OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Miyoko Asahina

Miyoko Asahina (Japans: 朝比奈三代子, Asahina Miyoko; werkelijke naam 高橋 三代子, Takahashi Miyoko) (24 september 1969) is een voormalige Japanse langeafstandsloopster, die gespecialiseerd was in de marathon.

## Loopbaan

In 1987 werd Asahina Japans kampioene op de 1500 m en twee jaar later Japans kampioene op de 10.000 m. In 1992 nam ze deel aan het wereldkampioenschap halve marathon in South Shields. Ze werd hierbij individueel vijfde en samen met haar landgenotes Megumi Fujiwara en Eriko Asai eerste in het landenklassement. Een jaar later in Brussel eindigde ze op het WK halve marathon individueel als vierde en moest ze genoegen nemen met een tweede plaats in het landenklassement.
In 1992 maakte Miyoko Asahina haar marathondebuut en eindigde bij de marathon van Osaka op een negende plaats. Haar grootste overwinning boekte ze in 1994 met het winnen van de marathon van Rotterdam. Met een tijd van 2:25.52 verbeterde ze niet alleen haar persoonlijk record, maar ook het Japanse record op de marathon. Ritva Lemettinen uit Finland kwam in 2:29.16 over de streep en de Nederlandse Carla Beurskens werd derde in 2:29.43.

## Titels

* Japans kampioene 1500 m - 1987
* Japans kampioene 10.000 m - 1989

## Persoonlijke records
### Baan

| Afstand | Prestatie | Datum | Plaats |
| 5000 m | 15.36,3 | 27 mei 1995 | Nobeoka |
| 10.000 m | 32.14,65 | 17 juni 1989 | Tokio |

### Weg

| Afstand | Prestatie | Datum | Plaats |
| 10 km | 32.16 | 12 februari 1989 | Karatsu |
| halve marathon | 1:10.15 | 3 oktober 1993 | Brussel |
| marathon | 2:25.52 (ex-NR) | 17 april 1994 | Rotterdam |

## Palmares
### halve marathon

* 1992: 5e WK in South Shields - 1:10.27 (1 in landenklassement)
* 1993: 4e WK in Brussel - 1:10.15 (2 in landenklassement)

### marathon

* 1992: 9e marathon van Osaka - 2:30.48
* 1993: 6e marathon van Osaka - 2:30.58
* 1994: 5e marathon van Osaka - 2:27.51
* 1994: 1 marathon van Rotterdam - 2:25.52 (nat. rec.)
* 1995: 24e marathon van Nagoya - 2:39.58
* (en) Japanese Championships op www.gbrathletics.com
* (en) World Athletics-profiel voor Miyoko Asahina
# Molophilus (Molophilus) acutissimus

Molophilus (Molophilus) acutissimus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Monomma anale

Monomma anale is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1958 gepubliceerd door Heinz Freude.
# Molen van Nerom

De Molen van Nerom (ook: Smeiersmarkmolen) is een watermolen nabij de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Herne behorende plaats Sint-Pieters-Kapelle, gelegen aan de Geraardsbergsesteenweg 41 in het gehucht Smeiersmark.
Deze bovenslagmolen op de Mark fungeerde als korenmolen.

## Geschiedenis

Deze molen werd voor het eerst vermeld in 1335. Hij bleef in werking tot de jaren '60 van de 20e eeuw. Daarna verviel het metalen bovenslagrad en ook de maalinrichting verdween goeddeels.
Het huidige bakstenen molengebouw dateert van 1880. Het wordt geflankeerd door een groter en recenter gebouw dat dienstdoet als elektrische maalderij.
* Molenecho's
# Molen van Meeusen

De Molen van Meeusen is een windmolenrestant in de Antwerpse stad Mechelen, gelegen aan de Oude Antwerpsebaan 40.
Deze ronde stenen molen van het type stellingmolen fungeerde als schorsmolen en korenmolen.

## Geschiedenis

Al in 1440 was sprake van een houten schorsmolen. Deze zou al in 1734 door een stenen molen vervangen zijn. In 1909 werd in demolen een stoommachine geplaatst. In 1914 vonden gevechten plaats om het Fort van Walem waarbij de molen twee wieken verloor. In 1918 werd ook de stoommachine verwijderd. Het binnenwerk van de molen werd ontmanteld en verkocht. Ook de molenromp werd verkocht om in 1928 verbouwd te worden tot woning. In de jaren '90 van de 20e eeuw werd de molenromp met leien bekleed.
Voetnoten
Bronnen
* Molenecho's
# Modiolula

Modiolula is een monotypisch geslacht van tweekleppigen uit de familie van de Mytilidae.

## Soort

* Modiolula phaseolina (Philippi, 1844) (Kleine paardenmossel)
# Molophilus (Molophilus) selkirkianus

Molophilus (Molophilus) selkirkianus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Molophilus (Molophilus) schultzei

Molophilus (Molophilus) schultzei is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Red Bull Racing RB15

De Red Bull RB15 is een Formule 1-auto die gebruikt werd door het Formule 1-team van Red Bull in het seizoen 2019. De auto is de opvolger van de Red Bull RB14 met Renault-motor. De RB15 heeft een motor van Honda en is hiermee de eerste Formule 1-auto van Red Bull die een Honda-motor had.

## Onthulling

Op 13 februari 2019 plaatste Red Bull foto's op sociale media waarin de auto met een eenmalige kleurstelling te zien was. Deze kleurstelling werd gebruikt voor een filmdag op het Silverstone-circuit. De auto werd gereden door Pierre Gasly, die als vervanger van de naar Renault vertrokken Daniel Ricciardo zijn eerste seizoen bij Red Bull startte, en Max Verstappen, die zijn derde volledige seizoen bij Red Bull reed. Na de zomerstop, voorafgaand aan de Grand Prix van België, werd Gasly vervangen door Alexander Albon, die overkomt van het zusterteam Toro Rosso. Gasly nam de plaats van Albon bij dit team in.

## Resultaten

* Resultaat
* Winnaar
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Gefinisht (punten)
* Gefinisht (geen punten)
* Niet geklasseerd (NC)
* Uitgevallen (DNF)
* Niet gekwalificeerd (DNQ)
* Gediskwalificeerd (DSQ)
* Niet gestart (DNS)
* Gewond (INJ)
* Uitgesloten (EX)
* Teruggetrokken (WD)
* Niet deelgenomen (blanco cel)
* vetgedrukt (pole position)
* cursief (snelste ronde)
| Jaar | Chassis | Motor | Banden | Coureurs | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | Punten | WK-plaats |
| 2019 | Red Bull RB15 | Honda RA619H | P | | AUS | BHR | CHN | AZE | SPA | MON | CAN | FRA | OOS | GBR | DUI | HON | BEL | ITA | SIN | RUS | JPN | MEX | VST | BRA | ABU | 417 | 3 |
| 2019 | Red Bull RB15 | Honda RA619H | P | Pierre Gasly | 11 | 8 | 6 | DNF | 6 | 5 | 8 | 10 | 7 | 4 | 14† | 6 | | | | | | | | | | 417 | 3 |
| 2019 | Red Bull RB15 | Honda RA619H | P | Alexander Albon | | | | | | | | | | | | | 5 | 6 | 6 | 5 | 4 | 5 | 5 | 14 | 6 | 417 | 3 |
| 2019 | Red Bull RB15 | Honda RA619H | P | Max Verstappen | 3 | 4 | 4 | 4 | 3 | 4 | 5 | 4 | 1 | 5 | 1 | 2 | DNF | 8 | 3 | 4 | DNF | 6 | 3 | 1 | 2 | 417 | 3 |
| Jaar | Chassis | Motor | Banden | Coureurs | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | Punten | WK-plaats |
† Uitgevallen maar wel geklassificeerd omdat hij meer dan 90% van de raceafstand heeft voltooid.
* ↑ In beeld: de nieuwe Red Bull RB15
Alfa Romeo C38 · Ferrari SF90 · Haas VF-19 · McLaren MCL34 · Mercedes AMG F1 W10 EQ Power+ · Racing Point RP19 · Red Bull RB15 · Renault R.S.19 · Toro Rosso STR14 · Williams FW42
# Ophiolimna

Ophiolimna is een geslacht van slangsterren uit de familie Ophiacanthidae.

## Soorten

* Ophiolimna antarctica (Lyman, 1879)
* Ophiolimna bairdi (Lyman, 1883)
* Ophiolimna diastata (Clark, 1911)
* Ophiolimna kucerai Thuy, 2013 †
* Ophiolimna lisae Thuy, 2013 †
* Ophiolimna malagasica Thuy, 2013 †
* Ophiolimna opercularis Koehler, 1907
* Ophiolimna perfida (Koehler, 1904)
* Ophiolimna placentigera (Lyman, 1880)
* Ophiolimna tiamatia Thuy, 2013 †
# Stygnocoris fuligineus

De Stygnocoris fuligineus is een wants uit de onderfamilie Rhyparochrominae en uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae). 'Doffe donsrug' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd De onderfamilie Rhyparochrominae wordt ook weleens als een zelfstandige familie Rhyparochromidae gezien in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

De doffe donsrug is 2,5 tot 3,3 mm lang. Net als de andere soorten uit het genus Stygnocoris draagt deze wants fijne haartjes op het halsschild (pronotum) en voorvleugels. De kop, het schildje (scutellum) en de voorkant van het halsschild (pronotum) zijn zwart. De onderkant van het halsschild en de voorvleugels zijn bruinzwart. Ze zijn altijd langvleugelig (macropteer). Hij lijkt op de Stygnocoris sabulosus, maar hij onderscheidt zich door de doffere bovenkant, de veel kortere haartjes en de donkerder dijen.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in Europa van het zuidelijk deel van Scandinavië tot in het Middellandse Zeegebied en daar aansluitend Noord-Afrika. Naar het oosten is hij verspreid tot in Rusland en de Kaukasus. Hij komt voor in allerlei open tot halfschaduwrijke leefgebieden en heeft geen voorkeur voor een bepaalde bodemsoort. Wel houdt hij van warme, droge plaatsen met een kruidenrijke begroeiing.

## Leefwijze

De wantsen leven voornamelijk op de bodem en zuigen aan de zaden van verschillende soorten planten. Soms zijn ze ook in de planten te vinden. De imago’s en soms ook nimfen overwinteren en paren in april en mei, waarna er eitjes op de bodem worden gelegd. De nieuwe generatie verschijnt dan in Augustus. De wantsen uit die generatie kunnen voor een tweede generatie zorgen, die als het najaar niet gunstig genoeg is om zich tot volwassen wants te ontwikkelen als nimf overwinteren.

## Externe link

* British Bugs

### Bron

* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).

### Referenties

* ↑ https://waarneming.nl/species/25337
* ↑ https://waarneming.nl/taxa/1506/
* ↑ T. J. Henry: Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea. Annals of the Entomological Society of America 90(3): 275-301, 1997.
# Orectogyrus purpureus

Orectogyrus purpureus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Régimbart.
# Nederland zoemt

Nederland zoemt is een project dat de voedselvoorziening en nestgelegenheid van wilde bijen stimuleert.
Het is een samenwerking tussen LandschappenNL, Natuur & Milieu, IVN en Naturalis en wordt financieel gesteund door de Nationale Postcode Loterij. Ook commerciële partijen als Lidl en Hero hebben zich bij het project aangesloten.
Nederland zoemt rijkt aan gemeenten het predicaat bijvriendelijke gemeente uit, geeft advies en verschaft educatie.

## Externe link

* Officiële website
# Nymphidium strati

Nymphidium strati is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Nymphidium strati werd in 1925 beschreven door Kaye.
# Nymphidium trinidadi

Nymphidium trinidadi is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Nymphidium trinidadi werd in 1999 beschreven door Callaghan.
# Nymphispira

Nymphispira is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).
# Nymphidium scurrilis

Nymphidium scurrilis is een vlinder uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Stichel.
# Nymphius ensifer

Nymphius ensifer is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1891 gepubliceerd door Francisque Guillebeau.
# Oecetis asmanista

Oecetis asmanista is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Oecetis atarpa

Oecetis atarpa is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Odontocera apicalis

Odontocera apicalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Klug.
# Obligate neusademhaling

Obligate neusademhaling is een vorm van neusademhaling waarbij de neus noodzakelijk is. Bij veel facultatieve neusademhalers is de mond ook een mogelijkheid, maar heeft de neus de sterke voorkeur.
Paarden, haasachtigen en knaagdieren zijn obligate neusademhalers. Bij veel andere dieren met facultatieve neusademhaling heeft neusademhaling de sterke voorkeur en kan mondademhaling een indicatie zijn van ziekte. Veel middelgrote tot grote zoogdieren ademen door de mond als het warm is, aangezien thermisch hijgen bij hen een functie heeft voor de thermoregulatie.
Ook zeer jonge kinderen ademen vooral via de neus en kunnen ook doorademen tijdens het slikken, maar in de meeste gevallen kunnen ze ook via de mond ademhalen indien nodig.
# Oinophila siccata

Oinophila siccata is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Meyrick.
# OSIEK

OSIEK (Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj) is een internationale vereniging voor het organiseren van internationale Esperantoconferenties. Deze conferenties worden zo open mogelijk opgezet om de culturele uitwisseling in een internationale sfeer te doen verlopen. Daarnaast (mede-)organiseert, ondersteunt of initieert de vereniging allerhande culturele activiteiten in het Esperanto.
OSIEK beheert het project ELITEN (Esperanta Literatura Enciklopedio), een online databank van primaire en secundaire literatuur in het Esperanto, hetgeen een opstap moet worden voor een encyclopedie annex bibliografie.
Onder OSIEK ressorteert AERA (Amikaro de Esperanto en Radio), de Vriendenkring van Esperanto over de Radio, die radio-uitzendingen in het Esperanto inventariseert en lobbiet voor nieuwe uitzendingen.

## OSIEK-prijs

Sinds 1990 wordt jaarlijks de OSIEK-(literatuur)prijs uitgereikt aan een in leven zijnde auteur die een oorspronkelijk werk dan wel een vertaling van minstens 100 pagina's in het Esperanto heeft uitgegeven.

### Lijst van winnaars

* 1990 - Rihej Nomura voor "Zamenhofa ekzemplaro"
* 1991 - Evaldo Pauli voor "Mil jaroj de kristana filozofio"
* 1992 - Ebbe Vilborg voor "Etimologia vortaro de E-o"
* 1993 - Ulrich Lins voor "La danĝera lingvo"
* 1994 - Rüdiger Eichholz voor "Esperanta bildvortaro"
* 1995 - Donald Broadribb voor "La Respubliko de Platono" (vertaling van Plato's "De Staat")
* 1996 - Paul Gubbins voor "Kunvojaĝu"
* 1997 - Fernando de Diego voor "Cent jaroj da soleco" (vertaling van de roman van Gabriel García Márquez)
* 1998 - Claude Piron voor "La bona lingvo"
* 1999 - Xie Yuming voor "La Ruĝdoma Sonĝo" (vertaling van de roman van Cao Xueqin)
* 2000 - Trevor Steele voor "Falantaj muroj"
* 2001 - Eli Urbanova voor "Hetajro dancas"
* 2002 - Kreŝimir Barkoviĉ voor "7000 tagoj en Siberio" (vertaling van de roman van Karlo Ŝtajner)
* 2003 - Gerrit Berveling voor "Antologio Latina"
* 2004 - Ed Borsboom voor "Vivo de Andreo Cseh"
* 2005 - Christian Declerck voor "Tarokoj kaj epokoj"
* 2006 - André Cherpillod voor "Konciza Etimologia Vortaro"
* 2007 - Ĵak Lepŭil' kaj Armela LeQuintvoor "la traduko de Vojaĝo ĝis noktofino de Louis-Ferdinand Céline"
* 2008 - Sergio Pokrovskij voor "Komputika leksikono"
* 2009 - Spomenka Ŝtimec voor "Kroata milita noktlibro"
* 2010 - Baldur Ragnarsson voor "la traduko de Sagao de Njal"
* 2011 - Laŭlum voor "la traduko de Ĉe akvorando"
* 2012 - István Ertl voor "la traduko de Sensorteco de Imre Kertész"
* 2013 - Mikaelo Bronŝtejn voor "Dek tagoj de kapitano Postnikov"
* 2014 - Peter Baláž voor "Esperanto Elektronike"
* 2015 - geen uitreiking
* 2016 - Carlo Minnaja en Giorgio Silfer voor "Historio de la Esperanta literaturo"
* 2017 - Josip Pleadin voor "Ordeno de verda plumo"
* 2018 - Frédéric Lauriol voor "Teknika vortaro de Greziljono"
* 2019 - Halina Gorecka en Aleksandr Korzjenkov voor "Nia diligenta kolegaro"

## Externe link

* OSIEK
# Odites pragmatias

Odites pragmatias is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Meyrick.
# Odites periscias

Odites periscias is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Meyrick.
# Obstopalia pseudosulcata

Obstopalia pseudosulcata is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Kilburn.
# Oberdorf (Solothurn)

Oberdorf is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Solothurn en maakt deel uit van het district Lebern. Oberdorf telt 1678 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Balm bei Günsberg · Bellach · Bettlach · Feldbrunnen-Sankt Niklaus · Flumenthal · Grenchen · Günsberg · Hubersdorf · Kammersrohr · Langendorf · Lommiswil · Oberdorf · Riedholz · Rüttenen · Selzach
* Gemeinsame Normdatei: 7542394-7
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001155
# Ochrolechiaceae

Ochrolechiaceae is een botanische naam voor een monotypische familie van korstmossen behorend tot de orde Pertusariales. Het typegeslacht en enige geslacht is Ochrolechia.
# Ochrolechia

Ochrolechia is een geslacht van korstmossen behorend tot de familie Ochrolechiaceae. Het lectotype is Ochrolechia tartarea.

## Geslachten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 41 soorten (peildatum februari 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Ochrolechia aegaea | Kukwa | 2009 |
| Ochrolechia africana | Zahlbr. | 1926 |
| Ochrolechia alaskana | (Verseghy) Kukwa | 2009 |
| Ochrolechia alectoronica | Imshaug ex Kantvilas & Fryday | 2021 |
| Ochrolechia alticola | Q. Ren | 2017 |
| Ochrolechia androgyna (Gewone tandpastakorst) | (Hoffm.) Arnold | 1885 |
| Ochrolechia arborea | (Kreyer) Almb. | 1949 |
| Ochrolechia brodoi | Kukwa | 2011 |
| Ochrolechia cooperi | T. Sprib. | 2020 |
| Ochrolechia frigida | (Sw.) Lynge | 1928 |
| Ochrolechia gyrophorica | (A.W. Archer) A.W. Archer & Lumbsch | 1997 |
| Ochrolechia inaequatula | (Nyl.) Zahlbr. | 1913 |
| Ochrolechia incarnata | (Leight.) Kukwa, I. Schmitt & Ertz | 2018 |
| Ochrolechia insularis | Kantvilas & Elix | 2011 |
| Ochrolechia inversa | (Nyl.) J.R. Laundon | 1963 |
| Ochrolechia kerguelensis | Ertz & Kukwa | 2016 |
| Ochrolechia lijiangensis | Q. Ren | 2017 |
| Ochrolechia longispora | Brodo & Q. Ren | 2017 |
| Ochrolechia macrosperma | (Müll. Arg.) R.W. Rogers | 1982 |
| Ochrolechia microstictoides (Bostandpastakorst) | Räsänen | 1936 |
| Ochrolechia minuta | (Degel.) T. Sprib. | 2020 |
| Ochrolechia neoisidiata | Elix | 2007 |
| Ochrolechia pallenti-isidiata | Z.F. Jia & Q. Ren | 2009 |
| Ochrolechia pallescens | (L.) A. Massal. | 1853 |
| Ochrolechia parella (Steentandpastakorst) | (L.) A. Massal. | 1852 |
| Ochrolechia pseudotartarea | (Vain.) Verseghy | 1962 |
| Ochrolechia rhodoleuca | (Th. Fr.) Brodo | 1988 |
| Ochrolechia rugomarginata | Q. Ren | 2017 |
| Ochrolechia splendens | Lumbsch & Messuti | 2003 |
| Ochrolechia subathallina | H. Magn. | 1940 |
| Ochrolechia subpallescens | Verseghy | 1962 |
| Ochrolechia subrhodotropa | (A.W. Archer) K. Schmitz & Lumbsch | 1994 |
| Ochrolechia subrosella | Z.F. Jia & Z.T. Zhao | 2005 |
| Ochrolechia subviridis (Wrattige tandpastakorst) | (Høeg) Erichsen | 1930 |
| Ochrolechia szatalaensis (Berijpte tandpastakorst) | Verseghy | 1958 |
| Ochrolechia tartarea (Dikke tandpastakorst) | (L.) A. Massal. | 1852 |
| Ochrolechia tiroliensis | (Erichsen) Hafellner & Türk | 2001 |
| Ochrolechia turneri | (Sm.) Zopf | 1896 |
| Ochrolechia upsaliensis | (L.) A. Massal. | 1852 |
| Ochrolechia weymouthii | Jatta | 1911 |
| Ochrolechia xanthostoma | (Sommerf.) K. Schmitz & Lumbsch | 1994 |
* (en) Index Fungorum
# Olema

Olema kan verwijzen naar:
* Olema (Californië), een gehucht in de Amerikaanse staat Californië
* Olema (Washington), een gehucht in de Amerikaanse staat Washington
* Olema Station, de vroegere naam van Point Reyes Station (Californië)
* Olema Valley, een dal in de Amerikaanse staat Californië

## Personen

* Daura Olema (1933), Cubaans schrijfster
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Olema en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Olemehlia

Olemehlia is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Holzschuh.

## Soorten

Olemehlia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Olemehlia mystica Holzschuh, 2011
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Oesolje

De Russische stad Oesolje (Russisch: Усолье) is gelegen in de kraj Perm. De stad had 6236 inwoners in 2017 De stad is gesticht in 1606.

## Geografie

De stad ligt aan de westflank van het Oeralgebergte, ongeveer 190 km noordelijk van de regiohoofdstad Perm aan de rechteroever van de Kama, die aldaar verbreed is tot een stuwmeer. Aan de tegenoverliggende oever ligt de stad Berezniki, wat noordelijker ligt Solikamsk. Oessolje is bestuurlijk centrum van het gelijknamige rajon. Aan de noordelijke stadsrand ligt een 800 meter lange brug over de Kama naar Berezniki.

## Geschiedenis

De plaats ontstond in 1606 als vestiging bij de zoutziederij Novoje Oesolje (oesolje is een Russische benaming voor installaties voor zoutwinning). Tot het eind van de 18e eeuw was de plaats het centrum van de bezittingen van de familie Stroganov aan de Kama. Tot in de 19e eeuw lag het centrum van de zoutwinning in het westelijk Oeralgebied; daarna verplaatste dit zich naar Berezniki en Solikamsk.
Een brand in 1809 verwoestte veel huizen en gebouwen. Hierna werden ook stenen huizen, gebouwen en kerken gebouwd.
In februari 1918 werd de plaats het bestuurscentrum van de oejezd Solikamsk (dorpen rondom Solikamsk) en verkreeg daarmee in wezen stadsrechten. In 1940 werd Oesolje een zelfstandige stad; de gelijknamige plaats in Siberië werd vanaf toen Oesolje-Sibirskoje genoemd. Bij het vollopen van het Kamastuwmeer in 1958 kwam een deel van de stad onder water te staan.

### Bevolkingsontwikkeling

| jaar | aantal inwoners |
| 1926 | 8.976 |
| 1959 | 11.788 |
| 1970 | 10.091 |
| 1979 | 7.909 |
| 1989 | 6.453 |
| 2002 | 6.144 |
| 2010 | 5.694 |
| 2017 | 6.236 |

## Bezienswaardigheden

Een aantal uit de 18e en 19e eeuw daterende bouwwerken zijn bewaard gebleven. In 2016 telde de plaats 40 monumenten van culturele, civiele en industriële aard zoals het Transfiguratieklooster (Спасо-Преображенский монастырь) met gelijknamige kathedraal (1724–1731) en klokkentoren (1730). Van het oudste gebouw, de Christus-Kleed van Edessa-kapel (часовня Спаса-Убруса) uit de eerste helft van de 17e eeuw, is slechts een ruïne overgebleven. Voorts diverse herenhuizen, onder andere van de Stroganovs (1724) en van prins Golitsyn. Sinds 1965 is er een architectonisch-etnografisch museum.

## Economie

De bedrijvigheid in de stad wordt voornamelijk bepaald door houtverwerking en meubelmakerijen.

## Bekende personen

* Sergej Broesjtejn — medisch wetenschapper
* Andrej Voronichin — architect en schilder, een grondlegger van het Russische Rijk
* Gjelij Tsjernov — theoreticus simultaan vertalen, werkzaam bij de Verenigde Naties

## Externe link

* (ru) Ussolje op mojgorod.ru
Bestuurlijk centrum: Perm Aleksandrovsk · Berezniki · Dobrjanka · Goebacha · Gornozavodsk · Gremjatsjinsk · Kizel · Koedymkar · Koengoer · Krasnokamsk · Krasnovisjersk · Lysva · Nytva · Ochansk · Oesolje · Osa · Otsjor · Solikamsk · Tsjajkovski · Tsjerdyn · Tsjernoesjka · Tsjoesovoj · Tsjormoz · Veresjtsjagino