OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leandro Locsin

Leandro Valencia Locsin (Silay, 15 augustus 1928 – Makati, 15 november 1994) was een Filipijns architect en interieurarchitect. Locsin was een vernieuwende architect die de laatste materialen en technieken gebruikte om traditionele inheemse concepten te doen herleven. Zijn werk wordt gekenmerkt door het veelvuldig gebruik van beton, grote drijvende massa's en de simplistische ontwerpen. Hij werd in 1990 tot Nationaal kunstenaar van de Filipijnen uitgeroepen door president Corazon Aquino.

## Biografie

Leandro Locsin werd geboren op 15 augustus 1928 in Silay. Zijn grootvader was, Leandro R. Locsin, de eerste gouverneur van de provincie Negros Occidental. Locsin studeerde aanvankelijk rechten in Manilla, maar ging toen muziek studeren aan de University of Santo Tomas. Hoewel hij een getalenteerd pianist was, veranderde hij in zijn laatste jaar opnieuw van studie, ditmaal naar architectuur.
Locsin trouwde met Cecilia Yulo, zij kregen twee kinderen, een van hen is ook architect.
In 1955 kreeg Locsin van de rooms-katholieke kapelaan van de University of the Philippines, John Delaney, de belangrijke opdracht een kapel te ontwerpen voor de universiteit. De kapel diende open te zijn en plaats te bieden aan minimaal 1000 mensen. Het resultaat werd de Church of the Holy Sacrifice. Het is de eerste ronde kerk van de Filipijnen met het altaar in het midden. De kerk heeft een dunne, betonnen koepel en is geclassificeerd als nationaal historisch monument door het National Historical Institute en als cultureel erfgoed door het Nationaal Museum.
Tijdens een bezoek aan de Verenigde Staten ontmoette Locsin Paul Rudolph en Eero Saarinen, enkelen van zijn voorbeelden. Tijdens deze reis ook werd hij geïnspireerd tot het veelvuldig gebruiken van beton. Dit materiaal was ruim voorradig in de Filipijnen, was goed goed mee te werken en bovendien relatief goedkoop. In 1969 werd zijn meest bekende werk afgerond, het Theater of Performing Arts (tegenwoordig Tanghalang Pambansa) van het Cultural Center of the Philippines. De marmeren voorgevel van het gebouw steekt 12 meter uit door gebruik te maken van enorme gebogen ondersteunende draagbalken, waardoor de indruk ontstaat dat het zweeft. Voor het gebouw ligt een grote vijver die het gebouw weerspiegeld bij daglicht. 's Nachts worden de fonteinen door lichten onderwater uitgelicht. In het gebouw zijn vier theaters, een etnografisch museum, diverse expositieruimtes en een bibliotheek gevestigd.
Locsin overleed in 1994 op 66-jarige leeftijd in 1994 in Makati. Gedurende zijn loopbaan tussen 1955 en 1994 ontwierp Locsin 75 woningen en 88 gebouwen, waaronder elf kerken en kapellen, 23 publieke gebouwen, 48 commerciële gebouwen, zes grote hotels en een luchthaven terminal.
# Lasioglossum pilosicaudum

Lasioglossum pilosicaudum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Cockerell.
# Lasioglossum pilosum

Lasioglossum pilosum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Smith.
# Ledeltheater

Het Ledeltheater in het Zeeuws-Vlaamse Oostburg is een streektheater met nog veel authentieke jaren 1950 elementen. Het huidige theater heeft twee zalen. De grote zaal heeft 400 stoelen en een theaterpodium. De Rabozaal heeft minder stoelen en kan flexibel ingericht worden. Het theater brengt een gevarieerd programma met landelijke artiesten en plaatselijk talent als Jacco Ricardo, toneelvereniging de Plattelanders en de Koninklijke Muziekvereniging Veronica. De theaterzaal wordt tevens gebruikt als filmzaal. In het theater is bovendien een artotheek en een VVV-post gevestigd.

## Naamgeving

Het Ledeltheater heeft zijn naam ontleend aan kolonel Joseph Ledel onder wiens leiding Zeeuws-Vlaanderen werd verdedigd tegen aanvallen van de Zuidelijke Nederlanden tijdens de Tiendaagse Veldtocht in 1831. Kolonel Ledels voornaamste wapenfeiten vonden plaats rondom Oostburg. Mede door hem bleef Zeeuws-Vlaanderen deel uitmaken van Nederland. Ook het plein waar het Ledeltheater aan ligt is naar hem vernoemd.

## Geschiedenis

Oorlogsgeweld verwoestte in 1944 het gehele centrum van Oostburg. Ook het toenmalige theater, dat was gehuisvest in de oude RK kerk, overleefde de strijd om de bevrijding van West-Zeeuws-Vlaanderen niet. In 1946 werd een noodtheater gebouwd. Het huidige theater, in de typische stijl van de wederopbouw, is gebouwd in 1956 naar een ontwerp van architect L.W. Rosenkranz. Verschillende reliëfs en bijzondere metselelementen maken het gebouw tot een jong monument. Een wandschildering met onder andere de ‘scheldnamen’ van alle omliggende dorpen maakt ook de bovenfoyer zeer bezienswaardig.

## Externe link

* Website van het Ledeltheater
# Ledellina

Ledellina is een geslacht van tweekleppigen uit de familie van de Nuculanidae.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Ledellina anteroplana Filatova & Schileyko, 1984
* Ledellina convexirostrata Filatova & Schileyko, 1984
* Ledellina formabile Filatova & Schileyko, 1984
* Ledellina olivacea Filatova & Schileyko, 1984
# Lötzbeuren

Lötzbeuren is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bernkastel-Wittlich. Lötzbeuren telt 460 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Traben-Trarbach.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
# Mac Davis

Morris "Mac" Davis (Lubbock, 21 januari 1942 - Nashville, 29 september 2020) was een Amerikaanse zanger/songwriter.
Davis schreef nummers voor tientallen bekende artiesten zoals Nancy Sinatra, Kenny Rogers en Dolly Parton. Hij is echter vooral bekend als schrijver van nummers voor Elvis Presley, waaronder "In the Ghetto", "Don't Cry Daddy" en "A Little Less Conversation". Zelf behaalde hij in de Verenigde Staten een hit met het nummer "It's Hard to Be Humble", dat in Nederland vertaald werd door Peter Blanker als "'t Is moeilijk bescheiden te blijven".
* Bibliothèque nationale de France: cb138930298 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134577833
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6309 2484
* Library of Congress Control Number: n85199288
* MusicBrainz: 79e92ede-a055-4736-916c-5f0c771f5922
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV028548
* SNAC: w6p39w5g
* Trove: 822945
* Virtual International Authority File: 1458149296145880670000
* WorldCat (via VIAF): 1458149296145880670000
# Mac DeMarco

Mac DeMarco (Duncan, Canada, 30 april 1990) is een Canadees songwriter, multi-instrumentalist en multimedia-artiest.
DeMarco bracht eerder onder de naam Makeout Videotape vier albums en één 7-inch uit. Inmiddels heeft hij onder zijn eigen naam zes albums uitgebracht, Rock 'n' Roll Nightclub in 2011, 2 in 2012, Salad Days in 2014, Another One in 2015, This Old Dog in 2017 en Here Comes the Cowboy in 2019. Zijn muziekstijl wordt omschreven als 'Blue Wave', 'Slacker Rock' en 'Jizz Jazz'.

## Discografie

als Makeout Videotape
* Heat Wave! (2009, in eigen beheer uitgebracht)
* Eating Like A Kid (2010, in eigen beheer uitgebracht)
* Weird Meats, 7 inch (2010, Unfamilair Records)
* Ying Yang (2011, in eigen beheer uitgebracht)
* Bossa Ye Ye (2011, in eigen beheer uitgebracht)
als Mac DeMarco
* Rock 'n' Roll Nightclub (2011, Captured Tracks)
* 2 (2012, Captured Tracks)
* Salad Days (2014, Captured Tracks)
* Another One (2015, Captured Tracks)
* This Old Dog (2017, Captured Tracks)
* Here Comes the Cowboy (2019, Mac's Record Label)
* Five Easy Hot Dogs (2023, Mac's Record Label)
* One Wayne G (2023, Mac's Record Label)

## Hitnoteringen
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| This Old Dog | 2017 | 13-05-2017 | 48 | 1 | |
* ↑ Thomas, Fred. Biografie van Mac DeMarco. Allmusic.
* ↑ Lindsay, Cam (november 2012). Interview met Mac DeMarco. Exclaim.ca.
* Bibliothèque nationale de France: cb169236590 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1051292301
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 3430 0220
* Library of Congress Control Number: no2014050282
* MusicBrainz: f2492c31-54a8-4347-a1fc-f81f72873bbf
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A024495267
* Virtual International Authority File: 308698151
* WorldCat (via VIAF): 308698151
# Mac Gillavry

Mac Gillavry is een van oorsprong uit Inverness (Schotland) afkomstige familie waarvan een lid zich aan het eind van de 18e eeuw in Nederland vestigde.

## Geschiedenis

De bewezen stamreeks begint met Benjamin Macgillivray die rond 1690 werd geboren en grondbezitter was van landerijen van "the College of Spynie en the Castle of Cluny" in Inverness. Zijn kleinzoon William Mac Gillavry (Elgin 1751- Zwolle 1810) maakte onderdeel uit van het regiment Schotse infanterie onder generaal-majoor Dundas (tweede Bataljon, Compagnie van "Collonel Commandant Bentinck", tweede gelid, nummer 41) en kwam zo in de Nederlanden terecht. Zijn dienstverband duurde van 23 maart 1781 tot 2 oktober 1787. Daarna vestigde hij zich te Zwolle waar hij leraar Engels werd. Hij werd de stamvader van het Nederlandse patriciaatsgeslacht Mac Gillavry dat vooral militairen, bestuurders in Nederlands-Indië en academici voortbracht.
In 1938 werd de Nederlandse tak opgenomen in het genealogische naslagwerk Nederland's Patriciaat.

## Enkele telgen

William Mac Gillavry (1751-1810), diende in het regiment Schotse infanterie onder generaal-majoor Dundas, vestigde hij zich te Zwolle, leraar Engels
* Hendrik Mac Gillavry (1797-1835), griffier Hoog Militair Gerechtshof, later resident in Nederlands-lndië
** Robert Jacob Wijnand Mac Gillavry (1824-1872), resident in Nederlands-lndië
*** Mary Mac Gillavry (1864-1946); trouwde in 1887 met prof. dr. Laurentius Knappert (1863-1943), hoogleraar
*** Hope Robert Mac Gillavry (1865-1951), luitenant-generaal titulair
*** Sarah Anna Mac Gillavry (1868-1948); trouwde in 1889 met prof. dr. Pieter Fijn van Draat (1860-1945), hoogleraar
** Prof. dr. Theodorus Hendricus Mac Gillavry (1835-1921), hoogleraar geneeskunde
*** Dr. Donald Mac Gillavry (1869-1951), hersenchirurg
**** Dr. ir. Donald Mac Gillavry (1902)
**** Prof. Dr. Carolina Henriette Mac Gillavry (1904-1993), chemicus, hoogleraar
**** Prof. Dr. Henry James Mac Gillavry (1908-2012), geoloog, hoogleraar
*** Prof. Dr. Charlotte Mac Gillavry (1880-1959); trouwde in 1903 met prof. mr. Adriaan Neytzell de Wilde (1877), Volksraad van Nederlands-Indië, hoogleraar
* Nederland's Patriciaat 24 (1938), p. 174-199.
Geslachten die opgenomen zijn in het sinds 1910 verschijnende genealogische naslagwerk Nederland's Patriciaat. Lijst volgens opgave van het CBG Centrum voor familiegeschiedenis.
A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · Y · Z
# Lutraria impar

Lutraria impar is een tweekleppigensoort uit de familie van de Mactridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Reeve.
# Macrophyes

Macrophyes is een geslacht van spinnen uit de familie van de Anyphaenidae (buisspinnen).

## Soorten

* Macrophyes attenuata O. P.-Cambridge, 1893
* Macrophyes elongata Chickering, 1937
* Macrophyes jundiai Brescovit, 1993
* Macrophyes manati Brescovit, 1993
* Macrophyes silvae Brescovit, 1992
# Macrophya vitta

Macrophya vitta is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Enslin.
# Lújar

Lújar is een gemeente in de Spaanse provincie Granada in de regio Andalusië met een oppervlakte van 37 km². Lújar telt 487 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Agrón · Alamedilla · Albolote · Albondón · Albuñán · Albuñol · Albuñuelas · Aldeire · Alfacar · Algarinejo · Alhama de Granada · Alhendín · Alicún de Ortega · Almegíjar · Almuñécar · Alpujarra de la Sierra · Alquife · Arenas del Rey · Armilla · Atarfe · Baza · Beas de Granada · Beas de Guadix · Benalúa · Benalúa de las Villas · Benamaurel · Bérchules · Bubión · Busquístar · Cacín · Cádiar · Cájar · La Calahorra · Calicasas · Campotéjar · Cáñar · Caniles · Capileira · Carataunas · Cástaras · Castilléjar · Castril · Cenes de la Vega · Chauchina · Chimeneas · Churriana de la Vega · Cijuela · Cogollos de Guadix · Cogollos Vega · Colomera · Cortes de Baza · Cortes y Graena · Cuevas del Campo · Cúllar · Cúllar Vega · Darro · Dehesas de Guadix · Dehesas Viejas · Deifontes · Diezma · Dílar · Dólar · Domingo Pérez de Granada · Dúdar · Dúrcal · Escúzar · Ferreira · Fonelas · Fornes · Freila · Fuente Vaqueros · Las Gabias · Galera · Gobernador · Gójar · Gor · Gorafe · Granada · Guadahortuna · Guadix · Los Guájares · Gualchos · Güéjar Sierra · Güevéjar · Huélago · Huéneja · Huéscar · Huétor Santillán · Huétor Vega · Huétor-Tájar · Íllora · Ítrabo · Iznalloz · Játar · Jayena · Jérez del Marquesado · Jete · Jun · Juviles · Láchar · Lanjarón · Lanteira · Lecrín · Lentegí · Lobras · Loja · Lugros · Lújar · La Malahá · Maracena · Marchal · Moclín · Molvízar · Monachil · Montefrío · Montejícar · Montillana · Moraleda de Zafayona · Morelábor · Motril · Murtas · Nevada · Nigüelas · Nívar · Ogíjares · Orce · Órgiva · Otívar · El Padul · Pampaneira · Pedro Martínez · Peligros · La Peza · El Pinar · Píñar · Pinos Genil · Pinos Puente · Polícar · Polopos · Pórtugos · Puebla de Don Fadrique · Pulianas · Purullena · Quéntar · Rubite · Salar · Salobreña · Santa Cruz del Comercio · Santa Fe · Soportújar · Sorvilán · La Taha · Torre-Cardela · Torrenueva Costa · Torvizcón · Trevélez · Turón · Ugíjar · Valderrubio · El Valle · Valle del Zalabí · Válor · Vegas del Genil · Vélez de Benaudalla · Ventas de Huelma · Villa de Otura · Villamena · Villanueva de las Torres · Villanueva Mesía · Víznar · Zafarraya · Zagra · La Zubia · Zújar
# Lötschenlücke

De Lötschenlücke is een zwaar vergletsjerde bergpas in de Berner Alpen, met een hoogte van ongeveer 3.151 m. De Lötschenlücke, gelegen tussen Mittaghorn en Anugrat in het noordwesten en Sattelhorn en Aletschhorn in het zuidoosten, is een drukbezochte overgang van het Lötschental naar de Konkordiaplatz op de Grote Aletschgletsjer. De pas vormt onderdeel van de route op de veelbezochte skitocht (Lötschentour) van boven op de Jungfraujoch naar Blatten. Ten westen van de pas stroomt de Langgletsjer vanaf de top van de pas het Lötschental in. Ten oosten van het zadel ligt de Grosse Aletschfirn, een van de grote zijgletsjers die de Aletschgletsjer voeden.
90 m boven de Lötschenlücke, op een voorgebergte van de Anugrat, ligt de Hollandiahütte (3.238 m), een hoogalpiene basis van de SAC voor bergbeklimmers en toerskiërs.
# Lötschental

Het Lötschental is een bergdal in het Zwitserland, in het kanton Wallis. Het Lötschental komt uit in het Rhônedal. Het hoogste punt van het dal is de Lötschenlücke (3170 m). Vandaar gaat het dal in zuidwestelijke richting naar beneden. Het begint met de Langgletsjer, waarvan het smeltwater het begin vormt van de rivier de Lonza. Het deel daarna is ruim met veel natuur. Na Ferden maakt het dal een knik naar het zuiden, naar het Rhônedal. Dat deel van het dal is smaller met minder begroeiing. Het Lötschental valt voor een deel onder de Jungfrau-Aletsch, dat is een gebied dat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO staat.
Het hoger gelegen deel grenst aan het Berner Oberland. Dat is ten noordwesten van het dal en in de omgeving van het Lötschenlücke. Ten zuiden van het Lötschental, tussen het Lötschental en het Rhônedal staat de Bietschhorn (3934 m). Het dal is nog redelijk ongerept en een ideaal wandeldal, bijvoorbeeld naar de Hollandiahütte op de Lötschenlücke of naar de Petersgrat in het noorden. Naar het westen liggen de passen richting Leukerbad.
In het Lötschental liggen de volgende grotere dorpen: Goppenstein, Ferden, Kippel, Wiler en Blatten. Bij Goppenstein begint de Lötschbergtunnel naar Kandersteg, aan de andere kant, in het Berner Oberland. Diep onder het Lötschental door, 500 meter lager dan de Lötschbergtunnel, verbindt de nieuwe Lötschberg-basistunnel Frutigen met het Rhônedal.
De kleinere gemeenschappen in het Lötschental zijn Ried, Fafleralp, Tellialp, Weritzalp, Lauchernalp, met een skigebied, Hockenalp, Kummenalp, Restialp en Faldumalp. Het dal wordt Das Tal der Täler genoemd, het Dal der Dalen.
In de 20e eeuw werd de etnologie van het Lötschental beschreven door Hedwig Anneler.

## Externe link

* (de) VVV van het Lötschental
# Macrosemyra heringi

Macrosemyra heringi is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Viette.
# Mactan-Cebu International Airport

Het Mactan-Cebu International Airport is het belangrijkste internationale vliegveld van de Filipijnse eilandengroep Visayas. Het vliegveld ligt in Lapu-Lapu City op Mactan, dicht bij Cebu City.
In 2006 werd begonnen met de bouw van terminal 1 voor internationale en binnenlandse vluchten ter waarde van 1 miljard peso. Daarnaast werden de vier bestaande vliegtuigslurven gerenoveerd en aangevuld met twee nieuwe.
In 2018 werd er een tweede terminal geopend speciaal voor internationale vluchten. Terminal 2 is een moderne terminal met veel faciliteiten. Na de opening van deze terminal ging de verbouwing van terminal 1 van start en functioneert uitsluitend nog voor binnenlandse vluchten
* IATA code: CEB
* ICAO code: RPVM

## Geschiedenis

De luchthaven werd in de jaren zestig van de 20e eeuw gebouwd als vervanging voor Lahug Airport, dat niet verder uitgebreid kon worden als gevolg van fysieke en veiligheidsredenen. De luchthaven werd later nog uitgebreid tot de huidige staat en is nu de tweede luchthaven van de Filipijnen, na de luchthaven van Manilla, Ninoy Aquino International Airport.

## Luchtvaartmaatschappijen

De volgende luchtvaartmaatschappijen vliegen op Mactan-Cebu International Airport:
* Nationale terminal 1
** Airphil Express (Bacolod, Cagayan de Oro, Caticlan, Davao City, Iloilo City, Manilla, Ozamiz, Tacloban, Zamboanga)
** Zest Airways (Cagayan de Oro, Caticlan en Manilla)
** Cebu Pacific (Bacolod, Butuan, Cagayan de Oro, Caticlan, Clark, Davao City, Dipolog, Dumaguete, General Santos, Iloilo City, Legazpi City, Manilla, Ozamiz, Pagadian, Puerto Princesa, Siargao, Surigao City, Tacloban, Zamboanga City)
** Philippine Airlines (Manilla)
** Zest Airways (Manilla)
* Internationale terminal 2
** Air Busan (Busan)
** Airphil Express (Hongkong)
** Asiana Airlines (Seoel-Incheon)
** Cathay Pacific (Hongkong)
** Cebu Pacific (Busan, Hongkong, Seoel-Incheon, Singapore)
** Emirates (Dubai via Clark)
** Jeju Air (Busan)
** Jin Air (Seoel-Incheon)
** Korean Air (Seoel-Incheon)
** Philippine Airlines (Seoel-Incheon en Tokio-Narita)
** Qatar Airways (Doha)
** SilkAir (Singapore)
** Tiger Airways (Singapore)
** Zest Airways (Seoul-Incheon en Shanghai-Pudong)

## Externe link

* Mactan-Cebu International Airport
# Mactea pyrrhothrix

Mactea pyrrhothrix is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Hermann.
# M60 (Mashreq)

De M60 is een primaire oost-westroute in het Internationaal wegennetwerk van de Arabische Mashreq, die door West-Saoedi-Arabië en Opper-Egypte loopt. De weg begint in Duba en loopt daarna via Port Safaga en Qina naar Mut.
M5 · M7 · M9 · M10 · M15 · M20 · M25 · M30 · M35 · M40 · M45 · M47 · M50 · M51 · M55 · M60 · M65 · M67 · M70 · M75 · M80 · M90 · M100
* (en) Agreement on international roads in the Arab Mashreq. Verenigde Naties (2001). Geraadpleegd op 7 september 2012.
* Google Maps
# Macalla viridirufalis

Macalla viridirufalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Hampson.
# Macrochoriolaus elegans

Macrochoriolaus elegans is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Linsley.
# Macrobrachius kowarzii

Macrobrachius kowarzii is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dziedzicki.
# Macrobracon bicolor

Macrobracon bicolor is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Baltazar in 1963.
# Ophiosteira rotundata

Ophiosteira rotundata is een slangster uit de familie Ophiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1922 gepubliceerd door René Koehler.
# Falkenbergspoorlijn

De Falkenbergspoorlijn (Zweeds: Falkenbergs Järnväg (FJ) of Pyttebanan) was een smalspoorlijn tussen Falkenberg en Limmared in Zweden, met een spoorbreedte van 891 mm. De lijn werd in gebruik genomen op 28 september 1894 en bleef in gebruik tot 1959/1961. Zij was 102 km lang, had een maximale helling van 2% en de kortste bocht had een straal van 200 m.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk werd er enkel met gemengde treinen gereden (passagiers en goederen tegelijk). Aangezien het laden en lossen van goederen langer duurt dan het op- en afstappen van passagiers, had dit een duidelijk negatieve invloed op de reistijd voor passagiers. Na enkele jaren werd dan ook overgeschakeld op aparte treinen. De hoofdactiviteit op de lijn was vervoer van hout (tot 50.000 ton per jaar in de beste jaren), meestal bestemd voor de haven van Falkenberg. In 1921 werd evenwel een verbod op houtexport ingesteld, waardoor de houtkap erg verminderde. Bovendien begonnen passagiers meer en meer gebruik te maken van auto's en bussen. Vanaf de jaren 30 kwam de lijn in moeilijkheden en zij werd in april 1939 en juli 1940 in twee fases genationaliseerd. De lijn had als bijnaam fattig Järnväg (zelfde initialen) gekregen, wat ongeveer "povere spoorweg" betekent. De maximale snelheid bedroeg 35 km/h. Na een lichte heropflakkering tijdens de Tweede Wereldoorlog bleek de lijn steeds onrendabeler. Zij werd gesloten in twee fases: 1 november 1959 en 1 mei 1961, waarna de rails vrij snel werden opgebroken.
# Klaus Fischer (voetballer)

Klaus Fischer (Kreuzstraßl, 27 december 1949) is een voormalig Duits voetballer.
Hij kwam uit voor de Duitse Bundesliga clubs 1860 München, FC Schalke 04, FC Köln en VfL Bochum. Fischer stond bekend als een veel scorende spits. Zo is hij met 182 doelpunten in 295 wedstrijden voor FC Schalke 04 nog steeds topscorer aller tijden van de club. Ook in het Duits voetbalelftal wist hij 32 maal te scoren in 45 gespeelde interlands.
In 1977 scoorde Fischer met een omhaal in een interland tegen Zwitserland wat door velen in Duitsland als het Doelpunt van de Eeuw wordt beschouwd.

## Erelijst

* 1972 DFB-Pokal-winnaar
* 1972 Duits vice-kampioen
* 1976 Topscorer van de Bundesliga (29 goals)
* 1977 Duits vice-kampioen
* 1982 Vice-wereldkampioen
* 1982 Duits vice-kampioen
* 1983 DFB-Pokal-winnaar
* 1988 DFB-Pokal-winnaar
# Hexacylloepus scabrosus

Hexacylloepus scabrosus is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1940 gepubliceerd door Howard Everest Hinton.