OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hesdy van Wilgen

Hesdy van Wilgen (21 december 1941 - 22 september 2005) was een Surinaams basketbalspeler en coach. Hij werd uitgeroepen tot Surinaams sporter van het jaar 1959 en Surinaams basketballer van de eeuw.

## Biografie

Hesdy van Wilgen was een neef van de omnitopsportster Ismay van Wilgen. In de jaren 1960 was hij aanvoerder van De Arend in de Hoofdklasse. Hij bracht rust in het team en vervulde zijn rol als spelmaker. In 1969 had hij een belangrijke rol in het behalen van de nationale titel, omdat hij naast speler ook de rol van coach op zich pakte.
Hij maakte als tiener in 1957 deel uit van het Surinaamse basketbalteam tijdens een bezoek aan buurland Guyana. In 1960 speelde hij in het eerste grote toernooi voor Suriname. Dit was in Bologna tijdens kwalificatiewedstrijden voor de Olympische Zomerspelen van 1960. Suriname kwam uit tegen Soedan, Tsjecho-Slowakije, Spanje en Taiwan. In het totaal speelde hij in meer dan vijfenzeventig interlands.
Hij werd uitgeroepen tot Surinaams sporter van het jaar 1959 en Surinaams basketballer van de eeuw.
Op 22 september 2005 kwam hij op 63-jarige leeftijd om het leven tijdens een verkeersongeval. Zijn uitvaartdienst in de Ismay van Wilgen Sporthal werd bijgewoond door president Ronald Venetiaan en de ministers Ivan Fernald en Edwin Wolf.
* ↑ Ricky W. Stutgard, De eerste Surinaamse sportencyclopedie (1893-1988), De lijst van sportman (vrouw) van het jaar, pag. 172
* 1 2 3 Ricky W. Stutgard, De eerste Surinaamse sportencyclopedie (1893-1988), Wilgen, van Hesdy, pag. 231
* ↑ Guno Hoen, Onze Sporthelden, deel 3, Een captain bij uitstek: Rudi Herman van Eyck, pag. 67, 1999
* ↑ Ricky W. Stutgard, De eerste Surinaamse sportencyclopedie (1893-1988), Basketbal en Olympische Spelen
* 1 2 Niba Suri Magazine, Hesdy van Wilgen en Eugene Ramdin overleden, 1 oktober 2005
# Het signaal

Het signaal is een bouwwerk in Amsterdam-Zuid, Europaplein.
Het is één van de weinige zo niet de enige reclamezuil, die het wist te brengen tot (onderdeel van) een rijksmonument. Deze 42 meter hoge zuil werd ontworpen door Dick Elffers voor het terrein voor de RAI Amsterdam. De bouw van deze tentoonstellingshallen vond plaats op wat ooit het Zuiderpark was geweest. In de periode 1958 tot 1961 werd er gebouwd aan die hallen, waarbij een groot bouwterrein werd opgebruikt. De zuil werd opgetrokken toen een deel van de hallen er al stond, maar bleef grotendeels uit het zicht vanwege alle bouwmaterialen op het terrein, dat voor de opening werd omgebouwd tot parkeerplaats.
De rubriek Onder de keizerskroon in het Algemeen Handelsblad wijdde er vlak voor de opening een niet al te positief bericht over. De betonnen staak vormt op zich een sterk contrast met de horizontaal georiënteerde Europahal. Deze is slechts één bouwlaag hoog met een ronde overkapping. De zuil is in basis juist verticaal gericht. Het artikel benoemt het als "betonnen stengel" en "betonloot". De staak is ook het enige verticale van het object. Het werd volgehangen met (weer) horizontaal gerichte structuren ter bevestiging van reclamemededelingen tot een lichtkrant aan toe. Onder de keizerskroon vond het een karig object.
Elffers sprak zelf van een "Affiche-in-beton" (en staal). Elffers gold daarbij als alternatief voor kunstenaars die een ontwerp hadden ingediend, maar die niet aan de eisen van de RAI voldeden. Hij werd dan ook pas relatief laat ingeschakeld (juni 1960). Elffers was toen voornamelijk bekend als grafisch ontwerper. Hij kwam haast als vanzelf uit op de driehoekige structuur, zodat vanuit alle richtingen richting de RAI de reclame-uitingen te zien zouden zijn. Zelf wilde hij nog een hoger exemplaar (50 meter); hetgeen volgens Elffers meer allure had gehad, maar de RAi vond 42 meter genoeg. Elffers had tijdens de opbouw regelmatig met de bouwers, zodat geen probleem kon ontstaan.
De reclamezuil torende in de jaren zestig ruim boven de gebouwen uit. In latere jaren dreigde dat beeldbepalende object verloren te gaan in de expansiedrift van de RAI. Steeds meer nieuwere en hogere bouw zorgden ervoor dat de zuil opgeslokt zou worden. Elffers kreeg echter alsnog zijn zin; de staak werd verlengd (de oorspronkelijke top boven de reclame op de foto linksonder) en zou volgens de gegevens zestig meter hoog zijn; daarbij moest wel extra fundering aangebracht worden. Naast reclame kwam er ook een digitale klok met thermometer.
In 2015 werden Europahal en reclamezuil tot rijksmonument verklaard.
De zuil werd rond 2020 geciteerd. Architect Reinier de Graaf liet de zuil terugkomen in zijn ontwerp voor het nhow Amsterdam RAI.
* ↑ Redactie, Onder de keizerskroon. Algemeen Handelsblad (19 januari 1961). Geraadpleegd op 26 juni 2023 – via Delpher.
* ↑ Redactie, Affiche in beton. Het Parool (2 februari 1961). Geraadpleegd op 26 juni 2023 – via Delpher.
* ↑ Dylan van Eijkeren (kunstredactie), De RAI bestaat 60 jaar, Amsterdam lijkt soms niet te weten hoe bijzonder dit is. Het Parool (202-`07-20). Gearchiveerd op 26 juni 2023. Geraadpleegd op 15 juni 2023 – via parool.nl.
# Het slaapliedje van vanavond heet “Moord”

Het slaapliedje van vanavond heet “Moord” is een hoorspel van Ludwig Schubert en Fritz Puhl. De vertaling was van Co Volkers, de bewerking van Wim Paauw, die ook regisseerde. De NCRV zond het uit op dinsdag 21 januari 1964. Het hoorspel duurde 79 minuten.

## Rolbezetting

* Barbara Hoffman (Emmy)
* Alex Faassen jr. (Wim)
* Hans Veerman (verteller)
* Frans Somers (Dr. Watson)
* Huib Orizand (Sherlock Holmes)
* Tonny Foletta (commissaris)
* Dogi Rugani (vertelster)
* Nel Snel (Agatha Christie)
* Dries Krijn (Hercule Poirot)
* Peter Aryans (Charles Clifford)
* Paul Deen (Father Brown)
* Richard Flink (Maigret)
* Wiesje Bouwmeester (mevrouw Maigret)
* Johan Wolder (Philip Marlowe)
* Han König (Kelly)
* Jan Borkus (Mike Hammer)
* Miesje Hagens (Lilly Stanford)

## Inhoud

In deze “criminele compositie voor zes wereldberoemde detectives” wordt aan de hand van één moordzaak nagegaan hoe zes meesterspeurders uit de wereldliteratuur te werk zouden gaan bij het oplossen van een uiterst duister geval. Zij doen dit allemaal op een heel eigen wijze, afhankelijk van de tijd waarin hun auteurs leefden - Conan Doyle (Sherlock Holmes), Agatha Christie (Hercule Poirot), Gilbert Keith Chesterton (Father Brown), Georges Simenon (commissaris Maigret), Raymond Chandler (Philip Marlowe) en Mickey Spillane (Mike Hammer).
# Heteractaea peterseni

Heteractaea peterseni is een krabbensoort uit de familie van de Xanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Garth.
# Heteractis malu

Heteractis malu is een zeeanemonensoort uit de familie Stichodactylidae.
Heteractis malu is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Haddon & Shackleton in 1893.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Stichodactylidae.txt
* World Register of Marine Species, Heteractis malu. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Herbert Meyer Ricard

Herbert Meyer Ricard eigenlijk Herbert Meyer (Frankfurt am Main, 20 mei 1908 – Blaricum, 5 mei 1988) was een Nederlands - Duitse kunstenaar en verzetsstrijder.

## Levensloop

Herbert Meyer Ricard bezocht de Staatliche Hochschule für Bildende Kunst (Städelschule) in Frankfurt am Main. Hij werd bekend als tekenaar, ontwerper en grafisch vormgever.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Meyer Ricard actief in het verzet en in de illegale pers. In januari 1944 richtte hij de verzetsgroep Hollandgruppe Freies Deutschland op. Hierin streden Nederlandse en Duitse socialisten samen tegen het nationaalsocialisme en kapitalisme. Men steunde de opbouw van een toekomstig socialistisch Duitsland. Daden van deze verzetsgroep waren het leveren van wapens aan de illegaliteit en zestig Duitse soldaten deserteerden onder hun invloed. Bij deze groep hoorde ook Grete Weil-Dispeker, Ulrich Rehorst, A.J. Keizer, Olga Vera Haymann, Herbert´s latere echtgenote en eveneens grafisch vormgeefster, H.O. Guth, F. Hirsch en K. Kahle. Na de bevrijding werd er voorlichting gegeven over de gruwelen uit de oorlogsjaren en bevorderde men het democratisch denken in brede kring.
In 1949 ontwierp hij een pakket met bouwplaten van de ideale stad dat in winkels werd verkocht.
In de jaren vijftig won Herbert Meyer Ricard meerdere ontwerpwedstrijden. In 1950 won hij de eerste prijs voor het beste prentverhaal, uitgeschreven door de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen. Samengewerkt werd er met Han. G Hoekstra en A. P. Hartland. Daarnaast won hij de affiche wedstrijd van het Europees herstelprogramma in Nederland. In 1955 maakte Meyer Ricard pentekeningen bij het boek Uit het journaal van Chris Krabbedregger van Willem van Iependaal.
* ↑ Rijksbureau Kunsthistorische documentatie. Gearchiveerd op 10 augustus 2017. Geraadpleegd op 13 september 2016.
* ↑ Lydia E. Winkel en Hans de Vries, De ondergrondse pers 1940-1945 Lemma 235. Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 13 september 2016.
* ↑ Het Vrije Volk, Wij kunnen zelf een ideale stad bouwen....van papier (30-09-1949). Geraadpleegd op 13 september 2016.
* ↑ Nieuwsblad van het Noorden, Prijsvraag voor goed prentverhaal (1 juli 1950). Geraadpleegd op 13 september 2016.
* ↑ De Tijd, ECA-affichewedstrijd (25 april 1950). Geraadpleegd op 13 september 2016.
* ↑ Amigoe di Curaçao, Uitstekende jeugdboeken (28 september 1955). Geraadpleegd op 13 september 2016.
# Herbert Mytteis

Herbert Mytteis (Wenen, 14 juli 1916 – aldaar, 30 oktober 1967) was een Oostenrijkse violist en componist in de jazz en amusementsmuziek.

## Biografie

Mytteis studeerde aan het conservatorium in Wenen en aan de Wiener Musikakademie. In de jaren 30 was hij lid van het radio-orkest van Charly Gaudriot. Tevens trad hij met een eigen kwintet op in Weense gelegenheden om jazz en swing te spelen. Vanaf 1943 trad hij in Café de l'Europe op met de Italiaanse zanger en gitarist Vittorio Ducchini, pianist Ernst Landl en de Franse drummer Arthur Motta alsook, af en toe, musici als Hans Koller en Viktor Plasil. Er werden ook opnamen gemaakt, maar deze werden niet uitgebracht. Na de nederlaag van het nationaalsocialisme speelde hij tevens in Hot Club Vienna. Met zijn solisten begeleidde hij op opnamen voor Telefunken, Minja Petja en Karl Hruschka. Hij componeerde nummers als Intermezzo in Swing, Guggi, Seit du gegangen en Am Himmel, da leucht' a Laternderl.

## Discografie (selectie)

* Mytteis, Landl & CO Steffl Swing (1943-1947)
* ↑ Elisabeth Th. Fritz-Hilscher, Helmut Kretschmer (Hg.) Wien Musikgeschichte, Berlin usw. 2011, p. 524
* Gemeinsame Normdatei: 103824322X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 1664 1670
* Virtual International Authority File: 304971964
* WorldCat (via VIAF): 304971964
# Heterodrilus arenicolus

Heterodrilus arenicolus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Pierantoni.
# Heterodrilus densus

Heterodrilus densus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Erséus.
# Heterodrilus ascensionensis

Heterodrilus ascensionensis is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Erséus.
# Heterodrilus chenianus

Heterodrilus chenianus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Wang & Erseus.
# Heterodrilus decipiens

Heterodrilus decipiens is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Erséus.
# Heterotanytarsus brundini

Heterotanytarsus brundini is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Fittkau.
# Herbita rhoda

Herbita rhoda is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Butler.
# Hexagrammos octogrammus

Hexagrammos octogrammus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van groenlingen (Hexagrammidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1814 door Pallas.
# Hoffmannluiaard

De Hoffmannluiaard (Choloepus hoffmanni) is een zoogdier uit de familie van de tweevingerige luiaards (Choloepodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wilhelm Peters in 1858.

## Kenmerken

De dieren kunnen 50 tot 75 centimeter lang worden en ongeveer zes kilo zwaar. De Hoffmannluiaard heeft maar zes halswervels. Daarin is hij samen met de lamantijn uniek als zoogdier.

## Leefwijze

Ze leven in bomen en eten voornamelijk bladeren, maar daarnaast ook vruchten, insecten, kadavers en kleine hagedissen.

## Verspreiding

De habitat van de Hoffmannluiaard strekt zich uit over Midden-Amerika en Zuid-Amerika. Het verspreidingsgebied is verdeeld in twee afzonderlijke populaties. De noordelijke populatie strekt zich uit van het zuiden van Honduras, via Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia tot het westen van Venezuela en het noorden van Ecuador. De zuidelijke populatie bevindt zich in het oosten van Peru, het noorden van Bolivia en het westen van Brazilië.
* 1 2 (en) Hoffmannluiaard op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gardner, A.L. (2005). "Order Pilosa". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 101. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Choloepus hoffmanni W. Peters, 1858. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-09-2023.
# Hill (rivier in West-Australië)

De Hill is een rivier in de regio Wheatbelt in West-Australië.

## Geschiedenis

De oorspronkelijke bewoners van het stroomgebied van de Nambung waren de Juat Aborigines.
De rivier werd door ontdekkingsreiziger George Grey, op 14 april 1839, tijdens zijn tweede rampzalige expeditie langs de West-Australische kust, ontdekt. Hij vernoemde de rivier vermoedelijk naar Rowland Hill, de uitvinder van de postzegel, en belangrijker voor Grey, de secretaris van de commissarissen voor de kolonisatie van Zuid-Australië (onder de South Australian Act van 1834). Grey's vriend en promotor William Hutt was een van de commissarissen. In de voorgaande week had Grey ook nog enkele rivieren vernoemd naar Hutt, Hutts echtgenote Mary Bowes, Hutts zakenpartner John Chapman en naar Charles Buller, een parlementslid dat actief de vrije kolonisatie van Zuid-Australië bepleitte. In oktober 1840, op 28-jarige leeftijd, werd Grey tot gouverneur van Zuid-Australië aangeduid.

## Geografie

De Hill ontstaat nabij Diner Hill, ongeveer 8 kilometer ten oosten van Badgingarra. De rivier stroomt in westelijke richting, kruist de Brand Highway net ten noorden van Badgingarra, vloeit door de Hill River Nature Reserve en de noordelijke grens van de Southern Beekeeper's Nature Reserve. De Hill mondt uit in het Jurien Bay Marine Park in de Indische Oceaan, tussen Jurien Bay en Cervantes.
De rivier wordt gevoed door vier waterlopen:
* Winjardie Creek (201 m)
* Boothendara Creek (159 m)
* Coomallo Creek (87 m)
* Munbinea Creek (53 m)
De rivier wordt gewoonlijk door een zandbank van de Indische Oceaan gescheiden. Enkel in perioden met een hoog rivierdebiet opent de monding van de rivier.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hill River (Western Australia) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referenties
* ↑ (en) Norman Tindale, Juat (WA). South Australian Museum (1974). Gearchiveerd op 20 maart 2020. Geraadpleegd op 4 oktober 2019.
* ↑ (en) George Grey, Journals Of Two Expeditions Of Discovery In North-West And Western Australia, Vol. 2 (of 2). T. & W. Boone (1841). Geraadpleegd op 4 oktober 2019.
* ↑ (en) Map of Hill River, WA. Bonzle.com. Geraadpleegd op 7 oktober 2019.
Noten
* ↑ De hoogte waarop een waterloop in de Hill uitmondt staat tussen haakjes
# Hexalaughlia orientalis

Hexalaughlia orientalis is een krabbensoort uit de familie van de Hexapodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Rathbun.
# Hexakosioihexekontahexafobie

Hexakosioihexekontahexafobie is angst voor het getal 666. De naam is afgeleid van de Oudgriekse woorden ἑξακόσιοι hexakósioi, zeshonderd, ἑξήκοντα hexékonta, zestig, ἕξ héx, zes en φόβος phóbos, angst/vrees. Het getal 666 wordt in bepaalde christelijke religieuze opvattingen als het getal van het Beest in verband gebracht met Satan en de antichrist, op basis van Openbaring 13:17-18 uit het Nieuwe Testament. Angst voor of vermijding van dit getal komt dan ook vooral voor in culturen die door het christendom zijn getekend.
Hexakosioihexekontahexafobie wordt in de psychiatrie niet opgevat als werkelijke fobie, omdat het niet leidt tot een angst die het sociale leven van een persoon in ernstige mate ontregelt. Net als vrees voor het getal 13 is het een bijgeloof dat het persoonlijke leven weliswaar ingewikkeld kan maken, maar niet meer dan dat. In het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, een handboek dat in de meeste landen als standaard in de psychiatrische diagnostiek dient, wordt het verschijnsel dan ook niet teruggevonden. Wel wordt het begrip aangetroffen in puzzelwoordenboeken, pubquizzen en op internetfora.

## Voorbeelden

* Toen het liederenboek van de organisatie Stichting Opwekking in mei 2007 het 666e lied bereikt zou hebben, werd dit nummer overgeslagen, omdat dit gevoelig zou liggen bij bepaalde personen.
* Voormalig president van de Verenigde Staten van Amerika Ronald Reagan liet in 1989 het huisnummer van zijn huis aan de St. Cloud Road in Bel Air (Los Angeles) veranderen van 666 in 668.
* In 2008 kregen bewoners van het plaatsje Reeves in Louisiana de mogelijkheid om hun lokale telefoonnummers beginnend met (337) 666 te veranderen naar (337) 749...
* Rond 6 juni 2006 ontstond enige ophef, doordat deze datum (06-06-2006) ook als 666 geschreven kan worden. Sommige zwangere vrouwen hoopten niet te bevallen op deze datum.
* Op vrijdag 13 september 2013 ontstond er commotie rondom Finnair vlucht AY 666 van Kopenhagen naar Helsinki, luchthavencode HEL.
* Langs sommige Nederlandse wegen zijn hectometerpalen met de aanduiding 66,6 vervangen door paaltjes met een naastliggend getal, nadat ze meermalen waren weggehaald door onbekenden.
* In Polen bestond buslijn 666 die naar de badplaats Hel leidde. Deze werd na kritiek van katholieke organisaties hernummerd naar 669.
# Himerta eruga

Himerta eruga is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Leblanc in 1989.
# Himerta luteofacia

Himerta luteofacia is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Leblanc in 1989.
# Herinneringsmedaille van het Rode Kruis aan de Russisch-Japanse Oorlog van 1904-1905

Het Russische Rode Kruis heeft een Herinneringsmedaille van het Rode Kruis aan de Russisch-Japanse Oorlog van 1904-1905 ingesteld waarmee personen die zich tijdens en na deze voor Rusland rampzalig verlopen oorlog verdienstelijk hadden gemaakt voor de zorg voor de gewonden konden worden onderscheiden.
Tijdens de Russisch-Japanse Oorlog waren aan Russische zijde 47.387 doden en 173.425 gewonden gevallen.
Onderscheidingen van het Nederlandse Rode Kruis · Onderscheidingen van het Internationale Rode Kruis · Onderscheidingen van het Belgische Rode Kruis · Onderscheidingen van het Deense Rode Kruis Zie ook: Onderscheidingen met het Rode Kruis
# Herinneringsmedaille voor Hulp tijdens de Slotbrand van 1864

De Herinneringsmedaille voor Hulp tijdens de Slotbrand van 1864 (Duits: "Erinnerungsmedaille für Hilfeleistungen beim Schloßbrand 1864") was een in 1864 ingestelde onderscheiding van het kleine Duitse hertogdom Saksen-Altenburg.
De medaille werd op 3 september 1864 door de regerende hertog Ernst I van Saksen-Altenburg ingesteld en was bestemd voor allen die vastbesloten en moedig hulp hadden gegeven tijdens de vernietigende brand van 24 augustus 1864. Het Schloss Altenburg in Altenburg werd die nacht zwaar getroffen. Zes brandweerlieden kwamen om het leven.
De ronde bronzen medaille draagt op de voorzijde de kop van Ernst I met het rondschrift ERNST HERZOG VON SACHSEN ALTENBURG. Op de keerzijde staat de opdracht IN DANKBARER ERINNERUNG AN DIE BEI DEM BRANDE UNSERES RESIDENZSCHLOSSES ZU ALTENBURG AM 24.AUGUST1864 ERFOLGREICH GELEISTETEN FEUERWEHRDIENSTE.
Men droeg de medaille aan een karmezijnrood lint op de linkerborst.

## Literatuur

* Ehrenzeichen des Herzogtums Sachsen-Altenburg 1814 – 1918, PögeDruck, Leipzig-Mölkau ISBN 3-9806235-4-8
* ↑ Durch ihr entschlossenes und mutiges Eingreifen ausgezeichnet hatten
# Hichem Mechichi

Hichem Mechichi (Arabisch: هشام المشيشي) (Bou Salem, januari 1974) is een Tunesisch politicus. Hij was de premier van Tunesië van september 2020 tot juli 2021, toen hij werd ontslagen door president Kais Saied.

## Biografie

Mechichi heeft een master in rechten van de El Manaruniversiteit van Tunis, en een master in rechten, politieke wetenschappen en openbaar bestuur van de École nationale d'administration. Hij was lid van de in 2011 opgerichte Nationale Commissie voor Onderzoek naar Corruptie en Verduistering. Daarna werkte hij als kabinetschef op de ministeries van Gezondheidszorg en Sociale Zaken. Vervolgens werd hij directeur-generaal van het Nationaal Agentschap voor de Sanitaire en Milieucontrole van Producten.
Van februari tot september 2020 was Mechichi minister van Binnenlandse Zaken in de regering van premier Elyes Fakhfakh. Op 25 juli 2020, midden in een politieke crisis, verzocht president Saied hem regeringsleider te worden. Hij kreeg de taak om binnen een maand een regering te vormen en het vertrouwen van de Vergadering van Volksvertegenwoordigers te winnen. Hij trad aan als premier op 2 september 2020. Op 25 juli 2021 werd Mechichi ontslagen als premier door president Saied.
* ↑ (fr) Profil : Hichem Mechichi proposé à la tête du ministère de l’Intérieur au gouvernement Fakhfakh, Kapitalis, 20 februari 2020. Gearchiveerd op 13 augustus 2022.
* ↑ (en) Tunisia Cabinet Wins Parliament Confidence Vote, Africanews, 2 september 2020. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ Grote spanning in Tunesië nadat president de premier en het parlement naar huis heeft gestuurd, VRT Nieuws, 26 juli 2021. Gearchiveerd op 8 september 2022.
# Hiromi Hara

Hiromi Hara (原 博実, Hara Hiromi, Nasushiobara, 19 oktober 1958) is een Japans voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Clubcarrière

In 1977 ging Hara naar de Waseda-universiteit, waar hij in het schoolteam voetbalde. Nadat hij in 1981 afstudeerde, ging Hara spelen voor Mitsubishi Motors. Met deze club werd hij in 1982 en 19 kampioen van Japan. Hara veroverde er in 1981 de JSL Cup. In 11 jaar speelde hij er 192 competitiewedstrijden en scoorde 65 goals. Hara beëindigde zijn spelersloopbaan in 1992.

## Japans voetbalelftal

Hiromi Hara debuteerde in 1978 in het Japans nationaal elftal en speelde 75 interlands, waarin hij 37 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1978 | 6 | 1 |
| 1979 | 2 | 0 |
| 1980 | 5 | 2 |
| 1981 | 10 | 1 |
| 1982 | 6 | 3 |
| 1983 | 10 | 6 |
| 1984 | 7 | 5 |
| 1985 | 10 | 5 |
| 1986 | 6 | 7 |
| 1987 | 11 | 7 |
| 1988 | 2 | 0 |
| Totaal | 75 | 37 |

## Externe link

* Hiromi Hara op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database