OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan III van Chalon-Arlay

Jan III van Chalon († Parijs, 2 september 1418), heer van Arlay en Cerlier, was de eerste prins van Oranje uit het geslacht Chalon.
Hij was een zoon van Lodewijk I van Chalon-Arlay, heer van Arguel en Cuiseaux en Margaretha van Vienne.
Hij volgde in 1388 zijn oom Hugo II op als heer van Arlay en huwde in 1388 met Marie van Baux, het enige kind van Raymond V van Les Baux, prins van Orange en Jehanne van Genevois. Nadat zijn schoonvader in 1393 overleed, erfde Jan het prinsdom Oranje. Hun zoon Lodewijk zou hem opvolgen en hun dochter Maria huwde met Jan van Freiburg, graaf van Neuchâtel.
# Apistomyia elegans

Apistomyia elegans is een muggensoort uit de familie van de Blephariceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Bigot.
# Apistops

Apistops is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van schorpioenvissen (Apistidae).

## Soort

* Apistops caloundra (De Vis, 1886)
* ↑ (en) Apistops. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Jan Godefroy

Jan Godefroy (Leiden, 18 oktober 1859 – Steenwijk, 23 mei 1921) was een Nederlands musicus.
Hij was zoon van boekhouder en organist Jan Godefroy en Geertruij Beatrix Martine Kosters. Hij was zelf getrouwd met Jacoba Adriana Willemina Piepers (1881) en Hermina Elisabeth Johanna Hartgers (1915). Zoon Jan Godefroy (1882-1958) werd schilder, etser, lithograaf en beeldhouwer, maar kreeg vooral bekendheid als pentekenaar, met name van architectuur.
Hij ontving zijn eerste lessen van zijn vader en ging vervolgens studeren aan de Koninklijke Muziekschool in Den Haag. Hij studeerde er orgel, piano, viool, fagot en muziektheorie. Hij ging in april 1880 orgel spelen in de Kleine Kerk in Steenwijk, alwaar hij ook muziekmeester werd. Vanaf 1892 tot 1913 was hij tevens dirigent van het Toonkunstkoor Heerenveen. Hij trad in Nederland op als pianist en organist. Daarnaast schreef hij een enkel werk zoals een Steenwijker Feestlied voor koor en orkest; het werd rond 1891 uitgevoerd door 550 personen. Hij was tevens enige tijd hoofdredacteur van het maandblad Het Orgel.
Vader Jan Godefro(o)y (Leiden, 22 augustus 1831 – aldaar 12 augustus 1885) was zoon van een ongetrouwde dienstbode Alida Godefrooy, die al vroeg overleed. Hij leerde zichzelf in de kapel van het weeshuis orgel spelen. Hij werd als organist aangesteld in de Lokhorstkerk en kreeg lessen van Jacob Hepp. Hij liet het orgel aanpassen, maar volgde Hepp in 1862 op als organist van de Pieterskerk op en bekleedde die functie tot aan zijn dood in 1885. Hij was lid van de vrijmetselaarsloge La Vertu.
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 239
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 58
* Edouard Gregoir: Biographie des artiestes-musiciens néerlandais des XVIII et XIX siecles (vader)
# Apopyllus ivieorum

Apopyllus ivieorum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Apopyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Norman I. Platnick & Shadab.
# Apopyllus malleco

Apopyllus malleco is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Apopyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Norman I. Platnick & Shadab.
# Apopyllus silvestrii

Apopyllus silvestrii is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Apopyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Eugène Simon.
# Apopyllus

Apopyllus is een geslacht van spinnen uit de familie bodemjachtspinnen (Gnaphosidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Apopyllus huanuco Platnick & Shadab, 1984
* Apopyllus iheringi (Mello-Leitão, 1943)
* Apopyllus isabelae Brescovit & Lise, 1993
* Apopyllus ivieorum Platnick & Shadab, 1984
* Apopyllus malleco Platnick & Shadab, 1984
* Apopyllus now Platnick & Shadab, 1984
* Apopyllus pauper (Mello-Leitão, 1942)
* Apopyllus silvestrii (Simon, 1905)
* Apopyllus suavis (Simon, 1893)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Apopyllus isabelae

Apopyllus isabelae is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Apopyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Brescovit & Lise.
# Aphanius punctatus

Aphanius punctatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eierleggende tandkarpers (Cyprinodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Heckel.
# Jacob de Nole

Jacob Colijn de Nole (Kamerijk, ca. 1535 - Utrecht, 8 maart 1601; Frans: Jacques de Nole) was een Nederlands beeldhouwer.

## Leven en werk

Hij was waarschijnlijk een zoon van Colijn de Nole (Guillaume) en nam zijn werkplaats over na zijn dood. Hij wordt genoemd in Utrecht vanaf 1552. Van 1560 tot 1561 werkte hij aan het herstel van beelden in de Utrechtse Mariakerk en werkte hij aan een aantal kindfiguren voor het doksaal van de kerk dat in 1543 was ontworpen door Jan van Scorel. Tussen 1568 en 1569 bouwde hij een tabernakel voor de Utrechtse Buurkerk, waarop hij in 1569 werd aangesteld als schatmeester van het Zadelmakersgilde. In 1580 werd hij belast met het maken van het graf voor de eerste Utrechtse aartsbisschop Frederik Schenck van Toutenburg († 1580) in de Dom. Of hij dit werkelijk heeft uitgevoerd is onzeker; een jaar later 'zuiverden' protestanten de Dom van alle katholieke invloeden en eerder verstoorden ze ook al de begrafenisplechtigheid. Al zijn werk is hierdoor verloren gegaan.
Van 1580 tot 1585 was de Nole vervolgens bezig met het maken van een graf voor heer Goert van Reede († 1585) en rond 1600 met een graf voor zijn vrouw Geertruyd van Nyenrode († 1605) in de Amerongense Andrieskerk, waarvan alleen de sterk beschadigde liggende figuren en een aantal stukjes van een reliëf zijn overgebleven; in 1672 wilden de Reedes zich niet onderwerpen aan het Franse gezag en namen de Fransen wraak door het monument kapot te slaan en de beelden omgekeerd in de vloer bij de ingang als dorpels te leggen, zodat de inwoners gedwongen waren ze met de voeten te treden. Later lagen ze verspreid op het kerkhof, waarop ze in 1907 werden gerestaureerd en herplaatst werden in de kerk.
In 1984 werden op de plek van de vroegere Mariakerk fragmenten gevonden van de grafsteen van Scorel, die wordt toegeschreven aan de Nole. Waarschijnlijk was het ontwerp van Scorel zelf. De grafsteen bevat een tondobuste van Scorel dat werd gemaakt door Scorels waarschijnlijke leerling Anthonis Mor. De Nole maakte voor zichzelf ook een epitaaf in de Paulusabdij.
Zijn zoon Willem de Nole bleef in Utrecht actief. Zijn zonen Robert de Nole en Hans de Nole (Jean) waren werkzaam in Antwerpen.

## Trivia

* Het memoriestuk voor Joost Sasbout (1546) wordt toegeschreven aan zijn vader.
* (en) Jacob Colijn de Nole. The Grove Dictionary of Art. Macmillan Publishers (2000).
* Biografisch Portaal: 06700430
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9991 6512
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 123222982
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 135235
* Union List of Artist Names: 500065077
* Virtual International Authority File: 295434304
* WorldCat (via VIAF): 295434304
# Jacob de Petersen (1622 - 1704)

Jacob baron De Petersen (Rendsburg, 26 september 1622 - Leusden, 26 oktober 1704) was een kamerheer van koning Frederik III van Denemarken.
Jacob de Petersen, lid van de familie De Petersen, was door een verkeerde politieke keuze genoodzaakt Denemarken te ontvluchten. In 1664 kwam hij naar de Republiek onder de bescherming van de keurvorst van Hannover en vestigde zich in Utrecht als resident voor Rudolf August van Brunswijk-Wolfenbüttel. Hij trouwde in 1669 met de weduwe Catharina Bicker, voorheen eveneens woonachtig in Rendsburg (Holstein). Zij was de dochter van Jacob Bicker en Aeltje Roelofsdr. Bicker, telgen uit een Amsterdamse koopmansgeslacht. Het is mogelijk dat zij haar gelijknamige nicht, een dochter van Andries Bicker, voorstelde aan Joachim Irgens, de eigenaar van een aantal kopermijnen op Røros (Noorwegen). In 1676 werd hij door keizer Leopold I verheven tot baron van het Heilige Roomse Rijk.
Jacob kocht het huis De Heiligenberg in de heerlijkheid Asschat (Leusden) waar hij 's zomers ook woonde. In de winter verbleef hij aan het Janskerkhof in Utrecht. Jacob De Petersen was de stuwende kracht was achter de stichting van de lutherse kerk in Amersfoort.
Zijn zoon was mogelijk degene die van 1741-1747 directeur-generaal in Guinea was, rijk werd door slavenhandel en zich daarna in Amsterdam vestigde. Zijn gelijknamige kleinzoon was plaatsvervanger voor stadhouder Willem V in de West-Indische Compagnie en directeur van de Sociëteit van Suriname.
# Jacob de Petersen

Jacob de Petersen kan verwijzen naar:
* Jacob de Petersen (1622 - 1704), kamerheer van koning Frederik III van Denemarken.
* Jacob de Petersen (1703 - 1780), Amsterdams bestuurder en slavenhandelaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jacob de Petersen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aptostichus anzaborrego

Aptostichus anzaborrego is een spinnensoort uit de familie Cyrtaucheniidae. De naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Jason Bond in 2012. De soort komt voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten.
# Aptostichus asmodaeus

Aptostichus asmodaeus is een spinnensoort uit de familie Cyrtaucheniidae. De naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Jason Bond in 2012. De soort komt voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten.
# Jan Parricida

Jan Parricida ook bekend als Jan van Zwaben (circa 1290 - Pisa, 13 december 1312/1313) was van 1290 tot 1308 hertog van Zwaben. Hij behoorde tot het huis Habsburg.

## Levensloop

Jan Parricida was de zoon van hertog Rudolf II van Oostenrijk en Agnes van Bohemen, dochter van koning Ottokar II van Bohemen. Hij werd geboren kort voor of na het overlijden van zijn vader en volgde hem op als titulair hertog van Zwaben. Hij groeide op aan het Boheemse koninklijk hof en in de stad Brugg in de Zwabische huisterritoria van het huis Habsburg.
Zijn vader Rudolf II werd door het Verdrag van Rheinfelden in 1283 gedwongen om zijn rechten op de hertogdommen Oostenrijk en Stiermarken op te geven ten voordele van zijn broer Albrecht I. Hierdoor voelde Jan Parricida zich van zijn erfenis beroofd en in 1306 vroeg hij een deel van de landgoederen van zijn oom, die in 1298 verkozen werd tot Rooms-Duits koning. Albrecht weigerde echter om Jan enig land te geven, evenals de Zwabische territoria in Voor-Oostenrijk die Jans vader in het Verdrag van Rheinfelden kreeg toegewezen. In 1306 plaatste Albrecht zelfs zijn zoon Rudolf III op de Boheemse troon, waarbij de erfrechten van Jan werden genegeerd. Jan, die spottend "hertog Zonder Land" werd genoemd, bedacht vervolgens in samenwerking met Zwabische edelen het plan om zijn oom te vermoorden.
Op de avond van 30 april 1308 hield Albrecht een familiebanket voor de Habsburgers in Winterthur. Jan, die ook was uitgenodigd, veroorzaakte een schandaal door de bloemenkrans van zijn oom te weigeren met de uitleg dat hij zich niet liet afkopen met bloemen. Toen Albrecht de volgende dag terugkeerde naar huis, raakte hij bij het oversteken van de Reussrivier bij Windisch gescheiden van zijn begeleiders. Albrecht werd onmiddellijk aangevallen door Jan en zijn samenzweerders. Jan reed naar zijn oom en hakte zonder woord zijn schedel in twee. Vervolgens wisten Jan en zijn samenzweerders te ontsnappen.
Hetzelfde jaar werd graaf Hendrik VII van Luxemburg verkozen tot Rooms-Duits koning, waarna Jan Parricida in de rijksban werd geplaatst. Jan vluchtte naar Italië, waar hij opvang vond in een klooster in Pisa. Toen Hendrik VII in 1312 Pisa bezocht, wierp Jan zich in het gewaad augustijnenmonnik voor zijn voeten en smeekte hij om genade. Jan werd vervolgens ontheven van zijn rijksban, waarna hij als monnik werd toegewezen aan het Benedictijnenklooster van Pisa. Eind 1312 of 1313 stierf hij. Daarna kreeg hij een waardige begrafenis.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel John Parricida op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Apotectonia heterostegos

Apotectonia heterostegos is een vlokreeftensoort uit de familie van de Alicellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Barnard & Ingram.
# Apote

Apote is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Scudder.

## Soorten

Het geslacht Apote omvat de volgende soorten:
* Apote notabilis Scudder, 1897
* Apote robusta Caudell, 1907
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Jan Schipper

Jan Schipper kan verwijzen naar:
* Jan Schipper (architect), 1889-1967, Zaans (gemeente)architect
* Jan Schipper (burgemeester), 1898-1962, Nederlands burgemeester
* Jan Schipper (politicus), 1890-1975, Nederlands vakbondsbestuurder en Eerste Kamerlid
* Jan Schipper (voetballer), 1947-1985, Nederlands voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Schipper en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Philipsen

Jan Philipsen (Evertsoord, 27 augustus 1963) was bassist van de Limburgse band Rowwen Hèze.
Philipsen begon met gitaarspelen op 16-jarige leeftijd. In september 1984 was hij een van de oprichters van de band "The Legendary Texas Four", de voorloper van Rowwen Hèze, die vooral covers speelde van Engelstalige nummers. Deze band bleef bestaan totdat ze hem op advies van Jack Poels de nu zo bekende nieuwe naam gaven.
Philipsen speelt op verschillende typen basgitaren van het merk Cort. Tijdens theateroptredens bespeelt hij soms ook een contrabas van een (ook voor hemzelf) onbekend merk.
In 2013 maakte Philipsen bekend te stoppen bij Rowwen Hèze. Op 3 november trad hij voor de laatste keer op met Rowwen Hèze tijdens het Slotconcert. Hij werd vervangen door Wladimir Geels, die eerder bassist van Triggerfinger was.
# Jan Piet Fokker

Johan Pieter (Jan Piet) Fokker (Bandung, 19 januari 1942 – Bilthoven, 29 mei 2010) was een Nederlands hockeyspeler.
Fokker maakte reeds op 14-jarige leeftijd zijn debuut in het eerste team van Laren. Met Laren behaalde Fokker tweemaal het landskampioenschap. In 1962 speelde hij zijn eerste duel voor het Nederlands elftal. Fokker kwam tot 86 interlands, waarin hij vijf keer scoorde. Hij was actief op de Olympische Zomerspelen 1964 en Olympische Zomerspelen 1968. Bij die spelen eindigde Oranje op respectievelijk de zevende en de vijfde plaats. Bij de Spelen van 1968 was hij aanvoerder van het nationale team. Behalve voor Laren kwam de rechterverdediger in de Nederlandse hockeycompetitie uit voor HC Bloemendaal.
Na zijn sportloopbaan studeerde Fokker af als econoom en was hij werkzaam voor SHV Holdings. Hij was bestuurslid van de Makro. Toen de Makro in 1998 door SHV werd verkocht aan de METRO Group, ging Fokker met vervroegd pensioen.
* Goed terechtgekomen, de Volkskrant, 24 april 1999.
* Oud-international Jan Piet Fokker overleden, KNHB, 30 mei 2010.
* (en) Profiel van Jan Piet Fokker op sports-reference.com (gearchiveerd)
Joost Boks · Charles Coster van Voorhout · John Elffers · Frans Fiolet · Jan Piet Fokker · Jan van Gooswilligen · Francis van 't Hooft · Arie de Keyzer · Leendert Krol · Jaap Leemhuis · Chris Mijnarends · Erik van Rossem · Nico Spits · Theo Terlingen · Jan Veentjer · Jaap Voigt · Theo van Vroonhoven · Frank Zweerts · Coach: Piet Bromberg
Joost Boks · Aart Brederode · Edo Buma · Sebo Ebbens · John Elffers · Jan Piet Fokker · Otto ter Haar · Gerard Hylkema · Arie de Keyzer · Ewald Kist · Tippy de Lanoy Meijer · Frans Spits · Heiko van Staveren · Theo Terlingen · Kik Thole · Theo van Vroonhoven · Piet Weemers · Coach: Piet Bromberg
# Apostolinnen

De Congregatie van de Zusters Apostolinnen, eigenlijk Congregatie van de Zusters van de Onbevlekte Ontvangenis, werd in 1680 gesticht te Antwerpen door de "godvrezende dochter" Agnes Baliques (1641-1700). De eerste apostolinnen waren geen eigenlijke religieuzen, omdat ze geen kloostergeloften hadden. De apostolinnen legden zich toe op de oefeningen van godsvrucht, op het inwendig leven en op de geestelijke en lichamelijke werken van barmhartigheid. Met inkomsten uit kantklossen zetten ze armenscholen en boetelingentehuizen op.
Brussel kreeg in 1691 een vestiging en in hetzelfde jaar volgde een vestiging in Mechelen. In 1692 was er onenigheid en veel leden verlieten de gemeenschap. De congregatie herstelde zich echter en legde zich steeds meer toe op onderwijs. De apostolinnen breidden zich snel uit buiten het toenmalige bisdom Antwerpen, in het aartsbisdom Mechelen en in de bisdommen Gent en Brugge.
De kloosters van de apostolinnen werden in 1797 onder Frans bewind afgeschaft. De vroegere zusters wisten echter met elkaar in contact te blijven en, in betere tijden, het religieus leven te hernemen in Berchem bij Oudenaarde (1842), Antwerpen, Mechelen (1835) en Brugge. Het Moederhuis van Berchem werd in 1892 naar Gent op het Sint-Pietersplein overgebracht.

## Marollen

De zusters schijnen hun naam te hebben gelaten aan de Brusselse volksbuurt Marollen. Feitelijk was het de verwante Congregatie van de Zusters Maricolen die in de volksmond "Marollen" of "Marullen" genoemd werd, maar die is nooit in Brussel actief geweest. De apostolinnen waren ook Mariavereerders (Maria colentes), vandaar misschien de verwarring. Het huis in de Marollen bestond slechts van 1691 tot 1715, of mogelijk helemaal niet.
# Jacques Baruch

Izak Zacherias (Jacques) Baruch (Amsterdam, 3 november 1917 — aldaar, 13 februari 1996) was een Amsterdamse arts en politicus voor de Partij van de Arbeid en de Democratisch Socialisten '70.
Baruch was afkomstig uit een Portugees-joods middenstandsgezin en zijn vader was slager en later groenteboer. Na het voltooien van de Hogere Burgerschool-b studeerde Jacques Baruch geneeskunde aan de Gemeentelijke Universiteit Amsterdam (tot 1940) en in 1946 slaagde hij voor zijn artsexamen aldaar. In 1958 promoveerde hij er ook in de geneeskunde.
Tijdens de bevrijding van Parijs aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werkte Baruch bij een eerste hulppost aldaar.
Baruch was onder meer arts in Amsterdam, gespecialiseerd in revalidatie, en was hoofd van de Medische Sociale Dienst en later directeur van de Academie voor fysiotherapie en afdelingshoofd fysische therapie van het Centrum voor Reumatiekbestrijding.
Van 1953 tot 1970 was hij gemeenteraadslid van Amsterdam, met een korte onderbreking in 1966. In 1969 stond hij op de PvdA-kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen, maar werd hij niet verkozen. In 1970 voegde hij zich bij de nieuwe partij Democratisch-Socialisten 1970 en van 1971 tot 1972 was hij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal voor die partij. Daar hield hij zich vooral bezig met volksgezondheid, maatschappelijk werk en milieuhygiëne. In 1971 wist hij een motie aangenomen te krijgen waardoor de Rijksgroepsregeling vervolgingsslachtoffers 1940-1945 werd omgezet in een wettelijke regeling: de Wet Uitkeringen Vervolgingsslachtoffers (WUV).
Van 1980 tot 1990 was hij voorzitter van de Anti-Reuma Vereniging, van 1985 tot 1994 voorzitter van het Genootschap voor de Joodse Wetenschap in Nederland en hij was enige tijd voorzitter van het Portugees-Israëlisch kerkgenootschap.
Baruch is driemaal getrouwd, in 1942, 1954 en 1960 en kreeg twee zoons en een dochter. In 1975 is hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en in 1985 kreeg hij het verzetsherdenkingskruis. Hij werd ook geëerd met de Médaille de la Reconnaissance française voor zijn verzetswerk.
* Biografisch Portaal: 43185484
* Gemeinsame Normdatei: 1074412095
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069183554
* Parlement.com: vg09llihmis4
* Virtual International Authority File: 284930251
* WorldCat (via VIAF): 284930251
# Appelmolmboorder

De appelmolmboorder (Epicallima formosella) is een nachtvlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae).

## Herkenning

De vlinder heeft een spanwijdte tussen de 11 en 15 millimeter. De vliegtijd is in juli en augustus, de vlinders rusten overdag op boomstammen, schuttingen en paaltjes en vliegen na zonsondergang en komen dan op licht af.

## Leefwijze

De rupsen van de appelmolmboorder leven in dood en rottend hout van bij voorkeur appel en Robinia. Vermoedelijk leven ze daar van zwammen. De rups is lichtgrijs met een kastanjebruine kop en nekschild en leeft van september tot het volgende voorjaar onder de schors van verrot hout en de verpopping vindt hier plaats in mei of juni.

## Verspreiding

De appelmolmboorder komt verspreid over Europa voor. De soort is in Nederland vrij zeldzaam en in België zeer zeldzaam en is daar slechts uit vier provincies bekend. De soort wordt vooral aangetroffen in de buurt van boomgaarden, maar ook op andere plaatsen waar rottend hout blijft liggen.
# Apriona

Apriona is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Chevrolat.

## Soorten

Apriona omvat de volgende soorten:
* Apriona ammiralis Breuning, 1935
* Apriona aphetor (Newman, 1842)
* Apriona brunneomarginata (Breuning, 1948)
* Apriona buruensis Ritsema, 1898
* Apriona chemsaki Hua, 1986
* Apriona cinerea Chevrolat, 1852
* Apriona cylindrica (Thomson, 1857)
* Apriona elsa Kriesche, 1920
* Apriona flavescens Kaup, 1866
* Apriona germarii (Hope, 1831)
* Apriona irma Kriesche, 1920
* Apriona jakli Jiroux, 2011
* Apriona jossoi Jiroux, 2011
* Apriona juheli Jiroux, 2011
* Apriona marcusiana Kriesche, 1920
* Apriona minettii Jiroux, 2011
* Apriona moratii Jiroux, 2011
* Apriona multigranula Thomson, 1878
* Apriona neglecta Ritsema, 1911
* Apriona novaeguineae Gilmour, 1958
* Apriona pascoei Gilmour, 1958
* Apriona paucigranula Thomson, 1878
* Apriona punctatissima (Kaup, 1866)
* Apriona rixator (Newman, 1842)
* Apriona rugicollis Chevrolat, 1852
* Apriona sublaevis Thomson, 1878
* Apriona submaculosa Pic, 1917
* Apriona swainsoni (Hope, 1840)
* Apriona teocchii Jiroux, 2011
* Apriona tigris Thomson, 1878
* Apriona trilineata Chevrolat, 1852
* Apriona tuberosicollis Fuchs, 1961
* Apriona unidentata Pic, 1936
* Apriona vagemaculata Breuning, 1948
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)