OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Amarula

Amarula is een Zuid-Afrikaanse likeur uit Phalaborwa, een stad aan de rand van het Krugerpark. Deze drank is gemaakt van suiker, room en de vrucht van de marulaboom of olifantenboom (Sclerocarrya birrea). Hij bevat 17% vol. alcohol en heeft een fruitige karamelsmaak.
De marulavrucht wordt gedistilleerd en vervolgens rijpt het distillaat twee jaar op eiken vaten. Hierna wordt er room aan het distillaat toegevoegd.
Amarula is op de markt sinds september 1989. Vanwege de associatie van de marulaboom met olifanten, die graag marulavruchten eten, is de olifant als symbool van de drank gekozen.

## Externe link

* Amarula website
# Slow West

Slow West is een Brits-Nieuw-Zeelandse film uit 2015, geschreven en geregisseerd door John Maclean. De film ging in première op 24 januari op het Sundance Film Festival in de World Cinema Dramatic Competition waar hij de World Cinema Grand Jury Prize: Dramatic won.

## Verhaal

Jay (Kodi Smit-McPhee) is een 17-jarige Schotse aristocraat die in het negentiende-eeuwse westen van Amerika op zoek gaat naar zijn geliefde. Daar wordt hij geconfronteerd met de harde realiteit van het leven. Hij krijgt het gezelschap van de ruige mysterieuze reiziger Silas (Michael Fassbender). Ze ontdekken dat Jay’s geliefde een prijs op haar hoofd heeft staan en tijdens hun reis door de uitgestrekte en ongerepte wildernis moeten ze proberen een bloeddorstige posse en een premiejager een stap voor te blijven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Kodi Smit-McPhee | Jay Cavendish |
| Michael Fassbender | Silas |
| Ben Mendelsohn | Payne |
| Caren Pistorius | Rose Ross |
| Kalani Queypo | Kotori |

## Prijzen & nominaties

| jaar | prijs | categorie | genomineerde(n) | uitslag |
| 2015 | Sundance Film Festival | World Cinema Grand Jury Prize: Dramatic | World Cinema Grand Jury Prize: Dramatic | Gewonnen |

## Externe link

* (en) Slow West in de Internet Movie Database
* (en) Slow West op Rotten Tomatoes
* (en) Slow West first reviews and reactions, 24 januari 2015
* ↑ (en) Slow West op Box Office Mojo
* ↑ (en) Slow West, Sundance Film Festival 2015
* ↑ (en) Sundance 2015 Award Winners, 1 februari 2015
# Kimuromyces

Kimuromyces is een monotypisch geslacht van roesten uit de familie Uropyxidaceae. Het geslacht bevat alleen Kimuromyces cerradensis.
# Hydromanicus feanus

Hydromanicus feanus is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# In My Blood

In My Blood kan verwijzen naar:
* In My Blood (Natalia), een album van de Belgische zangeres Natalia uit 2016
* In My Blood (Shawn Mendes), een single van de Canadese zanger Shawn Mendes uit 2018
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van In My Blood en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Taphroscelidia humeralis

Taphroscelidia humeralis is een keversoort uit de familie Passandridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Grouvelle.
# Bever (Zwitserland)

Bever (tot 1943 officieel in het Duits Bevers; Italiaans (verouderd): Bevero; Latijn: Beverus) is een gemeente en plaats in het Zwitserse bergdal Oberengadin en behoort tot het kanton Graubünden.
De plaats ligt aan de ingang van het praktisch onbewoonde Val Bever. Hierdoor loopt de Albulaspoorlijn die bij het gehucht Spinas in een tunnel verdwijnt. 's Winters kan er in Bever op beperkte schaal gewintersport worden.
Het belangrijkste bouwwerk van de plaats is de 14de-eeuwse kerk met zijn bijzonder hoge toren.
# Gibbula cicer

Gibbula cicer is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Menke.
# Amartus testaceimembris

Amartus testaceimembris is een keversoort uit de familie bastaardglanskevers (Kateretidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1919 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Sluis II (Tjonger)

Sluis II is een Friese sluis in de Tjonger.
De sluis ligt geografisch in Jubbega. De stuw naast de sluis ligt in Nijeberkoop Het hoogteverschil is 1,70 meter. Aan de bovenzijde staat een brug. Deze wordt met de hand gedraaid. Naast de sluis staat een sluiswachterswoning.
De sluis is voorzien van een pompinstallatie. Bij lage waterstand kan er gebiedseigen water omhoog gepompt worden.
Op het sluiseiland staat een object gemaakt door Atte Jongstra, dat geplaatst werd in 1999. Het is een taalmonument dat de grens markeert tussen het Stellingwerfs en het Fries.
Sluis I · Sluis II · Sluis III
# Kitamoto

Kitamoto (北本市, Kitamoto-shi) is een stad in de prefectuur Saitama, Japan. In 2013 telde de stad 67.721 inwoners. Kitamoto maakt deel uit van de metropool Groot-Tokio.

## Geschiedenis

Op 3 november 1971 werd Kitamoto benoemd tot stad (shi).

## Partnersteden

* Aizubange, Japan sinds 1992
Steden: Ageo · Asaka · Chichibu · Fujimi · Fujimino · Fukaya · Gyoda · Hanno · Hanyu · Hasuda · Hidaka · Higashimatsuyama · Honjo · Iruma · Kasukabe · Kawagoe · Kawaguchi · Kazo · Kitamoto · Koshigaya · Konosu · Kuki · Kumagaya · Misato · Niiza · Okegawa · Saitama (hoofdstad) · Sakado · Satte · Sayama · Shiki · Shiraoka · Soka · Toda · Tokorozawa · Tsurugashima · Wako · Warabi · Yashio · Yoshikawa Districten: Chichibu · Hiki · Iruma · Kitaadachi · Kitakatsushika · Kodama · Minamisaitama · Osato
Gemeenten per district
# Hydromanicus erato

Hydromanicus erato is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Internationale Luchthaven Cuneo

Cuneo International Airport, ook wel Cuneo Levaldigi Airport of Turin Cuneo Airport genoemd door sommige prijsvechters, is een vliegveld in het noordwestelijk gedeelte van Italië dat Cuneo, Turijn en Piedmont bedient. Het is het secundaire vliegveld van Piedmont, na Turin Airport.

## Faciliteiten

Het vliegveld ligt op een hoogte van 386 meter (1.267 voet) boven zeeniveau. Het heeft 1 baan in de richting 03/21 van asfalt met de afmetingen 2.104 meter × 45 meter (6.903 voet × 148 voet).

## Vliegmaatschappijen en bestemmingen

| Vliegmaatschappij | Bestemming |
| Aegean Airlines | Seizoenscharter: Rodos |
| Air Arabia Maroc | Casablanca |
| KLM | Amsterdam |
| Mistral Air | Tirana Seizoenscharter: Alghero, Bari |
| Ryanair | Cagliari Seizoenscharter: Trapani |
| TUI fly Belgium | Marrakesh |
# Taphroscelidia nigra

Taphroscelidia nigra is een keversoort uit de familie Passandridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Burckhardt & Slipinski.
# Biflustra paulensis

Biflustra paulensis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Membraniporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Acanthodesia paulensis, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Marcus.
# Gibbula clandestina

Gibbula clandestina is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Rolán & Templado.
# Amager Vest

Amager Vest is een stadsdeel van de Deense gemeente Kopenhagen. Het district heeft een oppervlakte van 19,18 km² en een bevolking van 61.658 inwoners (2013). Het is daarmee het grootste van de tien huidige districten, maar tevens het minst dichtstbevolkte.

## Ligging

Het district ligt in het noordwesten van het eiland Amager.
Het district omvat gebieden zoals Islands Brygge, Ørestad en Eberts Villaby evenals de uitgebreide weilanden van Kalvebod Fælled.

## Geschiedenis

Het westelijke deel van het eiland Amager is grotendeels ontstaan door de drooglegging van ondiepe delen van de Sont. De uitbreiding van het westelijk deel van Amager begon rond 1930 en werd voltooid rond 1955. De ondiepe delen werden gevuld met onder anderen stenen, zeezand en gips.
Sinds de hervorming van de stad in 2006–2008 is Kopenhagen officieel verdeeld in tien districten of stadsdelen (bydele): Indre By, Østerbro, Nørrebro, Vesterbro/Kongens Enghave, Valby, Vanløse, Brønshøj-Husum, Bispebjerg, Amager Øst en Amager Vest.
* ↑ Københavns bydele, Københavns Kommune, geraadpleegd 19 december 2015
Amager Øst · Amager Vest · Bispebjerg · Brønshøj-Husum · Indre By · Nørrebro · Valby · Vanløse · Østerbro · Vesterbro/Kongens Enghave
# Solanders stormvogel

Solanders stormvogel (Pterodroma solandri) is een vogel uit de familie van de stormvogels en pijlstormvogels (Procellariidae). Het is een kwetsbare, endemische vogelsoort die alleen broedt op Lord Howe-eiland en op Phillip Island dat vlak bij Norfolkeiland ligt. De vogel werd in 1844 door John Gould geldig beschreven en vernoemd naar de Zweedse botanicus Daniel Solander die als natuuronderzoeker meereisde met de eerste reis van James Cook.

## Kenmerken

De vogel is 40 cm lang, het is een middelgrote, bijna geheel donker gekleurde stormvogel. De vogel is bijna egaal grijsbruin met alleen rond de snavel een geschubd wit verenpatroon. Opvallend is verder een wigvormige staart.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel leeft buiten de broedtijd ver op zee en foerageert dan op voornamelijk pijlinktvis en kleine vis. De vogels broeden op Lord Howe-eiland en op Phillip Island in holen, onder rotsen en tussen boomwortels op beboste hellingen tot op 900 m boven zeeniveau. Tot 1800 was de vogel een talrijke broedvogel op Norfolkeiland.

## Status

Solanders stormvogel heeft een beperkt broedgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De aanwezigheid van ratten op de broedeilanden, de langelijnvisserij in de buurt, plastic in de oceanen en concurrentie met andere stormvogelsoorten voor broedholen blijven potentieel een bedreiging voor deze soort. De grootte van de populatie werd in 2022 door BirdLife International geschat op 83.000 individuen en de populatie-aantallen nemen op Lord Howe waarschijnlijk toe, dankzij succesvol verwijderen van verwilderde varkens. Hierdoor staat deze soort sinds 2022 als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Solanders stormvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Annals and Magazine of Natural History (1) 13 no.85 p. 363
# Kitan

De Kitan of Khitan (Mandarijn: Qidan) was een volk van onbekende, mogelijk Mongoolse oorsprong, dat over een groot deel van Mantsjoerije heerste en in de Chinese geschiedenis werd geclassificeerd als een etnische groep van de Donghu (東胡族; dōnghúzú). De Kitan ontstonden uit de Yuwen-clan van de Xianbei; een etnische groep die leefde in een gebied dat nu de Chinese provincies Liaoning en Jilin omvat. Nadat hun gebied was veroverd door de Murong-clan, verspreidden degenen die overbleven zich over gebieden in Binnen-Mongolië en vermengden zich daar met de traditionele Mongoolse bevolkingsgroepen. Vanaf het midden van de 6e eeuw werden ze als apart volk aangeduid, omdat ze vanaf toen belasting moesten betalen aan de Noordelijke Wei-dynastie. De meeste Han-Chinezen vonden het volk barbaars, door hun wreedheid en vreemde gewoontes.
De Kitan voerden verscheidene oorlogen met de Göktürken en Tang-China (560, 696-697, 733-735). Vanwege hun gevechten tegen islamitische rijken en omdat ze zich later bekeerden tot de islam, kregen ze later de Arabische benaming خطا/Khata.
Yelü Abaoji (耶律阿保機 Yēlǜ Ābǎojī) startte in 924 een offensief naar het westen en vocht met de Kirgiezen in Mongolië en trok daarna naar Gansu om de Oeigoeren, Tangoeten en Tuyuhun te onderwerpen. Intussen werd echter in 926 het rijk Bohai gesticht en daarop proclameerde Abaoji's zoon en opvolger Yelü Deguang (耶律德光 Yēlǜ Déguāng) in 947 de Liao-dynastie in Noord-China. In 1116 werd hun stad Liaoyang veroverd en in 1125 (jaar van gevangenneming van de keizer) werd de Liao-dynastie onderworpen door de Jin-dynastie van de Jurchen. Onder de Liao- en Jin-dynastieën werden in Mantsjoerije steden gesticht tot aan de rivier Amoer met oppervlaktes tot 60-70 hectare en met 10 meter hoge muren. Er werd akkerbouw bedreven en de Kitan hielden ook paarden, hadden ijzersmelterijen en weverijen. Rond 920 bezaten ze ook een eigen geschrift; het Kitan.
Er is geen duidelijk bewijs dat er etnische groepen in Noordoost-China zijn die afstammen van de Kitan. Een gedeelte van de adel van de Liao-dynastie wist te naar het westen te ontsnappen, naar Turkestan en stichtten daar in 1130 de staat Kara-Kitan (of Westelijke Liao-dynastie) onder leiding van Yelü Dashi (耶律大石 Yēlǜ Dàshí), die werd veroverd tijdens de Mongoolse invasie (1217-1218), waarna de Kitan er vervolgens opgingen in de lokale Turkse en Iraanse bevolkingsgroepen zonder invloed achter te laten. Hun taal, het gelijknamige Kitan, is nog steeds bijna volledig onleesbaar en het is daarom moeilijk om een gedetailleerde geschiedenis te geven van hun doen en laten.
Het Russische Kitaj, Mongoolse qitad/xyatad en Oeigoerse خئتاي/hitay, benamingen voor China, zijn afgeleid van Kitan. Ook het Engelse Cathay en het Portugese Catai zijn afgeleid van Kitan.
# Hyalyris oulita

Hyalyris oulita is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door William Chapman Hewitson.
# Taphroscelidia dentata

Taphroscelidia dentata is een keversoort uit de familie Passandridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Burckhardt & Slipinski.
# Biflustra perfragilis

Biflustra perfragilis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Membraniporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door MacGillivray.
# Agliinae

De Agliinae vormen een onderfamilie van vlinders uit de familie van de nachtpauwogen (Saturniidae). Het is een monotypische groep die slechts door een enkel geslacht wordt vertegenwoordigd: Aglia.
# Amage scutata

Amage scutata is een borstelworm uit de familie Ampharetidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Amage scutata werd in 1923 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Moore.
# Smalplaatrussula

De smalplaatrussula (Russula chloroides) is een paddenstoel uit de familie Russulaceae. Hij vormt mycorrhiza met eik (Quercus), Fagus en linde (Tilia), vooral in lanen, soms in loofbossen op neutrale tot kalkhoudende zand- en kleibodems. De vruchtlichamen verschijnen tussen juli en oktober.

## Kenmerken
### Macroscopische kenmerken
#### Hoed

De hoed is heeft een diameter van 5 tot 13 centimeter en behoort hiermee tot de grotere russula's. Het oppervlak van de hoed is jong wit, glad, mat en fluweelachtig mat. Later kan het kaal zijn en plaatselijk geheel roomgeel tot okerbruin. Bij vochtig weer is de bovenkant van de hoed vettig tot dun en glanzend. De hoedhuid kan slechts een klein stukje worden afgepeld.

#### Lamellen

De lamellen staan dicht op elkaar die bij jonge exemplaren een groenige weerschijn vertonen, een onderscheidend kenmerk ten opzichte van verwante soorten zoals de witte russula (Russula delica).

#### Steel

De steel is kort en dik (2,5–60 (9) × 10–20 (3,6) cm). De binnenkant van de steel is vol tot kamerachtig en hol, het oppervlak heeft fijne lengtenerven en is op jonge leeftijd wit en mat. Naarmate hij ouder wordt, kan de steel op sommige plaatsen bruin worden.

#### Geur en smaak

Het vruchtvlees is zeer stevig, wit en mild, maar kan soms pittig worden. De geur is onkarakteristiek en onopvallend. Het kan fruitig of eerder onaangenaam zijn.

#### Sporenprint

De sporenprint is wit tot bleek creme (Ib-IIa volgens Romagnesi).

#### Chemische reacties

Het vruchtvlees van de hoed reageert oranjeroze met ijzersulfaat, blauwgroen met guaiac en wijnkleurig met fenol.

### Microscopische kenmerken

De bolvormige tot grotendeels ellipsvormige sporen meten 7,9–10,7 x 7,0–9,1 µm. De Q-waarde (quotiënt van sporenlengte en -breedte) is 1,1–1,2. Het sporenornament bestaat uit geïsoleerde, grove wratten tot 1,8 µm hoog, die plaatselijk met elkaar verbonden zijn tot een fragmentarisch netwerk.
De viersporige, knotsvormige basidia zijn 50-75 µm lang en 11-15 µm breed. De talrijke hymeniale cystiden worden grijszwart met sulfobenzaldehyde. De cheilocystidia zijn spoelvormig tot knotsvormig en aan de punt meestal afgerond. Ze meten 40–110 × 6–12 µm, terwijl de vergelijkbare maar iets grotere pleurocystidia meten 60–105 × 8–13 µm.
De hoedhuid bestaat uit cilindrische, meestal vertakte en gesepteerde, 3-5 µm brede haren. Daartussen bevinden zich cilindrische pileocystidia, meestal ingesnoerd aan de punt en gedeeltelijk gesepteerd, 3-6 µm breed, die een grijszwart gehalte aan sulfobenzaldehyde hebben.

## Verwarrende soorten

De smalplaatrususla wordt soms verward met oude exemplaren van de fijngegordelde melkzwam.

## Verspreiding

De smalplaatrussula komt wereldwijd voor in Japan, Mexico en Canada. Hij is wijdverspreid in Europa en komt vooral veel voor in Midden-Europa. Vanwege de lage bodemeisen wordt aangenomen dat hij plaatselijk algemener voorkomt dan de witte russula.
In Nederland komt de smalplaatrussula matig algemeen voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Kerguelenaalscholver

De Kerguelenaalscholver (Leucocarbo verrucosus, synoniem: Phalacrocorax verrucosus) is een vogel uit de familie Phalacrocoracidae (Aalscholvers).

## Kenmerken

De bovenzijde, staart en dijen zijn zwart met een groene schijn. De onderzijde tot aan de keel is wit. Sommige vogels hebben witte vlekken op de rug en vleugels. De kop en de achterkant van de nek zijn diepblauw of –purper. Een zwarte kap zit onder de ogen tot de kin en de veren die de oren bedekken. De snavel is hoornkleurig of bruin. De ogen zijn hazelnootbruin. In het broedseizoen ontwikkelt hij een felle kobaltblauwe oogring en een geeloranje uitwas aan de basis van zijn snavel. De lichaamslengte bedraagt 65 cm, de spanwijdte 110 cm en het gewicht 1,5 tot 2,2 kg.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat uit vis en zee-egels.

## Voortplanting

De Kerguelenaalscholver broedt in kolonies die meestal 3 tot 30 paren herbergen, maar soms ook tot 400 paren. De kolonies bevinden zich vaak dicht bij de kolonies van rotsspringers. Einde maart of begin april bouwen ze hun nest. De nesten bouwen ze van zeewier, takken en gras die met modder en guano bij elkaar gehouden worden. De nesten zijn tot 1 meter breed en 33 centimeter lang. Nesten van vorig jaar die nog in goede staat zijn, worden herbruikt, maar niet noodzakelijk door de vorige eigenaars. Einde oktober of einde november legt het vrouwtje 2 tot 4 eieren. Beide ouders bebroeden ze gedurende 29 dagen.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Kerguelen, een onherbergzame archipel in de zuidelijke wateren van de Indische Oceaan.
# Baalsaurus

Baalsaurus mansillai is een plantenetende sauropode dinosauriër, behorend tot de Titanosauriformes, die tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Argentinië.

## Vondst en naamgeving

Juan Eduardo Mansilla, een technisch medewerker van het Geologisch en Palentologisch Museum van de Nationale Universiteit van Comahue (Universidad Nacional del Comahue), vond in het Parque Natural Geo-Paleontológico Proyecto Dino, op de Baal-vindplaats bij de noordoostelijke oever van het Lago Barreales, de kaak van een sauropode. De vondst werd in 2015 gemeld in de wetenschappelijke literatuur.
In 2018 benoemden en beschreven Jorge Orlando Calvo en Bernardo Gonzáles Riga de typesoort Baalsaurus mansillai. De geslachtsnaam verwijst naar de Kanaïtische vruchtbaarheidsgod Baäl. De soortaanduiding eert Mansilla als ontdekker.
Het holotype, MUCPv - 1460, is gevonden in een laag van de Portezueloformatie die dateert uit het Turonien-Coniacien, ongeveer negentig miljoen jaar oud. Het bestaat uit een vrijwel volledig rechterdentarium van de onderkaak. De tanden ontbreken op één vervangingstand na. Het is pas de negende onderkaak die van een titanosauriër is beschreven.

## Beschrijving

Het dentarium is wat groter dan dat van het holotype van Bonitasaura waarvan de lengte op negen meter is geschat.
De beschrijvers wisten een unieke combinatie van kenmerken vast te stellen. Het dentarium heeft tien tandkassen in de voorste tak. De symfyse, het vergroeiingsvlak met het andere dentarium, is naar beneden en naar voren gebogen. De fossa Meckeliana is wijd en laag en wordt aan de onderkant begrensd door een dunne richel die een kiel vormt aan de onderrand van het dentarium.
Onderkaken van titanosauriërs zijn te verdelen in die met een U-vorm en die met een L-vorm. In het laatste geval vormen de dentaria samen een rechthoekige structuur. Het dentarium van Baalsaurus is duidelijk L-vormig met takken die een haakse hoek maken. Daarbij is de voorste tak van de L, die een brede voorrand overdwars vormt, verreweg het langst en draagt tien tanden. De kortere achterste of zijdelingse tak draagt nog eens drie tanden voor een totaal van dertien. Die tanden zijn kleiner. De grootste tand bevindt zich in de hoek. De voorrand is zeer hoog en vormt een enorme "kin" met echter een bovenaan bol voorste profiel dat iets naar voren helt. De fossa Meckeliana verwijdt zich sterk naar voren en onderen toe, zodat de "kiel" aan de voorste onderrand van de kaak ligt

## Fylogenie

Baalsaurus werd binnen de Titanosauria in de Titanosauridae geplaatst, echter zonder exacte kladistische analyse.

## Literatuur

* CALVO J.O., GONZÁLEZ RIGA B.J. AND MANSILLA J.E. 2015. "Nuevos hallazgos de vertebrados en la Formación Portezuelo, Cetacico superior, Neuquén, Argentina". IX Jornadas Ciencias de la Tierra, p. 10
* Jorge O. Calvo & Bernardo González Riga, 2018, "Baalsaurus mansillai gen. et sp. nov. a new titanosaurian sauropod (Late Cretaceous) from Neuquén, Patagonia, Argentina", Anais da Academia Brasileira de Ciências. Online edition. DOI:10.1590/0001-3765201820180661