OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan van Cuijk (Culemborg)

Jan van Cuijk (vermoedelijk kort voor 1390 - tussen 11 november 1451 en 15 juli 1455) was een zoon van Wenemar van Cuijk. Wenemar’s andere zoon Jan VI van Cuijk wordt in de oorkonden aangeduid als 'oudste' of 'wettige' zoon. Dit wijst er op dat hij ook een jongere zoon had, die ook de naam Jan droeg. Dit vermoeden wordt bevestigd door Jan van Boendale in zijn Brabantse Yeesten, die aanvankelijk schrijft dat deze andere Jan een natuurlijke zoon is, maar hem verder als een jonge zoon aanduidt. Mogelijks is de tweede zoon Jan geboren uit een tweede huwelijk van Wenemar met een verder onbekende vrouw.
Jan van Cuijk verbleef aan het hof van de hertog van Gelre, zeker sinds het huwelijk van zijn zuster Johanna van Cuijk met Willem van Gelre. Hij bleef daar tot 1411 en wordt vermeld als korenmeester. Hij behoorde tot het ‘huysgesinde’ van de hertog.
Later bouwde hij een carrière uit in Culemborg. Hij was er gasthuismeester van het Sint-Pietersgasthuis, schepen en burgemeester.
Jan van Cuijk had een zoon, Jan jr., uit zijn eerste huwelijk met een onbekende vrouw uit de van Arkel familie. Hij huwde nadien met Gerarda Hermansdr. Doys (of Deys) van Leeuwen. Uit dat huwelijk zijn geen kinderen bekend.

## Literatuur

H. VAN CUYCK & V. LAMBERT, ‘De ene Cuyck is de andere niet. De familie van Cuyck in Culemborg en hun verwantschap tot de heren van Cuijk’, academia.edu, 2014.
# Jasja Nottelman

Jasja Nottelman (Kampen, 8 februari 1970) is een Nederlands predikant en pastor.

## Levensloop

Nottelman ging naar het Bogerman College in Sneek en studeerde aansluitend theologie aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Nottelman ging in 1998 werken voor de protestantse kerk waar zij verbonden was aan de Oecumenische Janskerkgemeente in Utrecht. In 2002 ging zij werken als mentor waarbij ze predikanten en kerkelijk werkers in opleiding begeleide. Hierna werd zij studentenpastor aan de Protestantse Theologische Universiteit. In 2007 werd ze stagebegeleider aan de Christelijke Hogeschool Ede. Ze was daarnaast redactielid van het christelijke tijdschrift Predikant en Samenleving en bestuurslid van Stichting de 7evende Hemel. In 2021 werd ze mede-eigenaar van School in Visvliet en werkt daarnaast parttime als studentenpastor bij het Groninger Studentenplatform.

## Publicatie

* (2018) Preektijgers, pastores, pioniers predikantschap in de 21ste eeuw (i.s.m. andere auteurs)

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Hendriëlle De Groot, Harry (52) en Jasja (51) gooien het roer om starten opvang voor gestreste mensen: ‘Het is hier heel stil’. AD (13 februari 2021). Geraadpleegd op 5 november 2023.
* ↑ Lutje Moevie over Visvliet: 'Als je binnenrijdt heb je meteen een vakantiegevoel'. RTV Noord (17 mei 2023). Geraadpleegd op 5 november 2023.
# Jaskinia Raj

Jaskinia Raj (Nederlandse vertaling: Paradijsgrot) is een horizontale grot in Polen die zich bevindt in de heuvel Malik bij het plaatsje Chęciny ten zuiden van de stad Kielce (woiwodschap Święty Krzyż).
De grot is 9,5 meter hoog en heeft een lengte van 240 meter, waarvan slechts 180 meter toegankelijk is voor bezoekers. Ondanks de geringe grootte wordt de Jaskinia Raj gezien als een van de mooiste grotten van Polen. De gangen, die toegankelijk zijn gemaakt voor bezoekers, leiden door vijf kamers met vele stalactieten, stalagmieten en zuilen die gedurende duizenden jaren zijn ontstaan. Ook nu nog groeien deze druipstenen nog. In een van de kamers bevinden zich gemiddeld 240 stalagtieten per vierkante meter. De luchtvochtigheid in de grot bedraagt 95 procent.

## Geschiedenis

De grot werd in 1963 ontdekt door Józef Kopeć en Feliks Wawrzeńczak en werd voor publiek geopend in 1972. De vijf kamers ontstonden in het Devoon, een periode ongeveer 350 miljoen jaar geleden. In de grot werden sporen gevonden van bewoning door neanderthalers, die er zo'n vijftig- tot zestigduizend jaar geleden gewoond hebben. Ook werden sporen aangetroffen van holenberen, wolharige neushoorns en mammoeten, die vermoedelijk ook in de grot hebben gewoond.

## Toerisme

Per kwartier worden maximaal vijftien bezoekers toegelaten tot de grot, onder begeleiding van een gids. Dit wordt gedaan om de temperatuur in de grot niet boven de ideale acht tot tien graden Celsius te laten komen. Ook wordt erop toegezien dat bezoekers geen foto's maken en dat men geen vernielingen aanricht. Voordat gasten de grot betreden, worden zij eerst door een tentoonstelling geleid omtrent de historie van de grot. Zo krijgt men uitleg over het ontstaan ervan en wordt aandacht besteed aan de bewoning van de grot in de prehistorie. Jaskinia Raj is een populaire bestemming voor schoolreisjes uit heel Polen.
# Jasmi Joensuu

Jasmi Joensuu (Kuortane, 7 mei 1996) is een Finse langlaufster.

## Carrière

Joensuu maakte haar wereldbekerdebuut in maart 2014 in Lahti. In februari 2020 scoorde ze in Lahti haar eerste wereldbekerpunten. In januari 2021 behaalde de Finse in Falun haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2021 in Oberstdorf eindigde Joensuu als zeventiende op de sprint. Op de estafette veroverde ze samen met Johanna Matintalo, Riitta-Liisa Roponen en Krista Pärmäkoski de bronzen medaille, samen met Krista Pärmäkoski eindigde ze als zevende op de teamsprint.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2021 | Oberstdorf | 17e Sprint (klassieke stijl) 7e Teamsprint (vrije stijl) 3 4×5 km estafette |

### Wereldbeker

Legenda :
| TdS | Tour de Ski |
| NO | Nordic Opening |
| LT | Lillehammer Triple |
| RT | Ruka Triple |
| WBF | Wereldbekerfinale |
| STC | Ski Tour Canada |
| ST | Ski Tour |

#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | DI | SP | TdS |
| 2019/2020 | 95e | 81e | 72e | – |
| 2020/2021 | 49e | 56e | 25e | DNF |

## Externe link

* (en) Profiel van Jasmi Joensuu op de website van de FIS
# Jan van Adrichem

Joannes Nicolaas Maria (Jan) van Adrichem (Nootdorp, 5 april 1956) is een Nederlands kunsthistoricus en hoogleraar emeritus aan de Universiteit Utrecht.

## Biografie

Van Adrichem studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie (waarvan hij in 2016 een geschiedenis publiceerde) en later kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij promoveerde daar op 27 april 1994 met The introduction of modern art in Holland, Picasso as pars pro toto, 1910-1946 bij prof. dr. Evert van Uitert. In 1988 werd hij door de gemeente Rotterdam aangesteld als stadsconservator waarbij hij de opdracht kreeg om jaarlijks een representatieve keuze aan te kopen van contemporaine Rotterdamse kunstenaars; daarvan verscheen tevens een catalogus. In 2006 werd hij aangesteld als hoofd collecties bij het Stedelijk Museum Amsterdam. Per 1 juni 2009 werd hij benoemd tot kernhoogleraar moderne en eigentijdse kunst aan de Universiteit van Utrecht; per 22 september 2011 ging hij daar met emeritaat.
Prof. dr. J.N.A. van Adrichem bleef ook daarna over moderne kunst publiceren. Hij publiceerde met name over kunstbeleid en kunstaankoopbeleid van overheden. Daarnaast werkte hij mee aan vele tentoonstellingen en de bijbehorende catalogi. Hij heeft ook bijgedragen aan verscheidene boeken over Philip Akkerman en over Lodewijk Schelfhout. Hij schreef een monografie over de kunstenaar Jaap Ploos van Amstel (1926-2022) van wie hij zelf les had gehad.
# Jan van Aken (1614-1661)

Jan van Aken, ook Jean van Aken (Amsterdam, ca. 1614 – aldaar, 1661), was een kunstenaar uit de Nederlandse Gouden Eeuw, bekend als kunstschilder.

## Biografie

Gedurende zijn hele leven, tot aan zijn dood leefde en werkte Jan van Aken in Amsterdam. Er is niet veel bekend over zijn werk. Hij heeft gewerkt als schilder, tekenaar en etser. 21 etsen zijn aan hem toegeschreven. Deze etsen tonen een grote mate van vakmanschap. De prenten tonen architectuur, landschappen (waaronder Rijngezichten) in de stijl van Pieter van Laer en paardenvoorstellingen in de stijl van Herman Saftleven. Zijn stijl was italianiserend. Ook werd hij beïnvloed door Philips Wouwerman.
# Jan van Aken

Jan van Aken kan verwijzen naar:
* Jan van Aken (schrijver), (Herwen-en-Aerdt, 9 augustus 1961), een Nederlands schrijver, die in de cultuursector en de automatisering werkte
* Jan van Aken (beeldhouwer), ('s-Hertogenbosch, ca. 1470 – aldaar, 1537), een Nederlands beeldhouwer en schilder
* Jan van Aken (politicus), (Reinbek, 1 mei 1961), Duits politicus voor Die Linke
* Jan van Aken (schilder), (Aken, ca. 1380 – 's-Hertogenbosch, 1454), een Nederlands schilder, restaurator en ontwerper
* Jan van Aken (1614-1661), (Amsterdam, 1614 – aldaar, 1661), een Nederlands schilder uit de Nederlandse gouden eeuw
* Jan van Aken (glasschilder), (Gent, begin 15de eeuw), een Gents glasschilder opgenomen in het gilde in 1401
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan van Aken en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jaisalmer (district)

Jaisalmer is een district van de Indiase staat Rajasthan. Het district telt 507.999 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 38.401 km². Het district is genoemd naar de gelijknamige hoofdstad Jaisalmer.
Het district Jaisalmer ligt in de Tharwoestijn, die op de grens van India en Pakistan ligt. Ten noordoosten van het district ligt Bikaner, ten oosten Jodhpur, ten zuiden Barmer en ten westen en noorden ligt Pakistan.

## Externe link

* Jaisalmer District (Government of Rajasthan)
* ↑ Census 2001 (via http://www.statoids.com/yin.html). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
Hoofdstad: Jaipur
Districten:
Divisie Ajmer: Ajmer · Bhilwara · Nagaur · Tonk
Divisie Bharatpur: Bharatpur · Dholpur · Karauli · Sawai Madhopur
Divisie Bikaner: Bikaner · Churu · Hanumangarh · Sri Ganganagar
Divisie Jaipur: Alwar · Dausa · Jaipur · Jhunjhunu · Sikar
Divisie Jodhpur: Barmer · Jaisalmer · Jalore · Jodhpur · Pali · Sirohi
Divisie Kota: Baran · Bundi · Jhalawar · Kota
Divisie Udaipur: Banswara · Chittorgarh · Dungarpur · Pratapgarh · Rajsamand · Udaipur
# Jarkandhaas

De jarkandhaas (Lepus yarkandensis) is een zoogdier uit de familie van de hazen en konijnen (Leporidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Günther in 1875.

## Voorkomen

De soort komt voor in China.
* ↑ (en) Jarkandhaas op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Jarkko & Laura

Jarkko & Laura vormen een Fins duo.

## Biografie

Het duo brak door in eigen land in de zomer van 1966, met de single Meidän laulumme. Drie jaar later namen ze deel aan de Finse preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer Kuin silloin ennen wonnen ze de voorronde, waardoor ze hun vaderland mochten vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1969 in de Spaanse hoofdstad Madrid. Daar eindigden ze op de twaalfde plaats. Kort nadien trouwden de twee.
1961: Laila Kinnunen · 1962: Marion Rung · 1963: Laila Halme · 1964: Lasse Mårtenson · 1965: Viktor Klimenko · 1966: Ann-Christine Nyström · 1967: Fredi · 1968: Kristina Hautala · 1969: Jarkko & Laura · 1971: Markku Aro & Koivistolaiset · 1972: Päivi Paunu & Kim Floor · 1973: Marion Rung · 1974: Carita · 1975: Pihasoittajat · 1976: Fredi & The Friends · 1977: Monica Aspelund · 1978: Seija Simola · 1979: Katri Helena · 1980: Vesa-Matti Loiri · 1981: Riki Sorsa · 1982: Kojo · 1983: Ami Aspelund · 1984: Kirka · 1985: Sonja Lumme · 1986: Kari Kuivalainen · 1987: Vicky Rosti & Boulevard · 1988: Boulevard · 1989: Anneli Saaristo · 1990: Beat · 1991: Kaija · 1992: Pave · 1993: Katri Helena · 1994: CatCat · 1996: Jasmine · 1998: Edea · 2000: Nina Åström · 2002: Laura · 2004: Jari Sillanpää · 2005: Geir Rönning · 2006: Lordi · 2007: Hanna Pakarinen · 2008: Teräsbetoni · 2009: Waldo's People · 2010: Kuunkuiskaajat · 2011: Paradise Oskar · 2012: Pernilla Karlsson · 2013: Krista Siegfrids · 2014: Softengine · 2015: Pertti Kurikan Nimipäivät · 2016: Sandhja · 2017: Norma John · 2018: Saara Aalto · 2019: Darude feat. Sebastian Rejman · 2021: Blind Channel · 2022: The Rasmus · 2023: Käärijä · 2024: Windows95Man
# Jarki (Polen)

Jarki is een gehucht in het Poolse district Inowrocław, woiwodschap Koejavië-Pommeren. De plaats maakt deel uit van de gemeente Rojewo en telt samen ruim 30 inwoners.

## Sport en recreatie

* Door deze plaats loopt de Europese wandelroute E11. De E11 loopt van Den Haag naar het oosten, op dit moment de grens Polen/Litouwen. Ter plaatse komt de route van het zuiden vanaf Gniewkowo en vervolgt in oostelijke richting via Małe jarki en Cierpice naar Toruń.
# Jarki

Jarki kan verwijzen naar:
* Jarki (Polen), een gehucht in het Poolse district Koejavië-Pommeren
* Małe Jarki een gehucht vlak bij Jarki (Polen), in een naburige gemeente
* Jarki (Varaždin), een plaats in het Kroatische district Varaždin
* Jarki Horvatićevi, een gehucht vlak bij Jarki (Varaždin)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jarki en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gilbert Gribomont

Gilbert Edouard François Gribomont (Neufchâteau, 13 oktober 1926 — Montigny-le-Tilleul, 20 december 2018) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en senator.

## Levensloop

In 1951 gepromoveerd tot doctor in de rechten aan de Université catholique de Louvain, vestigde hij zich in Neufchâteau als advocaat. Hij werd stafhouder van de balie.
Voor de PSC werd Gribomont in 1965 verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Neufchâteau-Virton en vervulde dit mandaat tot in 1968. Vervolgens zetelde hij van 1968 tot 1974 in de Senaat als provinciaal senator voor Luxemburg.

## Literatuur

Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Gilbert Gribomont op de website van het advocatenkantoor
# Juvigny-le-Tertre

Juvigny-le-Tertre is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Manche in de regio Normandië en telt 582 inwoners (2017). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avranches.

## Geschiedenis

Juvigny-le-Tertre was de hoofdplaats van het gelijknamige kanton tot dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeenten die onder dit kanton vielen werden opgenomen in het kanton Isigny-le-Buat. Op 1 januari 2016 fuseerden de gemeenten van het voormalige kanton, met uitzondering van Le Mesnil-Adelée en Reffuveille, tot Juvigny les Vallées, waarvan Juvigny-le-Tertre de hoofdplaats werd.

## Geografie

De oppervlakte van Juvigny-le-Tertre bedraagt 7,5 km², de bevolkingsdichtheid is 82,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Juvigny-le-Tertre met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
La Bazoge · Bellefontaine · Chasseguey · Chérencé-le-Roussel · Juvigny-le-Tertre · Le Mesnil-Rainfray · Le Mesnil-Tôve
# Mytilaster minimus

Mytilaster minimus is een tweekleppigensoort uit de familie van de Mytilidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1795 voor het eerst geldig gepubliceerd door Poli.

## Beschrijving

De schelp van Mytilaster minimus, met een lengte van 10–12 mm, heeft een glad en glanzend oppervlak dat is gemarkeerd met vage jaarringen. De buitenkleur van de schelp is roodbruin, de binnenkant is parelmoer. De schaal heeft een langwerpige vorm, met de top aan één uiteinde en een verminderd scharnier dat geen tanden heeft.

## Verspreiding

Mytilaster minimus komt voor in de hele Middellandse Zee en wordt ook gevonden bij Gran Canaria en Tenerife op de Canarische Eilanden. Het vormt kolonies op harde substraten in kustwateren en in brak water zoals kustlagunes. Deze soort kan vrij oligotrofe gebieden koloniseren, maar in meer eutrofe gebieden kan de grotere mediterrane eetbare diepwatermossel (Mytilus galloprovincialis) worden gevonden en kan daardoor M. minimus op sommige plaatsen verdringen. De wulk Stramonita haemastoma is een belangrijke roofdier van M. minimus, maar waar de invasieve migrant Brachidontes pharaonis wordt gevonden, geeft deze wulk er de voorkeur aan om op die soort te jagen boven de inheemse tweekleppigen en zeepokken.

## Gevaren

Mytilaster minimus wordt bedreigd door de invasieve Brachidontes pharaonis die hem in veel gebieden van de Middellandse Zee verdringt. De invasieve mossel kan hogere temperaturen en zoutgehaltes beter verdragen dan M. minimus, en de laatste jaren zijn de gemiddelde watertemperaturen in de Middellandse Zee gestegen. B. pharaonis verstoort de rekrutering van M. minimus en heeft een nadelig effect op diens overleving en groei. In sommige delen van Israël wordt M. minimus nu nog maar zelden aangetroffen. M. minimus verdraagt geen vervuiling en dit kan ertoe leiden dat kolonies verdwijnen.
* ↑ Gofas, S. (2012). Mytilaster minimus (Poli, 1795). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Poli, J. X. (1795). Testacea utriusque siciliae eorumque historia et anatome tabulis aeneis illustrata. Parma, Regio Typographeio. Vol. 2, pp. i-xlix, [1-2], 75–264, pls 19–39.
Modiolus: adriaticus · barbatus · modiolus · Musculus: costulatus · discors · niger · subpictus
Mytilaster: lineatus · minimus · Mytilus: †antiquorum · edulis · galloprovincialis · trossulus
Overig: †Arcoperna sericea · Crenella decussata · Dacrydium · Modiolula phaseolina · Perna woodi · †Rhomboidella prideauxi
# Isochromodes boarmiata

Isochromodes boarmiata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Warren.
# Benno Huve

Benno Huve (Enschede, 9 mei 1946) is een Nederlands voormalig voetballer. De verdediger kwam tijdens zijn profloopbaan uitsluitend uit voor FC Twente.
Huve speelde aanvankelijk voor Sportclub Enschede en kreeg na de fusie van deze club met de Enschedese Boys een jeugdcontract bij het nieuw gevormde FC Twente. In maart 1966 maakte hij zijn debuut in de eredivisie onder trainer Friedrich Donenfeld. Met de komst van trainer Kees Rijvers in het daaropvolgende seizoen kreeg Huve meer speeltijd.
Huve speelde meestal als mandekker of als controlerende middenvelder. In een bekerwedstrijd tegen Fortuna SC in seizoen 1971/72 scheurde hij zijn kruisbanden, waardoor hij langdurig geblesseerd was. Hij keerde terug, maar bleef last houden van knieproblemen en was voornamelijk nog reserve en invaller. In december 1972 scoorde Huve zijn enige Europese treffer in een uitwedstrijd tegen UD Las Palmas. In de halve finale van de UEFA Cup van dat jaar tegen Borussia Mönchengladbach stond hij in de basis. Het was zijn laatste wedstrijd als betaald voetballer. Kort daarop werd hij wegens aanhoudende knieproblemen afgekeurd. Huve kwam tot 175 wedstrijden in de eredivisie, waarin hij vijf keer scoorde.
Na zijn carrière als profvoetballer werd Huve eigenaar van een bloemenwinkel. Voor het dagblad De Twentsche Courant Tubantia is hij rapporteur bij voetbalwedstrijden.
# Benno Gut

Benno Walter Gut (Reiden, 1 april 1897 - Rome, 8 december 1970) was een Zwitsers geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Walter Gut, zoon van een leraar en organist, trad in 1918 in bij de Paters Benedictijnen in de Abdij Maria Einsiedeln. Hier nam hij de kloosternaam Benno aan. Gut studeerde kerkmuziek aan het conservatorium van Bazel en aan de Universiteit van Bazel, en het Internationaal College Sint Anselmus in Rome. Hij werd op 10 juli 1921 priester gewijd en studeerde vervolgens nog aan het Pauselijk Bijbelinstituut. Hij keerde voor enkele jaren terug naar de Abdij van Einsiedeln en werd in 1930 docent Sint Anselmus. Negen jaar later werd hij hoogleraar aan het seminarie van Einsiedeln. De congregatie koos hem in 1947 tot abt. In 1959 werd hij gekozen tot abt-primaat van de Benedictijner Confederatie. In die hoedanigheid nam hij deel aan het Tweede Vaticaans Concilie.
Paus Paulus VI benoemde hem op 10 juni 1967 tot titulair aartsbisschop van Tuccabora. Hij ontving zijn bisschopswijding in de Abdij van kardinaal Eugène Tisserant. Dit alles gebeurde vooruitlopend op zijn kardinaalscreatie. Die had op 26 juni van datzelfde jaar plaats. Hij kreeg de San Giorgio in Velabro als titeldiakonie. Paus Paulus benoemde hem daarop tot prefect van de H. Congregatie voor de Riten, van welke congregatie hij de laatste prefect zou zijn.
Kardinaal Gut overleed in Rome en werd begraven op het kloosterkerkhof van Einsiedeln.
* Base de données des élites suisses: 57128
* Gemeinsame Normdatei: 127246762
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 009857
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7819 0298
* Library of Congress Control Number: no2001009503
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007299474505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074963503
* Virtual International Authority File: 34100553
* WorldCat (via VIAF): 34100553
# Belgische kampioenschappen atletiek 1966

De Belgische kampioenschappen atletiek 1966 Alle Categorieën vonden voor zowel de mannen als de vrouwen plaats op 6 en 7 augustus in het Heizelstadion te Brussel.

## Uitslagen

| Atleet | Prestatie | Onderdeel | Atlete | Prestatie |
| Paul Poels | 10,4 s | 100 m | Monique Vanherck | 12,5 s |
| Paul Poels | 21,4 s | 200 m | Louise Fricq | 25,6 s |
| Willy Vandenwijngaerden | 48,4 s | 400 m | Marie-Claire Clerbout | 58,2 s |
| André Dehertoghe | 1.48,4 | 800 m | Marie-Claire Clerbout | 2.17,7 |
| Paul Roekaerts | 3.46,3 | 1500 m | - | - |
| Eugène Allonsius | 14.08,2 | 5000 m | - | - |
| Gaston Roelants | 29.26,8 | 10.000 m | - | - |
| - | - | 80 m horden | Roswitha Emonts-Gast | 11,6 s (NR) |
| Wilfried Geeroms | 14,1 s | 110 m horden | - | - |
| Wilfried Geeroms | 23,7 s | 200 m horden | - | - |
| Theo Van Moer | 54,0 s | 400 m horden | - | - |
| Gaston Roelants | 8.35,2 | 3000 m steeple | - | - |
| Yves Theisen | 2,00 m | hoogspringen | Rita Vanherck | 1,60 m |
| Paul Coppejans | 4,65 m | polsstokhoogspringen | - | - |
| Yves Theisen | 7,23 m | verspringen | Monique Vanherck | 5,74 m |
| Jacques Septon | 14,13 m | hink-stap-springen | - | - |
| Roland Borrey | 16,10 m | kogelstoten | Marcella Coremans | 12,55 m |
| Marcel Hertogs | 49,56 m | discuswerpen | Julia Heck | 38,34 m |
| Jacques Claessen | 65,06 m | speerwerpen | Ghislaine D'Hollander | 40,12 m |
| Marcel Hertogs | 53,97 m | hamerslingeren | - | - |
* (fr) Pas de record dans les épreuves masculins, mais un ensemble de très bonnes performances, Le Soir, 8 augustus 1966
1889 · 1890 · 1891 · 1892 · 1893 · 1894 · 1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Vemana compressa

Vemana compressa is een vlokreeftensoort uit de familie van de Vitjazianidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door J.L. Barnard.
# Vemana lemuresa

Vemana lemuresa is een vlokreeftensoort uit de familie van de Vitjazianidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door J.L. Barnard.
# Vexillum vulpecula

Vexillum vulpecula is een slakkensoort uit de familie Costellariidae. De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1758 door Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Vexillum zebuense

Vexillum zebuense is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Reeve.