OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eede (rivier)

De Eede of Ee was een rivier die van Maldegem via Aardenburg naar het Zwin liep, waar ze bij Slepeldamme in uitstroomde. Dit ligt iets ten noorden van het huidige Draaibrug.
De naam van deze rivier werd voor het eerst in 1279 vermeld.
De Eede was van groot belang omdat ze Aardenburg van een haven en een achterland voorzag, omdat ze ook met de Lieve in verbinding stond.
Bij Slepeldamme was een sluis waar tol geheven werd ten behoeve van de Graaf van Vlaanderen. Deze sluis werd vernield tijdens de Opstand van Kust-Vlaanderen in 1328. De sluis werd weer hersteld en de Eede werd in 1337 bedijkt.
Slepeldamme verdween, inclusief de sluis, tijdens de inundatie van 1583.
In tijden van oorlogsdreiging werd de Eede meermalen afgedamd, en wel in 1688, 1701 en 1745, doch de dam werd steeds spoedig weer geopend.
In 1701 gebruikte Menno van Coehoorn het riviertje om, in verband met de Spaanse Successieoorlog een verdedigingslinie aan te leggen: hij leidde het water van de Eede om via de Elderschans en de Kruisdijkschans naar het Zwin. Pas in 1719 werd de daartoe aangelegde dam weer geopend.
In 1813 werd de Ee definitief afgesloten en verloor Aardenburg zijn haven.
Nu rest er enkel een beek die voornamelijk in Maldegem onder deze naam (maar dan als Ede) gekend is. De naam van het dorp Eede verwijst ook naar die rivier.
# Eguchipsammia gaditana

Eguchipsammia gaditana is een rifkoralensoort uit de familie van de Dendrophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Duncan.
# El Anatsui

El Anatsui (Anyako, 4 februari 1944) is een Ghanees beeldhouwer. Hij werd geboren in het Ewe-talige gebied van Ghana en werkte het grootste deel van zijn leven in Nigeria.

## Leven

Anatsui volgde de kunstacademie van de Universiteit van Wetenschap en Technologie in Kumasi in Centraal-Ghana. Vervolgens werd hij in 1975 docent aan de Universiteit van Nigeria in Nsukka. Hier werd hij lid van de Nsukka-kunstenaarsgroep.
Anatsui heeft een voorkeur voor de materialen klei en hout, waarmee hij objecten maakt die voor een deel zijn gebaseerd op traditionele Ghanese religies. Ook werkt hij met het textiel kente. Verder zaagde hij bijvoorbeeld hout met een kettingzaag en maakte het zwart met een acetyleenbrander. Ook werkt hij naast Ghanese motieven met ontwerpen als uli en nsibidi.
Begin 21e eeuw verlegde hij zijn stijl naar de installatiekunst.

## Tentoonstellingen

Anatsui exposeerde wereldwijd:
* 1990: Biënnale van Venetië
* 1995: Beeldhouwtriënnale van Osaka
* 2001: National Museum of African Art, New York
* 2001: Centro de Cultura Contemporania, Barcelona
* 2002: Biënnale van Liverpool
* 2005: Hayward Gallery, Londen
* 2007: Biënnale van Venetië
* 2008: National Museum of African Art, Washington D.C.
* 2008-09: Metropolitan Museum of Art in New York
In oktober 2010 opende een expositie met een terugblik op zijn werk in het Royal Ontario Museum in Toronto, onder de naam When I Last Wrote to You About Africa. Deze expositie is sindsdien gedurende drie jaar op tour door Noord-Amerika.

## Onderscheidingen

* El Anatsui ontving in 2009 een Prins Claus Prijs. De prijs werd hem toegekend "voor de uitmuntende esthetische en intellectuele kwaliteiten van zijn creaties, voor zijn innovatief gebruik van materialen om de dialoog tussen cultuur en natuur te benadrukken en voor zijn toegewijde en inspirerende rol in de ontwikkeling van de beeldende kunsten in Afrika."
* In 2013 werd hij erelid van de Royal Academy of Arts. In hetzelfde jaar ontving hij de Charles Wollaston Award, de belangrijkste prijs van de Royal Academy Summer Exhibition.
* ↑ https://www.meer.com/en/24283-el-anatsui
* ↑ https://www.britannica.com/biography/El-Anatsui
* ↑ https://www.guggenheim-bilbao.eus/en/the-collection/artists/el-anatsui
* ↑ (en) Prins Claus Fonds (2009) korte biografie
* ↑ "El Anatsui wins the prestigious Charles Wollaston Award for his work at the Royal Academy of Arts, 245th Summer Exhibition" op octobergallery.co.uk
* Bibliothèque nationale de France: cb134760454 (data)
* CiNii: DA1550186X
* Gemeinsame Normdatei: 113491786
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8079 439X
* Library of Congress Control Number: n91104498
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 01210731
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007453738505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 353996327
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 368362
* SNAC: w6wd8c0m
* Système universitaire de documentation: 157324443
* Union List of Artist Names: 500034780
* Virtual International Authority File: 159923
* WorldCat (via VIAF): 159923
# El Alto (departement)

El Alto is een departement in de Argentijnse provincie Catamarca. Het departement (Spaans: departamento) heeft een oppervlakte van 2.327 km² en telt 3.400 inwoners.

## Plaatsen in departement El Alto

| Achalco Albigasta Ayapaso Bajo Hondo Calera del Sauce Cana Cruz Chañar Laguna Choya Viejo Collagasta Colonia de Achalco Corpus Yaco Corralito El Alto El Chuapi El Durazno El Hornito El Lindero El Molino El Pantanillo | El Puestito El Rosario Estancia de Jerez Francisco Lorenzo Guanaschi Guayamba Huaico Honco Ichipuca Iloga Inacillo Infanzón La Bebida La Calera La Chilca La Costa La Higuera La Huerta La Quebrada La Quebrada Honda | La Tuna Las Cananas Las Cuestecillas Las Encrucijadas Las Juntas Las Piedritas Los Álamos Los Algarrobos Los Corrales Los Mertecos Los Pozos Los Sauces Los Tarquitos Ojo de Agua Oyola Pozo Grande Puerta de Molle Yaco Puesto de Názar Puesto Ponce | Río Los Morteros Rodeo Chiquito San Francisco San Jerónimo San Martín Sauce Huacho Simogasta Tabigasta Taco Yaco Talasi Tapso Tintigasta Vilismán Villa El Alto Villa Isabel Villapa de Arriba Yaco Yaci |
# Egle ignobilis

Egle ignobilis is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Michelsen.
# Eilhard Mitscherlich

Eilhard Mitscherlich (Neuende, 7 januari 1794 - Berlijn, 28 augustus 1863) was een Duitse scheikundige en mineraloog. Hij werd onder andere bekend door de ontdekking van isomorfie van kristallen van seleenzuur en van permanganaten.
* Bibliothèque nationale de France: cb12554702x (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058515681406706
* Gemeinsame Normdatei: 11858281X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6307 6759
* Library of Congress Control Number: n86863545
* Mathematics Genealogy Project: 123999
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0306068
* Nationale bibliotheek van Australië: 35725224
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007274040305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003134424
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070809623
* SNAC: w6812gbp
* Système universitaire de documentation: 034836640
* Trove: 1059535
* Virtual International Authority File: 56725309
* WorldCat (via VIAF): 56725309
# Elaphropus blandus

Elaphropus blandus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Andrewes.
# Echthistus rufinervis

Echthistus rufinervis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Meigen.
# Echthodopa carolinensis

Echthodopa carolinensis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Bromley.
# Echthodopa pubera

Echthodopa pubera is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Loew.
# Echthistatus hawksi

Echthistatus hawksi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Giesbert.
# Echthopoda

Echthopoda is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* E. carolinensis Bromley, 1951
* E. formosa Loew, 1872
* E. pubera Loew, 1866
# Een satyr rouwt om een nimf

Een satyr rouwt om een nimf is een olieverfschilderij op een houten paneel van de Florentijnse renaissanceschilder Piero di Cosimo. Het mythologisch tafereel werd rond 1500 geschilderd, waarschijnlijk als versiering voor een trouwkist. Het hangt in de National Gallery in Londen. Er bestaat twijfel omtrent het afgebeelde onderwerp. Soms wordt het werk De dood van Procris genoemd; de National Gallery houdt het op Een mythologisch onderwerp.

## Beschrijving

Het schilderij heeft een ongebruikelijk formaat (65 op 183 cm) en was waarschijnlijk bedoeld voor een cassone, een bruidskist. In het Florence van de 16e eeuw namen jonge bruiden van goede komaf hun uitzet mee in een beschilderde bruidskist. Het is bekend dat Piero di Cosimo bruidskisten beschilderde. Maar het is ook mogelijk dat schilderij bestemd was als muurversiering.
Het schilderij toont een jonge, bijna naakte vrouw die in het gras ligt terwijl ze bloedt aan verschillende wonden. Een sater buigt zich over haar heen. Een jachthond zit aan de voeten van de vrouw. Op een strand voor een meer in de achtergrond is diezelfde jachthond te zien bij twee andere honden. De achtergrond is blauw en wazig weergegeven.

## Interpretatie

De meeste kunsthistorici herkennen in het schilderij de dood van Procris, een scène uit de fabel De speer van Cephalus in de Metamorfosen van de Romeinse dichter Ovidius. De mythe handelt over ontrouw en jaloezie. Procris werd per ongeluk gedood tijdens de jacht door haar bruidegom Cephalus. De getoonde scène is dan waarschijnlijk geïnspireerd op het toneelstuk Cefalo van Niccolo da Correggio uit 1487. In dit toneelstuk komt een sater voor, die Procris misleidde over de vermeende ontrouw van haar bruidegom, terwijl dit niet het geval was in het werk van Ovidius. De jachthond is dan de hond Laelaps uit de fabel van Ovidius.

### Alchemie

Het schilderij wordt door sommigen ook gezien als het werk van een alchemist. Vasari verhaalde dat Cosimo Rosselli, de leermeester van Piero di Cosimo, aan alchemie deed. Mogelijk was de leerling ook geïnteresseerd in alchemie.
De jachthond wordt dan beschouwd, niet als Laelaps of een symbool van echtelijke trouw, maar als symbool van Hermes Trismegistus, de patroon van de alchemisten die wordt afgebeeld met een hondenkop. De zwarte en witte hond op de achtergrond stellen de vaste en de vluchtige staat voor, die de alchemisten de teef van Coracesium en de Armeense hond noemden.
De liggende vrouw, Eva, doorboord door de speer van Hermes, is een bekend beeld uit alchemistische geschriften. Uit haar groeit de arbor philosophica (filosofenboom). De jonge boom achter het lichaam van de vrouw op het schilderij zou hiernaar kunnen verwijzen. De kleuren van het kleed van de vrouw (rood en goud) zouden dan weer verwijzen naar de steen der wijzen.
* (en) Rose-Marie en Rainer Hagen, What Great Paintings Say, Volume 1, Taschen, 2005, p. 152-157
# Eclytus clementinus

Eclytus clementinus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Kasparyan.
# Eclytus difficilis

Eclytus difficilis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Kasparyan.
# Eclytus abdominalis

Eclytus abdominalis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Kasparyan.
# Eduard van der Sluis

Eduard van der Sluis (of van der Sluijs) was een 18e-eeuwse patriot in Amsterdam.
Hij werd geboren in Utrecht, als zoon van Jan van der Sluis en Maria Jacoba van Deventer, en op 10 januari 1754 in de Jacobikerk gedoopt. Eduard van der Sluis vertrok naar Amsterdam waar hij studeerde. Hij trouwde er op 5 juli 1776 met Harmana van Lottum van Deventer.
Eduard van der Sluis deed in het Stadhuis mee aan beraadslagingen om de revolutie uit te roepen in januari 1795. Vanuit het Amsterdamse comité namen de twee leden Ondorp en Van der Sluijs het initiatief de voorbereidingen voor de omwenteling, inclusief het afzetten van de oude regering en het invoeren van een volksvertegenwoordiging, voort te zetten
Anderen voegden zich bij Ondorp en Van der Sluijs. Op 2 januari 1795 constitueerden de zeven leden zich en vroegen nog drie om toe te treden. Het Amsterdams Comité Revolutionair bestond uit:
* G. Cruijs;
* S.I. Wiselius;
* J. Ondorp Eduard van der Sluijs;
* J. 't Hoen, I.W. van Hasselt;
* P.J.B.C. van der Aa;
* I.I.A. Gogol;
* F.B. Duivveld;
* D. van Laer.
# Eduard von Anhalt

Eduard Julius Ernst August Erdemann (Eduard) Prinz von Anhalt (Ballenstedt, 3 december 1941) is een Duits journalist en hoofd van het huis Anhalt.

## Familie

Anhalt is zoon van Joachim Ernst (1901-1947), laatste hertog van Anhalt, en diens tweede echtgenote Edda Marwitz (1905-1986). Hij volgde in 1963 zijn broer Friedrich (1938-1963) die bij een auto-ongeluk omkwam, op als hoofd van het huis Anhalt. Hij trouwde in 1980 met Corinna Krönlein (1961), uit welk huwelijk drie dochters werden geboren. Hij is de enige nog levende mannelijke telg van het geslacht.

## Leven en werk

Anhalt woonde en werkte enige tijd in de Verenigde Staten maar keerde in 1967 naar Duitsland terug. Hij werd er (society)journalist en trad veelvuldig op als adeldeskundige, onder andere in het eigen televisieprogramma Adel verpflichtet.

## Externe link

* Webstek van Eduard von Anhalt
* Genealogisches Handbuch des Adels 149 (2011), p. 4.
# Eddy Testelmans

Eddy Testelmans (Herentals, 4 december 1956) is een Belgisch luitenant-generaal. Hij is gewezen hoofd van de Algemene Dienst Inlichting en Veiligheid.

## Levensloop

Eddy Testelmans studeerde tussen 1974 en 1978 militaire en sociale wetenschappen aan de Koninklijke Militaire School
Hij bekleedde verschillende operationele functies in de artillerie. In 2006 werd hij benoemd tot generaal-majoor. Tussen 2007 en 2009 was hij commandant van de Landcomponent. Van 2009 tot 2011 was Testelmans permanent militair vertegenwoordiger voor België bij het Militaire Comité van de Europese Unie.
Hij werd in 2012 chef van de Algemene Dienst Inlichtingen en Veiligheid (ADIV) en in 2013 benoemd tot luitenant-generaal. In 2017 volgde Claude Van de Voorde hem op als chef van de ADIV. Testelmans nam ontslag na conflicten met zijn personeel. Hij had ook trainingen georganiseerd voor de Koerdische Volksbeschermingseenheden zonder Chef Defensie Marc Compernol te verwittigen. Volgens een rapport van Comité I had Testelmans niks illegaals ondernomen.
* ↑ Knack - 23 maart 2016, pagina 42.
* ↑ Claude Van de Voorde nieuwe baas militaire inlichtingendienst, De Morgen, 20 juni 2017. Gearchiveerd op 5 november 2021.
* ↑ Ex-baas militaire inlichtingendienst Adiv opnieuw onder vuur om omstreden trainingen, Het Nieuwsblad, 30 januari 2018. Gearchiveerd op 5 november 2021.
# El Rio (Californië)

El Rio is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Ventura County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6193.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond El Rio.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over El-Rio op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# El Rio

El Rio kan verwijzen naar:
* El Rio (Californië), een plaats in de Amerikaanse staat Californië
* El Rio (Bobbejaanland), een Rapid River in het Belgische attractiepark Bobbejaanland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van El Rio en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Edwin Max

Edwin Max (Den Haag, 23 augustus 1969) is een Nederlandse darter.
In 2007 haalde Mad Max zijn beste resultaat tot nu toe op een groot toernooi, toen hij de laatste 16 van de Winmau World Masters bereikte. Hij versloeg Brian Woods en Mark Barilli, voordat hij werd uitgeschakeld door Ted Hankey. In hetzelfde jaar bereikte Max de finale van de Swiss Open, waar hij verloor van zijn landgenoot Co Stompé.
In 2008 maakte Max zijn debuut op het World Professional Darts Championship. Hij verloor in de eerste ronde van Simon Whitlock, die later de finale zou halen. Ook voor het WK van 2009 wist Max zich te plaatsen. Hij versloeg in de eerste ronde Krzysztof Ratajski met 3-2. In de tweede ronde schakelde Tony O'Shea hem met 0-4 uit.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### BDO

* 2008: Laatste 32 (verloren van Simon Whitlock met 0-3)
* 2009: Laatste 16 (verloren van Tony O'Shea met 0-4)
# Elasmopus pocillimanus

Elasmopus pocillimanus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Maeridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Bate.
# Ela Stein-Weissberger

Ela Stein-Weissberger (Sudetenland, 30 juni 1930 - Rockland County, 30 maart 2018) was een Tsjechisch overlevende van de Holocaust. Ze stond vooral bekend om haar rol als getuige en inlichtingenofficier voor de Israel Defense Forces. In haar latere jaren reisde ze de wereld rond om haar tijd in concentratiekampen tijdens de Tweede Wereldoorlog te bespreken. Ze schreef over haar ervaringen in een boek met de titel "The Cat with the Yellow Star: Coming of Age in Terezin".

## Leven

Stein-Weissberger werd op haar elfde met haar moeder, grootmoeder, oom en zus naar het getto van Theresienstadt gedeporteerd. Terwijl ze daar was, werd ze lid van de Brundibár, een kinderopera in het kamp. Ze was te zien in de nazi-propagandafilms. Zij, haar moeder en zus werden in 1945 door geallieerden bevrijd. Haar grootmoeder en oom stierven terwijl ze in het kamp waren.
Nadat ze werden bevrijd, verhuisde de familie naar Praag. Stein-Weissberger verbleef daar korte tijd, om later naar Israël te verhuizen en zich in de buurt van Tel Aviv te vestigen. In Isaël werkte ze voor het Israëlische leger. In 1959 kreeg ze een dochter en verhuisde met haar naar de Verenigde Staten. Ze werkte het grootste deel van de jaren '70 en '80 als grafisch ontwerper en interieurontwerper in New York voordat ze door de VS begon te reizen en haar ervaringen uit de oorlog vertelde.
In mei 2014 voerde Nieuw Vocaal Amsterdam Brundibár uit als onderdeel van de jaarlijkse Nederlandse herdenking van de Tweede Wereldoorlog. Het optreden werd bijgewoond door Stein-Weissberger die De Kat zong in Theresienstadt.
Ze overleed op 30 maart 2018 in de wijk Tappan in Rockland County (New York).
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ela Stein-Weissberger op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Wiener, Robert, Survivor recalls her role in defiant children’s opera. njjewishnews.timesofisrael.com. Gearchiveerd op 24 januari 2021.
* ↑ (en) Ela Weissberger, survivor. TEREZÍN MUSIC FOUNDATION 2019 GALA. Gearchiveerd op 6 april 2019. Geraadpleegd op 1 april 2021.
* Library of Congress Control Number: n2004055982
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007496006705171
* Virtual International Authority File: 38767337
* WorldCat (via VIAF): 38767337
# Elaa

Elaa is een van de onbewoonde eilanden van het Thaa-atol behorende tot de Maldiven.
# Ela ela

Ela ela kan verwijzen naar:
* Ela ela (Axis), een single uit 1972 van de Griekse band Axis
* Ela Ela (album), een album uit 2001 van de Griekse zangeres Angela Dimitriou
* Ela Ela (Come Baby), de Cypriotische inzending van het Eurovisiesongfestival in 2005, gezongen door Constantinos Christoforou
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ela ela en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Edwina Cynthia Annette Ashley

Edwina Cynthia Annette Ashley, gravin Mountbatten van Birma, (Hampshire, 28 november 1901 — Kota Kinabalu, 21 februari 1960) was de echtgenote van de laatste gouverneur-generaal van Brits-Indië, Louis Mountbatten.

## Biografie

Ze werd in 1901 geboren als de dochter van parlementslid Wilfred Ashley (sinds 25 mei 1880 baron Mount Temple) en Amalia Mary Maud Cassel, de enige dochter van de Britse bankier Ernest Cassel. Toen haar grootvader in 1921 stierf, liet hij haar als zijn favoriete kleindochter een enorm fortuin na.
Lady Edwina ontmoette Louis Mountbatten in 1920 voor het eerst. Op 18 juli 1922 trouwden ze in aanwezigheid van de gehele Britse koninklijke familie. Lady en Lord Mountbatten hadden beiden vele affaires. Toch waren ze toegewijd aan elkaar en hadden ze een gelukkig huwelijk.
Edwina stierf op 58-jarige leeftijd te Kota Kinabalu, ze kreeg, naar eigen wens, een zeemansgraf voor de kust van Portsmouth.
Het paar kreeg twee kinderen:
* Patricia Edwina Victoria (14 februari 1924 - 13 juni 2017)
* Pamela Carmen Louise (19 april 1929)

### Titels

* Miss Edwina Ashley (1901 – 1922)
* Lady Louis Mountbatten (1922 – 1946)
* Vicountess Mountbatten van Birma (1946 – 1947)
* Countess Mountbatten van Birma (1947 – 1960)
# Edwinjoycea horologium

Edwinjoycea horologium is een pissebed uit de familie Arcturidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Menzies & Kruczynski.
# Elektriciteitscentrale White Bluff

De White Bluff elektriciteitscentrale is een elektriciteitscentrale in Pine Bluff, Arkansas, Verenigde Staten. De in 1980 gebouwde centrale heeft een 305 meter hoge schoorsteen.

## Externe link

* Skyscraperpage.com
# Elektriciteitscentrale Westerholt

De Elektriciteitscentrale Westerholt (Kraftwerk Westerholt) was een kolengestookte thermische centrale in Gelsenkirchen-Hassel, Duitsland. De in de jaren 60 gebouwde centrale bestond uit twee eenheden met elk een vermogen van 150 megawatt. De in 1981 opgetrokken schoorsteen was met zijn 337 m de hoogste van Duitsland.
De centrale werd op 13 mei 2005 buiten gebruik genomen en de schoorsteen is op 3 december 2006 om 10u53 opgeblazen. Op de terreinen staat sedert de lente van 2004 de centrale "FKW Westerholt" met 6 boilers voor warmtedistributie in het noordelijk deel van het Ruhrgebied. De Westerholt steenkoolmijn is enkele honderden meter van de centrale verwijderd.
# Elektriciteitscentrale Widows Creek

Elektriciteitscentrale Widows Creek (Engels: Widows Creek Power Plant of Widows Creek Fossil Plant) is een elektriciteitscentrale in de Amerikaanse plaats Stevenson (Alabama). De koolcentrale wordt beheerd door de Tennessee Valley Authority en produceert negen miljard kWh aan elektriciteit per jaar. De in 1977 gebouwde schoorsteen van de centrale is 305 meter hoog.

## Geschiedenis

De elektriciteitscentrale bestond oorspronkelijk uit 6 gedeeltes die gebouwd zijn tussen 1952 en 1954. Twee extra delen werden gebouwd in 1961 en 1965.
In januari 2009 ontstond een lek in een van de vijvers van de centrale. Hierdoor kwam 38 kubieke meter aan afvalstoffen in een naastgelegen rivier terecht.
Op 14 april 2011 werd door de Environmental Protection Agency bekendgemaakt dat zes gedeeltes van de centrale worden gesloten. In de resterende twee gedeeltes wordt apparatuur voor selectieve katalytische reductie geïnstalleerd.
* Elektriciteitscentrale Widows Creek in de avond.
* Bord dat geplaatst is na het vijftigjarig bestaan.