OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ruth Klüger

Ruth Klüger (Wenen, 30 oktober 1931 - Irvine, 6 oktober 2020) was een emeritus professor aan de Universiteit van Californië - Irvine en een overlevende van de Holocaust. Ze was de auteur van de bestseller “Weiter leben. Eine Jugend” (1992) over haar jeugdervaringen in het Derde Rijk.

## Levensloop

Ruth Klüger werd op 30 oktober 1931 in Wenen geboren. De annexatie van Oostenrijk door het Derde Rijk had een grote invloed op het leven van Klüger: Klüger, die toen nog maar zes jaar oud was, moest regelmatig van school wisselen en groeide op in een steeds vijandiger en antisemitischere omgeving. Haar vader, die een Joodse gynaecoloog was, verloor de vergunning als arts en werd later naar de gevangenis gestuurd wegens het plegen van een illegale abortus.
In september 1942 werd de 10-jarige Klüger samen met haar moeder naar het concentratiekamp Theresienstadt gedeporteerd; haar vader had daarvoor geprobeerd om naar het buitenland te vluchten, maar werd op heterdaad betrapt en vermoord. Na een jaar in Theresienstadt doorgebracht te hebben, werd Klüger eerst overgebracht naar Auschwitz en vervolgens naar Christianstadt, een subkamp van Gross-Rosen.

### Na de oorlog

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945 vestigde ze zich in de Beierse stad Straubing en begon een studie filosofie en geschiedenis aan de Philosophisch-theologische Hochschule in Regensburg.
In 1947 emigreerde ze naar de Verenigde Staten en studeerde Engelse literatuur aan Hunter College en Duitse literatuur aan de University of California - Berkeley. Klüger behaalde in 1952 een M.A. en in 1967 een Ph.D.. Ze werkte als universiteitsprofessor Duitse literatuur in Cleveland, Kansas en Virginia, en bij Princeton en UC Irvine.

### Overlijden

Klüger stierf op 6 oktober 2020 op 88-jarige leeftijd, kort voor haar 89ste verjaardag, in haar huis in Irvine, Californië. Ze werd begraven op de begraafplaats Mount Sinai Memorial Park.
# Roosendaal (Utrecht)

Roosendaal (ook wel: Rosendaal of Rozendael) was een buitenplaats langs de rivier de Vecht bij de Nederlandse stad Utrecht. De oudste vermelding van de buitenplaats is uit 1680.
Van de buitenplaats resteren qua bouwwerken een inrijhek en theekoepel. In het verleden waren er naast het hoofdgebouw nog een tweede theekoepel en een stalgebouw. Het hoofdgebouw is tussen 1823 en 1846 grotendeels afgebroken, waarna de laatste restanten in de jaren 1970 zijn afgebroken.
Rond 1978 is het Vechtzoompark in de Utrechtse wijk Overvecht op deze locatie aangelegd.
# Pekbloem

De pekbloem (Silene armeria, synoniem: Atocion armeria) is een eenjarige plant, maar in warmere gebieden een overblijvende plant, uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). De soort komt van nature voor in Midden- en Zuid-Europa en is verwilderend in Vlaanderen en Wallonië. Het aantal chromosomen is 2n = 24
De plant wordt 15-70 cm hoog. Alle bovengrondse delen van de plant zijn kaal en min of meer blauwgroen. De stengels zijn rechtopstaand en bijna niet vertakt, behalve in de bloeiwijze. De 2-5 cm lange basale bladeren zijn ei-lancetvormig en verdorren voor de bloei. De 1-6 cm lange, tegenoverstaande stengelbladeren zijn ovaal of elliptisch tot breed ovaal. De voet omsluit de stengel. Onder de knopen van de stengel zitten geelbruine, plakkerige ringen.
De pekbloem bloeit vanaf mei tot in september met purpere, soms witte bloemen. De bloeiwijze is een gevorkt bijscherm. De schutbladen zijn eivormig tot naaldvormig. De korte bloemstelen zijn 1-5 mm lang. De purperkleurige, vergroeide, min of meer vliezige kelkbladen van de knotsvormige kelkbuis hebben zeven nerven. De 1,5 cm lange kelkbuis heeft kleine, ovale, afgeronde tanden. De langwerpige kroonbladen hebben langwerpige keelschubben. De plaat is omgekeerd eirond, gaafrandig of iets ingesneden.
De vrucht is een langwerpige, met tanden openspringende doosvrucht. De vrucht staat op een carpofoor en is even lang als of langer dan de carpofoor. De kelk is langer dan de doosvrucht. Het zaad is niervormig.
* Illustratie door Jacob Sturm
* Plant met basale bladeren
* Bloeiende plant
* Stengelblad
* Bloem
* Kelk
De pekbloem staat op open en warme, zonnige tot licht beschaduwde, stikstofarme, droge en losse, vrij zure en matig voedselrijke zandgrond, het liefst binnen het overstromingsbereik van beken, verder ook op stenige plaatsen. De thermofiele plant groeit op open plekken in graslanden, in akkers en struwelen, in bosranden en op puinhellingen, op rotsen en op grindige, ruderale plaatsen. De pekbloem wordt als tuinplant gebruikt en is zodoende op vele plaatsen verspreid. Ze verwildert makkelijk of treedt op als adventief in Nederland, voornamelijk in de Hollandse duinen en in het oosten, midden en zuiden van Nederland, maar is nergens bestendig. De soort is te onderscheiden door een combinatie van kenmerken, zoals o.a. de tweeslachtige bloemen, de breed eivormige, kale bladeren met een waslaagje, de kale kelk, de drie stijlen en de daarbij horende zestandigheid van de doosvrucht.
# Gisleen van Vlemmeren

Franciscus Ludovicus Gislenus (Gisleen) van Vlemmeren (Sint-Niklaas, 23 augustus 1844 – Sint-Niklaas, 22 juli 1915) was een Belgisch dirigent en componist.
Hij was zoon van Maria Ludovica Josepha Verhagen en winkelier Joannes Josephus Van Vlemmeren. Zelf was hij getrouwd met Leonia Maria Van Spaendonck. Hij was drager van het burgerkruis 1e klasse.
Zijn opleiding begon aan de Broederschool, waar hij muzieklessen kreeg van Maurice De Windt. Vervolgens kwam er de muziekopleiding aan de Vlaamse Muziekschool te Antwerpen. Een van zijn docenten was Peter Benoit. Hij werd vervolgens dirigent van de "Koninklijke Zangvereniging Vooruit" (1870-1895) als ook van de "Harmonie van de Wezenkring" (1876-1882) in zijn geboortestad en een harmonieorkest in Hulst.
Zijn grootste invloed in Sint-Niklaas en omgeving was de oprichting van de Muziekschool Sint-Niklaas, waar hij in eerste instantie docent (piano, notenleer, koperblazer) en waarnemend directeur was. Die laatste functie zou hij vervullen tot aan de Eerste Wereldoorlog (1914). Hij was docent van de latere beiaardier Alfons Rolliers, in 1897 opvolger van Van Vlemmeren bij "Vooruit".
Van Vlemmeren was bij uitstek componist van gelegenheidsmuziek:
* 1890: Heilzang, cantate voor de inhuldiging van de bisschop
* 1897: Welkomstgroet, ter verwelkoming van Prins Albert
* Jubelcantate Leo XIII (zeer gewaardeerd door Benoit)
Voor schreef hij liederen, werken voor harmonieorkest en een aantal zangspelen: Rozenmarijntje (1880), Dorpsmeester en Philips de Schone (1886). Van zijn werken is in de 21e eeuw nauwelijks iets terug te vinden,
Voor onderwijzers schreef hij: Notenzangboek ten gebruike van de lage klassen der muziekscholen als ook voor normaalscholen, atheneums, collegiën, pensionaten en middelbare scholen.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 10, pagina 173
* Flavie Roquet, Van Vlemmeren, Gisleen, in: Lexicon Vlaamse componisten geboren na 1800, Roeselare, Roularta, 2007, pagina 842, basis AME met meer werken
* Studiecentrum Vlaamse Muziek: Jan DeWilde; Gisleen van Vlemmeren (geraadpleegd 26 april 2024)
# Samux (district)

Samux (ook geschreven als Samukh) is een district in Azerbeidzjan. Samux telt 55.000 inwoners (01-01-2012) op een oppervlakte van 1450 km²; de bevolkingsdichtheid is dus 37,9 inwoners per km².
* ↑ (en) AZSTAT, the State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan (blad 2,5b Samukh region)
* ↑ (en) AZSTAT, the State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan (Samukh region, kolom Territory, thsd km2)
# Tenebroides corticalis

Tenebroides corticalis is een keversoort uit de familie schorsknaagkevers (Trogossitidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1844 gepubliceerd door Frederick Ernst Melsheimer.
# 112 (band)

112 (spreek uit: one-twelve) is een Amerikaanse r&b-groep.

## Carrière

In 1991 vormden Marvin Scandrick (25 september 1977), Michael Keith (18 december 1978), Quinnes Parker (24 maart 1976) en Daron Jones (28 december 1976) de groep 112 terwijl ze nog studenten waren. In 1997 volgde hun eerste successen met de hitsingles Cupid, Cry On en de samenwerking met Puff Daddy en Faith Evans bij de hit I'll Be Missing You. In 1998 werkten ze samen met Allure voor de single All Cried Out.
In 2002 volgde de single Dance With Me. In de loop der jaren werkte 112, buiten bovenstaande artiesten, nog samen met onder meer T.I., Ludacris, Ciara, Lil'Z, Mase, Sean Paul en Super Cat.

## Discografie

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| I'll Be Missing You | 1997 | 28-06-1997 | 1 | 20 | met Puff Daddy en Faith Evans |
| All Cried Out | 1997 | 29-11-1997 | 9 | 14 | met Allure |
| Sky's the limit | 1998 | 07-02-1998 | tip15 | - | met The Notorious B.I.G. |
| It's Over Now | 2001 | 09-06-2001 | tip3 | - | |
| Peaches & Cream | 2001 | 03-11-2001 | tip6 | - | |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| I'll Be Missing You | 1997 | 19-07-1997 | 1 | 23 | met Puff Daddy en Faith Evans |
| All Cried Out | 1998 | 31-01-1998 | 26 | 13 | met Allure |
| Dance With Me | 2002 | 30-03-2002 | 1 | 23 | |
# Dorcadion quadripustulatum

Dorcadion quadripustulatum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Kraatz.
# Rudolf Koelman

Rudolf Koelman (Amsterdam, 1959) is een Nederlandse violist.

## Levensloop

Rudolf Koelman studeerde achtereenvolgens bij Jan Bor, Herman Krebbers en Jascha Heifetz. Hij was concertmeester van het Koninklijk Concertgebouworkest van 1996 tot 1999. Sinds 1987 is hij docent aan de Zürcher Hochschule der Künste (ZHdK) in Zwitserland. Hij is een veelgevraagd solist, jurylid en gastdocent. Koelman maakte talrijke cd-opnamen, onder andere van de drie sonates van Johannes Brahms, de belangrijkste werken van Fritz Kreisler en een live-opname van de 24 capricci van Niccolò Paganini. Zijn CD met de 2 Vioolconcerten van Niccolò Paganini op het label Challenge Classics won een Edison Award als de meest populaire klassieke CD in Nederland 2010.

## Instrumenten

Koelman bespeelt een G.F. Pressenda-viool uit het jaar 1829 een Jaap Bolink-viool uit het jaar 1984 en de "Ex Woolhouse" Stradivarius-viool uit het jaar 1720

## Muziekprofessoraten

Koelman was docent aan het Landeskonservatorium für Vorarlberg in Oostenrijk van 1984 t/m 1989, aan het Konservatorium Winterthur in Zwitserland van 1987 t/m 1998, aan de Robert-Schumann-Hochschule in Düsseldorf van 2000 t/m 2005 en vanaf 1987 is hij Professor aan de Zürcher Hochschule der Künste. Ook geeft hij regelmatig masterclasses in Australië, Griekenland, Italië, Nederland, Israël en Zwitserland.

## Solist

Als solist speelde Koelman onder andere met het Amsterdams Philharmonisch Orkest (Nederland), Berner Symphonieorchester (Zwitserland), Bruckner Orchester Linz (Oostenrijk), Concertgebouw Kamerorkest (Nederland), Combattimento Consort Amsterdam (Ned.), Fremantle Chamber Orchestra (Australië), Haydn Synfonietta Wien (Oost.), Innsbrucker Symphonieorchester (Oostenrijk), Kölnisches Rundfunkorchester WDR (Duitsland), Korean Broadcasting System Symphony Orchestra KBS (Zuid-Korea), Orchestre de Chambre de Lausanne (Zwitserland), Orchestra Sinfonico Siciliana OSS (Italië), Radio Kamer Orkest en Radio Philharmonisch Orkest (Nederland), Koninklijk Concertgebouworkest (Nederland), Stuttgarter Philharmoniker (Duitsland), Südwestdeutsche Philharmonie (Duitsland), Tokio Philharmonic (Japan) en het Zürcher Kammerorchester (Zwitserland).
Als solist, concertmeester en kamermuzikant trad hij op met: Atar Arad, Joshua Bell, Douglas Boyd, Ronald Brautigam, Rudolf Buchbinder, Ricardo Chailly, Sir Colin Davis, Richard Dufallo, Thomas Demenga, Youri Egorov, Chiara Enderle, Dmitri Ferschtman, Liza Ferschtman, Sir John Eliot Gardiner, Nikolaus Harnoncourt, Philippe Herreweghe, Godfried Hoogeveen, Heinz Holliger, Mariss Jansons, Alexander Kerr, Ulrich Koella, Ton Koopman, Hartmut Lindemann, Radu Lupu, Orfeo Mandozzi, Frédéric Meinders, Shlomo Mintz, Viktoria Mullova, Roger Norrington, Antoine Oomen, Gyorgy Pauk, Thomas Riebl, Nathaniel Rosen, Paul Rosenthal, Kurt Sanderling, Wolfgang Sawallisch, Markus Stocker, Jan Willem de Vriend, Raphael Wallfisch, Thomas Zehetmair, Frank Peter Zimmermann, Jaap van Zweden, Conrad Zwicky en vele anderen.
# Rothwell (Northamptonshire)

Rothwell is een civil parish in het bestuurlijke gebied Kettering, in het Engelse graafschap Northamptonshire met 7694 inwoners.
* Holy Trinity Church
* Methodistenkerk
# Penthea tigrina

Penthea tigrina is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Blackburn.
# Glipostenoda rosseola

Glipostenoda rosseola is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Marseul.
# Saint-Martin-le-Bouillant

Saint-Martin-le-Bouillant is een gemeente in het Franse departement Manche in de regio Normandië en telt 305 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avranches en sinds 22 maart 2015 van het kanton Villedieu-les-Poêles, toen het kanton Saint-Pois, waar de gemeente onder viel, werd opgeheven.
* Gemeentehuis
* Kerk van Saint-Martin-le-Bouillant

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martin-le-Bouillant bedraagt 12,6 km², de bevolkingsdichtheid is 24,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Martin-le-Bouillant met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Beslon · La Bloutière · Boisyvon · Bourguenolles · Champrepus · La Chapelle-Cécelin · Le Chefresne · Chérencé-le-Héron · La Colombe · Coulouvray-Boisbenâtre · Fleury · Le Guislain ·La Haye-Bellefond · La Lande-d'Airou · Margueray · Maupertuis · Montabot · Montbray · Morigny · Percy · Rouffigny · Sainte-Cécile · Saint-Martin-le-Bouillant · Saint-Maur-des-Bois · Saint-Pois · Le Tanu · La Trinité · Villebaudon · Villedieu-les-Poêles
* ↑ Populations légales 2021.
# Tenebroides facilis

Tenebroides facilis is een keversoort uit de familie schorsknaagkevers (Trogossitidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1891 gepubliceerd door David Sharp.
# Domkerk van Nuuk

De Verlosserskerk (Groenlands: Annaassisup Oqaluffia, Deens: Vor Frelser kirke) is de houten domkerk van Nuuk, de hoofdstad van Groenland. De domkerk staat in het historische centrum en werd gebouwd in 1849 op een prominente plaats in het landschap. Het lutherse kerkgebouw vormt op nationale hoogtijdagen een plaats waar grote menigten samenkomen. Vanwege de kleur heeft de kerk de bijnaam Rode Kerk (dit in tegenstelling tot de andere lutherse kerk in de stad, de moderne Hans Egede Kerk, die vanwege de witte kleur de bijnaam Witte Kerk draagt).

## Beschrijving

De kerk is gelegen aan de Koloniale Haven in het oudste deel van Nuuk en werd in de jaren 1848-1849 gebouwd en vervolgens ingewijd op 6 April 1849. De bouw werd gefinancierd met behulp van middelen uit het Karen Ørsteds fonds. Na de voltooiing nam de kerk de functie over van de oudere kerken in Nuuk, waarvan de oudste dateerde uit 1758. Het torentje op de kerk werd pas in 1928 toegevoegd. In 1949 kreeg de kerk elektrisch licht.
Sinds de Deense wet Kerk en School op Groenland werd aangenomen op 6 Mei 1993 kreeg de Kerk in Groenland een bijzondere status binnen de Deense Volkskerk met een eigen bisschop in Nuuk. De wet ging op 1 november 1993 van kracht en sindsdien is de Verlosserskerk een domkerk. De eerste bisschop van Groenland sinds 616 jaar was Kristian Mørk, die in 1994 werd ingewijd. Een jaar later werd Mørk opgevolgd door de toen 39-jarige Sofie Petersen. Zij is de tweede vrouwelijke bisschop in de Deense Volkskerk.
De twee grote koperen kandelaars op het altaar zijn een gift van de Kerk van Noorwegen.
Bij de kerk staan twee standbeelden. Eén ervan is de buste van Jonathan Petersen voor de kerk, een inmiddels overleden organist en dichter. Op de rots bij de kerk staat het standbeeld van de Deens-Noorse missionaris Hans Egede, die bekendstaat als de Apostel van Groenland. Dit standbeeld werd opgericht in 1921 en is een replica van het standbeeld dat voor de Marmeren Kerk in Kopenhagen staat.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Vor Frelser Kirke (Nuuk) op de Deenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Library of Congress Control Number: n82117955
* Virtual International Authority File: 144271438
* WorldCat (via VIAF): 144271438
# Rudolf Kompfner

Rudolf (Rudi) Kompfner (Wenen, 16 mei 1909 - Stanford, 3 december 1977) was een in Oostenrijk geboren Brits-Amerikaans ingenieur en natuurkundige. Hij is vooral bekend van zijn uitvinding van de lopende-golfbuis (traveling-wave tube, TWT).

## Biografie

Rudolf werd geboren als zoon van de Joodse ouders Bernhardt en Paula Kömpfner. Zijn vader was boekhouder en componist van Weense liederen en walsen. Na een in 1933 afgesloten architectuurstudie aan de Technische Hogeschool van Wenen ging hij vanwege het opkomende antisemitisme naar Engeland. Daar werkte hij tot 1941 als architect.
Gestaag verkreeg hij een toenemende interesse in de natuurkunde en elektronica. Na een korte internering op het eiland Man als vijandige buitenlander aan het begin van de Tweede Wereldoorlog kreeg hij een aanstelling bij een geheim onderzoeksproject naar microgolfvacuümbuizen bij de universiteit van Birmingham. In de periode vond hij in 1943 de lopende-golfbuis uit.
Na de oorlog werd hij Brits staatsburger en werkte hij verder als wetenschapper voor de Britse Admiraliteit. Daarnaast studeerde hij natuurkunde aan de universiteit van Oxford, waar hij in 1951 zijn academische graad (Ph.D.) behaalde. Aan het eind van dat jaar werd Kompfner door John R. Pierce voor Bell Labs in dienst genomen. Gezamenlijk werd de lopende-golfbuis verder ontwikkeld als belangrijk instrument in het communicatietijdperk.
In juni 1973 ging hij bij Bell Labs met pensioen. De jaren erna verdeelde hij tussen Stanford-universiteit, waar hij voornamelijk 's winters verbleef, en de universiteit van Oxford.

## Erkenning

Voor zijn uitvinding van de lopende-golfbuis werd Kompfner met diverse prijzen onderscheiden, zoals de Duddell-medaille (1955) van de Physical Society, de David Sarnoff Award (1960) van het American Institute of Radio Engineers (IRE), de Stuart Ballentine Medal (1960) van het Franklin Instituut en in 1973 de IEEE Medal of Honor. Het jaar daarop verkreeg hij de National Medal of Science.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rudolf Kompfner op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Pierce, John R. (1983). Rudolf Kompfner, A Biographical Memoir. National Academy of Sciences, Washington D.C..
* ↑ http://www.ieee.org/documents/moh_rl.pdf.
* ↑ http://www.nsf.gov/od/nms/recip_details.jsp?recip_id=200.
Bibliografie
* (en) Kompfner, Rudolf (1964). The Invention of the Traveling-Wave Tube. San Francisco Press.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4765 3181
* Library of Congress Control Number: no2007054075
* SNAC: w6qg11zh
* Virtual International Authority File: 78556246
* WorldCat (via VIAF): 78556246
# Roodhalskniptor

De roodhalskniptor (Cardiophorus ruficollis) is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1758 door Linnaeus.

## Beschrijving

De soort wordt 5,5 tot 7 mm groot en heeft een zwarte kop en dekschilden, met een glanzend uiterlijk. Het pronotum is overwegend rood, met een zwarte markering die zich uitstrekt in een vaste vorm 'V' van de voorste rand tot ongeveer een derde het pronotum. De poten zijn meestal zwart, steeds bruiner naar de tarsi en op de tarsale klauwen. De antennes zijn zwart en zijn tamelijk lang..

## Voorkomen

De soort komt voor in continentaal Europa en is vrij algemeen in Nederland.

## Externe link

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae per regna tria naturae, 10e herziene druk. Stockholm, 821 pp.
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010. Gearchiveerd op 3 december 2014.
# Penthema formosanum

Penthema formosanum is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Lionel Walter Rothschild.
# Glycymeris vanhengstumi

Glycymeris vanhengstumi is een tweekleppigensoort uit de familie van de Glycymerididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Goud & Gulden.
# Salenocidaris nudispina

Salenocidaris nudispina is een zee-egel uit de familie Saleniidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1988 gepubliceerd door Markov.
# Tennistoernooi van Cincinnati 2009

| De winnares bij de vrouwen, Jelena Janković | De winnaar bij de mannen, Roger Federer |
Het tennistoernooi van Cincinnati van 2009 werd van 10 tot en met 23 augustus 2009 gespeeld op de hardcourt-buitenbanen van het Lindner Family Tennis Center in de Amerikaanse plaats Mason, ongeveer dertig kilometer benoorden Cincinnati. De officiële naam van het toernooi was Western & Southern Masters and Women's Open.
Het toernooi bestond uit twee delen:
* WTA-toernooi van Cincinnati 2009, het toernooi voor de vrouwen, 10–16 augustus
* ATP-toernooi van Cincinnati 2009, het toernooi voor de mannen, 17–23 augustus
ATP-toernooi van Cincinnati‎ – WTA-toernooi van Cincinnati‎ 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# 34ste Oscaruitreiking

De 34ste Oscaruitreiking, waarbij prijzen worden uitgereikt aan de beste prestaties in films in 1961, vond plaats op 9 april 1962 in het Santa Monica Civic Auditorium in Santa Monica, Californië. De ceremonie werd gepresenteerd door Bob Hope.
De grote winnaar van de 34ste Oscaruitreiking was West Side Story, met in totaal 11 nominaties en 10 Oscars.

## Winnaars
### Films

| Categorie | Winnaar | Regie |
| Beste Film | West Side Story | Jerome Robbins Robert Wise |
| Beste Buitenlandse Film | Als in een donkere spiegel | Ingmar Bergman |
| Beste Documentaire | Le Ciel et la Boue | Pierre-Dominique Gaisseau |

### Acteurs

| Categorie | Winnaar | Film |
| Beste Mannelijke Hoofdrol | Maximilian Schell | Judgment at Nuremberg |
| Beste Vrouwelijke Hoofdrol | Sophia Loren | La ciociara |
| Beste Mannelijke Bijrol | George Chakiris | West Side Story |
| Beste Vrouwelijke Bijrol | Rita Moreno | West Side Story |

### Regie

| Categorie | Winnaar | Film |
| Beste Regisseur | Jerome Robbins Robert Wise | West Side Story |

### Scenario

| Categorie | Winnaar | Film |
| Beste Originele Scenario | William Inge | Splendor in the Grass |
| Beste Bewerkte Scenario | Abby Mann | Judgment at Nuremberg |

### Speciale prijzen

| Categorie | Winnaar |
| Honorary Award | Fred L. Metzler, Jerome Robbins en William L. Hendricks |
| Irving G. Thalberg Memorial Award | Stanley Kramer |
| Jean Hersholt Humanitarian Award | George Seaton |