OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Strangers (strip)

De Strangers was een vedettestrip van Patrick Vermeir (scenario) en Dirk Stallaert (tekeningen).
De strip is gebaseerd op De Strangers, een muziekgroep die zong in Antwerps dialect en tussen zowat 1970 en 1990 zeer populair was in Vlaanderen.
Oorspronkelijk wilden Vermeir en Stallaert een strip maken rondom komiek en zanger André van Duin, maar uiteindelijk kozen ze dus voor De Strangers.
In 1985 werd het verhaal Het daverend paradijs gepubliceerd in de Gazet van Antwerpen. In 1987 verscheen het verhaal in albumvorm bij uitgeverij De Dageraad.
Omdat het verhaal geen groot succes had, werd er geen vervolg gemaakt. De samenwerking van Vermeir en Stallaert ging wel verder met de kinderstrip Kitty.
# De Straatzangers

De Straatzangers was in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw een zeer bekend en populair Nederlands zangduo, bestaand uit Max van Praag en Willy Alberti.
De heren hadden diverse hits met nummers als Aan het strand stil en verlaten (1955), Als de klok van Arnemuiden (1959) en Aan de voet van de oude Wester (1957). De liedjes zijn later nog diverse malen gecoverd, onder meer door De Havenzangers.
De naam van het duo verwijst naar het beroep van straatzanger, dat in de jaren 1930-1950 uit het Nederlandse en Vlaamse straatbeeld verdween.

## Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen |
| Aan de Maas | 1954 |
| Op een zeemansgraf | 1954 |
| Vergeet mij niet | 1954 |
| Zeemansgraf | 1955 |
| Aan het strand stil en verlaten | 1955 |
| Wanneer de rozen weer in bloei staan | 1956 |
| Rode rozen | 1958 |
| Witte rozen | 1958 |
| Mijn Fiere Schooiershart | 1958 |
| Als de klok van Arnemuiden | 1959 |
| Laat de deur voor je kinderen open | 1959 |
# David Trottier

David Trottier (Pembroke, 25 juni 1906 - Halifax, 13 november 1956) was een Canadese ijshockeyspeler.
Trottier won in 1927 met de Toronto Graduates de Allan Cup en mocht om die reden met zijn ploeg Canada vertegenwoordigen op de Olympische Winterspelen 1928 in het Zwitserse Sankt Moritz. Trottier trof in drie wedstrijden twaalfmaal doel en kreeg na afloop de gouden medaille omgehangen. Hij speelde vanaf 1928 tien seizoen voor de NHL club Montreal Maroons en won in 1935 de Stanley Cup. Nadat zijn ploeg ophield te bestaan stapte Trottier over naar de Detroit Red Wings waarbij hij in één seizoen elf wedstrijden speelde.
# David Triantafillidis

David Triantafillidis (Leuven, 15 februari 1986) is een voormalig Belgische voetbalverdediger met een Griekse achtergrond. Triantafillidis was een verdediger.

## Carrière

Triantafillidis kreeg zijn jeugdopleiding bij KV Mechelen en KRC Genk. In 2005 trok hij naar RKC Waalwijk, waar hij slechts één wedstrijd in de Eredivisie speelde: op de openingsspeeldag mocht hij tegen Willem II in de 68e minuut invallen voor Didi Longuet. In 2006 trok hij naar tweedeklasser KVK Tienen, waar Zulte Waregem hem een jaar later al ophaalde. Bij Essevee slaagde Triantafillidis er echter niet in om door te breken, waarop de club hem na zes maanden al verhuurde aan zijn ex-club KVK Tienen. Tienen nam de Griekse Belg op het einde van het seizoen definitief over. Nadien speelde hij nog voor Union Sint-Gillis, FC Bleid-Gaume en UR Namur. In de zomer van 2013 vertrok hij snel bij UR Namur om zich op zijn horecaloopbaan te richtten.
# De Gowap

De Gowap is een Belgische stripreeks die begonnen is in januari 1996 met Jean-Claude Smit-le-Bénédicte (Mythic) als schrijver en Curd Ridel als tekenaar. De Gowap is een onhandige dinosaurus. De reeks begon in stripblad Kuifje met Midam als tekenaar, maar na een vijftigtal afleveringen en na een onenigheid met Mythic, droeg die de reeks over aan Curd Ridel.

## Albums

Alle albums zijn geschreven door Jean-Claude Smit-le-Bénédicte, getekend door Curd Ridel en uitgegeven door Le Lombard.
| Nummer | Titel |
| 1 | Beestachtig lief! |
| 2 | Huisvredebreuk |
| 3 | (Y a du Gowap dans l'air) |
| 4 | (Comme un Gowap dans l'eau) |
| 5 | (G. comme Gowap) |
| 6 | (Gare au Gowap!) |
| 7 | (Gare à Gogo) |

## Externe link

* De Gowap op stripinfo.be
* ↑ Midam, in Het Belgisch stripverhaal, een kruisbestuiving, Snoeck, 2009
# De Graaf van het Hoogveen

De Graaf van het Hoogveen was een restaurant in Hotel Zeerust in Noordwijk aan Zee in Nederland. Het had een Michelinster in de periode 1982-1988.
Het restaurant verloor zijn ster in 1989, als gevolg van een scheiding en het daaropvolgende vertrek van Ine Goossens uit het restaurant.
De Graaf van het Hoogveen was een klein restaurant met acht tafels. Het restaurant was beroemd om zijn wijnlijst met 650 verschillende wijnen en zijn wijnkelder met 15.000 flessen wijn van hoge kwaliteit. Het verkreeg meerdere prijzen voor zijn wijnlijst en -collectie.

## Chef-koks

* 1978-1980: Adriaan de Jong
* 1981-1983: Henk Savelberg
* 1983: Paul van der Meij
* 1984-1986: Ricardo van Ede
* 1987-1990: Nico Lijding

## Historie

Badhotel Zeerust begon in 1934 als een klein gastenverblijf in een dubbele villa. In 1962 nam Joop Droogh de leiding over van zijn vader Lambert Droogh. Hij begon een programma van uitbreiding en verbetering en voegde verschillende faciliteiten en kamers toe. In 1969 huwde Joop Droogh met zijn voormalige receptioniste Ine Goossens. In 1977 werd een restaurant toegevoegd aan het tot hotel uitgegroeide gastenverblijf. Ine Droogh-Goossens nam vervolgens de rol van maitre en sommelier op zich. In 1978 bestond het hotel uit 32 luxe kamers, conferentieruimten, zwembad, sauna en solarium.

## Wijnonderscheidingen

* 1980: Elsevier Bouquet Wijnkaart
* 1981: Giscours-concours Beste Wijnkaart van Nederland
* Wine Spectator Grand Award: 1987
# De Lieve Lust

De Lieve Lust was een Vlaams radioprogramma dat van 1991 tot en met 1999 op Studio Brussel werd gepresenteerd. Het programma ging over seks, relaties en erotiek en richtte zich op jongeren. Destijds was dit programma zeer taboedoorbrekend op de Vlaamse radiozenders.

## Concept

De Lieve Lust was een idee van Lieven Vandenhaute, die het programma ook jarenlang presenteerde. Het programma wou seks en relaties bespreekbaar maken onder jongeren. Goedele Liekens werd vanwege haar diploma seksuologie ingeschakeld als specialiste. De uitzendingen hadden een ludieke toon en er kwamen ook geregeld amusante verhalen en getuigenissen aan bod. Wekelijks droeg een Bekende Vlaming een erotisch gedicht voor of werden er seksueel spannende verhalen verteld als afsluiter. Barbara Sarafian speelde het komisch personage Sonja Duplex, op tekst van Erwin Mortier.
Toch was het niet zuiver een amusementsprogramma. Vandenhaute en Liekens spanden zich in om de luisteraars ook waarheidsgetrouwe informatie mee te delen. Zo werden broodje aapverhalen ontkracht en kregen de luisteraars ook tips om hun seksleven spannender te maken. Men kon ook telefonisch vragen, anekdotes en opmerkingen doorbellen. Liekens stond erop dat er, gezien het doelpubliek, zo weinig mogelijk vakjargon gebruikt werd. Liekens kijkt in ieder geval nog steeds trots op terug op de verwezenlijkingen van het programma.
In latere seizoenen werd Liekens vervangen door Carine Vrancken.

## CD

Er werd in 1992 ook een CD rond "De Lieve Lust" uitgegeven. Alle tracks waren erotisch getinte nummers die ook tijdens de uitzendingen regelmatig als intermezzo gedraaid werden. Een stukje erotisch elektronische muziek dat vaak tijdens telefoongesprekken met luisteraars werd gedraaid was muziek van Art for Ears, een muzikaal project dat weerman Frank Deboosere onder een pseudoniem had uitgebracht.

## Bron

* https://www.radiovisie.eu/be/nieuws.rvsp?art=00007429
* ↑ https://www.hbvl.be/Archief/guid/sonja-duplex-vergezelt-greenaway-naar-gent.aspx?artikel=35acde7b-1df9-11d5-8d37-0008c772a0e7
* ↑ Goedele Liekens wordt 55…. Gearchiveerd op 26 oktober 2020.
* ↑ http://www.vub.ac.be/alumni/profiel/goedele-liekens
* ↑ http://www.discogs.com/Various-De-Lieve-Lust-Studio-Brussel/release/1777423
* ↑ Frank Deboosere maakte 'pornogetinte muziek', De Standaard, 17 januari 2012
# De Kannibrallen

De Kannibrallen (Frans: Les Crannibales)) is een Belgische stripreeks die werd geschreven door Jean-Claude Fournier en Zidrou (pseudoniem van Benoît Drousie) en getekend door Jean-Claude Fournier.

## Inhoud

De Kannibrallen is een komische gagstrip over de antropofage familie Dekauwer (Frans: Ducroc). De familie bestaat uit een vader, moeder, een tienerdochter, een wat moeilijke zoon, een baby, een geadopteerde Vietnamese vluchteling en een hond. Fournier tekende de serie in een wat lossere komische stijl dan zijn andere strips Bizu en Robbedoes en Kwabbernoot.

## Publicatie

De stripreeks werd gepubliceerd in het Franstalige stripblad Spirou. Van 1998 t/m 2005 gaf uitgeverij Dupuis acht albums uit, die ook in het Nederlands werden vertaald. Als gimmick werden de albums gepubliceerd met een hapje uit de omslag. Dupuis publiceerde een Franstalige integrale uitgave in twee delen in 2017 en 2019.

## Albums

| Nummer | Titel | Uitgever | Jaar |
| 1 | Aan tafel! (Frans: À table!) | Dupuis | 1998 |
| 2 | Wie eten we straks? (Frans: On mange qui, ce soir?) | Dupuis | 1999 |
| 3 | Bikken zonder bellen (Frans: Pour qui sonne le gras?) | Dupuis | 1999 |
| 4 | Een vleugeltje of een bout? (Frans: L'aile ou la cuisse?) | Dupuis | 2000 |
| 5 | Kannibral pursuit (Frans: Crannibal pursuit) | Dupuis | 2001 |
| 6 | Abracada...MIAM! | Dupuis | 2002 |
| 7 | Krunsj! (Frans: Crunch!) | Dupuis | 2003 |
| 8 | Klein visje, zoet visje (Frans: Pêche au gros) | Dupuis | 2005 |
* ↑ Comiclopedia, geraadpleegd op 16 januari 2022. Gearchiveerd op 26 januari 2023.
* ↑ De Kannibrallen op stripinfo.be. Gearchiveerd op 17 januari 2022.
# De Kapel (Midden-Delfland)

De Kapel is een buurtschap in de gemeente Midden-Delfland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het ligt in het zuiden van de gemeente tussen Negenhuizen en Vlaardingen. Het gehele gebied rond het kruispunt wordt ook wel aangeduid als Zouteveen naar de voormalige gemeente in de Zouteveense polder die in in 1855 werd opgeheven en op ging in Vlaardingerambacht.
Rond de kruising van de Zouteveenseweg/Breeweg met de Oostveenseweg en Willemsoordseweg bevindt zich de buurtschap genoemd naar de kapel die vroeger (tot de sloop in 1719) aan deze kruising stond.

## Externe link

* Geschiedenis
Dorpen: Den Hoorn · Maasland · Schipluiden · 't Woudt Buurtschappen: Gaag-Maasland · Gaag-Schipluiden · Hodenpijl · De Kapel · Lierhand · Ter Lucht · Negenhuizen · De Zweth Zuid-Holland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# De Bibliotheek Midden-Brabant

De Bibliotheek Midden-Brabant is een openbare bibliotheek in Noord-Brabant. Zij bedient bijna 350.000 inwoners van de gemeentes Tilburg, Goirle, Hilvarenbeek, Loon op Zand, Oisterwijk en Waalwijk. Als een van de veertien regionale Plusbibliotheken geeft de Bibliotheek Midden-Brabant bovendien wetenschappelijke ondersteuning aan zowel Midden- als West-Brabant.
Eind 2018 bestond de collectie van de Bibliotheek Midden-Brabant uit ruim 530.000 materialen. Bijna 1,5 miljoen bezoekers bezochten de vestigingen van de bibliotheek en de bibliotheek telde ruim 71.000 leden. Bijna 200 medewerkers zijn werkzaam in BMB.

## Geschiedenis

In 1909 werd de eerste openbare bibliotheek van Tilburg opgericht, de ‘Nieuwe Tilburgsche RK Leesbibliotheek Sint Dionysius’. Deze was gehuisvest boven de boekhandel van Antoon Bergmans op de hoek van de Heuvelstraat en de Langestraat. In 1922 verhuisde de bibliotheek naar de Willem II-straat. In 1966 werd de "Stichting Katholieke Openbare Bibliotheek" opgericht en in 1953 de "Algemene Nuts Openbare Bibliotheek". Door een fusie tussen beide bibliotheken ontstond in 1967 de Stichting Openbare Bibliotheek Tilburg. In 1972 verhuisde de bibliotheek van de Willem II straat naar het Koningsplein en in 1992 naar het Stadskantoor van de gemeente Tilburg aan de overkant van het Koningsplein.

## Vestigingen

De Bibliotheek Midden-Brabant telt vijftien vestigingen verdeeld over zes gemeentes. Zes in Tilburg, drie in Waalwijk, twee in Loon op Zand en Oisterwijk en een in Hilvarenbeek en Goirle.
* De Bibliotheek LocHal
* De Bibliotheek Berkel-Enschot
* De Bibliotheek Goirle
* De Bibliotheek Heyhoef
* De Bibliotheek Hilvarenbeek
* De Bibliotheek Kaatsheuvel
* De Bibliotheek Loon op Zand
* De Bibliotheek Moergestel
* De Bibliotheek Oisterwijk
* De Bibliotheek 't Sant
* De Bibliotheek Sprang Capelle
* De Bibliotheek Udenhout
* De Bibliotheek Waalwijk
* De Bibliotheek Wagnerplein
* De Bibliotheek Waspik

## Externe link

* De Bibliotheek Midden-Brabant
* ↑ Plusbibliotheken
* ↑ Jaarcijfers 2018 – Bibliotheek Nieuwe Stijl. www.bibliotheeknieuwestijl.nl. Gearchiveerd op 6 februari 2020. Geraadpleegd op 6 februari 2020.
* ↑ Doremalen, Henk van (Hendrik), 1952- (2003). Openbare Bibliotheek Tilburg 1913-2003 : schatkamer voor cultuur en informatie. Stichting Openbare Bibliotheek Tilburg. ISBN 9080718920.
# De Moeren

De Moeren of De Moere kan verwijzen naar:
* De Moeren (België), een deelgemeente van de Belgische stad Veurne
* De Moeren (Frankrijk), een deelgemeente van Gijvelde in het Franse Noorderdepartement
* De Moeren (polder), de droogmakerij die deze beiden omvat
* De Moeren (Nederland), een natuurgebied in de Nederlandse provincie Noord-Brabant
* Reuselse Moeren, een natuurgebied ten zuiden van Reusel
* De Moeren (Mol), een gebied ten noordwesten van Postel
# De Moderne Tijd

De Moderne Tijd is een wetenschappelijk tijdschrift gewijd aan de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw, vanuit multidisciplinair perspectief. Het tijdschrift wordt uitgegeven door de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde. Het periodiek werd opgericht in 1977 onder de naam Documentatieblad Werkgroep De Negentiende Eeuw, onder meer door Marita Mathijssen. Momenteel fungeert Jan-Hein Furnée, hoogleraar aan de Radboud Universiteit Nijmegen als redactievoorzitter.

## Externe link

* (nl) Website van De Moderne Tijd
# De Moeder (Nielsen)

De Moeder (Deens: Moderen), opus 41 / FS94, van de Deense componist Carl Nielsen (1865-1931) is toneelmuziek, geschreven voor het gelijknamige theaterwerk van Helge Rode.
Het stuk met patriottische inhoud is geschreven voor de festiviteiten ter gelegenheid van het heraansluiten van de provincie Zuid-Jutland (Noord-Sleeswijk) bij Denemarken in 1920. De première van Moderen vond plaats op 30 januari 1921 in Det Kongelige Teater in Kopenhagen.
De muziek bestaat voornamelijk uit liederen voor mannenstem, begeleid door orkest. Het toneelstuk had weinig succes bij het publiek, maar Nielsens muziek wel. Er zijn drie instrumentale deeltjes uit de toneelmuziek genomen, die als Tre uddag fra Moderen (Drie delen uit De Moeder) regelmatig worden gespeeld. Zij duren in totaal slechts 5 minuten en hebben elk een eigen instrumentatie:
* Tågen letter (De mist trekt op): fluit en harp;
* Børnene leger (De kinderen spelen): fluit solo;
* Tro og Håb spiller (Het spel van Geloof en Hoop): fluit en altviool.

## Bron en discografie

* Uitgave Dacapo: Diamant Ensemble
# De 27ste letter

De 27ste letter is een stripalbum dat voor het eerst is uitgegeven in juni 1990 met Stephen Desberg als schrijver en Willy Maltaite als tekenaar. Deze uitgave werd uitgegeven door Dupuis in de collectie vrije vlucht.
Na eerdere samenwerkingen met Will voor diverse delen van de serie Baard en Kale, ging Desberg weer samenwerken met Will in drie strips voor een volwassen publiek, namelijk De 27ste letter en Liefde in het spel, die verschenen bij Dupuis, en De hemel in de hel bij P&T.

## Externe link

* De 27ste letter op stripinfo.be
# De Nederlandsche Palamedes

De Nederlandsche Palamedes: tijdschrift voor het schaakspel (1847) was de eerste poging tot een schaakweekblad op Nederlandse bodem, die echter niet verder dan een enkele nummer kwam.
De omslag van het eerste en enige nummer toont twee Franse schakers die zich verwonderen over het feit dat ze in Nederland zijn. Het doet denken aan de Napoleontische periode en de annexatie van Holland in 1810, en de tijd van generaal van Zuylen van Nijevelt.
Het eerste nummer kreeg geen vervolg door gebrek aan belangstelling. Ondanks het falen van deze magazine werd kort daarop door Willem Jan Louis Verbeek een nieuwe poging ondernomen. Hij zette Sissa schaaktijdschrift op, die decennialang zou beklijven.
* ↑ Nieuwsblad Voor Den Boekhandel. S. de Visser (1845). Gearchiveerd op 21 juni 2023.
* ↑ Scholten, H.J.G.M (1999), Het loopt ongenadiglijk mat: Het Schaakleven in Nederland in de negentiende eeuw. De sociaal-culturele achtergrond van het ontstaan van schaakverenigingen, Bilthoven, pp.101-103.
* ↑ (april 1857). Our Predecessors. The Chess Monthly: An American Chess Serial 1 : p.101
* ↑ Elke Rehder, Chess Magazines & Newspapers with Chess Columns in the 19th Century. Barsbüttel: Elke Rehder Presse (2018). Gearchiveerd op 21 juni 2023.
# De fez van Fes

De fez van Fes is het 39e stripverhaal van De Kiekeboes. De reeks wordt getekend door striptekenaar Merho. Het album verscheen in 1987.

## Verhaal

Door een persoonsverwisseling wordt Fanny ontvoerd en in de harem van de fez van Fes opgenomen. Gelukkig zijn Moemoe en Konstantinopel ook in Marokko en samen gaan ze achter de bende aan. Ondertussen worstelt Kiekeboe met belastinginspecteur Welkom, die hem ervan verdenkt de ontvoering van Fanny op het getouw te hebben gezet om de belastingen te ontduiken.
# De verschrikkelijke man uit Säffle (film)

De verschrikkelijke man uit Säffle is een Zweedse misdaadfilm uit 1976 onder regie van Bo Widerberg. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1971 van de Zweedse auteurs Maj Sjöwall en Per Wahlöö.

## Verhaal

Als een sadistische politieagent wordt vermoord in het ziekenhuis, wordt commissaris Beck op de zaak gezet. Hij ontdekt dat de misdaad werd gepleegd door een ex-agent.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Carl-Gustav Lindstedt | Martin Beck |
| Sven Wollter | Lennart Kollberg |
| Thomas Hellberg | Gunvald Larsson |
| Håkan Serner | Einar Rönn |
| Carl-Axel Heiknert | Palmon Harald Hult |
| Harald Hamrell | Commissaris Nyman |
| Birgitta Valberg | Mevr. Nyman |
| Ingvar Hirdwall | Eriksson |

## Externe link

* (en) Mannen på taket in de Internet Movie Database
# De maagd met engelen

De maagd met engelen (Frans: La Vierge aux anges), ook bekend als Regina Angelorum, is een schilderij van William Bouguereau uit 1900. Sinds 1983 maakt het deel uit van de collectie van het Petit Palais in Parijs.

## Voorstelling

Het schilderij is een voorstelling van Maria die het kind Jezus in haar armen houdt. Ze wordt omringd door engelen met vrijwel identieke vrouwelijke gelaatstrekken die allemaal naar het tweetal kijken. De twee engelen op de voorgrond knielen en houden wierookvaten vast. Het kind Jezus heft zijn armen op en maakt een zegenend gebaar. Zijn blik is naar de toeschouwer gericht, terwijl Maria haar ogen neergeslagen heeft. De kroon om haar hoofd heeft twaalf sterren, waarvan er negen zichtbaar zijn.
Op dit zeer lichte schilderij voeren witte en gouden kleuren de boventoon. Alleen de zwarte en paarse stof van Maria’s kleding vormt een contrast.
Bouguereau werkte gedurende zijn hele loopbaan in de stijl van de academie, ook al hadden andere stromingen zoals het impressionisme al lang vaste voet aan de grond gekregen. Op dit schilderij, dat ontworpen is als altaarstuk, toont hij zijn bewondering voor de Italiaanse kunst. Zo gaat de iconografie terug op werken van Cimabue en Duccio en verwijst de versiering van de troon met gekleurde stenen naar de mozaïekkunst van Ravenna. De schilder liet zich daarnaast inspireren door de grote meesters van de Italiaanse renaissance, hoewel zijn voorstelling sentimenteler is dan bij zijn voorbeelden het geval is.
Het schilderij werd tentoongesteld op de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Het is een exemplarisch voorbeeld van de religieuze, academische kunst die daar te zien was. Sinds die tijd is de waardering voor het werk afgenomen.

## Externe link

* (fr) Informatie over het schilderij op de website van Paris Musees. Geraadpleegd op 14 mei 2024.
* (en) Hilton Kramer, A Depressing Junk Show Takes Over Guggenheim. Geraadpleegd op 14 mei 2024.
* (en) Catherine Hewitt, Renoir's Dancer, The Secret Life of Suzanne Valadon. Geraadpleegd op 14 mei 2024.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel La Vierge aux anges op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Aleksa Čelebonović (1974). Some Call it Kitsch: Masterpieces of Bourgeois Realism. p. 47
* ↑ Catherine Hewitt (2018). Renoir's Dancer, The Secret Life of Suzanne Valadon. p. 220
* ↑ Een tentoonstelling in New York en Londen in 2000 over kunst in het jaar 1900 waarop het schilderij te zien was, ontving slechte kritieken. Hilton Kramer noemde het werk van Bouguereau in zijn recensie bijvoorbeeld een “horror“ en “hilarious”.
# De Valck (Hasselt)

Het huis De Valck was een herenhuis aan de Maastrichterstraat 1-3 te Hasselt.
In de 15e en 16e eeuw, voor het eerst vermeld in 1486, was hier een grote herberg en uitspanning, waar aanzienlijke gasten overnachtten en soms ook feestten. Er waren stallen voor 40 paarden.
Na 1725 werd het pand een herenhuis, waar aanzienlijke families gehuisvest waren. Tijdens de beloken tijd (1796-1801) werden hier ook enkele onbeëdigde priesters schuilgehouden.
In 1888 vond een ingrijpende verbouwing plaats waarbij het huis in tweeën werd gesplitst. In het linkergedeelte, dat met een halve verdieping werd verhoogd en een ander uitzicht kreeg, werd de herbergruimte in 17e-18e-eeuwse stijl ingericht en hier kwamen de genootschappen De Ware Vrienden (toneel) en De Melofielen (zang en letterkunde) bijeen. Het rechtergedeelte met de rondboogpoort werd behouden. De poort gaf toegang tot een galerij die leidde naar een toneelzaal welke in de tuin werd gebouwd.
In 1983 werd het gedeelte met de rondboogpoort beschermd als monument.
Het herberggedeelte maakte plaats voor een modern flatgebouw terwijl de toneelzaal en de tuin plaats ruimden voor de overdekte winkelgalerij De Ware Vrienden, die in 1989 haar deuren opende. De beschermde gevel werd daarbij behouden.
* Onroerend Erfgoed
* Hasel
# Decemviri legibus scribundis

De decemviri consulari imperio legibus scribundis waren decemviri ('tienmannen') tijdens de Romeinse Republiek die de Romeinse wetten schreven.
De commissie werd, op aandringen van het plebs, opgericht in 452 v.Chr. tijdens de standenstrijd. Ze was oorspronkelijk samengesteld uit 10 patriciërs, die onder opschorting van de bestaande constitutie, met buitengewone volmachten (consulari imperio) moesten zorgen voor de codificatie van het recht. Na voorafgaande studie over het Griekse rechtssysteem, met name die van Solon van Athene, de Solonische Codex, redigeerden zij tien tabulae, waaraan een tweede commissie, van wie 5 plebejers en 5 patriciërs waren, er in 450 v.Chr. nog twee toevoegden. Zo kwam de Twaalftafelenwet tot stand. Het was de eerste keer dat er neergeschreven wetten waren in Rome.
Wegens machtsmisbruik zouden de Decemviri legibus scribundis in 449 door een revolte tot aftreden zijn gedwongen.
* Antieke bronnen:
** Diodorus Siculus, XXII, 24-26
** Titus Livius, A.U.C. III, 31-55
** Dionysius van Halicarnassus, X, 54-60
* E. Taübler, Untersuchungen zur Geschichte des Dezemvirats und der Zwölftafeln, Berlijn, 1921
# Decemviri

Decemviri vormden een college van tien (decem) mannen (viri) die in Rome diverse bestuurlijke functies waarnamen. Er zijn te onderscheiden:
* Decemviri agris dividundis
* Decemviri legibus scribundis
* Decemviri litibus iudicandis
* Decemviri sacris faciundis
De Decemviri werden voor 1 jaar aangesteld om geschreven wetten te maken op vraag van de plebejers en de volkstribunen. Daarbij kregen ze de absolute macht over het Romeinse rijk. Dat jaar waren er dus geen consuls, praetoren en andere staatsambachten. Na een jaar waren de wetten echter nog niet klaar, dus werden er 10 nieuwe mannen aangesteld om de taak te volbrengen. Deze mannen waren corrupt en allesbehalve menslievend. De voorzitter van de nieuwe Decemviri was Appius Claudius.