OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Genk on Stage

Genk on Stage is een openluchtfestival in de binnenstad van de Belgische stad Genk. Het is een gratis en driedaags festival dat jaarlijks in het laatste weekend van juni plaatsvindt. Met ruim 100.000 bezoekers per jaar is het een van de grotere Belgische muziekfestivals.
Genk on Stage ontstond in 1982 onder de benaming Swingin' Genk onder impuls van de Genkse Jonge Economische Kamer. Einde 2002 nam de stad Genk de organisatie over van de vzw Swingin' Genk. Het concept van het festival werd aangepast tot het huidige concept waarin zowel internationale en nationale artiesten als lokale groepen aan bod komen.
Het hoofdpodium (Main Stage) bevindt zich op het vernieuwde stadsplein. Er zijn nog een aantal andere podia: “Hete Kolen”, “Effort”, “Club”, “Casa de Koktèl”, “Puur”, “Piazza Bongiorno”, “Apéro Lokalle”, “Gencker Podium” & “Rootenstraat on Fire”. Artiesten die al opgetreden hebben in Genk zijn onder andere The Human League, Daan, Belle Pérez, Sam Bettens, Urban Trad, The Van Jets, Fixkes, Milow, Dez Mona, De Mens, Monza, Praga Khan, Fun Lovin' Criminals, Level 42, Fischer Z, Zita Swoon, Clouseau, Boy George, Gers Pardoel , Laura Tesoro en vele anderen.

## Artiesten

2014
Vrijdag, 27 juni
* Main Stage: Yass, Axelle Red, Boy George (VK)
* Fruit Stage: Bettes, Duplicate, Rob de Nijs (NL)
* Factor J: Gewelt, Stavroz, Ninetoes (DE), Robin Schulz (DE)
Zaterdag, 28 juni
* Main Stage: Guy Swinnen Band, Will and the People (VK), Praga Khan, Arno
* Fruit Stage: The Swish, Holy Mud, Koyle, The Wolf Banes, Gorki
* Factor J: Yawns, Reena Riot, Mintzkov, Kraantje Pappie (NL), Squarelectric
* Factor J²: Dvkes, Hazy Hands, Tiewai, Delv!s
* Villa Cité: Late Night Knockout, Youssef, V.P.R., The Villa Basstards, Dr. Zebra, The Villa DJ's
* Genker Straatje: Don Luca, Pourkwappa XXL, Claudia Guarraci
Zondag, 29 juni
* Main Stage: Along Comes Mary, Radio Guga, Gers Pardoel (NL), Clouseau
* Fruit Stage: Tevona Band, De Geest, Elisa (IT), Flip Kowlier
* Factor J: Anick Berghmans, Mathijs, Radio Oorwoud, Benefactors, Tubelight, Kenji Minogue, The Subs
* Factor J²: Hydrogen Sea, Little Trouble Kids, Hitsville Drunks
* Villa Cité: Hanon, The Other Kids, DJ Jorn, Lisa Huygen, My Dog Is Radioactive, DRPS
* Genker Straatje: Mental Circus, The Dirty Hips, Jaded, Belgian Quo Band
2015
Vrijdag, 26 juni
* Main Stage: Admiral Freebee, Arsenal
* "Fruit Stage": Grand Hammond, Level Six, Café Flamand
* Factor J: Luxury, Bondax, Faul & Wad Ad
Zaterdag, 27 juni
* Main Stage: Racoon
* "Fruit Stage": De Fanfaar, Daktari, De Post, De Geest, De Mens
* Factor J: Team William, Omar Souleyman
* Factor J²: Douglas Firs
Zondag, 28 juni
* Main Stage: Jett Rebel, Scala, Novastar
* "Fruit Stage": Academie Genk, The Skadillacs, Nielson, Les Truttes
* Factor J: Ketnetband, The Hickey Underworld, Magnus
* Factor J²: Gruppo Di Pawlowski

## Externe link

* Website van Genk on Stage
# Ardi Gasna

De Ardi Gasna of Ardi Gazta is een Franse kaas, een halfharde kaas afkomstig uit Frans-Baskenland en het hoger gelegen deel van Béarn. Het herkomstgebied beslaat het Frans Baskenland, met name het departement Pyrénées-Atlantiques (Aquitanië). De naam is afgeleid van de Baskische woorden voor schaap (ardi) en voor kaas (gasna/gazta).
De kaas wordt gemaakt van schapenmelk, afkomstig van schapen van de rassen Basco-Béarnaise of Manech. Het zijn schapen met een vuilwitte wol, maar met een prachtige zwarte (of donkerbruine) kop en zwarte poten. In de maanden juni tot en met september zijn de herders met deze schapen hoog in de bergen. De herders overnachten daar nog altijd in de cujolas (stenen hutten). De schapen worden daar gemolken, de melk wordt ter plekke tot kaas verwerkt. Dit is de meest bijzondere kaas, de kaas die een fromage estive heet, de kaas gemaakt in de bergen, waar de uitbundige bergvegetatie in terugkomt, en die nooit constant van kwaliteit zal zijn als een fabriekskaas en die altijd weer zal kunnen verrassen.
De melk wordt warm verwerkt, de wrongel ontstaat na toevoeging van de kalfsleb. De wrongel wordt gesneden en opnieuw verwarmd om de wei weg te laten lopen. De wrongel wordt in een vorm gedaan, geperst en afgegoten. Vervolgens wordt de kaas met grof zout gezouten. De rijping vindt plaats in een vochtige atmosfeer gedurende meerdere maanden. Na vijf maanden krijgt de kaas een pikante notensmaak mee van de vormen. De kaas wordt het hele jaar door geproduceerd, maar de kazen uit de zomer zijn het meest bijzonder van smaak, zeker wanneer ze het keurmerk montagne mogen dragen, ofwel wanneer ze in de bergen gemaakt zijn.
De kaas is ivoorwit van binnen, en heeft een geel-oranje uiterlijk. De kaasmassa is stevig. Traditioneel wordt in Baskenland de pittige, gerijpte kaas gegeten met jam van zwarte kersen.
Wijnadvies: Irouléguy, Madiran of Margaux
# Glyphonyx tenuis

Glyphonyx tenuis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Champion.
# Agriotes notatus

Agriotes notatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Candèze.
# Stomopteryx diplodoxa

Stomopteryx diplodoxa is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Meyrick.
# Stomopteryx delotypa

Stomopteryx delotypa is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Janse.
# Stomopteryx deverrae

Stomopteryx deverrae is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Walsingham.
De soort komt voor in Europa.
# Stefano Tempia

Stefano Tempia (Racconigi, 5 december 1832 - Turijn, 25 november 1878) was een Italiaans componist, kapelmeester, pianist, violist en muziekpedagoog.

## Levensloop

Tempia's vader Giovanni Battista Tempia was militaire kapelmeester en gaf Stefano de eerste viool- en pianoles, maar ook les voor muziektheorie. De studie van compositie voltooide hij in Turijn bij Luigi Felice Rossi. Na het overleden van zijn vader gaf hij zelf muzieklessen en hij deed dat met grote inzet.
Tempia was violist in verschillende Turijns theaterorkesten. Aansluitend was hij directeur van het Theatre Sutera en ook koorleider (maestro di cappella) van de kerkkoor aan Collegiata di Trino Vercellese van 1854 tot 1859. Dan kwam hij naar Turijn terug en werkte opnieuw als violist in de orkesten van het Teatro Carignano en de Cappella di Corte van 1861 tot 1870.
In 1875 heeft hij samen met Giuseppe Melano, Giuseppe Bertone, Benedetto Mazzarella en de Vorst van Franchi-Verney in Valletta, Ippolito Valletta, de Accademia di Canto Corale in Turijn opgericht en was de eerste directeur. Tegenwoordig bestaat deze Academie nog steeds en draagt intussen de naam: Accademia Corale «Stefano Tempia». Verdere belangrijke directeuren waren onder andere Giovanni Bolzoni, Giuseppe Martucci, Lorenzo Perosi en Arturo Toscanini.
Als componist schreef hij werken voor koren, orkest en harmonieorkest.
# Stefano Tacconi

Stefano Tacconi (Perugia, 13 mei 1957) is een Italiaans voormalig voetballer die speelde als doelman. Hij speelde voor clubs als Internazionale, Juventus en Genoa. Ook kwam hij zeven keer uit voor het Italiaans voetbalelftal. In zijn loopbaan bouwde hij een erelijst op die uniek is in het internationale voetbal. Tacconi won alles wat er op Europees clubniveau te winnen viel. Met Juventus won hij eenmaal de Europacup I, eenmaal de Europacup II, eenmaal de UEFA Cup en eenmaal de UEFA Super Cup. Met diezelfde club won hij in 1985 ook de wereldbeker. Hiermee is Tacconi een van de zes voetballers die alle Europese clubprijzen plus de wereldbeker wist te winnen. De andere vijf spelers zijn de Nederlanders Arnold Mühren en Danny Blind en de Italianen Gaetano Scirea, Antonio Cabrini en Sergio Brio. In 1995 nam Tacconi afscheid van het betaalde voetbal.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Juventus |
| Mondiaal |
| Wereldbeker voor clubteams | 1x | 1985 |
| Internationaal |
| Europacup I | 1x | 1984/85 |
| Europacup II | 1x | 1983/84 |
| UEFA Cup | 1x | 1989/90 |
| Europese Supercup | 1x | 1984 |
| Nationaal |
| Serie A | 2x | 1983/84, 1985/86 |
| Coppa Italia | 1x | 1989/90 |
| Competitie | Winnaar | Winnaar | Runner-up | Runner-up | Derde | Derde |
| Competitie | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren |
| Italië |||||||
| FIFA WK | | | | | 1x | 3 1990 |
1 Zenga · 2 Baresi · 3 Bergomi · 4 Cravero · 5 Ferrara · 6 Ferri · 7 Francini · 8 Maldini · 9 Ancelotti · 10 De Agostini · 11 De Napoli · 12 Tacconi · 13 Fusi · 14 Giannini · 15 Romano · 16 Altobelli · 17 Donadoni · 18 Mancini · 19 Rizzitelli · 20 Vialli · Coach: Vicini
1 Zenga · 2 Baresi · 3 Bergomi · 4 De Agostini · 5 Ferrara · 6 Ferri · 7 Maldini · 8 Vierchowod · 9 Ancelotti · 10 Berti · 11 De Napoli · 12 Tacconi · 13 Giannini · 14 Marocchi · 15 Baggio · 16 Carnevale · 17 Donadoni · 18 Mancini · 19 Schillaci · 20 Serena · 21 Vialli · 22 Pagliuca · Coach: Vicini
# Stilbus shastanicus

Stilbus shastanicus is een keversoort uit de familie glanzende bloemkevers (Phalacridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door Thomas Lincoln Casey.
# Stilbus quadrisetosus

Stilbus quadrisetosus is een keversoort uit de familie glanzende bloemkevers (Phalacridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door Thomas Lincoln Casey.
# Stilbus pusillus

Stilbus pusillus is een keversoort uit de familie glanzende bloemkevers (Phalacridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1856 gepubliceerd door John Lawrence LeConte.
# Stenhomalus suturalis

Stenhomalus suturalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Hayashi.
# Stenophylax oreinus

Stenophylax oreinus is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Stenophylax mucronatus

Stenophylax mucronatus is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Stenophylax serratus

Stenophylax serratus is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Strijkkwartet nr. 20 (Holmboe)

De Deense componist Vagn Holmboe voltooide zijn Strijkkwartet nr. 10 in 1985. Het is de laatste van de twintig voltooide genummerde strijkkwartetten, die hij schreef, maar daar aan voorafgaand had hij er al een aantal gecomponeerd. Het is een van de weinige met een subtitel: Notturno.
De strijkkwartetten 17, 18, 19 en 20 vormen in die subtitels één geheel (17: ochtend, 18: overdag; 19:avond; 20: nacht). Ze werden ook nog vlak achter elkaar geschreven (opusnummers respectievelijk 152, 155, 156 en 160). Een andere gelijkenis zit in het aantal delen, zes per strijkkwartet en alle delen zijn relatief kort.
Het strijkkwartet nr. 20 werd alhoewel deel uitmakend van de serie pas na flinke tijdspanne geschreven. Net als de voorganger werkte Holmboe hier met akkoorden op basis van kleine intervallen zoals de kleine secunde en kleine en grote tertsen. Het eerste deel (Tempo guisto) laat een wisseling horen tussen rust en nerveuze drukte. Het tweede deel (Con flessibilita) wiegt in haar 12/8-maatsoort. Deel drie (Andante tranquillo) blijft kalm maar heeft hier en daar een uitbarsting. Deel vier (Vivace) laat een omschakeling zien; de nervositeit wint het van de kalmte. Deel vijf (Adagio) is een deel met lange melodielijnen van de diverse instrumenten, terwijl de andere drie lange tonen aanhouden. In het zesde deel (Allegro expansivo) lijkt Holmboe terug te kijken op zijn gehele oeuvre met melodische lijnen en ritmische verschuivingen. De uitgave Dacapo Records vermeldde voorts dat Holmboe ook zijn muzikale voorbeelden aanhaalt. Carl Nielsen is terug te vinden in de toevoeging "espansiva"; zijn Symfonie nr. 3 draagt de subtitel "espansiva". Bela Bartók wordt aangehaald in de ritmische verschuivingen, bij die Hongaarse componist onder meer terug te vinden in zijn Sonate voor twee piano's en percussie.
Het werk werd op 11 september 1988 voor het eerst uitgevoerd door het Kopenhagen Kwartet.
* Wise Music/Edition Wilhelm Hansen
* Deense Componistendatabase
* Dacapo Records in een opname uit 2000 door het Kontra Kwartet met Anton Kontra, Boris Samsing (viool), Peter Fabricius (altviool) en Morten Zeuthen (cello); in 2020 de enige beschikbare opname; boekwerkje geschreven door Jakob Levinsen, muziekcriticus bij Berlingske Tidende.
Strijkkwartet nr. 1 · Strijkkwartet nr. 2 · Strijkkwartet nr. 3 · Strijkkwartet nr. 4 · Strijkkwartet nr. 5 · Strijkkwartet nr. 6 · Strijkkwartet nr. 7 · Strijkkwartet nr. 8 · Strijkkwartet nr. 9 · Strijkkwartet nr. 10 · Strijkkwartet nr. 11 · Strijkkwartet nr. 12 · Strijkkwartet nr. 13 · Strijkkwartet nr. 14 · Strijkkwartet nr. 15 · Strijkkwartet nr. 16 · Strijkkwartet nr. 17 · Strijkkwartet nr. 18 · Strijkkwartet nr. 19 · Strijkkwartet nr. 20 Ongenummerd: Sværm · Quartetto sereno
# Sternostylus hendersoni

Sternostylus hendersoni is een tienpotigensoort uit de familie van de Sternostylidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Alcock & Anderson als Ptychogaster hendersoni.
# Sternostylus milneedwardsi

Sternostylus milneedwardsi is een tienpotigensoort uit de familie van de Sternostylidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Henderson als Ptychogaster milne-edwardsi.
# Stenurus globicephalae

Stenurus globicephalae is een rondwormensoort uit de familie van de Pseudaliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Baylis & Daubney.
# Stenurella samai

Stenurella samai is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Rapuzzi.
# Strijkkwartet nr. 6 (Beethoven)

Het Strijkkwartet Nr. 6 in Bes groot, opus 18/6 is een vierdelige compositie voor strijkkwartet van Ludwig van Beethoven, die in 1800 voltooid werd. Dit kwartet is vooral bekend om het vernieuwende, naar de toekomstige Beethoven verwijzende slotdeel: La Malinconia (De melancholie).

## Ontstaan

Schetsen van dit laatste nummer van opus 18 zijn niet in het schetsboek aanwezig (zie inleiding), maar op losse bladen genoteerd samen met de Pianosonate in Bes opus 22. Ook de geavanceerde opzet van het laatste deel doet vermoeden dat dit deel als het laatste van de 6 nummers van opus 18 is gecomponeerd. Opus 22 (de pianosonate Grande Sonate in Es) en opus 18 nr. 6 blijkt een soort tweeling te zijn met vele parallellen in de compositie (zoals de toonsoort: Es). Het meest opmerkelijk is ongetwijfeld het langste deel, het slotdeel: La Malinconia. Dit is een inleidend adagio van een harmonisch onontwarbare complexiteit wat qua duister broeiende sfeer volledig contrasteert met een opgewekt en lichtvoetig Allegretto wat zonder enige overgang er naast geplaatst lijkt. Dit contrast tussen Allegro en Adagio lijkt het belangrijkste effect wat het geheel draagt. Men treft dit effect ook aan bij het strijkkwartet nr 13.

## Delen

opus 15/6 Strijkkwartet Nr 6 (Beethoven) :
| Opus | deel | Aanduiding | Maatsoort | Toonsoort | Duur |
| 18/6 | I | Allegro con brio | 4/2 | Bes | ca 5' 43' |
| | II | Adagio, ma non troppo | 2/4 | Es(es) | ca 6' 57' |
| | III | Scherzo: (Allegro) & Trio | 3/4 | Bes | ca 3' 07 |
| | IV | La Malinconia: Adagio-Allegretto quasi allegro | 3/8 | Es | ca 8' 29 |

## Karakter

* Muzikantesk en speels Allegro. Twee thema’s (het eerste met stijgende kwinten en met twee dubbelslagen; het tweede met een stijgende toonladder en 4 gerepeteerde noten) leveren het melodisch materiaal. Alla breve.
* Liedachtige melodie in rustig voortgaande 2/4 maat. Verfijnd uitgesponnen melodieën.
* Levendig scherzo met ritmische sforzati en syncopen. Van het menuet waar het scherzo ooit uit ontstond is het qua sfeer zeer ver verwijderd.
* Het duistere en complexe adagio La Malinconia abrupt gevolgd door een snel Allegretto, wat vooral uit een in 3/8 tempo voortsnellende Weense-wals-achtige melodie in de eerste viool bestaat. Na nog 2 abrupte Malinconia-intermezzos een slot met een vurig prestissimo.

## Notenvoorbeeld

opus 18/6 Strijkkwartet Nr 56 Beethoven: Notenvoorbeeld :
| Opus | deel | 1e deel 1e thema | 1e deel 2e thema | 4e deel |
| 18/6 | I/IV | 1e thema in viool | 2e thema in cello | Adagio La Malinconia |
# Strijkkwartet nr. 6 (Norgard)

Per Nørgård voltooide zijn Strijkkwartet nr. 6 Tintinnabulary in 1986.
Het strijkkwartet, dat uit één deel bestaat, kreeg als bijtitel mee Wie ein mächtiger Walzer (zoals een krachtige wals). Het strijkkwartet speelt licht wiegende muziek, zonder dat daar direct een wals te herkennen is. De term Tintinnabulary staat voor het licht wiegen van het gelui van bijvoorbeeld kerkklokken of in de concertzaal buisklokken. De term was ten tijde van componeren populair; ook de muziek van collega-componist Arvo Pärt werd ermee aangeduid. De titel is de enige overeenkomst tussen de muziek van Nørgård en Pärt; die van de eerste is rusteloos en gespannen met veel dissonanten; die van de tweede ascetisch en meditatief. De muziek staat in sterk contrast tot de muziek van zijn vijfde strijkkwartet; er zat 17 jaar tussen.

## Orkestratie

* 2 violen, altviool, cello

## Discografie

* Uitgave Kontrapunkt: Kontra Quartet (niet meer verkrijgbaar).
# Strijkkwartet nr. 6 (Dvořák)

Het Strijkkwartet nr. 6 in a klein, opus 12, is een compositie van de Tsjechische componist Antonin Dvořák. Hij schreef het werk in november en december 1873.

## Ontstaan

Dvořák voltooide zijn zesde strijkkwartet op 5 december 1873. In zijn vijfde strijkkwartet leek hij de invloeden van de Neudeutsche Schule volledig te hebben afgeschud maar in zijn zesde keerden deze terug. Er was weer sprake van "attacca" à la Liszt oftewel van een zonder pauzes gespeeld geheel, in dit geval van vijf aaneengesloten te spelen delen. Kort na 5 december 1873 begon Dvořák aan een revisie. De vijf delen werden hierbij afzonderlijke delen. Ook de tweede versie onderwierp hij weer aan een revisie. Deze derde versie, waarin onder meer het oorspronkelijke andante appassionato verviel (wellicht te Wagneriaans?), voltooide hij echter niet. In 1982 heeft Jamil Burghauser een reconstructie van de beoogde vierdelige derde versie het licht doen zien. Deze is op zich plausibel maar dus geenszins authentiek.

## Delen

(reconstructie)
* Allegro ma non troppo: Breed, bijna symfonisch.
* Poco allegro: Vrolijk scherzo.
* Poco adagio: Anticipeert op het cantabile van de latere kwartetten.
* Finale, allegro molto: Uit kleine fragmenten ontwikkelt zich een machtig stretta.

## Betekenis

Van Dvořák's zesde strijkkwartet bestaan verschillende cd-opnamen. Gezien de voorgeschiedenis is van een uitvoeringsgeschiedenis geen sprake.
* Mathias Walz in Harenberg Kammermusikfüher blz 274 2e uitg. 1998 Uitg Harenberg
* Dr Milan Slavicky in Toelichting bij Complete strijkkwartetten door het Stamitz Quartet; Brilliant Classics
* Jarmil Burghauser Toelichting in de box met grammofoomplaten van Het Prager Streich Quartett. DGG 1977
* Hartmut Schick, Studien zu Dvořáks Streichquartetten, Laaber-Verlag, 1990
nr. 1 A · nr. 2 B · nr. 3 D · nr. 4 e · nr. 5 f · nr. 6 a · nr. 7 a · nr. 8 E · nr. 9 d · nr. 10 Es · nr. 11 C · nr. 12 F (Amerikaans) · nr. 13 G · nr. 14 As · Cipressen
# Stokkseyri

Stokkseyri is een vissersplaatsje in de regio Suðurland aan de zuidkust van IJsland en heeft 465 inwoners (2013). Al in het jaar 900 kwam de Viking Hásteinn Atlason hier aan. Stokkseyri is een plaats in de gemeente Sveitarfélagið Árborg.

## Bezienswaardigheid

Midden in Stokkseyri staat een oude vissershut, Þuríðarbúð, dat nu een museum is. Deze hut is genoemd naar Þuríður Einarsdóttir (1777-1863), een vrouw die grote bekendheid genoot omdat zij meer dan 50 jaar op een van de grote open roeiboten die op zee werden gebruik heeft gevaren, waarvan ongeveer 25 jaar als kapitein. In het dorp staat een kerkje dat uit 1886 stamt.

## Bevolkingsontwikkeling

| jaar | inwonertal |
| 1896: | 55 |
| 1900: | 83 |
| 1905: | 595 |
| 1920: | 742 |
| 1950: | 427 |
| 1970: | 392 |
| 1990: | 435 |
| 1997: | 847 |
| 2002: | 476 |
| 2003: | 465 |
| 2004: | 464 |
| 2005: | 472 |

## Externe link

* Officiële website
# Stoklegging

Stoklegging was een oud Drents gebruik dat diende als bekrachtiging van de verkoop van onroerend goed.
De verkoper legde de stok neer, de koper nam deze op, en pas daarna was onroerend goed geleverd.
Het ritueel van stoklegging is afkomstig uit het oude Germaanse recht. De achterliggende gedachte is dat het niet mogelijk is om een stuk onroerend goed letterlijk aan een ander in handen te geven. Om een dergelijke abstracte rechtshandeling voor eenieder zichtbaar te maken deed de oude eigenaar, in aanwezigheid van familie, buren en andere belanghebbenden, afstand van zijn bezit door een stok op de grond te leggen. De stok was het symbool voor een abstract begrip: de macht die de eigenaar over zijn bezit heeft.
# Stopiče

Stopiče is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Novo mesto in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 476 inwoners op 1 januari 2020.
# Stopiņu novads

Stopiņu novads was tussen 2009 en medio 2021 een gemeente in Vidzeme in het midden van Letland, vlak ten oosten van Riga. Hoofdplaats was Ulbroka.
De gemeente ontstond in 2009 bij een herindeling uit de voormalige landelijke gemeente Stopiņi.
Op 1 juli 2021 werd Stopiņu novads, samen met de gemeente Garkalnes novads, de bestaande gemeente Ropažu novads en de stad Vangaži, die afkomstig was uit de gemeente Inčukalna novads, een onderdeel van de nieuwe gemeente Ropažu novads.
* ↑ The Ministry of Regional Development and Local Government of the Republic of Latvia
* ↑ Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās Aantal inwoners zelfstandige gemeenten, 1 juli 2018; geraadpleegd 16 februari 2019
Steden van de Republiek (republikas pilsētas): Daugavpils · Jēkabpils · Jelgava · Jūrmala · Liepāja · Rēzekne · Riga · Valmiera · Ventspils Gemeenten (novadi): Aglona · Aizkraukle · Aizpute · Aknīste · Aloja · Alsunga · Alūksne · Amata · Ape · Auce · Ādaži · Babīte · Baldone · Baltinava · Balvi · Bauska · Beverīna · Brocēni · Burtnieki · Carnikava · Cēsis · Cesvaine · Cibla · Dagda · Daugavpils · Dobele · Dundaga · Durbe · Engure · Ērgļi · Garkalne · Grobiņa · Gulbene · Iecava · Ikšķile · Inčukalns · Ilūkste · Jaunjelgava · Jaunpiebalga · Jaunpils · Jēkabpils · Jelgava · Kandava · Kārsava · Kocēni · Koknese · Krāslava · Krimulda · Krustpils · Kuldīga · Ķegums · Ķekava · Lielvārde · Līgatne · Limbaži · Līvāni · Lubāna · Ludza · Madona · Mālpils · Mārupe · Mazsalaca · Mērsrags · Naukšēnu · Nereta · Nīca · Ogre · Olaine · Ozolnieki · Pārgauja · Pāvilosta · Pļaviņas · Preiļi · Priekule · Priekuļi · Rauna · Rēzekne · Riebiņi · Roja · Ropaži · Rucava · Rugāji · Rundāle · Rūjiena · Salacgrīva · Sala · Salaspils · Saldus · Saulkrasti · Sēja · Sigulda · Skrīveri · Skrunda · Smiltene · Stopiņi · Strenči · Talsi · Tērvete · Tukums · Vaiņode · Valka · Varakļāni · Vārkava · Vecpiebalga · Vecumnieki · Ventspils · Viesīte · Viļaka · Viļāni · Zilupe
# Streblosoma dytikos

Streblosoma dytikos is een borstelworm uit de familie Terebellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Streblosoma dytikos werd in 1990 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hutchings & Glasby.