OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bormio

Bormio is een gemeente in de Italiaanse provincie Sondrio (regio Lombardije).
De plaats ligt in een breed dal in het hoogste deel van Valtellina. Bormio wordt gedomineerd door de 3075 meter hoge wand van de Monte Reit. Langs de plaats stromen twee rivieren; de Adda in het westen en de Frodolfo ten zuiden van het centrum. Ten noorden en oosten van Bormio ligt het uitgestrekte Nationaal Park Stelvio.
Bormio is een belangrijk verkeersknooppunt, hier beginnen de routes naar enkele bekende bergpassen. De Stelviopas vormt de verbinding met het Duitstalige Zuid-Tirol, de Gaviapas verbindt Valtellina met het zuidelijker gelegen Val Camonica en de Foscagnopas leidt naar het belastingvrije Livigno.
Het centrum van Bormio heeft zijn middeleeuwse karakter goed weten te behouden. Enkele belangrijke gezichtsbepalende gebouwen zijn de stadstoren met zijn zwaluwkantelen, de kerk San Gervasio e Protasio, het Palazzo de Simoni waarin het stadskantoor gevestigd is en de 12de-eeuwse kerk San Vitale met zijn ranke klokkentoren.
Beroemd zijn de thermaalbaden van Bormio (Terme di Bormio), die zelfs gedeeltelijk teruggaan tot de 1e eeuw van onze jaartelling. Delen hiervan kunnen nog steeds bezocht worden en dit is een unieke ervaring, omdat men zich daadwerkelijk in een grot in de berg bevindt om de kuur te ondergaan.

## Wintersport

's Winters transformeert Bormio zich in een belangrijke wintersportplaats. In 1985 en 2005 zijn in Bormio de Wereldkampioenschappen alpineskiën gehouden. Het skigebied ligt ten zuiden van de plaats op de hellingen van de Monte Vallecetta en La Rocca en heet Bormio 2000. Gedurende de zomer kan er geskied worden op de gletsjers boven de Stelviopas. Deze is via een 21 kilometer lange slingerweg in noordelijke richting te bereiken.
Het plaatselijke IJspaleis, het Palaghiaccio Braulio, wordt gebruikt voor shorttrack, kunstschaatsen en ijshockey. Jaarlijks (2022, 30e editie) wordt de shorttrack Alta Valtellina Trophy verreden. Grote evenementen in het shorttrack: In 1998 en 2010 het Wereldkampioenschap Teams; in 2000 de Europese Kampioenschappen; in februari 2004 de 6e wereldbekerwedstrijd; en in 2020 het WK junioren.

## Demografie

Bormio telt ongeveer 1689 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 0,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Eind november 2022 had Bormio 3.964 inwoners.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4104 |
| 2001 | 4096 |
| 2021 | 4074 |

## Geboren

* Deborah Compagnoni (1970), alpineskiester
* Stefano Donagrandi (1976), schaatser
* Nicola Franceschina (1977), shorttracker
* Nicola Rodigari (1981), shorttracker
# Walter Map

Walter Map (* ca.1130/35; † tussen 1208 en 1210) was een Engelse schrijver van Welshe afkomst.
Hij zei zelf van Welshe origine te zijn en meer precies van de Welsh Marches. Details in zijn geschriften doen denken aan Herefordshire. Map studeerde theologie in Parijs waarschijnlijk omstreeks 1160. Dankzij de invloed van zijn ouders werd hij in 1162 in dienst genomen aan het Engelse hof onder Hendrik II van Engeland, hij werd belast met Koninklijke missies bij Lodewijk VII van Frankrijk en bij Paus Alexander II. In 1179 nam hij, in opdracht van de koning, deel aan het derde Concilie van Lateranen. Bij het overlijden van Hendrik II in 1189 verliet Walter Map zijn betrekking aan het Koninklijke hof. In 1183 bekwam Walter een prebende in het diocees van Lincoln, hij werd kanselier van het diocees in 1186. Later werd hij "precentor" in Lincoln en vervolgens kanunnik van St Paul's in Londen en van het diocees van Hereford om ten slotte in 1196 aartsdiaken van Oxford worden. Hij was kandidaat voor de opvolging van William de Vere als Bisschop van Hereford in 1199, maar zonder succes. In 1203 was hij opnieuw kandidaat voor een bisschopszetel, deze keer als Bisschop van St. David, maar ook deze keer werd hij niet aangesteld.
Het enige bewaarde werk dat met zekerheid aan hem kan toegeschreven worden is De Nugis Curialium (1181–1193).

## Uitgaves van zijn werk

* Gualteri Mapes, De nugis curialium distinctiones quinque ed. Thomas Wright. London: Camden Society, 1850 (Latijnse tekst online) (gearchiveerd)
* Walter Map, De nugis curialium ed. M. R. James. Oxford, 1914. Anecdota Oxoniensia, Medieval and modern series, 6 (Latijnse tekst).
* Walter Map's De nugis curialium tr. M. R. James. 1923. Cymmrodorion Record Series no. 9 (Vertaling).
* Walter Map: De nugis curialium. Courtiers' trifles. Edited and translated by M. R. James. Revised by C. N. L. Brooke and R. A. B. Mynors. Clarendon Press, Oxford 1983, ISBN 0-19-822236-X (Latijnse tekst met Engelse vertaling).

## Literatuur

* Max Manitius: Geschichte der lateinischen Literatur des Mittelalters. Dritter Teil (Band) unter Paul Lehmanns Mitwirkung: Vom Ausbruch des Kirchenstreits bis zum Ende des zwölften Jahrhunderts. München 1931, S. 264–274 (HdAW 9.2.3)
* Elisabeth Stein, Walter Map, in Lexikon des Mittelalters VIII, Sp. 1997-1998
# Boulge

Boulge is een civil parish in het Engelse graafschap Suffolk met 26 inwoners.
# Brakwater-slijkgarnaal

De brakwater-slijkgarnaal (Corophium multisetosum) is een vlokreeftensoort uit de familie van de Corophiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1952 voor het eerst geldig gepubliceerd door J. H. Stock.

## Beschrijving

De brakwater-slijkgarnaal is een vrij slank, zijdelings afgeplat vlokreeftje die maximaal 9 mm groot wordt. Het is grijsbruin van kleur met donkere vlekken, soms lichter of roze van kleur.

## Verspreiding en leefgebied

De brakwater-slijkgarnaal werd in de jaren 1950 voor het eerst aangetroffen in Nederland. Sindsdien wordt deze soort gevonden aan de kusten van Frankrijk, Duitsland, Polen en de Britse Eilanden. Het bouwt modderholen in klei of zand in zoet of zwak brakke waterige leefgebieden.
* ↑ Costello, M.; Bellan-Santini, D. (2013). Corophium multisetosum Stock, 1952. In: Lowry, J. (2013) World Amphipoda database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Stock, J.H. (1952). Some notes on the taxonomy, the distribution and the ecology of four species of the Amphipod genus Corophium (Crustacea, Malacostracea). Beaufortia, 21, 1-10
* ↑ Wijnhoven, S.. Recent range extensions of Corophium multisetosum (Crustacea: Amphipoda) in the Netherlands?. Monitor Taskforce Publication Series 2007 - 08.
# Wapen van Poortugaal

Het wapen van Poortugaal werd officieel aan de gemeente Poortugaal toegekend op 24 juli 1816. Het wapen was in gebruik totdat de gemeente in 1985 werd opgeheven. Elementen uit het wapen van Poortugaal zijn gebruikt in het wapen van de nieuwe gemeente Albrandswaard.

## Blazoen

De officiële beschrijving, ook wel blazoenering genoemd, van het wapen van Poortugaal luidde als volgt:
   Van keel, beladen met 5 schilden van goud, staande kruisgewijze, op elk schild 5 starren van lazuur, geplaatst en sautoir.
Dat betekent: een rood schild met kruislings daarop geplaatst vijf gouden schildjes die elk voorzien zijn van vijf, in 2-1-2-formatie geplaatste, blauwe sterren. De beschrijving maakt geen melding van het aantal punten, maar op de tekening in het instellingsregister van de Hoge Raad van Adel hebben de sterren acht punten.
Het wapen werd gedekt door een vijfbladige gouden markiezenkroon.

## Herkomst

Omdat de namen Poortugaal en Portugal en de wapens van beide grote overeenkomsten vertonen, wordt vermoed dat inwoners van de plaats gedurende de kruistochten kennismaakten met de Portugezen en zij het nieuw ingedijkte gebied (het gebied is tussen de 12e en 13e eeuw bedijkt) daarom naar het gebied van de Portugezen vernoemden. Oudere afbeeldingen van het wapen vertonen ook een schild dat nog meer op het wapen van Portugal lijkt dan het huidige wapen van Poortugaal.
* Wapen van Portugal tussen 1139 en 1247
* Wapen van Portugal tussen 1481 en 1910
Het wapen van Portugal is van zilver met daarin vijf blauwe kruisgewijs geplaatste schildjes met op elk schildje vijf zilveren kruisgewijs geplaatste ballen. Het veld is omgeven door een rode zoom met daarop zeven gouden burchten. Deze staan 3-2-2.
Hoewel de naam Poortugaal uit de tijd van de kruistochten stamt, werd het wapen pas in de 15e eeuw ontworpen. Het is gebaseerd op een variant van het wapen van Portugal dat werd gebruikt tussen 1139 en 1247. Dat wapen is zelf weer gebaseerd op het wapen van de eerste Portugese koning Alfons I. Dat wapen was zilver van kleur met een blauw kruis er op. Het kruis was aan het schild genageld, deze nagels werden uiteindelijk de zilveren ballen.
De variant waarop het wapen van Poortugaal is gebaseerd, had de rode zoom met gouden burchten erin nog niet, waarmee het meer oogt als het wapen dat Alfons III gebruikte. De zoom werd in de 14e eeuw toegevoegd en in de 15e eeuw werd het aantal burchten vast gesteld op zeven. Het wapen van Poortugaal heeft deze zoom niet, hierdoor wordt vermoed dat dit wapen al in gebruik was voordat Alfons III het zijne in 1245 in gebruik nam.
# Wapen van Pommeren

Het wapen van Pommeren was het heraldische symbool van het hertogdom en de latere provincie Pommeren.

## Stamwapen

Het stamwapen bestond uit een rode griffioen in een zilveren veld.
* hertogdom Pommeren

## Het land der griffioenen

In Pommeren is de griffioen een belangrijk heraldisch symbool. De hertogelijke dynastie noemde zich de familie der griffioenen (Duits: Greifen). Het gebruik van de griffioen in de wapens was in de middeleeuwen nog niet consequent. Eigentijdse afbeeldingen tonen afwijkende kleuren. Ook kwamen niet alle gebruikte titels overeen met reëel bestaande vorstendommen. In keizerlijke beleningsbrieven (o.a. in 1465) was sprake van de hertogdommen Stettin, Pommeren, Kasjoeben en Wenden. Hierbij werd met Pommeren bedoeld het gebied tussen de rivieren Ihna en Persante. Met het hertogdom der Wenden kwamen de latere Kreisen Rummelsburg, Schlawe en Stolp overeen en met het hertogdom der Kasjoeben de latere kreisen Fürstentum, Belgard en Neu-Stettin.
* Hertogdom Stettin
* hertogdom Pommeren
* hertogdom Kasjoeben
* hertogdom Wenden
* land Usedom
* land Barth
* land Wolgast

## Brandenburg en Pommeren

Sinds 1464 voerden de keurvorsten van Brandenburg het wapen van Pommeren en de titels hertog van Stettin, Pommeren, der Kasjoeben en der Wenden. Zij beschouwden zich als leenheer van de hertogen van Pommeren.
* keurvorstendom Brandenburg (1466-1560)
* keurvorstendom Brandenburg (1571-1598)

## Latere uitbreidingen

In 1325 erfde hertog Bogislaw IV van Pommeren-Wolgast via zijn moeder het vorstendom Rügen, bestaande uit het eiland en een gebied op het vasteland. Het wapen werd pas veel later door de hertogen gevoerd. Het graafschap Gützkow ontstond omstreeks 1220 door afsplitsing van het hertogdom ten gunste van Dobroslawa, een dochter van hertog Bogislaw. Sindsdien had het gebied een bijzondere status binnen Pommeren. In 1357 stierven de graven uit en werd het gebied eigendom van de hertogen van Pommeren-Wolgast. Het laatste wapen dat toegevoegd werd, was het wapen van het prinsbisdom Kammin, waar na 1556 Pommerse hertogen regeerden.
* Pommeren
* vorstendom Rügen
* graafschap Gützkow
* prinsbisdom Cammin

## Mecklenburg-Voor-Pommeren

Nadat het deel van Pommeren ten oosten van de Oder in 1945 aan Polen was toegekend, werd het resterende deel van de provincie Pommeren samengevoegd met het land Mecklenburg tot Mecklenburg-Voor-Pommeren. In het wapen werd Pommeren vertegenwoordigd door de wapens van Pommeren en Brandenburg.
* Mecklenburg-Voor-Pommeren
* Mecklenburg
* Brandenburg
# Wapen van Pont-à-Celles

Het wapen van Pont-à-Celles is het gemeentelijke wapen van de gemeente Pont-à-Celles in de Belgische provincie Henegouwen. Het wapen werd in 1924 aan de gemeente toegekend en in 1981 bij de in 1977 ontstane fusiegemeente erkend. Het wapen is sindsdien niet gewijzigd.

## Geschiedenis

Pont-à-Celles kreeg op 25 februari 1924 officieel de eerste versie van het wapen toegekend. De gemeente heeft het wapen, op basis van het wapen van de laatste heren van Pont-à-Celles, de familie Visscher, aangevraagd in 1919. In 1977 werd een nieuwe gemeente Pont-à-Celles gevormd door een fusie tussen zes gemeenten, waarvan alleen de oude gemeente Pont-à-Celles een wapen voerde. De gemeenten die samen gingen met Pont-à-Celles waren: Buzet, Luttre (in 1841 juist van Pont-à-Celles verzelfstandigd), Obaix, Thiméon en Vieville. De nieuw gevormde gemeente kreeg haar wapen op 16 september 1977 officieel toegekend. Bij het erkennen van het wapen, werd een puur redactionele wijziging in de beschrijving gemaakt, waardoor de oude en nieuwe omschrijving vrijwel gelijk zijn.

## Blazoenering

De beschrijving van het eerste wapen luidt als volgt:
   De gueules au sautoir d'or; l'écu sommé d'une couronne à neuf perles et supporté par deux lions d'or contournés, lampassés et armés de gueules.
   Van keel met een schuinkruis van goud; het schild getopt met een kroon van negen parels en gehouden door twee afgewende leeuwen van goud, getond en genageld van keel.
Het wapen heeft de volgende heraldische kleuren: keel (rood) en goud (geel). Op het schild staat een baronnenkroon van 9 parels en het schild heeft twee gouden leeuwen als schildhouders.
Het tweede wapen van Pont-à-Celles heeft de volgende omschrijving:
   De gueules au sautoir d'or; l'écu sommé d'une couronne à neuf perles et supporté par deux lions d'or contournés, armés et lampassés de gueules.
   Van keel met een schuinkruis van goud; het schild getopt met een kroon van negen parels en gehouden door twee afgewende leeuwen van goud, genageld en getond van keel.
Het wapen is ongewijzigd, alleen de volgorde van omschrijven van de kleuren van de leeuwen is gewijzigd.
# Wapen van Wieringen

Het wapen van Wieringen is sinds 26 juni 1816 het wapen van het eiland, en voormalige gemeente, Wieringen. Waar de symboliek vandaan komt is niet geheel duidelijk. Wel is duidelijk dat de rotganzen in het wapen al in 1643 gebruikt werden. In dat jaar is er op Wieringen een grafsteen gelegd met daarop het gemeentelijk wapen met drie ganzen. De grafsteen is van de baljuw van het eiland. Aan de bovenkant van het wapen staat de letter W, waarmee het wapen van Wieringen een van de weinige wapens is met initialen erop.
Volgens de burgemeester die het wapen heeft aangevraagd bij de Hoge Raad van Adel, kwamen de rotganzen indertijd ook veel voor op het eiland, en daarmee zouden zij een symbool zijn voor het eiland.

## Blazoenering

De beschrijving van het wapen luidt als volgt:
   Midden door gedeeld, het bovenste van lazuur, waarop een W ter weerskanten vastgehouden door een klimmende leeuw, alles van goud, het onderste mede van lazuur, waarop 2 zwemmende rotganzen van goud.
Hierbij dient wel genoemd te worden dat de leeuwen op een grond staan en de zwanen tussen golven zwemmen. De leeuwen, grond, zwanen en het water zijn alle van goud.
* ↑ (en) PagoWirense.nl
* ↑ Heraldrywiki: Wieringen
Abbekerk · Akersloot · Andijk · Ankeveen · Anna Paulowna · Assendelft · Avenhorn · Barsingerhorn · Beemster · Beets · Bennebroek · Berkenrode · Berkhout · Bijlmermeer · Blokker · Bovenkarspel · Broek in Waterland · Broek op Langedijk · Buiksloot · Bussum · Callantsoog · De Rijp · Egmond · Egmond aan Zee · Egmond-Binnen · Graft · Graft-De Rijp · 's-Graveland · Groet · Grootebroek · Grosthuizen · Haarlemmerliede · Haarlemmerliede en Spaarnwoude · Harenkarspel · Heerhugowaard · Hensbroek · Hoogkarspel · Hoogwoud · Ilpendam · Jisp · Kalslagen · Katwoude · Koedijk · Koog aan de Zaan · Kortenhoef · Krommenie · Kwadijk · Langedijk · Leimuiden · Limmen · Marken · Middelie · Midwoud · Monnickendam · Muiden · Naarden · Nederhorst den Berg · Nibbixwoud · Niedorp · Nieuwe Niedorp · Nieuwendam · Nieuwer-Amstel · Noord-Scharwoude · Noorder-Koggenland · Obdam · Oosthuizen · Opperdoes · Oterleek · Oude Niedorp · Oudendijk · Oudkarspel · Oudorp · Petten · Ransdorp · Schardam · Scharwoude · Schellingwoude · Schellinkhout · Schermer · Schermerhorn · Schoorl · Schoten · Sijbekarspel · Sint Maarten · Sint Pancras · Sloten · Spaarndam · Spaarnwoude · Spanbroek · Twisk · Urk · Ursem · Veenhuizen · Venhuizen · Warder · Warmenhuizen · Waverveen · Weesp · Weesperkarspel · Wervershoof · Wester-Koggenland · Westwoud · Westzaan · Wieringen · Wieringermeer · Wieringerwaard · Wijdenes . Wijdewormer . Wijk aan Zee en Duin · Wimmenum · Winkel · Wognum · Wormer · Wormerveer · Zaandam · Zaandijk · Zeevang · Zijpe · Zuid-Scharwoude · Zuid- en Noord-Schermer · Zwaag Dorpswapens: Hauwert · Volendam · Zwaagdijk-West
# Bouillon

Bouillon kan verwijzen naar:
* bouillon (voedsel), de basis voor soepen
* Bouillon (België), een stad in het arrondissement Neufchâteau, Luxemburg, Wallonië, België
** hertogdom Bouillon, voormalig hertogdom
** Republiek Bouillon, voormalige republiek
* Bouillon (Frankrijk), een gemeente in het kanton Arzacq-Arraziguet, arrondissement Pau, Pyrénées-Atlantiques, Aquitanië, Frankrijk
# Bouillonactinia

Bouillonactinia is een geslacht van neteldieren uit de familie van de Hydractiniidae.

## Soorten

* Bouillonactinia carcinicola (Hiro, 1939)
* Bouillonactinia hooperii (Sigerfoos, 1899)
* Bouillonactinia misakiensis (Iwasa, 1934)
* Bouillonactinia multigranosi (Namikawa, 1991)
# Biflustra irregulata

Biflustra irregulata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Membraniporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Liu.
# Austrolimnius didas

Austrolimnius didas is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1965 gepubliceerd door Howard Everest Hinton.
# Gaston Pauwels

Gaston Josephus Ernestus Pauwels (Gent, 16 december 1897 – aldaar 1983) was een Vlaamse kunstschilder, tekenaar en graficus die actief was in Gent in de twintigste eeuw.
Hij was zoon van handelaar François Charles Pauwels en Adeläïde Aerts.
Gaston Pauwels kreeg zijn opleiding aan de Academie te Gent waar hij studeerde bij onder meer Oscar Coddron, Jean Delvin en George Minne. In 1918 exposeerde hij al in de zaal Taets in Gent. In 1922 behaalde hij de tweede plaats in de Prijs van Rome en in 1925 werd hij derde. In 1929 won hij de Prijs Jeanne Pipijn.
Zijn productie bevatte landschappen, portretten, figuren, composities met figuren, naakten en stillevens. Hij kende aanvankelijk een Fauvistische periode maar evolueerde later naar een gestileerde expressionistische stijl. Gaston Pauwels had een grote bewondering voor James Ensor, die hij verwoordde in zijn taferelen met maskers en skeletten.
Vanaf 1925 was hij leraar tekenen aan de Academie te Gent. Het Museum voor Schone Kunsten te Gent heeft werk van Pauwels in zijn collectie.

## Web links

* Enkele werken van Gaston Pauwels

### Bronnen

* Paul Piron, De Belgische Beeldende Kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw, Ludion, 2016, p. 1828.

### Referenties

* ↑ Pauwels Han, Beeldende kunst in Gent tijdens WO I. Gearchiveerd op 12 juli 2023.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 93462
# Homalotylus turkmenicus

Homalotylus turkmenicus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Myartseva.
# Ctesias similis

Ctesias similis is een keversoort uit de familie spektorren (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2005 gepubliceerd door Háva.
# Halictus mediterranellus

Halictus mediterranellus is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Strand.
# Hans Scharoun

Bernhard Hans Henry Scharoun (Bremen, 20 september 1893 - West-Berlijn, 25 november 1972) was een West-Duitse architect die zich bezighield met organische architectuur. Zijn meest bekende creatie is de Philharmonie, het concertgebouw van de Berliner Philharmoniker. In 1970 werd hij onderscheiden met een Erasmusprijs. Ook ontwierp Scharoun appartementengebouwen in de buurt Großsiedlung Siemensstadt in de Berlijnse wijk Charlottenburg-Nord. Deze woonbuurt is UNESCO -wereldcultuurerfgoed.

## Galerij

* Een door Scharoun ontworpen huis in de Weißenhofsiedlung in Stuttgart
* De Philharmonie in Berlijn
* Interieur van de staatsbibliotheek in Berlijn
* Berlijn, Großsiedlung Siemensstadt: Oostelijk afsluitend gebouw, (1956), ontwerp Hans Scharoun
* Ibidem, in de Mäckeritzstraße, ontwerp Hans Scharoun
* Ibidem, flat uit plm. 1956 , net over de wijkgrens met Spandau, met de bijnaam Panzerkreuzer, ontwerp Hans Scharoun
* Bibsys: 90160818
* Biblioteca Nacional de España: XX4870997
* Bibliothèque nationale de France: cb12569005f (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058510650306706
* Gemeinsame Normdatei: 118606565
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1029 6034
* KulturNav: 1cc5fd52-0cf9-4a75-9fcd-2d27801aa8b7
* Library of Congress Control Number: n82256430
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000223379
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00455483
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0013967
* Nationale bibliotheek van Australië: 35214084
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007574501205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002839856
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071188509
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 221883
* LIBRIS: 322615
* SNAC: w66h4prh
* Système universitaire de documentation: 034998764
* Trove: 868202
* Union List of Artist Names: 500003501
* Virtual International Authority File: 74645781
* WorldCat (via VIAF): 74645781
# Halemysis australiensis

Halemysis australiensis is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Bacescu & Udrescu.
# Haplochromis nyererei

Haplochromis nyererei is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Witte-Maas & Witte.
* ↑ (en) Haplochromis nyererei op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Haplochromis nyererei. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Haplochromis obesus

Haplochromis obesus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Boulenger.
* ↑ (en) Haplochromis obesus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Haplochromis obesus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Hamartia (geslacht)

Hamartia is een geslacht van vlinders van de familie slakrupsvlinders (Limacodidae).

## Soorten

* H. clarissa Hering, 1937
* H. johanni Rougeot, 1977
* H. medora Hering, 1937
# Hamartia johanni

Hamartia johanni is een vlinder uit de familie slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Rougeot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Haptosquilla philippinensis

Haptosquilla philippinensis is een bidsprinkhaankreeftensoort uit de familie van de Protosquillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Garcia & Manning.
# Haptosquilla proxima

Haptosquilla proxima is een bidsprinkhaankreeftensoort uit de familie van de Protosquillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Kemp.