OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Regina Sterz

Regina Sterz, geboren Regina Mader (St. Johann in Tirol, 23 maart 1985), is een Oostenrijks voormalig alpineskiester.

## Biografie

Mader maakte haar debuut in de wereldbeker op de supercombinatie in Altenmarkt-Zauchensee op 14 januari 2007. Op 1 maart 2009 behaalde ze haar eerste top 10-klassering in een wereldbekerwedstrijd: in Bansko eindigde ze negende op de Super G.
Op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver eindigde Mader op een veertiende plaats in de olympische afdaling.
Op 23 juni 2012 is Regina Mader getrouwd met Patrick Sterz. Sindsdien gebruikt zij zijn achternaam.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Vancouver | 14e Afdaling |
| 2014 | Sotsji | 11e Super G |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2011 | Garmisch-Partenkirchen | 23e Afdaling |
| 2013 | Schladming | 17e Super G 18e Afdaling |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | SG | SC |
| 2008/2009 | 63e | 45e | 24e | 31e |
| 2009/2010 | 68e | 37e | 30e | - |
| 2010/2011 | 39e | 27e | 14e | 36e |
| 2011/2012 | 75e | 43e | 27e | 31e |
| 2012/2013 | 33e | 17e | 15e | - |
| 2013/2014 | 24e | 16e | 11e | - |
| 2014/2015 | 61e | 35e | 22e | - |
# Reichsgau Tirol-Vorarlberg

De Reichsgau Tirol-Vorarlberg (Nederlands: Rijksgouw Vorarlberg-Noord-Tirol) was een van de rijksgouwen in het Duitse Rijk. In april 1939 werd het opgericht, kort na de Anschluss in het Duitse Rijk. Volgens het Ostmarkgesetz bestond de rijksgouw van 1939 tot 1945.
In 1939 werd de Ostmark in zeven rijksgouwen (Reichsgaue) opgedeeld. Vanaf 1942 als Alpen- en Donau-Rijksgouw, om elke verwijzing naar het voormalige Oostenrijk te verwijderen.

## Geschiedenis

In 1928 had de Oostenrijkse NSDAP een Parteigau Tirol-Vorarlberg, en vanaf 1932 wederom weer Parteigau Tirol-Vorarlberg. Van 1928 tot 1932 vormden Tirol en Vorarlberg samen met Salzburg de Westgau (Westgouw). In 1932 werd Franz Hofer uit Innsbruck benoemd tot gouwleider van de NSDAP in Tirol. Hij bleef tijdens het partijverbod in 1933 aan, en werd in 1935 vervangen door tot Edmund Christoph.
Op 13 maart 1938 kwamen de nationaalsocialisten aan de macht in Oostenrijk, maar Christoph werd als zwak beschouwd. Op 24 mei 1938 was Hofer weer Gouwleider in de NSDAP-Parteigau Tirol-Vorarlberg, met zijn kantoor in het Neues Landhaus in Innsbruck. Hofer was ondergeschikt aan de NSDAP-Reichsleitung (vrije vertaling: NSDAP-Rijksleiding) in München (en niet in Wenen).
De staatspresident in plaats van de Landeshauptmann was Hans-Reinhard Koch. Op 1 september 1940 werd Hofer benoemd tot Reichsstatthalter (Rijksstadhouder) van Tirol-Vorarlberg. En bleef in functie tot 1945.
De plaatsvervangende Gouwleider was in 1938 Edmund Christoph, en vanaf maart 1939 tot 1945 Herbert Parson.
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd Tirol-Vorarlberg onderdeel van de Franse bezettingszone in Oostenrijk.

## Bestuurlijke eenheden

Dit waren de bestuurlijke indelingen van de gouw:
* Stadt- und Landkreis Innsbruck
* Landkreis Imst
* Landkreis Kitzbühel
* Landkreis Kufstein
* Landkreis Landeck
* Landkreis Reutte
* Landkreis Schwaz

## Ambtsbekleders

De volgende personen behoorden tot de gouwleiding:
* Gauleiter: Franz Hofer (1938-1945)
* Gauleiterstellvertreter: Dipl.-Ing. Herbert Parson
* Gauorganisationamt: Curt Braunsdorff
* Gauschatzamt: Hermann Neuer
* Gaupropagandaamt: Karl Margreiter
* Gauschulungsamt: Dr. Frits Mang
* Gaupersonalamt: Hans Hanak
* Gaufpresseamt: Franz Pisecky
* Deutsche Arbeidsfront: Vinzenz Gieselbrecht
* Amt für Volkswohlfahrt: Hugo Elsensohn
* Amt für Agrarpolitik: Dipl.-Ing. Fritz Lantschner
* Amt für Kriegsopfer: Hanns Dietrich
* Amt für Volksgesundheit: Dr. Josef Malfatti
* Amt für Kommunalpolitik: Oberbürgermeister Dr. Egon Denz
* Amt für Beamte: Dr. Karl Stettner
* Amt für Technik: Ing. Hans Sporn
* Amt für Erzieher: Josef Prantl
* Gaurechtsamt: Dr. Theodor Ulm
* Gauwirtschaftsamt: Dr. Georg Bilgeri
* Gauinspekteur für Tirol und Vorarlberg: Klaas Mahnert
* Vorsitzender des Gaugerichtes: Dr. Rudolf Hampl
* Amt für Rassenpolitik: Dr. Theodor Seeger
* Gaufrauenschaftsleiterin: M. d. L. b. Seidel
* Gaudozentenführer: Prof. Dr. Ernst Foradori
* Gaustudentenführer: Dr. Klaus Dreiseitl
* Ehren- und Disziplinargericht der DAF: Max Moser
* Der Beauftrage des Reichsschutzmeisters in Revisionsangelegenheiten für den Gau T. V.: Georg Fahres
# Retusa mammillata

Retusa mammillata is een slakkensoort uit de familie van de Retusidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1836 door Philippi.
# Retusa lenis

Retusa lenis is een slakkensoort uit de familie van de Retusidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Valdés.
# Resolutie 2238 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 2238 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 10 september 2015 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad en verlengde de ondersteuningsmissie in Libië met een half jaar. Deze missie had als opdracht de politieke problemen in dat land te helpen oplossen.

## Achtergrond

Na de val van het regime van kolonel Qadhafi in 2011 werd een nieuw Algemeen Nationaal Congres verkozen om het land te besturen. De oppositie tegen het door islamisten gedomineerde congres was echter groot. Toen het congres begin 2014 zijn eigen legislatuur verlengde, begon een legergeneraal een militaire campagne. Daarop volgden alsnog verkiezingen en kwam de Raad van Volksvertegenwoordigers aan de macht. De islamisten hadden bij die verkiezingen een zware nederlaag geleden, en bleven vasthouden aan het congres. Milities gelieerd aan beide kampen, islamisten en Islamitische Staat bevochten elkaar, en zo ontstond opnieuw een burgeroorlog.

## Inhoud

Op 11 juli 2015 werd in Skhirate een politiek akkoord gesloten tussen de meeste Libische partijen. Op kleine schaal waren al wapenstilstanden, gevangenenruilen en de terugkeer van vluchtelingen afgesproken. Men riep op tot een onmiddellijk en onvoorwaardelijk staakt-het-vuren en benadrukte dat de politieke crisis niet met geweld kon worden opgelost.
Ook werd opgeroepen een regering van nationaal akkoord te vormen en tijdelijke overeenkomsten te sluiten om het land te stabiliseren terwijl het door de VN geleide vredesproces liep. Het mandaat van de ondersteuningsmissie in Libië werd verlengd tot 15 maart 2016.
Steeds meer terreurgroepen in Libië schaarden zich achter IS, naast die welke aan Al Qaida gelieerd waren. Daarnaast circuleerden in Libië veel wapens en munitie.

## Verwante resoluties

* Resolutie 2213 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 2214 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 2240 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* ↑ (en) SC extends support mission in Libya for 6 months, focusing on political process. Verenigde Naties (10 september 2015). Geraadpleegd op 30 september 2015.
Lijst · 2196 · 2197 · 2198 · 2199 · 2200 · 2201 · 2202 · 2203 · 2204 · 2205 · 2206 · 2207 · 2208 · 2209 · 2210 · 2211 · 2212 · 2213 · 2214 · 2215 · 2216 · 2217 · 2218 · 2219 · 2220 · 2221 · 2222 · 2223 · 2224 · 2225 · 2226 · 2227 · 2228 · 2229 · 2230 · 2231 · 2232 · 2233 · 2234 · 2235 · 2236 · 2237 · 2238 · 2239 · 2240 · 2241 · 2242 · 2243 · 2244 · 2245 · 2246 · 2247 · 2248 · 2249 · 2250 · 2251 · 2252 · 2253 · 2254 · 2255 · 2256 · 2257 · 2258 · 2259
# Resolutie 2236 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 2236 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen op 21 augustus 2015 en verlengde de interimvredesmacht in Libanon met een jaar. De vredesmacht was aanwezig in het zuiden van Libanon om de overheid te helpen dit gebied onder controle te houden.

## Achtergrond

Na de Israëlische inval in Zuidelijk Libanon eind jaren 1970, stationeerden de Verenigde Naties de tijdelijke vredesmacht UNIFIL in de streek. Die moest er de vrede handhaven totdat de Libanese overheid haar gezag opnieuw kon doen gelden.
In 1982 viel Israël Libanon opnieuw binnen voor een oorlog met de Palestijnse PLO. Midden 1985 begon Israël met terugtrekkingen uit het land, maar geregeld vonden nieuwe aanvallen en invasies plaats.
Op 12 juli 2006 brak een oorlog uit tussen Hezbollah uit Libanon en Israël die een maand zou duren.

## Inhoud

Er was bezorgdheid over de vele schendingen van het staakt-het-vuren, en dan vooral een incident dat plaatsvond op 28 januari 2015. Hezbollah had toen een konvooi van het Israëlisch leger beschoten, dat prompt een tegenaanval uitvoerde. Bij dat incident was ook een Spaanse blauwhelm van UNIFIL omgekomen.
Het mandaat van UNIFIL werd ongewijzigd verlengd tot 31 augustus 2016. Alle partijen werden opgeroepen tot terughoudendheid en gevraagd de Blauwe Linie te respecteren.

## Verwante resoluties

* Resolutie 2115 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2013)
* Resolutie 2172 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2014)
* ↑ (en) SC authorizes deployment of UNIFIL for another year. Verenigde Naties (21 augustus 2015). Geraadpleegd op 28 september 2015.
* ↑ Beschietingen tussen Israël en Libanon na aanval Hezbollah. nu.nl (28 januari 2015). Geraadpleegd op 28 september 2015.
Lijst · 2196 · 2197 · 2198 · 2199 · 2200 · 2201 · 2202 · 2203 · 2204 · 2205 · 2206 · 2207 · 2208 · 2209 · 2210 · 2211 · 2212 · 2213 · 2214 · 2215 · 2216 · 2217 · 2218 · 2219 · 2220 · 2221 · 2222 · 2223 · 2224 · 2225 · 2226 · 2227 · 2228 · 2229 · 2230 · 2231 · 2232 · 2233 · 2234 · 2235 · 2236 · 2237 · 2238 · 2239 · 2240 · 2241 · 2242 · 2243 · 2244 · 2245 · 2246 · 2247 · 2248 · 2249 · 2250 · 2251 · 2252 · 2253 · 2254 · 2255 · 2256 · 2257 · 2258 · 2259
# Resolutie 2012 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 2012 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 14 oktober 2012 met unanimiteit van stemmen aangenomen door de VN-Veiligheidsraad. De resolutie verlengde de vredesmacht in Haïti met een jaar.

## Achtergrond

Haïti wordt al sedert de jaren 1990 geplaagd door politieke chaos, corruptie en rebellen. In 2004 stuurde de VN de MINUSTAH-vredesmacht naar het land om de orde te handhaven.
In de jaren 2000 werd het land ook al veelvuldig getroffen door natuurrampen. Zo bracht een zware aardbeving het land, alsook de aanwezige VN-troepen, op 12 januari 2010 grote schade toe.

## Inhoud
### Waarnemingen

Haïti had grote vooruitgang geboekt sedert de aardbeving 22 maanden eerder. Voor het eerst kende het land ook een vreedzame overgang van een democratisch verkozen president naar een andere uit de oppositie. Ook de veiligheidssituatie was eerder al verbetert, waardoor al een deel van de MINUSTAH-missie kon worden teruggetrokken.
Er waren een eerste minister en een voorzitter van het hooggerechtshof aangesteld. Alle politieke actoren werden nu opgeroepen in dialoog te treden inzake onder meer veiligheid, budget, herstel, ontwikkeling, verkiezingen en hervormingen van het kiessysteem. Voorts kampte men nog steeds met 600.000 ontheemden die afhankelijk waren van hulpverlening en blootstonden aan ziekten en natuurrampen. Ook misdaadbendes bleven Haïti's stabiliteit bedreigen; sinds de aardbeving werd elke vorm van misdaad meer gepleegd.

### Handelingen

Het mandaat van MINUSTAH werd verlengd tot 15 oktober 2012 met de intentie tot verdere verlenging. De missie mocht uit maximaal 7340 troepen en 3241 agenten bestaan. Haïti bleef wel zelf verantwoordelijk voor de stabilisatie van het land, met hulp van MINUSTAH.
Belangrijk waren nu een stabiele politieke omgeving en een vijfjarenplan voor de Haïtiaanse politie. MINUSTAH moest ook proberen meer vertrouwen onder de bevolking te krijgen. De Veiligheidsraad veroordeelde nog de ernstige misdaden die middels gewapend geweld werden gepleegd jegens kinderen, alsook de vele verkrachtingen en misbruiken van vrouwen en meisjes.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1927 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2010)
* Resolutie 1944 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2010)
* Resolutie 2070 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2012)
* Resolutie 2119 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2013)
* ↑ (en) un.org - 14 oktober 2011 | Persbericht SC/10411
Lijst · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031 · 2032
# Reinhard Scherer

Reinhard Scherer (Wangen im Allgäu, 1948) is een Duitse beeldhouwer.

## Leven en werk

Scherer volgde van 1972 tot 1973 een opleiding aan de Freie Kunstschule Stuttgart en studeerde aansluitend van 1973 tot 1997 bij de hoogleraar Rudolf Hoflehner aan de Staatliche Akademie der Bildenden Künste Stuttgart. Hij stelde vanaf 1976 zijn eerste werken tentoon en was vanaf 1978 zelfstandig werkzaam als beeldhouwer. In 1980 kreeg hij een stipendium van de Kunststiftung Baden-Württemberg en in 1983 verbleef hij met een studiebeurs in Casa Baldi in Olevano Romano.
Van 1987 tot 1988 was hij docent aan de Hochschule für Gestaltung, Technik und Wirtschaft in Pforzheim. In 1996 nam hij deel aan een beeldhouwersymposium in Metzingen en in 2000 werd hij uitgenodigd voor een internationaal staalsymposium in de Chileense hoofdstad Santiago.
De kunstenaar leeft en werkt in Alfdorf-Pfahlbronn.

## Werken (selectie)

* 1979 : Figur in Aktion, Kirchheimer Kunstweg in Kirchheim unter Teck
* 1979/80 : Aktion, Albertstraße in Tübingen
* 1984 : Ohne Titel, Reutlingen
* 1985 : Gegenseitig, Museum für Neue Kunst in Freiburg im Breisgau
* 1985 : Abgestützt, Skulpturenpark Sammlung Domnick in Nürtingen
* 1987 : Eigener Schatten, Skulpturen-Rundgang Schorndorf in Schorndorf
* 1989 : Struktur, Telekom Tagungshotel in Stuttgart
* 1989 : Brennpunkt, Bietigheim-Bissingen
* 1989 : Bewegtes Gefüge, Kirchheimer Kunstweg in Kirchheim unter Teck
* 1989/91 : Mahnmal für die Opfer des NS-Regimes, Skulpturen-Rundgang Schorndorf
* 1992 : Gestütztes Gefüge, Skulpturenmeile Mannheim in Mannheim
* 1995 : Torturm, Skulpturen-Rundgang Schorndorf
* 1999 : Porajmos-Mahnmal (Mahnmal zum Gedenken an die 29 Ravensburger Sinti, die im KZ Auschwitz-Birkenau ermordet wurden), Pfarrkirche Jodok in Ravensburg
* 2000 : Balance, Santiago de Chile (Chili)
* 2006 : Ort IV, Skulpturenweg Karsee, Wangen im Allgäu

## Literatuur

* Anja Rumig: Reinhard Scherer - Eisenplastik, Reinhard Scherer, Alfdorf-Pfahlbronn (2004)

## Fotogalerij

* Figur in Aktion (1979), Kirchheim unter Teck
* Aktion, Tübingen
* Ohne Titel, Reutlingen
* Gegenseitig, Freiburg in Breisgau
* Eigener Schatten, Schorndorf
* Struktur, Stuttgart
* Brennpunkt, Bietigheim-Bissingen
* Gestütztes Gefüge, Mannheim
* Torturm, Schorndorf
* Ort IV, Wangen in Allgäu
# Reinhard van Nassau-Beilstein

Reinhard van Nassau-Beilstein kan verwijzen naar:
* Reinhard van Nassau-Beilstein (graaf) († 1414/18), graaf van Nassau-Beilstein (1378–1414/18).
* Reinhard van Nassau-Beilstein (-1502), zoon van Hendrik IV van Nassau-Beilstein.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Reinhard van Nassau-Beilstein en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Resolutie 318 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 318 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd aangenomen op 28 juli 1972. Op de onthouding van de Verenigde Staten na stemden alle leden voor de resolutie.

## Achtergrond

In 1965 riep een blanke minderheidsregering de onafhankelijkheid van Zuid-Rhodesië uit. De VN veroordeelde dit en stelde middels VN-Veiligheidsraadsresolutie 253 sancties in tegen het land waarvan de regering illegaal werd verklaard.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Herinnert aan resolutie 314 waarin het in resolutie 253 opgerichte comité gevraagd werd manieren te zoeken om de sancties ten uitvoer te brengen.
* Heeft het speciale rapport van het comité overwogen.
* Denkt aan de noodzaak om de in gang gezette machine om de uitvoering van de resoluties te verzekeren te versterken.
* Herinnert verder dat de huidige sancties tegen Zuid-Rhodesië van kracht blijven tot de doelstellingen in resolutie 253 bereikt zijn.
* Is erg bezorgd omdat sommige landen zich niet aan resolutie 253 houden.
* Herbevestigt het recht van het Zuid-Rhodesische volk op zelfbeschikking en onafhankelijkheid.
* Erkent de legitimiteit van de strijd van het volk om deze rechten te verzekeren.
* Waardeert het speciaal rapport van het comité.
* Keurt de aanbevelingen en suggesties in sectie III goed.
* Roept alle landen die economische en andere relaties met Zuid-Rhodesië blijven onderhouden op om deze onmiddellijk te beëindigen.
* Eist dat alle lidstaten hun verplichtingen naleven en de resoluties 253, 277 en 314 uitvoeren.
* Veroordeelt alle daden die de resoluties 253, 277 en 314 schenden.
* Roept alle landen op mee te werken aan de instelling van de sancties.
* Wijst alle landen nogmaals op de nood om meer te doen om de resoluties 253, 277 en 314 uit te voeren.
* Vraagt de secretaris-generaal om het comité van al het nodige te voorzien.

## Verwante resoluties

* Resolutie 288 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 314 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 320 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 326 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 308 · 309 · 310 · 311 · 312 · 313 · 314 · 315 · 316 · 317 · 318 · 319 · 320 · 321 · 322 · 323 · 324
# Resolutie 2380 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 2380 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 5 oktober 2017 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad. De resolutie verlengde opnieuw de toestemming aan landen om vaartuigen die verdacht werden van mensensmokkel vanuit Libië te inspecteren.

## Achtergrond

Volgend op de Eerste Libische Burgeroorlog in 2011 verzeilde Libië in chaos. Mensensmokkelaars profiteerden hiervan om migranten uit de sub-Sahara door Libië te smokkelen en op bootjes richting Europa te zetten. Het land werd een van de voornaamste doorgangen naar Europa.
In 2016 bereikten meer dan 360.000 migranten via de Middellandse Zee vooral Italië en Griekenland. 5079 anderen kwamen daarbij om of raakten vermist. Op 4 oktober 2017 waren dat jaar al bijna 140.000 migranten aangekomen, en ruim 2700 omgekomen. Meer dan drie kwart kwam aan in Italië.

## Inhoud

Landen moesten erkennen dat migrantensmokkel en mensenhandel ondanks bepaalde overeenkomsten twee verschillende misdaden zijn. Op de Middellandse Zee bleef de smokkel van Afrikaanse migranten vanuit Libië naar Europa vele slachtoffers eisen. Misdaadorganisaties hanteerden uit geldgewin gevaarlijke methodes zonder acht voor de levens van de migranten.
Landen moesten het internationaal humanitair recht naleven, en migranten menselijk en met waardigheid behandelen. Europa hielp Libië al via Frontex en de marineoperatie Sophia om zijn grenzen beter te bewaken. Het was echter nodig om ook de onderliggende oorzaken van de migratie richting Europa aan te pakken.
Landen die betrokken waren bij de strijd tegen illegale migratie kregen opnieuw gedurende twaalf maanden toestemming om vaartuigen voor de Libische kust te inspecteren als er gegronde vermoedens waren dat ze gebruikt werden door misdaadorganisaties voor migrantensmokkel en mensenhandel. Het was daarbij de bedoeling de smokkelaars te schaden en slachtoffers te voorkomen, en niet om migranten te verhinderen bescherming als vluchteling te vragen.
* (en) SC extends authorization to intercept vessels suspected of smuggling migrants through Libya for third one-year period. Verenigde Naties (5 oktober 2017). Geraadpleegd op 12 oktober 2017.
* ↑ (en) Ciara Aucoin, Jihane Ben Yahia, Migrant smuggling and human trafficking from Libya to Europe – What does the media say? (2019). Geraadpleegd op 21 januari 2023.
* ↑ (en) 2016 deadliest year ever for migrants crossing Mediterranean. Verenigde Naties (6 januari 2017). Geraadpleegd op 12 oktober 2017.
* ↑ (en) Mediterranean Migrant Arrivals Reach 139,763 in 2017; Deaths Reach 2,726. Reliefweb (6 oktober 2017). Geraadpleegd op 12 oktober 2017.
Lijst · 2337 · 2338 · 2339 · 2340 · 2341 · 2342 · 2343 · 2344 · 2345 · 2346 · 2347 · 2348 · 2349 · 2350 · 2351 · 2352 · 2353 · 2354 · 2355 · 2356 · 2357 · 2358 · 2359 · 2360 · 2361 · 2362 · 2363 · 2364 · 2365 · 2366 · 2367 · 2368 · 2369 · 2370 · 2371 · 2372 · 2373 · 2374 · 2375 · 2376 · 2377 · 2378 · 2379 · 2380 · 2381 · 2382 · 2383 · 2384 · 2385 · 2386 · 2387 · 2388 · 2389 · 2390 · 2391 · 2392 · 2393 · 2394 · 2395 · 2396 · 2397
# Regus

Regus plc is een multinationale onderneming op het gebied van kantoorverhuur. Het bedrijf opereert wereldwijd en heeft hoofdkantoren in de stad Luxemburg en in Saint Helier (Jersey).

## Werkzaamheden

Regus verhuurt onder zijn eigen naam, en onder andere merknamen, ingerichte kantoren, virtuele kantoren en vergaderruimten. Het bedrijf richt zich op kleine ondernemingen, kleinere lokale afdelingen van grote bedrijven, en op zakenreizigers. Regus bezit 3000 business centers in 900 steden in 120 landen (stand 2017). In de Benelux telt Regus enkele tientallen business centers.

## Geschiedenis

De Britse ondernemer Mark Dixon kwam op het idee Regus op te richten tijdens een zakenreis in Brussel. Hij constateerde dat veel zakenmensen gedwongen waren om vanuit hotels te werken bij gebrek aan een meer professionele optie, en concludeerde dat er een behoefte was aan volledig uitgeruste werkplekken die ondernemingen op een flexibele manier zouden kunnen gebruiken.
De omzet van de Regus-groep bedroeg in 2016 meer dan 2 miljard Britse pond. De onderneming was tot in 2016 genoteerd aan de London Stock Exchange. Met het opzetten van een nieuwe holdingmaatschappij, IWG plc, zijn de aandelen Regus eind 2016 omgezet in aandelen IWG, en is IWG nu de moedermaatschappij van Regus.
# Reyhanlı

Reyhanlı kan verwijzen naar:
* Reyhanlı (district), een Turks district in de provincie Hatay
* Reyhanlı (stad), de hoofdplaats van het Turkse district Reyhanlı
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Reyhanlı en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Reyhanlı (district)

Reyhanlı is een Turks district in de provincie Hatay en telt 82.391 inwoners (2007). Het district heeft een oppervlakte van 410,0 km². Hoofdplaats is Reyhanlı.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 66.165 | 74.225 | 82.391 |