OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anthrenus paulyi

Anthrenus paulyi is een keversoort uit de familie spektorren (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2003 gepubliceerd door Háva.
# Antigona persimilis

Antigona persimilis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Tom Iredale.
# Antarcticotectus aucklandicus

Antarcticotectus aucklandicus is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1951 gepubliceerd door Joshua Brookes.
# James Collinson

James Collinson (Mansfield, Nottinghamshire, 9 mei 1825 - Londen, 24 januari 1881) was een Engels kunstschilder. Hij behoorde korte tijd tot de beweging van de Prerafaëlieten en wordt niet tot de bekendste hiervan gerekend.

## Leven en werk

Collinsons vader was drukker en boekverkoper in Mansfield. Het gezin verhuisde in 1845 naar Londen, waar de jonge kunstenaar ging studeren aan de Royal Academy of Arts. Hier ontmoette hij onder anderen Dante Gabriel Rossetti en William Holman Hunt. Met het schilderij The Charity Boy's Debut dat hij daar in 1847 tentoonstelde en dat goede kritieken ontving, vestigde hij de aandacht van Rossetti op zich. De schilders raakten bevriend en toen in het jaar daarop de Pre-Raphaelite Brotherhood ontstond werd Collinson gevraagd zich daarbij aan te sluiten.
James Collinson was fervent katholiek, maar hij ging over tot de Anglicaanse Kerk toen hij zich verloofde met Christina Rossetti. Hij kreeg echter spijt van zijn beslissing en keerde terug naar de Katholieke Kerk. De verloving werd daarna verbroken. In 1850 trok hij zich terug uit de beweging omdat "hij niet uit de voeten kon met de verspreiding van de artistieke opvattingen van niet-geloofsgenoten".
Een van de beweegredenen voor zijn vertrek kwam voort uit de opschudding die ontstond rond het schilderij Christ in the House of his Parents van John Everett Millais. Critici en het publiek spraken van blasfemie, vanwege de volgens de traditie ongebruikelijke alledaagse voorstelling van een gebeurtenis in het gezin van de heilige familie. De diep religieuze Collinson vreesde dat met dit soort voorstellingen het geloof in diskrediet werd gebracht. In de periode waarin hij deel uitmaakte van de groep publiceerde hij wel een religieus gedicht en een ets in The Germ, het in 1850 slechts viermaal verschenen tijdschrift van de Prerafaëlieten.
Collinson ging hierna studeren aan een Jezuïetencollege om priester te kunnen worden, maar gaf dit na enige tijd op en hervatte zijn werk als schilder. In 1858 trouwde hij met Eliza Wheeler, een schoonzus van de schilder John Rogers Herbert, die wel wordt beschouwd als een voorloper van de Prerafaëlieten. Daarna vervaardigde hij naast religieuze ook enige luchthartige seculiere werken, waaronder de schilderijen To Let en For Sale.
Van 1861 tot 1870 was hij secretaris van de Royal Society of British Artists, een instituut dat in 1823 werd ingesteld als alternatief voor de Royal Academy. Hierna bracht hij zijn tijd gedeeltelijk door in Bretagne. Hier voltooide hij zijn schilderij The Holy Family (1878). In 1880 keerde hij terug naar Londen, waar hij in 1881 aan een longontsteking overleed.

## Externe link

* Biografie en afbeeldingen
* Bibliothèque nationale de France: cb149718303 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6277 4098
* Library of Congress Control Number: no2015133326
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007437643805171
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 17783
* SNAC: w6836hg3
* Union List of Artist Names: 500018252
* Virtual International Authority File: 228060548
* WorldCat (via VIAF): 228060548
# Ituglanis gracilior

Ituglanis gracilior is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de parasitaire meervallen (Trichomycteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Eigenmann.
# Ituglanis ina

Ituglanis ina is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de parasitaire meervallen (Trichomycteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Wosiacki, Dutra & Mendonça.
* ↑ (en) Ituglanis ina op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ituglanis ina. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Ituglanis bambui

Ituglanis bambui is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de parasitaire meervallen (Trichomycteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Bichuette & Trajano.
* ↑ (en) Ituglanis bambui op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ituglanis bambui. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Anthracobia

Anthracobia is een geslacht van schimmels die behoort tot de familie Pyronemataceae. De typesoort is Anthracobia melaloma.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 14 soorten (peildatum januari 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Anthracobia aurantiorubra | (Fr.) Boud. | 1907 |
| Anthracobia capituligena | (Starbäck) Boud. | 1907 |
| Anthracobia humana | (Velen.) Svrček | 1948 |
| Anthracobia intermixta | (P. Karst.) Boud. | 1907 |
| Anthracobia korfii | S. Ahmad | 1978 |
| Anthracobia macrocystis (Oranjerood houtskoolbekertje) | (Cooke) Boud. | 1907 |
| Anthracobia maurilabra | (Cooke) Boud. | 1907 |
| Anthracobia melaloma (Gewoon houtskoolbekertje) | (Alb. & Schwein.) Arnould | 1893 |
| Anthracobia muelleri | (Berk.) Rifai | 1968 |
| Anthracobia nitida | Boud. | 1907 |
| Anthracobia rehmii | Brumm. | 1984 |
| Anthracobia subatra (Grijsbruin houtskoolbekertje) | (Rehm) M.M. Moser | 1963 |
| Anthracobia tristis (Donker houtskoolbekertje) | (Sacc., E. Bommer & M. Rousseau) Boud. | 1907 |
| Anthracobia uncinata (Haakcelhoutskoolbekertje) | (Velen.) Spooner | 1981 |
* (en) Index Fungorum
# Anthracocentrus beringei

Anthracocentrus beringei is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Kolbe.
# Jaillon

Jaillon is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle (regio Grand Est) en telt 350 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Toul.

## Geografie

De oppervlakte van Jaillon bedraagt 7,5 km², de bevolkingsdichtheid is 46,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jaillon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

De figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Isodictya cavicornuta

Isodictya cavicornuta is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Isodictya en behoort tot de familie Isodictyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Dendy.
# Apanteles taiticus

Apanteles taiticus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Holmgren in 1868.
# Apanteles taiwanensis

Apanteles taiwanensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sonan in 1942.
# Apatania kolteriana

Apatania kolteriana is een schietmot uit de familie Apataniidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Apatania meridiana

Apatania meridiana is een schietmot uit de familie Apataniidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Jan Altink

Jan Altink (Groningen, 19 oktober 1885 – aldaar, 6 december 1971) was een der veelzijdigste schilders uit het Hollandse expressionisme.

## Biografie

Altink stamde uit een veehoudersgezin en kreeg zo zijn voorkeur voor het plattelandsleven mee. Niettemin werkte hij ook in Keulen en Hamburg, aan de Italiaanse Rivièra en in Zwitserland. Toen hij 15 jaar werd, liet hij zich inschrijven aan de Academie Minerva in Groningen. Hij bleef er opleiding volgen tot 1907. Tot zijn vroegste opleiders hoorden F.H. Bach en Dirk de Vries Lam. Door Bach werd Altink aangemoedigd buiten te schilderen in het "Groninger land". Een aantal vroege tekeningen van Altink uit de jaren 1922-1923 laat echter zien dat hij ook in Vincent van Gogh een inspiratiebron vond. In 1915 begon hij met Berend Barlinckhoff aan de Visserstraat no. 14 in Groningen het reclamebureau "Barlinckhoff en Altink Decorateurs en Teekenaars". Hij maakte onder meer reclamewerk voor de warenhuizen van Vroom & Dreesman in Zwolle en Meppel, dat door het mede Ploeglid Hendrik Werkman werden gedrukt.
In mei 1918 was hij een van de oprichters van de bekende Groningse kunstenaarsgroep De Ploeg. De naam is bedacht door Jan Altink. Hij wilde de Groninger kunst gaan "ontginnen" en dacht daarbij aan het omwoelen van aarde. Hierbij is een ploeg nodig, vandaar de naam. De statuten waren van dit streven geen afspiegeling. Er werd een zeer pragmatisch doel omschreven: …’Groninger artiesten nader tot elkaar brengen en het kunstleven op alle wijzen te bevorderen’. De Ploeg kende geen artistiek manifest. In 1921 werd hij er de secretaris van en meermaals trad hij op als jurylid bij de exposities van de kring.
Beïnvloed door de vijf jaar jongere Jan Wiegers gaf Altink, in 1924, het Groningse Oerprovincialisme op en nam hij het heftiger kleurenpalet van het expressionisme over, toch emotioneel ingetogen verbonden blijvend aan het Groningse landschap. Vanaf 1934 werd hij zelf leraar aan de Groningse Academie. Hij ontwierp ook exlibris en in ieder geval een boekband voor uitgever Bosch en Keunig in 1937 (Vonken van het verleden). In 1955 kreeg hij, vanwege van zijn indrukwekkende kunstprestatie, de Culturele prijs van de provincie Groningen. Enkele van zijn leerlingen waren Derk Meedema, Everhardus Joseph Scheffers, Klaas Jacob Woltil, Eddy Wieringa, Remko Watjer, Arya Plaisier, Marten Klompien, Wietse Hoving, Siep van den Berg en Ruurd Elzer.
Kenmerkend voor Jan Altink is zijn grote voorliefde voor het buiten werken. Het maakt hem meer dan enig ander Ploeglid de "landschapsschilder van de kunstkring bij uitstek". De soms spontaan ontstane, scherp waargenomen en raak weergegeven was- en olieverfportretten tonen aan dat hij ook dat motief ten volle beheerste en daarin zichzelf soms overtrof. Hij was een trefzekere tekenaar, die niet meer vastlegde dan nodig was. Als graficus liet hij een belangrijk oeuvre na, waarin de etsen en de litho's een prominente plaats innemen.

## Werk in openbare collecties (selectie)

* Kunstmuseum Den Haag
* Stedelijk Museum Amsterdam
* Groninger Museum, Groningen
* Paleis Het Loo Nationaal Museum, Apeldoorn
* Museum De Wieger, Deurne
# Jan Andries de Nooij

Jan Andries de Nooij (Ede, 15 februari 1924 – 20 december 2016) was een Nederlandse verzetsstrijder. Hij was actief in de regio-Ede en was betrokken bij de Slag om Arnhem en de nasleep daarvan.

## Levensloop

De Nooij werd geboren als de een-na-jongste in een gezin van acht kinderen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was een aantal leden in de familie-De Nooij actief binnen het verzet. De Nooijs broer Menno was een van de leiders van het lokale verzet. Op 3 mei 1942 werd De Nooij gearresteerd door de Edese gemeentepolitie omdat hij met een jodenster op rondliep, hoewel hij niet joods was. Dit deed hij uit protest tegen de Jodenvervolging. De Nooij werd overgebracht naar de Sicherheitsdienst in Arnhem. Hij zat zes weken vast in het Huis van Bewaring, voordat hij werd vrijgelaten. Hij kreeg een voorwaardelijk celstraf van 2 jaar opgelegd.
Als onderdeel van Operatie Market Garden landde vanaf 17 september 1944 de 1e Luchtlandingsdivisie op de Ginkelse Heide bij Ede. Zij hadden de taak om de Rijnbrug in Arnhem te veroveren. De Nooij trad tijdens de Slag om Arnhem op als een van de gidsen van de Britten. Na de door de geallieerden verloren slag waren er veel parachutisten achtergebleven in de regio. Zij werden door het verzet opgevangen. In de nacht van 22 op 23 oktober vond er onder de naam Operatie Pegasus I een ontsnappingsactie plaats, waarbij honderdveertig man, merendeels luchtlandingstroepen, dwars door de Duitse linies slopen, en tussen Renkum en Wageningen de Rijn overstaken. De Nooij was een van de gidsen die de oversteek naar bevrijd gebied maakte.
In Engeland kreeg De Nooij op voorspraak van brigadegeneraal John Hackett een opleiding tot navigator bij de Royal Air Force. Op het moment dat hij zijn opleiding afrondde was de oorlog al voorbij, waardoor hij niet meer in actie kwam. Hij vond werk bij het Engelse bedrijf De La Rue en was verantwoordelijk voor de marketing van geldautomaten in de Verenigde Staten en een aantal Europese landen. Daarnaast was hij meerdere jaren commissaris bij Macostan, het familiebedrijf van de familie-De Nooij.
De Nooij overleed in 2016 op 92-jarige leeftijd.

## Persoonlijk

De Nooij ontving van de Amerikaanse regering de Medal of Freedom. Hij trouwde drie maal. Zijn eerste huwelijk, waaruit twee dochters voortkwamen, liep uit op een scheiding.
* Johan de Nooy (2014). 150 jaar De Nooij in Ede: kroniek van ondernemers en verzetsmensen. Ede: Vereniging Oud-Ede, p.51
* ↑ Vincent Lagerwij en Gert Plekkringa (1990). Ede 1940-1945. Barneveld: BDU, p.182. Opmerking: in de 1e druk schrijven de auteurs dat De Nooij er met een uitbrander van afkwam. In een supplement bij de 2e druk is dit gecorrigeerd op basis van informatie van een broer van De Nooij.
* ↑ Jan Andries de Nooij (1924-2016). Gearchiveerd op 7 augustus 2023.
# Jan Andriessen

Wilhelmus Johannes (Jan) Andriessen (Goor (Ov.), 24 februari 1894 — Bunnik, 18 juni 1978) was een Nederlands politicus en vakbondsvoorzitter.

## Biografie en loopbaan

Andriessen werd geboren in het gezin van een rooms-katholieke metselaar. Op veertienjarige leeftijd werkte Andriessen bij de textielfabriek Jannink Arntz. & Co. in zijn geboorteplaats Goor. In 1911 werd hij bouwvakarbeider na een sociaal conflict met de fabrieksleiding van Jannink. Vanaf 1919 tot 1946 vervulde hij functies bij de landelijke Rooms-katholieke bouwvakarbeidersbond Sint-Joseph en de katholieke vakbeweging, met onderbreking door de Duitse bezetting van Nederland van 1940 tot 1945.
Van 1933 tot 1937 was Andriessen senator in de Eerste Kamer. Hij was inmiddels van Goor naar Utrecht verhuisd en zou later in 's-Gravenhage en Bunnik woonachtig zijn. Van 1937 tot 1967 was Andriessen, met uitzondering van de bezettingstijd, lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Van 1941 tot 1945 was de ervaren politicus commissaris van een bouwbedrijf nadat de Gleichschaltung van de katholieke vakbeweging tot zijn vrijwillig ontslag leidde. Van 1946 tot 1953 was hij partijvoorzitter van de Katholieke Volkspartij (KVP). Voorts was hij gemeenteraadslid in Bunnik van 1961 tot 1966.
Jan Andriessen was een bezadigde nuchtere Tukker, die met niet meer dan lagere school tientallen jaren een zeer vooraanstaande rol speelde in de katholieke arbeidersbeweging en later in de KVP en diens voorloper de RKSP. Als partijvoorzitter en plaatsvervangend fractievoorzitter was hij een steunpilaar van Carl Romme in Nederland. Hij was een diep gelovig katholiek en van onkreukbaar gedrag. Hij kende de sociale encyclieken van de pausen en de commentaren hierop van haver tot gort en handelde er ook naar. Andriessen was een bindende persoonlijkheid die zijn beperkingen ook erkende. Andriessen was lid van de Eerste Kamer van 18 juli 1933 tot 8 juni 1937 voor Groep II: Gelderland, Overijssel, Groningen en Drenthe) en lid van de Tweede Kamer van 8 juni 1937 tot 22 februari 1967.
Jan Andriessen was de vader van de KVP-politicus en oud-minister van Financiën Frans Andriessen (KVP, CDA).

## Externe link

* www.parlement.com
* Biografisch Portaal: 02533151
* Parlement.com: vg09lkxfnrzy
# Antilopegrondeekhoorns

De antilopegrondeekhoorns (Ammospermophilus) zijn een geslacht van eekhoorns, behorende tot de grondeekhoorns. Enkele antilopegrondeekhoorns zijn echte woestijnbewoners, die voornamelijk leven in het zuidwesten van de Verenigde Staten.

## Leefwijze

Sommige antilopegrondeekhoorns kunnen overleven bij zeer hoge temperaturen. Hij kan zelfs temperaturen van boven de 66 °C verdragen. De antilopegrondeekhoorns eten voornamelijk zaden.

## Onderverdeling

Dit geslacht werd vroeger in het geslacht Spermophilus geplaatst, maar tegenwoordig worden ze beschouwd als een aparte groep, die niet zeer nauw verwant is aan de andere grondeekhoorns.

## Soorten

Er worden 4 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Ammospermophilus harrisii – Harrisgrondeekhoorn - (Arizona, Zuidwest-New Mexico en Sonora)
* Ammospermophilus interpres (New Mexico en West-Texas tot Noordoost-Mexico)
* Ammospermophilus leucurus – Antilopegrondeekhoorn - (West-Verenigde Staten tot Noordwest-Mexico)
* Ammospermophilus nelsoni – Nelsongrondeekhoorn - (San Joaquin-vallei, in Zuid-Californië)
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.12.1) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 17-03-2024.
# Antimacht

De antimacht van een punt $A$ ten opzichte van een cirkel $C_{1}$ met middelpunt $O$ en straal $r$ is gedefinieerd als:
    $q_{A}=(AO)^{2}+r^{2}$
Wanneer een cirkel $C_{2}$ getekend wordt met middelpunt $A$ en straal ${\sqrt {q_{A}}}$, dan deelt deze cirkel de cirkel $C_{1}(O,\,r)$ in twee gelijke bogen. $C_{2}$ heet daarom wel een halverende cirkel of diametraalcirkel van $C_{1}$.
De antimachtlijn van twee cirkels is de meetkundige plaats van punten die ten opzichte van de twee cirkels dezelfde antimacht hebben. De antimachtlijn staat loodrecht op de verbindingslijn van de middelpunten.
De meetkundige plaats van middelpunten van cirkels, waarvan twee gegeven cirkels halverende cirkels zijn, is het deel van de machtlijn van die twee halverende cirkels, dat binnen die twee ligt.
# Antoniki

Antoniki is een plaats in het Poolse district Lubaczowski, woiwodschap Subkarpaten. De plaats maakt deel uit van de gemeente Lubaczów en telt 211 inwoners.
# Aphidius linosiphonus

Aphidius linosiphonus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tomanovic & Stary in 2001.
# Aphidius lincangensis

Aphidius lincangensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dong in 1988.
# Anthophora muscaria

Anthophora muscaria is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Fedtschenko.
# Anthophora namaquensis

Anthophora namaquensis is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Eardley & Brooks.
# Jabkenice

Jabkenice is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Mladá Boleslav. Jabkenice telt 350 inwoners.
In het dorp staat het Bedřich Smetana Museum. Het is gewijd aan de componist Bedřich Smetana die hier de laatste tien jaar van zijn leven doorbracht en het merendeel van zijn belangrijkste werk schreef.
Bakov nad Jizerou · Bělá pod Bezdězem · Benátky nad Jizerou · Bezno · Bílá Hlína · Bítouchov · Boreč · Boseň · Bradlec · Branžež · Brodce · Březina · Březno · Březovice · Bukovno · Ctiměřice · Čachovice · Čistá · Dalovice · Dlouhá Lhota · Dobrovice · Dobšín · Dolní Bousov · Dolní Krupá · Dolní Slivno · Dolní Stakory · Domousnice · Doubravička · Horky nad Jizerou · Horní Bukovina · Horní Slivno · Hrdlořezy · Hrušov · Husí Lhota · Charvatce · Chocnějovice · Chotětov · Chudíř · Jabkenice · Jivina · Jizerní Vtelno · Josefův Důl · Katusice · Klášter Hradiště nad Jizerou · Kluky · Kněžmost · Kobylnice · Kochánky · Kolomuty · Koryta · Kosmonosy · Kosořice · Košátky · Kováň · Kovanec · Krásná Ves · Krnsko · Kropáčova Vrutice · Ledce · Lhotky · Lipník · Loukov · Loukovec · Luštěnice · Mečeříž · Mladá Boleslav · Mnichovo Hradiště · Mohelnice nad Jizerou · Mukařov · Němčice · Nemyslovice · Nepřevázka · Neveklovice · Niměřice · Nová Telib · Nová Ves u Bakova · Obrubce · Obruby · Pěčice · Pětikozly · Petkovy · Písková Lhota · Plazy · Plužná · Prodašice · Předměřice nad Jizerou · Přepeře · Ptýrov · Rabakov · Rohatsko · Rokytá · Rokytovec · Řepov · Řitonice · Sedlec · Semčice · Sezemice · Skalsko · Skorkov · Smilovice · Sojovice · Sovínky · Strašnov · Strážiště · Strenice · Sudoměř · Sukorady · Tuřice · Ujkovice · Velké Všelisy · Veselice · Vinařice · Vinec · Vlkava · Vrátno · Všejany · Zdětín · Žďár · Žerčice · Židněves
# Aphthona weiseana

Aphthona weiseana is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1998 gepubliceerd door Konstantinov.
# Aphthona yunnanica

Aphthona yunnanica is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2002 gepubliceerd door Konstantinov & Lingafelter.
# Aphthona wagneri

Aphthona wagneri is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door Heikertinger.