OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kunsthalle Bern

De Kunsthalle Bern is een kunsthal annex expositieruimte aan de Helvetiaplatz in de Zwitserse hoofdstad Bern.

## Geschiedenis

De kunsthal werd op initiatief van het Verein der Kunsthalle Bern gebouwd in de jaren 1917 en 1918 en op 5 oktober 1918 voor het publiek geopend. De kunsthal organiseert tentoonstellingen van internationale, hedendaagse kunst en kreeg bekendheid door solo-exposities van Zwitserse en internationale hedendaagse kunstenaars, zoals onder anderen:
* Paul Klee
* Christo
* Alberto Giacometti
* Henry Moore
* Jasper Johns
* Sol LeWitt
* Bruce Nauman
* Daniel Buren
* Hanne Darboven

## Literatuur

* Jean-Christophe Ammann, Harald Szeemann: Von Hodler zur Antiform. Geschichte der Kunsthalle Bern. Benteli, Bern 1970
* Hans Rudolf Reust: Aus dem Musée éclaté an den Ort des Werks. Kunsthalle Bern 1969–1993. Kunsthalle, Bern 1993, ISBN 3-85780-088-7

## Externe link

* Website Kunsthalle Bern
* Bibliothèque nationale de France: cb11877099q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1021951-1
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2359 1438
* Library of Congress Control Number: n50065149
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007264044705171
* Système universitaire de documentation: 026542838
* Trove: 1251108
* Virtual International Authority File: 173513827
* WorldCat (via VIAF): 173513827
# Ischiolepta denticulata

Ischiolepta denticulata is een vliegensoort uit de familie van de mestvliegen (Sphaeroceridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.
# Henri de Serret

Baron Henri-François-Charles de Serret, (Brugge, 4 juni 1838 - Sint-Michiels, 10 april 1915) was burgemeester van Sint-Michiels.

## Familie

De Serret behoorde tot een familie afkomstig uit Villers-le-Gambon (provincie Namen) die op het einde van de achttiende eeuw in Brugge was komen wonen.
Hij was de achterkleinzoon van de officier François-Joseph de Serret (1739-1797) en van de Brugse Marie-Jeanne Willaeys. François de Serret speelde een rol tijdens de revolutieperiode, als aanhanger van de Franse republiek.
Hij was de kleinzoon van François de Serret (Brugge, 1767 - Beernem, 1849) die in 1797 trouwde met Marie-Thérèse van Outryve (1778-1858). Deze François de Serret sloot zich, zoals zijn vader, bij de Franse republiek aan en was van 1800 tot 1803 burgemeester van Brugge. In 1813 werd hij in de empire-adel opgenomen met de persoonlijke titel van baron. Hij deed geen inspanningen om zijn adellijke status en titel onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden te laten bevestigen. Hierdoor behoorden noch hij noch zijn kinderen tot de adel, ook al behoorden ze tot de notabelen van het Brugse en werd hen de barontitel vaak toegeschreven.
Jules de Serret (1805-1869), de vader van Henri, behoorde evenmin tot de adelstand, ook al werd hij vaak als 'baron' vermeld. Pas later verwierven twee van zijn zoons opnieuw erfelijke adeldom met een overdraagbare barontitel: Polydore-Amable de Serret (1834-1901) in 1871 en burgemeester Henri de Serret zelf, in 1905.
Henri de Serret trouwde in 1869 in Bergen met Hortense Veranneman de Watervliet (1846-1923) en ze hadden vier kinderen.
In 1880 bouwde hij het kasteel 'De Rode Poort', op de plek waar een kasteelhoeve stond.

## Burgemeester

In 1869 volgde hij zijn vader op als burgemeester van Sint-Michiels en bleef dit tot aan zijn dood in 1915, hetzij bijna een halve eeuw.
Hij was een actief bestuurslid van de Société du Tir aux pigeons St-Michel de Bruges.

## Eerbetoon

In de gemeente Sint-Michiels (die thans deel uitmaakt van Brugge), werd door het gemeentebestuur de naam van de vroegere burgemeester gegeven aan een nieuw aangelegde straat. De straatnaam luidt Baron de Serret en kan derhalve van toepassing zijn zowel op Jules als op Henri. Eigenlijk was de naam omwille van de vermelde barontitel niet toepasselijk op Jules, maar alleen op Henri. Daar werd geen punt van gemaakt.

## Literatuur

* F. VAN DYCKE, Recueil héraldique de familles nobles et patriciennes de la ville et du franconat de Bruges, Brugge, 1851.
* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge, Brugge, 1977.
* P. BONDUEL, Geschiedenis van de Brugse rand. Sint-Michiels, Brugge, 1992.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire de 1998, Brussel, 1998.
* Andries VAN DEN ABEELE, De noblesse d'empire in West-Vlaanderen, in: Biekorf, 2002, blz. 309-352.
* Benoît KERVYN, Het kasteeldomein de Rode Poort te Sint-Michiels, in: Brugs Ommeland, 2011, blz. 151-166.
* Andries VAN DEN ABEELE, De twaalf burgemeesters van Sint-Michiels, in: Brugs Ommeland, 2012, blz. 131-149.
# EU-coördinator voor terrorismebestrijding

De EU-coördinator voor terrorismebestrijding is een ambtenaar die de verschillende programma's voor terrorismebestrijding in de Europese Unie coördineert en ervoor zorgt dat de Unie een actieve rol speelt in de strijd tegen het terrorisme. De positie van de EU-coördinator voor terrorismebestrijding werd versterkt door het Programma van Stockholm van 2009.
Tot het takenpakket van de coördinator behoort zowel het overzien van de antiterreurstrategie als het verbeteren van de communicatie tussen afzonderlijke organen van de Unie, die betrokken zijn bij terrorismebestrijding. Bovendien moet hij de samenwerking tussen de EU en derde landen bevorderen wanneer het de strijd tegen het terrorisme betreft.

## Lijst van coördinatoren

* Gijs de Vries (2004–2007)
* Gilles de Kerchove (sinds 2007)
* Ilkka Salmi (sinds oktober 2021)
* Bartjan Wegter (sinds 1 maart 2024)
* ↑ Het programma van Stockholm — Een open en veilig Europa ten dienste en ter bescherming van de burger
* 1 2 3 Coördinator voor terrorismebestrijding (achtergrond­informatie). Europese Raad & Raad van de Europese Unie. Geraadpleegd op 8 oktober 2024.
* 1 2 (de) Müller-Brandeck-Bocquet, Gisela, Carolin Rüger (2015). Die Aussenpolitik der EU. De Gruyter Oldenbourg, blz. 320. ISBN 978-3-486-85706-1.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Anti-Terror-Koordinator der EU op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Graafschap Rieneck

Het graafschap Rieneck was een tot de Frankische Kreits behorend graafschap binnen het Heilige Roomse Rijk.
Het 'Castrum Rinecke' in Rieneck in Beieren wordt voor het eerst in 1179 vermeld. De burcht werd het centrum van het zich vormende graafschap. De nederzetting, die bij de burcht ontstond, verkreeg omstreeks 1250 stadsrechten. Omdat het graafschap ingesloten lag tussen machtige staten, namelijk het keurvorstendom Mainz, de abdij van Fulda en het prinsbisdom Würzburg, kon het niet tot ontplooiing komen. In 1366 werd de landshoogheid van het keurvorstendom Mainz erkend en omstreeks 1400 werd de residentie van Reineck verlegd naar Lohr.
Na het uitsterven van de graven van Rieneck in 1559 werd het graafschap verdeeld:
* het prinsbisdom Würzburg kreeg de ambten Rothenfels, Schönrain en Aura im Sinngrunde
* het keurvorstendom van de Palts kreeg het ambt Wildenstein
* het keurvorstendom Mainz kreeg de ambten Rieneck en Lohr (met Krombach en Frammersbach)
* het graafschap Erbach kreeg Kleinheubach als allodium
* het graafschap Hanau kreeg ook een aandeel
Van 1559 tot 1574 was Schönrain de weduwezetel van Rieneck.
In 1561 kwamen Eschau en Wildenstein aan het graafschap Erbach (ambt Wildenstein) en in 1574 Schönrain aan Isenburg-Büdingen.
In 1673 verkocht het keurvorstendom Mainz het ambt Rieneck met de burcht en de stad aan de Boheemse graven van Nostiz-Falkenau. Deze verwierven daarna met de heerlijkheid Rieneck een zetel en een stem op de Rijksdag als graaf van Nostiz-Rieneck.
In 1685 vond er een deling plaats van het gemeenschappelijke bezit Bieber en Lohrhaupten tussen Mainz en Hanau: Mainz stond zijn aandeel in Bieber af aan Hanau en verder kreeg Hanau het gerecht Lohrhaupten. Het zuidelijk deel van Lohrhaupten me Frammersbach kwam aan Mainz.
In 1803 of 1806 verkochten de graven van Nostiz het graafschap aan Colloredo-Mansfeld.
In de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 werd het aandeel van het keurvorstendom Mainz in het graafschap Rieneck (het ambt Lohr am Main) niet vermeld, omdat als deel van het vorstendom Aschaffenburg werd beschouwd. Hierdoor ging Lohr deel uitmaken van het keurvorstendom van de aartskanselier.
Artikel 24 van de Rijnbondakte van 12 juli 1806 stelde het graafschap Rieneck onder de soevereiniteit van de vorst-primaat: de mediatisering. Hiermee waren beide delen herenigd in één staat.
Met het toekennen door het Congres van Wenen in 1815 van het groothertogdom Frankfurt aan het koninkrijk Beieren, kwam ook het voormalige graafschap Rieneck aan Beieren.

## Regenten

| regering | naam | geboren | overleden | familie |
| 1673-1683 | Johan Hartwig | 1610 | 24-3-1683 | |
| 1683-1736 | Anton Johan | | 30-10-1736 | zoon |
| 1736-1765 | Frans Wenzel | 1692/7 | 19-9-1765 | zoon van oudere broer |
| 1765-1794 | Frans Anton Philips | 17-5-1725 | 29-9-1794 | zoon |
| 1765-1796 | Frederik Maurits | 4-12-1728 | 19-11-1796 | broer |
| 1794-1806 | Frederik Maria Chrysoganus | 24-11-1762 | 9-4-1819 | zoon van Frans Anton Philips |
# Ronde van Italië 2024/Veertiende etappe

De veertiende etappe van de Ronde van Italië 2024 vond plaats op 18 mei. Deze etappe werd gewonnen door Filippo Ganna.
In de tussenstanden van de klassementen is na deze etappe het een en ander veranderd. In het algemene klassement deed de Nederlander Thymen Arensman erg goede zaken door zijn derde plaats in deze tijdrit; hij steeg naar een zesde plaats. De jonge Alex Baudin is eveneens in de top tien gekomen, de Colombiaan Einer Rubio is naar een elfde plaats gezakt. De leider Tadej Pogačar verstevigde zijn leidende positie.

## Uitslagen

Castiglione delle Stiviere - Desenzano del Garda 31,2 km :
| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Filippo Ganna | INEOS Grenadiers | 35'02" |
| 2 | Tadej Pogačar | UAE Team Emirates | + 29" |
| 3 | Thymen Arensman | INEOS Grenadiers | + 1'07" |
| 4 | Geraint Thomas | INEOS Grenadiers | + 1'14" |
| 5 | Luke Plapp | Team Jayco AlUla | + 1'18" |
| 6 | Antonio Tiberi | Bahrain-Victorious | + 1'19" |
| 7 | Ben O'Connor | Decathlon AG2R La Mondiale Team | + 1'25" |
| 8 | Tobias Foss | INEOS Grenadiers | + 1'26" |
| 9 | Mikkel Bjerg | UAE Team Emirates | + 1'28" |
| 10 | Edoardo Affini | Team Visma | Lease a Bike | + 1'30" |
Algemeen klassement :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Tadej Pogačar | UAE Team Emirates | 50u00'09" |
| 2 | Geraint Thomas | INEOS Grenadiers | + 3'41 |
| 3 | Daniel Martínez | BORA-hansgrohe | + 3'56" |
| 4 | Ben O'Connor | Decathlon AG2R La Mondiale Team | + 4'35" |
| 5 | Antonio Tiberi | Bahrain-Victorious | + 5'17" |
| 6 | Thymen Arensman | INEOS Grenadiers | + 6'30" |
| 7 | Filippo Zana | Team Jayco AlUla | + 7'26" |
| 8 | Romain Bardet | Team dsm-firmenich PostNL | + 7'52" |
| 9 | Lorenzo Fortunato | Astana Qazaqstan Team | + 8'40" |
| 10 | Alex Baudin | Decathlon AG2R La Mondiale Team | + 8'56" |

## Opgaven

Er zijn deze etappe twee opgaven gemeld. De renners Luka Mezgec en Phil Bauhaus zijn deze tijdrit niet gestart.

### Niet gestart

    Phil Bauhaus (Bahrain-Victorious)
    Luka Mezgec (Team Jayco AlUla)
1e etappe · 2e etappe · 3e etappe · 4e etappe · 5e etappe · 6e etappe · 7e etappe · 8e etappe · 9e etappe · 10e etappe · 11e etappe · 12e etappe · 13e etappe · 14e etappe · 15e etappe · 16e etappe · 17e etappe · 18e etappe · 19e etappe · 20e etappe · 21e etappe
Startlijst · Eindstanden · Afbeeldingen
* (en) (fr) (it) (es) Officiële website
* (en) Uitslag via ProCyclingStats
* ↑ Ganna is Pogacar te snel af in tijdrit, Arensman maakt sprong in Giro-klassement. nos.nl (18 mei 2024). Geraadpleegd op 18 mei 2024.
* ↑ Schaeken, Zeger, Giro 2024: Phil Bauhaus geeft op omdat zijn ploeg geen sprintkansen meer ziet. WielerFlits (18 mei 2024). Geraadpleegd op 18 mei 2024.
# Dirk Marten Kruisinga

Dirk Marten Kruisinga (De Waarden, Grijpskerk, 20 april 1855 - Zuidhorn, 4 april 1917) was een Nederlands burgemeester.

## Leven en werk

Kruisinga was een zoon van landbouwer Pieter Ennes Kruisinga en Grietje Poll. Hij trouwde in 1886 met Kornelia Iwema (1861-1909). Hij liet in 1908 in Zuidhorn de villa Geertruida bouwen, vernoemd naar zijn dochter Geertruida. Zij trouwde in 1910 met dr. Klaas Jans Feringa, zoon van de Grijpskerkster burgemeester Kornelis Pieters Feringa. De villa is tegenwoordig een rijksmonument.
Kruisinga werd in 1883 benoemd tot burgemeester van Oldehove, dat hij in 1896 verruilde voor Zuidhorn. In beide gemeentes werd hij opgevolgd door Gerrit de Vries. Naast burgemeester was Kruisinga onder andere opzichter van de stadspolder en kwelderlanden bij de Lauwerszee (1889) en bestuurslid van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen. Hij werd benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Kruisinga overleed op 62-jarige leeftijd.
* ↑ Informatie over rijksmonumentnummer 516327
# Goede verzorging van een zwerfsteen

Goede verzorging van een zwerfsteen is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid.
Deze schepping van Peter Breed uit 1988 bestaat uit een in het water staande granieten sokkel met een metalen waterleiding waaruit water stroomt op een zwerfkei, verbonden aan de sokkel. Het vormt een van de beelden die de Vrije Universiteit Amsterdam in de loop der jaren aanschafte. Het werd geplaatst in een siervijver ten zuidoosten van de campus. Ze ligt daarbij in de omgeving van brug 804.
Eigenlijk was het uitsluitend een fonteintje van waterleiding en sokkel. Echter de fontein kon niet direct geplaatst worden vanwege broedende eenden. Breed ging op vakantie en vond in de Pyreneën een zwerfkei; hij was daar toen mee bezig. Het werd toegevoegd aan de uiteindelijk fontein toen het eendennest uitgebroed was. De pomp van de fontein (origineel een zwengelpomp) is diep in het water geplaatst zodat de fontein ook in de winter blijft spuiten. Slechts een enkele keer zijn ijspegels te zien geweest aan de fontein.
Het beeld maakte enige tijd deel uit van de Beeldenroute Buitenveldert. Plaatsing van het beeld is een gevolg van de 1% -regeling, waarbij 1% van de bouwsom van nieuwe of gerestaureerde gebouwen bestemd werd voor kunst in de openbare ruimte. De Vu had daartoe een aparte commissie benoemd Commissie Milieu Verrijking en Aankleding, later Exposorium.
* Buitenkunst Amsterdam (geraadpleegd 4 april 2023)
* Fonteinen in Amsterdam (geraadpleegd 4 april 2023)
* Buitenbeeld in beeld (geraadpleegd 4 april 2023)
* Art at site (geraadpleegd 4 april 2023)
* Exposorium 1967-2007; Veertig jaar kunstbeleid op de VU (geraadpleegd 4 april 2023)
# Kunsthalle Bielefeld

De Kunsthalle Bielefeld is zowel een museum met een eigen collectie als een kunsthal met vier wisseltentoonstellingen per jaar. De kunsthal is gelegen aan de Artur-Ladebeck-Straße 5 in de stad Bielefeld in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

## Geschiedenis

Op 6 juli 1959 vond een eerste gesprek plaats tussen Rudolf August Oetker en de burgemeester van Bielefeld, Artur Ladebeck. Oetker was bereid de kosten voor de bouw en het interieurontwerp te betalen, als de stad het onroerend goed ter beschikking wilde stellen. De eerste steen werd gelegd op 21 september 1966 en de officiële opening was op 27 september 1968.
De kunstinstelling werd gebouwd naar een ontwerp van de Amerikaanse architect Philip Johnson in de zogenaamde Internationale stijl. Het is het enige museumgebouw in Europa van Johnson. De gevel van het kubistische gebouw is bekleed met rode zandsteen. Het museum had de naam Richard-Kaselowsky-Haus meegekregen. Richard Kaselowsky was de stiefvader van Rudolf-August Oetker en hij was lid geweest van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP).
Na een jarenlang slepend conflict rond de naamgeving, werd in 1998 definitief besloten de kunstinstelling Kunsthalle Bielefeld te noemen, zonder verwijzing naar de wegens zijn NS-verleden besmette stiefvader. Oetker besloot daarop zijn aandeel in de collectie (bruiklenen) terug te trekken.

## Collectie

De vaste collectie van de kunsthal bestaat uit:

### Binnencollectie

* Alexej von Jawlensky: Russin (1911)
* August Macke: Pierrot (1913)
* Max Beckmann: Italienische Fantasie (1925)
* Man Ray: La Rue Ferou (1952)
alsmede werken van onder anderen Pablo Picasso, Sonia Delaunay-Terk, Robert Delaunay, László Moholy-Nagy, Oskar Schlemmer en Hiroshi Sugimoto.

### Buitencollectie

* Olafur Eliasson: Spiral-Pavillon (1999/2001)
* Thomas Schütte: Frau (2000)
* Auguste Rodin: Le Penseur (1902/3)
* Henri Laurens: Le Matin
* Henry Moore: Oval with Points (1968/1970)
* Richard Serra: Axis (1989)
alsmede sculpturen van onder anderen Sol LeWitt, Otto Freundlich, Ulrich Rückriem, David Rabinowitch en Giuseppe Spagnulo.

## Externe link

* (de) (en) Website Kunsthalle Bielefeld
* 1 2 3 (de) Bielefeld 27. September 1968: Das „Richard-Kaselowsky-Haus – Kunsthalle der Stadt Bielefeld“ wird eröffnet, 1 september 2008, geraadpleegd op 8 januari 2024
# Iván Cuéllar

Iván Cuéllar Sacristán (Mérida, 27 mei 1984), is een Spaans profvoetballer die dienstdoet als keeper. Hij verruilde Sporting Gijón in juli 2017 transfervrij voor CD Leganés.

## Clubvoetbal

Cuéllar werd in 2004 overgeheveld van Atlético Madrid B naar het eerste team. Hij maakt zijn debuut op 29 mei 2005 tegen Getafe CF. Cuéllar kon nooit uit de schaduw treden van Leo Franco en verliet de club in 2008 voor Sporting Gijón. Ook hier moest hij vier jaar vechten voor speeltijd, tot hij in het seizoen 2013/14 de onbetwiste eerste doelman werd. Cuéllar speelde in negen jaar meer dan 200 wedstrijden voor de club, waarna hij in juli 2017 transfervrij overstapte naar CD Leganés. Ook hier werd hij basisspeler.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Goals |
| 2004/05 | Atlético Madrid | Primera División | 1 | 0 |
| 2005/06 | Atlético Madrid | Primera División | 0 | 0 |
| 2006/07 | Atlético Madrid | Primera División | 7 | 0 |
| 2007/08 | → SD Eibar | Segunda División A | 38 | 0 |
| 2008/09 | Sporting Gijón | Primera División | - | - |
| Bijgewerkt | 29-7-2008 | | | |
1 Cuéllar · 2 Navarro · 3 Bustinza · 4 Omeruo · 5 Silva · 6 Mesa · 8 Recio · 9 Merino · 10 Arnáiz · 11 Szymanowski · 12 Awaziem · 13 Soriano · 14 Rivera · 15 Tarín · 16 Rosales · 17 Eraso · 18 Carrillo · 19 Ruibal · 20 Varela · 21 Pérez · 22 Siovas · 23 Kravets · 24 Rodrigues · 26 En-Nesyri · 27 Óscar · Coach: Pellegrino
# Helpsen

Helpsen is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente maakt deel uit van de Samtgemeinde Nienstädt in het Landkreis Schaumburg. Helpsen telt 1.933 inwoners.
Tot de gemeente Helpsen behoren ook de dorpen Kirchhorsten en Südhorsten. Helpsen en het westelijke buurdorp Seggebruch zijn aan elkaar gegroeid. Kirchhorsten ligt een kilometer verder naar het zuidoosten, aan de oostkant van de spoorlijn.
Helpsen behoort tot een gebied in de Samtgemeinde, dat ook wel Bergkrug wordt genoemd.
In Kirchhorsten staat het kleine gemeentehuis, waar zowel het bestuur van de Samtgemeinde Nienstädt als dat van de gemeente Helpsen is gevestigd.
* Luchtfoto van Helpsen (2015). Rechts, iets boven het midden het witte HAUTAU-gebouw en daarnaast het station. Het oosten is bovenaan de foto.
* Station Kirchhorsten
* Lijnennetkaart S-Bahn van Hannover (links, lichtpaars, lijn S1)
Aan de spoorlijn Hannover - Hamm, ongeveer halverwege Stadthagen en Bückeburg, bevindt zich het kleine Station Kirchhorsten. Dit wordt 1 x per uur in beide richtingen bediend door treinen van lijn S1 van de S-Bahn van Hannover.
Naast station Kirchhorsten staat de fabriek Hautau (300 medewerkers), die modern, inbraakveilig raam- en deurbeslag maakt, alsmede afstandsbedieningen om ramen en deuren te openen en sluiten. Dit is een van de belangrijkste ondernemingen van de Samtgemeinde Nienstädt.
* Gemeinsame Normdatei: 4841757-9
* Virtual International Authority File: 239224684
* WorldCat (via VIAF): 239224684
Ahnsen · Apelern · Auetal · Auhagen · Bad Eilsen · Bad Nenndorf · Beckedorf · Buchholz · Bückeburg · Hagenburg · Haste · Heeßen · Helpsen · Hespe · Heuerßen · Hohnhorst · Hülsede · Lauenau · Lauenhagen · Lindhorst · Lüdersfeld · Luhden · Meerbeck · Messenkamp · Niedernwöhren · Nienstädt · Nordsehl · Obernkirchen · Pohle · Pollhagen · Rinteln · Rodenberg · Sachsenhagen · Seggebruch · Stadthagen · Suthfeld · Wiedensahl · Wölpinghausen
# Eastern Youth

Eastern Youth is een Japans punkrocktrio, opgericht in 1989 in Hokkaidō. Hun geluid combineert veel verschillende stijlen en is vooral complex voor een driedelige band. Hun teksten drukken de hulpeloosheid van Japanse jongeren uit. Hun invloeden zijn onder meer Fugazi, Jawbreaker, Jets to Brasil, Stiff Little Fingers en Discharge.

## Bezetting
### Huidige bezetting

* Hisashi Yoshino (zang, gitaar)
* Atsuya Tamori (drums)
* Muraoka Yuka (basgitaar)

### Voormalige leden

* Tohru Mitsuhashi
* Tomokazu Ninomiya

## Geschiedenis

Eastern Youth werd in 1989 opgericht als Scanners door de jeugdvrienden Hisashi Yoshino en Atsuya Tamori in Sapporo, Hokkaidō. Van 1989 tot 1993 waren ze de beste oi!/skinhead-act in Japan. De uitgebrachte 3 albums en 1 single stonden op verschillende verzamelalbums. De band veranderde de naam van EASTERN YOUTH in Eastern Youth en wierp het skinhead-beeld van hun verleden af. De band verhuisde in 1990 naar Tokio. In 1995 brachten ze hun eerste publicatie uit op hun eigen platenlabel, 坂 本 商店: (Sakamoto-Shoten) 口 笛 、 夜 更 け に 響 Kuchibue Yofuke-ni-Hibiku (A Whistle Rings Late At Night). Binnen de volgende 5 jaar werd Eastern Youth legendarisch in het Japanse indierockcircuit en in 2000 speelden ze voor het eerst in de Verenigde Staten met At The Drive-In, waardoor hun populariteit grotendeels werd vergroot. Ze gingen in 2001 met Jimmy Eat World op tournee door Amerika en in 2006 met de Saddle Creek Records-band Cursive, met wie Eastern Youth twee kanten opsloeg in de ep 8 Teeth to Eat You uit 2003. Tijdens de "Bottom of the world"-Tour 2015 kondigt Tomokazu Ninomiya aan dat hij de band zou verlaten. Hij werd vervangen door Muraoka Yuka.

## Discografie
### Singles

* 1991: For Skins and Punks EP
* 1991: Noboru Asahi Abite
* 1996: Hadashi de Ikazaru wo Enai
* 1997: Aosugiru Sora
* 1999: Kaze no Naka
* 1999: Amazarashi nara Nureru ga Ii sa
* 2000: Seijaku ga Moeru
* 2001: Kakatonaru
* 2002: Sekai ha Warehibiku Miminari no you da
* 2004: Kyousei Shiryoku 0.6 (Corrected Eyesight 0.6)
* 2007: Boiling Point 36°C
* 2008: Akai-Inoatama Blues
* 2018: Tokeidai no Kane

### Albums

* 1989: East End Land
* 1990: Time Is Running
* 1993: Eastern Youth
* 1995: 口笛、夜更けに響く
* 1997: 孤立無援の花
* 1998: 旅路ニ季節ガ燃エ落チル
* 1999: 雲射抜ケ声
* 2001: 感受性応答セヨ
* 2003: 其処カラ何ガ見エルカ What Can You See From Your Place
* 2004: DON QUIJOTE
* 2006: 365步のブルース 365-Step Blues
* 2007: 地球の裏から風が吹く Blowing from the Other Side of the Earth
* 2009: 歩幅と太陽 The Pace With the Sun
* 2011: 心ノ底ニ灯火トモセ Kokoro No Soko Ni Tomoshibi Tomose
* 2012: 叙景ゼロ番地 Jokei Zero Banchi
* 2015: ボトムオブザワールド Bottom Of The World
* 2017: SONGentoJIYU
* ↑ (en) Eastern Youth. Discogs. Geraadpleegd op 20 augustus 2021.
* ↑ (en) Eastern Youth | Biography & History. AllMusic. Gearchiveerd op 20 augustus 2021. Geraadpleegd op 20-08-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eastern Youth op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.