OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gabriel Parès

Philippe Charles Gabriel Parès (Parijs, 18 november 1860 – aldaar, 2 januari 1934) was een Frans componist, dirigent en cornettist. Parès was de zoon van een militaire kapelmeester Philippe Parès en werd groot met de blaasmuziek. De zoon van Gabriel Parès droeg ook de naam van zijn grootvader Philippe Parès (1901-1979) en was eveneens componist.

## Levensloop

Parès studeerde aan het Conservatoire national supérieur de musique te Parijs de vakken compositie bij Théodore Dubois en Léo Delibes en cornet. In 1893 werd hij chef-dirigent van het befaamde harmonieorkest van Orchestre d'harmonie de la Garde Républicaine in Parijs en bleef in deze functie tot 1911. Hij bereikte met dit orkest een hoog muzikaal peil. In 1917 kreeg hij van de Franse president Georges Clemenceau de opdracht een groot harmonieorkest op te richten om daarmee een concerttournee door meer dan 100 steden in de Verenigde Staten te maken. Deze reis werd een groot succes.
Naast zijn veelgeprezen bewerkingen van klassieke werken voor harmonieorkest (waaronder de Symphonie fantastique van Hector Berlioz, de Ouverture tot de opera "Le Roi d'Ys" van Edouard Lalo en beide suites "L'Arlesienne" van Georges Bizet) schreef hij succesrijke eigen werken voor dit medium. Vooral met zijn standaardwerk over de instrumentatie voor harmonieorkesten Nouveau traité d'instrumentation et d'orchestration a l'usages des Musique Militaires d'Harmonie et de Fanfare, maar ook met zijn composities wordt hij als pionier van de symfonische blaasmuziek beschouwd.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1894 Ouverture "Richilde"
* 1900 Mars et Bellone
* 1910 Cheveau-Léger
* 1911 Les Houzards
* Anciennes Marches et Refraines de l'Armée Française
* Cocardier
* Enfants de France
* Fantaisie Ballet
* Fraises
* La Garde defilé, voor harmonieorkest met tambours en clairons
* La Fée des Alpes, fantasie
* La Sainte Hubert, ouverture
* Le Bombardier, mars
* Le fringant
* Le grognard (Les Veterans), mars
* Le secret de Maître Cornille, ouverture
* Le Troubadour
* Le Voltigeur, mars
* Marceau
* Marche des Fédérés
* Marches et refrains de l'Armée française
* Ouverture solenelle
* Pavane Louis XIII
* Pax et Labor, ouverture
* Première Ouverture de Concert
* Rollon
* Suite Provençale
* Toulon, ouverture

### Vocale muziek

* Hymne de la Légion d'Honneur, voor zangstem en piano

### Kamermuziek

* Crépuscule, voor klarinet (of trompet) en piano (ook voor trombone en piano)
* Fantaisie Caprice, voor cornet (of trompet; of altsaxofoon) en piano
* Premièr Solo de Concours, voor cornet en piano

### Pedagogische werken

* 1895 Méthode compléte de Trombone à coulisse
* Méthode élémentaire pour Flute
* Méthode élémentaire pour Clarinette
* Méthode élémentaire pour Trompette
* Méthode élémentaire pour Saxophone
* Méthode de Saxophone

## Externe link

* (fr) Personnalités - Chefs de musique Gabriel Parès : par Axel Chagnon, demusicaemilitari.fr

## Publicaties

* 1898 Traite d'Instrumentation et d'Orchestration a l'Usages des Musique Militaires d'Harmonie et de Fanfare, Paris: H. Lemonie & cie.
# Florentia (automerk)

Florentia was een Italiaans automerk.
Het bedrijf FTA (Fabbrica Toscana Automobili) was opgericht in 1901 in Florence. Het bouwde voornamelijk luxeuze auto's die ook geëxporteerd werden. De auto's waren voor de tijd erg goed in het beklimmen van heuvels. In 1907 waren er vier modellen: de 20/30 pk, de 30/35, de 40/50 (alle viercilinders) en een 40pk zescilinder.
Ondanks de goede kwaliteit van de auto's zou het merk niet verder komen dan 1910, toen het zijn deuren sloot.
# De Baron van het Ginneken

De Baron van het Ginneken is de titel die in het voormalige dorp het Ginneken bij Breda tijdens carnaval wordt gegeven aan de lokale Prins Carnaval.
Hoewel de naam “Baron” zal zijn bedacht vanwege de Baronie van Breda. Heeft de rest van het verhaal er niets mee te maken. Carnavals Vereniging ’t Lestogenblik is al sinds 1959 actief in het Ginnekens en Bredaas carnaval. In 1968 werd het carnaval in het Ginneken steeds groter en er werd besloten een “aanvoerder” aan te stellen. Er is een simpele reden om niet voor een canavalsprins te kiezen. De regels rondom een Prins stonden al vast in verschillende carnavalssteden en dorpen. Een Prins had een Raad van 11, een Nar, en Pliesie (Politie) en nog een heel gevolg. De eerste reden was daarom simpel; ’t Lestogenblik had (nog) niet genoeg leden om deze taken in te vullen voor dit gevolg van 20 mensen.
De baron is ontstaan uit de geschiedenis van het dorp en het brein van ene Wim Siegmund. Een van de bestuursleden had tijdens een vergadering een borstbeeld meegebracht. Hij zou gezegd hebben “Dit is onze voorvader, daar moet ‘de Sieg’ maar eens een verhaal over schrijven.” Wim schreef het verhaal van Charles le Dernièrre du Moment en de le Dernièrre du Moment dynastie was geboren.

## Het verhaal

In het Ginneken leefde in begin 1600 een pretbaron uit Frankrijk afkomstig. Hij zet in het Ginneken flink de bloemetjes buiten, tijdens de ‘Vastenavond’. Hij werd verbannen voor zijn overmatige uitbundigheid. Net voor hij overhaast vertrekt maakt hij zijn testament op en begraaft het. In 1968 werd het opgegraven en veranderde het Ginnekens carnaval voor altijd.

## Rondom de Baron

Een van de taken van de Baron is het "Droogleggen van de Pomp" die vanaf dan geen water meer geeft zodat iedereen bier zal moeten drinken. Tevens is hij aanwezig in 't Aogje bij 'Het gelag der Vorsten' en vervult hij allerlei zaken om het carnaval in het Ginneken voort te laten gaan. Helaas weet de Baron geen maat in leut en drinkt hij zich elk jaar weer het graf in. Op de dinsdagavond van het carnaval rouwt de bevolking van het Ginneken om hun Baron. Dan wordt er in het Ginneken een van de plechtigste carnavalssluitingen van de omgeving gehouden. Mijnheer de Baron wordt met alle egards door de straten gedragen, gevolgd door de rouwende familie en het gevolg van de Baron. Langs de rouwstoet doven de lichten en worden kaarsen ontstoken. Nog een laatste rondgang rond de pomp en het carnaval is voorbij.
# Indolernaea macronii

Indolernaea macronii is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Lernaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Manohar, Venkateshappa & Sheenappa.
# Kaimon (insect)

Kaimon is een geslacht van wantsen uit de familie van de Schizopteridae. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hill in 2004.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Kaimon alleungellanus Hill, 2004
* Kaimon allomelanoriensis Hill, 2004
* Kaimon allonesioticus Hill, 2004
* Kaimon ancylonesioticus Hill, 2004
* Kaimon athertonensis Hill, 2004
* Kaimon baroalbaensis Hill, 2004
* Kaimon bulburinensis Hill, 2004
* Kaimon byfieldensis Hill, 2004
* Kaimon carbinensis Hill, 2004
* Kaimon conwayensis Hill, 2004
* Kaimon epicarsius Hill, 2004
* Kaimon eungellanus Hill, 2004
* Kaimon finniganensis Hill, 2004
* Kaimon kroombitensis Hill, 2004
* Kaimon lambensis Hill, 2004
* Kaimon leeiensis Hill, 2004
* Kaimon macdowallensis Hill, 2004
* Kaimon melanoriensis Hill, 2004
* Kaimon mesambrinus Hill, 2004
* Kaimon micropterus Hill, 2004
* Kaimon notipolysperes Hill, 2004
* Kaimon pismaensis Hill, 2004
* Kaimon plistonotius Hill, 2004
* Kaimon polysperes Hill, 2004
* Kaimon sidereoriensis Hill, 2004
* Kaimon thorntonensis Hill, 2004
* Kaimon webbensis Hill, 2004
* ↑ Kaimon Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 17 november 2023.
* ↑ Kaimon Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 17 november 2023.
* ↑ Kaimon Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 17 november 2023.
# Ituverava (microregio)

Ituverava is een van de 63 microregio's van de Braziliaanse deelstaat São Paulo. Zij ligt in de mesoregio Ribeirão Preto en grenst aan de microregio's Franca, São Joaquim da Barra en Uberaba (MG). De microregio heeft een oppervlakte van ca. 1.996 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 96.935.
Vijf gemeenten behoren tot deze microregio:
* Aramina
* Buritizal
* Guará
* Igarapava
* Ituverava
Mesoregio's: Araçatuba · Araraquara · Assis · Bauru · Campinas · Itapetininga · Litoral Sul Paulista · Macro Metropolitana Paulista · Marília · Metropolitana de São Paulo · Piracicaba · Presidente Prudente · Ribeirão Preto · São José do Rio Preto · Vale do Paraíba Paulista Microregio's: Adamantina · Amparo · Andradina · Araçatuba · Araraquara · Assis · Auriflama · Avaré · Bananal · Barretos · Batatais · Bauru · Birigui · Botucatu · Bragança Paulista · Campinas · Campos do Jordão · Capão Bonito · Caraguatatuba · Catanduva · Dracena · Fernandópolis · Franca · Franco da Rocha · Guaratinguetá · Guarulhos · Itanhaém · Itapecerica da Serra · Itapetininga · Itapeva · Ituverava · Jaboticabal · Jales · Jaú · Jundiaí · Limeira · Lins · Marília · Mogi das Cruzes · Mogi-Mirim · Nhandeara · Novo Horizonte · Osasco · Ourinhos · Paraibuna e Paraitinga · Piedade · Piracicaba · Pirassununga · Presidente Prudente · Registro · Ribeirão Preto · Rio Claro · Santos · São Carlos · São João da Boa Vista · São Joaquim da Barra · São José do Rio Preto · São José dos Campos · São Paulo · Sorocaba · Tatuí · Tupã · Votuporanga
# Meta de Vries

Meta Theresia de Vries (Den Haag, 29 maart 1941 - Leusden, 6 oktober 2011) was een Nederlandse radio-dj en jazzzangeres.
Als kind van een onderwijzer ging zij na de mulo en de MMS naar de kweekschool. Vervolgens werkte ze vijf jaar als kleuterleidster. In december 1964 stapte ze over naar de AVRO. Daar begon ze als omroepster voor Hilversum 2.
Op 11 oktober 1965 startte de popzender Hilversum 3. Daar werd zij de eerste vrouwelijke diskjockey bij de publieke omroep en presenteerde programma's als Blues, Ballads & Beat, Muziek met Meta, Arbeidsvitaminen en Juist op zondag. Vooral met dat laatste programma, waarin zij uitgaanstips gaf, werd zij populair. Ze zou tot 1991 in dienst blijven bij de AVRO en vertrok vervolgens om zich in te gaan zetten bij Euro Jazz.
In april 1999 begon zij met twee programma's per week (De Zuid-Hollandse Zaterdag en De Zuid-Hollandse Zondag) bij omroep West op Radio West, waar zij wederom uitgaanstips gaf. Ondanks het feit dat ze de best beluisterde presentator was, werd ze toch na drie jaar wegbezuinigd. Hierna werkte De Vries een jaar bij de regionale omroep RTV Utrecht.
Ze is een tijd docente geweest aan de Media Academie in Hilversum, waar ze onder meer les gaf in presentatietechniek. Verder sprak ze bedrijfsfilms en commercials in.
De Vries heeft jaren gewerkt voor het Nederlands Bureau voor Toerisme & Congressen en presenteerde voor hen lekkerweg.nl, de toeristische berichtjes voor en na het nieuws op zaterdag- en zondagmorgen op NPO Radio 1 en NPO Radio 2.
Behalve van het radiowerk was zij ook een groot liefhebber van jazzmuziek. Dat bleef niet alleen bij luisteren, ze was zelf ook zangeres. In 2003 bracht ze een cd uit: My Shining Hour.
Van september 2005 tot september 2010 was De Vries te horen op de landelijke radio bij Omroep MAX, waar ze op zaterdagavond op Radio 2 een uurtje het programma Easy Listening presenteerde. Daarnaast was ze wekelijks te horen met Meta op Zondag op Radio 6.
De Vries overleed na een kort ziekbed op 70-jarige leeftijd aan een agressieve vorm van galblaaskanker.

## Externe link

* Meta de Vries op Beeld en Geluid wiki
* ↑ Presentatrice Meta de Vries overleden, NU.nl, 7 oktober 2011 (ANP)
* Biografisch Portaal: 77901858
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9468 4687
* MusicBrainz: f590551c-e79d-4039-9349-44aae7bc1895
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072291613
* Virtual International Authority File: 289235672
* WorldCat (via VIAF): 289235672
# Francomont

Francomont is een gehucht van Lambermont, een deelgemeente van Verviers in de Belgische provincie Luik.
Francomont ligt stroomafwaarts van Lambermont aan de Vesder, gelegen tussen de Pont Sauvage en de Pont Francval.
Francomont behoorde tot het Hertogdom Limburg en werd minder door heffingen getroffen dan Verviers, dat in het Prinsbisdom Luik lag. Begin 18e eeuw ontstond hier daarom een belangrijke lakenindustrie, die in handen was van rijke families, zoals Franquinet, Sauvage en David.

## Nabijgelegen kernen

Lambermont, Purgatoire, Ensival
* Inventaris onroerend erfgoed
Deelgemeenten: Ensival · Heusy · Lambermont · Petit-Rechain · Stembert Overige plaatsen: Au-Bois · Beau-Vallon · Francomont · Halleur · Hodimont · Mangombroux · Polleur (deels) · Tribomont (deels) Belgische gemeenten · arrondissement Verviers · provincie Luik · Wallonië
# De Barones

De Barones is een luxe winkelcentrum in het centrum van Breda. Het winkelaanbod richt zich voornamelijk op het midden- en hogere marktsegment van de branches mode, accessoires, persoonlijke verzorging, cadeau, vrije tijd, en horeca.

## Geschiedenis

In 1997 is De Barones voor het eerst geopend. Het winkelcentrum naar ontwerp van Kraaijvanger Architects bestond uit een passage met twee bouwlagen, de begane grond en de eerste etage, die te bereiken is met trappen en een roltrap. Buiten de passage zijn ook nog vijf winkels te vinden, die eveneens deel uitmaken van het winkelcentrum. Er zijn vier in- en uitgangen. Er zijn in- en uitgangen aan de Lange Brugstraat, Karrestraat en de Nieuwstraat. De Barones heeft een belangrijke impuls gegeven aan de versterking en de regionale functie van het winkelapparaat van Breda.
De sterk veranderde retailmarkt maakte het noodzakelijk het winkelcentrum een krachtige impuls te geven om weer klaar te zijn voor de komende decennia. Daarom zijn in 2015 plannen naar ontwerp van architectenbureau Rijnboutt ontwikkeld waarin grotere winkels zijn gecreëerd, door de ruimtes op de etage en begane grond samen te voegen. Hierdoor zijn de roltrappen in de passages verdwenen en is er ruimte voor een centraal plein met eigentijdse horeca ontstaan.

## Naamgeving

De Baronie van Breda is sinds de 16e eeuw de gebruikelijke naam voor de heerlijkheid Breda. In topografische aanduidingen kwam deze naam ook veelvuldig voor. De heerlijkheid veranderde nogal eens van eigenaar, waarna de nieuwe heer en zijn naam op de voorgrond stonden. Een kleindochter van een Heer van Breda, Johanna van Polanen, trouwde als erfdochter met graaf Engelbrecht I van Nassau-Siegen, door welke verbintenis de Nassaus in de Nederlanden hun entree maakten.
De naam van het winkelcentrum zou een verwijzing naar haar zijn, maar dat is eigenlijk een anachronisme: in Johanna's tijd (eerste helft vijftiende eeuw) was de titel baron nog nieuw en weinig gebruikelijk. Bovendien waren de echtgenotes van adellijke heren minder prominent. De enige vrouwe van Breda die zelf naam heeft gemaakt was de Spaanse markiezin Mencia de Mendoza, echtgenote van graaf Hendrik III van Nassau. Bij de gekozen naam is niet zozeer sprake van een 'vernoeming', maar meer van een 'knipoog' naar de geschiedenis.

## Afbeeldingen

* Lange Brugstraat 2008
* Interieur 2008
* Ginnekenstraat 2009
* Interieur 2016
* Interieur 2017

## Externe link

* Officiële website De Barones
* ↑ https://rijnboutt.nl/projects/280#1
# Indoleon infestus

Indoleon infestus is een insect uit de familie mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in India.
# Ituzaingó (partido)

Ituzaingó (Partido de Ituzaingó) is een partido in de Argentijnse provincie Buenos Aires. Het bestuurlijke gebied telt 162.983 inwoners. Tussen 1991 en 2001 daalde het inwoneraantal met 3,83 %.

## Plaatsen in partido Ituzaingó

* El Pilar
* Ituzaingó
* Parque Leloir
* San Alberto
* Villa Ariza
* Villa Udaondo

## Externe link

* (es) Website van de gemeente Ituzaingó
# Liëssa Würmspinner

Liëssa Würmspinner is een personage uit de Schijfwereld boeken van de Britse schrijver Terry Pratchett.
Liëssa Würmspinner is de dochter van koning Greischa de tweede, die door haar uit de weg geruimd werd (de normale manier van troonopvolging op de Schijfwereld). Ze heeft twee broers, Lio!rt en Liartes. Ze woont in de meer dan een halve kilometer hoge Würmberg, die zich bevindt op een plaats met veel toverstraling uit de voorbije Toveroorlogen. De Würmberg is aan de voet maar enkele tientallen meter in diameter, maar aan de top is de berg meer dan anderhalve kilometer breed.
Door de hoge toverstraling kunnen Liëssa en haar broers draken uit hun fantasie tot leven laten komen: zo heet Liëssa's eigen, gouden draak Laolieth. Wanneer ze ver van hun betoverde land weg vliegen, vervagen de draken om uiteindelijk te verdwijnen.
Toen Rinzwind, Tweebloesem en Prudh de Barbaar het Würmbergse drakenheim (niet bepaald vrijwillig) bezochten, werden de eerste twee gevangengezet en verleidde Liëssa de barbaar ertoe om met haar broers een duel om de macht uit te vechten. Prudh won en de broers werden verbannen, zodat Liëssa de nieuwe heerseres van Würmberg werd.
Daarna vroeg Liëssa aan Prudh om met haar te trouwen om samen over het drakenrijk te regeren. Ze bood hem haar lichaam aan, waar Prudh geen nee tegen zei. Maar op dat moment werd Prudh weggegrist door Negenveder, de draak die Tweebloesem had bedacht en waarmee hij en Rinzwind ontsnapt waren. De woedende Liëssa griste een kruisboog mee en sprong zonder kleren op haar eigen draak Laolieth waarmee ze achter haar geliefde aan vloog. Op de vlucht voor haar vloog Negenveder zo hoog, dat Tweebloesem het bewustzijn verloor en de drie naar beneden tuimelden. Prudh viel op de nek van Laolieth, waarna Liëssa hem meteen zoende en ze beiden terugvlogen. (zie ook: De Kleur van Toverij)

## Trivia

* Liëssa met haar gouden draak is natuurlijk een parodie van Pratchett op de boeken over De Drakenrijders van Pern van Anne McCaffrey in het algemeen en Lessa uit het eerste boek Drakenvlucht in het bijzonder.

## Externe link

* (en) Schijfwereld & Pratchett wiki
# Metaconchoecia longiseta

Metaconchoecia longiseta is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Halocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Chavtur.
# Galaten

Galaten (Oudgrieks: Γαλάται, Latijn: Galatae of Galli) is een groep Keltische stammen die in de derde eeuw v.Chr. vanuit het Donaugebied Griekenland en Klein-Azië binnendrongen.

## Geschiedenis

De Galaten kwamen voort uit de drieledige Keltische migratie die in het Balkanschiereiland plaats had ten tijde van Brennus, een Keltisch aanvoerder en koning die een deels mislukte veldtocht op Delphi leidde. De Galaten trokken plunderend door Griekenland, en staken daarna de Hellespont over. In 278 v.Chr. traden zij in dienst van Nicomedes I van Bithynië die op dat moment in een dynastieke strijd verwikkeld was. Ook nadat zij door Antiochus I Soter werden verslagen, bleven de Galaten berucht om hun strooptochten in Klein-Azië, en vele Griekse stadstaten moesten het ontgelden of anders een schatting betalen om met rust gelaten te worden. Aan deze praktijken kwam geleidelijk een einde toen Attalus I van Pergamon weigerde nog langer schatting te betalen. Hij bracht hen in 230 v.Chr. een zware nederlaag toe, waarna zij zich – vrijwillig of onder dwang - vestigden in Klein-Azië, in de later naar hen genoemde landstreek Galatië. Hun hoofdstad was Ancyra, het huidige Ankara. De woeste Galatensnorren zijn nu nog populair in Turkije.
Sindsdien bleven zij als huurlingen dienstdoen bij verschillende hellenistische vorsten, zoals bv. aan de zijde van Antiochus III tegen de Romeinen (waarvoor zij overigens gestraft werden door een Romeins expeditieleger onder het bevel van Gnaeus Manlius Vulso). In 188 v.Chr. kozen de Galaten partij tegen Eumenes II, die hen met Romeinse hulp kon verslaan, waarna hun grondgebied tot 166 deel uitmaakte van het Rijk van Pergamon. Vanaf 166 genoten de Galaten in theorie de autonomie, maar in de praktijk bleef hun gebied bedreigd door hun buurstaten. In 25 v.Chr. werd het gebied ingelijfd bij het Romeinse Rijk, als onderdeel van de keizerlijke provincie Galatia, en werd bestuurd door een Legatus Augusti pro praetore, die te Ancyra resideerde.

### Cultuur

De Galaten, en meer bepaald hun onderwerping, waren een geliefd thema in de hofkunst van het Rijk der Attaliden. De overwinningsmonumenten van Attalus I geven een goed beeld van hun strijdlustige en vervaarlijke uiterlijk. In hun grondgebied Galatië maakten zij de heersende klasse uit, boven de onderworpen volkeren. Ondanks de toenemende hellenisering, en later romanisering, hielden zij nog eeuwenlang vast aan hun Keltische taal en gebruiken.

## Brief

De Brief aan de Galaten is een van de boeken van het Nieuwe Testament. Het is een brief, geschreven door de apostel Paulus aan de jonge christelijke gemeente in Galatië.
# Francombat

Francombat is een Franse vechtkunst die te vergelijken valt met jiujitsu. Het is in 1988 bedacht door Alain Basset en Dominique Dumolin.
Francombat wordt vooral in het zuiden van Frankrijk uitgeoefend. Er zijn scholen van francombat in Parijs, Bordeaux en Montpellier.
De vechtkunst is gebaseerd op strategie en begrip van het menselijke lichaam. De instructeurs dragen rode kleren en de studenten groene. Volgens de mensen die deze discipline uitoefenen, hangt de doeltreffendheid samen met drie factoren:
* Een goede lichamelijke vorm,
* Kennis van de technieken en strategieën,
* Stressbestendigheid.

## Externe link

* Franse Unie van Francombat (Franstalig)
# Indoleon longicorpus

Indoleon longicorpus is een insect uit de familie mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in China.
# Jules Gersie

Jules Gersie (Paramaribo, 13 oktober 1917 - aldaar, 23 september 2005) was een Surinaams voetbalcoach.

## Carrière

Jules Gersie was van 1952 tot 1957 coach van SV Robinhood in de Surinaamse Hoofdklasse.
In 1952 eindigde hij met SV Robinhood in de competitie na SV Transvaal en het jaar erop als eerste, evenals de drie daarop volgende jaren. Hij werd opgevolgd door Humphrey Mac Nac.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jules Gersie op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# James Young (regisseur)

James Young (Baltimore, 1 januari 1872 – New York, 9 juni 1948) was een Amerikaans filmregisseur, acteur en scenarioschrijver uit het tijdperk van de stomme film.
Hij begon zijn carrière als succesvol Broadway-acteur en speelde in theaters overal in de Verenigde Staten. Daarnaast was hij de auteur van een opmerkelijk boek uit 1905 over theatrale make-up, genaamd Making up. Young regisseerde tussen 1912 en 1928 meer dan 90 films. Tussen 1909 en 1917 speelde hij ook als acteur in 60 films.
James Young is vier keer getrouwd. Zijn eerste vrouw was librettist Rida Johnson Young, die vaak met Victor Herbert samenwerkte. Zijn tweede vrouw was filmactrice Clara Kimball Young, 18 jaar jonger dan hij, die zijn achternaam behield nadat ze waren gescheiden. Ook zijn derde huwelijk met filmactrice Clara Whipple eindigde in een scheiding. Zijn vierde huwelijk met Julie Valeria Young hield stand tot zijn dood.
James Young stierf in juni 1948 in New York op 76-jarige leeftijd.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel James Young (director) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Young, James (1905). Making Up. M. Witmark & Sons.
* ↑ (en) "James Young Dies; Movie Pioneer", The Baltimore Sun, 10 juni 1948, p. 56.
# Loepacris

Loepacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Descamps & Amédégnato.

## Soorten

Het geslacht Loepacris is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Loepacris obscuripes (Descamps & Amédégnato, 1973)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Metaconchoecia rotundata

Metaconchoecia rotundata is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Halocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door G.W. Müller.