OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elektronische snelweg

De elektronische snelweg is een begrip dat in de jaren negentig in zwang raakte. De term werd gebruikt als aanduiding voor het totaal van de telecommunicatieinfrastructuur die nodig was om digitaal te communiceren. Het is een vertaling van het Amerikaans begrip information superhighway.

## Geschiedenis

Het begrip elektronische snelweg wordt toegeschreven aan de voormalige Amerikaanse vice-president Al Gore, al is niet geheel duidelijk of hij het als eerste gebruikte. In de Nederlandse kranten wordt de term in 1993 voor het eerst gebruikt. Door via telefoonkabels op hoge snelheid digitale informatie te verzenden, zouden voor computergebruikers tal van nieuwe toepassingen mogelijk worden, zoals video-vergaderen, elektronische mail, het beluisteren van muziek, en het bekijken van foto's en video. Maurice de Hond noemt in zijn boek Dankzij de snelheid van het licht uit 1995 het in de jaren tachtig geïntroduceerde Viditel het eerste Nederlandse experiment met de elektronische snelweg. De Nederlandse regering komt op 22 december 1994 met het Nationaal Actieplan Elektronische Snelwegen. De strekking ervan is dat de overheid innovatieve bedrijven die inspelen op de komst van de nieuwe media, zou moeten stimuleren. De ambitie was om Nederland wereldwijd een van de koplopers te maken op het gebied van elektronische diensten.
Het begrip elektronische snelweg is een metafoor. De term wordt in de tweede helft van de jaren negentig veelvuldig gebruikt als synoniem voor internet. In een artikel uit 1997 stelde hoogleraar Juridische Informatica A.W. Koers in AG Connect dat het gebruik van de metafoor het denken over internet zou 'versluieren'. Zo suggereert het vergelijken van internet met een snelweg dat, net als bij gewone snelwegen, de overheid een belangrijke rol zou moeten spelen in aanleg, onderhoud en regulering ervan. Bovendien zou het de indruk wekken dat websites sterk op elkaar lijken en dat het betreden van internet vol van risico's is. Volgens Koers kan internet beter vergeleken worden met een markt. Evenals op markten is er op internet sprake van diversiteit in het aanbod en bepaalt de gebruiker zelf zijn keuzes.

## Literatuur

* Nils de Baar e.a., De elektronische snelweg. Een routeplanner voor managers, Alphen aan den Rijn/Utrecht, Samsom BedrijfsInformatie/Berenschot, 1995
* Ruud Overdijk, De mythe van de elektronische snelweg, Amsterdam: Uitgeverij Otto Cramwinckel, 1997
* ↑ 'Elektronische snelweg voor ieder', NRC Handelsblad, 22 december 1993
* ↑ Maurice de Hond, Dankzij de snelheid van het licht. De digitale toekomst uitgelegd aan digikenners en digibeten, Utrecht: Het Spectrum, 1995, p.68
* ↑ Peter van Lonkhuyzen 'Op de elektronische snelweg', Elsevier, 4 november 1995
* ↑ 'Wegwijs op elektronische snelweg', Telegraaf, 19 december 1998
* ↑ A.W.Koers, 'Metafoor 'elektronische snelweg versluiert betekenis internet', AG Connect, 2 oktober 1997
# Taylorsville

Taylorsville kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Taylorsville (Californië)
* Taylorsville (Georgia)
* Taylorsville (Indiana)
* Taylorsville (Kentucky)
* Taylorsville (Mississippi)
* Taylorsville (North Carolina)
* Taylorsville (Utah)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Taylorsville en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Cercopimorpha

Cercopimorpha is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Arctiinae.

## Soorten

* C. complexa Gaede, 1926
* C. dolens Schaus, 1905
* C. hoffmanni Zerny, 1931
* C. homopteridia Butler, 1876
* C. meterythra Hampson, 1898
* C. postflavida Rothschild, 1912
* C. tetragonia Hampson, 1898
# Ali Nasser Muhammad Husani

Ali Nasser Muhammad (of Mohammed) Husani - ook gespeld: Ali Nassir Muhammad Husani Arabisch: علي ناصر محمد الحسني, ʿAlī Nāṣir Muḥammad al-Ḥasanī) (Jemen, 1939) was een Zuid-Jemenitisch staatsman. Ali Nasser Muhammad behoorde tot het linkse Nationale Bevrijdingsfront (NLF), dat direct na de onafhankelijkheid van 30 november 1967 aan de macht kwam. Sindsdien was Muhammad - een van de leiders van het NLF - lid van het politbureau van het front.
Op 2 augustus 1971 werd Muhammad minister-president. Na de juni-staatsgreep van 1978 werd president Salem Ali Rubayyi afgezet en werd Muhammad voorzitter van de Republikeinse Raad (= president van de republiek Zuid-Jemen). Daarnaast bleef hij premier. Zijn bewind werd gekenmerkt door een gematigde koers en hij leunde zeker tijdens zijn eerste ambtsperiode sterk op de Sovjet-Unie (de voornaamste bondgenoot van Zuid-Jemen). In december 1978 werd hij echter aan de kant geschoven door de marxistische Abdel Fattah Ismail, die het beleid van zijn voorganger te revisionistisch vond. Doch in 1980 wist Muhammad Ismail tot aftreden te dwingen en werd hij opnieuw voorzitter van de Republikeinse Raad en tevens secretaris van de Jemenitische Socialistische Partij (JSP), de opvolger van het NLF. Tijdens zijn bewind verbeterde Ali Nasser Muhammad de betrekkingen met Oman, Saoedi-Arabië en Noord-Jemen. In 1985 werd Muhammad in opdracht van de USSR als premier vervangen door Haidar Abu Bakr al-Attas. Abdel Fattah Ismail wist echter in de loop van 1985 zijn positie opnieuw te versterken. Dit leidde in januari en februari 1986 tot een kortstondige maar hevige burgeroorlog. Ismail werd verslagen en gedood, maar door de aanhoudende burgeroorlog vluchtte Muhammad naar Noord-Jemen, terwijl premier al-Attas het presidentschap naar zich toe trok.
Ali Nasser Muhammad werd vervolgens bij verstek ter dood veroordeeld. Pas na de eenwording van Noord- en Zuid-Jemen in 1990 kon Muhammad terugkeren en werd zijn terdoodveroordeling ongedaan gemaakt.
# Fort George G. Meade

Fort George G. Meade is een Amerikaanse militaire basis in de staat Maryland die bestaat uit de Defense Information School, de United States Army Field Band, het hoofdkwartier van de United States Cyber Command, de National Security Agency, de Defense Courier Service, en het hoofdkwartier van het Defense Information Systems Agency. De basis is vernoemd naar George G. Meade, een generaal die tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende in de Army of the Potomac. Het fort heeft zones waar ondersteunende voorzieningen zoals scholen, huisvestingen, en de kantoren van de Military Intelligence Civilian Excepted Career Prorgrams (MICECP) ondergebracht zijn.

## Geschiedenis
### Eerste Wereldoorlog

Fort George G. Meade werd geopend onder de naam "Camp Admiral" in 1917. Camp Admiral diende hoofdzakelijk als trainingskamp in de Eerste Wereldoorlog. Meer dan 400.000 soldaten doorliepen het trainingskamp. Het bood onderdak aan onder andere drie infanterieafdelingen, drie trainingsbataljons en één depotbrigade. Daarnaast bevonden zich op deze locatie nog eens 22.000 paarden.

### Tweede Wereldoorlog

In de Tweede Wereldoorlog werd het fort gebruikt als trainingskamp, waar tussen 1942 en 1946 allerlei faciliteiten werden aangeboden ten behoeve van ruim drie miljoen soldaten. Naast tal van faciliteiten waren er ook een kook- en bakkersschool ondergebracht. Deze voorzagen de manschappen in het fort van eten. Daarnaast deed het kamp ook dienst als gevangenisruimte voor tal van gevangenen. In september 1943 kwamen de eerste gevangenen er aan. Het ging voornamelijk om Italianen, 1.632 in getal, maar er waren ook 58 Duitse gevangenen.

### Koude Oorlog

Na de Tweede Wereldoorlog werd het fort gebruikt voor vredesactiviteiten. Een belangrijke verandering was het overplaatsen, op 15 juni 1947, van de Second U.S. Army Headquarters van Baltimore naar deze post. Op 1 januari 1966 werd het Tweede Leger samengevoegd met het 1e Leger. Het hoofdkantoor van het Eerste Leger, in Fort Jay, New York, werd vervolgens in Fort Meade samengevoegd met dat van het voormalige Tweede Leger.

## Geografie

Fort George G. Meade wordt begrensd door de Baltimore-Washington Parkway in het westen en ligt ongeveer 8 kilometer ten oosten van de snelweg Interstate 95. Het is gelegen tussen Washington D.C. en Baltimore.
* 1 2 About Fort Meade Geraadpleegd op 23 april 2014
* 1 2 3 Fort Meade history Geraadpleegd op 30 april 2014
# Sjalva Kikodze

Sjalva Kikodze (Georgisch: შალვა ქიქოძე) (Bachvi, Goeria, 27 mei 1894 – Freiburg im Breisgau, 7 november 1921) was een Georgisch kunstschilder en grafisch ontwerper. Hij wordt hoofdzakelijk gerekend tot het expressionisme.

## Leven en werk

Kikodze werd geboren in het dorp Bachvi in de west-Georgische regio Goeria en bezocht van 1902 tot 1912 het gymnasium in Tbilisi. In 1914 kon hij dankzij een beurs van een liefdadigheidsorganisatie rechten studeren aan de Staatsuniversiteit van Moskou, maar in 1916 stapte hij over naar de 'Academie voor Schilderkunst, Beeldhouwkunst en Architectuur'. In 1918 keerde hij terug naar Georgië en werd secretaris van de 'Bond van Georgische Kunstenaars'. Hij was medewerker van diverse tijdschriften in Tbilisi, maakte grafische illustraties, tekende karikaturen, maar schreef ook kritieken.
In 1919 ging hij met steun van de 'Bond van Georgische Kunstenaars' naar Parijs om zijn kunstopleiding te vervolmaken. Daar maakte hij kennis met de eveneens uit Georgië afkomstige kunstschilders Lado Goediasjvili en David Kakabadze, met wie hij in 1921 exposeerde in de Parijse salon. In hetzelfde jaar had hij een solo-expositie in galerie 'La Licorne'. Zijn werk vertoont sterke invloeden van het expressionisme, hoewel hij in zijn stijl nogal eens wisselde en enigszins zoekende was. Het decadente leven in Parijs was een belangrijk thema in zijn werk. Daarnaast schilderde hij diverse stadsgezichten voor de commerciële verkoop en maakte ook in Parijs een tweetal decorontwerpen.
Alvorens Kikodze als kunstenaar volledig tot wasdom kon komen werd hij geveld door tuberculose. Hij ging naar Feiburg voor herstel maar overleed op 7 november 1921 op 27-jarige leeftijd. Samen met Goediasjvili en Kakabadze wordt Kikodze ondanks zijn korte loopbaan gerekend tot de belangrijkste Georgische schilders uit de twintigste eeuw. Veel van zijn werk is te zien in het Kunstmuseum van Georgië te Tbilisi.

## Galerij

* Goeria, vrouw met kruik
* Vrouw uit Goeria
* Portret
* Stilleven
* Huwelijksceremonie in de kerk
* Parijs, denkend aan een overleden vriend
* In een café
* Parijs
* Parijs
* Draaimolen in Parijs
# Euselasia mammeae

Euselasia mammeae is een vlinder uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Sepp.
# Coleophora acutiphaga

Coleophora acutiphaga is een vlinder uit de familie kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Baldizzone.
De soort komt voor in Europa.
# Effingham (Kansas)

Effingham is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kansas, en valt bestuurlijk gezien onder Atchison County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 588. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 580, een daling van 8 (-1,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,4 km², geheel bestaande uit land. Effingham ligt op ongeveer 346 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Effingham.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Effingham op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# TDK

TDK Corporation (TDK株式会社, TDK Kabushiki-kaisha), voorheen bekend als TDK Electronics Co., Ltd (東京電気化学工業株式会社) is een Japans bedrijf gespecialiseerd in de productie van elektronische materialen, opname-apparatuur en digitale opslagmedia. De producten van TDK worden wereldwijd verkocht.
De initialen TDK komen van de originele Japanse naam van het bedrijf: Tokyo Denki Kagaku (Tokio Elektronica en Chemicaliën).

## Geschiedenis

TDK werd opgericht in Japan op 7 december 1935. Het bedrijf produceerde toen het op ijzer gebaseerde magnetische materiaal ferriet, dat kort daarvoor was uitgevonden door Yogoro Kato en Takeshi Takei. In 1952 begon het bedrijf met de productie van magnetische banden, en in 1966 volgden de muziekcassettes. Vooral de muziekcassettes maakten TDK wereldwijd bekend. TDK produceerde ook een groot arsenaal aan magnetische en optische media zoals verschillende formaten videobanden, blanco cd-r en beschrijfbare dvd's. Naderhand begon TDK ook met de productie van USB-sticks.
De industriële trend toont aan dat TDK een paar maal op nieuwe vormen van media is overgeschakeld. In 2004 was TDK een van de eerste ontwikkelaars van blu-ray-post-dvd-technologie.
In 1965 begon TDK ook in de Verenigde Staten te produceren, via een kantoor in New York. In 1970 vestigde TDK zich op de Europese markt met een kantoor in Frankfurt.
In 2007 verkocht TDK de consumentenactiviteiten met betrekking tot opname-apparatuur, zoals CD's, DVD's en magneetband, aan het Amerikaanse Imation voor US$300 miljoen.
In 2008 deed het bedrijf een bod van US$1,9 miljard op het Duitse bedrijf Epcos. Epcos maakt elektronische componenten voor onder andere Nokia en had een beursnotering. Het bedrijf was begonnen als een joint venture van Siemens en Matsushita.

## Museum

Het bedrijf heeft een museum gewijd aan de technologieën die door het bedrijf zijn ontwikkeld. Dit museum is gevestigd in de vestiging in Hirasawa, Japan.

## Sponsor

Van 1993 tot 1998 was TDK de sponsor van het Britse voetbalteam Crystal Palace. TDK sponsorde ook de Nederlandse voetbalclub Ajax, van 1982 tot 1991. TDK is sponsor van de wereldkampioenschappen atletiek.
* Oude jaren 80 TDK "D" voor 'Dynamische' Compact cassette
* VHS-cassette
* Minidisc
* USB-sticks
* Geïntegreerde schakeling
* Persdag Ajax v.l.n.r. de nieuwe spelers Henny Meijer, Frank Stapleton en Jan Sorenson, Bestanddeelnr

## Externe link

* The TDK history museum
* ↑ TDK Hong Kong site. Gearchiveerd op 10 februari 2006.
* 1 2 TDK Japan site: corporate history. Gearchiveerd op 27 maart 2017.
* ↑ TDK Europe site: corporate history
* ↑ (en) Reuters Imation and TDK agree to Imation acquisition of TDK brand recording media business for $300 mln in stock and cash, 19 april 2007, geraadpleegd op 17 augustus 2023
* ↑ (en) Financial Times TDK buys Germany’s Epcos for $1.9bn, 31 juli 2008, geraadpleegd op 17 augustus 2023
# Centraal Comité van de Communistische Partij van China

Het Centraal Comité van de Communistische Partij van China (Chinees :中国共产党中央委员会; Hanyu pinyin: Zhōngguó Gòngchǎndǎng Zhōngyāng Wěiyuánhuì), voor 1927 ook wel bekend als het Centraal Uitvoerend Comité (Chinees: 中央执行委员会; Zhongyang Zhixing Weiyuanhui) is een comité van leidinggevenden binnen de Communistische Partij van China en wordt verkozen door het theoretisch hoogste orgaan, het Nationaal Partijcongres. Het Centraal Comité heeft 205 volle leden met stemrecht en 171 vervangend leden zonder stemrecht. Het comité benoemt officieel de leden van het Politbureau van de Communistische Partij van China.

## Functie en structuur

De leden van het Centraal Comité worden benoemd door het Nationale Partijcongres. Ze worden voor een periode van vijf jaar benoemd en per keer wordt ongeveer een vijfde van de leden van het comité vervangen. Er zijn leden met en zonder stemrecht. Komt tussen twee verkiezingen een positie vrij, dan wordt een lid zonder stemrecht bevorderd tot vol lid.
Het comité voert in beginsel de besluiten uit van het Nationale Partijcongres, het stuurt de partij en vertegenwoordigt de partij naar buiten toe. Minstens eenmaal per jaar komt het hele Centraal Comité bijeen. Deze bijeenkomst wordt georganiseerd door het politbureau van het Centraal Comité. Het politbureau doet verslag en valt onder toezicht van het Centraal Comité. De 25 leden van het politbureau worden gekozen uit en door het Centraal Comité. Het Centraal Comité is groter en ideologisch diverser dan het politbureau.
Het Centraal Comité is een belangrijk partijorgaan in die zin dat het de belangrijkste figuren van de partij, overheid en leger bevat. In tegenstelling tot de partijcongressen, welke vooral ceremonieel zijn, kunnen algemene vergaderingen van het Centraal Comité soms arena's zijn waarin daadwerkelijke debatten worden gevoerd en beslissingen over de partijpolitiek worden genomen. Een voorbeeld hiervan was de derde plenaire sessie van het 11e Centraal Comité in 1978, waarin China formeel een traject van economische hervorming inzette.
De normaal jaarlijkse bijeenkomsten hebben hun formele plenaire openings- en sluitingszitting in de staatsbankethal van de Grote Hal van het Volk. De plenaire werksessies tussenin worden gehouden in het door militairen uitgebate Jingxihotel in Peking.
# Gorytes quadrifasciatus

Gorytes quadrifasciatus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de graafwespen (Crabronidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1804 door Fabricius.
# Sivrihisar (stad)

Sivrihisar is een stad en de hoofdplaats van het district Sivrihisar in de provincie Eskişehir. De stad is met 5300 inwoners (2010) de grootste plaats in de gelijknamige district.
# Euryopa peckorum

Euryopa peckorum is een keversoort uit de familie Phengodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Wittmer.
# Coleophora acerosa

Coleophora acerosa is een vlinder uit de familie kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Falkovitsh.
De soort komt voor in Europa.
# Elena Valentinis

Elena Valentinis (Udine, 1396 - 23 april 1458) was een Italiaanse tertiaris van de Augustijnen. Zij is op 27 september 1848 door paus Pius IX zalig verklaard.
Elena werd geboren als lid van de familie Valentini, destijds de graven van Maniago. In 1414 trouwde ze met Antonio del Cavalcanti, met wie zij zes kinderen kreeg. Nadat haar echtgenoot in 1441 was overleden, besloot Elena zich aan het geloof te wijden. Een preek van Angelo da San Severino in de kerk Santa Lucia zette haar aan om tertiaris te worden bij de orde van de Augustijnen. Aanvankelijk bleef ze nog wonen in haar eigen huis, maar in 1446 trok ze in bij haar zus Perfetta, die eveneens tertiaris was.
Elena onderwierp zichzelf aan boetedoening. Ze had zichzelf een zwijgplicht opgelegd en ze sprak slechts op kerstavond, en verliet het huis alleen om te bidden in de Santa Lucia. Verder sliep ze op een bed van stenen en stro, ze leefde op water en brood, en ze had 33 kiezelsteentjes in haar schoenen gestopt om het lopen pijnlijk te maken. Elena had visioenen, en zou helende krachten hebben.
Vanwege fysieke problemen lag ze de laatste drie jaar van haar leven op haar bed, waar ze geduldig op haar dood wachtte. Op 23 april 1458 overleed ze.
Haar overblijfselen werden diverse keren verplaatst, totdat ze in 1845 in de kathedraal van Udine terechtkwamen. In 1848 volgde haar zaligverklaring.
Elena is de beschermster van weduwen, en helpt tevens om wereldlijke verleidingen te weerstaan. Haar feestdag is 23 april.
* (it) Elena Valentini da Udine, Santi e Beati
* (en) Blessed Helen del Cavalcanti, CatholicSaints
# Taäniet

Taäniet (Hebreeuws: תענית, letterlijk vastendag) is een traktaat (masechet) van de Misjna en de Talmoed. Het is het negende traktaat van de Orde Moëed (Seder Moëed) en bestaat uit vier hoofdstukken.
Het traktaat Taäniet behandelt voorschriften inzake vastendagen, vooral die wegens uitblijvende regen en andere bijzondere (weers)omstandigheden.
Taäniet bevat Gemara (rabbijns commentaar op de Misjna) en is onderdeel van zowel de Babylonische als de Jeruzalemse Talmoed. Het traktaat bevat 31 folia in de Babylonische Talmoed en 26 in de Jeruzalemse Talmoed.

## Literatuur

* Rabbijn mr.drs. R. Evers: Talmoedisch Denken, Amphora Books, Amsterdam, 1999.
* Moses Mielziner: Introduction to the Talmud, Bloch Publishing Company, New York, 1968.
* Dr. Juda Lion Palache: Inleiding in de Talmoed, Haarlem, 1954.
# Catanzaro (provincie)

De provincie Catanzaro is gelegen in de Zuid-Italiaanse regio Calabrië. Ze grenst in het noorden aan de provincies Cosenza en Crotone, in het zuidwesten aan de provincie Vibo Valentia en in het zuidoosten aan de provincie Reggio Calabria.
De Calabrese provincie Catanzaro wordt aan de oost- en westzijde door zee omgeven. In het noorden ligt de hoogvlakte van de Sila en in het zuiden het gebergte van de Serre. Het heuvelachtige binnenland is bezaaid met kleine dorpen. De enige twee steden van betekenis zijn de hoofdstad Catanzaro en Lamezia Terme. Lamezia Terme is kunstmatig groot omdat het in werkelijkheid uit drie afzonderlijke plaatsen bestaat; Nicastro, Sambiase en Sant'Eufemia Lamezia. Catanzaro is behalve hoofdstad van de gelijknamige provincie ook hoofdstad van de regio Calabrië. De moderne stad is gelegen op de rand tussen twee bergdalen op 340 meter hoogte. Het historische centrum is een labyrint van kleine smalle straatjes. Van de twee kusten is de Ionische kust toeristisch gezien het meest ontwikkeld. Hier liggen de belangrijke badplaatsen Soverato en Copanello.
In 1992 is de provincie Catanzaro bijna 50% van haar oppervlak en bevolking kwijtgeraakt door de afscheiding van Vibo Valentia en Crotone.

## Belangrijke plaatsen

* Catanzaro (95.251 inw.)
* Lamezia Terme (70.501 inw.)
* Soverato (10.034 inw.)
# Gorytes nigrifacies

Gorytes nigrifacies is een vliesvleugelig insect uit de familie van de graafwespen (Crabronidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Mocsary.
# Forum Piscarium

Het Forum Piscarium was de vismarkt in het oude Rome.
Het forum lag ten noorden van het Forum Romanum, tussen de Via Sacra en de Argiletum. De markt werd in 210 v.Chr. door brand verwoest, maar werd het jaar daarop weer herbouwd. In 179 v.Chr. werd het forum toegevoegd aan het Macellum, de grote markt die door Marcus Fulvius Nobilior ten noorden van zijn Basilica Aemilia werd gebouwd.

## Voetnoot

* ↑ Livius, Ab Urbe Condita 26.27-2
* ↑ Livius, Ab Urbe Condita 40.51-5

## Referentie

* S.B. Platner, A topographical dictionary of ancient Rome, Londen 1929. Art. Fora, Collecting all the individual forum entries on pp. 219‑245.
# Sivry-sur-Meuse

Sivry-sur-Meuse is een gemeente in het Franse departement Meuse (regio Grand Est) en telt 343 inwoners (1999).
De plaats maakt deel uit van het kanton Clermont-en-Argonne in het arrondissement Verdun. Tot 1 januari 2015 was het deel van het kanton Montfaucon-d'Argonne, dat op die dag werd opgeheven.

## Geografie

De oppervlakte van Sivry-sur-Meuse bedraagt 22,4 km², de bevolkingsdichtheid is 15,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sivry-sur-Meuse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Euryopa laurae

Euryopa laurae is een keversoort uit de familie Phengodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Wittmer.
# Cominella quoyana

Cominella quoyana is een slakkensoort uit de familie van de Buccinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door A. Adams.