OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johann Aegidus Bach

Johann Aegidus Bach (Erfurt, 9 februari 1645 - aldaar, november 1716) was de vader van Johann Bernhard Bach en de (groot)oom van Johann Sebastian Bach.
Als beroepsmuzikant is hij bekend als organist en directeur van het stedelijk ensemble van Erfurt.
* Gemeinsame Normdatei: 135772508
* MusicBrainz: 8a6fa9be-c236-46f5-acf7-1811653a131d
* Virtual International Authority File: 72619498
* WorldCat (via VIAF): 72619498
# Johann Albert Heinrich Reimarus

Johann Albert Heinrich Reimarus (Hamburg, 11 november 1729 - Rantzau, 6 juni 1814) was een Duits arts, natuurlijk historicus en econoom.
Hij was een zoon van Hermann Samuel Reimarus, de broer van de schrijfster Elise Reimarus en de vader (door zijn eerste huwelijk) van Johanna Reimarius, die trouwde met Georg Heinrich Sieveking. Hij trad tweemaal in het huwelijk. De tweede keer met Sophia, een zuster van August Adolph von Hennings.
In 1755 bezocht hij Londen en studeerde onder de anatomen William Hunter en James Douglas. Zijn prestaties omvatten de invoering van de vaccinatie tegen pokken in Hamburg en de invoering in continentaal Europa van het in Groot-Brittannië ontstane idee van de bliksemafleider.
# Athous canus

Athous canus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Dufour.
# Athous cantabricus

Athous cantabricus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Schaufuss.
# Johannes de Koo

Johannes (Jan) de Koo (Middelie, 13 september 1841 – Luik (België), 10 mei 1909) was een Nederlandse journalist.
Hij was een zoon van Abraham de Koo, N.H. predikant en Anna Maria Reberge. Hij trouwde op 15 februari 1879 met Cornelia Elisabeth Pel. Uit dit huwelijk werden twee zoons geboren.

## Biografie

De Koo werd in 1865 predikant van de NH Kerk. In 1869 werd hij vanuit Ingen beroepen naar Drachten. In 1874 koos hij een andere werkkring en werd in Amsterdam redacteur-correspondent van Het Vaderland. Enkele maanden na de oprichting in 1877 van het weekblad De Amsterdammer door de letterkundigen Taco Hajo de Beer en Martinus G.L. van Loghem aanvaardde hij het hoofdredacteurschap van dit blad. Op zijn initiatief verscheen per 1 januari 1883 naast het weekblad ook het dagblad De Amsterdammer en wel tweemaal daags. Ook van dit blad was De Koo hoofdredacteur. Deze krant onderscheidde zich van andere Nederlandse dagbladen door haar directe stijl.
Hoewel zelf geen radicaal steunde jhr. Henry Tindal het dagblad De Amsterdammer financieel. Tindal verwierf de meerderheid van de aandelen van het dagblad en raakte, bij een poging om het blad over te doen aan de zogenaamde Kerdijk-factie van de liberalen, in conflict met De Koo. Deze nam - en met hem de hele redactie - per 1 oktober 1894 ontslag en stichtte een nieuwe krant, Het Dagblad. Het dagblad De Amsterdammer had toen al veel aan betekenis ingeboet, onder meer door de verschijning in 1893 van De Telegraaf. Per 1 november 1893 verscheen De Telegraaf met twee edities per dag en daarmee was het lot van De Amsterdammer bezegeld. Het werd in 1896 opgeheven. De Amsterdammer werd later De Groene Amsterdammer.
Het Dagblad heeft het maar van 2 oktober tot 31 december 1894 kunnen bolwerken. Vervolgens stichtte De Koo, samen met S.L. van Looy, een nieuw politiek weekblad, De Volksstem (Weekblad gewijd aan de belangen van staat en maatschappij), dat op 9 februari 1895 voor het eerst verscheen. Het heeft bestaan tot 30 januari 1897. Intussen bleef De Koo de hoofdredactie van het weekblad De Amsterdammer voeren tot 1907, toen zijn slechte gezondheid hem noopte zich terug te trekken.
Weinig bekend is dat De Koo de beeldhouwer Pier Pander, die hij als catechisant uit Drachten kende, steunde in zijn ontwikkeling. Zijn oudste zoon Nicolaas Petrus de Koo werd een bekend grafisch vormgever.
# Asilus antiphus

Asilus antiphus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Walker.
# Athous gobanzi

Athous gobanzi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Reitter.
# Athous gottwaldi

Athous gottwaldi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Lohse.
# Athous gracacensis

Athous gracacensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Platia.
# Asingaborg (Middelstum)

De Asingaborg te Middelstum was een kasteel waarvan alleen de zogenaamde "Oude toegangspoort" over is.

## Locatie

Het oorspronkelijke terrein van de borg was een omgracht stuk grond aan de noordkant van het oude centrum van Middelstum. De grachten zijn vervangen door de Burchtstraat aan de oostzijde, waar het oude poortgebouw staat, de Grachtstraat aan de noordzijde, het Kerkpad aan het zuiden en aan de oostkant afgesloten middels het Concordiaplein.
Op het terrein bevindt zich aan de westzijde een vierkant gebied van 15 meter bij 15 meter, wat vermoedelijk de fundering was van de Asingaborg, een typisch steenhuis.
Omdat de wierde was afgegraven stond het gebouw met een halve meter hoogteverschil op hoog heem, en was het omringd door een binnengracht.
De borg stond op enkele tientallen meters van de Sint-Hippolytuskerk en het had op enkele honderden meters afstand de Mentheda en Ewsum borgen als buren.

## Beschrijving

In het begin van de 17e eeuw strekte de landerijen van de borg zich over ruim twintig hectare en bestond het uit poorten, bruggen, grachten, hoften, bomen, plantages, en kerk- en legersteden alsook gerechtigheden.
De oude poort, het enige gebouw van het borgtcomplex dat de tijd overleefd heeft, zou in deze periode gebouwd zijn, getuige ook de gevelsteen met het jaar 1611. Deze poort wordt gekenmerkt door een zadeldak tussen topgevels.
De vierkante stenen borg zelf had vermoedelijk een typisch plan dat in de regio bij herhaling terug te vinden was: door het gebouw zou een centrale gang lopen met vertrekken aan weerszijden. Op de begane grond zouden deze de heren- en damessalon, de eetkamer, ontvangstzaal, bibliotheek en een slaapkamer zijn.

## Huidig gebruik

Het terrein waar de voormalige borgt gestaan zou hebben is nu een park, waarbij het grondvlak van de vermoedelijke borg zodanig is ingericht dat de bezoekers zich een voorstelling kunnen maken van hoe de borcht mogelijk in elkaar stak.
Het oude poortgebouw heeft nieuwbouw erbij gekregen en is nu een riant woonhuis.
* 1 2 3 Het verhaal van de Asingaborg. Reinier de Gooijer (2022). Geraadpleegd op 28 juli 2022.
* 1 2 Emmy Wagenaar Hummelinck, De Asingaborg komt weer tot leven. De verhalen van Groningen. Geraadpleegd op 28 juli 2022.
Allersmaborg · Asingaborg (Middelstum) · Asingaborg (Ulrum) · Asingaborg (Warffum) · Aylbada · Breedenborg · Cortinghuis · Dijksterhuis · Ennemaborg · Ewsum · Fraeylemaborg · Piloersemaborg · Hanckemaborg · Iwema-steenhuis · Huis te Lellens · Menkemaborg · Menthedaborg ·Nienoord · Nittersum · Onstaborg · Scheltkema-Nijenstein · Kasteel Selwerd · Takuma · Verhildersum · Wedderborg
# Asinia Agrippina

Asinia Agrippina was de dochter van Servius Asinius Celer (een zoon van Gaius Asinius Gallus en Vipsania Agrippina). Het is niet geheel duidelijk of zij degene is die samen met haar andere familieleden een standbeeld oprichtte voor Gaius Asinius Gallus of dat het om een andere Asinia Agrippina gaat die een dochter van Gallus zelf zou zijn. Het is ook voorgesteld dat ze de moeder van Lucius (?) Asinius Pollio Verrucosus, consul in 81 n.Chr., zou zijn.
# Johannes Adrianus Smit

Johannes Adrianus Smit, bekend onder het pseudoniem JAS (Hillegom, 17 januari 1945 - Antwerpen, 19 juli 2002), was een Nederlands kunstenaar die tot de abstracte expressionisten gerekend wordt.

## Levensloop

Smit zette op 17-jarige leeftijd zijn eerste schrede als kunstenaar door toe te treden tot de Hillegomse schildersclub 'Lijn en Kleur', waar op dat moment ook de Leidense kunstenaar Henk Klinkhamer lid van was. Het tweetal vormde samen met Robert van Vliet in 1986 de kunstgroep Sybarit.
In Zweden werkte Smit in broeikassen voor de bloemproductie. Geïnspireerd door de streek in het zuiden van Zweden, waar in het voorjaar het landschap geel kleurt, produceerde hij zijn Svensklandskappor, landschapwerken die voor een paar honderd kronen van de hand gingen. Door zijn reizen naar Duitsland raakte hij gefascineerd door het Duitse expressionisme.
In 1983 vestigde Smit zich definitief in België, waar hij verderging met experimenteren. Hij had een hekel aan tubeverf en besloot daarom zijn eigen verf te gaan maken. Deze verf, die zacht was en daardoor gemakkelijk met het mes opgebracht kon worden, is in zijn werken goed herkenbaar.

## JAS-krijt

Rond 1980 ontwierp en produceerde Smit het zogenaamde JAS-krijt (ook bekend als Clowny), dat ook zou zijn gebruikt door Willem de Kooning (in wiens atelier Smit enige tijd werkte) en later in aangepaste vorm door Karel Appel, aldus Smit zelf. Smit zou bij het ontwerpen van dit krijt geïnspireerd zijn door de kleuren van de vlammen die ontstonden bij een vliegtuigbrand in het najaar van 1979 op O'Hare International Airport, waarvan hij getuige was geweest. Alleen met zijn eigen krijt lukte het hem de kleuren van het vuur zo op het doek te krijgen als hij ze zich herinnerde.

## Installaties

Smit is niet alleen bekend van zijn talloze schilderijen en tekeningen, maar ook van zijn installaties en Vidiwallcomposities, die hij samen met onder anderen audiovisueel en grafisch kunstenaar Lode Cafmeyer realiseerde. Enkele voorbeelden zijn Trembling Art Moment (1989) in Hillegom en de triomfboog Grande Arche Mu (april 1994) in Lisse. In 1999 bestrooide hij de Hofvijver in Den Haag met een miljoen gele tulpen. Zijn laatste, onvoltooide, installatie was The Blue Flower, die gepland stond voor 2002.
# Johannes Adrianus Zoet

Johannes Adrianus Zoet (Den Haag, 12 oktober 1908 — Rijswijk, 7 september 1992) was een Nederlands schermer. Hij begon pas op 29-jarige leeftijd met de schermsport en werd in 1944 Nederlands kampioen op degen. Op 39-jarige leeftijd heeft hij meegedaan aan de Olympische Spelen van 1948 te Londen.

## Bondsbestuur

Na zijn actieve periode begaf hij zich op het bestuurlijke vlak en werd gekozen in het bondsbestuur van de Koninklijke Nederlandse Algemene Schermbond (KNAS). Zoet was technisch commissaris bij de bond en hij was het die de Centrale Opleiding voor jeugdige schermers en schermsters op het CIOS (toen nog te Overveen) in het leven riep en hier zeer succesvol mee was.

## Scheidsrechter

Naast bestuurder was Zoet ook scheidsrechter bij tal van wedstrijden en toernooien, zowel nationaal als internationaal. Ook hield hij zich bezig met het opleiden van scheidsrechters en schreef in die hoedanigheid in 1957 een handleiding voor de opleiding van jury-presidenten in de schermsport.

## Parade et Riposte

Zoet was ook in de Haagse vereniging "Parade et Riposte" erg actief. Zo stond hij aan de basis van het internationaal toernooi wat jaarlijks werd gehouden op de terrassen van het bekende hotel Huis ter Duin te Noordwijk. Het werden befaamde toernooien waar zowel in binnen- als in buitenland veel belangstelling voor was. De vereniging en het genoemde toernooi bestaan thans niet meer.

## Jan Zoet bokaal

In 1981 heeft hij zijn naam verleend aan de eerste prijs van de zaalkampioenschappen van Schermzaal Gouda. Daar waren toentertijd zijn dochter Betty Schisano-Zoet en zijn kleinzoon Cecco 'Giancesco' Schisano actief. Schermzaal Gouda bestaat niet meer onder die naam, maar is verdergegaan als Schermvereniging De Vrijbuiters.
# Johannes van Riemsdijk

Johannes van Riemsdijk (Meppel, 24 april 1757 - aldaar, 21 juni 1832) was een Nederlandse schulte en burgemeester.

## Leven en werk

Van Riemsdijk was een zoon van de landspander en schulte van Havelte en Vledder Albertus van Riemsdijk en Wilhelmina Oosting. Hij volgde in 1778 zijn vader op, die bedankte in dat jaar als schulte van Havelte en Vledder. Van Riemsdijk vervulde de functie van schulte tot 1795, toen hij werd opgevolgd door Wolter Kymmell. Hij was niet acceptabel voor het nieuwe regime omdat hij, samen met zijn zwager Petrus Hofstede, tot het oranjekamp behoorde. Van 1805 tot 1807 maakte hij deel uit van het bestuur van de Landschap Drenthe. In 1815 werd hij benoemd tot burgemeester van Havelte (in die tijd betiteld als schout van Havelte). Hij werd in 1817 opgevolgd door Hieronymus Wolter Kymmell. Van Riemsdijk overleed in juni 1832 op 75-jarige leeftijd.
Van Riemsdijk trouwde op 5 april 1787 te Havelte met de uit Assen afkomstige Margaretha Cornelia Hofstede, dochter van Wolter Hendrik Hofstede en Maria Cos. Zij was een zuster van de invloedrijke landdrost en Gouverneur van Drenthe Petrus Hofstede.
* ↑ Vragenlijst betreffende Drenthe 'Donné à Mr. de Vos van Steenwijk d'Havixhorst, lorsqu'il est venu chez moi à Versailles en 1791' met de antwoorden, in een artikel in de Nieuwe Drentse Volksalmanak 1971, door Bonder, H. Drentse Regeringspersonen en Ambtenaren in de Patriottentijd
# Assur-nirari IV

Aššur-nērārī IV, geschreven $^m$aš-šur-ERIM.GABA, "(de god) Aššur is mijn hulp," was koning van Assyrië, de 94e op de Assyrische koningslijst,. Hij regeerde 1019/18-1013 v.Chr. Zijn korte zes jaar op de troon worden gekenmerkt door verwarring en een schaarste aan inscripties uit zijn tijd zelf.
Hij volgde zijn vader Salmānu-ašarēd II op, wiens twaalf jaar op de troon geëindigd schijnen te zijn in verwarring. Zo ontbreekt de laatste hoogwaardigheidbekleder (limmu) op zijn eponiemenlijst. Er staat slechts: ša ar[ki si...], dat zoiets betekent als 'het eponiem dat volgt’ (na de vorige naam). Aššur-nērārī verleende zijn eigen naam aan zijn eerste regeringsjaar, maar het jaar daarop zegt ša EGIR $^m$aš-šur-, “jaar na Aššur-…” en alle overige jaren zijn ingebracht met een volgnummer en een 'winkelhaak' een teken van het spijkerschrift dat “ditto” betekent. Waarschijnlijk was de toestand in het land zo verward dat er niemand werd aangewezen wiens naam als eponiem diende.
De Babylonische koning, Ninurta-kudurrī-uṣur I (987 – 985 v.Chr.) wordt genoemd als zijn tegenhanger in de Synchronistische koningslijst maar de conventionele chronologie suggereert dat een vroegere monarch, Simbar-Šipak (1025-1008 v.Chr.) daar eerder voor in aanmerking komt. Een latere koning Aššur-nāṣir-apli II vermeldt "Sibir, king of Karduniaš" in de context van de inname van de stad Atlila, in zijn annalen, en historici hebben voorgesteld dat deze mogelijk te identificeren is met Simbar-Šipak, wat suggereert dat hij rond deze tijd in oorlog met Assyrië was.
Aššur-nērārī IV werd opgevolgd door zijn oom Aššur-rabi II, een jongere zoon van Aššur-nāṣir-apli I. Niets is bekend over de omstandigheden van de opvolging en er is geen aanduiding dat hij van de troon gestoten is, maar een gewelddadig einde is zeker niet uit te sluiten bij een Assyrische opvolging door een oom.

## Inscripties

* 1 2 Eponym List KAV 21, tablet VAT 11254, iv.
* ↑ Khorsabad koningslijst, tablet IM 60017 (opgravingsnummers: DS 828, DS 32-54), iv 8.
* ↑ Nassouhi-koningslijst, Istanbul A. 116 (Assur 8836), iv 21.
* ↑ Synchronistic Kinglist, Ass 14616c (KAV 216).
# Astral

Astral is een Frans historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Ets. Astral, Puteaux, Seine.
Astral begon al in 1919, direct na de Eerste Wereldoorlog, 98- en 122cc-tweetakt-motorfietsen te produceren. Astral hoorde bij de Austral-groep, die al sinds 1908 bestond en die in deze periode vrijwel identieke machines maakte. De productie van Astral eindigde in 1922.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Astral Journey

Astral Journey is een verzamelalbum van de Duitse Cosmic Hoffmann, gespecialiseerd in elektronische muziek. Het is het vierde album in een serie waarbij Cosmic Hoffmann oude opnamen oppoetst en voor de eerste keer uitbrengt. Na Space Gems, Outerspace Gems en Hypernova is dit het vierde deel. Het bevat dus anno 2010 retro-elektronische muziek in de oude stijl van Tangerine Dream.
Cosmic Hoffmann bespeelt op dit studioalbum zogenaamde vintage-synthesizers en aanverwante apparatuur, waaronder de beroemde (en berucht vanwege vele haperingen) Mellotron 400 S en Minimoog. Apparatuur moest soms geleend worden, onder andere van Stephen Parsick.
# Atarba (Ischnothrix) picturata

Atarba (Ischnothrix) picturata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Ataxia cineracea

Ataxia cineracea is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Galileo & Martins.
# John Hatch

Dr. John Keith Hatch (7 november 1940) is ontwikkelingseconoom en pionier op het gebied van microfinanciering. Hij introduceerde het principe van village banking, de meest gebruikte methode van microfinanciering. Hij is oprichter van FINCA.
# Atelopus pictiventris

Atelopus pictiventris is een kikker uit de familie padden (Bufonidae) en het geslacht klompvoetkikkers (Atelopus). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gustavo H. Kattan in 1986.
Atelopus pictiventris leeft in delen van Zuid-Amerika en komt endemisch voor in Colombia. De kikker is bekend van een hoogte van ongeveer 2600 meter boven zeeniveau. De soort komt in een relatief klein gebied voor en is hierdoor kwetsbaar. Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN wordt de soort beschouwd als 'Kritiek'.
Atelopus pictiventris is slechts bekend van een paar exemplaren en is niet meer gezien sinds 1996. De soort kan kennelijk overleven in door de mens aangepaste delen van het bos, aangezien alle bekende exemplaren hier zijn aangetroffen.

## Referenties

* ↑ (en) Atelopus pictiventris op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Atelopus pictiventris. Gearchiveerd op 27 januari 2018.
* ↑ IUCN, Atelopus pictiventris. Gearchiveerd op 7 januari 2022.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Atelopus pictiventris. Gearchiveerd op 9 januari 2022.

## Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Atelopus pictiventris - Website Geconsulteerd 5 februari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Atelopus pictiventris - Website
# Austrolimnophila (Austrolimnophila) pacifera

Austrolimnophila (Austrolimnophila) pacifera is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Aulacoderus wilsoni

Aulacoderus wilsoni is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door van Hille.
# Aulacoderus magaliensis

Aulacoderus magaliensis is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door van Hille.
# John Schofield

John McAllister Schofield (Gerry (New York), 29 september 1831 – St. Augustine (Florida), 4 maart 1906) was een Amerikaans generaal in de Amerikaanse Burgeroorlog en kort minister van oorlog.

## Levensloop

Schofield werd geboren in Chautauqua County in de Amerikaanse staat New York als zoon van een baptistische dominee. Hij ging naar de US Military Academy waar hij van afstudeerde in 1853. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog stond hij in het middelpunt van de St Louis Arsenal crisis tijdens de secessie van Missouri.
Hij was kort minister van oorlog tijdens de presidentschappen van zowel Andrew Johnson als Ulysses Grant.
Hij stierf in Florida op 4 januari 1906 en ligt nu begraven op Arlington National Cemetery.

## Militaire loopbaan

* Cadet: 1 juli 1849 - 1 juli 1853
* Brevet Second Lieutenant: 1 juli 1853
* Second Lieutenant: 31 augustus 1853
* First Lieutenant: 31 augustus 1855
* Captain: 14 mei 1861: 11th infantry: afgewezen
* Captain: 14 mei 1861: 1st Artillery
* Major: 26 april 1861: 1st Missouri Volunteers
* Major: 19 augustus 1861: Artillerie
* Brigadier General of the U.S. Volunteers: 21 november 1861
* Brigadier General of the Missouri Militia: 26 november 1861
* Brigadier General of the Volenteers: 21 november 1861
* Major General of the U.S. Volunteers: 29 november 1862
* Brigadier General of the U.S. Army: 30 november 1864
* Brevet Major General of the U.S. Army: 13 maart 1865
* Mustered out of Volunteer Service: 1 september 1866
* Major General of the U.S. Army: 4 maart 1869
* Lieutenant General: februari 1895

## Decoratie

* Medal of Honor op 2 juli 1892

## Externe link

* Biografie over hem op de encyclopedie van Missouri
* ↑ http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=1917
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/America/United_States/Army/USMA/Cullums_Register/1585*.html
* ↑ https://historycentral.com/Bio/UGENS/USASchofield.html
* ↑ (en) Biografie John Schofield op Notable Names Database (NNDb)
# John Schneider (autocoureur)

John Schneider (Dallas, Texas, 14 juli 1938) is een Amerikaans autocoureur. In 1997 won hij de 24 uur van Daytona.

## Carrière

Schneider begon zijn autosportcarrière in 1983 in de IMSA GT, waarin hij in een Porsche 924 voor Performance Motorsports reed. Hij bleef tot 1985 in deze auto rijden. Dat jaar kwam hij ook in een Pontiac Firebird uit in de Trans-Am Series. In 1986 reed hij voor Performance in de Trans-Am in een Buick Somerset. Daarnaast reed hij de 24 uur van Daytona voor Outlaw Racing in een Argo. In 1987 reed hij in Daytona in een Tiga voor Cosmik-Roy Baker Racing, en reed hij opnieuw in de Somerset in de Trans-Am. In 1988 kwam hij in Daytona uit voor Diman Racing in een Royale. Daarnaast reed hij voor Essex Racing Services in een aantal IMSA GT-races in een Tiga en voor Performance in een aantal Trans-Am-races in een Chevrolet Corvette.
Tussen 1989 en 1994 nam Schneider deel aan geen enkele race. In 1995 keerde hij terug in het IMSA Supercar Championship in een Nissan 300ZX. In 1996 stapte hij over naar het World Sportscar Championship, waarin hij voor Bobby Brown Motorsports uitkwam in een Spice. Hij behaalde hierin echter weinig succes. In 1997 maakte hij in de 24 uur van Daytona deel uit van het team Dyson Racing, dat met een Riley & Scott aan de race deelnam. Samen met Rob Dyson, James Weaver, Butch Leitzinger, Andy Wallace, John Paul jr. en Elliott Forbes-Robinson behaalde hij de eindzege. Na deze overwinning stopte hij weer tijdelijk met de autosport, voordat hij in 2002 terugkeerde in Daytona. Hij reed hier in een Riley & Scott voor TRV Motorsport, maar kwam niet aan de finish. Dit was tevens zijn laatste race als professioneel coureur.

## Externe link

* Statistieken op Driver Database
# Journal of Micropalaeontology

Journal of Micropalaeontology is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de paleontologie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Micropalaeontol. Het wordt uitgegeven door de Britse Geological Society en verschijnt 2 keer per jaar.
* Journal of Micropalaeontology op OCLC WorldCat
* Journal of Micropalaeontology op Genamics JournalSeek
# Aulonothroscus keniensis

Aulonothroscus keniensis is een keversoort uit de familie dwergkniptorren (Throscidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1972 gepubliceerd door Antonio Cobos Sánchez.
# Aulonothroscus laticollis

Aulonothroscus laticollis is een keversoort uit de familie dwergkniptorren (Throscidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1897 gepubliceerd door Rybinski.