OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Porta Naevia

De Porta Naevia was een antieke stadspoort in de Muur van Servius Tullius in het Oude Rome.
De poort stond op de kleine Aventijn en gaf zijn naam aan de Vicus portae Naeviae, die buiten de stadsmuur overging in de Via Ardeatina. De Porta Naevia stond waarschijnlijk iets ten zuiden van de huidige locatie van de Santa Balbina. De poort is mogelijk in de antieke tijd al afgebroken, nadat de Servische Muur zijn verdedigingsfunctie verloor doordat door de grote macht van het Romeinse Rijk geen vijand de stad meer kon aanvallen. Er zijn geen restanten van teruggevonden.

## Referentie

* S.B. Platner, A topographical dictionary of ancient Rome, London 1929. Art. Porta Naevia
Porta Collina · Porta Viminalis · Porta Esquilina · Porta Querquetulana · Porta Caelimontana · Porta Capena · Porta Naevia · Porta Raudusculana · Porta Lavernalis · Porta Trigemina · Porta Flumentana · Porta Carmentalis · Porta Fontinalis · Porta Sanqualis · Porta Salutaris · Porta Quirinalis
# Porta Lavernalis

De Porta Lavernalis was een stadspoort in de Muur van Servius Tullius in het Oude Rome.
De poort stond op de heuvel Aventijn. De poort ontleende zijn naam aan het Laverna bos, dat net buiten de muur lag. Door de poort liep in de oudheid een weg die de Vicus Armilustri verbond met de Via Ostiensis. Deze weg komt overeen met de moderne Via di Porta Lavernale. De poort lag vermoedelijk direct ten oosten van het Bastione di Sangallo uit de 15e eeuw. Er zijn geen restanten van teruggevonden.
Porta Collina · Porta Viminalis · Porta Esquilina · Porta Querquetulana · Porta Caelimontana · Porta Capena · Porta Naevia · Porta Raudusculana · Porta Lavernalis · Porta Trigemina · Porta Flumentana · Porta Carmentalis · Porta Fontinalis · Porta Sanqualis · Porta Salutaris · Porta Quirinalis
# Porta Macedonia

De Porta Macedonia (Macedonisch: Порта Македонија) is een triomfboog in de Macedonische hoofdstad Skopje. Het monument is gelegen aan het Pellaplein en is in 2012 geopend als herdenkingsmonument voor het toenmalige 20-jarig jubileum wegens de onafhankelijkheid van Noord-Macedonië van voormalig Joegoslavië.
Het monument werd ontworpen door de architect/kunstenares Valentina Stefanovska en werd gebouwd tussen 2011 en 2012. Stefanovska was verantwoordelijk voor meerdere kunstwerken voor het project Skopje 2014, waaronder het standbeeld/fontein voor Alexander de Grote op het nabijgelegen Plein van Macedonië. De triomfboog is 21 meter hoog en gebouwd in retrostijl/neoclassicisme.
# Portela (Arcos de Valdevez)

Portela is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Arcos de Valdevez en telt 307 inwoners (2001).
# Portret van Faure in de rol van Hamlet

Het portret van Faure in de rol van Hamlet (Frans: Portrait de Faure dans le rôle d'Hamlet, Duits: Der Sänger Jean Baptiste Faure als Hamlet) is een schilderij van Édouard Manet uit 1877. Het toont de gevierde bariton Jean-Baptiste Faure in de titelrol van de opera Hamlet van Ambroise Thomas naar het toneelstuk van William Shakespeare. Sinds 1927 maakt het werk deel uit van de collectie van het Museum Folkwang in Essen.

## Voorstelling

Voor Jean-Baptiste Faure (1830 - 1914) betekende de rol van Hamlet het hoogtepunt van zijn carrière. Van de première in 1868 tot zijn afscheid op 13 mei 1876 zou hij de rol meer dan 100 keer vertolken. Daarnaast was hij een belangrijke kunstverzamelaar met een grote voorliefde voor werken van Manet. In totaal heeft hij 68 werken van de kunstenaar in zijn bezit gehad, waaronder bekende schilderijen als De fluitspeler en Muziek in de Tuilerieën.
Faure vroeg Manet waarschijnlijk in 1875 om zijn portret als Hamlet te schilderen. Het zou een zeer langdurig proces worden, waarbij Faure een kleine 40 keer moest poseren en Manet negen keer geheel opnieuw begon. Tot drie keer toe vernietigde hij zelfs het doek waarop hij op dat moment werkte.
Naar alle waarschijnlijkheid beeldde Manet hier het moment uit het eerste bedrijf uit waarbij Hamlet de geest van zijn vader ontmoet en zweert wraak te nemen op Claudius, de broer en moordenaar van zijn vader. In de eerdere versies die bewaard zijn gebleven, schilderde Manet nog delen van het toneel, in de uiteindelijke versie is alle aandacht op Faure gericht. Het vertoont daarmee grote gelijkenis met een portret van Philibert Rouvière als Hamlet dat Manet al in 1866 maakte. Bij het schilderen van dat werk had hij zich duidelijk laten inspireren door schilderijen van Diego Velázquez, zoals het portret van Pablo de Valladolid, dat Manet tijdens een verblijf in Spanje in 1865 had gezien. Dezelfde monochrome achtergrond zonder ruimtelijke referenties treffen we ook in het portret van Faure aan.
Het eindresultaat kon de opdrachtgever niet bekoren. Faure weigerde het schilderij te kopen, omdat hij de gelijkenis niet goed genoeg vond. Wel stond hij Manet toe het doek op de Parijse salon van 1877 te exposeren, waar het weinig weerklank vond.

## Herkomst

* 4 - 5 februari 1884: het schilderij bevindt zich in de nalatenschap van Manet en wordt gekocht door de kunsthandelaar Paul Durand-Ruel voor 3.500 Franse frank.
* 1884 - 1927: Durand-Ruel houdt het werk afwisselend in Parijs en New York.
* 1927: in de Galerie Matthiesen, Berlijn.
* 1927: gekocht door het Museum Folkwang met steun van de Folkwang-Museumsverein en de stad Essen voor 200.000 mark.

## Afbeeldingen

* Portret van Philibert Rouvière als Hamlet (1866)
* Portret van Pablo de Valladolid - Diego Velázquez

## Literatuur

* Gary Tinterow & Geneviève Lacambre (2003). Manet/Velázquez: The French Taste for Spanish Painting. New York: Metropolitan Museum of Art. p. 501
# Priolepis boreus

Priolepis boreus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Snyder.
* ↑ (en) Priolepis boreus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Priolepis boreus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Priolepis hipoliti

Priolepis hipoliti is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Metzelaar.
* ↑ (en) Priolepis hipoliti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Priolepis hipoliti. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Priolepis eugenius

Priolepis eugenius is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Jordan & Evermann.
# Priolepis compita

Priolepis compita is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Winterbottom.
* ↑ (en) Priolepis compita op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Priolepis compita. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Portret van Mademoiselle Suzanne Poirson

Het Portret van Mademoiselle Suzanne Poirson (Engels: Portrait of Mademoiselle Suzanne Poirson) is een schilderij uit 1884 van John Singer Sargent, een van de belangrijkste portrettisten van de beau monde van Parijs op dat moment. Het bevindt zich in privébezit.

## Schilderij

Suzanne Poirson (1871-1926) was de dochter van Paul Poirson en Seymourina Cuthbertson (de natuurlijke dochter van de 4e markies van Hertford (1800-1870) en Madame Oger). Zij trouwde in 1891 met Pierre Girod. Ze was het petekind van sir Richard Wallace, natuurlijke zoon van haar grootvader Seymour-Conway die de naam gaf aan de Wallace Collection.
Haar vader bezat een studio aan 41, boulevard Berthier die in 1883 door de schilder werd betrokken. Volgens familieoverlevering zou het portret, net als dat van het in 1885 geschilderde Portret van Madame Paul Poirson, haar moeder, als 'huurgeld' zijn geschilderd maar daar zijn geen bewijzen van gevonden.
Suzanne Poirson werd ook geschilderd door Jacques-Émile Blanche (1861-1942), met haar paard in het Bois de Boulogne.

## Herkomst

Het portret was eigendom van de ouders van de voorgestelde en vererfde aan Suzanne Poilson en vervolgens op haar dochter Mme. Philippe Cruse. Die laatste verkocht het in 1985 bij Christie's, New York. Sindsdien bevindt het zich in een andere particuliere collectie.
* Richard Ormond en Elaine Kilmurray, John Singer Sargent. The early portraits. New Haven, 1998, p. 120 (catalogusnummer 120).
Ralph Curtis op het strand in Scheveningen (1880) · Portret van Madame X (1884) · Portret van Mademoiselle Suzanne Poirson (1884) · Portret van Madame Paul Poirson (1885) · Anjer, lelie, lelie, roos (1886) · Portret van Isabella Stewart Gardner (1888) · Portret van Léon Delafosse (1893-1899) · Nonchaloir (1911)
# Port Sudan

Port Sudan of Port Soedan (Arabisch: بورتسودان; Būr Sūdān) is een stad in Soedan met een half miljoen inwoners en daarmee de vijfde stad van het land. Het is de hoofdstad van de staat Rode Zee (Al-Bahr-al-Ahmar).
Port Sudan ligt aan de Rode Zee en is de belangrijkste havenstad van Soedan. De stad werd begin 20e eeuw gesticht door de Britten als eindpunt van een spoorweg die de Rode Zee met de Nijl verbond. De moderne haven van Port Sudan verving de veel oudere haven van Sawakin.
Volgens de volkstelling van 1983 had de stad een inwonertal van 305.285. Het aantal inwoners in 2008 wordt geschat op 499.279.
In Port Sudan is een olieraffinaderij om de voor de kust gewonnen aardolie te verwerken. Er loopt ook een oliepijplijn van de Soedanese hoofdstad Khartoem naar Port Sudan.
Vanuit de luchthaven van Port Sudan onderhoudt Sudan Airways lijndiensten met Caïro, Jeddah en Khartoem. Ook de luchtvaartmaatschappijen Nova Air, Mid Air en Air West vliegen tussen Port Sudan en Khartoem.
# Prijs van de strijdlust Ronde van Italië

De prijs van de strijdlust wordt in de Ronde van Italië uitgereikt aan de strijdlustigste renner. Na elke etappe wordt de prijs eveneens toegekend aan de strijdlustigste renner van de dag. Hij mag de volgende dag met een rood rugnummer rijden.
Tot en met 2021 werd gebruik gemaakt van een klassement waarbij renners punten konden verdienen aan de streep, bij tussensprints én bovenop beklimmingen. De renner met de meeste punten was dan de leider van het strijdlustklassement, waaraan overigens geen trui verbonden was.

## Winnaars prijs van de strijdlust

* 2001 - Massimo Strazzer
* 2002 - Massimo Strazzer
* 2003 - Freddy González
* 2004 - Alessandro Petacchi
* 2005 - José Rujano
* 2006 - Paolo Bettini
* 2007 - Leonardo Piepoli
* 2008 - Emanuele Sella
* 2009 - Stefano Garzelli
* 2010 - Matthew Lloyd
* 2011 - Stefano Garzelli
* 2012 - Mark Cavendish
* 2013 - Mark Cavendish
* 2014 - Julián Arredondo
* 2015 - Philippe Gilbert
* 2016 - Matteo Trentin
* 2017 - Mikel Landa
* 2018 - Davide Ballerini
* 2019 - Fausto Masnada
* 2020 - Thomas De Gendt
* 2021 - Dries De Bondt
* 2022 - Mathieu van der Poel
* 2023 - Derek Gee
* 2024 - Julian Alaphilippe
winnaars · roze trui ·  puntenklassement ·  bergklassement ·  jongerenklassement ·  intergiro ·  ploegenklassement ·  strijdlust ·  zwarte trui
Giro d'Italia Next Gen · Giro Donne · Cima Coppi
Belgische rozetruidragers · etappewinnaars
Nederlandse rozetruidragers · etappewinnaars
Mannen: 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Vrouwen: 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Proceedings of the Royal Society A

Proceedings of the Royal Society A ( - Mathematical, physical, and engineering sciences) is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de wiskunde, natuurkunde, en technische wetenschappen. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Proc. R. Soc. A Het wordt uitgegeven door de Royal Society en verschijnt maandelijks.
De geschiedenis van het tijdschrift gaat terug tot het jaar 1800, toen het tijdschrift Abstracts of the Papers Printed in the Philosophical Transactions of the Royal Society of London werd opgericht. Dit veranderde verschillende keren van naam, en werd in 1905 gesplitst in twee delen, A en B. Deel A was gericht op de wiskunde, natuurkunde en techniek, en deel B op de levenswetenschappen.
# Portret van gravin Louise Mercy d'Argenteau

Portret van gravin Louise Mercy d'Argenteau (Russisch: Портрет пианистки графини Луизы Мерси д'Аржанто) is een portret door de Russische kunstschilder Ilja Repin, geschilderd in 1890. Het bevindt zich in de collectie van de Tretjakovgalerij in Moskou.

## Louise Mercy d'Argenteau

Marie-Clotilde-Elisabeth Louise de Riquet, prinses van Caraman-Chimay (1837-1890), was een in België geboren pianiste die reeds op jonge leeftijd een bijzondere begaafdheid aan de dag legde.
In 1860 huwde ze in Parijs met Eugène Arnould Henri Charles François Marie, graaf van Mercy-Argenteau (1838-1888), waarna ze frequent verkeerde aan het hof van keizer Napoleon III. Na de val van het keizerrijk in 1870 keerde ze terug maar het landgoed van haar ouders in kasteel Argenteau, nabij Luik.
Ze was een fervent aanhangster van Russische klassieke muziek en organiseerde vooral in België en in Amsterdam concerten met muziek van de Groep van Vijf (Rimski-Korsakov, Balakirev, Borodin, Moessorgski en César Cui. Nadat zij Russisch had geleerd vertaalde zij een aantal opera's en romantische liederen naar het Frans. Ook schreef ze een reeks lovende kritieken over het muziekleven in Rusland en een boek over het leven van Cui, met wie ze in de jaren 1880 een relatie had. In de laatste jaren van haar leven verbleef ze vaak in Rusland. In november 1890 overleed ze in Sint-Petersburg aan de gevolgen van kanker.

## Afbeelding

Repin behoorde tot de vriendenkring van Cui en leerde via deze eind jaren 1880 Louise Mercy d'Argenteau goed kennen. Aan het einde van haar leven, in oktober 1890, toen ze al ernstig ziek was, maakte hij het hier besproken portret van haar, op verzoek van Cui. Op treffende wijze wist Repin haar zachtaardige karakter op het witte doek over te brengen, waarbij zijn bijzondere genegenheid voor de doodzieke Belgische vrouw, ver van huis maar niet klagend, bijna voelbaar werd. Hij beeldde haar uitermate realistisch af, met zijn kenmerkende losse toets, precies zoals ze er op dat moment uitzag, liggend op een sofa, in een witte robe à la française, bijna niet meer in staat zich nog op te richten.
Kort na haar overlijden verscheen in het tijdschrift Artist een uitgebreid in memoriam van Mercy d'Argenteau, waarin over het door Repin geschilderde portret staat te lezen:
   "Dit werk is verbazingwekkend geslaagd, als portret zowel ook als schilderij. De gelijkenis is frappant: de blik lijkt levend en haar ietwat lijdzame glimlach ontroert zelfs degenen die haar nooit hebben gekend"

## Literatuur en bron

* Os, Henk van & Scheijen, Sjeng (2001) Ilja Repin (1844-1930). Het geheim van Rusland. Uitgevers Groninger Museum, Groningen / Waanders, Zwolle, blz. 130-131. ISBN 90-400-9635-X
# Portret van een zittende vrouw met zakdoek

Portret van een zittende vrouw met zakdoek is een schilderij uit het atelier van Rembrandt van Rijn uit ca. 1644, dat wordt toegeschreven aan Carel Fabritius.
Het portret behoort tot een kleine groep schilderijen die vroeger op naam van Rembrandt stonden, maar volgens het Rembrandt Research Project eerder jeugdwerken van Carel Fabritius lijken te zijn. De schilderijen zijn variaties op originele werken van Rembrandt. In dit geval heeft de schilder zich mogelijk laten inspireren door Rembrandts dubbelportret van de doopsgezinde predikant Cornelis Anslo en zijn vrouw Aaltje Schouten uit 1640-1641, vooral wat betreft de gedraaide houding en de manier waarop ze de zakdoek vasthoudt. Volgens het Rembrandt Research Project lijkt het een iets later werk dan de pendantportretten in de collectie van de hertog van Windsor, en daarmee zou de twijfelachtige signatuur toch het juiste jaartal (1644) kunnen aangeven.

## Herkomst

Het schilderij werd op 7 augustus 1811 in Amsterdam geveild. Het was afkomstig uit de collectie L.B. Coclers. Daarna wordt het vermeld in Rome op 17-18 maart 1845 (veiling van de kunstverzameling van kardinaal Fesch) en in Londen (veiling bij Christie's van de collectie van Sir G.L. Holford, Dorchester House, Park Lane, Londen). In 1956 schonk R.Y. Eaton uit Toronto het schilderij aan de Art Gallery of Ontario.
# Portret van een zittende man

Het Portret van een zittende man (Frans: Portrait d’homme) is een schilderij van Frans Hals of zijn atelier dat omstreeks 1660 gemaakt is. Sinds 1912 maakt het deel uit van de collectie van het Musée Jacquemart-André in Parijs.

## Herkomst

Nélie Jacquemart kocht het schilderij kort voor haar dood op een openbare veiling in 1912, mede op advies van de Duitse kunsthistoricus Wilhelm von Bode. Haar op dat moment al overleden echtgenoot Édouard André had een collectie Nederlandse meesters aangelegd, met onder andere drie werken van Rembrandt. Dit schilderij vormde daar een waardevolle aanvulling op.
Na het overlijden van Nélie Jacquemart wordt de collectie van het echtpaar nagelaten aan het Institut de France. Het doek wordt bewaard in hun voormalige herenhuis, het huidige Musée Jacquemart-André.

## Voorstelling

Het is niet bekend wie er op het schilderij is afgebeeld. De man zit omgedraaid op een stoel, met een arm op de leuning kijkt hij de toeschouwer aan. Het is een compositie die de schilder vaker gebruikte. Het werk wordt laat in Hals' loopbaan gedateerd, toen hij een steeds vrijere penseelvoering ging hanteren. Het schilderij doet haast impressionistisch aan met zijn snel uitgevoerde, gefragmenteerde penseelstreken. De schilder gebruikte een beperk palet van bruin, zilvergrijs en een beetje wit.
In een studie uit 2023-24 schrijft Claus Grimm het werk niet aan Hals toe, maar aan zijn atelier. Hij doet dat op basis van een vergelijking met het Portret van een man met een slappe hoed uit Kassel. Hoewel de schilder van het werk in Parijs probeert om dit portret te imiteren, bijvoorbeeld in de penseelvoering, slaagt hij er minder goed in om de indruk van een vluchtige momentopname weer te geven. De blijkt met name in de uitvoering van het gezicht die zich te veel richt op de voor de hand liggende contouren van de neus, mond, oogleden en kin.

## Afbeelding

* Portret van een man met een slappe hoed (Kassel)

## Literatuur

* Keti Castéraa (red.) (2012). The Musée Jacquemart-André. Florence: Scala. pp. 166-67
* Claus Grimm (2023-24). Frans Hals and his workshop. RKD Study. 1.22 Frans I and Frans II
# Portret van een vrouw

Portret van een vrouw of Portret van een dame kan verwijzen naar:

## Vrouw

* Portret van een vrouw (Catharina van Hemessen) - schilderij van Catharina van Hemessen
* Portret van een vrouw (Jan van Ravesteyn) - schilderij van Jan van Ravesteyn
* Portret van een vrouw (Rembrandt) - schilderij van Rembrandt
* Portret van een vrouw (Jan Toorop) - potloodtekening van Jan Toorop
* Portret van een vrouw (James Ensor) - tekening van James Ensor
* Portret van vrouw met witte kraag - schilderij van Theo van Doesburg
* Portret van een vrouw en profil - tekening van Theo van Doesburg
* Portret van een vrouw met schoothondje - schilderij van Rembrandt
* Portret van een eenendertigjarige vrouw - schilderij toegeschreven aan Catharina van Hemessen
* Portret van een onbekende vrouw - schilderij van Ivan Kramskoj
* Portret van een onbekende vrouw (Judith Leyster) - schilderij van Judith Leyster

## Dame

* Portret van een dame (Leonardo da Vinci) - schilderij van Leonardo da Vinci, bijgenaamd La Belle Ferronnière
* Portret van een dame (Rogier van der Weyden) - schilderij van Rogier van der Weyden
# Praedora marshalli

Praedora marshalli is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1903 gepubliceerd door Lionel Walter Rothschild & Heinrich Ernst Karl Jordan.
# Praedonula almonella

Praedonula almonella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dyar.
# Pritha garciai

Pritha garciai is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de spleetwevers (Filistatidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pritha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Eugène Simon.
# Primapus

Primapus is een geslacht van uitgestorven vogels uit het Vroeg-Eoceen van het Verenigd Koninkrijk. De fossielen werden gevonden in de London Clay, die ongeveer 50 miljoen jaar geleden werd afgezet. De typesoort is Primapus lacki.

## Beschrijving

Deze 17 centimeter grote vogel kon goed vliegen dankzij het korte en stevige opperarmbeen, dat structuren vertoonde voor aanpassingen aan het leven in de lucht. De vogel had een sterk ontwikkelde kop. Het aanhechtingsvlak voor de biceps en de kam voor de deltoideusspier waren eveneens goed ontwikkeld.

## Leefwijze

Primapus was een insectenetende gierzwaluw.

## Vondsten

Fossielen van dit dier werden gevonden in Europa.
* Cyril Walker & David Ward (1993) - Fossielen: Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2
* Primapus in de Paleobiology Database
# Primal scream (Maynard Ferguson)

Primal scream is een studioalbum van Maynard Ferguson. Het liet een tweede fase in het werk van Ferguson bij Columbia Records horen. Ferguson mocht van Columbia Records (CBS) een keur van bekende musici inschakelen, in plaats van zijn eigen bigband, hetgeen achteraf 'kwaad bloed zette', aldus Mark Colby (die er wel bij mocht zijn) later bij een heruitgave. De bekendste gastmuzikant die de Media Sound geluidsstudio bezocht voor het album was Chick Corea, hij speelde een synthesizersolo in zijn eigen The Cheshire cat walk. Tijdens de promotieconcerten voor dit album speelde zijn eigen bigband weer en dan met name zijn uittreksel uit de muziek van Pagliacci geschreven door Ruggiero Leoncavallo, naar een arrangement van Jay Chattaway. Dit stuk muziek mocht Ferguson ook spelen tijdens de afsluitingsceremonie van de Olympische Zomerspelen 1976 in Montréal.
De muziekproducent Bob James bracht diverse musici mee, waaronder Steve Gadd, Gary King en Eric Gale.

## Musici

* Maynard Ferguson: trompet

### Ritmesectie

* slagwerk: Steve Gadd
* basgitaar: Gary King
* gitaar: Eric Gale, Jeff Mironov, Jerry Friedman
* Percussie: Ralph MacDonald
* piano, ARP Synthesizer, Clavinet: Bob James
* Elektrische piano and Mini Moog Synthesizer: Chick Corea (The Cheshire cat walk only)

### Blazerssectie

* dwarsfluit en baritonsaxofoon: Bobby Militello
* sopraansaxofoon en tenorsaxofoon: Mark Colby
* altsaxofoon: David Sanborn
* tenorsaxofoon: Joe Farrell
* trompet: Marvin Stamm
* trompet en flugelhorn: Jon Faddis, Bernie Glow, Stan Mark
* trombone: Tony Studd
* bastrombone: David Taylor, Paul Faulise
* hoorn: Brooks Tillotson, Earl Chapin

### Zangers

* Patti Austin
* Lani Groves
* Hilda Harris

### Strijkerssectie

* viool: David Nadien, Max Ellen, Harry Cykman, Paul Gershman, Emanuel Green, Charles Libove, Joseph Malin, Frederick Buldi
* altviool: Theodore Israel, Emanuel Vardi
* cello: Alan Schulman, Charles McCracken

## Muziek

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Primal Scream (Maynard Ferguson album) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* hardcopy van het album in een heruitgave via BGO Records