OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vinovo

Vinovo is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 13.563 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 17,7 km$^2$, de bevolkingsdichtheid is 766 inwoners per km$^2$.

## Demografie

Vinovo telt ongeveer 5.282 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 0,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 13.435 |
| 2001 | 13.425 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 220 m boven zeeniveau.
Vinovo grenst aan de volgende gemeenten: Moncalieri, Nichelino, Candiolo, La Loggia, Piobesi Torinese en Carignano.

## Geboren

* Giovanni Valetti (22 september 1913), wielrenner
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Villiers-le-Mahieu

Villiers-le-Mahieu is een gemeente in het Franse departement Yvelines (regio Île-de-France) en telt 856 inwoners (2021). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rambouillet.

## Geografie

De oppervlakte van Villiers-le-Mahieu bedraagt 6,8 km², de bevolkingsdichtheid is 90,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Villiers-le-Mahieu met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vidameer

Het Vidameer is een met ijs bedekt zoutwatermeer in de Victoriavallei, een van de Droge Valleien van McMurdo op Antarctica. Het meer, een van de grootste in de Droge Valleien, blijft vloeibaar water bevatten aangezien de saliniteit (zoutgehalte) van het water meer dan zeven keer hoger is (27%) dan zeewater (3,5%).
Onderzoekers ontdekten het meer, samen met 2800 jaar oude microörganismen, onder negentien meter ijs.
# Vipio longicollis

Vipio longicollis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Buysson in 1897.
# Vicente Francisco

Vicente J. Francisco (Cavite, 19 juli 1891 - 19 juli 1974) was een Filipijns jurist en politicus. Francisco stond bekend als een van de beste Filipijnse juristen uit zijn tijd. Hij was een van de leden van de Constitutionele Conventie van 1934 en was van 1946 tot 1949 lid van de Senaat van de Filipijnen.

## Biografie

Vicente Francisco werd geboren op 19 juli 1891 in Cavite in de gelijknamige Filipijnse provincie Cavite. Zijn ouders waren Bibiano Francisco en Josefa Santos. Hij voltooide in 1914 een bachelor-opleiding rechten aan de Escuela de Derecho in Manilla. Nadien vertrok hij naar de Verenigde Staten voor vervolgonderwijs. Francisco was onder meer decaan van de rechtenfaculteit van de University of Manila en president van de Lawyer's League of the Philippines. Hij schreef vele boeken en papers over recht en was eigenaar van de East Publishing Company, waarmee hij meer dan 100 boeken uitbracht. Ook was hij tot aan zijn dood jarenlang uitgever en redacteur van het juridisch maandblad "Lawyer's Journal". In 1934 was hij een van de delegatieleden van de Constitutionele Conventie. Hij had als voorzitter van de commissie voor de rechterlijke macht veel invloed op de vorming en inrichting van de rechterlijke macht van het Gemenebest van de Filipijnen.
In 1946 werd Francisco namens de Liberal Party met het grootste aantal stemmen gekozen in de Senaat van de Filipijnen. Na zijn verkiezingen werd hij door zijn collega's in de Senaat gekozen tot leider van de meerderheid. In de Senaat was hij verantwoordelijk voor vele wetsvoorstellen, waaronder Act 52, waarmee het Hof van beroep opnieuw werd opgericht. Bij de verkiezingen van 1949 deed Francisco als running mate van Jose Avelino een gooi naar het vicepresidentschap van de Filipijnen. Hij behaalde met 1,73% van de stemmen veel minder dan winnaar Fernando Lopez.
In 1950 richtte Francisco het Francisco College op. Dit college waar een rechtenopleiding kon worden gevolgd was gevestigd aan Taft Avenue in de Filipijnse hoofdstad Manilla. In 1957 begon hij de Francisco School in Baesa, Quezon City. Deze school richtte zich op secundair onderwijs voor scholieren uit armere milieus. In 1962 werd de school uitgebreid met een afdeling voor lagere school onderwijs.
Francisco overleed in 1974 op zijn 83e verjaardag. Hij was getrouwd met Maria Jalbuena. Hun zoon Ricardo Francisco was van 1995 tot 1998 rechter van het Hooggerechtshof van de Filipijnen.
# Vityazoecia

Vityazoecia is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Vityazoecia goodayi (Chavtur, 1987)
* Vityazoecia lunata (Deevey, 1978)
# Villa Kakelhof

Villa Kakelhof is een monumentale parkvilla in het Wilhelminapark in de Nederlandse plaats Venlo. Oorspronkelijk was de naam Villa Paulina, maar een latere eigenaar veranderde de naam in Kakelhof.

## Geschiedenis

In 1909 werd de villa gebouwd naar een ontwerp van de architect Henri Seelen. Aan het Wilhelminapark verrezen meerdere villa's.
In 1953 werd de villa verbouwd, waarbij er in het souterrain een nieuwe betonvloer kwam, enkele plafonds werden verlaagd en er een aantal vensters werden veranderd.

## Bouwwerk

Het pand is een vrijstaande villa op een rechthoekig grondplan in twee bouwlagen met souterrainverdieping. De villa heeft een wolfdak met Tuiles du Nord. Het toegepaste bouwmateriaal is rode baksteen met gele speklagen met metselwerk in kruisverband. Verder zijn de houten vensters in segmentboogvorm geconstrueerd met rechthoekige erkervensters en liggen er hardstenen dorpelstenen.
Van het interieur is vooral de structuur nog vrijwel volledig intact. Zo heeft het pand nog de originele eikenhouten trap met florale art-nouveaustijl, marmeren lambrisering en de authentieke marmeren vloerplaten.
# Vincas Grybas

Vincas Grybas (Lukiškės, 3 oktober 1890 – 3 juli 1941) was een Litouws beeldhouwer. Grybas werd geboren in Lukiškės waar hij de lagere school doorliep. Vervolgens studeerde hij verder in Warschau. Na de Eerste Wereldoorlog vervolgde hij zijn opleiding in Kaunas en Parijs. Nadat Litouwen in de Tweede Wereldoorlog bezet werd door Duitsland werd Grybas in 1941 omgebracht.

## Werk

Tot Grybas' beroemdste creaties behoren de monumenten voor Simonas Daukantas in Seda, Vytautas de Grote in Kaunas en Petras Vileišis in Pasvalys. Ook maakte hij een bekend kerkaltaar in Sintautai.
# Vlad Miriță

Vlad Miriță (Târgoviște, 2 augustus 1981) is een Roemeens zanger.

## Biografie

Miriță is vooral bekend vanwege zijn deelname aan het Eurovisiesongfestival 2008, dat gehouden werd in de Servische hoofdstad Belgrado. Samen met Nico bracht hij het nummer Pe-o margine de lume. Roemenië eindigde op de twintigste plek.
1994: Dan Bittman · 1998: Mălina Olinescu · 2000: Taxi · 2002: Monica Anghel & Marcel Pavel · 2003: Nicola · 2004: Sanda Ladoși · 2005: Luminița Anghel & Sistem · 2006: Mihai Trăistariu · 2007: Todomondo · 2008: Nico & Vlad Miriță · 2009: Elena Gheorghe · 2010: Paula Seling & Ovi · 2011: Hotel FM · 2012: Mandinga · 2013: Cezar · 2014: Paula Seling & Ovi · 2015: Voltaj · 2017: Ilinca feat. Alex Florea · 2018: The Humans · 2019: Ester Peony · 2021: Roxen · 2022: WRS · 2023: Theodor Andrei
# Vigevano

Vigevano is een stad in de Noord-Italiaanse provincie Pavia (regio Lombardije). De stad is de officieuze hoofdstad van de streek Lomellina. Vigevano is gesticht door de Romeinen maar groeide het meest onder het bewind van de Visconti en de Sforza. Tegenwoordig is Vigevano een belangrijke industrieplaats die vooral in de schoenenindustrie gespecialiseerd is.
In de vijftiende eeuw werden de monumenten rondom het Piazza Ducale gebouwd in opdracht van Ludovico il Moro. In het begin van de 20e eeuw werd het plein verfraaid met geometrische mozaïeken. Hiervoor werden witte en zwarte steentjes uit de nabije rivier de Po gebruikt. De twee belangrijkste gebouwen aan dit plein zijn de Duomo of Cattedrale di Sant’Ambrogio met zijn renaissancegevel, en de Torre del Bramante.

## Geboren in Vigevano

* Ludovico Sforza (1452-1508), hertog van Milaan
* Eleonora Duse (1858-1924), toneelspeelster
* Roberto Ago (1907-1995), rechtsgeleerde, hoogleraar en rechter
* Christian Capone (1999), voetballer
# Viggianiella

Viggianiella is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Pinto.

## Soorten

Het geslacht Viggianiella is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Viggianiella tropica Pinto, 2006
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Vladimirskaja (metrostation)

Vladimirskaja (Russisch: Владимирская) is een station van de metro van Sint-Petersburg. Het station maakt deel uit van de Kirovsko-Vyborgskaja-lijn en werd samen met het eerste metrotracé in de stad geopend op 15 november 1955. Aanvankelijk zou het station niet gebouwd worden, pas in 1951 werd het aan de plannen toegevoegd. Het metrostation bevindt zich in het centrum van Sint-Petersburg en dankt zijn naam aan de Vladimirski prospekt (Vladimirlaan) en het Vladimirskaja plosjtsjad (Vladimirplein), waaronder het gelegen is. Station Vladimirskaja vormt een overstapcomplex met het aangrenzende station Dostojevskaja op de Pravoberezjnaja-lijn (lijn 4).
Het station ligt 55 meter onder de oppervlakte en beschikt over een perronhal die door arcades van de sporen wordt gescheiden. De toegang tot het metrostation bevindt zich onder een kantoorgebouw op de kruising van de Bolsjaja Moskovskaja oelitsa (Grote Moskoustraat) en de Koeznetsjnyj pereoelok (Smidstraat). Boven de roltrappen is het mozaïek "De Overvloed" aangebracht. De centrale perronhal was oorspronkelijk veel korter dan de perrons aan weerszijden, maar werd in 1991 verlengd in verband met de bouw van een verbindingsgang met het nieuwe station Vladimirskaja. In 2004 werden de perrons van het station verlengd om ruimte te bieden aan achtrijtuigtreinen.
Devjatkino · Grazjdanski prospekt · Akademitsjeskaja · Politechnitsjeskaja · Plosjtsjad Moezjestva · Lesnaja · Vyborgskaja · Plosjtsjad Lenina · Tsjernysjevskaja · Plosjtsjad Vosstanieja · Vladimirskaja · Poesjkinskaja · Technologitsjeski institoet · Baltiejskaja · Narvskaja · Kirovski zavod · Avtovo · Leninski prospekt · Prospekt Veteranov
# Vladislav Tretjak

Vladislav Aleksandrovitsj Tretjak (Russisch: Владислав Александрович Третьяк) (Oblast Moskou, 25 april 1952) is een Sovjet-Russisch ijshockeydoelman.
Tretjak wordt gezien als een van de beste ijshockeydoelmannen aller tijden.
Tretjak won tijdens de Olympische Winterspelen 1972, Olympische Winterspelen 1976 en Olympische Winterspelen 1984 de gouden medaille en in Olympische Winterspelen 1980 de zilveren medaille. In die finalegroep werd Tretiak na 1 periode gewisseld tegen de VS. Dit zou later de grootste fout blijken die de bondscoach ooit heeft gemaakt. Zie ook: Miracle on Ice.
Tretjak was in 1976 en 1984 de vlaggendrager voor de Sovjet-Unie tijdens de openingsceremonie.
In totaal werd Tretjak tienmaal wereldkampioen.
In 1983 wide Tretjak gaan spelen voor de NHLclub Montreal Canadiens, deze overgang werd door de Sovjet-autoriteiten geblokkeerd. Een jaar later beëindigde Tretjak zijn carrière.
Gedurende zijn gehele carrière speelde Tretjak voor HC CSKA Moskou.
# Vlag van Temse

De vlag van Temse werd door de gemeenteraad op 7 november 1977 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Oost-Vlaamse gemeente Temse. Op 13 juli 1978 werd hij door het koninklijk besluit bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 6 september 1978 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Blauw-geel, vertikaal geplaatst en met het blauw aan de mast.
De kleuren van de vlag zijn afkomstig op het gemeentewapen.

## Eerdere vlag

De vorige vlag van Temse werd op 21 december 1971 bij raadsbesluit vastgesteld. De vlag bestaat uit dertien even hoge banen van rood en wit, en een blauwe broeking, geplaatst met een gele sleutel.
De vlag werd ontworpen door Jean Boeykens, combineert het gemeentewapen met de geografische ligging van Temse; wit en rood zijn de kleuren van Waasland, waarbij het traditionele embleem van Waasland een witte raap op een rood veld is, terwijl de zeven rode banen de zeven gemeenten van het kanton Temse vertegenwoordigen. Deze vlag was de eerste gemeentevlag die officieel in België werd goedgekeurd.
* Voorgaande vlag (1971-1977)
# Vlag van Telemark

De vlag van Telemark is op 2 november 1970 officieel ingesteld als de provincievlag van de Noorse provincie Telemark. De vlag toont een zwarte stijgende gebogen bijl in een geel veld. Zo'n bijl met een gebogen handvat was traditioneel in dit gebied vanaf de 15e eeuw en was een symbool van macht. Mensen droegen bijlen, zelfs naar kerken, tot in de vorige eeuw.
De vlag toont hetzelfde beeld als het gemeentewapen.
Op 1 januari 2020 fuseerde de provincie Telemark met Vestfold tot de nieuwe provincie Vestfold og Telemark waardoor het gebruik hiervan als provincievlag is komen te vervallen. Per 1 januari 2024 is Telemark na de opdeling van Vestfold og Telemark opnieuw een van de Noorse provincies waardoor de vlag is opnieuw in gebruik genomen.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Telemark
* Telemark (Norway). crwflags.com. Geraadpleegd op 20 september 2023.
# Vlag van Brouwershaven

De vlag van Brouwershaven werd op 30 mei 1988 bij raadsbesluit vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Zeeuwse gemeente Brouwershaven. De beschrijving luidt:
   Blauw met een rood broektopkwartier en over alles heen reikend een grote gele ruit.
De ruit op de vlag is ontleend aan het gemeentewapen; de kleuren rood en geel eveneens. De kleur blauw is ontleend aan de gemeentewapens van de gemeenten die in 1961 in Brouwershaven zijn opgegaan: Dreischor, Noordgouwe en Zonnemaire. Deze wapens hadden blauw als voornaamste kleur.
In 1997 ging de gemeente op in Schouwen-Duiveland, waardoor de vlag als gemeentevlag kwam te vervallen.

## Verwante afbeeldingen

* Het wapen van Brouwershaven
* Het wapen van Dreischor
* Het wapen van Noordgouwe
* Het wapen van Zonnemaire
* Brouwershaven (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 15 april 2019.
* van Westerhoven, Marcel (15 december2009). Vlag en wapen voor de gemeente Schouwen-Duiveland. Vlag! 2 (4)
Aardenburg · Arnemuiden · Axel · Baarland · Biervliet · Biggekerke · Borssele · Breskens · Brouwershaven · Bruinisse · Burgh · Domburg · Dreischor · Driewegen · Duiveland · Ellewoutsdijk · 's-Gravenpolder · Groede · Haamstede · 's-Heer Abtskerke · 's-Heer Arendskerke · Hoedekenskerke · Hontenisse · IJzendijke · Kloetinge · Kortgene · Koudekerke · Krabbendijke · Kruiningen · Mariekerke · Meliskerke · Middenschouwen · Nieuw- en Sint Joosland · Nisse · Noordgouwe · Oostburg · Oostkapelle · Oud-Vossemeer · Oudelande · Ovezande · Poortvliet · Retranchement · Rilland-Bath · Ritthem · Sas van Gent · Scherpenisse · Schoondijke · Sint-Annaland · Sint Jansteen · Sint-Maartensdijk · Sint Philipsland · Sluis · Sluis-Aardenburg · Stavenisse · Valkenisse · Vogelwaarde · Waarde · Waterlandkerkje · Wemeldinge · Westdorpe · Westerschouwen · Westkapelle · Wissenkerke · Wolphaartsdijk · Zaamslag · Zierikzee · Zuiddorpe · Zuidzande
# Volvarina dozei

Volvarina dozei is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Rochebrune & Mabille.
# Volvarina effulgens

Volvarina effulgens is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Reeve.
# Volvarina elliptica

Volvarina elliptica is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Redfield.
# Vlag van Norg

De vlag van Norg werd op 11 januari 1974 bij raadsbesluit vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Drentse gemeente Norg. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Gekwartierd van rood en wit op de scheiding van broeking en vlucht; aan de broeking boven een wit steigerend paard en onder een rode vierkante schans.
De kleuren van de vlag zijn ontleend aan het gemeentewapen, evenals de stukken. Het paard staat voor de jaarlijkse paardenmarkt die in de gemeente wordt gehouden. De vesting staat voor de Zwartendijksterschans, onderdeel van de Friese waterlinie.
In 1998 ging Norg op in de gemeente Noordenveld. Hierdoor kwam de gemeentevlag te vervallen.

## Verwant symbool

* Wapen van Norg (1968)
Anloo · Beilen · Borger · Dalen · Diever · Dwingeloo · Eelde · Gasselte · Gieten · Havelte · Nijeveen · Norg · Odoorn · Oosterhesselen · Peize · Roden · Rolde · Ruinen · Ruinerwold · Schoonebeek · Sleen · Smilde · Vledder · Vries · Westerbork · de Wijk · Zuidlaren · Zuidwolde · Zweeloo
* Norg (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 17 augustus 2019.
# Vlag van Nordland

De vlag van Nordland is op 15 januari 1965 officieel ingesteld als de provincievlag van de Noorse provincie Nordland. De vlag toont een zwarte boot met een wimpel in een geel veld. Een natuurlijk symbool van het kustgebied is een boot. De vorm ervan is enigszins veranderd sinds de tijd van de Vikingen tot voor kort.
De vlag toont hetzelfde beeld als het gemeentewapen.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Nordland
* Nordland (Norway). crwflags.com. Geraadpleegd op 20 september 2023.
* Smith, Whitney (1975). Spectrum Vlaggenboek. Het Spectrum (Utrecht/Antwerpen), p. 269. ISBN 9789027483584.
# Vlammen

Vlammen kan verwijzen naar:
* Vlam, een vorm van vuur
* Vlammen (boek), het tweede boek van de Hongerspelentrilogie
* Vlammen (lied), een lied van Mr. Polska uit 2013
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlammen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlamionisatiedetector

Een vlamionisatiedetector (Engelse afkorting: FID, flame ionization detector) is een detector die wordt gebruikt in de gaschromatografie.

## Principe

In deze detector brandt een waterstofvlammetje dat tussen twee elektroden geplaatst is. De componenten die de kolom verlaten worden hierdoorheen geleid. Ze verbranden dan, waarbij ionen gevormd worden. Deze ionen zorgen ervoor dat er een klein elektrische stroompje tussen de elektroden gaat lopen. De stroomsterkte is maatgevend voor de hoeveelheid (en hiermee de concentratie) van de component en wordt op een recorder of door een computer geregistreerd. Hier verschijnt een grafiek (van stroomsterkte tegen de tijd) met pieken die een chromatogram genoemd wordt. De oppervlakte onder de pieken is vaak automatisch te berekenen. Deze oppervlakte is een maat voor de hoeveelheid van elke component die aanwezig is in het monster.

## Toepassing

De FID is vooral geschikt voor het waarnemen van organische verbindingen. Ionisatie kan in principe alleen componenten detecteren die verbrand kunnen worden. Hoewel het waarnemen van andere componenten die in de vlam geïoniseerd worden in principe mogelijk is valt hun signaal meestal weg in de achtergrondruis van de detector. Hierdoor is de FID bijzonder geschikt voor het waarnemen van koolwaterstoffen in bijvoorbeeld een mengsel met stikstof omdat deze detector heel gevoelig is voor de te meten componenten maar totaal niet voor de stikstof. Dat laatste kan natuurlijk wel een nadeel zijn wanneer men ook wil weten hoeveel stikstof er in het mengsel zit. Het enige grote nadeel van de FID is dat door de waterstofvlam in de detector de meeste componenten vernietigd worden. Het is dus maar beperkt mogelijk om nog andere detectoren na te schakelen die andere componenten kunnen analyseren. Daarom is de FID meestal de laatste detector in een dergelijke toepassing.

## Schema

Het exacte ontwerp verschilt natuurlijk van fabrikant tot fabrikant, maar het principe blijft wel hetzelfde. Over het algemeen wordt een FID achter een kolom van een gaschromatograaf geplaatst, dus daarom wordt de werking hier uitgelegd vanuit dezelfde toepassing.
Het monster komt vanuit de GC-kolom (A) en gaat de oven (B) van de FID binnen. De oven is nodig om te voorkomen dat het gas dat binnenkomt condenseert in de detector en op die manier niet, of met vertraging, gemeten wordt. Hierna wordt het monster eerst gemengd met waterstof (C) en later met de verbrandingslucht (D). Dit mengsel gaat verder omhoog door een positief geladen elektrode. Deze positief geladen elektrode stoot de koolstofionen af die ontstaan door pyrolyse van het monster. De ionen worden weggeslingerd richting de collectorplaten (G) die zijn verbonden (H) met een heel gevoelige ampèremeter die in staat is de neerslaande ionen waar te nemen, hierna wordt het signaal versterkt en verder verwerkt. De verbrande gassen worden door de uitlaatpoort (J) weer uit de detector gelaten.
# Vlammetje

Vlammetje kan verwijzen naar:
* Vlam, een klein vuur
* Vlammetje (voedsel), een soort gefrituurde snack
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlammetje en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Volvera

Volvera is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 7782 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 20,9 km², de bevolkingsdichtheid is 372 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Baruta, Panealba, Gerbole-Zucche, Gerbole-Alte.

## Demografie

Volvera telt ongeveer 2880 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 6894 |
| 2001 | 6966 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 251 m boven zeeniveau.
Volvera grenst aan de volgende gemeenten: Rivalta di Torino, Orbassano, Piossasco, Cumiana, None, Airasca.

## Externe link

* Website
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.