OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Siparunaceae

Siparunaceae is een botanische naam, voor een plantenfamilie in de bedektzadigen. Een familie onder deze naam wordt vrij zelden erkend door systemen voor plantentaxonomie, maar wel door het APG-systeem (1998) en het APG II-systeem (2003).
Het gaat dan om een familie die twee of drie geslachten omvat (met totaal hooguit tweehonderd soorten). Dit zijn houtige planten, die voorkomen in de tropische gebieden van het zuidelijk halfrond.
De planten die deze familie vormen zijn door de meeste systemen van plantentaxonomie ingedeeld bij de Monimiaceae (evenals de planten die nu de Atherospermataceae vormen). Dit in opmerkelijk contrast met de AP-Website: daar vormen de Atherospermataceae, Gomortegaceae en Siparunaceae een samenhangende groep, die niet onmiddellijk verwant is aan de Monimiaceae.
Het APG II-systeem (2003) plaatst deze planten in de clade Magnoliiden, waarmee ze dus expliciet uitgesloten zijn van de 'nieuwe' Tweezaadlobbigen.
# Sinar Merak

De Sinar Merak is een containerschip met een capaciteit van 918 TEU uit 1986 dat onder de Panamese vlag vaart. Het schip heeft IMO-nummer 8511433. Het schip heeft een volume van 8689 bruto-tonnage.
Het schip werd gebouwd door scheepswerf Verolme in Heusden, en onder de naam Alarni te water gelaten.
In januari 2007 kwam het schip in aanvaring met een vermeende bewapende vissersboot in Zuidoost-Azië.
# Sixt-sur-Aff

Sixt-sur-Aff is een gemeente in het Franse departement Ille-et-Vilaine (regio Bretagne). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Redon. Sixt-sur-Aff telde op 1 januari 2021 2.163 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Sixt-sur-Aff bedroeg op 1 januari 2021 42,5 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 50,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.
* 1 2 Populations légales 2021.
# Sixt SE

Sixt AG is een beursgenoteerd Duits bedrijf en een van de grootste autoverhuur- en -leasingbedrijven in Europa.
Het is opgericht in 1912 door de Duitser Martin Sixt in München en wordt momenteel bestuurd door de derde generatie van de Sixt-familie. Sixt is actief in meer dan 100 landen en heeft meer dan 3500 vestigingen wereldwijd. De verhuurlocaties zijn strategisch gevestigd op luchthavens en in stadscentra.
In 1998 opende Sixt haar eerste vestiging in Nederland op Schiphol Airport en heeft zich sindsdien krachtig gemanifesteerd op de Nederlandse autoverhuurmarkt. In 2004 opende zij haar eerste locatie in België.

## Externe link

* Sixt Nederland
* Sixt België
Air Berlin · Alstria office REIT · Arques Industries · Axel Springer SE · Bertrandt · Biotest · C.A.T. Oil · Centrotec Sustainable · CeWe Color · Colonia Real Estate · comdirect bank · Constantin Medien · CTS Eventim · Curanum · Delticom · Deutsche Beteiligungs AG · Deutsche Wohnen · Deutz · DIC Asset · Dürr · Dyckerhoff · elexis · Gerry Weber · Gesco · GfK · Grammer · Grenkeleasing · H & R WASAG · Highlight Communications · Homag Group · Hornbach Holding · Indus Holding · Jungheinrich · Koenig & Bauer · KUKA AG · KWS SAAT · Loewe · Medion · MPC Capital · MVV Energie · Patrizia Immobilien · SKW Stahl-Metallurgie Holding · Sixt · TAG Immobilien · TAKKT · Tipp24 · VBH Holding · Villeroy & Boch · VTG · Wacker Neuson SE
# Siro

Siro is een geslacht van hooiwagens uit de familie Sironidae. De wetenschappelijke naam Siro is voor het eerst geldig gepubliceerd door Latreille in 1795.

## Soorten

Siro omvat de volgende 7 soorten:
* † Siro platypedibus
* Siro carpaticus
* Siro crassus
* Siro franzi
* Siro ozimeci
* Siro rubens
* Siro valleorum
Arhesiro Karaman, 2022 inc. Siro sonoma
Cyphophthalmus Joseph, 1869 inc. Siro beschkovi, Siro duricorius, Siro eratoae, Siro gjorgjevici, Siro minutus, Siro montenegrinus, Siro noctiphilus, Siro ohridanus, Siro paradoxa (=paradoxus), Siro serbicus, Siro silhavyi, Siro teyrovskyi
Holosiro Ewing, 1923 inc. Siro acaroides
Neosiro Newell, 1943 inc. Siro exilis, Siro kamiakensis
* ↑ Kury, A.B., Mendes, A.C., Cardoso, L., Kury, M.S., Granado, A.de A., Giribet, G., Cruz-López J.A., Longhorn, S.J., Medrano, M., Oliveira, A.B.R. de, Kury, I.S. & Souza-Kury, M.A. (2023) World Catalogue of Opiliones. WCO-Lite version 2.6. .
# Sjamanka

De Sjamanka (Russisch: Шаманка; "sjamanenrots" of "sjamanensteen"), kaap Pesjtsjerny of kaap Sjamanski, in recentelijker tijd vaker aangeduid als kaap Boerchan, is een heilige rots binnen het sjamanisme en een van de negen meest heilige plaatsen van Azië. De rots bestaat uit twee marmeren pieken en ligt bij Choezjir op de westkust van het eiland Olchon aan de westzijde van het Baikalmeer in Russisch Oost-Siberië en is het onderwerp van vele legenden. De berg heeft binnen Rusland de status van natuurhistorisch monument en ligt binnen het Nationaal Park Cisbaikal.

## Religieuze betekenis

Binnen het boerchanisme van de Altaj is de berg een van de heiligste plaatsen, omdat er een Boerchan (Boerjatisch: Ojchon-eche-babaj) in een grot in de rots zou ronddwalen. Deze Boerchan, vorst Oegoete-Nojon van Olchon, boezemde de lokale Boerjatische bevolking eind 19e eeuw veel angst in, zo valt te lezen uit een beschrijving van Vladimir Obroetsjev uit 1890:
   "De bovennatuurlijke angst die de Olchon-Boerjaten hebben ten opzichte van de grot is hoogst opmerkelijk; het is ongeoorloofd om langs de Sjamanenrots te rijden op wielen, maar alleen op een zadel of op een slee; als er iemand sterft binnen een van de clans, is het voor elk lid van de clan verboden om langs de grot te rijden voor een bepaalde tijd"
De grot zelf bestaat uit een kleine kamer met een hoogte van tussen de drie en vier meter en is aan de westzijde van de rots gelegen. Een smalle stijgende gang leidt naar de oostelijke zijde van de rots.
De rots en de grot werden al door de eerste bewoners als heilig gezien. Later gebruikten boeddhistische priesters het als gewijde plek. Ook het Russisch-orthodoxe geloof had zijn invloed bij de grot; een tijdlang hing er een icoon van Nicolaas de wonderdoener. Volgens een verhaal kon de sjamaan de lokale bevolking schrik inboezemen door de rots te doorkruisen door de grot, daar dezen niet wisten van de doorgang. De grot en het gebied rond de rots zijn ook weleens genoemd als een van de vele mogelijke begraafplaatsen van Genghis Khan, maar dit wordt als erg onrealistisch gezien.

## Archeologie

Bij en in de rots zijn veel archeologische opgravingen geweest, waarbij munten en andere voorwerpen werden gevonden die dateren tot 5000-3000 v.Chr. Volgens wetenschappers uit het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw bevonden zich 18e en 19e-eeuwse Tibetaanse inscripties in de berg. Deze waren nog aanwezig in de jaren 60 van de 20e eeuw, maar later verdwenen ze als gevolg van vandalisme. Later werden ook een aantal rotsschilderingen gevonden.
* (en) Magic Baikal Cape Burkhan
# Sivry-Ante

Sivry-Ante is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est). De gemeente telde 177 inwoners op 1 januari 2021. De gemeente omvat twee dorpen: Ante en Sivry die tot 1967 twee aparte gemeenten waren. Het dichtstbijzijnde stadje is Sainte-Menehould, ca. 12,5 km naar het noorden. Er worden geen diensten meer gehouden in de kerkjes van Sivry en Ante. Er is ook geen lagere school meer in de dorpen; daarvoor moeten de leerlingen naar Villers-en-Argonne (5,3 km).

## Geografie

De oppervlakte van Sivry-Ante bedroeg op 1 januari 2021 21,6 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 8,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sivry-Ante met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren in Sivry-Ante

Adelbert von Chamisso (1781-1838), schrijver, zoöloog, botanicus en ontdekkingsreiziger, werd geboren in het het Château de Boncourt ten zuiden van Ante. In het landschap is nog te herkennen waar zijn geboortehuis heeft gestaan. Dat kasteel werd in 1792 tijdens de Franse Revolutie afgebroken.

## Galerij

* Hoofdweg door Sivry
* Zicht op Ante
* Graf uit de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871) in Sivry
* Kerkje van Sivry
* Kerkje van Ante
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ Zie: https://web.archive.org/web/20141229230057/http://www.les-villes.fr/sivry-ante.html
* ↑ Zie: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:France,_Marne,_Sivry-Ante_(8).JPG
# Sivry-la-Perche

Sivry-la-Perche is een gemeente in het Franse departement Meuse (regio Grand Est) en telt 271 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Verdun.

## Geografie

De oppervlakte van Sivry-la-Perche bedraagt 12,0 km², de bevolkingsdichtheid is 22,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sivry-la-Perche met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Skokloster

Het kasteel Skokloster ligt aan het Mälarmeer, tussen Stockholm en Uppsala. Het werd gebouwd in een barokke stijl, tussen 1654 en 1676 voor Carl Gustaf Wrangel, naar een ontwerp van Nicodemus Tessin de oudere, die ook slot Drottningholm ontwierp.
Het kasteel is een opmerkelijk monument van de Zweedse Gouden Eeuw, want het werd nauwelijks bewoond. Sommige kamers zijn onveranderd sinds Wrangels dood. Weinig gebouwen in Europa vertonen zoveel authenticiteit. Er is een grote collectie schilderijen, waaronder een beroemd, geheel uit verschillende vruchten opgebouwd portret van keizer Rudolf II door Giuseppe Arcimboldo; verder schilderijen van Gerbrand van den Eeckhout, textiel, goudleer, meubels en wapens.

## Externe link

* Website Skokloster Slott
# Skol

Skol is een internationaal biermerk. De naam komt van het Scandinavische woord voor proost, "skål".

## Geschiedenis

Skol werd in 1959 voor het eerst gebrouwen als Graham's Skol Lager door de brouwerij Ind. Coope & Allsop en werd vooral gepromoot bij jongeren.
In 1964 werd de firma Skol International opgericht als een joint venture tussen Allied Breweries uit het Verenigd Koninkrijk, Labatt uit Canada, Pripps Bryggerier uit Zweden en Unibra uit België, met als doel het creëren van een merk voor pilsener bier (Skol) dat wereldwijd geproduceerd en gemarket kon worden.
Allied Breweries doopte zijn Nederlandse filiaal Oranjeboom in 1973 om tot Skol, maar toen het bier in Nederland niet van de grond kwam, werd terug op de oude merknaam overgeschakeld. Skol maakte reclame met de komiek Piet Bambergen op TV en met Hearts of Soul op de radio. De toevoeging "International Bier" deed het merk de das om. Skol meende ten onrechte dat die toevoeging de Nederlandse bierdrinker zou aanspreken.
Carlsberg, de overnemer van Allied Breweries, heeft momenteel de rechten op het merk buiten Afrika en Zuid-Amerika. Het bier heeft in deze versie sinds 2011 een alcoholgehalte van 2,8%.
Voor Afrika is de Belgische holding Unibra de rechtenhouder. Het merk is in Afrika aanwezig in zes landen en marktleider in Guinee en Congo-Kinshasa.
In Zuid-Amerika is het merk eigendom van AB Inbev. Het bier wordt er in Brazilië sinds 1967 gebrouwen door Caracú. Deze firma werd in 1980 overgenomen door Brahma, dat in 2000 met Antarctica fuseerde tot AmBev, een voorloper van AB InBev. Skol is een van de populairste bieren in Brazilië.

## Awards

Het merk ontving een Gold Award op de 2012 World Quality Selections, georganiseerd door Monde Selection. Dit was de tweede internationale prijs. Het bier kreeg ook een gouden medaille voor verpakking en een zilveren medaille in de smaakcategorie in de Australian International Beer Awards 2005.
* ↑ Martyn Cornell, How Brazil's favourite beer arrived from Scotland, zythophile.wordpress.com (11 mei 2012).
* ↑ Skol, Reclamearsenaal.nl (gearchiveerd)
* ↑ Carlsberg Group - SKOL, geraadpleegd 17 juli 2013.
* ↑ Carlsberg UK reduces Skol ABV to 2,8%, in Talking Retail (22 september 2011).
* ↑ Skol in Africa, SkolInternational.com, Le Groupe, Unibra.be (2013). (gearchiveerd)
* ↑ "Local brewery wins international quality award". Gearchiveerd op 13 juni 2012. Geraadpleegd op 13 June 2012. (gearchiveerd)
* ↑ "Cheers to Skol in Malaysia". Gearchiveerd op 10 november 2011. Geraadpleegd op 16 June 2005.
# Sint-Jozefkerk (Peking)

De Sint-Jozefkerk (Chinees: 大聖若瑟堂), ook bekend als de Wangfujing-kerk (Chinese: 王府井天主堂) of Dongtang-kerk (Chinees: 東堂, vertaling: Oosterkerk), is een neoromaans kerkgebouw in de Chinese hoofdstad Peking uit het begin van de 20e eeuw. Het betreft een van de vier historische katholieke kerken van het rooms-katholieke aartsbisdom Peking. De kerk is gelegen in het district Dongcheng aan de Wangfujingstraat.

## Voorgeschiedenis

De Oostkerk werd in 1653 gesticht door de missie van de jezuïeten in China. De bouwgrond voor de nieuwe kerk werd geschonken door keizer Shunzhi. Op grond van hun kennis van astronomie waren de jezuïeten destijds de enige Europeanen die toestemming verkregen om te wonen in de hoofdstad.
De kerk zou een turbulente geschiedenis tegemoet gaan. Door een aardbeving in 1720 stortte het kerkgebouw in, waarna onmiddellijke herbouw plaatsvond. Ongeveer 90 jaar later werd het gebouw getroffen door brand. Het nog bestaande deel van de kerk werd vervolgens verwoest als gevolg van de anti-westerse politiek van die tijd. Tot 1860 bleef het terrein bestemmingsloos. Na het binnentrekken van Britse en Franse strijdkrachten in de Tweede Opiumoorlog werden buitenlandse missionarissen weer toegelaten in de hoofdplaats, die de kerk herbouwden. De anti-buitenlandse sentimenten verdwenen echter niet en explodeerden tijdens de eeuwwisseling met de Bokseropstand. Op het hoogtepunt van de rebellie in 1900 werd de kerk tot op de grond toe afgebrand.

## De huidige Jozefkerk

De Sint-Jozefkerk werd in 1904 in neoromaanse stijl herbouwd met drie klokkentorens. Nadat de communisten onder leiding van Mao Zedong de macht grepen, verbrak het nieuwe atheïstische regime alle diplomatieke relaties met de Heilige Stoel. Het regime poogde bovendien alle uitingen van religie te elimineren door kerken en andere gebedshuizen in beslag te nemen of te vernietigen. De Sint-Jozefkerk werd in de jaren 1950 onteigend door de overheid en in een basisschool getransformeerd. Om de algehele controle te verkrijgen op de katholieke gemeenschap in China werd in 1957 de Chinese Katholieke Patriottische Vereniging opgericht. Sinds die tijd werden de in de kerk werkzame priesters niet erkend door het Vaticaan.

## De restauratie

De verandering van de politieke opvattingen onder Deng Xiaoping in de jaren 1977-1978 brachten gunstiger tijden voor de katholieke gemeenschap. De gemeentelijke overheid financierde inspanningen om de kerk te restaureren en het gerenoveerde gebouw werd in 1980 heropend voor het vieren van de mis. Een andere belangrijke restauratie aan de kerk werd in september 2000 voltooid. De benoeming van de toenmalige parochiepriester van de Sint-Jozefkerk tot de nieuwe aartsbisschop van Peking op 16 juli 2007 door de CCPA, kreeg zowel de goedkeuring van overheid als van de Heilige Stoel.

## Externe link

* (en) De Sint-Jozefkerk op Chinadaily.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Joseph's Church, Beijing op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Jozefkerk (Roermond)

De Sint-Jozefkerk was een rooms-katholiek kerkgebouw in de Nederlandse stad Roermond, gelegen aan Kempweg 9-13. De uit 1960 daterende kerk van architect Jean Huysmans werd in 2005 afgebroken.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd voor de wijk De Kemp, die in de jaren '50 van de 20e eeuw werd gebouwd. In 1951 werd hier een parochie opgericht, die aanvankelijk gebruik maakte van een noodkerk. In 1960 werd de definitieve kerk in gebruik genomen, gewijd aan de heilige Jozef van Nazareth. Het ontwerp was van de Maastrichtse architect Jean Huysmans (1913-1974). Van de zes door deze architect ontworpen kerken zijn er drie (alle drie Sint-Jozefkerken) gesloopt. Tegen het eind van de 20e eeuw nam het kerkbezoek sterk af en in 2001 werd de kerk onttrokken aan de eredienst. De parochie werd samengevoegd met die van Onze-Lieve-Vrouw in 't Zand. In 2005 werd de kerk gesloopt.

## Gebouw

Het betrof een kerkgebouw met een vierkante plattegrond en een plat dak, gebouwd in modernistische stijl. De kerk was gebouwd in baksteen en tufsteen. Een open klokkentorentje uit ijzeren profielbalken stond op het dak. Het doopvont was een kunstwerk van Daan Wildschut.
* Kerkgebouwen in Limburg
# Sint-Jozefkerk (Rijkel)

De Sint-Jozefkerk is de parochiekerk van Rijkel, gelegen aan de Dionysius van Leeuwenstraat.

## Geschiedenis

Aan de overzijde van de straat, vlak bij het kasteel, bevond zich de oorspronkelijke kerk. In 1743 werd gemeld dat dit bouwwerk in slechte staat verkeerde en dat ook de toren vervallen was. In 1804 werd op de plaats van de oude kerk een nieuwe gebouwd, die in 1879 nog vergroot werd.
In 1910 werd op de huidige plaats een nieuwe kerk gebouwd, die ontworpen is door Joseph François Piscador. In 1923 werd de kerk nog vergroot.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukige, neogotische kruiskerk, opgetrokken in helderrode baksteen. De bescheiden vierkante toren bevindt zich aan de noordzijde, tussen het transept en het koor. Deze toren heeft vijf geledingen en overhoeks geplaatste steunberen. Ze wordt gedekt door een tentdak.

## Interieur

Tot de beelden die de kerk bezit behoren een Sint-Eutropia (één der Heilige Drie Gezusters) in gepolychromeerd hout (omstreeks 1525) en een Sint-Rochus (ongeveer 1700). Er is een reliekhouder die relieken van de Heilige Drie Gezusters bevat, waarnaar bedevaarten worden gehouden. Muurschilderingen door Gabor Balogh (1925) beelden onder meer de marteldood van Eutropia uit.
Het marmeren hoofdaltaar (1924) werd vervaardigd door Mouffart. De zijaltaren, uit het eerste kwart van de 18e eeuw, zijn afkomstig uit de Abdij van Andenne. Ook is er een 18e-eeuwse biechtstoel in rococostijl. Het hardstenen wijwatervat met masker is vermoedelijk afkomstig van een 13e-eeuws doopvont. De glas-in-loodramen in het koor zijn van de hand van Roger Daniëls en werden in 1954 aangebracht.
Aan het kerkhof bevindt zich de Eutropiaput, een ronde bakstenen waterput, afgedekt door een bakstenen koepel. Op het kerkhof vindt men nog een hardstenen grafkruis uit 1665.
Aan de buitengevel werd een gedenkplaat voor Dionysius van Leeuwen geplaatst.
# Slag bij Dessau

De Slag bij de brug van Dessau (Duits: Schlacht bei Dessau) was een veldslag in de Dertigjarige Oorlog bij Dessau op 25 april 1626. Het katholieke leger onder leiding van Albrecht von Wallenstein versloeg de protestantse soldaten van Ernst van Mansfeld in de slag.

## Aanloop

Met de intrede van koning Christiaan IV van Denemarken in de Dertigjarige Oorlog in 1625 floreerde er weer nieuwe hoop voor de protestantse staten, die wel gebaat waren bij de inmenging van de Denen. Met de nieuwe alliantie kreeg Christiaan van Brunswijk-Wolfenbüttel de gelegenheid om de katholieken opnieuw de strijd te verklaren na zijn overwinning bij Fleurus. Hij verwachtte een inval van de katholieke troepen onder de Tilly en stuurde Ernst von Mansfeld eropuit. Om de opmars van zijn tegenstander te stoppen.

## De slag

In het vroege voorjaar van 1625 begon Mansfeld zijn tocht naar Dessau. Wallenstein die de bewegingen van Mansfeld had waargenomen trok met zijn leger van 20.000 man naar de Elbe. Daar troffen de beide legers elkaar en Mansfeld die op zijn ervaring vertrouwde, tegenover de onervaren Wallenstein, gooide zijn soldaten de brug op en vertrouwde daar op de vernauwing om Wallenstein tegen te houden. Dit bleek echter een fatale fout te worden toen zijn soldaten werden blootgesteld aan het hele leger van Wallenstein.
Mansfeld trok zijn troepen terug en vernam dat zijn leger inmiddels 4.000 doden telde. Hij trok eerste terug naar Silezië en daarna bood hij zijn diensten aan bij de Republiek Venetië. Hij overleed onderweg en zijn leger werd ontbonden. Inmiddels was Wallenstein naar Tilly getrokken die bij Brunswijk streed.
De Slag bij Dessau was het eerste grote militaire succes van Wallenstein in dienst van de keizer tijdens de Dertigjarige Oorlog en was de start van zijn bliksemsnelle bevorderingen. Johann von Aldringen, die de troepen van Mansfeld tegenhield op de brug, werd voor zijn diensten beloond met de titel freiherr.
# Sint-Petruskerk (Eestrum)

De Sint-Petruskerk of de Protestantse kerk van Eestrum is een van de vele middeleeuwse kerken in Friesland. Het is een goed bewaard gebleven en complete 13e-eeuwse romaanse kerk gebouwd van rode baksteen, gelegen aan de Schoolstraat 2 in het midden van Eestrum. De kerk was ooit een rooms-katholieke kerk gewijd aan Petrus maar werd tijdens de reformatie in één week in 1587 ontdaan van heilige beelden en beschilderde muren en werd zo een protestantse kerk. De kerk is geregistreerd als rijksmonument nummer 35645 en is gewaardeerd met een zeer hoge culturele historische waarde.

## Interieur en exterieur

Het schip en het halfrond gesloten priesterkoor stammen uit de 13e eeuw. De zadeldaktoren is gebouwd rond 1230. Aan de hoeken van het schip zijn steunbeerachtige constructies gemetseld en de buitenmuren zijn aan de bovenzijde versierd met zogenaamde ‘keperfriezen`. Het koor heeft vijf gelijkmatige aangebrachte rondboogvensters en in de zuidmuur bevinden zich twee grote spitsboogvensters en één rondboogvenster aan de zijde van de toren. In de noordmuur bevinden zich twee rondboogvensters in het bovenste gedeelte van de muur en twee dichtgemetselde ingangen aan de onderzijde.. Tijdens een renovatie werden twee hagioscopen ontdekt in de oostelijke travee. Zij werden hersteld in de oorspronkelijke staat. Deze kleine vensters worden ook wel leprozenruitjes genoemd.
Het schip is overdekt met een romanogotisch koepelgewelf en in elke travee komen acht ribben samen in een ring. De houten kansel, uit het derdekwart van de 17e eeuw, is gesitueerd aan de noordmuur op de plek waar het koor en schip samen komen.
In Eestrum bevindt zich geen windwijzer in de vorm van een haan op de toren, maar een in de vorm van een paard. De haan is een christelijk symbool, dat verwijst naar Christus als Verlosser. Oorspronkelijk stond er op deze kerk ook een weerhaan, zoals op de meeste Friese kerken. Toen die er afwaaide was het goedkoper om hem te vervangen door het exemplaar in de vorm van een paard.
In 2007 werd begonnen met de renovatie en werd het pijporgel uit de voormalige gereformeerde kerk van Eestrum hierheen verplaatst. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de klok uit 1759 door de Duitsers geroofd, de huidige bel is door de gemeente in 1949 aangebracht als vervanging. In een gemeentelijk rapport wordt over de kerk geschreven: ‘Vermoedelijk het oudste, zeker het fraaiste in onze gemeente‘. De kerk wordt nog elke zondag gebruikt en biedt plaats aan honderdvijftig bezoekers.
# Sint-Petruskerk (Eindhoven)

De Sint-Petruskerk is een kerk in Eindhoven.
De huidige Sint-Petruskerk aan de Kloosterdreef in het stadsdeel Woensel is gebouwd na de sloop van de oude Sint-Petruskerk in 1815. Ze werd ingewijd in 1880. Het is een neogotische kruisbasiliek welke H.J. van Tulder als architect had. Tijdens de bouw stortte de toren in, in 1875. Pas in 1912 werd een nieuwe toren gebouwd. De architect was L.P.J. Kooken. De kerk is een rijksmonument en behoort met 76 m tot de hoogste kerken in Nederland. Ongeveer 50 meter noordelijker staat de Heilig-Hartkapel. Minder dan één kilometer ten oosten van de Sint-Petruskerk staat de Oude Toren van Woensel. Dit is de overgebleven toren van de lokale middeleeuwse kerk in Kempense gotiek, die eveneens gewijd was aan Sint-Petrus. In het jaar 1800 heeft een orkaan de spits en het schip van deze kerk vernield, waarna kerkgangers in een oude schuurkerk diensten hielden, en uiteindelijk de huidige Sint-Petruskerk bouwden om hun lokale kerkdiensten in te houden.

## Foto's

* De kerk gezien vanuit Hemelrijken.
* De kerk staat in de buurt Kronehoef.
* Sint-Petruskerk
* Koor Petruskerk
* Orgel Petruskerk