OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tatsuta Maru (schip, 1930)

De Tatsuta Maru (Japans: 龍田丸) was een passagiersschip van de Japanse rederij Nippon Yusen Kaisha Line. Ze was een zusterschip van de Asama Maru, met dezelfde scheepsafmetingen en constructie als bovenbouw. Ze werd eveneens als haar zusterschip gevorderd door de Japanse Keizerlijke Marine tijdens de Tweede Wereldoorlog en omgebouwd tot troepentransportschip.

## Geschiedenis

De Tatsuta Maru (Maru =cirkel) had een tonnage van 16.975 brt en kwam op 15 maart 1930 gereed, als zusterschip van de Asama Maru. Beide schepen, elk met vier schroeven, waren voorzien van Sulzer dieselmotoren, met een vermogen van 20.000 pk. De Tatsuta Maru (vanaf 1938 Tatuta Maru) ging in 1943 in Japanse wateren ten onder als gevolg van torpedering door een Amerikaanse onderzeeër. Eveneens als haar onfortuinlijke zusterschip Asama Maru, bleef ze een tijdje drijven vooralleer ze zonk. De overlevenden konden zich nog redden in de reddingssloepen, dankzij de stevige constructie van deze twee voormalige passagiersschepen.

## Externe link

* Tatsuta Maru
# Verdrag van Londen (1954)

Het Verdrag van Londen was een internationaal verdrag tussen Italië, Joegoslavië, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Dit op 5 oktober 1954 in Londen getekende verdrag hief de in 1947 tot stand gekomen Vrije Zone Triëst op. Bovendien hield het de terugtrekking in van de Amerikaans-Britse troepen, die aan de Italiaanse zijde waren gestationeerd.

## Inhoud

Het verdrag regelde de volgende zaken:
* opdeling van de Vrije Zone Triëst; de tot de VZT behorende zone A kwam onder Italiaans en zone B onder Joegoslavisch bestuur;
* geen represailles voor bewoners die zich politiek hadden geprofileerd inzake de oplossing van de kwestie Triëst;
* terugkeerrecht voor eenieder die voorheen domicilie hield in de ene of de andere zone;
* (economische) regelingen voor de haven van Triëst (die later zouden worden uitgebouwd in de verdragen van Osimo);
* garanties voor de bescherming van nationale minderheden.
Aan het verdrag werd het op dezelfde datum tussen Italië en Joegoslavië bilateraal overeengekomen Bijzonder Statuut toegevoegd. Daarin worden voor de Slovenen in de provincie Triëst minimumgaranties gegeven ten aanzien van onder meer het gebruik van het Sloveens als ambtstaal, Sloveenstalig onderwijs en pers. Het vormt het eerste internationaal-rechterlijke instrument om de minderheidsrechten te waarborgen.

## Ratificatie

Het verdrag werd door het parlement van Joegoslavië op 25 oktober 1954 geratificeerd. De Italiaanse regering heeft het verdrag nooit door het parlement laten ratificeren, maar wel een motie van vertrouwen in deze zaak geëist, hetgeen zij ook verkreeg. Het Bijzonder Statuut was ondertekend door de Italiaanse minister Manlio Brosio en de minister van Joegoslavië Vladimir Velebit en maakte integraal onderdeel uit van het verdrag.
# Thelairochaetona

Thelairochaetona is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Townsend.
# Schizotricha pacificola

Schizotricha pacificola is een hydroïdpoliep uit de familie Halopterididae. De poliep komt uit het geslacht Schizotricha. Schizotricha pacificola werd in 1960 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Naumov.
# Wereldkampioenschappen kunstschaatsen 1898

De Wereldkampioenschappen kunstschaatsen is een evenement dat georganiseerd wordt door de Internationale Schaatsunie.
Het derde wereldkampioenschap kunstschaatsen werd op 15 februari 1898 georganiseerd in het National Skating Palace in Londen, Verenigd Koninkrijk.

## Deelname

Vier mannen uit vier landen kwamen uit op dit kampioenschap.
* Duitse Keizerrijk (1)  Oostenrijk (1)  Verenigd Koninkrijk (1)  Zweden (1)
    De Duitser Gilbert Fuchs nam voor de tweede keer deel. Op het eerste WK in 1896 werd hij de eerste wereldkampioen.
    De Oostenrijker Gustav Hügel nam voor de derde keer deel. Op het eerste WK in 1896 was hij tweede geworden en in 1897 wereldkampioen.
    Namens het gastland nam H.C. Holt deel, het was zijn enige WK deelname.
    De Zweed Henning Grenander, op het EK van 1893 tweede, werd met zijn enige deelname aan het WK kunstschaatsen de derde wereldkampioen.

## Medaille verdeling

| Discipline | 1 | 2 | 3 |
| Mannen | Henning Grenander | Gustav Hügel | Gilbert Fuchs |

## Uitslagen

    pc = plaatsingcijfer
| # | naam (deelname) | pc |
| 1 | Henning Grenander | 10 |
| 2 | Gustav Hügel (3) | 13 |
| 3 | Gilbert Fuchs (2) | 13 |
| 4 | H.C. Holt | 24 |
Medaillewinnaars Mannen · Vrouwen · Paren · IJsdansen Toernooi 1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915-1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940-1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 ISU-kampioenschappen WK kunstschaatsen junioren · EK kunstschaatsen · Viercontinentenkampioenschap · Olympische Spelen
* Uitslagen op skatabase
# Yuchoulepis

Yuchoulepis is een geslacht van uitgestorven straalvinnige beenvissen, behorend tot de Ptycholepiformes. Het leefde in het Midden-Jura (ongeveer 270 - 265 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in China.

## Naamgeving

Het geslacht Yuchoulepis werd voor het eerst benoemd in 1974, op basis van fossiele overblijfselen gevonden in de provincie Sichuan in China, op verschillende locaties (Chungking, Fen-tu, Luchow, Yauchih, Chanshow) die teruggaan tot het Midden-Jura. De typesoort is Yuchoulepis szechuanensis, maar in 1993 werd ook de van Gansu afkomstige soort Yuchoulepis gansuensis benoemd.

## Beschrijving

Yuchoulepis was ongeveer vijftien centimeter lang, had een spoelvormig en langwerpig lichaam en een kleine kop. Het suspensorium was bijna verticaal. Het operculum was bijna even diep als breed en bijna vierhoekig. Het interoperkel was niet aanwezig. De eerste branchiostegale straal was driehoekig. De borstvinnen en buikvinnen waren goed ontwikkeld en de lepidotrichi van de laatste waren zeer dicht bij elkaar en volledig gesegmenteerd. De rug- en anaalvinnen waren driehoekig; de anaalvin was vrij groot en met een relatief lange basis. Verstevigingen bevonden zich aan de bases van alle vinnen. Hoge schubben waren aanwezig langs de dorsale rand van de staartbasis. De schubben waren dik en overlapten elkaar diep; de articulatie van de schubben was een 'kogelgewricht'. De schubben waren bedekt met een buitenste laag ganoïne, versierd met diepe lengtegroeven. De meeste schubben waren veel langer dan ze hoog waren. De achterste rand van de flankschubben was gekarteld.

## Fylogenie

Yuchoulepis is een vertegenwoordiger van de ptycholepiformen, een groep beenvissen die behoren tot de Chondrostei. Vooral Yuchoulepis was nauw verwant aan het gelijknamige geslacht Ptycholepis.

## Paleo-ecologie

Yuchoulepis was een vis die in zoetwateromgevingen leefde.
Bibliografie
* Su, T.-T. (1974). New Jurassic ptycholepid fishes from Szechuan, S.W. China. Vertebrata PalAsiatica,.12:.1–15.
* Su, D., 1993, New Jurassic ganoid fishes from northwestern Gansu, China: Vertebrata PalAsiatica, v. 31, n. 1, p. 1-14.
Noten
* ↑ Fossilworks: Yuchoulepis. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 30-08-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Yuchoulepis op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# St. Marie

St. Marie kan verwijzen naar:
* Île Sainte-Marie, eiland bij de oostkust van Madagaskar.
* St. Marie (Montana), plaats in de Verenigde Staten van Amerika.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van St. Marie en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Temporal Key Integrity Protocol

Temporal Key Integrity Protocol of TKIP-protocol is een cryptografisch protocol dat gebruikt wordt in de IEEE 802.11-standaard. IEEE 802.11 was een standaard voor wifi. Het TKIP-protocol is onder andere door de Wi-Fi Alliance ontwikkeld, omdat er in het oude Wired Equivalent Privacy protocol ten aanzien van de beveiliging zwakke plekken zaten, die niet op een andere, eenvoudigere wijze waren te verbeteren. Het risico bij de encryptie, binnen WEP, bestond uit het hergebruik van sleutels, sleutels waarmee gegevens door de verzender worden versleuteld en door de ontvanger worden gedecodeerd, waardoor het protocol relatief gemakkelijk was te kraken.

## Technische details

Het Temporal Key Integrity Protocol maakt gebruik van de RC4 stream cipher met 128 bit-sleutels voor encryptie van verstuurde gegevens en 64 bit sleutels voor de authenticatie, het tot stand brengen van een verbinding tussen de verzender en ontvanger.
Gegevens die van de verzender van het Wireless access point naar de ontvanger, bijvoorbeeld naar een laptop, worden in packets met een vaste grootte verstuurd. Om te voorkomen dat de gegevens kunnen worden gelezen als iemand ze onderschept, wordt ieder packet met een eigen sleutel gecodeerd. Deze sleutel wordt van een hoofdsleutel afgeleid. De hoofdsleutel is bekend bij de verzender en de ontvanger en wordt niet doorgestuurd. De aanpassing die wordt gedaan heet de initialisatievector IV. Door deze vector toe te passen op de hoofdsleutel ontstaat er een tijdelijke sleutel die kan worden gebruikt om een bericht te coderen en later te decoderen. De IV werd in het oude WEP-protocol onversleuteld meegezonden, maar bij TKIP is de IV ook versleuteld.
Een ander probleem van het WEP-protocol is dat als een hacker de initialisatievector kon onderscheppen, hij deze eenvoudig kon gebruiken om een eigen packet naar de ontvanger sturen. Hierbij hoeft de hacker niet de inhoud van het bericht of de hoofdsleutel te kennen. Om dit probleem op te vangen maakt TKIP gebruik van een Message Integrity Check MIC. Deze check controleert of de inhoud van het packet nog steeds klopt. Als de hacker zou proberen om met behulp van een onderschepte initialisatievector een bericht te versturen, dan zou de MIC niet meer overeenkomen met het nieuwe bericht. Wanneer een Wi-Fi Access Point detecteert dat de inhoud van een packet niet overeenkomt met de MIC, dan wordt het packet niet behandeld en zal deze een nieuwe sleutel genereren. Wanneer binnen 60 seconden twee pakketten worden ontvangen waarvan de inhoud niet overeenkomt met de MIC moet een Wi-Fi Access Point gedurende 60 seconden geen communicatie toestaan.

## TKIP-protocol ook onveilig

Het TKIP-protocol bleek ook kwetsbaar. De Wi-Fi Alliance besliste daarom in juni 2010 dat de IEEE 802.11-standaard vanaf het jaar daarna ook niet meer op Wi-Fi Access Points mocht worden toegelaten en vanaf 2012 op geen enkel nieuw wifi-apparaat meer mocht worden gebruikt. Het WEP-protocol werd in 2013 verbannen en sindsdien is het alleen nog mogelijk om voor wificommunicatie WPA2-AES te gebruiken.
* ↑ Wi-Fi Alliance to dump WEP and TKIP ... not soon enough
# Scombrolabrax

Scombrolabrax is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zwarte makrelen (Scombrolabracidae).

## Soorten

* Scombrolabrax heterolepis Roule, 1921
* ↑ (en) Scombrolabrax. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Scombrops gilberti

Scombrops gilberti is een straalvinnige vissensoort uit de familie van gnoomvissen (Scombropidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Jordan & Snyder.
# Scomberoides tol

Scomberoides tol is een straalvinnige vissensoort uit de familie van horsmakrelen (Carangidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1832 door Cuvier.
* ↑ (en) Scomberoides tol op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Scomberoides tol. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Scomberoides tala

Scomberoides tala is een straalvinnige vissensoort uit de familie van horsmakrelen (Carangidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1832 door Cuvier.
* ↑ (en) Scomberoides tala op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Scomberoides tala. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Scombriformes

Scombriformes zijn een orde van straalvinnige vissen.

## Taxonomie

De volgende taxa worden bij de orde ingedeeld:
* Onderorde Scombroidei (makreelachtigen)
** Familie Gempylidae (slangmakrelen) Gill 1862
** Familie Trichiuridae (haarstaarten) Rafinesque 1810
*** Onderfamilie Aphanopodinae Gill 1863
*** Onderfamilie Lepidopodinae Gill 1863
*** Onderfamilie Trichiurinae Rafinesque 1810
** Familie Scombridae (makrelen) Rafinesque 1815
*** Onderfamilie Gasterochismatinae Poey 1869
*** Onderfamilie Scombrinae Rafinesque 1815
* Onderorde Scombrolabracoidei
** Familie Scombrolabracidae (zwarte makrelen) Fowler 1925
* Onderorde Stromateoidei (grootbekachtigen)
** Familie Amarsipidae Haedrich 1969
** Familie Centrolophidae Bonaparte 1846
** Familie Nomeidae (kwallenvissen) Günther 1860
** Familie Ariommatidae Haedrich 1967
** Familie Tetragonuridae (hoekstaarten) Risso 1827
** Familie Stromateidae (grootbekken) Rafinesque 1810
# Scoparia ngangaoensis

Scoparia ngangaoensis is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Maes.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Scoparia niphospora

Scoparia niphospora is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Meyrick.
# Scott Z. Burns

Scott Z. Burns (Golden Valley, 1962) is een Amerikaans scenarioschrijver, producent en regisseur. Hij werkt regelmatig samen met regisseur Steven Soderbergh.

## Carrière

Scott Z. Burns werd in 1962 geboren in Golden Valley (Minnesota). Hij studeerde aan de Universiteit van Minnesota. Nadien ging aan de slag in de reclame-industrie. Hij werkte mee aan de bekende Got Milk?-campagne.
Nadien maakte hij de overstap naar de filmindustrie. Burns begon met het schrijven, regisseren en produceren van korte films. In 2006 was hij ook als uitvoerend producent betrokken bij de documentaire An Inconvenient Truth, die met een Oscar bekroond werd. Een jaar later regisseerde hij ook een aflevering van de tv-serie Californication.
Nadien werd hij vooral bekend als scenarioschrijver. Burns schreef mee aan het script voor de thriller The Bourne Ultimatum (2007). In de daaropvolgende jaren schreef hij onder meer The Informant! (2009) en Contagion (2011) voor regisseur Steven Soderbergh. In 2018 schreef en produceerde hij met The Mercy een biografische film over zeiler Donald Crowhurst.

## Filmografie

| Jaar | Titel |
| 2006 | Pu-239 |
| 2006 | An Inconvenient Truth (docu) |
| 2007 | The Bourne Ultimatum |
| 2009 | The Informant! |
| 2011 | Contagion |
| 2013 | Side Effects |
| 2017 | An Inconvenient Sequel: Truth to Power (docu) |
| 2018 | The Mercy |
| 2019 | The Report |
| 2019 | The Laundromat |

## Externe link

* (en) Scott Z. Burns in de Internet Movie Database
* ↑ (en) An Interview with "Bourne" Filmmaker Scott Z. Burns Tcjewfolk.com, 12 september 2014
* ↑ (en) Producers of An Inconvenient Truth moot sequel The Guardian, 3 april 2014
* Bibsys: 8001744
* Biblioteca Nacional de España: XX4700886
* Bibliothèque nationale de France: cb16204031k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 139892303
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1644 5416
* Library of Congress Control Number: no2007009765
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2012679655
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007461223405171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002673388
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 369442326
* Système universitaire de documentation: 142454869
* Virtual International Authority File: 53918760
* WorldCat (via VIAF): 53918760
# Scott Zona

Scott Zona (1959) is een Amerikaanse botanicus die is gespecialiseerd in de palmen.
Hij behaalde zijn B.Sc en zijn M.Sc in de botanie aan de University of Florida. In 1989 behaalde hij zijn Ph.D. aan de Claremont Graduate University (Californië) op onderzoek dat hij verrichtte aan de Rancho Santa Ana Botanic Garden. Zijn proefschrift was getiteld A monograph of Sabal: (Arecaceae: Coryphoideae). Voor dit proefschrift ontving hij de Jesse M. Greenman Award (een onderscheiding voor het beste proefschrift op het gebied van de plantensystematiek in een bepaald jaar) van de Missouri Botanical Garden. Tussen 1990 en 1993 was Zona als postdoc actief op de afdeling botanie van de University of Florida.
Sinds 1993 is Zona als wetenschappelijk onderzoeker verbonden aan de Fairchild Tropical Botanic Garden in Coral Gables (Florida). Tevens is hij verbonden aan de afdeling biologie van de Florida International University. Hij houdt zich bezig met onderzoek van palmen uit de gehele wereld. Hij richt zich speciaal op monografische studies van palmen uit de Caraïben en de eilanden uit de Grote Oceaan. Een ander onderzoeksgebied waar hij zich op richt betreft de biogeografie en systematiek van Caribische planten. Hij zit in het bestuur van de International Palm Society en zit in de redactie van hun wetenschappelijke tijdschrift Palms. Hij is voorzitter van de IUCN/SSC Palm Specialist Group. Hij heeft veldwerk verricht in Florida, Californië, Mexico, Panama, Honduras, de Caraïben, Bermuda, Fiji, Salomonseilanden, Indonesië, Maleisië en Madagaskar. Hij is lid van de American Society of Plant Taxonomists.
Zona heeft samen met William Baker van de Royal Botanic Gardens, Kew een voor de wetenschap nieuw palmengeslacht beschreven: Dransfieldia. Dit naar John Dransfield vernoemd geslacht omvat enkel de soort Dransfieldia micrantha, die voorkomt in Nieuw-Guinea. Zona is (mede)auteur van artikels in wetenschappelijke tijdschriften als Blumea, Brittonia en Systematic Botany. Hij heeft meer dan honderd wetenschappelijke publicaties op zijn naam staan.
# Scott Yanow

Scott Yanow (New York, 4 oktober 1954) is een Amerikaanse jazz-auteur, die veel bijdragen levert aan de website AllMusic, jazzboeken heeft geschreven en al meer dan 30 jaar jazzplaten heeft gerecenseerd.
Yanow werkt sinds 1975 in jazz-journalistiek. Na zijn college-tijd werd hij jazzredacteur bij Record Review. Na het ter ziele gaan van het blad schreef hij vanaf 1984 voor talrijke tijdschriften als Down Beat, JazzTimes, Cadence en CODA. Hij schreef meer dan 600 hoesteksten voor verschillende platenlabels, waaronder Storyville Records, Pablo Records, Candid Records, Concord Records en Naxos. Hij is een van de belangrijkste schrijvers van de All Music Guide to Jazz, waarin talloze van zijn biografieën en recensies van platen staan. Voor allmusic.com is hij nog steeds actief. Ook heeft hij boeken over jazz geschreven, waaronder één over bandleider Duke Ellington. Voor een boek met foto's van de graven van jazzgrootheden, geschoten door fotograaf Jaap van de Klomp, schreef hij de biografieën. Yanow wordt een van de meest productieve jazz-auteurs in de geschiedenis genoemd.
Yanow heeft ook een serie van cd's geproduceerd voor Allegro Records en geeft advies aan platenlabels bij heruitgave-projecten.

## Literatuur

* The Jazz Singers
* Jazz on Film
* Jazz on Record - The First Sixty Years
* Jazz: A Regional Exploration
* Trumpet Kings
* Afro-Cuban Jazz
* Classic Jazz
* Bebop
* Swing
* All Music Guide to Jazz
* Duke Ellington
* Jazz Lives - Till We Shall Meet and Never Part
# Sciomyza antica

Sciomyza antica is een vliegensoort uit de familie van de slakkendoders (Sciomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Walker.
# Scaptius chrysoperina

Scaptius chrysoperina is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Gaede.
# Scrobipalpa salsolella

Scrobipalpa salsolella is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Amsel.
# Scionecra conspicua

Scionecra conspicua is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Redtenbacher.
# Sclerochilus aequus

Sclerochilus aequus is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Bythocytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Müller.
# Schuitemaker

Schuitemaker is een producent van landbouwmachines en aanverwante artikelen in de Nederlandse plaats Rijssen. Daarnaast is het een importeur van gladheidsbestrijdingsvoertuigen.
Het bedrijf werd opgericht in 1919 door Johan en Hendrik Schuitemaker. Johan was smid en Hendrik was wagenmaker. Uit deze gecombineerde bedrijvigheid groeide een producent van landbouwwerktuigen en boerenwagens. Zo werden vanaf 1956 stalmeststrooiers gebouwd en in 1986 kwam de Rapide op de markt die zowel als opraapsnijwagen en als silagewagen tijdens de maisoogst kan worden ingezet.
De oprichters werkten aanvankelijk vanuit een kapberg in de buurtschap Notter. Hierna vestigden zij zich bij het Veer, op de grens van Rijssen en Wierden. Na de Tweede Wereldoorlog groeide het bedrijf dermate snel dat er behoefte ontstond aan een groter gebouw. Daarom opende Schuitemaker in 1962 een grote industriehal op industrieterrein de Mors te Rijssen.
In 2007 werd Schuitemaker importeur van het Deense bedrijf Epoke, dat machines produceert voor gladheidsbestrijding, zoals zoutstrooiers en sneeuwploegen.
In 2019 fuseerde Schuitemaker met Veenhuis Machines te Raalte, waaruit de SVGroup ontstond die gevestigd is te Rijssen. Veenhuis produceert onder meer bemestingstanks en bemesters voor drijfmest.
* ↑ Schuitemaker nv leverde 5000ste meststrooier af. Twentsch dagblad Tubantia. Delpher (24 september 1964).
* ↑ Gebr. Schuitemaker vestigen zich in de Mors. Twentsch dagblad Tubantia. Delpher (23 maart 1962).
* ↑ Schuitemaker importeur Epoke wintermachines. Geraadpleegd op 31 januari 2024.
* ↑ https://www.nieuweoogst.nl, Nieuwe Oogst, Schuitemaker en Veenhuis gaan verder als SVgroup. Nieuwe Oogst (11 juli 2019). Geraadpleegd op 31 januari 2024.
# Schuitengat

Het Schuitengat is een geul in de Waddenzee ten zuiden van Terschelling.
Het Schuitengat begint ten oosten van de Vliestroom en aan de noordzijde van Jacobsruggen, vervolgens zuidelijk langs Noordsvaarder en West Terschelling en eindigt bij Doodemanshoek. Het Schuitengat maakt het mogelijk dat relatief grote schepen met niet al te grote diepgang de haven van West Terschelling kunnen bereiken. Het veer tussen Harlingen en Terschelling maakt gebruik van deze geul. Schepen met een grotere diepgang moeten omvaren via het Meepcomplex en Slenk.
De diepte van het Schuitengat wisselt sterk. De Rijkswaterstaat houdt de ondiepste plekken bij. In 2012 was het ondiepste punt 10 decimeter bij NAP, in 2016 was de doorvaart bij hoogwater weer mogelijk en in 2017 was de vaardiepte alweer 2.7m t.o.v. NAP.

## Incidenten

In de ochtend van 21 oktober 2022 vielen er bij het Schuitengat meerdere doden toen snelboot Tiger in aanvaring kwam met een watertaxi.
* Wadvwaren
* ↑ Vaarroute via Schuitengat. Watersportalmanak.nl. Marrink Media. Geraadpleegd op 6 november 2022.
* ↑ Twee doden na aanvaring watertaxi en snelboot bij Terschelling. NOS Nieuws (21 oktober 2022). Geraadpleegd op 26 oktober 2022.