OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Silhouette (band)

Silhouette is een Nederlandse progressieve rockband die werd opgericht in Utrecht.

## Biografie

Silhouette debuteert eind 2006 met het debuutalbum A-maze, dat in eigen beheer werd uitgebracht. In de periode 2007–2009 werkte Silhouette aan een conceptalbum, getiteld Moods. De release van dit album vond plaats eind 2009.
In 2012 bracht Silhouette het derde album uit: Across The Rubicon. Dit album verkoopt snel en de eerste persing is al in drie maanden uitverkocht.
In november 2014 verscheen een vierde album, Beyond the Seventh Wave. Dit is opnieuw een conceptalbum met als centraal thema vrijheid en is geïnspireerd op ontsnappingsverhalen zoals dat van Papillon. Tijdens het schrijven en opnemen van dit album wijzigt de samenstelling van de Silhouette als bandleden van het eerste uur, Jos Uffing (drummer/zanger) en Gerrit-Jan (GJ) Bloemink (basgitarist) worden vervangen door respectievelijk Rob van Nieuwenhuizen (tevens drummer van de progmetalband Incidense) en Jurjen Bergsma. Daarnaast is ook Daniel van der Weijde (gitarist) de band komen versterken, waarmee Brian de Graeve zich meer op de leadvocals kan concentreren. Daniel werd gerekruteerd tijdens het Marillion weekend in Port Zelande in 2012, waar hij gitarist Steve Rothery verving tijdens een zogenaamd "swap the band" optreden.

## Bezetting
### Huidige bandleden

* Brian de Graeve – vocalen en gitaar
* Jurjen Bergsma – basgitaar
* Erik Laan – vocalen, keyboards en baspedalen
* Daniël van der Weijde – gitaar
* Rob van Nieuwenhuijzen – drumstel en overige percussie

### Voormalige bandleden

* Gerrit-Jan "GJ" Bloemink (tot 2014) – basgitaar
* Jos Uffing (tot 2013) – drumstel, vocalen en akoestische gitaar

## Discografie

* A-maze (debuutalbum, 2007)
* Moods (2009)
* Across the Rubicon (2012)
* Beyond the Seventh Wave (2014)
* Staging the Seventh Wave (livealbum, 2017)
* The World is Flat and Other Alternative Facts (2017)
# Simplocaria schmidti

Simplocaria schmidti is een keversoort uit de familie pilkevers (Byrrhidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Jaeger & Puetz.
# Simplocaria sherpaorum

Simplocaria sherpaorum is een keversoort uit de familie pilkevers (Byrrhidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Jaeger & Puetz.
# Simplocaria semistriata

Simplocaria semistriata is een keversoort uit de familie der pilkevers (Byrrhidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1794 door Fabricius.
# Simpsons Already Did It

Simpsons Already Did It is de zevende aflevering van seizoen zes van de tekenfilmserie South Park.

## Verhaal

De aflevering gaat over The Simpsons. 'Professor Chaos' heeft een plan om 'de wereld te vernietigen'. Maar dit blijkt al door The Simpsons gedaan te zijn, Hij bedenkt meer en meer plannen, maar ze blijken allemaal al door The Simpsons gedaan. Zijn hulpje blijft zeggen 'Simpsons Did It!'. Professor Chaos wordt gek, en ziet alles in een "The Simpsons-manier" (Alles geel, en bollig). Terwijl dit allemaal gebeurt, zijn de 4 jongens ook bezig, Cartman ontdekt "Sea-People" en koopt een pak samen met Stan, Kyle en Tweek.
De 25 beste afleveringen van Eric Cartman door stemming op de website van Comedy Central. Deze afleveringen werden van 14 tot 16 oktober 2005 getoond van nummer 25 naar nummer 1 (de populairste). Red Hot Catholic Love (25) · The Succubus (24) · Cartman Joins NAMBLA (23) · Simpsons Already Did It (22) · Cartmanland (21) · The Red Badge of Gayness (20) · Spontaneous Combustion (19) · Red Sleigh Down (18) · Freak Strike (17) · Casa Bonita (16) · The Jeffersons (15) · Starvin' Marvin (14) · The Passion of the Jew (13) · Weight Gain 4000 (12) · Cow Days (11) · The Death of Eric Cartman (10) · Cartman's Mom is a Dirty Slut (9) · Fat Butt and Pancake Head (8) · AWESOM-O (7) · Christian Rock Hard (6) · Pinkeye (5) · Die Hippie, Die (4) · Up the Down Steroid (3) · Cartman Gets an Anal Probe (2) · Scott Tenorman Must Die (1)
# Simpsonichthys stellatus

Simpsonichthys stellatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de killivisjes (Rivulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Costa & Brasil.
* ↑ (en) Simpsonichthys stellatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Simpsonichthys stellatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Simulium voilense

Simulium voilense is een muggensoort uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Sherban.
# Sint-Olafkerk (Tallinn)

De Sint-Olafkerk (Estisch: Oleviste kirik) is het grootste middeleeuwse bouwwerk in de Estse hoofdstad Tallinn. De gotische basiliek neemt met zijn 123,7 meter hoge toren een opvallende plaats in in het silhouet van de stad. In de loop van de eeuwen is de 12e-eeuwse kerk meerdere malen verwoest en weer herbouwd. Het neogotische interieur en de torenspits dateren beide van na de grote brand van 1820. Het gebouw wordt sinds 1950 gebruikt door een baptistengemeente.
Een oude legende vertelt dat de kerk gebouwd werd door een mysterieuze handwerksman, om meer handelaars naar de stad te lokken. Als de stadsbewoners zijn naam verborgen hielden, zou hij gratis werken. In werkelijkheid was de kerk gewijd aan de Noorse koning Olaf II Haraldsson, de beschermheilige van de zeevaarders.

## Geschiedenis

Het moment waarop de bouw begon is niet bekend. De eerste vermelding van de kerk stamt uit 1267. Na een brand in 1433 werd de oorspronkelijke kerk vanaf 1436 herbouwd, waarbij de basiliek werd verhoogd en verbreed en naar het westen werd uitgebreid, zodat de toren werd ingebouwd. Deze bouwwerkzaamheden werden geleid door Andreas Kulpesu.
De laatste belangrijke toevoeging aan de kerk was de vernieuwde Mariakapel aan de zuidzijde van de kerk, die tussen 1513 en 1521 tot stand kwam. In de oostmuur bevindt zich de cenotaaf van Hans Pawels, die het initiatief had genomen tot de bouw van de kapel. Het monument is vervaardigd door Clemens Pale en Hinrik Byldensnyder,
De kerk brandde tweemaal af: in 1625 en in 1820. Het interieur van de kerk is daardoor 19de-eeuws. De ontwerper was Friedrich Ludwig von Maydell, die hiermee de neogotiek in Estland introduceerde.

## Hoogte van de toren

De kerktoren is waarschijnlijk nooit hoger geweest dan zo'n 125 meter, hoewel vaak wordt verteld dat de toren tussen 1548 en 1625 met een hoogte van 159 meter de hoogste ter wereld is geweest. Deze hoogte berust echter op een misverstand. In een aan het eind van de 18de eeuw teruggevonden document uit 1651 wordt gesteld dat de toren voor de brand van 1625 een hoogte van 84 vadems had. Alleen als deze vadem als Rijnlandse voet wordt opgevat, zou de toren destijds omgerekend 159 meter hoog zijn geweest. In Tallinn was in de 17de eeuw echter de Revalse vadem in gebruik, die een lengte van ongeveer 160 cm had. Daarmee zou de toren niet hoger zijn geweest dan 134 meter. Op grond van contemporaine afbeeldingen wordt tegenwoordig zelfs aan die hoogte getwijfeld.
In Tallinn mochten lange tijd geen bouwwerken worden gebouwd die hoger zijn dan deze kerktoren. Dit principe is echter in 2007 losgelaten..

## Externe link

* (et) Officiële website Oleviste kogudus
* ↑ Oleviste pole kunagi olnud maailma kõrgeim ehitis, Imeline Ajalugu, 14-11-2012.
* ↑ Koplisse rajatakse kuni 200 meetri kõrgune hoone, ERR Uudised, 13-6-2007.
* MusicBrainz: 4adcc0a7-9031-44ef-ad19-7e55c15055bf
* Virtual International Authority File: 6866149544613100490009
* WorldCat (via VIAF): 6866149544613100490009
# Sindal (parochie)

Sindal is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Hjørring. De parochie maakt deel uit van het bisdom Aalborg en telt 3138 kerkleden op een bevolking van 3416 (2004).
Historisch was de parochie deel van de herred Vennebjerg. In 1966 vormde Sindal samen met een aantal omliggende parochies de nieuwe gemeente Sindal. In 2007 ging deze op in de vergrote gemeente Hjørring.
De parochie heeft twee kerken. De oude kerk uit de 12e eeuw staat een stuk ten noorden van het dorp Sindal. Na de aanleg van de spoorlijn van Hjørring naar Frederikshavn in 1871 was er sprake van een aanzienlijke bevolkingsgroei rond het station, waardoor er behoefte ontstond aan een grotere kerk die ook een meer centrale plaats in het dorp kreeg.
Asdal · Astrup · Bindslev · Bjergby · Byrum · Hals · Hirtshals · Hørmested · Horne · Lendum · Mosbjerg · Mygdal · Sindal · Sørig · Tolne · Tornby · Tversted · Uggerby · Ugilt · Vesterø · Vidstrup
* Virtual International Authority File: 1169149296306680670009
* WorldCat (via VIAF): 1169149296306680670009
# Sikar (stad)

Sikar is een nagar panchayat (plaats) in het district Sikar van de Indiase staat Rajasthan.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 184.904 mensen in Sikar, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 64%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal

Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal kan verwijzen naar:
* Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal (Brno), Tsjechië
* Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal (Maguelone), Frankrijk
* Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal (Troyes), Frankrijk
* Petrus en Pauluskathedraal (Kazan), Rusland
* St. Paul's Cathedral (Mdina), Malta
* Petrus en Pauluskathedraal (Minsk), Wit-Rusland
* Petrus-en-Pauluskathedraal (Osijek), Kroatië
* Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal (Paramaribo), Suriname
* Petrus en Pauluskathedraal (Peterhof), Rusland
* Petrus en Pauluskathedraal (Petrozavodsk), Rusland
* Petrus en Pauluskathedraal (Šiauliai), Litouwen
* Petrus-en-Pauluskathedraal (Sint-Petersburg), Rusland
* Washington National Cathedral, Verenigde Staten
# Sinfonia Lahti

Sinfonia Lahti is een symfonieorkest uit de Finse stad Lahti.
De eerste opzet tot een orkest vond plaats in 1910, toen het van start ging als het orkest van de Muziekvrienden van Lahti. In 1949 werd het een stedelijk symfonieorkest. In het westen bleef het orkest vrij onbekend, totdat het Zweedse platenlabel BIS het 'ontdekte'. Met zijn toenmalige reserve- en later vaste chef-dirigent Osmo Vänskä werd het orkest onder de naam Lahti Symphony Orchestra een vaste speler voor dat label met opnamen van werken van Jean Sibelius, maar ook een serie gewijd aan Kalevi Aho, die enige tijd huiscomponist was, en Joonas Kokkonen. Het orkest viel in de prijzen met de cd-premières van de onuitgegeven eerste versies van het vioolconcert en de vijfde symfonie van Sibelius. Onder Vänska's leiding speelde het orkest in 2003 voor het eerst in Nederland, in het Amsterdamse Concertgebouw.
Vänskä verhuisde in 2008 naar het Minnesota Orchestra en werd bij zijn afscheid benoemd tot eredirigent. Hij werd opgevolgd door Jukka Pekka Saraste, die in de herfst van 2011 werd opgevolgd door Okko Kamu. Sinds 2021 is Dalia Stasevska chef-dirigent.
Het orkest met ongeveer 60 leden verzorgt concerten met klassieke muziek in Lahti en omstreken, reist de gehele wereld af, maar heeft toch nog tijd om af en toe een uitstapje te maken naar georkestreerde popmuziek. Zo verschenen er albums met muziek van ABBA en Queen gezongen door Rajaton.
In 2000 kreeg Lahti een nieuwe concertzaal in de Sibeliushal.

## Chef-dirigenten

* Martti Similä 1951–1957
* Urpo Pesonen 1959–1978
* Jouko Saari 1978–1984
* Ulf Söderblom 1985–1988
* Osmo Vänskä 1988–2008
* Jukka Pekka Saraste 2008-2011
* Okko Kamu 2011-2016
* Dima Slobodeniouk 2016-2021
* Dalia Stasevska 2021-

## Externe link

* Officiële website
# Sinus (elektrisch)

Een sinusvormig signaal, of alleen sinus, is een basisvorm van wisselspanning of wisselstroom. Het is een signaal dat in de tijd gezien volgens een sinusfunctie verloopt.
In de elektrotechniek en elektronica hebben sinusvormige, of sinusoïde, signalen een eigen betekenis.

## Elektrotechniek

Als een spoel met een constante rotatiesnelheid in een permanent magnetisch veld draait, ontstaat over die spoel spanning die varieert volgens een sinusoïde. De netspanning is sinusvormig.
De elektrische stroom die ten gevolge van de spanning loopt, zal sinusvormig zijn wanneer de elektrische belasting een zogenaamde Ohmse weerstand is: een belasting waarbij spanning en stroom volgens de wet van Ohm van elkaar afhankelijk zijn. Bij inductieve en capacitieve belastingen zal de stroom ten opzichte van de spanning een faseverschuiving vertonen: bij inductieve belasting ijlt de stroom na, is vertraagd in de tijd, ten opzichte van de spanning; bij capacitieve belasting ijlt de stroom voor. We kunnen inductieve en capacitieve elektrische belastingen uitdrukken in complexe waarden, waarbij het imaginaire deel de inductieve dan wel capacitieve belasting voorstelt. Het reële deel stelt de Ohmse component voor. De faseverschuiving tussen spanning en stroom wordt aangeduid met fouthoek. De imaginaire stroomcomponent wordt blindstroom genoemd.
Het frequentiespectrum van een sinusvormige spanning bestaat uit een enkele component: de grondfrequentie. Wanneer een niet-lineaire belasting op een sinusvormige spanning wordt aangesloten, zoals een gasontladingsbuis, zal de stroom niet evenredig met de spanning verlopen en ontstaan in de stroom harmonischen van de grondfrequentie van het lichtnet. Hierdoor kunnen signalen ontstaan die de radio-ontvangst verstoren.

## Elektronica

De meeste radiozenders genereren sinusvormige signalen, waarop de te verzenden informatie: spraak, muziek of gegevens wordt overgebracht door middel van variaties in het signaal. Dit wordt modulatie genoemd. De twee bekendste modulatievormen zijn AM en FM. Men noemt in de radiotechniek het zuivere sinusvormige signaal de draaggolf.
* Bij FM frequentiemodulatie wordt de frequentie van een sinusvormige draaggolf gevarieerd.
* Bij AM amplitudemodulatie wordt de amplitude van een sinusvormige draaggolf gevarieerd.
# Silvitettix thalassinus

Silvitettix thalassinus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Jago.
# Silvitettix volatilis

Silvitettix volatilis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Otte & Jago.
# Sint Martinusgasthuis

Het Sint Martinusgasthuis is een hofje en voormalig gasthuis in de stad Groningen, dat is aangewezen als gemeentelijk monument. Het gasthuis is gelegen in de Grote Leliestraat in de Hortusbuurt, de straat met de meeste hofjes en gasthuizen van de stad Groningen.

## Ontstaan en bouw

In 1869 werd de bouwaanvraag van de eerste woningen van het Sint Martinusgasthuis ingediend door de rooms-katholieke instelling van weldadigheid Liefde tot God en onze Evennaasten. De bouw van het gasthuis ging van start en rond 1880 konden de eerste rooms-katholieke, wat oudere bewoners een huisje in het gasthuis betrekken. Deze zgn. conventualen dienden zich wel fatsoenlijk te gedragen; ordeverstoring, onzedelijk gedrag e.d. was uit den boze. Pas in 1892 krijgt het gasthuis zijn huidige symmetrische vorm met het verrijzen van een aantal huisjes aan de straatkant.

## Nieuwe ontwikkelingen

In de jaren '60 van de twintigste eeuw kregen conventualen steeds minder belangstelling voor de huisjes en werden zij geleidelijk aan steeds meer vervangen door 'gewone' huurders van verschillende leeftijden. In 1987 wordt het gasthuis verkocht aan woningbouwvereniging Concordia (huidige naam: De Huismeesters), die het gasthuis grondig renoveert en verschillende huisjes samenvoegt. Momenteel wordt het Sint Martinusgasthuis voornamelijk bewoond door dertigers en veertigers.
# Sint-Michielskerk (Holke)

De Sint-Michielskerk (Frans: Église Saint-Michel) is de parochiekerk van de gemeente Holke in het Franse Noorderdepartement.
Oorspronkelijk is dit een 16e-eeuws gotisch kerkje, waarvan de zware voorgebouwde bakstenen westtoren behouden is gebleven. De spits is recenter en in beton uitgevoerd. Het eenbeukig schip is gedeeltelijk van 1746. Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf. Op het hoofdaltaar is Onze-Lieve-Vrouw van de Kolme, patrones van Holke, te vinden, in rococostijl. Er zijn moderne glas-in-loodramen.
# Sint-Annakapel (Geijsteren)

De Sint-Annakapel is een kapel in Geijsteren in de Nederlands Noord-Limburgse gemeente Venray. De kapel staat aan de Maasheseweg aan de rand van een klein bosgebied met op ongeveer 200 meter noordelijker de rivier de Maas. Op ongeveer 350 meter naar het zuidwesten staat de Onze-Lieve-Vrouw-van-Heimwee-en-Verlangenkapel.
De kapel is gewijd aan Sint-Anna.

## Geschiedenis

In 1698 werd de kapel gebouwd.
Op 21 januari 1970 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister.
In de zomer van 2019 viel de kapel om en in stukken uiteen. In de zomer van 2020 werd de kapel herbouwd.

## Bouwwerk

Het wit gestuukte heiligenbeeldhuisje is een niskapel of ovenkapel en is gebouwd op een vierkant grondplan. De zuilvormige kapel wordt gedekt door een tentdak waar middenop een ijzeren kruis geplaatst is.
Aan de voorzijde heeft de kapel een rechthoekige nis die afgesloten wordt met traliewerk. Op een klein altaartje is in de nis een kleurrijk tableau toegevoegd waarin afgebeeld wordt hoe Anna aan haar dochter maria leesonderricht geeft. (Op het bordje ter plaatse staat echter Anna te Drieën.)
# Sint-Annakapel (Eke)

De Sint-Annakapel is een kapel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Nazareth behorende plaars Eke, gelegen aan de Landuitstraat in de buurtschap Landuit.
Deze kapel werd gebouwd in 1746 als stopplaats op de bedevaartweg van Deerlijk naar Bottelare. Mogelijk werd de kapel opgericht tijdens uitbraken van besmettelijke ziekten.
Het is een eenvoudig bakstenen gebouwtje dat omringd wordt door een drietal linden.
Binnen de kapel bevindt zich een gemarmerd, 18e-eeuws barokaltaar, een gepolychromeerd stenen beeld van Sint-Anna-te-drieën. Ook is er een gepolychromeerd houten beeld van een aanbiddende engel en is er een 18e-eeuwse kaarsenkroon (1760) en een 18e-eeuwse kaarsenstandaard.
# Sinervaspartus

Sinervaspartus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Henry & Howard in 2016.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Sinervaspartus discovittatus (Carvalho, 1945)
* Sinervaspartus espartacoides Carvalho & Gomes, 1970
* Sinervaspartus marginalis Henry & Howard, 2016
* Sinervaspartus venezuelanus Carvalho, 1989
* ↑ Sinervaspartus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 12 november 2023.
# Sineruga

Sineruga is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soort

* Sineruga insolita Perrier, 2012 †
# Skogsbergia

Skogsbergia is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Skogsbergia abei Yamada & Hiruta, 2005
* Skogsbergia calyx Kornicker, 1992
* Skogsbergia caudata (Cleve, 1905) Poulsen, 1962
* Skogsbergia chungi Chavtur, 1989
* Skogsbergia costai Kornicker, 1974
* Skogsbergia crenulata Poulsen, 1962
* Skogsbergia curvata Poulsen, 1962
* Skogsbergia galapagensis Kornicker & Iliffe, 1989
* Skogsbergia hesperida (Mueller, 1906) Poulsen, 1962
* Skogsbergia hesperidea (Muller, 1906)
* Skogsbergia iota Kornicker, 1992
* Skogsbergia lerneri (Kornicker, 1958) Kornicker, 1974
* Skogsbergia mediterranea (Costa, 1845) Poulsen, 1962
* Skogsbergia megalops (Sars, 1872) Poulsen, 1962
* Skogsbergia menezi Kornicker, 1970
* Skogsbergia minuta Poulsen, 1962
* Skogsbergia plax Kornicker, 1992
* Skogsbergia sarsi (Mueller, 1912) Poulsen, 1962
* Skogsbergia solox Kornicker in Kornicker & Thomassin, 1998
* Skogsbergia squamosa (Mueller, 1894) Poulsen, 1962
* Skogsbergia strophinx Kornicker, 1991
* Skogsbergia tenax Kornicker in Kornicker & Poore, 1996
* Skogsbergia vivax Kornicker in Kornicker & Poore, 1996
# Sint-Annakapel (Lokeren)

De Sint-Annakapel is een kapel in de Oost-Vlaamse stad Lokeren, gelegen in de wijk Heirbrug, aan de Heirbrugstraat.

## Geschiedenis

De kapel werd begin 16e eeuw opgericht, maar werd tijdens de godsdiensttwisten, in 1578, verwoest. In 1644 werd een nieuwe kapel gebouwd die in 1650 werd ingezegend. Deze kapel diende aanvankelijk als wijkkerk.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukige kapel met vlak afgesloten koor. Boven dit koor bevindt zich een zeskante dakruiter. Het geheel is in sobere barokstijl uitgevoerd.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Eligiuskerk (Sint-Eloois-Vijve)

De Sint-Eligiuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Waregem behorende plaats Sint-Eloois-Vijve, gelegen aan het Sint-Elooisplein.

## Geschiedenis

In de 11e of mogelijk al in de 10e eeuw zou hier, nabij de burcht, een kerkje hebben gestaan. In elk geval in 1119 was Sint-Eloois-Vijve een zelfstandige parochie, afgesplitst van die van Harelbeke. Omstreeks 1200 zou een romaanse eenbeukige kruiskerk zijn gebouwd. Ergens omstreeks 1500 zou deze van een groter, laatgotisch koor zijn voorzien.
Omstreeks 1532 brandde de kerk af en ging het kerkmeubilair verloren. Tot 1560 werd de kerk herbouwd en uitgebreid tot een tweebeukig bouwwerk. Vermoedelijk in 1566 werd de kerk echter getroffen door de Beeldenstorm. Ook in 1580 vonden zodanige vernielingen plaats dat enkel de toren overeind bleef.
In de eerste helft van de 17e eeuw werd de kerk herbouwd, terwijl vanaf 1630 ook in nieuw kerkmeubilair werd voorzien. Van 1645-1646 werd de kerk door Franse troepen als opslagplaats gebruikt. In 1667-1668 werd de kerk hersteld. Er kwam nieuw kerkmeubilair, maar in 1710 werd de kerk opnieuw beschadigd door een buskruitontploffing bij een Franse aanval.
In 1764 zou er sprake geweest zijn van een tweebeukige kerk met transept en vieringtoren.
Van 1898-1902 werd een zuidelijke zijbeuk aangebouwd naar ontwerp van Jules Soete, in neogotische stijl. In 1966 werd het kerkhof naar een nieuwe begraafplaats overgebracht. In 1977 werden er Romeinse dakpannen ontdekt in muurresten van de vroegere romaanse kerk.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige hallenkerk met achtkante romaanse vieringtoren van omstreeks 1200 en vierzijdig afgesloten koor.

## Interieur

In het schip zijn muurresten te vinden van Doornikse steen en blauwe hardsteen, afkomstig van vroegere bouwfasen. Het schip wordt overkluisd met een houten gewelven.
Het kerkmeubilair is overwegend neogotisch. Enkele 17e en 18e eeuwse grafstenen zijn nog aanwezig.
* Inventaris Onroerend Erfgoed