OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Florian Praegant

Florian Praegant (Bad Kleinkirchheim, 19 december 1983) is een Oostenrijkse golfer.

## Amateur

Florian begon op 9-jarige leeftijd met golf in zijn geboortestadje Bad Kleinkirchheim, waar zijn ouders een restaurant hebben. Hij studeerde aan de GOLF-Handelsacademie in Stegersbach, waar hij in 2003 zijn dipolma haalde. Als amateur haalde hij handicap +4.

### Gewonnen

O.a.
* 2005: Zwitsers Amateur, UNIQA FinanceLife Styrian Open (Alps Tour)

## Professional

Eind 2005 werd Praegant professional, maar in 2006 brak hij zijn nek tijdens een vakantie in Italië, waar hij in ondiep water dook. Na ruim drie maanden herstel en fysiotherapie haalde hij eind 2006 de Final Stage van de Tourschool en kreeg zijn spelerskaart voor de Europese Challenge Tour van 2007.
In 2007 speelde hij op de Challenge Tour en de Alps Tour en aan het einde van het jaar behaalde hij via de Tourschool een spelerskaart voor de EUropese Tour. Die kaart verloor hij weer aan het einde van het seizoen, en sindsdien speelt hij op de Challenge Tour. In 2009 haalde hij een 2de en een 3de plaats op de Challenge Tour. Hij speelt ieder jaar enkele toernooien op de Europese Tour samen met landgenoten Markus Brier en Bernd Wiesberger, maar heeft nog geen spelerskaart.

### Teams

* World Cup: 2011 (met Roland Steiner)
# Florian Raspentino

Florian Raspentino (Marignane, 6 juni 1989) is een Frans voetballer die bij voorkeur als vleugelspeler speelt. Hij verruilde in 2018 KAS Eupen voor Valenciennes FC.

## Carrière

Raspentino werd geboren op 6 juni 1989 in Marignane, als zoon van een Franse moeder en een Algerijnse vader. Raspentino is de familienaam van zijn grootmoeder aan moeders zijde. Hij speelde in de jeugd bij AS Gignac en speelde ook zes maanden voor AC Ajaccio. In 2008 trok hij voor twee seizoenen naar US Marignane, de club uit zijn geboortestad die op dat moment uitkwam in de CFA, het vierde niveau in Frankrijk. Tijdens het seizoen 2010/11 maakte hij zeventien doelpunten in 33 wedstrijden voor RCDO Agde in de CFA, wat hem een transfer opleverde naar Nantes. Na een geslaagd seizoen in de Ligue 2 tekende hij op 6 juli 2012 een vierjarig contract bij Olympique Marseille. In januari 2013 werd hij voor zes maanden uitgeleend aan Stade Brestois. Tijdens het seizoen 2013/14 werd hij uitgeleend aan SC Bastia, waar hij vijf doelpunten in 22 competitiewedstrijden maakte.
In 2014 verruilde hij Marseille voor SM Caen, maar die transfer werd geen succes. In de terugronde werd hij uitgeleend aan Dijon FCO. Wanneer bij zijn terugkeer bij Caen duidelijk werd dat er op hem niet meer gerekend werd, trok Raspetino naar SC Bastia.
In 2017 koos Raspetino voor een buitenlands avontuur bij KAS Eupen. Raspetino wist zich met Eupen te handhaven in de Jupiler Pro League, maar desondanks verbrak Raspetino na één seizoen zijn contract in onderling overleg. Enkele dagen later vond hij onderdak bij Valenciennes FC.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Florian Raspentino op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Spelersprofiel op Transfermarkt
* ↑ Florian Raspentino résilie avec Eupen L'Equipe, 31 augustus 2018. Gearchiveerd op 12 april 2021.
# Forsters stern

De Forsters stern (Sterna forsteri) is een middelgrote zeevogel uit de familie van de meeuwen (Laridae) en de geslachtengroep sterns (Sternini). De vogel is vernoemd naar de bioloog Johann Reinhold Forster.

## Kenmerken

De vogel is een kleine stern, 33 tot 36 cm lang met een vleugelspan van 64 tot 70 cm en lijkt op de visdief. De vogel heeft een bleekgrijze bovenkant en witte onderkant. De poten zijn rood en de bek is rood met zwarte puntjes. In de winter wordt het voorhoofd wit en is er een karakteristieke zwarte oogmasker te zien. De jongeren zijn vergelijkbaar met de volwassen dieren. De roep is een hard geluid vergelijkbaar met een kokmeeuw.

## Voedsel

De vogel voedt zich voornamelijk met vis, die in duikvlucht uit het water wordt gehaald, maar vangt ook insecten.

## Voortplanting

De vogel broedt in kolonies in moerasgebieden en nestelt in een kuiltje op de grond. Er worden drie of meer eieren gelegd.

## Verspreiding

De stern broedt in de binnenlanden van Noord-Amerika, van het zuidelijke deel van Centraal-Canada via de Verenigde Staten tot noordoostelijk Mexico en migreert in de winter naar het zuiden naar het Caribisch Gebied en het noorden van Zuid-Amerika.
De Forsters stern is zeldzaam in West-Europa, maar heeft verschillende malen overwinterd in Ierland en Groot-Brittannië in een gebied velen malen noordelijker dan elke andere stern. In Nederland is het een dwaalgast met zes bevestigde waarnemingen.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 120 duizend vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Afbeeldingen

* 1 2 (en) Forsters stern op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Forsters stern op Dutchavifauna.nl. Geraadpleegd 21 december 2021. Gearchiveerd op 21 december 2021.
Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
# Flosshilda albipes

Flosshilda albipes is een halfvleugelig insect uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Stål.
# Forcipomyia fusicornis

Forcipomyia fusicornis is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Coquillett.
# Forcipomyia fimbriatus

Forcipomyia fimbriatus is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Coquillett.
# Forcipomyia floridensis

Forcipomyia floridensis is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Dow and Wirth.
# François-Antoine Habeneck

François-Antoine Habeneck (Mézières, 22 januari 1781 – Parijs, 8 februari 1849) was een Frans violist en dirigent.

## Vroege leven

Habeneck werd geboren in Mézières als zoon van een musicus in een Frans regimentscorps. Tijdens zijn vroege jeugd kreeg Habeneck les van zijn vader, en op 10-jarige leeftijd speelde hij concerten voor publiek. In 1801 werd hij leerling van het Conservatoire de Paris, waar hij studeerde onder Pierre Baillot en de Premier prix verkreeg voor viool in 1804. In hetzelfde jaar werd hij lid van het orkest van de Opéra-Comique, maar korte tijd later wisselde hij dat orkest in voor dat van de Opera. Hij dirigeerde leerling concerten aan het Conservatorium vanaf 1806.

## Carrière aan de Opéra

In 1817 volgde Habeneck Rodolphe Kreutzer op als soloviool aan de Opéra, In 1821 kreeg hij er de leiding, welke positie hij - alleen of gezamenlijk - zou houden tot 1846. In die jaren dirigeerde hij de premières van vele opera's, waaronder La muette de Portici, Guillaume Tell, La Juive, Robert le diable, Les Huguenots en Benvenuto Cellini.

## Oprichter orkest, composities, leerlingen

Habeneck was de oprichter en eerste dirigent van het Orchestre de la Société des concerts du Conservatoire in 1828. Door middel van de concerten met dit orkest liet hij het Parijse publiek kennis maken met Beethovens symfonie. Habeneck componeerde twee soloconcerten, composities voor de violin en verschillende liederen. Slechts enkele van zijn composities werden uitgegeven. Tot zijn leerlingen behoorden Jean-Delphin Alard, Hubert Léonard en Édouard Lalo. Hector Berlioz noemde Habeneck in zijn memoires, vanwege zijn incompetentie in het dirigeren van Berlioz' Requiem.
Habeneck overleed in Parijs in 1849.
# François-Edmond Pâris

François-Edmond Pâris (Brest, 6 maart 1806 - Parijs, 8 april 1893) was een Frans admiraal.

## Carrière

Pâris ging naar de École de marine in Angoulême waar hij in 1822 afstudeerde met de graad van aspirant. In 1826 kreeg hij de graad van enseigne (kader-officier) en kreeg hij de kans mee te reizen met de Franse ontdekkingsreiziger Jules Dumont d'Urville op reis rond de wereld aan boord van de Astrolabe. In 1829 maakte Pâris weer een reis rond de wereld aan boord van de Favorite en hij werkte mee aan de redactie van het reisverslag en van de hydrografische atlas die uit deze reis voortvloeiden. In 1832 kreeg hij de graad van lieutenant de vaisseau en hij ondernam een derde reis rond de wereld aan boord van L'Artémise onder kapitein Cyrille Pierre Théodore Laplace. Bij een bezoek aan een metaalfabriek in Porto-Novo bij Pondicherry in India werd zijn linkerhand gegrepen door een machine en moest zijn onderarm worden geamputeerd.
Bij zijn terugkeer in Frankrijk werd Pâris gepromoveerd tot capitaine de frégate. Hij diende eerst op het afdeling kaarten en plannen, maar kreeg al snel een eigen commando, eerst aan boord van de Inferno, dan de Archimède. Met dit schip voer hij voorbij Kaap Hoorn, de eerste keer dat dit lukte met een Frans stoomschip. Hij diende lange tijd op de Franse vloot bij China.
In 1836 werd hij benoemd tot capitaine de vaisseau en hij kreeg het commando van achtereenvolgens de Comte d'Eu, de Gomer, de Orénoque. Aan boord van de Fleurus diende hij in de Zwarte Zee tijdens de Krimoorlog. Zijn schip was betrokken bij de beschieting van Sebastopol en bij de overgave van Kinboern. Daarna leidde hij de vloot die de monding van de Dnjepr blokkeerde.
In 1858 werd Pâris bevorderd tot contre-amiral en leidde de derde divisie van de Franse vloot in de Middellandse Zee. In 1864 werd hij bevorderd tot vice-amiral. In 1871 ging hij met pensioen.

## Verdiensten

Pâris maakte tijdens zijn carrière bij de Franse marine de overgang van zeilschepen naar stoomschepen mee en hij was een sterk pleitbezorger van het stoomschip. Zo maakte hij een studie naar het brandstofverbruik van stoomketels aan boord van marineschepen.
Pâris was lid van de Académie des Sciences (1863) en van het Bureau des longitudes (1865). Verder was hij directeur van het Dépôt des cartes et plans en van de Commissie voor vuurtorens. Na zijn pensioen werd hij medewerker en drijvende kracht van het Musée de la marine in het Louvre.
Hij ontving het grootkruis in het Legioen van Eer.

## Privé-leven

Pâris huwde met de dochter van een marineofficier en kreeg twee zonen en een dochter. Zijn twee zonen werden ook marineofficier en kwamen tijdens de dienst om het leven. Pâris overleefde hen en stierf zelf op 87-jarige leeftijd.
* (fr) Gaston Tissandier, Le vice-amiral Pâris, La Nature, 15 april 1893, p. 305-306
# Frankee

Nicole Francine Aiello (New York, 9 juni 1983), beter bekend als Frankee, is een Amerikaanse r&b-zangeres.

## Loopbaan

Frankee debuteerde in 2004 met F.U.R.B. (Fuck You Right Back), een reactie op Fuck It (I Don't Want You Back) van Eamon, dat dezelfde melodie heeft. Ze beweerde zijn ex-vriendin te zijn, maar dat was niet waar. Daarna verscheen het minder succesvolle How You Do. Beide nummers zijn afkomstig van haar album The Good, the Bad, the Ugly. Een tweede album stond gepland voor 2006, maar het is bij een digitaal uitgebrachte single Watch Me gebleven.
* Gemeinsame Normdatei: 135366615
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3677 0219
* Library of Congress Control Number: n2005059913
* MusicBrainz: a278331c-1b22-4ebd-b93f-4408bd96f9b8
* Virtual International Authority File: 70799803
* WorldCat (via VIAF): 70799803
# Frankel Brewster

Frankel R. Brewster is een Surinaams arts en politicus. Hij is districtsarts in Coronie en was van 2005 tot 2010 lid van De Nationale Assemblée (DNA) voor de Nationale Partij Suriname (NPS).

## Biografie

Brewster zou als arts in 1996 tijdelijk de praktijk in Coronie waarnemen. In 2003 besloot hij in overleg met zijn gezin ook te verhuizen naar Coronie. Toen er in 2004 perikelen speelden rond de NPS'er uit Coronie, Harold Bendt, en de NPS naar nieuwe leden zocht, werd Brewster gevraagd de verkiezingscampagne te coördineren. In 2005 woonde hij inmiddels twee jaar in het district, wat lang genoeg was om voorgedragen te worden voor de kieslijst. Hij werd vervolgens lijsttrekker en werd tijdens de verkiezingen van dat jaar voor de NPS gekozen in DNA. Zijn betrekking als districtsarts bleef hij ernaast doen.
In 2006 kwam de Tata Collinschool in het nieuws doordat scholieren in trance raakten. Brewster kreeg hier als arts en vader mee te maken. In die tijd haalde hij zijn zoon van school toen die dezelfde klachten kreeg. Tijdens zijn parlementsperiode was het verlengen van de zeedijk in Coronie een van zijn speerpunten. Het ontbreken ervan zorgde voor een bedreiging van land door het zeewater, waardoor de lokale economie belemmerd werd. In maart 2010 werd bereikt dat de dijk tot Burnside werd verlengd. Daarnaast richtte hij zich op werkgelegenheid, de stimulering van kleine ondernemingen, met name in de landbouw, en de uitbreiding van scholingsmogelijkheden.
Na zijn eerste termijn stelde hij zich opnieuw verkiesbaar tijdens de verkiezingen van 2010. Beide zetels gingen naar de Megacombinatie, waardoor Brewster niet herkozen werd in DNA.
* 1 2 3 4 Hugo den Boer, Interview in het kader van één jaar na de verkiezingen, mei 2006
* ↑ Afra Accord, Psycholoog Harry Mungra: Probleem Tata Colinschool kan ook psychisch zijn, De Ware Tijd, 3 april 2006
* ↑ Starnieuws, Dijk Coronie wordt tot Burnside verlengd, 4 maart 2010. Gearchiveerd op 26 januari 2020.
* ↑ Starnieuws, Brewster begrijpt niet waarom NPS geen zetel zou halen, 11 mei 2010. Gearchiveerd op 26 januari 2020.
* ↑ Starnieuws, Beide zetels van Coronie naar Mega Combinatie, 25 mei 2010. Gearchiveerd op 26 januari 2020.
# Frankemaheerdbrug

De Frankemaheerdbrug (brug 1011) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost.
Deze verkeersbrug is gelegd in de Dolingadreef over het Frankemaheerdpad heen. Daarmee draagt het bij aan de gescheiden verkeersstromen binnen Amsterdam-Zuidoost. De dreven voor snelverkeer liggen op dijklichamen, de paden voor voetgangers en fietsers liggen op maaiveldniveau. De brug is direct vernoemd naar het onderliggende voet- en fietspad en daarmee indirect naar een boerderij nabij Groninger dorp Warffum.
Werkzaamheden bestaande uit de ophoging van de Dolingadreef begonnen in 1967. In 1968 ging de paalfundering van deze door Dirk Sterenberg en de Dienst der Publieke Werken ontworpen brug de grond in. Sterenbergs handtekening is terug te vinden in de afgeronde randplaten, leuningen en ook de brugpijlers. Ook “zijn” elektriciteitskastje ontbreekt niet. Andere kenmerken zijn de geometrisch vormgegeven brugpijlers en de lantaarns geplaatst op een aan de brugpijler verbonden plateau buiten de eigenlijke brug.
Nog geen dertig meter van deze brug 1011 ligt brug 1101.
* Frankemaheerdbrug volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Publieke Werken, Het bouwen van een brug 1011, viaduct in de Bijlmerdreef (dossier 47126). Stadsarchief Amsterdam-Centraal Tekeningen Archief (1968). Geraadpleegd op 9 oktober 2023.
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
* Peter Korrel, Frankemaheerdbrug, brug 1011 in de Dolingadreef over het Frankemaheerdpad. Bruggen van Amsterdam. Geraadpleegd op 9 oktober 2023.
* Naamgeving openbare ruimten: Vaststellen Hoekenrodebrug en andere in Zuidoost, gemeente Amsterdam. Gemeenteblad (2018-183805). Gemeente Amsterdam (30 augustus 2018). Geraadpleegd op 31 december 2021.
<<< · 1000 · 1001 · 1002 · 1003 · 1004 · 1005 · 1006 · 1007 · 1008 · 1009 · 1010 · 1011 · 1012 · 1013 · 1014 · 1018 · 1028 · 1029 · 1030 · 1032 · 1033 · 1034 · 1035 · 1036 · 1037 · 1038 · 1039 · 1040 · 1041 · 1044 · 1045 · 1046 · 1048 · 1049 · 1050 · 1051 · 1062 · 1063 · 1064 · 1065 · 1066 · 1067 · 1076 · 1077 · 1078 · 1083 · 1090 · 1092 · 1093 · 1094 · 1095 · 1096 · 1097 · 1098 · 1099 · >>>
Brugnummers 1015, 1016, 1017, 1019, 1020, 1021, 1022, 1023, 1024, 1025, 1026, 1027, 1031, 1042, 1043, 1047, 1052/1053 (niet gebouwd), 1054, 1055, 1056, 1057, 1058, 1059, 1060, 1061, 1068, 1069-1075, 1079, 1080, 1081, 1082, 1084-1088, 1089 en 1091 (onbekend) zijn niet meer vergeven. De meesten daarvan zijn gesloopt in verband met sanering Zuidoost. Alle bruggen lagen en liggen in Zuidoost behalve bruggen 1000 en 1002.
# François Xavier Marie De Mol

François Xavier Marie De Mol (Brussel, 9 april 1861 – aldaar, 15 december 1895) was een Belgisch organist, dirigent en componist.
Hij was het op een na laatste kind van 'artiste musicien' Jean Remi De Mol en zijn tweede vrouw Jeanne van Daele. Oom Pierre De Mol was musicus en ook halfbroers François Marie De Mol, Willem De Mol en broer Joost De Mol zaten in de muziek. F.X.M, soms Frantz-Xavier De Mol genoemd, was getrouwd met Marie Victoire Hofmans en Marie Florentine Hofmans.
Hij kreeg zijn opleiding aan het Koninklijk Conservatorium Brussel en blonk uit in notenleer. Na zijn studie werd hij organist en kapelmeester van de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk, Kapellekerk en Onze-Lieve-Vrouw van Goede Bijstandkerk.
Van zijn hand verscheen een aantal religieuze werken zoals missen, Ave Verum, O Salutaris, Pie Jesus etc. Hij schreef ook een aantal liederen voor mannenkoor a cappella, Les oiseaux.
# François d'Agincourt

François d'Agincourt (Rouen, 1684 – 30 april 1758) was een Franse componist, klavecinist en organist. Zijn naam wordt ook als D'Agincour, Dagincourt of Dagincour geschreven.

## Leven

François d'Agincourt was een leerling van Jacques Boyvin in Rouen en van Nicolaas Lebègue in Parijs. Hij was organist van de Eglise de la Madeleine-en-la-Cité in Parijs vanaf 1701. Vanaf 1706 was hij de opvolger van Boyvin in de kathedraal van Rouen. Hij bespeelde ook het orgel van de Abdijkerk van Saint-Ouen in Rouen. Ook was hij daar een van de vier organisten in de Chapelle royale.
Een van zijn leerlingen is Jacques Duphly.

## Werken

Zijn werk omvat :
* Een manuscript van 46 stukken voor orgel (gegroepeerd per toon in 6 suites).
* een verzameling stukken voor klavecimbel.
* Twee boeken met Aria's (Airs) voor solostem en basso continuo.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel François d'Agincourt op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Frederik Anton van Schwarzburg-Rudolstadt

Frederik Anton van Schwarzburg-Rudolstadt (Rudolstadt, 14 augustus 1692 - Rudolstadt, 1 september 1744) was vorst van Schwarzburg-Rudolstadt van 1718 tot 1744. Hij was een zoon van vorst Lodewijk Frederik I en hertogin Anna Sofia.van Saksen-Gotha-Altenburg.
Frederik Anton huwde tweemaal. Op 8 oktober 1720 trouwde hij in Saalfeld met hertogin Sofia Wilhelmina van Saksen-Saalfeld (Saalfeld, 9 augustus 1690 - Rudolstadt, 4 december 1727), een dochter van hertog Johan Ernst en gravin Charlotte Johanna van Waldeck-Wildungen. Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren van wie er twee hun jeugd overleefden:
* Johan Frederik (1721 - 1767)
* Sofia Albertine (Rudolstadt, 30 juli 1724 – Rudolstadt, 5 april 1799)
Op 31 december 1729 trad hij te Stadtilm in het huwelijk met prinses Christina Sofia van Oost-Friesland (Bayreuth, 16 maart 1688 – Rudolstadt, 31 maart 1750), dochter van vorst Christiaan Everhard. Dit huwelijk bleef kinderloos.
# Frederik August Alexander Carel van Lynden van Sandenburg

Frederik August Alexander Carel baron van Lynden van Sandenburg (Utrecht, 18 oktober 1801 - Langbroek, 30 juni 1855) was een Nederlands advocaat, rechter en politicus.
Van Lynden van Sandenburg was de 'Stamvader' van een geslacht van Utrechtse bestuurders en vader van Theo van Lynden van Sandenburg, die later minister-president was. Hij was landeigenaar en rechter. Maakte zelf deel uit van de Dubbele Tweede Kamer in 1840. Hij verdedigde daarin de voorstellen tot Grondwetsherziening, maar merkte wel op dat het ontbreken van het amendementsrecht een gemis was.
Uit zijn in Den Haag op 16 april 1823 gesloten huwelijk met Anna Wilhelmina van Spaen (1801-1836), een dochter van Alexander van Spaen (1775-1811) en van Seyna Alexandrina van Neukirchen-Nyvenheim (1778-1801) zijn 5 kinderen geboren:
* Caroline Maria van Lynden (1824-1901), moeder van Willem Carel Adrien van Vredenburch
* Henriette Adolphine Caroline van Lynden tot Sandenburg (1825-1894)
* Constantijn Theodoor van Lynden van Sandenburg (1826-1885)
* Louisa Maria van Lynden (1831-1833)
* een levenloos geboren dochter (1836)
* Biografisch Portaal: 20688403
* Parlement.com: vg09llt74cuq
# Fredina esmeralda

Fredina esmeralda is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Brandt.
# Fredius convexa

Fredius convexa is een krabbensoort uit de familie van de Pseudothelphusidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Rathbun.
# Françoise Bostoen

Françoise Bostoen (Roeselare, 2 maart 1963) was een Belgisch model en Miss België in 1983.

## Biografie

Françoise Bostoen is afkomstig uit de Stationsdreef in Roeselare. Ze is de dochter van Erik en Christiane Vanbeselaere. Zij studeerde voor hostess. In 1982 nam ze deel aan de wedstrijd ‘Mannequin 1982’ in de Roeselaarse Expohallen. Ze won die wedstrijd waarna ze zich liet inschrijven voor Miss België. Op 27 mei 1983 won ze die schoonheidswedstrijd. De blonde Françoise Bostoen was de eerste West-Vlaamse die de titel van ‘Miss België’ mocht dragen.
Bostoen zag haar titel als een opstap naar een carrière als model. Later dat jaar werd ze nog achtste op de verkiezing van Miss World, wat het beste resultaat tot dan toe was voor een Belgische en nadien werd ze nog vierde in Miss Europa. Op 25 februari 1984 werd ze Miss Benelux.
Tijdens haar Missjaar leerde Bostoen de Oostenrijkse voetballer Richard Niederbacher kennen. Hij speelde dan nog bij SV Waregem. Ze verloofden zich en huwden in september 1984 toen hij al voor Paris Saint-Germain speelde. Ze volgde hem nadien naar Frankrijk en Oostenrijk.
* Het Wekelijks Nieuws, 1983-1984.
# Françoise Adret

Françoise Adret (Versailles, 7 augustus 1920 – 1 april 2018) was een Franse danseres, pedagoge en choreografe. Ze leidde vanaf 1951 het Ballet van de Nederlandse Opera, waar Darja Collin eerst de leiding had. Adret had gedanst bij l'Opéra National de Paris, een gezelschap dat als voorbeeld diende voor de manier waarop ze haar eigen groep leidde. Ze stelde hoge technische eisen aan haar eigen dansers en bracht hoogtepunten uit het klassieke balletrepertoire op de planken.
In 1959 vertrok Adret en vormde haar eigen gezelschap, samen met het Ballet der Lage Landen, dat later het Amsterdams Ballet is geworden. In 1961 vormde het Amsterdams Ballet samen met Het Nederlands Ballet een nieuwe dansgroep, Het Nationale Ballet.
Adret werd met name in Frankrijk een gevierd choreograaf en pedagoog. Er is een boek over haar verschenen: Soixante années de danse.