OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lorena Jelusić

Lorena Jelusić (Požega, 30 mei 1995) is een Kroatisch zangeres.
Ze werd bekend door haar overwinning tijdens de Kroatische nationale preselectie voor het Junior Eurovisiesongfestival in 2005. Ze versloeg in die finale negen andere kandidaten. Aldus mocht zij met het nummer Rock baby Kroatië vertegenwoordigen op het Junior Eurovisiesongfestival 2005 in de Belgische stad Hasselt.
In Hasselt deed Jelusić het niet zo goed. Met 36 punten eindigde ze op de twaalfde plaats. In de vier jaar dat Kroatië deelnam aan het Junior Eurovisiesongfestival, was dit de slechtste prestatie.
Jelusií is de zus van Dino Jelusić, winnaar van het Junior Eurovisiesongfestival 2003.
# Lomanella peltonychium

Lomanella peltonychium is een hooiwagen uit de familie Triaenonychidae.
# Gerrit Vos (zanger)

Gerrit Vos (Eindhoven, 18 oktober 1962) is een Nederlandse zanger.
Vos maakte deel uit van het Woonwagen Duo (samen met Dellie Pfaff) en trad op onder pseudoniem Dave Daily. Onder zijn eigen naam bracht hij de albums Samen met jou en Reiziger in hart en nieren uit. Vos kwam op 3 februari 2007 op de 72e plaats in de Mega Top 100 met de single Melanie slaap zacht. Het nummer stond een week in de hitlijst en doelt op de moord op Melanie Sijbers uit Geldrop. Vos kwam ook in het nieuws doordat hij volgens Marianne Weber haar had bedreigd omdat zij een lied van hem gecoverd had. Dit werd ontkend door Vos.

## Externe link

* Officiële site
* ↑ Marianne Weber. Omroep Brabant (30 maart 2006). Geraadpleegd op 23 maart 2011.
* ↑ Marianne Weber werd bedreigd door Gerrit Vos. prive.punt.nl (4 april 2006). Geraadpleegd op 23 maart 2011.
# Georges d'Amboise

Georges d'Amboise (Chaumont-sur-Loire, 1460 - Lyon, 25 mei 1510) was een Franse aartsbisschop en kardinaal. Hij was tevens een belangrijk minister onder koning Lodewijk XII van Frankrijk.

## Levensloop

Georges d’Amboise werd geboren in het voorouderlijk kasteel in Chaumont-sur-Loire als zoon van Pierre d'Amboise, kamerheer van koningen Karel VII en Lodewijk XI en Frans ambassadeur in Rome. Al op jonge leeftijd werd Georges benoemd tot aalmoezenier van Lodewijk XI en abt in commendam van de Abdij van Grand Selve. In 1484, hij was toen nog maar 24, werd hij door paus Innocentius VIII benoemd tot bisschop van Montauban. Maar hij werd gevangen genomen onder koning Karel VIII op verdenking te hebben samengespannen met de hertog van Orléans (de latere koning Lodewijk XII). Georges d'Amboise zat negen maanden opgesloten voor hij werd verbannen naar zijn bisdom. In 1486 stelde hij daar Raymond de Ramundia aan als zijn vicaris-generaal. Toen zijn beschermheer, de hertog van Orléans, weer in genade was gevallen, ging het pijlsnel met de carrière van Georges d'Amboise. In 1492 werd hij benoemd tot aartsbisschop van Narbonne en in 1494 tot aartsbisschop van Rouen. Hij werd ook aangesteld als luitenant-generaal van Normandië.
In 1498 werd hij door koning Lodewijk XII aangesteld als eerste minister en hij werd gekroond tot kardinaal. Als minister slaagde hij erin de belastingen te verlagen door te snoeien in de administratie. Hij ging ook over tot gerechtelijke hervormingen. Hij droeg bij tot de voorbereiding van de expeditie van de koning tegen Milaan in 1499. Na de dood van paus Alexander VI in 1503 was hij een kandidaat voor de opvolging maar hij weigerde het Franse leger in te zetten om zijn kandidatuur kracht bij te zetten. Als compensatie werd hij wel aangesteld als pauselijk legaat voor het leven in Frankrijk en de Comtat Venaissin. Hij verdween wat van het voorplan maar bleef actief in de Franse regering. Hij was een hoofdonderhandelaar bij het Verdrag van Blois (1504) en de Liga van Kamerijk tegen Venetië.
Hij stierf in Lyon op terugreis van Italië en hij werd begraven in de kathedraal van Rouen.

## Galerij

* Anonieme tekening uit de 16e eeuw
* Koning Lodewijk XII met achter hem kardinaal Georges d'Amboise (1503)
* Beeld van Georges d'Amboise in het mausoleum van de kardinalen d'Amboise in de kathedraal van Rouen
* (fr) Georges II d'Amboise (diocese-montauban.fr) Geraadpleegd op 4 april 2023.
* (en) Georges d’Amboise, French cardinal and minister of state (britannica.com) Geraadpleegd op 4 april 2023.
# Gewoon spitskopje

Het gewoon spitskopje (Conocephalus dorsalis) is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae), onderfamilie Conocephalinae.

## Kenmerken

Mannetjes bereiken een lengte van 13 tot 16 millimeter, de vrouwtjes zijn 14 tot 18 mm lang. De lichaamskleur is groen, over de bovenzijde van het lichaam is een brede, lichtomzoomde bruine tot bruinrode band aanwezig, die loopt van de voorzijde van de kop over het halsschild en de vleugels. Het gewoon spitskopje is een kortvleugelige soort waarbij de vleugels bij vrouwtjes tot ongeveer de helft van het achterlijf reiken, bij de mannetjes zijn ze iets langer. Soms komen lang gevleugelde exemplaren voor. De mannetjes hebben cerci die naar achteren steken, ze hebben in het midden van de cerci een uitsteeksel aan de binnenzijde zodat de ze in verbinding staan. Het vrouwtje is te herkennen aan de lange, relatief donkere en omhoog gekromde legboor. Opvallend zijn de rode tot lichtbruine ogen.

### Onderscheid met andere soorten

Van de grote spitskop en het zuidelijk spitskopje is de soort te onderscheiden aan de meestal korte vleugels, de twee eerstgenoemde soorten zijn langgevleugeld. Mannetjes hebben een sterkere uitstulping aan de achterlijfspunt en vrouwtjes hebben een relatief korte maar sterker omhooggekromde legbuis.

## Verspreiding en habitat

De sprinkhaan komt in grote delen van Europa voor en is te vinden in de gehele Benelux, in zuidelijk België en noordelijk Nederland is de soort minder algemeen. De habitat bestaat uit vochtige biotopen met een dichte vegetatie zoals moerassen, slootkanten en vochtige graslanden.

## Levenswijze

Het gewoon spitskopje is eenmaal volwassen actief gedurende de maanden juli tot oktober, de mannetjes laten zich vooral horen tussen elf uur in de ochtend en zeven uur in de avond. Het geluid bestaat uit een zoemgeluid afgewisseld met zich snel herhalende tikken. Omdat het geluid zeer hoog en zacht is kan de soort het best worden opgespoord met een vleermuisdetector.

## Afbeeldingen

* Eierleggend vrouwtje.
* Mannetje.
* Vrouwtje.
# Germanischer Lloyd guidelines for fuel cells on ships and boats

De Germanischer Lloyd guidelines for fuel cells on ships and boats is een richtlijn voor brandstofcellen op schepen en boten van de Germanischer Lloyd, een classificatiebureau dat gevestigd is in de stad Hamburg, Duitsland. In Europa wordt het gebruikt als richtlijn voor brandstofcellen op schepen en boten.
Normeringen en richtlijnen worden herhaaldelijk genoemd als een grote institutionele belemmering voor de inzet van waterstoftechnologie en de ontwikkeling van een waterstofeconomie. Om de commercialisering van waterstof in consumentenproducten, bouwvoorschriften, apparatuur en andere technische standaarden te bevorderen worden er nieuwe richtlijnen ontwikkeld en erkend door landelijke, provinciale en lokale overheden.
Deze richtlijn voor brandstofcellen op schepen en boten wordt gebruikt voor de eerste brandstofcel schepen in de wereld, zoals de Hydra, Tuckerboot, Jacht no 1, Zebotec en Zemships.
# Germanist

Een germanist is de verkorte benaming van een licentiaat of doctorandus in de Germanistiek, de Germaanse taal- en letterkunde, dus een universitair gediplomeerde die in de loop van een opleiding van vier of vijf jaar een of meer Germaanse volkeren, hun cultuur, geschiedenis, taal en literatuur heeft bestudeerd. De belangrijkste Germaanse talen zijn het Nederlands, Duits, Engels, Fries, Noors, Deens, Zweeds en IJslands.
# Geschutspoort

Een geschutspoort is een afsluitbare opening in de romp van een oorlogsschip voor het afvuren van scheepsartillerie.

## Geschiedenis

Het is een Europese uitvinding van het eind van de 15e eeuw (soms nog ten onrechte toegeschreven aan de Fransman François Descharges in 1501). De poortklep was met scharnieren vastgemaakt aan de romp en kon worden vastgezet. In gesloten toestand moest een geschutspoort min of meer waterdicht zijn om zware zeeën te kunnen trotseren. De Mary Rose in 1545 en de Vasa in 1628 zonken toen ze water maakten langs de onderste geschutspoorten.
Het gebruik van geschutspoorten liet toe een kanonnendek in te richten vlak boven de waterlijn, wat niet alleen zwaardere bewapening mogelijk maakte (door de betere stabiliteit als gevolg van een lager zwaartepunt), maar ook de effectiviteit tegen lage schepen zoals galeien ten goede kwam. Bovendien vergrootte de vuurkracht door een zijdelingse opstelling over meerdere dekken (wat niet uitsloot dat er ook geschutspoorten waren in de boeg).
Het maximaliseren van de vuurkracht had een invloed op de scheepsbouw: voorkasteel en halfdek begonnen te verkleinen en waren tegen de 19e eeuw verdwenen om meer vuurmonden te hebben. Wanneer er meerdere kanondekken waren, plaatste men de geschutspoorten in quincux, om het gewicht te verdelen en de wandsterkte te beschermen.
Vanaf het midden van de 19e eeuw ging men weer zwaardere scheepsartillerie aan dek plaatsen. De filosofie van de geschutspoorten bleef nog aanwezig in technische evoluties als de barbette en de kazemat en als secundaire bewapening op dreadnoughtschepen, maar uiteindelijk won de geschutstoren het pleit.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gun Port op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gesco

Gesco kan verwijzen naar:
* Gesco (bedrijf)
* Gesubsidieerd contract
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gesco en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gescom

Gescom is een Engels muziekproject in de experimentele elektronische dansmuziek, waarvan de debuut-ep uitkwam in 1994.
Gescom is een groep in wisselende samenstelling. De uitvoerende artiesten worden doorgaans niet vermeld op de hoes en blijven deels anoniem maar zeker is dat Rob Brown en Sean Booth van Autechre betrokken zijn bij de groep. Onder de naam Gescom werden ook remixen uitgebracht, onder andere voor Autechre en Push Button Objects. Omgekeerd heeft Autechre een remix gemaakt voor Gescom. Het debuutalbum Minidisc uit 1998 werd oorspronkelijk alleen uitgegeven op minidisc maar in 2006 alsnog op cd. Het album bevat 45 nummers in 88 delen, die bedoeld waren om in willekeurige volgorde af te spelen. Het maakt in dat geval gebruik van de eigenschap van de minidisc om nummers naadloos af te spelen. Het tweede album, A1-D1, kwam uit in 2007. Daarnaast bracht de groep een aantal ep's uit.

## Discografie

* 1994: Gescom E.P.
* 1994: Gescom 2
* 1995: The Sounds of Machines Our Parents Used
* 1995: Key Nell
* 1996: Motor
* 1996: Keynell (Autechre remixes)
* 1998: This
* 1998: That
* 1998: Minidisc (album)
* 2003: ISS:SA
* 2007: A1-D1 (uitgebracht als dubbel-12" en als mini-album op een enkele cd)
* 2011: Skull Snap

## Externe link

* (en) What is Gescom? Igloo Magazine
# Gerardus Majellakerk (Emmen)

De Gerardus Majellakerk is een katholiek kerkgebouw in Barger-Oosterveld, dat oorspronkelijk een zelfstandig dorp was maar tegenwoordig als wijk deel uitmaakt van de plaats Emmen. De kerk werd gebouwd in 1906 naar een ontwerp van de Amersfoortse architect H. Kroes. Het gebouw, de eerste kerk in Nederland die vernoemd was naar Gerardus Majella, werd in 1922 uitgebreid naar een ontwerp van Jos Cuypers.
In de kerk staat een 1,85 m hoog, houten beeld van Gerardus Majella van Wim Haver. Haver maakte het beeld in het jaar van zijn overlijden voor de Heilig Hartkerk in Groningen, waar het tot de sluiting van die kerk, in 1993, stond.
Het meest opvallend aan de kerk zijn de muurschilderingen van Jacob Ydema, aangebracht in 1938 en 1939. Tussen de grote bogen in het schip van de kerk zijn afbeeldingen aangebracht die verwijzen naar het verbond tussen de mens en zijn schepper. Het verbond van het Oude Testament bijvoorbeeld door een afbeelding van de manna-regen in de woestijn en het offer van Melchisedek; het verbond van het Nieuwe Testament door een afbeelding van het Laatste Avondmaal en de kruisiging van Jezus. Ten weerszijden van het orgel zijn ongebruikelijke composities aangebracht: rechts een meer dan levensgrote afbeelding van de dood met een enorme zeis, die een groep zondaars te lijf gaat. Tussen deze zondaars zijn symbolen van de hoofdzonden te zien, zoals luiheid, vraatzucht en ijdelheid. Links van het orgel is Christus afgebeeld, ook met een grote zeis, met onder zijn voeten een groep zielen in de hemel. De schilderingen tonen de typische persoonlijke stijl van Ydema, die wordt gekenschetst door een sterke lijnvoering en elegante vormen. Stilistisch sluit het werk aan bij de kerkschilderingen van tijdgenoten, die een expressionistische stijl hanteren met eclectische elementen. In de schilderingen in Barger-Oosterveld is dat onder meer terug te zien in de architectonische elementen in de voorstellingen die zijn geïnspireerd door middeleeuwse miniaturen.
Ook in de zijbeuken waren schilderingen aangebracht, maar die zijn in 1972 verloren gegaan doordat de ondergrond was aangetast door vocht.
In 1998 werd het gebouw, mede vanwege het interieur en de muurschilderingen, geregistreerd als rijksmonument.
* Het offer van Melchisedek
* Westzijde van de kerk met o.a. het Laatste Oordeel
* Kruisiging van Jesus met Johannes, Maria en de goede Romeinse soldaat
* Een groep zondaars met verwijzingen naar de hoofdzonden
* Schip van de kerk, met afbeelding van Laatste Avondmaal en Kruisiging

## Externe link

* website van de parochie
* C. Siekman en J. Ameln (Reds.), Sint Gerardus Majellakerk Barger-Oosterveld, van hulpkerkje tot rijksmonument, Steenwijk 2015, ISBN 9789082346701
* C. Siekman en J. Ameln, Sint Gerardus Majellakerk Barger-Oosterveld, schilderingen van Jacob Ydema, Steenwijk 2015
* B.C.M. van Hellenberg-Hubar, De genade van de Steiger: monumentale kerkelijke schilderkunst in het interbellum. Walburg Pers (november 2013), ISBN 9789057308819
* ↑ (en) Ydema, Onno (2023). Jacob Ydema, Life and work. Leiden Art Publishers, p. 96-103. ISBN 978-90-9037674-5.
# Gerardus Majellakerk (Weebosch)

De Gerardus Majellakerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Bergeijk behorende plaats Weebosch, gelegen aan Weebosch 75.

## Geschiedenis

Weebosch kende vanouds een kapel die gewijd was aan Onze Lieve Vrouw. De kapel werd reeds vermeld in de 15e eeuw, maar bestond vermoedelijk al eerder. Nadat ze in 1648 onteigend werd door de protestanten raakte ze in verval, en ze werd in de 18e eeuw gesloopt.
Een kerk kwam er pas in 1907. Deze is ontworpen door Jan Stuyt en ze is gewijd aan de heilige Gerardus Majella, waarvoor de bouwpastoor een bijzondere voorliefde had. Deze had reeds in 1904 de heiligverklaring te Rome meegemaakt. Toen het gezelschap op de terugweg het Heilige Land bezocht en ook Caïro aandeed, gebeurde het dat de bestuurder van de tram waarin ze reden plotseling onwel werd en ongecontroleerd verder reed. Een gebed tot Gerardus Majella zou de tram nog juist op tijd tot stilstand hebben gebracht.
Gerardus Majella is nog steeds alomtegenwoordig in de kerk, via een zestal relikwieën, beelden, glas-in-loodramen en aan hem gewijde altaren. Er werd een broederschap opgericht die zeer succesrijk was en op haar hoogtepunt (1945-1960) tot 10.000 leden telde. In 1973 werd deze opgeheven.
Er worden ook bedevaarten gehouden rond 16 oktober, en vanaf 1933 een ruiterprocessie, die ook tegenwoordig nog bestaat en die zelfs honderden paarden omvat. Het zijn echter geen boerenpaarden meer, maar hobbypaarden. De middenstand heeft al vanaf de beginjaren op de aanloop ingespeeld, te beginnen met het plaatselijke café, dat de kerk graag pal tegenover het etablissement zag, hetgeen ook geschiedde. Men verkocht daar tevens religieuze artikelen.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen basilicaal kerkgebouw in neoromaanse stijl waarvan de voorgevel door twee torens wordt geflankeerd. Het betreft een van de eerste kerken in Nederland die in deze stijl werden gebouwd. De nabijgelegen Lourdesgrot dateert van 1935.
* Parochie
* BHIC
* ReliWiki
# Long Island (Kansas)

Long Island is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kansas, en valt bestuurlijk gezien onder Phillips County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 155. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 143, een daling van 12 (-7,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Long Island.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Long-Island op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Gerrit Adriaans

Gerrit Adriaans (Amersfoort, 15 februari 1898 – Aldaar, 3 december 1971) was een Nederlandse kunstschilder, tekenaar, architect, pastellist, aquarellist, linosnijder, pentekenaar en boekbandontwerper.
Hij werkte voornamelijk in Amersfoort maar maakte ook studiereizen naar andere plaatsen in Nederland en België.
Adriaans vormde zich als kunstschilder voornamelijk zelf. Hij schilderde stadsgezichten en dorpsgezichten en ontwierp in 1926 een boekband voor uitgeverij Van Loghum Slaterus voor het boek De Keten: Sonnetten. Voor weverij De Ploeg in Bergeijk ontwierp hij de zogenaamde dobby stof. Zijn beroep was architect, hij was van 1924 tot 1928 als zodanig in dienst bij de gemeente Amersfoort en was daar de ontwerper van het slachthuis en hij ontwierp in 1933 in Amersfoort in het Soesterkwartier het gebouw van de Coöperatie Algemeen Belang (ook wel HAKA genoemd). Adriaans was ook secretaris-penningmeester van de provinciale welstands-commissie.
Hij was lid van het Amersfoorts Kunstenaars Genootschap AKG.

## Bronnen/naslagwerken

* Scheen 1969-1970, dl. 1, p. 6 (als: Adriaans, Gerrit;*)
* Jacobs 1993 Scharten 1996

## Literatuur

Anton Groot (2009), Gerrit Adriaans (1898-1971), een vergeten architect, ontwerper en religieus socialist, Flehite: historisch jaarboek voor Amersfoort en omstreken, 2009, p. 102-123.
* Biografisch Portaal: 31082535
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9633 5405
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 095161481
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 505
* Virtual International Authority File: 291220619
* WorldCat (via VIAF): 291220619
# Loefflerella dentata

Loefflerella dentata is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Rouch.
# Gerenlanden

Gerenlanden is een buurt in de wijk Ittersum in de Nederlandse stad Zwolle, gelegen tussen Geren, Marslanden en Gerenbroek. De buurt is gebouwd in de periode 1979 tot 1985 en bestaat naast de doorgaande Gruitmeesterslaan uit veel woonerven. Gerenlanden heeft een klein winkelcentrum, een wijkcentrum, een sporthal en drie basisscholen.
Wijken: Aa-landen · Assendorp · Berkum · Binnenstad · Diezerpoort · Hanzeland · Holtenbroek · Ittersum · Kamperpoort-Veerallee · Marsweteringlanden · Poort van Zwolle · Schelle · Soestweteringlanden · Stadshagen · Vechtlanden · Westenholte · Wipstrik Buurten: Aalanden-Midden · -Noord · -Oost · -Zuid · Bagijneweide · Berkum · Binnenstad-Noord · -Zuid · Bollebieste · Breecamp · Breezicht · Brinkhoek · De Tippe · Dieze-Centrum · Frankhuis · Gerenbroek · Gerenlanden · Geren · Haerst · Hanzeland · Harculo en Hoog-Zuthem · Herfte · Het Noorden · Hogenkamp · Holtenbroek I · II · III · IV · Indische Buurt · Ittersumerbroek · Ittersumerlanden · Kamperpoort · Katerveer-Engelse Werk · Langenholte · Mastenbroek · Meppelerstraatweg-Zuid · Milligen · Nieuw-Assendorp · Noordereiland · Oldenelerbroek · Oldenelerlanden-Oost · -West · Oud-Assendorp · Oud-Westenholte · Oud Ittersum · Oud Schelle · Pierik · Schelle-Zuid en Oldeneel · Schellerbroek · Schellerhoek · Schellerlanden · Schildersbuurt · Schoonhorst · Spoolde · Stadsbroek · Stationsbuurt · Tolhuislanden · Veerallee · Veldhoek · Vreugderijk · Werkeren · Westenholte-Stins · Wezenlanden · Wijthmen · Windesheim · Wipstrik-Noord · -Zuid · Zwolle-Zuid Bedrijventerreinen: Floresstraat · Hanzeland · Hessenpoort · Marslanden (-Noord · -Zuid) · Oosterenk · Voorst (Voorst-A · Voorst-B · Voorst-C) · Voorsterpoort · De Vrolijkheid
# Drentsche Auto-Bus Onderneming

De N.V. Drentsche Auto-Bus Onderneming (DABO), gevestigd te Meppel, was van 14 februari 1933 tot 6 juni 1963 een Nederlands openbaarvervoerbedrijf dat streekvervoer per autobus exploiteerde, voornamelijk in het westelijk deel van Drenthe.

## Geschiedenis

De DABO werd opgericht in 1933 als voortzetting van Lambers' Auto-Bus Onderneming (LABO), zo genoemd naar de oprichter-eigenaar Lambertus Lambers Jzn., die in 1927 was begonnen met een buslijn tussen Meppel en Hoogeveen via Zuidwolde en zijn bedrijf daarna had uitgebreid met lijnen van Meppel naar Hoogeveen via Ruinen en naar Assen. Het verschil tussen LABO en DABO was niet alleen de naam, maar ook het feit dat de nieuwe onderneming een naamloze vennootschap was, waarin naast Lambers ook de gemeenten Meppel, Havelte, Diever, Nijeveen, Dwingeloo, Ruinen en Ruinerwold aandelen kregen. Dat was de voorwaarde waaronder het bedrijf een concessie kon krijgen voor de lijn Meppel-Assen langs de Drentsche Hoofdvaart, die de stoomtramlijn Meppel-Hijkersmilde van de Nederlandsche Tramweg Maatschappij (NTM) verving.
In de loop der jaren werd het vervoersgebied gevormd door de provincie Drenthe ten westen van de spoorlijn Assen-Hoogeveen met lijnen tot aan Steenwijk in Overijssel. Tevens had de DABO sinds 1945 een belangengemeenschap met De Noord-Westhoek (NWH) te Zwartsluis, waarvan L. Lambers Jzn. eveneens directeur werd. Er bestond een felle concurrentiestrijd met de busdiensten van Eerste Drentsche Stoomtramweg-Maatschappij (EDS), vooral op het traject Assen - Groningen. In 1952 kwamen de DABO en EDS ten slotte tot samenwerking op deze route. De NWH werd losgemaakt van de DABO en ging zelfstandig verder. In 1955 volgde onder de naam DABO-EDS een belangengemeenschap met de EDS, die leidde tot een volledige fusie per 6 juni 1963. Daarbij bleef de DABO voortbestaan onder de nieuwe naam N.V. Drentse Vervoer Maatschappij (DVM) en werd de EDS geliquideerd.

## Literatuur

* Hofman, Beno (2015). Van omnibus tot Q-link: de geschiedenis van het busvervoer in Groningen en Drenthe. OV-Bureau Groningen Drenthe, Assen. 112 p. ISBN 978-90-77989-82-1
* Gunnink, Gerrit (2011). Van LABO via DABO naar DVM. In: Autobuskroniek: officieel orgaan van de Autobus Documentatie Vereniging. Autobus Documentatie Vereniging, Haarlem, Amsterdam, jrg. 50 (2011), nr. 06-2010, p. 240-247. ISSN 1384-0436
* Bergen, A.E. van, & H. Zandbergen (1985). Van stoomtram tot DVM / bijdr.: J.C. de Jongh. De Bataafsche Leeuw, Amsterdam etc. 296 p. ISBN 90-6707-076-9. NVBS boekenreeks; dl. 14
# Horologica lizardensis

Horologica lizardensis is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Nützel.
# Dacnusa oscinidis

Dacnusa oscinidis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1889.
# Dacnusa nipponica

Dacnusa nipponica is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Takada in 1977.