OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pholiotina

Pholiotina is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Bolbitiaceae. De typesoort is Pholiotina vexans.

## Kenmerken

Het geslacht Pholiotina bevat kleine dunne Mycena-achtige paddenstoelen een droog hoedoppervlak, cystidia die sub-capitatum tot stomp zijn en een roestbruine sporenprint hebben. De sporen van dit geslacht zijn dikwandig, glad en hebben een kiempore.
Victor Fayod wees Pholiotina blattaria aan als de typesoort van Pholiotina, maar deze naam werd gebruikt voor veel verschillende soorten Pholiotina en het is onduidelijk welke soort daadwerkelijk P. blattaria is, waardoor het een nomen dubium is. Hij wees in dezelfde publicatie een lectotype aan voor deze soort, en microscopisch onderzoek wees uit dat dit exemplaar tot de soort P. vexans behoort, waardoor P. vexans de huidige typesoort van Pholiotina is
Sommige auteurs beschouwden Pholiotina als onderdeel van het geslacht Conocybe. Een moleculair fylogenetisch onderzoek heeft echter aangetoond dat, hoewel Pholiotina, zoals momenteel gedefinieerd, polyfyletisch is, de drie clades die in Pholiotina zijn geplaatst nauwer verwant zijn aan andere geslachten dan aan Conocybe.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 29 soorten (peildatum maart 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Pholiotina alba | (Enderle) Hauskn. & Enderle | 2007 |
| Pholiotina altoandina | Singer | 1989 |
| Pholiotina arnoldsii (Ranzig breeksteeltje) | Hauskn. | 2007 |
| Pholiotina atrocyanea | Esteve-Rav., Hauskn. & Rejos | 2007 |
| Pholiotina blattaria | (Fr.) Fayod | 1889 |
| Pholiotina calongei | Brugaletta, Consiglio & M. Marchetti | 2022 |
| Pholiotina caricicola | Singer | 1989 |
| Pholiotina cyanopus (Blauwvoetbreeksteeltje) | (G.F. Atk.) Singer | 1950 |
| Pholiotina dasypus (Vlokkig breeksteeltje) | (Romagn.) P.-A. Moreau | 2005 |
| Pholiotina flava | (Peck) Hauskn., Krisai & Voglmayr | 2004 |
| Pholiotina galerinoides | Contu | 1997 |
| Pholiotina glutinosa | E. Horak & Hauskn. | 2002 |
| Pholiotina gracilenta | (Watling & G.M. Taylor) J.A. Cooper | 2014 |
| Pholiotina indica | K.A. Thomas, Hauskn. & Manim. | 2001 |
| Pholiotina longistipitata | E.F. Malysheva & Kiyashko | 2017 |
| Pholiotina maireiaffinis | Singer | 1989 |
| Pholiotina mediterranea | Siquier & Salom | 2018 |
| Pholiotina microspora | Singer | 1989 |
| Pholiotina pilosa | E. Horak, Hauskn. & Desjardin | 2002 |
| Pholiotina pleurocystidiata | Hauskn. & Krisai | 2020 |
| Pholiotina plumbeitincta | (G.F. Atk.) Hauskn., Krisai & Voglmayr | 2004 |
| Pholiotina pseudoampullaceocystis | Karich | 2020 |
| Pholiotina resinosocystidiata | E. Horak & Hauskn. | 2002 |
| Pholiotina rimosa | (Velen.) Hauskn. & Svrček | 1999 |
| Pholiotina rostraticystidiata | E. Ludw. | 2007 |
| Pholiotina sulcata (Geplooid breeksteeltje) | Arnolds & Hauskn. | 2003 |
| Pholiotina veregregia | Contu | 1997 |
| Pholiotina vesiculosa | E. Horak & Hauskn. | 2002 |
| Pholiotina viscidula | Contu | 1990 |
* (en) Index Fungorum
# Pholiota microspora

Pholiota microspora, in Japanse vakliteratuur ook wel Pholiota nameko, of gewoon nameko (Japans: ナメコ), sinds kort ook in Nederland verkrijgbaar onder de naam goudkopje is een kleine, barnsteenkleurig goudbruine, paddenstoel met een ietwat slijmerige hoed. De paddenstoel is eetbaar.
Hij wordt gebruikt in de Japanse keuken als ingrediënt in miso soep en nabemono. In sommige landen, sinds 2017 ook in Nederland, kan men kweekpakketten kopen, waarin sporen van de paddenstoel zijn verwerkt, en waaruit men de nameko zelf kan oogsten. Het is een van de populairste kweekpaddenstoelen van Japan. De paddenstoel smaakt licht nootachtig en wordt ook wel in wokgerechten verwerkt. De paddenstoel is ook in gedroogde toestand in de handel.
In het Mandarijn-Chinees is de paddenstoel bekend als 滑子蘑; (Hanyu pinyin: huá zi mó) of 滑菇; (Hanyu pinyin: huá gū).
Ook in Rusland is deze paddenstoel bekend, en in de handel onder de naam "o-pyo-nok" (Russisch: опёнок) of in de meervoudsvorm: "o-pya-ta" (Russisch: опята).
In de Verenigde Staten wordt de paddenstoel "butterscotch mushroom" genoemd.
# Pholinia

Pholinia is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam werd in 1914 gepubliceerd door Ignacio Bolívar y Urrutia. De naam is op p. 49 en 53 van de protoloog te vinden als Phorinia maar werd op pagina 110 van hetzelfde werk gecorrigeerd tot Pholinia omdat de eerste naam al in gebruik was als Phorinia Robineau-Desvoidy, 1830.

## Soorten

Het geslacht Pholinia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Pholinia pictipennis (Bolívar, 1914)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
* ↑ Bolivar, I. (1914). Estudios entomológicos. Segunda parte. I. El grupo de los Euprepocnemes. II. Los Truxalinos del antiguo Mundo. Trabajos del Museo de Ciencias Naturales 20: 53
* ↑ Bolivar, I. (1914). Opus citatus: 110
# Pholis fangi

Pholis fangi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van botervissen (Pholidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Wang & Wang.
# Philippe De Ridder

Philippe Joseph Jacques De Ridder of De Ridder-Pollet (Bredene, 7 december 1773 - Brugge, 30 oktober 1856) was een Belgisch senator.

## Levensloop

De Ridder was een zoon van Jan De Ridder en van Isabelle Van Damme. Hij was getrouwd met Isabelle Pollet.
Hij was van 1814 tot 1839 conservator van de hypotheken in Brugge. In 1839 werd hij hypotheekbewaarder in Veurne.
In het jaar 1839 werd hij verkozen tot unionistisch senator voor het arrondissement Veurne-Diksmuide en vervulde dit mandaat tot in 1851.

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
# Phytomyza phillyreae

Phytomyza phillyreae is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Hering in Buhr.
# Phyllodoce flavescens

Phyllodoce flavescens is een borstelworm uit de familie Phyllodocidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Phyllodoce flavescens werd in 1857 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grube.
# Phyllodoce fristedti

Phyllodoce fristedti is een borstelworm uit de familie Phyllodocidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Phyllodoce fristedti werd in 1916 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bergström.
# Physical Review D: Particles and Fields

Physical Review D: Particles and Fields was een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de natuurkunde. Het is in 2003 voortgezet als Physical Review D.
# Petr Ginz

Petr Ginz (Praag, 1 februari 1928 - Auschwitz, september/oktober 1944) was een Tsjechische jongen van Joodse afkomst, wiens tekening van de Aarde gezien vanaf de Maan wereldwijd bekend werd na het ongeluk met ruimteveer Columbia.
Petr was de zoon van Ota Ginz en Marie Ginzová, bekende esperantisten in het Tsjechië van voor de Tweede Wereldoorlog. Petr had enig talent: hij was een aardig tekenaar en al jong schreef hij verhalen. Hij hield van de boeken van Jules Verne. Zelf leerde hij ook vloeiend Esperanto.
Toen in Praag de Jodenvervolging begon, begon Petr een dagboek bij te houden, waarin hij vrijwel emotieloos zijn belevenissen bijhield. Eind 1942 werd Petr gescheiden van zijn ouders en naar Theresienstadt (Terezín) gedeporteerd, zestig kilometer ten noorden van Praag.
In het getto, of doorgangskamp, werd Petr ondergebracht in een jongerentehuis, Heim 1. Daar startte hij de geheime krant Vedem (Wij leiden), die van december 1942 tot de zomer van 1944 wekelijks verscheen. Alle exemplaren van deze krant zijn bewaard gebleven, verstopt in de smederij van het getto, en bevinden zich tegenwoordig in de collectie van het Terezín Memorial. Een van de vele tekeningen in deze krant was Maanlandschap. Ook vervaardigde hij een woordenboek Esperanto-Tsjechisch. Op 28 september 1944 werd Petr op transport gesteld naar Auschwitz, waar hij direct vergast werd.
In 2003 nam de Israëlische astronaut Ilan Ramon een kopie van Maanlandschap mee aan boord van het ruimteveer Columbia, "om de dromen van een jongen die tussen de muren van een getto moest leven te doen uitkomen, en om alle slachtoffers van de Holocaust te gedenken". Bij de terugkeer van het ruimteveer in de dampkring, op de vijfenzeventigste geboortedag van Petr Ginz, verbrandden delen van het veer, waarna het volledig uiteenviel. Alle inzittenden kwamen om. Ook de kopie van de tekening ging verloren. Het origineel echter wordt bewaard in het Holocaustmuseum Jad Wasjem in Jeruzalem.
Na het ongeluk met de Columbia doken in Praag een zestal vergeelde notieboekjes en enkele andere paperassen op. Het bleek onder meer om het dagboek van Petr te gaan, dat de periode van september 1941 tot augustus 1942 besloeg. Begin 2005 gaf Petrs zus, Chava Pressburger, het dagboek uit onder de titel Deník mého bratra (Dagboek van mijn broer).

## Trivia

* De op 27 februari 2000 ontdekte planetoïde (50413) Petrginz werd naar Petr vernoemd.
* Op 18 januari 2005 gaf de Tsjechische post een gedenkzegel uit met daarop Petrs portret en tekening.
# Phytoecia rufipes

Phytoecia rufipes is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1795 door Olivier.
# Phytoecia somereni

Phytoecia somereni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Breuning.
# Pianosonate nr. 11 (Mozart)

Pianosonate nr. 11 in A majeur, KV 331, is een pianosonate van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij schreef het stuk, dat circa 23 minuten duurt, waarschijnlijk in 1783. Maar andere data tot 1778 worden ook genoemd.

## Onderdelen

De sonate bestaat uit drie delen:
* I Andante grazioso
* II Menuetto
* III Alla Turca: allegretto

### Andante grazioso

Dit is het eerste deel van de sonate. Het stuk bestaat uit een thema met zes variaties. Het stuk heeft een 6/8-maat en staat grotendeels in A majeur. Alleen variatie drie staat in a mineur. Het duurt ongeveer 14 minuten.

### Menuetto

Dit is het tweede deel van de sonate. Het stuk heeft een 3/4-maat en staat in A majeur. Het trio staat in D majeur en heeft ook een 3/4-maat. Het stuk duurt ongeveer 6 minuten.

### Alla Turca: allegretto

Dit is het derde en laatste deel van de sonate. Het stuk heeft een 2/4-maat en staat in a mineur en A majeur. Het stuk bootst het geluid van een Mehter Marşı na. Naar dit stuk wordt vaak verwezen als "Turkse Mars".

## Externe link

* Bladmuziek op Neue Mozart-Ausgabe
Nr. 1 in C majeur, KV 279 · Nr. 2 in F majeur, KV 280 · Nr. 3 in Bes majeur, KV 281 · Nr. 4 in Es majeur, KV 282 · Nr. 5 in G majeur, KV 283 · Nr. 6 in D majeur, KV 284 · Nr. 7 in C majeur, KV 309 · Nr. 8 in a mineur, KV 310 · Nr. 9 in D majeur, KV 311 · Nr. 10 in C majeur, KV 330 · Nr. 11 in A majeur, KV 331 · Nr. 12 in F majeur, KV 332 · Nr. 13 in Bes majeur, KV 333 · Nr. 14 in c mineur, KV 457 · Nr. 15 in F majeur, KV 533/494 · Nr. 16 in C majeur, KV 545 · Nr. 17 in Bes majeur, KV 570 · Nr. 18 in D majeur, KV 576
* Bibliothèque nationale de France: cb14786410f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 300111304
* Library of Congress Control Number: n82128918
* MusicBrainz work: a488a020-884d-3349-a7e7-18993ffed13e
* Virtual International Authority File: 311804035
* WorldCat (via VIAF): 311804035
# Pianosonate nr. 10 (Mozart)

Pianosonate nr. 10 in C majeur, KV 330, is een pianosonate van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij schreef het stuk, dat circa 17 minuten duurt, in 1782.

## Onderdelen

De sonate bestaat uit drie delen:
* I Allegro moderato
* II Andante cantabile
* III Allegretto

### Allegro moderato

Dit is het eerste deel van de sonate. Het stuk is rustig en kalm en duurt ongeveer 5 minuten. Het heeft een 2/4-maat en staat in C majeur.

### Andante cantabile

Dit is het tweede deel van de sonate. Het stuk duurt ongeveer 7 minuten, heeft een 3/4-maat en staat in F majeur.

### Allegretto

Dit is het derde en laatste deel van de sonate. Dit is het deel met de meeste energie en duurt circa 5 minuten. Het stuk heeft een 2/4-maat en staat in C majeur.

## Externe link

* Bladmuziek op Musopen
Nr. 1 in C majeur, KV 279 · Nr. 2 in F majeur, KV 280 · Nr. 3 in Bes majeur, KV 281 · Nr. 4 in Es majeur, KV 282 · Nr. 5 in G majeur, KV 283 · Nr. 6 in D majeur, KV 284 · Nr. 7 in C majeur, KV 309 · Nr. 8 in a mineur, KV 310 · Nr. 9 in D majeur, KV 311 · Nr. 10 in C majeur, KV 330 · Nr. 11 in A majeur, KV 331 · Nr. 12 in F majeur, KV 332 · Nr. 13 in Bes majeur, KV 333 · Nr. 14 in c mineur, KV 457 · Nr. 15 in F majeur, KV 533/494 · Nr. 16 in C majeur, KV 545 · Nr. 17 in Bes majeur, KV 570 · Nr. 18 in D majeur, KV 576
* Bibliothèque nationale de France: cb13915069h (data)
* MusicBrainz work: 70d1fa96-da75-4ec2-97e4-759ff26eb881
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007451902905171
* Virtual International Authority File: 186306915
* WorldCat (via VIAF): 186306915
# Pianosonate nr. 4 (Bax)

Arnold Bax voltooide zijn Pianosonate nr. 4 in 1932.
Het was de laatste pianosonate, die Bax zou voltooien, hij schreef later nog de Salzburg-sonate, maar dat werd later meer als een grapje gezien. De muze van Bax, Harriet Cohen gaf zowel de Amerikaanse/wereldpremière als de Britse première van dit werk op respectievelijk 1 februari 1934 en 18 mei 1934. Bax schreef dat hij met name tevreden was over het langzame middendeel, dat hem deed denken de betovering van de zee en zon in West-Ierland.
Het werk is geschreven in G majeur en kent drie ongeveer gelijkdurende delen:
* Allegro giusto
* Allegretto quasi andante (very delicate throughout)
* Allegro
Het werk is opgedragen aan pianist Charles Lynch.
Opnamen:
* Uitgave Lyrita: Iris Loveridge (1985-1963)
* UitgaveNaxos: Ashley Wass in 2003
* Uitgave Chandos: Eric Parkin in 1985
* Uitgave Oehms: Michael Endres
* uitgave British Music Society: Malcolm Binns
* Uitgave Chandos en boekwerk Naxos
* Graham Parlett: A catalogue of the works by Sir Arnold Bax; Oxford University Press ISBN 0198165862 (2e druk 2006)
* Pianosonate nr. 4 op IMSLP
# Pianosonate nr. 3 (Beethoven)

Pianosonate nr. 3 in C groot is een sonate voor piano van Ludwig van Beethoven. Gecomponeerd in 1796, is dit de derde en laatste pianosonate van het aan Joseph Haydn opgedragen opusnummer 2.

## Opbouw

De sonate heeft vier delen:
* I. Allegro con brio
* II. Adagio
* III. Scherzo: Allegro
* IV. Allegro assai

### I. Allegro con brio

Dit eerste deel bevat, met name in de doorwerking, passages waarin flink gemoduleerd wordt en die een goede techniek vereisen. Het is geschreven in een 4/4-maat en staat in C groot.

### II. Adagio

Het tweede deel, in 2/4-maat, begint met een sectie in E groot in een gedragen spanning, en komt tot een emotionele climax in de middensectie die in e klein staat. De reprise herneemt het gedragen beginthema in E groot.
Dit Adagio is te beschouwen als 'pièce de résistance' van deze sonate, zowel wat betreft muzikale inhoud als complexiteit van de vorm.

### III. Scherzo (allegro)

Dit derde, snelle, deel begint in C groot, met een middendeel in a klein, waarin triolen het karakter bepalen. Daarna volgen een Da capo en een Coda, beide weer in C groot.
De maatsoort van dit scherzo is een 3/4-maat.

### IV. Allegro assai

Het vierde en laatste deel, in rondovorm, bevat passages waarin trillers gelijktijdig in beide handen klinken, alsmede plotselinge contrasten en dramatische passages in mineur. De maatsoort is een 6/8-maat, de toonsoort C groot.

## Externe link

* Bladmuziek bij het International Music Score Library Project
* f, opus 2-1
* A, opus 2-2
* C, opus 2-3
* Es, opus 7 (Grand Sonata)
* c, opus 10-1
* F, opus 10-2
* D, opus 10-3
* c, opus 13 (Pathétique)
* E, opus 14-1
* G, opus 14-2
* Bes, opus 22
* As, opus 26 (Dodenmars)
* Es, opus 27-1 (Quasi una fantasia)
* cis, opus 27-2 (Mondschein)
* D, opus 28 (Pastorale)
* G, opus 31-1
* d, opus 31-2 (Sturm)
* Es, opus 31-3
* g, opus 49-1
* G, opus 49-2
* C, opus 53 (Waldstein)
* F, opus 54
* f, opus 57 (Appassionata)
* Fis, opus 78 (À Thérèse)
* G, opus 79
* Es, opus 81a (Les adieux)
* e, opus 90
* A, opus 101
* Bes, opus 106 (Hammerklavier)
* E, opus 109
* As, opus 110
* c, opus 111
# Phricotelphusa elegans

Phricotelphusa elegans is een krabbensoort uit de familie van de Gecarcinucidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door De Man.
* ↑ (en) Phricotelphusa elegans op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Phricotelphusa elegans (De Man, 1898). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=440563
# Pidonia ohminesana

Pidonia ohminesana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Mizuno.
# Pierella stollei

Pierella stollei is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Ribeiro.
# Phroso gracilis

Phroso gracilis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Thalestridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Brady.
# Phala

Phala kan verwijzen naar:

## Tibetaanse personen

* Phala (kalön) (19e eeuw), Tibetaans minister van 1813-1829
* Thubten Woyden Phala (1911 - jaren tachtig), een Tibetaans politicus en militair
# Pirangoclytus fraternus

Pirangoclytus fraternus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Martins & Galileo.
# Pirangoclytus mniszechii

Pirangoclytus mniszechii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Chevrolat.
# Pirangoclytus jauffreti

Pirangoclytus jauffreti is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Martins & Galileo.
# Pierre Martin Ngô Đình Thục

Pierre Martin Ngô Đình Thục (Spreek: Ngo Din Thoek) (6 oktober 1897 – 13 december 1984) was de rooms-katholieke aartsbisschop van Huế in Vietnam. Hij was de broer van de Vietnamese president Ngô Đình Diệm en diens politiek adviseur Ngô Đình Nhu.
Hij werd in 1929 tot priester gewijd en in 1938 tot bisschop geconsacreerd, met apostolische volmachten, verleend door Pius XI. Hij had voor en na zijn priesterwijding verschillende doctorstitels, onder meer kerkelijk recht, filosofie, letterkunde en theologie, behaald.
Hij nam deel aan het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) en stond aanvankelijk niet bekend als een bewuste traditionalist. Hij accepteerde het Concilie. Door de oorlog in Vietnam en de moord op zijn broer Ngô Đình Diệm, zag Thục zich echter verplicht in Rome te blijven. Dit deed hij, hoewel zijn financiële situatie erbarmelijk was.
In 1976 werd hij overgehaald om in El Palmar de Troya een groep mannen rond Clemente Domínguez y Gómez, een Spaanse zelfgeproclameerde ziener, tot bisschop te wijden zonder mandaat van het Vaticaan. Hij werd hiervoor door Paulus VI geëxcommuniceerd. Hij vroeg vergiffenis aan Paulus VI en brak alle banden met de Palmariaans-Katholieke Kerk.
Vanaf 1981 tot zijn overlijden in 1984 zou hij in Frankrijk echter verschillende mannen tot bisschop wijden voor sedisvacantistische groepen katholieken. Hij gebruikte hierbij de traditionele Latijnse ritus van bisschopswijdingen van voor 1968. Hij gaf zelf een verklaring af, waarin hij proclameerde, dat Johannes-Paulus II door de ketterij van modernisme ipso facto het pausschap verloren had. Volgens Thục was de Heilige Stoel dus onbezet, of bezet door een ongeldige pontifex. Door bisschoppen en priesters te wijden, waaronder hoogst merkwaardige en twijfelachtige individuen, raakte hij omstreden, zelfs onder aanhangers van het sedisvacantisme. In 1983 excommuniceerde het Vaticaan hem opnieuw vanwege drie bisschopswijdingen zonder toestemming. In 1984 overleed hij in een Vietnamees klooster in de Amerikaanse staat New York onder onduidelijke omstandigheden. Het Vaticaan publiceerde bij zijn overlijden een verklaring, dat Thục vlak voor zijn heengaan Johannes-Paulus II om vergiffenis had gevraagd, dus mogelijk heeft hij het sedisvacantisme wederom afgezworen.
Vele katholieke priesters en bisschoppen van deze traditionalistische substroming, leiden hun wijdingen op Thục terug.
Hoewel vele tegenstanders van Thục beweren, dat zijn wijdingen ongeldig zouden kunnen zijn, is deze bewering reeds door vele auteurs weerlegd. Bovendien erkende het Vaticaan reeds geestelijken van de Thục-linie als geldige priesters en bisschoppen (Seiwert-Fleige). De wijdingen en dus de sacramenten toegediend door deze clerici zijn "geldig, maar ongeoorloofd."
# Pilocrocis synomotis

Pilocrocis synomotis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1894 door Edward Meyrick.
De soort komt voor in Indonesië (Sulawesi).
# Pilocrocis reniferalis

Pilocrocis reniferalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1912 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Jamaica.
# Philodromus minutus

Philodromus minutus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Nathan Banks.
* ↑ Platnick, Norman I. (2010): The world spider catalog, version 10.5. American Museum of Natural History. Gearchiveerd op 12 maart 2009.
* ↑ Nathan Banks. "The Spider Fauna of the Upper Cayuga Lake Basin."" Proc. Acad. Nat. Sci. Phila. (1892), blz. 62
# Philodromus mediocris

Philodromus mediocris is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Willis J. Gertsch.
# Pirongia

Pirongia is een stadje in de regio Waikato op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland.
Het heeft een inwoneraantal van 1332 (2006) en ligt ongeveer 23 km ten zuidwesten van Hamilton, en 12 km ten westen van Te Awamutu. Het ligt aan de oostelijke oever van de rivier Waipa.
Net ten noorden van Pirongia ligt de Pirongia Golf Club met een 18-hole golfbaan.
Enkele kilometer ten westen van Pirongia ligt het Mount Pirongia Forest Park met de uitgedoofde vulkaan Mount Pirongia, met 959 m de hoogste van de regio Waikato.
# Pirotta

Pirotta is een historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Officine Meccaniche Gerolamo Pirotta, Gorgonzola, Milano.
Pirotta was een Italiaans merk dat van 1948 tot 1956 hulpmotoren, bromfietsen en lichte motorfietsen van 43- tot 158 cc bouwde. De 43cc-hulpmotor werd als "Pirottino" verkocht.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
# Philophyllia latior

Philophyllia latior is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Carl Brunner von Wattenwyl.