OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan van Toorn

Jan Willem van Toorn (Tiel, 9 mei 1932 – Amsterdam, 13 november 2020) was een Nederlands internationaal bekend grafisch ontwerper.

## Levensloop

Vanaf zijn vroege jeugd woonde Van Toorn in Amsterdam, waar hij als tiener in een drukkerij ging werken. Daarnaast volgde hij de avondcursus aan de Amsterdamse Grafische School en de avondopleiding aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam, de latere Gerrit Rietveld Academie.
Van Toorn vestigde zich in 1957 als zelfstandig ontwerper. Tot zijn bekendste werk behoren de kalenders voor drukkerij Mart.Spruijt in Amsterdam, de affiches en catalogi voor het Van Abbemuseum (1965-1994) in Eindhoven, en de vele omslagen van het jaarlijks vernieuwde standaardwerk van Ivan Wolffers, Medicijnen. Naast grafisch ontwerper was Van Toorn tentoonstellingsmaker.
Vanaf de jaren tachtig was Van Toorn voornamelijk actief in het onderwijs, onder meer als docent aan de Gerrit Rietveld Academie en als directeur van de Jan van Eyck Academie (1991-1998) in Maastricht. In 1985 werd de Piet Zwart Prijs aan hem toegekend.
In februari 2008 besloot hij zijn archief onder te brengen bij de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam.
Dichter/schrijver Willem van Toorn is zijn broer.

## Publicaties (keuze)

* Design's delight: method and means of a dialogic approach. (2006)

## Literatuur (keuze)

* Jan van Toorn / [tekst: C. Vermaas]. (2005).
* Rick Poynor, Jan van Toorn: critical practice. (2008)
# Jan van Turnhout

Jan-Jacob van Turnhout, ook Jean Jacques de Turnhout, Jacobs (omstreeks 1545 - na 1618) was een componist uit de Nederlandse School.

## Leven en werk

Jan-Jacob is mogelijk de broer van Gerardus van Turnhout. In 1577 kreeg Jan-Jacob de betrekking van kapelmeester aan de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen. Rond 1586 kreeg hij een soortgelijke betrekking (maître de chapelle) bij Alexander Farnese in Brussel die hij tot zijn overlijden zou behouden.
Jan-Jacob gaf Il primo libro de madrigali en Sacrarum cantionum uit. Uit andere bronnen zijn ook twee madrigalen en een vierstemmig lied op Nederlandse tekst van hem bekend. Dat laatste (Gij meijskens die vander comenscap sijt) werd in 1572 gepubliceerd bij de Antwerpse drukker Petrus Phalesius in diens bloemlezing van Nederlandse liederen, het Duijtsch musijck boeck.
* The new Grove dictionary of music and musicians, Londen, 2001
* Jan Willem Bonda, De meerstemmige Nederlandse liederen van de vijftiende en zestiende eeuw. Hilversum, Verloren, 1996. ISBN 90-6550-545-8
Lexicons
* Henri Viotta, Lexicon der Toonkunst, deel III, 1883, pagina 520, noemt hem zoon van Gerardus van Turnhout
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 681, noemt hem zoon van Gerardus van Turnhout
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philip Kruseman, Den Haag; pagina 831, noemt hem zoon van Gerardus van Turnhout
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 10, pagina 53, noemt hem zoon of neef van Gerardus van Turnhout
* Bibliothèque nationale de France: cb14984727v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 122230450
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1230 9030
* MusicBrainz: e4c11aa9-363c-4380-ae12-547ffa0f8436
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 185349692
* Virtual International Authority File: 55023870
* WorldCat (via VIAF): 55023870
# Aregno

Aregno (Corsicaans: Aregnu) is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse op Corsica en telt 567 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Calvi.

## Geografie

De oppervlakte van Aregno bedraagt 9,4 km², de bevolkingsdichtheid is 60,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Monumenten

* Op het even buiten Aregno gelegen kerkhof staat de Église de la Trinité et de San Giovanni, een romaanse kerk uit ca. 1100.

## Externe link

* ↑ Populations légales 2021.
# Jaspis pleopora

Jaspis pleopora is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Jaspis en behoort tot de familie Ancorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door de Laubenfels.
# Jaspis johnstonii

Jaspis johnstonii is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Jaspis en behoort tot de familie Ancorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Schmidt.
# Aquacultural Engineering

Aquacultural Engineering is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de agrarische techniek en de visserij. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Aquac. Eng.
* Aquacultural Engineering op NCBI
* Aquacultural Engineering op Genamics JournalSeek
# Archibaldprijs

De Archibaldprijs is de meest prestigieuze prijs voor portretschilders in Australië.
Jules Francois Archibald is de oprichter van deze beroemde kunstprijs. Hij had als doel het schilderen van portretten te bevorderen en daarnaast tevens het promoten van grote Australische schilders.
De Archibald prijs werd voor het eerst in 1921 uitgereikt. De prijs is naast de enorme bekendheid en erkenning een geldprijs van 35.000 Australische dollars. Het winnende schilderij wordt door een officiële jury van de "Trustees of the Art Gallery of New South Wales" gekozen.
De prijs gaat nu zijn 82e jaar in.
Enkele winnaars:
* William Dobell - 1943, 1948 en 1959
* William Pidgeon - 1958, 1961 en 1968
* Clifton Pugh - 1965, 1971 en 1972
* Garry Shead - 1992 en 1993
* Wendy Sharpe - 1996
* Lewis Miller - 1998
* Adam Cullen - 2000
* Nicholas Harding - 2001
* Craig Ruddy - 2004
Nicholas Harding won in 2001 met zijn schilderij “John Bell als King Lear” (zie foto’s)
# Jan den Hengst

Jan den Hengst (Alphen aan den Rijn, 23 mei 1934) is een Nederlands fotograaf.

## Loopbaan

Den Hengst is gespecialiseerd in natuurfotografie, in het bijzonder fotografie van wilde planten. Bekend zijn ook zijn panoramafoto’s. Jan den Hengst publiceerde diverse fotoboeken, en heeft als fotograaf meegewerkt aan publicaties van auteurs als Midas Dekkers.
# Jan den Hoed

Jan den Hoed (Dordrecht, 4 juli 1932 – Rotterdam, 9 oktober 1980) was een Nederlands politicus van de PvdA.
Hij groeide op in Zwijndrecht en ging in 1963 naar Tiel om te werken als streekarchivaris. In 1966 kwam hij in de gemeenteraad van Tiel en vier jaar later werd hij daar wethouder. In november 1977 werd Den Hoed benoemd tot burgemeester van Nieuw-Lekkerland. In september 1980 werd hij opgenomen in het Rotterdamse Dijkzigt Ziekenhuis en enkele weken later overleed hij daar op 48-jarige leeftijd.
# Arbed

Arbed of voluit ‘Aciéries Réunies de Burbach-Eich-Dudelange’, was een groot Europees Luxemburgs staalconcern dat ondertussen deel uitmaakt van het bedrijf ArcelorMittal.

## Geschiedenis

In 1869 begon de winning van de grote ijzerertsvoorraad in Fond-de-Gras aan de zuidwestelijke rand van Luxemburg. Er werden mijnen opgericht, vooral door Belgische ondernemers, en de dorpjes in het dal van de Korn veranderden in arbeiderswijken. Een nieuwgebouwde spoorlijn transporteerde de ertsen naar de Franse grens. In de omgeving schoten de hoogovens als paddenstoelen uit de grond. Vooral Norbert Metz, de broer van industriepionier August, bouwde in Esch nieuwe ijzersmelterijen. De hausse kreeg nog meer vaart toen er in 1879 een betere methode werd gepatenteerd voor de productie van staal uit het fosforrijke ‘minette’-erts dat in Zuid-Luxemburg en Lotharingen voorkomt.
De eerste licentiehouder voor de Gilchrist-Thomas converter op het continent was Norbert Metz. De cokes voor de Luxemburgse hoogovens kwamen grotendeels uit Duitsland en omgekeerd gingen ijzer en staal voor de verdere verwerking naar het Ruhr-gebied. Na de eeuwwisseling werd in Esch-Belval de eerste ‘geïntegreerde’ fabriek met hoogoven, staalfabriek en walserijen gebouwd. In 1911 fusioneerde de bedrijvengroep van Norbert Metz met een andere Luxemburgse staalproducent tot de ‘Aciéries Réunies de Burbach-Eich-Dudelange’, afgekort als ‘Arbed’. Arbed richtte in Gent SIDMAR op.
Arbed fuseerde met Usinor tot Arcelor en maakt ondertussen deel uit van het bedrijf ArcelorMittal, de grootste producent van staal ter wereld met een productie van 109,7 miljoen ton staal per jaar. Het bedrijf ontstond in 2006 als resultaat van een fusie tussen Arcelor en Mittal Steel. De zetel van de nieuwe combinatie is Luxemburg.

## Overzicht van de fusiepartners

* Arcelor
** Arbed
** Usinor
** Aceralia
** Dofasco
* Mittal Steel
** Ispat International
** LNM Holdings
** International Steel Group
*** Weirton Steel
*** Georgetown Steel
*** Bethlehem Steel
*** Ling-Temco-Vought
*** Acme Steel

## Externe link

* Website van ArcelorMittal
# Arbatskaja

Arbatskaja kan verwijzen naar:
* Arbatskaja (metrostation Moskou, Arbatsko-Pokrovskaja-lijn)
* Arbatskaja (metrostation Moskou, Filjovskaja-lijn)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Arbatskaja en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# James Hannam

James Hannam is een wetenschapshistoricus die is gespecialiseerd in de relatie tussen wetenschap en het christendom in de middeleeuwen en de vroegmoderne tijd.
Hannam studeerde natuurkunde aan de Universiteit van Oxford, specialiseerde zich in de accountancy en heeft gedurende enige jaren in het centrum van Londen gewerkt, waar hij zich voornamelijk met filmfinanciering heeft beziggehouden. Hij heeft voor verschillende kranten en tijdschriften, waaronder The Spectator, History Today, Standpoint en de New Scientist geschreven.
Hij begon in 2001 met een deeltijdstudie aan het Birkbeck College, een onderdeel van de Universiteit van Londen, in het vak historisch onderzoek, sloot deze studie in 2003 af en promoveerde in 2008 in de wetenschapsgeschiedenis en de geschiedenis van de filosofie aan het Pembroke College, een van de aan de Universiteit van Cambridge. Hij is bekend geworden door zijn in 2009 verschenen boek, God's Philosophers: How the Medieval World Laid the Foundations of Modern Science. Hij betoogt hierin dat de basis voor de wetenschappelijke revolutie al in de middeleeuwen werd gelegd.
Hannam woont in Kent, is getrouwd en heeft twee kinderen.

## Websites

* James Hannam: Historian of Science and Religion. eigen website
# Jan van Maanen

Jan van Maanen (Meteren, 1976) is een Nederlands cabaretier, zanger, kleinkunstenaar, pianist, dirigent en beeldend kunstenaar.
Jan van Maanen groeide op in Meteren en verhuisde op zijn tiende jaar naar Utrecht. In Utrecht ontdekte hij de muziekbibliotheek en raakte sterk geïnteresseerd in muziekpartituren en klavieruittreksels. Aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag studeerde hij orkestdirectie en kerkorgel. Ook volgde hij verschillende masterclasses bij beroemde dirigenten en orkesten. Na zijn conservatoriumopleiding werkte hij in de wereld van de klassieke muziek als dirigent, pianist, zanger en componist.

## Opera

Jan van Maanen dirigeerde onder andere Opera Spanga en Opera Zuid. Ook schreef hij enkele kleine opera's en was hij initiatiefnemer van Weekend Opera Utrecht. Sinds 2012 is hij ook artistiek leider van Weekend Opera Utrecht in Muziekcentrum Vredenburg. In januari 2015 verzorgde hij samen met het Residentie Orkest het Nieuwjaarsconcert. In februari 2016 debuteerde hij als dirigent in de gouden zaal van de Wiener Musikverein. Sinds april 2017 is hij chefdirigent van de Staatsopera van Varna in Bulgarije.

## Cabaret

In 2010 was hij winnaar van de Wim Sonneveldprijs en publieksprijs bij het Amsterdams Kleinkunst Festival. In het seizoen 2010-2011 volgden voorstellingen in het kader van de AKF finalistentournee. Hij startte daarna met de One Jan show in De Kleine Komedie. Hij werd door recensenten wel 'Uitvinder van het retro-cabaret' genoemd en zijn stijl werd daarbij vergeleken met Van Maanens voorbeelden Toon Hermans, Wim Sonneveld en Wim Kan. De titel van zijn tweede programma Voor alles is een verwijzing naar het motto 'Leven en laten leven'. In deze voorstelling wordt hij geassisteerd door Vivianne van den Boom, die chaos op het toneel creëert.
In 2017 verscheen een cd Meer met liedjes uit zijn eerste twee cabaretvoorstellingen.

## Programma's

* Voor Alles (2017)
* Voor het zingen (2014)
* One Jan show (2011)

## Cd

* Meer, EAN 9789491283406
* ↑ Baarnaar Jan van Maanen wint Sonneveldprijs RTV Utrecht, 13 april 2010
* ↑ Het Kontakt: Cabaretier Jan van Maanen: 'Normaal is nog niet zo verkeerd'. Gearchiveerd op 18 maart 2017.
* ↑ Weekendoperautrecht.nl. Gearchiveerd op 6 februari 2023.
* ↑ Nieuwsblad Geldermalsen: Jan van Maanen met try out in Stroomhuis
* ↑ Opera Nederland, 12 januari 2016
* ↑ Cabaretmagazine
* ↑ De Volkskrant, 10 februari 2017. Gearchiveerd op 2 januari 2018.
# Jan van Mansdale

Jan van Mansdale, ook Jan I Keldermans (ca. 1345-1425) was een Brusselse steen- en beeldhouwer. Hij was de stamvader van het Mechelse geslacht Keldermans, dat vele bouwmeesters en beeldhouwers voortbracht.
In Brussel, wellicht zijn geboortestad, bezat Jan van Mansdale aan de Rue de l'Ecuyer/Schildknaapstraat een huis met brouwerij In het Kelderken, wat mogelijk zijn tweede naam verklaart. Hij trouwde ca. 1375-1380 met Katrien Pippens en had zeker drie kinderen: Pieter, Jan II en Elizabeth van Mansdale die getrouwd was met Antoine van Robbroeck. Rond 1370 was hij meester geworden in het steenbickelerenambacht. Hij werd er vier keer gezworene (1388-1407) en had de waardepapieren bij zich thuis.
Van Mansdale stond aanvankelijk vooral bekend voor het hakken van sierlijke balustrades. Zijn reputatie reikte vrij snel voorbij de stadsmuren. In 1377 werd hij gevraagd om de versiering van de Grote Zaal in het Mechelse Schepenhuis voor zijn rekening te nemen. Voor de Vierschaarzaal van het Schepenhuis leverde hij in 1384-85 elf kraagstenen met voorstellingen van de Negen Besten, de dronkenschap van Noach en het offer van Abraham. Dit werk is in situ bewaard. In de jaren 1390 maakte hij ook het praalgraf van Franco de Mirabella en Maria van Gistel in de Sint-Romboutskerk, afgewerkt met de ligbeelden in 1415-1416. Het met pleuranten verfraaide monument is in 1810 vernield, op enkele fragmenten na, die naar het Jubelparkmuseum zijn overgebracht. Op stilistische gronden is het praalgraf van Jan II van Polanen in Breda tentatief aan Van Mansdale toegeschreven.

## Literatuur

* Jozef Duverger, Mansdale (alias Keldermans), Jan van, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, vol. 8, 1979, kol. 467-469

## Externe link

* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Bulletin des Musées royaux d'art et d'histoire. Musées royaux d'art et d'histoire (1968).
* Biografisch Portaal: 60406163
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 362096
* Union List of Artist Names: 500121891
* Virtual International Authority File: 96580332
* WorldCat (via VIAF): 96580332
# Jan van Mansvelt

Jan van Mansvelt (Winsum, 16 november 1921 – Haarlem, 23 april 1987) was een Nederlandse neuroloog en ziekenhuisdirecteur. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij werkzaam bij het illegale blad Ons Volk.

## Biografie

Hij werd geboren in Winsum, als zoon van Gerrit Johan van Mansvelt, directeur der Posterijen en Henriëtte Jacoba Scherius. In 1941 slaagde hij voor het staatsexamen HBS B.
Tijdens de oorlog was hij werkzaam voor de verzetskrant Ons Volk. Het blad De Toekomst maakte gebruik van het technisch apparaat van Ons Volk. Samen met Jan Woestenburg bracht hij matrijzen uit Leiden naar Gennep zodat daar kon worden gedrukt.
Na de oorlog trouwde hij met Hansje van Hellenberg Hubar, weduwe van Wim Eggink.
Hij studeerde medicijnen in Utrecht. In 1951 slaagde hij voor het artsexamen. Van 1952 tot 1955 volgde hij in Haarlem de specialistenopleiding tot neuroloog. In 1954 promoveerde hij te Utrecht tot doctor in de geneeskunde op het proefschrift Pick's disease, a syndrome of lobar cerebral atrophy; its clinico-anatomical and histopathological types.
Na zijn opleiding werd hij neuroloog in het Diaconessenhuis in Haarlem. In 1964 stapte hij over naar het Elisabeth Gasthuis. In maart 1970 werd hij medisch directeur van het Elisabeth Gasthuis.
Hij was van 1965 tot 1971 bestuurslid van de Landelijke Specialisten Vereniging, de laatste vier jaar als voorzitter. Hij maakte deel uit van een gezamenlijke studiecommissie van de SER en de Ziekenfondsraad, die plannen moest ontwikkelen voor een nieuw systeem van ziektekostenverzekering. Hij was ook lid van de Nationale Ziekenfondsraad. In 1978 was hij kort kandidaat voor staatssecretaris van Volksgezondheid.
In 1981 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
* ↑ "Familiebericht", NRC Handelsblad, 28 april 1987. Geraadpleegd op 14 augustus 2023. – via Delpher.
* ↑ "Staatsexamen H.B.S. B", Algemeen Handelsblad, 3 augustus 1941. Geraadpleegd op 14 augustus 2023. – via Delpher.
* ↑ De ondergrondse pers 1940-1945 (PDF). Gearchiveerd op 21 oktober 2022.
* ↑ VerzetsMuseum | Archief van Jan van Mansvelt. Verzetsdeelnemer.. collectie.verzetsmuseum.org. Gearchiveerd op 11 augustus 2023. Geraadpleegd op 11 augustus 2023.
* ↑ "Academische examens", Het Parool, 12 maart 1951. Geraadpleegd op 14 augustus 2023. – via Delpher.
* ↑ (12 maart 1955). Boekaankondigingen. Gearchiveerd op 14 augustus 2023. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde
* 1 2 "Jan van Mansveld even kandidaat voor staatssecretaris Volksgezondheid", Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland, 18 februari 1978. Geraadpleegd op 14 augustus 2023. – via Delpher.
* ↑ Periode: 1815 - 1994, Kanselarij der Nederlandse Orden: Index gedecoreerden | Nationaal Archief. www.nationaalarchief.nl. Gearchiveerd op 14 augustus 2023. Geraadpleegd op 14 augustus 2023.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8774 2658
* Library of Congress Control Number: n92801596
* Virtual International Authority File: 280742051
* WorldCat (via VIAF): 280742051
# Jan van Maasakkers

Johannes Henricus Adrianus Gerardus (Jan) van Maasakkers (Erp, 30 augustus 1945) is een voormalig Nederlands burgemeester.
Na het gymnasium volgde een studie Nederlands recht aan de Katholieke Universiteit Nijmegen met als specialisatie Openbare financiën. Hierna heeft hij gewerkt bij het wetenschappelijk bureau van de Katholieke Volkspartij (KVP; later opgegaan in het CDA) en verder is hij medewerker geweest bij de Tweede Kamerfractie van deze partij.
In 1974 werd Van Maasakkers burgemeester van de Brabantse gemeente Terheijden met toen ongeveer zevenduizend inwoners. In 1989 volgde hij de zieke Antoon Heldens op als burgemeester van Gemert. Bij de gemeentelijke herindeling in 1997 werd de gemeente Bakel en Milheeze samengevoegd met Gemert tot de gemeente Gemert-Bakel waarvan hij burgemeester werd. Kort voor zijn pensionering in 2010 was hij van alle toenmalige Nederlandse burgemeesters degene die het langst burgemeester was. Van de toenmalige burgemeesters was hij echter niet degene die het langst burgemeester in dezelfde gemeente was, want dat betrof Huib Zijlmans die als sinds februari 1986 burgemeester van Beuningen was.
# Archaeolus funestus

Archaeolus funestus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Lin Qibin.
# Arcticocamptus arndti

Arcticocamptus arndti is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Kiefer.
# Jef Boudens

Jozef Leon Marie (Jef) Boudens (Brugge, 19 maart 1926 – aldaar, 28 juli 1990) was een Belgische graficus, tekenaar en kalligraaf.

## Biografie

Jef Boudens werd geboren in het gezin van Albert Boudens (1887-1985) en Augusta De Groote (1887-1956) in Brugge. Boudens volgde zijn opleiding aan het Hoger Instituut Sint-Lucas te Gent. Hij studeerde aanvankelijk architectuur studeerde maar overschakelde over naar grafiek. Zijn specialisatie was schrift en letterkunst.
Hij was docent aan de academie van Roeselare en het Hoger Instituut Sint-Lucas te Gent.
Boudens was in Vlaanderen een pionier van de kalligrafie en gelegenheidsgrafiek. Hij behoorde tot een jongere generatie Vlaamse grafici, tekenaars en kalligrafen die in het spoor traden van o.a. Jos Speybroeck, Armand Panis en Jos de Swert. Met Arno Brys, Luc Verstraete, Daan van Severen, Ernest Verkest, Michiel Anneessens en Jef Bultynck vormde hij binnen de Sint-Lukaskring in Gent de vereniging 'Die Ghenootscap'. Boudens had een leidende rol in deze beweging, die Vlaamsgezind en christelijke geïnspireerd was.
Boudens schreef drie boeken over schriftkunst, waarvan één in het Frans. In 1960 publiceerde hij zijn 'Schrift- en Letterboek' waarin hij stelde dat schrijven niet alleen iets praktisch was, maar ook een zaak van schoonheid.
Hij trouwde in 1953 met kunstenares Dymphna Uleyn (Esen, 1929 – Brugge, 2012). Het gezin had in Brugge een winkel, kunsthandel Die Swaene. De kinderen ontwikkelden zich alle vijf tot 'letterkunstenaars'.
* ↑ Teksten van Arno als basis van kunstwerken. De Tijd (29 augustus 2013). Gearchiveerd op 27 augustus 2021. Geraadpleegd op 27 augustus 2021.
* ↑ Vijf broers en zussen tonen Letternijen. De Standaard. Gearchiveerd op 27 augustus 2021. Geraadpleegd op 27 augustus 2021.
* Els Baekelandt. Galerie van Vlaamse kalligrafen.Vlaanderen. 1995. Jaargang 44 .P 273.
* A. Dewitte. In memoriam Jef Boudens Biekorf. 1990. Jaargang 90.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: boud039
* Gemeinsame Normdatei: 1050425952
* Virtual International Authority File: 308202118
* WorldCat (via VIAF): 308202118
# Jef Boeckx

Jef Boeckx is een Belgisch voormalig politicus voor de CVP.

## Levensloop

Boeckx was burgemeester van Beerse van 1977 tot 1982 en van 1989 tot 2000. Dat jaar verliet hij de lokale politiek, waarbij hij tijdens de lokale stembusgang een laatste maal lijstduwer was op de CDE-kieslijst. Hij werd opgevolgd als burgemeester door Gust Adriaensen (Inzet 2000).
* ↑ Vrouwen trekken CDE-lijst Beerse; Gazet van Antwerpen; 8 september 2000
* ↑ Verkiezingen werken na bij CDE in Beerse-Vlimmeren; Gazet van Antwerpen; 14 december 2000
* ↑ Beerse verdeelt bevoegdheden; Gazet van Antwerpen; 12 oktober 2000
# Arkys montanus

Arkys montanus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Arkys. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Balogh.