OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Roland de Rufter

Roland de Rufter (in contemporaine bronnen bekend als Roland le Fartere, Roulandus le Fartere en ook wel Roland le Petour) was een middeleeuws petomaan uit Engeland.

## Levensloop

Roland was leenman van de Hemingstone Manor in Suffolk. Teneinde aan zijn leenverplichten te voldoen werd hij geacht om met ieder kerstfeest "unum saltum et siffletum et unum bumbulum" (een sprong, een fluitje en een scheet) te doen voor het hof van Hendrik II.
Roland wordt genoemd in het Liber feodorum (Boek der Lenen). In de editie van 1250 wordt hij volgens opgebracht:
   Seriantia que quondam fuit Rollandi le Pettour in Hemingeston' in comitatu Suff', pro qua debuit facere die Natali Domini singulis annis coram domino rege unum saltum et sifflettum et unum bumbulum, ...
   vertaling: De landerijen, die eerder van Rolland le Pettour in Hemingstone in het graafschap Suffolk waren geweest, waarvoor hij ieder jaar op de geboortedag des Heren voor de koning geacht werd een sprong te maken, een fluitje te laten horen en een scheet te laten, ...

## Literatuur

* Bartlett, Robert (2000). England Under the Norman and Angevin Kings, 1075-1225. Oxford University Press, 236. ISBN 0-19-925101-0.
* Beadle, Richard (1994). The Cambridge companion to medieval English theatre. Cambridge University Press, 187. ISBN 0-521-45916-8.
* ↑ Henry Churchill Maxwell Lyte et al.: The Book of Fees, Commonly Called Testa de Nevill: London: His Majesty's Stationery Office, 1923. Part 2, A.D. 1242-1293.
# Rubberhout

Rubberhout (België) of rubberwood (Nederland) is een houtsoort afkomstig van de Braziliaanse rubberboom (Hevea brasiliensis, familie Euphorbiaceae) die oorspronkelijk voorkwam in het Amazonewoud. Tegenwoordig wordt ze gekweekt in plantages in Zuidoost-Azië.
Het hout is gegolfd van draad en heeft kernhout en spinthout dat lichtcrèmig is van kleur. Het hout wordt gebruikt voor meubels, draaiwerk, parket en gebruiksvoorwerpen.
Door het aanwezige latex kunnen bewerkingsinstrumenten aankoeken. Daarnaast is het ook gevoelig voor aantasting door Lyctus.
# Rubberen kogel

Een rubberen kogel, ook: rubberkogel, is een projectiel van rubber of met een rubberen bekleding, dat kan worden afgevuurd met gewone vuurwapens of met speciaal voor dat doel ontworpen vuurwapens. Het kan op korte afstand gebruikt worden voor schietoefeningen of om dieren onder controle te brengen, maar wordt het meest gebruikt voor het onder controle brengen van relletjes en het uiteenjagen van demonstrerende mensenmassa's.
Deze projectielen zijn bestemd om pijn en schrik te veroorzaken zonder ernstige verwondingen toe te brengen. Dat ze blauwe plekken en kneuzingen veroorzaken wordt als aanvaardbaar beschouwd. In de praktijk kunnen ze ook tot botbreuken en beschadiging van interne organen leiden, en in uitzonderlijke gevallen ook tot de dood.
De ontwikkeling van niet-dodelijke projectielen om menigten te controleren begon in de jaren 1880 met het gebruik van houten projectielen door de Britse koloniale politie in Singapore. Deze bleken echter toch nog te gevaarlijk te zijn, een reden waarom iets later rubberen kogels werden ontwikkeld. Deze hebben bij het afvuren een snelheid van ca. 60 m/s (ruim 200 km/h) en een reikwijdte van ongeveer 100 meter. Geheel ongevaarlijk zijn ook deze projectielen niet. In Noord-Ierland werden in een periode van 35 jaar (1970-2005) door de politie 125 000 rubberen kogels afgevuurd, waarbij 17 mensen om het leven kwamen.
De rubberen kogel is daarom omstreden. Velen pleiten ervoor deze te verbieden. Sommige politieautoriteiten zijn echter van mening dat deze kogels onmisbaar zijn in gevallen waarin een menigte niet onder controle kan worden gehouden met waterkannonnen en traangas. Vóór de uitvinding van de rubberen kogel werd er door de politie vaak met scherp geschoten op demonstranten.
# Rotterdamse kolentram

De Rotterdamse kolentram is een voormalige elektrisch goederentrambedrijf in Rotterdam. Over een traject met een lengte van circa 1 kilometer tussen de haven en de elektriciteitscentrale reden tussen 1933 en 1976 elektrische trams.

## Infrastructuur

Het laden van de trams geschiedde van boven. Dit had tot gevolg dat de bovenleiding schuin boven de baan werd aangebracht, net zoals gedeeltelijk plaatsvond bij de Arnhemse zandtrams.

## Materieel

In 1933 werd bij Werkspoor motorwagen I aangeschaft. Deze werd vanaf 1934 gebruikt toen de elektriciteitscentrale aan de Galileistraat in gebruik werd genomen. Wagen I werd deels opgebouwd en onderdelen die afkomstig waren van de RET, waaronder pantograaf, schakelkasten, weestanden en motoren. Zo werd dezelfde motor gebruikt als in die in de serie 71-126 van de Rotterdamse tram.
Een jaar later werd motorwagen 76 van de RET gekocht en daarna gebruikt voor rangeerwerk en werkzaamheden. Waarschijnlijk werd deze wagen in de Tweede Wereldoorlog afgevoerd.
In 1949 leverde Werkspoor motorwagen II af, ter uitbreiding van de capaciteit en als reserve.

## Einde

In 1976 werd door de Minister van Milieu besloten deels te stoppen met kolen- en oliegestookte elektriciteitscentrales. Op 27 november van dat jaar werd een open dag georganiseerd. Het was gelijk de laatste dag waarop de trams reden.
# Rotterdamse Zoutziederij

De N.V. Rotterdamsche Zoutziederij, voorheen Kolff & Vis, was een zoutziederij te Rotterdam. De architect van het gebouw dat nu bekendstaat als Fabrieksgebouw N.V. Rotterdamsche Zoutziederij Schaardijk Rotterdam was M.Brinkman van Bureau Hooykaas. De aanbesteding had plaats in april 1910.
Directeuren waren onder andere: Laurens Renoldus Sinnige (geboren 1882) en Adrianus Antonie Kolff (geboren 1868 overleden 1925). De laatste had een rol bij de oprichting van de Koninklijke Nederlandse Zoutindustrie.
# Ruth

Ruth kan verwijzen naar:
* Ruth (boek), een boek uit het Oude Testament
* Ruth (persoon), de hoofdpersoon in bovengenoemd boek
* Ruth (voornaam), een meisjesnaam, gebaseerd op voornoemde hoofdpersoon; en vele personen met Ruth als familienaam, niet gebaseerd op deze hoofdpersoon
* Ruth (hoorspel), een hoorspel, gebaseerd op voornoemd boek
* Ruth (roman), een boek van Elizabeth Gaskell
Daarnaast bestaan er een aantal plaatsnamen met dezelfde naam, die niets met bovengenoemd boek te maken hebben, en wel:
* A. Ruth und Sohn, een oud Duitse orgelbouwersfamilie, van voornamelijk kermisorgels
* Ruth (Deurne), een buurtschap in de Noord-Brabantse gemeente Deurne
* Ruth (North Carolina) een plaats in North Carolina
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ruth en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rüthnick

Rüthnick is een gemeente in de Duitse deelstaat Brandenburg, en maakt deel uit van de Landkreis Ostprignitz-Ruppin. Rüthnick telt 456 inwoners.
Breddin · Dabergotz · Dreetz · Fehrbellin · Heiligengrabe · Herzberg (Mark) · Kyritz · Lindow · Märkisch Linden · Neuruppin · Neustadt (Dosse) · Rheinsberg · Rüthnick · Sieversdorf-Hohenofen · Storbeck-Frankendorf · Stüdenitz-Schönermark · Temnitzquell · Temnitztal · Vielitzsee · Walsleben · Wittstock/Dosse · Wusterhausen/Dosse · Zernitz-Lohm
# Rüstringen

Rüstringen kan verwijzen naar:
* Rüstringen (gouw), Middeleeuwse Friese provincie
* Rüstringen (stad), voormalige stad in Noord-Duitsland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rüstringen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rüte

Rüte is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Appenzell Innerrhoden. Rüte telt 3.435 inwoners. Op 1 mei 2022 fuseerde Rüte met Schwende tot de gemeente Schwende-Rüte.
* Gemeinsame Normdatei: 4817431-2
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001315
* Virtual International Authority File: 139835241
* WorldCat (via VIAF): 139835241
# Royal Trophy 2007

De Royal Trophy van 2007 werd van 12-14 januari gespeeld, wederom op de Amata Spring Country Club in Thailand.
Dit was de tweede editie van de Royal Trophy, een toernooi waarbij een Europees team speelde tegen een Aziatisch team. Europa won wederom, ditmaal met een groter verschil, waardoor de discussie ontstond of het Aziatische team de volgende keer ook spelers van de Australaziatische Tour kon opnemen.

## Teams

| Europa | Azië |
| Seve Ballesteros, captain | Naomichi "Joe" Ozaki, captain |
| Darren Clarke | Tetsuji Hiratsuka |
| Johan Edfors | Suk-ho Hur |
| Niclas Fasth | Prom Meesawat |
| Robert Karlsson | Jeev Milkha Singh |
| Paul McGinley | Toru Taniguchi |
| Henrik Stenson | Thaworn Wiratchant |
| Anthony Wall | Thongchai Jaidee |
| Lee Westwood | YE Yang |

## Schema

* 12 januari (vrijdag): 4x foursomes: Europa won met 3½ - ½
* 13 januari (zaterdag): 4x 4-ball: Europa won met 3 - 1
* 14 januari (zondag): 8x singles: Europa won met 6 - 2
Totaal: Europa won met 12½ - 3½
# SV Wacker Nürnberg

SV Wacker Nürnberg is een Duitse sportclub uit de stad Neurenberg.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1919 als SC Wacker Nürnberg. Wegens financiële problemen fusioneerde Wacker in 1930 met Sportverein 1924 Röthenbach/Schweinau. In 1934 werd de huidige naam aangenomen. In 1929 was de club gepromoveerd naar de tweede hoogste klasse. In de jaren dertig streed de club meestal vooraan mee in de Bezirksklasse. Op 24 augustus 1937 won de club met 2-1 van zesvoudig landskampioen 1. FC Nürnberg.
De club speelde in 1944/45 in de Gauliga Bayern, de toenmalige hoogste klasse, waar de club derde werd in de groep Mittelfranken. De club vormde een KSG (Kriegsspielgemeinschaft) met SC Viktoria Nürnberg en Pfeil Nürnberg. Hierna zonk de club weg in de anonimiteit en speelt tegenwoordig in de laagste reeksen.
# Sabran

Sabran is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nîmes. Sabran telde op 1 januari 2021 1.600 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Sabran bedroeg op 1 januari 2021 35,64 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 44,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sabratha

Sabratha (van het oorspronkelijk Libyco-Berberse Sbrt'n) is de westelijkste van Tripolitana, de drie steden van het Romeinse Libië. De ruïnes van de stad zijn nog steeds te zien. Naast Lepcis Magna (oostelijk van Tripoli) vormen ze een van de belangrijkste bezienswaardigheden van Tripoli en omgeving. De stad is in de 7e eeuw v.Chr. gesticht door de Feniciërs. Zij beleefde haar hoogtijdagen tijdens de regeringsperiode van de Romeinse keizers Antoninus Pius (138-161), Marcus Aurelius (161-180), Commodus (180-192) en Septimius Severus (193-211).
De belangrijkste bezienswaardigheid van Sabratha is het theater. Het is in 190 onder de regering van Commodus gebouwd en is in gebruik geweest tot aan de aardbeving van 365. Omdat Mussolini er eens wilde spreken, is het in de jaren dertig voor een groot deel herbouwd.
Het mausoleum met het beeld van de Egyptische god Bes is Neo-Punisch, dat wil zeggen dat het dateert uit de Romeinse tijd maar naar een Punisch model is gebouwd.
De stad werd getroffen door de tsunami, die het gevolg was van de aardbeving van 365, maar kon zich enigszins herstellen omdat de agrarische basis waarop het economisch leven van de stad was gebaseerd (de ontginningen van de Limes Tripolitanus), niet noemenswaardig was aangetast. De instorting, in de elfde eeuw, van deze op zorgvuldig waterbeheer gebaseerde agrarische cultuur betekende dat de bevolking van de Tripolitania snel terugliep. De steden Sabratha en Lepcis Magna werden ontruimd en de bewoners vestigden zich in Oea.
# Sabra sinica

Sabra sinica is een vlinder uit de familie van de eenstaartjes (Drepanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Yang.
# SH-domein

Een SH-domein is een eiwitmotief dat een rol speelt bij signaaltransductie en signaalamplificatie.
Er bestaan verschillende modellen voor signaalamplificatie; het resultaat van zo'n signaalcascade is bijvoorbeeld dat substraten gefosforyleerd worden, zoals proto-oncogenproduct-transcriptiefactoren (c-Myc en c-Jun), andere transcriptiefactoren of structurele eiwitten.
Veel van die signaaleiwitten hebben SH-domein, zoals het het SH2-domein (Src-homology-2; Src is een acronym voor het oncogeen, coderend voor een SaRComa). Ook andere SH-domeinen behoren tot het Src-proto-oncogen, zoals het SH1- en SH3-domein.
Elk van deze domeinen heeft specifieke eigenschappen in het proteïne:
* SH1-domein is het katalytisch centrum: het staat in voor tyrosine-specifieke fosforylering (het is met andere woorden het tyrosinekinase-domein)
* SH2-domein is 100 aminozuren lang en heeft een affiniteit voor (P)Y-X-N1-N2
* SH3-domein is 60 aminozuren lang en heeft een affiniteit voor korte proline-rijke peptidesegmenten
SH-domeinen behoren dus tot een groep eiwitten die een rol spelen in de signaalcascade. Het SH2-domein bijvoorbeeld interageert met eiwitten via de gefosforyleerde tyrosine van het eiwit; er is dus een associatie tussen die eiwitten via het SH2-domein, hetgeen resulteert in verdere signaalcascade.
# Roza Sarkisyan

Roza Sarkisyan (Armeens: Ռոզա Սարկիսյան,Oekraïens: Роза Володимирівна Саркісян) (Stepanakert, Nagorno-Karabachse Autonome Oblast, 20 januari 1987) is een Armeens-Oekraïens toneelregisseuse en theaterdirecteur. Op vijfjarige leeftijd verhuisde ze met haar ouders van de Nagorno-Karabachse Autonome Oblast naar Oekraïne, waar ze van 2004 tot 2009 sociologie studeerde aan de Universiteit van Kharkiv. In 2012 studeerde ze af aan de Nationale Universiteit voor Kunst in Kharkiv. Sinds 2019 is ze de theaterdirecteur van het Ivano-Frankivsk National Academic Drama-theater.
Samen met de Poolse toneelschrijfster Joanna Wichowska werkte ze in Lviv aan de productie van PIĘKNE, PIĘKNE, PIĘKNE CZAS (Wonderful wonderful wonderful times).
* Virtual International Authority File: 274164539804732240003
* WorldCat (via VIAF): 274164539804732240003
# Roza de Guchtenaere

Roza de Guchtenaere (Ledeberg, 13 september 1875 - Gent, 8 april 1942) was een vrijzinnige, Vlaamse activiste. Beroepshalve was zij lerares. Naast haar Vlaams engagement zette zij zich eveneens in voor de vrouwenemancipatie. Zij was ook vegetariër en geheelonthoudster.
Als vrijzinnige was zij actief in het Willemsfonds. Zij was ook lid van de Gentse afdeling van het Algemeen Nederlands Verbond. In 1912 trad zij toe tot het hoofdbestuur waar zij de groep-België vertegenwoordigde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog hield ze in het begin afstand van het activisme. Later veranderde die houding en voerde ze zelfs het woord op verschillende activistische meetings. Zij zegde haar betrekking in een Lakense school op, wanneer zij in december 1917 gevraagd werd om directrice te worden van een door de activisten gesteunde Rijksmiddelbare Normaalschool te Gent met het Nederlands als voertaal.
Aan het einde van de oorlog vluchtte zij niet en op 17 november 1918 werd zij aangehouden. Op haar proces in april 1919 voor de Krijgsraad te Brussel nam zij geen afstand van haar daden en bleef zij het activisme verdedigen. Het vonnis luidde vijftien jaar dwangarbeid en verlies van burgerrechten. Ze ging niet in hoger beroep en was overigens de enige vrouwelijke politieke gevangene. Later zou ze nog opgeroepen worden om te getuigen op de processen van andere activisten zoals dr. August Borms en prof. Lodewijk Dosfel. Tijdens haar gevangenschap schreef ze een boekje, waarin zij onder meer pleit voor verplicht onderwijs voor meisjes en zich afzet tegen het feit dat vrouwen slechts in een beperkt aantal beroepen terechtkonden. Begin 1921 kon zij vervroegd vrijkomen op voorwaarde dat zij zich zou onthouden van politieke activiteiten, maar dat weigerde ze. Als in november 1921 de gevangenisstraffen van de meeste activisten herleid werden tot drie jaar kon ook zij onvoorwaardelijk in vrijheid gesteld worden. In december van dat jaar verliet ze met een wankele gezondheid de Nieuwe Wandeling-gevangenis te Gent.
Ze nam na haar vrijlating haar Vlaams engagement terug op en sprak regelmatig op amnestiemeetings voor dr. August Borms en Jef Van Extergem. Ze werkte ook mee aan verscheidene publicaties, maar ze bleef eerder in de marge van de Vlaamse- en Groot-Nederlandse Beweging opereren. Ze gaf onder meer het tijdschrift De Dietsche Voorpost uit. De Guchtenaere ageerde tegelijkertijd tegen de verrechtsing van de Vlaamse Beweging in de jaren dertig. Zij wees het Verdinaso af en stond sceptisch tegenover het VNV, zodat op een bepaald moment het VNV zelfs een plakbrief uitgaf tegen haar, waarin ze van sympathie voor het 'goddeloze communisme' werd beschuldigd. De Dietsch Opvoedkundige Beweging van Bert van Boghout kon wel op haar goedkeuring en steun rekenen. Door een zwakke gezondheid speelde ze geen enkele politieke rol meer bij het begin van de Tweede Wereldoorlog. Zij overleed op 8 april 1942 te Gent.
# Saccoglossus ruber

Saccoglossus ruber is een diersoort in de taxonomische indeling van de Hemichordata. Het dier behoort tot het geslacht Saccoglossus en behoort tot de familie Harrimaniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Tattersall.
# Nacoleia progonialis

Nacoleia progonialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1899 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Indonesië (Westelijk Nieuw-Guinea).
# Messatoporus convexus

Messatoporus convexus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Santos en Aguiar in 2013.
# Micropterix anderschella

Micropterix anderschella is een vlinder uit de familie van de oermotten (Micropterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1813 door Hübner.
# Mago-Halmi Tesserae

Mago-Halmi Tesserae zijn tesserae op de planeet Venus. De Mago-Halmi Tesserae werden in 1997 genoemd naar Mago-Halmi, een Koreaanse helpende godin.
De tesserae hebben een diameter van 400 kilometer en bevinden zich in het quadrangle Atalanta Planitia (V-4).
# Lundamo

Lundamo is een plaats in de Noorse gemeente Melhus, provincie Trøndelag. Lundamo telt 1131 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 1,06 km².
# Lunda Norte

Lunda Norte is een provincie in de noordoostelijke hoek van Angola. De provincie grenst in het noorden en het oosten aan buurland de Democratische Republiek Congo, in het westen aan de provincie Malanje en in het zuiden aan de provincie Lunda Sul van welke Lunda Norte in 1978 gescheiden werd. Ondanks de bodemrijkdom aan diamanten is Lunda Norte een arme provincie. De provinciehoofdplaats is de mijnstad Lucapa in het zuidoosten.

## Gemeenten

* Shah-Muteba
* Cuango
* Capemba-Camulemba
* Lubalo
* Caungula
* Cuilo
* Chitato
* Lucapa
* Caumbo

## Economie

In Lunda Norte worden voornamelijk rijst, cassave en maïs geteeld. De belangrijkste bodemrijkdom is diamant. Daarnaast wordt ook goud gedolven.
# Macrobrachium cocoense

Macrobrachium cocoense is een garnalensoort uit de familie van de Palaemonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Abele & W. Kim.
* ↑ (en) Macrobrachium cocoense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Macrobrachium cocoense Abele & W. Kim, 1984. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=587177
# Macrobrachium caledonicum

Macrobrachium caledonicum is een garnalensoort uit de familie van de Palaemonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Roux.
* ↑ (en) Macrobrachium caledonicum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Macrobrachium caledonicum (Roux, 1926a). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=587155
# Luzernebehangersbij

De luzernebehangersbij (Megachile rotundata) is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is gepubliceerd in 1793 door Fabricius.
De bij is 7 à 9 mm lang, wat het een van de kleinste behangersbijen maakt. Behalve de grootte is de witte beharing een onderscheidend kenmerk.
Oorspronkelijk komt de soort uit Midden- en Zuid-Europa, Noord-Afrika en Oost- tot Midden-Azië, maar tegenwoordig komt hij ook in de Lage Landen voor. In Nederland werd hij voor het eerst waargenomen in Groesbeek in 2009; België volgde in 2013. Nadien werd hij op nog meer Belgische plaatsen waargenomen, vooral in steden. Mogelijk komen ze vooral daar voor, doordat steden een steeds warmer microklimaat vormen. De soort lijkt zich er intussen goed gevestigd te hebben. De luzernebehangersbij komt ook voor in Noord-Amerika, Nieuw-Zeeland en Australië, waar ze is uitgezet als bestuiver.
De bij maakt een nest in natuurlijke en kunstmatige plaatsen als holle stengels, gangen in dood hout en soms ook in de grond en in leemwanden. Met gekauwd plantenmateriaal sluiten ze de nesten af. In luzernevelden gebruiken ze daar blaadjes van die plant voor, vandaar ook de naam van het dier. De luzernebehangersbij wordt ook commercieel ingezet als bestuiver van deze plant. De bij is echter niet speciaal gebonden aan luzerne; ze wordt ook waargenomen op lelieachtigen, lipbloemen, schermbloemen, vetplanten en vlinderbloemen. In België beperkten waarnemen zich tot honingklaver, witte klaver, haagwinde en wit vetkruid.
* ↑ (2008) Integrated Taxonomic Information System (ITIS) Bee Checklist 3 oktober 2008 (niet meer beschikbaar, nieuwe lijst hier)
* 1 2 3 Luzernebehangersbij kent opmars in hete steden. Natuurpunt (4 juli 2016). Gearchiveerd op 16 september 2016. Geraadpleegd op 5 juli 2016.
# M.H. Laddé

M.H. (Machiel Hendricus) Laddé (Amsterdam, 5 november 1866 - Nigtevecht, 18 februari 1932) was een Nederlands fotograaf en regisseur. Hij was de regisseur van de eerste Nederlandse film, Gestoorde hengelaar (1896).
Tussen 1896 en 1906 regisseerde Laddé verscheidene stomme films voor zijn bedrijf Eerst Nederlandsch Atelier tot het vervaardigen van Films voor de Bioscoop en Cinematograaf M.H. Laddé & J.W. Merkelbach. Zijn films werden vertoond door de reizende bioscoop van Christiaan Slieker (1861-1945). Geen van Laddés films zijn bewaard gebleven. Het zijn verloren films.
Laddé was tevens een bekend fotograaf. Hij had zijn eigen fotostudio in Buiksloot, Amsterdam-Noord, samen met J.W. (Johannes "Wim" Wilhelm) Merkelbach (1873-1922).
In zijn woonplaats Nigtevecht was Laddé van 1919 tot 1931 gemeenteraadslid voor de Christelijk-Historische Unie.

## Filmografie

* Gestoorde hengelaar (1896)
* Spelende kinderen (1896)
* Zwemplaats voor Jongelingen te Amsterdam (1896)
* Solser en Hesse (1900)