OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Simorcus capensis

Simorcus capensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simorcus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Eugène Simon.
# Simplocaria raiorum

Simplocaria raiorum is een keversoort uit de familie pilkevers (Byrrhidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Jaeger & Puetz.
# Simpsonichthys virgulatus

Simpsonichthys virgulatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de killivisjes (Rivulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Costa & Brasil.
* ↑ (en) Simpsonichthys virgulatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Simpsonichthys virgulatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sint-Egidiuskerk (Sint-Gillis-Waas)

De Sint-Egidiuskerk is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Sint-Gillis-Waas, gelegen aan de Kerkstraat 23.

## Geschiedenis

In 1239 werd voor het eerst melding gemaakt van een kerkgebouw. Einde 16e eeuw werd deze kerk tijdens de godsdiensttwisten zwaar beschadigd en in 1606 werd een deel ervan opnieuw ingewijd.
De kerk raakte tijdens de 19e eeuw in verval en werd ook te klein. Hij werd gesloopt en van 1873-1876 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van E. de Perre-Montigny. In 1887 werd de torenspits gebouwd.
De kerk werd in 2019 en 2020 gerenoveerd. Ze renoveerden de daken, gevels en glasramen.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige bakstenen basilicale kruiskerk in neogotische stijl. De kerk is naar het noordoosten georiënteerd, zodat de voorgevel evenwijdig aan de straat ligt. De kerk heeft een voorgebouwde toren op vierkante plattegrond.

## Interieur

Het interieur is overkluisd door kruisribgewelven. Tot de schilderijen behooren: Genezing van de lamme (17e eeuw); Vermenigvuldiging der broden (17e eeuw), naar Otto Venius; Sint-Rochus en Sint-Rochus geneest de pestlijders (1638-1640) en: De marteldood van Sint-Sebastiaan (1640) door Nicolas de Liemaeckere.
Het kerkmeubilair omvat een orgelkast van 1652; twee biechtstoelen waaronder één in barokstijl (1744-1745); kerkmeestersbanken (1772, 1776) en preekstoel (1787). Verder veel neogotisch meubilair, waaronder het hoofdaltaar en de zijaltaren.
* Snijwerk op de preekstoel, 18de eeuw
* Neo Gotisch Hoogkoor
* Orgelkast, 17de eeuw
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Olafkerk (Bornholm)

De Sint-Olafkerk of Kerk van Olsker (Deens: Sankt Ols Kirke, Olsker Kirke) is een rond kerkgebouw in het dorp Olsker op het Deense eiland Bornholm. De romaanse kerk dateert uit de 12e eeuw en had net als de andere ronde kerken op het eiland de functie van weerkerk.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd in opdracht van het domkapittel van Lund en vernoemd naar koning Olaf II die bij de Slag bij Stiklestad in 1030 sneuvelde. In 1378 wordt de kerk in documenten beschreven als Ecclesia sancti Olaui. Na de reformatie kwam de kerk toe aan de Deense kroon. In de 19e eeuw werd het een zelfstandige parochiekerk.
De kerk werd in 2004 gerestaureerd door Nils-Holger Larsen.

## Beschrijving

Met een (tot de punt van het kegeldak gerekende) hoogte van 28 meter is de Sint-Olafkerk de hoogste van de vier ronde kerken op Bornholm. De muren van het bouwwerk bestaan uit granieten veldstenen, de deuromlijstingen werden van kalksteen gemaakt. Voordat het kegeldak werd geplaatst, werd het dak gevormd door een platform met een borstwering dat werd gebruikt voor defensieve doeleinden. De negen openingen in de muur op de bovenverdieping betreffen schietgaten, de kleinere gaten daarboven waren voor de balken die een houten galerij droegen. De nauwe doorgang naar de bovenverdiepingen maakte het voor indringers vrijwel onmogelijk om het bouwwerk te veroveren. Het kerkgebouw staat op een strategische hoogte van 112 meter boven zeeniveau. Met name de West-Slavische Wenden, maar ook andere stammen, bedreigden het eiland in de strijd om de heerschappij in het Oostzeegebied.
De kerk heeft een ringvormig tongewelf met een centrale pijler voor het ondersteunen van de bovenverdiepingen. De hoogte van het cilindrische kerkschip is met 13 meter ongeveer even hoog als die van de kerk van Østerlars. De Olafkerk kent een klein koor en een kleine apsis. De voorhal van de kerk is waarschijnlijk middeleeuws, maar de beide westelijke steunberen werden in 1825 toegevoegd om instorting van het gebouw te voorkomen. De klokkentoren werd tegen het eind van de 18e eeuw gebouwd.

## Interieur

Tijdens de restauratie van de kerk in 1911 en 1950-1952 werden fresco's ontdekt in het kerkschip en het koor uit ten minste drie verschillende periodes. De oudste muurschilderingen dateren uit de 14e eeuw. De staat van de fresco's is echter slecht, met name die in het kerkschip. Over het bovenste deel van de centrale zuil en een deel van het tongewelf is nog florale muurdecoratie te zien. De renaissancistische kansel dateert uit de 16e eeuw en behoort tot de oudste preekstoelen van het land. Het altaarbeeld in de apsis werd in 1950 door de beeldhouwer Gunnar Hansen van keramiek gemaakt.

## Afbeeldingen

* Centrale pijler en muurschildering
* Doopvont
* Kansel
* Koor en apsis
* Altaarbeeld
* Doorgang naar boven
# Sindal

Sindal is een plaats en voormalige gemeente in Denemarken.

## Voormalige gemeente

De voormalige gemeente had een oppervlakte van 241,61 km² en telde 9425 inwoners (cijfers 2005). Woonkernen die onder bestuur ervan vielen waren: Astrup, Hørmested, Lendum, Mosbjerg, Tolne en Ugilt.
Sinds januari 2007 valt de gemeente onder de nieuw gevormde gemeente Hjørring.

## Plaats

De plaats Sindal telt ongeveer 3000 inwoners (2006). De oorspronkelijke naam was Soldalen ("Zonnedal").
# Sint-Petrus' Stoel van Antiochiëkerk

Sint-Petrus' Stoel van Antiochiëkerk kan verwijzen naar:
* Sint-Petrus' Stoel van Antiochiëkerk (Sittard), kerk in Sittard
* Sint-Petrus' Stoel van Antiochiëkerk (Uden), kerk in Uden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Petrus' Stoel van Antiochiëkerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sinus coronarius

De sinus coronarius of kroonboezem is een grote ader die het bloed uit de hartspier verzamelt en naar het rechteratrium voert. Hij loopt in de groeve tussen de linkerventrikel en het linkeratrium van het hart, en mondt uit in het rechteratrium tussen de vena cava inferior en de tricuspidalisklep.
De wand van de sinus coronarius bevat atriale hartspiercellen en kan daardoor de elektrische activatie voortgeleiden die het hart gebruikt om gecoördineerd samen te trekken. Tijdens normaal hartritme speelt dit geen rol van betekenis, maar het kan een rol spelen bij atriumfibrilleren. Een linkerventrikeldraad van een biventriculaire pacemaker wordt meestal geplaatst in een zijtak van de sinus coronarius.
* ↑ Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
* ↑ Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
* ↑ Boon, T. den & Geeraerts, D. (Red.) (2005). Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse Taal (14e editie). Utrecht/Antwerpen: Van Dale Lexicografie BV.
* ↑ Sakamoto, S-I, et al. (2005). Interatrial Electrical Connections: The Precise Location and Preferential Conduction. Journal of Cardiovascular Electrophysiology 16: 1077-1086. DOI: 10.1111/j.1540-8167.2005.40659.x.
# Sint Martinus (molen)

De windmolen Sint Martinus in Didam (in de gemeente Montferland in de Nederlandse provincie Gelderland) is een ronde stenen beltmolen uit 1855. De molen had geen voorganger. Een brand in de molen gedurende de nacht van 11 op 12 november 1964 liep door ingrijpen van de eigenaar en de brandweer goed af. De Sint Martinus is in bedrijf gebleven tot 1973, toen de molen werd stilgezet wegens een losgeraakte roede. In 2004 werd de Sint Martinus verkocht aan de woningcorporatie Laris Wonen, die de molen in 2007 maalvaardig heeft laten restaureren. De Stichting St.Martinusmolen exploiteert de witgepleisterde molen.
Gevlucht: de molen heeft op de binnenroede het Systeem van Bussel met Ten Have-kleppen en op de buitenroede het systeem Fauel. De bediening bij de staart gaat via een kettingwiel en tandheugel.
# Sint-Michielskerk (Hekelgem)

De Sint-Michielskerk te Hekelgem, een deelgemeente van de Belgische gemeente Affligem, is de kerk van de parochie Hekelgem. Patroonheilige van de Sint-Michielskerk is Sint-Michaël of Sint-Michiel, vandaar de naam Sint-Michielskerk. Maar ook Sint-Cornelius (die nog levendig vereerd wordt op tweede pinksterdag), Sint-Antonius en Sint-Blasius zijn veel gevierde heiligen.

## Geschiedenis

De Sint-Michielskerk wordt reeds in de 11e eeuw (1105) vermeld en behoorde oorspronkelijk bij de burcht die vermoedelijk door Frankische heren gebouwd werd, (toen villakerk genoemd, hoort bij kasteel en een neerhof). Ze diende mogelijk ook als strategische vesting bij de denderovergang. De toren werd eeuwenlang "het belfort" genoemd en bood bescherming aan mensen in nood. Tussen 1105 en 1796 bezat de Abdij van Affligem het patronaatsrecht over deze kerk: zij stond in voor het gebouw, kon de pastoor aanstellen en beheerde ook de inkomsten.

## Bouwstijl & Restauratie

Het huidige gebouw is opgetrokken met zandsteen uit de plaatselijke groeven. De middenbeuk (van 4 traveeën) van dezekerk is vroeggotisch (13e eeuw) maar de grondvesten van de toren zijn nog romaans. De kruisbeuk is laatgotisch, de zijbeuken en het koor neogotisch.
Tussen 1977 en 1978 werd de kerk gerestaureerd en kreeg ze onder andere een nieuw uurwerk met eronder de tekst: 'Siet hier de verganckelyheit van den tyd'.

## Bezienswaardigheden

* Fraaie preekstoel met knielende Sint-Petrus (1788), tijdens Franse bezetting in 1795 bewaard in de Lindenhove, in 1801 met de godsdienstvrijheid werd hij terug in de kerk geplaatst.
* Kraaiende haan met engeltjes (1788).
* 2 Biechtstoelen in eikenhout met één beeltenis van Maria (1721) en een van de Heilige Petrus (1752) met twee sleutels in de hand.
* Gepolychromeerd beeld van Sint-cornelius, wordt op pinkstermaandag uitgesteld voor de bedevaarders die zijn hulp inroepen tegen de stuipen bij kinderen.
* Communiebank, in Lodewijk de XVI stijl, uit eik gemaakt en deels verguld. De doopvont is van arduin en 90 cm hoog, heeft een deksel van geelkoper en als inscriptie "Me fecit A.F.V.G anno 1772".
* Middenbeuk, sinds 20 juni 1943 beschermd.
* Schilderij "Aartsengel Michaël verslaat de draak", uit de 17e eeuw op een doek van 180*130 cm.
* Glasramen, stellen de 12 apostelen en hun attributen voor. Geschonken door verschillende personen waaronder de familie Roseleth (Henri, Theofiel en Jan), maar ook door pastoor De Vis-Bosteels en pastoor Willems.
* Klokken: geen klokken voor 1600 in Hekelgem. Op 31 juli 1943, 3 klokken gestolen door de Duitsers. Sinds 1948 en 1954 beschikt de kerk weer over 3 nieuwe klokken.
* 2 Processievlaggen, één gewijd aan Sint-Barbara en andere aan Onze Lieve Vrouw van den Rozenkrans.

## Locatie

Kerkstraat, 1790 Hekelgem (Affligem)
# Sinergasilus major

Sinergasilus major is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ergasilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Markevich.
# Sineportella forbesi

Sineportella forbesi is een mosdiertjessoort uit de familie van de Victorellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Wood & Marsh.
* ↑ Bock, P. (2012). Sineportella forbesi Wood & Marsh, 1996. In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Wood, T. S.; Marsh, T. G. (1996). Sineportella forbesi, a new victorellid bryozoan from Illinois (Ectoprocta: Ctenostomata). Journal of the North American Benthological Society, 15: 610-614
# Sjelepicha (station MTsK)

Sjelepicha (Russisch: Шелепиха ) is een station aan de tweede ringlijn in de Russische hoofdstad Moskou. Het station ligt vlak ten zuiden van de aansluiting van de zijlijn naar Bieloroesskaja aan de zuidkant van het emplacement van Presnaja. Presnaja kende tot 1930 personenvervoer maar in het kader van het project tweede ringlijn (lijn 14) ligt het nieuwe station iets zuidelijker om een directe overstap op het gelijknamige metrostation mogelijk te maken. Het station van lijn 14 ligt aan de oostzijde van het goederenspoor op maaiveld niveau terwijl het metrostation ondergronds aan de westkant ligt.
# Smečice

Smečice is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Krško in de NUTS-3-regio Spodnjeposavska. De plaats telde 37 inwoners op 1 januari 2020.
# Smetlede

Smetlede is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de gemeente Lede, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Smetlede ligt in de Denderstreek.

## Geschiedenis

Op het grondgebied van Smetlede werden sporen aangetroffen uit de Midden-bronstijd en uit de Romeinse periode.
Smetlede werd voor het eerst vermeld in 1017 als Smitteletha. Waarschijnlijk een samenvoeging van smidse en helling. Sinds het begin van de leenroerigheid tot het einde van de 18e eeuw, toen het feodalisme werd afgeschaft, maakte Smetlede deel uit van de Heerlijkheid van Oordegem. Het patronaatsrecht hoorde toe aan de Gentse Sint-Pietersabdij. De bestuurlijke scheiding met Oordegem vond plaats op 17 januari 1793. In 1802 werd Smetlede een zelfstandige parochie.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Bezienswaardigheden

* De huidige Sint-Veerlekerk dateert deels uit 1824 (schip en toren) en 1897 (koor en kruisbeuk). De patroonheilige, Sint-Pharaïldis (ook: Farahilde of Veerle), wordt aangeroepen tegen ziekten van het pluimvee.

## Natuur en landschap

Smetlede ligt in Zandig- en Zandlemig Vlaanderen. De hoogte bedraagt 13-37 meter. De Wellebeek die er stroomt behoort tot het stroomgebied van de Molenbeek.

## Brouwerij

Brouwerij Basanina, actief sedert 2015 is gevestigd in Smetlede. Het eerste bier 'Saison du Lucien' was opgedragen aan wielerheld Lucien Van Impe die in de aangrenzende gemeente Impe woont. Voorts brouwt men een gamma bieren onder de merknaam 'Père Glorieux' (blond, tripel en bruin) die opgedragen zijn aan wijlen pastoor Stefaan Modest Glorieux. Ter gelegenheid van het 1000-jarig bestaan van het dorp werd in 2017 het amberkleurig bier 'Smitteletha' in het leven geroepen en onder dezelfde merknaam kwam er wat later ook een blonde variant bij. Intussen zijn echter ook de 'Père Totale' quadrupel (won in 2019 goud op de European Beer Challenge in Londen) en het 'Macharius' speciaalbier maar ook Lentenon gekende streekbieren. De degustatieruimte en het terras van de brouwerij zijn ieder weekend voor het publiek geopend.

## Sport

In Smetlede speelt de voetbalclub FC Smetlede.

## Bekende inwoners

* Modestus Stephanus Glorieux

## Nabijgelegen kernen

Impe, Serskamp, Oordegem, Papegem
* Inventaris Onroerend Erfgoed
Deelgemeenten: Impe · Lede · Oordegem · Smetlede · Wanzele Gehucht: Papegem Belgische gemeenten · Arrondissement Aalst · Oost-Vlaanderen · Vlaanderen
# Sint-Annakapel (Malo)

De Sint-Annakapel (Frans: Chapelle Sainte-Anne-de-la-Mer) is een parochiekerk in de plaats Malo, gelegen aan de Boulevard de l'Europe, behorend tot de Franse gemeente Duinkerke in het Franse Noorderdepartement.

## Geschiedenis

Vanaf 1967 wilde de pastoor van Malo in een zich snel uitbreidende wijk enkele catechisatiezaaltjes in gebruik nemen. Dit groeide uit tot het plan voor een zalencomplex dat ook een kerkruimte zou omvatten. Het complex werd gebouwd in 1972 naar ontwerp van Maurice Salembier.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen complex in ronde en spiraalachtige vormen. De eigenlijke kapel heeft 50 zitplaatsen, maar deze wordt omringd door vier zalen die met de kapel verbonden kunnen worden terwijl elke zaal, welke 60 zitplaatsen bevat, ook afzonderlijk kan worden betreden. De glas-in-loodramen werden vervaardigd door Blanchet-Lesage.
* (fr) Mérimée
# Sint-Annakapel (Horst)

De Sint-Annakapel is een kapel te Horst in de Nederlands Noord-Limburgse gemeente Horst aan de Maas. De kapel staat aan de Sint-Annaweg 30 aan de zuidrand van Horst aan de rand van een industriegebied.
De kapel is gewijd aan Sint-Anna en is geklasseerd als rijksmonument.

## Geschiedenis

In 1646 werd de plek in de registers van de Horster parochiekerk aangeduid met arbordivae Virginis (vertaling: boom van de heilige Maagd). Reeds vóór 1700 zou hier sprake geweest zijn van een aan Maria gewijde kapel. In 1769 werd de plek aangeduid met uytten offer aan Vrouwen boom vier gulden en drie stuivers Cleefs geld. De devotie op deze plek ging later over op Sint-Anna, maar onduidelijk is wanneer dit plaatsvond.
Voor 1978 lag de kapel midden in de velden en sinds 1978 wordt de kapel voor een groot deel omgeven door een industriegebied.
Op 14 juli 2010 vernielde een hevige storm de kapel, maar de schade was een jaar later hersteld en op 4 september 2011 werd de kapel opnieuw ingezegend.

## Bouwwerk

De kapel staat op een kapelberg en wordt omringd door oude en jonge lindebomen. De bakstenen kapel heeft een driezijdige koorsluiting en wordt gedekt door een zadeldak met leien. Op de hoeken van de gevels zijn er steunberen geplaatst. In de twee rechte zijgevels is er een rond venster met traliewerk aangebracht. De frontgevel heeft schouderstukken waarop stenen bollen aangebracht zijn, met hiertussen een ingezwenkte top met centrale rechthoekige kolom. Ter hoogte van de schouders heeft de gevel een horizontale lijst en hieronder is met zwart ijzerwerk een tekst aangebracht:
   ST ANNA KAPELLEKE
In de frontgevel bevindt zich de segmentboogvormige toegang die wordt afgesloten met een ijzeren hek. Er is eveneens een laag ijzeren hek voor de ingang van de kapel aangebracht.
Van binnen zijn de wanden wit gepleisterd en in de achterwand is een rechthoekige nis aangebracht die wordt afgesloten met een smeedijzeren traliehek. In de nis staat een beeld van Sint-Anna die de heilige toont samen met haar dochter Maria en kleinzoon Jezus, een zogenoemde Annatrits.
# Tim Jarvis

Tim Jarvis is een Australisch ontdekkingsreiziger en avonturier. Hij is het bekendst voor zijn expeditie naar de Zuidpool in 1999, samen met collega Peter Treseder. Deze reis was bekend onder de naam Operation Chillout Expedition. De expeditie zette Jarvis te boek als recordhouder van de snelste en langste (ongesteund van buitenaf) reis naar Antarctica ooit.
Tim Jarvis is ook de auteur van het boek 'The Unforgiving Minute', uitgebracht in 2004. In het boek vertelt hij over zijn expedities naar de Noord-en Zuidpool en over verschillende Australische woestijnen.
# Mamadou Coulibaly (voetballer, 1999)

Mamadou Coulibaly (Thiès, 3 februari 1999) is een Senegalees voetballer die bij voorkeur als centrale middenvelder speelt. In 2017 verruilde hij Pescara voor Udinese.

## Clubcarrière

Coulibaly werd geboren in de Senegalese hoofdstad Thiès. In maart 2017 trok hij naar het Italiaanse Pescara Calcio. Op 19 maart 2017 debuteerde hij in de Serie A tegen Atalanta Bergamo. Hij verving Valerio Verre na 70 minuten. Op 2 april 2017 kreeg de Senegalees zijn eerset basisplaats tegen AC Milan. In zijn debuutjaar speelde Coulibaly negen competitieduels, goed voor een totaal van 487 speelminuten. Na dat seizoen vertrok Coulibaly naar Udinese, dat hem eerst vier jaar verhuurde. Achtereenvolgens waren dit Pescara, Carpi FC 1909, Virtus Entella en Trapani Calcio. Pas in het seizoen 2020/21 maakte Coulibaly zijn eerste opwachting voor Udinese in de Serie A.
# Vlag van Bocholtz

De vlag van Bocholtz is op 14 mei 1971 vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Limburgse gemeente Bocholtz. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Drie verticale banen van gelijke lengte in de kleuren blauw-wit-blauw, met in de broektop een witte Jakobsschelp.
De kleuren en het patroon zijn ontleend aan de (heraldisch rechts) helft van het gemeentewapen. Op de vlag is aan de broekzijde bovenin een witte Jakobsschelp afgebeeld, afkomstig van de heraldische rechterhelft van het gemeentewapen. Deze representeert de heilige Jakobus de Meerdere, schutspatroon van Bocholtz.
Per 1982 ging Bocholtz op in gemeente Simpelveld. De vlag kwam daardoor te vervallen. In de vlag van Simpelveld is de schelp van de vlag van Bocholtz opgenomen.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Bocholtz
* Vlag van Simpelveld
Ambt Montfort · Amby · Arcen en Velden · Baexem · Beegden · Belfeld · Bemelen · Berg en Terblijt · Bocholtz · Born · Broekhuizen · Cadier en Keer · Echt · Eijsden · Elsloo · Eygelshoven · Geleen · Grathem · Grubbenvorst · Haelen · Heel · Heel en Panheel · Heer · Helden · Herten · Heythuysen · Hoensbroek · Horn · Horst · Hulsberg · Hunsel · Kessel · Klimmen · Limbricht · Linne · Maasbracht · Maasbree · Margraten · Meerlo-Wanssum · Meijel · Melick en Herkenbosch · Montfort · Munstergeleen · Neer · Nieuwenhagen · Nieuwstadt · Nuth · Ohé en Laak · Onderbanken · Ottersum · Posterholt · Roggel · Roggel en Neer · Schaesberg · Schinnen · Sevenum · Sint Odiliënberg · Sittard · Stevensweert · Stramproy · Susteren · Swalmen · Tegelen · Thorn · Ubach over Worms · Ulestraten · Urmond · Valkenburg-Houthem · Vlodrop · Wessem · Wittem
* Simpelveld (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 31 augustus 2019.
# Vlag van Idel-Oeral Staat

De vlag van Idel-Oeral was lichtblauw met in de rechterbovenhoek een afbeelding van een tamga. De tamga is een symbool van de volken van de Gouden Horde; oorspronkelijk is het symbool Mongools, later Tataars. De Tataren waren de stichters van de kortlevende republiek Idel-Oeral, waarin zij hoopten de volken van de Gouden Horde te verenigen.
Rijksstad Aken · Anhalt · Baden · Bataafse Republiek · Koninkrijk der Beide Siciliën · Koninkrijk Beieren · Groothertogdom Berg · Hertogdom Bourgondië · Brunswijk · Cornwall · Koninkrijk Dalmatië · Vrije Stad Danzig · Duitse Democratische Republiek · Duitse Rijk · Deutschösterreich · Engelse Gemenebest · Koninkrijk Etrurië · Vrijstaat Fiume · Republiek Gumuljina · Koninkrijk Hannover · Hanze · Heilige Roomse Rijk · Herceg-Bosna · Hessen-Darmstadt · Hessen-Kassel · Hessen-Homburg · Volksstaat Hessen · Idel-Oeral Staat · Joegoslavië · Kerkelijke Staat · Koeban · Koerland · Republiek Krakau · Lucca · Prinsbisdom Luik · Luikse Republiek · Mecklenburg-Schwerin · Mecklenburg-Strelitz · Memelland · Midden-Litouwen · Nazi-Duitsland · Neutraal Moresnet · Occitanië · Oldenburg · Oost-Roemelië · Oostenrijk-Hongarije · Ottomaanse Rijk · Parthenopeïsche Republiek · Pommeren · Pruisen · Republiek Ragusa · Reuss jongere linie · Reuss oudere linie · Volksstaat Reuss · Rijnprovincie · Protectoraat Saarland · Saksen · Saksen-Altenburg · Saksen-Coburg en Gotha · Saksen-Hildburghausen · Saksen-Meiningen · Servië en Montenegro · Sovjet-Unie · Transkaukasische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek · Tsjecho-Slowakije · Unie van Kalmar · Republiek Venetië · Waldeck-Pyrmont · Westfalen · Weimarrepubliek · Württemberg · Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (1572-1795) · Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (1650-1795)
# Vlag van Illinois

De vlag van Illinois werd op 6 juli 1915 aangenomen. Centraal in de vlag staat het zegel van Illinois, met daaronder de naam van de staat in hoofdletters. De naam van de staat is pas op 1 juli 1970 aan de vlag toegevoegd, om de betekenis van de vlag duidelijker te maken. Dit nieuwe design werd ontworpen door Sharon Tyndale.
Het ontwerp stamt uit 1912, drie jaar voor de officiële aanname, en was de winnende inzending van een ontwerpwedstrijd, die georganiseerd werd door de Daughters of the American Revolution. De ontwerper was Lucy Derwent.
De spreuk van de staat luidt: State Sovereignty, National Union. Toch staan de woorden op de vlag en de zegel in een andere volgorde, namelijk: Union National, Sovereignty State (van boven naar onder). Merk daarbij op dat Sovereignty ondersteboven is genoteerd.