OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vic Goedseels

Victor (Vic) Goedseels (Leuven, 28 augustus 1940 – Kessel-Lo, 11 mei 2024) was een Belgisch landbouwkundig ingenieur en hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven. Van 1998 tot 2005 was hij algemeen beheerder van de universiteit.

## Levensloop

Vic Goedseels liep school aan het Sint-Pieterscollege in Leuven en studeerde in 1964 als landbouwkundig ingenieur aan de Katholieke Universiteit Leuven af. In 1971 promoveerde hij tot doctor en in 1972 begon zijn academische loopbaan. Hij was secretaris en vicedecaan van de faculteit Landbouwwetenschappen. In 1989 werd hij decaan van de faculteit die van naam veranderde in faculteit Landbouwkundige en Toegepaste Biologische Wetenschappen. Goedseels stond mee aan de wieg van het Centrum voor Agrarische Bio- en Milieu-Ethiek (CABME), zorgde voor de huisvesting van de International Society of Horticultural Science (ISHS) en het hoofdkwartier van de International Association of Agricultural Students (IAAS) in Leuven en voor een nauwere samenwerking met de Universiteit Stellenbosch in Zuid-Afrika.
Van 1998 tot 2005 was hij algemeen beheerder van de KU Leuven. In deze functie stond hij bekend als 'bouwer'. Hij realiseerde veel nieuwbouw- en renovatieprojecten en moderniseerde de universitaire administratie. Ook speelde Goedseels een centrale rol in de viering van 575 jaar KU Leuven in 2000. In 2005 ging hij met emeritaat. In de hoedanigheid van algemeen beheerder volgde Koenraad Debackere hem op. Hij was tevens lid van de inrichtende overheid van de KU Leuven, de Associatie KU Leuven en het Centrum Agrarische Geschiedenis, waarvoor hij zich tevens inzette. Ook was hij verbonden aan de Boerenbond; Goedseels was bestuurder van de financiële holding MRBB en land- en tuinbouwbedrijf AVEVE.
Goedseels overleed op 11 mei 2024 thuis op 83-jarige leeftijd.

## Publicatie

* (met Luc Vanhaute) Hoeven op land gebouwd. Een verhaal van boerderijen, landschappen en mensen, 1978
* Emeritaatsviering professor Vic Goedseels
* ↑ Rouwbrief Vic Goedseels. Gearchiveerd op 14 mei 2024. Geraadpleegd op 14 mei 2024.
# Vic Gonsalves

Victor Albert (Vic) Gonsalves (Cheribon, 22 oktober 1887 – Amsterdam, 28 augustus 1922) was een Nederlands voetballer die als middenvelder speelde. Hij had een goede voorzet.
Gonsalves speelde tussen 1906 en 1912 in totaal 86 wedstrijden voor HBS. Hij speelde in 1909 en 1910 in totaal drie wedstrijden voor het Nederlands voetbalelftal en maakte deel uit van de selectie voor de Olympische Zomerspelen in 1908 waar hij niet in actie kwam en ook geen bronzen medaille uitgereikt kreeg. Gonsalves had een zwakke gezondheid en overleed op vierendertig jarige leeftijd. Hij werd begraven op Zorgvlied.
# Višnjevac (Osijek)

Višnjevac is een plaats in de gemeente Osijek in de Kroatische provincie Osijek-Baranja. De plaats telt 7146 inwoners (2001).
# Višnjeva (Sjenica)

Višnjeva (Servisch cyrillisch Вишњева) is een plaats in de Servische gemeente Sjenica. De plaats telt 56 inwoners (2002).
# Viveros de Coyoacán

Viveros de Coyoacán is een park en arboretum in de gemeente Coyoacán van Mexico-Stad.
Viveros ligt ten oosten van het historische Coyoacán, aan de Avenida Universidad. Het heeft een oppervlakte van 390.000 m² en is bereikbaar vanaf het station Viveros de metro van Mexico-Stad. Door het park lopen paden in ruwweg een schaakbordpatroon, de bomen rond elke laan zijn van een andere boomsoort. De middenas bestaat uit eucalyptussen die hun geur door het park verspreiden. Verder is het park bekend om haar grote populatie eekhoorns, echter tot tegenzin van de conservatoren, daar deze dieren de (jonge) boompjes die bedoeld zijn om in andere delen van de stad te herplanten stukvreten.
Het park is met toestemming van president Porfirio Díaz in 1908 aangelegd door Miguel Ángel de Quevedo, 'de apostel van de boom', een ingenieur die vreesde dat de toenemende industrie en vervoer in Mexico-Stad de luchtkwaliteit van de stad zwaar zou aantasten. In Viveros startte hij een boomkwekerij, nog altijd worden hier stekjes voor bomen voor heel Mexico-Stad geteeld. In het park is een standbeeld ter ere van Quevedo neergezet.
Het park werd in 1938 door president Lázaro Cárdenas erkend als nationaal park.
# Villarzel-du-Razès

Villarzel-du-Razès is een gemeente in het Franse departement Aude (regio Occitanie) en telt 100 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Limoux.

## Geografie

De oppervlakte van Villarzel-du-Razès bedraagt 12,7 km², de bevolkingsdichtheid is dus 7,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Villarzel-du-Razès met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Vladichthys

Vladichthys is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van kikvorsvissen (Batrachoididae).

## Soort

* Vladichthys gloverensis (Greenfield & Greenfield, 1973)
* ↑ (en) Vladichthys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Vladikavkaz

Vladikavkaz (Russisch: Владикавказ; Ossetisch: Дзæуджыхъæу, Dzæoedzjychæoe: Ingoesjetisch: Буро-ГIал, Buro-Ghal) is de hoofdstad van de Russische autonome republiek Noord-Ossetië. De stad ligt op beide oevers van de rivier de Terek, aan de voet van de Kaukasus en zo'n 40 kilometer van de grens met Georgië. Vladikavkaz is het economische, wetenschappelijke en culturele centrum van de noordelijke Kaukasus.
De naam van de stad betekent "Beheers de Kaukasus" (cf. Vladivostok). In de Sovjettijd droeg Vladikavkaz de namen Ordzjonikidze en Dzaoedzjikaoe.

## Geschiedenis

Vladikavkaz werd in 1784 op bevel van Grigori Potjomkin gesticht als fort nabij een Ingoesjetische nederzetting (Zaur). De vesting speelde een centrale rol bij de Russische verovering van de Kaukasus en was lange tijd de belangrijkste militaire basis in de regio. Begin 19e eeuw werd de Georgische Militaire Weg aangelegd, die van Vladikavkaz door de bergen naar Tbilisi voerde. De route was al millenia lang een handelsroute door de Kaukasus, maar werd onder Russische leiding na de annexatie van Koninkrijk Kartli-Kachetië vanaf 1801 uitgebouwd tot een robuuste tweebaansbrede karavaanroute, de basis voor de huidige autoweg. Lokale rebellen boden veel weerstand en brandden het fort plat. Na de annexatie van Georgië in 1801 werd Vladikavkaz herbouwd en werd het een belangrijke schakel in de handel met Perzië. In 1861 kreeg Vladikavkaz de stadstatus en in 1875 kreeg de stad een verbinding per spoor met Rostov aan de Don en Bakoe.
In 1931 werd Vladikavkaz hernoemd tot Ordzjonikidze, ter ere van de Georgische bolsjewiek Grigol Ordzjonikidze; van 1944 tot 1954 droeg de stad de naam Dzaoedzjikaoe en van 1954 tot 1990 heette ze opnieuw Ordzjonikidze. De oorspronkelijke naam van Vladikavkaz werd in 1990, nog voor de val van de Sovjet-Unie, in ere hersteld.
Tijdens de Russische Burgeroorlog viel Vladikavkaz in februari 1919 in handen van de anti-communistische Witten. Het Rode Leger veroverde de stad in maart 1920. De Wehrmacht probeerde de stad in november 1942 te veroveren, maar trok zich in januari 1943 zonder succes terug.

## Demografie

In Vladikavkaz woont ongeveer 45% van de bevolking van Noord-Ossetië. Vanwege het grote aantal vluchtelingen dat in de stad verblijft is het werkelijke aantal inwoners waarschijnlijk wat hoger dan de officiële cijfers aangeven. De grootste bevolkingsgroepen worden gevormd door Osseten, Russen, Armeniërs en Georgiërs.

## Sport

Alania Vladikavkaz is een professionele voetbalclub afkomstig uit Vladikavkaz, die zijn thuiswedstrijden speelt in het Spartak Stadion. In 1995 werd de club nationaal kampioen van Rusland, de vierde kampioen na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Royston Drenthe heeft bij deze voetbalclub gevoetbald.

## Geboren

* Vladimir Gaboelov (1983), voetballer
* Alan Kasajev (1986), voetballer
* Aslan Karatsev (1993), tennisser
Bestuurlijk centrum: Vladikavkaz Steden: Alagir · Ardon · Beslan · Digora · Mozdok Districten: Alagirski · Ardonski · Digorski · Irafski · Kirovski · Mozdokski · Pravoberezjni · Prigorodni
# Viscosia grahami

Viscosia grahami is een rondwormensoort uit de familie van de Oncholaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Allgén.
# Vlag van oblast Samara

De vlag van oblast Samara is in gebruik sinds 22 september 1998. De vlag bestaat uit drie gelijke horizontale banen van rood, wit en blauw met het wapen van oblast Samara in het midden, meer dan de helft van de breedte van de vlag hoog. Rood staat voor moed, durf, grootmoedigheid en liefde. Wit symboliseert adel en openhartigheid. Blauw wordt geassocieerd met trouw, eerlijkheid, onberispelijkheid en kuisheid. Het belangrijkste symbool in het wapen is een witte bok op een lichtblauw veld, dat onwrikbare kracht en de eervolle kwaliteit van leiderschap symboliseert. De strepen op de vlag doen denken aan de "Samara-vlag", een vlag die door de inwoners van Samara werd geschonken aan Bulgaarse vrijwilligers tijdens de Russisch-Turkse Oorlog (1877-1878). Tijdens de Slag om Stara Zagora voorkwamen de Bulgaren op heldhaftige wijze dat de Ottomanen het vaandel veroverden.
# Vlag van oblast Smolensk

De vlag van oblast Smolensk is in gebruik sinds 10 december 1998. De vlag is rood met twee smalle horizontale gele strepen in de onderste helft, waardoor er drie rode strepen ontstaan. In de broektop staan het wapen van oblast Smolensk. Rood staat symbool voor de historische status van Smolensk als strijdtoneel in enkele van de belangrijkste oorlogen in de Russische geschiedenis. De eerste rode streep staat voor de oorlog tegen de Poolse interventionisten (1609-1611), de tweede voor de Franse invasie in 1812 en de derde voor de Tweede Wereldoorlog. Gele strepen op rood herinneren ook aan de Leninorde die aan de regio werd toegekend als erkenning voor haar moed tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast staat geel voor twee mythische vogels: de gamayun en de feniks. De gamayun (in het wapen op een wit veld) is een traditioneel symbool van wijsheid en kennis. In het wapen van oblast Smolensk staat hij ook voor vrede, geluk, rijkdom en welvaart. De verwijzing naar de feniks geeft aan dat Smolensk twee keer uit de as van de oorlog is herrezen om opnieuw op te bouwen (na de Franse revolutionaire en napoleontische oorlogen en de Tweede Wereldoorlog). De wapenkoets vertegenwoordigt macht en ondoordringbaarheid, maar ook meedogenloosheid en vergelding tegenover de vijanden van Rusland. Op het wapen symboliseert de kroon dat Smolensk een integraal onderdeel is van de Russische Federatie.
# Vitrinorbis galloensis

Vitrinorbis galloensis is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Pilsbry & Olsson.
# Vivendi Cup

De Vivendi Cup was een golftoernooi van de Europese PGA Tour.
De enige editie van de Vivendi Cup werd gespeeld van 23 tot en met 26 september 2010 op de Golf de Joyenval bij Parijs.

## Formule

Het toernooi bestond uit vier rondes van 18 holes. De formule was hetzelfde als bij het Van Lanschot Senior Open dat in 2010 en 2011 op de Koninklijke Haagsche Golf & Country Club werd gespeeld. De eerste en tweede ronde werden gespeeld als Pro-Am, waarbij de teams bestonden uit een pro en een amateur. Zowel de teamscore als de pro-score tellen. De derde en vierde ronde werden gespeeld door de beste 65 professionals. De pro van het winnende team kreeg € 25.000.
De eerste en tweede ronde werden gespeeld op de Retz- en Marly-baan, daarna werd alleen nog de Marly-baan gebruikt. Beide banen zijn ontworpen door Robert Trent Jones.
| Datum | Jaar | Baan | Winnaar | Beste Nederlander |
| 23-26 september | 2010 | Golf de Joyenval, Parijs (Marly Course en Retz Course) | John Parry (-17) | Robert-Jan Derksen (T3 met -14) |
# Vlag van Carabobo

De vlag van Carabobo toont een horizontale blauwe baan onder een smalle groene lijn op een roodpaarse achtergrond; de groene lijn wordt onderbroken door een gele afbeelding van de zon met daarin de Arco de Carabobo ("Boog van Carabobo"), een monument in Carabobo. De vlag is in gebruik sinds 21 juni 2010.
De achtergrondkleur staat symbool voor het bloed bij dat de opstandelingen tegen de Spanjaarden tijdens de Slag van Carabobo van 24 juli 1821 is gevloeid. De blauwe baan staat voor het belang van de Caraïbische Zee voor Carabobo. De groene lijn staat voor de akkerbouw en veeteelt in Carabobo en symboliseert tevens de diverse landschappen die in de deelstaat voorkomen (vlak land, valleien en bergen).
De zon symboliseert het licht dat de duisternis overwint en daarmee de overwinning op de Spanjaarden. De Arco de Carabobo is een monument dat is opgericht ter ere van de Slag van Carabobo. Het monument is een belangrijk ijkpunt van de identiteit van de inwoners van de staat.

## Voormalige vlaggen

* Vlag van Carabobo (1996-2006)
* Vlag van Carabobo (2006-2008)
# Viña Delmar

Viña Delmar (New York, 29 januari 1903 – Los Angeles, 19 januari 1990) was een Amerikaans schrijfster en scenariste.

## Levensloop

Viña Delmar brak in 1928 door met de pikante roman Bad Girl, die tot de best verkochte boeken van dat jaar behoorde in de Verenigde Staten. Drie jaar later werd de roman verfilmd door Frank Borzage. In de jaren 30 en 40 was Delmar in Hollywood werkzaam als scenarioschrijfster. In 1938 werd ze voor de film The Awful Truth voor een Oscar genomineerd in de categorie beste bewerkte scenario.
Ze was getrouwd met Eugene Delmar. Haar zoon Gray Delmar was een regisseur, die in 1966 stierf bij een auto-ongeluk.

## Filmografie

* 1929: Dance Hall
* 1930: Playing Around
* 1930: A Soldier's Plaything
* 1931: Bad Girl
* 1932: Marido y mujer
* 1932: Uptown New York
* 1933: The Woman Accused
* 1933: Pick-up
* 1933: Chance at Heaven
* 1934: Sadie McKee
* 1935: Hands Across the Table
* 1935: Bad Boy
* 1936: King of Burlesque
* 1937: Make Way for Tomorrow
* 1937: The Awful Truth
* 1938: Letter of Introduction
* 1940: Manhattan Heartbeat
* 1942: The Great Man's Lady
* 1943: Hello, Frisco, Hello
* 1947: Cynthia
* 1954: About Mrs. Leslie

## Externe link

* (en) Viña Delmar in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1187169
* Bibliothèque nationale de France: cb14092236m (data)
* CiNii: DA12382480
* Gemeinsame Normdatei: 1062201574
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3182 7095
* Library of Congress Control Number: n50039021
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00550976
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0151582
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260321205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 133702367
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV073951
* SNAC: w6xj42j7
* Système universitaire de documentation: 069122008
* Virtual International Authority File: 64212771
* WorldCat (via VIAF): 64212771
# Voorburgstraatbrug

De Voorburgstraatbrug (brug 180P) is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Alhoewel de naam dragend van een brug is het een viaduct dan wel een tunnel, Amsterdam duidt meestal viaducten en tunnels als bruggen aan.
Het viaduct, geheel van beton, is gelegen in de Rijksweg 10. Het kunstwerk vormt de verbinding tussen twee delen van de Voorburgstraat, waarnaar ze vernoemd is. De straat is daarbij weer vernoemd naar Voorburg.
De twee viaducten die tegen elkaar liggen werden in 1974/1975 gebouwd, toen Amsterdam en Het Rijk werkten aan de verlenging van de Ringweg-West op het tracé Cornelis Lelylaan en Henk Sneevlietweg. Het ontwerp is dan ook afkomstig van Rijkswaterstaat. Het genoemde traject werd onder protest geopend op 2 april 1975. De viaducten gingen sindsdien naamloos door het leven met het brugnummer 180P hetgeen verwijst naar een brug in Amsterdam in beheer bij het rijk of de provincie, in dit geval het rijk. Op 5 december 2017 besloot de Amsterdamse gemeenteraad om deze brug in een serie vernoemingen te vernoemen naar de onderliggende weg, zodat het bouwwerk kon worden opgenomen in de Basisadministratie Adressen en Gebouwen.
De eerder genoemde protesten golden onder andere tegen de dreigende geluidsoverlast. De ringweg werd, op plaatsen waar dat noodzakelijk geacht werd, later voorzien een geluidsscherm. De geluidsschermen werden voorzien van Andreaskruizen uit het stadswapen van Amsterdam.
Bij het landhoofd aan de noordwestzijde werd door het duo Margot Berkman en Eline Janssens een artistiek kunstwerkje geplaatst, dat later deels door graffiti/tags werd overgespoten. De Rijswijkstraatbrug, een viaduct even ten noorden van de Voorburgstraatbrug laat een veel groter werk van het duo zien.
* Bruggen van Amsterdam, Voorburgstraatbrug
* De Voorburgstraatbrug zoals gedefinieerd in BAG via data.amsterdam.nl
* Naamgeving openbare ruimten: Vaststellen Schinkelbrug Noord en andere in Amsterdam. Gemeenteblad (217096). Gemeente Amsterdam (8 december 2017). Geraadpleegd op 23 maart 2019.
# Voorcalculatie

In de voorcalculatie wordt een begroting gemaakt van de verwachte kosten per project door uren, materialen en eenheden vast te leggen. In de voorcalculatie kunnen vaak de kostprijs- en de verkooptarieven handmatig worden vastgelegd. Vaak kunnen ze ook automatisch worden bepaald op basis van vooraf ingestelde grondslagen.
In de voorcalculatie wordt ook aangegeven welke kosten aan de opdrachtgever kunnen worden doorbelast. Na het invoeren van de voorcalculatie kan meestal direct een offerte voor de opdrachtgever worden afgedrukt met een specificatie van de kosten. Vaak wordt bij de invoer van een voorcalculatie een reeds bestaande voorcalculatie overgenomen. Hierbij worden eventuele aanpassingen in reeds eerder ingevoerde tarieven in de nieuwe calculatie overgenomen.
Ook is het vaak mogelijk om al bestaande calculaties opnieuw door te rekenen: met behulp van een peildatum kunnen vaak datumafhankelijke tarieven opnieuw worden bepaald. Hierna kan een gewijzigde offerte opnieuw worden afgedrukt.
# Volkskeuken

Volkskeuken kan verwijzen naar:
* een gaarkeuken
* het voedsel van de 'lagere stand', met eenvoudige ingrediënten en eenvoudige bereidingen
* Volkskeuken, een kookrubriek in de Volkskrant
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Volkskeuken en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van Saksen-Anhalt

De vlag van Saksen-Anhalt bestaat uit twee horizontale banen in de kleuren geel (boven) en zwart. De Landesdienstflagge is dezelfde vlag, maar dan met het wapen van de deelstaat in het midden. De vlag is op 30 januari 1991 officieel aangenomen.
Van 1991 tot 2017 kende de vlag twee hoofdvarianten: een effen tweekleurige vlag als civiele vlag en de huidige vlag als staatsvlag.
| Vlag van Saksen-Anhalt | Landesdienstflagge van Saksen-Anhalt |

## Historische vlag

Saksen-Anhalt is grotendeels samengesteld uit de voormalige Pruisische provincie Saksen (1815-1944 en 1945). De vlag van deze provincie was het omgekeerde van de huidige vlag van Saksen-Anhalt.
* ↑ Landesrecht Sachsen-Anhalt. www.landesrecht.sachsen-anhalt.de. Geraadpleegd op 30 augustus 2023.
# Vlag van Saksen-Coburg en Gotha

Saksen-Coburg en Gotha, een van de Ernestijnse hertogdommen in het huidige Thüringen, heeft twee verschillende vlaggen gebruikt. De eerste vlag van het hertogdom was een groen-witte tweekleur. Deze bleef vanaf de oprichting van het dubbelhertogdom in 1826 tot 1911 in gebruik. Dezelfde vlag werd tegelijkertijd ook gebruikt in Saksen-Meiningen en Saksen-Altenburg. In 1911 nam de regering van Saksen-Coburg en Gotha een nieuwe vlag aan, die bestond uit vier banen, met dezelfde groen-witte kleuren. Deze vlag bleef in gebruik tot de monarchie werd afgeschaft in 1918. Ook de vrijstaten Coburg en Gotha die uit het dubbelhertogdom ontstonden bleven de vlag gebruiken, totdat beide staten in 1920 werden opgenomen in respectievelijk Beieren en Thüringen.
| De groen-witte vlag van Saksen-Coburg en Gotha tussen 1826 en 1918 (verhouding 2:3) | De vlag van Saksen-Coburg en Gotha die gebruikt werd tussen 1911 en 1918 (verhouding 2:3) |
# Vlag van Saksen-Hildburghausen

Saksen-Hildburghausen, een van de Ernestijnse hertogdommen in het huidige Thüringen, heeft twee verschillende vlaggen gebruikt. De eerste vlag van het hertogdom was waarschijnlijk een driekleur in de kleuren rood, groen en wit. In 1815, na de napoleontische oorlogen en de oprichting van de Duitse Bond, nam het hertogdom een groen-witte tweekleur aan. Deze vlag bleef in gebruik tot Saksen-Hilburghausen als staat werd opgeheven bij de herindeling van de Ernestijnse hertogdommen in 1826.
| De rood-groen-witte vlag van Saksen-Hildburghausen die gebruikt werd tot 1815 (verhouding 2:3) | De groen-witte vlag van Saksen-Hildburghausen tussen 1815 en 1826 (verhouding 2:3) |
# Vriesepoortshof

De Vriesepoortshof is een hofje in de binnenstad van de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het hofje bestaat in totaal uit 23 huizen, waarvan een aantal huizen naast elkaar zijn samengevoegd tot een grotere woning.

## Oorsprong van de straatnaam

De Vriesepoortshof ontleent zijn naam aan de voormalige stadspoort Vriesepoort uit 1604-1833 die bij de Vriesebrug heeft gestaan. De naam 'Vriese' is afkomstig van Heinric de Vriese uit 1278, die schepen (wethouder) was en later burgemeester van Dordrecht. De verwijzing 'schepen' is ook te vinden op het straatnaambord.

## Geschiedenis

Op 27 oktober 1888 verleende de gemeente Dordrecht een bouwvergunning aan de directeur F.L. Broers van Levensverzekeringsmaatschappij "Dordrecht" (die tegenwoordig bekendstaat als AEGON) voor het stichten van 13 gebouwen, ieder ingericht voor onder- en bovenwoning, langs de Vrieseweg (panden aangrenzend aan de Vriesepoortshof) en het maken van 23 arbeiderswoningen achter op het terrein (Vriesepoortshof) met daarvoor benodigde riolering.
Tot 2002 stond het hofje vol met geparkeerde auto's en liep er een smalle stoep langs de woningen. De bewoners besloten toen gezamenlijk om de Vriesepoortshof autovrij te maken. Hierbij werd de bestrating aangepast, werden er perkjes aangelegd en werd er straatverlichting geïnstalleerd. Sindsdien heeft het hofje een gemoedelijk karakter gekregen.

## Woningen

Iedere woning had in 1888 een woonoppervlakte van 88 m² en was nog niet voorzien van een doucheruimte of elektriciteit, maar had wel gasverlichting. In de loop der tijd zijn alle woningen door de bewoners afzonderlijk gerenoveerd, waarbij in de meeste gevallen alleen de voorgevel behouden is gebleven.

## Bouwtekeningen

* Vooraanzicht
* Bovenaanzicht
* Doorsnede
* Plattegrond
# Vollenhovia punctata

Vollenhovia punctata is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Viehmeyer.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Vollenhovia opacinoda

Vollenhovia opacinoda is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Vollenhovia penetrans

Vollenhovia penetrans is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Smith, F..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)