OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Philippe Adamov

Philippe Adamov (27 juni 1956 – 3 februari 2020) was een Franse striptekenaar.

## Biografie

Adamov groeide op met strips van Hal Foster en Jijé. Hij ging korte tijd naar de kunstacademie École Estienne, en vond werk als tekenaar in de studio René Laloux, waar hij als assistent ervaring opdeed met striptekenen. Als illustrator werkte hij mee aan diverse sciencefiction-romans onder meer aan Ulysses 31 en werkte hij voor de uitgevers Hachette en Robert Laffont. Hij werkte ook aan de realisatie van verschillende tekenfilms. In 1983 werden zijn eerste strip (Seule au monde op scenario van Xavier Seguin) gepubliceerd in het tijdschrift Okapi. Adamov was aanwezig op de stripdagen in Den Bosch van 2000 om te signeren.
Henri Filippini bracht Adamov in contact met Patrick Cothias, waarmee hij de stripreeks De wind der goden en De waters van Dodemaan opzette. Met deze series werd Adamov professioneel striptekenaar. Zelfstandig lanceerde hij in 1993 de trilogie Dayak, eveneens gesitueerd in een sciencefiction-universum. Daarna volgden nog de serie De rode keizerin met Jean Dufaux als scenarist. In 2004 werkte hij aan een serie La malédiction de Zener, samen met Jean-Christophe Grangé, die in het Nederlandse taalgebied niet is uitgegeven. Vervolgens verschenen er in 2012 en 2016 nog twee albums van Dakota op scenario van Dufaux.
Adamov werkte het liefst samen met een scenarist. Dat vond hij prettiger werken, omdat hij zich dan helemaal op het tekenen kon richten. Zelf schrijven ging hem moeizaam af. De totstandkoming van de drie delen van Dayak was een hele bevalling.

## Stripreeksen

* De wind der goden, 1985-1992
* De waters van Dodemaan, 1986-2000
* Dayak, 1993-1997
* De rode keizerin, 1999-2003
* Dakota, 2012-2016
* Henri Filippini, Dictionnaire de la bande dessinée, Bordas, Parijs, 1989
* Harry Wibier (2000), Philippe Adamov en de rode keizerin, pag. 18-19, stripschrift 332.
* ↑ (fr) Décès du dessinateur de BD Philippe Adamov à l’âge de 63 ans, Lefigaro.fr
* ↑ Fichier des personnes décédées.
* ↑ Wibier 2000, p. 18.
* ↑ Wibier 2000, p. 19.
* Biblioteca Nacional de España: XX934673
* Bibliothèque nationale de France: cb118880875 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1032644133
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2021 0054
* Library of Congress Control Number: nb2005014068
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0173824
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007419002805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07214372X
* Système universitaire de documentation: 02667758X
* Virtual International Authority File: 12303838
* WorldCat (via VIAF): 12303838
# Phorticosomus castelnaui

Phorticosomus castelnaui is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Sloane.
# Phortica oldenbergi

Phortica oldenbergi is een vliegensoort uit de familie van de fruitvliegen (Drosophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Duda.
# Phortica semivirgo

Phortica semivirgo is een vliegensoort uit de familie van de fruitvliegen (Drosophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Maca.
# Pheidole kuna

Pheidole kuna is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Wilson.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Phoebe Hearst

Phoebe Elizabeth Apperson Hearst (Franklin County, 3 december 1842 – Pleasanton, 13 april 1919) was een Amerikaans filantrope en suffragette. Ze was de echtgenote van zakenman en senator George Hearst en de moeder van krantenmagnaat William Randolph Hearst. Ze doneerde aan verschillende goede doelen en was instrumenteel in het tot stand komen van de antropologische collectie van de Universiteit van Californië - Berkeley. Ze was van 1897 tot 1919 de eerste vrouwelijke regent van de universiteit. Ze bekeerde zich in 1898 tot bahai en speelde een belangrijke rol in de verspreiding ervan in de Verenigde Staten.
# Phoebe Holcroft-Watson

Phoebe Catherine Holcroft-Watson (St Leonards-on-Sea, 7 oktober 1898 – Eastbourne, 20 oktober 1980) is een Brits tennisspeelster.

## Loopbaan

Holcroft speelde elfmaal op Wimbledon, tussen 1923 en 1933.
In 1928 en 1930 won ze met het Britse team de Wightman Cup.
Holcroft was vooral succesvol in het damesdubbeltennis – zij won het US Open in 1929 en Wimbledon tweemaal, met Peggy Michell als dubbelspelpartner. Op Roland Garros won ze het dubbelspeltoernooi in 1928 met Eileen Bennett.

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Enkelspel

| toernooi | 1923 | 1924 | 1925 | 1926 | 1927 | 1928 | 1929 | 1930 |
| Australian Open | – | – | – | – | – | – | – | – |
| Roland Garros | – | – | – | – | 3R | 2R | KF | KF |
| Wimbledon | 2R | 3R | 1R | 3R | KF | KF | 3R | 1R |
| US Open | – | – | – | – | – | – | F | – |

### Vrouwendubbelspel

| toernooi | 1927 | 1928 | 1929 | 1930 | 1931 | 1932 | 1933 |
| Australian Open | – | – | – | – | – | – | – |
| Roland Garros | F | W | HF | HF | – | – | – |
| Wimbledon | – | W | W | 2R | 3R | HF | 3R |
| US Open | – | – | W | – | – | – | – |

### Gemengd dubbelspel

| toernooi | 1928 | 1929 | 1930 |
| Australian Open | – | – | – |
| Roland Garros | 2R | KF | HF |
| Wimbledon | – | – | – |
| US Open | – | – | – |
# Phemiades

Phemiades is een geslacht van vlinders van de familie dikkopjes (Hesperiidae), uit de onderfamilie Hesperiinae.

## Soorten

* P. milvius (Mabille, 1904)
* P. pohli (Bell, 1932)
* P. vergens Evans, 1955
# Phycita clientulella

Phycita clientulella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Ragonot.
# Philagra scotti

Philagra scotti is een halfvleugelig insect uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Stål.
# Phyllolabis hirtiloba

Phyllolabis hirtiloba is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Phyllolabis kumpa

Phyllolabis kumpa is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Phyllomacromia schoutedeni

Phyllomacromia schoutedeni is een libellensoort uit de familie van de prachtlibellen (Macromiidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2008.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Fraser.
* 1 2 (en) Phyllomacromia schoutedeni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Phyllomacromia picta

Phyllomacromia picta is een libellensoort uit de familie van de prachtlibellen (Macromiidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Hagen in Selys.
* 1 2 (en) Phyllomacromia picta op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Phlyctenosis laeta

Phlyctenosis laeta is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1880 als Macrotoma laeta gepubliceerd door Charles Owen Waterhouse.
* ↑ Waterhouse, C.O. (1880). New Genera and Species of Coleoptera from Madagascar. The Annals and Magazine of Natural History ser. 5, 5(29): 410
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Phytoliriomyza

Phytoliriomyza is een geslacht in de familie Mineervliegen. Het geslacht kent wereldwijd ruim 100 soorten, waarvan er 5 à 6 in Nederland voorkomen.

## Soorten

* P. alpicola (Strobl, 1898)
* P. arctica (Lundbeck, 1901)
* P. beckerella Spencer, 1981
* P. bornbolmensis Spencer, 1976
* P. clara (Melander, 1913)
* P. conjunctimontis (Frick, 1952)
* P. conspicua (Sehgal, 1968)
* P. consulta Spencer, 1986
* P. dorsata (Siebke, 1864)
* P. fasciata (Hendel, 1931)
* P. felti (Malloch, 1914)
* P. flavens (Spencer, 1981)
* P. floridana Spencer, 1973
* P. fumicosta (Malloch, 1914)
* P. hilarella (Zetterstedt, 1848)
* P. imperfecta (Malloch, 1934)
* P. islandica Olafsson, 1988
* P. jacarandae Steyskal and Spencer, 1978
* P. leechi Spencer, 1981
* P. melampyga (Loew, 1869)
* P. mesnili (d'Aguilar, 1945)
* P. mikii (Strobl, 1898)
* P. minutissima Spencer, 1981
* P. oasis (Becker, 1907)
* P. ornata (Meigen, 1830)
* P. pacifica (Melander, 1913)
* P. pallida (Sehgal, 1968)
* P. pectoralis (Becker, 1908)
* P. perpusilla (Meigen, 1830)
* P. pilosella Spencer, 1973
* P. pteridii Spencer, 1973
* P. pulchella Spencer, 1986
* P. scotica Spencer, 1962
* P. varia (Melander, 1913)
* P. variegata (Meigen, 1830)
* P. venustula Spencer, 1976
* P. volatilis Spencer, 1969
* 1 2 3 Zlobin e.a.
* ↑ Ellis en Koster
# Phytoliriomyza clara

Phytoliriomyza clara is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Melander.
# Pierluigi Conforti

Pierluigi Conforti (15 juni 1946) is een Italiaans voormalig motorcoureur. Hij is eenmalig Grand Prix-winnaar in het wereldkampioenschap wegrace.

## Carrière

Conforti behaalde zijn eerste motorsportsuccessen in de heuvelklimmen. Op een Guazzoni werd hij in 1970 en 1972 kampioen van Toscane. Ook werd hij in 1972 tweede in het nationale kampioenschap. In 1975 debuteerde hij in de 125 cc-klasse van het wereldkampioenschap wegrace tijdens de Grand Prix der Naties op een Malanca, waarin hij vijfde werd. Ook reed hij in de seizoensafsluiter in Joegoslavië op een Morbidelli en eindigde hierin als tweede achter Dieter Braun. In 1976 reed hij twee races; in Italië werd hij achtste op een Yamaha en in Spanje werd hij zevende voor Morbidelli.
In 1977 kwam Conforti uit in vijf races van het WK 125 cc en in vier races van het WK 250 cc voor Morbidelli en Yamaha. In de 250 cc was een vijfde plaats in Joegoslavië zijn beste resultaat. In de 125 cc wist hij de seizoensfinale in Groot-Brittannië te winnen, zodat hij met 30 punten tiende werd in de eindstand. In 1978 reed hij zeven races in de 125 cc voor MBA, met een podiumfinish in Joegoslavië, in twee races van de 250 cc voor Yamaha, waarin hij allebei uitviel, en in zijn enige twee WK 350 cc-races voor Morbidelli en Yamaha, waarin hij eveneens niet aan de finish kwam. Dat jaar werd hij op een Yamaha wel kampioen in de 350 cc-klasse van het Italiaans kampioenschap wegrace. In 1979 reed hij in de 125 cc- en 250 cc-races van de Grand Prix der Naties. In de 125 cc werd hij voor MBA zevende, terwijl hij zich in de 250 cc op een Yamaha niet wist te kwalificeren.
In 1980 reed Conforti in het WK 250 cc in de seizoensopener in Italië, waarin hij voor Yamaha derde werd. In 1981 stapte hij over naar een Kawasaki en reed hierop in de Grand Prix van San Marino, met een vierde plek in de race als resultaat. In 1982 werd hij tiende in zijn laatste Grand Prix in Italië.

## Externe link

* (en) Pierluigi Conforti op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace
# Pierkenshoek

Pierkenshoek of Sint-Kristoffel is een gehucht in de Belgische gemeente Houthulst. Het ligt net ten westen van het dorpscentrum van Houthulst, waarmee het enigszins vergroeid is, op de grens van de deelgemeenten Houthulst en Klerken.

## Geschiedenis

In het gebied van Houthulst lag eeuwenlang het uitgestrekte Vrijbos op de grens van het Brugse Vrije en de Kasselrij Ieper. Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 lag de plaats nog aan de rand van het krimpende Vrijbos. Op het eind van het ancien régime werd de plaats bij de invoering van de gemeentes een deel van de gemeente Klerken, waarvan het dorpscentrum bijna drie kilometer ten noordwesten lag. Op de Atlas der Buurtwegen uit het midden van de 19de eeuw is het gehucht Pierkenshoek aangeduid. De naam verwijst naar de pierders of leurders die langs de bosrand woonden. Het dorp Houthulst bestond toen nog niet. In die periode liet Jan-Pieter Cassiers in het Vrijbos het gehucht Houthulst ontwikkelen, ruim een kilometer ten oosten van de Pierkenshoek. Dit nieuwe gehucht Houthulst werd in 1857 een zelfstandige parochie, toen de parochie Klerken het armste stuk van zijn grondgebied afstond. Het gehucht Pierkenshoek wou Cassiers er niet bij.
In 1894 kwam er op de Pierkenshoek een bijhuis van het klooster van Klerken met bijhorende meisjesschool. In de Eerste Wereldoorlog werd in de omgeving zwaar gevochten in het najaar van 1914. Na deze gevechten kwam het front de volgende jaren verder westwaarts te liggen langs de IJzer en de Ieperlee en was het gebied Duits. De omgeving werd zwaar verwoest en ook het klooster en de school werden vernield. In de jaren 20 werd het gehucht wederopgebouwd. In 1928 werd Houthulst van Klerken afgesplitst als zelfstandige gemeente. Het gehucht Pierkenshoek kwam op de grens van de twee gemeenten te liggen, net ten westen van het dorpscentrum van Houthulst en in het uiterste zuiden van het grondgebied van Klerken. In 1935 werd een klein kerkje uit betonplaten opgericht op de Pierkenshoek. In 1951 werd de Sint-Kristoffelkerk hier opgetrokken. Toen in 1977 Klerken fusioneerde met Houthulst, kwam het gehucht volledig in de gemeente Houthulst te liggen.

## Natuur en landschap

Pierkenshoek ligt in Zandlemig Vlaanderen op een hoogte van ongeveer 15 meter.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Kristoffelkerk

## Trivia

Straatnamen als Leurdersstraat en Scharenslijpersstraat verwijzen nog naar de rondtrekkende bezigheden van de voormalige inwoners.

## Nabijgelegen kernen

Houthulst, Klerken, Jonkershove
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Piet Drenth

Pieter Johan Diederik Drenth (Appelscha, 8 maart 1935) was als hoogleraar psychologie verbonden aan de Vrije Universiteit (VU) te Amsterdam.
Drenth doorliep de middelbare school aan het Stedelijk Gymnasium Assen en het Gereformeerd Gymnasium in Leeuwarden. Hij studeerde psychologie aan de VU, waar hij afstudeerde in 1958 en promoveerde in 1960 (beide malen cum laude). Op het moment van promoveren was Drenth Luitenant-ter-zee 3e klasse bij de Koninklijke Marine. Vanaf 1967 is Drenth als hoogleraar psychometrie, arbeids- en organisatiepsychologie verbonden aan de Vrije Universiteit Amsterdam; sinds 2000 als emeritus.
Drenth trad van 1983 tot 1987 op als rector magnificus van deze universiteit. Van 1990 tot 1996 was hij president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). Van 2000 tot 2006 was hij president van ALLEA ("ALL European Academies"), een federatie van 53 academies van wetenschappen uit 40 Europese landen die zich tot doel stelt om tot een hechtere samenwerking te komen. Hij is honorary president van ALLEA, alsmede lid van enkele commissies. Drenth was als voorzitter van de Amsterdamse commissie betrokken bij het werk van de commissie-Levelt die de vermeende wetenschappelijke fraude van Diederik Stapel onderzocht.
# Pijiguaia albina

Pijiguaia albina is een hooiwagen uit de familie Zalmoxioidae.
# Piet Gerrits

Piet Gerrits kan verwijzen naar:
* Piet Gerrits (kunstenaar); Petrus Hendrikus (Piet) Gerrits (1878-1957) Nederlands beeldhouwer, boekbandontwerper en schilder
* Piet Gerrits (collaborateur); Petrus Johannes (Piet) Gerrits (1896-1947) na de Tweede Wereldoorlog ter dood veroordeelde Nederlandse politieman
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Piet Gerrits en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pierre Klees

Pierre Klees (Ukkel, 20 juni 1933 – aldaar, 12 april 2022) was een Belgisch bedrijfsleider, bestuurder en topambtenaar.

## Levensloop

Pierre Klees studeerde in 1956 af als burgerlijk ingenieur elektromechanica aan de Université libre de Bruxelles en volgde bijkomende studies in nucleaire bouwkunde en management. Hij doceerde tevens aan de faculteit Toegepaste Wetenschappen van de ULB.
In 1986 werd hij gedelegeerd bestuurder van elektromechanicafabriek ACEC. In 1987 kwam daar de functie van voorzitter van de raad van bestuur bij. Na de fusie met Union Minière in 1989 werd hij directeur-generaal en vicevoorzitter van de raad van bestuur van ACEC-Union Minière.
In 1993 werd Klees gedelegeerd bestuurder van de Brussels Airport Terminal Company (BATC), dat in 1998 tot de Brussels International Airport Company (BIAC) werd omgevormd, de uitbater van de luchthaven van Zaventem. Hij werd in september 2003 in opvolging van Jannie Haek voorzitter van de raad van bestuur van BIAC en werd als gedelegeerd bestuurder door Luc Van den Bossche opgevolgd. In januari 2005 volgde Van den Bossche hem ook als voorzitter van BIAC op.
Begin 2000 werd hij voorzitter van de raad van bestuur van De Post. In januari 2006 werd hij in deze functie door Martine Durez opgevolgd.
Verder was Klees voorzitter van Alcatel ETCA, bestuurder van ACI Europe, Trasys, AIB-Vinçotte en AXA Royale Belge. Hij was tevens:
* vicevoorzitter van de Commissie Energie 2030
* vicevoorzitter van de Association Jules Bordet
* voorzitter van het Belgisch Museum van de Vrijmetselarij
* voorzitter van de Fédération royale d'associations belges d'ingénieurs civils, d'ingénieurs agronomes et de bioingénieurs
* voorzitter van de Société royale belge des ingénieurs et des industriels
* gasthoogleraar aan de Haute École Francisco Ferrer en de Université de Mons
* voorzitter van het Comité de l'Académie pour les applications de la science
Tussen 1997 en 1999 was hij grootmeester van het Grootoosten van België.
Hij overleed op 88-jarige leeftijd.
* 1 2 3 (fr) Profil des membres de la Commission « Énergie 2030 » (Commission d'Haeseleer), Inter-Environnement Wallonie.
* ↑ BATC: Pierre Klees direkteur-generaal, De Tijd, 12 januari 1993.
* ↑ Regering maakt einde aan dubbel beheer luchthaven, De Tijd, 23 mei 1997.
* ↑ Van den Bossche voorgedragen als gedelegeerd bestuurder Biac, De Standaard, 27 maart 2003.
* ↑ Luc Van den Bossche blijft (voorlopig) Biac leiden, De Standaard, 30 december 2004.
* ↑ Pierre Klees voorzitter raad van bestuur De Post, De Tijd, 15 januari 2000.
* ↑ Regering benoemt nieuwe bestuurders bij De Post, De Standaard, 14 januari 2006.
* ↑ (fr) Pierre Octopus Klees: présentation du nouvel homme fort de la Poste, La Dernière Heure, 2 februari 2002.
* ↑ (fr) Né le 20 juin 1933 et décédé le 12 avril 2022 à Uccle.
# Pierre Kofferschläger

Pierre Kofferschläger (Moresnet neutre, 29 juni 1910 - Kelmis, 14 september 1960) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop

Kofferschläger werd geboren in Neutraal Moresnet, een neutrale dwergstaat die onder gedeeld Belgisch en Duits gezag stond. In 1915 werd het gebied geannexeerd door Duitsland, waardoor hij enkele jaren de Duitse nationaliteit bezat. Na het Verdrag van Versailles werd het voormalige neutrale gebied in 1920 aangehecht aan België en verwierf Kofferschläger de Belgische nationaliteit.
Hij ging aan de slag als schrijnwerker en militeerde voor de christelijke jongerenbeweging JOC. Van oktober 1934 tot juni 1935 was Kofferschläger bestendig secretaris van de JOC-federatie van het arrondissement Verviers, waarna hij van 1935 tot aan de Duitse bezetting in 1940 federaal secretaris was van de arrondissementiële federatie van de Ligue des Travailleurs chrétiens in Verviers.
In 1938 werd hij als vertegenwoordiger van de christelijke arbeidersbeweging verkozen tot gemeenteraadslid van Kelmis en in 1939 werd Kofferschläger aangesteld als burgemeester van de gemeente. Na de annexatie van Kelmis bij het Duitse Rijk aan het begin van de Tweede Wereldoorlog nam hij de wijk naar Ensival, een buitenwijk van de stad Verviers, en trad hij toe tot het verzet. Hij werd opgepakt door de Gestapo en als politiek gevangene gedeporteerd naar Duitsland. Pas na het einde van de oorlog in 1945 keerde Kofferschläger terug naar België, waarna hij zijn functie als burgemeester hernam. Hij bleef het ambt bekleden tot aan zijn vroegtijdige overlijden in september 1960.
In februari 1946 werd Kofferschläger voor de PSC voor het arrondissement Verviers verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij vervulde het mandaat tot aan zijn dood en was al die tijd de enige Duitstalige volksvertegenwoordiger in het parlement. Hij was betrokken bij de werkzaamheden van het Centrum Harmel, dat tussen 1948 en 1958 een nationale oplossing diende uit te werken voor de maatschappelijke, politieke en juridische vraagstukken waarmee de Waalse en Vlaamse gewesten werden geconfronteerd en onder andere de vastlegging van de taalgrens en culturele autonomie voor de Nederlands- en Franstalige gemeenschappen vooropstelde. Van juli 1960 tot aan zijn dood twee maanden later was hij quaestor van de Kamer.
Kofferschläger was eveneens voorzitter van de federatie van Christelijke Mutualiteiten in het arrondissement Verviers.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Freddy JORIS, Biografie Pierre Kofferschläger, Dictionnaire Biographique Le Maitron, online gezet op 17 juni 2020.