OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alexandre de Browne de Tiège

Alexandre Jean Marie Antoine Hubert de Browne de Tiège (Berchem, 26 december 1841 - Beveren-Waas, 5 juni 1910) was een Belgisch bankier en volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

De Browne de Tiège studeerde bij de jezuïeten in Aalst en in Antwerpen en bij de Jozefieten in Geraardsbergen.
Hij trouwde met Gabrielle-Marie-Louise-Antoinette Le Paige (overleden in Beveren-Waas op 8 januari 1940) en ze kregen twee dochters. Hij had een broer, Constant de Browne de Tiège, bankier in Antwerpen.
Hij heeft zijn ganse leven lang vennootschappen opgericht en geleid, zowel in België en Congo, als in China en Amerika. In 1881 stichtte hij de Caisse Hypothécaire Anversoise, en was er de eerste afgevaardigde bestuurder van tot in 1889. Tot aan zijn dood was hij de voorzitter van de Société Anversoise du Commerce au Congo. Hij was de voorzitter van de Société Générale Africaine, stichter en bestuurder van de Société Internationale Forestière et Minière du Congo, genaamd Forminière.
Hij was beheerder bij de:
* Société Hypothécaire Belgo-Américaine;
* Société Minoteries et Élévateurs à Grains in Buenos Aires;
* Société Belge de Crédit Maritime in Antwerpen;
* Société de La Guinéenne, Antwerpen;
* Société Le Titan Anversois etc., etc.;
* Anglo-Belgian India Rubber and Exploring C° (Abir).
Alexandre de Browne was een van de eerder weinig talrijke financiers die de grote risico's aandurfde die de activiteiten van koning Leopold II in Afrika kenmerkten.
In 1890 had De Browne, die uit Ierland kwam, de Belgische nationaliteit verworven. Hij was al bijna zestig toen hij in 1900 verkozen werd tot volksvertegenwoordiger. Hij bekleedde dit mandaat tot in 1904 voor de Katholieke Partij in het arrondissement Sint-Niklaas.
Een De Brownestraat herinnert aan hem in Beveren-Waas.

## Literatuur

* A. STENMANS, Alexandre de Browne de Tiège, 1841-1910, in: Biographie coloniale belge, 1952.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* G. KURGAN-VAN HENTENRIJCK, (ed.), Dictionnaire des patrons en Belgique, Brussel, 1996.
* Kevin POSCHET, Alexandre de Browne de Tiège (1841-1910): "bankier van Leopold II" en "baron van de afgekapte handen", in: Het Land van Beveren, 2010.
# Alpenlanden

De Alpenlanden zijn in brede zin de landen die een deel van de Alpen, een Europees hooggebergte, binnen hun landsgrenzen hebben. Dit zijn de landen
* Duitsland
* Frankrijk
* Italië
* Liechtenstein
* Monaco
* Oostenrijk
* Slovenië
* Zwitserland
Deze acht landen zijn ook ondertekenaars van de Alpenconventie.
# Alfred Dunhill Kampioenschap 2012

Het Alfred Dunhill Kampioenschap 2012 - officieel het Alfred Dunhill Championship 2012 - was een golftoernooi dat liep van 13 tot en met 16 december 2012 en werd gespeeld op de Leopard Creek Golf Club in het Zuid-Afrikaanse Mpumalanga. Het toernooi maakte deel uit van de Sunshine Tour 2012 en de Europese PGA Tour 2013, het tweede toernooi van het Europese PGA-seizoen.
Titelhouder was Garth Mulroy en het prijzengeld bedroeg €1.500.300.

## Verslag

Winnaar van de 19de editie van het toernooi was duidelijk Charl Schwartzel, die hiermee een aantal records vestigde:
* Het is de laagste score waarmee dit toernooi ooit is gewonnen
* Zijn 12 slagen voorsprong op nummer 2 is de ruimste marge waarmee het toernooi ooit is gewonnen.
* Hij had na ronde 3 een voorsprong van 10 slagen, het record stond op 8 slagen.
Hij stond vanaf de 2de ronde aan de leiding en won met een voorsprong van 12 slagen voor de tweede keer dit toernooi. De eerste keer was in 2005, dat was ook zijn eerste overwinning op de Europese Tour. Het is al zijn 8ste overwinning waarvan hij vijf in eigen land behaalde.
Op de tweede plaats eindigde rookie Kristoffer Broberg, die in 2012 op de 2de plaats van de Challenge Tour eindigde en dus automatisch naar de Europese Tour promoveerde.

## Wedstrijd

De par van de baan is 72.
| Speler | Ronde 1 | Ronde 2 | Ronde 3 | Ronde 4 | Totaal | Totaal | Rang |
| Charl Schwartzel | 67 | 64 | 64 | 69 | 264 | -24 | 1 |
| Kristoffer Broberg | 70 | 69 | 67 | 70 | 276 | -12 | 2 |
| Garth Mulroy | 71 | 68 | 70 | 68 | 277 | -11 | T3 |
| Andy Sullivan | 73 | 71 | 64 | 69 | 277 | -11 | T3 |
| Grégory Bourdy | 66 | 65 | 74 | 72 | 277 | -11 | T3 |
| Scott Jamieson | 70 | 68 | 71 | 68 | 277 | -11 | T3 |
| Leider | Toernooirecord |

## Externe link

* (en) Officiële website
* (en) Resultaten van het Alfred Dunhill Kampioenschap 2012
2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014
# Alfred Dunhill Cup

De Alfred Dunhill Cup was een golftoernooi dat werd gespeeld van 1985 tot en met 2000. Van 1985-1991 droeg het toernooi de naam Dunhill Cup, daarna Alfred Dunhill Cup. De cup is genoemd naar Alfred Dunhill (1872-1959), Engels tabaksfabrikant en uitvinder.
Teams die bij de Dunhill Cup hun land vertegenwoordigen, bestaan uit drie spelers. Ieder land mag één team sturen. Het begon als het Teams Wereldkampioenschap.
De eerste editie was in 1985. Er deden 16 landen aan mee. Via een poule fase werd na drie dagen beslist welke landen aan de halve finale en de finale op zondag mochten meedoen.

## Winnaars

| Jaar | Winnaar | Team |
| Dunhill Cup |||
| 1985 | Australië | David Graham, Graham Marsh, Greg Norman |
| 1986 | Australië | Rodger Davis, David Graham, Greg Norman |
| 1987 | Engeland | Gordon J. Brand, Howard Clark, Nick Faldo |
| 1988 | Ierland | Eamonn Darcy, Ronan Rafferty, Des Smyth |
| 1989 | Verenigde Staten | Mark Calcavecchia, Tom Kite, Curtis Strange |
| 1990 | Ierland | David Feherty, Ronan Rafferty, Philip Walton |
| 1991 | Zweden | Anders Forsbrand, Per-Ulrik Johansson, Mats Lanner |
| Alfred Dunhill Cup |||
| 1992 | Engeland | David Gilford, Steven Richardson, Jamie Spence |
| 1993 | Verenigde Staten | Fred Couples, John Daly, Payne Stewart |
| 1994 | Canada | Dave Barr, Rick Gibson, Ray Stewart |
| 1995 | Schotland | Andrew Coltart, Colin Montgomerie, Sam Torrance |
| 1996 | Verenigde Staten | Phil Mickelson, Mark O'Meara, Steve Stricker |
| 1997 | Zuid-Afrika | Ernie Els, David Frost, Retief Goosen |
| 1998 | Zuid-Afrika | Ernie Els, David Frost, Retief Goosen |
| 1999 | Spanje | Sergio García, Miguel Ángel Jiménez, José María Olazabal |
| 2000 | Spanje | Miguel Ángel Jiménez, Miguel Ángel Martín, José María Olazabal |
# Altenia modesta

Altenia modesta is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Danilevsky.
De soort komt voor in Europa.
# Alexandra van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg

Alexandra Victoria Auguste Leopoldine Charlotte Amalie Wilhelmina van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg (Holstein, 21 april 1887 - Lyon, 15 april 1957) was een prinses uit het Huis Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg.
Zij was de tweede dochter van Frederik Ferdinand van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg en diens vrouw Caroline Mathilde van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg.
Op 22 oktober 1908 trad ze in het huwelijk met prins August Wilhelm van Pruisen, de vierde zoon van de laatste Duitse keizer Wilhelm II en diens vrouw Augusta Victoria.
Het werd geen gelukkige verbintenis. Mede door de "uitgesproken homoseksuele neigingen" van haar man, kwam het in 1920 tot een scheiding.
Onderwijl had het paar wel een zoon gekregen:
Alexandra hertrouwde op 7 januari 1922 met Arnold Rümann. Dit huwelijk, dat kinderloos bleef, eindigde in 1933 eveneens in een scheiding.
# Amamikonijn

Het amamikonijn (Pentalagus furnessi; Japans: アマミノクロウサギ 奄美野黒兔, Amamino kuro usagi) is een zoogdier uit de familie van de hazen en konijnen (Leporidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Stone in 1900. Het amamikonijn wordt vaak omschreven als een levend fossiel, als enige overlevende soort uit het geslacht Pentalagus, waarvan verschillende soorten ooit heel het Aziatische vasteland bevolkten.

## Kenmerken

Het konijn heeft eerder korte poten met gekrulde nagels die worden gebruikt om te graven en om in uitzonderlijke gevallen te klimmen. Het heeft een spitse snuit en kleine ogen en oren. De vacht is dik en zwart op de rug en wordt roder aan de buikzijde. De lichaamslengte bedraagt 42 tot 51 cm, de staartlengte 1 tot 3,5 cm en het gewicht 2 tot 3 kg.

## Leefwijze

Deze dieren zijn 's nachts actief. Dan gaan ze op zoek naar hun voedsel, dat bestaat uit pampagras, spruiten van zoete aardappels, bamboescheuten, noten en boombast. Hun communicatie verloopt via klikgeluiden. Normaal zijn ze solitair, maar ze komen ook voor in groepsverband.

## Voortplanting

Een vrouwtje werp ieder jaar 2 nesten van 2 of 3 jongen.

## Voorkomen

De soort komt enkel voor op de Japanse Amami-eilanden met name Amami Ōshima en Tokunoshima. Daar hebben ze nood aan een mozaïek van oude en jonge bossen. Alhoewel de jacht op het amamikonijn al sinds 1921 verboden is, blijft ze nog steeds bedreigd, onder meer door predatie door verwilderde katten en ingevoerde mangoesten en door het verlies aan geschikte habitats. Schattingen over het aantal overlevende dieren komen uit op maximaal 5000 individuen.
* ↑ (en) Amamikonijn op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Alteutha signata

Alteutha signata is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Peltidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Brady.
# Alteutha roeae

Alteutha roeae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Peltidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Hicks.
# Amandelspijs

Amandelspijs of spijs is een mengsel van amandelen en suiker en wordt gebruikt in bijvoorbeeld gevulde speculaas, boterletters en amandelbroodjes.
De amandelen variëren in kwaliteit afhankelijk van het herkomstgebied. Amandelen uit het Middellandse Zeegebied, zoals Italië en Spanje, zijn kwalitatief de beste, terwijl die uit Californië van een mindere kwaliteit zijn. De Californische amandelen smaken enigszins bitter.
Om de amandelen te kunnen ontvliezen worden ze geweekt in water van ± 80 graden, daarna is het vlies machinaal met van rubber rillen voorziene walsen te ontvliezen. De amandelen die na het weken zacht geworden zijn (zonder vlies) moeten gecontroleerd worden op resten van de harde pitwand en afwijkende pitten. Daarna worden ze eerst grof gewalst met direct de suiker eraan toegevoegd. Daarna wordt met een fijnere opening gewalst zodat de olie uit de pitten niet vrij komt. Wil men een heel fijne kwaliteit dan gebruikt men (eventueel ruwe) rietsuiker. Ook kan men nog citroenrasp (gekonfijt) of citroensap en rauwe eieren toevoegen. Conserveermiddelen zijn niet nodig als men schoon werkt. Water wordt alleen spaarzaam toegevoegd om het konfijtproces van het mengsel mogelijk te maken.
Amandelspijs is een dure grondstof om toe te passen. In gevulde koeken en ander goedkoop gebak, bijvoorbeeld de banketstaaf en de banketletter, wordt daarom in plaats van amandelspijs dikwijls zogenoemde banketbakkersspijs gebruikt, waarin de amandelen zijn vervangen door gemalen abrikozenpitten en witte bonen. Dit levert een aanzienlijk plakkeriger product op. Als men zetmeelvrije en goedkope banketspijs wil dan is het ook mogelijk om bittere perzikpitten na het ontvliezen te zoeten in overmaat water (3 dagen) zodat het blauwzuur wordt afgevoerd. Wel moet daarna het teveel aan water weer uit de gezoete pitten verdampen.
# Amandelwilgroest

De amandelwilgroest (Melampsora amygdalinae) is een roestschimmel in de familie Melampsoraceae. Het is een autoecische, biotrofe parasiet die voorkomt op Salix. Hij produceert vier type sporen die zonder waardwisseling op dezelfde plant voorkomen. Planten die zijn aangetast verliezen vroegtijdig blad en jonge bomen hebben kankerachtige cellen.

## Kenmerken
### Spermogonia

De spermogonia worden zelden gevormd, zijn oranje en subcuticulair.

### Aecia

De aecia worden zelden gevormd en bevinden zich aan de onderzijde van het blad of op jonge twijgen. Ze zijn schotelvormig.

### Uredinia

De uredinia zien er hetzelfde uit als de aecia, maar bezitten ook parafysen. De urediniosporen zijn elliptisch, fijn-bestekeld, maar met een gladde top en hebben de sporenmaat 19-32 × 11-15 µm. Parafysen zijn kopvormig met een dunne steel.

### Telia

De telia zitten aan de onderkant van het blad. Ze zijn sub-cuticulair, staan in kleine groepjes en zijn begrensd door de bladnervatuur. De kleur is bruinzwart.

## Verspreiding

In Nederland komt hij uiterst zeldzaam voor.

## Waardplanten

Deze soort komt voor op de volgende waardplanten:
* Salix triandra (Amandelwilg)
* Salix pentandra (Laurierwilg)
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Roesten van Nederland (2011) door Aad Termorshuizen, Charlotte Swertz / ISBN 9789064644832
* ↑ Plantparasieten van Europa: bladmineerders, gallen en schimmels. Gearchiveerd op 1 september 2022. Geraadpleegd op 1 september 2022.
# Amara frigida

Amara frigida is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Putzeys.
# Alfred Mahy

Alfred-Frederic Mahy (Schaarbeek, 4 juli 1883 – Brussel, 7 juli 1964) was een Belgisch componist, muziekpedagoog en dirigent. Hij was de vierde zoon van het echtpaar Henri Désiré Théophile Mahy en Marie-Joséphine Wagemans en gebruikte soms het pseudoniem: Fredami.

## Levensloop

Mahy studeerde muziek aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel onder andere bij Edgar Tinel (contrapunt), Edouard Samuel (fuga), Paul Gilson (compositie) en Alphonse Mailly (orgel). Na het behalen van het diploma als militaire kapelmeester in 1907 werd hij dirigent bij verschillende militaire muziekkorpsen onder andere het Muziekkorps van het 1e Regiment Carabiniers (1910-1928). Later was hij ere-dirigent van deze muziekkapel. In 1909 kreeg hij een eervolle vermelding (3e prijs) op het concours van de Prijs van Rome en in 1913 won hij de tweede prijs.
Mahy was docent en later professor in de harmonieleer aan het Koninklijk Conservatorium Luik en aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel. Tot zijn leerlingen behoorden de Frans-Corsicaanse sopraan Martha Angelici (1907-1973), de Belgische mezzosopraan Yetty Martens (1915-2004) en de Belgische dirigent Arthur Heldenberg. Mahy was van 1925 tot 1951 directeur van de Muziekacademie van Schaarbeek (L'Académie Intercommunale de Musique et des Arts de la parole de Saint-Josse-ten-Noode, Schaerbeek).
Hij was ook werkzaam voor de amateuristische muziekbeoefening onder andere als dirigent van de Koninklijke Fanfare "Sint-Cecilia", Londerzeel (Centrum) en de Fanfare ouvriere "L'Avenir".
Als componist schreef hij vooral werken voor harmonie- en fanfareorkest.

## Composities
### Werken voor orkest

* 1911 Tycho Brahe
* Elégie pour la mort d'un héros
* Gavotte directoire - intermède, voor kamerorkest
* Marine
* Prélude pour Hamlet
* Scherzo symphonique

### Werken voor harmonie- en fanfareorkest

* 1956 Orestes, ouverture
* Alméria; vision d'Espagne
* Cérès, ouverture
* Córtège héroique
* Gavotte directoire
* Grande marche jubilaire
* Le Royal Vainqueur
* Les Diables Noirs (marche militaire)
* Marche du 7e Régiment de Ligne Belge
* Marche du 11e Régiment de Ligne
* Mars van het 1e Regiment Karabiniers Wielrijders

### Muziektheater
#### Toneelmuziek

* La Nuit - tekst: L. Timmermans

### Vocale muziek
#### Cantates

* 1909 La légende de Saint Hubert, cantate
* 1913 Les Fiancées de Noël, cantate - tekst: F. Bodson
* Andromède, cantate
* Comala, cantate

#### Werken voor koor

* Drie vrienden, voor kinderstemmen en orkest
* Ik had in mijne dromen, voor kinder- of vrouwenkoor

### Kamermuziek

* 1931 Alméria; vision d'Espagne, voor viool en piano
* 1942 Pièce Romantique, voor koperblaasinstrument (trompet of andere) en piano
* 1961 Solo de concert, voor trombone (of tuba, of bariton, of eufonium) en piano
* 1962 Serenade, voor klarinet en piano
* 1962 Bourrée cadenze e finale, voor sopraan- of tenorsaxofoon en piano
* 1963 Le Chant des Veneurs, duet voor twee hoorns en piano
* Aubade, voor altsaxofoon en piano
* Cantilene, voor altsaxofoon en piano
* Egloque, voor dwarsfluit (of viool) en piano
* Poème, voor klarinet en piano
# Alfred Malherbe

Alfred Malherbe (Port Louis in Mauritius, 14 juli 1804 – Metz in Frankrijk, 14 augustus 1865) was een Franse jurist, en natuuronderzoeker (vooral ornitholoog). Hij werd vooral bekend om zijn monografie over de spechten.

## Biografie

Malherbe werd geboren op het eiland Mauritius. Zijn ouders kwamen oorspronkelijk uit Metz. In 1810 veroverde Engeland Mauritius waarop zijn ouders terug naar Frankrijk vluchtten en hem achterlieten bij zijn grootmoeder. Zij stierf kort daarna en Malherbe ging ook naar Frankrijk en werd daar opgeleid tot jurist. In 1827 kon hij zich als rechter vestigen bij de magistratuur van de stad Sedan en vijf jaar later in Metz waar hij daarna opklom tot voorzitter van de rechtbank.
In zijn vrije tijd hield hij zich bezig met natuurhistorisch onderzoek aan planten en speciaal ook aan vogels. Daarnaast ontwikkelde hij zich als een wetenschappelijk illustrator van vogels. Hij bestudeerde de vogelcollecties uit Algerije en van Sicilië en publiceerde hierover. Zijn belangrijkste werk is een monografie van de spechten waarin hij de Levaillants specht (Picus vaillantii) beschreef en vernoemde naar de Franse onderzoeker François Levaillant. In 1863 werd hij directeur van het natuurhistorisch museum van Metz.
Hij is de auteur van vier geslachtsnamen van vogels (bijvoorbeeld: Chloropicus) en 19 soorten. Dit waren vooral namen voor spechtensoorten uit gebieden buiten Europa zoals de Temmincks specht, Yungipicus temminckii die hij vernoemde naar Coenraad Jacob Temminck. Bovendien beschreef hij meer dan 30 ondersoorten. Er zijn ook dieren als eerbetoon naar hem vernoemd zoals de oranjevoorhoofdkakariki (Cyanoramphus malherbi).
* ↑ (fr) C. A. Salmon, 1866. Notice biographique sur M. Alfred Malherbe, F. Blanc, impr. Metzon line
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alfred Malherbe op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb104053079 (data)
* Author citation (botany): Malherbe
* Gemeinsame Normdatei: 117540773
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2218 5721
* Library of Congress Control Number: n86828794
* Base Léonore: LH//1706/31
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 192715305
* Système universitaire de documentation: 151804087
* Virtual International Authority File: 5711359
* WorldCat (via VIAF): 5711359
# Amalda obtusa

Amalda obtusa is een slakkensoort uit de familie van de Ancillariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Swainson.
# Ali Jackson (jazzbassist)

Ali Jackson, ook bekend als Al Jackson (? - 1987) was een Amerikaanse jazzbassist en componist. Hij speelde mee op opnames van saxofonist John Coltrane en trompettist Wilbur Harden. Hij is de broer van Oliver Jackson en de vader van (jazz)drummer Ali Jackson jr.
Eind jaren veertig was hij lid van het kwartet The AHJOs: Ali, Hac (Roland Hanna), Joe (tenorsaxofonist Joe Alexander) en zijn broer Oliver Jackson. Hij speelde kort in de huisband van de Blue Bird Inn, geleid door Billy Mitchell, met zijn broer. In de jaren 80 was hij actief in het kwintet van broer Oliver, hij toerde hiermee in Europa en maakte ook opnames. Andere leden in die groep waren onder andere Arnett Cobb en Claude Black.
Jackson componeerde "Prayer to the East", de titeltrack van Yusef Lateef's album uit 1957.

## Discografie
### Als sideman

* 1958: Jazz Way Out - John Coltrane/Wilbur Harden
* 1958: Tanganyika Strut - John Coltrane/Wilbur Harden
* 1984: Billy's Bounce - Oliver Jackson Quintet
* ↑ Time keeper: "Drummer Ali Jackson is the man in the hot seat, with the stories to prove it" Metro Times.
* ↑ Björn, Lars Olof (2001) Before Motown: A History of Jazz in Detroit, 1920-60, pp. 126-131. Gearchiveerd op 26 december 2021.
* ↑ Jazz in Yverdon 1984 Concert: Oliver Jackson Quintet Geraadpleegd op 10 juli 2013.
* Bibliothèque nationale de France: cb140086605 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134415140
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0797 6661
* Library of Congress Control Number: no00018347
* MusicBrainz: a6900084-bf6a-4566-b8d0-bbcd6c86d6d1
* Virtual International Authority File: 19877685
* WorldCat (via VIAF): 19877685
# Allobracon leguminis

Allobracon leguminis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wharton in 1993.
# Allobracon perpolitus

Allobracon perpolitus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Clark in 1965.
# Amblycerus alternatus

Amblycerus alternatus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1954 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Amarodytes boggianii

Amarodytes boggianii is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Régimbart.
# Amaurobius agastus

Amaurobius agastus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de nachtkaardespinnen (Amaurobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Amaurobius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Ralph Vary Chamberlin.