OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hartmaniella tulearensis

Hartmaniella tulearensis is een borstelworm uit de familie Hartmaniellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Hartmaniella tulearensis werd in 1978 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Amoureaux.
# Hartmanice

Hartmanice kan verwijzen naar de volgende Tsjechische gemeenten:
* Hartmanice (okres Klatovy)
* Hartmanice (okres České Budějovice)
* Hartmanice (okres Svitavy)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hartmanice en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hartmaniellidae

Hartmaniellidae zijn een familie van borstelwormen (Polychaeta).

## Taxonomie

De volgende geslachten zijn bij de familie ingedeeld:
* Hartmaniella Imajima, 1977
** = Pseudoninoe Amoureux, 1977
* ↑ majima, Minoru (1977) A new polychaete family, Hartmaniellidae, from Japan. 211-216. IN: Reish, D.J. and Fauchald, K. (Ed.). Essays on Polychaetous Annelids in Memory of Dr. Olga Hartman Allan Hancock Foundation. The Allan Hancock Foundation page(s): 211
# Han Zhijun

Han Zhijun (Chinees: 韩芝俊) (21 februari 1930) (jiaxiang: Shanxi, Wutai) is de echtgenote van de Chinese communist Hua Guofeng. In 1949 trouwde zij met Hua. Toentertijd was Han Zhijin een legeraanvoerder in de regio Jinzhong. Ze heeft drie kinderen. Zoon Su Hua (苏华) en de twee dochters Su Li (苏莉) en Su Ling (苏玲). In 1975 werd Han hoofd van de politieke sectie van de Chinese lichte industrie. Vijf jaar later ging ze met pensioen.
* Virtual International Authority File: 240035983
* WorldCat (via VIAF): 240035983
# Han Ying

Han Ying (Chinees: 韓瑩; Shenyang, Liaoning, 29 april 1983) is een in China geboren, huidig Duits tafeltennisspeelster. Han is haar achternaam. Ze wordt beschouwd als een van de beste Europese tafeltennisspeelsters. Ze speelt rechtshandig. Haar beste positie in de ITTF-wereldranglijst voor tafeltennissers was plaats 7. Han is een defensieve speelster. Op het EK won ze samen met haar teamgenoten drie keer de gouden medaille.
In 2016 bereikte de Duitse het kwartfinale op de Olympische Spelen in het enkelspel, met haar landgenoten versloegen ze in de halve finale Japan. In het einde van dit toernooi won ze met haar team de zilveren medaille.
In oktober 2018 werd ze samen met Ruwen Filus Europees kampioen in het gemengde dubbelspel.

## Belangrijkste overwinningen

* Winnares Korea Open enkelspel, 2014
* Winnares Oostenrijk Open enkelspel, 2015
* Winnares Europese kampioenschappen landenteams, 2013, 2014 en 2015
* Zilver EK landenteams, 2017
Enkelspel:
* Bronzen medaille Europees kampioenschap, 2013
* Bronzen medaille Duitsland Open, 2013 en 2014
* Bronzen medaille Zweden Open, 2014
* Zilveren medaille Qatar Open, 2015
* Derde plaats Tsjechië Open, 2015
* Derde plaats Zweden Open, 2016
* Halve finale Japan Open, 2017
Dubbelspel:
* Halve finale Europees kampioenschap, 2015
* Kwartfinale Japan Open, 2017
* Ronde van de laatste 16 Duitsland Open, 2015
* Zilveren medaille Koeweit Open, 2015
* Bronzen medaille China Open, 2014

## Externe link

* (en) Profiel van Han Ying op olympedia.org
* ↑ (de) Munzinger-Archiv GmbH, Ravensburg, Han Ying - Munzinger Biographie. www.munzinger.de. Geraadpleegd op 13 oktober 2018.
* ↑ (en) China women beat Germany to claim table tennis gold. International Olympic Committee (23 mei 2017). Geraadpleegd op 13 oktober 2018.
# Hans Marchal

Hans Marchal (Langbroek, 1968) is een Nederlands politicus. Machal is sinds 29 maart 2023 lid van het algemeen bestuur van Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden. Daarvoor was hij van 1994 tot 2021 actief in de gemeentepolitiek als raadslid en wethouder. Hij was van 2014 tot 2021 namens de Protestant-Christelijke Groepering (PCG) wethouder in de gemeente Wijk bij Duurstede.

## Levensloop

Marchal kwam in 1994 de politiek in als wethouder als opvolger van zijn vader C.J. Marchal, die namens de PCG wethouder was in Langbroek. Naar eigen zeggen was hij op dat moment nog geen lid van de partij. Hij werd na de verkiezingen wethouder Financiën, Openbare Werken en Sport en was op dat moment de jongste wethouder van Nederland.
Tot de gemeentelijke herindeling van Wijk bij Duurstede, Langbroek en Cothen in 1996 was Marchal het gezicht van de PCG in zijn dorp Langbroek, daarna in Wijk bij Duurstede. Hij zou tot 2014 raadslid blijven voor die partij, daarna was hij tot 2021 wethouder in de gemeente.
Marchal was bij de waterschapsverkiezingen 2023 verkozen tot het algemeen bestuur van het Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden. Sinds 29 maart 2023 neemt hij daar zitting.
# Hans Marchwitza

Hans Marchwitza (Scharley, 25 juni 1890 - Potsdam, 17 januari 1965) was een socialistische dichter en schrijver in de DDR.
Hans Marchwitza kwam uit een mijnwerkersgezin uit Opper-Silezië, en ging zelf ook aan het werk als mijnwerker. In 1910 verhuisde hij naar het Ruhrgebied. Door deelname aan een staking werd hij werkloos, en vocht daarna als soldaat in de Eerste Wereldoorlog. In de jaren die daarop volgden, ontwikkelde hij een communistische gezindheid.
In de jaren twintig begon hij, opnieuw werkloos, te schrijven voor de kranten Rote Fahne en Rote Front. In 1930 kwam zijn eerste boek uit: Sturm auf Essen, over de sociale strijd in het Ruhrgebied in de jaren twintig. Na de machtsovername door Adolf Hitler in 1933 vluchtte hij naar Zwitserland, verbleef in het onder Frans beheer vallende Saarland en nam hij deel aan de Spaanse Burgeroorlog. Terug in Duitsland werd hij meteen gearresteerd. In 1941 slaagde hij erin te vluchten naar de Verenigde Staten. In New York vond hij werk als bouwvakker.
Na de oorlog vestigde hij zich in de Sovjet-bezettingszone in Duitsland (vanaf 1949 DDR), en richtte daar de Oost-Duitse Akademie der Künste op. Hij schreef een aantal sociaal-realistische romans. Voor zijn literaire werk werd hij in de DDR overladen met prijzen, zoals de Nationalpreis der DDR (1950, 1955 en 1964), de Karl-Marx-Orde en het erehoogleraarschap van de Humboldt Universiteit van Berlijn.
* Bibsys: 90113367
* Biblioteca Nacional de Chile: 000464803
* CiNii: DA03441250
* Gemeinsame Normdatei: 118577506
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1024 0276
* Library of Congress Control Number: n50040688
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00471032
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0004313
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007264917305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002526755
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07072699X
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A012926491
* Système universitaire de documentation: 060654066
* Virtual International Authority File: 22933755
* WorldCat (via VIAF): 22933755
# Hans Makart

Hans Makart (Salzburg, 28 mei 1840 – Wenen, 3 oktober 1884) was een Oostenrijks kunstschilder en decoratieschilder. Hij werkte in de klassieke stijl van de academische kunst, maar wordt ook wel gezien als een voorloper van het symbolisme.

## Leven

Makart studeerde aan de Academie van beeldende kunsten in Wenen, maar werd daar vanwege gebrek aan talent van af gestuurd. In 1861 ging hij vervolgens naar de academie in München, waar hij verder studeerde bij Carl Theodor von Piloty, die het wel in hem zag zitten. Tussen 1862 en 1869 maakte hij studiereizen naar Londen, Parijs en Italië, om zich in 1869 opnieuw in Wenen te vestigen, waar hij professor aan de academie werd. Op voorspraak van keizer Frans Jozef I van Oostenrijk mocht hij op staatskosten een groots atelier inrichten, waar hij in de jaren 1870 fameuze atelierfeesten zou geven, met veel prominenten, onder wie regelmatig Richard Wagner, Arnold Böcklin en Franz Liszt.
In de jaren zeventig groeide Makart uit tot de leidende figuur in de Weense kunstwereld, die zich concentreerde rondom de Ringstraße. Hij bleef veel reizen, onder andere naar Spanje en Marokko en bezocht in 1877 ook België en Nederland. Hij overleed in 1884 aan syfilis, 44 jaar oud.
In het Wiener Stadtpark staat een standbeeld ter herinnering aan Hans Makart.

## Werk

Het werk van Makart kenmerkt zich door de typische academische stijl die in het midden van de negentiende eeuw in Duitsland en Oostenrijk dominant was. Zijn grote voorbeelden waren Rubens en Titiaan. Hij schilderde veel historische taferelen en allegorieën (met als bekendste voorbeeld zijn De vijf zinnen, thans in Slot Belvedere), maar ook talloze portretten in opdracht van de Weense en Münchense beau monde. Daarnaast maakte hij ook naam met zijn vele decoratieve muurschilderingen. Ook werkte hij als decorateur en kostuumontwerper, vaak bedoeld voor dames die hij zelf portretteerde.
Vanuit zijn klassieke opleiding ontwikkelde Makart een duidelijk eigen stijl, die in Wenen de 'Makart-stijl' genoemd werd, en waarbinnen het uitbundige kleurgebruik van de Münchense school een belangrijk aspect vormt. Tevens zijn kenmerken van het estheticisme herkenbaar. Zijn werk typeert zich echter ook door de toevoeging van symbolische elementen, die zijn werk toentertijd een vernieuwend karakter gaven. Kunsthistorisch wordt hij dan ook wel gezien als een voorloper van het symbolisme en de sezession-kunst. Hij was van grote invloed op de latere Oostenrijkse kunstschilders Gustav Klimt en Hans Zatzka.
Werk van Makarts werk is te zien in tal van Duitse en Oostenrijkse musea, waaronder het Wien Museum en de Österreichische Galerie Belvedere te Wenen, en de Neue Pinakothek te München.

## Galerij

* Alegorie auf die Lebenslust.
* Dame am Spinett
* Das schlafende Schneewittchen
* Dame mit Federhut in Ruckenansicht
* Dora Fournier Gabillon
* Hanna Klinkosch
* Porträt einer Schauspielerin
* Bildnis Gräfin Palffy (Die Betende)
* Die Fuenf Sinne
* De Rijnmaagden

## Literatuur en bron

* Gerbert Frodl: Hans Makart. Monographie und Werkverzeichnis. Residenz, Salzburg 1974
* Ralph Gleis: Makart. Ein Künstler regiert die Stadt. Catalogus Wien Museum, München 2011.
# Haselbachtal

Haselbachtal is een gemeente en plaats in de Duitse deelstaat Saksen. De gemeente maakt deel uit van het Landkreis Bautzen. Haselbachtal telt 3.997 inwoners.
Arnsdorf · Bautzen · Bernsdorf · Bischofswerda · Burkau · Crostwitz · Cunewalde · Demitz-Thumitz · Doberschau-Gaußig · Elsterheide · Elstra · Frankenthal · Göda · Großdubrau · Großharthau · Großnaundorf · Großröhrsdorf · Großpostwitz · Haselbachtal · Hochkirch · Hoyerswerda · Kamenz · Königsbrück · Königswartha · Kubschütz · Lauta · Laußnitz · Lichtenberg · Lohsa · Malschwitz · Nebelschütz · Neschwitz · Neukirch · Neukirch/Lausitz · Obergurig · Ohorn · Ottendorf-Okrilla · Oßling · Panschwitz-Kuckau · Pulsnitz · Puschwitz · Räckelwitz · Radeberg · Radibor · Ralbitz-Rosenthal · Rammenau · Schirgiswalde-Kirschau · Schmölln-Putzkau · Schwepnitz · Schönteichen · Sohland an der Spree · Spreetal · Steina · Steinigtwolmsdorf · Wachau · Weißenberg · Wiednitz · Wilthen · Wittichenau
# Haselbach

Haselbach kan verwijzen naar:
* Haselbach (bij Altenburg), een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen
* Haselbach (Neder-Beieren), een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren
* Haselbach (Rhönblick), een plaats in de Duitse deelstaat Thüringen
* Haselbachtal, een plaats in de Duitse deelstaat Saksen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Haselbach en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hardenbergplatz

De Hardenbergplatz is een plein in de Duitse hoofdstad Berlijn, gelegen naast het bekende Bahnhof Zoo in het district Charlottenburg-Wilmersdorf. De voornaamste functie van het plein is die van het belangrijkste busstation voor Berlijnse stadsbussen. Aan het plein staat ook een 118 meter hoge toren: Zoofenster.
Het plein grenst aan de oostkant aan de Zoologischer Garten Berlin, de dierentuin van Berlijn. Aan het plein staat ook een van de twee ingangen van de dierentuin, de Löwentor (Leeuwenpoort). Deze ingang werd in 1987 herbouwd volgens het oude ontwerp ter ere van de 750-jarige verjaardag van de stad Berlijn.
# Haz conmigo lo que quieras

Haz conmigo lo que quieras ('Doe met mij wat je wil') is een Spaanse komische dramafilm uit 2003 geregisseerd door Ramón de España.

## Verhaal

Néstor is weduwnaar en banketbakker. Hij heeft een dikke bankrekening, een slecht hart en zwemt elke dag in zee. Néstor is gefascineerd door Maribel, de dochter van zijn hulp. Zij komt werken in zijn bakkerij en hij wil met haar trouwen. Maar ze is verliefd op Manolo, een voormalig legioensoldaat die verkleed als konijn werkt bij een incassobureau. Maribel wil ook naar Barcelona om te werken in het sadomasochistische bordeel van haar zus.
Maribel besluit toch met Nestor te trouwen in de hoop dat hij spoedig zal sterven en haar een vette erfenis zal nalaten. Net als Manolo van plan is Néstor te vermoorden om het vrijvallen van de erfenis te bespoedigen, sterft Néstor aan een hartaanval. Toch zullen Maribel en Manolo ook niet bij elkaar blijven, want terwijl Manolo een burgerlijk leven wil, zoekt Maribel het avontuur van het sadomasochisme. Uiteindelijk vindt Manolo het gewenste leven met de dochter van Néstor.

## Rolverdeling

* Íngrid Rubio als Maribel
* Alberto San Juan als Manolo
* Emilio Gutiérrez Caba als Néstor
* Manuel Manquiña als Beni
* Chusa Barbero als Ángela
* Ágata Lys als Pastora
* Javivi als Anselmo
* Bea Segura als Nuria
* Josep Julien als Oriol
* Carme Elías als Eutimia
* Carles Flavià als Borja

## Nominatie

De film werd in 2005 genomineerd voor de Goya-filmprijs voor beste debuterend regisseur.

## Externe link

* (en) Haz conmigo lo que quieras in de Internet Movie Database
* ↑ (es) Haz conmigo lo que quieras Premios Goya
# Harig porseleinkrabbetje

Het harig porseleinkrabbetje (Porcellana platycheles) is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1777 voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas Pennant.

## Beschrijving

Het harig porseleinkrabbetje is een kleine krabbensoort die een lengte van 15 millimeter kan bereiken. De soort is een zeer kleine en harige krab met brede, afgeplatte voorklauwen en twee lange antennes. Hij heeft groenachtig bruin op zijn rug, terwijl de buik gebroken wit is. Hij heeft een kleine buik die hij onder zijn schild stopt. Het laatste paar poten is sterk verkleind en is normaal gesproken verborgen, waardoor het lijkt alsof de krab maar drie paar looppoten heeft. Het lichaam is ook afgeplat en de poten eindigen in scherpe klauwen waarmee de krabben zich vastgrijpen aan de onderkant van de rotsen waar ze onder leven.
Hoewel porseleinenkrabben krabben worden genoemd, zijn ze in feite nauwer verwant aan kreeften (Chirostylidae), een verwantschap waarnaar wordt gesuggereerd door hun lange antennes.

## Verspreiding en leefwijze

Het harig porseleinkrabbetje wordt gevonden aan de kusten van de oostelijke Atlantische Oceaan van Noorwegen tot de Canarische Eilanden en over de gehele Middellandse Zee. In Groot-Brittannië is deze soort wijdverspreid langs alle kusten van Shetland tot Scilly. P. platycheles wordt gevonden onder rotsen en keien op rotsachtige kusten. Hij wordt voornamelijk gevonden waar modder en grind is in de middelste tot lagere intergetijdengebieden, maar wordt af en toe zo laag gevonden als de ondiepe subtidale zone.
Het is een filtervoedende krab, die speciaal aangepaste haren op zijn monddelen gebruikt om plankton uit het water te filteren en hij voedt zich met aas en ander organisch afval. Deze krab heeft een leefgebied met organisch materiaal nodig en heeft een voorkeur voor meer beschutte kusten, vooral waar er materiaal tussen de rotsen is afgezet. Deze platte heremietkrab zoekt bescherming in platte tweekleppigen.
* ↑ In oudere werken vindt men ook de spelling Harig porceleinkrabbetje
* ↑ Türkay, M. (2012). Porcellana platycheles (Pennant, 1777). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Thomas Pennant. British zoology Vol. IV. Crustacea, Mollusca, Testacea. Londen, 1777, blz. 6
* 1 2 Ager, O.E.D. 2008. Porcellana platycheles Broad-clawed porcelain crab. In Tyler-Walters H. and Hiscock K. Marine Life Information Network: Biology and Sensitivity Key Information Reviews, [on-line]. Plymouth: Marine Biological Association of the United Kingdom. (Geraadpleegd op 2 februari 2022)
* ↑ Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 52. ISBN 90-6113-334-3.
# Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke 1962

Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke 1962 was de vijfde editie van de wielerklassieker Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke en werd verreden op 17 maart 1962. Het parcours was 213km lang. André Messelis won de koers.
# Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke 1958

Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke 1958 was de eerste editie van de wielerklassieker Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke en werd verreden op 3 mei 1958. Het parcours was 210km lang en liep van Harelbeke naar Sint-Niklaas en terug.
In een eindsprint klopte Armand Desmet Lucien Demunster en Briek Schotte. Daarmee eindigden drie Waregemnaars op het podium. Organisatoren reikten ook een bergprijs uit aan de beste klimmer. Deze werd uitgereikt aan André Noyelle die als eerste over vier van de vijf hellingen naar boven kwam,

## Parcours

De eerste Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke startte om 12 uur 's middags en kruiste meer dan 200km doorheen Vlaanderen. Het parcours was rustig in de eerste helft. De grootste moeilijkheid in de koers waren de reeks korte gekasseide hellingen (de Edelareberg, Kruisberg, Kwaremont, Kluisberg en Vossenhol) die kwamen na het midden van de koers met een vrij vlak slotgedeelte. De aankomst lag aan de Verenigde Natiënlaan in de Arendswijk, vlakbij café Britannia.
In een eindsprint klopte Armand Desmet zowel Lucien Demunster en Briek Schotte. Hij kreeg een radio ter waarde van 6.000 Belgische frank. Desmet trouwde drie dagen na zijn zege met zijn vrouw Denise. De radio stond in 2018 nog steeds bij haar als herinnering aan zijn mooie carrière.
Achteraf gaf Desmet ietwat ontgoocheld te zijn in zijn prijs. André Noyelle, winnaar van de bergprijs kreeg een Flandria wasmachine, wat hij als een beter prijs beschouwd had.
Over de koers berichtte Het Volk:
   Duizendkoppige en enthousiaste massa op de Arendswijk. Briek Schotte, die slechts startte op ons aandringen, nam vrede met de derde rang. Lucienn Demunster, die soms gebaarde moe te worden en het niet was, rivaliseerde nog het geduchtst met Smetje. Maar bij Manten stond er geen mate op. Hij zwaaide de plak en boekte een benijdenswaardige victorie. Fier als pauw reed hij met de grote palm overhaast naar zijn schattige verloofde in op haar weg te Vichte. De zoentjes zullen ginder goed gesmaakt hebben.

## Uitslag

47 renners stonden aan de start, waarvan 27 de finish haalden.

## Ontvangst

De krant Het Volk merkte na de wedstrijd op dat de eerste editie een slager van groot formaat was. Na terug te blikken stelde de krant dat alle promotors en medewerkers lof verdienen. Volgens hen was de publieke belangstelling ook buitengewoon.
Paul Terryn, een Harelbekenaar die naar de eerste Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke keek herinnerde dat er toen veel werd gepronostikeerd. Er werd 8.000 frank uitgegeven aan een winnende gok.
# Heden (doorverwijspagina)

Heden kan verwijzen naar:
* Heden, een ander woord voor nu, vandaag
* Heden (Boden), een dorp binnen de Zweedse gemeente Boden
* Heden (Leksand), een plaats in de Zweedse gemeente Leksand
* Heden (Mora), een plaats in de Zweedse gemeente Mora
* Heden (Trollhättan), een plaats in de Zweedse gemeente Trollhättan
* Heden (parochie), een parochie van de Deense Volkskerk
* Heden (Faaborg-Midtfyn), een plaats in de Deense regio Zuid-Denemarken
* Heden (Älvdalen), een plaats in de Zweedse gemeente Älvdalen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Heden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hasarius insularis

Hasarius insularis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hasarius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Wanda Wesołowska & Antonius van Harten.
# Heerlijkheid Ruinen

De Heerlijkheid Ruinen was een hoge heerlijkheid in Drenthe.
De heerlijkheid Ruinen was een hoge heerlijkheid, die oorspronkelijk in leen werd uitgegeven door de bisschop van Utrecht. De heren van Ruinen oefenden de hoge en de lage jurisdictie uit. Zij mochten criminele zaken berechten waar de doodstraf op stond. De heerlijkheid Ruinen was verdeeld in twee schultambten, die van Ruinen en van Ruinerwold. Tot de heerlijkheid Ruinen behoorden niet de omliggende dorpen Pesse, Ansen en Echten, die wel bij het kerspel Ruinen behoorden.
De heren van Ruinen bewoonden de binnen de heerlijkheid gelegen havezate de Oldenhave, ook de burcht te Ruinen genoemd. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog trachtte de heer van Ruinen een zelfstandige positie te verwerven, los van het bestuur van Drenthe. Na meer dan 50 jaar procederen met diverse tegenstrijdige uitspraken bepaalden de Staten-Generaal, dat de heerlijkheid Ruinen deel uitmaakte van het landschap Drenthe. De heerlijkheid Ruinen nam, samen met de drie andere heerlijkheden Coevorden, Echten en Hoogersmilde, een aparte positie in Drenthe in. Drenthe was verdeeld in zes dingspelen en vier heerlijkheden. De heer van Ruinen maakte door deze constructie deel uit van de Drentse Ridderschap, die samen met de Eigenerfden uit de dingspelen het bestuur over Drenthe vormde.
In 1764 werd de Heerlijkheid Ruinen in een advertentie in de Leidsche Courant te koop aangeboden, als twee gezamenlijke heerlijkheden Ruinen en Ruinerwold, inclusief kasteel en heerlijke rechten. In de Franse Tijd werden de heerlijke rechten afgeschaft. Na de Franse Tijd was er sprake van een herwaardering van deze rechten, maar bij de invoering van de Grondwet van 1848 kwam er een definitief einde aan deze feodale bestuursstructuur.
Op een kaart uit 1628 gemaakt door Jacob Slijp zijn de grenzen van de heerlijkheid Ruinen ingetekend. Het noorden ligt aan de onderzijde en het zuiden aan de bovenzijde. Binnen de grenzen van de heerlijkheid ligt de havezate van de heren van Ruinen. Net buiten de grens van de heerlijkheid zijn nog drie andere havezaten ingetekend. In het noorden liggen het Huis te Ansen en Rheebruggen, vlak tegen de grens van de heerlijkheid. In het zuiden ligt de havezate Havixhorst.
* 1 2 Wever, A.G. De heerlijkheid Ruinen en Ruinerwold in: de Nieuwe Drentse Volksalmanak 1987
* ↑ Leydse Courant d.d. 20 januari 1764