OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tandmondwormen

Tandmondwormen of kaakplatwormen (Gnathostomulida) vormen een stam van microscopisch kleine tweeslachtige wormen, die op platwormen lijken. De meeste van de 91 beschreven soorten worden tussen 0,5 en 1 mm lang. Ze komen algemeen voor in modderige zeebodems. Ze voeden zich voornamelijk met kleine bacteriën en diatomeeën.

## Lichaamsbouw

Tandmondwormen hebben geen lichaamsholte en een onvolledig darmkanaal, met één opening die zowel de mond als anus is. Hun mondopening is voorzien van een verhard plaatje met tanden en een paar kaken, waarvan hun naam is afgeleid. Het hele lichaam is bedekt met trilharen.

## Taxonomie

* Klasse Bursovaginoidea
** Orde Conophoralia
*** Familie Austrognathiidae
**** Geslacht Austrognatharia
**** Geslacht Austrognathia
**** Geslacht Triplignathia
** Orde Scleroperalia
*** Familie Agnathiellidae
**** Geslacht Agnathiella
**** Geslacht Paragnathiella
*** Familie Clausognathiidae
**** Geslacht Clausognathia
*** Familie Gnathostomariidae
**** Geslacht Gnathostomaria
*** Familie Gnathostomulidae
**** Geslacht Chirognathia
**** Geslacht Corculognathia
**** Geslacht Gnathostomula
**** Geslacht Ratugnathia
**** Geslacht Semaeognathia
*** Familie Mesognathariidae
**** Geslacht Labidognathia
**** Geslacht Mesognatharia
**** Geslacht Tenuignathia
*** Familie Onychognathiidae
**** Geslacht Goannagnathia
**** Geslacht Nanognathia
**** Geslacht Onychognathia
**** Geslacht Valvognathia
**** Geslacht Vampyrognathia
*** Familie Paucidentulidae
**** Geslacht Paucidentula
*** Familie Problognathiidae
**** Geslacht Problognathia
*** Familie Rastrognathiidae
**** Geslacht Rastrognathia
* Klasse Filospermoidea
** Orde Filospermoida
*** Familie Haplognathiidae
**** Geslacht Haplognathia
*** Familie Pterognathiidae
**** Geslacht Cosmognathia
**** Geslacht Pterognathia
# Tangua

Tangua kan verwijzen naar:
* Tangua, gemeente in Colombia
* Tanguá, gemeente in Brazilië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tangua en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tangua (Colombia)

Tangua is een gemeente in het Colombiaanse departement Nariño. De gemeente telt 10.672 inwoners (2005).
Albán · Aldana · Ancuyá · Arboleda · Barbacoas · Belén · Buesaco · Chachagüí · Colón · Consacá · Contadero · Córdoba · Cuaspud · Cumbal · Cumbitara · El Charco · El Peñol · El Rosario · El Tablón de Gómez · El Tambo · Francisco Pizarro · Funes · Guachucal · Guaitarilla · Gualmatán · Iles · Imués · Ipiales · La Cruz · La Florida · La Llanada · La Tola · La Unión · Leiva · Linares · Los Andes · Magüi · Mallama · Mosquera · Nariño · Olaya Herrera · Ospina · Pasto · Policarpa · Potosí · Providencia · Puerres · Pupiales · Ricaurte · Roberto Payán · Samaniego · San Bernardo · Sandoná · San Lorenzo · San Pablo · San Pedro de Cartago · Santa Bárbara · Santacruz · Sapuyes · Taminango · Tangua · Tumaco · Túquerres · Yacuanquer
# Tadzjikistan op de Olympische Winterspelen 2006

Tijdens de Olympische Winterspelen van 2006 die in Turijn werden gehouden nam Tadzjikistan deel met één sporter die op drie disciplines uitkwam. Er werden geen medailles verdiend.

## Deelnemers

| Sport | Naam | Discipline | Klassering | Resultaten |
| Alpineskiën mannen | Andrei Drygin | Afdaling Reuzenslalom Super-G | 51e - 51e | 1.59,41 1e run dnf 1.37,85 |
Albanië · Algerije · Amerikaanse Maagdeneilanden · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bermuda · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Chinees Taipei · Costa Rica · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Ethiopië · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Iran · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kirgizië · Kroatië · Letland · Libanon · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Macedonië · Madagaskar · Moldavië · Monaco · Mongolië · Nederland · Nepal · Nieuw-Zeeland · Noord-Korea · Noorwegen · Oekraïne · Oezbekistan · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Senegal · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tadzjikistan · Thailand · Tsjechië · Turkije · Venezuela · Verenigde Staten · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Tapecomys primus

Tapecomys primus is een zoogdier uit de familie van de Cricetidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Anderson & Yates in 2000.
# Tanque d'Arca

Tanque d'Arca is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Alagoas. De gemeente telt 5.766 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan Palmeira dos Índios, Mar Vermelho, Anadia, Taquarana, Maribondo en Belém.
# Tarsomeer

Een tarsomeer is een van de leden van de voet van een insect; de tarsus. Het aantal tarsomeren kan verschillen per groep van insecten, de meeste insecten hebben er vijf. Niet alleen het aantal, maar ook de vorm en de relatieve lengte van de tarsomeren kunnen een belangrijk determinatiekenmerk vormen om groepen of zelfs soorten van elkaar te onderscheiden. Steenvliegen (Plecoptera) bijvoorbeeld zijn te herkennen doordat zij altijd drie tarsomeren bezitten.
De tarsomeren kunnen hechtorganen dragen aan de onderzijde, bij veel insecten zijn ook zintuiglijke cellen gelegen in de leden van de voet. Een huisvlieg kan hierdoor proeven waar hij op landt dankzij de chemoreceptorische structuren aan de tarsomeren.
# Telipna exsuperia

Telipna exsuperia is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Hulstaert.
# Telipna albofasciata

Telipna albofasciata is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Aurivillius.
# Tapejaridae

De Tapejaridae zijn een groep uitgestorven pterosauriërs behorend tot de Pterodactyloidea.
In 1989 benoemde Alexander Kellner een familie Tapejaridae om Tapejara een plaats te geven.
In 2003 gaf hij een definitie als klade: de laatste gemeenschappelijke voorouder van Tapejara en Tupuxuara, en al zijn afstammelingen. Als synapomorfieën, gedeelde nieuwe eigenschappen, gaf hij: de neusgaten en de fenestrae antorbitales zijn samengegroeid en beslaan meer dan 45% van de lengte van de schedel; de schedelkam op de premaxillae begint vooraan de schedel en strekt zich uit tot verder dan de condylus occipitalis aan de achterkant van de schedel. Volgens Kellner zijn de Tapejaridae de zustergroep van de Azhdarchidae; ook de soort Thalassodromeus zou een tapejaride zijn.
Volgens Kellner zou een stamboom of kladogram er zo uitzien:
| Azhdarchoidea | Azhdarchidae Tapejaridae Tupuxuara unnamed Sinopterus unnamed Tupandactylus Tapejara |
Volgens David Unwin echter is Tupuxuara nauwer aan de Azhdarchidae verwant binnen de Neoazhdarchia en hij gebruikt de term Tapejaridae in een beperktere zin voor de groep waartoe behalve Tapejara zelf ook Sinopterus en Huaxiapterus behoren. Dit voorkomt binnen zijn fylogenie dat de Azhdarchidae binnen de Tapejaridae zouden vallen.
Volgens Unwin zou een kladogram er zo uitzien:
| Azhdarchoidea | Neoazhdarchia Tapejaridae Sinopterus unnamed Tupandactylus Tapejara |
In beide opvattingen bestaan de bekende Tapejaridae uit soorten uit het Krijt die beschikken over een enorme en vooral zeer hoge schedelkam die zijn hoogte mede verkrijgt door een sterke ontwikkeling van de voorste schedelopeningen.
Er is, door David Martill en Darren Naish, nog een derde mogelijkheid geopperd en dat is dat 'Tapejaridae' een nutteloos begrip is omdat alle 'tapejariden' in een geleidelijke gradatie steeds nauwer aan de Neoazhdarchia verwant zouden zijn, waarbij het geslacht Tapejara ook nog eens zou bestaan uit twee niet verwante soorten. Dat zou het volgende kladogram opleveren, waarin voor het concept 'Tapejaridae' geen plaats meer is:
| Azhdarchoidea | "Tapejara" navigans unnamed Sinopterus unnamed Tapejara wellnhoferi unnamed Tupandactylus Neoazhdarchia |
Een vierde, nog sterker afwijkende, mogelijkheid is het resultaat van de analyses van Lü Junchang uit 2006 en Brian Andres uit 2008: dat de Dsungaripteridae het nauwst verwant aan de Tapejaridae sensu Unwin zijn, maar ook dat Tupuxuara nauwer verwant is aan deze groep dan aan de Azhdarchidae, zodat de Dsungaripteridae binnen een Tapejaridae sensu Kellner vallen.
Het kladogram ziet er dan zo uit:
| Azhdarchoidea | Azhdarchidae unnamed Tupuxuara unnamed Dsungaripteridae unnamed Sinopterus Tapejara |
De levenswijze van de Tapejaridae is sterk omstreden. Volgens sommigen waren het viseters op zee, volgens anderen vruchteneters op het land. Een onderzoek uit 2010 naar de verhouding van de zuurstofisotopen in het fossiele bot wees op een sterk contact met zeewater maar dat zou ook een gevolg geweest kunnen zijn van het fossilisatieproces.
# Geranomyia subvirescens

Geranomyia subvirescens is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Glyptothorax ngapang

Glyptothorax ngapang is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zuigmeervallen (Sisoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Vishwanath & Linthoingambi.
* ↑ (en) Glyptothorax ngapang op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Glyptothorax ngapang. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Cesseras

Cesseras is een gemeente in het Franse departement Hérault (regio Occitanie) en telt 419 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Béziers.

## Geografie

De oppervlakte van Cesseras bedraagt 15,3 km², de bevolkingsdichtheid is 27,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Cesseras met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Anteon pinetellum

Anteon pinetellum is een vliesvleugelig insect uit de familie van de tangwespen (Dryinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door De Rond.
# Theo van Eupen

Theodorus Bernardus Michael (Theo) van Eupen (Boekel, 20 oktober 1909 - Bergeikse Barrière, 11 maart 1965) was een onderwijzer, bestuurder, wethouder van Eindhoven en lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
Theo van Eupen was een zoon van onderwijzer Marinus Theodorus van Eupen en Johanna Adriana van Lieshout, beiden afkomstig uit Gemert. Hij volgde de opleiding tot onderwijzer aan de Bisschoppelijke Kweekschool in 's-Hertogenbosch en werd onderwijzer te Boxtel en Eindhoven, en schopte het tot directeur van de Nijverheidsschool in Best. Hij maakte de overstap naar het bedrijfsleven, en werd hoofd algemene zaken bij de Bata schoenenfabriek in Best, en later 'training manager' bij het hoofdkantoor van Bata in Londen.
Vanaf 1949 was Van Eupen lid van de Eindhovense gemeenteraad, en vanaf 1953 tevens wethouder van onderwijs en culturele zaken. Hij had diverse daaraan gerelateerde nevenfuncties, zoals het bestuurslidmaatschap van het Brabants Orkest, het voorzitterschap van de Kunstkring te Eindhoven en het lidmaatschap van de Raad voor de Kunst. Als Wethouder bewerkstelligde hij onder meer de komst van de Stadsschouwburg in Eindhoven.
In 1963 werd Van Eupen ook gekozen in de Tweede Kamer, waar hij zich vooral bezighield met onderwijs en volkshuisvesting. Hij voerde in 1964 het woord bij de behandeling van de begroting Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen. Hij behoorde in 1964 tot de minderheid van zijn fractie die vóór het (onaanvaardbaar verklaarde) amendement-Scheps stemde, waardoor de Bijlmermeer bij de gemeente Amsterdam zou worden gevoegd.
Van Eupen en zijn collega-wethouder Van 't Hoff verongelukten toen zijn auto op de terugweg uit België bij Valkenswaard op een stilstaande vrachtwagen met heipalen inreed. Kamervoorzitter Van Thiel memoreerde tijdens de herdenking zijn innemende persoonlijkheid en zijn goede naam als wethouder.
Van Eupen trouwde in 1932 met Anna Maria Henriëtte van Griensven, met wie hij 3 zoons had. In 1964 werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

## Referenties en voetnoten

De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Arrhopalites subboneti

Arrhopalites subboneti is een springstaartensoort uit de familie van de Arrhopalitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Cassagnau & Delamare.
# Sinezona calumnior

Sinezona calumnior is een slakkensoort uit de familie van de Scissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Geiger.
# Sinezona cingulata

Sinezona cingulata is een slakkensoort uit de familie van de Scissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1861 voor het eerst geldig gepubliceerd door Oronzio Gabriele Costa.
# Sinezona enigmatica

Sinezona enigmatica is een slakkensoort uit de familie van de Scissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Geiger & B.A. Marshall.
# Sinocyrtaspis lushanensis

Sinocyrtaspis lushanensis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Liu.
# Sinocyrtaspis spina

Sinocyrtaspis spina is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Shi & Du.
# Sigalion asiaticus

Sigalion asiaticus is een borstelworm uit de familie Sigalionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sigalion asiaticus werd in 1965 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Uschakov & Wu.
# Sibiville

Sibiville is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France) en telt 90 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Arras.

## Geografie

De oppervlakte van Sibiville bedraagt 7,6 km², de bevolkingsdichtheid is dus 11,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sibiville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sint-Joriskapel (Neubrandenburg)

De Sint-Joriskapel (Duits: Kapelle St. Georg) is een vroeggotische kapel in Neubrandenburg. De 14e-eeuwse kapel ligt buiten de historische binnenstad, voor een van de vier grote stadspoorten, de Treptower Tor, en behoort tot de gemeente van de Sint-Johanneskerk. De Joriskapel is de enige bewaarde kapel van de oorspronkelijk drie middeleeuwse kapellen die voor de poorten van Neubrandenburg stonden.

## Geschiedenis

In de middeleeuwen behoorde de kapel samen met enige omliggende gebouwen tot een hospitaal. Afgezonderd van de stadsbevolking hield men zich hier bezig met de zorg voor pelgrims, die niet zelden met lepra en andere besmettelijke ziekten terugkeerden van hun pelgrimsreizen. Later werden er ook slachtoffers van de pest verzorgd.
Vanaf de 18e eeuw nam men er hulpbehoevende ouderen uit de stad op. Na de opheffing van het hospitaal werden de gebouwen in gebruik genomen als woonhuizen. Tegenwoordig is er een hotel met restaurant gevestigd.
De kapel zelf is na een restauratie in het jaar 1994 weer toegankelijk voor het publiek. Zo nu en dan worden er erediensten gevierd of huwelijken gesloten; periodiek vinden er muziekoptredens plaats.

## Bouwwerk

Het rechthoekige gebouw werd opgetrokken van baksteen en rust op een fundament van veldstenen. De lengte van de rechthoekige kapel is 10.90 meter lang en 5.70 meter breed en het gebouw wordt overdekt door een schilddak. Midden op het dak bevindt zich een vierkante vakwerktoren met een octogonale lantaarn en klokvormige afsluiting. De toren betreft een reconstructie uit 1994, naar de vorm van de toren uit de tweede helft van de 18e eeuw.
Het muurwerk wordt op alle kanten versierd door friezen, onder de dakrand een fries met een vierpasmotief en onder de vensters een dubbel tandfries (waarvan de hoeken van de bakstenen naar buiten steken). Aan de noordelijke en westelijke zijde bevinden zich spitsboogportalen met geprofileerd muurwerk. Op de oostelijke muur wisselen drie blindnissen de twee spitsbogenvensters af; onder de middelste (iets verkorte) blindnis bevindt zich een segmentboognis. Waarschijnlijk bevatte deze segmentboognis oorspronkelijk een Bijbelse voorstelling.

## Interieur

Het eenvoudige interieur van de kapel wordt verdeeld door brede spitsboognissen. In een noordoostelijke muurpijler is een eiken hostieschrijn ingebouwd.
Aan een noordelijke venster bevindt zich een fragment van gebrandschilderd glas uit de 14e eeuw met de voorstelling van een man met baard.
De altaaropzet met drie vleugels bevindt zich sinds het jaar 2012 in een zijschip van de Johanneskerk.

## Externe link

* (de) Ev.-Luth. Kirchengemeinde St. Johannis
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Georg (Neubrandenburg) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sichuanstruikzanger

De sichuanstruikzanger (Locustella chengi) is een zangvogel uit de familie van de Locustellidae. De vogel werd in 2015 geldig beschreven door Per Alström et al. in een uitgebreide publicatie over de verwantschap tussen diverse soorten struikzangers in Zuid-China en Zuidoost-Azië. De vogel is vernoemd naar de Chinese hoogleraar Cheng Tso-hsin.

## Kenmerken en taxonomie

Het is een vrij kleine zangvogel, ongeveer 13 cm lang. De vogel is roodbruin van boven en grijs van onder. Het holotype van deze vogel werd op 30 mei 2011 door Per Alström verzameld in de Chinese provincie Shaanxi. De vogel lijkt sterk op de in die streken ook voorkomende Mandells struikzanger (L. mandelli) uit het Himalayagebied en Zuidoost-Azië. Uitgebreid onderzoek aan het verenkleed, de zang en het DNA wees erop dat het verschillende soorten betrof.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort broedt in zuidelijk China (Shaanxi, Sichuan, Guizhou, Hubei, noordwestelijk Hunan en noordwestelijk Jiangxi). De leefgebieden liggen in open terrein met een lage, dichte vegetatie van kruidachtige planten en varens en spaarzaam geboomte van secundair bos.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de sichuanstruikzanger als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Sichuanstruikzanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 Alström, P. et al., 2015. "Integrative taxonomy of the Russet Bush Warbler Locustella mandelli complex reveals a new species from central China". Avian Research 9(6) DOI:10.1186/s40657-015-0016-z pdf
# Sicienko (Koejavië-Pommeren)

Sicienko is een dorp in het Poolse woiwodschap Koejavië-Pommeren, in het district Bydgoski. De plaats maakt deel uit van de gemeente Sicienko en telt 653 (stan na 1 lipca 2006) inwoners.
# Sint-Laurentiuskerk (Steenkerke)

De Sint-Laurentiuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats Steenkerke, gelegen aan de Steenkerkestraat.

## Geschiedenis

De parochie ontstond in 1093 en was afhankelijk van de Abdij van Sint-Bertinus te Sint-Omaars. De huidige kerk heeft een romaanse toren uit de 12e eeuw. In de 15e en 16e eeuw vonden verbouwingen plaats, maar in 1583 werd de kerk door de Geuzen verwoest, waarbij de toren bleef gespaard. Het herstel duurde tot 1612. Latere oorlogshandelingen brachten nieuwe schade aan, en ook de Franse Revolutie leidde tot schade. In 1798 werd de toren hersteld.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige hallenkerk in gele baksteen, met ingebouwde, deels romaanse westtoren, uitgevoerd in kalksteen. Het koor heeft een driezijdige sluiting. De kerk is in laatgotische stijl uit de 16e eeuw.

## Interieur

Van de Vlaamse School is een 17e-eeuws schilderij voorstellende de Marteling van de Heilige Laurentius. Uit dezelfde eeuw een Opdracht van Maria in de tempel, een Kroning van Maria en een Aanbidding der herders. Uit de 18e eeuw: Geboorte van Jezus met de Heilige Nikolaas van Myra en een heilige abt.
De kerk bevat grafmonumenten uit de 14e tot en met de 18e eeuw. Verder is er een orgel van 1851, gebouwd door de firma Loncke.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Elooisprijs 1962

De 8e editie van de Belgische wielerwedstrijd Sint-Elooisprijs werd verreden op 28 juni 1962. De start en finish vonden plaats in Ruddervoorde. De winnaar was Gabriel Borra, gevolgd door Gustaaf Van Vaerenbergh en Kamiel Buysse.

## Uitslag

Sint-Elooisprijs 1962 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Gabriel Borra | Flandria-Faema-Clément | 3u 43' |
| 2 | Gustaaf Van Vaerenbergh | Liberia-Grammont-Wolber | 25" |
| 3 | Kamiel Buysse | Solo-Van Steenbergen | 35" |
| 4 | Bernard Van De Kerckhove | Solo-Van Steenbergen | 50" |
| 5 | Henri De Wolf | Gitane-Leroux-Dunlop | z.t. |
| 6 | Julien Gekière | Wiel's-Groene Leeuw | z.t. |
| 7 | Robert Vandecaveye | Flandria-Faema-Clément | z.t. |
| 8 | Walter Boucquet | Dr. Mann-Labo | z.t. |
| 9 | Gustaaf Desmet | Wiel's-Groene Leeuw | 9' 45" |
| 10 | André Assez | geen | z.t. |
1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Sint-Elooisprijs 1955

De 4e editie van de Belgische wielerwedstrijd Sint-Elooisprijs werd verreden op 30 juni 1955. De start en aankomst vonden plaats in Ruddervoorde. De winnaar was André Blomme, gevolgd door Henri Van Kerckhove en Paul Taeldeman.

## Uitslag

Sint-Elooisprijs 1955 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | André Blomme | Bertin-Huret | 4u 40' |
| 2 | Henri Van Kerckhove | Girardengo-Eldorado | |
| 3 | Paul Taeldeman | Bertin-D'Alessandro | |
1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022