OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# François Laudet

François Laudet (Parijs, 11 november 1958) is een Franse jazzdrummer.

## Biografie

Laudet is als drummer autodidact. Hij werkte vanaf 1979 met Lou Bennett en Philippe Baudoin. In 1982 trad hij met Guy Lafitte op tijdens het traditionele jazzfestival in Breda. Vanaf de jaren 80 werkte hij voornamelijk in bigbands, zoals Claude Tissendier's Saxomania, Ellingtonmania, in de Ornicar Big Band van zijn broer Philippe Laudet, met Gérard Badini's Super Swing Machine en met zijn eigen bigband. Met die bigband bracht hij in 1992 een livealbum uit (The Drummer Is Rich), gevolgd door een Glenn Miller-'tribute' In the Miller Mood (1994). In 1996 kwam Let’s Take Off uit en in 2001 het album Live in Paris.
In 1997 verving Laudet voor een tournee Butch Miles in de Count Basie Orchestra. In 1994 kreeg hij de Prix Sidney Bechet, in 1998 werd zijn groep genomineerd voor een Django d’Or. Hij speelde met Tullia Morand, Michel Pastre, Marc Richard en Olivier Franc. In de jazz was hij van 1979 tot 2011 betrokken bij 54 opnamesessies, hij speelde met o.a. Turk Mauro, François Biensan, Jean-Loup Longnon en Stan Laferriere.
# From Stump to Ship

From Stump to Ship is een Amerikaanse documentaire uit 1930. De film laat zien wat er met een boomstam gebeurt nadat hij gekapt wordt door houthakkers. De film werd in 2002 toegevoegd aan het National Film Registry.
# Freyastera mortenseni

Freyastera mortenseni is een zesarmige zeester uit de familie Freyellidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Freyella mortenseni, in 1956 gepubliceerd door Fritz Jensenius Madsen. De soort is vernoemd naar de Deense zoöloog en stekelhuidigenkenner Theodor Mortensen, die in april 1952 overleed.
De soort werd in 2006 door Donald George McKnight in het geslacht Freyastera geplaatst.

## Specimens

De beschrijving is gebaseerd op specimens die met het Deense onderzoeksschip Galathea zijn verzameld op twee locaties in de Kermadectrog, ten noordoosten van het Noordereiland van Nieuw-Zeeland: 32°9'Z, 176°35'W, van 6140 tot 6160 meter, 17 februari 1952, en 32°10'Z, 175°54'W, van 5850 meter, 18 februari 1952. De laatste is de typelocatie. Er werd verzameld met een boomkor zoals gebruikt door Deense haringvissers, met meer dan 10 kilometer lijn.

## Kenmerken

Het holotype was het enige specimen waarvan de centrale schijf was verzameld. Die mat in doorsnee 11 mm. Van alle op de twee locaties verzamelde armen, was de langste 180 mm (de top ervan ontbrak).
* Mah, C. (2010). Freyastera mortenseni (Madsen, 1956). In: Mah, C.L. (2010). World Asteroidea database. Geraadpleegd middels: World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=291607.
* ↑ Madsen, F.J. (1956). Echinoidea, Asteroidea, and Ophiuroidea from depths exceeding 6000 meters. Galathea Reports. Scientific Results of The Danish Deep-Sea Expedition Round the World 1950-52 2: 29
* ↑ McKnight, D.G. (2006). The marine fauna of New Zealand, Echinodermata: Asteroidea (Sea-stars). 3. Orders Velatida, Spinulosida, Forcipulatida, Brisingida with addenda to Paxillosida, Valvatida. NIWA Biodiversity Memoir 120: 81. Gearchiveerd op 15 april 2023.
# Friesea decemoculata

Friesea decemoculata is een springstaartensoort uit de familie van de Neanuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Börner.
# Friesea danica

Friesea danica is een springstaartensoort uit de familie van de Neanuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Fjellberg.
# Fusulculus

Fusulculus is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Fusulculus albus Bouchet & Vermeij, 1998
* Fusulculus crenatus Bouchet & Vermeij, 1998
# Fusulus interruptus

Fusulus interruptus is een slakkensoort uit de familie van de Clausiliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door C. Pfeiffer.
# Fusuna exularis

Fusuna exularis is een fossiele soort schietmot uit de familie Helicopsychidae.
# Fusobacterium

Fusobacterium is een geslacht van anaerobe, gram-negatieve, niet-spoorvormende bacteriën, vergelijkbaar met Bacteroides. Individuele cellen zijn dun, in de vorm van een pijp met een aflopend eind. Fusobacterium-soorten zorgen voor verschillende aandoeningen bij mensen, waaronder paradontale aandoeningen, het syndroom van Lemierre en huidzweren.
Voorheen werd gedacht dat Fusobacterium een deel uitmaakt van de normale flora van de menselijke orofarynx, maar de moderne opvatting is dat Fusobacterium altijd als een pathogeen behandeld moet worden. Fusobacterium prausnitzii, een darmcommensaal geassocieerd met gezonde patiënten, is begin 20e eeuw heringedeeld bij Faecalibacterium.
# Frederik Christiaan van Schaumburg-Lippe

Frederik Christiaan van Schaumburg-Lippe kan verwijzen naar:
* Frederik Christiaan van Schaumburg-Lippe (1655-1728), zoon van Filips I van Schaumburg-Lippe en Sophie van Hessen-Kassel
* Frederik Christiaan van Schaumburg-Lippe (1906-1983), zoon van George van Schaumburg-Lippe en Maria Anne van Saksen-Altenburg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Frederik Christiaan van Schaumburg-Lippe en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Frederik Christiaan van Schaumburg-Lippe (1655-1728)

Frederik Christiaan (Bückeburg, 26 augustus 1655 – aldaar, 13 juni 1728) was graaf van Schaumburg-Lippe van 1681 tot 1728. Hij was de oudste overlevende zoon van graaf Filips I en Sofia van Hessen-Kassel.
Hij huwde een eerste maal op 4 januari 1691 te Langenburg met gravin Johanna Sophie van Hohenlohe-Langenburg (Langenburg 26 december 1673 – Stadthagen, 18 augustus 1743), een dochter van graaf Hendrik Frederik van Hohenlohe-Langenburg-Gleichen. Het huwelijk werd in 1723 ontbonden. Het paar kreeg vijf kinderen, van wie er twee hun jeugd overleefden:
* Albrecht Wolfgang (Bückeburg, 27 april 1699 – aldaar, 24 september 1748), graaf van Schaumburg-Lippe 1728-1748
* Frederik Karel Lodewijk (Minden, 28 september 1702 - Bückeburg, 28 september 1776)
Op 3 december 1725 trad Frederik Christiaan te Brixen voor de tweede maal in het huwelijk met barones Maria Anna van Gall (1707 – Schwörstadt, 29 juli 1760), dochter van baron Johan Michael van Gall. Dit huwelijk bleef kinderloos.
Filips I · Frederik Christiaan · Albert Wolfgang · Willem · Filips II · George Willem · Adolf I · George · Adolf II
# Gagrella erebea

Gagrella erebea is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# GS III

De Generale Staf sectie III (GS III) was de eerste moderne Nederlandse inlichtingendienst. GS III werd op 25 juni 1914 opgericht door de Generale Staf, met als doel het verzamelen van militaire gegevens over diverse Europese landen. De taken van GS III worden tegenwoordig uitgevoerd door de MIVD.
GS III was aanvankelijk gevestigd in het hoofdkwartier van de Generale Staf aan het Lange Voorhout 7, maar kreeg later een eigen pand op nummer 52.

## Ontwikkeling

GS III begon als een militaire inlichtingendienst. Bij oprichting werd luitenant, later ritmeester, H.A.C. Fabius hoofd van de sectie. Zijn rechterhand was zijn goede vriend kapitein C.A. van Woelderen, die per 1 augustus 1919 hoofd van GS III werd toen Fabius ritmeester van de huzaren in Amersfoort werd. Van Woelderen werd echter reeds na twee maanden benoemd tot burgemeester van Vlissingen. Zijn opvolger was majoor J.W. van Oorschot, die tot november 1939 in functie bleef. In december 1939 keerde luitenant-generaal Fabius terug als hoofd van GS III nadat er een vacature was ontstaan door het vertrek van Van Oorschot als gevolg van het Venlo-incident. Fabius bleef in deze functie tot de Nederlandse capitulatie in mei 1940.
Een van de onderdelen van GS III was de opsporingsdienst, die zich bezighield met militaire contraspionage. Deze dienst, ressorterend onder de Inspectie van de Koninklijke Marechaussee, stond onder leiding van C.S. Sixma baron van Heemstra.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte GS III te Rotterdam via François van 't Sant intensief samen met de Secret Intelligence Service (SIS) onder Richard Tinsley. Aan het eind van de oorlog richtte de dienst zich meer op binnenlandse veiligheid en extreemlinks. Zo volgde men onder andere de activiteiten van de socialistische leider Troelstra.
Na de Eerste Wereldoorlog besloot de Nederlandse regering dat het in stand houden van een binnenlands veiligheidsapparaat gewenst was. Deze taak werd ondergebracht bij bureau GS IIIB, onder politieke verantwoordelijkheid van de minister van Binnenlandse Zaken. Dit bureau opereerde onder de naam Centrale Inlichtingendienst.
Het bureau GS IIIA bleef verantwoordelijk voor het vergaren van inlichtingen over het buitenland. Vanaf de jaren '30 stond dit bureau onder leiding van majoor J.G.M. van de Plassche die vanaf 1934 werd bijgestaan door kapitein C.M. Olifiers. De medewerkers van dit bureau waren vaak onderofficieren van Cavalerie of Koninklijke Marechaussee.

## Afdelingen

De Generale Staf III bestond o.a. uit de volgende onderdelen:
* GS IIIA - inlichtingen over het buitenland
* GS IIIB - inlichtingen over het binnenland
* GS IIIC - contraspionage
# Chevrolet Delray

De Chevrolet Delray verscheen voor het eerst in 1954 als een uitrustingsniveau voor de tweedeurs modellen van de Chevrolet 210. In 1958 werd het een aparte modellijn als instapmodel ter vervanging van de stopgezette Chevrolet 150, maar werd alleen in dat jaar aangeboden. De Delray is vernoemd naar de wijk Delray in Detroit (Michigan).

## Eerste generatie

De eerste generatie Delray uit 1954 was meteen ook het laatste jaar van de 1949-1954 modellenreeks van Chevrolet. Het chassis en de mechanische onderdelen waren vergelijkbaar met de rest van het Chevrolet-aanbod en ook het uiterlijk leek sterk op de andere modellen.
De Delray had een 3,9-liter L6 (zescilinder-in-één-lijn) motor die 115 pk ontwikkelde in combinatie met een handmatige transmissie en 125 pk in combinatie met een automatische transmissie.

## Tweede generatie

De tweede generatie Delray kwam uit in 1955 was in wezen niet meer dan een interieurpakket voor de gewone Chevrolet 210 tweedeurs sedan met een verbeterde vinylbekleding, vloerbedekking en andere kleine aanpassingen.

## Derde generatie

In 1958 werd de Delray een aparte modellijn ter vervanging van de stopgezette Chevrolet 150. De Delray was Chevrolet's scherp geprijsd instapmodel zonder franjes en werd aangeboden als tweedeurs sedan, tweedeurs bestelwagen en vierdeurs sedan.
De Chevrolet-modellen werden vanaf 1958 langer, lager en zwaarder dan hun voorgangers uit 1957. Ze waren ook voorzien van minder chroom dan hun tijdsgenoten van Pontiac, Oldsmobile, Buick en Cadillac. Vooraan kregen de Chevrolet-modellen een breed radiatorrooster met vier koplampen, waardoor ze er als een "baby Cadillac" uitzagen.
Als instapmodel had de Delray een minimale binnen- en buitenbekleding en beperkte opties, wat de wagen populair maakte bij politiediensten en bedrijven met een wagenpark.
Qua motorisatie bood Chevrolet vanaf 1958 naast de 3,9-liter zes-in-lijnmotor voor het eerst ook een 5,7-liter "big block" V8-motor met 355 pk en 233 pk sterke 4,6-liter "small block" V8-motor met brandstofinjectie aan.
* 1958 Chevrolet Delray tweedeurs sedan
* 1958 Chevrolet Delray tweedeurs bestelwagen

## Externe link

* (en) Chevrolet-brochure uit 1958 met de Delray modellijn op blz 6.
# Jan Moedwil

Jan Moedwil, pseudoniem van Fernand Geersens (Borgerhout, 21 oktober 1895 – Elsene, 9 februari 1959) was in Vlaanderen tijdens de Tweede Wereldoorlog de stem van Radio België, de zender van de Belgische Nationale Radio-Omroep (BNRO) die van uit Londen opereerde.
Geersens was hoofdredacteur van Boek en Kunst en vanaf 1930 hoogleraar aan de Nationale Hogere School voor Bouwkunst en Sierkunsten. Hij was vooral actief in liberale organisaties en was voorzitter van de Liberale Vlaamschen Bond. Vanaf 1936 was Geersens in dienst bij het NIR op de afdeling uitgaven en hij was dus niet rechtstreeks betrokken bij de berichtgeving.
Bij Radio België was Victor de Laveleye zijn tegenhanger, die de nieuwsbulletins voor het Franstalig gedeelte van het land verzorgde. Steeds besloot Moedwil met dezelfde slagzin die decennia later nog altijd in het collectief geheugen bewaard is gebleven: "Wij doen ons best, zonder er op te boffen, toch krijgen we ze wel, de moffen!"
Na de oorlog werd Moedwil benoemd tot Officier van de Leopoldsorde in België, tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau in Nederland en tot Honorary Officer of the Civil Division of the Most Excellent Order of the British Empire, onderscheidingen die hij kreeg als erkenning voor zijn bijdrage tijdens de bezetting.

## Externe link

* Liberaal Archief: Biografie en inventaris van het archief van Jan Moedwil (docplayer.nl)
* Biografie en inventaris van het archief van Jan Moedwil op de website van Liberas
* Geluidsfragment van Radio België - Radio Belgique
* Virtual International Authority File: 279953803
* WorldCat (via VIAF): 279953803
# Jatisobo

Jatisobo kan verwijzen naar:
* Jatisobo (Jatipuro)
* Jatisobo (Polokarto)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jatisobo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Vonka

Jan Vonka (Slaný, 17 mei 1963) is een Tsjechisch autocoureur en teameigenaar.

## Carrière

Vonka nam oorspronkelijk deel aan rallys in de vroege jaren 80, voordat hij overstapte naar het heuvelklimmen. In 1999 won hij tevens het Tsjechische circuitkampioenschap voor zijn eigen team Vonka Racing.
Vonka reed in 2002 ook één race in de N-GT-klasse van de FIA GT. In 2004 reed hij hier fulltime en eindigde als twaalfde in het kampioenschap, voordat hij in 2005 als achtste eindigde in de GT2-klasse. In 2006 nam hij deel aan de 12 uur van Sebring. Ook reed hij in 2006 in zijn thuisraceweekend in het World Touring Car Championship op het Automotodrom Brno voor het team Wiechers-Sport in een BMW 320i. In de eerste race haalde hij de finish niet, terwijl hij in de tweede race als 21e eindigde.
# Jan van Coillie

Jan van Coillie (Tielt, 5 januari 1957) is een Belgische schrijver van kinderboeken.

## Leven

Van Coillie werd in 1957 geboren in Tielt. Al vroeg werd hij gebeten door lezen en hij trok vooral naar stripreeksen zoals De Rode Ridder en de sprookjes van de gebroeders Grimm.
Van Coillie studeerde Germaanse filologie aan de KU Leuven waar hij in 1988 promoveerde met een proefschrift over de Vlaamse jeugdliteratuur in de negentiende eeuw. Samen met professor Rita Ghesquiere verkende hij het terrein van de jeugdliteratuur dat tot dan toe amper onderzocht was geweest. Hij werd de eerste doctor in de kinder- en jeugdliteratuur in het Nederlands taalgebied.

## Werk

Van Coillie was een tijdje voorzitter van het Nationaal Centrum voor Jeugdliteratuur (NCJ). Hij doceert Nederlands in het hoger onderwijs. Daarnaast is hij gastdocent en spreker over kinder- en jeugdliteratuur, vertaler, recensent en criticus en zetelt hij in diverse jury’s. Van Coillie stelt ook om de zoveel jaar een bloemlezing samen met een gevarieerd aanbod aan kindergedichten.
Wegens zijn kwalitatieve werk wordt Van Coillie gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen.

## Onderscheidingen

* 2001: Kiddo Leespluim: Pluim van de maand februari voor Ozewiezewoze

## Literatuur

* Raf SEYS, Jan Van Coillie, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 4, Torhout, 1987.
* Jet MARCHAU, Jan Van Coillie, VWS-cahiers nr. 241, 2007.

## Externe link

* Jan van Coillie in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

## Voetnoot

* ↑ Jan van Coillie. Gearchiveerd op 14 november 2018. Geraadpleegd op 14 november 2018.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van de website jeugdliteratuur.org, waarvan overname van teksten toegestaan is onder CC-BY-SA/GFDL
* Lexicon van de jeugdliteratuur: Jan Van Coillie
* Biblioteca Nacional de España: XX5611857
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: coil001
* Gemeinsame Normdatei: 129098981
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1562 1086
* Library of Congress Control Number: n85376326
* MusicBrainz: fe73290e-0db8-4bc3-95c7-0602f1fdf26a
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0225971
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007416028905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069034338
* Système universitaire de documentation: 111169925
* Virtual International Authority File: 22323633
* WorldCat (via VIAF): 22323633
# Jean Grave

Jean Grave (Le Breuil-sur-Couze, Puy-de-Dôme, 16 oktober 1854 - Vienne-en-Val, Loiret, 8 december 1939) was een Frans anarchist, journalist en uitgever.

## Leven en werk

Grave werd geboren in een klein dorp in Auvergne, waar zijn vader molenaar was. In 1860 trok de familie naar Parijs. In 1871 was de jeugdige Grave daar getuige van de Commune van Parijs (1871), welke grote indruk op hem maakte.
Grave raakte verzeild in socialistische kringen en richtte zelf in 1878 een anarchistische groepering op. Daarbij begon hij te schrijven voor het links-radicale tijdschrift Droit Social, uitgegeven in Lyon. Onder het pseudoniem 'Jehan le Vagre' gaf hij in 1882 het geschrift La Sociéte au lendemain de la Révolution uit, waarvoor hij kort daarna gearresteerd werd, maar uiteindelijk werd vrijgesproken.
In 1883 ging Grave naar Genève, waar hij met Peter Kropotkin en Élisée Reclus' het tijdschrift La Révolté uitgaf. Toen het tijdschrift twee jaar later naar Parijs 'verhuisde', werd Grave hoofdredacteur en schrijver van de meeste artikelen. Na de publicatie van het artikel Viande à Mitraille over het beschieten door een militair van een 1 meidemonstratie werd hij tot zes maanden gevangenis veroordeeld. In deze periode schreef hij het boek La Société Mourante et l'Anarchie (De stervende maatschappij en de anarchie), waarin hij het anarchocommunisme van Peter Kropotkins propageerde.
In de periode 1892-1894, toen in Parijs enige grote anarchistische aanslagen plaatsvonden, werden diverse invallen gedaan in het huis van Grave. In 1894 werd hij tijdens het zogenaamde ‘proces van dertig’ berecht op grond van de juist verordonneerde lois scélérates, een reeks wetten die de persvrijheid aan banden legden. Hij werd veroordeeld tot twee jaar plus boete voor de uitgave van zijn geschriften en Le Révolté werd verboden.
Na een amnestie door de nieuwe Franse president Félix Faure vertrok Grave naar zijn grote voorbeeld Kropotkin te Londen. Daar kreeg hij veel vrienden in de kunstwereld (František Kupka, Paul Signac, Théo van Rysselberghe, Camille Pissarro, Kees van Dongen) en leerde er ook zijn toekomstige vrouw kennen. Hij bleef volop artikelen schrijven en gaf onder andere vanuit Londen de Parijse krant Les Temps Nouveaux uit. Rond 1900 was hij ook erg actief in de internationale anarchistische beweging en raakte gelieerd met de syndicalistische beweging in Spanje en de libertaire pedagogiek van Francisco Ferrer.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog tekende Grave, samen met onder meer Peter Kropotkin en Christiaan Cornelissen, het zogenaamde “manifest van zestien”, waarin hij zich uitsprak voor een geallieerde overwinning op het ‘militaristische’ Duitsland. Veel andere anarchisten, onder wie Domela Nieuwenhuis, Emma Goldman, Alexander Berkman, en Rudolf Rocker, vielen dit manifest echter fel aan als te veel oorlogsgezind. Na de oorlog zou het Grave sterk isoleren in anarchistische kringen en trok hij zich, deels overigens ook om gezondheidsredenen, terug uit het activisme. Hij leidde een teruggetrokken leven in Vienne-en-Val en overleed in 1939, 85 jaar oud.
# Jean Guillaume Bruguière

Jean Guillaume Bruguière (Montpellier, 1749/50 - 1798) was een Frans arts, zoöloog en diplomaat.

## Biografie

Brugière was als medicus verbonden aan de Universiteit van Montpellier. Hij was geïnteresseerd in ongewervelde dieren, vooral slakken.
Hij begeleidde de ontdekkingsreiziger Yves-Joseph de Kerguelen-Trémarec tijdens zijn eerste reis naar de Zuidpool, in 1773. In 1790 begeleidde hij de entomoloog Olivier op een expeditie naar Perzië, maar zijn slechte gezondheid belemmerde een voortgang van de reis. In 1792 bezocht hij, terwijl hij ziek was, de Griekse archipel en het Midden-Oosten, samen met de entomoloog Guillaume-Antoine Olivier. Het Franse directoire vroeg hem om een Frans-Perzische alliantie opnieuw op te zetten, maar hij was onsuccesvol. Hij stierf op de terugreis naar huis.
Bruguière beschreef een aantal taxa in zijn boek Tableau Encyclopédique et Méthodique des trois Règnes de la Nature: vers, coquilles, mollusques et polypes divers), die in 1827 in drie delen verscheen, lang nadat hij was overleden. Het boek werd samengesteld met behulp van rapporten van drie andere zoölogen; Jean-Baptiste de Lamarck, Pierre Joseph Bonnaterre en Louis Jean Pierre Vieillot.
Hij schreef tevens het boek Histoire Naturelle des Vers. Vol. 1 (1792), maar was genoodzaakt om te stoppen bij de letter "C". Christian Hee Hwass continueerde het schrijfwerk en maakte het boek af.
Bruguière overleed in oktober 1798, en niet in 1799, zoals sommige bronnen vermelden. Het verschil in jaartal is te wijten aan de Franse revolutionaire kalender.
# Jaslovské Bohunice

Jaslovské Bohunice (Hongaars: Jaslovské Bohunice) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Trnava. Jaslovské Bohunice telt 1.992 inwoners.
# Jan van Albret

Jan van Albret kan verwijzen naar:
* Johan III van Navarra
* Jan I van Albret
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan van Albret en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jaisalmer

Jaisalmer kan verwijzen naar:
* Jaisalmer (district), een district van de Indiase staat Rajasthan
* Jaisalmer (stad), de hoofdplaats van het Indiase district Jaisalmer
* Fort Jaisalmer, de oude versterkte stad gelegen in het huidige Jaisalmer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jaisalmer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jairo Velasco

Jairo Velasco kan verwijzen naar:
* Jairo Velasco sr., Colombiaans tennisspeler (1947)
* Jairo Velasco jr., Spaans tennisspeler (1974), zoon van bovenstaande
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jairo Velasco en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.