OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ver Huell

Ver Huell is een Nederlands geslacht waarvan een tak in de Nederlandse adel werd opgenomen, die bestuurders en militairen voortbracht en in 1931 uitstierf.

## Geschiedenis

De stamreeks begint met Gijsbert van der Hoell die tussen 1567 en 1573 stadsmedicus van Zutphen was en in dat laatste jaar overleed. Zijn achterkleinzoon, Quirijn (1621-<1688), werd raad en burgemeester van Doetinchem en de eerste van een reeks bestuurders van zijn geslacht.
In 1840 werd Evert Christiaan Ver Huell (1789-1841) verheven in de Nederlandse adel waarmee hij en zijn nakomelingen het predicaat jonkheer en jonkvrouw verkregen. In 1931 stierf de adellijke tak van dit geslacht uit.

## Enkele telgen

Quirijn Ver Huell (1621-<1688), raad en burgemeester van Doetinchem, gedeputeerde ter Staten-Generaal
* Everhard Ver Huell (1665-1738), drossaard, richter en rentmeester van Gendringen en Etten
** mr. Quirijn Maurits Ver Huell (1718-1788), schepen van Doetinchem, gedeputeerde ter Staten-Generaal
*** Sophia Wynanda Ver Huell (1749-1794); trouwde in 1766 met Damiaan Hugo Staring, heer van de Wildenborch (1736-1783)
**** mr. Anthony Christiaan Winand Staring, heer van de Wildenborch (1767-1840), vooral bekend geworden als dichter
*** mr. Everhard Alexander Ver Huell (1759-1829), burgemeester van Doesburg
**** Quirijn Maurits Rudolph Ver Huell (1787-1860), militair en schrijver
***** mr. Alexander Ver Huell (1822-1897), tekenaar; met hem stierf deze niet-adellijke tak uit
*** Christiaan Antonij Ver Huell (1760-1832), adjudant van luitenant-admiraal Jan Hendrik van Kinsbergen, kamerheer van Lodewijk Napoleon Bonaparte
**** jhr. mr. Evert Christiaan Ver Huell (1789-1841), raadsheer Hooggerechtshof
***** jhr. Henry Christiaan Arnoud Ver Huell (1820-1881), lid gemeenteraad van 's-Gravenhage 1861-1881, lid provinciale staten van Zuid-Holland 1871-1877, ter ere van wie de Ver Huellbank is gebouwd, en de naamgever van de Ver Huellweg in de Scheveningse Bosjes
****** jhr. George Jan Emile Ver Huell (1852-1931), laatste van het adellijke geslacht Ver Huell
***** jkvr. Eugénie Marie Ver Huell (1824-1886); trouwde in 1845 met jhr. mr. Emmericus Anthony Henricus Berckmans de Weert (1814-1898), secretaris van het Kabinet des Konings 1853-1877
*** Carel Hendrik Ver Huell (1764-1845), Nederlands en Frans generaal
* ↑ Nederland's Adelsboek 96 (2011), pp. 117-124.
# Verwijdering (Belgisch-Congo)

Verwijdering (Frans: relégation) was een maatregel tot hervestiging of binnenlandse verbanning die het koloniale bestuur van Belgisch-Congo kon treffen ten aanzien van (zwarte) inlanders die door hun gedrag de openbare rust in gevaar brachten. Omdat tegen deze vorm van deportatie lange tijd geen beroep openstond en hij niet beperkt was in de tijd, kwam het doorgaans neer op een levenslange verbanning uit de geboortestreek, al dan niet gekoppeld aan opsluiting in een kamp. Vooral "inlandse hoofden" en aanhangers van syncretische religies als de Kimbanguïstische Kerk en de Kitawala werden onderworpen aan verwijdering. In totaal ging het om meerdere duizenden personen, onder wie Simon Kimbangu en Simon Mpadi.

## Geschiedenis

Een decreet van Leopold II bepaalde in 1889 dat individuen die in de Onafhankelijke Congostaat verbleven, konden worden verbannen, hervestigd of uitgewezen. Deze weinig toegepaste maatregel werd na de overname van Congo door België in 1910 vervangen door verwijdering ten aanzien van inlanders. Verwijdering was geen straf in eigenlijke zin, maar een instrument van willekeur waaraan blanken – overeenkomstig het beleid van rassensegregatie – niet onderhevig waren. Als bestuurlijke maatregel werd het vooral op politieke gronden opgelegd aan stamhoofden, tovenaars, genezers en aanhangers van "opstandige" religies. Daarnaast was er de gerechtelijke verwijdering voor wie een gevangenisstraf had uitgezeten. Het regime evolueerde doorheen de tijd. Aanvankelijk werden de relégués verspreid, dan werden ze samengebracht in dorpen, vanaf de jaren 30 ook in "verbeteringskampen", en ten slotte ontstond vanaf 1943 het meest dwingende regime, dat van de landbouwkolonies (Colonies Agricoles pour Relégués Dangereux, of CARD). In deze werkkampen, opgezet onder Pierre Ryckmans, leefden de gedetineerden met hun gezinnen en waren ze soms onderhevig aan folteringen en verdwijningen. Het decreet van 1910 werd in 1958 vervangen door een nieuw decreet dat in beroepsmogelijkheden voorzag en in een hernieuwbare maximumduur van tien jaar, maar dat is nooit in voege getreden. Het oude decreet bleef de rechtsgrond voor verwijderingen tot de onafhankelijkheid in 1960. In zijn toespraak die dag noemde Patrice Lumumba het lot van de relégués "erger dan de dood".

## Literatuur

* Valentine Dewulf, "Enfermement administratif et répression coloniale. Formes et pratiques de la relégation au Congo belge (1910-1960)", in: Revue Belge de Philologie et d'Histoire, 2019, nr. 2, p. 485-520

## Voetnoten

* ↑ Décret du roi souverain de l'État indépendant du Congo du 15 septembre 1889 portant sur l'expulsion
* ↑ Decreet van 5 juli 1910 tot aanvulling van het reglement betrekkelijk het recht van verblijf op de grondgebieden van Belgisch-Congo
* ↑ Er zijn vier dergelijke kampen geweest: Ekafara in Befale (1943), Punia in Lubutu (1944), Kasaji in Malonga (1947) en Belingo in Oshwe (1949)
* ↑ Decreet van 17 juni 1958 betreffende het recht van verblijf op het grondgebied van Belgisch-Congo
# Verweyhal

De Verweyhal is een voormalige herensociëteit van Trou moet Blijcken aan de Grote Markt en Grote Houtstraat in Haarlem en maakt tegenwoordig deel uit van Museum De Hallen.
Het pand is uitgevoerd in neoclassicistische stijl: eind 19e eeuw in de mode, maar later verguisd. In de eerste helft van de 20e eeuw was er veel kritiek op het gebouw. Het werd veel te groot en pompeus gevonden. ’Een voorwerp van algemene verachting’, zo luidde de omschrijving van de deftige herensociëteit. ’Een weinig geslaagde blokkendoos’ werd het pand genoemd in 1947 door rijksbouwmeester Gijsbert Friedhoff, die het pand wilde afbreken en vervangen door traditionele gevels. In de jaren zeventig trad er een verandering op in de meningen over het gebouw en waren er voor het eerst weer waarderende woorden over te horen. Inmiddels is het pand een monument.

## Geschiedenis

Het gebouw werd gebouwd in de negentiende eeuw als herensociëteit van de vroegere rederijkerskamer, later culturele gezelligheidsvereniging, Trou moet Blycken. In de tweede helft van de 19e eeuw werd het eerdere gebouw van de rederijkers, dat op dezelfde plek stond, te klein. In 1876 schreef de vereniging een prijsvraag uit voor een nieuw ontwerp. De Amsterdamse architect A.J. van Beek kwam als beste uit de bus en zijn plan werd uitgevoerd.
Het gebouw werd in 1880 in gebruik genomen. Vrijwel gelijktijdig met de ingebruikname kreeg de herensociëteit financiële problemen. Het pand was misschien toch te prestigieus geweest. Aanvankelijk probeerden de heren de nood te lenigen door de contributie te verhogen. Dat hielp nauwelijks, want het ledenaantal liep terug. Omdat de contributieverhoging geen uitkomst bracht, werd de parterreverdieping verhuurd als winkel. Dat hielp evenmin en uiteindelijk waren de heren gedwongen om het pand te verkopen.
De gemeente werd de nieuwe eigenaar voor een bedrag van 125.000 gulden. De sociëteit werd in 1924 verbouwd tot de Spaarnebank. Op de begane grond kwam de kluis, op de verdieping werden kantoren ingericht. In 1978 werd er weer een verbouwing uitgevoerd. Op de eerste verdieping huisden sindsdien onder meer de gemeentelijke afdeling culturele zaken, de schoonheidscommissie en de stadsarchitect.

## Hal

Veertien jaar later, in 1992 werd het pand opnieuw verbouwd. De verdieping (bel-etage) kreeg - met steun van de Stichting Kees Verwey - een museale functie en een nieuwe naam: de Verweyhal, vernoemd naar de kunstschilder Kees Verwey. De voormalige stadsarchitect Wiek Röling maakte samen met architect Jan Bernard het ontwerp voor de nieuwe inrichting. Sindsdien heeft de Verweyhal een museale functie. De Verweyhal staat naast de Vleeshal. Samen met het tussengelegen ‘vishuisje’ – ooit woning van de knecht van de vismarkt - vormen ze de locatie Hal van het Frans Hals Museum.
# Vexillum kathiewayae

Vexillum kathiewayae is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Salisbury, Herrmann & Dekkers.
# Vexillum kawamotoae

Vexillum kawamotoae is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Salisbury.
# Verlengde draagtijd

Een verlengde draagtijd of uitgestelde innesteling houdt in dat de bevruchte eicel zich een paar keer deelt en dan voor een paar maanden ophoudt met groeien. Deze periode van de draagtijd wordt embryonale rust genoemd. Pas in de winter of het voorjaar gaat het embryo verder met groeien, waardoor de jongen in een gunstig jaargetijde geboren worden. Dit gunstige jaargetijde kan per diersoort verschillen.
Dieren waarbij een verlengde draagtijd plaatsvindt, zijn onder andere:
* Hermelijnen, waarbij de draagtijd met 280 dagen wordt verlengd waardoor de jongen geboren worden in het voorjaar;
* Steenmarters, waarbij de draagtijd met 230-275 dagen wordt verlengd en de jongen geboren worden in eind maart tot begin april;
* Reeën, waarbij de paartijd in juli-augustus valt, waarna de draagtijd met 150 dagen wordt verlengd en de kalfjes geboren worden in eind mei tot begin juni;
* IJsberen, waarbij de innesteling ongeveer zes maanden wordt uitgesteld (van maart/april/mei/juni tot oktober/november) en de jongen geboren worden in december tot januari;
* Verschillende zeehondensoorten. Bij zadelrobben is de paartijd in februari en maart, waarna de innesteling elf weken wordt uitgesteld en de jongen geboren worden in februari. Ook baardrobben, gewone zeehonden, grijze zeehonden, klapmutsen en ringelrobben hebben een verlengde draagtijd van ongeveer 10-14 weken.
# Verlengde Dwarskanaal

Het Verlengde Dwarskanaal is een voormalig kanaalwaterschap in de provincie Groningen.
Het waterschap, dat ten noorden van Hellum lag, beheerde de verlenging naar het zuiden toe van het Dwarskanaal, een zijtak van de Haansvaart. Het schap lag in zijn geheel in het waterschap Zandwerf.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.
# Verbascum sinuatum

Verbascum sinuatum is een 1-2 m hoge, tweejarige plant uit de helmkruidfamilie (Scrophulariaceae). In het Nederlands wordt de plant wel 'golfbladige toorts' genoemd.
De soort komt van nature voor in het Middellandse Zeegebied. De plant was reeds bekend bij de Romeinen. De soort is geïntroduceerd in het noordoosten van de Verenigde Staten (Maryland, New Jersey, New York en Pennsylvania).
De gele bloemen hebben rood-paars behaarde meeldraden. De bloeitijd loopt van april tot juli. De aan beide zijden zachte bladeren worden tot 40 cm lang. De plant is meestal sterk vertakt.
De plant is in het natuurlijke verspreidingsgebied ruim aanwezig. De soort groeit op rotsige plaatsen, langs zandige kuststroken, langs wegen, droge velden en in tuinen.
... · V. blattaria (Mottenkruid) · V. densiflorum (Stalkaars) · V. lychnitis (Melige toorts) · V. nigrum (Zwarte toorts) · V. phlomoides (Keizerskaars) · V. phoeniceum (Paarse toorts) · V. pulverulentum (Vlokkige toorts) · V. sinuatum · V. thapsus (Koningskaars) · ...
# Verbatim

Verbatim is een van oorsprong Amerikaans bedrijf dat optische en magnetische opslagmedia produceert. Het bedrijf is opgericht op 28 april 1969 en kwam in 2019 in handen van het Taiwanese CMC Magnetics.

## Beschrijving

Verbatim werd in 1969 opgericht door de Amerikaan Reid Anderson, toentertijd nog onder de naam Information Terminals Corporation. In de jaren 70 groeide het snel door de productie van floppy disks. Het werd in 1978 hernoemd naar Verbatim en ging in 1982 een joint venture aan met het Japanse bedrijf Mitsubishi Kasei.
Na enkele grote verliezen werd het in 1985 overgenomen door Eastman Kodak. De joint venture met Mitsubishi leidde tot de overname van de floppy-divisie van Verbatim in 1990. Onder de Japanse vlag bracht Verbatim nieuwe producten op de markt en het bedrijfsonderdeel groeide sterk in dat decennium.
In 1997 bracht Verbatim als eerste firma het CD-RW-formaat op de markt. In 2001 bracht het eveneens als eerste het DVD+R-formaat optische media.
Mitsubishi nam in 2009 Freecom over. Freecom was een van oorsprong Duits bedrijf dat was gevestigd in Nederland en producent van onder meer externe harde schijven en USB-sticks.
Als dochterbedrijf van Mitsubishi Chemical kwam Verbatim in 2019 in handen van CMC Magnetics, die het overnam voor een bedrag van 32 miljoen dollar.

## Producten

Een overzicht van huidige en oudere producten zijn:
* Diskettes
* Magneetbanden
* Solid-state drive's
* Geheugenkaarten
* CD-R
* DVD-R
* BD-R
* M-DISC
* USB-sticks
* Computerapparatuur
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Verbatim (brand) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) CMC Magnetics to acquire Verbatim. Digitimes (17 juni 2019).
# Verbandsliga Württemberg

De Verbandsliga Württemberg is de hoogste klasse van de voetbalbond in het Duitse Württemberg. Tot de oprichting van de Oberliga Baden-Württemberg in het seizoen 1978/79 was de Verbandsliga – destijds 1. Amateurliga geheten – de hoogste amateurklasse en terug te vinden op het 3e niveau in de Duitse voetbalpyramide. Met de invoering van de Oberliga Baden-Württemberg in 1978/79 en de Regionalliga Süd in 1994/95 werd de Verbandsliga Württemberg eerst de 4e klasse en daarna zelfs 5e klasse. SInds de invoering van de 3. Liga met ingang van het seizoen 2008/09 is het zelfs de 6e klasse in het Duitse voetbalsysteem geworden.
Van de Verbandsliga Württemberg is promotie mogelijk naar de Oberliga Baden-Württemberg en degradatie naar de Landesliga Württemberg (het 7e niveau), die uit 4 staffels bestaat.
TSG Balingen II · TSV Berg · Sportfreunde Dorfmerkingen · SSV Ehingen-Süd · FC Esslingen · VfR Heilbronn · TSV Heimerdingen · TSG Hofherrnweiler · FC Holzhausen · Türkspor Neckarsulm · TSV Oberensingen · VfL Pfullingen · SSV Reutlingen 05 · Young Boys Reutlingen · SF Schwäbisch Hall · TSG Tübingen
Baden · Bayern · Berlin · Bremen · Brandenburg · Hamburg · Verbandsliga Hessen · Mecklenburg-Vorpommern · Niederrhein · Niedersachsen · Mittelrhein · Rheinlandliga · Saarlandliga · Sachsen · Sachsen-Anhalt · Schleswig-Holstein · Südwest · Südbaden · Thüringen · Westfalen · Württemberg
# Viborg (provincie)

Viborg Amt (provincie Viborg) was tussen 1970 en 2007 een provincie in Denemarken op het schiereiland Jutland. De oppervlakte bedroeg 4122,5 km². De provincie telde 234.434 inwoners waarvan 118.098 mannen en 116.336 vrouwen (cijfers 2005). De hoofdstad van de provincie was Viborg. Viborg was met 56,8 inwoners per km² in 2005 na Ringkjøbing de dunst bevolkte provincie van Denemarken.
De provincie werd gevormd in 1970. De nieuwe provincie kwam grotendeels overeen met het oude Viborg Amt. In het noorden werd een stuk van het opgeheven Thisted Amt aan Viborg toegevoegd. Op 1 januari 2007 werden de provincies in Denemarken afgeschaft. Het noordelijke deel van Viborg is nu deel van de nieuwe regio Noord-Jutland, het zuidelijke deel, inclusief Viborg zelf, van de nieuwe regio Midden-Jutland.

## Gemeenten

| Aalestrup Bjerringbro Fjends Hanstholm Hvorslev Karup Kjellerup Møldrup Morsø | Sallingsund Skive Spøttrup Sundsøre Sydthy Thisted Tjele Viborg |
* Deens bureau voor statistiek
Hoofdstad (Inclusief Bornholm) · Midden-Jutland · Noord-Jutland · Seeland · Zuid-Denemarken Tot 2007: Aarhus · Bornholm · Frederiksborg · Funen · Kopenhagen · Noord-Jutland · Ribe · Ringkjøbing · Roskilde · Storstrøm · Vejle · Vestsjælland · Viborg · Zuid-Jutland
# Vikings River Splash

Vikings River Splash is een rapid river in de attractieparken Legoland Billund en Legoland Windsor.
Zoals de naam van de attractie aangeeft, is het wildwaterbaan vernoemd in stijl van de Vikingen. De attractie is ook naar dit thema gethematiseerd. Tijdens de rit wordt het bootje waar negen bezoekers in plaats kunnen nemen tot een bepaalde hoogte gebracht door middel van een lift, waarna een lange afdaling plaatsvindt.

## Afbeeldingen
### Legoland Billund

* Rechts het stationsgebouw en links de afdaling.

### Legoland Windsor

* ↑ http://www.rides.nl/attractie/info/viking-river-splash: www.rides.nl
* ↑ http://www.freizeitpark-welt.de/freizeitparks/legoland_billund/legoland_billund_start.php?id=2123: (de) www.freizeitpark.de
# Vescisa commoda

Vescisa commoda is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
# Vescovato

Vescovato kan verwijzen naar:
* Vescovato (Corsica), gemeente in het Franse departement Haute-Corse
* Vescovato (Cremona), gemeente in de Italiaanse provincie Cremona
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vescovato en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Viens l'oublier

Viens l'oublier is een nummer van Jean Vallée. Het was tevens het nummer waarmee hij België vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival 1970 in de Nederlandse hoofdstad Amsterdam. Daar werd hij uiteindelijk gedeeld achtste, met vijf punten. Vallée zou acht jaar later nogmaals voor België naar het Eurovisiesongfestival gaan. Daar zou hij knap tweede eindigen met zijn nummer L'amour ça fait chanter la vie.

## Resultaat

| Plaats | Land | Artiest | Lied | Punten |
| 7 | Nederland | Hearts of Soul | Waterman | 7 |
| 8 | België | Jean Vallée | Viens l'oublier | 5 |
| 8 | Italië | Gianni Morandi | Occhi di ragazza | 5 |
| 8 | Monaco | Dominique Dussault | Marlène | 5 |
| 11 | Joegoslavië | Eva Srsen | Pridi, dala ti bom cvet | 4 |
# Viscosia conicaudata

Viscosia conicaudata is een rondwormensoort uit de familie van de Oncholaimidae.
# Vier Meesters van de Ming-dynastie

De Vier Meesters van de Ming-dynastie (明四家; pinyin: Míng Sì Jiā) waren vier belangrijke Chinese kunstschilders in de Ming-periode (1368–1644), namelijk Shen Zhou (1427-1509) en Wen Zhengming (1470-1559), Tang Yin (1470-1523) en Qiu Ying (ca.1494-ca.1552). Alle vier behoorden tot de Wu-school.
Deze canon van de vier belangrijkste Ming-schilders werd samengesteld door de kunstschilder Dong Qichang (1555–1636). Er bestaan een aantal varianten op de naam. Daar alle vier uit de nabijheid van de stad Suzhou kwamen, worden ze ook wel de Vier Meesters van Suzhou genoemd. Een andere alternatieve benaming is de Vier Meesters van Wu.

## Beschrijving

Alle vier de schilders waren bevriend met elkaar en waren vertrouwd met elkaars werk. Ze hadden echter verschillende achtergronden en elk een eigen schilderstijl. Een gemeenschappelijk kenmerk was echter hun bedrevenheid in shan shui-landschappen.
Shen Zhou kwam uit een familie van schilders en behoorde tot de klasse van de literati. Hij was in de schilderkunst onderwezen door Du Qiong (1396–1474) en legde op zijn beurt de grondslag voor de School van Wu. Zijn specialisatie was het schilderen van shan shui-landschappen in de traditie van de Yuan-dynastie.
Wen Zhengming kwam uit een familie van literati en bekleedde een hoge functie aan het keizerlijk hof. Hij was in het schilderen onderlegd door zijn mentor Shen Zhou. Wen was met name bedreven in de gongbi-penseeltechniek en in landschappen in blauw en groen; de stijl van Li Sixun (653–718) en zijn zoon Li Zhaodao uit de Tang-periode.
Tang Yin was een zoon van een rijke handelaar. Nadat hij beide ouders had verloren, werd hij in bescherming genomen door de vader van Wen Zhengming. Mede dankzij diens invloed wist Tang toegang te krijgen tot het keizerlijk hof, al slaagde hij er niet in om een hoge bestuurlijke post te krijgen. Hij leerde het schilderen van Zhou Chen (1460–1535) en maakte zich bijna alle stijlen van de traditionele schilderkunst eigen, van landschappen tot bamboeschilderingen.
Qiu Ying was een zoon van een boer en een gildemeester in kleurstoffen en lak. In tegenstelling tot de andere drie Meesters was hij autodidact en had hij geen klassieke confucianistische opleiding gehad. Hierdoor is hij de enige van de vier schilders die niet onderlegd was in de kunst van de kalligrafie en de dichtkunst. Zijn vaardig uitgevoerde shan shui-landschappen leverde Qiu echter zoveel erkenning dat hij tot een van de meesters van zijn tijd werd gerekend.

## Galerij

* Winterse bomen in de stijl van Li Cheng - Wen Zhengming
* Verheven Lushan - Shen Zhou
* Opklaring na de sneeuw op een bergpad - Tang Yin
* Paviljoenen in de bergen van de onsterfelijken - Qiu Ying
# Vitaly Anikeyenko

Vitaly Sergeyevitsj Anikeyenko (Russisch: Виталий Сергеевич Аникеенко) (Kiev, 2 januari 1987 – Jaroslavl, 7 september 2011) was een Oekraïens ijshockeyer. Hij speelde sinds het begin van zijn professionele carrière in 2005 voor Lokomotiv Jaroslavl, met uitzondering van een half seizoen in 2007 toen hij bij Metalloerg Novokoeznetsk speelde.
Op 7 september 2011 was Anikeyenko een van de inzittenden van Jak-Service-vlucht 9633, een chartervlucht die neerstortte tijdens het opstijgen.

## Externe link

* Statistieken
# Vervio

Vervio is een gemeente in de Italiaanse provincie Sondrio (regio Lombardije) en telt 230 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 12,6 km², de bevolkingsdichtheid is 20 inwoners per km².

## Demografie

Vervio telt ongeveer 108 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 14,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 280 |
| 2001 | 239 |

## Geografie

Vervio grenst aan de volgende gemeenten: Grosotto, Lovero, Mazzo di Valtellina, Sernio, Tirano, Tovo di Sant'Agata.
* Italiaans bureau voor statistiek
Albaredo per San Marco · Albosaggia · Andalo Valtellino · Aprica · Ardenno · Bema · Berbenno di Valtellina · Bianzone · Bormio · Buglio in Monte · Caiolo · Campodolcino · Caspoggio · Castello dell'Acqua · Castione Andevenno · Cedrasco · Cercino · Chiavenna · Chiesa in Valmalenco · Chiuro · Cino · Civo · Colorina · Cosio Valtellino · Dazio · Delebio · Dubino · Faedo Valtellino · Forcola · Fusine · Gerola Alta · Gordona · Grosio · Grosotto · Lanzada · Livigno · Lovero · Madesimo · Mantello · Mazzo di Valtellina · Mello · Menarola · Mese · Montagna in Valtellina · Morbegno · Novate Mezzola · Pedesina · Piantedo · Piateda · Piuro · Poggiridenti · Ponte in Valtellina · Postalesio · Prata Camportaccio · Rasura · Rogolo · Samolaco · San Giacomo Filippo · Sernio · Sondalo · Sondrio · Spriana · Talamona · Tartano · Teglio · Tirano · Torre di Santa Maria · Tovo di Sant'Agata · Traona · Tresivio · Val Masino · Valdidentro · Valdisotto · Valfurva · Verceia · Vervio · Villa di Chiavenna · Villa di Tirano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Pterochroza ocellata

Pterochroza ocellata is een rechtvleugelig insect uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Rude (Slagelse)

Rude is een plaats in de Deense regio Seeland, gemeente Slagelse. De plaats telt 291 inwoners (2008).
# Salzburg

Salzburg kan verwijzen naar:
* Salzburg (stad), een stad in Oostenrijk
* Salzburg (deelstaat), een deelstaat van Oostenrijk
* Salzburg (Westerwald), een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts
* Château-Salins (Duits: Salzburg), een gemeente in het Franse departement Moselle
* Arrondissement Château-Salins, een arrondissement van het Franse departement Moselle
* Prinsaartsbisdom Salzburg (1328-1802)
* Keurvorstendom Salzburg (1802-1805)
* Hertogdom Salzburg
* Aartsbisdom Salzburg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Salzburg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.