OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joseph Wilhelm Johan Janssen

Joseph Wilhelm Johan Janssen (Ottersum, 15 november 1900 – aldaar, 21 november 1965) was een Nederlands politicus.
Hij werd geboren als zoon van Johannes Josephus Janssen (1871-1936; timmerman) en Anna Maria Artz (1876-1948; naaister). Hij was ambtenaar in Ottersum en vanaf 1930 adjunct-commies bij de gemeentesecretarie van Tegelen voor hij midden 1932 benoemd werd tot gemeentesecretaris van Ottersum. Hij was daarmee de opvolger van R.H.J. Harbers die burgemeester van Belfeld was geworden. Vanaf 1946 was Janssen de burgemeester van Ottersum. Ruim een week voor hij met pensioen zou gaan overleed hij in 1965 op 65-jarige leeftijd.
* ↑ "TEGELEN GEMEENTE-SECRETARIE.". "Nieuwe Venlosche courant". Venlo, 1930/01/14, Geraadpleegd op Delpher, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMGAVL01:000012707:mpeg21:p003
* ↑ "BURGEMEESTERSBENOEMINGEN". "Limburgsch dagblad". Heerlen, 1946/06/08, p. 2. Geraadpleegd op Delpher, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011026641:mpeg21:p002
* ↑ "Burgemeester van Ottersum overleden". "Algemeen Handelsblad". Amsterdam, 1965/11/22, p. 4. Geraadpleegd op Delpher, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000035043:mpeg21:p004
# Joseph William Isherwood

Sir Joseph William Isherwood, 1e Baronet (23 juni 1870 – 24 oktober 1937) was een Britse scheepsbouwingenieur. Hij was de uitvinder van het Isherwoodsysteem, waarbij schepen langsscheeps worden gebouwd.

## Levensloop

Isherwood werd geboren in Hartlepool als zoon van een kruidenier. Hij volgde les aan de Luggs School en op vijftienjarige leeftijd ging hij aan de slag in het tekenbureau van de scheepsbouwers Edward Withy & Co. Hij heeft daar op verschillende afdelingen gewerkt tot hij in 1896 bij Lloyd’s Register of Shipping scheepsinspecteur werd. Bij dit bedrijf ontwikkelde hij het Isherwoodsysteem. Het toonde aan dat als bij de bouw van het schip de balken langsscheeps gelegd worden, het schip sterker, veiliger en goedkoper gebouwd kan worden. Dit nieuw concept ontstond als alternatief voor de traditionele dwarsscheepse scheepsbouw (waarbij balken op regelmatige afstand langs de kiel geplaatst worden). Isherwood nam een patent op zijn idee in 1906.
In 1907 verliet hij Lloyd’s om in het bestuur van de scheepsbouwers R. Craggs & Sons of Middlesbrough te gaan. Kort daarop keerde hij terug naar Londen om als scheepsarchitect te werken. Het eerste schip dat volgens het Isherwoodsysteem gebouwd werd was de Paul Paix. Dit schip werd afgewerkt in augustus 1908 en sindsdien zijn er nog veel schepen op gelijkaardige manier gebouwd. Isherwood leverde nog andere bijdragen aan de scheepsbouw, onder andere het ontwerp van de boogvormige romp in 1933.
Isherwood werd verheven tot baronet in 1921 als teken van erkenning voor zijn aandeel tot de scheepsbouw. Hij stierf aan een longontsteking in 1937.

### Bronnen

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joseph Isherwood op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Referenties

* ↑ The London Gazette: (Supplement) no. 32346. p. 4530. 4 juni 1921. Gearchiveerd op 13 november 2013.
# Joseph Willaert

Joseph Willaert (Leke (Diksmuide), 23 april 1936 – Oostende, 2 april 2014) was een Belgisch kunstschilder.
Als beeldend kunstenaar was hij autodidact. Hij ontwikkelde een schilderkunst die aanleunde bij het hyperrealisme en de pop-art maar bewust een graad van naïviteit in zich had. Hij inspireerde zich graag op de hem vertrouwde wereld : zijn woonhuis, het dorp en het dorpsleven, het Vlaamse landschap, Vlaamse zeden en gewoonten. Zijn schilderijen tonen steeds een duidelijk, afgelijnd beeld, helder en met zuiver kleurgebruik maar zonder schaduw. Soms combineerde hij zijn schilderijen met driedimensionele elementen die hij erin verwerkte of ervoor plaatste.
Zijn bekendheid piekte in de jaren 70 en 80. Hij kreeg de opdracht voor de generiek van het televisieprogramma "Kunstzaken" (1984). Ze stelde een brievenbus voor. Willaert kreeg ook de decoratie van het Brussels metrostation Clemenceau toegewezen. Hij realiseerde daarvoor 38 schilderijen in boogvormige nissen. Een hoogtepunt was ook zijn selectie voor de Belgische inzending voor de Biënnale van Venetië in 1976. Hij werd meermaals onderscheiden : vermelding in de Prix Jeune Peinture Belge in 1968, zilveren medaille in de Europaprijs voor Schilderkunst van de Stad Oostende 1971 en laureaat van de Constantijn Janesprijs 1971.
Willaert woonde sedert 1950 in Oostende. Geplaagd door ouderdomskwalen verbleef hij de laatste levensjaren in een rust- en verzorgingstehuis in Oostende.

## Tentoonstellingen

* 1961, Oostende, Galerie Toulouse-Lautrec
* 1969, Brussel, Galerie Les Contemporains
* 1971, Wakken, Grafiek 50
* 1975, Oostende, Galerie Medicis
* 1990, Oostende, Co-Art (Zeezotje)
* 1993, Oostende, AD Gallery
* 1993, Oostende, PMMK
* 1993, Sint-Baafs-Vijve, André Demedtshuis, 4de Biënnale Beeldend West-Vlaanderen
* 2002, Den Haag, De hofvijver in poëzie en beeld
* 2023 Oostende, Venetiaanse Gaanderijen (overzichtstentoonstelling)

## Musea

* Brugge, Groeningemuseum
* Brussel
* Gent
* Oostende, Mu.ZEE
* Schiedam
* Utrecht

## Literatuur

* R.M. De Puydt, Wegwijzer naar Willaert, Zellik, 1980.
* Kunstbeeld in Vlaanderen. 100 hedendaagse kunstenaars, Tielt, 1982.
* F. Bonneure, Joseph Willaert, in : Ons Erfdeel, 30, 1, januari-februari 1987, p. 118 ev.
* W. Van den Bussche en P. Ronse, Joseph Willaert. Recent werk, Oostende, 1993.
* H. Speliers, Schaduwloos meerzinnig, in : Kunst en cultuur, maart 1993.
* M. Van Maele, Oog in oog met... (tentoonstellingscatalogus), Strombeek-Bever (Cultureel Centrum), 1994.
* Lexicon van West-Vlaamse Beeldende kunstenaars, 5, Brugge, 1996.
* F. Bex (red.), Kunst in België na 1975, Antwerpen, 2001.
* R.M. De Puydt, Ingang voor artiesten. Joseph Willaert, Brussel, 2012.
* Gemeinsame Normdatei: 174339690
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8313 3230
* Library of Congress Control Number: no2010089105
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068577346
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 84575
* Union List of Artist Names: 500181623
* Virtual International Authority File: 268217919
* WorldCat (via VIAF): 268217919
# Joyce Smits

Joyce Smits (7 februari 1973) is een Nederlands voormalig topkorfbalster. Ze speelde op het hoogste niveau korfbal bij DOS'46. Daarnaast was ze ook speelster van het Nederlands korfbalteam.

## Spelerscarrière

Smits debuteerde in 1992, op 19 jarige leeftijd in de basis van DOS'46 1, dat onder leiding stond van coach Paul Marseille.
In seizoen 1992-1993 miste DOS'46 op een haar na de kruisfinales in de veldcompetitie. Na de reguliere competitie stonden ze gelijk met AKC Blauw-Wit op de gedeelde 2e plek. Via een beslissingswedstrijd werd besloten wie zich er plaatste voor de kruisfinale. DOS'46 verloor de wedstrijd met 16-11, waardoor de ploeg als 3e eindigde.
In de jaren die volgden bleef DOS'46 in de middenmoot van de Hoofdklasses hangen, tot seizoen 1997-1998. Gesterkt met medespelers zoals Roger Hulzebosch en Daniël Hulzebosch werd DOS'46 nipt 2e in de Hoofdklasse A in de zaal.
In het jaar erna, seizoen 1998-1999 stond DOS'46 in de zaal in de Hoofdklasse A na de reguliere competitie gedeeld bovenaan met PKC. Via een beslissingswedstrijd werd bepaald welke ploeg zich zou plaatsen voor de zaalfinale. DOS'46 verloor de beslissingswedstrijd met 15-11, waardoor het net als in 1993 met lege handen stond.
Seizoen 1999-2000 werd een seizoen met twee gezichten voor DOS'46. In de zaalcompetitie wist de ploeg nips degradatie te voorkomen door 1 punt meer te pakken dan degradatieconcurrent HKV/Ons Eibernest. Echter draaide de ploeg wel een uitstekende veldcompetitie, door zich na de reguliere competitie zelfs te plaatsen voor de veldfinale van 2000. De veldfinale werd echter verloren met 13-12 van KV Die Haghe.

## Oranje

Smits speelde 26 officiele wedstrijden namens het Nederlands korfbalteam. Van deze 26 speelde ze er 6 op het veld en 20 in de zaal. Zij won gouden medailles op de onderstaande internationale toernooien:
* World Games 1993
* WK 1995
* World Games 1997
* EK 1998
# Kalyra karka

Kalyra karka is een rechtvleugelig insect uit de familie Mogoplistidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Otte & Alexander.
# Jozef Nassief

Jozef Nassief Bersawi (Libanon, 28 augustus 1882 – Paramaribo, 8 november 1962) was een Surinaams ondernemer van Libanese origine. Hij was medio 20e eeuw een van de rijkste Surinamers.

## Biografie

Jozef Nassief Bersawi, ook geschreven als Bersaowi, was rond de 29 jaar oud toen hij in 1911 naar Suriname emigreerde. Hij werkte aanvankelijk als straatverkoper in Nickerie.
In 1916 vestigde hij een winkel aan de Watermolenstraat in Paramaribo met de verkoop van kramerijen, genaamd Au Bon Marché. Deze nam hij over van W. Karkabé die wordt gezien als een van de eerste Libanese immigranten in Suriname eind 19e eeuw. Nassief breidde de winkel zodanig uit, dat hij in 1931 genoodzaakt was naar een groter pand aan de Maagdenstraat te verhuizen. Tegen 1940 was hij uitgegroeid tot inmiddels een van de rijkste Surinamers.
Naast de winkel had Nassief ook de rol van gangmaker van Karkabé over weten te nemen. In 1932 richtte hij de Libanistenclub op die tientallen jaren de sociale ontmoetingsplaats voor Libanezen vormde. Van de club ging een grote invloed uit op Libanezen in Suriname om alleen binnen de eigen groep te huwen. Hij bleef tot zijn dood de drijvende kracht achter de Libanezenclub. Ook was hij in 1934 een van de oprichters van de tennisclub Boys. Gehecht aan zijn nieuwe vaderland liet hij zich in 1953 neutraliseren tot Nederlander. Anderzijds bleef hij in daad en financiën ondersteuning bieden aan Libanezen in Suriname en die zich wilden vestigen in Suriname. Voorgedragen door de Surinaamse regering werd hij in april 1962 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Op 8 november 1962 overleed hij plotseling in het Sint Vincentius Ziekenhuis. Hij werd drie dagen later begraven. Jozef Nassief is 70 jaar oud geworden.
# Kanalski Vrh

Kanalski Vrh is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Kanal ob Soči in de NUTS-3-regio Goriška. De plaats telde 69 inwoners op 1 januari 2020.
# Kanalen van Hazebroek

De Kanalen van Hazebroek (Frans: Caneaux d'Hazebrouck) werden in de 16e eeuw gegraven om de haven van Hazebroek met de Leie te verbinden. De haven van Hazebroek kwam tot stand in de jaren 1565-1566 onder de regering van Filips II van Spanje. Het eerste deel van het kanaal in Hazebroek is inmiddels gedempt en de kades zijn verdwenen.
Ze omvatten een viertal kanalen: Kanaal van Hazebroek, dat van de voormalige haven van Hazebroek naar De Walle loopt, het Kanaal van de Niepe, het Kanaal van Préaven, een kort stukje kanaal dat beide voornoemde kanalen vanaf De Walle met het Kanaal van de Borre verbindt, dat de benedenloop van de Borrebeek omvat en nabij Meregem in de Leie uitmondt. Deze kanalen hebben tegenwoordig voor de scheepvaart geen betekenis meer.
* (fr) Kanaal van Hazebroek - website Project Babel
* (fr) Kanaal van Hazebroek - website Sandre
# Kangding (arrondissement)

Het arrondissement Kangding of Dardo (Chinees: 康定县, Kāngdìng) is een arrondissement in het autonome Tibetaanse Prefectuur Garzê in het noordwesten van de Chinese provincie Sichuan. Hoofdstad van het arrondissement is de stad Kangding.
Kangding Airport is in mei 2008 in bedrijf genomen en is een van de hoogstgelegen vliegvelden ter wereld. Door Kangding loopt de nationale weg G318.

## Externe link

* (en) Kangding Airport
# Kangayampalayam

Kangayampalayam is een census town in het district Coimbatore van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 3845 mensen in Kangayampalayam, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 72%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Kanton Aveyron et Tarn

Aveyron et Tarn is een kanton van het Franse departement Aveyron. Het is, bij toepassing van het decreet van 21 februari 2014, , op 22 maart 2015 gevormd door de samenvoeging van de kantons Najac en Rieupeyroux en de gemeente Morlhon-le-Haut van het kanton Villefranche-de-Rouergue, alle in het arrondissement Villefranche-de-Rouergue, en het kanton La Salvetat-Peyralès van het arrondissement Rodez. De hoofdplaats van het kanton is Rieupeyroux.

## Gemeenten

Op 1 januari 2016 fuseerden de gemeenten La Bastide-l'Évêque, Saint-Salvadou en Vabre-Tizac tot de commune nouvelle Bas-Ségala, waardoor het aantal gemeenten in het kanton afnam van de oorspronkelijke 19 tot de huidige 17, waarvan 5 in het arrondissement Rodez en de overige 12 in het arrondissement Villefranche-de-Rouergue.
Het kanton Aveyron et Tarn omvat sindsdien volgende gemeenten:
* Le Bas Ségala
* Bor-et-Bar
* La Capelle-Bleys
* Castelmary
* Crespin
* La Fouillade
* Lescure-Jaoul
* Lunac
* Morlhon-le-Haut
* Monteils
* Najac
* Prévinquières
* Rieupeyroux
* Saint-André-de-Najac
* La Salvetat-Peyralès
* Sanvensa
* Tayrac
* ↑ (fr) /Décret 2014-205 du 21 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de l’Aveyron (raadpleging 11/03/2024)
# Kanton Ailly-sur-Somme

Ailly-sur-Somme is een kanton van het Franse departement Somme. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Amiens. Het kanton Ailly-sur-Somme werd gevormd ingevolge het decreet van 26 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015 met Ailly-sur-Somme als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat volgende gemeenten:
* Ailly-sur-Somme
* Airaines
* Argœuves
* Avelesges
* Belloy-sur-Somme
* Bougainville
* Bourdon
* Bovelles
* Breilly
* Briquemesnil-Floxicourt
* Camps-en-Amiénois
* Cavillon
* La Chaussée-Tirancourt
* Clairy-Saulchoix
* Creuse
* Crouy-Saint-Pierre
* Dreuil-lès-Amiens
* Ferrières
* Fluy
* Fourdrinoy
* Fresnoy-au-Val
* Guignemicourt
* Hangest-sur-Somme
* Laleu
* Le Mesge
* Métigny
* Molliens-Dreuil
* Montagne-Fayel
* Oissy
* Picquigny
* Pissy
* Quesnoy-sur-Airaines
* Quevauvillers
* Revelles
* Riencourt
* Saint-Aubin-Montenoy
* Saint-Sauveur
* Saisseval
* Saveuse
* Seux
* Soues
* Tailly
* Warlus
* Yzeux
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton d’Ailly-sur-Somme op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) /Décret 2014-263 du 26 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Somme (raadpleging 01/12/2020)
# Kanton Le Nord-Médoc

Le Nord-Médoc is een kanton van het Franse departement Gironde. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Lesparre-Médoc en telt 40.957 inwoners in 2018.
Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 20 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015 met Lesparre-Médoc als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton Le Nord-Médoc omvatte bij zijn oprichting de 29 gemeenten van de kantons Lesparre-Médoc, Pauillac en Saint-Vivien-de-Médoc.
Door de samenvoeging op 1 januari 2019 van de gemeenten Blaignan en Prignac-en-Médoc tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Blaignan-Prignac omvat het kanton sindsdien de volgende gemeenten:
* Bégadan
* Blaignan-Prignac
* Cissac-Médoc
* Civrac-en-Médoc
* Couquèques
* Gaillan-en-Médoc
* Grayan-et-l'Hôpital
* Jau-Dignac-et-Loirac
* Lesparre-Médoc
* Naujac-sur-Mer
* Ordonnac
* Pauillac
* Queyrac
* Saint-Christoly-Médoc
* Saint-Estèphe
* Saint-Germain-d'Esteuil
* Saint-Julien-Beychevelle
* Saint-Sauveur
* Saint-Seurin-de-Cadourne
* Saint-Vivien-de-Médoc
* Saint-Yzans-de-Médoc
* Soulac-sur-Mer
* Talais
* Valeyrac
* Vendays-Montalivet
* Vensac
* Le Verdon-sur-Mer
* Vertheuil
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton du Nord-Médoc op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kanton Meylan

Meylan is een kanton van het Franse departement Isère. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Grenoble. Het heeft een oppervlakte van 64.28 km² en telt 44.454 inwoners in 2018, dat is een dichtheid van 692 inwoners/km².

## Gemeenten

Het kanton Meylan omvatte tot 2014 de volgende 4 gemeenten:
* Corenc
* Meylan (hoofdplaats)
* Le Sappey-en-Chartreuse
* La Tronche
Door de herindeling van de kantons bij decreet van 18 februari 2014; met uitwerking op 22 maart 2015, werd het kanton uitgebreid met volgende 4 gemeenten:
* Biviers
* Domène
* Montbonnot-Saint-Martin
* Murianette
# Kanton Meyssac

Meyssac is een voormalig kanton van het Franse departement Corrèze. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Brive-la-Gaillarde. Het werd opgeheven bij decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015. Met uitzondering van Turenne, dat werd opgenomen in het nieuwe Kanton Saint-Pantaléon-de-Larche, werden de gemeenten opgenomen in het nieuwe kanton Midi Corrézien.

## Gemeenten

Het kanton Meyssac omvatte de volgende gemeenten:
* Branceilles
* Chauffour-sur-Vell
* Collonges-la-Rouge
* Curemonte
* Lagleygeolle
* Ligneyrac
* Lostanges
* Marcillac-la-Croze
* Meyssac (hoofdplaats)
* Noailhac
* Saillac
* Saint-Bazile-de-Meyssac
* Saint-Julien-Maumont
* Turenne
# Kanton Meyzieu

Meyzieu is een voormalig kanton van het Franse departement Rhône. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Lyon.
Op 1 januari 2015 splitste de Métropole de Lyon zich van het departement Rhône, waarbij het kanton Meyzieu werd opgeheven. De gemeenten Jonage en Meyzieu gingen over op de Métropole de Lyon en de andere vijf gemeenten gingen over op het kanton Genas, in het arrondissement Vilefranche-sur-Saône.

## Gemeenten

Het kanton Meyzieu omvatte de volgende gemeenten:
* Colombier-Saugnieu
* Jonage
* Jons
* Meyzieu (hoofdplaats)
* Pusignan
* Saint-Bonnet-de-Mure
* Saint-Laurent-de-Mure
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kanton Meyzieu op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Karol Zalewski

Karol Zalewski (Reszel, 7 augustus 1993) is een atleet uit Polen, die zich heeft gespecialiseerd in de 400 m. Zijn voornaamste successen boekte hij als lid van een estafetteploeg.

## Loopbaan

In 2018 werd Zalewski samen met zijn ploeggenoten |wereldkampioen indoor op de 4x400m estafette. Hij won tijdens de Olympische Spelen van 2020 met de Poolse ploeg de olympische titel op de 4x400m gemengde estafette. Dit nummer debuteerde in Tokio op het olympisch programma.

## Titels

* Wereldkampioen indoor 4 × 400 m - 2018
* Olympisch kampioene 4 × 400 m gemengd - 2020

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,25 s (+0,9 m/s) | 23 juni 2013 | Bydgoszcz |
| 200 m | 20,26 s (-0,3 m/s) | 28 juli 2016 | Sopot |
| 400 m | 45,11 s | 8 augustus 2018 | Berlijn |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 400 m | 46,20 s | 17 september 2018 | Toruń |

## Palmares
### 200 m

* 2013: HF WK - 20,66
* 2014: 8e EK - 20,58
* 2015: Series WK - 20,77
* 2016: 4e ½ fin. EK - 20,69
* 2016: Series OS - 20,54

### 400 m

* 2018: 4e EK - 45,32
* 2019: ½ fin EKI - DNS
* 2021: Series OS - 2.15,38
* 2022: 6e EK - 45,62

### 4 x 100 m

* 2013: Series WK - 38,51
* 2014: Series World Athletics Relays - 38,60
* 2014: 6e EK - 38,85
* 2016: 6e EK - 38,69

### 4 x 200 m

* 2015: 4e World Athletics Relays - 1.22,85
* 2021: Finale World Athletics Relays - DQ

### 4 x 400 m

* 2015: 2 EKI - 3.02,97
* 2015: Series World Athletics Relays - 3.05,13
* 2018: 1 WK indoor - 3.02,37
* 2018: 5e EK - 3.02,27
* 2019: 15e World Athletics Relays - 3.05,91
* 2021: Series World Athletics Relays - 3.05,04
* 2021: 5e OS - 2.58,46
* 2022: 9e WK - 3.02,51
* 2022: Series EK - 3.02,95

### 4 x 400 m gemengd

* 2019: 5e World Athletics Relays - 3.20,65
* 2021: 1 OS - 3.09,87 (AR/OR)
* 2022: 4e WK – 3.12,31
* (en) World Athletics-profiel voor Karol Zalewski
* (en) Profiel van Karol Zalewski op olympedia.org
* ↑ Kajetan Duszyńskinam alleen deel aan de series, waarin de Poolse ploeg tot 3.15,46 kwam.
2020: Karol Zalewski, Natalia Kaczmarek, Justyna Święty-Ersetic, Kajetan Duszyński · 2024: Eugene Omalla, Lieke Klaver, Isaya Klein Ikkink, Femke Bol
* World Athletics: 14403529
# Karol Sevilla

Karol Itzitery Piña Cisneros (Mexico-Stad, 9 november 1999), beter bekend onder haar artiestennaam Karol Sevilla, is een Mexicaanse actrice, zangeres en youtuber.

## Carrière

Sevilla werd bekend door haar verschillende rollen in de Mexicaanse televisieserie La rosa de Guadalupe in de jaren 2008-2015. Ze kreeg in 2016 de hoofdrol in de Argentijnse Disney Channel-serie Soy Luna. Daarin speelt ze Luna Valente/Sol Benson. Karol Sevilla groeide op in Mexico-Stad. Vanaf 2006 ging ze naar het kindercentrum voor kunsteducatie van Televisa tot ze in 2008 afstudeerde. Ze heeft een oudere broer, Mauricio. Ze begon haar carrière op zesjarige leeftijd in tv-commercials, voordat ze rolde in tv-series en telenovela's. In 2011 landde ze een rol in Amorcito Corazon als Maria Luz, de dochter van de hoofdrolspeler. In 2012 staarde ze te gast in Cómo Dice El Dicho in de aflevering "No vale la pena llorar sobre la leche derramada." Van 2008 tot 2015 was ze in een paar afleveringen van La Rosa de Guadalupe. Ze was ook de muziektheaterproducties El Mago de Oz , Fantabulosa en Timbiriche.
# Karol Szymanowski-museum

Het Karol Szymanowski-museum (Pools: Muzeum Karola Szymanowskiego) is een museum in de Poolse plaats Zakopane dat gewijd is aan de Poolse componist Karol Szymanowski. Het is een onderdeel van het Nationaal Museum in Krakau.

## Locatie en collecties

Het museum bevindt zich in een historisch chalet in het Tatra-gebergte dat gebouwd werd in de late 19e eeuw als een pension in het toeristische Zakopane. Van 1930 tot 1935 was dit het woonhuis van Szymanowski. De collectie omvat onder andere bladmuziek, memorabilia en portretten van de componist, alsmede zijn vele onderscheidingen. Tevens is het gebouw van binnen volledig gereconstrueerd aan de hand van beschrijvingen en foto's naar de situatie van 1930-1935.

## Foto's

* Onderscheidingen van Szymanowski
* Reconstructie van de werkkamer van Szymanowski
* Jacquet van Szymanowski
* memorabilia van Szymanowski
* Dodenmasker van Szymanowski
# Kartasura

Het keizerlijk huis der Kartasura is een Javaans vorstengeslacht dat pretendeert af te stammen van de keizers van Mataram en het eerdere hindoeïstische keizerrijk Majapahit dat in de tiende eeuw Java beheerste. Ze regeerden van 1749 tot 1946 onder de titel van susuhunan over Surakarta als zelfregeerders over een deel van Java. Ook nu nog zijn de Kartasura in Surakarta een invloedrijk geslacht dat in de kraton resideert.
Ook de sultan van Yogyakarta stamt uit het huis Kartasura, maar wordt ook de Hamengkubuwono genoemd.
# Kartaramstraat

De Kartaramstraat is een straat in Paramaribo die loopt van de Annielaan naar de Frederikalaan.

## Naamgever en het centrum Shanti Dal

De straat ligt in een gebied dat Anniestraat werd genoemd. De vijf zijstraten met dezelfde naam kregen in 1950 een andere naam.
De Kartaramstraat is een van die zijstraten. Kártárám is de familienaam van de broers Rammanorath (1918-) en Bálkrishna (Balkisoen) (1923-1977). Zij richtten in deze straat in de jaren 1960 cultureel centrum en sportcentrum Shanti Dal op. Aan de activiteiten van de stichting namen bekende Surinamers deel, zoals de latere presidenten Ronald Venetiaan en Jules Wijdenbosch en de politici Jules Sedney, Jules Ajodhia en Eddy Bruma. Na het overlijden van Balkisoen Kártárám in 1977 zakte de interesse voor de activiteiten in.

## Gedenkteken

Er staat het volgende gedenkteken in de straat. Deze werd op 2 oktober 1962 onthuld op de plaats waar zich toen het cultureel centrum Shanti Dal bevond.
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Locatie | Omschrijving |
| Standbeeld van Mahatma Gandhi | standbeeld | S. Manna | 1962 | | Indiaas onafhankelijkheidsstrijder |