OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Michielskerk (Emmels)

De Sint-Michielskerk (Duits: Kirche Sankt Michael) is de parochiekerk van de tot de Luikse gemeente Sankt Vith behorende plaats Emmels, gelegen in de kern Nieder Emmels, gelegen aan de Rektor-Cremer-Straße 1.

## Geschiedenis

Vermoedelijk heeft Emmels al omstreeks 1500 een kapel gekend. Deze werd in de zeventiende eeuw ten gevolge van oorlogshandelingen verwoest. In 1715 werd een nieuwe kapel ingezegend, die aan de Heilige Michael en de Heilige Donatus was gewijd. In 1728 werd een kerkklok aangebracht. Later kwam een tweede klok, maar in de Franse tijd (einde 18e eeuw) werd deze door de Fransen buitgemaakt. In 1870 werd de rector Cremer de eerste vaste priester, welke bleef tot 1895. Hij zorgde voor vernieuwingen zoals verzekeringen, spaarverenigingen en dergelijke. Ook een strohulzen- en klompenfabriekje werd opgericht, en bovendien een huishoudschool. De kapel werd tijdens zijn verblijf verheven tot rectoraatskerk en in 1924 tot parochiekerk. Vanaf 1803 tot 1924 was Emmels afhankelijk van de parochie van Sankt Vith.
Aangezien de bevolking van Emmels intussen was toegenomen, werd besloten een grotere kerk te bouwen. Deze werd in 1926 in gebruik genomen. Op 17 december 1944, tijdens het Ardennenoffensief, werd de kerk zwaar beschadigd en pas op 17 april 1946 konden er weer Missen in worden opgedragen. Een middeleeuws beeld van Sint-Michaël was in scherven, maar omdat de scherven werden verzameld kon het beeld weer worden hersteld.
* Geschiedenis
# Sint-Annakapel (Hamert)

De Sint-Annakapel is een kapel bij Wellerlooi in de Nederlands Noord-Limburgse gemeente Bergen. De betreedbare kapel staat aan de rand van De Hamert op ruim drie kilometer ten zuidoosten van het dorp aan de straat Hamert (N271). Op ongeveer 50 meter naar het zuidwesten stroomt de Maas en op ongeveer 30 meter naar het zuiden ligt het Gelderns-Nierskanaal dat op de Maas uitkomt. In het dorp Wellerlooi staat de gelijknamige Sint-Annakapel.
De kapel is gewijd aan Sint-Anna, specifiek aan Anna te Drieën.

## Geschiedenis

In 1663 werd de kapel aan de Oude Baan gebouwd. Opdracht daartoe werd gegeven door de heer van Well ter gelegenheid van het huwelijk van Hendrik de Pas en Juliana van Limburg Stirum.
In 1885 werd het kapelletje van de Oude Baan verplaatst naar de Hamert en werd de kapel gecementeerd.
Op een gegeven moment werd de dijk met wegtalud opgehoogd en moest men sindsdien enkele treden naar beneden om de kapel te bereiken. Tevens had de kapel hierdoor last van wateroverlast bij regenbuien.
In 2009 kon de eigenaar Het Limburgs Landschap een subsidie krijgen om de kapel te verplaatsen en in juni 2009 werd de kapel met fundering en al opgehesen en verplaatst over enkele tientallen meters. Op 1 september 2010 zegende men de kapel opnieuw in.

## Bouwwerk

De gecementeerde kapel heeft een ronde koorsluiting en wordt gedekt door een dak met leien. Op de achterste nok van het dak is een smeedijzeren kruis geplaatst. De frontgevel is een puntgevel met verbrede aanzet die voor de verplaatsing in 2009 werd bekroond met een kruis. Aan de beide uiteinden van de frontgevel heeft de gevel dubbele (trapsgewijze) schouderstukken. De frontgevel bevat de korfboogvormige toegang tot de kapel die wordt afgesloten met een hek. Hoog in de frontgevel is in ijzerwerk het jaartal 1663 aangebracht. De frontgevel bevat verder vier horizontale insparingen.
In de achterwand van de kapel is een nis aangebracht en hierin staat een beeld van Anna te Drieën.
# Sjeksna

De Sjeksna (Russisch: Шексна́) is een korte rivier in de oblast Vologda in het noordwesten van Rusland. De rivier is 139 kilometer lang en maakt onderdeel van van de Wolga-Baltische waterweg. Het stroomgebied heeft een oppervlakte van 19.000 km$^2$.
De bron van de rivier is het Belojemeer. De rivier stroomt eerst naar het zuiden en maakt een bocht naar het westen en komt bij Tsjerepovets uit in het noorden van het Stuwmeer van Rybinsk. Voor de aanleg van stuwmeren voor de elektriciteitsvoorziening was de rivier 400 kilometer lang. Voorheen lag de monding van de rivier in de Wolga bij Rybinsk in het uiterste zuiden van het gelijknamige stuwmeer. Dit stuwmeer werd tussen 1935 en 1947 aangelegd.
De rivier is deels gekanaliseerd en maakt onderdeel uit van de Wolga-Baltische waterweg. Het is een essentiële schakel voor het scheepvaartverkeer tussen de Wolga en Sint-Petersburg aan de Finse Golf.
* Virtual International Authority File: 315139487
* WorldCat (via VIAF): 315139487
# Turkish Stars

De Turkish Stars (Turks: Türk Yıldızları) is een aerobatiekteam van de Turkse luchtmacht. Het team werd opgericht op 7 november 1992 en wordt sinds 11 januari 1993 Turkish Stars genoemd. Er wordt gevlogen met acht NF-5 Freedom Fighters, afkomstig van de Nederlandse Koninklijke Luchtmacht. Het team is gestationeerd op de vliegbasis Konya in de gelijknamige provincie.
# Stade olympique Yves-du-Manoir

Het Stade olympique Yves-du-Manoir is een atletiekstadion in Colombes, een voorstad van Parijs. Het stadion werd gebouwd in 1883 als paardenrenbaan, in 1907 omgebouwd tot stadion en werd gebruikt voor de Olympische Spelen van 1924. Het heeft een capaciteit van 14.000 zitplaatsen. In het stadion vonden de openings- en sluitingsceremonie voor de Olympische Spelen 1924 plaats. Ook vonden hier de atletiekwedstrijden plaats. In 1938 vond er de finale plaats van het wereldkampioenschap voetbal. Op 5 maart 1969 speelde Ajax in dit stadion de beslissingswedstrijd tegen Benfica, nadat de eerste wedstrijd in het Olympisch Stadion in Amsterdam met 3-1 werd verloren en de return in Lissabon met 3-1 werd gewonnen. Ajax won de wedstrijd na verlenging met 3-0 en plaatste zich voor de halve finale. In 2024 vond in dit stadion het olympisch hockeytoernooi plaats.
Het stadion heette vroeger, voor 1928, Stade de Colombes; toen werd het vernoemd naar de rugbyspeler Yves du Manoir die op 2 januari 1928 tijdens een vlucht ter behaling van zijn vliegbrevet verongelukte.
Dit stadion vormde ook de inspiratie voor de beroemde film Chariots of Fire uit 1981.

## WK-interlands

| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Toeschouwers |
| 1 | 5 juni 1938 | Frankrijk – België | 3 – 1 | WK 1938 1e ronde | 30.454 |
| 2 | 12 juni 1938 | Frankrijk – Italië | 1 – 3 | WK 1938 Kwartfinale | 58.455 |
| 3 | 19 juni 1938 | Hongarije – Italië | 2 – 4 | Finale WK 1938 | 45.124 |
Stade du Fort Carré (Antibes) · Stade Vélodrome (Marseille) · Stade Municipal (Le Havre) · Stade Victor Boucquey (Lille) · Stade olympique Yves-du-Manoir (Parijs) · Parc des Princes (Parijs) · Stade Auguste-Delaune (Reims) · Stade de la Meinau (Straatsburg) · Parc Lescure (Bordeaux) · Stade Chapou (Toulouse)
# Salltius ruficeps

Salltius ruficeps is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1880 gepubliceerd door Thomas Broun.
# Walsinghamiella leifi

Walsinghamiella leifi is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Gielis.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Symfonie nr. 7 (Hartmann)

Karl Amadeus Hartmann voltooide zijn Symfonie nr. 7 in 1958.
Hartmann probeerde in zijn zevende en op een na laatste symfonie een balans te vinden tussen emotie en componeermodellen. Het één mocht niet lijden onder het andere. Tijdens het componeerproces had hij zich verdiept in muziek van Johann Sebastian Bach, met name diens Die Kunst der Fuge, maar ook het werk van Jan Pieterszoon Sweelinck. Echter in plaats van dat te kopiëren combineerde hij het met expressionistische fragmenten. Hij rekte de tonaliteit verder op en paste hij hier en daar dodecafonie toe.
De omschrijving van de delen is juist weer klassiek:
* Introduktion und ricercare
* Adagio mesto – Finale: Scherzo virtuoso.
Het zou zijn meest persoonlijke symfonie zijn en extreem gelaagd.
De eerste uitvoering was weggelegd voor het Sinfonieorchester des Norddeutschen Rundfunks onder leiding van Hans Schmidt op 15 maart 1959 in Hamburg. Daarna zetten onder andere Georg Solti (1959), Bruno Maderna (1961), Wolfgang Sawallisch (1972) en Ingo Metzmacher (1996) het op de lessenaar. Jaap van Zweden zou op 12 januari 2013 het werk spelen met het Radio Filharmonisch Orkest in het Concertgebouw spelen in het kader van de NTR-matinee. Van Zweden kon echter niet komen vanwege logistieke problemen bij het Dallas Symphony Orchestra. De Finse dirigent Osmo Vänskä (toch vooral gespecialiseerd in werken van Jean Sibelius en Kalevi Aho) was ondanks dat hij het werk nog nooit gedirigeerd had, bereid voor hem in te vallen, maar kreeg een zwaar programma:
* Ricercare uit Der Kunst der Fuga van Bach in de bewerking van Anton Webern (leraar van Hartmann)
* Vioolconcert van Johannes Brahms
* Zevende symfonie van Hartmann door het orkest omschreven als “orgie van meerstemmigheid”
Orkestratie:
* 3 dwarsfluiten (III ook piccolo), 3 hobo’s (III ook althobo), 3 klarinetten (III ook basklarinet), 3 fagotten (III ook contrafagot)
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* 2 paukenisten met zes pauken, 5 man/vrouw percussie, 2 harpen, celesta, (vierhandig) piano
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Schott Music (geraadpleegd 27 januari 2021)
* uitgave Challenge Records
# Wensley Christoph

Wensley Christoph (Paramaribo, 9 december 1984) is een Surinaams voormalig voetballer die speelde als aanvaller.

## Carrière

Christoph speelde van 2003 tot 2006 voor SV Cosmos, hij maakte in 2006 de overstap naar Super Red Eagles. Hij speelde bij hen tot in 2009 toen hij de overstap maakte naar SV Excelsior. Met hen won hij de beker in 2009/10 toen hij met de club in de tweede klasse speelde en dat jaar wisten ze ook promotie af te dwingen. Na zes seizoenen maakte hij kort de overstap naar Slingerz FC maar keerde als snel terug naar Suriname en speelde nog twee seizoenen voor SV Notch in de hoogste klasse.
Hij speelde van 2004 tot 2010 voor Suriname waarvoor hij 25 interlands speelde en acht doelpunten scoorde.

## Erelijst

* Surinaamse voetbalbeker: 2009/10
* https://www.national-football-teams.com/player/6302/Wensley_Christoph.html
# Salem (televisieserie)

Salem is een Amerikaanse fictiereeks geïnspireerd door de heksenprocessen van Salem in 1692 en 1693. De serie was op 20 april 2014 het eerst te zien op de Amerikaanse kabelzender WGN America, en anno 2016 zijn er drie seizoenen van gemaakt.
Salem werd goed ontvangen, met scores van 72% bij IMDb en 49% – voor het eerste seizoen – bij Metacritic.

## Verhaal

Het verhaal speelt zich af aan het einde van de 17e eeuw, in het puriteinse plaatsje Salem. Mary raakt zwanger van John, vlak voordat die deelneemt aan de Oorlog van koning Willem. Mary gelooft dat hij is omgekomen en trouwt later met de rijke George Sibley.
Zeven jaar later komt John plots terug. Op dat moment is in Salem een heksenjacht aan de gang. Wat John niet weet, is dat Mary werkelijk een heks is, die haar man George volledig in haar macht heeft. Ze stuurt de hysterie zodat de puriteinen elkaar doden, zodat zij de touwtjes in Salem in handen krijgt.

## Rolverdeling

* Janet Montgomery als Mary Sibley, de heks.
* Shane West als kapitein John Alden, Mary's jeugdliefde.
* Seth Gabel als Cotton Mather.
* Elise Eberle als Mercy Lewis.
* Tamzin Merchant als Anne Hale.
* Ashley Madekwe als Tituba, de slavin.
* Iddo Goldberg als Isaac Walton.
* Jeremy Crutchley als Hathorne.
* Xander Berkeley als John Hale, de magistraat.
* Oliver Bell als John.
* Joe Doyle als baron Sebastian von Marburg.
* ↑ (en) Salem - Season 1. Metacritic. Geraadpleegd op 16 juni 2016.
# Salloum

Salloum is een kleine Egyptische stad, dicht bij de grens met Libië. De bewoners van het stadje werken allen als geiten- of kameelhouders. De droogte maakt het er onmogelijk producten te verbouwen.
Op 29 maart 2006 kwam er voor het eerst een grote groep toeristen, toen het de enige plaats bleek te zijn waar, tijdens de zonsverduistering, de zon in zijn geheel achter de maan verscholen was.
# Saint-Germain (Ardèche)

Saint-Germain is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 581 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Largentière.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Germain bedraagt 9,4 km², de bevolkingsdichtheid is 61,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Salpis decora

Salpis decora is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Rindge.
# Saint-Michel-de-Veisse

Saint-Michel-de-Veisse is een gemeente in het Franse departement Creuse (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 177 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Aubusson.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Michel-de-Veisse bedraagt 16,1 km², de bevolkingsdichtheid is 11,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Michel-de-Veisse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Salomona borneensis

Salomona borneensis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Willemse.
# Salomona bradleyniana

Salomona bradleyniana is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Willemse.
# Saint-Julien-du-Serre

Saint-Julien-du-Serre is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 711 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Largentière.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Julien-du-Serre bedraagt 9,8 km², de bevolkingsdichtheid is 72,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Santa Cecilia

Santa Cecilia of Santa Cecília kan verwijzen naar:
* Santa Cecilia (Eboli), een plaats in de Italiaanse gemeente Eboli
* Santa Cecilia (Spanje), een gemeente in de Spaanse provincie Burgos
* Santa Cecília (Paraíba), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Paraíba
* Santa Cecília (Santa Catarina), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Santa Catarina
* Santa Cecília do Pavão, een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Paraná
* Santa Cecília do Sul, een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul
* Basiliek van Santa Cecilia in Trastevere, een Romeinse titelkerk
* Deportivo Santa Cecilia, een voetbalclub uit Nicaragua
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Santa Cecilia en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Projet

Saint-Projet is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Saint-Projet (Lot)
* Saint-Projet (Tarn-et-Garonne)
ook:
    Saint-Projet-de-Salers, Cantal
    Saint-Projet-Saint-Constant, Charente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saint-Projet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Prix (Allier)

Saint-Prix is een gemeente in het Franse departement Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 809 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vichy.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Prix bedraagt 21,5 km², de bevolkingsdichtheid is 37,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Prix (Allier) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# San Marco Evangelista

San Marco Evangelista is een gemeente in de Italiaanse provincie Caserta (regio Campanië) en telt 6022 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 5,5 km², de bevolkingsdichtheid is 1171 inwoners per km².

## Demografie

San Marco Evangelista telt ongeveer 1738 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 12,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 5195 |
| 2001 | 5828 |

## Geografie

San Marco Evangelista grenst aan de volgende gemeenten: Capodrise, Caserta, Maddaloni, Marcianise, San Nicola la Strada.
* Italiaans bureau voor statistiek
Ailano · Alife · Alvignano · Arienzo · Aversa · Baia e Latina · Bellona · Caianello · Caiazzo · Calvi Risorta · Camigliano · Cancello e Arnone · Capodrise · Capriati a Volturno · Capua · Carinaro · Carinola · Casagiove · Casal di Principe · Casaluce · Casapesenna · Casapulla · Caserta · Castel Campagnano · Castel Morrone · Castel Volturno · Castel di Sasso · Castello del Matese · Cellole · Cervino · Cesa · Ciorlano · Conca della Campania · Curti · Dragoni · Falciano del Massico · Fontegreca · Formicola · Francolise · Frignano · Gallo Matese · Galluccio · Giano Vetusto · Gioia Sannitica · Grazzanise · Gricignano di Aversa · Letino · Liberi · Lusciano · Macerata Campania · Maddaloni · Marcianise · Marzano Appio · Mignano Monte Lungo · Mondragone · Orta di Atella · Parete · Pastorano · Piana di Monte Verna · Piedimonte Matese · Pietramelara · Pietravairano · Pignataro Maggiore · Pontelatone · Portico di Caserta · Prata Sannita · Pratella · Presenzano · Raviscanina · Recale · Riardo · Rocca d'Evandro · Roccamonfina · Roccaromana · Rocchetta e Croce · Ruviano · San Cipriano d'Aversa · San Felice a Cancello · San Gregorio Matese · San Marcellino · San Marco Evangelista · San Nicola la Strada · San Pietro Infine · San Potito Sannitico · San Prisco · San Tammaro · Sant'Angelo d'Alife · Sant'Arpino · Santa Maria Capua Vetere · Santa Maria a Vico · Santa Maria la Fossa · Sessa Aurunca · Sparanise · Succivo · Teano · Teverola · Tora e Piccilli · Trentola-Ducenta · Vairano Patenora · Valle Agricola · Valle di Maddaloni · Villa Literno · Villa di Briano · Vitulazio
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# San Marco Argentano

San Marco Argentano is een gemeente in de Italiaanse provincie Cosenza (regio Calabrië) en telt 7590 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 78,3 km², de bevolkingsdichtheid is 98 inwoners per km².

## Demografie

San Marco Argentano telt ongeveer 2767 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 8244 |
| 2001 | 7635 |

## Geografie

San Marco Argentano grenst aan de volgende gemeenten: Bisignano, Cervicati, Fagnano Castello, Mongrassano, Roggiano Gravina, Santa Caterina Albanese, Tarsia.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquaformosa · Acquappesa · Acri · Aiello Calabro · Aieta · Albidona · Alessandria del Carretto · Altilia · Altomonte · Amantea · Amendolara · Aprigliano · Belmonte Calabro · Belsito · Belvedere Marittimo · Bianchi · Bisignano · Bocchigliero · Bonifati · Buonvicino · Calopezzati · Caloveto · Campana · Canna · Cariati · Carolei · Carpanzano · Casali del Manco · Cassano all'Ionio · Castiglione Cosentino · Castrolibero · Castroregio · Castrovillari · Celico · Cellara · Cerchiara di Calabria · Cerisano · Cervicati · Cerzeto · Cetraro · Civita · Cleto · Colosimi · Corigliano-Rossano · Cosenza · Cropalati · Crosia · Diamante · Dipignano · Domanico · Fagnano Castello · Falconara Albanese · Figline Vegliaturo · Firmo · Fiumefreddo Bruzio · Francavilla Marittima · Frascineto · Fuscaldo · Grimaldi · Grisolia · Guardia Piemontese · Lago · Laino Borgo · Laino Castello · Lappano · Lattarico · Longobardi · Longobucco · Lungro · Luzzi · Maierà · Malito · Malvito · Mandatoriccio · Mangone · Marano Marchesato · Marano Principato · Marzi · Mendicino · Mongrassano · Montalto Uffugo · Montegiordano · Morano Calabro · Mormanno · Mottafollone · Nocara · Oriolo · Orsomarso · Paludi · Panettieri · Paola · Papasidero · Parenti · Paterno Calabro · Pedivigliano · Piane Crati · Pietrafitta · Pietrapaola · Plataci · Praia a Mare · Rende · Rocca Imperiale · Roggiano Gravina · Rogliano · Rose · Roseto Capo Spulico · Rota Greca · Rovito · San Basile · San Benedetto Ullano · San Cosmo Albanese · San Demetrio Corone · San Donato di Ninea · San Fili · San Giorgio Albanese · San Giovanni in Fiore · San Lorenzo Bellizzi · San Lorenzo del Vallo · San Lucido · San Marco Argentano · San Martino di Finita · San Nicola Arcella · San Pietro in Amantea · San Pietro in Guarano · San Sosti · San Vincenzo La Costa · Sangineto · Sant'Agata di Esaro · Santa Caterina Albanese · Santa Domenica Talao · Santa Maria del Cedro · Santa Sofia d'Epiro · Santo Stefano di Rogliano · Saracena · Scala Coeli · Scalea · Scigliano · Serra d'Aiello · Spezzano Albanese · Spezzano della Sila · Tarsia · Terranova da Sibari · Terravecchia · Torano Castello · Tortora · Trebisacce · Vaccarizzo Albanese · Verbicaro · Villapiana · Zumpano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# San Marco d'Alunzio

San Marco d'Alunzio is een gemeente in de Italiaanse provincie Messina (regio Sicilië) en telt 2155 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 26,1 km², de bevolkingsdichtheid is 83 inwoners per km².

## Demografie

San Marco d'Alunzio telt ongeveer 851 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 8,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2396 |
| 2001 | 2202 |

## Geografie

San Marco d'Alunzio grenst aan de volgende gemeenten: Alcara li Fusi, Capri Leone, Frazzanò, Longi, Militello Rosmarino, Torrenova.

## Impressie

* San Marco d'Alunzio
* Kerk van San Marco d'Alunzio
* Plein met fontein
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquedolci · Alcara li Fusi · Alì · Alì Terme · Antillo · Barcellona Pozzo di Gotto · Basicò · Brolo · Capizzi · Capo d'Orlando · Capri Leone · Caronia · Casalvecchio Siculo · Castel di Lucio · Castell'Umberto · Castelmola · Castroreale · Cesarò · Condrò · Falcone · Ficarra · Fiumedinisi · Floresta · Fondachelli-Fantina · Forza d'Agrò · Francavilla di Sicilia · Frazzanò · Furci Siculo · Furnari · Gaggi · Galati Mamertino · Gallodoro · Giardini-Naxos · Gioiosa Marea · Graniti · Gualtieri Sicaminò · Itala · Leni · Letojanni · Librizzi · Limina · Lipari · Longi · Malfa · Malvagna · Mandanici · Mazzarrà Sant'Andrea · Merì · Messina · Milazzo · Militello Rosmarino · Mirto · Mistretta · Mojo Alcantara · Monforte San Giorgio · Mongiuffi Melia · Montagnareale · Montalbano Elicona · Motta Camastra · Motta d'Affermo · Naso · Nizza di Sicilia · Novara di Sicilia · Oliveri · Pace del Mela · Pagliara · Patti · Pettineo · Piraino · Raccuja · Reitano · Roccafiorita · Roccalumera · Roccavaldina · Roccella Valdemone · Rodì Milici · Rometta · San Filippo del Mela · San Fratello · San Marco d'Alunzio · San Pier Niceto · San Piero Patti · San Salvatore di Fitalia · San Teodoro · Sant'Agata di Militello · Sant'Alessio Siculo · Sant'Angelo di Brolo · Santa Domenica Vittoria · Santa Lucia del Mela · Santa Marina Salina · Santa Teresa di Riva · Santo Stefano di Camastra · Saponara · Savoca · Scaletta Zanclea · Sinagra · Spadafora · Taormina · Terme Vigliatore · Torregrotta · Torrenova · Tortorici · Tripi · Tusa · Ucria · Valdina · Venetico · Villafranca Tirrena
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.