OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thomas Mejer

Thomas Kurt Josef Mejer (Luzern, 12 juni 1961) is een Zwitserse saxofonist en componist. Hij leidt het platenlabel earup, dat experimentele muziek in het grensgebied tussen nieuwe muziek en jazz uitbrengt.

## Biografie

Mejer studeerde aan het conservatorium in Luzern saxofoon bij Urs Leimgruber en Marcus Weiss. Ook studeerde hij bij Mick Green (Dartington College of Art) en compositie bij Vinko Globokar, Per Nørgård en Michael Finnissy (Universiteit van Sussex).
Zijn composities zijn uitgevoerd door o.a. Allegri Quartett, de BBC Singers, Ny Dansk Saxofon Kvartett, Cambridge New Music Players, Vision Saxofon-Quartett, Basel Sinfonietta en het Moskau New Music Ensemble.
Als saxofonist specialiseerde Mejer zich op de contrabassaxofoon. Hij speelde in groepen als KONTRA-Trio, Chicago Basses, TwoTubax, Masul en Keefe Jackson’s Likely So. Verder speelde hij o.a. met Martin Schütz, Fredy Studer, Michael Zerang en Fred Lonberg-Holm.
Mejer doceert heden aan de Musikhochschule Luzern.

## Werken en composities (selectie)

* 1989 The Minstrel is Entering Virtual Reality, voor octet
* 1990 Sulpizianische Bilderwelt, voor saxofoonkwartet
* 1994 Ahn-Nachtung, voor kamerorkest
* 2001 sulphur, voor drie improviserende solisten en groot orkest
* 2013 Princes‘ Balls, voor nonet
* 2014 Towards Capillary Attraction, voor tentet
* 2014 Macula Matris, voor 7 dansers, 7 sprekers en 7 musici
* 2017 Rusty Engines Resume, voor sextet
# Thomas Dwyer Bass

Thomas Dwyer (Tom) Bass (Lithgow (City of Lithgow), 6 juni 1916 – 26 februari 2010) was een Australische beeldhouwer.

## Leven en werk

Bass volgde een opleiding aan de Dattilo Rubbo Art School en studeerde vervolgens, met onderbrekingen ten gevolge van de Tweede Wereldoorlog, tot 1948 aan de National Art School in Canberra. In 1974 stichtte hij zijn eigen opleiding voor beeldhouwkunst, de Tom Bass Sculpture School in Sydney.
In 1988 werd hij onderscheiden met de Medal of the Order of Australia (OAM).

## Werken (selectie)

* The Student (1953), University of Sydney
* The falconer (1955) - wandsculptuur, Beeldenroute van de Universiteit van New South Wales
* St Ignatius of Loyola - Ad Maiorem Dei Gloriam (1957), Ramsay Hall, St. Ignatius College in Sydney
* Fountain figure (1959)), The Chancellor's Court, Beeldenroute van de Universiteit van New South Wales in Sydney
* The Idea of a University en The Trial of Socrates (1954/59), wandsculpturen Universiteit van Melbourne in Melbourne
* Medewerking aan de muurschildering "A Search for Truth" in de Wilson Hall van de Universiteit van Melbourne
* Ethos (1959/61), Civic Square in Canberra
* AMP Emblem - "Amicus certus in re incerta" (1962), wandsculptuur AMP Tower aan de Circular Quay in Sydney
* Children's Tree (1963), Collins Street/Elizabeth Street in Melbourne
* P&O Wall fountain (1963), P&O Building, Hunter Street in Sydney
* Joseph Ormand Aloysius Bourke, first Bursar of the University (1966), Beeldenroute van de Universiteit van New South Wales in Sydney - ontwerp Peter Spooner, reliëf van Tom Bass
* Lintel sculpture (1967/68) - wandsculptuur, National Library of Australia in Canberra
* The Genie - Inscriptie: A fantasy play sculpture for children (1973), Queen Victoria Gardens in Melbourne,
* Relief AGC Building (1983), Sydney

## Fotogalerij

* Ethos, Canberra
* Ethos (detail)
* Relief AGC Building (1983)

## Externe link

* Tom Bass Retrospective (2006)
* Website kunstenaar
* ↑ Beeldenroute UNSW Art Collection: Nr. 10: "The falconer"
* ↑ Beeldenroute UNSW Art Collection: Nr. 9: "Fountain Figure"
* ↑ Afbeelding: "Research"
* ↑ Afbeelding: "Trial of Socrates"
* ↑ Afbeelding: "AMP Emblem" (1960)
* ↑ Afbeelding: "Children's Tree" (1962)
* ↑ Afbeelding: "P & O Wall fountain" (1963)
* ↑ Beeldenroute van de Universiteit van New South Wales: Nr. 6: "Joseph Bourke"
* ↑ Afbeelding: "The Genie" (1973)
* Dictionary of Australian Artists: tom-bass
* Gemeinsame Normdatei: 12243689X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1447 7545
* Library of Congress Control Number: n97097978
* SNAC: w61v6qjw
* Trove: 556748
* Virtual International Authority File: 73007726
* WorldCat (via VIAF): 73007726
# Thomas Dutronc

Thomas Dutronc (Parijs, 16 juni 1973) is een Franse jazzzanger en jazzmanouchegitarist. Zijn moeder is de zangeres, songwriter, gitariste Françoise Hardy, zijn vader de zanger, songwriter, gitarist en filmacteur Jacques Dutronc.

## Biografie

Hij wilde eerst fotograaf worden, maar had toen de passie om gitaar te spelen, nadat hij Django Reinhardt had gehoord. Op 17-jarige leeftijd leerde hij erop spelen. In 1995 werkte hij al samen met zijn vader aan het album - Brèves Rencontres.
Op 13 februari 2008 ontving hij de UNAC-prijs voor zijn lied J'aime plus Paris. Het werd ook de meest gespeelde Franse single over de hele wereld in 2008. Op 8 maart 2008 werd hij genomineerd op de 23e Victoires de la musique in beide categorieën als nieuwe artiest van het jaar en album van het jaar.
Thomas Dutronc is sinds 2009 lid van het liefdadigheidsensemble Les Enfoirés.

## Awards

* 2008: Globes de Cristal Award - Beste mannelijke zanger voor Like a gypsy without a guitar
* 2009: Victoires de la Musique (Frankrijk) - Origineel lied van het jaar voor Comme un manouche sans guitare

## Discografie
### Singles

* 2009: Comme un manouche sans guitare
* 2011: Demain!
* 2013: Le blues du rose
* 2013: Tout le monde veut devenir un cat

### Albums

* 2007: Comme un manouche sans guitare
* 2009: Comme un manouche sans guitare - le live
* 2011: Silence on tourne, on tourne en rond
* 2011: Jazz Manouche by Thomas Dutronc
* 2015: Éternels jusqu'à demain
* 2018: Live Is Love
* 2020: Frenchy
* ↑ (en) Thomas Dutronc. Discogs. Geraadpleegd op 06-08-2021.
* ↑ (en) France Rocks | Thomas Dutronc. Geraadpleegd op 06-08-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Thomas Dutroc op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb15045750c (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135293812
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1951 7729
* Library of Congress Control Number: no2011080953
* MusicBrainz: 83ec24f9-6608-46a9-bc43-d2f3aa7cc518
* Système universitaire de documentation: 121490688
* Virtual International Authority File: 80088728
* WorldCat (via VIAF): 80088728
# Thyene dakarensis

Thyene dakarensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Thyene. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Lucien Berland & Millot.
# Thyene imperialis

Thyene imperialis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Thyene. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Pietro Rossi.
# Groenman-taalprijs

De Groenman-taalprijs wordt elke twee jaar uitgereikt aan een mediapersoonlijkheid in Nederland of Vlaanderen die zich onderscheidt door goed en creatief gebruik van de Nederlandse taal. De Groenman-taalprijs is een initiatief van de Stichting LOUT. Die stichting wil goed gebruik van de Nederlandse taal bevorderen.
De prijs is genoemd naar mr. F.E.H. Groenman, voormalig ambassadeur in Canada en een van de eerste medewerkers van Onze Taal. Groenman stond met zijn legaat van 100.000 gulden aan de basis van de Stichting LOUT.

## Winnaars

* 1993: Nederlandse presentator Paul Witteman
* 1995: Belgische nieuwslezeres Martine Tanghe
* 1997: Nederlandse radiopresentator Frits Spits
* 1999: Nederlandse televisiemaker/schrijver Kees van Kooten
* 2001: Nederlandse tekstschrijver/presentator Ivo de Wijs
* 2003: Nederlandse columnist/tv-persoonlijkheid Jan Mulder
* 2005: Nederlandse cabaretier Freek de Jonge
* 2007: Nederlandse schrijver Adriaan van Dis
* 2009: Nederlandse schrijver/dichter/zanger Drs. P
* 2011: Nederlandse cabaretier/zanger Herman Finkers
* 2013: Nederlandse cabaretier/zanger Paul van Vliet
* 2015: Nederlandse kleinkunstenaar Theo Nijland
* 2018: Belgische schrijver Tom Lanoye
* 2019: VPRO Boeken
* 2021: Ewoud Sanders voor zijn taalrubriek WoordHoek in het NRC Handelsblad
* 2023: Marjoleine de Vos

## Externe link

* Website LOUT
* ↑ Groenman-taalprijs voor VPRO boekenwww.tzum.info. Gearchiveerd op 26 november 2022.
* ↑ Ewoud Sanders wint Groenman Taalprijs, 28 oktober 2021
* ↑ Ewoud Sanders wint Groenman Taalprijs, 28 oktober 2021. Gearchiveerd op 5 januari 2023.
# Lophuromys zena

Lophuromys zena is een knaagdier uit het geslacht Lophuromys dat voorkomt op de Aberdare Range en Mount Kenya in Zuid-Kenia. Deze soort behoort tot het ondergeslacht Lophuromys en is daarbinnen verwant aan L. aquilus, hoewel L. zena vroeger tot L. flavopunctatus werd gerekend. L. zena verschilt morfometrisch genoeg van populaties van L. aquilus in de omliggende laaglanden om als een aparte soort beschouwd te worden, maar er bestaat een mogelijkheid dat L. zena dezelfde soort vertegenwoordigt als L. eisentrauti, L. dieterleni, L. chrysopus en L. rubecula uit andere Afrikaanse gebergten (de laatste soort wordt tegenwoordig als een synoniem van L. aquilus gezien).

## Literatuur

* Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
Kivumys: Lophuromys luteogaster · Lophuromys medicaudatus · Woosnamborstelhaarmuis (Lophuromys woosnami) Lophuromys: Lophuromys angolensis · Lophuromys ansorgei · Lophuromys aquilus · Lophuromys brevicaudus · Lophuromys brunneus · Lophuromys chercherensis · Lophuromys chrysopus · Lophuromys dieterleni · Lophuromys dudui · Lophuromys eisentrauti · Lophuromys flavopunctatus · Lophuromys huttereri · Lophuromys kilonzoi · Lophuromys laticeps · Lophuromys machangui · Lophuromys makundii · Lophuromys margarettae · Lophuromys melanonyx · Lophuromys menageshae · Lophuromys nudicaudus · Lophuromys pseudosikapusi · Lophuromys rahmi · Lophuromys rita · Lophuromys roseveari · Lophuromys sabunii · Lophuromys sikapusi · Lophuromys simensis · Lophuromys stanleyi · Lophuromys verhageni · Lophuromys zena
# Macrobiotus marlenae

Macrobiotus marlenae is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Macrobiotus en behoort tot de familie Macrobiotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Kaczmarek & Michalczyk.
# Nomia howardi

Nomia howardi is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Crawford.
# Lophyra antatsima

Lophyra antatsima is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Alluaud.
# Love and peace: Burning Spear live!

Love and peace: Burning Spear live!, alternatieve titel voor het album in Jamaica en Frankrijk Live 1993, is een muziekalbum van de Jamaicaanse reggaezanger Burning Spear uit 1994. Hij nam het album op tijdens zijn Amerikaanse tournee in 1993. De volgorde op de Franse en Jamaicaanse versie wijkt iets af van de Amerikaanse versie; daar komt Mek we dweet als tweede.

## Tracks

| Nummer | lied | duur |
| 1. | The Sun | 5:54 |
| 2. | I stand strong | 5:01 |
| 3. | Come come | 6:23 |
| 4. | Take a look | 10:21 |
| 5. | Mek we dweet | 3:28 |
| 6. | Great men | 5:08 |
| 7. | Jah Kingdom | 5:35 |
| 8. | Mi gi dem | 5:50 |
| 9. | Peace | 7:31 |

## Musici

* Winston Rodney, zang en percussie
* Lenford Richards, gitaar
* Linvall Jarrett, slaggitaar
* Jay Noel, toetsen
* James Smith, trompet
* Charles Dickey, trombone
* Mark Wilson, saxofoon
* Paul Beckford, basgitaar
* Nelson Miller, drums
* Alvin Haughton, percussie
* Discogs, Love and peace: Burning Spear live!
* Musici uit de Italiaanse Wikipedia
# Lomno

Lomno is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Krško in de NUTS-3-regio Spodnjeposavska. De plaats telde 76 inwoners op 1 januari 2020.
# Lowell Preston Little

Lowell Preston Little (Denton, 14 maart 1915 – 17 februari 1989) was een Amerikaans componist, muziekpedagoog, dirigent en kornettist.

## Levensloop

Little studeerde aan de Universiteit van Illinois te Urbana-Champaign in Urbana en behaalde aldaar zijn Bachelor of Science in muziekopleiding in juni 1938. Verder studeerde hij aan het Colorado State College of Education, nu: Colorado State University, in Fort Collins en behaalde zijn Master of Arts in 1941. Als muziekleraar werkte hij aan verschillende openbare scholen en was dirigent van diverse harmonieorkesten, onder andere van de Denver Police Band. Hij was gehuwd met Dorothy J. Clark (1920-1999).
Als componist schreef hij werken voor harmonieorkest en kamermuziek.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1941 Suite for the Modern Concert Band
** Largo-brilliante
** Bolero
** Rhythm-moods
* 1951 Three Modernaires, voor kornet- of trompettrio en harmonieorkest
* 1952 Royal George Overture
* 1953 Johnny Peel, ouverture
* 1955 Mesa Grande Overture
* 1959 University Hill March - opgedragen aan de Texas Woman's University

### Kamermuziek

* 1953 Valse Lynnette, voor kornet en piano
* 1976 Great duets, voor 2 trompetten
* Three Modernaires, voor kornet- of trompettrio

### Pedagogische werken

* 1976 Know your trompet or flugelhorn
* 1978 Know your clarinet
* 1978 Know your flute
* 1978 Know your saxophone
* 1978 Know your trombone
* 1978 Studies for artistic performance, voor hoorn
* 1978 Studies for artistic performance, voor trompet, kornet of bugel
* The Embouchure Builder, voor kornet (of trompet, of hoorn)

## Publicaties

* Suite for the Modern Concert Band, Thesis (Master of Arts), Colorado State College of Education, Division of Music, 1941.
# Lord-Howebrilvogel

De Lord-Howebrilvogel (Zosterops strenuus) is een uitgestorven zangvogel uit de familie Zosteropidae (brilvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort was endemisch op Lord Howe-eiland.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Lord-Howebrilvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Lore Durlacher

Lore Zilly Durlacher (Mannheim, 3 december 1920 – Israël, 1991) was een Duitse verzetsstrijder van Joodse afkomst. Zij woonde tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland en behoorde tot de Westerweelgroep.

## Levensloop

De ouders van Durlacher bezaten in de omgeving van Mannheim twee schoenenzaken. Tot ontzetting van haar vader en moeder voelde hun dochter zich in de jaren dertig aangetrokken tot het zionisme. Op 24 augustus 1939 vluchtte ze naar Nederland en vond werk in het Werkdorp Wieringermeer waar Joodse jongeren werden opgeleid voor emigratie naar Palestina. In 1941 ontruimden de Duitsers het dorp en kwamen de bewoners in Amsterdam terecht. Een groot deel werd kort daarna getransporteerd naar Mauthausen en verloor daar het leven.
Durlacher vond echter werk in het psychiatrische ziekenhuis Het Apeldoornse Bosch. Vlak voor de ontruiming in januari 1943 vluchtte zij en dook onder, eerst in Hilversum en daarna in Zaandijk. Met haar geblondeerde kapsel kon ze makkelijk als niet-Joods doorgaan. Ze had een vervalst paspoort op naam van Els Rijsdijk. Dat kwam van pas toen zij zich aansloot bij de Westerweelgroep, vernoemd naar de leider Joop Westerweel. De groep ontstond toen leden van de Jeugdalijah Loosdrecht collectief besloot onder te duiken met behulp van Westerweel. In de twee daarna hielp de Westerweel niet alleen de "Loosdrechters", maar ook andere Palestinapioniers.
Durlacher zocht onder andere onderduikadressen en bracht persoonsbewijzen en voedselbonnen rond. De in Kamp Westerbork vastzittende Palestinapioniers waren aanvankelijk vrijgesteld van deportatie, maar in september 1943 werd de eerste groep pioniers toch naar het oosten gestuurd. Daarop besloten de Palestinapioniers een ontsnappingsroute op te zetten. Er liep een smalspoor met een klein treintje vanuit het kamp naar het Oranjekanaal, waarmee goederen werden opgehaald en weggebracht. Via dat treintje ontsnapte een aantal pioniers. Anderen liepen met een vervalste pas het kamp uit. Durlacher wachtte hen, vaak samen met Frans Gerritsen, buiten het kamp op en bracht hen in veiligheid. Met de arrestatie van Joop Westerweel en veel andere groepsleden viel de Westerweelgroep rond april 1944 uit elkaar. In september 1944 probeerden Gerritsen en Durlacher een personentrein te laten ontsporen bij Westerbork om de transporten naar het oosten te hinderen, maar de spoorlijn werd te goed bewaakt.
Na de oorlog trouwde Durlacher met Aaron Grün, een lid van de Joodse Brigade. Ze verhuisde naar Israël, waar ze werkte als verpleegster in een kinderdorp. Ze nam de naam Orah aan.
* Hans Schippers (2015). De Westerweelgroep en de Palestinapioniers. Non-conformistisch verzet in de Tweede Wereldoorlog. Hilversum: Uitgeverij Verloren.
* Lores lef. Het verzet van een joods ‘ijskonijn’, website Mei tot Mei, 3 december 2021
# Loxandrus laetipes

Loxandrus laetipes is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Straneo.
# Loxandrus laevicollis

Loxandrus laevicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Bates.
# Longlaville

Longlaville (Luxemburgs: Longsduerf) is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle (regio Grand Est). Longlaville telde op 1 januari 2021 2.374 inwoners.
De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Briey en sinds begin maart 2015 is het onderdeel van het kanton Villerupt. Daarvoor was het deel van het toen opgeheven kanton Herserange.

## Geografie

De oppervlakte van Longlaville bedroeg op 1 januari 2021 3,21 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 739,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Lobulia alpina

Lobulia alpina is een hagedissensoort uit de familie van de skinken (Scincidae).

## Naam

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Allen E. Greer, Allen Allison en Harold George Cogger in 2005. De soortaanduiding alpina betekent vrij vertaald 'van de Alpen'.

## Verspreiding en habitat

De soort werd ontdekt in de bergen van de provincie Central in Papoea-Nieuw-Guinea, meer bepaald in de Murray Pass en op Mount Albert Edward, beide in de Wharton-bergketen, op een hoogte van 2700 tot 3000 meter boven zeeniveau.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Lobulia alpina op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Allen E. Greer, Allen Allison en Harold G. Cogger. "Four new species of Lobulia (Lacertilia: Scincidae) from high altitude in New Guinea." Herpetological Monographs vol. 19 (2005), blz. 153-179. DOI:10.1655/0733-1347(2005)019[0153:FNSOLL]2.0.CO;2

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Lobulia alpina - Website Geconsulteerd 3 september 2018
# Lobulia

Lobulia is een geslacht van hagedissen uit de familie skinken (Scincidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Allen Eddy Greer in 1974. Er zijn zes soorten, waarvan er vier voor het eerst in 2005 zijn beschreven. In oudere literatuur worden deze soorten nog niet vermeld.

## Verspreiding en habitat

De verschillende soorten leven in delen van Azië en komen endemisch voor in Nieuw-Guinea.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan vijf soorten een beschermingsstatus toegewezen. Vier hiervan worden beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC) en de soort Lobulia glacialis staat te boek als 'onzeker' (Data Deficient of DD).

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur, het verspreidingsgebied en het aantal meters boven zeeniveau waarop de soort is aangetroffen.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Lobulia alpina | Greer, Allison & Cogger, 2005 | Papoea-Nieuw-Guinea (2700 - 3000) |
| Lobulia brongersmai | Zweifel, 1972 | Nieuw-Guinea (<1340) |
| Lobulia elegans | Boulenger, 1897 | Papoea-Nieuw-Guinea (1340 - 2440) |
| Lobulia glacialis | Greer, Allison & Cogger, 2005 | Indonesië (3920 (holotype)) |
| Lobulia stellaris | Greer, Allison & Cogger, 2005 | Papoea-Nieuw-Guinea (3200 (holotype)) |
| Lobulia subalpina | Greer, Allison & Cogger, 2005 | Papoea-Nieuw-Guinea (2350 - 3200) |

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Lobulia.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Lobulia Lobulia - IUCN Red List.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Lobulia - Website Geconsulteerd 20 augustus 2018
* (en) – Greer, 1974 : The generic relationships of the scinicid lizards genus Leiolopisma and its relatives. Australian Journal of Zoology Supplementary Series, n. 31, p. 1-67.
Ablepharus · Anepischetosia · Bassiana · Caesoris · Caledoniscincus · Carinascincus · Carlia · Celatiscincus · Cophoscincopus · Cryptoblepharus · Emoia · Epibator · Eroticoscincus · Eugongylus · Geomyersia · Geoscincus · Graciliscincus · Harrisoniascincus · Kanakysaurus · Lacertaspis · Lacertoides · Lampropholis · Leiolopisma · Leptosiaphos · Liburnascincus · Lioscincus · Lobulia · Lygisaurus · Marmorosphax · Menetia · Morethia · Nannoscincus · Oligosoma · Panaspis · Phaeoscincus · Phasmasaurus · Phoboscincus · Proablepharus · Pseudemoia · Pygmaeascincus · Saproscincus · Sigaloseps · Simiscincus · Tachygyia · Techmarscincus · Tropidoscincus
# Lophomachia albiradiata

Lophomachia albiradiata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Warren.
# Loughrea

Loughrea (Iers: Baile Locha Riach, wat betekent town of the the grey lake (stad van het grijze meer)) is een plaats in het Ierse graafschap County Galway. De stad ligt ten noorden van een aantal beboste heuvels, de Slieve Aughty Mountains. De stad breidde zich in de afgelopen jaren uit omdat het een forenzenstad is geworden voor de stad Galway. Loughrea is de zetel van het rooms-katholieke bisdom Clonfert.
Loughrea was van oudsher een agrarisch dorp, met 6 km naar het oosten de Tynagh Mines. Tynagh was gedurende 15 jaar (1960-1975) de belangrijkste zink- en zilvermijn in Ierland. Er is nu een elektriciteitscentrale op het terrein van de Tynagh-mijnen. Toerisme en kleine ambachtelijke bedrijven spelen ook een belangrijke rol in de gemeenschap. Loughrea's toeristische infrastructuur wordt ondersteund door enige hotels, bed-and-breakfast-accommodaties, restaurants, coffeeshops en pubs. De plaats telt 5.057 inwoners.