OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Futurum

Het futurum simplex (ook vaak alleen futurum genaamd) is een aparte tijd die in het Latijn en in Romaanse talen de toekomst aanduidt. Deze moet dan ook in het Nederlands vertaald worden met het hulpwerkwoord "zullen" (zie ook: toekomende tijd (Nederlands)). Uiteraard kan men in een vrijere vertaling kiezen voor "gaan", wanneer het nabije toekomst betreft. Wat opvalt aan deze vervoeging is dat de a- en e-stam heel anders gaan dan de i-stam en de medeklinkerstam. Ook moet opgemerkt worden dat deze tijd geen coniunctivus kent.

## Actief

| a-stam = 1ste vervoeging | e-stam = 2de vervoeging | i-stam = 4de, 5de vervoeging | medeklinkerstam = 3de vervoeging |
| ama b o | vide b o | audi a m | reg a m |
| ama b i s | vide b i s | audi e s | reg e s |
| ama b i t | vide b i t | audi e t | reg e t |
| ama b i mus | vide b i mus | audi e mus | reg e mus |
| ama b i tis | vide b i tis | audi e tis | reg e tis |
| ama b u nt | vide b u nt | audi e nt | reg e nt |
Opmerking: bij de medeklinkerstam is de eerste persoon enkelvoud van het indicativus futurum gelijk aan die van de coniunctivus praesens!
Ik zal houden van, ik zal zien, ik zal luisteren, ik zal regeren.
Je kan ook het trucje gebruiken: "1 en 2 hebben b, al de rest a en e." Waarbij de 1 en 2 naar de eerste en tweede vervroeging verwijzen.

## Passief

| a-stam | e-stam | i-stam | medeklinkerstam |
| ama b or | vide b or | audi a r | reg a r |
| ama b i ris | vide b e ris | audi e ris | reg e ris |
| ama b i tur | vide b i tur | audi e tur | reg e tur |
| ama b i mur | vide b i mur | audi e mur | reg e mur |
| ama b i mini | vide b i mini | audi e mini | reg e mini |
| ama b u ntur | vide b u ntur | audi e ntur | reg e ntur |
Ik zal bemind worden, ik zal gezien worden, ik zal gehoord worden, ik zal geregeerd worden. -i voor een r wordt -e (=amaberis)

## Participia

| | a-stam | e-stam | i-stam | medeklinkerstam |
| mannelijk | ama t urus | vis urus | audi t urus | rec t urus |
| vrouwelijk | ama t ura | vis ura | audi t ura | rec t ura |
| onzijdig | ama t urum | vis urum | audi t urum | rec t urum |
beminnen zullende, zullende zien, zullende luisteren, zullende regeren (deze vormen klinken niet, maar ze komen in A.c.I. constructies voor, waarin ze wel klinken).
Men neemt het PPP, en haalt daar -us vanaf, plakt er -urus,-ura,-urum aan vast, en men heeft het participium futuri.

## Infinitivus

Voor een actieve infinitivus futuri gebruikt men een vorm van het participium futuri met het werkwoord esse. Voor het passief een vorm van het participium futuri met het werkwoord iri.

## Onregelmatige werkwoorden

| esse | posse |
| ero | potero |
| eris | poteris |
| erit | poterit |
| erimus | poterimus |
| eritis | poteritis |
| erunt | poterunt |
Het participium futuri van esse is futurus, futura, futurum (de perfectumstam van esse is fui, wellicht een ezelsbruggetje).
Velle (willen), nolle (niet willen) en malle (liever willen) gaan als de medeklinkerstam:
* volam, voles, volet...
* nolam, noles, nolet...
* malam, males, malet...
Ire gaat als de a-stam:
* ibo, ibis, ibit, ibimus, ibitis, ibunt
# François Civil

François Civil (Parijs, 29 januari 1990) is een Franse acteur.

## Carrière

Civil maakte in 2005 zijn acteerdebuut. In 2014 speelde hij in de Engelstalige producties, de miniserie Rosemary's Baby en de film As Above, So Below. Hij ontving een Trophée Chopard voor mannelijke openbaring, op het Filmfestival van Cannes in 2019 en een acteur van het jaar bij de GQ France Men of the Year Awards in 2023, mede voor zijn rol als D'Artagnan in de film Les Trois Mousquetaires: D'Artagnan en het vervolg Les Trois Mousquetaires: Milady.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2005: Le Cactus als jonge Patrick
* 2007: Molière als Louis Béjart op 14-jarige leeftijd
* 2008: Soit je meurs, soit je vais mieux als Martial Dulac
* 2008: Sur ta joue ennemie als Milan
* 2008: 15 ans et demi als een festivalganger
* 2010: Bus Palladium als Mario
* 2011: Nos résistances als Racine
* 2011: Une pure affaire als Tom
* 2012: Elles als Florent
* 2013: La Stratégie de la poussette als François
* 2013: 20 ans d'écart als een student in de collegezaal
* 2013: Fonzy als Hugo
* 2014: Macadam Baby als Thomas
* 2014: As Above, So Below als Papillon
* 2014: Frank als Baraque
* 2015: Made in France als Christophe
* 2016: Five als Timothée
* 2017: Ce qui nous lie als Jérémie
* 2017: Burn Out als Tony
* 2019: Le Chant du loup als Chanteraide
* 2019: Celle que vous croyez als Alex
* 2019: Mon inconnue als Raphaël
* 2019: Deux Moi als Rémy
* 2021: BAC Nord (internationaal getiteld The Stronghold) als Antoine
* 2022: En corps als Yann
* 2022: Lightyear als Buzz Lightyear (stem Franse versie)
* 2023: Les Trois Mousquetaires: D'Artagnan als D'Artagnan
* 2023: Une zone à défendre als Greg
* 2023: Les Trois Mousquetaires: Milady als D'Artagnan
* 2024: Pas de vagues als Julien

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2011: Hard als Tony (7 afleveringen)
* 2013: Tiger Lily, 4 femmes dans la vie als Ziggy (6 afleveringen)
* 2013: Alias Caracalla, au cœur de la Résistance als Maurice de Cheveigné (2 afleveringen)
* 2013-2015: Casting(s) als François (22 afleveringen)
* 2014: Rosemary's Baby als Jacques (2 afleveringen)
* 2015-2017: Dix pour cent als Hippolyte Rivière (10 afleveringen)

### Computerspellen

* 2022: Call of Duty: Modern Warfare II als Commander Phillip Graves (stem Franse versie)

## Theater

* 2011: Le Carton van Clément Michel, geregisseerd door Arthur Jugnot, in het Palais des Glacesin in Parijs.
# François Charles du Barail

François Charles du Barail (Versailles 25 mei 1820 - Versailles 30 november 1902), was een Frans militair en politicus.

## Biografie

François Charles du Barail nam op jonge leeftijd dienst in het Franse leger. Op achttienjarige leeftijd nam hij als militair in het 2e Regiment der Sphasis van Oran deel aan de verdediging van Mostaganem, een noordelijke havenstad in Algerije - een toenmalige Franse kolonie. In 1842 werd hij bevorderd tot tweede luitenant en na de Slag bij Isly - waarbij hij gewond raakte - in 1844 werd hij bevorderd tot eerste luitenant. Na gevechten bij Laghouat werd hij aangesteld tot chef d'escadron. In 1845 volgde zijn bevordering tot luitenant-kolonel en toegevoegd aan de staf te Laghouat. Na een tijd nam hij dienst in een regiment der Jagers.
François Charles du Barail werd op 30 december 1857 bevorderd tot kolonel en nam het commando van het 1e Regiment der Kurassiers op zich. In 1860 keerde hij als bevelhebber van het 3e Regiment der Kurassiers in Afrika terug. Met twee esquadrons vertrok hij in 1862 naar Mexico en naam deel aan de strijd aldaar.
François Charles du Barail werd na het uitbreken van de oorlog met Duitsland, op 16 juli 1870, benoemd tot commandant - met de rang van brigadegeneraal - van een cavaleriedivisie, welke o.a. bestond uit vier Afrikaanse regimenten jagers. Op 23 maart 1871 werd hij bevorderd tot divisie-generaal.
Na de oorlog was Du Barail van 25 mei 1873 tot 22 mei 1874 minister van Defensie in de kabinetten-De Broglie I en II.
# Fufius lanicius

Fufius lanicius is een spinnensoort uit de familie Cyrtaucheniidae. De soort komt voor in Bolivia.
# Fufius antillensis

Fufius antillensis is een spinnensoort uit de familie Cyrtaucheniidae. De soort komt voor in Trinidad.
# Fufluns

Fufluns is een Etruskische godheid van de vruchtbaarheid en de wijn. Hij is het equivalent van de Griekse godheid Dionysos. Een van zijn tempels is gevonden in het Italiaanse dorpje Populonia, waar de plaatsnaam in muntvondsten aangeduid wordt als pupluna, pufluna of fufluna, hetgeen Stad van Fufluns betekent.
Oorspronkelijk lijkt Fufluns de Etruskische god van de groei en vegetatie geweest te zijn, blijkens de Etruskische stam *pople of *puple ("knoppen", "spruit"). Deze stam is ook terug te vinden in het Latijnse woord populus, volk.
Voor zover enige mythologie uit de Etruskische inscripties en beelden afgeleid kan worden, komt die overeen met overleveringen uit de Griekse mythologie. Fufluns werd vanaf ca. de 5e eeuw v.Chr., en waarschijnlijk zelfs sinds de 7e eeuw v.Chr. met Dionysos vereenzelvigd. Vandaar dat Fufluns in de overlevering ook genoemd wordt als Pacha, waarbij Pacha staat voor Bacchus.
In afbeeldingen op keramiek of in spiegelgraveringen is Fufluns de zoon van Tinia en Semla. Ook wordt hij geboren uit ofwel de heup, ofwel het been van Tinia. Op een Etruskische spiegelgravering bevindt zich een afbeelding van Tinia/Zeus met twee minnen, Mean en Thalna, alsook Apulu (Apollon). Ook komen afbeeldingen van Fufluns met zijn vrouw/bruid Areatha (Ariadne) voor. Een zwartfigurige Etruskische Hydria uit de 6e eeuw v.Chr. toont in dolfijnen veranderde piraten die Fufluns gevangengenomen hebben.
Enkel verschillen met de Griekse mythologie zijn te vinden in de iconografie van Fufluns, waar hij vaker dan in Griekse afbeeldingen weergegeven wordt als naakte jongeman, en de relatieve prominentie van zijn moeder Semla/Semele. Vaak worden ze bij elkaar weergegeven. Op een spiegelgravering staat bijvoorbeeld de naakte Fulfuns met het hoofd naar achteren neigend terwijl hij zijn moeder een kus geeft.
De culte van Fufluns werd mogelijk in verband met het Bacchanalenschandaal van 186 v.Chr. door de Romeinse staat onderdrukt. Livius geeft aan dat de "infectie" een Etrurische oorsprong had. In latere tijden worden geen bewijzen voor een verering van Fufluns meer gevonden, waarschijnlijk is zijn culte versmolten met die van Bacchus of Liber.
* ↑ M. Cristofani: La leggenda di un tipo monetale etrusco. In: L'Italie préromain et la Rome républicaine.: Mélanges offerts à J. Heurgon. Rome 1976
* ↑ Nationaal Museum Napels. Zie ook: B. Gerhard, A. Klugmann, G. Korte: Etruskische Spiegel. Berlin 1840-1897. Nr. 82
* ↑ Toledo Museum of Art 82.134
* ↑ Berlijn, Museum der Oudheid. Zie ook: B. Gerhard, A. Klugmann, G. Korte: Etruskische Spiegel. Berlin 1840-1897. Nr. 83
* ↑ Titus Livius ab urbe condita 39, 8-19. Zie ook A. Pfiffig: Religio etrusca. Graz 1975. Pfiffig is van mening dat uit de vermelding van Livius geen conclusies over de culte van Fufluns in Etrurië toelaat.
Aplu · Artume · Calu · Charun · Fufluns · Hercle · Laran · Lasa · Mean · Menrva · Nethuns · Phersipnei · Satre · Sethlans · Thalna · Tinia · Turms · Uni · Vanth
# Friedrich Philip Küthe

Friedrich Philip Küthe (Amsterdam, 4 december 1839 – Tiel, 13 januari 1896) was een chirurg en arts die veel schreef over geneeskunde.

## Levensloop

Küthe studeerde geneeskunde in Amsterdam en promoveerde op 19 maart 1862 aan de Universiteit Utrecht op zijn studie, getiteld Over den invloed van den nervus vagus op de hartsbeweging.
Na zijn promotie deed hij ervaring op in het Binnengasthuis in Amsterdam om zich vervolgens, na een jaar werkzaam te zijn geweest in Tricht, als huisarts te vestigen in Geldermalsen (1865) en vervolgens in Tiel. Op 26 november 1868 trouwde hij in het nabijgelegen Deil met Maria Gualthera van Everdingen (Deil, 21 april 1839 – Tiel, 3 juli 1923) van het landgoed Noordenhoek. Hij was actief in tal van besturen, zat in de gemeenteraad en stond aan de basis van het lokale ziekenhuis.

## Onderscheiding

De Teylers Stichting in Haarlem beloonde Küthe in 1893 met een gouden medaille voor zijn verhandeling, getiteld De ontwikkeling en het tegenwoordig standpunt der bakteriologie. In hetzelfde jaar werd ook een groepsportret gemaakt van het Tiels Natuurkundig Gezelschap Physica, mogelijk ter gelegenheid van het 16de lustrum (in 1893) of ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan in 1888. Dr. Küthe zit vooraan, links van het tafeltje, met een wandelstok tussen zijn benen.

## Graf

Zijn graf op de begraafplaats Ter Navolging, die op initiatief van Johannes Diederik van Leeuwen in 1786 naar ontwerp van Karel George Zocher is aangelegd, wordt in Monumenten in Nederland. Gelderland (Zwolle, 2000) genoemd als 'graf met cippus op postament'. Het is gerestaureerd in de eerste twee decennia van de 21ste eeuw, mede door toedoen van de Vereniging Oudheidkamer Tiel en Omstreken.

## Bibliografie (selectie)

* 1861 - Over de functie van de lever / Volledige tekst
* 1892 - Over den invloed van den nervus vagus op de hartsbeweging / Volledige tekst
* 1866 - Verslag over de cholera-epidemie in de provincie Gelderland in 1866 / Volledige tekst
* 1872 - Het vonnis der Rotterdamsche regtbank in zake Dr. Vriens, in het licht van Dixi en Mr. Weve / Volledige tekst
* 1893 - De ontwikkeling en het tegenwoordig standpunt der bakteriologie
# Friedrich Otto Gustav Quedenfeldt

Friedrich Otto Gustav Quedenfeldt (Graudenz, 14 juni 1817 - Berlijn, 20 december 1891) was een Duits entomoloog.
Quedenfeldt was generaal-majoor in het Pruisische leger. Zijn zoon Max jun. Quedenfeld (1851 - 1891) was een luitenant in het hetzelfde leger en was tevens een insectenhandelaar die expedities naar Marokko (1880, 1883 en 1885-1886), Algerije (1884), de Canarische Eilanden (1887), Tripoli en Tunesië (1888-1889) en Anatolië (1891) ondernam om insecten te verzamelen onder andere voor zijn vader. Hij was gespecialiseerd in kevers (Coleoptera) en beschreef vele nieuwe soorten voor het eerst.

## Enkele werken

* 1883 - Kurzer Bericht über die Ergebnisse der Reisen des H. Major a.D.v. Mechow in Angola und am Quango-Strom, nebst Aufzählung der hierbei gesammelten Longicornien.
* 1883 - Beschreibung von vier africanischen Longicornen.
* 1883 - Verzeichniss der von hern Stabsarzt Dr. Falkenstein in Chinchoxo (Westafrika, nördlich der Congomündungen) gesammelten Longicornen des Berliner Königl. Museums.
* 1885 - Cerambycidarum Africae species novae.
* 1888 - Beiträge zur Kenntniss der Koleopteren-Fauna von Central-Afrika nach den Ergebnissen der Lieutenant Wissman'schen Kassai-Expedition 1883 bis 1886.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Friedrich Otto Gustav Quedenfeldt op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gadirtha fusca

Gadirtha fusca is een nachtvlinder van de familie visstaartjes (Nolidae). De soort komt voor in het oosten, midden en zuidoosten van China.
De lengte van de voorvleugels is 18,5–22,4 mm bij mannelijke en 20,9–23,1 mm bij vrouwelijke vlinders. De grondkleur van de voorvleugels bij mannen is bruingrijs, met variërende hoeveelheden onduidelijke roodachtig-bruine gebieden. Er is een zwakkere donkergrijze driehoekige vlek proximaal van de top. De achtervleugels zijn donkergrijs. Vrouwtjes hebben licht bruingrijze voorvleugels. Er zijn vier tot vijf generaties per jaar in Hubei.
De rupsen voeden zich met de bladeren van Triadica sebifera. Er zijn zes larvale instars. De larven bereiken een lengte van 28–33,5 mm en hebben een lichtgroene tot geelgroene grondkleur en een gele kop. De soort overwintert als een ei op de bladeren en takken van de waardplant. De eieren komen in mei uit.

## Etymologie

De soortnaam verwijst naar de donker grijsbruine grondkleur van de voorvleugels.

## Afbeeldingen

* Vrouwelijke cocon
* Mannelijke cocon
* Rups: van boven en opzij gezien
* Rups op Triadica sebifera
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gadirtha fusca op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Michael G. Pogue (19 februari 2014). A new species of Gadirtha Walker (Nolidae, Eligminae): a proposed biological control agent of Chinese tallow (Triadica sebifera (L.) Small) (Euphorbiaceae) in the United States. ZooKeys. DOI: 10.3897/zookeys.382.6600. Geraadpleegd op 30 augustus 2020.
# Fuencarral-El Pardo

Fuencarral-El Pardo is een district in de Spaanse hoofdstad Madrid met 220.085 inwoners.

## Wijken

* Barrio del Pilar
* El Goloso
* El Pardo
** Mingorrubio
* Fuentelarreina
* La Paz
* Mirasierra
* Peñagrande
* Valverde
Centro · Arganzuela · Retiro · Salamanca · Chamartín · Tetuán · Chamberí · Fuencarral-El Pardo · Moncloa-Aravaca · Latina · Carabanchel · Usera · Puente de Vallecas · Moratalaz · Ciudad Lineal · Hortaleza · Villaverde · Villa de Vallecas · Vicálvaro · San Blas · Barajas
# Fuendetodos

Fuendetodos is een gemeente in de Spaanse provincie Zaragoza in de regio Aragón met een oppervlakte van 62 km². Fuendetodos telt 126 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen

## Geboren in Fuendetodos

* Francisco Goya (1746-1828), kunstschilder en graveur

## Panorama

* Uitzicht op Fuendetodos

## Externe link

* (es) Fundación Goya: het geboortehuis van Francisco de Goya
# Fuenferrada

Fuenferrada is een gemeente in de provincie Teruel in de regio Aragón met een oppervlakte van 24,53 km². Fuenferrada telt 56 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Alcaine · Aliaga · Anadón · Blesa · Cañizar del Olivar · Castel de Cabra · Cortes de Aragón · Cuevas de Almudén · Escucha · Fuenferrada · Hinojosa de Jarque · La Hoz de la Vieja · Huesa del Común · Jarque de la Val · Josa · Maicas · Martín del Río · Mezquita de Jarque · Montalbán · Muniesa · Obón · Palomar de Arroyos · Plou · Salcedillo · Segura de los Baños · Torre de las Arcas · Utrillas · Villanueva del Rebollar de la Sierra · Vivel del Río Martín · La Zoma
# Frontoserolis glacialis

Frontoserolis glacialis is een pissebed uit de familie Serolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Walter Medley Tattersall.
# Frontoserolis polita

Frontoserolis polita is een pissebed uit de familie Serolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Pfeffer.
# Fuencaliente

Fuencaliente kan verwijzen naar:
* Fuencaliente (Ciudad Real), een gemeente in de Spaanse provincie Ciudad Real
* Fuencaliente de la Palma, een gemeente op het Spaanse eiland La Palma
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fuencaliente en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fuelblooded

Fuelblooded (voorheen Sacramental Sachem) is een melodieuze death/thrashmetalband uit 's-Hertogenbosch (Nederland). De band werd opgericht in 2002. In 2010 tekende de band een contract bij Copro Records. Op dit moment (juli 2013) staat de band op non-actief.

## Huidige bandleden

* Michiel Rutten - gitaar
* Tim Verheijden - drums
* Michel Steenbekkers - basgitaar

## Voormalige bandleden

* Norbert Moen - drums
* Peter Brinkman - zang
* Danny Tunker - gitaar (ex-Form)
Ouder:
* Mark van Empel-zang
* Michiel Stekelenburg - gitaar
* Ronald(heavy)van Kuringen
* Vital Welten - zang
* Luciano Marras - drums (Scavenger)

## Discografie

* 2002 - Promo 2002 (Demo)
* 2006 - Inflict The Inevitable
* 2008 - Off The Face Of The Earth
# Galamadammen Akwadukt

Het Galamadammen Akwadukt, ook vaak afgekort tot Galamadammen, is een aquaduct dat is gebouwd op de kruising van de N359 en het Johan Frisokanaal. Het is vernoemd naar de buurtschap Galamadammen dat nabij Koudum ligt in de Nederlandse provincie Friesland. Het aquaduct werd op 7 november 2007 opengesteld voor verkeer.
Met de bouw werd begonnen in december 2005. Het aquaduct bestaat achtereenvolgens uit een zuidoostelijke oprit van 193 meter, een gesloten tunneldeel van 73 meter en een noordwestelijke oprit van 203 meter. De totale lengte bedraagt daarmee 469 meter. Details: Aantal heipalen: 282, aantal Gewi-palen: 107.
Het aquaduct biedt ruimte aan een tweetal rijbanen en een fietspad. Boven de noordwestelijke oprit bevindt zich een voetgangersbrug, welke voetgangers de mogelijkheid biedt om vanuit het naastliggende hotel de provinciale weg over te steken richting de jachthaven. Langs de zuidelijke oever van het Johan Frisokanaal is een ecozone gekomen, waarlangs de fauna gelegenheid krijgt de provinciale weg over te steken. Het gesloten deel is uitgevoerd als zinktunnel, zodat het kruisende waterverkeer zo weinig mogelijk hinder heeft van de bouwactiviteiten.
De bestaande fietstunnel aan de zuidoostzijde wordt gesloopt en de bestaande fietstunnel aan de noordzijde (ook tunnel Galamadammen genoemd) blijft bestaan. Na ingebruikname van het aquaduct is de bestaande ophaalbrug eveneens gesloopt.
# Galaliet

Galaliet (ook: galactiet, melksteen of kunsthoorn) is een van de oudste semisynthetische kunststoffen. Galaliet kan hoorn vervangen bij de fabricage van kleine gebruiksvoorwerpen en sieraden.

## Geschiedenis

De Franse chemicus Jean-Jacques Trillat ontdekte in 1889 dat caseïne, indien behandeld met formaldehyde, een harde, doorschijnende stof doet ontstaan die onoplosbaar is en die eigenschappen heeft welke lijken op hoorn, ivoor en schildpad. In 1897 kreeg Wilhelm Krische, een drukker uit Hannover, de opdracht om een wit schoolbord te ontwerpen. Samen met de Oostenrijkse chemicus Adolph Spitteler ontwikkelde hij het materiaal verder maar slaagde er niet in om dit materiaal aan te wenden voor de door hem beoogde toepassing.
Het nieuwe materiaal werd in 1900 tentoongesteld op de Wereldtentoonstelling te Parijs. De Compagnie Française de Galalithe produceerde het in Levallois-Perret en het veroorzaakte een revolutie in de knopenindustrie, te beginnen in de Franse Jura.
In 1913 werd alleen in Duitsland al 13 miljoen liter melk gebruikt voor de productie van galaliet. In 1914 verkreeg het Britse Syrolit Ltd. de licentie, en veranderde haar naam in Erinoid Ltd.
Ook in Nederland werd de productie gestart. In Leeuwarden richtte Pier Jans Talsma in 1920 Casolith op (op een samentrekking van caseïne en 'galalith'). In de nabijheid van Friese zuivelfabrieken zoals Frico ontstond hiermee een van de eerste kunststofproduktiebedrijven in Nederland.
Sieraden uit galaliet speelden een belangrijke rol in de art-deco-stijl van omstreeks 1930. De wereldproductie bereikte een hoogte van 10.000 ton. Na de Tweede Wereldoorlog echter, werd de concurrentie van plastics op aardoliebasis steeds sterker voelbaar, en dergelijke materialen waren minder broos. Gedurende de jaren 60 van de 20e eeuw werd de productie stopgezet, het laatst in Brazilië.
Tegenwoordig staat galaliet echter weer in de belangstelling, daar de biologische afbreekbaarheid van deze kunststof voor een aantal toepassingen een gewenste eigenschap is.

## Toepassing

Galaliet moest worden bewerkt als hoorn. Het kon niet in vormen worden gegoten. Voordeel was dat het gemakkelijk te bewerken was. Bovendien kon het, door toevoeging van diverse kleurstoffen, tal van effecten vertonen dan wel nabootsen, zoals die van schildpad, ivoor, hoorn en hout. Dit maakte het geschikt voor toepassing in kleine gebruiksvoorwerpen. Naast knopen en sieraden betrof dit ook: haarkammen, paraplugrepen, pianotoetsen, pennen, knoppen voor elektrische apparaten en dergelijke.
* ↑ Meinders Schroor, Achter de Hoven 116Bis, de geschiedenis van Casolith, 2006