenvoudige monumenten, opgericht ter herinnering aan de burger- en militaire slachtoffers die vielen tijdens de Tweede Wereldoorlog en gedurende de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Drie ervan staan op het Kerkplein, naast het voormalige gemeentehuis, een vierde in de buurtschap Zuidloo.

## Monumenten voor Nederlanders

Het monument voor de Nederlandse gevallenen werd op 4 mei 1964 onthuld door de toenmalige burgemeester P.W. Bazen. Een gemetselde muur bevat een natuurstenen plaat met de namen van twintig personen, twee daarvan zijn militairen die omkwamen bij de strijd in Nederlands-Indië. Tien mensen behoorden tot de twee Joodse families die in het dorp woonden en beide Polak heetten. Ze werden slachtoffer van de Jodenvervolging, slechts één familielid overleefde de vernietigingskampen. De anderen vonden de dood omdat ze verzetswerk deden. Het citaat op de plaquette onder de namenlijst luidt: Al zouden zij U vergeten toch vergeet ik U niet. Zie ik heb U in mijn handpalmen gegrift, het is afkomstig uit Jesaja 49:16, een boek van het Oude Testament ofwel de Tenach. Bij drie adessen in het dorp zijn verder monumentjes in de vorm van Stolpersteine geplaatst.

## Monumenten voor Canadese militairen

Het monument ter herinnering aan de bevrijding door het Canadese leger in 1945 bestaat uit een grote rechtop geplaatste natuursteen met de tekst In grateful memory of our Canadian liberators. Het monument is onthuld op 8 april 1995, vijftig jaar na de bevrijding. Er naast staat een bescheiden herinneringssteen voor de Canadese korporaal J.W. Campbell die bij de bevrijding om het leven kwam bij het veilig stellen van de brug over de Schipbeek bij Bathmen. Hij ontving daarvoor postuum de Militaire Willems-Orde.
Op de Oude Algemene Begraafplaats liggen elf graven van Canadese militairen met de karakteristieke Commonwealth-grafstenen.

### Monument bommenwerper

Vijf leden van een Canadese vliegtuigbemanning kwamen om toen hun bommenwerper 'Lily Mars' na een missie boven Duitsland op 2 maart 1943 door een Duits jachtvliegtuig uit de lucht werd geschoten. Drie anderen overleefden de crash. Ter herinnering aan deze gebeurtenis is in 2016 een zwerfkei met plaquette gelegd bij de plaats van neerstorten in de buurtschap Zuidloo ten zuiden van Bathmen. De vijf gesneuvelden liggen begraven op het Commonwealth-deel van de Algemene Begraafplaats aan de Deventerweg te Bathmen.
# Jaspis cristacorrugatus

Jaspis cristacorrugatus is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Jaspis en behoort tot de familie Ancorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Kennedy.
# Loxosomella tonsoria

Loxosomella tonsoria is een soort in de taxonomische indeling van de kelkwormen (Entoprocta).
De worm behoort tot het geslacht Loxosomella en behoort tot de familie Loxosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Emschermann.
# Rhyacophila changpa

Rhyacophila changpa is een schietmot uit de familie Rhyacophilidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst gepubliceerd in 1970 door Fernand Schmid.
# Metapenaeopsis gallensis

Metapenaeopsis gallensis is een tienpotigensoort uit de familie van de Penaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Pearson.
# Meioneta similis

Meioneta similis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Meioneta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Wladislaus Kulczynski.
# Strandvlieg

De strandvlieg (Fucellia maritima) is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Haliday.
# Kelley O'Hara

Kelley Maureen O'Hara is een Amerikaans voetbalspeelster.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2010 | Gold Pride | USA | WPS | 19 | 6 |
| 2011 | Boston Breakers | USA | WPS | 14 | 4 |
| 2013 | Sky Blue FC | USA | NWSL | 12 | 0 |
| 2014 | Sky Blue FC | USA | NWSL | 22 | 7 |
| 2015 | Sky Blue FC | USA | NWSL | 11 | 3 |
| 2016 | Sky Blue FC | USA | NWSL | 12 | 1 |
| 2017 | Sky Blue FC | USA | NWSL | 18 | 4 |
| 2018 | Utah Royals FC | USA | NFS | 8 | 1 |
| 2019 | Utah Royals FC | USA | NWSL | 4 | 0 |
| 2020 | Utah Royals FC | USA | NWSL | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 120 | 26 |
Laatste update: september 2020

## Interlands

O'Hara nam met het Amerikaans voetbalelftal deel aan de Olympische Spelen in 2012 en 2016. En won in 2012 de gouden medaille en verloor in 2016 in de kwartfinale. In 2015 en 2019 won zij met het nationale elftal de wereldtitel vrouwenvoetbal.

## Privé

O'Hara is de host van de Just Women's Sports podcast.
* 1 2 3 SoccerDonna––profiel. Gearchiveerd op 5 augustus 2023.
* ↑ SoccerWay. Gearchiveerd op 15 juli 2023.
* ↑ Just Women's Sports––podcast
# Oorlogsmuseum van de Boerenrepublieken

Het Oorlogsmuseum van de Boerenrepublieken (Afrikaans: Oorlogsmuseum van die Boererepublieke, Engels: Anglo-Boer War Museum) is een museum in de Zuid-Afrikaanse stad Bloemfontein. In het museum wordt aandacht geschonken aan de Tweede Boerenoorlog, waarin de onafhankelijke Boerenrepublieken Oranje Vrijstaat en de Zuid-Afrikaansche Republiek hun vrijheid verloren en kolonies werden van het Britse koloniale rijk.
Naast het museum zelf beheert het museum ook het Nationale Vrouwenmonument in Bloemfontein. Rond het museum en in overige delen van de stad beheert het museum ook standbeelden van een aantal Afrikaner en Nederlandse helden uit de Tweede Boerenoorlog, zoals het beeld van generaal Christiaan de Wet voor de Stadsaal van Bloemfontein. Het museum is de Afrikaans-Nederlandse tegenhanger van het Canadese Boerenoorlogsmuseum, dat de Angelsaksische soldaten in de oorlog eert.

## Nationaal Vrouwenmonument

Het Nationale Vrouwenmonument is een monument ter herinnering aan de ontbering, die vrouwen en kinderen trof tijdens de Tweede Boerenoorlog. Ongeveer 27.000 vrouwen en kinderen van Afrikaner en Nederlandse afkomst zijn tijdens deze oorlog in Britse concentratiekampen gestorven. Britse strijdkrachten gebruikten na de Triomfweek van de strijdlustige Boerenrepublieken de tactiek van de verschroeide aarde, waarbij vele Afrikaner en Nederlandse vrouwen en kinderen gevangen werden genomen en alle bezittingen van de Afrikaners en Nederlanders in de opstandige boerenrepublieken vernietigd werden. Van 1913 tot 1949, het jaar waarin het Voortrekkermonument onthuld werd, was het Nationale Vrouwenmonument het belangrijkste monument van de Nederlands- en Afrikaanssprekende bevolking van Zuid-Afrika.
# Jampa Gyatso (Ganden tripa)

Jampa Gyatso (1516-1590) was een Tibetaans geestelijke.
Hij was de vierentwintigste Ganden tripa van 1575 tot 1582 en daarmee de hoofdabt van het klooster Ganden en hoogste geestelijke van de gelugtraditie in het Tibetaans boeddhisme.
Jampa Gyatso werd geboren in Zhog Drampu in Penpo in 1516. Hij werd toegelaten tot de monnikenopleiding van het Taktse Rinchengang-klooster en werd op jonge leeftijd monnik. Hier begon Jampa Gyatso de voor het kloosterleven benodigde basisopleiding, studeerde grammatica, poëzie en leerde teksten van gebeden. Daarna studeerde hij filosofie en aanverwante onderwerpen gevolgd door onderwerpen op het gebied van tantra.
Hoewel het niet in zijn biografie is vermeld, moet hij gestudeerd hebben aan de belangrijke kloosteropleidingen in U-Tsang. Gebaseerd op zijn latere staat van dienst kan hij filosofie aan Ganden, en tantra aan het Gyume-college hebben gestudeerd. Na het beëindigen van zijn studie werd hij abt van het Gyume-college, daarna van het Jangtse-college van het Gandenklooster.
In 1575 werd hij op 60-jarige leeftijd troonhouder en daarmee de 24e Ganden tripa. Hij bekleedde deze post acht jaar, tot 1582. Tijdens zijn ambtsperiode gaf hij onderricht in sutra en tantra en werkte aan de verbetering van de kloosteropleidingen van de Gelug-traditie. In 1579 begon Jampa Gyatso jaarlijks het Monlam gebedsfestival in Lhasa bij te wonen. Dat was in het jaar na het vertrek van de abt van het Drepungklooster, Sönam Gyatso, naar Mongolië waar hij als eerste de titel "dalai lama" kreeg. De aanwezigheid van Jampa Gyatso bij het gebedsfestival werd een voorbeeld voor de volgende Ganden tripa's.
Na zijn ambtsperiode als hoofdabt van Ganden, vestigde hij zich in Ngonga. Omdat hij daar als lama goed bekendstond, werd hij wel aangeduid als Choje Ngonga en als Tri Ngonga.
Trichen Jampa Gyatso overleed in 1590 op 75-jarige leeftijd. Ter herinnering werd een zilveren stoepa voor hem gemaakt en geplaatst in een gebedszaal van het Gandenklooster.
# Lycosimyia

Lycosimyia is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* L. carrerae Hull, 1958
* L. fluviatilis (Carrera, 1960)
# Ride, Vaquero!

Ride, Vaquero! is een Amerikaanse western uit 1953 onder regie van John Farrow. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel Texas onder terreur.

## Verhaal

De pionier Cameron trekt met zijn vrouw Cordelia naar Brownsville in het zuiden van Texas. Een boevenbende onder leiding van de broers José en Rio Esquedo wil niet dat het land wordt gekoloniseerd en ze steken zijn boerderij in brand. Cameron kan Rio uiteindelijk overreden om voor hem te komen werken. Zijn broer José geeft zich echter niet zomaar gewonnen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Taylor, Robert Robert Taylor | Rio |
| Gardner, Ava Ava Gardner | Cordelia |
| Keel, Howard Howard Keel | King Cameron |
| Quinn, Anthony Anthony Quinn | José Constantino Esqueda |
| Kasznar, Kurt Kurt Kasznar | Pastoor Antonio |
| Corsia, Ted de Ted de Corsia | Sheriff Parker |
| Charlita, Charlita | Zangeres |
| Elam, Jack Jack Elam | Barton |
| Baldwin, Walter Walter Baldwin | Adam Smith |
| Dominguez, Joe Joe Dominguez | Vincente |
| McGrath, Frank Frank McGrath | Pete |
| Stevens, Charles Charles Stevens | Vaquero |
| Lease, Rex Rex Lease | Hulpsheriff |
| Greenway, Tom Tom Greenway | Hulpsheriff |

## Externe link

* (en) Ride, Vaquero! in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
Men in Exile (1937) · West of Shanghai (1937) · She Loved a Fireman (1937) · The Invisible Menace (1938) · Little Miss Thoroughbred (1938) · My Bill (1938) · Broadway Musketeers (1938) · The Saint Strikes Back (1939) · Women in the Wind (1939) · Sorority House (1939) · Five Came Back (1939) · Full Confession (1939) · Reno (1939) · Married and in Love (1940) · A Bill of Divorcement (1940) · Wake Island (1942) · Commandos Strike at Dawn (1942) · China (1943) · The Hitler Gang (1944) · You Came Along (1945) · Two Years Before the Mast (1946) · California (1947) · Easy Come, Easy Go (1947) · Blaze of Noon (1947) · Calcutta (1947) · The Big Clock (1948) · Beyond Glory (1948) · Night Has a Thousand Eyes (1948) · Alias Nick Beal (1949) · Red, Hot and Blue (1949) · Where Danger Lives (1950) · Copper Canyon (1950) · His Kind of Woman (1951) · Submarine Command (1951) · Botany Bay (1953) · Ride, Vaquero! (1953) · Plunder of the Sun (1953) · Hondo (1953) · A Bullet Is Waiting (1954) · The Sea Chase (1955) · Back from Eternity (1956) · The Unholy Wife (1957) · John Paul Jones (1959)
# Metaphycus acapulcus

Metaphycus acapulcus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Myartseva & Ruíz.
# Menne Effleur

Dom Menne Effleur (Dinant, 3 februari 1705 - Orval, 9 juli 1764) was de 50e abt van de Abdij van Orval.
Hij werd geboren als Nicolas Effleur, zoon van Gilles Effleur en Claire Proudhomme. In 1727 trad hij in bij de cisterciënzers van Orval en hij nam de kloosternaam Menne aan, naar de heilige die in Orval werd begraven. In 1738 werd hij tot priester gewijd en op 10 september 1757 volgde hij dom Albert de Meuldre op als abt. Als abt kreeg hij af te rekenen met toenemende bemoeienissen van de regering. In 1759 liet hij door architect Laurent-Benoît Dewez plannen tekenen voor een grootse vernieuwing van de abdij. Het Oostenrijkse bestuur stelde de kloosters voor de keuze om de inkomsten ofwel te beleggen in staatsobligaties of te investeren ter plaatse. In 1761 werd de eerste steen van de nieuwe gebouwen gelegd. Effleur stierf onverwacht in zijn slaap en de werken werden verder gezet maar niet volledig gerealiseerd onder zijn opvolgers.
In het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Brussel wordt een portret door een anoniem kunstenaar van de abt, met de bouwplannen voor de abdij, bewaard.
* Albert D'Haenens e.a., Abdijen en begijnhoven van België, 4, Artis Historia, 1978, p. 68-69
* Menne Effleur. zisterzienserlexikon.de (8 november 2017). Gearchiveerd op 8 september 2024. Geraadpleegd op 17 januari 2021.
# Strandvliet (metrostation)

Strandvliet is een station van de Amsterdamse metro, gelegen op de grens van Amsterdam-Zuidoost en de gemeente Ouder-Amstel, in de wijk Venserpolder. Het bovengrondse metrostation is geopend op 14 oktober 1977 en maakt deel uit van Geinlijn 54. Sinds 28 mei 1997 wordt station Strandvliet ook bediend door Ringlijn 50, die hier zijn tracé met lijn 54 deelt.
Het station ligt iets ten noorden van het Ajax-stadion, de Johan Cruijff ArenA, tussen de sporen van de NS-lijn Amsterdam - Utrecht. Net ten zuiden van het station buigen de twee enkelsporige viaducten van de Utrechtboog van NS af in westelijke richting.
De naam Strandvliet is afkomstig van een historische boerderij uit 1750, gesitueerd aan de voormalige Rijksstraatweg 110 in Duivendrecht, die in 1972 werd afgebroken om plaats te maken voor de verhoogde spoor- en metrobaan.
Zijn huidige en oorspronkelijke naam herkreeg station Strandvliet op 10 december 2006. De toevoeging ArenA, die het station droeg sinds de opening van het stadion in 1996, verviel en in plaats daarvan werd station Amsterdam Bijlmer (ten zuiden van het stadion) hernoemd tot Amsterdam Bijlmer ArenA. In metromaterieel van voor dit jaartal duikt de toevoeging ArenA nog weleens op.
Het station heeft een eilandperron met aan beide uiteinden een uitgang. De zuidelijke uitgang vervult een rol in het stadionvervoer ten behoeve van de ArenA. Daarvoor zijn aan de westzijde van deze stationshal dranghekken aangebracht, die alleen na afloop van wedstrijden of concerten dienstdoen. Beide uitgangen kennen een identieke hoofdopzet die langs de Oostlijn ook is toegepast op alle andere stations met een of twee toegangen aan de uiteinden. De liftschacht van de noordelijke uitgang is echter, net zoals op het twee stations zuidelijker gelegen Bullewijk niet van een lift voorzien en afgesloten.
De glaspanelen van de lichtstraten in de schuin oplopende daken van de beide stationshallen zijn uitgevoerd in de kleuren van de regenboog. Dit kunstwerk is vervaardigd door Rolf Adel.
* Trapportaal
* Lift
* Perron
* Uitgang Zuid