OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bert Perrigo

Albert ("Bert") Perrigo was een Brits motorcoureur, ontwerper en constructeur.
Bert Perrigo was de zoon van een bakker in Small Heath (Birmingham), maar in plaats van zijn vader op te volgen werd hij chauffeur bij Bordesley Engineering Co. Ltd, die onder de naam "Connaught" motorfietsen produceerde aan Bond Street in Birmingham. Perrigo overtuigde de bedrijfsleiding om hem te laten deelnemen aan de Londen-Edinburgh-24uurs-trial, die hij wist te winnen. Het was de eerste van veel gouden medailles die hij won.
Toen Bordersley in 1926 de poorten sloot begon Perrigo bij de sportafdeling van BSA. Voor BSA was zijn wedstrijdervaring belangrijk en Perrigo was betrokken bij de ontwikkeling van de BSA Blue Star-serie. Voor elke verkochte BSA Blue Star kreeg hij een halve penny.
In 1929 won Perrigo de eerste British Experts Trial en hij vertegenwoordigde Groot-Brittannië in de International Six Days Trial van 1931, waar hij een gouden medaille won. In 1937 won hij diverse trials met een BSA B24 Empire Star.
In 1937 had Perrigo de leiding over de sportafdeling van BSA, maar hij was hobbypiloot en lid van de Midlands Aero Club in Birmingham. Daar was oud-coureur Wal Handley ook lid van. Perrigo haalde Handley over om nog een keer aan de start te komen tijdens twee races op het circuit van Brooklands. Daarvoor liet hij Len Crisp en Jack Amott een 500cc-BSA M23 Empire Star prepareren. Deze machine was bijzonder hoog opgevoerd. De compressieverhouding van 13:1 maakte methanol als brandstof noodzakelijk, maar de machine leverde geschat 34 pk.
De eerste race ging over drie ronden (13,2 km) en Handley startte in de eerste race met een handicap van negen seconden, maar aan het einde van de tweede ronde reed hij al op kop. Hij won met een grote voorsprong met een racegemiddelde van 102,27 mph en een snelste ronde van 107,57 mph. Dat leverde het team van BSA een "Gold Star" op. Perrigo zag in deze prijs, een stervormige badge met het getal "100" erop, mogelijkheden voor commercieel succes. BSA bracht in 1938 de M24 Gold Star op de markt. De productie daarvan werd beëindigd door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, maar na de oorlog verscheen de BSA Gold Star-serie die tot 1963 zou blijven. Bert Perrigo werd na de oorlog gepromoveerd tot hoofdingenieur en racemanager van BSA-motorfietsen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bert Perrigo op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bert Hopwood: Whatever happened to the British Motorcycle Industry, Haynes Publishing Group derde druk 1986, ISBN 0 85429 459 7
# Bert Paige

Bert Paige, echte naam Albert Lepage, (Gent, 15 oktober 1920 – Laren (Noord-Holland) (Nederland), 9 oktober 1987) was een Vlaams orkestleider en arrangeur, die voornamelijk werkzaam was in Nederland.
Zijn muzikale opleiding kreeg hij aan het Conservatorium van Gent. Hij kreeg daar onderwijs in harmonieleer, contrapunt, orkestratie en trompet. Tijdens de oorlogsjaren speelde hij in Daskalidès' band The Blues Swingers. Hij kwam in 1943 als trompettist in dienst bij orkestleider Robert de Kers. Van daaruit vertrok hij naar de Nederlandse The Ramblers (1950-1957). Daarna werd hij arrangeur bij Dureco.
Paige begeleidde en arrangeerde vanaf het einde van de jaren 50 en begin jaren zestig tal van Nederlandse artiesten, meest artiesten bij platenlabel Phonogram en haar sublabels. Onder meer Wim Sonneveld ("Het dorp"), Conny Vandenbos, Jules de Corte, Boudewijn de Groot, Ramses Shaffy, Liesbeth List en Saskia en Serge maakten gebruik van zijn diensten. In die jaren was hij ook veelal arrangeur van songfestivalliedjes waaronder ook van de winnaars 'n Beetje van Teddy Scholten en De troubadour van Lenny Kuhr. Hij was vaste gast bij een aantal televisieprogramma’s van de VARA (Showboat en Met de muziek mee) en AVRO. Bij die laatste omroep had hij een eigen tv-orkest. Hij heeft regelmatig arrangementen voor het Metropole Orkest geschreven. Zijn eigen muziek was soms te horen bij hoorspelen. In totaal zijn er ongeveer 2200 arrangementen/composities van hem bekend, de meeste geschreven voor het Metropole Orkest. Het probleem bij veel arrangementen is echter dat deze niet meer als partituren bestaan.
In 1971 werd hij onderscheiden met de Gouden Harp van Conamus.
Externe links
* Muziekschatten
* 45cat.com Singles
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ Van Crombrugge, Benjamin, De vele levens van Jean Daskalidès. Biografie van een merkwaardige duizendpoot. (2012). Geraadpleegd op 3 december 2023 – via benjaminvancrombrugge.be.
* ↑ Boudewijn de Groot (citaat), Tourboek 97/98
* Biblioteca Nacional de España: XX1460965
* Library of Congress Control Number: nb2004037251
* MusicBrainz: 2961ea31-5f19-4d66-8b74-918c72dcb493
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007315775805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073684716
* Virtual International Authority File: 87201082
* WorldCat (via VIAF): 87201082
# Verzorgingsplaats De Wuust

Verzorgingsplaats De Wuust is een Nederlandse verzorgingsplaats aan de A73 Nijmegen-Maasbracht tussen afritten 9 en 10 nabij Venray.
Bij de verzorgingsplaats ligt een restaurant van La Place (tot 2017 AC Restaurants).
De Wuust is met een voetgangerstunnel verbonden met de tegenoverliggende verzorgingsplaats Romeinse Put.
Richting Maasbracht: Lokkant · De Wuust · Hoogvonderen
Richting Ewijk: Spik · Romeinse Put · Hondsiep
# Berthold van Neuchâtel

Berthold van Neuchâtel (circa 1183–1259) was van 1196 tot aan zijn dood graaf van Neuchâtel.

## Levensloop

Berthold was de zoon van graaf Rudolf II van Neuchâtel en diens echtgenote, een gravin wier identiteit onbekend gebleven is.
Na de dood van zijn vader werd hij in 1196 samen met zijn oom Ulrich III graaf van Neuchâtel. In 1214 schonken ze enkele privileges aan de stad Neuchâtel. In 1218 beslisten Berthold en Ulrich om hun gezamenlijk grondgebied onderling te verdelen, waarbij Berthold de Romaanse gebieden van het graafschap Neuchâtel behield.
Als graaf van Neuchâtel stichtte hij een Tribunaal van de Drie Staten, samengesteld uit burgers, kanunnikken en edelen en voerde hij ook stadsraden in die bevoegd waren voor politie en justitie. Nadat de stad Neuchâtel in 1249 tijdens een conflict met het prinsbisdom Bazel was afgebrand, stichtte Berthold in 1253 de stad Neureux of Nugerol, een inmiddels niet meer bestaande plaats die zich tussen Le Landeron en La Neuveville bevond.
Hij stierf in 1259.

## Huwelijk en nakomelingen

Berthold huwde met Richenza, dochter van Herman II van Frobourg. Na het huwelijk liet Richenza zich Nicola noemen. Ze kregen volgende kinderen:
* Rudolf III (overleden in 1263), graaf van Neuchâtel
* Herman (overleden na 1239)
* Willem (overleden tussen 1224 en 1228)
* Hendrik (overleden na 1231), baron van Thielle
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Berthold Ier de Neuchâtel op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ben Iroha

Benedict ("Ben") Iroha (Aba, 29 november 1969) is een voormalig Nigeriaans profvoetballer die onder meer speelde voor Vitesse. Hij speelde ook vijftig wedstrijden namens Nigeria en zat bij de selectie voor het wereldkampioenschap voetbal 1994 en 1998.

## Carrière

| seizoen | club | competitie | wed. | goals |
| 1989 | Bendel Insurance FC | Premier League | | |
| 1990 | Iwuanyanwu Nationale | Premier League | | |
| 1991 | ASEC Mimosas | Première Division | | |
| 1992 | ASEC Mimosas | Première Division | | |
| 1992/93 | Vitesse | Eredivisie | 0 | 0 |
| 1993/94 | Vitesse | Eredivisie | 9 | 1 |
| 1994/95 | Vitesse | Eredivisie | 3 | 0 |
| 1995/96 | Vitesse | Eredivisie | 9 | 0 |
| 1996 | San Jose Earthquakes | Major League Soccer | 29 | 2 |
| 1997 | San Jose Earthquakes | Major League Soccer | 4 | 0 |
| | DC United | Major League Soccer | 17 | 4 |
| 1997/98 | Elche CF | Segunda División A | 1 | 0 |
| 1998/99 | Watford FC | Football League First Division | 10 | 0 |
| 1999/00 | Watford FC | Premier League | 0 | 0 |
# Viktor Oliva

Viktor Oliva (Nové Strašecí, 24 april 1861 - Praag, 5 april 1928) was een Tsjechisch schilder, graficus, illustrator en affiche-kunstenaar. Zijn beroemdste schilderij is De absinth-drinker ('Piják Absintu'), dat nog steeds in zijn favoriete café Slavia in Praag hangt. Zijn belangrijkste stijl was art nouveau.
Op 17-jarige leeftijd ging hij naar de Praagse kunstacademie, waar hij studeerde onder František Sequens. Later studeerde hij aan de Akademie der Bildende Kunsten in München. Hier sloot hij zich bij de Tsjechische kunstenaarsvereniging Škréta aan, waarvan ook Alfons Mucha en Luděk Marold lid waren.
In 1888 trok hij als zoveel andere Tsjechische kunstenaars naar Parijs en raakte in Montmartre bevriend met kunstenaars en schrijvers van de Parijse Bohème, zoals Mikoláš Aleš, Jakub Arbes en Karel Vitězslav Mašek. Deze groep geloofde in en leefde naar bepaalde idealen. In deze inspirerende omgeving ontwikkelde zijn kunst zich al snel. Ook ontdekte hij in deze tijd de vreugde van de absint. Oliva was ook een enthousiaste ballonvaarder: met de bemanning van de Franse luchtvaartpionier Louis Godard maakte hij een ballontocht van Praag naar de Oostzee.
Hij keerde terug naar Praag en werd in 1897 beeldredacteur van het populaire blad Zlatá Praha ('Gouden Praag') en een encyclopedie, uitgegeven door Jan Otto. Hij zou dit werk negentien jaar doen. Rond deze tijd trouwde hij met Anna Adamcová, met wie hij een zoon zou krijgen, de latere kunstenaar Victor Oliva jr.. Het huwelijk zou niet lang stand houden: Anna ging ervandoor met een zanger.
De volgende kwart eeuw was Oliva zeer productief. Hij maakte boekillustraties (onder meer voor de reisverhalen van zijn grote vriend Josef Kořenský), boekbanden, Ex libris en advertentieposters. Ook schilderde hij landschappen, toneeldecoraties en muurschilderingen in talrijke gebouwen.
In 1901 maakte hij zijn beroemdste werk, De absinth-drinker, waarop een benevelde heer aan een tafeltje zit met een groene fee (zoals absint ook wel wordt genoemd).
Oliva ligt begraven op de Olšany-begraafplaats in Praag.
* Gemeinsame Normdatei: 1144203538
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5568 536X
* Library of Congress Control Number: nr91043334
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jk01091053
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 134285
* Système universitaire de documentation: 147242657
* Virtual International Authority File: 71250459
* WorldCat (via VIAF): 71250459
# Viktor Pankrasjkin

Viktor Aleksandrovitsj Pankrasjkin (Russisch: Виктор Александрович Панкрашкин) (Moskou, 10 december 1957 – aldaar, 24 juli 1993) was een basketbalspeler uit de Sovjet-Unie die goud won met het Sovjet-basketbalteam op de Olympische Spelen van 1988. Hij heeft verschillende onderscheidingen gekregen, waaronder Meester in de sport van de Sovjet-Unie (1988) en een Medaille voor Voortreffelijke Prestaties tijdens de Arbeid. Zijn rang was kapitein van het Russische leger. Zijn bijnamen waren "Pankra" of "Vanya".

## Carrière

Pankrasjkin ging spelen voor SKA Lvov in 1976. In 1977 stapte hij over naar SKA Riga. Na een jaar ging Pankrasjkin naar CSKA Moskou van 1976 tot 1989. In 1989 ging hij spelen voor Urartu Jerevan. Na een seizoen stapte Pankrasjkin over naar Metal Toela. In 1992 stopte Pankrasjkin met basketballen. Pankrasjkin had ongewoon lange armen, beheerste de blokshot perfect en gooide goeie driepunters. Hoewel hij niet de langste man in het nationale team van de Sovjet-Unie was, kon hij als enige door op zijn tenen te gaan staan met beide handen de basketbalring vastpakken die op een hoogte hangt van 305 cm.
Na zijn sportcarrière had Pankrasjkin veel problemen met het politieke regime. Ook rookte en dronk hij veel. Hij stierf aan tuberculose.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 6
** Winnaar: 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1988
** Tweede: 1985, 1986, 1987
** Derde: 1989
* Olympische Spelen: 1
** Goud: 1988
* Europees Kampioenschap:
** Zilver: 1987
** Brons: 1983
# Vieux Temps

Vieux Temps is een Belgisch biermerk, gebrouwen door Anheuser-Busch InBev te Leuven.

## Achtergrond

Oorspronkelijk werd het bier gebrouwen door brouwerij Grade te Mont-Saint-Guibert. In 1971 nam brouwerij Artois een participatie in de brouwerij en in 1996 werd de productie van Vieux Temps er stopgezet en overgebracht naar Leuven.

## Het bier

Vieux Temps is een amberkleurige Spéciale belge met een alcoholpercentage van 4,5 %. Het alcoholpercentage werd in de loop der tijd gewijzigd. Toen het te Mont-Saint-Guibert werd gebrouwen had het een alcoholpercentage van 4,8%.
# Big Bill Broonzy

Lee Conley "Big Bill" Broonzy (Bolivar County, Mississippi, 26 juni 1893 – Chicago, 15 augustus 1958) was een Afro-Amerikaanse blueszanger, songwriter en gitarist.

## Loopbaan

De carrière van Broonzy begon in de jaren 1920, toen speelde hij de countryblues voor een overwegend zwart publiek. Door de jaren '30 en '40 ontwikkelde hij met succes een overgang in stijl naar de meer stedelijke bluessound, ook populair bij het witte publiek.
In de jaren '50 beleefde hij een terugkeer naar zijn traditionele folkblues-roots en dat maakte hem tot een van de leidende figuren van de opkomende Amerikaanse folkrevival en een internationale ster. Zijn lange en gevarieerde carrière markeert hem als een van de sleutelfiguren in de ontwikkeling van de blues in de 20e eeuw.
Broonzy schreef tijdens zijn leven meer dan 300 songs, waaronder zowel bewerkingen van de traditionele folksongs als originele bluessongs. Als een bluescomponist was hij uniek in zijn composities.
Big Bill Broonzy stierf in 1958 op 65-jarige leeftijd aan keelkanker. Hij is begraven op Lincoln Cemetery, Blue Island, Illinois.

## Discografie

* "Big Bill's Blues" b/w "House Rent Stomp" (Paramount 12656) 1927
* "Down in the Basement Blues" b/w "The Starvation Blues" (Paramount 12707) 1928
* "Station Blues" b/w "How You Want It Done" (Paramount 13084) 1930
* "Big Bill Blues" (Champion 16400) 1931
* "Take Your Hands Off Her" b/w "The Sun's Gonna Shine In My Back Door Someday" (Bluebird 6188) 1935
* "His Story" (Folkways Records) 1957
* "Blues with Big Bill Broonzy, Sonny Terry and Brownie McGhee" (Folkways Records) 1959
* "Big Bill Broonzy Sings Folk Songs" (Smithsonian Folkways) 1989
* "Trouble In Mind" (Smithsonian Folkways) 2000
# Big Bird

Big Bird kan verwijzen naar:
* een Amerikaanse spionagesatelliet, zie Big Bird (satelliet);
* een personage in het Amerikaanse kinderprogramma Sesame Street, zie Big Bird (Muppet).
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Big Bird en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Big Benny

Big Benny, artiestennaam van Ben Peters (Roermond, 18 december 1964), is een Nederlands volkszanger. Hij zingt voornamelijk tijdens carnaval in het Limburgs dialect.

## Biografie

Peters trad in 1992 voor het eerst op als Big Benny in een klein zaaltje in Roermond. Door de jaren heen kreeg hij steeds meer bekendheid in Limburg en trad tijdens carnaval onder meer op in Maastricht, Venlo, en Gulpen. Ook is hij te zien geweest bij o.a. SBS6 en te horen geweest op 3fm. Zijn artiestennaam is te danken aan zijn fors gestalte.
Op 13 september 2014 gaf hij een jubileumconcert (35 jaar carnavalsartiest en 22 jaar Big Benny). Dit jubileum vond plaats in Ahoy Rotterdam.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen |
| Limburg Yes | 1993 |
| Gouverneur van Veur toet Achter | 1995 |
| Gewichtig | 1997 |
| XXXL | 1998 |
| Big Benny op z'n best | 2000 |
| Sjwaor gelaje | 2001 |
| Feesbees | 2003 |
| Oh Oh Kammeroad | 2006 |
| Dórs! | 2007 |
| Planke gaas | 2010 |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen |
| Limburg Merci | 1994 |
| Graandaolkes | 1994 |
| Moezeprins | 1995 |
| Krempkes | 1996 |
| Riet aop dae tap | 1998 |
| Limbo Party | 1999 |
| 't Is mich wors | 2001 |
| Parapapapapa | 2009 |
| Eine maeter beer | 2010 |
| 't Geit os good | 2012 |

## Externe link

* Officiële website
# Beverkever

De beverkever (Platypsyllus castoris) is een keversoort uit de familie truffelkevers (Leiodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1869 gepubliceerd door Coenraad Ritsema in Petites Nouvelles Entomologiques. Ritsema dacht met een vlo te maken te hebben, terwijl John Obadiah Westwood, die zeer kort na Ritsema over dezelfde soort publiceerde in Entomologist’s Monthly Magazine, het diertje (provisioneel) plaatste in een nieuwe orde van insecten, Achreioptera. Hij gaf het de wetenschappelijke naam Platypsyllus castorinus. Uiteindelijk was het John Lawrence LeConte die opmerkte dat er sprake was van een kever.
Deze parasitaire kever wordt tot 3 millimeter lang. Zowel de larve als de volwassen kever leeft als een luis in de pels van bevers. Het diertje voedt zich met huidweefsel van de bever.
* ↑ J.O. Westwood. (1874). Thesaurus Entomoligcus Oxoniensis: 195
* ↑ Oscar Vorst (2008). "De zin van de beverkever" Link in R. Kleukers, M. Berg & W. van Strien (ed.) "Passie voor kleine beestjes, 33,3 jaar Stichting EIS-Nederland" Leiden: EIS-Nederland ISBN 978-90-76261-06-5
# Beverhoutsveld

Het Beverhoutsveld is de naam van een toenmalig heidegebied op de grens tussen de Belgische gemeenten Oostkamp en Beernem met zijn deelgemeente Oedelem.
Omstreeks 1845 werd het gebied, dat 483 hectare groot is, in cultuur gebracht. We treffen er op vandaag de typische landwegen met populierenrijen die het gebied doorkruisen aan. Voordat het gebied omgezet werd in akkers en weilanden werd het gebruikt als weideplaats voor het vee van de omwonenden of de aanborgers. Aan de rand van dit gebied vinden we onder meer de Beverhoutsveldkapel en het Blauw Kasteel terug. Het Beverhoutsveld is ook bekend van de zogenaamde Slag op het Beverhoutsveld.
De naam Beverhoutsveld wordt op vandaag nog steeds gebruikt. Beverhout duidt op de ratelpopulier die algemeen in deze streek voorkwam.

## Literatuur

* J.O. Andries, Deux documents officiels et quelques réflexions dans le but d'obtenir la mise dans le commerce de la grande terre de nature communale, nommée Beverhoutsveld, située dans la commune d'Oedelem près de Bruges, Handelingen van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge, XXXII (1880) p. 206-259
* A. Van Speybrouck, Environs de la ville de Bruges. Le Beverhoutsveld situé dans la commune d'Oedelem, Handelingen van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge, XXXIV (1884), p. 155-268
# Beverley (Engeland)

Beverley is een civil parish in het bestuurlijke gebied East Riding of Yorkshire, in het Engelse graafschap East Riding of Yorkshire. De plaats telt 18.624 inwoners.

## Geboren

* Ken Annakin (1914-2009), filmregisseur
* Lisa Kay (1971), actrice
* Paul Robinson (1979), voetballer
* Elizabeth Simmonds 1991), zwemster
# Beni Sidel

Beni Sidel is een dorp in het Rifgebergte in het noorden van Marokko. Beni Sidel ligt ten westen van de stad Nador.

## Geboren te Beni Sidel

* Ahmed Aboutaleb (1961), Marokkaans-Nederlands politicus
* Youssef Mokhtari (1979), Marokkaans voetballer
* Yamila Idrissi (1968), Vlaams politica (sp.a)
* Isam Bachiri
# Vexillum varicosum

Vexillum varicosum is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Turner.
# Viridichira longistriata

Viridichira longistriata is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hering.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Virieu-le-Grand

Virieu-le-Grand is een gemeente in het Franse departement Ain (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Belley. Virieu-le-Grand telde op 1 januari 2021 1.118 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Virieu-le-Grand bedroeg op 1 januari 2021 12,55 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 89,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Virieu-le-Grand met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Viridrillia hendersoni

Viridrillia hendersoni is een slakkensoort uit de familie van de Pseudomelatomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Bartsch.
# Benno van Meißen

Benno van Meißen (Hildesheim, 1010 - Meißen, 16 juni 1106) is een rooms-katholiek heilige. Hij was van 1066 tot 1106 bisschop van Meißen.

## Leven

Benno werd in 1028 monnik, in 1040 priester en in 1066 bisschop. In 1073 raakte hij tegen zijn wil in betrokken in de Sachsenkrieg. Hij probeerde neutraal te blijven, maar net daarom beschuldigde koning Hendrik IV hem van hoogverraad en zette hem gevangen. In 1076 verklaarde Hendrik IV dat de paus afgezet was, na een geschil met hem, de Investituurstrijd, over het voorrecht om bisschoppen te benoemen. Benno was inmiddels vrij en koos de kant van de paus en van de Sachsenfürsten. In 1077 koos hij mee de tegenkoning Rudolf van Rheinfelden. Na diens dood schaarde hij zich achter de nieuwe tegenkoning Herman van Salm. Hendrik IV excommuniceerde hem en de andere afvallige bisschoppen en benoemde nieuwe bisschoppen in hun plaats. Hij benoemde ook een tegenpaus Clemens III. Benno vroeg Clemens III om vergiffenis en die liet hem in zijn bisdom terugkeren. In 1084 werd Hendrik IV tot keizer gekroond. In 1103 kondigde hij een Godsvrede af, waarvoor zijn vader, keizer Hendrik III, al geijverd had. Hij kondigde vrede af over heel het rijk en Benno ondersteunde dit. Door de uitbreiding van Duitsland naar het oosten kon Benno in de jaren 1090, 1091 en 1095 zijn bisdom uitbreiden zonder bloedvergieten. Hij reisde naar Bautzen in Milzenerland. Hij zou dorpen gesticht hebben Bischofswerda en Haselbachtal Bischheim en wijnbouw begonnen zijn in Elbtalkessel. Hij zou de Via Regia in Oberlausitz ook bekend als Bisschopsweg tot in hoge leeftijd meestal te voet gereisd hebben.

## Dood

Zijn lichaam werd in de romaanse dom van Meißen begraven. Rond 1270 werd zijn lichaam op last van bisschop Withego von Furra opgegraven en na de Reformatie van 1539, rond 1580 in de Frauenkirche (München) bijgezet. Van zijn heiligenmonument bestaat nog een tekening, die een stenen tombe met een baldakijn toont.

## Mirakels

Hij zou met een slag van zijn kromme staf een bron doen ontspringen hebben. Markgraaf Hendrik I van Eilenburg, die hem beledigde, zou na voorspelling van Benno na een jaar doodgevallen zijn. Een sleutel die hij in de Elbe wierp, zou door een vis ingeslikt zijn en na terugkeer van Benno in de buik van de vis gevonden zijn. Daaruit ontstond het wapenschild van het prinsbisdom Meißen: een sleutel en een vis die elkaar kruisen.

## Heilig

Rond het einde van de 15e eeuw streefden het kapittel van de dom van Meißen en ook George van Saksen (1471-1539), Hertog van Sachsen naar een heiligverklaring. Op 31 mei 1523 verklaarde de Nederlandse paus Adrianus VI hem heilig. Maarten Luther schreef uit protest een pamflet "tegen de afgod en duivel, die men te Meißen wil ophemelen".

## Patroon

Benno is beschermheilige van München en van het bisdom Dresden-Meißen. Hij is patroonheilige van twaalf parochies onder meer de St.-Bennokerk. Te München staat een gedenksteen voor hem, de Bennozuil. Hij wordt gevierd op 16 juni.