OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mazurka

Een mazurka is een dans in driekwartsmaat met een extra nadruk op de tweede tel (in tegenstelling tot een wals). In het Nederlandse dansrepertoire is een voorbeeld de dans Jan Pierewiet. De mazurka werd door Chopin (1810-1849) geïntroduceerd in de kunstmuziek.
De mazurka is een gestileerde versmelting van drie Poolse volksdansen: de mazur, de kujawiak en de oberek. De mazur is een Slavische dans uit de Poolse provincie Mazurië. Karakteristiek ervoor zijn het gepuncteerde ritme, de melodiesprongen en het wisselend accentueren van de zwakke maatdelen (2de en 3de tel). De kujawiak is een langzame draaidans in 3/4-maat uit Kujavië, met sterk versierde melodiek en zonder al te sterke accenten. De oberek (instrumentaal) of obertas (vocaal) is de snelste Poolse volksdans, een werveldans waarvan het tempo wordt opgevoerd, oorspronkelijk een zeer snelle kujawiak.
Vanaf ca. 1600 was de mazurka ook bij de Poolse adel geliefd, waarna tot ca. 1900 de dans als gezelschapsdans populair werd in onder andere Frankrijk, Duitsland en Rusland. In de klassieke muziek is de mazurka ook geliefd geweest; Frédéric Chopin heeft een groot aantal mazurka's geschreven. De in Mazurië gespeelde volksmuziek inspireerde de Poolse componist Karol Szymanowski (1882-1937) bovendien tot een serie van twintig mazurka's met het ritme dat we van Chopin kennen, maar met een typisch Slavische melodie die een ontroerende sereniteit tot klank brengt. Ook buiten Europa ontstond een traditie tot het componeren van mazurka's. Op Curaçao werd de mazurka in de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw gedanst op het moment dat een feest het hoogtepunt had bereikt. Bekende componisten van Curaçaose mazurka's zijn onder anderen Jan Gerard Palm (1831-1906), Rudolph Palm (1880-1950) en Jacobo Palm (1887-1982).

## Voorbeelden van mazurka-ritmiek

De tweede tel wordt dikwijls gemarkeerd doordat de eerste tel een ritmisch motief heeft.
* De hopfiguur op de eerste tel:
* De triool op de eerste tel (i.c.m. hopfiguur in volgende maat):
# Macrocentrus muesebecki

Macrocentrus muesebecki is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Costa Lima in 1950.
# Parvamussium permirum

Parvamussium permirum is een tweekleppigensoort uit de familie van de Propeamussiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Dautzenberg.
# Jan Radlica

Jan Radlica of Joannes Parvus (overleden op 12 januari 1392, Krakau) was de 30e bisschop van Krakau, theoloog en arts.

## Biografie

Hij was een telg van de Poolse heraldische clan Korab. Jan studeerde aan de Universiteit van Montpellier en werd door de koning van Frankrijk aan Lodewijk I van Hongarije aanbevolen als een "uitstekende arts". Zodoende werd hij in 1376 arts en adviseur in het hof van de koning en pastoor van zijn dochter Hedwig van Polen. Jan Radlica kreeg in 1380 een zetel in het vier-koppige kabinet dat in de afwezigheid van de koning over Polen moest heersen. Hij droeg tussen 1381 en 1382 de titel Regni Poloniae supremus. Jan Radlica werd in februari 1982 tot bisschop gewijd en diende ook als kanselier van de Jagiellonische Universiteit. Jan stichtte in 1382 het miniemen klooster op de Jasna Góra. Na de dood van Jan Radlica in 1392 ontstond er een twist rondom de positie van zijn opvolger als bisschop van Krakau.
# Lineus rufocaudatus

Lineus rufocaudatus is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Lineus en behoort tot de familie Lineidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Bürger.
# Nixa (Missouri)

Nixa is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Christian County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 12.124. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 17.391, een stijging van 5267 (43,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 15,9 km², geheel bestaande uit land. Nixa ligt op ongeveer 348 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Nixa.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Nixa op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Mazurka's, opus 24 (Chopin)

De Mazurka's, opus 24 zijn vier mazurka's die door de Poolse componist Frédéric Chopin werden gecomponeerd. Hoewel de individuele nummering van 14 tot 17 loopt, worden ze binnen het opusnummer doorgaans genummerd van 1 tot 4. Ze werden geschreven in 1834-1835 en gepubliceerd in 1836.

## Mazurka nr. 1 in g mineur

De eerste mazurka, in g mineur, start met een relatief traag en ingetogen aandoend thema met gepunteerde figuren, dat snel wordt afgewisseld met een meer prikkelende melodie waarin antimetrische figuren de bovenhand nemen. Dit gedeelte wordt volledig herhaald, waarna een derde thema wordt ingezet, bestaande uit tertsakkoorden in gepunteerde vorm. Nadien wordt het beginthema herhaald.

## Mazurka nr. 2 in C majeur

De tweede mazurka is geschreven in C majeur en doet door de talrijke antimetrische figuren en de puntering zeer speels en luchtig aan. De begeleiding bestaat vrijwel zuiver uit consonante akkoorden. Het middengedeelte heeft een karakter van een mars.

## Mazurka nr. 3 in As majeur

De derde mazurka, gecomponeerd in As majeur, zet in met een traag lyrisch thema dat doorheen het volledige werk verweven is met kortere passages.

## Mazurka nr. 4 in bes mineur

De vierde mazurka, geschreven in bes mineur, is de langste uit dit opus. Het beginthema heeft ietwat verwrongen karakter, doch is stuwend van aard door de dynamiekwisselingen, de gepunteerde figuren en de sporadische octaveringen in de sopraan. De tussenpassage wordt zeer legato gespeeld en is door het beperktere toonbereik rustiger. De overgang naar het eerste thema is opnieuw woeliger door de versnelde ritmiek, het gebruik van antimetrie in de sopraan en de zwaarwichtige baspartij. De mazurka eindigt met het beginthema dat vrij snel na het inzetten wordt gemodificeerd tot een rustiger gedeelte.
# François-Ferdinand Decombe

François-Ferdinand Decombe (Bordeaux, 15 april 1789 – Fontainebleau, 18 juli 1865) was een Franse balletdanser en balletmeester die bekendstond onder de artiestennaam Albert.
Albert maakte zijn debuut op veertienjarige leeftijd aan het Parijse Théâtre de la Gaîté. In 1808 werd hij aangenomen door de Opéra de Paris, nadat Jean-François Coulon en Auguste Vestris hem hadden aangeraden aan het bestuur. De balletmeester van de Opéra, Pierre Gardel, wilde niets met Albert te maken hebben. Uiteindelijk reisde Albert heen en weer tussen Parijs en Londen, waar hij eveneens zijn talenten vertoonde. In 1831 werd hij buiten gegooid bij de Opéra om er plaats te maken voor Jean Coralli and Filippo Taglioni, waarna hij ging werken in Londen, Napels en Marseille. Van 1838 tot en met 1840 was Albert balletmeester aan de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel, waar hij Arthur Saint-Léon introduceerde aan het publiek. In 1841 keerde hij terug naar Parijs, waar hij de divertissements voor de opera La Favorite van Donizetti componeerde. Hij werkte er wel vaker samen met deze componist. Ook was hij de auteur van een danshandleiding getiteld L'art de la danse à la ville et à la cour (Parijs, 1834).

## Werkselectie

* Flore et Zéphire (Parijs, 1815) - Zephyr, choreograaf: Charles Didelot
* Le Séducteur du village (Parijs, 1818)
* Cendrillon (Parijs, 1823)
* Daphnis et Céphise (Wenen, 1830)
* Le Corsaire (Londen, 1837 en Brussel, 1839)
* Une journée de Naples (Brussel, 1839)
* Arsène, ou la Baguette magique (Brussel, 1839)
* Kenilworth Castle (Brussel, 1840)
* La Jolie fille de Gand (Parijs, 1842)

### Literatuur

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Albert (dancer) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb103484267 (data)
* CiNii: DA14022544
* Gemeinsame Normdatei: 143352024
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1605 5290
* Library of Congress Control Number: n82134745
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072141468
* SNAC: w6th8p9s
* Système universitaire de documentation: 126744300
* Virtual International Authority File: 22131510
* WorldCat (via VIAF): 22131510
# Jacques Calonne

Jacques Calonne (Bergen, 10 augustus 1930 – Brussel, 7 februari 2022) was een Belgisch musicus en beeldend kunstenaar.

## Loopbaan

Hij was als componist opgeleid door de surrealistische musicus André Souris. Tegelijkertijd volgde hij les aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel. Hij kwam terecht in de surrealistische kring van kunstenaars rond Christian Dotremont in 1949. Hij werd een van de jongste leden van Cobra en ontmoette daar Yves Klein, Roel D'Haese en Pierre Alechinsky met wie hij een blijvende vriendschap sloot en met wie hij deelnam aan groepstentoonstellingen.
Jacques Calonne hield in 1970 zijn eerste individuele tentoonstelling in de galerie Dierickx te Brussel. Zijn kunst is een mengeling van abstract aquarel en picturaal schoonschrift. In 1995 speelde hij de rol van de inspecteur van het Ministerie van Cultuur in de surrealistische film Camping Cosmos.
Calonne overleed op 91-jarige leeftijd.

## Externe link

* Infosurr
* ↑ Kunstenaar Jacques Calonne, jongste Cobra-lid, is overleden. Bruzz (9 februari 2022). Gearchiveerd op 9 februari 2022.
* ↑ Overlijdensbericht J. Calonne. Gearchiveerd op 10 augustus 2022.
* Bibliothèque nationale de France: cb13559439s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1045949450
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4269 5147
* Library of Congress Control Number: nb99176772
* MusicBrainz: ac3bbbf3-b00e-4751-a2bb-b255e0531901
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007286086805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073462519
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 102255
* Système universitaire de documentation: 052507424
* Virtual International Authority File: 10013540
* WorldCat (via VIAF): 10013540
# Macrocheilus perrieri

Macrocheilus perrieri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Fairmaire.
# Parasa similis

Parasa similis is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Felder.
# Jansenia myanmarensis

Jansenia myanmarensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Wiesner.
# Lineus sainthilairi

Lineus sainthilairi is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Lineus en behoort tot de familie Lineidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Ushakov.
# Neut

Neut kan verwijzen naar:
* borrel: een klein glas met sterkedrank
* neut (bouwkundig): een onderdeel van een kozijn
* Neut (familie): een Belgische familie
* neutenkruiwerk: een onderdeel van een bepaald type kruiwerk van een bovenkruier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Neut en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mazurek Dąbrowskiego

Mazurek Dąbrowskiego (Nederlands: Dąbrowskimars, naar de eerste regels ervan ook wel Nog is Polen niet verloren genoemd) is het nationale volkslied van Polen geschreven door Józef Wybicki in 1797. De eerste regel Jeszcze Polska nie zginęła (Nog is Polen niet verloren) wordt ook wel gebruikt als naam. Het geeft de bittere jaren en hoop weer van een volk dat sinds 1772 onderdrukt is door Pruisen, Habsburgers, Russische tsaren en later de nazi's en sinds 1945 de Sovjet-Unie. De tekst refereert aan de Poolse generaal en volksheld Jan Henryk Dąbrowski, die - tijdens de Tweede Poolse Deling in 1793 Poolse troepen aanvoerde.

## De tekst

    Jeszcze Polska nie zginęła,
    Kiedy my żyjemy.
    Co nam obca przemoc wzięła,
    Szablą odbierzemy.
       Marsz, marsz, Dąbrowski,
       Z ziemi włoskiej do Polski,
       Za twoim przewodem
       Złączym się z narodem.
    Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,
    Będziem Polakami,
    Dał nam przykład Bonaparte,
    Jak zwyciężać mamy.
       Marsz, marsz, Dąbrowski (...)
    Jak Czarniecki do Poznania
    Po szwedzkim zaborze,
    Dla ojczyzny ratowania
    Wrócim się przez morze.
       Marsz, marsz, Dąbrowski (...)
    Już tam ojciec do swej Basi
    Mówi zapłakany:
    "Słuchaj jeno, pono nasi
    Biją w tarabany."
       Marsz, marsz, Dąbrowski (...)

## Vertaling in het Nederlands

    Nog is Polen niet verloren,
    Zolang wij leven.
    Wat de vreemde overmacht ons ontnomen heeft
    Zullen wij met de sabel terugnemen!
       refrein:
       Marcheer, marcheer, Dąbrowski,
       Vanuit de Italiaanse grond naar de Poolse;
       Onder uw leiding
       Verenigen we ons met het volk!
    Wij zullen de Wisła oversteken, de Warta,
    Wij zullen Polen zijn!
    Het voorbeeld heeft Bonaparte ons gegeven
    Hoe wij moeten overwinnen!
       refrein
    Zoals Czarniecki naar Poznań kwam,
    Na de Zweedse inval,
    Om het vaderland te redden,
    Zo zullen wij terugkeren overzee.
       refrein
    En Vader spreekt dan tot zijn Basia (verkleinde vorm van Barbara),
    Met tranen in zijn stem:
    "Luister daar, hoe de onzen
    Op de trommels slaan!"
       refrein

## Gebruik als protest

In 2016 werd het Poolse volkslied door de publieke radiozender PR1 gebruikt als teken van protest. Elk uur speelde de zender of het volkslied of de Europese hymne Ode an die Freude als een symbolische actie tegen de omstreden nieuwe mediawet van de regering van premier Beata Szydło. Door de nieuwe wet heeft de regering meer te zeggen in de benoeming van de leden van de bestuursraden van de openbare zenders en zal de politiek meer macht hebben over de publieke radio en televisie. De omroep voert de actie omdat volgens haar de vrijheid van meningsuiting en het pluralisme in het gedrang komen.

## Externe link

* Mazurek Dąbrowskiego gezongen
* ↑ "Poolse radio zet volkslied in tegen nieuwe mediawet", deredactie.be, 1 januari 2016. Geraadpleegd op 14 januari 2016.
# Frank Mandersloot

Frank Emile Mandersloot (Utrecht, 11 mei 1960) is een Nederlandse beeldend kunstenaar.

## Leven en werk

Mandersloot, opgeleid aan de kunstacademie te 's-Hertogenbosch en aan Ateliers '63 te Haarlem, is als installatiekunstenaar, fotograaf en beeldhouwer gevestigd te Amsterdam. Tevens is hij als docent verbonden aan de Rietveld Academie te Amsterdam.
Beeldhouwwerk van Mandersloot is in de publieke ruimte in diverse plaatsen van Nederland te vinden. Het Eindhovense Van Abbemuseum heeft werk van hem in de collectie. Hij exposeert regelmatig in binnen- en buitenland. Mandersloot won in 1987 de aanmoedigingsprijs van het Amsterdams Fonds voor Beeldende Kunst en in 1988 de Charlotte Köhlerprijs en de Heineken Brouwerij Cultuurprijs.

## Enkele werken in de openbare ruimte

* Vesica Piscis (1991), Bolwerk in Bergen op Zoom
* Zonder titel (1996), Goudse beeldenroute in Gouda
* Voor de bijen (2004), Amsterdam (2004)
* Lumen (2006), Enschede
# Jacques Brel is alive and well and living in Paris

Jacques Brel is alive and well and living in Paris is een off-Broadwaymusical die bestaat uit Engelse vertalingen van het werk van de Belgische chansonnier Jacques Brel. De vertalingen werden gemaakt door Mort Shuman en Eric Blau. De show ging op 22 januari 1968 in première in het Village-Gatetheater in New York en beleefde in die stad in de volgende 5 jaar meer dan 2000 opvoeringen. In 1975 werd een filmversie van de musical gemaakt, waaraan Jacques Brel zelf een bescheiden bijdrage leverde. Vanaf het voorjaar van 2006 loopt een nieuwe versie van de musical opnieuw in New York als Off-Broadwayproductie.
Voor veel Engelstaligen was Jacques Brel is alive and well and living in Paris de eerste kennismaking met het werk van Brel. De show droeg dan ook sterk bij aan zijn naamsbekendheid in Engeland en Amerika.
Niet iedereen was even gecharmeerd van de Broadway-stijl van de musical. Zangeres Liesbeth List zette naar aanleiding van een bezoek aan de show haar laatste twijfels over het zelf vertolken van liederen van Brel opzij: Ik vond die Amerikanen zo verschrikkelijk dat ik dacht: als Amerikanen Brel mogen zingen, dan mag ik het helemaal.
# Parasa shirakii

Parasa shirakii is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Kawada.
# Jansenia plagatima

Jansenia plagatima is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Acciavatti & Pearson.
# Ljoedmila Tsjernych

Ljoedmila Ivanovna Tsjernych (Russisch: Людмила Ивановна Черных) (Sjoeja (Oblast Ivanovo), 13 juni 1935 – 28 juli 2017) was een Russisch-Oekraïens astronoom, ontdekker van 268 planetoïden.

## Loopbaan

In 1959 sloot Tsjernych haar studie af aan het Pedagogisch Instituut van de Staatsuniversiteit in Irkoetsk.
Tot 1963 werkte zij in een lab voor tijd- en frequentiemetingen aan het Russisch Wetenschappelijk Onderzoeksinstituut voor Fysische Engineering en Radiotechnische Metingen in Irkoetsk, waar ze astrometrische waarnemingen deed voor de ‘Tijddienst’. Van 1964 tot 1969 was zij wetenschappelijk medewerker aan het Instituut voor Toegepaste Astronomie aan de Sovjet Academie voor Wetenschappen. Daarnaast werkte zij aan het Krim-Observatorium, waar ze Nikolaj Tsjernych leerde kennen, met wie zij een relatie kreeg. Enkele jaren later huwde het stel.
Tijdens haar loopbaan ontdekte Ljoedmila Tsjernych 268 planetoïden, waaronder (1772) Gagarin, (2807) Karl Marx, (2877) Likhachev, (3147) Samantha, (2127 Tanya) – vernoemd naar de jeugdige Russische dagboekschrijver Tanja Savitsjeva – en de Apollo-planetoïde (2212) Hephaistos. Enkele van deze ontdekkingen deed zij samen met haar echtgenoot en Tamara Smirnova.

## Eerbetoon

* Tsjernych ontving het ereburgerschap van haar geboorteplaats Sjoeja.
* De in 1979 door de Tsjechische astronoom Antonín Mrkos ontdekte planetoïde (2325) Tsjernych is naar het echtpaar Tsjernych vernoemd.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ljudmila Iwanowna Tschernych op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lyudmila Chernykh op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Noten
* ↑ Sjoeja (Шуя) is een stadje stammend uit de 14e eeuw gelegen aan de rivier de Teza. Het telde destijds minder dan 50.000 inwoners.
* ↑ Tsjernych groeide op in de Sovjet-Unie.
* ↑ Ljoedmila Tsjernychs echtgenoot Nikolaj Tsjernych heeft de door hem ontdekte planetoïde (2585) Irpedina vernoemd naar dit instituut.
Referenties
* ↑ (en) Minor Planet Discoverers. MinorPlanetCenter.net (29 januari 2022). Gearchiveerd op 21 januari 2022. Geraadpleegd op 30 maart 2022. Nummer 59, genoemd als L. I. Chernykh.
* ↑ (en) (2325) Chernykh. Dictionary of Minor Planet Names. Springer, Berlijn, Heidelberg (2003). Geraadpleegd op 30 maart 2022.
# Frederik II van Lotharingen

Frederik II van Lotharingen (overleden in 1026) was van 1019 tot aan zijn dood medehertog van Opper-Lotharingen en medegraaf van Bar. Hij behoorde tot het huis Ardennen.

## Levensloop

Frederik II was de zoon van hertog Diederik I van Opper-Lotharingen uit diens huwelijk met Richildis van Metz.
In 1019 stelde zijn vader hem aan tot mederegent van het hertogdom Opper-Lotharingen en het graafschap Bar. Na de dood van keizer Hendrik II de Heilige in 1024 kwam Frederik II samen met hertog Ernst II van Zwaben in opstand tegen diens opvolger Koenraad II, maar onderwierp zich uiteindelijk aan hem en erkende hem als keizer.
Frederik was gehuwd met Mathilde van Zwaben (988-1032), dochter van hertog Herman II van Zwaben en Gerberga van Bourgondië en zus van Gisela van Zwaben, de echtgenote van keizer Koenraad II. Ze kregen zeker drie kinderen:
* Frederik III (1017-1033), graaf van Bar en hertog van Lotharingen
* Sophia (1018-1093), gravin van Bar, huwde in 1037 met graaf Lodewijk van Mömpelgard
* Beatrix (1020-1076), huwde eerst in 1037 met markgraaf Bonifatius III van Toscane en daarna in 1054 met hertog Godfried II van Neder-Lotharingen.
Frederik II stierf in 1026, een jaar voor zijn vader. Hierdoor volgde zijn zoon Frederik III in 1027 zijn grootvader Diederik I op als graaf van Bar en hertog van Opper-Lotharingen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Friedrich II. (Bar) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.