OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Akkoord van Rambouillet

Het Akkoord van Rambouillet is een vredesvoorstel dat werd opgesteld in februari 1999 tussen Joegoslavië enerzijds en de delegatie van Kosovo Albanezen anderzijds. Het voorstel werd ingediend door de NAVO, en werd ingediend in Rambouillet in Frankrijk.
Omdat het akkoord door Joegoslavië werd afgewezen, werd door de NAVO besloten dat militaire acties niet uit konden blijven en volgde de tweede fase van de Kosovo-oorlog (zie ook Oorlogen in Joegoslavië).
# Alachnothorax bruchi

Alachnothorax bruchi is een keversoort uit de familie loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Liebke.
# Alachosquilla

Alachosquilla is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (Hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Alachosquilla digueti (Coutière, 1905)
* Alachosquilla floridensis (Manning, 1962)
* Alachosquilla vicina (Nobili, 1904)
# Aladena Fratianno

Aladena James (Jimmy) Fratianno (Napels, 14 november 1914 - 30 juni 1993) was een Amerikaans maffioso van Italiaanse afkomst. Hij kreeg de bijnaam Jimmy the weasel.
Fratianno was lid van de Los Angeles-maffiafamilie. Hij heeft onder anderen Frank Borgia vermoord. Later werd hij FBI-informant; daardoor kwam hij in het Federal Witness Protection Programme, een vorm van getuigenbescherming. Waar hij na een aantal jaren uit werd gezet omdat hij zich niet aan de regels hield.
Fratianno schreef twee boeken: The Last Mafioso: The Treacherous World of Jimmy Fratianno (een autobiografie) en Vengeance is Mine .
Fratianno stierf halverwege 1993 op 78-jarige leeftijd aan de ziekte van Alzheimer.
# Alain Perrin

Alain Perrin (Lure, Haute-Saône, 7 oktober 1956) is een Frans voormalig voetballer en huidig voetbaltrainer, die met Olympique Lyonnais in het seizoen 2007/08 kampioen van Frankrijk werd. Tussen 2014 en 2016 was hij de bondscoach van China.

## Loopbaan

Perrin begon zijn carrière bij het Franse AS Nancy in 1983, als assistent-coach van Arsène Wenger, sinds 1996 coach van Arsenal. Perrin bouwde een reputatie op als talentvolle jonge coach, en kreeg de jeugdopleiding onder zijn hoede.
In 1993 werd Perrin voor het eerst hoofdtrainer, van de (op dat moment) amateurclub Troyes. Met drie promoties in zes seizoenen bracht hij de club in hoog tempo naar het hoogste niveau: de Division 1. Ook kwalificeerde de club zich voor de UEFA Cup. Dit succes leidde ertoe dat hij in 2002 een baan kreeg aangeboden als trainer bij de Franse club Olympique Marseille. Maar halverwege het seizoen 2003/04 werd hij ontslagen. Aan interesse was er echter geen gebrek. Zijn naam werd veelvuldig in verband gebracht met het Engelse Southampton. Hij koos echter voor Al Ain in de Verenigde Arabische Emiraten waar hij tot oktober 2004 werkzaam was.
In april 2005 werd hij benoemd tot trainer van Portsmouth, daarmee interim-trainer Velimir Zajec vervangend, die de leiding had sinds Harry Redknapp in oktober 2004 vertrok. Het lukte hem om de club hoog te laten eindigen, maar het volgende seizoen werd hij ontslagen na een teleurstellende reeks met slechts vier overwinningen in twintig wedstrijden. Op 19 mei 2006 tekende hij bij het Franse Sochaux, dat uitkwam in de Ligue 1. Hij won in het daaropvolgende seizoen de Coupe de France na in de finale Olympique Marseille, zijn vroegere club, te hebben verslagen.
Op 30 mei 2007 tekende hij een contract bij Olympique Lyonnais, waar Gérard Houllier enkele dagen voordien opstapte. Ondanks het winnen van het landskampioenschap en de Coupe de France werd Perrin in 2009 ontslagen.

## Erelijst
### Troyes

* UEFA Intertoto Cup: 2001

### Sochaux

* Coupe de France: 2006/07

### Olympique Lyon

* Ligue 1: 2007/08
* Coupe de France: 2007/08
* Trophée des Champions: 2007

## Externe link

* Alain Perrin op Soccerbase
# Alain Philippson

Alain baron Philippson (1939) is een Belgisch voormalig bankier en bestuurder. Hij was voorzitter van het directiecomité en de raad van bestuur van Bank Degroof en diens opvolger Bank Degroof Petercam.

## Levensloop

Alain Philippson is een achterkleinzoon van Franz Philippson, oprichter van Bank Degroof. Hij behaalde het diploma van handelsingenieur aan de Solvay Business School van de Université libre de Bruxelles. In 1972 ging hij aan de slag bij Bank Degroof, waarvan zijn familie een van de grootste private aandeelhouders was. Hij bekleedde er verschillende uitvoerende functies en beëindigde er zijn carrière als voorzitter van de raad van bestuur, een functie die hij ook na de fusie van Bank Degroof met beurshuis Petercam tot Bank Degroof Petercam in 2015 behield. In januari 2018 volgde Ludwig Criel hem in deze hoedanigheid op. Philippson bleef bestuurder van de vermogensbeheerder tot december 2019.
Hij was tevens bestuurder van bouwgroep CFE en auto-importeur D'Ieteren. In 2006 richtte hij de Fondation Marie et Alain Philippson ter stimulering van duurzame menselijke ontwikkeling in Centraal- en West- Afrika op. Tevens is hij sinds 1993 voorzitter van CEJI - A Jewish Contribution to an Inclusive Europe. Ook was hij bestuurder van de Fondation Philippe Wiener - Maurice Anspach van de ULB.
In 2000 werd Philippson in de erfelijke adel met de persoonlijke titel baron opgenomen. In 2013 werd deze titel uitgebreid op al zijn afstammelingen, met verdere overdracht langs de mannelijke afstammelingen.
* Familie Philippson, De Rijkste Belgen
* ↑ (fr) Le marieur de Degroof et Petercam, L'Echo, 22 mei 2015.
* ↑ Evolutie in het bestuur bij Degroof Petercam, Degroof Petercam, 1 januari 2018.
* ↑ Alain Philippson treedt af als lid van de Raad van Bestuur van Degroof Petercam, Degroof Petercam, 27 januari 2020.
# Alain Pieters

Alain Pieters (Antwerpen, 28 juli 1958) is een voormalig Belgisch lid van het Waals Parlement.

## Levensloop

Toen hij voor dierenarts studeerde in Kuregem was hij in het midden van de jaren '70 militant van de marxistisch-leninistische beweging. Alain Pieters werd echter uit de beweging gestoten nadat hij protesteerde tegen de steun van China aan Vietnam. Nadat hij afstudeerde als dierenarts, ging hij zich vestigen in Herstal om daar dierenarts te worden. Later sloot hij zich aan bij Ecolo en maakte deel uit van de Ecolo-afdeling van het arrondissement Luik.
In oktober 1994 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Herstal. In de legislatuur 1994-2000 was hij er de enige Ecolo-verkozene in de gemeenteraad. Nadat hij in 1999 zijn partij ervan kon overtuigen om het cumulatieverbod tussen een nationaal en een gemeentelijk mandaat af te schaffen, maakte hij van 1999 tot 2004 deel uit van het Waals Parlement en van het Parlement van de Franse Gemeenschap ter opvolging van minister Nicole Maréchal.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 werd hij in Herstal herkozen als gemeenteraadslid. Omdat Ecolo echter nog altijd één zetel in de gemeenteraad had, besloot Pieters echter niet te zetelen en zijn plaats in de gemeenteraad af te staan aan Eric Jadot. In juni 2004 werd hij niet meer herkozen als parlementslid, maar hij bleef wel actief in de Ecolo-afdeling van het arrondissement Luik.

## Externe link

* Fiche Pieters op connaitrelawallonie.be.
# Aladár Kovácsi

István Szondy (Boedapest, 11 december 1932 - Boedapest, 8 april 2010) was een Hongaars modern vijfkamper.

## Biografie

Szondy nam driemaal deel aan de Olympische Zomerspelen en won in 1952 de gouden medaille met het team en eindigde als twaalfde individueel. Met zijn negentien jaar is hij de jongste olympisch kampioen in het moderne vijfkamp.

## Belangrijkste resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaat |
| 1952 | Helsinki | 12e individueel 1 team |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaat |
| 1955 | Magglingen | 1 team 3 individueel |
| 1958 | Aldershot | 2 team |
* (en) Profiel van Aladár Kovácsi op olympedia.org
1952: Benedek, Kovácsi, Szondy 1956: Derjoegin, Novikov, Tarassov · 1960: Balczó, Nagy, Németh · 1964: Minejev, Mokejev, Novikov · 1968: Balczó, Moná, Török · 1972: Lednjev, Onisjtsjenko, Sjmelev · 1976: Fox, Nightingale, Parker · 1980: P. Lednjev, J. Lipejev, Starostin · 1984: Cristofori, Masala, Massullo · 1988: Fábián, Martinek, Mizsér · 1992: Czyżowicz, Gożdziak, Skrzypaszek
# Alaptus fusculus

Alaptus fusculus is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Walker.
# Alaptus globularis

Alaptus globularis is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Sveum & Solem.
# Alaptus extremus

Alaptus extremus is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Soyka.
# Alarm in de atoomcentrale

Alarm in de atoomcentrale (Engels: Nerves) is een sciencefictionroman uit 1956 van de Amerikaanse schrijver Lester del Rey. Deze vertaling werd in 1967 uitgegeven bij de uitgeverij Het Spectrum in hun Prisma Pocketsreeks onder nummer 1244 tegen een kostprijs van 1,90 gulden. In 1969 volgde een tweede druk.

## Verhaal

Het verhaal gaat over de kerncentrale van Kimberly, een plaatsje nabij St. Louis County. Ze is al in opspraak geweest vanwege een incident, dat eigenlijk nauwelijks schade opleverde. In een onderzoek naar het wonderisotoop R dat zou kunnen leiden naar het barstensvol energie zittende Mahlerisotoop gaat het mis in een van de zes centrales. In eerste instantie zag het er niet naar uit dat het mis kon gaan, zodat al het reservepersoneel naar huis werd gestuurd. Als het dan toch misgaat moet al het personeel alsnog opgetrommeld worden. Er wordt vervolgens geprobeerd deze ramp in de doofpot te stoppen, uit vrees dat alle kerncentrales in de Verenigde Staten worden verbannen naar onbewoonde gebieden. In de roman zijn wondermiddelen beschikbaar om stralingseffecten tegen te gaan etc. Het verhaal wordt verteld uit het oogpunt van de medicus Doc Ferrel, die moet zien te redden wat er te redden valt.
* exemplaar van de roman
* Alarm in de atoomcentrale op SF-Boekenshop
# Alex Alves

Alex Alves, volledige naam Alexandro Alves do Nascimento, (Campo Formoso, 30 december 1974 – Jaú, 14 november 2012) was een Braziliaans voetballer die speelde als aanvaller.
Hij speelde voor AO Kavala in Griekenland, EC Vitória, SE Palmeiras, EC Juventude, Portuguesa (SP), Cruzeiro EC, Atlético Mineiro, CR Vasco da Gama, Boavista Sport Club Rio de Janeiro en Fortaleza EC, allen in zijn vaderland Brazilië. Hij speelde in Duitsland bij Hertha BSC.
Alex Alves overleed in november 2012 aan leukemie.
# Alexander van Byzantium

Alexander (Grieks: Αλέξανδρος/Alexandros) (circa 870 - 913) was de derde zoon van de stichter van de Macedonische dynastie, Basilius I. Hij was daadwerkelijk keizer van Byzantium van mei 912 tot juni 913.
Na het overlijden van zijn oudste zoon Constantijn benoemde Basilius hem in 879 tot mede-keizer. Deze titel behield hij gedurende de regering van zijn oudere broer Leo VI de Wijze, behalve korte tijd in 904 toen hij verdacht werd van betrokkenheid bij een moordaanslag op zijn broer.
Tot hij in mei 912 op eenenveertigjarige leeftijd Leo opvolgde, had hij zich vooral door overmatig drankverbruik en door orgieën laten opmerken. Het enige agendapunt van zijn korte regeerperiode schijnt het vernietigen van de erfenis van zijn broer geweest te zijn: diens weduwe Zoë Karbonopsina verbande hij naar een klooster en de voornaamste keizerlijke raadgever Himerius stuurde hij naar de gevangenis. Twee van zijn bestuursdaden waren opmerkelijk: hij zegde de in 904 met de Bulgaren gesloten vredesverdragen op en weigerde hen nog langer tribuut te betalen, en hij herstelde de door Leo verbannen patriarch van Constantinopel Nicolaas de Mysticus in zijn functie. De Bulgaarse khan Simeon deed hij een gedroomde aanleiding aan de hand om een oorlog tegen Byzantium voor te bereiden; met Nicolaas haalde hij een twistziek en rancuneus man in huis die de interne vrede van Kerk en Rijk voortdurend in het gedrang bracht.
Alexander overleed door een beroerte na een spelletje polo in volle zon, of volgens een alternatieve versie na het brengen van heidense offers aan de beelden in de Hippodroom. Met een van deze beelden, een bronzen everzwijn, zou hij zich zodanig geïdentificeerd hebben dat hij het liet voorzien van gouden slagtanden en genitaliën toen hij ten gevolge van zijn levensstijl met een rottend gebit en impotentie te maken kreeg.
Zijn mede-keizer was de jonge zoon van Leo VI, Constantijn VII, van wie hij mogelijk slechts de regent was.
# Albières

Albières is een gemeente in het Franse departement Aude (regio Occitanie) en telt 97 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Carcassonne.

## Geografie

De oppervlakte van Albières bedraagt 15,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 6,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Afbeeldingen

* Kerk
* Een straat in Albieres
* Uitzicht op Albieres
# Alfred Bickel

Alfred ("Fredy") Bickel (Eppstein, 12 mei 1918 – 18 augustus 1999) was een Zwitsers voetballer en voetbaltrainer. Zijn zoon Thomas kwam 52 keer uit voor Zwitserland.

## Clubcarrière

Bickel speelde vrijwel zijn gehele loopbaan voor Grasshopper Zürich. Hij won vijf nationale titels met die club.

## Interlandcarrière

Bickel debuteerde voor het Zwitsers nationaal elftal op 18 juni 1936 in Oslo, waar de Zwitsers in een vriendschappelijk duel met 2-1 wonnen van Noorwegen. Hij speelde in totaal 71 interlands en scoorde 15 keer voor zijn vaderland. Bickel nam met Zwitserland deel aan het WK voetbal 1938 en het WK voetbal 1950.

## Erelijst
### Grasshopper Zürich

* Zwitsers landskampioen
    1937, 1939, 1942, 1943, 1945
* Zwitserse beker
    1937, 1938, 1940, 1941, 1942, 1943, 1946
* Zwitsers Sportpersoon van het Jaar
    1953
# Alda Neves da Graça do Espírito Santo

Alda Neves da Graça do Espírito Santo (Sao Tomé, 30 april 1926 - Luanda, 9 maart 2010), meestal Alda do Espírito Santo genoemd, was een invloedrijk Santomees dichteres en politica. Ze was schrijfster van de tekst van het Independência total, het volkslied van Sao Tomé en Principe.
Santo werd in 1926 geboren in Sao Tomé. Als studente in Portugal kwam ze in contact met leiders van Afrikaanse bevrijdingsbewegingen. Ze raakte geïnspireerd om zich ook in te zetten voor de emancipatie van Afrikanen en vrouwen, hierdoor kwam ze in conflict met het Salazar-regime en werd opgesloten in de gevangenis. In 1953 schreef ze het gedicht Trindade over het bloedbad dat Portugese soldaten hadden aangericht in de buurt van het gelijknamige stadje. Dit gedicht wordt gezien als een van de belangrijkste werken uit de Santomese geschiedenis.
Santo keerde in de jaren 60 terug naar Sao Tomé en Principe en speelde daar een belangrijke rol in het streven naar onafhankelijkheid van Portugal. Toen Sao Tomé en Principe na de Anjerrevolutie in 1974 de definitieve stap zette, was Santo minister van cultuur in de overgangsregering. Vanaf 1975 bekleedde ze jarenlang diverse hoge posten bij de Santomese overheid, zo was ze Minister van Onderwijs en Cultuur, Minister van Informatie en Cultuur en elf jaar lang (1980–1991) voorzitter van de Assembleia Nacional, het parlement van Sao Tomé en Principe.
In 2009 werd ze zowel door het Ministerie van Onderwijs en Cultuur als door de Gemeenschap van Portugeessprekende Landen geëerd, hoewel ze bescheiden bleef en zichzelf niet als een monument beschouwde. Ze overleed een jaar later op 83-jarige leeftijd in een ziekenhuis in de Angolese hoofdstad Luanda. Na haar overlijden werd ze in de laatste week van april 2010 herdacht tijdens de nationale cultuurweek.
* 1 2 3 (en) "Alda Graça do Espírito Santo — Katya Aragão’s Special Tribute" São Tomé Blog, 16 maart 2010
* 1 2 3 4 5 (nl) "Alda Graça do Espírito Santo centraal in cultuurweek São Tomé en Príncipe" De Wereld Morgen, 29 april 2010
* ↑ (pt) "Morreu Alda Graça do Espírito Santo" Téla Nón, 9 maart 2010
* Bibliothèque nationale de France: cb129606853 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 133166686
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7835 3878
* Library of Congress Control Number: n80119227
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 132488604
* Système universitaire de documentation: 100507417
* Virtual International Authority File: 43019531
* WorldCat (via VIAF): 43019531
Nuno Xavier Daniel Dias (1975) · Guilherme do Sacramento Neto (1975) · Leonel Mário d'Alva (1975–1980) · Alda Neves da Graça do Espírito Santo (1980–1991) · Leonel Mário d'Alva (1991–1994) · Francisco Fortunato Pires (1994–2002) · Dionísio Tomé Dias (2002–2006) · Francisco da Silva (2006–2010) · Arzemiro dos Prazeres (2010) · Evaristo Carvalho (2010–2012) · Alcino Pinto (2012–2014) · José da Graca Diogo (2014–2018) · Delfim Neves (2018–heden)
# Algemene verkiezingen in Liberia (1853)

De algemene verkiezingen in Liberia van 1853 werden in mei van dat jaar gehouden en werden gewonnen door zittend president Joseph Jenkins Roberts van de Republican Party. De oppositie, gevormd door de Whig Party, voerde bitter campagne tegen de herverkiezingen van Roberts en beschuldigden en de regering ervan de belangen van de mulatten voorop te stellen en de belangen van de zwarten te verwaarlozen. Exacte data, zoals opkomstcijfers, stemverdeling en percentages ontbreken.
# Algemene verkiezingen in Liberia (1863)

De algemene verkiezingen in Liberia van 1863 werden in mei van dat jaar gehouden en gewonnen door Daniel Bashiel Warner van de Republican Party. Het lijkt er op dat Warner de enige kandidaat was, maar exacte date ontbreken. Op 4 januari 1863 werd Warner geïnaugureerd.
# Alfred Orban de Xivry

Alfred François Antoine Marie Orban de Xivry (Leuven, 7 december 1857 - La Roche-en-Ardenne, 16 juli 1922) was een Belgisch senator.

## Biografie
### Familie

Baron (1898) Alfred Orban de Xivry was een telg uit de familie Orban de Xivry. Hij was een zoon van Grégoire Orban de Xivry, provincieraadslid van Luxemburg, vrederechter in La Roche-en-Ardenne en senator, en Stéphanie de Zangré.
Hij trouwde in 1883 in Leuven met Henriette Roberti (1862-1944), dochter van Jules Roberti, notaris, gemeenteraadslid van Leuven, provincieraadslid van Brabant en senator. Ze kregen een zoon en twee dochters:
* Etienne Orban de Xivry (1885-1953), advocaat en senator, trouwde in 1914 in Bonheiden met Ludwine de Vrière (1889-1916). Ze kregen een dochter. Na haar overlijden in Folkestone, korte tijd na de geboorte van hun dochter, hertrouwde hij in 1919 in Bonheiden met haar zus, Marie de Vrière (1892-1934). Ze kregen vijf zoons en vijf dochters, met afstammelingen tot heden.
* Agnès Orban de Xivry (1886-1944), trouwde in 1909 in La Roche-en-Ardenne met graaf Ludovico Ruffo di Calabria (1885-1952), oom van koningin Paola. Ze kregen een dochter, maar zonder nakomelingen.
* Jeanne Orban de Xivry (1890-1965), trouwde in 1914 in Oostende met baron Gaston del Marmol (1890-1968). Ze kregen drie zoons en drie dochters, met afstammelingen tot heden.

### Loopbaan

Orban de Xivry promoveerde in 1882 tot doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en werd later lid van K.A.V. Lovania Leuven. Van 1888 tot 1898 was hij provincieraadslid van Brabant. In 1898 volgde hij zijn vader op als katholiek senator voor het arrondissement Aarlen-Bastenaken-Marche-en-Famenne en vervulde dit mandaat tot aan zijn dood. Vanaf 1911 was hij secretaris van de Senaat.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard 1972.
* P. BODAUX, 'Ascendance Orban de Xivry', in Gelux, Généalogie luxembourgeoise, 1992.
* Luc DUERLOO en Paul JANSSENS, Wapenboek van de Belgische adel van de 15de tot de 20ste eeuw, Brussel, Gemeentekrediet van België, 1992.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1995, Brussel, 1995.

## Externe link

* Alfred Orban de Xivry in de ODIS
# Albert Cuypstraat 88

Het gebouw Albert Cuypstraat 88 bestaat uit een opstal aan de Albert Cuypstraat in De Pijp te Amsterdam-Zuid.
Het gebouw van circa 5 meter breed met een diepte van 15 meter is neergezet naar een ontwerp van Publieke Werken van Amsterdam. Het was bestemd om te dienen tot aanvullende brandweerkazerne van die aan de Ferdinand Bolstraat 8. Veel tijd heeft men geen gebruik hoeven maken van deze kazerne want in 1897 ging de grote kazerne Dirk aan de Honthorststraat 27 open. Toen dit gebouwtje geopend werd was de gehele Albert Cuypstraat er waarschijnlijk nog niet; er lag de Zaagmolensloot, die in gedeelten werd gedempt. Na vertrek van de brandweer kwam er een gemeentelijk klachtenbureau in, vervolgens een administratief punt voor de Stadsreiniging. In 2015 stond het gebouwtje enige tijd te huur als opslag, winkel of horeca. De originele deuren werden als verkoopargument gebruikt.
Het gebouw valt op vanwege zijn geringe hoogte. Het wordt omringd door woonhuizen met gestapelde etages (laagbouw voor woonhuizen was niet rendabel). Het is dermate laag, dat als de markt in volle omvang gaande is, het gebouw qua topgevel niet te zien is. Voorts heeft het gebouw een donkergekleurde voorgevel tegenover lichter gekleurde bakstenen van de aanpalende woonhuizen.
* Albert Cuypstraat
* Flickr-foto
# Albert D. Schmutz

Albert Daniel Schmutz (Halstead, 11 oktober 1887 – 12 februari 1975) was een Amerikaans componist, organist en pianist.

## Levensloop

Schmutz was na zijn muziekstudie 30 jaar professor voor compositie, koraalmuziek, piano en orgel aan de afdeling muziek van de Emporia Staatsuniversiteit in Emporia (Kansas). Aansluitend was hij nog professor aan het Kansas State Teachers College. Tijdens zijn werkzaamheden aan de Emporia Staatsuniversiteit was hij ook als docent betrokken aan het National Music Camp te Interlochen (Michigan). Verder was hij voor een jaar bestuurslid van de muziekafdeling van het Tabor College in Hillsboro (Kansas).
Eveneens hoofd van de muziekafdeling was hij voor zes jaar aan het Bethel College in Newton (Kansas).
Als componist schreef hij werken voor verschillende genres. Zijn werken werden uitgevoerd in de hele Verenigde Staten. Hij werd opgenomen in de Beach Hall of Distinction van de Emporia Staatsuniversiteit op 30 april 1995.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* Ballad Symphonique
* Sonata, voor altsaxofoon en harmonieorkest

### Werken voor koren

* 1939 The last invocation, voor gemengd koor - tekst: Walt Whitman
* Silver Ships, voor vrouwenkoor - tekst: Alberta Sherwin
* Stopping by woods on a snowy evening, voor gemengd koor - tekst: Robert Frost

### Vocale muziek

* 1968 Bread of the World, communie-anthem voor sopraan, alt, tenor, bas en orgel

### Kamermuziek

* 1937 Fantasy Sketch, voor kopersextet (2 trompetten, hoorn, trombone, bariton, tuba)
* 1938 Rondo in F, voor koperkwintet
* 1939 Preludial Fantasia on "Lo! How a Rose e'er Bloomin" van Michael Praetorius, voor 2 klarinetten, altklarinet en basklarinet
* 1939 Praeludium, voor altklarinet en piano
* 1949 Scherzoso, voor klarinet-kwartet
* 1951 Trio, voor dwarsfluit, hobo en klarinet
* 1967 Poem rhapsodies, voor klarinet en piano
* Air and Scherzo, voor koperkwartet
* Chorale Prelude on: "From Heaven above to Earth I come", voor koperkwartet
* Divertimento, voor altsaxofoon solo
* Introduction, Recitative and Chorale, voor saxofoon-kwartet
* Nocturne op. 37 Nr. 1 van Frédéric Chopin, voor klarinet en piano
* Prelude and Gavotte, voor koperkwintet
* Sonata, voor altsaxofoon en piano
* Sonatine, voor trompet en piano
* Sonatine, voor eufonium en piano

### Werken voor orgel

* Chorale Prelude on "It Came Upon the Midnight Clear"