# Kafu Nagai

Kafū Nagai (Japans: 永井 荷風, Nagai Kafū) (Bunkyō (Tokio), 4 december 1879 - Ichikawa (Chiba), 30 april 1959) is het pseudoniem van de Japanse romanschrijver Nagai Sōkichi (Japans: 永井 壮吉). Zijn werk is bekend voor de beschrijving van de stad Tokio in het begin van de 20e eeuw, met bijzondere aandacht voor de wereld van de prostitutie en de geisha's.
Kafū Nagai begon zijn carrière aan de universiteit voor buitenlandse talen in Kanda (神田) in Chiyoda, waar hij Chinese literatuur studeerde. In het begin van zijn carrière had hij een naturalistische stijl. Hij was een bewonderaar van Émile Zola. Zijn eerste twee romans, 'Yashin' en 'Jigoku no hana', beide gepubliceerd in 1902, vertoonden een duidelijke invloed van Zola.
Hierna kreeg Nagai een afkeer van het naturalisme en werd een van de leiders in de beweging hiertegen. Hij kreeg een interesse in de toen stervende Edo-cultuur. Hij bestudeerde de kunsten die tijdens de Edo-periode ontstaan waren: Kiyomoto-muziek; Japanse klassieke dans; Shakuhachi-fluit. Hij werd een leerling van een van Tokio's professionele vertellers, om humoristische vertelwijzes te bestuderen.

## Biografie

Nagai (永井) leefde van 1879 tot 1959 en staat bekend om zijn duidelijke ideeën over de natuur van literatuur. Hij schreef romans, essays, gedichten en ook enkele van zijn dagboeken zijn later gepubliceerd.
Hij werd geboren op 3 december in 1879 in de hedendaagse Bunkyō ward (文京区) in Tōkyō (東京). In zijn jonge jaren leefde hij comfortabel, met dank aan zijn ouders die van hogere afkomst waren. Hij werd toen vooral beïnvloed en gesteund door zijn moeder.
Hij was geen vlijtige student en spijbelde vaak. Bijgevolg studeerde hij af, maar slaagde hij niet voor het ingangsexamen aan de universiteit, en besloot hij om Chinees te studeren. Zijn vader, ontevreden over zijn falen, stuurde hem als jonge twintiger naar Amerika. Voordat hij vertrok had hij al drie romans op zijn naam staan. Hij bracht meer dan vier jaar door in Amerika en studeerde er aan het Kalamazoo College in Michigan. Hij vond werk in een bank in New York en kreeg de kans om naar Frankrijk te verhuizen toen de bank een overzeese branche begon. Vanuit Lyon reisde hij naar zijn droomstad, Parijs, maar moest echter na twee maanden noodgedwongen naar Japan terugkeren nadat hij al zijn geld had kwijtgespeeld.
Na zijn terugkeer werd het duidelijk waar zijn interesses echt lagen: hij ging terug studeren en begon met het vertalen van Franse literatuur.
Hij was al professor in de Franse literatuur toen hij dertig werd, maar hij nam zijn ontslag in 1916. Hij was zes jaar lang de redacteur van een belangrijk literair magazine. In dit magazine werden talentvolle auteurs zoals onder andere Tanizaki Junichirō (谷崎・潤一郎) geïntroduceerd. Nagai (永井) was ook theater criticus met interesse in de Kabuki (歌舞伎) en enkele van zijn werken verwerken zijn eigen visie op de kunst.
Na de publicatie van "Geisha in Rivalry" kwam een periode van stilte. Hij stond bekend als een eenling, en voor zijn werk had hij veel tijd doorgebracht in de samenleving van de geisha’s. Het was de enige maatschappij die hij ooit gekend heeft. Hij had een antisociaal karakter en leefde in afzondering. Vaak werd hij beschreven als excentrisch en werd hem verweten niet te weten hoe lief te hebben.
Toch worden zijn werken nu nog als warm en elegant omschreven – verwijzend naar de bespreking die bij zijn winst van de Imperial Cultural Decoration in 1952 gegeven werd – wat een van de vele tegenstrijdigheden in zijn leven is. Hij uitte vaak zijn ongenoegen tegenover het verwesteren van Japan, maar zelf zou hij later gaan leven in een geheel westers huis. Ook zijn meerdere van zijn werken gebaseerd op zijn ervaring in Amerika en het westen in het algemeen.
Pas in 1920 kwam hij terug met het werk "Dwarf Bamboo" (Okamezasa (おかめ座さ)). Hierna schreef hij nog enkele werken en dagboeken die later uitgegeven werden. Nagai (永井) reisde graag, maar zijn grootste reis is die naar Amerika die hij in zijn jongere jaren maakte. Verder genoot hij vooral van het rondtoeren in Tōkyō (東京) zelf.
Hij stierf op 30 april 1959, enkele maanden na zijn 79ste verjaardag.
Vandaag de dag is Nagai (永井) wat in vergetelheid geraakt, en er is dan ook niet veel informatie meer over de man te vinden. Vaak wordt hij vermeld in boeken, maar eerder als bijzaak dan als hoofdartikel.