OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Riggenbach

Riggenbach is een tandradsysteem ontwikkeld door de Zwitserse constructeur en ondernemer Niklaus Riggenbach (1817-1899).
Niklaus Riggenbach wordt door zijn tomeloze internationale inzet voor de aanleg van spoorlijnen gezien als een van de grootste spoorwegpioniers ter wereld. Bij de ontwikkeling van het naar hem vernoemde tandradsysteem bouwde hij voort op de constructie van de in 1869 geopende tandradbaan naar de Mount Washington (USA), die werd aangelegd door de Amerikaan Sylvester March en lange tijd door veel problemen werd geplaagd. Het systeem Riggenbach is een zogenoemde ladderconstructie: de tandheugelsegmenten bestaan uit twee verticaal geplaatste U-vormige staalprofielen die worden verbonden door trapeziumvormige stiften. Deze stiften werden eerst geklonken, later gelast en dankzij moderne vervaardigingstechnieken kunnen ze tegenwoordig worden ingeperst, wat de toepassing van hardere staalsoorten toelaat.
De eerste tandradbaan met systeem-Riggenbach en tevens de eerste tandradbaan in Europa is de in 1871 geopende Vitznau-Rigi-Bahn (nu gefuseerd met de Arth-Rigi-Bahn tot Rigibahnen). De oudste nu nog rijdende stoomlocomotieven met systeem-Riggenbach doen sinds 1889 dienst bij de Achenseebahn in Oostenrijk. Het systeem, in eerste instantie ontwikkeld voor toeristische en industriële lijnen, werd voortdurend verder ontwikkeld en wordt ook nu nog in allerlei varianten toegepast. Het blinkt uit in soliditeit en hoge belastbaarheid, maar heeft als grootste nadeel de uiterst starre constructie. De drie meter lange segmenten zijn om technische redenen niet symmetrisch en moeten voor elke boogstraal individueel worden gemaakt. Bovendien heeft de tandheugel slechte zelfreinigende eigenschappen en dit resulteert in de winter nogal eens tot problemen met aangevroren sneeuw.
# Rigel

Rigel kan verwijzen naar:
* Rigel (ster), is de helderste ster in het sterrenbeeld Orion.
* Hr. Ms. Rigel, een Nederlandse mijnenlegger.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rigel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rhopalopsole wulingensis

Rhopalopsole wulingensis is een steenvlieg uit de familie naaldsteenvliegen (Leuctridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Sivec & Shimizu.
# Rhopalopsole yangdingi

Rhopalopsole yangdingi is een steenvlieg uit de familie naaldsteenvliegen (Leuctridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Sivec, Harper & Shimizu.
# Rhythm of the rainforest

Rhythm of the rainforest is een studioalbum van Phil Thornton, het werd uitgegeven op 17 augustus 2010. Het album bevat elektronische muziek aangevuld met akoestische muziekinstrumenten als allerlei plaatselijke fluiten en basblokfluit. Met plaatselijk moet dan gedacht worden aan het Amazonegebied. De muziek wordt ondersteund door de (zogenaamde) ritmes van het oerwoud.

## Musici

* Phil Thornton – alle instrumenten
# Rhythmic Variations

Rhythmic Variations on Two Ancient Hymns is een van de laatste composities van Howard Hanson. Hij componeerde dit werk voor orkest vlak na het voltooien van zijn 7e symfonie. Zoals zijn 7e symfonie enigszins somber klinkt, geldt dat ook voor deze variaties. De partituur is een tijdlang zoek geweest, vandaar dat het een van de minst uitgevoerde en bekende werken van Hanson is gebleven.

## Bron en discografie

* Uitgave Bay Cities Music; opname van de première van het World Youth Symphony Orchestra o.l.v. de componist;
* Uitgave Naxos; Nashville Symphony Orchestra o.l.v. Kenneth Schermerhorn
# Rijnwijk

Rijnwijk kan verwijzen naar:
* Rijnwijk (Arnhem) - een wijk in Arnhem
* Rijnwijk (bij Wageningen) - een verdwenen middeleeuwse plaats bij Wageningen, vermoedelijk het huidige Randwijk
* Rijnwijk, een buitenplaats tussen Zeist en Odijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rijnwijk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ridderorden in de Bahama's

Het Gemenebest van de Bahama's is een land in het Gemenebest en in een personele unie met het Verenigd Koninkrijk verenigd. Het eiland-staatje, dat honderden eilanden omvat, verleent daarom ook de volgende Britse onderscheidingen;
en de
De Britse koningin verleent ook haar Huisorde, de Koninklijke Orde van Victoria geregeld aan inwoners van de Bahama's.
Elizabeth II, koningin van het Gemenebest van de Bahama's, stelde daarnaast nog een Bahamiaanse ridderorden in:
Daarnaast zijn er diverse Bahamiaanse medailles.
Aan de hogere graden van de Britse ridderorden is ook adeldom verbonden. De Ridders-Commandeur, Dames-Commandeur en de Ridders en Dames-Grootkruis mogen zich dus "Sir" of "Lady" noemen. Dat is ook op de Bahama's gebruikelijk.
# Ridderorden in de DDR

De zogenaamde Duitse Democratische Republiek kende honderden onderscheidingen. De belangrijkste daaronder waren de tien orden die allen naar Sovjetvoorbeeld waren georganiseerd en vormgegeven. Het ging om zogenaamde socialistische orden.
* De Held van de Duitse Democratische Republiek, (Held der DDR) (1957)
* De Karl Marx-orde, (Karl-Marx-Orden) (1953)
* De Vaderlandse Orde van Verdienste, (Vaterländischer Verdienstorden) (1954)
* De Banier van de Arbeid, (Banner der Arbeit) (1954)
* De Ster der Volkerenvriendschap, (Stern der Völkerfreundschaft) (1959)
* De Blücher-orde, (Blücher-Orden) (1965) De orde werd niet uitgereikt.
* De Scharnhorst-orde, (Scharnhorst-Orden) (1966)
* De Strijdorde voor Verdienste voor Volk en Vaderland, (Kampforden „Für Verdienste um Volk und Vaterland“) (1966)
* De Militaire Orde van Verdienste van de Duitse Democratische Republiek, (Militärischer Verdienstorden der Deutschen Demokratischen Republik) (1982)
* De Orde van Verdienste van het Ministerie voor Staatsveiligheid, (Verdienstorden des Ministeriums für Staatssicherheit) 1990 De orde werd niet uitgereikt.
* De Stauffenberg-orde, (Stauffenberg-Orden) (1990) De orde werd niet uitgereikt.
De orden hielden in 1991 samen met de DDR op te bestaan.
Banier van de Arbeid · Blücher-orde · Held van de Arbeid · Held van de Duitse Democratische Republiek · Karl Marx-orde · Militaire Orde van Verdienste van de Duitse Democratische Republiek · Orde van Verdienste van het Ministerie voor Staatsveiligheid · Scharnhorst-orde · Stauffenberg-orde · Ster der Volkerenvriendschap · Strijdorde voor Verdienste voor Volk en Vaderland · Vaderlandse Orde van Verdienste
Zie ook: Ridderorden in de DDR
# Riggia nana

Riggia nana is een pissebed uit de familie Cymothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Szidat & Schubart.
# Riccardo Agostini

Riccardo Agostini (Padua, 20 april 1994) is een Italiaans autocoureur.

## Carrière
### Karting

Agostini begon zijn carrière in het karting in 2000, waar hij voornamelijk in zijn thuisland reed en omhoog klom totdat hij in 2010 in de KF2-categorie reed. Hier werd hij twaalfde in het CIK-FIA Europees kampioenschap.

### Formule Abarth

In 2010 stapte Agostini over naar de eenzitters in de nieuwe Formule Abarth voor het team Prema Junior. Hij won de hoofdrace op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari en eindigde uiteindelijk als elfde in het kampioenschap.
In 2011 bleef Agostini rijden in de Formule Abarth, die gesplitst werd naar een Europees en een Italiaans kampioenschap, voor het nieuwe team Villorba Corse. Na vier raceweekenden stapte hij echter over naar het team JD Motorsport. Ondanks dat hij in zowel het Europese als het Italiaanse kampioenschap slechts één podiumplaats behaalde, verbeterde hij zichzelf naar respectievelijk de achtste en de zevende plaats in de eindstand.

### Formule 3

In 2012 bleef Agostini bij JD Motorsport rijden, maar stapte hij over naar het Italiaanse Formule 3-kampioenschap, wat eveneens werd opgesplitst in een Europees en een Italiaans kampioenschap. Hier behaalde hij respectievelijk zes en vijf overwinningen en won hij beide kampioenschappen in wat het laatste Italiaanse Formule 3-seizoen bleek te zijn.
In 2014 debuteerde Agostini in het Europees Formule 3-kampioenschap voor het team EuroInternational. Na drie raceweekenden verliet hij echter weer het team, na slechts op de Hockenheimring één punt gescoord te hebben.

### Auto GP

In 2013 stapte Agostini over naar de Auto GP, rijdend voor Manor MP Motorsport. In zijn eerste race op het Autodromo Nazionale Monza behaalde hij meteen pole position, maar eindigde de race uiteindelijk als zevende. Op de Hungaroring behaalde hij zijn eerste podium met een derde plaats.

### Formule Renault 3.5 Series

In 2013 maakte Agostini op de Red Bull Ring zijn debuut in de Formule Renault 3.5 Series bij het team Zeta Corse. Hij was na Mihai Marinescu, Emmanuel Piget, Mathéo Tuscher, Carlos Sainz jr., Nick Yelloly en zijn teamgenoot voor dat weekend William Buller de zevende coureur die het team gebruikte. In zijn debuutweekend viel hij echter in beide races uit.

### GP3

In 2014 maakte Agostini zijn debuut in de GP3 voor Hilmer Motorsport tijdens het tweede raceweekend op de Red Bull Ring. Hij vervangt hier de Nederlandse Beitske Visser.

### Formule 1

Agostini testte in 2012 een Formule 1-auto van Ferrari, aangezien hij de rookietitel in de Italiaanse Formule 3 behaalde.
# Ricaurte (Cundinamarca)

Ricaurte is een gemeente in het Colombiaanse departement Cundinamarca. De gemeente telt 7990 inwoners (2005).
Agua de Dios · Albán · Anapoima · Anolaima · Apulo · Arbeláez · Beltrán · Bituima · Bojacá · Cabrera · Cachipay · Cajicá · Caparrapí · Cáqueza · Carmen de Carupa · Chaguaní · Chía · Chipaque · Choachí · Chocontá · Cogua · Cota · Cucunubá · El Colegio · El Peñón · El Rosal · Facatativá · Fómeque · Fosca · Funza · Fúquene · Fusagasugá · Gachalá · Gachancipá · Gachetá · Gama · Girardot · Granada · Guachetá · Guaduas · Guasca · Guataquí · Guatavita · Guayabal de Siquima · Guayabetal · Gutiérrez · Jerusalén · Junín · La Calera · La Mesa · La Palma · La Peña · La Vega · Lenguazaque · Machetá · Madrid · Manta · Medina · Mosquera · Nariño · Nemocón · Nilo · Nimaima · Nocaima · Pacho · Paime · Pandi · Paratebueno · Pasca · Puerto Salgar · Pulí · Quebradanegra · Quétame · Quipile · Ricaurte · San Antonio del Tequendama · San Bernardo · San Cayetano · San Francisco de Sales · San Juan de Rioseco · Sasaima · Sesquilé · Sibaté · Silvania · Simijaca · Soacha · Sopó · Subachoque · Suesca · Supatá · Susa · Sutatausa · Tabio · Tausa · Tena · Tenjo · Tibacuy · Tibirita · Tocaima · Tocancipá · Topaipí · Ubalá · Ubaque · Ubaté · Une · Útica · Venecia · Vergara · Vianí · Villagómez · Villapinzón · Villeta · Viotá · Yacopí · Zipacón · Zipaquirá
# Rijkshofraad

De Rijkshofraad (Duits: Reichshofrat, Frans: Conseil aulique, Latijn: Consilium Aulicum) was de hofraad van het Heilige Roomse Rijk. De raad vervulde naast het Rijkskamergerecht de rol van opperste gerechtshof. Beide hadden overlappende bevoegdheden maar de Rijkshofraad oordeelde over alle feodale kwesties, over strafzaken, over de rechtstreekse vazallen van de keizer en in zaken met betrekking tot de keizerlijke regering. De raad zetelde in de Hofburg in Wenen, de zetel van de Habsburgse keizers.

## Geschiedenis

Koningen en keizers, alsmede de hoge wereldlijke en geestelijke vorsten en andere landsheren hadden meestal een algemene adviesraad die als hofraad werd aangeduid. Al vrij vroeg sprak men van een hofgerecht wanneer (een deel van) de vorstelijke raad speciaal bijeenkwam om recht te spreken. Keizer Frederik II richtte in 1235 bij de Mainzer Landvrede het koninklijke/keizerlijke Hofgerecht of Rijkshofgerecht (Reichshofgericht) op, met een hofrechter (Hofrichter) als plaatsvervangend voorzitter.
Tegenover zo'n hofgerecht van hovelingen stond het landgerecht (Landgericht), dat was samengesteld uit vrije onderdanen, met name edelen. De bevoegdheidsverdeling en de verhouding tussen hofgerecht en landgerecht wisselde van tijd tot tijd en van gebied tot gebied.
Omdat de keizers uit het huis Habsburg in de 15e eeuw ook buiten het Rooms-Duitse Rijk verbleven, werd bij de Rijkshervorming van 1495 het permanente Rijkskamergerecht opgericht. Omdat de keizer desondanks zelf de hoogste rechter bleef en hij geen afstand van die bevoegdheid wilde doen, richtte keizer Maximiliaan I in 1497/'98 de aan zijn persoon verbonden Rijkshofraad op.
De in Gent geboren keizer Karel V begon zijn regeerperiode met de Bourgondische hofraad en vormde daaruit een persoonlijke raad met een wisselende samenstelling. Omdat hij meestal buiten het Rooms-Duitse Rijk verbleef, werden aan deze raad vanuit de Duitse landen alleen bijzondere gevallen voorgelegd. Nadat Karels broer Ferdinand I in 1531 tot Rooms-Duits koning was gekroond en tot plaatsvervanger was benoemd, richtte deze een eigen hofraad op, aanknopend bij die van Maximiliaan.
Anders dan het Rijkskamergerecht fungeerde de (Rijks)hofraad onder Maximiliaan I, Karel V en Ferdinand I nog niet volgens strikte gerechtelijke procedures, maar probeerde het de zaken meer informeel en via bemiddeling te schikken. Juridisch ingewikkelde zaken konden worden doorverwezen naar het Rijkskamergerecht, zwaarwegende zaken ter beslissing worden voorgelegd aan de keizer zelf (votum ad imperatorem).
In Duitstalige gebieden werden de leden van een Hofraad eveneens Hofrat genoemd, een titel die, net als Geheimrat, later ook een ambtstitel werd voor velerlei hoge ambtenaren die geen zitting in de eigenlijke Hofraad, resp. Geheime Raad hadden. In Oostenrijk is Hofrat nog steeds een titel voor hoge ambtenaren, maar kan daarnaast door de Oostenrijkse bondspresident ook als eretitel aan niet-ambtenaren worden verleend.
De overwinning van Napoleon I in de Slag bij Austerlitz in 1805 en de Vrede van Presburg leidden in 1806 tot de ontbinding van het Roomse Rijk en het einde van de Rijkshofraad als dusdanig.
# Rijkshof Lustenau

De Rijkshof Lustenau was een tot de Zwabische Kreits behorende rijkshof binnen het Heilige Roomse Rijk.
In 1180 verwierven de Hohenstaufen Lustenau van de graven van Pfullendorf. Hierdoor behoorde Lustenau tot de rijksgoederen. Van 1291 tot 1311 hoorde Lustenau tot het keizerlijk landgericht in het Rijndal en de Pirs met als zetel het later door de Rijn verzwolgen Fischerhausen.
Voor of in 1323 werd Lustenau verpand aan het graafschap Werdenberg. De directe band tussen de ingezetenen van Lustenau en het keizerrijk bleef echter bestaan en werd van 1334 tot 1521 steeds door de keizers bevestigd.
Op 20 april 1395 verpandde het graafschap Werdenberger de Hof Lustenau met alle daarmee verbonden rechten aan ridder Ulrich II van Ems. De ridders van Ems breidden het pandschap op 2 maart 1526 uit tot een aankoop. Nadat de ridders in 1560 tot rijksgraaf waren verheven, noemden ze zich graaf van Hohenems. Op 6 januari 1593 werd het op de linker Rijnoever gelegen Widnau-Haslach van Lustenau afgesplitst.
Op 16 maart 1759 stierf met Frans Willem III de mannelijke linie van het huis Hohenems uit. Het graafschap Hohenems viel als vrijgekomen leen terug aan het Rijk, terwijl Lustenau als allodiaal goed ook in vrouwelijke linie kon worden vererfd. Gravin Maria Rebekka van Harrach-Hohenems en Rohrau, dochter van Frans Willem, moest haar erfenis van 1766 tot 1786 bij de Rijkshofraad in Wenen verdedigen tegen de aanspraken van Oostenrijk. Op 22 maart 1790 werd een staatsverdrag tussen Oostenrijk en Lustenau geratificeerd, waarin Oostenrijk Lustenau als zelfstandig gebied in eigendom van gravin Maria Rebekka erkende.
Toen Vorarlberg in de Vrede van Presburg van 26 december aan het koninkrijk Beieren kwam, viel Lustenau daar uiteraard buiten. Na de dood van gravin Maria Rebekka van Harrach-Hohenems op 18 april 1806 kwam Lustenau aan haar dochter Maria Walburga.
Na de opheffing van het Heilige Roomse Rijk op 6 augustus 1806 was Lustenau voor een paar weken een volledig onafhankelijke staat onder gravin Maria Walburga. Op 1 september 1806 mediatiseerde Beieren het graafschap Lustenau. In 1809 maakte Beieren een eind aan de rechten van de gravin, maar in 1811 werd de oude situatie grotendeels hersteld. In 1813 verkocht de gravin Lustenau aan haar echtgenoot, graaf Clemens van Waldburg-Zeil-Lustenau-Hohenems.
Toen Vorarlberg in 1814 terugviel aan Oostenrijk, bleef Lustenau bij Beieren, want Lustenau was nog steeds geen deel van Vorarlberg. Oostenrijkse troepen bezetten echter Lustenau en Oostenrijk annexeerde het gebied. Graaf Clemens bleef wel de rechterlijke macht uitoefenen: Lustenau was het enige gemediatiseerde gebied binnen de monarchie.
Na de dood van graaf Clemens op 10 maart 1817 volgde zijn adoptief-zoon Maximiliaan. Deze bood in 1827 aan van zijn rechten af te zien. Op 22 maart werd Lustenau definitief deel van Oostenrijk.
# Risi Pouri-Lane

Risaleaana (Risi) Pouri-Lane (Auburn, 28 mei 2000) is een Nieuw-Zeelands rugbyspeler. Pouri-Lane werd geboren in Australië.

## Carrière

Pouri-Lane won met de ploeg van Nieuw-Zeeland tijdens de Olympische Zomerspelen van Tokio de olympische gouden medaille.
Pouri-Lane won tijdens de Olympische Jeugdzomerspelen 2018 de gouden medaille met de Nieuw-Zeelandse ploeg.

## Erelijst
### Rugby Seven

* Olympische Zomerspelen: 1 2021
* (en) Profiel van Risi Pouri-Lane op olympedia.org
# Rissoa torquilla

Rissoa torquilla is een slakkensoort uit de familie van de Rissoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Pallary.
# Rihana Jamaludin

Rihana Jamaludin (Paramaribo, 27 december 1959) is een Surinaams-Nederlandse schrijfster en kunstenaar.

## Biografie

Rihana Jamaludin ging in 1977 naar de opleiding Tekenen aan het Instituut voor Opleiding van Leraren te Paramaribo, nadat ze het Vrije Atheneum had afgerond. Eind 1983 vertrok ze naar Nederland waar ze werkte in de beeldende kunst met als specialiteit linosnede.
Begin jaren ’90 werd ze docent in de volwasseneneducatie en maakte de eerste inburgeringscursussen voor de gemeente Amersfoort.
Vanaf 2000 ging ze zich volledig richten op het schrijven, nadat ze in 1999 debuteerde met het verhaal De Schepping in de Crossing Border bundel van het gelijknamige festival in Den Haag.
Minnewake, een bundel korte verhalen met eigen illustraties, verscheen in 2008.
In 2009 kwam haar debuutroman De Zwarte Lord uit. De historische roman speelt zich af in Den Bosch en Paramaribo en geeft een beeld van Suriname in het woelige revolutiejaar 1848.
De volgende roman verscheen in 2011: Kuis, waarin twee vrienden, een hindoestaanse goudsmid en een Marokkaanse soefi, een zuiver leven proberen te leiden in zondig Amsterdam.
Luchtdanser, een jongerenroman over freerunning en urban exploring, kwam uit in 2016.
Geheimen van het tuinhuis, een historische jongerenroman, is in 2021 verschenen. De jonge uitvinder Jan Ernst Matzeliger speelt hierin een hoofdrol.
In 2021 kocht het Stedelijk Museum Amsterdam twee linodrukken van haar aan, tijdens haar deelname aan de tentoonstelling Surinaamse School.
# Riharjevec

Riharjevec is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Šmartno pri Litiji in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 65 inwoners op 1 januari 2020.
# Rihab

Rihab is een kleine stad in het noorden van Jordanië.
De stad geniet enige bekendheid omdat er zich mogelijk de oudste 'kerk' ter wereld bevindt. De claim is echter controversieel.
De 'kerk' is niet meer dan een grot die zich onder de Sint Gregoriuskerk bevindt. In de grot is een apsis uitgehakt en zijn graveringen aangebracht. De graveringen zouden uit het jaar 70 dateren. Op deze claim is echter veel kritiek gekomen vanuit wetenschappelijke hoek.
De bovenliggende Sint Gregoriuskerk is van later datum maar ook over de ouderdom van deze kerk is nog debat.
In Rihab bevinden zich ook de restanten van de Sint-Menaskerk. Van deze kerk resteert alleen de fundering en de mozaïekvloer. De mozaïekvloer bevat een tekst uit circa 635.
# Rihards Zariņš

Rihards Zariņš (ook wel Richards Zarriņš of Richard Sarrinsch in Duitstalige landen; Kocēni, 27 juni 1869 – Riga, 21 april 1939) was een Letse kunstenaar.
Na studies in Letland, Sint-Petersburg, Berlijn, München, Wenen en Parijs werkte hij tussen 1899 en 1919 bij de Keizerlijke Drukkerij in Sint-Petersburg, vanaf 1905 als technisch directeur. In 1919 keerde hij terug naar Letland, dat zojuist onafhankelijk was geworden. Daar werd hij benoemd tot directeur van de staatsdrukkerij. Dat bleef hij gedurende meer dan veertien jaar; in het begin van 1934 ging hij met pensioen. Na een beroerte kon hij niet meer spreken, maar hij bleef tekenen tot de laatste dag van zijn leven.
Zariņš maakte veel schilderijen en illustraties voor onder meer boeken. Ook ontwierp hij Russische bankbiljetten. Hij ontwierp ook postzegels voor Rusland, de Sovjet-Unie (de eerste zegels van de Sovjet-Unie, de zogenaamde ‘kettingbrekerzegels’, zijn van zijn hand), Wit-Rusland en het onafhankelijke Letland. Voor Letland ontwierp Zariņš ook het nieuwe Letse wapen (1918) en de nieuwe Letse muntstukken (1922).

## Enkele door Zariņš ontworpen postzegels

* Rusland, 1909
* Rusland, 1914
* Sovjet-Unie, 1918
* Wit-Rusland, 1920
* Letland, 1919
* Letland, 1919
* Letland, 1920
* Letland, 1921
* Letland, 1926
* Gemeinsame Normdatei: 129530697
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6680 503X
* Library of Congress Control Number: nb2016004238
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000005566
* Système universitaire de documentation: 237690144
* Union List of Artist Names: 500281389
* Virtual International Authority File: 13390790
* WorldCat (via VIAF): 13390790
# Rijksbeschermd gezicht Achlum

Gezicht Achlum is een van rijkswege beschermd dorpsgezicht in Achlum in de Nederlandse provincie Friesland. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 23 november 1988. Het gebied werd op 4 oktober 1991 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 11,8 hectare.
Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.

## Externe link

* Aanwijzingsbesluit en andere documenten
* Kaart met stads- en dorpsgezichten, www.cultureelerfgoed.nl/www.kich.nl, 2012
# Rijksbeschermd gezicht Amersfoort - Bergkwartier

Rijksbeschermd Stadsgezicht Bergkwartier - Amersfoort is een van rijkswege beschermd stadsgezicht in Amersfoort in de Nederlandse provincie Utrecht. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 2 april 2004. Het gebied werd op 30 juni 2007 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 214,4 hectare.
Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.
In het Bergkwartier zijn huizen onder andere ontworpen door architecten als Rietveld, Van der Tak, Margadant, Kam, Kroes, Van Hoogevest, Klijnstra , Wijdeveld en Van Wamelen.
In de wijk liggen drie majeure groengebieden: het Lymfioveld, Klein Zwitserland en het Belgenmonument.