OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# V-31 (Spanje)

De V-31 of Pista de Silla is een autovía in Valencia. De zestien kilometer lange snelweg sluit aan op de CV-30 en vormt de zuidelijke toegang tot Valencia vanaf de A-7 in Silla.
# Ursula van Beckum

Ursula van Beckum, geboortenaam von Werdum, (Werdum – Delden, 13 november 1544) was een adellijke dame. Zij werd op 13 november 1544 in Delden levend verbrand wegens ketterij.

## Biografie

Ursula was een dochter van Ulrich von Werdum en Armgard von Fikensolt. Zij trouwde op 12 juni 1538 met Johan van Beckum in Diepenheim, waar zij op de havezate Nijenhuis gingen wonen. Hun huwelijk bleef kinderloos. Ursula's familie was protestantgezind. Haar schoonzuster, Maria van Beckum, was gevlucht naar haar broer in Diepenheim vanwege haar doperse opvattingen. De drost van Twente, Goossen van Raesfelt de Oude, nam haar op 31 mei 1544 gevangen. Uit solidariteit met haar schoonzuster besloot Ursula met haar mee te gaan. Zij werden in Deventer verhoord door Maximiliaan van Egmont, stadhouder van Overijssel en ene ‘broeder Grouwel', waarschijnlijk de prior van het Dominicanenklooster in Zwolle, Bernard Gruwel. Uit het verhoor bleek hun 'ketterse' gezindheid. Zij toonden zich voorstander van de volwassenendoop en ontkenden de persoonlijke aanwezigheid van Christus in het sacrament van de eucharistie. Zowel Ursula als haar schoonzuster werden daarop ter dood veroordeeld. Verzoeken van de broers van Ursula om haar vrij te laten bleven zonder resultaat. De landvoogdes Maria van Hongarije maakte zich persoonlijk sterk om het vonnis van het gerecht van Deventer uit te laten voeren. Inmiddels waren Ursula en haar schoonzuster naar kasteel Twickel, de residentie van de drost van Twente, overgebracht. Op 13 november 1544 werden beide vrouwen in Delden levend verbrand. Hun lijken werden gedurende een maand, als afschrikwekkend voorbeeld, tentoongesteld.
Dit voorval werd in verschillende liederen beschreven waaronder Ein new Lied von zweien jungfrawen vom Adell zu Delden, dreu meil von Deventer vorbranth. Sinds die tijd lieten diverse schrijvers zich inspireren door de marteldood van beide zusters. Zo verschenen bijvoorbeeld in 1925 De joffers van Beckom door G.C. Hoogewerff en in 1969 Vuurdood in Twente: de geschiedenis van de dames van Beckum door D. Poort.

## Literatuur

* Henk Boom, Martelaressen van adel: Fictie en feiten over de twee 'doperse' joffers Van Beckum, Amsterdam 2020
* Els Kloek e.a., 'Werdum, Ursula von (? - 1544)', in: Digitaal vrouwenlexicon van Nederland, 2014
* Wie is wie in Overijssel: Ursula van Werdum
Noot
* ↑ Els Kloek in Digitaal Vrouwenlexicon.
# Ursulaklooster

Ursulaklooster kan verwijzen naar:
* Sint Ursulaklooster (Amersfoort)
* Ursulaklooster (Haarlem)
* Sint Ursulaklooster (Leiden)
* Sint Ursulaklooster (Purmerend)
* Ursulaklooster (Tilburg)
* Sint Ursulaklooster (Utrecht)
* Sint Ursulaklooster (Warmond)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ursulaklooster en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ursula den Tex

Jkvr. Jacoba Ursula (Ursula) den Tex (Bloemendaal, 18 december 1933) is journaliste en publiciste.

## Familie

Den Tex is een lid van het geslacht Den Tex en een dochter van burgemeester jhr. mr. Cornelis Jacob Arnold den Tex (1889-1965) en Anna Cornelia barones Bentinck (1902-1989). Ze is de laatste telg van de adellijke tak van de familie.

## Leven en werk

Den Tex begon haar loopbaan in 1959 als illustratrice van jeugdboeken. Daarna begon ze te werken voor de Partij van de Arbeid alvorens ze als journaliste bij Vrij Nederland ging werken waar ze als redacteur in 1996 met de VUT ging.
In 1980 verscheen De val van de Rode Burcht. Opkomst en ondergang van een krantenbedrijf, waarvan zij co-auteur was en dat de geschiedenis van Het Vrije Volk beschrijft. In 1995 verscheen van haar hand over haar 'eigen' tijdschrift: Fotografen, journalisten. De fotogeschiedenis van Vrij Nederland 1966-1990.
Daarna begon Den Tex zich te verdiepen in het familiearchief en haar familie. Dit resulteerde in de biografie van haar moeder: Anna baronesse Bentinck, 1902-1989. Een vrouw van stand, gepubliceerd in 2003. Ze zette haar familieonderzoek voort en publiceerde in 2009 Erfgenamen. Het verhaal van een Nederlandse familie van aanzien en vermogen dat zowel de adellijke als de patricische tak behandelt.

## Bibliografie (selectie)

* Uit en thuis in Amsterdam. Amsterdam, [1962].
* [Co-auteur] De val van de Rode Burcht. Opkomst en ondergang van een krantenbedrijf. Amsterdam, 1980.
* [Co-auteur] Het minimum wordt steeds minder. Gesprekken en gegevens over het kleinste inkomen. Amsterdam, 1980.
* Heerewaarden. Sint Andries, Bato's Erf, Veluwe, Voorne. Arnhem, 1989.
* Oog voor kunst. De kunstwereld in Nederland. 's-Gravenhage, 1989.
* Eva Besnyö. Fotografe. Amsterdam, [1994].
* Fotografen, journalisten. De fotogeschiedenis van Vrij Nederland 1966-1990. Amsterdam, 1995.
* Anna baronesse Bentinck, 1902-1989. Een vrouw van stand. [Amsterdam], 2003.
* 'Van Braams bevlieging. Nederlanders investeren in het Ruhrgebied, 1850-1880', in: De negentiende eeuw. Documentatieblad Werkgroep 19e eeuw 27 (2003) 3 (september), p. 145-172.
* Erfgenamen. Het verhaal van een Nederlandse familie van aanzien en vermogen. Amsterdam, 2009.
* Ursula den Tex, Erfgenamen. Het verhaal van een Nederlandse familie van aanzien en vermogen. 2009.
* (interview), in: Vrij Nederland, 4 april 2009.
* Bibliothèque nationale de France: cb15053399b (data)
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: tex_012
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2490 913X
* Library of Congress Control Number: n81011598
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074280457
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 95138
* Système universitaire de documentation: 117774782
* Virtual International Authority File: 42127406
* WorldCat (via VIAF): 42127406
# Vaaltbrug

De Vaaltbrug is een ophaalbrug in de Nederlandse stad Utrecht. De brug overspant de Biltsche Grift.
De Vaaltbrug bevindt zich bij de uitmonding van de Biltsche Grift in de Stadsbuitengracht. Ze vormt via de Wittevrouwensingel enerzijds en Weerdsingel O.Z. anderzijds de verbinding tussen de buurten Wittevrouwen en Vogelenbuurt.
Haar naam heeft deze brug te danken aan de vroeger ernaast gelegen Vaalt, een terrein dat dienstdeed voor de gemeentelijke reiniging. De brugverbinding is uiterlijk in 1906 ontstaan. In de jaren 1930 reden er elektrische trams over. Gaandeweg volgde diverse malen een vernieuwing van de Vaaltbrug (ca. 1960 en ca. 1991).
# Bat mitswa

Wanneer een Joods meisje de leeftijd van twaalf jaar bereikt, wordt zij verantwoordelijk onder de joodse wet. Op dat moment wordt het meisje een bat mitswa (Hebreeuws: בת מצווה - "dochter van het gebod"). Vóór deze tijd ligt alle verantwoordelijkheid bij haar ouders.
De traditie de bat mitswa te vieren is relatief nieuw, behalve in Italië, waar het gebruik al langer bestond. In het orthodox jodendom is de viering meestal in de familiesfeer, maar bij seculiere joden wordt vaak een extra groot verjaardagsfeest gehouden, bijvoorbeeld in een zaaltje.
Orthodoxe meisjes die niet geacht worden uit de Thora te lezen, vervangen dit door een lezing over een joods onderwerp te geven, meestal de parasjat hasjawoe'a (afdeling van de week), een onderwerp dat in die week voorkomt in de Thora. Er wordt traditioneel een feestmaaltijd georganiseerd, waarbij de familie, vrienden en leden van de gemeenschap worden uitgenodigd.
In het liberaal jodendom en conservatief jodendom lezen meisjes bovendien meestal een deel uit de Thora voor, net als de jongens die bar mitswa worden. Die dienst wordt vaak, zoals bij de orthodoxe meisjes, direct of later op de dag gevolgd door een feestmaaltijd met familie, vrienden en leden van de gemeenschap.
# Unic (automerk)

Unic was een Franse fabrikant van personen- en vrachtwagens. De hoofdvestiging stond in Puteaux bij Parijs. Het bedrijf werd opgericht in 1905 als producent van personenwagens, maar rond 1937 schakelde de fabriek over op de productie van vrachtwagens.
Rond de eeuwwisseling had Georges Richard met Henri Brassier een autofabriek opgericht. Deze verkocht voertuigen onder de merknaam Richard. De samenwerking liep in 1905 ten einde en Richard huurde een fabriek in Puteaux. Hij kon zijn eigen naam niet meer gebruiken en ging over op de nieuwe merknaam Unic.
Zijn eerste auto’s hadden een tweecilindermotor en de vraag naar deze goedkope voertuigen was goed. Veel voertuigen werden ingezet als taxi. Hij ontwikkelde ook duurdere auto’s met zwaardere motoren, maar hiervan vielen de verkopen tegen. In 1936 had Unic twee modellen in de verkoop, de U4 en de U6. De eerste had een 2 liter viercilinder motor en de U6 een 3 liter zescilinder. De verkopen vielen tegen en Unic staakte de productie van personenwagens en richtte zich uitsluitend op de ontwikkeling en productie van vrachtwagens.
Voor het uitbreken van de oorlog kreeg Unic veel opdrachten van het Franse leger voor de herbewapening. Van de Unic P107, een halfrupsvoertuig, werden duizenden exemplaren besteld.
In 1952 ging het bedrijf op in Simca en voertuigen stonden bekend onder de merknaam Unic-Simca. Eind vijftiger jaren werd in samenwerking met Marmon-Herrington een succesvolle lichte vrachtwagen voor het Franse leger ontwikkeld. Zo'n 9000 exemplaren van de SUMB MH600BS zijn er geproduceerd.
In 1966 ging het bedrijf intensief samenwerken met de Italiaanse Fiat Groep. Het verzorgde de distributie van Fiat en Officine Meccaniche (OM) vrachtwagens in Frankrijk. In 1975 werden alle vrachtwagenactiviteiten van Unic ondergebracht in Iveco.
* Unic-taxi
* Unic P107
* Unic 75 uit 1982
* Virtual International Authority File: 490149196319874791099
* WorldCat (via VIAF): 490149196319874791099
# Unic (supermarkt)

Unic is een Belgische voormalige supermarktketen waarvan de winkels uitgebaat werden onder franchise. De eerste Unic-winkels verschenen in 1952 in België. Vanaf 1997 werd Unic, net als Nopri, herpositioneerd als "Super GB Partner" van de GIB Group. Niet alle franchisenemers bleven bij deze keten. Sommigen sloten zich aan bij AD Delhaize en andere warenhuisketens.
Tot op heden is er een Unic in Sankt Vith, dit onder de naam Unic-Von der Lahr.
# Unicapella

Unicapella is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Unicapella reticulata Dingle, 1980 †
* Unicapella sacsi Dingle, 1980 †
* Unicapella stragulata Dingle, 1985 †
* Unicapella yvettae Babinot, Colin & Randrianasolo, 2009 †
# Baranów Sandomierski (stad)

Baranów Sandomierski is een stad in het Poolse woiwodschap Subkarpaten, gelegen in de powiat Tarnobrzeski. De oppervlakte bedraagt 9,04 km², het inwonertal 1446 (2005). In het stadje ligt ook het Kasteel van Baranów Sandomierski.
# Barão de Monte Alto

Barão de Monte Alto is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 5.700 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Muriaé, Palma, Patrocínio do Muriaé, Laje do Muriaé (RJ) en Miracema (RJ).
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Barão de São João

Barão de São João is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Lagos en telt 804 inwoners (2001).
# Vaires-sur-Marne

Vaires-sur-Marne is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 11.772 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Torcy.
Het recreatiecentrum Île de loisirs de Vaires-Torcy ligt deels op het grondgebied van de gemeente.

## Geografie

De oppervlakte van Vaires-sur-Marne bedraagt 6,0 km², de bevolkingsdichtheid is 1962,0 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt het spoorwegstation Vaires-Torcy.
De onderstaande kaart toont de ligging van Vaires-sur-Marne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

In Vaires-sur-Marne bevindt zich een roeibaan die is aangewezen voor het roeitoernooi van de Olympische Spelen in Parijs van 2024.

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ Niemeijer, Ragnar, Even doorbijten bij testen roeibaan Parijs, waar deze zomer olympisch goud lonkt. nos.nl (21 februari 2024). Geraadpleegd op 21 februari 2024.
# Vairano Patenora

Vairano Patenora is een gemeente in de Italiaanse provincie Caserta (regio Campanië) en telt 6330 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 43,7 km², de bevolkingsdichtheid is 142 inwoners per km².
* Vairano Patenora
* Kasteel van Vairano Patenora
* San Bartolomeo Apostolokerk, Vairano Paternora
* Ferrara

## Demografie

Vairano Patenora telt ongeveer 2215 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 5,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 5930 |
| 2001 | 6259 |

## Geografie

Vairano Patenora grenst aan de volgende gemeenten: Ailano, Caianello, Marzano Appio, Pietravairano, Pratella, Presenzano, Raviscanina, Riardo, Teano.
* Italiaans bureau voor statistiek
Ailano · Alife · Alvignano · Arienzo · Aversa · Baia e Latina · Bellona · Caianello · Caiazzo · Calvi Risorta · Camigliano · Cancello e Arnone · Capodrise · Capriati a Volturno · Capua · Carinaro · Carinola · Casagiove · Casal di Principe · Casaluce · Casapesenna · Casapulla · Caserta · Castel Campagnano · Castel Morrone · Castel Volturno · Castel di Sasso · Castello del Matese · Cellole · Cervino · Cesa · Ciorlano · Conca della Campania · Curti · Dragoni · Falciano del Massico · Fontegreca · Formicola · Francolise · Frignano · Gallo Matese · Galluccio · Giano Vetusto · Gioia Sannitica · Grazzanise · Gricignano di Aversa · Letino · Liberi · Lusciano · Macerata Campania · Maddaloni · Marcianise · Marzano Appio · Mignano Monte Lungo · Mondragone · Orta di Atella · Parete · Pastorano · Piana di Monte Verna · Piedimonte Matese · Pietramelara · Pietravairano · Pignataro Maggiore · Pontelatone · Portico di Caserta · Prata Sannita · Pratella · Presenzano · Raviscanina · Recale · Riardo · Rocca d'Evandro · Roccamonfina · Roccaromana · Rocchetta e Croce · Ruviano · San Cipriano d'Aversa · San Felice a Cancello · San Gregorio Matese · San Marcellino · San Marco Evangelista · San Nicola la Strada · San Pietro Infine · San Potito Sannitico · San Prisco · San Tammaro · Sant'Angelo d'Alife · Sant'Arpino · Santa Maria Capua Vetere · Santa Maria a Vico · Santa Maria la Fossa · Sessa Aurunca · Sparanise · Succivo · Teano · Teverola · Tora e Piccilli · Trentola-Ducenta · Vairano Patenora · Valle Agricola · Valle di Maddaloni · Villa Literno · Villa di Briano · Vitulazio
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Barat

Barat kan verwijzen naar:
* Barat (Kanfanar), een plaats in de Kroatische gemeente Kanfanar
* Barat (Kembang Tanjong), een plaats in de Indonesische provincie Atjeh
* Barat (Padang), een plaats in de Indonesische provincie Oost-Java
* Barat (Susoh), een plaats in de Indonesische provincie Atjeh
* Barat (Višnjan), een plaats in de Kroatische gemeente Višnjan
* Madeleine-Sophie Barat, een Franse heilige van de Rooms-Katholieke Kerk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Barat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Barat Daya

Barat Daya is een district in de Maleisische deelstaat Penang. Het omvat het zuidwesten van het eiland Penang. Het district telt 202.000 inwoners op een oppervlakte van 170 km².
# Barat Daya-eilanden

De Barat Daya-eilanden (Indonesisch: Kepulauan Barat Daya) vormen een groep eilanden in de Bandazee en behoren tot de Indonesische eilandengroep kleine Soenda-eilanden. Bestuurlijk horen ze bij de provincie Molukken. Barat Daya staat voor zuidwest, de eilanden liggen in de zuidwesthoek van de Molukken.
# Barry Le Va

Barry Le Va (Long Beach, 28 december 1941 – New York, 24 januari 2021) was een Amerikaans beeldend kunstenaar.

## Biografie

Le Va studeerde eerst aan de California State University - Long Beach (1960 - 1963) om vervolgens verder te studeren aan de Los Angeles College of Art & Design en het Otis College of Art and Design alwaar hij een "Master of Fine Arts" behaalde in 1967.
Hij was aan de slag bij het Minneapolis College of Art & Design tussen 1968 en 1970 en had een lesopdracht van 1973 tot 1974 aan de Princeton-universiteit. Sinds 1976 was hij verbonden aan de Yale-universiteit.

## Prijzen en eerbetoon

* 1968 - Young Talent Grant - Los Angeles County Museum of Art
* 1974 - Guggenheim Fellowship
* 1976 - National Endowment for the Arts Fellowship
* 2000 - Nominatie Hugo Boss-prijs

## Externe link

* Overzicht en afbeeldingen van werken
* ↑ Kunstwerk bord - Serralves Museum voor hedendaagse kunst, Porto
* Bibsys: 14043142
* Bibliothèque nationale de France: cb12312704z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119133148
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7832 6554
* Library of Congress Control Number: n85213108
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20071106009
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007422484705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073568953
* PIC: 18519
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 48611
* SNAC: w6864ccc
* Système universitaire de documentation: 111654572
* Union List of Artist Names: 500004605
* Virtual International Authority File: 95708931
* WorldCat (via VIAF): 95708931
# Valse zandzegge

De valse zandzegge of schaduwzegge (Carex reichenbachii, synoniem:Carex pseudobrizoides) is een overblijvend kruid dat behoort tot de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). Bij de schaduwvormen zijn de stengels aanvankelijk rechtopstaand, maar buigen bij het afrijpen sterk voorover tot ze bijna plat op de grond liggen. De valse zegge wordt wel gezien als een hybride ontstaan uit de soortskruising Carex arenaria (zandzegge) en Carex brizoides (trilgraszegge). De soort lijkt veel op de zandzegge, maar is iets groter. De bloeiwijze van de valse zandzegge is langer, 4 - 7 cm, tegenover 2 - 3 cm bij die van de trilgraszegge. De plant komt van nature voor in West-Europa, maar vooral in Midden-Europa. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeldzaam tot zeer zeldzaam.
De plant wordt 30 - 80 cm hoog en heeft een lange, 1,5 - 2 mm dikke wortelstok. De stengels zijn driekantig. De boogvormig overhangende, 2 - 3 mm brede bladeren zijn vrij slap en kunnen 100 cm lang worden.
De plant bloeit in april, mei en juni. Vaak bloeit de plant echter niet. De 4 - 7 cm lange bloeiwijze heeft meest tweeslachtige, 5 - 12 gekromde, lichtbruine aren. Het onderste schutblad is veel korter dan de bloeiwijze. De lichtbruine kafjes zijn korter dan het rijpe urntje en hebben een groene kiel. Het vruchtbeginsel heeft twee stempels. De lancetvormige, 5 mm lange en 1,5 - 2 mm brede urntjes hebben vrij smalle vleugels en zijn duidelijk generfd. Het urntje is een soort schutblaadje dat geheel om de vrucht zit.
De geelbruine vrucht is een 2 mm lang en 1 mm breed, lensvormig nootje met regelmatig gebogen randen.
* Planten
* Bloeiwijze
* Bloeiwijze
De valse zandzegge komt voor op licht beschaduwde plaatsen op droge, zure, kalkloze zandgrond in droge bossen en in beschaduwde wegbermen.
# Valse zeeden

De valse zeeden (Sertularella polyzonias) is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Sertularella. Sertularella polyzonias werd in 1758 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Linnaeus.

## Beschrijving

In vergelijking met Sertularella gayi vertakt deze hydroïdpoliep zich vrij dun en onregelmatig. De hoofdstelen en zijtakken zijn dun, golvend en hebben een bleke strogele kleur. Zoals bij alle Sertularella-soorten, ondersteunen de zijtakken afwisselende hydrotheca, één voor elke internode. De hydrotheca (omhulsel dat de poliepen omsluit) zijn bolvormig aan de basis en worden smaller naar de rand die vier knobbels heeft en een operculum dat uit vier driehoekige flappen bestaat. De gonotheca (omhulsel van de voortplantingsstructuren) zijn over het algemeen ovaal van vorm en enigszins ruw van structuur. Een verhoogde buisvormige structuur met vier verticaal uitstekende tandjes omringt de opening. Hoewel de mannelijke en vrouwelijke gonotheca qua vorm vergelijkbaar zijn, is het mannetje aanzienlijk kleiner en wit, terwijl het vrouwtje geel van kleur is. Kolonies zijn meestal 40-50 mm hoog.
* WoRMS (2011). Sertularella polyzonias (Linnaeus, 1758). In: Schuchert, P. World Hydrozoa database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=117906.
# Baryscapus modestus

Baryscapus modestus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Howard.
# Universiteit van Girona

De Universiteit van Girona (officieel en in het Catalaans Universitat de Girona, afgekort UdG) is een openbare universiteit, met als hoofdzetel de stad Girona in Catalonië.
Hij werd opgericht in 1991, maar de wortels gaan terug op een Studium Generale dat in 1446 door Alfons de Grootmoedige gesticht werd. De universiteit heeft drie campussen, Montilivi, Barri Vell en Centre en een Wetenschaps- en technologiepark. In het academiejaar 2015-16 telt de UdG 15.191 studenten en 1200 leden van het academisch personeel. De huidige rector is Sergi Bonet i Marull.
De universiteit biedt een breed curriculum aan specialiteiten in acht faculteiten (Wetenschappen, Economie en Bedrijfskunde, Recht, Letteren, Geneeskunde, Psychologie en Pedagogie en Toerisme). Daarnaast is er een aparte Escola de Doctorat voor doctoraatstudenten en een Polytechnische Hogeschool. Aan de universiteit zijn ook andere hogere onderwijsinstellingen verbonden zoals EUSES (gezondheid en sport), Ceta (toerisme), Euroaula (toerisme); Formatic Barna (toerisme) en de Hotelschool van de Sant Pol de Mar.

## Geschiedenis

Na de woelige beginjaren door de oorlog, heeft het Studium generale - een samenwerking tussen het Kapitel van Girona en de stad - zich tot in 1717 tot een prestigieuze hogeschool ontwikkeld, en wel in de zes traditionele vakgebieden: grammatica, retorica, filosofie, theologie, recht en geneeskunde. Na de annexatie door Castilië en de val van Barcelona in 1714 werden alle Catalaanse Universiteiten door de Decretos de Nueva Planta (1718) door Filips V van Spanje afgeschaft. Een nieuwe centrale universiteit werd opgericht in Cervera, als bedankje voor de steun van die stad aan het huis Bourbon in de Spaanse Successieoorlog.
Met de industriële revolutie werd de nood aan goed gevormde vakkrachten ook in Girona steeds dringender. De conservatieve regeringen onder Isabella II en de daarop volgende dictaturen van Primo de Rivera en Franco, onder invloed van de almachtige katholieke kerk, voelden weinig voor academische vrijheid en investeerden nauwelijks in onderwijs. Wetenschappelijk onderzoek kon alleen binnen de strikte grenzen van het Thomisme. In vergelijking met andere Europese landen had Spanje een enorme achterstand. De meeste initiatieven kwamen tot stand onder druk van de burgerij. In 1874 richtte het stadsbestuur de Universitat Lliure de Girona op, met een faculteit recht en farmacie. Ook kwam er een kweekschool, in de jaren zestig van de twintigste eeuw het Col·legi Universitari de Girona als bijafdeling van de Universiteit van Barcelona en de Polytechnische Hogeschool die afhing van de Universitat Politècnica de Catalunya, tevens uit Barcelona. Later kwam er nog een nieuw Studium Generale bij, wat in 1991 samengevoegd en uitgebouwd werd tot een volledige universiteit.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Dades oficials de matrícula, webpagina van de UdG, geraadpleegd op 14 januari 2016
* ↑ "Memòria de dades del curs 2009-2010: Personal acadèmic", UdG
* ↑ "History"(en) , web UdG
* ↑ "Universitat de Girona", Gran Enciclopèdia Catalana