OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Asturië

De vlag van Asturië bestaat uit een blauw veld met daarop een geel kruis. Aan de horizontale balk van het kruis hangen de Griekse letters alfa en omega. De vlag werd op 19 december 1990 officieel aangenomen.
Volgens een legende is de vlag in gebruik genomen door Don Pelayo, de eerste koning van Asturië. Dit zou zijn gebeurd tijdens de Slag bij Covadonga in 722, waar een Aragoons leger voor het eerst de Moren versloeg. Deze veldslag was van groot belang voor het voortbestaan van een onafhankelijke christelijke gemeenschap in Asturië en voor de latere geschiedenis van Spanje omdat vanuit Asturië de reconquista zou beginnen.

## Varianten

Een vlag met een kruis in het midden wordt gebruikt als tafelvlag en voor interieurs. Er is ook een versie voor ceremoniële doeleinden waarbij het kruis wordt versierd met juwelen.
* Versie voor binnen
* Ceremoniële vlag voor buiten
# Vlag van Attica

De vlag van Attica toont een wit kruis op een blauw veld, dat door een gouden (aan de binnenzijde) en rode (buitenzijde) rand omringd wordt. De vlag heeft een hoogte-breedteverhouding van 2:3.
De regio Attica bestaat hoofdzakelijk uit het stedelijk gebied van de Griekse hoofdstad Athene. De regionale vlag is gelijk aan de vlag van Athene, maar dan zonder de afbeelding van de god Pallas Athena. Ook de andere gemeenten in de regio hebben hun vlaggen op de regionale vlag gebaseerd.
# Vivegnis

Vivegnis (Waals: Vivgni) is een plaats en deelgemeente in de Belgische provincie Luik. Vivegnis maakt sinds de grote gemeentelijke herindeling van 1977 deel uit van de gemeente Oupeye.

## Etymologie

De naam Vivegnis is afkomstig van Vigne, dat wijngaard betekent. Vivegnis was vanouds bekend om de kwaliteit van haar wijn.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Pieterskerk van 1865
* Het Fort Pontisse bevindt zich ten zuidwesten van Vivegnis.

## Natuur en landschap

Vivegnis ligt aan het Albertkanaal op een hoogte van ongeveer 100 meter, tegenover het langgerekte schiereiland dat zich tussen dit kanaal en de Maas bevindt. Vroeger bekend om zijn wijngaarden en fruitteelt, is de plaats tegenwoordig vooral industrieel van karakter.

## Economie

In Vivegnis, met name in Abhooz, wat zich onmiddellijk ten zuiden van de kern bevindt, waren tot 1962 de steenkoolmijnen van de Société anonyme des Charbonnages d'Abhooz et Bonne-Foi Hareng actief. Het gebied wordt tegenwoordig ingenomen door grootwinkelbedrijf, aansluitend aan de A3, die Vivegnis van Herstal scheidt.
Tegenover Vivegnis, aan de oostelijke oever van het Albertkanaal, op het schiereiland tussen Maas en Albertkanaal, vindt men de staalindustrie van Hermalle-sous-Argenteau.

## Geboren

* Émile Leva (1931), atleet

## Nabijgelegen kernen

Herstal, Hermée, Oupeye, Hermalle-sous-Argenteau

## Externe link

* Website van de gemeente
Deelgemeenten: Haccourt · Hermalle-sous-Argenteau · Hermée · Heure-le-Romain · Houtain-Saint-Siméon · Oupeye · Vivegnis Overige kern: Hallembaye Belgische gemeenten · arrondissement Luik · provincie Luik · Wallonië
# Vooys

Vooys, tijdschrift voor letteren is een Nederlands literair-wetenschappelijk tijdschrift. Het blad is in 1982 opgericht en komt sindsdien viermaal per jaar uit. Iedere uitgave bevat academische artikelen van zowel gevestigde wetenschappers als studenten. Daarnaast bevat iedere editie luchtigere rubrieken als een interview, een column en recensies. Het tijdschrift is vernoemd naar de Utrechtse neerlandicus C.G.N. de Vooys.
Het tijdschrift kent zijn thuishaven aan de Universiteit van Utrecht, waar de redactie wekelijks vergadert. Vooys wordt sinds zijn ontstaan geleid door studenten, aanvankelijk voornamelijk van de Universiteit Utrecht, maar inmiddels ook studenten van de universiteiten van Amsterdam, Leiden en Nijmegen. Het blad neemt een middenpositie in tussen wetenschappelijk vakblad en breed publiekstijdschrift. Bijdragen aan Vooys worden verzorgd door zowel gevestigde namen uit de letterkunde en literatuurwetenschap (waaronder Geert Buelens, Marieke van Delft, Jan Baetens, Mieke Bal en Frans Willem Korsten) als onbekend talent.
Vooys heeft ongeveer 350 abonnees. Het blad is tevens los verkrijgbaar in boekhandels in onder andere Amsterdam, Antwerpen en Utrecht en is in te zien bij diverse universiteitsbibliotheken. Vanaf 2012 worden jaargangen van Vooys met een vertraging van twee jaar digitaal beschikbaar gesteld via de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren.

## Externe link

* Website van Vooys
* Vooys via de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
# Voose (Lääneranna)

Voose is een plaats in de Estlandse gemeente Lääneranna, provincie Pärnumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 behoorde Voose tot de gemeente Hanila. In die maand ging Hanila op in de fusiegemeente Lääneranna. De gemeente verhuisde daarmee van de provincie Läänemaa naar de provincie Pärnumaa.

## Bevolking

Het dorp had 20 inwoners op 31 december 2011 en 19 inwoners op 31 december 2021.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 7 augustus 2023. Tik boven het middelste vak ‘9478 Voose village’ in.
* ↑ (en) Population, 31 December 2021 by Year, Sex, Place of residence and Age. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 7 augustus 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘9478 Voose village’ in.
# Vlag van Jerevan

De vlag van Jerevan is sinds 27 september 2004 erkend en toont het wapen van Jerevan dat omringd wordt door twaalf rode driehoekjes. Deze figuren staan voor de twaalf historische hoofdsteden die Armenië gekend heeft. De witte achtergrond symboliseert helderheid en puurheid.
De co-ontwerpers van de vlag, Karapet Abrahamyan en Karapet Pashyan, hebben de kleuren van de Armeense vlag erin verwerkt.
# Vlag van Jaén

De vlag van de Spaanse provincie Jaén bestaat uit een donkerpaars veld met in het midden het provinciale wapen. Het groene veld staat voor de olijfboomgaarden, de velden en de natuurlijke omgeving van de provincie. De vlag werd op 3 maart 2014 aangenomen door de Provinciale Raad en de volgende dag ingediend bij het Directoraat-generaal van het Lokaal Bestuur. Het wapen toont het gekwartierde wapen en de schildzoom van Castilië en Aragón van de stad Jaén, en als wapenschild het hoofd van Christus.
De Partido Regionalista por Andalucía Oriental (PRAO) heeft een petitie naar de provinciale regering gestuurd waarin wordt geëist dat de 'olijfgroene' vlag die voor de provincie is uitgevonden wordt afgeschaft en vervangen wordt door de traditionele paarse vlag die 800 jaar lang representatief is geweest, eerst voor een koninkrijk dat deel uitmaakte van de kroon van Castilië en vervolgens voor een provincie. De PRAO betoogde dat de vlag met de "schreeuwerige groene" kleur, die olijven zou voorstellen, van slechte smaak was en zonder de instemming van de bevolking was aangenomen, waarbij de officiële beroepsprocedure en het gebruik van openbare middelen om het nieuwe ontwerp door te drukken in twijfel werden getrokken. De partij beweerde verder dat "het mijnbouw- en industriële verleden van de provincie voor niets telt". De kleur groen werd bekritiseerd als "meer de kleur van Andalusië dan van Jaén". Het collectief "Linares Novena Provincia", dat strijdt voor de afscheiding van een provincie Linares van de provincie Jaén, was, niet onverwacht, ontevreden over de vlag en voegde eraan toe dat noch een paarse noch een groene vlag Linares zou vertegenwoordigen.
| Variant | Voormalige vlag |
* Province of Jaén (Andalusia, Spain). www.fotw.info. Geraadpleegd op 3 mei 2024.
* Resolución de 26 de marzo de 2014, de la Dirección General de Administración Local, por la que se admite la inscripción en el Registro Andaluz de Entidades Locales de la bandera de la provincia de Jaén.. www.juntadeandalucia.es. Geraadpleegd op 3 mei 2024.
* (es) Firma la petición. Change.org. Geraadpleegd op 3 mei 2024.
* (en) Jaén (province). Heraldry of the World (2 augustus 2023). Geraadpleegd op 4 mei 2024.
# Vliegende Hollander (speelgoed)

Een vliegende Hollander is een speelgoedkarretje voor kinderen.

## Geschiedenis

Het is niet vast te stellen wie de vliegende Hollander heeft uitgevonden. Het karretje verscheen voor het eerst aan het begin van de twintigste eeuw in Nederland.

## Werking

Het wordt aangedreven door met de handen een handvat naar voren en naar achteren te bewegen. Het handvat is onder de zitplaats verbonden met een kruk op de achteras. Het kind heeft zijn voeten op de vooras en kan daarmee het wagentje besturen. Het lijkt het meest op een skelter, met dat verschil dat een skelter met de voeten wordt aangedreven en met de handen wordt bestuurd, dus precies tegengesteld aan de bediening van een vliegende Hollander.

## Opbouw

De opbouw is heel eenvoudig: Het frame bestaat uit twee onderling aan de uiteinden verbonden latten die op een afstand van 10 tot 15 cm parallel liggen, in de lengterichting. Aan de achterzijde rusten deze op lagers, waardoorheen de achteras loopt. In het midden van de achteras bevindt zich een kruk, die wordt aangedreven door een stang die onder de kar door naar voren loopt. Daar is de stang scharnierend verbonden aan de onderkant van een hefboom met een draaipunt tussen de latten van het frame. Aan de bovenzijde van de hefboom bevinden zich twee handgrepen. De voorwielen zijn aan de uiteinden van een plank gemonteerd, die scharnierend met het frame is verbonden. Op deze plank zijn meestal twee voetsteunen bevestigd. De bestuurder zit op verend aan het frame verbonden plank of stoeltje. Met een beetje ervaring en wat inspanning van de bestuurder kan het karretje verrassend snel rijden. Dit verklaart de naam. Bij sommige uitvoeringen wordt de achteras niet direct aangedreven, maar via een tandwiel, wat het karretje nog sneller maakt.
# Vlag van Margibi

De vlag van Margibi, een county van Liberia, bestaat net als alle veertien andere Liberiaanse vlaggen met de nationale vlag van Liberia in het kanton. De vlag is, net als alle andere vlaggen, verleend door toenmalig president William Tubman, bij gelegenheid van zijn 70e verjaardag, op 29 november 1965.
Twee horizontale banen van groen-rood, op de rechterzijde is een cirkel horizontaal blauw-wit, met een groene streep eroverheen. Bovenop de groene streep staat een bruine bijenkorf, met aan de voorkant een witte bloem met gele meeldraad en groene stengel; in het kanton staat de Liberiaanse vlag.
* Margibi county (Liberia). www.crwflags.com. Geraadpleegd op 17 september 2023.
* Smith, Whitney (1975). Spectrum Vlaggenboek. Het Spectrum (Utrecht/Antwerpen), p. 251-252. ISBN 9789027483584.
# Vlag van Mantsjoekwo

De vlag van Mantsjoekwo bestond uit een geel veld met in het kanton vier strepen in de kleuren rood, blauw, wit en zwart. Geel staat voor eenheid, rood voor dapperheid, blauw voor rechtvaardigheid, wit voor zuiverheid en zwart voor besluitvaardigheid.
De vlag van Mantsjoekwo is gebaseerd op de vlag van de oude Chinese Republiek. Die vlag bestond uit vijf gelijke banen in de kleurencombinatie rood-geel-blauw-wit-zwart. Het rood in die vlag symboliseert de Han-Chinezen, terwijl het geel voor de Mantsjoe staat. In de vlag van Mantsjoekwo wordt het geel derhalve opgewaardeerd.

## Andere vlaggen van Mantsjoekwo

* Oorlogsvlag
* Keizer Pu Yi
* Marinehoofdkantoor
* Kustwacht
* Marine-ondersteuningsschepen
* Mantsjoekwo Post
Beiyangregering · Republiek Hatay · Koerdistan · Mantsjoekwo · Mengjiang · Nationalistische regering · Nederlands-Nieuw-Guinea · Oost-Turkestan · Ottomaanse Rijk · Qing-dynastie · Sikkim · Tibet · Toeva · Republiek der Zuid-Molukken
# Vracovice (okres Znojmo)

Vracovice (Duits: Edenthurn) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Znojmo. Vracovice telt 189 inwoners.
Bantice · Běhařovice · Bezkov · Bítov · Blanné · Blížkovice · Bohutice · Bojanovice · Borotice · Boskovštejn · Božice · Břežany · Citonice · Ctidružice · Čejkovice · Čermákovice · Černín · Damnice · Dobelice · Dobřínsko · Dobšice · Dolenice · Dolní Dubňany · Dyjákovice · Dyjákovičky · Dyje · Džbánice · Grešlové Mýto · Havraníky · Hevlín · Hluboké Mašůvky · Hnanice · Hodonice · Horní Břečkov · Horní Dubňany · Horní Dunajovice · Horní Kounice · Hostěradice · Hostim · Hrabětice · Hrádek · Hrušovany nad Jevišovkou · Chvalatice · Chvalovice · Jamolice · Jaroslavice · Jevišovice · Jezeřany-Maršovice · Jiřice u Miroslavi · Jiřice u Moravských Budějovic · Kadov · Korolupy · Kravsko · Krhovice · Křepice · Křídlůvky · Kubšice · Kuchařovice · Kyjovice · Lančov · Lechovice · Lesná · Lesonice · Litobratřice · Lubnice · Lukov · Mackovice · Mašovice · Medlice · Mikulovice · Milíčovice · Miroslav · Miroslavské Knínice · Morašice · Moravský Krumlov · Našiměřice · Němčičky · Nový Šaldorf-Sedlešovice · Olbramkostel · Olbramovice · Oleksovice · Onšov · Oslnovice · Pavlice · Petrovice · Plaveč · Plenkovice · Podhradí nad Dyjí · Podmolí · Podmyče · Práče · Pravice · Prokopov · Prosiměřice · Přeskače · Rešice · Rozkoš · Rudlice · Rybníky · Skalice · Slatina · Slup · Stálky · Starý Petřín · Stošíkovice na Louce · Strachotice · Střelice · Suchohrdly u Miroslavi · Suchohrdly · Šafov · Šanov · Šatov · Štítary · Šumná · Tasovice · Tavíkovice · Těšetice · Trnové Pole · Trstěnice · Tulešice · Tvořihráz · Uherčice · Újezd · Únanov · Valtrovice · Vedrovice · Velký Karlov · Vémyslice · Vevčice · Višňové · Vítonice · Vracovice · Vranov nad Dyjí · Vranovská Ves · Vratěnín · Vrbovec · Výrovice · Vysočany · Zálesí · Zblovice · Znojmo · Želetice · Žerotice · Žerůtky
# Vlag van Aga-Boerjatië

De vlag van Aga-Boerjatië vertoont een grote gelijkenis met de vlag van Boerjatië. De vlag heeft drie gelijke verticale banen van blauw, geel en wit. In het midden staat een gele sojombo-symbool, een cultureel symbool van het Mongolen dat een vlam van de haard, de zon en de maansikkel combineert, en de maansikkel. De symboliek van de sojombo-symbool is dezelfde als in de vlag van Boerjatië. De vlag werd op 4 juli 2001 aangenomen.
Blauw staat voor eeuwigheid, vrijheid, de zuiverheid van de natuur, respect, goede relaties, vrede en harmonie tussen mensen. Het is ook de kleur van een Mongoolse khadag, een zijden sjaal die traditioneel wordt gegeven aan geëerde gasten en ouderen als teken van respect, zegening, geluk en een lang leven. Geel is de kleur van het geloof en wordt geassocieerd met de religie van het volk, het boeddhisme. Wit symboliseert eerlijkheid, zuiverheid van gedachten, welzijn, rijkdom en doet denken aan de kleur van zuivelproducten, die belangrijk zijn voor de cultuur. De sojombo werd op 5 oktober 2009 aangepast zodat de halve maan nu smaller is en de vlam overeenkomt met de asymmetrische versie die op het wapenschild wordt gebruikt.
Een eerdere vlag, gebruikt van 27 november 1996 tot en met 4 juli 2001, had een gele streep aan de broeking met de soyombo in blauw. Drie horizontale strepen op de vlucht weerspiegelden de Russische vlag wit-blauw-rood. De breedte van de gele baan was ongeveer 1/6 van de lengte van de vlag. Deze eerste vlag werd ontworpen door Batozhargal Shagdarov.
Op 1 maart 2008 werd het samengevoegd met de oblast Tsjita tot de kraj Transbaikal en hervormd tot de okroeg Aga-Boerjatië. Daarmee kwam de vlag te vervallen.
# Vlag van Affligem

De vlag van Affligem werd door de gemeenteraad op 31 oktober 1989 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Vlaams-Brabantse gemeente Affligem. Op 9 oktober 1990 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 25 september 1991 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Twee even lange banen van rood en van wit met op het midden een lelie met twee uitkomende gesteelde rozen van het een in het ander, begeleid links van een gesteelde en gebladerde roos en een abtsstaf, rechts van een omgewende sleutel en een gesteelde en gebladerde roos, alles van het een op het ander.
De vlag is gebaseerd op het gemeentewapen. Rood en wit zijn de traditionele kleuren van de abdij van Affligem.
# Vlag van Aduard

De vlag van Aduard was van 30 november 1972 tot 1 januari 1990 de gemeentelijke vlag van de Groningse gemeente Aduard. De vlag bestaat uit een geblokt blauw-geel kruis op een witte achtergrond. In elke hoek van het kruis is een rode lelie afgebeeld. De vlag is opgebouwd uit elementen van het wapen van Aduard. Het aantal banen (2) in het kruis op de vlag wijkt af van het aantal banen (3) in het wapen. Het kruis en de lelies zijn een verwijzing naar de abdij van Aduard.

## Verwante afbeelding

* Het wapen van Aduard
Adorp · Aduard · Appingedam · Bedum · Beerta · Bellingwedde · Bierum · De Marne · Delfzijl · Eemsmond · Eenrum · Finsterwolde · Grootegast · Haren · Hefshuizen · Hoogezand · Hoogezand-Sappemeer · Hoogkerk · Kloosterburen · Leek · Leens · Loppersum · Marum · Menterwolde · Muntendam · Nieuwe Pekela · Nieuweschans · Oldekerk · Oosterbroek · Oude Pekela · Reiderland · Sappemeer · Scheemda · Slochteren · Stedum · Ten Boer · Termunten · Uithuizen · Uithuizermeeden · Ulrum · Vlagtwedde · Warffum · Wildervank · Winschoten · Winsum · Zuidhorn
* Aduard (The Netherlands). FOTW Flags Of The World (en) . Geraadpleegd op 24 februari 2019.
# Vorstendom Saksen-Eisenach (1596-1638)

Het Vorstendom Saksen-Eisenach (Duits: Fürstentum Sachsen-Eisenach) was een land binnen het Heilige Roomse Rijk dat werd geregeerd door de Ernestijnse linie van het Huis Wettin. Saksen-Eisenach ontstond in 1596 toen Johan Casimir en Johan Ernst, die tot dan toe gezamenlijk hadden geregeerd, het Vorstendom Saksen-Coburg-Eisenach onder elkaar verdeelden. Johan Ernst kreeg het noordelijke deel van gebied, dat naar de hoofdstad Saksen-Eisenach werd genoemd. Johan Casimir stierf in 1633 kinderloos, waardoor Johan Ernst Saksen-Coburg erfde. Toen Johan Ernst in 1638 zelf ook kinderloos stierf werden zijn landen verdeeld tussen de twee nog bestaande Ernestijnse hertogdommen: Saksen-Weimar en Saksen-Altenburg.
Omdat Johan Ernst ook de titel Hertog van Saksen voerde, wordt het vorstendom ook vaak hertogdom genoemd.

## Heerser

* 1596 - 1633: Johan Ernst
# Vlag van Midden-Groningen

De vlag van Midden-Groningen is de gemeentelijke vlag van Midden-Groningen. Het is niet bekend wanneer en door wie de vlag als zodanig vastgesteld is, maar de basis, het logo van de gemeente, werd op 10 mei 2017 onthuld. Logovlaggen worden niet opgenomen in het vlaggenregister van de Hoge Raad van Adel omdat ze zich niet aan de regels van de vlaggenleer houden.

## Beschrijving

De vlag kan worden omschreven als een paarse vlag met in het wit een letter M en een opgeheven boogvorm er bovenop. Onder de M is een tekst gemeente Midden-Groningen geplaatst.

## Verklaring

De letter M en de opgeheven boogvorm is afgeleid van de locatiemarkering op Google Maps. De boogvorm staat voor de verbindingen die in de gemeente worden gelegd. Ook kan het aangeduid worden als een symbool voor de samenwerking tussen de drie gemeenten die per 1 januari 2018 de gemeente Midden-Groningen hebben gevormd. Het geheel moet volgens de ontwerper de vier kernbegrippen van de gemeente uitbeelden: robuust, verbinding, nuchter en proactiviteit.
Eemsdelta · Groningen · Het Hogeland · Midden-Groningen · Oldambt · Pekela · Stadskanaal · Veendam · Westerkwartier · Westerwolde
* Logo & huisstijl gemeente Midden-Groningen. dizain.nl. Geraadpleegd op 14 januari 2018.
* Gemeentewapen Midden-Groningen krijgt Koninklijk Besluit. MiddenGroninger.nl (4 augustus 2017). Gearchiveerd op 15 januari 2019. Geraadpleegd op 14 januari 2018.
# Vrelinghuis

Het Vrelinghuis is een Nederlandse abortuskliniek aan de Biltstraat 423 in Utrecht. Het Vrelinghuis is gevestigd in de Stadskliniek Utrecht en is gespecialiseerd om zwangerschapsafbreking (abortus) uit te voeren tot en met 22 weken. Het Vrelinghuis is aangesloten bij de Stichting Samenwerkende Abortusklinieken Nederland (StiSAN). Ook onderhoudt het Vrelinghuis samenwerking met het Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMC Utrecht).
De kliniek wordt beheerd door de Stichting voor Hulpverlening bij Zwangerschapsonderbreking Utrecht en Omgeving, opgericht op 10 december 1970 met als doel om op verantwoorde wijze zwangerschappen te kunnen beëindigen. De kliniek begon haar werkzaamheden in 1972.

## Externe link

* Officiële website Vrelinghuis
* Vrelinghuis op de website van de Stadskliniek Utrecht
* ↑ Beerthuizen, Robertus Johannes Cornelis Maria (2004). Anticonceptie op maat. Van puberteit tot overgang. Bohn Stafleu van Loghum, Houten, p. 89. ISBN 9789031341399. Geraadpleegd op 6 mei 2021.
* ↑ Verantwoorde zorg in abortusklinieken, met ruimte voor verbetering, p. 32. Inspectie voor de Gezondheidszorg. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (augustus 2013). Geraadpleegd op 6 mei 2021.
* 1 2 Abortuskliniek Vrelinghuis Utrecht. Vrelinghuis. Geraadpleegd op 6 mei 2021.
* 1 2 De kliniek. Vrelinghuis. Geraadpleegd op 6 mei 2021.
* ↑ Charlotte Huisman, Abortusklinieken in oorlog. de Volkskrant (12 februari 2014). Geraadpleegd op 6 mei 2021.
# Vrejlev (parochie)

Vrejlev is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Hjørring. De parochie maakt deel uit van het bisdom Aalborg en telt 1748 kerkleden op een bevolking van 1859 (2004). Historisch hoorde de parochie tot de herred Børglum. In 1970 werd de parochie deel van de gemeente Hjørring.
De parochiekerk was oorspronkelijk de kerk van het klooster van Vrejlev. Dit vrouwenklooster was een dochter van het klooster in Børglum en werd gesticht in de 13e eeuw. Na de reformatie kwam het complex in privébezit. De kloosterkerk fungeert sindsdien als parochiekerk.
Bistrup · Børglum · Em · Hæstrup · Harritslev · Jelstrup · Løkken-Furreby · Lyngby · Mårup · Rakkeby · Rubjerg · Sankt Catharinæ · Sankt Hans · Sankt Olai · Sejlstrup · Skallerup · Tårs · Vejby · Vennebjerg · Vrå · Vrejlev · Vrensted
# Vulders (Brugge)

Het ambacht van de vulders was, na het ambacht van de wevers, een belangrijk ambacht binnen de stad Brugge.

## Geschiedenis

Veel van de oorkonden die de organisatie van de vulders vastlegden, waren gelijklopend met die van de wolwevers. De toetreding tot het vuldersambacht vereiste:
* dat men poorter van Brugge was,
* dat men vier jaar opleiding bij een meester had doorlopen,
* dat men een proefwerkstuk had afgewerkt dat werd goedgekeurd,
* dat men de nodige toetredingstaksen en andere kosten had voldaan.
Uitzondering werd gemaakt voor de zoons van leden van het ambacht, die vanaf hun 15 jaar konden toetreden, met een minimale taks.
Ook de productie en het productieproces moest voldoen aan heel precieze voorschriften die tot in de kleinste details werden op schrift gesteld. De lakens die door de wolwevers waren geproduceerd werden afgeleverd ten huize van de vulders. Daar werden ze geïnspecteerd door de deken of de vinders. Het vollen bestond erin het laken dat bij de wolwevers was tot stand gekomen, door de vollers te doen vertrappen in badkuipen, gevuld met ingrediënten zoals volleraarde. Als resultaat vervilte het weefsel en sloot het dicht aaneen. Het was dan klaar om naar de scheerders en de ververs te worden gebracht voor verdere behandeling.
De vulders hadden de heilige Martinus als hun patroon. Ze hadden hun kapel in de Korte Vuldersstraat. Hun eed bestond uit een deken en acht 'vinders', vier meesters en vier gezellen.
Naarmate de jaren en de eeuwen vorderden, gingen de verschillende textielambachten regelmatig achteruit, gekneld door hun ingewikkelde productieprocessen en achterna gezeten door allerhande concurrentie.

## Literatuur

* J. GAILLIARD, Ambachten en neringen van Brugge, Brugge, 1854.
* Adolphe DUCLOS, Bruges, histoire et souvenirs, Brugge, 1910.
* Paul ALLOSSERY, Het gildeleven in vroeger eeuwen, Brugge, 1926.
* Albert SCHOUTEET, Ambachten te Brugge onder het ancien regime, in:Op en Om de Bouwwerf, Brugge, 1975.
* Jacques MERTENS, De Brugse ambachtsbesturen (1363-1374), een oligarchie?, in: Liber amicorum Jan Buntinx, Leuven, 1981.
* Yvan VANDEN BERGHE, Jacobijnen en Traditionalisten. De reacties van de Bruggelingen in de Revolutietijd (1780-1794), Brussel, 1972.
* Jan VAN HOUTTE, De geschiedenis van Brugge, Tielt, 1982.
* Jan DUMOLYN & Andrew BROWN, Brugge, een middeleeuwse metropool, 850-1550, Gorredijk, 2019.