OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gelechia albisparsella

Gelechia albisparsella is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Chambers.
# Gele zwartkeelzanger

De gele zwartkeelzanger (Setophaga virens, synoniem: Dendroica virens) is een zangvogel uit de familie der Parulidae (Amerikaanse zangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordelijk, noordoostelijk en centraal Noord-Amerika in volgroeide sparrenbossen.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Gele zwartkeelzanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Gaspar de Bracamonte y Guzmán

Gaspar de Bracamonte y Guzmán (1595-1676), graaf van Peñaranda en Castiliaan, was een veeltalig diplomaat van het koninkrijk Spanje en leider van de Spaanse delegatie tijdens de onderhandelingen die uitmondden in het Verdrag van Münster.
Tijdens de aanloop naar de uiteindelijke ondertekening besefte de Bracamonte y Guzmán dat Spanje niet langer opgewassen was tegen de groeiende invloed en militaire macht van Frankrijk waardoor zij konden doordringen tot Kortrijk, Sint-Winoksbergen, Veurne en Duinkerke. De Staatse troepen hadden Hulst veroverd. Op 2 december 1645 schreef de Spanjaard: Over de veldtocht van dit jaar kan geen goed woord worden gezegd; we hebben er onze eer en alle krediet mee verloren en er rest ons nu nog maar één mogelijkheid en dat is vrede sluiten: een goede vrede, een minder goede vrede of een slechte vrede, als het maar een vrede is.
Bij de ondertekening van het vredesverdrag viel het iedereen op dat Gaspar de Bracamonte y Guzmán gekleed was in Amsterdams laken van de hoogste kwaliteit, rode pluimen op zijn hoed en een overdaad aan ringen met diamanten. De dag na de ondertekening trakteerde hij met een enorm gastmaal met voor zijn deur een fontein van wijn voor het volk. Hij wilde zo snel mogelijk terug naar huis en zijn vrouw die al drie jaar op hem wachtte.
De Spaanse koning Filips IV benoemde hem bij zijn terugkeer tot Grande de España (grote van Spanje), Spanjes allerhoogste waardigheid. Hij bracht het later tot onderkoning van Napels en na het overlijden van Filips tot regent van zijn land.

## Literatuur

* Maesschalck, Edward De (2015). 'Oranje tegen Spanje': Eenheid en scheiding van de Nederlanden onder de Habsburgers 1500-1648. Uitgeverij Davidsfonds, Leuven, België, pp. 337. ISBN 9789462580978.
* Luis Tercero Casado: Infelix Austria: Relaciones entre Madrid y Viena desde la Paz de Westfalia hasta la Paz de los Pirineos (1648-1659). Dissertation, Universität Wien, 2017.
* Biblioteca Nacional de España: XX1397999
* Gemeinsame Normdatei: 136793517
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2102 9476
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2009522684
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003513643
* SNAC: w67s903p
* Système universitaire de documentation: 233233741
* Union List of Artist Names: 500314843
* Virtual International Authority File: 89089942
* WorldCat (via VIAF): 89089942
# Gaspar de Carvajal

Gaspar de Carvajal (ca. 1500-1584) was een Spaanse dominicaanse monnik die een verslag schreef over de expeditie van Francisco de Orellana van Quito in Ecuador naar het eiland Marajo aan de Atlantische kust van Brazilië (7000 km), van februari 1541 tot augustus 1542 (18 maanden).

## Reis

In februari 1541 vertrokken de Spaanse conquistadores Gonzalo Pizarro en Francisco de Orellana met meer dan 200 soldaten aan een reis naar het onbekende op zoek naar goud voorbij de Andes. Ze zochten het mythische 'El Dorado' (land van goud). Ze bereikten vermoeid, ziek en uitgehongerd de oevers van Coca, een zijrivier van de Napo en er werd besloten dat Orellana met een te bouwen schip met 50 man naar voedsel zou gaan zoeken en binnen 12 dagen terug zou keren. De San Pedro werd gebouwd en de riviertocht werd begonnen, maar de stroming was zo sterk dat er nooit tegenop geroeid kon worden en Orellana besloot daarom verder te varen. Carvajal deed verslag van de hele reis.
Carvajal sprak van grote steden die wit glinsterden in de zon, van dichtbevolkte gebieden, van Amazonen (vandaar Amazone), van de hoofdstad van de Amazonen met vijf tempels met idolen van vrouwfiguren van goud en zilver en gouden en zilveren schalen voor de eredienst van de zon. Ook meldde hij de heerser Machiparo, en porselein, geglazuurd en gekleurd, met tekeningen en schilderingen 'als Romeinse artikelen'.

## Receptie

Carvajals verslag werd enthousiast ontvangen, maar zijn beschrijving van het Amazonewoud als een levendig, drukbevolkt gebied botste ook op scepsis. De geschiedschrijver Francisco López de Gómara noemde hem "leugenachtig". Twintig jaar na Orellana volgde de Ursua-expeditie en in 1637-1638 de Texeira-expeditie, maar tegen dan hadden de ziektekiemen meegebracht door de eerste expeditie de bevolking reeds gedecimeerd. Pas naar het eind van de 20e eeuw begon de reputatie van Carvajal zich te herstellen en vond het idee ingang dat de Amazone in zijn tijd geen wildernis was geweest, maar grootschalige samenlevingen had gehuisvest.

## Uitgave

* Gaspar de Carvajal, Descubrimiento del río de las Amazonas, ed. José Toribio Medina, Sevilla, 1894

## Literatuur

* Graham Hancock (2019), America Before, p.137-138

## Voetnoten

* ↑ Charles C. Mann, 1491: de ontdekking van precolumbiaans Amerika, 2012, p. 414-421
* Biblioteca Nacional de España: XX1720174
* Bibliothèque nationale de France: cb12063658c (data)
* Gemeinsame Normdatei: 174123906
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0908 6590
* Library of Congress Control Number: n85092980
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna2014812925
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007272617805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072115092
* SNAC: w6sf4tzf
* Système universitaire de documentation: 028895754
* Virtual International Authority File: 64027907
* WorldCat (via VIAF): 64027907
# Gasterantrodes inopinatus

Gasterantrodes inopinatus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1981 gepubliceerd door Daccordi.
# Gerald Albright

Gerald Albright (Los Angeles, 30 augustus 1957) is een Amerikaanse jazz-saxofonist.

## Biografie

Albright werd geboren in Los Angeles en groeide op in de wijk South Central. Hij begon al op vroege leeftijd met pianolessen, hoewel hij beweerde geen interesse in het instrument te hebben. Zijn liefde voor muziek werd opgepikt toen hij een saxofoon kreeg die hij bij zijn pianoleraar hoorde. Het werd nog versterkt toen hij naar Locke High School ging. Na de middelbare school ging hij naar de Universiteit van Redlands waar hij een diploma in bedrijfsbeheer behaalde met een aantekening voor muziek. Hij schakelde over naar basgitaar nadat hij een concert van Louis Johnson had bezocht.
Na zijn studie werkte Albright als studiomuzikant in de jaren 80 voor Anita Baker, Ray Parker Jr., Olivia Newton-John en The Temptations. Hij sloot zich aan bij Patrice Rushen, die een band vormde, waarin hij saxofoon speelde. Toen de bassist halverwege een tournee de band verliet, verving Albright hem en rondde hij de tour af met basgitaar. Rond dezelfde tijd begon hij met drummer Alphonse Mouzon door Europa te toeren. Hij toerde ook met Anita Baker, Phil Collins, Johnny Hallyday, Whitney Houston, Quincy Jones, Jeff Lorber en Teena Marie. Naast optredens bij clubs en jazzfestivals maakte hij deel uit van Jazz Explosion-tours waar hij speelde met Will Downing, Jonathan Butler, Chaka Khan, Hugh Masekela en Rachelle Ferrell.
Albright verscheen in de televisieprogramma's A Different World, Melrose Place en in jazzsegmenten voor Black Entertainment Television, evenals in Las Vegas met Meshach Taylor van de serie Designing Women. Hij was een van de tien saxofonisten die optrad tijdens de inauguratie van president Bill Clinton.
Zijn saxofoonwerk verschijnt in de PlayStation-videogame Castlevania: Symphony of the Night tijdens het themalied "I Am the Wind", met toetsenist Jeff Lorber.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gerald Albright op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Gerald Albright. AllMusic. Gearchiveerd op 6 oktober 2018. Geraadpleegd op 6 oktober 2018.
* Bibliothèque nationale de France: cb13973320r (data)
* CiNii: DA16680866
* Gemeinsame Normdatei: 13461559X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7839 7651
* Library of Congress Control Number: n91057460
* MusicBrainz: a4fff57d-026a-4e32-8c8f-05a7ccb16e7b
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0053431
* Système universitaire de documentation: 085189154
* Virtual International Authority File: 85644656
* WorldCat (via VIAF): 85644656
# Geoplana ubaquensis

Geoplana ubaquensis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door de Zwitserse parasitoloog Otto Fuhrmann. Het is een van de nieuwe soorten die hij verzamelde op zijn expeditie samen met Eugène Mayor naar Colombia in 1910. De soort is genoemd naar de vindplaats, Ubaque in de Colombiaanse Andes (2200 m hoogte).
Fuhrmann verzamelde twee exemplaren, die 20 mm lang waren, 2,5 mm breed en 1 mm dik. De rug heeft een donkere kastanjebruine kleur die begrensd wordt door een zwarte rand. Aan de buitenzijde is een dunne okerkleurige rand.
# Gastrancistrus brevicauda

Gastrancistrus brevicauda is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door De Santis.
# Gastrancistrus cherryi

Gastrancistrus cherryi is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Boucek.
# Gastrancistrus biguttatipennis

Gastrancistrus biguttatipennis is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Girault.
# George Weller

George Anthony Weller (Boston, Massachusetts, 13 juli 1907 - San Felice Circeo, Italië, 19 december 2002) was een Amerikaans journalist en schrijver. Als journalist was Weller onder andere werkzaam voor The New York Times en Chicago Daily News.
Hij was de eerste Amerikaanse journalist die na de Tweede Wereldoorlog de stad Nagasaki bezocht. Zijn verhalen die hij daar opschreef, werden echter gecensureerd door het Amerikaanse leger, maar werden in 2002 alsnog in een boek gepubliceerd. Hij begon met het schrijven over de oorlog, vanaf december 1940 toen hij in dienst kwam van Chicago Daily News.
In 1943 kreeg hij de Pulitzerprijs voor zijn oorlogsverslaggeving.
# Gennadi Tsjoerilov

Gennadi Stanislavovitsj Tsjoerilov (Russisch: Геннадий Станиславович Чурилов) (Magnitogorsk, 5 mei 1987 – Jaroslavl, 7 september 2011) was een Russisch ijshockeyer. Tsjoerilov speelde sinds het begin van zijn professionele carrière in 2005 bij Lokomotiv Jaroslavl.
Op 7 september 2011 was Tsjoerilov een van de inzittenden van Jak-Service-vlucht 9633, een chartervlucht die neerstortte tijdens het opstijgen.

## Externe link

* Statistieken
# Gerdie Keen

Geertje Roelien (Gerdie) Keen (Wageningen, 29 september 1969) is een voormalig Nederlands tafeltennisspeelster. Ze werd in 1989, 1996, 1997 en 1998 Nederlands kampioen in het enkelspel. De nationale titel in het dubbelspel won ze in 1989 (met Brenda Hunterslag), 1990-1992 (met Emily Noor), 1993 (met Mirjam Hooman-Kloppenburg), 1996-1997 (met Mirjam Hooman-Kloppenburg) en 1998 (met Melisa Muller). Gerdie is de oudere zus van voormalig tafeltennisprof Trinko Keen.
Keen won een individuele zilveren medaille tijdens de Europese kampioenschappen tafeltennis 1994 in Birmingham. Ze verloor de strijd om het goud van de Zweedse Marie Svensson. In hetzelfde jaar kwam daar een bronzen medaille bij op het WK voor landenteams in Nîmes. Eerder in 1990 en 1992 strandde ze in de kwartfinale van het EK. Keen nam namens Nederland deel aan de Olympische Zomerspelen 1996.
In competitieverband kwam Keen uit voor onder meer het Duitse TuS Glane en de Nederlandse clubs Shot Wageningen en Haka/Treffers ’70 (Klazienaveen), waarmee ze in 1994/95 en 1995/96 landskampioen werd.
Keen trad in juni 2000 in dienst bij de Nederlandse Tafeltennis Bond.
* Profiel op de site van de Internationale tafeltennisfederatie
* (en) Profiel van Gerdie Keen op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Gerdiella alvesi

Gerdiella alvesi is een slakkensoort uit de familie van de Cancellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Lima, Barros & Petit.
# Gerrit Weekhout

Gerrit Hendrik Weekhout (Borculo, 23 augustus 1925 – Enschede, 21 mei 2017) was een Nederlands politicus van de VVD.
De in Gelderland geboren Weekhout heeft lange tijd in Enschede gewoond, waar hij ook wethouder is geweest. In april 1976 werd Weekhout benoemd tot burgemeester van Bloemendaal als opvolger van Peereboom Voller die met pensioen was gegaan. In september 1990 ging hij daar zelf met pensioen waarna hij terugkeerde naar de regio Enschede. Bij zijn afscheid werd Weekhout benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ook kreeg hij de erepenning van de gemeente Bloemendaal uitgereikt. In 2017 overleed Weekhout op 91-jarige leeftijd in Enschede.
* ↑ Jaarverslagen en Jaarboeken Vereniging Haerlem (1990). Gearchiveerd op 4 februari 2023.
* ↑ Overlijdensadvertentie G.H. Weekhout, mensenlinq.nl. Gearchiveerd op 6 augustus 2017.
# Geschützwagen Tiger

Een Geschützwagen Tiger of GW Tiger was een Duits stuk gemechaniseerde artillerie tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1942 ontving Krupp de opdracht om gemechaniseerde artillerie te ontwerpen op het chassis van een Tiger II.
Het voertuig is nooit in gebruik genomen. Wel was in mei 1945 een prototype bijna af. Het voertuig werd onaf aangetroffen door Britse soldaten in Haustenbeck (Noord-Duitsland).

## Versies en bewapening

Toen Krupp aan de slag ging, kwam deze firma met een aantal voorstellen met verschillende bewapening. De lichtste versie was de Grille 17. Het zou een 170mm K72 L/50 kanon dragen en tussen de 53 en 58 ton gaan wegen. Daarnaast bestond er op papier ook nog de Grille 21. Dit voertuig zou een nog zwaardere bewapening krijgen, namelijk een 210mm mortier 18/1 L/31. Ook zou er een Grille 30 komen. Dit voertuig zou bewapend worden met een Skoda 305mm GrW L/16 mortier. Tot slot de zwaarste versie. Dat was de Grille 42. Deze zou een bewapening krijgen, bestaande uit een 420mm Grw mortier. Bij alle versies zou het kanon op rails geplaatst worden zodat het makkelijker demonteerbaar zou zijn. De defensieve bewapening bestond uit twee 7,92 mm machinegeweren.

## Bezetting en overige informatie

De Geschützwagen Tiger zou een achtkoppige bemanning hebben. Een commandant, een bestuurder, een richter, een radio-officier en vier laders. De GW Tiger zou uitgerust worden met een Maybach HL230P30 of een HL230P45 benzinemotor. Het voertuig zou dan 45 km/u moeten halen en een actieradius van 250 km moeten hebben. De tankinhoud bedroeg 1000 liter.
# Gerardus Montanus

Gerardus Montanus (Menen, 1584 - Villagarcia, Spanje, 19 september 1632), ook Gerard Van den Berghe, was een humanist, jezuïet en Neolatijns dichter in de Zuidelijke Nederlanden.

## Levensloop

In 1603 ingetreden in de jezuïetenorde, volgde hij het traditionele studieprogramma. Vervolgens werd hij leraar en onderwees onder meer de dichtkunst en de letterkunde. Hij deed dat eerst in de Zuidelijke Nederlanden en vervolgens in Spanje. Daar werd hij ook leraar in welsprekendheid voor de pages van het koninklijk hof in Madrid.
Hij kreeg daarnaast bekendheid als Neolatijns dichter. Een goed deel van zijn elegieën en epigrammen werden opgenomen in bloemlezingen en literatuurgeschiedenissen.

## Publicaties

* Elegiae de Victoria quant Vladislaus Poloniœ Princeps, anno 1620, retulit, elegieën, opgenomen in de 'Annales Ecclesiae' van Brovius.
* In Ferdinandum Monfortium Epigramma, distychen, 1622.
* Compendium Rheloricœ sine dispendio. Ex Aristotele, Cicerone, Quinttliano, brevem ac claram singulorum capitum Cipriani Zoarij, S. J., summam Continens, Madrid, Luis Sanchez, 1623.
* Metaphrasis poetica in Canticum Canticorum Salomonis, Madrid, L. Sanchez, 1623. Gedichten opgenomen in 'De cultu B. Maria Virginis' van P. Deslions, S. J., Napels, 1719.
* Epigramma de cinq distiques et des Hendecasyllabi, 1624.
* Epigramma de huit distiques, in de Adversaria Sacra van P. de la Cercla, 1626.
* Centuria Epigrammatum in Martyres Societatis Jesu.

### Manuscripten

* Commentarii in aliquot Senecœ Tragœdias
* Viridarium Ungute latince
* Ephemerides Bellorum Belgii
* Poemata varia

## Literatuur

* Emile VAN ARENBERGH, Gerard Montanus, in: Biographie nationale de Belgique, T. XV, Brussel, 1897.
* Raf SEYS, Montanus, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 4, Torhout, 1987.
# Gerard Thomas

Gerard Thomas (Antwerpen, 1663 – 1721) was een Zuid-Nederlands kunstschilder uit de barokperiode. Hij is bekend omwille van zijn doeken met interieurs van ateliers en galerijen en was tweemaal deken van de Antwerpse Sint-Lucasgilde waarvan hij in 1688-89 lid werd. Balthasar van den Bossche was een leerling van Thomas.

## Werken

Veel van zijn schilderijen tonen schilders uit de 17e eeuw zoals Peter Paul Rubens, Anthony van Dyck of Jacob Jordaens in hun atelier, omringd door doeken en beeldhouwwerken, terwijl ze les geven aan een leerjongen. De namen van de schilders zijn vaak alleen maar te achterhalen via hun werken die worden afgebeeld.
* Biografisch Portaal: 52491792
* Gemeinsame Normdatei: 1043826378
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6707 6887
* KulturNav: 723e4a8d-2745-44d9-8667-68cae714a9fc
* Library of Congress Control Number: no2005081375
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 77179
* Système universitaire de documentation: 223881422
* Union List of Artist Names: 500025230
* Virtual International Authority File: 61283405
* WorldCat (via VIAF): 61283405
# Gerard Thoolen

Gerardus Bernardus Marie Cornelis (Gerard) Thoolen (Oss, 14 februari 1943 – Amsterdam, 12 oktober 1996) was een Nederlands toneel- en filmacteur.

## Biografie

Thoolen werd afgewezen voor de toneelschool. In 1970 kwam hij terecht bij het experimentele Werkteater. In 1980 speelde hij zeer succesvol zijn eerste filmhoofdrol in Het teken van het beest. Daarna maakte hij definitief de overgang naar film en won in 1984 twee Gouden Kalveren voor zijn rollen in De mannetjesmaker en De illusionist. Hij speelde niet alleen in Nederlandse films, maar ook in films van de Britse regisseur Peter Greenaway, A zed and two noughts en Prospero's Books. In 1989 speelde hij de rol van kolonel Viljoen in de Amerikaanse film A dry white season van regisseur Euzhan Palcy met onder anderen Marlon Brando.
Thoolen overleed op 12 oktober 1996, 53 jaar oud, aan de gevolgen van aids. Hij ligt begraven op Begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam. Vroegere collega's van Het Werkteater droegen zijn kist naar het graf.
In 2003 maakte Pieter Verhoeff (die ook Het teken van het beest heeft geregisseerd) de documentaire Alles komt ergens van over Thoolen. In deze documentaire komen collega's, vrienden en familie aan het woord. Het beeld dat naar voren komt, is dat Thoolen een zeer begaafd acteur was, maar als persoon lang niet altijd even opgewekt: hij had een bipolaire stoornis.

## Prijzen

* 1984 - Gouden Kalf voor De mannetjesmaker
* 1984 - Gouden Kalf voor De illusionist
* 1985 - Beste acteur op het internationaal filmfestival van Taormina voor De ijssalon

## Externe link

* (en) Gerard Thoolen in de Internet Movie Database
* Korte bio van Thoolen op werkteater.nl
* Gemeinsame Normdatei: 1062474104
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5911 2657
* Library of Congress Control Number: no2009051894
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0179334
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007329926505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070753946
* Système universitaire de documentation: 092014054
* Virtual International Authority File: 86328890
* WorldCat (via VIAF): 86328890
# Gerrit Abraham van Engelen

Gerrit Abraham van Engelen (Zalk, 24 februari 1891 – IJsselmuiden, 15 juli 1982), in de volksmond "Gait Abram" genoemd, was een Nederlands politicus voor de SGP.
Gerrit Abraham van Engelen was een zoon van Hermanus van Engelen (landbouwer) en Jakobje van de Beld. In september 1931 werd Van Engelen raadslid en vanaf 1935 tot en met 1937 wethouder en Loco-burgemeester van de gemeente IJsselmuiden. In 1937 installeerde hij jhr.mr. M.L. Quarles van Ufford als burgemeester van de nieuwe samengevoegde gemeente IJsselmuiden. Toen in november 1943 burgemeester jhr. mr. Maurits Lodewijk Quarles van Ufford kinderverlamming kreeg en 4 maanden later overleed, nam van Engelen diens taken waar. In 1944 weigerde hij om de bevolking van IJsselmuiden in te zetten voor werkzaamheden voor de bezetter en dook met familie op 15 september 1944 en met een deel van het secretariepersoneel onder. Tevens verduisterde hij de sleutels van de gemeentelijke kluis, waarin zich het nodige gevoelige materiaal bevond. November 1944 werd het bevolkingsregister in zakken en melkbussen onder een hooiberg in Wilsum begraven. Hierop stond de doodstraf en als represaillemaatregel staken de bezetters zijn huis aan de Nieuweweg 76 in IJsselmuiden op 29 september 1944 in brand. Na de bevrijding op 16 april 1945 werd Van Engelen aangesteld als waarnemend burgemeester om vervolgens per 26 februari 1946 officieel te worden benoemd tot burgemeester van IJsselmuiden. Hij bleef dit tot zijn pensionering per 1 maart 1956.
Van Engelen trouwde op 21 november 1912 in IJsselmuiden met Aaltje Holtland. Zij kregen drie kinderen, van wie de oudste zoon op 11-jarige leeftijd overleed. In 1957 werd de naam van de Nieuweweg in IJsselmuiden gewijzigd in de Burgemeester Van Engelenweg. Van Engelen werd 91 jaar. Hij ligt begraven op begraafplaats "De Zandberg" in IJsselmuiden.
* ↑ Hans Wiersma: Een burgemeestersportret in anekdotes.
* ↑ J.A. Paasman, Aan de monding van de IJssel. Een historische schets van de gemeenten Grafhorst, Kamperveen, Wilsum, IJsselmuiden, Zalk en Veecaten. [S.l., 1995], p. 228.