OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Linda Le Bon

Linda Le Bon (Wilrijk, 20 juli 1964) is een Belgisch paralympisch skiër en voormalig ski-instructrice. Op de Paralympische Winterspelen 2022 behaalde zij een 11e plaats op het onderdeel slalom voor atleten met een visuele beperking.

## Biografie

Le Bon heeft meerdere sporten beoefend, waaronder bergbeklimmen. Op 28-jarige leeftijd bereikte zij de top van de Cho Oyu, een ruim 8000 meter hoge berg in Nepal. Op latere leeftijd, over een periode van 9 jaar, begon zij slechter zicht te krijgen door macula-degeneratie. Zij skiet samen met Pierre Couquelet als voorskiër; hij is zelf ook alpineskiër en deed mee aan de Winterspelen van 1984. In januari 2022 behaalde Le Bon twee zilveren medailles op de uitgestelde Wereldkampioenschappen Para Alpine Skiën 2021 in Lillehammer.
Voor de Paralympische Spelen van 2022 was zij de eerste Belgische deelneemster die geselecteerd werd om deel te nemen in Peking. In Peking moest zij echter een andere voorskiër aanwijzen, omdat Couquelet niet naar China mocht komen vanwege een positieve dopingtest. Bij de wedstrijden skiede Le Bons dochter Ulla Gilot voor haar. Hiervoor hebben zij slechts een week samen kunnen trainen. Bij de afsluitingsceremonie droegen Le Bon en haar dochter samen de Belgische vlag.
* 1 2 Edwin Marien, Linda Le Bon sluit paralympische spelen af met elfde plaats op de slalom. Antwerps Persbureau (12 maart 2022). Gearchiveerd op 2 oktober 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
* ↑ (en) 57-year-old Belgian athlete proves alpine skiing not only for the young. Global Times (8 maart 2022). Gearchiveerd op 18 maart 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
* ↑ Linda Le Bon sluit Paralympische Winterspelen af met 11e plaats in de slalom. Sporza (12 maart 2022). Gearchiveerd op 13 maart 2022. Geraadpleegd op 16 maart 2022.
* ↑ Belgen op de top van een 8000-er. Wim Devolder (23 mei 2013). Gearchiveerd op 18 maart 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
* 1 2 Skiënde moeder neemt dochter mee als gids: 'Moet blind op haar vertrouwen'. nos.nl (9 maart 2022). Gearchiveerd op 13 maart 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
* ↑ Linda le Bon pakt tweede zilveren medaille op de Super G. Belgian Paralympic Committee (15 januari 2022). Gearchiveerd op 18 maart 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
* ↑ Linda Le Bon neemt met dochter Ulla deel aan Paralympische Spelen: "Dit gaan we niet vergeten". Sporza (10 maart 2022). Gearchiveerd op 13 maart 2022. Geraadpleegd op 17 maart 2022.
* ↑ Beijing 2022: Linda Le Bon is de eerste geselecteerde atlete. Belgian Paralympic Committee (22 november 2021). Gearchiveerd op 26 januari 2022. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
# Laccophilus inefficiens

Laccophilus inefficiens is een kever uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Francis Walker.
# Li Shanshan (gymnast)

Li Shanshan (Huangshi, 22 februari 1992) is een voormalig turnster uit China.
Li won tijdens de Olympische Zomerspelen 2008 de gouden medaille in de landenwedstrijd.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2008 | Peking | landenwedstrijd 6e balk |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2007 | Stuttgart | 2 landenwedstrijd 2 balk |
1928: Agsteribbe, Burgerhof, De Levie, Nordheim, Polak, Simons, Stelma, Van den Berg, Van den Bos, Van der Vegt, Van Randwijk, Van Rumt · 1936: Bärwirth, Bürger, Frölian, Iby, Meyer, Pöhlsen, Schmitt, Sohnemann · 1948: Honsová, Kovářová, Misáková, Müllerová, Růžičková, Šilhánová, Srncová, Veřmiřovská · 1952: Gorochovskaja, Botsjarova, Minaitsjeva, Oerbanovitsj, Danilova, Sjamrai, Dzjoegeli, Kalintsjoek · 1956: Manina, Latynina, Moeratova, Kalinina, Astachova, Jegorova · 1960: Moeratova, Latynina, Astachova, Ljoechina, Ivanova, Nikolajeva · 1964: Latynina, Astachova, Voltsjetskaja, Zamotajlova, Manina, Gromova · 1968: Koetsjinskaja, Voronina, Petrik, Karasjova, Toerisjtsjeva, Boerda · 1972: Toerisjtsjeva, Korboet, Lazakovitsj, Boerda, Saadi, Kosjel · 1976: Filatova, Grozdova, Kim, Korboet, Saadi, Toerisjtsjeva · 1980: Davydova, Filatova, Kim, Naimoesjina, Sjaposjnikova, Zacharova · 1984: Szabo, Cutina, Păucă, Grigoraş, Stănuleţ, Agache · 1988: Baitova, Sjevtsjenko, Strazjeva, Lasjtsjenova, Boginskaja, Sjoesjoenova · 1992: Boginskaja, Lysenko, Galijeva, Goetsoe, Groedneva, Tsjoesovitina · 1996: Miller, Dawes, Strug, Moceanu, Phelps, Chow, Borden · 2000: Răducan, Amânar, Olaru, Boboc, Isărescu, Presăcan · 2004: Ban, Eremia, Ponor, Roșu, Șofronie, Stroescu · 2008: Yang, Cheng, Jiang, Deng, He, Li · 2012: Douglas, Maroney, Raisman, Ross, Wieber · 2016: Biles, Douglas, Hernandez, Kocian, Raisman · 2020: Achajmova, Listoenova, Melnikova, Oerazova · 2024: Biles, Carey, Chiles, Lee, Rivera
* (en) Profiel van Li Shanshan op olympedia.org
# Epitola carcina

Epitola carcina is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Hewitson.
# Ocrisiona

Ocrisiona is een geslacht van spinnen uit de familie springspinnen (Salticidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Ocrisiona aerata (L. Koch, 1879)
* Ocrisiona cinerea (L. Koch, 1879)
* Ocrisiona eucalypti Żabka, 1990
* Ocrisiona frenata Simon, 1901
* Ocrisiona koahi Żabka, 1990
* Ocrisiona leucocomis (L. Koch, 1879)
* Ocrisiona liturata (L. Koch, 1879)
* Ocrisiona melancholica (L. Koch, 1879)
* Ocrisiona melanopyga Simon, 1901
* Ocrisiona parallelestriata (L. Koch, 1879)
* Ocrisiona parmeliae Żabka, 1990
* Ocrisiona suilingensis Peng, Liu & Kim, 1999
* Ocrisiona victoriae Żabka, 1990
* Ocrisiona yakatunyae Żabka, 1990
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Zuidelijk grauw zandoogje

Het zuidelijk grauw zandoogje (Hyponephele lupinus) is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae (aurelia's). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1836 door O. Costa.
De soort komt voor in Europa.
# Hilde van der Ploeg

Hilde van der Ploeg (7 mei 1959 - 20 februari 2007) was een Nederlands psychologe. Zij studeerde cum laude af aan de Vrije Universiteit en was gespecialiseerd in de klinische psychologie en daarbinnen in de seksuologie.
Ze begon haar carrière als seksuologe bij de Rutgers Stichting, waar ze werkzaam was als seks- en relatietherapeute. In 1995 startte ze haar eigen praktijk in Amsterdam.
In datzelfde jaar verscheen Blikken zonder blozen: De seksuele revolutie van de kijklustige vrouw, een pleidooi voor een andere kijk op de vrouwelijke seksualiteit. Van der Ploeg betoogt dat vrouwen kunnen genieten van het mannelijk lichaam en bespreekt wat vrouwen kijklustig maakt. Het boek kritiseert zowel de traditionele als de feministische kijk op de verhouding tussen man en vrouw.
Van der Ploeg had een passie voor seksuele voorlichting. In het jongerenblad Break Out! schreef zij gedurende zes jaar elke week een tweetal pagina's over dit onderwerp. Ook gaf ze seksuele voorlichting op het internet; de voorlichtingssite Sexwoordenboek en het bijbehorende forum kwamen door haar tot stand.
Van der Ploeg overleed op 47-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

## Werk

* Blikken zonder blozen: de seksuele revolutie van de kijklustige vrouw, 1995, 175 p., BZZTôH - Den Haag, ISBN 90-5501-100-2
# Modisimus modicus

Modisimus modicus is een spinnensoort uit de familie trilspinnen (Pholcidae). De soort komt voor op de Galapagoseilanden.
# Ling Woo

Ling Woo is een personage uit de dramedy Ally McBeal. De rol werd vertolkt door actrice Lucy Liu van 21 september 1998 tot 18 februari 2002. Liu stapte uit de serie omdat ze grotere rollen aangeboden kreeg.
Het personage werd gezien als een geslaagde poging om het stereotype van de volgzame Aziatische vrouw te doorbreken. Aan de andere kant past ze ook in het stereotiepe plaatje van de Aziatische 'Dragon Lady': dominante, manipulerende, seksueel actieve vrouwen uit het mysterieuze Azië.

## Personagebeschrijving

Ling is aanvankelijk nog niet werkzaam bij advocatenkantoor Fish & Cage, maar huurt hen in wegens een seksuele aanklacht die Ling heeft ingediend tegen een man. Ze heeft zelf ook een juridische opleiding gevolgd aan de Cornell Law School en weet eigenaar Richard Fish te overtuigen haar in dienst te nemen. Ling voelt echter weinig passie voor het beroep van advocaat en ze geeft aan dat ze vooral naar kantoor gaat om haar kleding te tonen. Ze heeft sowieso meer dan voldoende geld: naast het werk als advocate bezit ze nog bedrijven als een staalfabriek en een club met vrouwelijke modderworstelaars. Ze heeft het advocatenwerk financieel gezien dus niet nodig.
Als personage is Ling oppervlakkig. Ze geeft alleen om geld en winkelen, en toont geen interesse in de medemens. Ze heeft bijvoorbeeld een hekel aan gehandicapten en zou het liefst zien dat iedereen was zoals zij. Op het vlak van relaties is ze terughoudend: ze is dermate kritisch ten opzichte van anderen dat ze het nooit lang volhoudt met iemand. Aan seks heeft ze weinig behoefte. Verder geeft ze aan dat ze vanwege haar knappe uiterlijk alleen maar even knappe mannen aantrekt, en dat dergelijke mannen altijd oninteressante personen zijn. Ze ervaart dit als oneerlijk. Op kantoor krijgt ze een relatie met eigenaar Richard.
Door haar harde en kille karakter is ze weinig geliefd op kantoor. Ze geeft haar onverbloemde mening over zaken en personen, ze manipuleert mensen en doet alles om haar eigen doelen te halen. Collega's hadden haar liever niet aangenomen zien worden; ze vermoeden ook dat ze de baan niet vanwege haar talenten heeft gekregen, maar vanwege het delen van het bed met de juiste persoon. Voor Ling betekent dit dat ze zich steeds weer moet bewijzen als serieuze, geprespecteerde advocate.
Ondanks haar kille persoonlijkheid kan ze ook empathie tonen. Zo besluit ze een keer om God te dagvaarden namens een kind dat aan kanker leidt.
* (en) Ling Woo from Ally McBeal. www.charactour.com. Gearchiveerd op 18 mei 2023. Geraadpleegd op 18 mei 2023.
* ↑ (en) Nakao, Annie, Asian "Ally' character puts stereotypes to test. SFGATE (3 maart 1999). Gearchiveerd op 18 mei 2023. Geraadpleegd op 18 mei 2023.
# Larisa subsolana

Larisa subsolana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Miller.
# Eric Money

Eric V. Money (Detroit, 6 februari 1955) is een voormalige Amerikaanse professionele basketbalspeler. Hij was point-guard, 1,86 m lang. Hij speelde zes seizoenen, van 1974 tot 1980, in de NBA bij de Detroit Pistons, New Jersey Nets en Philadelphia 76ers. Hij scoorde gemiddeld 12,2 punten per match tijdens zijn NBA-carrière.
Eric Money heeft een unieke prestatie op zijn naam staan: in één en dezelfde basketbalwedstrijd zowel voor het winnende als voor het verliezende team te hebben gespeeld én gescoord. Op 8 november 1978 speelde hij met de New York Nets tegen de Philadelphia 76ers in The Spectrum in Philadelphia. De 76ers wonnen na dubbele overtime met 137-133. Maar tijdens de derde periode werd Bernard King, een speler van de Nets, uitgesloten na een tweede technische fout. King schopte tegen een stoel op weg naar de kleedkamer en kreeg daarvoor nog een derde technische fout.
De Nets protesteerden daarna omdat volgens de reglementen van de NBA een speler of coach slechts twee technische fouten kan krijgen in een match. NBA-commissioner Larry O'Brien willigde de klacht in en beval dat de wedstrijd herspeeld moest worden vanaf het moment van uitsluiting van King, bij een stand van 84-81 in het voordeel van de 76ers in de derde periode.
De wedstrijd werd op 23 maart 1979 voortgezet. Maar ondertussen waren Eric Money en Al Skinner van de Nets naar de 76ers getransfereerd in ruil voor Harvey Catchings en Ralph Simpson. Money, Simpson en Catchings speelden op die manier voor beide teams in dezelfde match; maar enkel Eric Money scoorde zowel voor zijn oude club als voor zijn nieuwe club; hij maakte 23 punten voor de Nets en vier voor de 76ers. Uiteindelijk wonnen de 76ers toch, nu met 123-117.
# Ocrisiodes miridella

Ocrisiodes miridella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Ragonot.
# Horti Pompeiani

Horti Pompeiani (Nederlands: Tuinen van Pompeius) was de naam van twee parken in het oude Rome, die door Gnaeus Pompeius Magnus werden aangelegd.

## Esquilijn

De Horti Pompeiani op de Esquilijn hoorden bij de villa van Pompeius in de chique wijk Carinae. De villa werd Domus Rostrata, genoemd omdat Pompeius de voorstevens (Latijn:rostra) van door hem verslagen piratenschepen aan het huis had laten bevestigen. Na de dood van Pompeius schonk Julius Caesar de tuinen aan Marcus Antonius.

## Marsveld

De Horti Pompeiani op het Marsveld werden rond 55 v.Chr. aangelegd met de bouw van het grote Theater van Pompeius. De locatie is onbekend, maar het park moet dicht in de buurt van het theater hebben gelegen.

## Bron

* L. Richardson, jr, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Baltimore - London 1992. pp. 201.
# Histiophryne maggiewalker

Histiophryne maggiewalker is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de voelsprietvissen (Antennariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Arnold & Pietsch.
# Mirza (geslacht)

Mirza is een geslacht van nachtactieve lemuren uit de familie der dwergmaki's. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1870 gepubliceerd door John Edward Gray. Net als alle lemuren zijn deze endemisch op Madagaskar.

## Taxonomie

Er worden twee soorten tot dit geslacht gerekend:
* Mirza coquereli (A. Grandidier, 1867) – Coquereldwergmaki
* Mirza zaza Kappeler & Roos, 2005
Vroeger werd M. zaza als populatie van M. coquereli beschouwd. In 2005 werd na een studie naar het gedrag en de genetische en anatomische kenmerken van het dier gepubliceerd als een nieuwe soort.

## Verspreiding

De coquereldwergmaki komt vrijwel alleen voor in de succulente boslanden in het zuidwesten van Madagaskar. Mirza zaza is kleiner en komt voor in de droge loofbossen, met name in de noordwestelijke regio Sambirano.
In 2010 werd een dwergmaki van het geslacht Mirza gevonden in het doornachtig struikgewas, Madagaskars meest zuidelijke ecoregio. Nog nooit eerder werden dwergmaki's van dit geslacht hier aangetroffen en biologen vermoeden dat het mogelijk om een nieuwe soort gaat. Het dier is echter nog nooit gevangen en alleen na verder onderzoek kan deze nieuwe soort worden bevestigd.

## Gedrag

Net als alle dwergmaki's zijn soorten van het geslacht Mirza nachtactief en leven voornamelijk in bomen. Ze houden echter geen winterslaap en zijn het hele jaar door actief. Ze voeden zich met fruit, bloemen en geleedpotigen. In het droge seizoen voeden ze zich met keverlarven. Overdag slapen ze in zelfgebouwde nesten, mannetjes slapen alleen en wijfjes in kleine groepen.
# Linnenweverspoortje

Het Linnenweverspoortje is een poort uit 1665 en vormt de toegang tot een voormalige kloostertuin aan de Groenestraat in de Nederlandse stad Kampen.
Nadat de geestelijken uit het klooster waren vertrokken, heeft het gebouw onder meer dienstgedaan als ontmoetingsplek voor leden van het gilde van linnenwevers. Deze hebben in 1665 het toegangspoortje opgetrokken.
In het verleden vormde de poort de toegang tot de universiteitsbibliotheek van de Theologische Universiteit Kampen.
# Eric Namesnik

Eric John Namesnik (Butler (Pennsylvania), 7 augustus 1970 – Ypsilanti (Michigan), 11 januari 2006) was een internationaal topzwemmer uit de Verenigde Staten, die zowel in 1992 als in 1996 de zilveren medaille won op de 400 meter wisselslag bij de Olympische Spelen. Hij werd verslagen door respectievelijk Tamás Darnyi en Tom Dolan.
Namesnik, bijgenaamd Snik, was als zwemmer verbonden aan The University of Michigan in Ann Arbor, waar ook de Nederlander Marcel Wouda bijna drie jaar (1992-1995) trainde en studeerde. Na zijn actieve zwemcarrière trad hij in dienst als trainer-coach bij diezelfde universiteit, als rechterhand van hoofdcoach Jon Urbanchek. Namesnik was getrouwd met een voormalig zwemster uit Nederland, Kirsten Silvester.
Namesnik overleed op 11 januari 2006 ten gevolge van een auto-ongeluk op 7 januari 2006.
# Ocrisiodes velocella

Ocrisiodes velocella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Toll.
# Horti Sallustiani

De Horti Sallustiani (Nederlands:Tuinen van Salustius) was een park in het oude Rome.

## Geschiedenis

De tuinen werden in de 1e eeuw v.Chr. aangelegd door de Romeinse geschiedschrijver Sallustius, die daarbij gebruik maakte van de Horti Caesaris, die hij na de dood van Julius Caesar had verkregen. Sallustius was rijk geworden tijdens zijn termijn als proconsul van de provincia Africa. In de tuinen liet hij een grote villa bouwen, waar hij zijn belangrijkste boeken schreef. De tuinen kwamen later in bezit van Sallustius' achterneef en werden in 20 n.Chr. keizerlijk eigendom, toen Tiberius ze kocht. De tuinen bleven tot het begin van de 5e eeuw altijd in het bezit van de keizer. Nerva overleed in 98 in een villa in de Horti Sallustiani. De tuinen werden in deze eeuwen verder verfraaid met onder anderen paviljoens, een tempel voor Venus en een obelisk.
In 410 vielen de Goten onder Alarik I Rome binnen. Zij kwamen door de poorten van de Horti Sallustiani de stad binnen en richten daarbij grote schade aan het complex aan. Desondanks bleef het park als zodanig tot de 6e eeuw in gebruik. Daarna vervielen de gebouwen en werden de tuinen niet meer bijgehouden.
Aan het begin van de 17e eeuw kocht kardinaal Ludovico Ludovisi het terrein van de Horti Sallustiani en liet er een nieuw park aanleggen, waarin hij de Villa Ludovisi liet bouwen. Bij deze werkzaamheden werden een groot aantal antieke beelden opgegraven. De Villa Ludovisi werd rond 1894 afgebroken en het bijbehorende park werd in kleine delen verkocht. In deze tijd was Rome weer de hoofdstad van het verenigde Italië geworden, wat een explosieve bevolkingsgroei ten gevolg had. Op het terrein van de villa werd een nieuwe woonwijk gebouwd.

## De tuinen

De tuinen lagen in het noordwesten van Rome, tussen de Pincio en de Quirinaal. Het park lag aan de Via Salaria, in de buurt van de 3e-eeuwse Porta Salaria. In de tuinen stonden meerdere gebouwen, waaronder de villa waar Sallustius zelf had gewoond. Tijdens de middeleeuwen is het terrein van de tuinen onherkenbaar veranderd, doordat het grondniveau van de vallei tussen de Pincio en Quirinaal met enkele meters is gestegen.

## Restanten

Een van de paviljoens van de tuinen is bewaard gebleven. Het bestaat onder andere uit een ronde overkoepelde hal. Boven op dit paviljoen werd in de 18e eeuw een nieuw gebouw dat bij de Villa Ludovisi hoorde gebouwd. Verder zijn er restanten van een cryptoporticus en een watertank opgegraven. De Obelisk van Sallustius is ook bewaard gebleven en staat tegenwoordig voor de kerk Trinità dei Monti, bovenaan de Spaanse Trappen. De vele opgegraven kunstvoorwerpen worden tentoongesteld in de musea van Rome, hiertoe behoort ook de befaamde Stervende Galliër in de Musei Capitolini.

## Bron

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gardens of Sallust op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Histiopterus typus

Histiopterus typus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnashoofdvissen (Pentacerotidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Temminck & Schlegel.
# Mirza Delibašić

Mirza Delibašić (Tuzla, 9 januari 1954 - Sarajevo, 8 december 2001) was een Bosnisch voormalig basketballer en basketbalcoach.

## Carrière

Mirza Delibašić, bijgenaamd Kinđe, leidde zijn club Bosna naar het EuroLeague kampioenschap in 1979. Hij speelde zijn eerste wedstrijden op 15-jarige leeftijd voor KK Sloboda Dita, de basketbalclub van Tuzla. Drie jaar later, in 1971, tekende hij een contract bij KK Bosna. Na zijn vertrek bij Bosna ging Delibašić naar de Spaanse Primera División, waar hij uiteindelijk werd beschouwd als een van de beste spelers die ooit voor Real Madrid hebben gespeeld, samen met spelers als Juan Corbalán, Wayne Brabender, Fernando Martín Espina, Fernando Romay, Dražen Petrović en Arvydas Sabonis.
In zijn clubcarrière won hij talrijke titels in Europese clubcompetities. Mirza Delibašić en Dražen Dalipagić speelden niet alleen samen voor hun Joegoslavische nationale ploeg, maar ook samen bij Real Madrid. Hun optreden in een EuroLeague wedstrijd van 1983 tegen Cibona, in Zagreb, is slechts één van de vele hoogtepunten uit hun carrière. In die wedstrijd scoorde Delibašić 26 punten en Dalipagić 33. De wedstrijd werd passend afgesloten met een twee-tegen-een fast-break, waarbij Delibašić een achter-de-rug fake pass maakte naar Dalipagić, en langs een verdediger passeerde voor een tweehandige dunk op de zoemer. De fans van Cibona zetten het verlies van hun ploeg opzij en toonden hun waardering voor de prestaties van de Bosnische sterren met een staande ovatie aan het eind van de wedstrijd.
In de vroege zomer van 1983 verliet de negenentwintigjarige Delibašić Real Madrid en tekende bij de Italiaanse Liga-club JuveCaserta, gecoacht door zijn voormalige Bosna-mentor Bogdan Tanjević.
In augustus 1983, ging het team voor voorseizoenstraining en conditie naar de stad Bormio in de Italiaanse Alpen. Na terugkomst in het zuiden van Caserta na de slopende hoogtestage, kreeg Delibašić een bijna fatale hersenbloeding die zijn carrière zou beëindigen. Delibašić was in kritieke toestand en er werd onmiddellijk een privévliegtuig geregeld om hem naar de Militaire Medische Academie (VMA) in Belgrado te vliegen, waar hij maandenlang in het ziekenhuis werd opgenomen. Hij overleefde en herstelde, maar niet genoeg om terug te keren naar het professionele basketbal, waardoor hij gedwongen werd om met onmiddellijke ingang definitief te stoppen.

## Nationale ploeg

Mirza Delibašić werd een van de grootste Europese spelers en won met het nationale basketbalteam van Joegoslavië elk groot FIBA-toernooi, waaronder: de gouden medaille van de Olympische Zomerspelen op de Olympische Zomerspelen van 1980, twee keer goud van EuroBasket (1975, 1977), en het goud op het FIBA Wereldkampioenschap van 1978.

## Erelijst

* 2x Joegoslavisch landskampioen: 1978, 1980
* 1x Joegoslavisch bekerwinnaar: 1978
* 1x Spaans landskampioen: 1982
* 1x European Champions Cup: 1979
* 1x Intercontinental Cup: 1981
* Olympische Spelen: 1x 1 , 1x 2
* Wereldkampioenschap: 1x 1 , 1x 3
* EuroBasket: 2x 1 , 1x 2 , 1x 3
* Middellandse Zeespelen: 1x 1 , 1x 2
Externe links
* (en) Profiel op proballers.com
# Liodessus ophonoides

Liodessus ophonoides is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Guignot.