OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Spaanse wegslak

De Spaanse wegslak (Arion vulgaris) is een 8–12 cm grote landnaaktslakkensoort uit de familie Arionidae.

## Beschrijving

Arion vulgaris heeft een zeer variabele kleur maar is meestal bruinachtig, roodachtig of oranjegeel. De soort is alleen van de algemeen voorkomende rode wegslak (Arion rufus) te onderscheiden op grond van anatomische kenmerken.

## Levenswijze

De dieren eten meestal in het donker, waarbij het voedsel bestaat uit sappige planten. De dieren eten ook aas en kannibalisme treedt vaak op.

## Voortplanting

Arionidae zijn hermafrodiet (tweeslachtig) en kunnen dus elkaar bevruchten. Als twee slakken paringsbereid zijn ontstaat een paringsritueel dat meerdere uren kan duren. Na uitwisseling van het sperma zetten de dieren enige dagen tot weken later in een vochtige omgeving elk 200 tot 400 eitjes af, verspreid over meerdere eipakketjes. In de late herfst of in februari/maart komen uit de eitjes ongeveer 10 mm lange slakjes. Onder gunstige omstandigheden kunnen er twee generaties per jaar ontstaan.
Bij vochtig weer kan Arion vulgarus zich zeer snel vermeerderen. Zo werden in de zomer van 2007 in Groot-Brittannië tot 1.000 exemplaren per m² geteld.
Tussen Arion vulgaris en Arion ater zijn kruisingen opgetreden, waardoor er dieren zijn ontstaan die in de meer noordelijke gebieden blijkbaar beter winterhard zijn.

## Verspreiding

Er wordt vermoed dat de soort oorspronkelijk voorkwam op het Iberisch Schiereiland en in het westen van Frankrijk en zich van daaruit tijdens de laatste decennia van de twintigste eeuw verder door Midden-Europa heeft verspreid. In Duitsland bij Bazel werd de soort voor het eerst beschreven in 1969 en vermoedelijk meegekomen met geïmporteerde groente uit het Iberisch schiereiland. In Duitsland kwamen in 2007 lokaal tot 12 exemplaren per m² cultuurgrond voor.
In Oostenrijk werd de soort voor het eerst in 1972 beschreven. In Zwitserland werden de eerste slakken in 1960, in Italië in 1965, in Zuid-Zweden in 1975, in het zuiden van Noorwegen in 1988, in het zuiden van Finland in 1990, in 1991 in Denemarken en in 1996 in Polen waargenomen. In 1989 werd de slak voor het eerst in Nederland gemeld en anno 2013 was de soort er al algemeen en wijdverspreid, uitgezonderd de Waddeneilanden en delen van de Flevopolders.
In 2014 vond een onderzoeksteam echter geen aanwijzingen voor de aanname dat de slak van oorsprong uit Zuid-Europa komt. Volgens hun bevinden is de soort hoogstwaarschijnlijk inheems in Centraal-Europa.
# Spaanse verovering van Oran (1509)

De Spaanse verovering van Oran door het Spaanse rijk vond plaats in mei 1509, toen een leger onder leiding van Pedro Navarro namens de kardinaal Cisneros de Noord-Afrikaanse stad veroverde, die werd gecontroleerd door de Zianiden.
Een vloot verliet de haven van Cartagena op 16 mei en zeilde richting Mers el-Kebir, een stad in de buurt van Oran die al (sinds 1505) onder Spaanse controle stond. De vloot had 80 naos en 10 galeien, plus extra kleine boten. Ze vervoerden ongeveer 8.000-12.000 infanteristen en 3.000-4.000 cavaleristen. Het leger bracht de nacht van 17 mei door in Mers el Kebir. De Spaanse kruisvaarders bestormden de stad Oran, toen onderdeel van het koninkrijk Tlemcen, en combineerden het gebruik van de vloot met een grondaanval op 18 mei. Na het doorbreken van de muren van de stad waren er aan de aanvallende kant minder dan 30 slachtoffers, terwijl er bij de 12.000 verdedigers 4.000 slachtoffers vielen.
Op 20 mei trok Cisneros de veroverde stad binnen.
De stad bleef een deel van het Spaanse rijk tot 1708, toen het werd ingenomen door de Ottomaanse Bey van Algiers die profiteerde van de Spaanse Successieoorlog. De stad werd opnieuw veroverd door de Spanjaarden in 1732. Na de aardbeving van 1790 verlieten ze Oran en Mers el-Kebir in 1792.
* 1 2 3 Fernández Duro 1895, p. 73.
* ↑ Fernández Duro 1895, pp. 73-74.
* ↑ Sánchez Doncel 1991, p. 536.
# Somalodillo sulcatus

Somalodillo sulcatus is een pissebed uit de familie Eubelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Franco Ferrara & Stefano Taiti.
# Apachekolos vultus

Apachekolos vultus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Scarbrough & Perez-Gelabert in Scarbrough & Perez-Gelabert & Page.
# Yoldiella abyssicola

Yoldiella abyssicola is een tweekleppigensoort uit de familie van de Yoldiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Knudsen.
# Fort VII

Fort VII (van Duits "Das Fort VII in Posen Vernichtungslager); was een van oorsprong Pruisisch fort, een van de achttien van de vesting Poznań. Fort VII was tijdens Tweede Wereldoorlog een concentratiekamp, Gestapo-gevangenis en doorgangskamp. Tijdens de periode van het nationaalsocialisme werd het bestuurd door de veiligheidsdienst van de Reichsführer-SS en later door de Geheime Staatspolitie als een politie-gevangenis en een overgangskamp en werd het tijd De Concentratiekamp van Poznań genoemd. Alle Polen die dicht bij het fort woonden, moesten verhuizen. De staf woonde in het fort. In 1944 zaten er 750 gevangenen. Onder de gevangenen waren velen die geestesziek waren. 300 patiënten uit de kliniek voor geesteszieken uit Owinska zijn hier in een gaskamer vermoord. Er heerste een onmenselijk regime. Velen stierven er door de erbarmelijke omstandigheden. Op de zeer steile trap buiten zijn vele gevangenen gestorven, omdat zij naar beneden zijn gestort. De Duitsers zetten deze "trap des doods", 40 treden hoog, 's winters onder water zodat deze spekglad was. In Fort VII is nu het oorlogsmuseum Muzeum Martyrologii Wielkopolan Fort VII gevestigd.

## Literatuur

* (Du) Volker Rieß: Die Anfänge der Vernichtung ‚lebensunwerten Lebens‘ in den Reichsgauen Danzig-Westpreußen und Wartheland 1939/40. Frankfurt/M. 1995 (= Diss 1993), ISBN 3-631-47784-8.
* (Du) Volker Rieß: Zentrale und dezentrale Radikalisierung. Die Tötungen ‚unwerten Lebens‘ in den annektierten west- und nordpolnischen Gebieten 1939–1941. In: Klaus-Michael Mallmann / Bogdan Musial (Hrsg.): Genesis des Genozids – Polen 1939–1941. Darmstadt 2004, ISBN 3-534-18096-8, S. 127–144.
* (Du/Pl) Zdzislaw Jaroszewski (Hrsg.): Die Ermordung der Geisteskranken in Polen 1939–1945 /Zaglada chorych psychicznie w Polsce 1939–1945. (tweetalig Duits/Pools) Warschau 1993, ISBN 978-3-926200-94-5.
# Prikken

De prikken, lampreien of negenogen (Petromyzontidae) zijn een familie van kaakloze vissen (Agnatha). Er zijn ongeveer 40 soorten, waarvan de meeste in zoet water leven. De mond is rond (zie afbeelding) en volwassen dieren hebben een rasptong met tandjes. Sommige soorten zuigen bloed bij andere vissen.
De soorten van de Lage Landen zijn:
* Rivierprik (Lampetra fluviatilis)
* Zeeprik (Petromyzon marinus)
* Beekprik (Lampetra planeri)
De benaming negenoog voor prikken is te danken aan de rij gaten bij de kop, waarvan er zeven voor de ademhaling dienen, het achtste een echt oog is, en het negende de neusopening.

## Prikken als aas

De rivierprik is eeuwenlang gebruikt als aas bij een vorm van hoekwantvisserij - de zogeheten beugvisserij - op kabeljauw, schelvis en bot.
In zijn Visboeck vermeldt de 16e-eeuwse auteur Adriaen Coenen al het gebruik van dergelijke prikken. De toenmalige vissersschepen, de hoekers en later de sloepen, namen levende prikken mee in speciale met water gevulde prikkenbakken. Om de dieren tijdens de meerdere weken durende reis in leven te houden was het noodzaak met regelmaat het water in de bakken handmatig in beweging te houden. Direct voorafgaand aan de visserij werden de prikken door de schipper, de gezagvoerder van het vissersvaartuig, in stukken gesneden. De delen werden vervolgens aan van haken voorziene lijnen bevestigd. Deze vislijnen gingen vervolgens in een bepaalde samenhang overboord.

## Lijfstraffen

De vissen werden volgens een verhaal over de Romein Publius Vedius Pollio gebruikt om ongehoorzame slaven te straffen. De ongelukkigen werden in een bassin met lampreien gegooid, waar ze tergend langzaam werden leeggezogen en daardoor stierven. Mogelijk heeft dit verhaal betrekking op murenen, dat zijn vleesetende palingachtigen, dus vissen met kaken.

## Taxonomie

De volgende geslachten zijn bij de familie ingedeeld:
* Caspiomyzon Berg, 1906
* Entosphenus Gill, 1862
* Eudontomyzon Regan, 1911
* Ichthyomyzon Girard, 1858
* Lampetra Bonnaterre, 1788
* Lethenteron Creaser and Hubbs, 1922
* Petromyzon Linnaeus, 1758
* Tetrapleurodon Creaser and Hubbs, 1922
# Sutterhöjden

Sutterhöjden is een plaats in de gemeente Karlstad in het landschap Värmland en de provincie Värmlands län in Zweden. De plaats heeft 78 inwoners (2005) en een oppervlakte van 30 hectare.
# Wipneusgitje

Het wipneusgitje (Cheilosia vicina) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Zetterstedt.
# William Hamlyn-Harris

William Hamlyn-Harris (Port Vila, 14 januari 1978) is een Australisch atleet, die is gespecialiseerd in het speerwerpen. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar bleef zonder medaille. Hij werd twee maal Australisch kampioen speerwerpen en was tevens de eerste Australiër die de speer verder dan 80 m wierp.

## Biografie

Op de Gemenebestspelen 2002 in Manchester eindigde Hamlyn-Harris eindigde vierde met een beste worp van 77,31 m.
Op de Olympische Spelen van 2004 in Athene kwam Hamlyn-Harris met een beste worp van 77,43 m niet door de kwalificatieronde.
Zijn beste resultaat op een internationaal toernooi behaalde Hamlyn-Harris in 2006, namelijk zilver op de Gemenebestspelen 2006. Met een beste worp van 79,89 m bleef hij net achter de winnaar Nicholas Nieland.

## Titels

* Australisch kampioen speerwerpen – 2001, 2004

## Persoonlijke records

Outdoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| speerwerpen | 85,60 m | 31 januari 2004 | Canberra |

## Prestatieontwikkeling

| Jaar | Prestatie |
| 2001 | 77,23 |
| 2002 | 79,52 |
| 2003 | 81,82 |
| 2004 | 85,60 |
| 2005 | |
| 2006 | 79,89 |
| 2007 | 71,61 |
| 2008 | 74,96 |

## Palmares
### Speerwerpen

* 2002: 4e Gemenebestspelen – 77,31 m
* 2002: 7e Wereldbeker - 74,48 m
* 2003: 3 Universiade - 75,50 m
* 2006: 2 Gemenebestspelen – 78,89 m
# Wilhem Herman Daniël Quarles van Ufford

Jhr. Wilhem Herman Daniël Quarles van Ufford, heer van Gunterstein en ambachtsheer van Tienhoven, (Utrecht, 4 januari 1929 − Breukelen, 17 december 2017) was een Nederlands burgemeester. Hij was lid van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD).

## Loopbaan

Quarles van Ufford was de jongste van de acht kinderen van een bioloog uit een adellijk geslacht. Hij volgde het Christelijk Gymnasium in Utrecht (1941-1947), en studeerde daarna rechten aan de Universiteit Utrecht (1949-1955). Hij was 21 jaar burgemeester, achtereenvolgens van Reeuwijk, Heemstede en Amstelveen, waarna hij zijn loopbaan afsloot als directeur van het Kabinet der Koningin.
Hij maakte bij zijn aantreden als directeur vlot een einde aan de stagnatie in de wettelijk voorgeschreven overdracht van het oude Kabinetsarchief aan het Nationaal Archief. Voor wetenschappelijk onderzoek van het Kabinetsarchief zette hij als het ware de ramen open. Hij was voorzitter van de KNSB en tweemaal chef de mission bij de Olympische Winterspelen (1968, 1972). Van 1977 tot 1980 was hij voorzitter van de Nederlandse Sport Federatie (NSF).

## Privéleven

Jhr. mr. W.H.D. Quarles van Ufford bewoonde met zijn vrouw Clasina Hanselaar tot 2006 huis Gunterstein, dat later bewoond werd door zijn dochter Bertien Quarles van Ufford en mede werd beheerd door haar man Rein Koole (1953-2015). Het echtpaar Quarles van Ufford-Hanselaar kreeg vier dochters. In januari 1973 kwamen twee van hen om het leven toen ze met een auto onder de trein kwamen. Een broer van Quarles, jhr. mr. Louis Albert Quarles van Ufford (1916-1994), was ook burgemeester. Quarles van Ufford overleed op 88-jarige leeftijd.

## Onderscheiding

* Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau (1991)
* ↑ Spoorbomen opgetild en doorgereden: 'Geintje' kost 3 studenten leven, Het Vrije Volk, 22 januari 1973.
* ↑ Oud burgemeester Quarles van Ufford overleden - 2017 Amstelveenweb.com
* ↑ IN MEMORIAM JHR.MR.W.H.D.QUARLES VAN UFFORD ilibrariana.wordpress.com
* Parlement.com: vgek2xw6rzdw
# Will County

Will County is een county in de Amerikaanse staat Illinois.
De county heeft een landoppervlakte van 2.168 km² en telt 502.266 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Joliet.
# Witstaarthoornkolibrie

De witstaarthoornkolibrie (Boissonneaua jardini) is een vogel uit de familie Trochilidae (kolibries). De vogel is genoemd naar de Schotse natuuronderzoeker William Jardine.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van zuidwestelijk Colombia tot noordwestelijk Ecuador.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witstaarthoornkolibrie op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Witstaartgoudkeelkolibrie

De witstaartgoudkeelkolibrie (Polytmus guainumbi) is een vogel uit de familie Trochilidae (kolibries).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordelijk, noordoostelijk en zuidoostelijk Zuid-Amerika en telt drie ondersoorten:
* P. g. andinus: oostelijk Colombia.
* P. g. guainumbi: Venezuela, de Guiana's, noordelijk Brazilië en Trinidad.
* P. g. thaumantias: van oostelijk Bolivia tot oostelijk Paraguay, oostelijk en centraal Brazilië en noordoostelijk Argentinië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witstaartgoudkeelkolibrie op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Will Geraedts

W.J.G. (Will) Geraedts (1949) is een Nederlands politicus van het CDA.
Hij is afgestudeerd in de rechten en werd in 1974 beleidsmedewerker bij het Streekgewest Weert. Een jaar later werd hij bij die organisatie adjunct-secretaris en vanaf 1980 was hij daar secretaris. In 1988 maakte hij de overstap naar het gewest Midden-Limburg waar hij aangesteld werd als eerste adjunct secretaris. In 1991 werd Geraedts wethouder van Weert en in juni 1995 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Sevenum.
Vanaf mei 2001 was Geraedts de burgemeester van Gulpen-Wittem en na zijn eerste termijn van 6 jaar koos hij ervoor om vervroegd met pensioen te gaan.
# Will Gunnewegh

Wilhelmus Cornelis Johannes (Will) Gunnewegh (Schiedam, 30 oktober 1923) was een Nederlands spion.
Gunnewegh werd geboren als tweede zoon van een gemeenteambtenaar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij in het kader van de Arbeitseinsatz naar Maagdenburg en Hamburg gestuurd. Hij ontvluchtte die laatste stad, kwam in Frankrijk bij de Maquis terecht, en werd in het Amerikaanse leger opgenomen. Op 3 november 1944 werd hij onderscheiden met de Bronzen Ster. Gunnewegh werd vervolgens bij de Stoottroepen ingedeeld en werd na een korte opleiding bij Sambeek gelegerd. Begin 1945 werd hij afgekeurd. Na korte tijd meldde hij zich aan voor het Korps Mariniers. Gunnewegh werd in Engeland en North Carolina opgeleid om tegen Japan te vechten, maar toen zijn opleiding was voltooid was de oorlog inmiddels afgelopen en werd zijn brigade naar Nederlands-Indië gestuurd.
Tijdens de Koude Oorlog voer hij in de jaren vijftig als zeeman op Siberië. Fotografie was zijn hobby. Via een broer, die brigadier was bij de gemeentepolitie van Schiedam, werd hij door de Grensveiligheidsdienst (GVD) van de Koninklijke Marechaussee benaderd voor spionagewerk in communistische havens. (De GVD gaf de gegevens onder andere door aan de Buitenlandse inlichtingendienst (BID) en fungeerde in de praktijk als uitvoerder van deze dienst.)
Gunnewegh hapte toe, en spioneerde in Archangelsk, Szczecin en andere havensteden. Van de beloofde financiële vergoedingen kwam niet veel terecht, en toen hij zijn superieuren hier op aansprak kende ineens niemand hem meer. Hij wist hen echter op te sporen en begon een strijd om schadevergoeding en eerherstel. Op 17 april 1971 publiceerde het weekblad Panorama zes pagina's over zijn zaak, en ook Het Vrije Volk en de Neue Osnabrücker Zeitung publiceerden een artikel. In 1973 werd hem een militair invaliditeitspensioen toegekend, nadat de Nederlandse overheid had erkend dat er verband bestond tussen zijn gezondheidsklachten en de spanningen die het inlichtingenwerk met zich mee hadden gebracht.
Over zijn ervaringen schreef hij het boek Spion van het Koninkrijk dat door Volkskrant-journalist Henk Uilenbroek werd geredigeerd, en dat in 1974 verscheen.
Gunnewegh is getrouwd en heeft een dochter.
# Will Harvey's Zany Golf

Will Harvey's Zany Golf is een computerspel dat werd ontwikkeld door Sandcastle en uitgebracht door Electronic Arts. Het spel kwam in 1988 uit voor een aantal homecomputers. Het spel kent negen golfbanen. Met de muis kan de richting en kracht van de slag bepaalt worden. Het spel kan met maximaal vier personen gespeeld worden. De golfbanen worden isometrisch weergegeven.

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1988 | Amiga, Apple IIgs, Atari ST, DOS |
| 1990 | Sega Mega Drive |

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| Computer and Video Games (CVG) | Amiga | 199012 december 1990 | 88% |
| Zzap! | Amiga | 198904 april 1989 | 81% |
| CU Amiga | Amiga | 198904 april 1989 | 80% |
| Atari ST User | Atari ST | 198905 mei 1989 | 80% |
| Mean Machines | Sega Mega Drive | 199011 november 1990 | 74% |
| Power Play | Amiga | 1989 | 72% |
| Power Play | DOS | 198903 maart 1989 | 69% |
| ACE (Advanced Computer Entertainment) | Atari ST | 198904 april 1989 | 69% |
| Oberoende COMputer (S) | Amiga | 19890427 27 april 1989 | 60% |
| Power Play | Sega Mega Drive | 199103 maart 1991 | 57% |
* (en) Will Harvey's Zany Golf op MobyGames
# Windmotor Polder Folkertsma

De windmotor Polder Folkertsma of Windmotor Koudum is een poldermolen bij het Friese dorp Koudum, dat in de Nederlandse gemeente Súdwest-Fryslân ligt.
De molen is een niet-maalvaardige Amerikaanse windmotor, die vóór 1929 is gebouwd. De molen staat enkele honderden meters ten noordoosten van het dorp in de polder De Samenvoeging. De windmotor verkeerde in 2008 in zeer slechte staat.
# Windmotor Opende

De Windmotor Opende is een poldermolen nabij het Groninger dorp Opende in de gemeente Westerkwartier. De molen is een kleine Amerikaanse windmotor met een windrad van 18 bladen en een diameter van ca. 4 meter. Hij staat ongeveer anderhalve kilometer ten zuidoosten van het dorp op het terrein van de camping De Watermolen, aan de oever van een petgat met dezelfde naam. De windmotor is niet voor publiek geopend, maar kan tot op enkele meters worden benaderd.
De molen is begin 2009 verwijderd, en naar de molenmakerij overgebracht voor restauratie en later teruggeplaatst op zijn oorspronkelijke plek.
# Willem Cornelis Ackersdijck

Willem Cornelis Ackersdijck ('s-Hertogenbosch, 12 december 1760 - Rotterdam, 6 februari 1843) was een Nederlandse jurist, historicus, advocaat en secretaris van 's Hertogenbosch.
Ackersdijck stamde uit een regentenfamilie en groeide op in 's-Hertogenbosch. Hij was een zoon van Willem Cornelis Ackersdijck en van Anna Franken. Hij promoveerde in de rechten in 1779 aan de Universiteit van Utrecht. Nadien vestigde hij zich als advocaat in 's-Hertogenbosch, waar hij onder andere secretaris van 's Hertogenbosch was. Na de omwenteling van 1795 legde hij zijn openbare functies neer om zich aan zijn studie te wijden.
Ackersdijck was getrouwd met zijn nicht Maria Cornelia Bowier. Hun zoon Jan Ackersdijck was een econoom en hoogleraar staathuishoudkunde aan de Universiteit van Utrecht van 1840 tot 1860.

## Publicaties

* 1779. Disputatio philologico-juridica de utilitate et auctoritate poeseos et poetarum in jurisprudentia, nec non de utilitate jurisprudentiae in legendis et explicandis poetis. Proefschrift Utrecht. Trajecti ad Rhenum : ex officina Abrahami van Paddenburg
* 1811. Taalkundige aanmerkingen over verouderde en minverstaanbare woorden in de Staten overzetting des Bijbels. Utrecht : Van Paddenburg en zoon
* 1814. Onderzoek naar de beduidenis der benoeming van Maisniede-lieden. Leyden : Haak.
* 1818. Onderzoek naar en aanduiding van de ligging van twee tot nu toe nog niet ontdekte plaatsen, Fughte en Rumelo, voorkomende in diploma's van de jaren, 1006, 1028 en 1050. Leyden : Haak.
* 1818. Aanmerkingen over de middelen, waardoor in de Nederlanden de slavernij langzamerhand vernietigd, de staat der dorp- of landluiden verbeterd, en de landbouw bevorderd is. Leyden : Haak en comp.

## Externe link

* Willem Cornelis Ackersdijck bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
# Xenobiston casta

Xenobiston casta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Warren & Rothschild.
# Xerocrassa zaharensis

Xerocrassa zaharensis is een slakkensoort uit de familie van de Hygromiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Puente & Arrebola.
# Xerocrates proleuca

Xerocrates proleuca is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Meyrick.
# Wolfram Dette

Wolfram Dette (Weimar, 15 augustus 1951) is een Duitse politicus van de Freie Demokratische Partei (FDP). Tussen 1997 en 2015 was hij burgemeester (Oberbürgermeister) van Wetzlar.
* Gemeinsame Normdatei: 171529529
* Virtual International Authority File: 196253081
* WorldCat (via VIAF): 196253081
# Wim Bronger

Wim Bronger (18 januari 1888 – 25 februari 1965) was een Nederlands voetballer die als verdediger speelde.

## Interlandcarrière
### Nederland

Op 10 maart 1912 debuteerde Bronger voor het Nederlands voetbalelftal in een vriendschappelijke wedstrijd tegen België (1-2 winst).
Interlands van Wim Bronger :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort Wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij Volharding OC ||||||
| 1. | 10 maart 1912 | België - Nederland | 1 - 2 | Vriendschappelijk | 0 |
# Wim Bron

Wim Bron (Waddinxveen, 9 februari 1948) is een voormalig voetballer van Excelsior en NAC.
Wim Bron begon met voetballen bij Be Fair uit zijn geboorteplaats Waddinxveen. Daar werd Bron eind jaren zestig opgepikt door Excelsior. Bij de Rotterdamse ploeg groeide de verdediger langzaam uit tot een vaste basisspeler. Hij degradeerde in 1973 met de Kralingers uit de eredivisie, maar werd een seizoen later alweer kampioen van de eerste divisie.
Na dat seizoen vertrok hij naar NAC, waarvoor hij in totaal veertig wedstrijden op het hoogste niveau speelde. Na afloop van het seizoen 1975-1976 zette Bron een punt achter zijn loopbaan in het betaalde voetbal.
# Wydminy (gemeente)

De gemeente Wydminy is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië, in powiat Giżycki.
De zetel van de gemeente is in Wydminy.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 6681 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Wydminy 233,46 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 61%
* bossen: 20%
De gemeente beslaat 20,87% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 6681 | 100 | 3332 | 49,9 | 3349 | 50,1 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 28,6 | 28,6 | 14,3 | 14,3 | 14,3 | 14,3 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1522,41 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Berkowo, Biała Giżycka, Cybulki, Czarnówka, Gajrowskie, Gawliki Małe, Gawliki Wielkie, Grądzkie, Hejbuty, Malinka, Mazuchówka, Okrągłe, Orłowo, Pamry, Pańska Wola, Pietrasze, Radzie, Ranty, Siedliska, Siemionki, Sucholaski, Szczepanki, Szczybały Orłowskie, Talki, Wężówka, Wydminy, Zelki.

## Overige plaatsen

Dudka, Ernstowo, Franciszkowo, Gajlówka, Gębałki, Grodkowo, Kowalewskie, Krzywe, Łękuk Mały, Rostki, Róg Orłowski, Rydze, Siejba, Skomack Mały, Wólka Cybulska.

## Aangrenzende gemeenten

Giżycko, Kruklanki, Miłki, Orzysz, Stare Juchy, Świętajno
# Xanthesma lutea

Xanthesma lutea is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Exley.