OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Mariakerk (Sønderborg)

De Sint-Mariakerk is een kerkgebouw van de Deense Volkskerk in het centrum van Sønderborg, Denemarken en de kerk van de gelijknamige parochie. Het kerkgebouw is mede dankzij de ligging op een heuvel zeer beeldbepalend voor de stad.

## Voorgeschiedenis

In de middeleeuwen bevond zich op een heuvel net buiten de stad een leprozenhuis. Het was vernoemd naar Sint-Joris en rond 1300 stond op de plaats van de huidige Mariakerk de kapel van dit leprozenhuis. Nadat rond 1530 de oude parochiekerk van de stad, de Sint-Nicolaaskerk, werd gesloopt, werd de Sint-Joriskapel de nieuwe hoofdkerk. Tegen het einde van de 16e eeuw gaf Johan de Jongere opdracht tot vergroting van het gebouw, om het zo geschikt te maken voor de functie van parochiekerk van zijn stad.

## De huidige Mariakerk

In 1595 werd begonnen met de gedeeltelijke sloop van de oude kerk en de bouw van de nieuwe kerk. Van de oude middeleeuwse kerk bleven slechts delen metselwerk over. Uit de middeleeuwse kerk bleef nog een middeleeuws houten muurkast bewaard uit circa 1400. De plechtige inwijding van de nieuwe parochiekerk vond vlak voor kerst in 1600 plaats. In 1649 werd de Joriskerk omgedoopt in de Mariakerk. De naam van Sint-Joris bleef echter in de namen Sankt Jørgensgade en Jørgensbjerg bewaard. Een toren had de kerk oorspronkelijk niet, die werd pas in 1883 toegevoegd.
In de jaren 1959-1961 onderging de kerk een omvangrijke restauratie. De oude kerkbanken werden verwijderd. De oud grafzerken werden van de vloer gelicht, die met nieuwe Öland-tegels werd belegd. Tevens werden enkele epitafen van de pilaren verwijderd. In dezelfde periode kreeg de Mariakerk een nieuw Marcussen-orgel met 39 registers.

## Interieur

Het interieur dateert voornamelijk uit de 16e-17e eeuw.
* Het slanke altaar stamt uit 1618 en werd gemaakt door Niels Tagsen uit Sønderborg, die werd beïnvloed door de werken van de Noord-Duitse beeldhouwer Hinrich Ringerinck uit Flensburg. Van het grote schilderij van het Laatste Avondmaal tussen de zuilenparen met Korinthische kapitelen wordt gezegd dat het afkomstig is van een Nederlands schip, dat bij Sønderborg vastliep.
* Het doopvont werd in 1600 van brons gegoten en staat op de vier figuren van de evangelisten.
* In de noordelijke muur van het koor hangt een kast, die voor de reformatie in gebruik was als tabernakel. Aan de binnenkant van de deur van de kast bleef een schilderij van Christus als Man van Smarten bewaard. Tegenwoordig wordt de kast gebruikt voor het liturgisch vaatwerk van de kerk.
* Over de zuidelijke beuk is een galerij met rijk houtsnijwerk gebouwd die als herenbank dienstdeed. De herenbank werd in opdracht van hertog Alexander, de zoon van Johan de Jongere, gebouwd.
* De preekstoel werd besteld door hertog Johan en was oorspronkelijk voor de eigen kapel bedoeld. De kansel kwam echter in de Mariakerk terecht. Hij is versierd met houtsnijwerk van de Flensburger meester Hinrich Ringerinck en staat tegenwoordig tegenover de hertogenbank.

## Externe link

* (da) Website kerk en parochie
* Beschrijving en geschiedenis
# Sint-Martens-Lierde

Sint-Martens-Lierde is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de gemeente Lierde, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Het dorp ligt in de Denderstreek.

## Geschiedenis

Sint-Martens-Lierde werd voor het eerst vermeld in 1189, als Lierde sancti Martini. Het patronaatsrecht werd toen geschonken aan de Sint-Maartensabdij van Doornik. Deze kerk lag aan de Keiberg, het huidige gehucht Oude Kerk, dat 2 km ten oosten van de huidige dorpskern ligt. In 1329 werd de Kartuizerpriorij Sint-Martens-Bos gesticht. In 1783 werd deze priorij opgeheven en vanaf 1785 werd de kloosterkerk als parochiekerk gebruikt. Hier ontwikkelde zich de neuwe dorpskern en de oude kerk werd in 1788 gesloopt.
De heerlijkheid was onder meer in het bezit van de families de Masmines, de Lalaing en de Puttem.

## Bezienswaardigheden

* De overblijfselen van de voormalige kartuizerpriorij Sint-Martens-Bos, opgericht in 1329. Enkel de 18de-eeuwse gebouwen zijn nog bewaard, zoals de pastorij, de kloosterkerk, de ingangspoort en een deel van het gastenkwartier.
* De voormalige kloosterkerk werd in 1802 ook kerk van de parochie, als Sint-Martinuskerk.
* De Lindeveldmolen

## Natuur en landschap

Sint-Martens-Lierde ligt in de Vlaamse Ardennen op een hoogte van 32-92,5 meter. In het zuiden stroomt de Vagebeek in oostelijke richting om, na diverse naamsveranderingen, uiteindelijk in de Dender uit te monden. In het noorden stroomt de Larebeek eveneens in oostelijke richting. Ten noordwesten van de dorpskom bij helling Bonte ligt het natuurgebied Kloosterbos op het grondgebied van Zottegem.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Sport

Sint-Martens-Lierde is de thuisbasis van de voetbalclub FC Bonanza Sint-Martens-Lierde en dansvereniging Dance-Experience.

## Bekende inwoners

* Emiel Faignaert (1919 - 1980), wielrenner, winnaar 31ste Ronde van Vlaanderen
* Serge Baguet (1969-2017) wielrenner, woonde hier tijdens zijn jeugdjaren waar hij wielrennen leerde onder leiding van zijn vader Roger Baguet; ook een beroepsrenner.

## Nabijgelegen kernen

Sint-Maria-Oudenhove, Nederbrakel, Parike, Sint-Maria-Lierde, Hemelveerdegem, Deftinge
# Sintoria emeralda

Sintoria emeralda is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Hull.
# Sintoria mojavae

Sintoria mojavae is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Wilcox.
# Sinoxylon transvaalense

Sinoxylon transvaalense is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Lesne.
# Sinoxylon tignarium

Sinoxylon tignarium is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Lesne.
# Sint-Elooisprijs 1977

De 22e editie van de Belgische wielerwedstrijd Sint-Elooisprijs werd verreden op 28 april 1977. De start en aankomst vonden plaats in Ruddervoorde. De winnaar was Jan Raas, gevolgd door Etienne Van Der Helst en Christian Muselet.

## Uitslag

Sint-Elooisprijs 1977 :
| Plaats | Naam | Ploeg |
| | Jan Raas | Frisol-Thirion-Gazelle |
| 2 | Etienne Van Der Helst | Maes Pils-Mini-Flat |
| 3 | Christian Muselet | Flandria-Velda |
1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Slorok

Slorok kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Slorok (Doko), een plaats in het bestuurlijke gebied Blitar in de provincie Oost-Java
* Slorok (Garum), een plaats in het bestuurlijke gebied Blitar in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slorok en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sleepy head

Sleepy head is een compositie van Arnold Bax. Hij voltooide het op 24 mei 1915.
Bax verbeeldde met dit tekstloos slaapliedje ("Singing, the melody alone") zijn twee kinderen (Dermot en Maeve) uit. Bax zat echter al met zijn hart bij de pianiste en zijn toekomstige minnares Harriet Cohen, aan wie hij een aantal werken zou opdragen. Sleepy head is daarentegen het enige werk dat Bax heeft opgedragen aan zijn vrouw Elsita Bax, die hij spoedig zou verlaten voor Cohen. Het werk in zesachtste maat is geschreven in As majeur met de aanduiding "Slow and drowsy".
In 2017 zijn er drie opnamen van dit werk verkrijgbaar:
* historische opname door Iris Loveridge, uitgebracht door Lyrita
* Eric Parkin, een opname uit 1988, uitgebracht door Chandos
* Ashley Wass, een opname uit 2005, uitgebracht door Naxos
* Uitgave Chandos, boekwerkje Naxos-uitgave
* Arnold Bax Trust
* Werklijst Bax
* Sleepy head op IMSLP
# Sixto Rovina

Sixto Rovina (Willemstad, 10 januari 1961 – Gasselte, 7 februari 1989) was een Antilliaans voetballer. De middenvelder was een international voor het Nederlands-Antilliaans voetbalelftal. Rovina overleed op jonge leeftijd aan een hartaanval.

## Loopbaan

Samen met de eveneens van de Nederlandse Antillen afkomstige Glenn Kwidama doorliep Rovina in juli en augustus 1985 een proefperiode bij Feyenoord. In tegenstelling tot Kwidama kreeg Rovina geen contract, waarop hij zich aansloot bij Eindhoven. Voor deze ploeg kwam hij van 1985 tot 1988 uit in de Nederlandse Eerste divisie. Na het aflopen van zijn contract in de zomer van 1988 verliet Rovina Eindhoven. Hij meldde zich aan bij FC Groningen, waar hij op amateurbasis de kans kreeg zich te bewijzen.
Bij Groningen speelde Rovina voornamelijk in het tweede elftal. Op 17 september 1988 maakte hij zijn debuut in de Eredivisie. In een uitwedstrijd tegen FC VVV viel hij in voor Erik Regtop. Drie weken later speelde hij zijn tweede en laatste wedstrijd voor Groningen, toen hij in een uitwedstrijd tegen Willem II opnieuw inviel voor Regtop. In november 1988 belandde Rovina in het ziekenhuis nadat hij na afloop van een training onwel werd. Er werd niks gevonden en vermoed werd dat de oorzaak een bal tegen het hoofd was.
Op 7 februari 1989 maakte Rovina zijn rentree op het voetbalveld, in een oefenwedstrijd van het tweede elftal van Groningen tegen VV Hoogezand. Aan het begin van de tweede helft zakte hij in elkaar op het moment dat hij een ingooi wilde nemen. Door zijn trainer en een aanwezige huisarts werd op het veld een vergeefse poging gedaan om Rovina te reanimeren. Hij overleed aan een hartinfarct.
Rovina werd in Willemstad op Curaçao begraven. Toen FC Groningen in 1992 twee oefenwedstrijden op Curaçao en Aruba speelde, vond er in aanwezigheid van familieleden van Rovina een herdenkingsbijeenkomst voor de speler plaats.

## Privéleven

Rovina was een broer van voetballer Reymundo Rovina, die eveneens uitkwam voor het Antilliaans voetbalelftal. Op het moment van zijn overlijden was hij getrouwd en vader van een eenjarige dochter. Rovina had een glazen oog.
# Sixto Orosa jr.

Sixto L. Orosa jr. (Jolo, 2 juli 1916 - 2 juni 1995) was een Filipijns bankier. Orosa jr. was een broer van nationaal kunstenaar van de Filipijnen Leonor Orosa-Goquingco.

## Biografie

Sixto Orosa werd geboren op 2 juli 1916 in Jolo in de provincie Sulu. Hij was het eerste kind en de enige zoon van Sixto Orosa sr. en dr. Severina Luna-Orosa. Orosa jr. behaalde in 1935 als valedictorian (beste van zijn jaar) een Bachelor of Science-diploma aan het De La Salle College. Aansluitend studeerde hij rechten aan de Philippine Law School, waar hij in 1947 opnieuw als valedictorian afstudeerde. Tevens slaagde hij voor zijn toelatingsexamen voor de Filipijnse balie (bar exam). Orosa jr. werd in 1950 benoemd tot vicepresident van de Philippine Bank of Commerce. Later was vicepresident en directeur bij Prudential Bank & Trust Company. Hij was president van de Security Bank en oprichter en president van de Philippine Commercial and Industrial Bank, een voorloper van de Equitable PCI Bank. In 1953 werd Orosa jr. uitgeroepen tot bankier van het jaar.

## Bron

* D. H. Soriano, Isidro L. Retizos, The Philippines Who's who, Who's Who Publishers, 2nd ed. (1981)
# Sixto Orosa

Sixto Orosa kan verwijzen naar:
* Sixto Orosa jr. (1916-1995), Filipijns bankier;
* Sixto Orosa sr. (1891-1981), Filipijns arts en auteur.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sixto Orosa en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sistels

Sistels is een gemeente in het Franse departement Tarn-et-Garonne (regio Occitanie) en telt 142 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Castelsarrasin.

## Geografie

De oppervlakte van Sistels bedraagt 14,2 km², de bevolkingsdichtheid is 10,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sistels met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Slottslejonen

De Slottslejonen (Zweeds voor 'kasteelleeuwen') zijn twee sculpturen die leeuwen voorstellen, opgesteld op de Lejonbacken aan de noordzijde van het Koninklijk paleis in Gamla Stan, Stockholm (Zweden).

## Beschrijving

De leeuwen zijn niet identiek of elkaars spiegelbeeld. De ene richt zijn kop naar het westen, de ander naar het oosten, maar beide kijken naar het noorden en houden hun linkerpoot op een wereldbol. Elke leeuw is ongeveer 1,7 bij 2,7 bij 1 meter groot. De rechthoekige sokkels zijn 1,9 bij 2,7 bij 1,2 meter groot.

## Geschiedenis

De beeldhouwwerken werden gemaakt door de Franse beeldhouwer Bernard Fouquet, die in de periodes 1696-1706 en 1707-1711 werkte aan het paleis. Fouquet liet zich sterk inspireren door de twee marmeren Medici-leeuwen. Het ene kunstwerk stamt uit de klassieke oudheid, de ander uit 1598. Ze stonden oorspronkelijk opgesteld bij de Villa Medici in Rome totdat ze verhuisden naar de Loggia dei Lanzi in Florence. Fouquets ontwerp werd in 1700 goedgekeurd door Karel XII en in 1702 en 1704 werden de leeuwen gegoten in brons door een gieterij op Norrmalm, waarna ze op de Lejonbacken werden geplaatst. Het brons waarvan de leeuwen zijn gemaakt was oorlogsbuit uit het kasteel van Kronborg (Helsingør, Denemarken), van een veldtocht van Karel X Gustaaf.
Een afgietsel van de oostelijke leeuw werd in 1936 in Narva opgesteld als gedenkteken voor de slag bij Narva in 1700, en kwam bekend te staan als de Zweedse leeuw in Narva.

## Galerij

* Een van de Medici-leeuwen die als inspiratie werden gebruikt
* De westelijke leeuw van de slottslejonen
* De Zweedse leeuw in Narva
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Slottslejonen op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Slag bij Shrewsbury

De Slag bij Shrewsbury vond plaats op 21 juli 1403, tussen een leger geleid door koning Hendrik IV van het huis Lancaster en een opstandelingenleger van Henry 'Hotspur' Percy uit Northumberland.
De familie Percy had Hendrik IV gesteund tegen Richard II, maar veranderde van voorkeur toen landerijen in Cumbria die zij als hun beloning zagen, aan rivalen werden toegewezen. Geld dat beloofd was maar niet kwam, verschafte een extra motief. Henry 'Hotspur' Percy marcheerde met een klein rebellenleger naar Shrewsbury, een strategisch gelegen stad aan de grens tussen Engeland en Wales. Daar zou een leger van opstandelingen uit Wales onder leiding van Owain Glyndŵr zich bij hen aansluiten.
De Welsh kwamen echter niet of te laat, waardoor Hendrik IV zich bij Shrewsbury met een drie keer zo groot leger tegenover Henry Percy kon stellen.
Onderhandelingen losten het conflict niet op, waarna Hendrik IV besloot aan te vallen. Een regen van pijlen doodde de voorhoede van beide partijen, maar Hendrik IV gaf zijn leger ondanks dat hij veel last had van desertie bevel op te rukken. Bij een poging om Hendrik persoonlijk aan te vallen kwam Percy om het leven. Toen de kreet 'Henry Hotspur is dood' door het leger ging, was de slag afgelopen.
De strijd was zeer bloedig: meer dan 20.000 man vielen in de strijd, terwijl in de dagen daarna nog velen aan hun verwondingen overleden.
De strijd zelf en veel van de belangrijkste betrokkenen worden ten tonele gevoerd in Shakespeares Henry IV, Deel 1.
# Slag bij Shirojiritoge

De Slag bij Odaihara was een slag tijdens de Japanse Sengoku-periode. De slag vond plaats in 1548 en was een van de stappen van Takeda Shingen om zijn macht in de provincie Shinano te vergroten. Dit was de eerste slag van Shingen na zijn eerste nederlaag ooit in de Slag bij Uedahara.
Shingen lanceerde een verrassingsaanval op het kamp van Ogasawara Nagatoki, met een kleine groep cavalerie. Ze naderden 's nachts en vielen aan in de ochtend. Shingen wist zijn tegenstanders volledig te verrassen en trof een onvoorbereid kamp aan. De troepen van Ogasawara moesten nog hun wapens en harnassen grijpen toen Shingen aanviel. De aanval was succesvol en Shingen won de slag.
Deze slag is een voorbeeld van het tactische inzicht en de expertise van Takeda Shingen en zijn optimale gebruik van cavalerie.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Shiojiritoge op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Turnbull, Stephen (1998). 'The Samurai Sourcebook'. Londen: Cassell & Co.
# Sitakilly

Sitakilly is een gemeente (commune) in de regio Kayes in Mali. De gemeente telt 30.200 inwoners (2009).
De gemeente bestaat uit de volgende plaatsen:
* Batama
* Dabala-Dalaya
* Diantinsa
* Djibouria
* Djidian-Kénièba
* Kambélé
* Koffing
* Linguékoto II
* Mouralia
* Sakola-Loulo
* Sékonamata
* Sitakilly
* Tabakoto
* Yatiya-Bérola
# Sluier

Sluier kan verwijzen naar:
* sluier (kleding), een kledingstuk
* sluier (uil), de gezichtsopbouw van een kop van een uil
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sluier en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sluier (uil)

Bij uilen, wordt onder sluier de typische gezichtopbouw bedoeld. Uilen hebben een afgeplat gezicht met naar voor gerichte ogen, rond die ogen staat een krans van dicht aaneengesloten korte, stugge veertjes die een soort gezichtsmasker aflijnen, waardoor uilen hun typische uitdrukking krijgen. Meestal is die krans van veertjes van een andere (donkere ) kleur dan de rest van het gezicht. De sluier zou vooral een hulpmiddel zijn om opgevangen geluiden beter te geleiden naar de gehooringangen.
# Sluier (kleding)

Een sluier is een dunne doek die gebruikt wordt om het gezicht of een ander lichaamsdeel te bedekken.
Op bruiloften en begrafenissen wordt soms een sluier gedragen. Ook doet het dienst als ceremonieel gewaad voor vrouwen. Zo bestaat het gebruik dat vrouwen een mantilla dragen bij een pontificale audiëntie. Ook katholieke zusters dragen een sluier.

## Geschiedenis

De oudst bekende tekst over sluiers is de Midden-Assyrische wetten van rond 1300 v.Chr. waarin respectabele vrouwen verplicht worden een sluier te dragen, terwijl het prostituees en slavinnen juist verboden werd op straffe van vijftig slagen en het gieten van pek over het hoofd. Concubines werden daarbij beschouwd als eerbare vrouwen. De sluier maakte hier duidelijk aan mannen dat de gesluierde vrouw onder bescherming stond van een andere man, terwijl prostituees vogelvrij waren. Mogelijk was dit een reactie op de verslechterde positie van vrouwen in vergelijking met eerdere samenlevingen, mede door verpaupering in een steeds marktgerichtere economie. Elders in het Midden-Oosten vond het Assyrische voorbeeld weinig navolging.
In Griekenland werd de sluier in bepaalde poleis aanvankelijk slechts gedragen door aristocratische vrouwen, maar in de vijfde eeuw v.Chr. werden respectabele vrouwen geacht gesluierd over straat te gaan. De sluier werd daarmee een verlenging van de oikos, het huishouden waartoe de vrouwen grotendeels beperkt waren. De sluier maakte dat vrouwen toch buitenshuis konden komen.

## Symboliek

In de iconografie is een sluier het symbool van de kuisheid. In beeldhouwwerken van gotische kerken eveneens.
Volgens het volksgeloof droeg de bruid een sluier om zich onherkenbaar te maken voor eventuele bruidrovers.

## Voorbeelden van sluiers

* Katholieke vrouwen die een Spaanse sluier, de mantilla, dragen
* De mantille, 1932
* Moslimvrouwen in Shiraz met chador
* Indiase bruid in sari met sluier, diadeem en bruidsboeket
* Een gesluierde bruid uit 1929
* Een hindoeïstische bruid met sluier in Nepal
* Een gesluierde bruid in Tunesië
* Bruid tijdens een shinto-huwelijk in Japan
* Een gesluierde Parsi-bruid tijdens het uitwisselen van de ringen
* Constant Puyo: gesluierde vrouw, ca. 1900
* Kanten sluier op een Onze-Lieve-Vrouwebeeld

## Trivia

* In het Oudgrieks betekent νύμφη (nimf): bruid, gesluierd.
# Skagway-Hoonah-Angoon Census Area

Skagway-Hoonah-Angoon Census Area is een borough in de Amerikaanse staat Alaska.
De borough heeft een landoppervlakte van 20.452 km² en telt 3.436 inwoners (volkstelling 2000).
# Sofie Bracke

Sofie Bracke (Gent, 25 juli 1979) is een Vlaams liberaal politicus en schepen van Economie, Handel, Haven en Sport van de stad Gent. Ze werd op 5 september 2009, na het ontslag van Sas Van Rouveroij, door het partijbestuur van Open Vld Gent naar voren geschoven als zijn opvolger in het Gents College van burgemeester en schepenen en kreeg als schepen de bevoegdheden Innovatie en Werk onder haar hoede. Ze is kernlid van de onafhankelijke liberale denktank Liberales.

## Levensloop

Na het lager onderwijs te hebben voltooid aan de Bollekensschool te Gent, doorliep Bracke haar middelbare studies aan het Sint-Bavo Instituut, waar ze o.a. ook actief was als vicevoorzitter van de leerlingenraad. Later behaalde ze een master in politieke wetenschappen aan de UGent, die ze aanvulde met een master in Europese Studies aan de Universiteit van Louvain-La-Neuve.

### Politieke loopbaan

* 2000: Sofie Bracke nam voor het eerst deel aan verkiezingen bij de Gentse gemeenteraadsverkiezingen; vanaf de 26ste plaats op de lijst haalde ze 752 voorkeurstemmen. Ze werd daarmee 1e opvolger voor de gemeenteraad in de periode 2000-2006;
* 2006: op 8 oktober kreeg ze de dertiende plaats op de lijst VLD-Vivant en werd ze met 1.464 voorkeurstemmen rechtstreeks verkozen in de Gentse gemeenteraad. Na het ontslag van Sas Van Rouveroij als eerste schepen werd Sofie Bracke naar voren geschoven als zijn opvolger in het college;
* 2012: op 14 oktober behaalde ze vanaf de tweede plaats een score van 4025 voorkeurstemmen;
* van januari 2013 tot december 2018 was ze schepen voor Burgerzaken en Protocol en ambtenaar van de Burgerlijke stand;
* op 3 januari 2019 is ze beëdigd als schepen voor de Gentse haven, algemeen bevoegd voor Economie, Handel en Sport.

## Uitslagen verkiezingen

| Verkiezing | Kieskring | Datum | Lijst | Plaats op lijst | Voorkeursstemmen | Uitslag | Partijuitslag binnen kieskring |
| Gemeenteraadsverkiezing | Gent | 8 oktober 2000 | VLD | 26e plaats | 752 | 1e opvolger | 21.03 % |
| Gemeenteraadsverkiezing | Gent | 8 oktober 2006 | VLD-Vivant | 13e plaats | 1.464 | 9e titularis | 21,04 % |
| Gemeenteraadsverkiezing | Gent | 14 oktober 2012 | Open Vld | 2e plaats | 4.025 | 2e titularis | 16,5 % |
| Gemeenteraadsverkiezing | Gent | 14 oktober 2018 | Open Vld | 2e plaats | 6619 | 2e titularis | 25,15 % |

## Externe link

* Officiële website
# Sociale hogeschool

Een sociale hogeschool is in Vlaanderen de vroegere benaming van de hogeschool die opleidde tot de titel van maatschappelijk assistent. Sedert de hervorming van het hoger onderwijs in Vlaanderen in 1995 maken deze opleidingen deel uit van een groter geheel en vormen zij meestal een "sociaal departement" van een hogeschool. Enkele voorbeelden:
* De sociale hogeschool van Heverlee (van ACW-strekking) is nu onderdeel van de Katholieke Hogeschool Leuven.
* De socialistisch geïnspireerde sociale hogeschool van Antwerpen is nu een departement van de Artesis Hogeschool.