OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Owasso

Owasso is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Rogers County en Tulsa County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 18.502. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 24.938, een stijging van 6436 (34,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 26,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Owasso.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Owasso op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Dolné Obdokovce

Dolné Obdokovce (Hongaars: Alsóbodok) is een Slowaakse gemeente in de regio Nitra, en maakt deel uit van het district Nitra. Dolné Obdokovce telt 1.178 inwoners. De meerderheid van de bevolking maakt onderdeel uit van de Hongaarse minderheid in Slowakije.
De gemeente maakt onderdeel uit van de Hongaarse enclave Zoboralja.
# STS-81-M

STS-81-M, voluit Space Transportation System-81-M, was een oorspronkelijke space shuttle missie voor deze missie zou de Atlantis gebruikt worden. Maar werd geannuleerd om dat de Challenger verongelukte na de lancering op 28 januari 1986.

## Bemanning

De bemanning zou bestaan uit:
* Millie Hughes-Fulford
# Rhinolophus madurensis

Rhinolophus madurensis is een zoogdier uit de familie van de hoefijzerneuzen (Rhinolophidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door K. Andersen in 1918.

## Voorkomen

De soort komt voor in Indonesië.
* ↑ (en) Rhinolophus madurensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Rhinolophus megaphyllus

Rhinolophus megaphyllus is een vleermuis uit het geslacht der echte hoefijzerneuzen (Rhinolophus).

## Kenmerken

R. megaphyllus is een kleine hoefijzerneus met niet al te grote, puntige oren en kleine ogen. De bovenkant van het lichaam is grijsbruin, de onderkant wat lichter. De naakte huid van bijvoorbeeld de vleugels is donkergrijs. In Queensland komen oranje exemplaren voor. Kenmerken van het brede, roze neusblad onderscheiden de soort van andere hoefijzerneuzen.

## Leefwijze

In Australië gebruikt dit dier zeer vochtige grotten om in te slapen in groepen van 5 tot 2000 dieren. In maart en april is de paartijd. Drachtige vrouwtjes verhuizen in september of oktober naar een speciale grot om hun jongen te baren. De vlucht is langzaam, maar beweeglijk. Net als andere kleine vleermuizen leeft deze soort van insecten.

## Afmetingen

In onderstaande tabel zijn maten van verschillende populaties van R. megaphyllus opgenomen.
| Kenmerk | Australië | Nieuw-Guinea | New Ireland |
| Kop-romplengte (mm) | 44-53 | 49 | 42,7-49,2 |
| Staartlenge (mm) | - | 18,0 | 20,8-21,26 |
| Voorarmlengte (mm) | 44-52 | 48,7-49,1 | 41,7-43,4 |
| Achtervoetlengte (mm) | - | 12,1 | - |
| Oorlengte (mm) | 17-21 | 16-19,5 | 16,8-18,2 |
| Gewicht (g) | 7-13 | 9-10,5 | 6,5-7,0 |

## Verspreiding

Deze soort komt voor in het oosten van Nieuw-Guinea, op de nabijgelegen eilanden Goodenough, Misima, Nieuw-Brittannië, Nieuw-Ierland en Woodlark en in het oosten van Australië zuidelijk tot het midden van Victoria. Binnen deze verspreiding worden vijf ondersoorten erkend: fallax Andersen, 1906 op Nieuw-Guinea, ignifer Allen, 1933 in Noordoost-Australië, megaphyllus Gray, 1834 in Zuidoost-Australië, monachus Andersen, 1905 op Misima en vandeuseni Koopman, 1982 op New Britain en New Ireland.

## Verwantschap

Er is nog een aantal taxonomische problemen met betrekking tot deze soort. De meer westelijk voorkomende Rhinolophus robinsoni en Rhinolophus keyensis worden soms tot R. megaphyllus gerekend. Een nog groter probleem vormt de relatie tussen R. megaphyllus en R. philippinensis. Er is namelijk een serieuze mogelijkheid dat deze twee soorten beiden polyfyletisch zijn, dus dat populaties van de ene soort nauwer verwant zijn aan de andere en andersom; de situatie wordt nog ingewikkelder gemaakt door het bestaan van twee verschillende vormen (waarschijnlijk aparte soorten) van R. philippinensis in Australië.

## Literatuur

* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of the South-West Pacific & Moluccan Islands. Chatswood: Reed Books, 464 pp. ISBN 0-7301-0417-6
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0-19-550870-X
* Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4
* ↑ (en) Rhinolophus megaphyllus op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Rheum officinale

Rheum officinale, de Chinese rabarber is een rabarber uit de duizendknoopfamilie die oorspronkelijk afkomstig is uit de berggebieden van West en Noord-West China, India, Tibet, Rusland en Turkije. De plant groeit op hoogten tussen 1200 en 4000 meter. De plant kan 1,5 tot 2 meter hoog worden.
De zaden zijn rijp in juli en augustus en worden dan verspreid door de wind.
De stengels worden veel als voedsel (rabarber) gebruikt. De bladeren van Rheum officinale bevatten veel oxaalzuur en kunnen daarom toxisch zijn. Oxaalzuur kan neerslaan in de niertubuli en daardoor nierfalen veroorzaken. De wortels worden gebruikt in de traditionele Chinese geneeskunde.

## Inhoudsstoffen

De belangrijkste inhoudsstoffen zijn hydroxyanthracenen, waaronder de groep anthraquinonen, evenals tanninen. Andere inhoudsstoffen zijn calciumoxalaat, vetzuren, resines, zetmeel, stilbeenglycosiden en sporen etherische olie.

## Medicinaal gebruik

De wortelstok van Rheum officinale wordt gebruikt in de volksgeneeskunde, in de Traditionele Chinese geneeskunde wordt het yào yòng dà huáng ((zh) ) genoemd. Het is een van de meest gebruikte kruiden uit de Chinese volksgeneeskunde. In China is de commerciële productie geconcentreerd in de provincie Sichuan. De rabarberwortels worden verzameld van planten die ten minste zes jaar oud zijn, de oogst vindt plaats in de herfst of in de daarop volgende lente. De wortelstok wordt in kleine blokjes gesneden en gedroogd, geroerbakt of gestoomd met alcohol.
Rabarberwortels bevatten anthraquinonen, die een laxerend effect hebben, evenals tanninen en bitterstoffen (4-11%) die een daaraan tegengesteld adstringerend (verstoppend) effect hebben. In lage doseringen heeft de werking van de tanninen de overhand en heeft het een antidiarretische werking, in hogere doseringen overheersen de anthraquinonen en werkt rabarberwortel laxerend. Traditioneel wordt het zowel als een laxeermiddel alsook als een antidiarretisch middel ingezet. De anthraquinonen zijn niet stabiel bij verhitten en kunnen ook verloren gaan bij andere manieren van verwerken. Verhitting gaat dan ook ten koste van het laxerende effect.
Een gebruikelijke dagdosering is 1 tot 5 gram per dag, direct gebruikt of als thee (decoctie). In de Chinese volksgeneeskunde ligt de geadviseerde dosis iets hoger: 3-10 gram per dag en 20 gram in ernstige gevallen, waarbij de dosering gehalveerd wordt wanneer het poeder direct wordt gebruikt in plaats van als thee.
Gebruik langer dan 8 dagen achtereen wordt ontraden, evenals gebruik bij jonge kinderen (jonger dan 12) en tijdens zwangerschap of lactatieperiode.

## Literatuur

* (en) World Health Organization, Rhizoma Rhei. WHO monographs on selected medicinal plants - volume 1 pp. 231-240. World Health Organization (1999). Gearchiveerd op 29 oktober 2016. Geraadpleegd op 15 november 2017.
* (en) TCM Wiki, Radix et Rhizoma Rhei. TCM Wiki. TCM Wiki (2017). Gearchiveerd op 13 april 2015. Geraadpleegd op 15 november 2017. . Dit artikel is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Gelijk delen (CC BY SA; versie 4.0).
# Rheumaptera alternata

Rheumaptera alternata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Staudinger.
# Lonetree

Lonetree is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Wyoming, en valt bestuurlijk gezien onder Uinta County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 61.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 118,2 km², waarvan 118,1 km² land en 0,1 km² water. Lonetree ligt op ongeveer 2303 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 68 km rond Lonetree.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Lonetree op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Prays parilis

Prays parilis is een vlinder uit de familie Praydidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1923 gepubliceerd door Turner.
# Ampedus assingi

Ampedus assingi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Schimmel.
* ↑ (en) Ampedus assingi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010. Gearchiveerd op 3 december 2014.
# Orstomisis

Orstomisis is een geslacht van neteldieren uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soort

* Orstomisis crosnieri Bayer, 1990
# Corticarina alberta

Corticarina alberta is een keversoort uit de familie schimmelkevers (Latridiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1893 gepubliceerd door Henry Clinton Fall.
# Dorysthenes sternalis

Dorysthenes sternalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Fairmaire.
# STS-87

STS-87, voluit Space Transportation System-87, was een spaceshuttlemissie van de Columbia. Tijdens de missie werd er wetenschappelijk onderzoek gedaan met de Spartan-module. Het was de eerste keer dat vanuit de Columbia een ruimtewandeling werd uitgevoerd.

## Bemanning

| Positie | Lancering | Landing |
| Bevelhebber | Kevin Kregel 3e ruimtevlucht | Kevin Kregel 3e ruimtevlucht |
| Piloot | Steven Lindsey 1e ruimtevlucht | Steven Lindsey 1e ruimtevlucht |
| Missiespecialist 1 | Kalpana Chawla 1e ruimtevlucht | Kalpana Chawla 1e ruimtevlucht |
| Missiespecialist 2 | Winston Scott 2e ruimtevlucht | Winston Scott 2e ruimtevlucht |
| Missiespecialist 3 | Takao Doi 1e ruimtevlucht | Takao Doi 1e ruimtevlucht |
| Ladingspecialist 1 | Leonid Kadenjuk 1e ruimtevlucht | Leonid Kadenjuk 1e ruimtevlucht |

## Media

* Lancering
* Spartan gekoppeld aan de Columbia
* (en) STS-87 op NASA.gov, 23 november 2007, geraadpleegd 31 januari 2016
# Rhopalocranaus tenuis

Rhopalocranaus tenuis is een hooiwagen uit de familie Manaosbiidae.
# Lopinavir/ritonavir

Lopinavir/ritonavir is een combinatiegeneesmiddel van lopinavir en ritonavir dat gebruikt wordt om de groei te remmen van het hiv (humaan immunodeficiëntievirus), dat aids veroorzaakt. Het middel is onder meer onder de namen Kaletra en Lopinavir/Ritonavir Accord in de handel.

## Kenmerken

Het geneesmiddel combineert lopinavir met een lage dosis ritonavir. Het wordt aanbevolen het middel te gebruiken samen met andere antiretrovirale middelen. Het wordt via de mond ingenomen als een tablet, capsule of oplossing. Beide medicijnen zijn hiv-proteaseremmers. Ritonavir werkt door de afbraak van lopinavir te vertragen.
Vaak voorkomende bijwerkingen van het geneesmiddel zijn braken, diarree, hoofdpijn, spierpijn en vermoeidheid. Mogelijke ernstige bijwerkingen zijn een te hoge bloedsuikerspiegel, ontsteking van de alvleesklier en problemen met de lever.
De VS heeft Lopinavir/ritonavir in 2000 als medicijn goedgekeurd. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft het op de lijst van essentiële geneesmiddelen gezet: de veiligste en meest effectieve geneesmiddelen die nodig zijn in een gezondheidszorgsysteem. In Nederland kostte het gebruik in 2020 gemiddeld €340 per maand.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lopinavir/ritonavir op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* farmacotherapeutisch kompas over lopinavir/ritonavir
* Kaletra: productinformatie
* ↑ Medicijnkosten.nl
# Prohatschekia cremouxi

Prohatschekia cremouxi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Hatschekiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Cadenat.
# Ouwehoeren

Ouwehoeren is een Nederlandse documentaire uit 2011. In niet-Nederlandstalige landen is de film bekend onder de naam Meet the Fokkens.
De documentaire vertelt het verhaal van de eeneiige tweeling Martine ("Tineke") en Louise Fokkens ("Loes") (1942), twee dames op leeftijd die sinds de jaren 60 als prostituee werken op de Amsterdamse Wallen. De film neemt de kijker mee langs plekken in Amsterdam waar de dames hun herinnering hebben liggen, en vertelt op die manier hun levensverhaal.
Naar aanleiding van IDFA 2011 is de film aangekocht door omroepen in Israël, Zweden en België, en vanuit onder meer Duitsland, Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk is interesse getoond.
# Cornelis Alkemade

Cornelis Theodorus Joseph Alkemade (Sint-Oedenrode, 26 november 1923 – Bilthoven, 25 februari 1989) was een Nederlandse natuurkundige en hoogleraar experimentele natuurkunde aan de Universiteit Utrecht.
Alkemade studeerde natuurkunde en promoveerde in 1954 aan de Universiteit Utrecht bij Joannes Milatz op het proefschrift A contribution to the development and understanding of flame photometry. Hij werkte vervolgens enige jaren als medewerker aan de Rijksuniversiteit van Utrecht en gaf daar college en practicum in de fysische meetmethoden. In 1961 werd hij hoogleraar aan de Universiteit Utrecht, waaraan hij tot 1987 bleef verbonden.

## Publicaties

* 1954. A contribution to the development and understanding of flame photometry. Proefschrift Universiteit Utrecht.
* 1961. Denken met de handen. Inaugurale rede.
* 1969. Leven, weten, geloven. Met Anton Weiler.
* 1973. Inleiding in de fysische meetmethoden. Met Adriaan Hoogenboom en Johan Albert Smit.
* 1979. Fundamentals of analytical flame spectroscopy. Met Roland Herrmann.
* ↑ Koninklijke Bibliotheek over CTJ Alkemade.
* Bibsys: 90507489
* Gemeinsame Normdatei: 1089244436
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1689 8271
* Library of Congress Control Number: n82009718
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007452915005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067562043
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A006245716
* Système universitaire de documentation: 131796143
* Virtual International Authority File: 94895608
* WorldCat (via VIAF): 94895608
# Douwe Petrus van Steenwijk

Douwe Petrus van Steenwijk (Holwerd, 25 januari 1784 - Ommen, 16 maart 1867) was een Nederlandse arts en schrijver.

## Leven en werk

Van Steenwijk werd in 1784 in Holwerd geboren als zoon van de predikant Petrus van Steenwijk en Lutske Riemersma. Hij studeerde theologie en medicijnen aan de universiteit van Groningen. Hij raakte aan lager wal en zat meerdere malen gevangen. Na enkele vruchteloze pogingen van de familie om hem te helpen om zijn brood te verdienen als medicus, chirurgijn en vroedmeester werd hij in 1824 in Ommerschans, een kolonie van de Maatschappij van Weldadigheid, geplaatst. Hij werkte zich daar op van kolonist tot ziekenoppasser en werd ingeschakeld bij de gezondheidszorg als assistent heelmeester in de kolonie Ommerschans. Met enige regelmaat trad hij ook op als geneesheer voor de gestichten van de maatschappij en was onder meer belast met de zorg voor patiënten met schurft. Van 1829 tot 1833 was Van Steenwijk officieel heel en vroedmeester in het gesticht Veenhuizen met een jaarsalaris van ƒ 700. In 1829 trouwde hij met de uit Rotterdam afkomstige 19-jarige Adriana Brauckman. Na haar overlijden in 1833 raakte Steenwijk aan de drank en werd hij ontslagen omdat hij al zijn hebben en houden, inclusief zijn boeken en instrumenten had verkocht om aan drank te komen. Meerdere malen hielp hij in beschonken toestand als vroedmeester bij een bevalling. In 1838 werd hij als bedelaar weer in Ommerschans geplaatst. Hij overleed in 1867 op 83-jarige leeftijd in Ommen.
Zijn boek "De Vagebond" werd in 1846 in twee delen gepubliceerd. In zijn inleiding van deel I schreef hij: "Ik heb den Vagebond willen teekenen, gelijk ik hem gekend heb, in alle zijne misdadigheid, en mijne bedoeling hiermede was om aan te wijzen, hoezeer de mensch, wanneer hij eenmaal van het regte spoor is afgedwaald, allengkens op het pad van ondeugd en zedeloosheid voortholt, en met elke schrede zijn gewis verderf te gemoet treedt".
# Saepta Julia

De Saepta Julia was een belangrijk monumentaal plein op het Marsveld in het oude Rome.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was het een plein, dat simpelweg Saepta werd genoemd. Het lag buiten de Republikeinse stadsmuur waar de Romeinse burgers samenkwamen om te stemmen in de comitia centuriata en tributa. Julius Caesar gaf in 54 v.Chr. opdracht om het plein te herbouwen met een marmeren vloer en omgeven door een grote porticus. Caesar maakte de voltooiing niet meer mee, want hij werd in 44 v.Chr. vermoord. Marcus Aemilius Lepidus nam de bouw verder op zich. De Saepta Julia werd uiteindelijk voltooid door Marcus Agrippa en in 26 v.Chr. ingewijd.
In de keizertijd had de Saepta Julia zijn functie van plaats voor verkiezingsbijeenkomsten verloren en werd het onder andere gebruikt voor gladiatorengevechten en als marktplaats voor luxe goederen. Volgens Seneca was het een van de meest bezochte plaatsen in de stad. Tijdens de grote brand op het Marsveld in het jaar 80 ging de Saepta verloren, maar het werd vrijwel direct weer herbouwd door Domitianus. Een nieuwe restauratie volgde onder Hadrianus.

## Het gebouw

De Saepta Julia was 310 meter lang en 120 meter breed en lag tussen het Pantheon en de grote Tempel van Isis. De Saepta was door Agrippa rijkelijk versierd met beelden en reliëfs. Er stonden onder andere beelden van Cheiron, Pan en Olympus, die of gemaakt waren door de beroemde Griekse beeldhouwer Skopas of door zijn collega Praxiteles.
Het plein werd aan de beide lange zijden geflankeerd door een monumentale zuilengang. Deze porticussen worden beide als individueel bouwwerk genoemd in de 4e-eeuwse stadsgidsen. De korte zuidelijke kant sloot direct aan op het Diribitorium. Aan de noordelijke zijde stond een muur met acht poorten. Dit was vermoedelijk de hoofdingang.

### Porticus van de Argonauten

Aan de westelijke zijde stond de Porticus van de Argonauten (Porticus Argonautarum). De porticus werd in 25 v.Chr. door Marcus Agrippa gebouwd. De naam is ontleend aan de schilderingen op de muren van de porticus waarop het verhaal van Jason en de Argonauten werd uitgebeeld. In deze porticus werd de markt van de luxe goederen gehouden. Een klein deel van de muur van de porticus is bewaard gebleven en staat direct tegen de oostelijke zijde van het Pantheon aan. Deze muur bestaat uit een betonnen kern met bakstenen en was oorspronkelijk bekleed met marmeren platen. Op een regelmatige afstand van elkaar zijn rechthoekige nissen zichtbaar, waar vermoedelijk standbeelden in stonden.

### Porticus van Meleager

De Porticus van Meleager (Porticus Meleagri) stond aan de oostelijke zijde van de Saepta. De naam is ontleend aan de verhalen rond Meleager, waarvan de Calydonische jacht zeker was afgebeeld in de porticus. De Porticus van Meleager staat afgebeeld op een bewaard gebleven fragment van de Forma Urbis Romae, de marmeren stadskaart uit het begin van de 3e eeuw n.Chr.

## Referentie

* L. Richardson, jr, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Baltimore - London 1992. P. 340-341 ISBN 0801843006

## Externe link

* Maquettes-historiques, maquette van de Saepta Julia
# Ribasia erythrogaster

Ribasia erythrogaster is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ceballos in 1920.
# Ludioschema minor

Ludioschema minor is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Fleutiaux.
# Prohimerta choui

Prohimerta choui is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Kang & Yang.
# Index (groepentheorie)

In de groepentheorie, een deelgebied van de wiskunde geeft de index van een ondergroep $H$ in een groep $G$ de verhouding van het aantal elementen in $G$ en in $H$. De index is anders gezegd het aantal nevenklassen van $H$ in $G$. Als $H$ bijvoorbeeld een index 2 in $G$ heeft, dan betekent dit dat de helft van de elementen van $G$ ook in $H$ voorkomen. De index van $H$ in $G$ wordt meestal met $|G:H|$ of $[G:H]$ aangeduid.
Indien $H$ een normaaldeler van $G$ is, zijn de index $[G:H]$ van $H$ in $G$ en de orde $|G/H|$ van de factorgroep $G/H$ per definitie hetzelfde.
# Oud Wulfseweg

De Oud Wulfseweg is een weg in de Nederlandse gemeente Houten. Deze weg loopt vanaf de Mereveldseweg en de Fortweg waar hij in overgaat tot aan de Rondweg. Op de Oud Wulfseweg komt de Utrechtseweg uit.
De Oud Wulfseweg heeft zijn naam te danken aan kasteel Oud-Wulven dat hier ooit heeft gestaan. Aan de weg ligt een aantal boerderijen waarvan sommige de status van monument hebben. Aan de weg liggen sportvelden en sinds 2005 de Algemene Begraafplaats Oud Wulven. Ook het Landelijk Moluks Kerkelijk Centrum (MKC) is hier gevestigd.
Tussen de Oud Wulfseweg en Mereveldseweg loopt de spoorlijn van Utrecht naar Boxtel. Een spoorwegovergang verbond vele jaren beide wegen met elkaar. In 2012 kwam er een tunnel onder het spoor voor in de plaats.

## Fotogalerij

* Moluks Kerkelijk Centrum Oud Wulfseweg 1
* Voormalig rusthuis Oud Wulfseweg 4 (monument)
* Oude spoorwegovergang
* Tunnel onder het spoor
* Ingang Algemene begraafplaats Oud Wulven
* Boerderij Oudwulverbroek, Oud Wulfseweg 17 (rijksmonument)
* Bord met uitleg over boerderij Oudwulverbroek
* Oud Wulfseweg 19 (monument)
* Oud Wulfseweg 20 (monument)
* Oud Wulfseweg 22 (monument)
* Markeersteen kasteel Oud-Wulven
* ↑ Geschiedenis kasteel Oud Wulven - kasteleninutrecht.eu
* ↑ Begraafplaats Oud Wulven te Houten (2005) - houten.nl
* ↑ Moluks Kerkelijk Centrum - mkchouten.nl
* Geschiedenis Oud Wulven te Houten - moustache.nu
* Boerderij Oudwulverbroek aan de Oud Wulfseweg 17 te Houten- Het Utrechts Archief
Beusichemseweg · Burgemeester Wallerweg · De Poort · Heemsteedseweg · Herenweg · Houtensewetering · Koningin Julianastraat · Loerikseweg · Lupine-oord · Notengaarde · Oud Wulfseweg · Plein · Prins Bernhardweg · Staatsspoor · Stationserf · Tiellandtspad · Vlierweg · Weteringhout