OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Slag bij Gibeon

De Slag bij Gibeon was volgens Jozua 10 in de Hebreeuwse Bijbel een veldslag tussen de Israëlieten en vijf volken die woonden in Kanaän, die de Amorieten worden genoemd.
Net als voor de overige verhalen in Jozua is er geen enkele archeologische ondersteuning gevonden voor dit verhaal. Ze moeten worden gezien in het perspectief van de ontwikkeling van de deuteronomistische geschiedenis. Zo wordt in het verhaal gezegd dat dit werd gebaseerd op het "Boek van de oprechte" (Jozua 10:13) en wordt Adonisedek koning van Jeruzalem genoemd, terwijl in Jozua 15:8 en 18:28 wordt gesproken over "Jebus (het huidige Jeruzalem)".

## Verhaal

Koning Adonisedek van Jeruzalem had gehoord dat Jozua Jericho en Ai had ingenomen en alle inwoners gedood en dat de Gibeonieten een verbond hadden gesloten met de Israëlieten. Hij en zijn volk werden doodsbang dat zij ook zouden worden aangevallen. Daarom riep hij de hulp in van koning Hoham van Hebron, koning Piream van Jarmut, koning Jafia van Lachis en koning Debir van Eglon. Hij stelde voor samen de Israëlieten en Gibeonieten aan te vallen. De vijf koningen sloten een verbond, sloegen hun kamp op bij Gibeon en trokken ten strijde tegen die stad.
De mannen van Gibeon stuurden boden naar Jozua in Gilgal en smeekten hem om hen te helpen. Jozua en het krijgsvolk trokken daarom 's nachts ten strijde en overvielen de vijand bij verrassing. Toen de soldaten van de vijand hen zagen aankomen, raakten ze in paniek en vluchtten. De Israëlieten achtervolgden ze en brachten ze een zware nederlaag toe. God hielp ze daarbij door uit de hemel grote hagelstenen op de vijand te gooien. Er sneuvelden meer soldaten door de hagelstenen dan door het zwaard.
Om de vijand volledig te kunnen verslaan bad Jozua tot God om de zon te laten stilstaan, wat Hij deed. De Israëlieten doodden alle soldaten tot de laatste man.
De vijf koningen hadden zich verscholen in een grot bij Makkeda. Jozua liet de grot met grote stenen afsluiten en zette er een wachtpost bij. Nadat alle soldaten waren gedood, keerden ze terug naar de grot en Jozua liet de koningen eruit halen en bij hem brengen. Hij liet de aanvoerders van zijn leger hun voet op de nek van de koningen zetten en daarna sloeg hij de koningen dood. Hun lijken liet hij aan vijf bomen ophangen, tot aan de avond. Bij zonsondergang werden de lijken van de bomen gehaald en in de grot gegooid, die met grote stenen werd afgesloten.

## Trivia

* Het verhaal over de zon die zou hebben stilgestaan, werd gebruikt in de Scopes-rechtszaak om de wetenschappelijke gebreken van de Bijbel te demonstreren.
# Sint-Petruskerk (Baarlo)

De Sint-Petruskerk is de parochiekerk van Baarlo, gelegen aan Markt 2, in de Nederlandse gemeente Peel en Maas.
Op krap 200 meter naar het noordwesten staat de Sint-Antoniuskapel en op ongeveer 300 meter naar het zuidwesten staat de Sint-Annakapel.

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van kerk en toren van Baarlo dateert van 1498. Ook in 1575 was er sprake van een schriftelijke vermelding, evenals in 1657. Omtrent deze kerken is weinig archeologisch onderzoek gepubliceerd. Geleidelijk aan werd de kerk te klein, en een nieuwe kerk werd gebouwd. Deze werd in 1878 voltooid en architect was Pierre Cuypers. In 1932 werd de kerk vergroot onder architectuur van Joseph Franssen.
Op 18 november 1944 werd de kerk door de zich terugtrekkende Duitsers verwoest. Er zou een totaal nieuwe kerk worden gebouwd. In 1951 begon de bouw van deze kerk, waarvan Anton Swinkels de architect was. In 1952 werd deze kerk ingewijd en in 1955 werd de toren gebouwd.

## Gebouw

De kerk werd gebouwd in de historiserende basilicastijl, welke populair was in deze tijd. Een vlak plafond, ronde bogen, een ronde apsis, door een triomfboog afgescheiden van de kerk, zijn enkele kenmerken van deze stijl die ook in deze kerk te vinden zijn. De bakstenen basilicale kerk onder zadeldak heeft een portaal onder zadeldak, waarboven zich drie roosvensters bevinden, voorzien van glas-in-loodramen. Rechts bevindt zich de vierkante, aangebouwde toren met betonnen galmgaten en gedekt door een tentdak. Ook het schip bevat glas-in-loodramen van Joep Nicolas uit 1962. In de doopkapel vindt men glas-in-loodramen van Frans Slijpen. Dezelfde kunstenaar vervaardigde in 1958 de muurschildering in de apsis.
Er is een beeld van Odilia van Keulen, een heilige waarvan sinds de eerste helft van de 19e eeuw relieken aanwezig zijn en waarheen een zekere pelgrimage bestaat.
Het orgel is gebouwd door Pereboom in 1952.
* Kerken in Limburg
* Archiefstukken kerk van Baarlo
# Siphonognathus radiatus

Siphonognathus radiatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van botervissen en wijtingen (Odacidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Quoy & Gaimard.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Siphonognathus radiatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Siphonognathus radiatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Sint-Pieterskerk (Itterbeek)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Dilbeek behorende plaats Itterbeek, gelegen aan de Kerkstraat.

## Geschiedenis

Itterbeek was een van de negen dochterkerken van Sint-Pieters-Leeuw en in 1244 werd het een zelfstandige parochie. Er bestond toen al een romaans kerkgebouw. Omstreeks deze tijd werd dit vervangen door een gotische kerk, waarvan de toren bewaard bleef. Eind 13e eeuw werd het kerkschip en het transept gebouwd. Een nieuw koor werd tussen 1400 en 1450 gebouwd. Het bewaarde transept is 15e-eeuws en werd in de 17e eeuw nog gewijzigd. Omstreeks 1631 werd het schip voorzien van een kruisribgewelf en omstreeks 1666 werd de toren met een klokkenverdieping verhoogd en deze werd bekroond met een helmdak. Dit werd in 1904 vervangen door een ingesnoerde naaldspits. Ook werden toen de zijkapellen, voorheen onder lessenaarsdak, omgebouwd tot dwarskapellen en voorzien van topgevels.

## Gebouw

Het betreft een basilicale kruiskerk met voorgebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor. De kerk is gebouwd in kalkzandsteen, mogelijk afkomstig van de nabijgelegen groeve Steenpoel.

## Interieur

Het kerkmeubilair is voornamelijk 17e- en 18e-eeuws. Het hoofdaltaar is uit het begin van de 20e eeuw. De zijaltaren zijn van 1649 en de altaarstukken zijn vervaardigd door Gaspar de Crayer. Voor het noordelijk altaar is dat een Maria ten Hemelopneming en voor het zuidelijk zijaltaar is het een Sint-Rochus.
De lambrisering is van de 2$^e$ helft van de 18e eeuw, in Lodewijk XVI-stijl. Ook de preekstoel, de communiebank en drie biechtstoelen zijn uit die tijd.
De glas-in-loodramen zijn van 1892. Het orgel is van 1999 en werd gebouwd door Johan Deblieck.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Skölsta

Skölsta is een plaats in de gemeente Uppsala in het landschap Uppland en de provincie Uppsala län in Zweden. De plaats heeft 281 inwoners (2005) en een oppervlakte van 39 hectare.
# Slinger van Atwood

De Slinger van Atwood (Engels: Swinging Atwood's Machine) is een variant op het Toestel van Atwood, waarbij een van de massa's kan slingeren in een vlak.
De Hamiltoniaan voor deze slinger is
    $H(r,\theta )=T+V={\frac {1}{2}}M{\dot {r}}^{2}+{\frac {1}{2}}m({\dot {r}}^{2}+r^{2}{\dot {\theta }}^{2})+gr(M-m\cos(\theta ))$
met g de valversnelling en T en V de kinetische en potentiële energie. De hoge punt geeft een afgeleide naar de tijd aan.

## Vrijheidsgraden

De slinger van Atwood heeft twee vrijheidsgraden - de slingerlengte r en de hoek θ - en kan beschreven worden in een vier-dimensionale faseruimte bepaald door r, θ en hun afgeleiden voor de impulsvariabelen. Energiebehoud beperkt de beweging tot een drie-dimensionale deelruimte in deze vier dimensionale faseruimte. Extra constanten van de beweging kunnen het systeem verdere beperkingen opleggen.

## Integreerbaar en chaotisch

Hamilton-systemen kunnen worden ingedeeld in integreerbaar en niet-integreerbaar. De slinger van Atwood is integreerbaar (exact oplosbaar) als de massaverhouding M/m = 3. Een extra niet-triviale constante van de beweging bestaat voor deze parameter waarde. Voor vele andere waarden van de massaverhouding en beginvoorwaarden vertoont de Slinger van Atwood chaotisch gedrag. Onderzoek naar de Slinger van Atwood begon onder begeleiding van David J. Griffiths van Reed University in 1982.
# Sjulsmark

Sjulsmark een stadje (tätort) binnen de Zweedse gemeente Piteå. Het stadje ligt op een kruising van twee plaatselijke wegen. De rivier Rosån schimpt het dorp aan de noordzijde.
Bestuurscentrum: Piteå
Tätort: Bergsviken · Blåsmark · Böle · Hemmingsmark · Hortlax · Jävre · Lillpite · Norrfjärden · Roknäs · Rosvik · Sikfors · Sjulsmark · Svensbyn.
Småort: Arnemark · Bertnäs · Bertnäs · Edet · Grundvik · Holmträsk · Koler · Kopparnäs · Långträsk · Maran en Skatan · Näsudden en Berget · Nybyn · Ön · Pålberget · Pite havsbad · Storsund · Svedjan en Träsket · Liden · (Yttrefjärd östra strandbad)
Overig: Borgfors · Flötuträsk · Granträskmark · Gråträsk · Högsböle · Högsböleskiftet · (Infjärden) · Jävrebodarna · Klubbfors · Kvarnbäcken · Långnäs · Munksund · Pitsund · Sjulnäs
# Slot Auer

De Slot Auer (Duits: Schloss Auer, Italiaans: Castel d'Aura) is een middeleeuwse burcht gelegen in gelegen in de Zuid-Tiroolse gemeente Tirol (Italië), nabij Meran.

## Geschiedenis

Slot Auer werd gebouwd in de 13e eeuw als buitenverblijf van de vorst van Slot Tirol. In tegenstelling tot veel andere kastelen in de regio deed Slot Auer, door het ontbreken van vestigingsmuren of een toren, nooit dienst als verdediging. Het is bovendien de kleinste van alle kastelen rondom het stadje Tirol.
Het slot wisselt in de loop der jaren regelmatig van eigenaar, waaronder de Heren van Auer en de Graaf Giovanelli. Daarbij verliest het slot steeds meer betekenis.
Tegenwoordig is Slot Auer in handen van de Graven van Khuen en diverse kamers worden verhuurd als vakantieappartement. Het slot werd onlangs nog geheel gerenoveerd.
* ↑ Burg Auer, Die Burgenseite Südtirols
* ↑ Schloss Auer, Burggrafenamt.com
# Slavische mythologie

Slavische mythologie of Slavische religie is de voorchristelijke religie van de Slavische volkeren. Deze wordt beschouwd als een natuurreligie.
De Slavische mythologie evolueerde over een periode van meer dan 3000 jaar. Sommigen menen zelfs dat er nog neolithische of zelfs mesolithische invloeden aan te wijzen zijn. De Slavische mythologie is sterk beïnvloed door met name de Iraanse mythologie en heeft overeenkomsten met andere Indo-Europese mythologieën.

## Slavisch pantheon

* Borevit, god der bossen
* Čarnobog, god van het kwaad en chaos
* Dažbog, de schenkende (zonne)god, zoon van Svarog
* Devana, Ciza, godin van de jacht, Slavische Diana
* Dido en Dada, of Lel en Polel, Lada's tweelingzonen, Slavische Castor en Pollux
* Jutrobog, 'morgengod', maangod, zoon van Svarog
* Lada, grote godin, Slavische Leda
* Nya, psychopompus, zielebegeleider in het hiernamaals
* Mokoš, god van de hemel, zon, vuur en smeedkunst
* Marena, Baba Jaga, Slavische Kali
* Ognebog, Ogni, vuurgod, Slavische Agni
* Ognyena Maria, vrouwe van het vuur, zus van Perun
* Perunu, Perun, donder- en scheppingsgod
* Perperuna, vrouw van Perun, regengodin
* Posvist, windgod
* Radegast, god van de gastvrijheid
* Rozanica, Slavische Venus
* Simargi, Simurgh
* Svantovit, oorlogsgod
* Svarog, god van vuur en smeedkunst, drakendoder
* Svarožič, vuurgod
* Vesna, lentegodin
* Veles, Skotibog, gehoornde, ondergrondse god van magie, bezwering, kunst, vee en handel
* Yarilo, Gerovit, Jarovit, god van lente, vruchtbaarheid en vrede
* Zorya, ('licht'), godin van schoonheid
* Zvezda, ('ster'), twee dochters van Dazhbog, Morgenster en Avondster, planeet Venus

## Slavische monsters en geesten

* Baba Jaga, mensetende heks, die leeft in een huis op kippenpoten
* Domovoj en Kikimora, huisgeesten
* Lesji of Lesnik, een woudgeest die mensen laat verdwalen
* Roesalki, meisjes die zijn verdronken en in hun dood waternimf zijn geworden
* Vodnik, een man of jongen die is verdronken en in zijn dood een boosaardige watergeest is geworden
* Vilkolak, een slavische weerwolf
* De middagheks (Poludnitsa), een personage dat in de zomer optreedt
# Smodicinodes hupingensis

Smodicinodes hupingensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Smodicinodes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Guo Tang, Chang-Min Yin & Peng.
# Smodicum angusticolle

Smodicum angusticolle is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Aurivillius.
# Slijplak

Onder slijplak (mogelijk uit het Jiddisch, schleiflack); in het Engels ‘’rubbing varnish’’, verstaat men een laktechniek die vooral in de 19e eeuw werd toegepast. De lak werd met een lap of doek aangebracht en vervolgens glad geschuurd.

## Doel

Het doel van deze techniek is om een homogeen, dekkend en glad oppervlak te verkrijgen. Dat was, met de lak die in de 19e eeuw beschikbaar was, niet goed mogelijk. De lak smeerde niet goed uit (er kwamen tranen of zakkers), vormde gemakkelijk luchtbellen en was niet te spuiten. Om deze redenen moest de lak vaak aangebracht worden, omdat telkens maar een heel dunne laag mogelijk was. Als gevolg van deze kwaliteit kon men de lak alleen met een kwast opbrengen, wat echter noodzakelijkerwijze tot structuur in de lak leidt. Als men echter een oplosmiddel aan de lak toevoegt dekt ze minder.

## Werkwijze

Men bracht daarom een dikke laag lak op en schuurde net zo lang, tot het oppervlak homogeen was. De eerste ronde liep men een grote kans dat men de lak helemaal wegschuurde en de onderlaag tevoorschijn kwam. Dan was het nodig een tweede laag met meer verdunning op te brengen, en die ook weer te schuren. Waren er op deze wijze genoeg lagen aangebracht dan kon men ‘’finishen’’: de lak werd geschuurd met steeds fijner nat schuurpapier, puimsteen of staalwol tot het oppervlak helemaal glad was. Schuurde men verder dan werd het oppervlak mat, zijdemat en ten slotte, met krijt als schuurmiddel, glanzend. Tot in de 20e eeuw bestond er geen lak die uit zichzelf zijdemat of glanzend was.

## Huidige toepassing

Tegenwoordig wordt in het bedrijfsleven lak alleen nog met een spuit aangebracht. Kunsthars en oplosmiddel zorgen ervoor dat de lak heel dik kan worden aangebracht. Tussen de lagen wordt alleen nog geschuurd om de lak beter te laten hechten, want glad wordt ze vanzelf. Omdat de techniek zo arbeidsintensief is, wordt slijplak alleen nog in de modelbouw en bij antiek toegepast. Lak die in meer lagen moet worden aangebracht heet tegenwoordig pianolak.
* ↑ Schleiflack op Proz.com, geraadpleegd op 9 augustus 2011.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Schleiflack op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Soltanimoskee

De Soltanimoskee van Borujerd is een grote moskee in het centrum van Borujerd, in de West-Iraanse provincie Lorestan.
Het gebouw werd gebouwd in de Kadjarenperiode, boven op de ruïnes van een oude moskee, die waarschijnlijk gebouwd was in de 10e eeuw. Soltani betekent verbonden met de sultan, wat verwijst naar Fath'Ali Kadjar, die de opdracht gaf deze moskee te herbouwen.
De stenen inscriptie op het oppervlak van de westelijke portico toont de datum 1248 AH (AD 1832-1833), en op de houten deuropening aan de Ja'fari-laan is de datum 1291 AH (AD 1874-1875) te zien.
# Smulsmurf

Smulsmurf (Frans: Schtroumpf Gourmand) is een Smurf die vooral leeft om te eten.

## Verschillen tussen strips en tekenfilms

In de stripreeks is Smulsmurf een normaal geklede Smurf, die veel eet en soms ook eten steelt. In de tekenfilmserie vormt Smulsmurf samen met Koksmurf één personage met de naam Smulsmurf. Hij heeft hier de kleren van Koksmurf en is even gulzig als Smulsmurf. Hij maakt vaak gebakjes en eet die daarna graag zelf op in plaats van ze met de andere Smurfen te delen. In de stripserie zijn de personages gescheiden; hier eet Smulsmurf vaak van Koksmurfs eten. Dit resulteert vaak in een boze Koksmurf die een wegrennende Smulsmurf met een deegrol achternazit.

## Stem

In de Nederlandse vertaling van de televisieserie De Smurfen werd de stem van Smulsmurf vanaf de eerste uitzending in oktober 1982 ingesproken door Ger Smit, daarna door Ruud Drupsteen. Willie Wartaal sprak Smulsmurf in voor de film De Smurfen uit 2011 en Fernando Halman voor de film De Smurfen 2 uit 2013.
De originele stem van Smulsmurf werd onder andere ingesproken door Hamilton Camp (televisieserie De Smurfen), Kenan Thompson (De Smurfen uit 2011, en De Smurfen 2 uit 2013) en Gunnar Bergmann met Isle La Monaca (3D-televisieserie De Smurfen).

## In andere talen

* Engels: Greedy Smurf (Gulzige Smurf)
* Frans: Schtroumpf Gourmand
* Duits: Torti Schlumpf
* Italiaans: Golosone (Gulzige Smurf)
* Spaans: Pitufo Goloso
# Sonnaz

Sonnaz kan verwijzen naar:
* Sonnaz (Frankrijk), een gemeente in het Franse departement Savoie
* La Sonnaz, een gemeente in het Zwitserse kanton Fribourg
* Sonnaz (rivier), een riviertje in het Zwitserse kanton Fribourg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sonnaz en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Smith & Caughey's

Smith & Caughey Ltd, handelend onder de naam Smith & Caughey's, is een keten van twee middelgrote, luxe warenhuizen in Auckland, Nieuw-Zeeland .

## Geschiedenis

Het is een van de oudste nog bestaande detailhandelsbedrijven in Nieuw-Zeeland en werd in 1880 opgericht door de in Ulster geboren Marianne Smith als een stoffen- en hoedenwinkel, en is het oudste nog bestaande warenhuis in Auckland. Anno 2023 is het vooral modegericht, met afdelingen voor sieraden, make-up en huishoudelijke artikelen.

## Winkels

Het bedrijf heeft twee winkels in Auckland; één aan Queen Street in het stadscentrum en één op Broadway, Newmarket. De vlaggenschipwinkel in Queen Street is gevestigd in een monumentaal pand (Heritage New Zealand Categorie 1) dat ontworpen is door de Amerikaanse architect Roy Alstan Lippincott. Het werd voltooid in 1929.
Het kleinere filiaal in Newmarket is gevestigd in een gebouw dat in de jaren tachtig van de negentiende eeuw door het bedrijf werd gebouwd. Het Newmarket-filiaal opereerde aanvankelijk onder de naam Hugh Gilmore, voordat het in 1917 omgedoopt werd naar Smith en Caughey

## Galerij

* De winkelgevel aan Queen Street, Auckland
* De Wellesley Street West-gevel en ingang van de Queen Street-winkel
* Het Smith & Caughey's-gebouw, op de hoek van Elliott Street en Wellesley Street West
* De cosmetica-afdeling in Smith & Caughey's Queen Street
* Smith & Caughey's op Broadway.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Smith & Caughey's op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Smith-Ninth Streets (Culver Line)

Smith-Ninth Streets is een station van de metro van New York aan de Culver Line in het stadsdeel Brooklyn. Het station is geopend in 1933. De lijnen maken gebruik van dit station.
# Sophronica ceylanica

Sophronica ceylanica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Breuning.
# Sophronica cinerascens

Sophronica cinerascens is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.
# Sophronica coeruleipennis

Sophronica coeruleipennis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.
# Sneeuwgrens

Vegetatiezonering in Midden-Europa volgens 2 Europese flora's :
| Ondergrens (m) | Zone | Van - tot (m) |
| | 7. nivale zone | 3000 - 3300 |
| sneeuwgrens, 2800 - 3100 | 7. nivale zone | 3000 - 3300 |
| sneeuwgrens, 2800 - 3100 | 6. subnivale zone | 3000 - 3300 |
| 2500 - 2800 | 6. subnivale zone | 3000 - 3300 |
| 2500 - 2800 | 5. alpiene zone | 2200 - 3000 |
| boomgrens, 1800 - 2100 (- 2300) | 5. alpiene zone | 2200 - 3000 |
| boomgrens, 1800 - 2100 (- 2300) | 4. subalpiene zone | (1600 -) 1800 - 2200 (- 2400) |
| 1500 - 2000 | 4. subalpiene zone | (1600 -) 1800 - 2200 (- 2400) |
| 1500 - 2000 | 3. montane zone | 1000 - 1600 (- 1800) |
| 350 - 500 (- 700) | 3. montane zone | 1000 - 1600 (- 1800) |
| 350 - 500 (- 700) | 2. submontane zone | 500 - 1000 |
| 200 - 400 (- 500) | 2. submontane zone | 500 - 1000 |
| 200 - 400 (- 500) | 1b. colliene zone | 0 - 500 |
| (200) | 1b. colliene zone | 0 - 500 |
| (200) | 1a. planaire zone | 0 - 500 |
| ↑ (de) Adler, W., K. Oswald, R. Fischer (1994) Höhenstufen. p. 128-129 ↑ (de) Seybold S., (2011) Bemerkungen zur Verbreitung der Pflanzen. 1. Vertikale Verbreitung. p.32-33 |||
De sneeuwgrens is de hoogte boven zeeniveau waarop gedurende het hele jaar sneeuw blijft liggen. Boven de sneeuwgrens blijft er, ook tijdens de warmste maanden van het jaar, sneeuw liggen doordat niet alle sneeuw smelt of verdampt voordat er weer nieuwe sneeuw valt.
Boven de sneeuwgrens blijft tijdens het warmste deel van het jaar de gemiddelde dagtemperatuur onder het vriespunt (nul graden Celsius (°C)). Temperatuur is echter niet de enige factor. Als er bijvoorbeeld veel wind staat, waardoor sneeuw wordt weggeblazen, of weinig sneeuw valt vanwege een droog klimaat, kan de sneeuwgrens hoger liggen dan de grens van 0°C.
De sneeuwgrens varieert op Aarde met de breedtegraad. Op Antarctica en op Groenland ligt de sneeuwgrens onder het zeeniveau, daar ligt ook op zeeniveau gedurende het hele jaar sneeuw. Rond de evenaar liggen gebergtes hoger dan 4000 m, waar niet het hele jaar sneeuw ligt.
In een gebergte kan de grens van 0°C bij benadering berekend worden door de regel dat met elke 100 meter de temperatuur afneemt met ongeveer 1 graad Celsius. Als het op zeeniveau 20 graden Celsius is dan is zal het op ongeveer 2 kilometer boven zeeniveau 0 graden Celsius zijn.
# SnoRNA

Small nucleolar RNA (gewoonlijke afgekort als snoRNA) is een klasse van kort enkelstrengs RNA-materiaal dat zich in de nucleolus (het deel van de celkern van een eukaryoot - organisme met een celkern, zoals een dier of plant - waar het DNA het meest gecondenseerd is) bevindt. In de nucleolus vindt de productie van diverse onderdelen van de ribosomen plaats. SnoRNA helpt bij bepaalde chemische veranderingen aan diverse andere RNA-klassen zoals ribosomaal RNA, tRNA en snRNA. SnoRNA is vermoedelijk onmisbaar voor het verkrijgen van de juiste RNA-structuur van deze moleculen.
SnoRNA is dikwijls gecodeerd in de intronen van andere stukken RNA. Bij de correcte opvouwing en gesplitst door proteolyse van dit RNA, waarbij er ook stukken worden "uitgesneden", komt dit snoRNA dan vrij.
SnoRNA wordt onder meer verantwoordelijk gehouden voor de methylering van RNA-moleculen. Dit omvat het aanzetten van een methylgroep aan het substraat, bij mensen gebeurt dit ongeveer 115 keer per rRNA-molecuul. Het grootste deel hiervan betreft een methylering van een ribose in de RNA-keten. Daarnaast zou snoRNA zich ook bezighouden met de isomerisatie van de nucleoside uridine naar pseudo-uridine. Volwassen menselijk rRNA bevat gewoonlijk ongeveer 95 van deze modificaties.