OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Boerstoel

Jan Boerstoel (Den Haag, 3 november 1944) is een Nederlandse dichter en schrijver van onder andere liedteksten, vooral voor cabaret.

## Loopbaan

Zijn poëzie kent een melancholische ondertoon, maar geeft ook vaak een humoristische knipoog.
In zijn liedjes laat Jan Boerstoel vaak maatschappijkritiek doorsluimeren. Veel van zijn liedjesteksten werden door bekende Nederlanders gezongen en gebruikt in cabaret- en kleinkunstvoorstellingen. Bekende vertolkers zijn onder anderen Adèle Bloemendaal, Jenny Arean, Jasperina de Jong, Karin Bloemen, Martine Bijl en Youp van 't Hek. Jan Boerstoel schreef veel bekende kleinkunst en cabaretklassiekers maar is nooit echt bekend geworden bij het grote publiek. Bekende liedjes van zijn hand zijn onder andere 'Geen kind meer' van Karin Bloemen, 'De bokken en de schapen' van Jasperina de Jong en Adèle Bloemendaal en 'Opa's verjaardag' van Don Quishocking.
Daarnaast is Jan Boerstoel samensteller van boeken over het Nederlandse consumentenprogramma Ook dat nog en van enkele schoolhandboeken. Samen met onder anderen Willem Wilmink en Hans Dorrestijn maakte hij deel uit van Het Schrijverscollectief, dat voor veel televisieproducties de tekst verzorgde. Voor de Tweede Kamerverkiezingen van november 2006 zong Bob Fosko Jan en Alleman - het lied- NU SP op tekst van Jan Boerstoel.
Sinds 2017 publiceert Boerstoel puntige sonnetten over de actualiteit in het tweewekelijks verschijnende Argus. Zoals 'Stof' over verbouwen in de zomer: "...De zomerlucht trilt van het hameren en zagen / ook weren alom zich de slopers weer geducht / Er zijn weer myriaden vuiltjes aan de lucht / en dus heeft menigeen stof tot klagen / Een wijs mens houdt de ramen dicht, berust en baalt / en wacht geduldig af tot het stof is neergedaald".

## Prijzen

Voor zijn werk ontving hij de Louis Davidsprijs, de Gouden Harp, de Kees Stipprijs (1988) en tot twee keer toe de Annie M.G. Schmidt-prijs (1992 & 1996)
Als tekstdichter en voorzitter van Buma/Stemra werd Boerstoel op 27 april 2007 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Sinds 2008 is Boerstoel voorzitter van de Vereniging van Letterkundigen (VvL).
# Jan Boersma (windsurfer)

Jan D. Boersma (Groningen, 1 november 1968) is een Nederlands windsurfer die namens de Nederlandse Antillen een zilveren medaille veroverde op de Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel.
De medaille van Boersma was de enige olympische medaille die de Nederlandse Antillen behaalden. In 2010 werden de Nederlandse Antillen als land opgeheven. Hij kreeg de Conny van Rietschoten Trofee 1988 uitgereikt. Na de spelen ging hij in het profcircuit surfen.
# Jan Boersma (burgemeester)

Jan Boersma (Uithuizermeeden, 3 september 1902 – 18 juli 1968) was een Nederlands politicus.
Hij werd geboren als zoon van Derk Boersma (1878-1940; koopman en later smid) en Frouwke Wieringa (1880-1955). Hij was eerste ambtenaar ter secretarie bij de gemeente Loppersum en ging in 1929 in dezelfde functie werken bij de gemeente Dantumadeel. Drie jaar later volgde hij A.J.A. Thürkow op als gemeentesecretaris van Uithuizen. Hij trouwde in 1934 met Gesina Cornelia Berghuis, dochter van W.J. Berghuis die toen de gemeentesecretaris van Loppersum was. Boersma werd in 1947 benoemd tot burgemeester van Adorp als opvolger van Bindert de Haan die eerder dat jaar overleden was. Boersma bleef daar burgemeester tot zijn pensionering in oktober 1967. Nog geen jaar later overleed hij op 65-jarige leeftijd.
# Apamea fasciata

Apamea fasciata is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Leech.
# Apamea devastator

Apamea devastator is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door Brace.
# Apanteles keralensis (Narendran & Sumodan)

Apanteles keralensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Narendran & Sumodan in 1992.
# Apoikia

Een apoikia, Oudgrieks: ἀποικία was een door de oude Grieken gestichte kolonie. Het is afgeleid van ἀπό, weg van, en van οἶκος, huis of gemeenschap. Het was een polis gesticht door ἄποικοι, apoikoi, vaak onder leiding van een οἰκιστής, oikistês.

## Oorzaken en doel

Behalve om de handel in gebieden over zee veilig te stellen verhuisde de bevolking ook naar deze koloniën. De oorzaak hiervan was dat de poleis in Griekenland meestal maar een beperkt vruchtbaar landbouwareaal ter beschikking hadden. Dit kwam door het bergachtige en onvruchtbare achterland, dat ook al gauw onder ontbossing en overbegrazing had te lijden, met erosie als gevolg, zodat er alleen een tamelijk smalle kuststrook was, voldoende vruchtbaar voor de landbouw. Als dit gebied te klein werd om de bevolking te voeden en handel ook niet voldoende was om de voedselbehoefte te dekken, dan werd een deel van de bevolking weggezonden om hongersnood te voorkomen en ergens anders een nieuw bestaan op te bouwen.
Meestal gebeurde dit door vrijwilligers of werd er geloot. Het gebeurde ook dat er mensen na een politiek meningsverschil, waarbij de emoties hoog opliepen, ontevreden waren en weggingen om een apoikia te stichten. Hiermee werd dan een burgeroorlog vermeden. Vaak raadpleegde men eerst het orakel van Delphi om te weten of de god hen wel gunstig gezind was.
De eerste apoikiai werden in Anatolië, of Klein-Azië, gesticht en zouden een proefkamer worden voor de ontwikkeling van de polis, hoewel hun belang nog niet mag worden overdreven. Daarnaast stichtten de Grieken apoikiai aan de kust rond de Zwarte Zee, Thracië, Magna Graecia aan de Middellandse Zee: Sicilië en het zuiden van Italië en Frankrijk, Syrië tot en met Spanje en Egypte plaatsen waar hadden. De Grieken brachten de kunst van het wijn maken naar Italië.
Deze apoikiai zouden altijd een band behouden met de μητρόπολις, metropolis, daar de meeste apoikoi daar nog familie hadden. Toch werd de apoikiadoor de andere poleis als een volwaardige polis gezien. Sommige metropoleis, zoals Korinthe, hadden de neiging door hun economische overwicht en hun gemeenschappelijke economische en religieuze instellingen de banden met haar apoikiai aan te halen.
De stichter van de apoikia, de oikistês, werd na zijn dood vaak als heros vereerd.

## Geld

De munten van de apoikiai van Phocaea, Massalia, later Marseille, en Elea leken op die van hun metropolis:
| Phocaea | Massalia | Elea |

### voetnoten

* ↑ Soms schrijft men ook ἐποικία en ἔποικος. Thucydides, Historiae II 27; Aristophanes, Aves 1307.
* ↑ Herodotus, Historiae VI 38; Thucydides, Historiae V 11; Diodoros van Sicilië, Bibliotheca historica XI 66, XX 102.

### referenties

* (en) G Long in W Smith. A new classical dictionary of Greek and Roman biography, mythology and geography, 1870. p 313
* (en) J Whitley, The Archaeology of Ancient Greece, 2001. p 124

### websites

* (en) apoikia, 2000.
# Aphotopontius hydronauticus

Aphotopontius hydronauticus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Dirivultidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Humes.
# Aphotopontius atlanteus

Aphotopontius atlanteus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Dirivultidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Humes.
# Aphotopontius flexispinus

Aphotopontius flexispinus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Dirivultidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Humes.
# Apolysis bifarius

Apolysis bifarius is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Melander.
# Apanteles bakeri

Apanteles bakeri is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wilkinson in 1932.
# Jan III van Brosse

Jan III van Brosse (overleden in 1502) was van 1482 tot aan zijn dood graaf van Penthièvre. Hij behoorde tot het huis Brosse.

## Levensloop

Jan III was de oudste zoon van Jan II van Brosse en Nicole van Châtillon, gravin van Penthièvre.
In 1482 volgde hij zijn vader op als graaf van Penthièvre. Nadat hertog Frans II van Bretagne in 1488 zonder mannelijke nakomelingen overleed, liet Jan als hoofd van de Penthièvre-familie opnieuw zijn aanspraken op het hertogdom Bretagne gelden. Uiteindelijk werd Frans II opgevolgd door zijn dochter Anna, die in 1491 huwde met koning Karel VIII van Frankrijk.
Jan III van Brosse overleed in 1502.

## Huwelijk en nakomelingen

Jan III huwde op 15 mei 1468 met Louise (1441-1480), dochter van graaf Gwijde XIV van Laval. Ze kregen vijf kinderen:
* René (1470-1525), graaf van Penthièvre
* Madeleine (overleden in 1512), huwde in 1488 met graaf Jan van Genève
* Isabella (overleden in 1517), huwde met heer Jan IV van Rieux
* Margaretha
* Catharina, huwde met baron Jean III du Pont

## Externe link

* Fiche Jan III van Brosse op genealogics.org.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean III de Brosse op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Aphonoides bicolor

Aphonoides bicolor is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Lucien Chopard.
# Apistoneura psarochroma

Apistoneura psarochroma is een vlinder uit de familie mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Vári.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Apistosia humeralis

Apistosia humeralis is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Grote.
# Jan Godfried Cantaert

Joannes Josephus Godefridus Cantaert (Antwerpen, 22 augustus 1765 - Borgerhout, 27 augustus 1844) was een Zuid-Nederlands burgemeester.
Op 6 complémentair l'an XI der Franse Republiek (23 september 1803) werd hij door préfect Charles Joseph Fortuné d'Herbouville aangesteld als waarnemend maire van Deurne-Borgerhout en op 11 ventôse l'an XII (2 maart 1804) in die functie bevestigd. Onder zijn beleid werd de Code Napoléon en het metriek stelsel van maten en gewichten ingevoerd te Deurne-Borgerhout. Op 1 januari 1808 werd hij als maire opgevolgd door Pierre de Broëta.
Hij overleed te Borgerhout in zijn woning "aan den steenweg".
# Jacob de Rook

Jacob de Rook (Lemmer, 12 juli 1889 - Kamp Buchenwald, 13 april 1942) was een Nederlandse gemeenteraadslid namens de Communistische Partij en verzetsstrijder in de eerste jaren van de 2e wereldoorlog.
De Rook werd geboren op 12 juli 1889 als kind van Klaas de Rook en Wiebrigje Doeve. Hij had acht broers. Op 18 mei 1922 huwde hij Baukje Visser in Lemsterland. Oorspronkelijk was hij visroker van beroep alvorens hij gemeenteraadslid werd in de gemeente Lemsterland namens de CPN en was hij musicus die samen met zijn broers optrad als met het 'Rookorkest'.

## Politiek

De Rook stond bekend als een uitgesproken links-socialist en wordt daardoor verantwoordelijk gehouden een belangrijke grondlegger te zijn van het communisme in Friesland. Oorspronkelijk was hij lid van de SDAP tot hij die partij verruilde voor de CPN. Hij werd eind jaren '20 gekozen tot raadslid namens de Communistische Partij in de gemeente Lemsterland. Als raadslid bleef hij uitgesproken in zijn communistische gedachtegoed en werd soms als radicaal beschouwd. Dit leidde tot een scheuring in de socialistische gelederen tot een groepering van onafhankelijke socialisten (OSP) en de Christelijke Democratische Unie, een christelijke partij van anti-Colijngezinden en antimilitaristen in de gemeenteraad. Niettemin bleef De Rook populair onder zijn aanhang.

## Oorlog

De Rook was een openlijk, fel tegenstander van de bezetting van Nederland door de Duitsers in 1940. Tijdens de eerste oorlogsjaren hield hij zich vooral bezig met de redactie en de verspreiding van het ondergrondse verzetsblad Het Noorderlicht. Vanwege zijn verzetswerk en openlijke anti-Duitse houding, vervaardigde Marinus Krijger, de burgemeester van Lemsterland, een arrestatiebevel tegen De Rook. Op 28 mei 1941 werd De Rook in Groningen gearresteerd door de SD en overgebracht naar het Oranjehotel, de gevangenis in Scheveningen. Eind 1941 werd hij vervolgens naar het Duitse concentratiekamp Buchenwald gedeporteerd waar hij op 13 april 1942 overleed aan een hartinfarct. Hij ligt begraven in een anoniem graf op de plek van het voormalige concentratiekamp. Op 4 mei 1955 onthulde zijn weduwe een monument in de Hervormde kerk te Lemmer ter ere van o.a. haar man en andere omgekomen dorpsgenoten tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* ↑ https://www.openarch.nl/frl:b26d3b60-69d8-6599-a4b5-1bc85ab2d4cc. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
* ↑ https://www.openarch.nl/frl:ed300288-fded-64c1-4c76-bfeda048a916/nl
* ↑ https://www.spanvis.com/historie-friesland/friese-verzetsstrijders-wo2/rook-jacob-de. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
* ↑ https://www.openarch.nl/frl:dbd3b989-9cb1-4cc3-803b-b0356089c5b1
# Jacob de Voocht

Jacob de Voocht (ca. 1430-1493), ook De Vooght, was ridder en burgemeester van Brugge.

## Levensloop

Jacob was een zoon van Bartholomeus de Voocht (†1459) en van die zijn eerste vrouw Anna van Dixmude. Bartholomeus was schout van Brugge. Dit echtpaar had zeven kinderen.
Jacob trouwde met Josine van der Beurse en ze kregen zes kinderen. Hij werd in 1473 burgemeester van de raadsleden in Brugge.
Hij was vooral een hoveling en standaarddrager bij Karel de Stoute en nadien bij Maria van Bourgondië en Maximiliaan van Oostenrijk. Hij werd gouverneur van de stad Damme en was commissaris, namens de hertog, voor de vernieuwingen van de gemeentebesturen in Vlaanderen. Hij nam in 1479 deel aan de Slag bij Guinegate en werd bij die gelegenheid tot ridder geslagen.
In 1491-1492 was hij burgemeester van de schepenen van Brugge. Hij was voordien, na het ene jaar van burgemeesterschap van de raadsleden, geen lid geweest van het stadsbestuur. Zijn benoeming tot burgemeester van de schepenen gebeurde in het kader van de verzoening van de stad Brugge met Maximiliaan van Oostenrijk, na verschillende jaren hevige strijd.
Het was meteen het einde van zijn activiteiten, aangezien hij in 1493 overleed.

## Literatuur

* Charles CUSTIS, Jaerboecken van de stad Brugge, Deel II, Brugge, 1735.
* J.J. GAILLIARD, Bruges et le Franc, Deel II, Brugge, 1858.
* Frederik BUYLAERT, Repertorium van de Vlaamse adel, ca. 1350 - ca. 1500, Gent, 2011.
# Appledram

Appledram of Apuldram is een civil parish in het bestuurlijke gebied Chichester, in het Engelse graafschap West Sussex met 169 inwoners.
Albourne · Aldingbourne · Aldwick · Amberley · Angmering · Ansty and Staplefield · Appledram · Ardingly · Arundel · Ashington · Ashurst Wood · Ashurst · Balcombe · Barlavington · Barnham · Bepton · Bersted · Bignor · Billingshurst · Birdham · Bognor Regis · Bolney · Bosham · Boxgrove · Bramber · Broadbridge Heath · Burgess Hill · Burpham · Bury · Chichester · Chidham and Hambrook · Clapham · Climping · Cocking · Coldwaltham · Colgate · Compton · Coombes · Cowfold · Cuckfield · Donnington · Duncton · Earnley · Eartham · Easebourne · East Dean · East Grinstead · East Lavington · East Preston · East Wittering · Eastergate · Ebernoe · Elsted and Treyford · Felpham · Fernhurst · Ferring · Findon · Fishbourne · Fittleworth · Ford · Fulking · Funtington · Graffham · Harting · Hassocks · Haywards Heath · Henfield · Heyshott · Horsted Keynes · Houghton · Hunston · Hurstpierpoint and Sayers Common · Itchingfield · Kingston · Kirdford · Lancing · Lavant · Linch · Linchmere · Lindfield Rural · Lindfield · Littlehampton · Lodsworth · Lower Beeding · Loxwood · Lurgashall · Lyminster and Crossbush · Madehurst · Marden · Middleton-on-Sea · Midhurst · Milland · Newtimber · North Horsham · North Mundham · Northchapel · Nuthurst · Oving · Pagham · Parham · Patching · Petworth · Plaistow · Poling · Poynings · Pulborough · Pyecombe · Rogate · Rudgwick · Rusper · Rustington · Selsey · Shermanbury · Shipley · Sidlesham · Singleton · Slaugham · Slindon · Slinfold · Sompting · South Stoke · Southbourne · Southwater · Stedham with Iping · Steyning · Stopham · Storrington and Sullington · Stoughton · Sutton · Tangmere · Thakeham · Tillington · Trotton with Chithurst · Turners Hill · Twineham · Upper Beeding · Upwaltham · Walberton · Warnham · Warningcamp · Washington · West Chiltington · West Dean · West Grinstead · West Hoathly · West Itchenor · West Lavington · West Thorney · West Wittering · Westbourne · Westhampnett · Wisborough Green · Wiston · Woodmancote · Woolbeding with Redford · Worth · Yapton
# Jan Pater

Jan Pater (Heerhugowaard, 21 juni 1950) is een Nederlandse beeldhouwer.

## Biografie

In 1968 deed Pater toelatingsexamen voor de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, maar werd niet toegelaten. Naast zijn dagelijkse werkzaamheden (hij was onder andere en respectievelijk meubelmaker, verpleegkundige en docent organisatiekunde en verpleegkunde aan een Alkmaarse hogeschool) was hij altijd bezig met beeldhouwen. In 1996 begon hij het beeldhouwen meer serieus uit te voeren. Tijdens zijn ontwikkeling als beeldhouwer kreeg hij les van en/of werkte hij samen met beeldhouwers Lia van Vught, Peter Breed, Piet Vos, Catrien van Amstel en Leo van den Bos.
In 2000 besloot Pater zich professioneel aan het beeldhouwen te wijden. Een hiertoe belangrijke impuls kwam van Stichting Utopa die hem de gelegenheid gaf een jaar lang op de Studio Sem in het Italiaanse Pietrasanta te beeldhouwen. Op Studio Sem werkten beeldhouwers als Henry Moore, César Baldaccini en Joan Miró; tegenwoordig wordt er werk voor onder anderen Knut Steen, Barry Flanagan en Damien Hirst uitgewerkt. Ieder voor- en najaar heeft Pater zijn vaste plek op Studio Sem om er beelden ruw uit te houwen die vervolgens in Nederland vervolmaakt worden. Pater woont en werkt in Bakkum. In 2012 verscheen een biografie over Pater.

## Werk
### Materialen

Pater werkt voornamelijk met diverse soorten steen en is steeds op zoek naar bijzondere stenen die zich lenen voor specifieke beelden: marmer, graniet, onyx, travertin, gneis. Kleur speelt ook een rol in de keuze van de materialen. De kleuren van steen zijn zo divers en uitdrukkelijk, dat ze beelden een extra dimensie geven. Een expositie van het werk van Pater is dan ook een kleurrijk geheel.
Ook lood, brons, metaal en hout zijn gebruikte materialen.

### Invloeden

Invloeden op het werk van Pater zijn onder anderen Marino Marini, Benoit Luyx, Amedeo Modigliani, Alexej von Jawlensky en Jan Meefout.

### Tentoongesteld werk

Paters werk heeft een vaste plaats in een aantal galeries, waaronder in Beeldengalerij Het Depot in Wageningen, in Brugge (België) in kunstgalerij ART14, in Galleri Harald Kjeldaas in Oslo (Noorwegen) en Studio Sem in Pietrasanta (Italië). Hij neemt geregeld deel aan tentoonstellingen.
# Jan Schlaudraff

Jan Schlaudraff (Waldbröl, 18 juli 1983) is een Duits voetballer die bij voorkeur als aanvallende middenvelder speelt. Hij debuteerde in 2006 in het Duits voetbalelftal. Schlaudraff draagt de bijnaam Knochen ('botje'), vanwege zijn relatief lage lichaamsgewicht.

## Clubvoetbal

Schlaudraff debuteerde in het seizoen 2002/03 in het betaald voetbal in het shirt van Borussia Mönchengladbach. Kort daarna raakte hij één jaar geblesseerd, omdat hij last had van een zeldzame virusinfectie, waardoor er Artritis ontstond. Hij maakte zijn comeback in het seizoen 2004/05.
Schlaudraff brak niet door bij Borussia Mönchengladbach. Daarom werd hij uitgeleend aan Alemania Aachen, op dat moment actief in de tweede Bundesliga. Hier werd hij een vaste waarde en daarom definitief overgenoment. Schlaudraff promoveerde in 2006 met Allemania Aachen|Aachen naar de Bundesliga. In het seizoen 2006/07 speelde hij hierin 28 wedstrijden en scoorde hij daarin acht keer, waarmee hij clubtopscorer werd. Dat kon niet verhinderen dat Aachen meteen weer degradeerde.
Schlaudraff tekende in januari 2007 een contract bij FC Bayern München, waarbij hij zich zes maanden later daadwerkelijk aansloot. De club betaalde ongeveer 1,2 miljoen euro voor hem. In het halve jaar voor zijn fysieke overstap vertoonde hij te weinig inzet op Michael Frontzecks trainingen bij Allemania Aachen en werd daarom geschorst. Bij Bayern München tekende Schlaudraff een contract tot medio 2010. Uli Hoeneß vertelde in de media dat hij Schlaudraff vooral gehaald had om te laten zien wie de Duitse transfermarkt in deze prijscategorie overheerst.
Schlaudraff overtuigde Bayern niet. Officieel won hij in het seizoen 2007/08 zowel het landskampioenschap, de DFB-Pokal als de Ligapokal met de club, maar zijn bijdrage hieraan kwam tot stand in acht competitiewedstrijden. Zowel in het bekertoernooi als in de wedstrijd om de Ligapokal kwam hij niet in actie. Schlaudraff verruilde Bayern in juli 2008 na één jaar voor Hannover 96. Hier maakte hij de volgende zeven seizoenen deel uit van het eerste elftal. Schlaudraff speelde in die tijd meer dan 130 competitiewedstrijden, waarin hij zestien keer scoorde. Het slechtste resultaat in die tijd was de vijftiende plaats in het seizoen 2009/10, één plek boven de degradatiestreep. Het sportieve hoogtepunt volgde direct het jaar erna, toen hij met Hannover vierde werd.

## Nationaal elftal

Bondscoach Joachim Löw riep Schlaudraff in 2006 voor het eerst op voor het Duits voetbalelftal, voor een oefeninterland tegen Georgië en een kwalificatieduel voor het Europees kampioenschap voetbal 2008 tegen Slowakije.

## Erelijst
### Met Bayern München

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Kampioen Bundesliga | 1x | 2007/08 |
| DFB-Pokal | 1x | 2007/08 |
| Ligapokal | 1x | 2007 |
# Apotekarnes Cola

Apotekarnes Cola was een Zweedse frisdrank met colasmaak die werd geproduceerd door Pripps, onderdeel van Carlsberg. De naam "Apotekarnes" betekent zoveel als "de Apothekers".
Pripps had tot eind jaren negentig het verkooprecht van Coca-Cola. Toen het bedrijf dit recht kwijtraakte, ging het ter vervanging cola verkopen onder de naam Apotekarnes. Dit was de naam waaronder de andere dranken die men in het assortiment had, zoals julmust, sockerdricka en hallonmust, al verkocht werden. Apotekarnes Cola werd door Pripps (en later door moederbedrijf Carlsberg) gedistribueerd totdat het bedrijf Pepsi mocht gaan produceren voor de Zweedse markt.
3ES Cola · Afri-Cola · Alter Cola · Amrat Cola · Apotekarnes Cola · Arab Cola · Barr Cola · Beuk Cola · Big Cola · Boylan Cane Cola · Breizh Cola · Bubba Cola · C&C Cola · Campa Cola · Cat Cola · Chat Cola · Chek Cola · Chero-Cola · China Cola · Chtilà Cola · Classic Cola · Club Cola · Coca-Cola · Cola Turka · Cole Cold · Corsica Cola · Count Cola · Cricket Cola · Cuba Cola · Diet Rite Cola · Dixi Cola · Double Cola · El Ché Cola · Elsass Cola · Evoca Cola · Fada Cola · Faygo Cola · Feichang Cola · First Choice Cola · Freeway Cola · Frescolita · fritz-kola · Fruti Kola · Fukola Cola · Future Cola · Fuji-Cola · Herschi Cola · Highway Cola · Icy-Cola · Imazighen Cola · Inca Kola · Isaac Kola · Jolly Cola · Jolt Cola · Just Cola · KasKol · Kiri · Kitty Kola · Kofola · Kola Real · Kola Román · Kola Shaler · Kristal Kola · LA Ice Cola · Libella · Like Cola · Master Choice · Moxie · Mecca-Cola · Muslim Up · Odina · OK Cola · OpenCola · Parsi Cola · Pepsi Cola · Perú Cola · Polo-Cockta · Pop Cola · Pran Cola · Premium-Cola · President's Choice Cola · Qibla Cola · R.C. Cola · Raak Cola · Raak Kindercola · Red Kola · Reyna Kola · River Cola · Rola Cola · Royal Crown Cola · Sam's Choice Cola · Salva Cola · Honey Saps Cola · Schweppes Cola · Shasta Cola · Sinalco Cola · Sugar Cane Cola · TaB Cola · Thums Up · Tropicola · tuKola · Ubuntu Cola · Ugarit Cola · Uludağ Cola · Virgin Cola · Vita Cola · Viva Cola · XL Cola · Zam Zam Cola · Zelal Cola · ZOOB Cola