OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Safiye Sultan

Safiye Sultan (Dukagjin, Albanië, 1550 - Constantinopel, 1618?) was van 1595 tot 1603 als echtgenote van Murat III de Valide sultan van het Ottomaanse Rijk. Ze was de moeder van sultan Mehmet III.

## Biografie

De identiteit van Safiye is vaak verward met die van haar Venetiaanse schoonmoeder, Nurbanu, waardoor sommigen dachten dat Safiye ook van Venetiaanse afkomst was, of zelfs een familielid van Nurbanu Sultan.[2] Volgens Venetiaanse bronnen was Safiye echter van Albanese afkomst, geboren in de Dukagjin-hooglanden.[3] Na haar gevangenneming werd ze aangeboden aan de harem van de sultan. In 1574 werd ze de eerste vrouw van sultan Murat III. Onder de Osmaanse sultans hadden de lievelingsvrouw en de moeder (valide sultan) van de sultan grote politieke invloed.
Na diens dood in 1595 regeerde ze verder voor haar zoon Mehmet III, tot haar kleinzoon Ahmed I haar na zijn troonsbestijging in 1603 gevangen zette. Haar levensgezellin Esperanza Malchi, die met haar samenwerkte in regeringszaken, werd in 1600 bij een muiterij van de paleiswacht vermoord.
Safiye voerde, net als haar voorgangster, een pro-Venetiaanse politiek. Ook was ze een drijvende kracht achter de diplomatieke betrekkingen met Engeland: ze correspondeerde zelf met koningin Elizabeth I, die haar in 1599 een koets schonk. Safiye liet die blinderen en maakte er rijtoertjes mee door Constantinopel - waarvan schande werd gesproken.
Safiye was ook degene die opdracht gaf voor de bouw van de moskee Yeni Cami ('Nieuwe moskee') in Constantinopel in 1598, die ruim een halve eeuw later voltooid werd door een andere valide sultan, Turhan Hatice. De Al-Malika Safiyya-moskee ('Koningin Safiya') in Caïro werd naar haar genoemd. Alle latere sultans stammen af van Safiye Sultan.
# Sallneck

Sallneck is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg en maakt deel uit van de gemeente Kleines Wiesental in het district Lörrach. Sallneck telt 356 inwoners.
Bürchau · Elbenschwand · Neuenweg · Raich · Sallneck · Tegernau · Wies · Wieslet
# Salluca

Salluca is een geslacht van vlinders van de familie tandvlinders (Notodontidae).

## Soorten

* S. deflectans Schaus, 1939
* S. durani Schaus, 1939
* S. gramina Schaus, 1901
* S. herbida Möschler, 1877
* S. moruma Schaus, 1901
* S. oscarina Schaus, 1937
* S. pistacina Schaus, 1901
* S. podrida Dognin, 1897
* S. psittica Schaus, 1906
* S. psitticula Dognin, 1917
* S. ruptilinea Schaus, 1912
* S. schausi Dognin, 1924
* S. tarupa Schaus, 1901
* S. telano Schaus, 1939
* S. virens Dognin, 1909
# Sallmonë

Sallmonë ([saɫmɔn(ə)]; bepaalde vorm: Sallmona) is een plaats in de deelgemeente Xhafzotaj van de Albanese stad (bashkia) Shijak. Het dorp ligt ten noorden van de plaats Xhafzotaj zelf, op de linkeroever van de rivier de Erzen. Aan de overkant ervan ligt Koxhas, een andere woonkern van Xhafzotaj.
# Sallmannshausen

Sallmannshausen is een dorp in de Duitse gemeente Gerstungen in het Wartburgkreis in Thüringen. De tot dan zelfstandige gemeente werd in 1994 bij Gerstungen gevoegd.
# Saint-Genès-Champespe

Saint-Genès-Champespe is een gemeente in het Franse departement Puy-de-Dôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 259 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Issoire.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Genès-Champespe bedraagt 31,7 km², de bevolkingsdichtheid is 8,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Genès-Champespe met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Salomona coriacea

Salomona coriacea is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Redtenbacher.
# Saint-Julien-du-Pinet

Saint-Julien-du-Pinet is een gemeente in het Franse departement Haute-Loire (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 345 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Yssingeaux.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Julien-du-Pinet bedraagt 17,7 km², de bevolkingsdichtheid is 19,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Julien-du-Pinet met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Salsa

Salsa kan verwijzen naar:
* Salsa (dans)
* Salsa (muziekstijl)
* Salsa (saus)
* Salsa (film), een film uit 1988 van Cannon Films
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Salsa en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Hilaire (Essonne)

Saint-Hilaire is een gemeente in het Franse departement Essonne (regio Île-de-France) en telt 379 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Étampes.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire bedraagt 6,8 km², de bevolkingsdichtheid is 55,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire (Essonne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# San Marco in Boccalama

San Marco in Boccalama is een verzonken eiland in de Lagune van Venetië, in de Noord-Italiaanse regio Veneto. Het bevindt zich in de buurt van de zandbanken Motte di Volpego. San Marco in Boccalama was een archeologische site (20e eeuw), waarbij voor opgravingen het zeewater moest teruggedrongen worden door het bouwen van een droogdok.

## Naam

* San Marco. Marcus is de patroonheilige van Venetië en op het eiland stond een kerk toegewijd aan deze heilige.
* Boccalama betekent aan de monding van het riviertje Lama. De Lama was in de Romeinse Tijd en de Middeleeuwen een zijrivier van de Brenta.

## Historiek

Reeds op kaarten in de Romeinse Oudheid werd een eiland beschreven naast de Motte di Volpego. Tot het jaar 960 stond er een kerkje toegewijd aan Maria.
In 1013 werd gestart met een kloosterkerk toegewijd aan de heilige Marcus; een klooster verrees voor Augustijner kanunniken. Het kloosterkerkhof was een van de plekken waar tijdens pest in Venetië de pestdoden moesten begraven worden.
Vanaf 1320 werd het eiland regelmatig bedreigd door overstromingen; het eiland in de lagune erodeerde en grote delen bleven voor lange tijd overstroomd. Dit had te maken met de omlegging van het rivierwater van de Brenta. De prior verkreeg in 1328 de financiële middelen voor herstellingen alsook om kleinere gebouwen neer te zetten. Archeologen vonden twee grote rechthoekige gebouwen op het eiland, alsook kleinere bouwwerken. Reizigers in de lagune konden overnachten in het kloosterdomein. Van 1347 tot circa 1380 lieten de kloosterlingen het eiland onbewoond achter en dit had te maken met de pest in Venetië.
De kanunniken keerden eind 14e eeuw terug doch in de loop van de 15e eeuw bleken de kloostergebouwen danig in verval door het wassende water. Het was er ook ongezond wonen. Paus Eugenius IV liet een parochiepriester aanstellen voor San Marco in Boccolama. De paus bepaalde dat deze priester niet op het eiland moest blijven doch aan het werk kon in de kathedraal van Castello. De aanstelling voor San Marco in Baccolama was een formaliteit of genoemd sinecure in kerkelijke termen. In de 17e eeuw verdween het eiland van de kaarten aangezien het niet meer te betreden was.
In de 20e eeuw waren er twee periodes van archeologische opgravingen, een in de jaren 1960 en een tweede in 1996-1997. Naast het blootleggen van de kloostergebouwen groeven de archeologen een galeischip op. Dit schip was er aangemeerd in de middeleeuwen.
* ↑ (it) Canal, Ernesto, Localizzazione nella laguna veneta dell'isola si San Marco in Bocca Lama e rilevamento di fondazioni di antichi edifici. Archeologia Veneta I. ArcheoSub, dal 1999 il portale dell'archeologia subacquea italiana (1978).
* ↑ (it) Agostino, Marco D'; Stefano Medas, Interventi per la difesa delle morfologie sommerse in erosione. Il sito archeologico di San Marco in Boccalama e i relitti medievali. Quaderni Trimestrali Consorzio Venezia Nuova anno IX. ArcheoSub, dal 1999 il portale dell'archeologia subacquea italiana (2001).
# San Marco (sestiere)

San Marco is een van de zes sestieri van Venetië. Het stadsdeel vormt het hart van de Republiek Venetië sinds haar oprichting.
Het noordelijkste deel grenst aan Cannaregio, het oosten aan Castello en in het zuiden en westen vormt het Bacino di San Marco en Canal Grande de grens.
Het eiland San Giorgio Maggiore hoort ook bij dit stadsdeel.
Het gebied is dichtbebouwd en vroeger bevond zich hier Venetië's regering. Vandaag de dag is het gebied sterk toeristisch, waardoor er veel hotels, dure winkels, banken enzovoort zijn.
# San Bernardo

San Bernardo kan verwijzen naar:
* San Bernardo (Bogliasco), een plaats in de gemeente Bogliasco, Genua, Italië
* San Bernardo (Chaco), een plaats in de Argentijnse provincie Chaco
* San Bernardo (Chili), een gemeente in de Chileense regio Metropolitana
* San Bernardo (Cundinamarca), een gemeente in het Colombiaanse departement Cundinamarca
* San Bernardo (heilige), een beschermheilige van onder andere een aantal Italiaanse gemeenten
* San Bernardo (metrostation) van de metro van Madrid
* San Bernardo (Nariño), een gemeente in het Colombiaanse departement Nariño
* San Bernardo (Sevilla), een wijk van Sevilla
* San Bernardo (2000), een Spaanse film uit 2000, geregisseerd door Joan Potau
* San Bernardo del Tuyú, een plaats in de Argentijnse provincie Buenos Aires
* Sierra San Bernardo, een gebergte in de provincie Chubut, Argentinië
Zie ook:
* Saint-Bernard (doorverwijspagina)
* San Bernardino (doorverwijspagina)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van San Bernardo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Selve

Saint-Selve is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bordeaux. Saint-Selve telde op 1 januari 2021 3.578 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Selve bedroeg op 1 januari 2021 17,74 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 201,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Senier-sous-Avranches

Saint-Senier-sous-Avranches is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avranches. Saint-Senier-sous-Avranches telde op 1 januari 2021 1.431 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Senier-sous-Avranches bedroeg op 1 januari 2021 8,62 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 166 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations légales 2021.
# San Carlos (Córdoba)

San Carlos is een gemeente in het Colombiaanse departement Córdoba. De gemeente telt 23.762 inwoners (2005).
Ayapel · Buenavista · Canalete · Cereté · Chimá · Chinú · Ciénaga de Oro · Cotorra · La Apartada · Los Córdobas · Momil · Moñitos · Montelíbano · Montería · Planeta Rica · Pueblo Nuevo · Puerto Escondido · Puerto Libertador · Purísima · Sahagún · San Andrés de Sotavento · San Antero · San Bernardo del Viento · San Carlos · San José de Uré · San Pelayo · Santa Cruz de Lorica · Tierralta · Tuchín · Valencia
# Sarah Reid

Sarah Reid kan verwijzen naar:
* Sarah Reid (componiste), een Amerikaanse componiste en muziekpedagoog
* Sarah Reid (skeletonster), een Canadese skeletonster
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sarah Reid en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sanctuary live

Sanctuary live is een livealbum van Robert Reed.

## Inleiding

Reed is musicus binnen de band Magenta. In 2015 startte hij een serie albums onder de titel Sanctuary waarbij hij zijn bewondering voor Mike Oldfield niet onder stoelen of banken stak. Het kwam erop neer dat hij muziek in de stijl van het originele album Tubular Bells net als Mike Oldfield grotendeels in zijn eentje inspeelde. Daarin werd hij overigens bijgestaan door Tom Newman en Les Penning, die in de periode Tubular Bells met Oldfield werkten.
Na twee album wilde Reed wel weten hoe een en ander live gespeeld kon worden. Daartoe werd een opstelling gemaakt in de Real World Studios van Peter Gabriel, waar op 8 oktober 2016 grote delen van beide albums werden gespeeld. Circa vijftig personen woonden de opnamen bij. Dat lukte niet met Reed in zijn eentje; bevriende musici werd gevraagd hun steentje bij te dragen. Zo begon een tiental musici aan twee optredens in de studio (middag en avond). Tubular Bells en dus ook Sanctuary staan bekend om de complexe nummers waarbij laag over laag werd gemonteerd. Bij de live-uitvoering moesten al die partijen verdeeld worden over de musici. Zo waren er drie gitaristen nodig om alles te spelen en een koortje om de vocalisezang vast te leggen. Binnen het tiental zijn Chris Fry en Christina Booth collegae uit Magenta, Angharad Brion uit Kompendium.

## Musici

* Rob Reed – gitaren, toetsinstrumenten, vocoder, marimba, vibrafoon, buisklokken
* Chris Fry – gitaren
* Martin Shellard – gitaren
* Dan Nelson – basgitaar
* Jonathan Griffiths – drumstel, percussie
* Tim Lewis – toetsinstrumenten, vocoder
* Nigel Hopkins – piano, Fender Rhodes
* Simon Brittlebank – pauken, marima, vibrafoon, glockenspiel, buisklokken
* Angharad Brinn – solozang
* Christina Booth, Fran Murphy, Lorraine King, Ffion Wilkins - koorzang

## Muziek

De compact disc ging vergezeld van een dvd (of andersom) met beelden
* Alex Driessen, Reed-Sanctuary Live. progwereld (2 januari 2018). Geraadpleegd op 19 mei 2022 – via progwereld.org.
* exemplaar van het album Tigermoth 617
# Salgar

Salgar is een gemeente in het Colombiaanse departement Antioquia. De gemeente telt 18.074 inwoners (2005).
Abejorral · Abriaquí · Alejandría · Amagá · Amalfi · Andes · Angelópolis · Angostura · Anorí · Anzá · Apartadó · Arboletes · Argelia · Armenia · Barbosa · Bello · Belmira · Betania · Betulia · Briceño · Buriticá · Cáceres · Caicedo · Caldas · Campamento · Cañasgordas · Caracolí · Caramanta · Carepa · El Carmen de Viboral · Carolina del Príncipe · Caucasia · Chigorodó · Cisneros · Ciudad Bolívar · Cocorná · Concepción · Concordia · Copacabana · Dabeiba · Donmatías · Ebéjico · El Bagre · El Peñol · El Santuario · Entrerríos · Envigado · Fredonia · Frontino · Giraldo · Girardota · Gómez Plata · Granada · Guadalupe · Guarne · Guatapé · Heliconia · Hispania · Itagüí · Ituango · Jardín · Jericó · La Ceja · La Estrella · La Pintada · La Unión · Liborina · Maceo · Marinilla · Medellín · Montebello · Murindó · Mutatá · Nariño · Nechí · Necoclí · Olaya · Peque · Pueblorrico · Puerto Berrío · Puerto Nare · Puerto Triunfo · Remedios · Retiro · Rionegro · Sabanalarga · Sabaneta · Salgar · San Andrés de Cuerquia · San Carlos · San Francisco · San Jerónimo · San José de la Montaña · San Juan de Urabá · San Luis · San Pedro de los Milagros · San Pedro de Urabá · San Rafael · San Roque · San Vicente · Santa Bárbara · Santa Fe de Antioquia · Santa Rosa de Osos · Santo Domingo · Segovia · Sonsón · Sopetrán · Támesis · Tarazá · Tarso · Titiribí · Toledo · Turbo · Uramita · Urrao · Valdivia · Valparaíso · Vegachí · Venecia · Vigía del Fuerte · Yalí · Yarumal · Yolombó · Yondó · Zaragoza
# Salgueirais

Salgueirais is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Celorico da Beira en telt 156 inwoners (2001).
# Sam, of de Pluterdag

Sam, of de Pluterdag van de Belgische schrijver Paul van Herck is een sciencefictionroman uit 1968, uitgegeven door Meulenhoff in Amsterdam als nummer 14 in de reeks M=SF.

## Verhaal

Het thema in het boek is een extra dag in de week, die je kan opnemen wanneer je genoeg tijd "gespaard" hebt (door bijvoorbeeld het vliegtuig te nemen in plaats van de trein). Alleen rijke mensen kunnen tijdbesparende dingen doen en dus zijn Pluterdagen gereserveerd voor de "happy few" en is een klassenmaatschappij het gevolg. Het bestaan van Pluterdagen wordt geheimgehouden voor de niet-geprivilegieerden.

## Vertalingen/prijzen

Sam, of de Pluterdag werd ook vertaald en wel in het
* Engels (New York: DAW Books, 1973: vertaald door Danny de Laet en Willy Magiels als Where were you last Pluterday?, ISBN 0879970510),
* Spaans (Mexico: Novaro, 1975: vertaald door Manuel Campo als ¿Dónde Estabas el Pasado Pluterday?),
* Zweeds (Stockholm/Bromma: Delta, 1976: vertaald door Gunnar Gällmo als Vi ses på plurdag, ISBN 9172280921),
* Frans (Parijs: Librairie des Champs-Elysées, 1977: vertaald door Mary Rosenthal als Crésudi dernier ?, ISBN 2702406025),
* Duits (München: Heyne verlag, 1981: vertaald door Ronald M. Hahn als Framstag Sam, ISBN 3453306953) en
* Hongaars (Boedapest: Háttér Lap- és Könyvkiado, 1991: vertaald door Anikó Kocsis als Viszlát jövő plutónap!, ISBN 9637455175).
In 1972 won het boek de eerste prijs op de Europese Sciencefictionconventie in het Italiaanse Triëst.
* ↑ (fr) Paul Van Herck, Culture SF
* ↑ (en) ESFS Awards: 1972 – 1979, European Science Fiction Society
# Sandor (India)

Sandor is een census town in het district Palghar van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 8336 mensen in Sandor, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 78%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Sandor Szondi

Sandor Szondi (Boedapest, 25 augustus 1920 – Sint-Lambrechts-Woluwe, 9 juli 1997) was een Vlaams politicus van Hongaarse afkomst.

## Levensloop

Hij groeide op in een Vlaams pleeggezin en werd genaturaliseerd wegens zijn houding als verzetslid. Hij studeerde Rechten en koos voor een loopbaan op het ministerie van verkeerswezen. Vanuit zijn ervaring als ambtenaar te Brussel voelde hij de behandeling van de Vlamingen als onrechtvaardig aan. Dit zette hem aan tot allerlei initiatieven om de positie van de Vlamingen in de hoofdstad te verbeteren. Hij stichtte het Verbond van Vlaams Overheidspersoneel en het Centraal Secretariaat van Vlaamse Verenigingen en was redacteur van enkele tijdschriften. Zijn mening maakte hij ook kenbaar via voordrachten en ingezonden stukken in de krant. In 1969 richtte hij te Brussel een Vlaamse peutertuin op. Szondi was gemeenteraadslid voor de CVP in Etterbeek en kwam in die hoedanigheid geregeld in conflict met de Franstalige meerderheid. Wegens zijn verdiensten voor de Vlaamse ontvoogdingsstrijd werd hij meermaals gelauwerd. Zo won hij in 1975 de André Demedtsprijs, uitgereikt door de Kortrijkse Marnixringen Broel en Kleikop. De Marnixring reikt deze prijs uit aan wie zich op een opmerkelijke manier verdienstelijk heeft gemaakt voor Vlaanderen en de Nederlandse taal en cultuur.
* ↑ André Demedtsprijs. André Demedtshuis. Geraadpleegd op 31 juli 2023.
# Sathytes shihongliangi

Sathytes shihongliangi is een keversoort uit de familie van de kortschildkevers (Staphylinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2019 door Shen en Yin.
# Sarthebari

Sarthebari is een dorp in het district Barpeta van de Indiase staat Assam.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 7.545 mensen in Sarthebari, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 83%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Scabrotettix scabrosus

Scabrotettix scabrosus is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Hancock.
# Scabrotrophon callosus

Scabrotrophon callosus is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Nomura & Hatai.
# Satellietstad

Een satellietstad is een stad, die vlak buiten een belangrijkere grote stad ligt, die in de regel een eigen stads(deel)bestuur heeft, maar toch tot het stedelijke gebied van de centrale stad gerekend wordt. Voorbeelden in België zouden Halle en Vilvoorde in de Brusselse agglomeratie kunnen zijn, of zelfs Aalst en Waver die in het stedelijk gebied van Brussel liggen. Nederlandse voorbeelden zijn Amsterdam-Zuidoost, Hoogvliet (gemeente Rotterdam), Leidschenveen-Ypenburg in Den Haag en Leidsche Rijn (gemeente Utrecht). Ook wat verder weg gelegen nieuwbouwsteden, met een eigen gemeentebestuur, zoals Zoetermeer en Nieuwegein, worden als een satellietstad beschouwd, daar zij geheel gericht zijn op de grotere stad in de nabijheid. De meeste van deze satellietsteden zijn vanaf de jaren zestig van de 20e eeuw gebouwd als onderdeel van het 'overloopbeleid'. Het begrip satellietstad is nauw verweven met het begrip 'voorstad', waarbij voor een voorstad de voorwaarde wordt gesteld dat deze deel uitmaakt van de stedelijke agglomeratie van de centrale stad. Zo kunnen satellietsteden evolueren tot voorsteden door de groei van de stad.
Enkele voorbeelden buiten Nederland en België:
* de Villes nouvelles rond enkele Franse steden: bijvoorbeeld Cergy-Pontoise, Sénart en Villeneuve-d'Ascq
* Ciudad Satélite in de buurt van Mexico City (nu een voorstad)
* Crawley en Slough in de buurt van Londen
* Heliopolis in de buurt van Caïro (nu een buitenwijk)
* Galveston in de buurt van Houston
* Ann Arbor in de buurt van Detroit
# Satelliettorens

De Satelliettorens (Spaans: Torres de Satélite) zijn het opvallendste monument in Naucalpan de Juárez, een voorstad van Mexico-Stad. De vijf gekleurde torens bevinden zich in Ciudad Satélite, een welgestelde wijk in het noorden van Naucalpan.
De torens zijn in 1957 ontworpen door architect Luis Barragán, schilder Jesús Reyes Ferreira en beeldhouwer Mathias Goeritz en een jaar later voltooid. Aanvankelijk was het de bedoeling dat er zeven torens gebouwd zouden worden waarbij de hoogste toren 200 meter hoog zou zijn. Financiële problemen leidde er echter toe dat er slechts vijf torens gebouwd werden, waarvan de hoogste 53 meter is. Ook de kleuren zijn anders geworden dan in het oorspronkelijke ontwerp. Goeritz was van plan de torens in verschillende tinten oranje te schilderen, maar uiteindelijk besloot hij verschillende kleuren te gebruiken: rood, blauw, geel en wit.