OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Felicia van den End

Felicia van den End (Zeist, 21 mei 1986) is een Nederlandse fluitiste. Ze wordt gerekend tot de grote talenten van Nederland en ook daarbuiten.

## Opleiding

Van den End begon op haar tiende met fluitspelen. Twee jaar later werd ze aangenomen in de Jong Talentklas van het Utrechts Conservatorium, waar ze cum laude afstudeerde bij Abbie de Quant. Ze begon te spelen in het Domstad Jeugd Orkest. In 2005/2006 zette zij haar studie voort in Parijs aan het Conservatoire de Paris bij Pierre-Yves Artaud en daarna aan het Conservatoire de musique de Genève bij Jacques Zoon. Daarnaast volgde ze masterclasses bij de Franse fluitist Patrick Gallois in de Accademia Musicale Chigiana in Siena en bij Philippe Bernold in Nice.
Na haar voltooide muziekopleiding behaalde ze haar mastersgraad aan het Centrum voor Studie en Documentatie van Latijns-Amerika (CEDLA) aan de Universiteit van Amsterdam.

## Activiteiten

Van den End geeft regelmatig concerten in binnen- en buitenland. Zo heeft ze in 2002 een concerttournee door Japan gemaakt. Als soliste trad ze op met onder andere het Antonio Lucio Kamerorkest, het Noord-Hollands Symfonieorkest, Camerata Amsterdam en het Nederlands Kamerorkest, waarmee ze in de grote zaal van het Concertgebouw in Amsterdam speelde. Ook in Carnegie Hall in New York is ze opgetreden. In 2005 speelde Van den End in het Gustav Mahler Jugend Orchester en het Gustav Mahler Academy Orchestra en in 2006 was zij te horen in het Nationaal Jeugd Orkest.
Samen met haar partner, de Mexicaanse slagwerker Pepe García, heeft Felicia van den End de muziek van Mexico en andere Latijns-Amerikaanse landen tot een van haar specialiteiten gemaakt. Zij organiseren ook sociale muziekprojecten in Mexico, waartoe zij een stichting hebben opgericht, de Sonoro Foundation. Haar in 2015 verschenen debuut-cd draagt de naam Sonoro en bevat muziek van onder meer Mike Mower.

## Prijzen en onderscheidingen

Van den End behaalde in 1997 en in 1998 de 1e prijs bij het Nationaal Fluitconcours. In oktober 2002 deed ze een tournee door Japan. In 2003 won zij de 1e prijs bij het nationaal concours van de Stichting Jong Muziektalent Nederland en werd ze 'Jong Muziektalent van het jaar'. In datzelfde jaar won ze ook de eerste prijs bij het Prinses Christina Concours. Dat leverde haar onder andere een optreden op in de Carnegie Hall in New York. Verder won ze dat jaar ook de 1e prijs bij het internationale fluitconcours Jeunesses Musicales in Boekarest en kreeg ze de Essent Music Award voor jong talent. In 2009 won ze de Elisabeth Evertsprijs.
# Felicien Kabuga

Felicien Kabuga (Muniga, 1933) is een Rwandees zakenman en een van de hoofdverdachten van de Rwandese Genocide, die in 1994 plaatsvond. Bij deze volkerenmoord kwamen 800.000 tot 1 miljoen Tutsi's en gematigde Hutu's om het leven. Kabuga zou deze genocide hebben gefinancierd en in 1992 begonnen zijn met het kopen van kapmessen en ander gereedschap dat bij de genocide werd gebruikt. In 1997 heeft het Rwandatribunaal hem in staat van beschuldiging gesteld onder meer wegens genocide, medeplichtigheid aan en opruiing tot genocide.
Op 14 juni 2008 werd bericht dat Kabuga in Kenia gearresteerd was. Volgens de lokale berichtgeving werd gesuggereerd dat het niet om Kabuga ging, maar om een docent aan de plaatselijke universiteit. Later bleek dat Kabuga hulp heeft gekregen van hooggeplaatste Keniaanse functionarissen en hij werd vroegtijdig vrijgelaten. Op 16 mei 2020 werd Kabuga echt gearresteerd in Asnières-sur-Seine in de buurt van Parijs. Hij werd gearresteerd met het doel hem over te brengen naar Arusha in Tanzania, waar het Internationaal Restmechanisme voor Straftribunalen de resterende zaken afhandelt voor het inmiddels opgeheven Rwandatrbunaal. Kabuga werd in oktober 2020 echter overgeplaatst naar Den Haag omdat zijn verdediging met succes betoogde dat hij in Tanzania onder meer wegens de coronapandemie gevaar zou lopen en dat hij eerst in Den Haag medisch onderzocht moest worden. Op 11 november 2020 werd hij voor het eerst voorgeleid. Op 7 augustus 2023 bepaalde het Internationaal Restmechanisme voor Straftribunalen dat het proces tegen Kabuga werd geschorst omdat hij wegens dementie niet meer terecht kon staan.
Felicien Kabuga heeft zijn deelname aan de genocide altijd ontkend en is zijn onschuld blijven verkondigen.
# Felicienne Lejeune

Felicienne Marie Joseph Lejeune is een personage uit de soap Thuis dat gespeeld werd door Doris Van Caneghem van 1995 tot 2002.

## Fictieve biografie

Felicienne is de poetsvrouw van Marianne Bastiaens. Ze is altijd nieuwsgierig en bemoeit zich met zaken die haar niet aangaan. Ze brengt ook veel problemen en ruzies. Ze is ook goed bevriend met Harry Moeyaerts en Ingrid Michiels, waar ze ook regelmatig schoonmaakt. Felicienne is een roddeltante en kan nooit zwijgen. Ze had een demente man Rogerke en in 2002 besloot ze om met pensioen te gaan. Ze werd vervangen door Nancy De Grote.
# Falconiformes

De Falconiformes zijn een orde van vogels. Deze orde telt maar één familie: de valkachtigen (Falconidae) met 11 geslachten.

## Beschrijving

De familie van de valkachtigen (Falconidae) werd traditioneel beschouwd als een van de families in de orde Accipitriformes, maar vormt nu een eigen orde. In het uitgebreide, in 2008 gepubliceerde DNA-onderzoek naar de taxonomie van de vogels komen de soorten uit de familie Falconidae als een aparte groep (orde) uit de bus, een orde die dichter bij de ordes van de papegaaiachtigen en de zangvogels staat dan de rest van de roofvogels.

## Taxonomie

* Geslacht †Antarctoboenus
* Familie Falconidae (valkachtigen)
** Onderfamilie Herpetotherinae
*** Geslacht Herpetotheres
*** Geslacht Micrastur
** Onderfamilie Polyborinae (Caracara's)
*** Geslacht Caracara
*** Geslacht Daptrius
*** Geslacht Ibycter
*** Geslacht Milvago
*** Geslacht Phalcoboenus
*** Geslacht Spiziapteryx
** Onderfamilie Falconinae
*** Geslacht Falco
*** Geslacht Microhierax
*** Geslacht Polihierax
*** Geslacht Neohierax
* ↑ Hackett, S. et al. 2008. A Phylogenomic Study of Birds Reveals Their Evolutionary History. Science 320 (5884) 1763 - 1768.
Accipitriformes (roofvogels en gieren, exclusief valken) · Aegotheliformes (dwergnachtzwaluwen) · Anseriformes (eendachtigen) · Apodiformes (gierzwaluwen en kolibries) · Apterygiformes (kiwi's) · Bucerotiformes (neushoornvogels) · Caprimulgiformes (nachtzwaluwen) · Cariamiformes (seriema's) · Casuariiformes (kasuarissen en emoe) · Charadriiformes (steltloperachtigen) · Ciconiiformes (ooievaarachtigen) · Coliiformes (muisvogels) · Columbiformes (duiven) · Coraciiformes (scharrelaars) · Cuculiformes (koekoekachtigen) · Eurypygiformes (kagoe en zonneral) · Falconiformes (valken en caracara’s) · Galliformes (hoenderachtigen) · Gaviiformes (duikers) · Gruiformes (kraanvogelachtigen) · Leptosomiformes (alleen de koerol) · Mesitornithiformes (steltrallen) · Musophagiformes (toerako's) · Nyctibiiformes (reuzennachtzwaluwen) · Opisthocomiformes (hoatzin) · Otidiformes (trappen) · Passeriformes (zangvogels) · Pelecaniformes (pelikanen, reigerachtigen, ibissen en lepelaars) · Phaethontiformes (keerkringvogels) · Phoenicopteriformes (flamingo's) · Piciformes (spechtachtigen) · Podargiformes (kikkerbekken) · Podicipediformes (futen) · Procellariiformes (buissnaveligen) · Psittaciformes (papegaaiachtigen) · Pterocliformes (zandhoenders) · Rheiformes (nandoes) · Sphenisciformes (pinguïns) · Steatornithiformes (alleen vetvogel) · Strigiformes (uilen) · Struthioniformes (loopvogels o.a. struisvogel) · Suliformes (slangenhalsvogels, fregatvogels, aalscholvers en janvangenten) · Tinamiformes (stuithoenders) · Trogoniformes (trogons) Portaal Vogels · Indeling van de vogels
# Famelica tasmanica

Famelica tasmanica is een slakkensoort uit de familie van de Raphitomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Sysoev & Kantor.
# Famiano Strada

Famiano Strada (Rome, 1572 — aldaar, 9 juni 1649) was een jezuïet, historicus en moralist.
Famiano Strada was een geleerde jezuïet, die les gaf op het Collegio Romano van de jezuïeten in Rome. Hij onderwees retoriek en Latijn aan onder meer bisschop Lorenzo della Robbia en aan paus Clemens IX. Hij was fel anti-Tacitus, omdat hij vond dat deze Romeinse schrijver stond voor de ondermijning van het gezag van de koning en een aanleiding gaf tot afbreuk van vertrouwen in het leiderschap.
Het bekendste werk van Famiano Strada is De Bello Belgico decades duae, 1555-1590 (Nederlands: De oorlog in de Lage Landen), en werd geschreven met de hulp van Alexander Farnese (1545-1592), rond 1602. Het werd gepubliceerd in 1632 en in het Nederlands vertaald in 1646. In 1655 werd het in Dordrecht uitgegeven op het moment dat noch Holland noch in vier andere gewesten een aanhanger van Oranje stadhouder was. Het boek beschrijft in geuren en kleuren de strijd tussen de Spaanse troepen van de Hertog van Parma en de troepen van de Staten-Generaal van Willem van Oranje.
Strada´s geschiedschrijving over de Tachtigjarige Oorlog raakte in de 17e eeuw in Nederland bekend en werd bekritiseerd vanwege de pro-Spaanse houding van Strada. Strada verdedigde zich op zijn beurt door aan te geven dat de aanhangers van Oranje niet vanuit religieuze overtuiging vochten maar slechts de materiële belangen van de wereldse edelen verdedigden.
Een ander belangrijk werk is Prolusiones academicae ('Geleerde Voorbeschouwingen'), uitgegeven in 1617, met verhandelingen over stijl en kritiek. Hierin vindt men onder meer een verhaal over een nachtegaal en een muzikant, hetgeen later een inspiratie vormde voor de Engelse toneelschrijver John Ford (1586-1640) bij het schrijven van The Lovers Melancholy.

## Werken

* Prolusiones academicae (1627)
* De Bello Belgico decades duae (1632-1650) in twee delen van tien boeken: deel I van 1555 tot 1578, deel II van 1578 tot 1590.
** In 1655 verscheen een Nederlandse vertaling. Deel I onder de naam De Thien eerste Boecken der Nederlandtsche Oorloge ... verduytscht door Guilliam van Aelst, uitgegeven in Rotterdam door Andries van Hoogen-Huyse en van deel II onder de naam Het Tweede Deel der Nederlandtsche Oorlogen, in thien boecken door P. Famianus Strada
* Eloquentia bipartita (1655).

## Externe link

* (it) Universiteit Leiden, Geschiedschrijvers
* Bibsys: 90811870
* Biblioteca Nacional de España: XX1388526
* Bibliothèque nationale de France: cb125466336 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058518445806706
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: stra080
* Gemeinsame Normdatei: 100576400
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2121 0021
* Library of Congress Control Number: n84134088
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2007404902
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007373613905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 06960469X
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV319616
* LIBRIS: 314321
* Système universitaire de documentation: 067056342
* Trove: 1027199
* Virtual International Authority File: 12420244
* WorldCat (via VIAF): 12420244
# Famelobiotus scalicii

Famelobiotus scalicii is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Famelobiotus en behoort tot de familie Macrobiotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Pilato, Grazia-Binda & Lisi.
# FA Cup 1988/89

De FA Cup 1988–1989 was de 108ste editie van de oudste voetbalbekercompetitie ter wereld, de Engelse FA Cup. De eerste ronde begon op 18 november 1988. Het toernooi eindigde op zaterdag 20 mei 1989 met de finale in het (oude) Wembley Stadium in Londen, Engeland onder leiding van scheidsrechter Joseph Worrall. De beker ging voor de vierde keer in de clubgeschiedenis naar Liverpool, dat in de finale met 3–2 te sterk was voor stadgenoot Everton. Het beslissende doelpunt kwam in de verlenging op naam van aanvaller Ian Rush.
Tijdens de halve finale tussen Liverpool en Nottingham Forest op 15 april 1989 vond de Hillsboroughramp plaats waarbij 96 doden vielen, de wedstrijd werd in de zesde minuut gestaakt en op 7 mei overgedaan, waarbij Liverpool won.

## Schema

| kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | finale | finale |
| Liverpool | | | 4 |
| Brentford | | | 0 |
| Brentford | | | 0 | Liverpool | 3 |
| | | | | Nottingham Forest | 1 |
| Manchester United | | | 0 | Nottingham Forest | 1 |
| Nottingham Forest | | | 1 | | |
| Nottingham Forest | | | 1 | | | Liverpool | 3 |
| | | | | | | Everton | 2 |
| Everton | | | 1 | | | Everton | 2 |
| Wimbledon | | | 0 | | |
| Wimbledon | | | 0 | Everton | 1 |
| | | | | Norwich City | 0 |
| West Ham United | 0 | 1 | 1 | Norwich City | 0 |
| Norwich City | 0 | 3 | 3 |
# Fiat Barchetta

De Fiat Barchetta, spreek uit bar-ket-ta, is een kleine roadster van Fiat op basis van de Punto. Hij werd gebouwd van 1995 tot 2005.
De Fiat Barchetta was vanaf het begin in diverse kleuren verkrijgbaar en niet zoals ten onrechte wordt beweerd alleen verkrijgbaar in oranje.
Barchetta betekent bootje. Deze term komt uit de geschiedenis van tweezits sportwagens.
In 2001 heeft Fiat het uiterlijk van de Barchetta enigszins aangepast. De meest in het oog springende wijziging betreft het toevoegen van een derde remlicht op de kofferbak. In 2003 gaf Fiat de Barchetta een uitgebreidere facelift, bestaande uit een nieuw front, nieuwe voor- en achterbumpers en andere uiterlijke details.
Er zijn verschillende special edition-versies uitgebracht.

## Technische specificaties

* Motor: 1.8 DOHC 16V VFD
* Cilinderinhoud: 1747 cc
* Maximaal vermogen: 96 kW/131 pk bij 6300 tpm
* Maximaal koppel: 164 Nm bij 4300 tpm
* Cilinders: 4 in lijn
* Kleppen/cilinder: 4
* Brandstof: benzine
* Brandstofsysteem: sequentiële multipoint-injectie
* Topsnelheid: 200 km/u (fabrieksopgave)
* Ledig gewicht: 1060 kg
* 0–100 km/u: 8,7 s
# Fermate

Fermate (Italiaans: fermare, aanhouden) is een muziekterm die tegenwoordig aangeeft dat het metrum even doorbroken wordt doordat de noot of rust of maatstreep waarboven het fermateteken staat, meer tijd krijgt dan de genoteerde waarde doet vermoeden. Zarlino schrijft in zijn "Le Institutioni harmoniche" (1558) echter: "Op de plaats waar de coronata staat, moet de imitatie [in bijv. een fuga] stoppen." In koralen hebben coronata de functie van zinsindeling, daar ze op de laatste noot van een zin of zinsdeel staan.
Een fermate wordt genoteerd als een boogje of 'dakje' met daarin een punt boven het aan te houden maatdeel (zie figuur). Een fermate kan zowel boven een genoteerde toon als op een genoteerde rust worden geschreven. Ook komen fermates boven maatstrepen voor: in dat geval heeft de fermate geen invloed op de lengte van de noot (of rust) voor de maatstreep, slechts op de timing van de noot (of rust) erna, ofwel: de noot (of rust) voor de fermatemaatstreep stopt weliswaar exact op tijd, maar er ontstaat een spanningspauze waar men de volgende eerste tel verwacht.
De korte en lange fermate worden minder frequent aangetroffen in de bladmuziek, dan de normale. De duur van de fermate wordt soms gespecificeerd door een bijschrift bij het fermateteken, bijvoorbeeld: breve (=korte fermate), lunga (= lange fermate) of 12 " (12 seconden).
Het Franse woord voor fermate is Point d'orgue, dit moet echter niet worden verward met de Nederlandse term orgelpunt. Bij een orgelpunt wordt er weliswaar ook een toon aangehouden, maar deze toon wordt dan omspeeld door andere stemmen.
# Figularia

Figularia is een mosdiertjesgeslacht uit de familie van de Cribrilinidae en de orde Cheilostomatida. De wetenschappelijke naam ervan is in 1886 voor het eerst geldig gepubliceerd door Jules Jullien.

## Soorten

* Figularia capitifera (Canu & Bassler, 1929)
* Figularia carinata (Waters, 1923)
* Figularia clithridiata (Waters, 1887)
* Figularia contraria Lagaaij, 1963
* Figularia dimorpha Figuerola, Gordon & Cristobo, 2018
* Figularia figularis (Johnston, 1847)
* Figularia fissa (Hincks, 1880)
* Figularia fissurata Canu & Bassler, 1929
* Figularia hilli Osburn, 1950
* Figularia japonica Silén, 1941
* Figularia jucunda Canu & Bassler, 1929
* Figularia mernae Uttley & Bullivant, 1972
* Figularia ortmanni Silén, 1941
* Figularia pelmatifera Gordon, 1984
* Figularia philomela (Busk, 1884)
* Figularia pulcherrima Tilbrook, Hayward & Gordon, 2001
* Figularia quaylei Powell, 1967
* Figularia speciosa (Hincks, 1881)
* Figularia tahitiensis (Waters, 1923)
* Figularia triangula Powell, 1967
Niet geaccepteerde soorten:
* Figularia ampla Canu & Bassler, 1928 → Vitrimurella ampla (Canu & Bassler, 1928)
* Figularia biporosa (Okada, 1923) → Reginella biporosa (Okada, 1923)
* Figularia discors Hayward & Taylor, 1984 → Inferusia discors (Hayward & Taylor, 1984)
* Figularia gemina Tilbrook, 2006 → Vitrimurella gemina (Tilbrook, 2006)
* Figularia huttoni Brown, 1952 → Valdemunitella huttoni (Brown, 1952)
* Figularia lepida Hayward, 1988 → Vitrimurella lepida (Hayward, 1988)
* ↑ Jullien, J. (1886). Les Costulidées, nouvelle famille de Bryozoaires. Bulletin de la Société zoologique de France. 11: 601-620
# Figularia fissurata

Figularia fissurata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Cribrilinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Ferdinand Canu en Ray Smith Bassler.
* ↑ Bock, P. (2012). Figularia fissurata Canu & Bassler, 1929. In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Canu, F.; Bassler, R. S. (1929). Bryozoa of the Philippine region. Bulletin of the United States National Museum. 100(9): 1-685
# Figularia clithridiata

Figularia clithridiata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Cribrilinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Waters.
# Feacris

Feacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie Pyrgomorphidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Kevan.

## Soorten

Het geslacht Feacris omvat de volgende soorten:
* Feacris malabarensis Kevan, 1953
* Feacris reducta Kevan, 1969
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Fernand Ducobu

Fernand Ducobu (Boussu, 30 december 1913 - juli 2001 ) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Ducobu behoorde tot de christendemocratische vleugel van de PSC en bestuurde vennootschappen binnen de christelijke arbeidersbeweging. Zo was hij secretaris van het arrondissementeel verbond van de Mouvement ouvrier chrétien (MOC), bestuurslid van het Landelijk Verbond van Christelijke Coöperaties (1952-1976) en bestuurslid van de Action Coopératieve Mons-Borinage.
In 1946 werd hij gemeenteraadslid van Boussu en in 1952 van Bergen. In deze tweede stad werd hij van 1965 tot 1970 schepen en werd het opnieuw vanaf 1972, na de fusie van gemeenten.
Van mei tot november 1971 was hij PSC-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Bergen.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Fernand Ducobu op Odis
* ↑ Décès d'un ancien membre du Parlement, pfwb.be.
# Fernand Geyselings

Fernand Geyselings (Kessel, 5 maart 1929 - Lier, 4 september 2008) was een Belgisch milieuactivist en politicus voor Agalev.

## Levensloop

Geyselings was werkzaam bij de NMBS, waar hij zijn volledige carrière werkzaam was. Ook was hij de uitgever van het tijdschrift Het Groene Licht.
In 1981 was hij, samen met Ludo Dierickx, de eerste groene volksvertegenwoordiger in Vlaanderen. Van 1981 tot 1985 zetelde hij namelijk voor het arrondissement Mechelen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Tijdens zijn politieke carrière spitste hij zich toe op gezonde voeding en leefmilieu. In de periode december 1981-oktober 1985 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad.
Hij keerde Agalev de rug toe toen bleek dat het programma de groen-linkse kant uit ging. Hij had het moeilijk met de standpunten van de partij rond het drugbeleid, homohuwelijk en de kerncentrale van Doel. In 1987 trad hij vervolgens toe tot de Volksunie. Voor deze partij was hij kandidaat bij de verkiezingen van dat jaar, maar hij werd niet verkozen.
Na zijn pensionering legde hij in Kessel (Torenvenstraat-Vredestraat) een tuin aan van een hectare groot, met een paar honderdduizend voorjaarsbollen: narcissen, tulpen en hyacinten. Deze tuin stond bekend onder de naam Vredehof. De tuin was van einde maart tot begin mei gratis toegankelijk voor het publiek, voor het laatst in 2008. Daarnaast lag hij mee aan de basis van het behoud van de Kesselse Heide.
Hij was getrouwd en had vier kinderen. Op 4 september 2008 stierf hij na een slepende ziekte op 79-jarige leeftijd. Het Vredehof zou normaal overgenomen zijn door de gemeente Nijlen, maar deze kwam daar later op terug, waardoor de tuin verkommerde.
* ↑ Biografische fiche Fernand Geyselings; Vlaams Parlement
* ↑ Kesselse bloemkoning sterft na slepende ziekte; Gazet van Antwerpen; 5 september 2008
* ↑ De Agalev-pioniers; Gazet van Antwerpen
* ↑ Oud-kamerlid Fernand Geyselings over Agalev's verlies; De Standaard; 20 mei 2003
* ↑ Kleurrijke lente in Vredehof: Fernand Geyselings plant 214.742 bloembollen in zijn tuin; Groene Zone
* ↑ Videofragment met Fernand Geyselings over het Vredehof; April 2007
* ↑ Dossier Fernand Geyselings; Het Nieuwsblad; 22 maart 2008
# Fernand Faniard

Fernand Faniard, artiestennaam van Fernand Smeets, (Sint-Joost-ten-Noode, 9 december 1894 – Parijs, 3 augustus 1955) was een Belgisch zanger, die bekendheid kreeg als heldentenor in Frankrijk.
Hij was zoon van “cafetier” Lambert Leopold Jules Steems en Maria Joseph Marguerite Fagniard. Fernands artiestennaam verwijst als eerbetoon naar de achternaam van zijn moeder.
Hij kreeg zijn muzikale opleiding aan het Koninklijk Conservatorium Brussel bij Laurent Swofs. Zijn stembereik was toen bariton. Hij was in die hoedanigheid ook te zien en te horen in de Koninklijke Muntschouwburg in Brussel. Hij verwisselde dat theater in 1926 voor de Vlaamse Opera in Antwerpen en liet zich door Tilkin Servais en Eric Audoin omscholen tot tenor. In 1928 verzorgde hij een gastoptreden bij de Opera van Monte Carlo. Hij zou er tot 1934 regelmatig terugkeren. Andere optredens vonden plaats in Parijs, Marseille, Lyon, Toulouse, Nice en Rouen. Hij kwam een enkele keer terug in het Munttheater, maar bijvoorbeeld ook in Luik. Hij zong in Parma, maar ook in Algiers en Oran. In 1951 zong hij in Straatsburg mee in de Franse première van de opera Mathis der Mahler van Paul Hindemith.
Volgens Robijns was zijn stem niet geliefd in Italië vanwege een te klassieke stemvoering. In 1929 trad hij op in Schouwburg Casino in Den Bosch. Zijn stem is enkele plaatopnamen bewaard gebleven.
* Grosses Sängerlexikon, volume 4, Karl-Josef Kutsch, Leo Riemens
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 3, pagina 176
* Bibliothèque nationale de France: cb16221113m (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4939 1090
* Library of Congress Control Number: nr95033063
* MusicBrainz: 7b155e6f-286f-4dee-bb02-aec1eeb2e319
* Virtual International Authority File: 51582462
* WorldCat (via VIAF): 51582462
# Feuquieres-en-Vimeu Communal Cemetery

Feuquieres-en-Vimeu Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Feuquieres-en-Vimeu (Somme). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 4 geïdentificeerde Gemenebest graven, waarvan een uit de Eerste Wereldoorlog en 3 uit de Tweede Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Info over de begraafplaats (Commonwealth War Graves Commission)