OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Geelknopwolzwever

De geelknopwolzwever (Bombylius posticus) is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1805 door Fabricius.
# Geelkeelvliegenpikker

De geelkeelvliegenpikker (Camptostoma obsoletum) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Costa Rica tot Uruguay en telt 13 ondersoorten:
* C. o. flaviventre: zuidwestelijk Costa Rica en Panama.
* C. o. orphnum: Coiba (Panama).
* C. o. majus: Pareleilanden (Panama).
* C. o. caucae: centraal en westelijk-centraal Colombia.
* C. o. pusillum: van noordelijk Colombia tot noordelijk en centraal Venezuela en Trinidad.
* C. o. napaeum: zuidoostelijk Venezuela, de Guyana's en noordoostelijk Brazilië.
* C. o. maranonicum: noordelijk Peru.
* C. o. olivaceum: zuidoostelijk Colombia, oostelijk Ecuador, noordoostelijk Peru en westelijk Brazilië.
* C. o. sclateri: westelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.
* C. o. griseum: westelijk Peru.
* C. o. bolivianum: van centraal Bolivia tot noordwestelijk Argentinië.
* C. o. cinerascens: van oostelijk Bolivia tot centraal en oostelijk Brazilië.
* C. o. obsoletum: van zuidoostelijk Brazilië, Uruguay en Paraguay tot centraal Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op meer dan 50 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Geelkeelvliegenpikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Geelknobbelhokko

De geelknobbelhokko (Crax daubentoni) is een vogel uit de familie sjakohoenders en hokko's (Cracidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Gray.

## Kenmerken

Deze vogel heeft een zwart verenkleed, voorwaarts gerichte krulletjes op de kop en een grote, gele knobbel op de snavel van de mannetjes. Het verenkleed van beide geslachten is verschillend. De lichaamslengte bedraagt 90 cm en het gewicht 1,5 tot 3 kg.

## Leefwijze

Hun voedsel bestaat voornamelijk uit vruchten, bladen, zaden en kleine ongewervelden. Dit zoeken ze hoofdzakelijk op de grond. Bij dreigend gevaar zoeken ze de bomen op. Het is een standvogel.

## Voortplanting

Het vrouwtje legt twee eieren, wat ongewoon is voor een hoenderachtige.

## Voorkomen

De soort komt voor in noordoostelijk Colombia en noordelijk Venezuela. Het leefgebied bestaat uit goed ontwikkeld bos, in Venezuela tot op 800 m boven zeeniveau en in Colombia tussen de 500 en 1500 m. De vogel wordt nooit meer dan 250 m verwijderd van beschutting door bos aangetroffen.

## Beschermingsstatus

De grootte van de wereldpopulatie werd in 2012 geschat op 10 tot 40 duizend individuen. De geelknobbelhokkgaat in aantal achteruit door aantasting en versnippering van het leefgebied en verder door jacht. Om deze redenen staat deze soort hokko als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Geelknobbelhokko op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2015) - IOC World Bird Names (version 5.2)
# Geelkeelzanger

De geelkeelzanger (Setophaga dominica, synoniem: Dendroica dominica) is een zangvogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de oostelijke en zuidoostelijke Verenigde Staten en telt drie ondersoorten:
* Setophaga dominica albilora: de oostelijk-centrale Verenigde Staten.
* Setophaga dominica dominica: de oostelijke en zuidoostelijke Verenigde Staten.
* Setophaga dominica stoddardi: noordwestelijk Florida en zuidelijk Alabama.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Geelkeelzanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# George Granville Leveson-Gower

George Granville Leveson-Gower (1858-1951) was een Brits edelman en een liberale politicus. Hij was de zoon van Edward Frederick Leveson-Gower.

## Biografie

Leveson-Gower ging naar Eton en studeerde aan de universiteit van Oxford. Hij was de secretaris van de eerste minister Gladstone van 1880-1885. In 1885 werd hij parlementslid voor Staffordshire, en diende onder Gladstone als 'Junior Lord of the Treasury' van februari tot juli 1886. Hij verloor zijn zetel in de algemene verkiezingen in 1886, maar keerde via een tussentijds verkiezing in het Lagerhuis terug voor Stoke-upon-Trent in 1890, een zetel die hij tot en met 1895 heeft behouden. In die periode was hij onder meer 'Comptroller of the Household' onder Gladstone en Rosebery.
Leveson-Gower werd later voorzitter van de "Home Counties Liberal Federation" (1905-1908) en "Commissioner of Woods and Forests" (beheerder van de goederen van de Kroon) van 1908 tot 1924. In 1921 werd hij geridderd.

## Politieke functies

* Lid van het parlement voor Staffordshire 1885-1886
* Lid van het parlement voor Stoke-upon-Trent 1890-1895
* Lid van de raad van de toezichthouders 1892-1895
* Voorzitter van de liberale federatie 1905-1908
* (en) Historische lijst van parlementsleden
* (en) Biografie in de elektronische versie van De verzamelde Interwar papers en correspondentie van Roy Harrod
# George Gray

George Gray (Spartanburg, 12 februari 1960) is een Amerikaans professioneel worstelaar die bekend was in de World Wrestling Federation (WWF) en World Championship Wrestling (WCW). In WWF worstelde hij onder de naam Akeem en in WCW onder de naam One Man Gang.

## In het worstelen

* Finishers
** 747 Splash (WCW / WWF) / Air Africa (WWF)
** Inverted suplex slam
** Diving bulldog
* Signature moves
** Elbow drop
** Two-handed chokelift
* Managers
** Kevin Sullivan
** Slick
** Theodore Long
** Rockin' Robin
** Gary Hart
** Jimmy Hart
** Boogaloo Brown
** Gentleman Jim Holiday
** Skandor Akbar
** Jim Cornette
** James J. Dillon
** Sir Oliver Humperdink
* Bijnamen
** "The African Dream" - als Akeem

## Prestaties

* Bad Boys of Wrestling
** BBOW Heavyweight Championship (1 keer)
* Championship Wrestling from Florida
** NWA Brass Knuckles Championship (1 keer)
** NWA United States Tag Team Championship (1 keer; met Ron Bass)
* Deep South Wrestling
** DSW Hardcore Championship (1 keer)
* i-Generation Superstars of Wrestling
** i-Generation Wrestling Australasian Championship (2 keer)
* Mid-Atlantic Championship Wrestling / World Championship Wrestling
** NWA Mid-Atlantic Tag Team Championship (1 keer; met Kelly Kiniski)
** WCW United States Heavyweight Championship (1 keer)
* Universal Wrestling Federation
** UWF World Heavyweight Championship (1 keer)
* World Class Championship Wrestling
** NWA World Six-Man Tag Team Championship (1 keer; met Killer Tim Brooks & Mark Lewin)
* World Wrestling Council
** WWC Hardcore Championship (2 keer)
* World Wrestling Federation
** Slammy Award
*** "Best Group" (1987)
# George Weigel

George Weigel (Baltimore, 1951 - ) is een Amerikaans publicist en katholiek theoloog.
In de Verenigde Staten is hij een van de belangrijkste commentatoren op gebied van religie en de samenleving in het algemeen. Zijn wekelijkse column, The Catholic Difference, wordt in 60 tijdschriften gepubliceerd. Hij is verder ook bekend voor zijn biografie van Paus Johannes Paulus II, Witness to Hope (Getuige van Hoop) die in de herfst van 1999 in vier talen verscheen (Engels, Frans, Italiaans en Spaans). Dit boek werd later nog in het Pools, Portugees, Slowaaks, Tsjechisch, Sloveens, Russisch en Duits vertaald. Weigel baseerde zich voor dit boek onder meer op meer dan 18 uren interview met de voormalige kerkvorst. In 2001 verscheen er een documentaire over het leven van Paus Johannes Paulus II die zich baseerde op Weigels boek.
Hij kreeg tot nu toe acht eredoctoraten en ontving tevens de medaille Pro Ecclesia et Pontifice.
Weigel leeft met zijn vrouw Joan en drie kinderen in North Bethesda, Maryland.

## Opleiding en loopbaan

Weigel groeide op in Baltimore, Maryland. Hij volgde zijn studies aan het St. Mary’s Seminary College] in zijn geboortestad en aan de University of St. Michael’s College in Toronto. In 1975 verhuisde hij naar Seattle om er les te geven aan de St. Thomas Seminary School of Theology in Kenmore. Van 1977 tot 1984 werkte hij aan de World Without War Council van Greater Seattle. In 1984-85 werkte hij aan het Woodrow Wilson International Center for Scholars in Washington, D.C. In die periode schreef hij het boek Tranquillitas Ordinis: The Present Failure and Future Promise of American Catholic Thought on War and Peace (Oxford University Press, 1987).
Weigel stond van 1986 tot 1989 aan het hoofd van de James Madison Foundation, die door het Amerikaanse Congres in 1986 opgericht werd. Van 1989 tot juni 1996 stond Weigel aan het hoofd van de Ethics and Public Policy Center (EPPC). Vandaag is hij nog steeds Senior Fellow aan dit instituut.
Weigel ondertekende in 1997 de princiepsverklaring van de denktank Project for the New American Century.

## Oeuvre

* Tranquilitas Ordinis: The Present Failure Promise of American Catholic Thought on War and Peace (Oxford University Press, 1987)
* Cathlolicism and the Renewal of American Democracy (Paulist, 1989)
* The Final Revolution: The Resistance Church and the Collapse of Communism (Oxford, 1992)
* Soul of the World: Notes on the Future of Public Catholicism (Eerdmans, 1994)
* Witness to Hope: Biografie van Paus Johannes Paulus II (1999)
* The Truth of Catholicism: Ten Controversies Explored (HarperCollins, 2001)
* The Courage To Be Catholic: Crisis, Reform, and the Future of the Church (Basic Books, 2002)
* Letters to a Young Catholic (Basic, 2004)
* The Cube and the Cathedral: Europe, America, and Politics Without God (Basic, 2005)
# Gerdiella santa

Gerdiella santa is een slakkensoort uit de familie van de Cancellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Olsson & Bayer.
# Georges Gramme

Georges Nicolas Joseph Gramme (Battice, 22 februari 1926 - Beër Sjeva, 7 februari 1985) was een Belgisch politicus voor de Franstalige partij PSC.

## Levensloop

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Gramme actief in het verzet en was hij betrokken bij de activiteiten van een inlichtingennetwerk. Na het einde van de oorlog ging hij aan de slag in een drukkerij, waar hij het schopte tot meesterdrukker.
Gramme sloot zich aan bij de christendemocratische PSC en werd voor deze partij in oktober 1952 verkozen tot gemeenteraadslid in zijn woonplaats Battice. Van 1953 tot 1958 was hij er schepen en daarna was hij van 1959 tot 1976 de laatste burgemeester van Battice. Als gevolg van de grootschalige fusie van de Belgische gemeenten ging Battice eind 1976 op in Herve. Gramme werd er verkozen tot gemeenteraadslid en van 1977 tot aan zijn overlijden in 1985 was hij burgemeester van de gemeente.
In november 1971 werd hij voor het arrondissement Verviers verkozen in de Senaat en bleef er zetelen tot aan zijn dood in 1985. In de Senaat bekleedde hij van 1977 tot 1978 en van 1980 tot 1985 de functie van ondervoorzitter. Door de toen bestaande dubbelmandaten zetelde hij van 1971 tot 1980 eveneens in de Cultuurraad voor de Franse Cultuurgemeenschap, van 1974 tot 1977 in de voorlopige Waalse Gewestraad en van 1980 tot 1985 in de Waalse Gewestraad en de Raad van de Franse Gemeenschap. Daarenboven vertegenwoordigde Gramme zijn partij van 1975 tot 1980 in de Gewestelijke Economische Raad voor Wallonië.
In 1974 was Gramme enkele maanden interim-voorzitter van de PSC, op een moment dat de effectieve voorzitter Charles-Ferdinand Nothomb in de Verenigde Staten verbleef. Na de terugkeer van Nothomb werd hij belast met de coördinatie van de parlementaire acties van de PSC binnen de verschillende assemblees, meer bepaald de Kamer van volksvertegenwoordigers en de Senaat, de Franse Cultuurraad en de voorlopige Waalse Gewestraad. Toen Nothomb in oktober 1976 terugtrad als partijvoorzitter van de PSC, volgde Gramme hem op als waarnemend voorzitter. Hij bekleedde het mandaat tot in oktober 1977 en in deze hoedanigheid onderhandelde hij mee over het Egmontpact, dat België moest omvormen tot een federale staat, maar uiteindelijk niet werd uitgevoerd. Van april 1979 tot januari 1980 was hij dan minister van Binnenlandse Zaken en Institutionele Hervormingen in de regering-Martens I en van januari tot mei 1980 was hij minister van Wetenschapsbeleid in de regering-Martens II.
In februari 1985 overleed hij onverwacht tijdens een parlementair bezoek in Israël.

## Externe link

* Fiche Georges Gramme op connaitrelawallonie.be.
* Georges Gramme in de ODIS
# Georges Grente

Georges-François-Xavier-Marie Grente (Percy, 5 mei 1872 – Le Mans, 5 mei 1959) was een Frans aartsbisschop en kardinaal.

## Biografie

Grente werd geboren in Percy in 1872. Hij liep school aan het college van Saint-Lô en studeerde Letteren en Rechten in Parijs. In 1895 werd hij tot priester gewijd. Hij was leraar in verschillende scholen in Normandië en werd in 1914 benoemd tot rector van de Université catholique de Lille. Maar het begin van de oorlog verhinderde dat hij die post opnam en hij werd directeur van het Institut Saint-Paul in Cherbourg. In 1918 werd hij benoemd tot bisschop van Le Mans door paus Benedictus XV en gewijd door kardinaal Louis-Ernest Dubois. Hij was toen de jongste bisschop van Frankrijk. Hij was vanaf 1943 aartsbisschop van Le Mans op persoonlijke titel. Hij leidde zijn bisdom gedurende veertig jaar. Hij ondernam daarnaast verschillende buitenlandse reizen.
In 1936 werd Grente verkozen tot lid van de Académie française als opvolger van Pierre de Nolhac.
In 1953 volgde zijn verheffing tot kardinaal door paus Pius XII. Grente nam deel aan het conclaaf van 1958. Met het overlijden van José María Caro Rodríguez in 1958 werd hij de oudst nog levende kardinaal. Hij overleed op zijn 87e verjaardag in 1959. Hij werd begraven in de kathedraal van Le Mans.

## Werk

Grente heeft veel publicaties op zijn naam, waaronder reisverslagen, hagiografieën en opvoedkundige werken. Een selectie:
* Madame de La Fayette, élève de Racine
* Jean Bertaut, évêque de Séez (1903)
* La Composition et le Style (1909)
* Saint Pie V (1914)
* Saint Lô évêque de Coutances
* La bienheureuse Marie-Madeleine Postel (1917)
* Semailles et semeurs, propos d’éducation (1918)
* Premières paroles
* Une mission dans le Levant (1922)
* Aux parents : les vices de l’éducation (1924)
* Le Beau Voyage des cardinaux français aux États-Unis et au Canada (1927)
* Dix siècles de Cotentin normand (1933)
* L’Histoire locale et le clergé
* Notre-Dame (1939)
* Les pensées de Joubert (1941)
* L’Éminence grise. Français et Chrétiens (1941)
* Sainte Jeanne de France : les épines d’une couronne (1950)
* Vie et passion de Jeanne d’Arc (1955)
* Ces Français qui furent des saints (1956)
# Georges Thielemans

Georges Antoine Marie Thielemans (Laken, 15 december 1886 - Brussel, 7 december 1968) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Georges Thielemans was beeldhouwer van beroep. Hij werkte in dienst van een beeldhouwersbedrijf op het Zavelplein.
Hij trad toe tot de Belgische Werkliedenpartij en werd:
* gemeenteraadslid in Laken en vervolgens, na de fusie, in Brussel (1921-1968),
* provincieraadslid voor Brabant (1924-1954),
* volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel (1954-1958).
Hij was koning van de gilde van kruisboogschutters in de Lakense wijk De Mutsaard. Hij zette zich ook in voor de plaatselijke gemeenteschool. Hij bestuurde de fanfare La Semeuse in Laken.
Zijn vrouw was actief in de lokale coöperatieve winkel en bij de Socialistische Vooruitziende Vrouwen.
Ze waren de grootouders van Freddy Thielemans (1944-2022), die van 2001 tot 2013 burgemeester van Brussel was.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Georges Thielemans op Odis
# Gerard Jol

Gerard Jol (1942) is een Nederlandse landschapsarchitect. Na zijn afstuderen aan de afdeling Tuinarchitectuur van de Academie van Bouwkunst te Amsterdam specialiseerde hij zich in Engeland tot golfbaanarchitect. Daarna richtte hij het bureau Jol Golf Design op.
Inmiddels nam Jol ruim dertig banen in Nederland onderhanden. Bij sommige was hij betrokken vanaf het eerste uur, andere banen moesten aangepast of uitgebreid worden. Daarnaast zijn nog ruim 20 banen in ontwikkeling.
Gerard Jol is een van de 53 Senior Members van het European Institute of Golf Course Architects (E.I.G.C.A.) en werkt sinds 2002 samen met Michiel van der Vaart, die eind 2010 het bedrijf overnam samen met de Deense architect Philip Spogard.

## Ontwerpen van Gerard Jol Design

| Naam | Gemeente | Holes | Jaar | Architect |
| 36 Holes |||||
| Golfclub Spaarnwoude | Velsen-Zuid | 36 | 1977 | |
| 27 Holes |||||
| Golfclub Anderstein | Maarsbergen | 27 | 1986 | renovatie Michiel van der Vaart |
| Golfvereniging de Drentsche | Zeijerveen, Assen | 27 | 2002 | |
| 18 Holes |||||
| Utrechtse Golfclub Amelisweerd | Utrecht | 18 | 1997 | |
| Golfclub Landgoed Bergvliet | Oosterhout | 18 + 9 oefenholes | 2002 | |
| Golfclub Bleijenbeek | Afferden | 18 + 9 oefenholes | 2004 | |
| Golfclub De Compagnie | Veendam | 18 | 1989 | renovatie Michiel van der Vaart |
| Golfbaan Delfland | Schipluiden | 18 + oefenholes | 1999 | |
| Leeuwarder Golfclub De Groene Ster | Leeuwarden | 18 + 5 oefenholes | 1988 | |
| Golfclub De Haenen | Teteringen | 18 | 2007 | Michiel van der Vaart |
| Heemskerkse Golfclub | Heemskerk | 18 | 2007 | |
| Openbare Golfbaan Hitland | Nieuwerkerk a/d IJssel | 18 | 1993 | |
| Golfclub Houtrak | Halfweg | 18 | 1996 | |
| Leidschendamse GV Leeuwenbergh | Den Haag | 18 | 1988 | |
| Golfbaan Naarderbos | Naarden | 18 | 2003 | |
| Wassenaarse GC Rozenstein | Wassenaar | 18 | 1984 | |
| Golfclub de Semslanden | Gasselternijveen | 18 | 1986 | |
| Golfclub Stippelberg | Gemert-Bakel | 18 + 9 oefenholes | 2010 | Michiel van der Vaart |
| Westfriese Golfclub | Westwoud | 18 | 1988 | |
| Golfbaan De Hooge Rotterdamsche | Rotterdam | 18 | 1989 | |
| 9 Holes |||||
| Golfclub Emmeloord | Emmeloord | 9 | 2009 | Michiel van der Vaart |
| Golfvereniging Ameland | Hollum, Ameland | 9 | 1994 | |
| Golfvereniging De Dorpswaard | Kerkdriel | 9 met dubbele tees | 1991 | |
| Duintjesveld | Zandvoort | 9 | 2003 ? | |
| Golfbaan De Hoge Dijk | Amsterdam | 9 holes par3 | 2002 | |
| Golfclub Kromme Rijn | Bunnik | 9 | 1985 | |
| Golfclub Kagerzoom | Warmond | 9 | 1989 | |
| Golfclub Ooghduyne | Julianadorp | 9 | 1992 | |
| Golfvereniging Spandersbosch | Crailoo | 9 + 9 oefenholes | 1981 | |
# Geraldine Branagan

Geraldine Branagan is een Ierse zangeres.
In 1973 nam ze met als lid van de groep The Branagans deel aan de Ierse preselectie voor het Eurovisiesongfestival met het lied Fadó fadó (Long Long Ago). Ze werden vierde van de acht deelnemers.
Twee jaar later werd ze door de RTL gevraagd om Luxemburg te vertegenwoordigen op het Songfestival in Zweden. De Luxemburgers kozen elk jaar intern en organiseerden geen voorronde. Geraldine zong het lied Toi en trad aan enkel met haar voornaam. Ze is dus niet dezelfde Geraldine die in 1967 ook al eens deelnam aan het songfestival, voor Zwitserland, en toen laatste werd. Geraldine behaalde de vijfde plaats.
Branagan is getrouwd met liedjesschrijver Phil Coulter, die meegeschreven had aan het lied Toi. Coulter componeer onder andere Eurovisie-liedjes Puppet on a string (winnaar in 1967) en Congratulations (tweede in 1968).
1956: Michèle Arnaud + Michèle Arnaud · 1957: Danièle Dupré · 1958: Solange Berry · 1960: Camillo Felgen · 1961: Jean-Claude Pascal · 1962: Camillo Felgen · 1963: Nana Mouskouri · 1964: Hugues Aufray · 1965: France Gall · 1966: Michèle Torr · 1967: Vicky Leandros · 1968: Chris Baldo & Sophie Garel · 1969: Romuald · 1970: David Alexandre Winter · 1971: Monique Melsen · 1972: Vicky Leandros · 1973: Anne-Marie David · 1974: Ireen Sheer · 1975: Geraldine · 1976: Jürgen Marcus · 1977: Anne-Marie Besse · 1978: Baccara · 1979: Jeane Manson · 1980: Sophie & Magaly · 1981: Jean-Claude Pascal · 1982: Svetlana · 1983: Corinne Hermès · 1984: Sophie Carle · 1985: Margo, Franck, Diane, Ireen, Malcolm & Chris · 1986: Sherisse Laurence · 1987: Plastic Bertrand · 1988: Lara Fabian · 1989: Park Café · 1990: Céline Carzo · 1991: Sarah Bray · 1992: Marion Welter & Kontinent · 1993: Modern Times · 2024: Tali
* Gemeinsame Normdatei: 134930215
* MusicBrainz: 2bb19d42-8f7a-4100-bee9-e321a33c3572
* Virtual International Authority File: 120789381
* WorldCat (via VIAF): 120789381
# Geraldine (Nieuw-Zeeland)

Geraldine is een plaats in de regio Canterbury op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, ongeveer 140 kilometer ten zuiden van Christchurch. In de omgeving van Geraldine zijn veel veehouderijen en is ook fruitteelt aanwezig. De omgeving van Geraldine is ook gefilmd in de The Lord of the Rings.

## Geschiedenis

Europese immigranten vestigden zich al in het gebied rond Geraldine vanaf 1840 en in 1854 bouwde Samuel Hewlings het eerste huis Talbot Street. Hij huwde een Māori, Nga Hei, en de totara die hij plantte ter ere van de geboorte van zijn dochter staat er nog steeds. Oorspronkelijk heette het plaatsje Talbot Forest, maar werd later FitsGerald genoemd naar de Ier Edward FitzGerald, de eerste politiecommissaris van Canterbury. De naam werd weer later veranderd in Geraldine, dat was FitzGeralds familienaam in Ierland.
# Gewoon spikkelschijfje

Het gewoon spikkelschijfje (Ascobolus stercorarius) is een schimmel die behoort tot de familie Ascobolaceae van de ascomyceten. Het gewoon spikkelschijfje komt in Nederland vrij algemeen voor vanaf het voorjaar tot in de herfst op koeienmest. Verder komt de schimmel voor op de uitwerpselen van paarden, herten, geiten, yaks, beren, varkens, vossen, konijnen, hazen, op bemeste grond, op rottend afval en op rottende koolstronken.
Het gewoon spikkelschijfje is heterothallisch en bipolair De gesegmenteerde schimmeldraden zijn vertakt. De compartimenten van het mycelium bestaan uit meer cellen met kernen maar zonder celwanden (coenocytisch). In elk compartiment kunnen tien of meer kernen voorkomen, maar het eindcompartiment heeft meestal minder kernen. Het mycelium is zeer bleek tot bijna wit. De tussenwanden van de schimmeldraden zijn ringvormig met een centrale opening. Bij een opening liggen een tot vijf kleine, ronde, lichtbrekende lichaampjes, de zogenoemde Woronin-lichaampjes, die bij breuk voorkomen dat het protoplasma van de aanliggende compartimenten wegstroomt.
De geelgroene of gele, vaak bij het ouder worden olijfgroene, okerkleurige of bruine, zittende ascocarp is een apothecium. Het jonge apothecium is min of meer rond en gesloten. Het volgroeide apothecium is schotelvormig en gestippeld door de sporenzakjes, die bij rijpheid boven het oppervlak uitsteken. Het apothecium is gewoonlijk 0,5–5,0 mm breed en 0,4–0,8 mm hoog. De bovenkant is holrond of vlak. Het hymenium is 150–200 μm dik. Het hypothecium bestaat uit 7–12 μm grote, isodiametrische, tot ronde cellen. Het merg is tot 500 μm dik en bestaat uit iets ronde of iets spoelvormige, 10–40 μm grote cellen en doorzichtige, vertakte, onregelmatig golvende schimmeldraden. De schimmeldraden zijn verbonden met de doorzichtige, gesepteerde, draadvormige, 2–4 μm dikke parafysen. Het soms bruine excipulum is aan de rand ongeveer 20-50 μm, aan de basis tot 170 μm dik en bestaat uit ronde, spoelvormige of iets hoekige, doorzichtige, 10-50 × 10-30 μm grote cellen. Het excipulum is aan de buitenkant meestal ruw met scheurtjes.
De sporenzakjes hebben een ronde top en zijn knuppelvormig, naar beneden toe dunner wordend en eindigend in een korte steel. Ze zijn 180–250 × 24–30 μm groot. Er zitten acht ascosporen in een zakje, die in twee rijen of door elkaar liggen.
De violette, vaak uiteindelijk purperbruine, spoelvormige ascosporen zijn 19–28 × 10–14 μm groot en aan de buitenkant netvormig gestreept. Aan een kant zit een slijmlaag. De ascosporen worden in de turbulente luchtzone boven de bodem weggeschoten met behulp van een sporenkanon. De 'loop', het sporenzakje, van het sporenkanon wordt met behulp van een lenzensysteem door de lichtinval gericht. De benodigde druk wordt verkregen door osmose.
# Germanicus Gemellus

Germanicus Julius Caesar Nero Gemellus (19-23) was een van de tweelingzonen van Drusus Julius Caesar en Livilla (zijn tweelingbroer was Tiberius Gemellus) geboren in 19 n.Chr.. Germanicus zou, amper vier jaar oud, in hetzelfde jaar als zijn vader overlijden.