OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joe Giba

Joseph Michael "Joe" Giba (Aurora, Colorado, 3 september 1909 - Denver, Colorado, 1 oktober 1986) was een Amerikaans autocoureur. Hij schreef zich in 1958 in voor de Indianapolis 500, maar wist zich niet te kwalificeren. Deze race was ook onderdeel van het Formule 1-kampioenschap. Giba's carrière duurde 33 jaar waarin hij in totaal 22 overwinningen boekte. Hij werd de eerste niet-kampioen die een levenslange lidmaatschap voor de Rocky Mountain Midget Racing Association kreeg aangeboden. In 1986 overleed Giba aan longkanker.
# Arturo Warman

Arturo Warman Gryj (Mexico-Stad, 9 september 1937 - aldaar, 21 oktober 2003) was een Mexicaans politicus en intellectueel.
Warman kwam uit een Polen-Joodse familie. Hij studeerde etnologie aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico (UNAM) en behaalde een doctoraat aan de Ibero-Amerikaanse Universiteit (UIA). Hij was hoogleraar aan de UIA en de Autonome Metropolitaanse Universiteit (UAM) en werd vervolgens voorzitter van het Instituut voor Sociale studies aan de UNAM. Hij sloot zich in 1987 aan bij de Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI) en werd in 1988 door president Carlos Salinas (1988-1994) benoemd tot directeur-generaal van het Nationaal Indigenistisch Instituut (INI). In 1994 werd hij door president Ernesto Zedillo (1994-2000) benoemd tot minister van landbouw en korte tijd later van landbouwhervorming. In 2000 verliet hij de politiek en overleed drie jaar later.
* Bibsys: 90377555
* Bibliothèque nationale de France: cb125120976 (data)
* CiNii: DA07644227
* Gemeinsame Normdatei: 1074949889
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8086 6672
* Library of Congress Control Number: n80065963
* MusicBrainz: d5320bc8-b532-423b-ab91-890b5d615766
* Nationale bibliotheek van Australië: 35793875
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007458320505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 283022094
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A009478747
* Système universitaire de documentation: 034357262
* Virtual International Authority File: 7495724
* WorldCat (via VIAF): 7495724
# John Q

John Q is een Amerikaanse film uit 2002 geregisseerd door Nick Cassavetes. De hoofdrollen worden vertolkt door Denzel Washington en Robert Duvall.

## Verhaal

De jonge Mike Archibald stort ineen tijdens een baseballwedstrijd wegens hartproblemen. Mikes vader, John Quincy Archibald (Denzel Washington), snelt naar het ziekenhuis waar ze hem vertellen dat slechts een transplantatie het leven van zijn kind kan redden. Maar de door zijn werkgever onlangs gewijzigde ziektekostenverzekering dekt de kosten niet. John Q ziet geen andere oplossing dan de dokters en patiënten in het ziekenhuis te gijzelen om zijn zoon een nieuw hart te laten transplanteren.

## Rolverdeling

* Denzel Washington - John Quincy Archibald
* Kimberly Elise - Denise Archibald
* Daniel E. Smith - Mike Archibald
* James Woods - Dr. Raymond Turner
* Anne Heche - Rebecca Payne
* Robert Duvall - Lt. Frank Grimes
* Ray Liotta - Chief Gus Monroe
* Shawn Hatosy - Mitch Quigley
* Heather Wahlquist - Julie Bird
* Troy Beyer - Miriam Smith
* Kevin Connolly - Steve Maguire
* Troy Winbush - Steve Smith
* Eddie Griffin - Lester Matthews
* Martha Chaves - Rosa Gonzales
* Larissa Laskin - Dr. Ellen Klein
* Ethan Suplee - Guard Max Conlin
* Obba Babatundé - Sgt. Moody
* David Thornton - Jimmy Palumbo
* Laura Harring - Gina Palumbo
* Paul Johansson - Tuck Lampley
* Dina Waters - Debby Utley
* Keram Malicki-Sánchez - Freddy B.
* Stephanie Moore - Admitting Nurse

## Prijzen

* 2002 - BMI Film Music Award
** Gewonnen: Beste muziek (Aaron Zigman)
* 2003 - Black Reel
** Genomineerd: Beste acteur (Denzel Washington)
** Genomineerd: Beste actrice (Kimberly Elise)
* 2003 - Image Award
** Gewonnen: Beste acteur (Denzel Washington)
** Genomineerd: Beste film
** Genomineerd: Beste vrouwelijke bijrol (Kimberly Elise)

## Externe link

* (en) Officiële site
# Asperspina rhopalotecta

Asperspina rhopalotecta is een slakkensoort uit de familie van de Asperspinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Salvini-Plawen.
# Aschistophleps lampropoda

Aschistophleps lampropoda is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Aschistophleps lampropoda is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hampson in 1893. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Aschitus

Aschitus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Mercet.

## Soorten

Het geslacht Aschitus omvat de volgende soorten:
* Aschitus algiricus (Ferrière, 1956)
* Aschitus annulatus Erdös, 1957
* Aschitus balcanicus Jensen, 1989
* Aschitus bicolor (Mercet, 1921)
* Aschitus carpathicus (Hoffer, 1958)
* Aschitus imeretinus Japoshvili, 2007
* Aschitus jalysus (Walker, 1837)
* Aschitus lichtensiae (Howard, 1896)
* Aschitus madyes (Walker, 1837)
* Aschitus margaritae Myartseva, 1979
* Aschitus mongolicus (Myartseva, 1982)
* Aschitus naiacocci (Trjapitzin, 1968)
* Aschitus neoacanthococci Myartseva, 1979
* Aschitus novikovi Trjapitzin, 1994
* Aschitus populi Myartseva, 1979
* Aschitus scapus Xu, 2004
* Aschitus submetallicus (Szelényi, 1972)
* Aschitus subterraneus (Ferrière, 1956)
* Aschitus triozae (André, 1877)
* Aschitus zakeri Bhuiya, 1998
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Johan Swinnen (landbouweconoom)

Johan "Jo" F.M. Swinnen (1962) is een Belgisch econoom en gewoon hoogleraar ontwikkelingseconomie aan de Faculteit Economie en Bedrijfswetenschappen van de KU Leuven. Swinnen is hoofd van de Onderzoeksgroep Ontwikkelingseconomie en directeur van het Facultair Onderzoekscentrum LICOS Centre for Institutions and Economic Performance. Hij is een Senior Research Fellow aan het Centre for European Policy Studies (CEPS) van de Europese Unie en Visiting Scholar aan het Centre for Food Security and the Environment van Stanford University. Tot zijn onderzoeksdomeinen behoorden ontwikkelingseconomie, landbouweconomie en handelspolitiek.
Swinnen studeerde af als landbouwingenieur aan de KU Leuven in 1985. Van 1985 tot 1988 was hij er assistent. In 1988 nam hij een positie op als research and teaching assistant aan Cornell University. Hij promoveerde in Cornell tot Ph.D. in Agricultural Economics in 1992. Terug in Leuven werd hij eerst Postdoc in LICOS, vervolgens hoofddocent en hoogleraar landbouweconomie, voedselpolitiek, economische transities en ontwikkelingseconomie. Van 1998 tot 2001 werd hij adviseur landbouwpolitiek, landbouwhandel en Oost-Europa voor de Europese Commissie, directoraat-generaal economische en financiële zaken. Daarna vervolgde hij zijn carrière als gewoon hoogleraar aan de KU Leuven, met tussen 2003 en 2004 nog een onderbreking toen hij een positie opnam als economist aan de Wereldbank. Swinnen is auteur of co-auteur van talrijke publicaties die geaccepteerd werden in onder meer World development, Journal of economic literature, Development policy review, European Review of Agricultural Economics en Food policy. Hij heeft een h-index van 59.
Swinnen was sindsdien gastprofessor aan onder meer Cornell, Sciences Po en de universiteit van Helsinki. Hij was adviseur voor onder andere de Voedsel- en Landbouworganisatie, het VN-Ontwikkelingsprogramma, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, het United States Department of Agriculture, het Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling en meerdere regeringen.
Op 28 april 2017 werd Swinnen doctor scientarum agrariarum honoris causa aan de Georg-August-Universität Göttingen.
* ↑ CV Jo Swinnen, http://feb.kuleuven.be/jo.swinnen
* ↑ Google Scholar: JFM Swinnen
* ↑ (en) Faculty of Agricultural Sciences Honorary Doctorate Award to Johan Swinnen, Georg-August-Universität Göttingen, 28.04.2017
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058613303506706
* Gemeinsame Normdatei: 124268277
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0918 2179
* Library of Congress Control Number: n94060786
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000030076
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: vse2006339209
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007432201205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 133404404
* Système universitaire de documentation: 060648368
* Virtual International Authority File: 268574406
* WorldCat (via VIAF): 268574406
# Athous carpathophilus

Athous carpathophilus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Reitter.
# Athous cavulus

Athous cavulus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Reitter.
# Johannes de Krijgerkerk in Jakimanka

De Johannes de Krijgerkerk (Russisch: Це́рковь Свято́го Иоа́нна Во́ина на Якима́нке) is een Russisch-orthodoxe Kerk in Moskou, gelegen aan de Oelitsa Bol'shaija Jakimanka (district Jakimanka).

## Bouw

De kerk werd gebouwd in de jaren 1709-1713 ter vervanging van een oudere kerk uit 1625. De oudere kerk was gelegen aan de oever van de Moskva in een gebied dat regelmatig werd overstroomd. Nadat een overstroming de oudere kerk had vernield, werd besloten de kerk op een hogere plaats te herbouwen. Volgens de overlevering zou de kerk naar een schets van tsaar Peter I zijn gebouwd. De omheining rond de kerk is van latere datum en dateert uit 1754-1758. In de jaren 1860 gingen de fresco's en iconostase verloren. De kerk vertegenwoordigt een mengvorm van Moskouse Barok, Oekraïense Barok en Europese invloeden.

## Na de revolutie

Tijdens het bolsjewistische bewind ontsnapte de kerk aan de massale kerksluitingen en bleef geopend voor de eredienst. Wel werden in 1922 een aantal waardevolle voorwerpen geconfisqueerd. Talrijke religieuze voorwerpen als iconen en relieken uit kerken die werden afgebroken werden naar de Johannes de Krijgerkerk overgebracht, waaronder ook uit de inmiddels weer herbouwde Kerk van de Heilige Kluizenaar Maron (Russisch: Храм Марона Пустынника в Старых Панех). In 1928 kreeg de kerk ook weer een iconostase. Deze was afkomstig uit de één jaar eerder gesloopte Kerk van de Drie Heiligen bij de Rode Poort (Russisch: Красные ворота)
# Johannes de Minas

Johannes de Minas (Armeens: Հովհաննես Մինաս) (Amasya, geboortejaar onbekend - Amsterdam, 1768), ook wel gegeven als Johannes di Minas, was een priester van de Armeens-apostolische Kerk aan de Kromboomssloot in Amsterdam.
De Minas verhuisde in 1733 vanuit het huidige Turkije naar Amsterdam, waar hij in 1734 priester van de Armeens-apostolische Kerk werd. Deze in 1714 geopende kerk diende de omvangrijke Armeense gemeenschap in de Lastage, de huidige Nieuwmarktbuurt. Hij bleef priester van de kerk tot zijn dood in 1768.
Hij woonde onder meer aan Koningsstraat 27, waar de nog bestaande gevelsteen toonde dat hier een priester woonde. Op de gevelsteen is een miskelk te zien, met daarboven een hostie omgeven door een stralenkrans. Ook bevat de gevelsteen een opschrift in het Armeens dat onder andere het bouwjaar 1765 vermeldt. De Minas financierde ook de gevelsteen van de kerk uit 1749, met daarop een afbeelding van een lam en een Armeense tekst.
Na zijn dood werd hij op 23 januari 1768 bijgezet in de Oude Kerk. Het graf, nummer 444 in de zuiderzijbeuk, deelt hij met Maria de Backer, die op 30 oktober 1751 begraven werd. Op 20 januari 2008 werd een herdenkingsdienst ter ere van Johannes de Minas in de Oude Kerk gehouden. Ter gelegenheid van deze herdenking werd ook een boek uitgegeven, Over Armeense graven in de Oude Kerk te Amsterdam 1661-1808 : tevens een beknopte geschiedenis van de Armeense kerk te Amsterdam van René Bekius en Wout Ultee.
# Asinius Lupus

Asinius Lupus wordt beschouwd als een zoon van Gaius Asinius Gallus en Vipsania Agrippina.
Er is weinig over hem bekend, maar hij wordt met zijn broer Servius Asinius Celer vermeld in de Apocolocyntosis divi Claudii 13 van Seneca. Hij schijnt ook bij Horatius (Sat. II 1 § 68) te zijn vermeld. Hij duikt ook op in The Poetaster van Ben Jonson (1601). In werkelijkheid gaat het in deze gevallen echter om een naamsverwarring en is hij feitelijk dezelfde als Lucius Cornelius Lentulus Lupus.
# Asingaborg

Asingaborg kan verwijzen naar:
* Asingaborg (Middelstum)
* Asingaborg (Ulrum)
* Asingaborg (Warffum) of Warffumborg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Asingaborg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Asinius Saloninus

Asinius Saloninus (° 4 v.Chr. - † 22) was een zoon van Gaius Asinius Gallus en Vipsania Agrippina. Hij was voorbestemd als echtgenoot voor een van de dochters van Germanicus en Agrippina de Oudere. Hij stierf echter in 22 n.Chr.

## Referentie

* J.H. Oliver, The Descendants of Asinius Pollio, in AJPh 68 (1947), pp. 147 - 148.
# Johannes Adrianus Tuijn

Johannes Adrianus Tuijn, bekend als J.A. Tuijn, (Amsterdam, 25 maart 1816 – Amsterdam, 29 december 1855) was een Nederlands tenor.
Hij was zoon van muziekmeester Adrianus Tuijn en Catharina Boogaards, wonende aan de Nieuwe Leliestraat. Tijdens zijn militaire keuring stond hij te boek als boekverkoper. Hijzelf trouwde als toonkunstenaar in 1850 met Maria Wilhelmina Adriana Magtelda Coelen (1826-1870).
Hij kreeg zijn opleiding van Jan George Bertelman in Amsterdam en D. Bandorali in Parijs. Hij was, ondanks een zwak gestel, vanaf 1841 tot 1853 vooral actief in Nederland en Duitsland, waaronder concerten in het Gewandhaus in Leipzig. Het leverde hem onder de naam Jan Andreas een vermelding op in de dagboeken van Robert Schumann en Clara Schumann. Een besmetting van tuberculose (tering) maakte een voortijdig eind aan zijn actieve loopbaan, waarna niets anders restte dan zangles geven, maar na drie jaar kwam daar ook een eind aan.
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 680, noemt hem een van de schitterendste tenoren van zijn tijd; spelt achternaam Tuin
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 176, noemt hem een van de beste tenoren van zijn tijd, spelt achternaam Tuin
* Redactie, J.A. Tuijn overleden. Algemeen Handelsblad (31 december 1855). Geraadpleegd op 19 juni 2023 – via Delpher.
* Redactie, J.A. Tuijn overleden. Caecilia (nomet hem uitstekendste) (15 januari 1856). Geraadpleegd op 19 juni 2023 – via Delpher.
* Schumann-portaal (geraadpleegd 19 juni 2023)
# Johannes van Staden

Johannes van Staden (Oudtshoorn, 12 oktober 1939) is een Zuid-Afrikaanse botanicus.
In 1960 behaalde hij zijn Bachelor of Science aan de Universiteit Stellenbosch in botanie, zoölogie, bacteriologie, chemie en fysica. In 1964 behaalde hij zijn Master of Science aan deze universiteit in de botanie. In 1970 promoveerde hij in de botanie aan de Universiteit van Natal.
Tussen 1963 en 1966 was Van Staden docent in de botanie aan Universiteit van Wes-Kaapland. In 1965 bekleedde hij dezelfde functie aan de Universiteit Stellenbosch. Tussen 1967 en 1972 had hij deze functie aan de Universiteit van Natal. Tussen 1972 en 1975 was hij universitair docent aan deze universiteit. Tussen 1976 en 1983 was hij associate professor aan deze universiteit. In 1979 en 1980 was hij onderzoeksmedewerker bij de Hebrew University of Jerusalem. Tussen 1984 en 1986 was hij ad hominem professor aan de Universiteit van Natal. Tussen 1987 en 1998 was hij hoogleraar en hoofd van de afdeling botanie aan deze universiteit. Tussen 1999 en 2003 was hij hoogleraar in de botanie en directeur van het Research Centre for Plant Growth and Development in Pietermaritzburg. Vanaf 2004 is hij er uitsluitend directeur. Tussen 2003 en 2006 was hij gastonderzoeker aan de Københavns Universitet.
Van Staden houdt zich bezig met onderzoek op het gebied van plantenfysiologie waaronder fytohormonen, weefselkweek, secundaire plantenstoffen, ontkieming van zaden, wortelvorming, de ontwikkeling van bloemen, de ontwikkeling van vruchten en veroudering van planten. Daarnaast houdt hij zich bezig met onderzoek op het gebied van de biotechnologie en moleculaire biologie met betrekking tot bosbouw, tuinbouw en de veredeling, bescherming en cultivatie van planten die van nature voorkomen in Zuid-Afrika. Tevens doet hij onderzoek naar de isolatie en identificatie van secundaire plantenstoffen met mogelijke geneeskrachtige werking bij met name planten uit Zuid-Afrika. Ook doet hij onderzoek op het gebied van de etnobotanie.
Volgens 'ISIHighlyCited.com' behoort Van Staden tot de meest geciteerde wetenschappers op het gebied van de plant- en dierwetenschappen.
# Assur-nirari I

Assur-nirari I was koning van Assyrië van 1547 tot 1522 v.Chr.
Hij bouwde de dubbeltempel voor Sjamasj en Sin (zon en maan) in een volledig symmetrisch ontwerp rond een centraal plein even ten zuiden van de stad Assur.
Hij werd opgevolgd door Puzur-Assur III.
# Dasineura ribis

Dasineura ribis is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Barnes.
# De Judasgraal

De Judasgraal is een stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder. Het is geschreven door Martin Lodewijk en getekend door Claus Scholz. De eerste albumuitgave was in maart 2006.
De Judasgraal speelt zich grotendeels af op en rond het middeleeuwse Mont Saint-Michel. Het verhaal past in het Sword and Sorcery gedeelte van de reeks met de aanwezigheid van personages zoals Bahaal, Demoniah en Merlijn.
De Judasgraal in het verhaal is de duivelse tegenhanger van de Heilige Graal en speelt een belangrijke rol in de twee volgende albums Het zwaard van de maagd en Het vuur en de maagd. Op het einde van het album maakt Gilles de Rais zijn opwachting die eveneens in de volgende albums figureert.
# De Maertelaere

De Maertelaere of Demaertelaere kan verwijzen naar:

## Personen met de achternaam De Maertelaere

* Edith Demaertelaere, Belgisch atlete
* Edmond De Maertelaere, Belgisch kunstschilder
* Joeri De Maertelaere, Belgisch politicus
* Louis De Maertelaere, Belgisch kunstschilder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Maertelaere en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Demaertelaere en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Darien (Georgia)

Darien is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Georgia, en valt bestuurlijk gezien onder McIntosh County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1719. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1726, een stijging van 7 (0,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,1 km², geheel bestaande uit land. Darien ligt op ongeveer 9 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 44 km rond Darien.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Darien op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# De Gazet van Brussel (1903-1912)

De Gazet van Brussel was een Belgisch socialistisch tijdschrift.

## Historiek

Het blad verscheen voor het eerst in december 1903, initiatiefnemers waren o.a. Leo Meysmans en Camille Huysmans. Een van de bekendste medewerkers was Edmond Doms, die onder het pseudoniem Maurits Monne vanaf 1909 tal van hoofdartikels schreef. Een van de belangrijkste stokpaartjes van het tijdschrift was de vernederlandsing van het lager onderwijs in Brussel. In juni 1912 verscheen het laatste exemplaar.
* HUNIN Jan; Fiche De Gazet van Brussel; Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging; Lannoo; 1998
# De Gazette van Brugge

De Gazette van Brugge was een weekblad in Brugge van 1795 tot 1919.

## Namen

Tijdens de 127 jaren van zijn bestaan, heeft de krant verschillende titels gehad, waarbij Gazette van Brugge overwegend is:
* Vaderlandsch Nieuwsblad (december 1792 - maart 1793)
* Het Brugsch Nieuwsblad (maart-april 1793)
* Brugsche Gazette (juni 1795 - februari 1796)
* Gazette van Brugge en van het departement der Leye (februari 1796 - mei 1811)
* Journal du département de la Lys (mei 1811 - januari 1814)
* Brugsche Gazette (februari 1814)
* Gazette van Brugge en van 't departement van de Leye (maart 1814 - oktober 1815)
* Gazette van Brugge en van de provincie West-Vlaanderen (oktober 1815 - januari 1817)
* Gazette van de provincie West-Vlaanderen en der stad Brugge (januari 1817 - maart 1846)
* Gazette van Brugge en van West-Vlaanderen (maart 1846 - 1919)

## Eigenaars

* Stichter Joseph Bogaert, van 1792 tot 1820.
* Jan-Frans Bogaert, van 1821 tot 1844.
* Julius Bogaert, in 1844-1845.
* Louis-Bernard Herreboudt-Joos (1803-1874), van 1845 tot 1872.
* Louis-Marie Herreboudt-Claeys (1847-1926), van 1873 tot 1899. Medewerkers waren o.m. Gustave Stock en Camiel Moeyaert. Onder de letterzetters bevond zich Bernard Minnebo.
* Gustave Stock (1862-1924), van 1900 tot 1919, namens de katholieke partij.

## Gezindheid

* 1792-1815: gematigd republikeins, neutraal.
* 1815-1830: orangistisch.
* 1830-1851: neutraal, eerder liberaal.
* 1851-1899: katholiek.
* 1900-1919: officieus orgaan van de katholieke partij. De titel werd in 1899 gekocht door senator Leon Van Ockerhout, die hem ter beschikking stelde van de katholieke partij en deze stelde Stock aan als drukker-uitgever.

## Literatuur

* De Gazette van Brugge, Jubelnummer, 1 januari 1893.
* Albert SCHOUTEET, Onze Brugsche nieuwsbladen: De Gazette van Brugge, in: Brugsche Courant, 1947.
* Jos DE SMET, De nieuwsbladen in West-Vlaanderen, in: Biekorf, 1953.
* Romain VAN EENOO, De pers te Brugge (1792-1914). Bouwstoffen, Leuven-Parijs, 1961.
* Andries VAN DEN ABEELE, De eerste jaren van de drukkerij Herreboudt, in: Biekorf, 1985.
* Andries VAN DEN ABEELE, De Brugse drukkers Bogaert. Enkele biografische toetsen, in: Biekorf, 1985.
* F. DECLERCQ, Romantische cultuur te Brugge. Een onderzoek aan de hand van de "Gazette van Brugge", 1830-1848, Licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), KU Leuven, 1985.
* E. VAN BETSBRUGGE, De Gazette van Brugge onder het bewind van Willem I (1815-1830),licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), RUG, 1985.
* Andries VAN DEN ABEELE, Bogaert, drukkers in Brugge, in: Biekorf, 1988.
* Andries VAN DEN ABEELE, Bogaert Jan Frans, drukker, krantenuitgever en griffier verbonden aan het Vredegerecht te Brugge, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel XII, Brussel, 1987.
* Andries VAN DEN ABEELE, Bogaert Joseph, drukker, uitgever van boeken en kranten, rederijker en taalijveraar, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel XII, Brussel, 1987.
* Hendrik DEFOORT, Gustaaf Stock, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, Lannoo, 1998.
* Filip BOUDREZ, De Gazette van Brugge, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, Lannoo, 1998.