OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leonard Orr

Leonard Orr (Walton (New York), 15 november 1937 - Asheville, 5 september 2019) is de belangrijkste Amerikaanse grondlegger van rebirthing. Een naaste medeontwikkelaar op dit gebied is Sondra Ray Hij wordt ook wel gezien als een spiritueel leider. In 1973 kandideerde Orr zich voor burgemeesterschap van Los Angeles.

## Spiritualiteit en jeugd

Tijdens zijn tienerjaren werd hij een herboren christen en nam Jezus' woorden "Hij die in mij gelooft, zal nooit de dood proeven" letterlijk. Deze overtuiging ademt door in de onsterfelijkheidstheorieën in de rebirthing. In eerste instantie wilde Orr priester worden, maar hij onderbrak zijn opleiding omdat hij zoals hij zei de roeping voelde dienaar van de onkerkelijken te worden. Zijn roepingsgevoel en levensinteresse volgend, verdiepte hij zich in en praktiseerde hij de filosofieën van de New Thought.

## Rebirthing

Orr begon in deze tijd te onderwijzen dat menselijke gedachten de buitenwereld beïnvloeden. Gedurende die tijd bracht hij veel tijd in badtobbes door, soms meerdere uren per dag. Hierbij had hij geregeld geheugenflitsen waarbij hij in de baarmoeder zat of werd geboren.
Gedurende enkele jaren bekeek hij zijn eigen proces en bood vervolgens zijn hulp aan anderen hun geboorte te herinneren. Dit deed hij door hen te laten ontspannen in een tobbe met warm water, waarbij geademd werd door een snorkel met het hoofd naar beneden. Dit gebeurde meestal onder begeleiding van twee of meer mensen. Hij ontdekte dat hier een bepaald ademhalingsritme plaatsvond, waaruit hij de ademhalingstechniek afleidde, zodat rebirthing ook buiten het water plaats kon vinden. Hij richtte zijn Rebirthing Breathwork movement op en in verschillende landen waren praktijken hiervoor opgericht, zoals in Amersfoort. Na zijn overlijden werd deze praktijk gesloten.

## Onsterfelijkheid

Gedurende zijn ontdekkingen van rebirthing, was Orr gefascineerd door zijn beleving dat hij geen fysieke dood ervoer. Hieraan verbond hij de term fysieke onsterfelijkheid. Hoewel de rebirthingtechnieken door veel praktiserenden als bruikbaar worden gewaardeerd, heeft zijn idee van de fysieke onsterfelijkheid echter geen wijd verspreide acceptatie opgeleverd.
Leonard beweert twaalf onsterfelijke yogis te hebben ontmoet, waaronder babaji Haidakhan Babaji, de Mahavatar van de kriya yoga, een yogavertakking die naar het westen is gebracht door Paramahansa Yogananda.
Orr is een van de vroege tegenstanders van welvaartsbewustzijn, in de betekenis dat de geestesgesteldheid de belangrijkste factor is in het verkrijgen van meer geld.

## Emotionele energievervuiling

Orr introduceerde verder het begrip emotionele energievervuiling. Hij geloofde dat de doodsdrang en het onbewustzijn van mensen in het algemeen, spiritueel pure mensen kan infecteren. Hij zegt dat wanneer hij te lang te veel tijd tussen minder bewuste mensen besteedt, dat hij zich dan vaak uitgeput, depressief en soms zelfs suïcidaal voelt, wat hij wijt aan het absorberen van hun negatieve energie.

## Privé

Orr was sinds 2009 gehuwd met Elvi Orr, een Rebirthing Breathwork-beoefenaar en trainer.
# Grevelingskanaal

Het Grevelingskanaal is een kanaal in de Nederlandse provincie Drenthe, dat het Kielsterdiep bij Bareveld verbindt met het Stadskanaal. Aan het kanaal, dat is genoemd naar Lambartus Grevijlink (1735-1815) liggen de dorpen Annerveenschekanaal en Eexterveenschekanaal. Het kanaal was van groot belang voor de afvoer van de turf uit het Oostermoer en – later – voor de aardappelmeelindustrie. Nu is het Grevelingskanaal een belangrijke recreatieve schakel tussen de wateren van Noord-Drenthe en die van Oost-Groningen.

## Geschiedenis

In 1764 werd de “Annerveensche Heerencompagnie” ter ontginning van de Anner- en Eextervenen opgericht. De stuwende kracht achter deze compagnie was de landmeter, ingenieur en vervener Lambartus Grevijlink, zoon van de herbergier en verlaatmeester van het Spijkerboorse verlaat Willem Grevijlink. Samen met vader en zoon Grevijlink participeerden nog vier heren in de compagnie: de secretaris en de ontvanger-generaal van de Landschap Drenthe Coenraad Wolter Ellents en Johannes van Lier, de schulte van Anloo, Gieten en Zuidlaren Jan Rudolf Böttichius en de schulte van de Wijk Willem Hiddingh sr. Het lukte Grevijlink om enerzijds belastingvrijstelling te krijgen van de Landschap Drenthe en anderzijds toestemming te verkrijgen van Groningen voor het vervoer van de Drentse turf over Groninger kanalen, die eigendom waren van de stad Groningen.
In 1771 kon de Heerencompagnie beginnen met het graven van het kanaal dat op 20 roeden ten zuidwesten van en evenwijdig aan de Semslinie was geprojecteerd. In 1780 was het gereed en zou het het Kielsterdiep verbinden met het Stadskanaal en met het Wildervankster Oosterdiep. De stad Groningen stond die verbinding bij Bareveld echter niet toe. Ook niet toen er in 1817 een convenant tot stand kwam tussen de stad en de eigenaren van de Drentse venen. In dit convenant werd geregeld dat de turf zuidoostelijk van Bareveld vervoerd zou worden via het Oosterdiep en de turf noordwestelijk van Bareveld via het Grevlingskanaal en het Kieldiep. Pas in 1870 werd de dam bij Bareveld doorgestoken wat voor de turfvaart de weg naar Groningen aanmerkelijk bekortte. Door het convenant bereikte de stad Groningen dat alle turf uit de in het oosten van de provincie Drenthe gelegen veengebieden afgevoerd zou worden via het Stadskanaal. Dat leverde de stad Groningen in de periode 1816-1848 bijna een miljoen gulden op.
* G.E. de Vries en H. Tj. Waterbolk, 200 jaar veenkoloniën van Borger en Odoorn, 2005
* H.A. Kamphuis, De totstandkoming van het Convenant van 1817, Nieuwe Drentse Volksalmanak 1986 30-50
* Brood, Paul (et al.) 750 jaar Oostermoerse venen: Van Zuidlaarderveen tot Gasselternijveen, uitg. Profiel, 2009, Bedum ISBN 978 90 5294 470 8
* Buursma, Albert (et al.) 250 jaar Stadskanaal: Van Bareveld tot Barnflair, uitg. Profiel, 2009, Bedum ISBN 978 90 5294 471 5
* Encyclopedie Drenthe: Anner- en Eextervenen
* Foorthuis, Willem Annerveenschekanaal (in vogelvlucht) in Noorderbreedte 1998, nr. 6 Annerveenschekanaal
Noot
* ↑ Buursma, blz. 93: de nettowinst bedroeg in deze periode meer dan 935.000 gulden
# Hannu Patronen

Hannu Jarl Johannes Patronen (Järvenpää, 23 mei 1984) is een Fins profvoetballer die sinds 2017 uitkomt voor de Finse club HJK Helsinki. Eerder speelde hij onder meer voor Helsingborgs IF en het Noorse Sogndal Fotball.

## Interlandcarrière

Onder leiding van interim-bondscoach Markku Kanerva maakte Patronen zijn debuut voor Finland op 9 februari 2011 in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen België (1-1), net als Joona Toivio, Sebastian Mannström, Ilja Venäläinen en Riku Riski. Hij viel in dat duel na 65 minuten in voor aanvoerder Veli Lampi.
Interlands van Hannu Patronen :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort wedstrijd | Doelpunten | Assists |
| Als speler bij Helsingborgs IF |||||||
| 1. | 9 februari 2011 | België – Finland | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 |
| 2. | 22 januari 2012 | Trinidad en Tobago – Finland | 2 – 3 | Vriendschappelijk | 0 | 0 |
Bijgewerkt t/m 22 juni 2013

## Erelijst
### Helsingborgs IF

* Zweeds landskampioen
    2011
* Beker van Zweden
    2011
* Supercupen
    2011

### HJK Helsinki

* Fins landskampioen
    2017
# Suiseki

Een suiseki (Japans: 水石) is een kleine, door natuurlijke elementen gevormde steen, die in de Japanse traditie wordt gewaardeerd om zijn schoonheid. De term is een afkorting voor sansui keiseki, wat vertaald kan worden met 'landschap-kijk-steen'. De traditie van suiseki is verwant aan de Chinese gongshi.

## Geschiedenis

Suiseki heeft zijn wortels in de soortgelijke Chinese traditie van de gongshi. Tussen het jaar 592 en 628 schonk het keizerlijk hof van China enkele penjing-bomen en gongshi-stenen aan de Japanse keizerin Suiko. De stenen geleken op de typische steile bergen van China en oogstten veel waardering in Japan.
Gedurende de Muromachiperiode (1336–1573) verspreidde het zen-boeddhisme in Japan. Onder invloed van deze sobere stroming kregen stenen met sobere lijnen de voorkeur boven de grillig gevormde gongshi-stenen. Hiermee onderscheidt suiseki zich nog steeds van de Chinese stenen.

## Beschrijving

Suiseki-stenen zijn natuurlijk gevormde stenen en worden verzameld in rivieren, zeeën en karstgebieden. In tegenstelling tot bij gongshi is een suiseki altijd van klein formaat. Om als suiseki te worden gecategoriseerd moet een steen aan een aantal factoren voldoen. Het moet een expressieve uitstraling hebben, dankzij bijvoorbeeld een speciale vorm, kleur of textuur.
Bij suiseki wordt onderscheid gemaakt in landschaps- en objectstenen. Bij de eerste categorie gelijkt de steen op een landschapstype, zoals een gebergte, een eiland, een meer of een rivier. Een objectsteen gelijkt op afzonderlijk object. Populaire vormen zijn onder andere een rieten hut of een dier.

### Presentatie

Een suiseki wordt vrijwel niet bewerkt en gepresenteerd zoals hij is gevonden. Alleen de onderzijde van de steen wordt geheel vlak gemaakt, zodat het kan worden geplaatst op een speciaal voetstuk. Een houten voetstuk wordt een daiza genoemd. Soms volgt het blad de contouren van de steen, zoals bij gongshi gebruikelijk is. Ook kan een suiseki op een schaal of blad van waterdicht materiaal geplaatst. Wanneer deze van aardewerk is, wordt het een suiban genoemd, wanneer het van brons is doban. Een binnenopstelling wordt vaak in een tokonoma geplaatst.

## Bronnen en noten

* (en) Suiseki.com: History of viewing stones
* (en) Vincent T. Covello, Yuji Yoshimura, The Japanese Art of Stone Appreciation: Suiseki and Its Use With Bonsai (C.E. Tuttle Company, 1984)
* ↑ (en) Nippon Suiseki Association
* ↑ (en) Charles Brokaw, The Temple Mount Code (Macmillan, 2011), p. 73
* ↑ Vertaald uit het Engels: "It is not a silly thing at all to enjoy a stone in a tray. I see the whole world in a tiny stone. Some objects in this world are huge, and others are small, and they come in all shapes, but they are not that different when you look at their essence."
* ↑ (en) Felix G. Rivera, Suiseki: The Japanese Art of Miniature Landscape Stones (Stone Bridge Press, 1997), p. 40
* ↑ (en) Craig Cousins, Bonsai Master Class (Sterling, 2006), p. 244

## Externe link

* (en) The National Bonsai & Penjing Museum: Viewing Stones
# Trybliographa trichopsila

Trybliographa trichopsila is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Figitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Hartig.
# Bembidion grisvardi

Bembidion grisvardi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door De Wailly.
# Jessye Norman

Jessye Mae Norman (Augusta (Georgia), 15 september 1945 – New York, 30 september 2019) was een Amerikaanse (klassieke) zangeres.

## Biografie

Norman had een groot repertoire en zong zowel klassieke liedkunst en opera als jazz. Norman was van oorsprong een sopraan, maar had een groter bereik waardoor ze ook partijen voor mezzosopraan en alt kon zingen. Haar debuut in 1972 was als Cassandra in Berlioz’ Les Troyens in Royal Opera House Covent Garden in Londen. Dezelfde rol zong ze ook bij haar Metropolitan Opera-debuut in New York in 1984.
Vanaf de jaren zeventig maakte ze een internationale carrière als een wereldster met een grote stem en een grote podiumpersoonlijkheid. Ze trad op in vele grote concertzalen, waaronder het Concertgebouw in Amsterdam. Beroemd werd in 1983 haar opname van Vier Letzte Lieder van Richard Strauss met het Gewandhausorchester Leipzig onder Kurt Masur. Verder nam ze cd's op met werken van onder anderen Franz Schubert, Georges Bizet, Gustav Mahler, Hector Berlioz, Eric Satie, Francis Poulenc en Maurice Ravel.
Ze werd gevraagd op te treden bij vele belangrijke ceremonies. Op de Franse nationale feestdag 14 juli 1989, bij de viering van 200 jaar Franse Revolutie, zong ze, omhuld door de tricolore, het Franse volkslied, de Marseillaise, op de Place de la Concorde in Parijs. Ze zong ook bij de opening van de Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta en bij de inauguratieplechtigheden voor de tweede termijn van de Amerikaanse presidenten Reagan (1985) en Clinton (1997).
In 2014 publiceerde ze haar memoires Stand Up Straight and Sing!, in het Nederlands uitgegeven onder de titel De muziek van mijn leven.
Jessye Norman kwam in 2015 door een dwarslaesie in een rolstoel terecht. Ze overleed eind september 2019, op 74-jarige leeftijd, aan de gevolgen van dit ruggenmergletsel.

## Prijzen en eerbewijzen

Aan Jessye Norman zijn talloze prijzen en eerbewijzen uitgereikt. Ze kreeg vijf Grammy Awards en in 2006 de Grammy Lifetime Achievement Award. Ze ontving meer dan 30 eredoctoraten, onder meer aan de Howard-universiteit (1982), het Boston Conservatorium (1984), de Universiteit van Cambridge (1987), de Harvard-universiteit (1988), de Juilliard School of Music (1990), de Yale-universiteit (1990), de Northwestern-universiteit (2011) en de University of Rochester (2013). Samen met Murray Perahia kreeg ze de Wolfprijs voor muziek 2015. Norman werd in 1999 opgenomen in de Georgia Music Hall of Fame. In Nederland ontving ze in 2006 de Klassieke Edison Oeuvreprijs 2006 als bekroning van haar lange carrière. De National Medal of Arts werd haar in 2009 uitgereikt door president Obama. In 2018 ontving ze de gouden medaille van de Royal Philharmonic Society.

## Albums

* Vier Letzte Lieder (1983)
* 'Schubert. Lieder' (1984)
* With a Song in My Heart (1984)
* Christmastide (1990)
* Amazing Grace (1991)
* Jessye Norman at Notre Dame (live) (1991)
* Classics (1992)
* Lucky to Be Me (1992)
* In the Spirit (1996)
* Jessye Norman (1999)
* I Was Born in Love With You (2000)
# Leviathan (gasveld)

Het Leviathanveld is een aardgasveld dat zich in het oosten van de Middellandse Zee bevindt, in het gedeelte dat de Levantijnse Zee wordt genoemd. Het ligt op een waterdiepte van 1500 meter tussen de kusten van Israël, Libanon, Cyprus en de Gazastrook. Omdat het 130 km westelijk van de Israëlische havenstad Haifa ligt, wordt het gasveld door Israël geclaimd. Het veld werd in juni 2010 ontdekt en is vernoemd naar het mythische zeemonster Leviathan.
Alhoewel Libanon aanvankelijk de claim van Israël bestreed en meende dat het gasveld binnen zijn wateren lag, kwam het daar later op terug. Israël is stellig van mening dat het gasveld tot zijn exclusieve economische zone behoort en is daarom vastbesloten zijn claim te handhaven, eventueel met militaire middelen. De ontdekking van het Leviathanveld, het Tamarveld en het Aphroditeveld heeft geleid tot de vorming van de zogenoemde Energiedriehoek.
De hoeveelheid gas in het Leviathanveld wordt geschat op 535×10$^9$ m³. In februari 2017 viel het besluit het veld in productie te brengen. De investering bedroeg US$ 3,75 miljard. Het eerste gas werd op 31 december 2019 geproduceerd. Het veld heeft een capaciteit van 12 miljard m³ gas per jaar. Het gas wordt door een pijplijn naar de kust van Israël gepompt en vandaar verder verdeeld naar de klanten, ook in Jordanië en Egypte. In februari 2023 werd een onderzoek gestart naar de mogelijkheden de capaciteit te verhogen naar 21 miljard m³.
Noble Energy was de beheerder van het gasveld. In juni 2020 werd Chevron Corporation de beheerder, na de overname van Noble Energy. In 2022 werd de bedrijfsnaam van Delek Drilling veranderd in NewMed Energy.
# Grevelingensluis

De Grevelingensluis is de schutsluis in de Grevelingendam bij Bruinisse in de Nederlandse provincie Zeeland. De sluis verbindt het Grevelingenmeer met de Krammer, en is geschikt voor vaartuigen tot en met CEMT-klasse Va. Het ontstaan van de sluis is een gevolg van de aanleg van de Grevelingendam. In de dam was een schutsluis voor de scheepvaart nodig. De bouw werd in april 1958 aanbesteed, en op 18 juni 1962 werd de sluis voor het scheepvaartverkeer opengesteld.
De sluis is 139 meter lang, waarvan bij vloed maar 125 m kan worden gebruikt. Het verschil wordt veroorzaakt door de brug, die over de 16 m brede kolk ligt en waaronder bij vloed geen schip mag liggen. De drempeldiepte is −5,3 m NAP. De maximale toegestane maten voor vaartuigen zijn 110 × 18 meter.
Aan de westkant van de sluis ligt een ophaalbrug boven de sluis met een doorvaarthoogte van 6,34 m ten opzichte van het meerpeil. (6,14 m NAP). Ook aan de westzijde is een rolbrug voor (brom)fiets- en voetverkeer met een doorvaarthoogte van 4,24 m meerpeil. (4,04 m NAP). Om te zorgen dat altijd een brug voor het wegverkeer beschikbaar is, is in 2005 een ringweg voor wegverkeer in gebruik genomen, de Ringweg Bruinisse met een rolbrug over de sluis. De naam van die brug is Den Ysere Ryve, en de onderdoorvaarthoogte is 4,27 m NAP. Bediening van de sluis en de bruggen wordt op afstand gedaan vanuit de Nautische Centrale Neeltje Jans. Wanneer het windkracht 7 Beaufort of meer is, worden de bruggen niet bediend.

## Literatuur

* Gedeelten uit Wattel, G., 1996. Grevelingenmeer: uniek maar kwetsbaar. De ontwikkelingen in de periode 1990-1995. Rapport RIKZ-96.014. ISBN nr. 90-369-0395-5 via www.ecologisch-herstel.nl
* 1 2 3 Rijkswaterstaat: sluiskolk Grevelingensluis
* 1 2 De Deltawerken afzonderlijk. Zeeuws Archief (7 januari 2021). Gearchiveerd op 7 januari 2021. Geraadpleegd op 6 oktober 2022. “Grevelingendam (1958-1965)”
* ↑ (1961). Het ontwerp van de schutsluis in de Grevelingendam. Driemaandelijks bericht Deltawerken (12): blz 16 (pdf 73)
* ↑ Rijkswaterstaat: Vaarwegen in Nederland. Gearchiveerd op 21 december 2022.
# Harmonia praestabilita

Het idee van harmonia praestabilita (Frans: harmonie préétablie, Duits: prästabilierte Harmonie) is bedacht door de Duitse filosoof Gottfried Wilhelm Leibniz. Hij presenteert dit onder andere in zijn werk Monadologie, paragraaf 78 e.v. Het biedt een verklaring voor het lichaam-geestprobleem.
Leibniz stelde dat er helemaal geen wisselwerking plaatsvindt tussen lichaam en geest. Deze twee entiteiten leven volstrekt naast elkaar maar hebben wel een gezamenlijke oorsprong waardoor hun gedragingen sterk op elkaar lijken. Stel bijvoorbeeld dat iemand zich verwondt, dan zal deze persoon pijn voelen en zal hij eventueel een gil geven. Volgens Leibniz kan het gegil van het lichaam wel degelijk veroorzaakt zijn door de verwonding. De pijngewaarwording, die in de ziel plaatsvindt, is echter voorgeprogrammeerd. Dit is nog voor de geboorte gebeurd. Kortom, er is geen verband tussen de verwonding en de pijngewaarwording. Er is wel een verband tussen de pijn en de behoefte om te gillen. Er is echter weer geen verband tussen de behoefte om te gillen en de gil die het lichaam produceert. Door dit alles lijkt het of er een wisselwerking plaatsvindt tussen lichaam en geest.
Leibniz stelde dat de menselijke geest zeer zorgvuldig voorgeprogrammeerd moet zijn.

## Literatuurverwijzingen

* ↑ Axters, S. (1937). Scholastiek lexicon Latijn-Nederlandsch. Antwerpen: Geloofsverdediging.
# Sundathelphusa cassiope

Sundathelphusa cassiope is een krabbensoort uit de familie van de Gecarcinucidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door De Man.
* ↑ (en) Sundathelphusa cassiope op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Sundathelphusa cassiope (De Man, 1902). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=440837
# Trybliophorus elegans

Trybliophorus elegans is een rechtvleugelig insect uit de familie Romaleidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Rehn.
# Bembidion habui

Bembidion habui is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Jedlicka.
# Johannes Mendlik

Johannes Mendlik (Rotterdam, 19 oktober 1935 – Bloemendaal, 16 november 2022) was een Nederlands jurist.
Johannes was zoon van chemicus dr. Ferencz Mendlik en de Hongaarse Emilia Gyermek. Hij was een kleinzoon van de Hongaars-Nederlandse kunstschilder Oszkár Mendlik en diens echtgenote, de beeldhouwster Julie Mijnssen. Hij studeerde rechten aan de Universiteit Leiden van 1955 tot 1961. Na zijn studie werd hij in 1961 rechterlijk ambtenaar in opleiding (raio) bij de Rechtbank Breda (tegenwoordig opgegaan in de Rechtbank Zeeland-West-Brabant), waar hij na enige andere functies te hebben uitgeoefend in 1970 rechter werd. In 1978 werd hij vicepresident van de rechtbank en van 1986 tot 1994 was hij president; aansluitend was hij van 1994 tot 2000 president van de Rechtbank Rotterdam. Tijdens zijn presidentschap daar was hij betrokken bij de modernisering van de rechtbank en het opzetten van de Raad voor de rechtspraak.
Mendlik was Officier in de Orde van Oranje-Nassau; toen hij president van de Rotterdamse rechtbank was weigerde hij benoeming tot ridder in diezelfde orde, omdat hij dat ongepast vond. Hij was getrouwd met Christine van Heuven (1935-2024). Hun dochter Julia Mendlik was van 2016 tot 2021 president van de Rechtbank Midden-Nederland en is sinds 2022 president van de Rechtbank Rotterdam, wat haar vader al eerder was.
* Overlijdensadvertenties NRC, 19 november 2022.
* Knapen, Michel (1 februari 2020). Recepten voor snellere rechtszaken. Gearchiveerd op 21 november 2022. Mr. 2020 (2): 20-25
# Leviathaniidae

De Leviathaniidae zijn een familie van uitgestorven weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken). Exemplaren uit deze familie zijn slechts als fossiel bekend.
# Ankylopteryx (Ankylopteryx) immaculata

Ankylopteryx (Ankylopteryx) immaculata is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Ankylopteryx (Ankylopteryx) immaculata is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Brauer in 1864.
# Sundasciurus steerii

Sundasciurus steerii is een eekhoorn uit het geslacht Sundasciurus die voorkomt op Balabac, Bancalan, Matangule en het zuiden van Palawan in de zuidwestelijke Filipijnen. Balabac is de typelocatie. Deze soort behoort tot het ondergeslacht Aletesciurus en daarbinnen, samen met S. hoogstraali, S. juvencus en S. moellendorffi tot de S. steerii-groep. Deze soort komt voor in laaglandregenwoud en kokosnoten- en bananenplantages. De soort komt algemeen voor.
* Thorington, R.W., Jr. & Hoffmann, R.S. 2005. Family Sciuridae. Pp. 754-818 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
* Heaney et al. 1998-2007, Sundasciurus steerii in A Synopsis of the Mammalian Fauna of the Philippine Islands. Field Museum of Natural History.
Sundasciurus brookei · Sundasciurus davensis · Sundasciurus fraterculus · Sundasciurus hippurus · Sundasciurus hoogstraali · Sundasciurus jentinki · Sundasciurus juvencus · Sundasciurus lowii · Sundasciurus mindanensis · Sundasciurus moellendorffi · Sundasciurus philippinensis · Sundasciurus rabori · Sundasciurus samarensis · Sundasciurus steerii · Sundasciurus tenuis