OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Soedanese savanne

De Soedanese savanne is een brede gordel van tropische savanne's die van west naar oost over het Afrikaanse continent loopt in de regio van de Soedan, van de Atlantische Oceaan in het westen tot het westelijke laagland in het oosten. Ten noorden ligt de Sahel, een gordel van drogere graslanden en acacia-savanne's die ligt tussen de Soedanese savanne en de Saharawoestijn. Ten zuiden bevindt zich het bos-savannemozaïek, een overgangszone tussen de Soedanese savanne en de zuidelijker gelegen Guïneese vochtige bossen en Congolese regenwouden die dichter bij de evenaar liggen.

## Ecoregio's

Het World Wide Fund for Nature verdeelt de Soedanese savanne in twee ecoregio's, gescheiden door het Hoogland van Kameroen. De West-Soedanese savanne loopt van de Atlantische Oceaan tot in het oosten van Nigeria en de Oost-Soedanese savanne loopt van het oostelijke deel van Kameroen naar het westelijke laagland van Ethiopië.

## Vegetatie

De Soedanese savanne wordt gekenmerkt door het naast elkaar bestaan van bomen en grassen. Dominante boomsoorten behoren vaak tot de familie Combretaceae en de tot de vlinderbloemenfamilie behorende onderfamilie Caesalpinioideae, sommige acacia-soorten zijn ook belangrijk. Dominante grassoorten behoren meestal tot de tribus Andropogoneae, vooral soorten uit de geslachten Andropogon en Hyparrhenia en op ondiepe gronden ook soorten uit Loudetia en Aristida. Een groot deel van de Soedanese savanne heeft het uiterlijk van een park, doordat nuttige bomen gespaard blijven van houtkap, zoals de shea (Vitellaria paradoxa), baobab (Adansonia digitata) en de soort Parkia biglobosa. Op de grond worden sorghum, mais, gierst of andere gewassen geteeld.

## Landgebruik

De Soedanese savanne wordt zowel gebruikt door veehouders als boeren. Rundvee is er het voornamelijk gehouden vee, maar in sommige gebieden worden ook schapen en geiten gehouden. De belangrijkst geteelde gewassen zijn sorghum en gierst, omdat deze geschikt zijn voor de weinige regenval in het gebied. Met de toenemende droogteperiodes sinds de jaren zeventig moesten veehouders naar het zuiden trekken om graasgebieden te zoeken en kwamen zij daardoor in conflict met de meer gevestigde landbouwers.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sudanian Savanna op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Noten
* ↑ (en) WWF: Western Africa: Stretching from Senegal through Niger
* ↑ (en) WWF: East Sudanian savanna
# Sopronkövesd

Sopronkövesd is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Győr-Moson-Sopron. Sopronkövesd telt 1249 inwoners (2015).
# Sophronica disconigra

Sophronica disconigra is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Breuning.
# Somatidiopsis biroi

Somatidiopsis biroi is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Breuning.
# Sorriso EC

Sorriso EC is een Braziliaanse voetbalclub uit Sorriso in de staat Mato Grosso.

## Geschiedenis

De club werd in 1985 opgericht en werd twee keer staatskampioen. In 1993 en 1994 nam de club deel aan de Copa do Brasil. De club werd telkens in de eerste ronde uitgeschakeld door respectievelijk Grêmio en Vitória.

## Erelijst

Campeonato Mato-Grossense
    1992, 1993
# Sorrivoli

Sorrivoli is een dorp in de Italiaanse gemeente Roncofreddo.
Dit pittoreske bergdorpje telt 180 inwoners. Het is bekend om zijn zeer oude kasteel, dat sinds 1999 wordt gerestaureerd. Momenteel wordt de klokkentoren als laatste project aangepakt. Sorrivoli is gelegen in de regio Romagna, die deel uitmaakt van Emilia-Romagna. De mensen in de Romagna hechten veel waarde aan tradities en koesteren een passie voor de traditionele streekproducten uit dit gebied. Tijdens de oogstperiodes worden er in verschillende dorpen en steden dagelijks oogstfeesten georganiseerd, bekend als Sagre. Een voorbeeld hiervan is het jaarlijkse feest dat eind november plaatsvindt ter ere van de formaggio di Fossa uit Sogliano al Rubicone. Deze feesten zijn altijd drukbezocht.
# Sorrow (Van Gogh)

Sorrow (Smart) is een tekening van Vincent van Gogh uit 1882, twee jaar nadat Van Gogh besloot kunstenaar te worden. Het werk toont een 32-jarige zwangere vrouw, Clasina ("Sien") Maria Hoornik, en wordt beschouwd als een meesterwerk en het hoogtepunt van Van Goghs leerjaren als tekenaar. De tekening is ondergebracht in de Garman Ryan Collection in The New Art Gallery Walsall, Walsall, Engeland.
De vorige eigenaar was de kunstenares Sally Ryan, die het werk aan de wand had in haar suite in het Dorchester Hotel in Londen. De tekening maakt deel uit van een reeks met Sien Hoornik als model. Van Gogh vermeldde haar in zijn brieven als de beste figuur die ik getekend heb. In een brief van juli 1882 schrijft Van Gogh: Ik wil tekeningen maken die mensen raken. Sorrow is een beginnetje [....] hier is tenminste iets rechtstreeks uit mijn hart. Het stuk draagt nummer F929a in de beredeneerde catalogus van Jacob Baart de la Faille. Onderaan staat Comment se fait-il qu'il y ait sur la terre une femme seule, délaissée? (Hoe is het mogelijk dat er op aarde een eenzame verlaten vrouw bestaat?), een citaat uit La Femme van de sociaal-historicus Jules Michelet. Deze zin sluit aan bij de thema's van Van Goghs vroege werk en zijn overtuiging dat armoede misstanden als prostitutie veroorzaakt.
# Sphecodes semicoloratus

Sphecodes semicoloratus is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Cockerell.
# Sonotrella diluta

Sonotrella diluta is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Gorochov.
# Sonoriteit

Sonoriteit (< Latijn sonorus, 'klinkend') is een eigenschap die in de fonologie wordt toegekend aan spraakklanken ten behoeve van een precieze beschrijving van de lettergreepstructuur van een taal. Het begrip is in 1881 voor het eerst gebruikt door de Duitse taalgeleerde Eduard Sievers.
In de meeste (zo niet alle) talen van de wereld neemt de sonoriteit van de verschillende klanken in een lettergreep toe tot aan de klinker, waarna ze weer afneemt. Behalve in de beschrijving van lettergreepstructuur blijkt sonoriteit ook van belang voor onder meer het begrip van toon in zogenoemde toontalen. Ook het verschijnsel lenitie kan goed begrepen worden in termen van sonoriteit.

## Sonoriteitsschaal

De sonoriteit van verschillende klanken wordt doorgaans uitgezet op een zogenoemde sonoriteitsschaal. Hoewel er geen overeenstemming is over de details van deze schaal, lijkt het volgende een redelijke benadering te zijn, met de meest sonore klanken links en de minst sonore rechts. Tussen haakjes geven we steeds enkele klanken uit het Nederlands als voorbeeld:
klinkers (a, ie, o) > liquidae (r, l) > nasalen (m, n) > obstruenten (k, b, t, s)
Volgens deze schaal hebben lettergrepen als krant en brons inderdaad een sonoriteitsprofiel dat oploopt tot en met de klinker, en daarna afneemt. Een onbestaand woord als rkatn heeft een volledig verkeerd profiel. We hebben hiermee nog niet de hele klankopbouw van Nederlandse woorden beschreven, maar in ieder geval vormt de sonoriteitsschaal er een belangrijk onderdeel van.

## Fonetiek

Over de precieze fonetische tegenhanger van deze fonologische schaal bestaat vooralsnog geen eenstemmigheid. Een mogelijkheid is dat sonoriteit correspondeert met akoestische reikwijdte: hoe sonoorder een klank, des te verder draagt ze. Klinkers als a zijn inderdaad intuïtief over een grotere afstand te horen dan medeklinkers als t, maar het is de vraag of deze akoestische reikwijdte op zich een voldoende hard fonetisch criterium biedt.

## Sonoriteit in gebarentaal

Volgens sommige gebarentaaldeskundigen (zoals de Amerikaan David Perlmutter) speelt het begrip sonoriteit ook een rol in gebarentalen. Sommige deelaspecten van gebaren zijn minder sonoor dan andere: ruwweg hebben grote bewegingen meer sonoriteit dan kleine, die op hun beurt weer sonoorder zijn dan stilstand. Volgens Perlmutter en de zijnen hebben ook gebarentalen lettergrepen die zijn opgebouwd volgens de eisen van de sonoriteitsschaal.
# Sorteerhoed

De Sorteerhoed (Engels: Sorting Hat) is een magisch voorwerp uit de Harry Potterboekenreeks van de Britse schrijfster J.K. Rowling.
De magische hoed wordt op Zweinstein gebruikt om nieuwe leerlingen in te delen bij een afdeling. De vier afdelingen van Zweinstein zijn Griffoendor, Ravenklauw, Huffelpuf en Zwadderich. De Sorteerhoed wordt op het hoofd gezet en zegt vervolgens bij welke afdeling men behoort. Wanneer de Sorteerhoed niet gebruikt wordt, wordt hij op de kamer van het schoolhoofd bewaard. Zo'n duizend jaren geleden was de Sorteerhoed eigendom van Goderic Griffoendor.

## Geschiedenis

Voordat de Sorteerhoed er was, deelden de vier oprichters van Zweinstein hun leerlingen zelf in bij de afdelingen. Ze begrepen echter dat ze er niet altijd zouden zijn, en dus beheksten ze alle vier een hoed van Goderic Griffoendor, zodat die in het vervolg de leerlingen van Zweinstein kon sorteren, door gebruik te maken van Legilimentie. Hoewel de sorteerhoed vaak geen moeite heeft met kiezen in welke afdeling leerlingen thuishoren, komt het eens in circa vijftig jaar voor dat de hoed langer dan vijf minuten moet nadenken om een leerling in te delen. Deze leerlingen worden Sorteerstuiten genoemd. Een van die Sorteerstuiten is Minerva Anderling, bij haar twijfelde de hoed tussen Griffoendor en Ravenklauw.

## De liederen van de Sorteerhoed

Elk jaar zingt de Sorteerhoed een ander lied voordat hij de eerstejaars over de afdelingen verdeelt. Waarschijnlijk, zoals Ron al zegt, heeft hij als hoed de rest van het jaar niets anders te doen behalve nieuwe liederen verzinnen. In deze liederen vertelt hij meestal iets over Zweinstein en de geschiedenis van de vier afdelingen, en hamert hij op samenwerking en eenheid.

## De Sorteerhoed in andere rollen

In het tweede boek krijgt Harry hulp van de Sorteerhoed wanneer hij in nood verkeert. Wanneer Harry in de Geheime Kamer oog in oog komt te staan met een enorme basilisk die aan de zijde staat van zijn aartsvijand Voldemort, komt Felix de Feniks, het huisdier van schoolhoofd Albus Perkamentus, aangevlogen met de Sorteerhoed in zijn snavel. Uit die hoed valt vervolgens het zwaard van Goderic Griffoendor, waarmee Harry de basilisk -en dus ook Voldemort- weet te verslaan. Hiermee toont Harry zijn loyaliteit aan Perkamentus (Felix schiet te hulp) en dat hij een ware Griffoendor is. Ditzelfde gebeurt bij Marcel Lubbermans in boek 7. Als Voldemort in de waan is dat hij Harry vermoord heeft, wil hij de Sorteerhoed vernietigen en iedereen bij Zwadderich indelen. Marcel weet echter het zwaard uit de hoed te trekken en hakt daarmee het hoofd van Nagini, de slang van Voldemort, af. Daarmee is ook het laatste Gruzielement vernietigd.

## Trivia

* De stem van de sorteerhoed in de films "De steen der wijzen", "De geheime kamer" en het tweede deel van "De relieken des doods" werd vertolkt door de acteur Leslie Phillips.
* In de Nederlandstalige podcast The Sorting Hat Revisited gaat radiopresentatrice Shalini Van den Langenbergh in gesprek met een gast over werk, leven en band met het Harry Potter-universum.
# Sortebrødre Kirke

De Sortebrødre Kirke is een dominicanenkerk in de Deense stad Viborg. De kerk behoorde tot een nu verdwenen dominicanenklooster en is de oudste kerk van Viborg.

## Geschiedenis

In de eerste helft van de 13e eeuw bouwden de dominicanen een klooster in Viborg. Daarbij hoorde een grote kapel die opgetrokken werd in baksteengotiek. Tijdens de Reformatie werd het dominicanenklooster samen met heel wat andere kloosters van bedelorden in Denemarken opgeheven en werd de kerk de parochiekerk voor zuidelijk Viborg. Deze kapel werd grotendeels verwoest tijdens een grote stadsbrand in 1726. Nadien werd ze heropgebouwd en grondig aangepast en vergroot. Zo werden onder meer twee zijbeuken toegevoegd.
De huidige toren dateert van 1876 en werd ontworpen door architect H.B. Storch.

## Interieur

De kerk bevat meerdere waardevolle interieurelementen.
De kerkbanken dateren van na de restauratie circa 1730 en de zijwanden bevatten mooie schilderijtjes van de Deense schilder Mogens Thrane.
Een groot kruisbeeld in de middenbeuk is laat-gotisch en stamt uit het begin van de 16e eeuw. Dit kruisbeeld is afkomstig van de verdwenen franciscanenkerk in de stad.
De preekstoel en het bovenhangende klankhemel dateren eveneens van omstreeks 1730. De monogrammen van Frederik IV van Denemarken en Christiaan VI van Denemarken zijn erin verwerkt. De drie figuurtjes bovenaan staan symbool voor de christelijke deugden hoop, geloof en liefde.
Het meest bijzondere is het 16e-eeuwse altaarstuk vooraan in de kerk, afkomstig van de zogenaamde Antwerpse School. Koning Frederik IV van Denemarken schonk het in 1728 aan de kerk. Het altaarstuk is symmetrisch gebouwd, maar de onderdelen variëren sterk in grootte en vorm. De buitenste stukken zijn schilderijen, de binnenste geschilderde eiken beeldjes die scènes uit het leven van Jezus voorstellen. Een opvallend detail is te zien in het onderdeel dat de besnijdenis van Jezus uitbeeldt: de bisschop die de besnijdenis uitvoert draagt een bril, wat uitzonderlijk was voor die tijd.
Het orgel is van 1985 en werd gebouwd door Bruno Christensen & zonen. Het nieuwe orgel is echter verborgen achter de façade van het orgel uit 1887.

## Naam

"Sortebrødre Kirke" betekent letterlijk "zwartbroederskerk". Zwartbroeders is een oude naam voor de dominicanen, die een zwart habijt droegen.

## Galerij

* Binnenzicht van de kerk met de schilderijtjes op de kerkbanken, links het oude kruisbeeld, rechts de preekstoel en vooraan het grote altaarstuk
* Altaarstuk
* Detail van altaarstuk: bisschop met bril bij de besnijdenis van Jezus
* Preekstoel
* Schilderijtje op een kerkbank

### Bronnen

* Sortebrødre Church Viborg, brochure verkrijgbaar in de kerk

### Verwijzingen

* ↑ Denemarken, Michelin, Tielt:Lannoo, 2016, p. 190. ISBN 978 94 014 3109 5.
* ↑ Het altaarstuk op de website van de kerk

### Externe links

* Website van de kerk
# Sophronisca rufula

Sophronisca rufula is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Breuning.
# Speervis

De speervis (Tetrapturus angustirostris) is een vissensoort uit de familie van zeilvissen (Istiophoridae). De vis wordt aangetroffen in tropische, subtropische en gematigde deel van de Indische en Grote Oceaan, voornamelijk dicht aan de oppervlakte. Het is een vis waar veel op wordt gejaagd door sportvissers. Het grootste geregistreerde exemplaar woog 52 kg en had een lengte van 230 centimeter. De speervis is donkerblauw van boven en zilverwit op de buik. De eerste rugvin is lang, hoog en donkerblauw van kleur. De overige vinnen zijn bruin. De vis heeft een relatief kleine "speer" als bek voor een vis uit deze familie. De vis voedt zich voornamelijk met inktvissen en kreeftachtigen en worden vaak als bijvangst gevangen bij de jacht op tonijn.
# Speerwasbekertje

Het speerwasbekertje (Orbilia carpoboloides) is een schimmel behorend tot de familie Orbiliaceae. Het leeft saprotroof, op takjes van dood loofhout, meestal de Iep (Ulmus).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen groeien in groepjes en ontstaan uit scheuren in het hout en hebben een diameter van 1 tot 2 mm. De schijfjes zijn gelig, oranje of rozeachtig en de rand is getand of gekarteld.

### Microscopische kenmerken

De asci zijn 8-sporig en hebben een afmeting van (61,6) 69,3-77,0 (80,8) × 4-5,7 µm. De ascosporen zijn eencellig, glad en meten (11,5) 12,5-13,4 (15,4) × 2,8-3 µm. Ze hebben meestal een kleine centrale oliedruppel. De parafysen zijn draadvormig, met spiesvormige top (4 µm dik). Het hymenium is rozerood en heeft een hoogte van 80 µm.

## Verpreiding

Het speerwasbekertje is een Europese soort en is ook beperkt in Noord-Amerika waargenomen In Nederland komt het zeer zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ Nieuwe vondsten van discomyceten in Nederland - II (Fungus, 1955) door Gremmen, J. (1955)
* ↑ (en) GBIF.org
# Speerwaterjuffer

De speerwaterjuffer (Coenagrion hastulatum) is een juffer uit de familie van de Waterjuffers (Coenagrionidae]). De soort komt voor in de noordelijke helft van het Palearctisch gebied. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1825 als Agrion hastulatum gepubliceerd door Toussaint von Charpentier.
Het mannetje is te herkennen aan een speervormige schoppentekening en twee zijstreepjes op het tweede segment. Het vrouwtje lijkt veel op de azuurwaterjuffer.

## Kenmerken

De speerwaterjuffer heeft een lengte van tussen de 31 en 33 millimeter en hij heeft een vleugelspanwijdte van tussen de 40 en de 50 millimeter.
Bij het mannetje zijn het borststuk en het achterlijf blauw van kleur met zwarte tekening. De onderkant van de ogen is groen en soms is ook de onderzijde borststuk groen van kleur. Segment twee wordt gekenmerkt door zwarte tekeningen met speerpunt- of schoppenvormig zwart figuurtje (verbonden met achterrand segment) en twee losse zijstreepjes. Dit kan echter gereduceerd zijn; met name de zijstreepjes en het verbindingsstreepje met de achterrand ontbreken vaak. Segment drie bevat eveneens een toegespitste zwarte figuur. Segmenten 3 tot en met 6 zijn voor minimaal een derde donker gekleurd. Segment 7 is (vrijwel) geheel donker gekleurd en de segmenten 8 en 9 zijn grotendeels blauw van kleur.
Bij het vrouwtje zijn de lichte delen van het lichaam grasgroen gekleurd. De rug van achterlijf is donker van kleur maar de donkere baan wordt naar de basis toe smaller. Aan de zijkanten van segment 3 en 4 is daardoor relatief veel groen zichtbaar.
De speerwaterjuffer heeft een eenjarige levenscyclus. De larven gaan volgroeid de winter in en sluipen geconcentreerd in het voorjaar uit in de periode van mei tot begin juni.

## Vliegtijd

De vliegtijd van de speerwaterjuffer is van begin mei tot eind juli. De hoofdvliegtijd is kort en is in de tweede helft van mei tot begin juni. Imago's vliegen aan de waterkant tussen de verlandingsvegetatie (vaak in zeggenveldjes), maar ook op enige afstand van het water op zonnige plekken in het bos. Overnachten gebeurt eveneens in halfopen bos. Eitjes worden afgezet op drijvende of in het water staande planten

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in heel Europa, met uitzondering van IJsland, Ierland, het Iberisch Schiereiland, Corsica, Sardinië en Sicilië en de Balkan. De soort heeft een voorkeur voor verlandingsstadia in matig voedselarme tot matig voedselrijke vennen met een stabiele waterstand. In Nederland is de soort zeer zeldzaam, en beperkt tot enkele locaties in Noord-Brabant, de Achterhoek en Twente.
# South African Airways

South African Airways (SAA) of Suid-Afrikaanse Lugdiens (SAL); (IATA Code: SA, ICAO Code: SAA, Callsign: Springbok) is de grootste luchtvaartmaatschappij van Zuid-Afrika. Het huidige kleurenschema werd in 1997 geïntroduceerd. Hiermee verdween het tot dan toe vertrouwde springbok beeldmerk, dat werd vervangen door een zon, verwerkt in de Zuid-Afrikaanse vlag. Ook verscheen het Engelstalige "South African" op de zijkant van de vliegtuigen ten koste van de naam "Suid-Afrikaanse Lugdiens". Deze naam wordt echter nog wel gebruikt door Afrikaanstaligen.
De maatschappij heeft twee dochterondernemingen, South African Airlink en South African Express, die gezamenlijk een uitgebreid binnenlands netwerk vormen. De hubs van deze gezamenlijke maatschappijen liggen in Johannesburg, Kaapstad en Durban.
South African Airways trad op 10 april 2006 officieel toe als volwaardig lid van de Star Alliance.

## Bestemmingen

South African Airways voerde in 2018 vluchten uit naar de volgende bestemmingen.

### Binnenland

* Bloemfontein, Durban, Oost-Londen, George, Hoedspruit, Johannesburg, Kaapstad, Kimberley, Mala Mala, Margate, Mmabatho, Nelspruit, Phalaborwa, Pietermaritzburg, Pietersburg, Port Elizabeth, Richardsbaai, Mthatha, Upington.

### Afrika

* Abidjan, Accra, Blantyre, Dakar, Dar es Salaam, Entebbe, Harare, Kilimanjaro, Kinshasa, Lagos, Lilongwe, Luanda, Lubumbashi, Lusaka, Maputo, Mauritius, Nairobi, Ndola, Victoria Falls, Windhoek.

### Australië

* Perth

### Azië

* Hongkong.

### Europa

* Frankfurt am Main, Londen, München.

### Noord-Amerika

* New York, Washington D.C..

### Zuid-Amerika

* São Paulo

## Vloot

De vloot van South African Airways bestond op 23 mei 2016 uit de volgende 53 toestellen:
* 8 Airbus A319-100
* 12 Airbus A320-200
* 6 Airbus A330-200
* 8 Airbus A340-300
* 9 Airbus A340-600
* 2 Boeing 737-300 (in vrachtconfiguratie)
* 8 Boeing B737-800

## Ongevallen en incidenten

* Het grootste ongeval was in 1987 toen een Boeing 747-Combi met 159 passagiers aan boord in zee stortte ten zuidoosten van Mauritius. Het vluchtnummer was SAA 295. Er waren geen overlevenden. Het ongeluk was te wijten aan een brand in het achterste laadruim.

## Externe link

* (de) (en) Website
* ↑ http://www.planespotters.net/Airline/South-African-Airways
# South African Ladies Masters

De South African Ladies Masters was een jaarlijks golftoernooi in Zuid-Afrika, dat deel uitmaakte van de Nedbank Ladies Professional Golf Tour en de Ladies European Tour. Het toernooi vond telkens plaats op verschillende golfbanen in Zuid-Afrika.
Het toernooi stond jarenlang op de kalender van de Nedbank LPGT. Het vond ook eenmalig op de kalender van de Ladies European Tour, in 2001.

## Winnaressen

| Jaar | Baan | Locatie | Winnares | Score | Score |
| Ladies South African Masters |||||||
| 1996 | | | Sally Little | | |
| South African Ladies Masters |||||||
| 1997 | | | Laurette Maritz | | |
| 1998 | | | | | |
| 1999 | | | | | |
| 2000 | | | | | |
| Nedbank Mastercard South African Ladies Masters |||||||
| 2001 | Gary Player Country Club | Sun City | Samantha Head | 210 | –6 |
| Nedbank South African Ladies Masters |||||||
| 2002 | Houghton Golf Club | Houghton | Mandy Adamson | | |
| 2003 | | | Laurette Maritz | | |
| 2004 | | | | | |
| 2005 | | | | | |
| 2006 | Killarney Country Club | Johannesburg | Ashleigh Simon $^{am}$ | 209 | –7 |
* ↑ (en) Southern Africa Golf Hall of Fame, Sally Little. Geraadpleegd op 29 oktober 2014.
* 1 2 (en) Ladies European Tour, Ladies European Tour Player Profile (Laurette Maritz). Geraadpleegd op 29 oktober 2014.
* ↑ (en) Ladies European Tour, Nedbank Mastercard South African Ladies Masters (uitslag). Geraadpleegd op 29 oktober 2014.
* ↑ (en) golftoday.co.uk, Head wins title on final hole. Geraadpleegd op 29 oktober 2014.
* ↑ (en) news24.com, SA dominate Nedbank ladies golf. Geraadpleegd op 29 oktober 2014.
* ↑ (en) Ladies European Tour, Simon wins the Masters. Geraadpleegd op 29 oktober 2014.
# Sparganothis salinana

Sparganothis salinana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door McDunnough.
# Sparganothis reticulatana

Sparganothis reticulatana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Clemens.
# Sphaerothorax tasmani

Sphaerothorax tasmani is een keversoort uit de familie oprolkogeltjes (Clambidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1902 gepubliceerd door Thomas Blackburn.
# Sphaerothorax rufocastaneus

Sphaerothorax rufocastaneus is een keversoort uit de familie oprolkogeltjes (Clambidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1913 gepubliceerd door Arthur Mills Lea.
# Sphaerothorax victoriae

Sphaerothorax victoriae is een keversoort uit de familie oprolkogeltjes (Clambidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1990 gepubliceerd door Sebastian Endrödy-Younga.
# Sphaerotrypes pila

Sphaerotrypes pila is een keversoort uit de familie snuitkevers (Curculionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1894 gepubliceerd door Walter Fielding Holloway Blandford.