OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Rincon

De vlag van Rincon is de dorpsvlag van de Nederlandse dorp Rincon.
Ieder jaar wordt op 30 april Dia di Rincon gevierd. Deze feestdag begint altijd om 7 uur met het hijsen van de vlag van Rincon.

## Ontwerp

Horizontale driekleur van blauw, wit en groen, met vijf witte driehoeken, en een gestileerde rode "R" op de witte baan.
* Bonaire (Caribbean Netherlands). crwflags.com. Geraadpleegd op 10 oktober 2023.
# Galisteo

Galisteo kan verwijzen naar:
* Galisteo (Cáceres), een gemeente in de Spaanse provincie Cáceres
* Galisteo (New Mexico), een plaats in de Amerikaanse staat New Mexico
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Galisteo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Josephkerk (Alkmaar)

De Sint-Josephkerk is een voormalige rooms-katholieke kerk aan de Nassaulaan 4 in Alkmaar.
In 1908 werd besloten tot de bouw van een bijkerk voor de Sint-Dominicuskerk. De architect was Albert Margry, die werd bijgestaan door zijn compagnon Jos Snickers. Margry ontwierp ook de naasgelegen pastorie. In januari 1909 werd gestart met de voorbereidende werkzaamheden, waarna op 26 maart van dat jaar de eerste steen werd gelegd. Op 31 december 1909 kon de kerk al worden ingewijd. Op 25 april 1910 werd de kerk officieel geconsacreerd. Op 15 november 1922 werd de nieuwe parochie Sint-Joseph opgericht en ging de kerk zelfstandig verder.
Het is een driebeukige kruiskerk in neogotische stijl. Aan beide zijden van de voorgevel staat een kleine traptoren. Voor de kerk staat een beeld van Christus Koning. Na de liturgische wijzigingen van het Tweede Vaticaans Concilie in de jaren 1960 werd het interieur gewijzigd. De vloer van het priesterkoor werd verhoogd en altaren, de preekstoel en communiebanken werden verwijderd. Tussen 2006 en 2007 werd de kerk nogmaals heringericht, waarbij ontmoetingsruimten en kantoren zijn ingebouwd.
De kerk werd tot 2019 gebruikt door de "Parochie van de HH Matthias Laurentius te Alkmaar". Op 1 juli van dat jaar werd de kerk gesloten en ging de parochie verder in de Pius X-kerk en de Sint-Laurentiuskerk. Het kerkgebouw is als Rijksmonument beschermd en kan niet worden gesloopt. De kerk wordt verbouwd tot appartementencomplex en er komt een kleine openbare kapel. Het Christusbeeld voor de kerk blijft staan.

## Externe link

* Website parochie
Bronnen
* Bechrijving Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
* Reliwiki - Beschrijving en foto's
Referenties
* ↑ Reformatorisch Dagblad - Luxe appartementen in Sint-Josephkerk Alkmaar
# Sint-Josephkerk (Bergen op Zoom)

De Sint-Josephkerk is een voormalige parochiekerk in de Noord-Brabantse stad Bergen op Zoom, gelegen aan de Bredasestraat 3.

## Geschiedenis

In 1884 werd een kleine hulpkerk gebouwd naar ontwerp van Piet van Genk, gelegen aan de Sint-Josephstraat. Een grotere aan Sint-Joseph gewijde kerk kwam in 1913 gereed, waarop de oude kerk gesloopt werd.
Deze nieuwe kerk, een ontwerp van Jan Stuyt, was een driebeukige neogotische kruisbasiliek met een voorgebouwde, zeer hoge, toren (67,5 meter). Deze toren was de hoogste kerktoren van Bergen op Zoom. Hij werd in 1944 door oorlogshandelingen zwaar beschadigd en werd in 1958 voorzien van een modernere bovengeleding en spits die echter nog maar 58 meter hoog was..
Aangezien het aantal gelovigen sterk afnam werd de kerk in 1969 onttrokken aan de eredienst. In 1972 werd hij gesloopt, waarbij de toren, als laatste, met behulp van explosieven ten gronde ging. Enkel het Heilig Hartbeeld is nog te vinden in de omgeving van de vroegere kerk. Waar de kerk stond is nu een parkeerplaats.
* ReliWiki
* BHIC
* In de buurt
# Sinfonia (Maw)

Nicholas Maw componeerde zijn Sinfonia in 1966 als opdracht van de Aspen Trust voor het Northern Sinfonia Orchestra. Het was zijn enige poging een soort symfonie te componeren. Later componeerde hij wel Odyssee van symfonische proporties, doch ook dat werk is geen symfonie in de betekenis van het woord.
Maw wordt wel gezien als een schakel tussen Gustav Mahler en Colin Matthews. De laatste werkte mee aan het gereedmaken voor uitvoering van diens tiende symfonie en was leerling van Maw. In deze sinfonia is die overgang tussen Mahler en Matthews goed te horen. In het eerste en derde deel is hij post-modern bezig (richting Matthews), maar deel 2 neigt naar een schimmige, mysterieus Mahler-deel in kamermuziekstijl. Uiteraard is de muziek van Maw daarbij aangepast aan de klassieke muziek van de 20e eeuw met dissonanten en clusters maar de overeenkomst is direct hoorbaar.

## Delen

* Molto sostenuto
* Threnody
* Variations
Deze driedelig opzet is eigenlijk vierdelig; in deel 1 zit het scherzo verwerkt, binnen de symfonie meestal deel 2. In deel 2 speelt de altvioolstem een variant (geen variatie) van de klarinetpartij uit deel 1; deel 3 begint met een hoornpartij, die weer verwijst naar een thema uit deel 2. De muziek klinkt eerder theoretisch dan gevoelsmatig, doch eindigt op een puur tonaal akkoord. Belangrijke partij in deze Sinfonia is weggelegd voor de klarinet, die het werk inleidt en steeds een belangrijke stem heeft in het geheel zonder dat dat uitmondt in een concertovorm.

## Orkestratie

* 1 dwarsfluit met ook piccolo; 2 hobo's waarvan een soms althobo; 2 klarinetten; 2 fagotten;
* 2 hoorns
* minimaal 5 eerste violen; 4 tweede violen; 3 altviolen; 3 celli; 1 contrabas

## Bron en discografie

* Uitgave Lyrita: English Chamber Orchestra o.l.v. Norman Del Mar
# Sinus

Sinus kan verwijzen naar:
* De biologische term (Latijn) voor een holte, zoals:
** Sinus maxillaris: kaakholte
** Sinus frontalis: voorhoofdsholte
** Sinus pilonidalis: haarnestcyste
* Regulerende cellen in het hart: Sinusknoop
* Een wiskundige functie, zie Sinus en cosinus
* Een sinusvormig periodiek elektrisch signaal, zie Sinus (elektrisch)
* Een sinusvormige structuur in het maan-landschap, een term uit de Planetologie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sinus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sinus Honoris

Sinus Honoris (Latijn voor 'baai van de eer') is een driehoekig aanhangsel met laag albedo omstreeks de westnoordwestelijke rand van Mare Tranquillitatis op de naar de Aarde toegekeerde kant van de Maan. De herkenbaarheid en zichtbaarheid van Sinus Honoris is het gunstigst tijdens volle maan, omdat gedurende deze fase het werkelijke aantal baaien aan de maanzeeën pas echt merkbaar wordt.

## Helder inslagkratertje

Het meest opvallende detail aan Sinus Honoris is het heldere stervormige inslagkratertje aan de spits toelopende noordwestelijke hoek van deze baai. Het heldere ejectagebied rondom het inslagkratertje zelf kan met behulp van relatief kleine amateurtelescopen worden opgespoord. De beste maanfase om dit helderwitte puntje te zien te krijgen is tijdens volle maan. Een vergelijkbaar helder stervormig inslagkratertje is te vinden in het noordelijke gedeelte van Mare Smythii, dicht tegen de noordelijke rand ervan.

## Orbitale Hasselbladfotografie Apollo 15

Het heldere stervormige inslagkratertje ten noordwesten van Sinus Honoris werd gedurende de zomer van 1971 vanuit orbit gefotografeerd door astronaut Alfred Worden van Apollo 15 aan boord van het rondcirkelende moederschip Endeavour. Zes Hasselbladfoto's tonen close-ups van betreffend inslagkratertje met uitzonderlijk hoog albedo:
* AS15-92-12545
* AS15-92-12546
* AS15-92-12547
* AS15-92-12548
* AS15-92-12551
* AS15-93-12678 (de enige kleurenfoto in deze reeks)

## Maanatlassen

* Times Atlas of the Moon, edited by H.A.G. Lewis (in deze atlas, gemaakt in 1969, bestond de benaming Sinus Honoris nog niet).
* Antonin Rukl: Moon, Mars and Venus (pocket-maanatlasje, de voorganger van Rukl's Atlas of the Moon).
* Antonin Rukl: Atlas of the Moon.
* Ben Bussey, Paul Spudis: The Clementine Atlas of the Moon, revised and updated edition.
* Charles A. Wood, Maurice J.S. Collins: 21st Century Atlas of the Moon.
# Simulium annae

Simulium annae is een muggensoort uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Rubtsov.
# Sint Martinuskerk (Zillis)

De Sint Martinuskerk is een romaanse zaalkerk in het centrum van Zillis in het Zwitserse kanton Graubünden. De kerk is met name bekend om zijn geschilderde plafond. De kerk wordt voor het eerst vermeld in 831. Opgravingen bevestigen dat in de Romeinse tijd (rond 500 na Christus) op dezelfde plaats al een kerk heeft gestaan.

## Beschrijving plafond

Het plafond van de kerk is een vorm van romaanse kunst die nagenoeg ongeschonden en niet overgeschilderd de tijd heeft doorstaan. Het plafond is gemaakt in de periode 1109 en 1114 en bestaat uit 153 vierkante panelen (9 rijen van 17 panelen) met zijden van ongeveer 90 centimeter. De meeste panelen zijn gemaakt van zilverspar met een onderlaag van gips. De panelen werden eerst verticaal beschilderd om daarna te worden geplaatst in het plafond. De schilder is onbekend. Wel blijkt uit de stijl van schilderen dat de maker bekend was met de kunst van boekverluchting.
De oorspronkelijke volgorde van de panelen is verloren gegaan. Op basis van kunsthistorisch onderzoek zijn de panelen in 1939 door Erwin Poeschel geplaatst in de huidige volgorde. Het is daarom moeilijk om de panelen in samenhang te interpreteren. Wel staat vast dat de panelen een weergave zijn van het middeleeuwse wereldbeeld: een platte aarde waarbij de continenten worden omgeven door de oceanen.
Met uitzondering van de vier hoekpanelen toont de buitenste rand van 48 panelen uitsluitend scenes op het water. Samen staan ze symbool voor de oceaan. Op deze panelen worden zeemonsters en fabeldieren getoond. Zij staan symbool voor het kwaad. Drie panelen met afbeeldingen van schepen hebben betrekking op de geschiedenis van Jona. De vier hoekpanelen tonen vier engelen. Zij stellen de vier windrichtingen voor en de aankondiging van het laatste oordeel.
De 105 panelen aan de binnenzijde laten diverse taferelen zien rondom diverse thema's:
* Koning David, Salomo en Rechabeam
* Annunciatie en de Wijzen uit het oosten
* Vlucht naar Egypte, Kindermoord van Bethlehem
* Doop van Jezus
* Wonderen van Jezus
* Het laatste avondmaal, de geschiedenis van het lijden van Jezus met de doornenkroon
* De laatste panelen vertellen het verhaal van het leven van de heilige Martinus
* Op een paneel in het midden toont de duivel Christus de wereld in de vorm van een Mappa mundi

## Afbeeldingen

* Overzicht
* Detail centrumpanelen
* Detail randpanelen
* Detail randpanelen
* De duivel toont Christus de wereld
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Martin (Zillis) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint Michael

Sint Michael kan verwijzen naar:
* Michaël (aartsengel)
* Aartsengel Michaël (Den Haag)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint Michael en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Michielskerk (Cluj-Napoca)

De Sint-Michielskerk (Roemeens: Biserica Sfântul Mihail, Hongaars: Szent Mihály-templom) is een rooms-katholieke kerk in gotische stijl. Het gebouw staat op de Piața Unirii in de Roemeense stad Cluj-Napoca.
Na de Zwarte Kerk in Brașov is het de grootste kerk in Zevenburgen. De naaf is 50 meter lang en 24 meter breed; de apsis meet 20 × 10 meter. De toren is 76 meter hoog (80 meter inclusief het kruis) en is daarmee de hoogste in heel Zevenburgen. Het westportaal is versierd met de drie wapenschilden van keizer Sigismund: die als koning van Hongarije, koning van Bohemen en keizer van het Heilige Roomse Rijk.

## Geschiedenis

De kerk werd waarschijnlijk gebouwd in plaats van van de Sint-Jacobskapel, voornamelijk met het geld van de burgers van Cluj, deels uit de inkomsten van aflatenverkoop. Een document uit 1349, ondertekend door de aartsbisschop van Avignon en vijftien andere bisschoppen verleent aflaten aan al wie bijdraagt aan de decoratie en bemeubeling van de Sint-Michielskerk. Het oudste deel van de kerk is het altaar, dat in 1390 werd ingehuldigd. Tussen 1442 en 1447 werd de kerk afgewerkt. De huidige toren werd opgericht in 1862 in neogotische stijl, maar een voorgaande toren werd gebouwd tussen 1511 en 1545.
Tussen 1545 en 1566 was het een protestantse kerk, waarna de kerk werd overgenomen door de unitariërs tot 1716. Daarna werd de kerk gedurende de contrareformatie in beslag genomen door de Kerk met de steun van het Habsburgse bewind.

## Historische gebeurtenissen in de Sint-Michielskerk

* 26 juli 1551: de Hongaarse koningin Isabella schenkt de Hongaarse kroon aan generaal Castaldo, de gezant van keizer Ferdinand en doet hierbij afstand van Hongarije en Zevenburgen;
* 23 oktober 1556: koningin Isabella keert terug en neemt de heerschappij over Zevenburgen terug op, in naam van haar zoontje Johan II Sigismund Zápolya;
* 27 maart 1601: derde investituur van Sigismund Báthory als vorst van Zevenburgen;
* 12 februari 1607: verkiezing van Sigismund Rákóczi tot vorst van Zevenburgen;
* 7 maart 1608: verkiezing van Gabriël Báthory tot vorst van Zevenburgen;
* 13 oktober 1613: verkiezing van Gabriël Bethlen tot vorst van Zevenburgen;
* 18 mei 1944: toespraak van Áron Márton, de rooms-katholieke bisschop in Transsylvanië, waarin deze de deportatie van de joden streng veroordeelt.

## Galerij

* Ingang
* De drie wapenschilden van keizer Sigismund
* Binnenkant
* Restanten van fresco's
* Gewelf
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Michael's Church, Cluj-Napoca op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Michielskerk (Keerbergen)

De Sint-Michielskerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Keerbergen, gelegen aan het Gemeenteplein 26.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd omdat de oude Sint-Michielskerk te klein werd. Een nieuwe kerk, in de stijl van het naoorlogs modernisme, werd gebouwd in 1968-1970. Architecten waren François De Smet en Willi Lateir. Nadat de nieuwe kerk in gebruik was genomen, werd de oude kerk afgebroken. Enkel de toren bleef bewaard .
In 1992 moest de kerk ingrijpend worden gerenoveerd vanwege bouwkundige tekortkomingen.
Het 18e-eeuwse Van Peteghem-orgel van 1777 uit de oude kerk werd gerestaureerd en in 1996 in de nieuwe kerk geplaatst.

## Gebouw

Het betreft een sobere zaalkerk op rechthoekige plattegrond. Aan de noordzijde, waar zich de ingang bevindt, is een glaswand die voor de lichtinval zorgt. Als materiaal is beton en witgeschilderde baksteen gebruikt.
De kerk heeft geen toren. Een kruis en een aluminium beeld van Sint-Michiel sieren de voorgevel.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sineportella

Sineportella is een monotypisch mosdiertjesgeslacht uit de familie van de Victorellidae en de orde Ctenostomatida. De wetenschappelijke naam ervan is in 1996 voor het eerst geldig gepubliceerd door Wood & Marsh.

## Soort

* Sineportella forbesi Wood & Marsh, 1996
* ↑ Wood, T. S.; Marsh, T. G. (1996). Sineportella forbesi, a new victorellid bryozoan from Illinois (Ectoprocta: Ctenostomata). Journal of the North American Benthological Society, 15: 610-614
# Sinergasilus polycolpus

Sinergasilus polycolpus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ergasilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Markevich.
# Sjekelesj

De Shekelesj of Sheklisj worden in Egyptische bronnen genoemd als een van de Zeevolken die de Nijldelta en Noordelijk Egypte binnendrongen rond 1220 v.Chr.. Ze kwamen mogelijk uit Sicilië.
In het vijfde jaar van zijn regering sloeg Merenptah een invasie terug van Libiërs in alliantie met "Vreemden/volken van de Zee", namelijk Eqwesj, Teresj, Lukku, Sherden en Sjekelesj.
Op verschillende tijdstippen, rond 1220 v.Chr. en 1186 v.Chr., vielen zij Egypte aan. Hoewel zij niet uitgebreid beschreven worden in de oude bronnen, hadden zij waarschijnlijk een belangrijke macht in de Middellandse Zee en speelden zij een grote rol bij de invasies van de zeevolken.

## Literatuur

* Lorton D. 1977: JNES, 36
* Moorey, P.R.S. 1975: Biblical Lands - The Making of the Past, Elsevier-Phaidon, London, p. 56
* Nibbi N. 1975: The Sea People in Egypt
* Sanders N. 1976: The Sea People. Warriors of the Ancient Mediterranean.
# Skogrand

Skogrand is een plaats in de Noorse gemeente Nes, fylke Akershus. Skogrand telt 334 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 0,38 km².

## Galerij

* ↑ Statistics Norway. Urban settlements. Population and area, by municipality. 1 January 2007 (toelichting)
# Smets

Smets kan verwijzen naar:
* Achiel Smets (1931-2005), Belgisch politicus
* Alfons Smets (1908-1979), Belgisch politicus
* André Smets (1943), Belgisch politicus
* August Smets (1922-1984), Belgisch politicus
* Auguste Smets (1899-1970), Belgisch politicus
* Dieudonné Smets (1901-1981), Belgisch wielrenner
* Dore Smets (1901-1976), Belgisch vakbondsman en politicus
* Ellen Smets (1976), Belgisch golfster
* Erik Smets (1957), Belgisch botanicus
* Fanny Smets (1986), Belgisch atlete
* Frank Smets (1964), Belgisch hoogleraar
* Henri Smets (1895-1994), Belgisch atleet
* Jan Smets (1951), Belgisch ambtenaar en gouverneur van de Nationale Bank van België
* Joël Smets (1969), Belgisch motorcrosser
* Joseph Smets (1866-1949), Belgisch politicus
* Leontine Buijnsters-Smets (1937), Nederlands kunsthistorica
* Luc Smets (?), Belgisch zanger, componist, arrangeur en dirigent
* Marcel Smets (1947), Belgisch architect en stedenbouwkundige
* Rita Smets (1921), Belgisch actrice
* Stijn Smets (1977), Belgisch televisie- en radiopresentator
* Tony Smets (1938), Belgisch politicus
* Wiel Smets (1950), Nederlands voetballer
* Wim Smets (1968), Belgisch klimmer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Smets en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Annakapel (Laken)

De Sint-Annakapel is een kapel aan de zuidelijke rand van het Brusselse Park van Laken die wordt gebruikt door de Russisch-Orthodoxe Kerk.

## Historiek

In de 14de eeuw werd de kapel gebouwd naast de wonderbaarlijke Sint-Annabron.
In de 17de eeuw kwam landvoogdes Isabella van Spanje er wekelijks per koets op bedevaart vanuit het Paleis op de Koudenberg. Ze wilde namelijk zwanger worden omdat ze mits een (uitgebleven) opvolger de Zuidelijke Nederlanden zou krijgen van haar vader Filips II van Spanje (haar drie kinderen met Albrecht van Oostenrijk waren vroeg gestorven). Om de pelgrimsweg minder hobbelig te maken liet ze in 1615 de Groendreef aanleggen tussen Brussel en Laken en de Hertoghsdreve (nu Sint-Annadreef) vanaf het historisch centrum rond de Onze-Lieve-Vrouwekerk tot de kapel. In 1625 liet ze een monumentale fontein bouwen rond de bron nadat ze van koorts was genezen na inname van het heilzame bronwater. Daarnaast liet ze een nieuwe witgepleisterde kapel bouwen met leisteen dak met kleine dakruiter en luidklok.
Tot de aanleg van de Koninklijk Parklaan in 1876 liep de Sint-Annadreef door naast de kapel tot de hoger gelegen weg naar Meise.
In de 20ste eeuw werd de kapel gevandaliseerd en gesloten voor het publiek. Gezien er geen katholieke diensten meer plaatsvonden werd de kapel in 1973 toegewijd aan de Russisch-Orthodoxe kerk. De kapel werd gerestaureerd en op 10 februari 1974 liturgisch ingewijd door Basile Krivosheïn, de toenmalige orthodoxe aartsbisschop van Brussel en België. De liturgische taal is kerkslavisch en Frans.
* ↑ Brukselbinnenstebuiten, In de koninklijke bosjes van Laken (doe-het-zelf wandeling). Uit in Brussel (31 juli 2012). Geraadpleegd op 23 januari 2019.
* ↑ Sofie Bonné & LACA, De Heizel, een heuvel met geschiedenis. Canvas (4 mei 2018). Gearchiveerd op 23 januari 2019. Geraadpleegd op 23 januari 2019.
* ↑ De Sint-Annakapel uit "De Vlaamsche Illustratie" van 4 december 1886.. Laken-Ingezoomd.be. Geraadpleegd op 21 januari 2019.
* ↑ Russisch-orthodoxe kerk van de heilige gerechtige Anna, grootmoeder van onze Heer, God en Verlosser Jezus Christus. sint-anna.be. Gearchiveerd op 5 september 2018. Geraadpleegd op 21 januari 2019.
* ↑ Kapel van de Heilige Anna.. Russische Orthodoxe Kerk in België (2014). Geraadpleegd op 21 januari 2019.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Chapelle Sainte-Anne (Laeken) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sankt-Annenquelle (Brüssel) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Platyderus davatchii

Platyderus davatchii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Morvan.
# Chindogu

Chindogu of Chindōgu (珍道具) is het Japanse woord voor prachtige ideeën die op het eerste gezicht de perfecte oplossing zijn voor een bepaald probleem. Echter, de gebruiker van de uitvindingen ontdekt al snel dat het gebruik meer problemen met zich meebrengt dan het feitelijk oplost.
Letterlijk vertaald betekent het ongewoon (珍, 'chin') gereedschap (道具, 'dōgu'). De term is in omloop gebracht door Kenji Kawakami, een Japanse uitvinder en schrijver. Kawakami publiceerde dit idee in een boek in de jaren 90 dat in het Engels "101 Unuseless Japanese Inventions: The Art of Chindōgu" genoemd wordt. Door het succes van het boek kwam hij met het vervolg "99 More Unuseless Japanese Inventions" dat een paar jaar later uitkwam. Van de twee boeken samen zijn alleen al in Japan bijna 250.000 exemplaren verkocht. Daarnaast zijn de boeken in veel talen vertaald.
Enkele voorbeelden uit de boeken:
* Een gecombineerde plumeau en cocktailshaker, voor de huisvrouw die zichzelf wil belonen voor het harde werk
* De continue-zakdoekrol, in feite een wc-rol op een hoed, voor mensen met hooikoorts
* Stoffer-slippers voor katten zodat ze helpen met schoonmaken als ze door het huis lopen
* Een lichaambedekkend plastic pak voor mensen met watervrees, zodat ze kunnen zwemmen zonder met water in contact te komen. Probleem is echter wel dat ademen niet mogelijk is...
* De selfie-stick (die, geheel buiten verwachting, een succes werd)
# Tethysbaena atlantomaroccana

Tethysbaena atlantomaroccana is een bronkreeftjessoort uit de familie van de Monodellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Boutin & Cals.
# Tethysbaena argentarii

Tethysbaena argentarii is een bronkreeftjessoort uit de familie van de Monodellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Stella.
# Tethysbaena juglandis

Tethysbaena juglandis is een bronkreeftjessoort uit de familie van de Monodellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Wagner.
# Tetrastichus ancyferovi

Tetrastichus ancyferovi is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Kostjukov.