OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gopalganj

Gopalganj kan verwijzen naar:
* Gopalganj (stad in Bangladesh); een stad in Bangladesh
* Gopalganj (zila); een zila (district) van Bangladesh
* Gopalganj (stad in Bihar); een stad in die Indiase staat Bihar
* Gopalganj (district); een district in die Indiase staat Bihar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gopalganj en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gopal

Gopal is een fictief land in de stripverhalen van De avonturen van Jo, Suus en Jokko en De avonturen van Kuifje, beide naar de hand van de Belgische striptekenaar Hergé.

## Gopal in de stripverhalen

Gopal komt aan bod in twee Hergé-albums. Enerzijds speelt het Jo, Suus en Jokko-album De Najavallei zich grotendeels in Gopal af. Anderzijds wordt het land vermeld in het Kuifje-album De juwelen van Bianca Castafiore.

## Het fictief land

Gopal is een kleine staat in het noorden van Indië. Het land ligt in het Himalayagebergte. De hoofdstad is Rankot. In het noorden van het land ligt de stad Simla.
Gopal is een onafhankelijke staat. Het staatshoofd is een excentrieke maharadja. De eerste minister, een corrupt man, is Ramahyoeni.
De munteenheid in Gopal is de roepie.
Het hindoeïsme is de godsdienst van de meeste inwoners van Gopal.
Bronnen
* Hergé, De Najavallei, Doornik, Casterman, 1957, 62 p.
Noten
* ↑ In werkelijkheid is Rankot een plek in Pakistan.
Referenties
* ↑ Hergé, De Najavallei, Doornik, Casterman, 1957, p. 1.
* 1 2 Hergé, De Najavallei, Doornik, Casterman, 1957, 62 p.
* ↑ Hergé, De Najavallei, Doornik, Casterman, 1957, p. 21.
* ↑ Hergé, De Najavallei, Doornik, Casterman, 1957, p. 52.
# Grand Junction (Iowa)

Grand Junction is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Greene County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 964. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 903, een daling van 61 (-6,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,5 km², geheel bestaande uit land. Grand Junction ligt op ongeveer 343 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Grand Junction.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Grand-Junction op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Grocott

De Grocott is een histochemisch (kleurreagens) om schimmels aan te tonen.

## Werking

Schimmels zijn in bezit van koolhydraat-bestanddelen. Deze bestanddelen worden geoxideerd door chroomzuur, hierbij worden aldehyden gevormd. Een methenamine-zilvernitraat-oplossing wordt door de gevormde aldehyden gereduceerd tot een zwart metallisch zilver. Dit zwarte metallisch zilver wordt weer omgekatalyseerd door goudchloride 0,2% in goud, waardoor de schimmels zwart aankleuren. Als achtergrondkleuring wordt gebruikgemaakt van light green 0,1%; van deze kleurstof krijgt de achtergrond een lichtgroene kleur.
# Grochów (Łódź)

Grochów is een dorp in de Poolse woiwodschap Łódź. De plaats maakt deel uit van de gemeente Nowe Ostrowy.
# Groefoogslangen

Groefoogslangen (Bothrophthalmus) zijn een geslacht van slangen uit de familie Lamprophiidae.

## Naam en indeling

Er zijn twee soorten, de wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Wilhelm Peters in 1863.

## Verspreidingsgebied

De slangen komen voor in delen van Afrika en leven in de landen Angola, Congo-Kinshasa, Congo-Brazzaville, Oeganda, Nigeria, Benin, Ghana, Ivoorkust, Liberia, Sierra Leone, Kameroen, Equatoriaal-Guinea, Centraal-Afrikaanse Republiek en Gabon.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Bothrophthalmus brunneus | Günther, 1863 | Gabon, Kameroen, Equatoriaal-Guinea, Congo-Brazzaville |
| Bothrophthalmus lineatus | Peters, 1863 | Angola, Congo-Kinshasa, Congo-Brazzaville, Oeganda, Nigeria, Benin, Ghana, Ivoorkust, Liberia, Sierra Leone, Kameroen, Equatoriaal-Guinea, Centraal-Afrikaanse Republiek |

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 484. ISBN 90 274 8626 3.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Bothrophthalmus.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Bothrophthalmus - Website Geconsulteerd 2 mei 2021
Boaedon · Bothrolycus · Bothrophthalmus · Chamaelycus · Dendrolycus · Gonionotophis · Gracililima · Hormonotus · Inyoka · Lamprophis · Limaformosa · Lycodonomorphus · Lycophidion · Mehelya · Micrelaps · Montaspis · Pseudoboodon
# Groefkoppriemkever

De groefkoppriemkever (Bembidion doris) is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1796 gepubliceerd door Georg Wolfgang Franz Panzer.
# Groefleger

Een groefleger of leger is een term uit de natuursteenbewerking om de afzettingsrichting van natuursteen aan te duiden. Het zijn de lagen of de richting waarin het gesteente werd gevormd en vervolgens in de steengroeve wordt aangetroffen.
Vrijwel ieder gesteente heeft een bepaalde splijtrichting, maar de term leger wordt normaal alleen gebruikt voor gesteenten waarin deze duidelijk herkenbaar is en gevolgen heeft voor hetzij de bewerking ofwel de verwering. Dit is met name het geval bij afzettingsgesteenten (zoals zandsteen, kalkstenen en tufsteen) en metamorfe gesteenten (bijvoorbeeld marmer en gneis).
Over het algemeen worden deze steensoorten bij voorkeur niet verwerkt met staand leger, hetgeen wil zeggen dat de lagen verticaal zijn toegepast. Dit omdat bij verwering dan hele schollen steen kunnen loslaten en vallen, terwijl bij liggend leger (horizontaal verwerkte steen) alleen kleine stukjes afbrokkelen. Ook zijn veel steensoorten erg gevoelig voor druk tegen de afzettingsrichting in, zodat de steen splijt of barst als deze verticaal wordt toegepast.
# Groote Sint Annapolder

De Groote Sint Annapolder is de polder waarin de kom van Nieuwvliet ligt. Ze behoort tot de Polders van Cadzand, Zuidzande en Nieuwvliet.
De zeer langgerekte polder, welke overeenkomt met het resterende deel van het Zwarte Gat, werd ingedijkt in 1602 door Anselmus Opitius Adornis. Midden in deze 101 ha grote polder werd het dorp Nieuwvliet gesticht. In 1604 kwam het gebied in Staatse handen.
Aan de rand van de polder ligt nog de buurtschap Marolleput. Het noordelijke deel van de polder is goeddeels in beslag genomen door grootschalige recreatie.
De polder wordt begrensd door de Mettenijedijk, de Sint Annadijk, de Sint Bavodijk, de Dwarsdijk, de Nieuwenhovendijk en de Sint Jansdijk.
# Groenhouten

Groenhouten is een buurt in de Nederlandse plaats Leusden. De buurt is onderdeel van de wijk Leusden-Centrum West en telt 2210 inwoners (2021).

## Herkomst van de naam

De naam Groenhouten is afkomstig van de gelijknamige boerderij die aan de Hamersveldseweg was gelegen. De oudste vermelding van deze boerderij dateert uit 1746. De boerderij is gesloopt toen de woonwijk werd aangelegd.

## Geschiedenis

Het gebied had oorspronkelijk een agrarisch karakter en kende zowel akkerbouw als veeteelt. In de 17e eeuw werd tevens gestart met de teelt van tabak.
De aanleg van de woonwijk Groenhouten was onderdeel van een structuurplan uit 1968. Het stedenbouwkundig plan werd ontworpen door D. Zuiderhoek, stadsarchitect van Amersfoort; de woningen waren grotendeels van de hand van architectenbureau Bakker en Boots. In 1969 werden de eerste gronden aangekocht. Bij de aanleg van de wijk is een aantal oude houtwallen en sloten behouden, maar de oude bebouwing is wel grotendeels verdwenen. De nieuwbouw is vooral gerealiseerd in de jaren 1972 tot 1976, met uitbreidingen in de jaren 1981 tot 1988.
Afgezien van boerderij Groenhouten werd ook boerderij ‘t Spul afgebroken. Voor deze laatste boerderij hadden de nieuwe wijkbewoners nog in 1976 een werkgroep opgericht, met als doel de boerderij te behouden voor de wijk. De gemeente besloot een jaar later echter tot afbraak. De monumentale tabaksschuur volgde in 1980.
De twee basisscholen de Groenhorst en het Kinderland zijn in 2014 gefuseerd tot het Kompas. In 2022 wordt nieuwbouw geopend waarin het Kompas en De Hobbit worden samengebracht onder de naam Integraal Kind Centrum Groenhouten.
* Groenhouten, Historische Kring Leusden
* Bestemmingsplan IKC Groenhouten, Gemeente Leusden, 14 september 2020
* ↑ Kerncijfers wijken en buurten 2021 - Leusden, CBS
* ↑ Basisscholen De Klimrakker en De Vallei samen verder, AD, 7 april 2016. Gearchiveerd op 1 november 2021.
* ↑ IKC Groenhouten kost vijf miljoen, Leusder Krant, 25 mei 2019. Gearchiveerd op 1 november 2021.
# Großgrimma

Großgrimma is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Burgenlandkreis. Großgrimma telt 867 inwoners
# Gorlim

Gorlim Angrimson of Gorlim de Ongelukkige is een personage uit de werken over de fictieve wereld "Midden-aarde" van J.R.R. Tolkien. Hij was een van de twaalf metgezellen van Barahir.
In het verhaal van Beren en Lúthien in De Silmarillion wordt de geschiedenis verteld van Barahir, de laatste Heer van Ladros in Dorthonion. Toen dit land overweldigd werd door Morgoth bleven Barahir en zijn twaalf metgezellen als ballingen in hun eigen land.
Gorlim moest zijn vrouw, Eilinel, achterlaten toen hij ten oorlog trok tegen Morgoth. Toen hij van de oorlog terugkeerde was zijn huis verwoest en geplunderd en zijn vrouw verdwenen. Omdat hij bleef hopen dat Eilinel niet dood of gevangengenomen was, ging hij regelmatig terug van het kamp van Barahir bij Tarn Aeluin naar zijn oude huis om haar te zoeken. Sauron, de belangrijkste onderdaan van Morgoth in Dorthonion, kwam dit snel te weten. Toen Gorlim 's nachts weer eens naar zijn huis ging zag hij Eilinel bij het raam. Ze huilde en riep zijn naam. Hij riep terug, maar op dat moment verdween zij en werd Gorlim gegrepen door Orks.
Hij werd geboeid naar Sauron gebracht. Omdat Sauron de schuilplaats van Barahir te weten wilde komen martelde hij Gorlim totdat hij beloofde Sauron te vertellen waar Barahir zich schuil hield als hij herenigd zou worden met Eilinel. Sauron stemde daarmee in, en Gorlim verraadde Barahir. Nadat hij alles verteld had, onthulde Sauron aan Gorlim dat Eilinel al lang dood was en dat Sauron een illusie van Eilinel liet zien. Maar Sauron hield zich aan de afspraak om Gorlim en Eilinel weer met elkaar te verenigen door Gorlim te vermoorden.
Na dit verraad doodden Orks alle overige mannen van Barahir, behalve zijn zoon Beren, die op verkenningstocht was. Gorlim verscheen als geest aan Beren en bekende zijn daden. Hierdoor was Beren in staat wraak te nemen op de Orks, de Ring van Barahir terug te krijgen en het gebied te ontvluchten.
In een eerdere versie van het verhaal wordt Gorlim verleid tot verraad door Morgoth zelf, niet door Sauron.
# Gravel (ondergrond)

Gravel is een mengsel van gemalen puin, zoals baksteen en dakpannen. Het vindt onder andere toepassing als ondergrond voor tennisbanen, voor het zogeheten binnenveld in de honkbalsport, en soms voor atletiekbanen, de zogenoemde sintelbanen. Gravel kan ook worden gebruikt als ondergrond bij petanque. De gebruikte gravel bij een tennisbaan is doorgaans fijner vermalen dan bij andere sporten.
Gravel wordt vaak gebruikt als ondergrond bij tennisbanen, omdat het een goedkoop materiaal is. Het heeft daarentegen wel veel onderhoud nodig en moet bijvoorbeeld na elke wedstrijd aangeveegd worden. Daarnaast kan een gravelbaan niet gebruikt worden bij temperaturen onder het vriespunt.
Gravel werd aan het eind van de 19e eeuw voor het eerst als ondergrond voor een tennisbaan gebruikt door de gebroeders Renshaw, die tennisbanen wilden bouwen in de Franse Riviera. Vanwege de hoge temperatuur en de felle zon werd het gras snel dor, waardoor de banen niet goed bespeelbaar bleken. De banen hadden een beschermlaag nodig om goed bespeelbaar te blijven. De gebroeders Renshaw vonden deze toplaag bij een terracottafabriek in Vallauris. De afgekeurde potten werden vermalen en dit gruis bleek goed bruikbaar te zijn als ondergrond.
In het tennis is het een van de langzaamste ondergronden. Gemiddeld zal de snelheid van een tennisbal na een stuit op een gravelbaan met 59% vertragen. De bal stuit wel hoger op ten opzichte van andersoortige banen.
Het grandslamtoernooi van Roland Garros is een bekende tenniswedstrijd die op gravel wordt gespeeld.
Verwarrend is dat het Engelse woord "gravel" grind betekent. Een graveltennisbaan heet in het Engels een "clay court".
* ↑ Tennis Warehouse. Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 20 juni 2017.
* ↑ Rolandgarros.com. Geraadpleegd op 20 juni 2017.
* ↑ Leertennis.nl. Geraadpleegd op 20 juni 2017.
# Graveerstift

Graveerstift kan verwijzen naar:
* een graveergereedschap, zie graveerstift (gereedschap)
* een sterrenbeeld, zie Graveerstift (sterrenbeeld)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Graveerstift en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Grundkallen

Grundkallen is een Zweeds eiland behorend tot de Pite-archipel. Het ligt aan de rand van de archipel. Het maakt deel uit van het Natuurreservaat Bondöfjärd. Grundkallen is onbebouwd / onbewoond.
Baljan · Grundkallen · Hällskäret (Piteå) · Hällskärsgrundet · Huvan · (Jävreholmen) · Klinten · Lillhörun · Lillrevet · Lill-Sandskäret · Medgrundet · Medgrundsrevet · Sandskärsgrundet · Stenskäret · Stor-Sandskäret · Spaningsören · Storhörun · Storrevet (Piteä) · Söran · Tallskäret · Trutgrundet (Bondön) · Västra revet · Yttre Degerstensgrundet
Eiland: Baggen · Baljan · Bergön · Bergskäret · Bergvättingen · Berkön · Bondökallarna · Bondökallrevet · Bondön · Bursfjärdgrundet · Degerbergsgrundet · Djupgrunden · Döman · Fårön (Piteå) · Fårön (Trundön) · Fjärdvättingen · Fjuksören · Fjuksörrevet · Flottgrunden · Fördärvet · Furuholmen · Görjeskäret · Gråsjähällan · Gråsjälen · Gråsjälgrundet · Grundkallen · Grytan · Guldsmeden · Hällen · Hällskäret · Hällskärsgrundet · Halsören · Hamngrunden · Hamnholmen · Hamnviksgrundet · Hans-Persagrundet · Haraholmsrevet · Huvan · Innersten Bondökallen · Innerstholmen-Bastaholmen · Inre Mjoögrunden · Inre Mörögrundet · Jävre Sandön · Jävreholmen · Klacken · Klemmeten · Klemmetgrundet · Klingergrundet · Klingergrundsrevet · Klinten · Kluntarna · Kluntbrotten · Krokamargit · Lakakallarna · Långörarna · Lappskatagrundet · Lavholmen · Lellrevet · Lill Björn · Lill Rönnskär · Lillhörun · Lill-Leskäret · Lill-Räbben · Lill-Renörarna · Lillrevet · Lill-Sandögrundet · Lill-Sandskäret · Lill-Svinören · Lönngrundet · Lövgrundet · Malen · Malkallen · Medgrundet · Medgrundsrevet · Mellerstön · Mitten Bondökallen · Mjoön · Mörgrundet · Mosesholmen · Näsgrundet · Nörd-Fårön · Nörd-Haraholmen · Nörd-Mörön · Norra revet · Nötögrundet · Nötön · Ol-Svensakallen · Ol-Svensastenarna · Orrskäret · Orrskärsgrundet · Orrskärsrevet · Örsgrönnan · Patta Peken · Peken · Pitholmen · Pultvikhällan · Rävagrundet · Renön · Renskär · Renskärsrevet · Ringelrevet · Sandöklubben · Sandön · Sandskärsgrundet · Sandskärshörn · Skabbgrundet · Skottgrundet · Sladagrunden · Smågrunden · Söran · Sör-Fårön · Sör-Haraholmen · Spaningsören · Stenskäret · Stor Dödmannen · Storfjärdsgrunden · Storgrundet · Storhörun · Stor-Leskäret · Stor-Räbben · Stor-Renörarna · Storrevet · Stor-Sandskäret · Storstenen · Storstenrevet · Stor-Svinören · Tallskäret · Timmermannen · Trundön · Trutgrundet (Bergön) · Trutgrundet (Bondön) · Tvarun · Vargön · Västra revet · Vidvästern · Vorrskärsgrundet · Yttersten Bondökallen · Ytterstholmen · Yttre Degerstensgrundet · Yttre Mjoögrunden · Yttre Mörögrundet · Yxvättingen
Ondiepte: Storstengrundet
# Greenport (New York)

Greenport is een dorp (village) op het noordelijk peninsula in het uiterste oosten van Long Island in de Amerikaanse staat New York. Het is onderdeel van de town (civil township) Southold. Het dorp had bij de census van 2010 2.197 inwoners, in 2020 was dit gestegen tot 2.583 bewoners. De eerste bewoning dateert van 1682, maar de plaats werd erkend in 1838.
Greenport was een belangrijke haven in het gebied en heeft in het verleden een sterke visserij- en walvisvaartindustrie ontwikkeld, hoewel er momenteel slechts een handvol commerciële vissersschepen nog uit de haven opereren. Vroeger was ook de scheepswerf Greenport Basin and Construction Co. in het dorp gevestigd, bij de Nederlandse Marine gekend als de bouwer van de mijnenveger Hr.Ms. Volkerak. Meer recent is de toeristische sector ook aanzienlijk gegroeid, vooral in de zomer.
Sinds 1844 bevindt zich in het dorp het station Greenport, de oostelijke terminus van de hoofdlijn van de Long Island Rail Road. Het dorp wordt ook bediend door bussen van de Suffolk County Transit. Bij het treinstation kan ook de ferry genomen worden naar het enkele honderden meters van het "vasteland" verwijderde Shelter Island, vanop het 30 km² grote eiland vaart een tweede ferryverbinding naar het zuidelijk peninsula van Long Island.
Het dorp heeft een stedenband met de Roemeense havenstad Mangalia.
# Gry Johansen

Gry Johansen (beter bekend als Gry) (28 augustus 1964) is een Deense zangeres die haar land in 1983 vertegenwoordigde bij het Eurovisiesongfestival, waar zij het liedje Kloden drejer (De planeet tolt) zong. Het liedje eindigde met 16 punten op de 17e plaats (van de 20 deelnemende landen).
Gry heeft ook mee gedaan aan enkele televisieseries in Denemarken.
1957: Birthe Wilke & Gustav Winckler · 1958: Raquel Rastenni · 1959: Birthe Wilke · 1960: Katy Bødtger · 1961: Dario Campeotto · 1962: Ellen Winther · 1963: Grethe & Jørgen Ingmann · 1964: Bjørn Tidmand · 1965: Birgit Brüel · 1966: Ulla Pia · 1978: Mabel · 1979: Tommy Seebach · 1980: Bamses Venner · 1981: Tommy Seebach & Debbie Cameron · 1982: Brixx · 1983: Gry Johansen · 1984: Hot Eyes · 1985: Hot Eyes · 1986: Trax · 1987: Anne Cathrine Herdorf & Bandjo · 1988: Hot Eyes · 1989: Birthe Kjær · 1990: Lonnie Devantier · 1991: Anders Frandsen · 1992: Lotte Nilsson & Kenny Lübcke · 1993: Tommy Seebach Band · 1995: Aud Wilken · 1997: Kølig Kaj · 1999: Michael Teschl & Trine Jepsen · 2000: Olsen Brothers · 2001: Rollo & King · 2002: Malene · 2004: Tomas Thordarson · 2005: Jakob Sveistrup · 2006: Sidsel Ben Semmane · 2007: DQ · 2008: Simon Mathew · 2009: Niels Brinck · 2010: Chanée & N'evergreen · 2011: A Friend in London · 2012: Soluna Samay · 2013: Emmelie de Forest · 2014: Basim · 2015: Anti Social Media · 2016: Lighthouse X · 2017: Anja Nissen · 2018: Rasmussen · 2019: Leonora · 2021: Fyr & Flamme · 2022: REDDI · 2023: Reiley · 2024: Saba
* Gemeinsame Normdatei: 135186064
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 3029 4685
* MusicBrainz: 1fbd92b4-f6e1-4b5e-b070-1b2fd8c2da8c
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0065753
* Virtual International Authority File: 11154681778547861302
* WorldCat (via VIAF): 11154681778547861302
# Guavaberry Emporium

Guavaberry Emporium is een winkel van een vruchtenlikeurfabriek op basis van de guavebes in Philipsburg in Sint Maarten. Guavaberry wordt officieus beschouwd als de nationale drank van Sint Maarten. De winkel heeft sinds 2005 een monumentenstatus.

## Geschiedenis

De guavabes is een bes die in het wild voorkomt in het Caraïbisch gebied, en in Midden-Amerika, maar die waarschijnlijk in de heuvels van het midden van Sint Maarten het meest voorkomt. De bes moet niet worden verward met de guave.
De bessen zijn geel-oranje of donkerrood. Volgens de experts is er een subtiel verschil in smaak tussen de twee varianten. Het kan rauw worden gegeten, maar heeft een zurige smaak. De bessen kunnen worden gebruikt om jam mee te maken, maar op Sint Maarten en de Deense Maagdeneilanden (nu: Amerikaanse Maagdeneilanden) ontdekte men dat de bes aan rum kan worden toegevoegd om een vruchtenlikeur te maken.
In de jaren 1830 werd het gebouw van Guavaberry Emporium gebouwd in cederhout. Het was eerst gebruikt als woonhuis van de gouverneur, later als een restaurant, en tegenwoordig is het officiële verkooppunt van de vruchtenlikeur. Achter de winkel bevinden zich de restanten van een synagoge die in 1781 verlaten was, en in 1819 was ingestort tijdens een orkaan.
De guavaberry werd een populaire drank op Sint Maarten en de Deense Maagdeneilanden en werd met name gedronken rond de kerstcyclus. Vanuit Saint Thomas werd de vruchtenlikeur geëxporteerd naar Denemarken.

## Galerij

* Santa Claus in de winkel
* Guavabessen
* Voorkant winkel
* Teddybeer op likeurton
# Grégoire Le Roy

Grégoire Le Roy, ook bekend onder zijn pseudoniem Albert Mennel (Gent, 7 november 1862 - Elsene, 5 december 1941) was een Belgisch, Franstalig schrijver, dichter, graficus, kunstschilder en kunstcriticus.

## Leven

Le Roy volgde een opleiding aan het Gentse Sint-Barbaracollege, waar hij kennismaakte met collegaschrijvers Maurice Maeterlinck en Charles Van Lerberghe. Zij werken samen aan het tijdschrift La jeune Belgique en worden gerekend tot de Belgische, Franstalige symbolisten. Vanaf 1886 bracht hij samen met Maeterlinck enige tijd door in Parijs, waar hij lessen volgde aan de École nationale supérieure des beaux-arts. In 1890 vestigde hij zich echter in Brussel. In die stad werd hij in 1909 aangesteld als bibliothecaris van de Académie des Beaux-Arts de Bruxelles. Tien jaar later, in 1919, aanvaardde hij een positie als conservator van het Wiertzmuseum.
Le Roy schreef gedichten, novellen en kunstmonografieën, maar ook één roman, tevens zijn enige werk in het Nederlands, met de titel Fierlefijn (1934). Fierlefijn speelt in het Gent tussen 1850 en 1890. De hoofdpersoon komt uit een eenvoudig arbeidersmilieu, trekt een tijdje naar Parijs en leeft na zijn terugkeer naar Gent een vrolijk leven in kunstenaarskringen. Uiteindelijk vindt hij daarin geen voldoening en vestigt hij zich als eenvoudig schoenlapper.

## Werk

* 1887 - La Chanson d'un soir
* 1889 - Mon Cœur pleure d'autrefois...
* 1911 - La Couronne des soirs
* 1912 - Le Rouet et la besace
* 1920 - Les Chemins dans l'ombre
* 1922 - James Ensor
* 1933 - L'Œuvre gravé de Jules De Bruycker
* 1934 - Fierlefijn (roman in het Nederlands)

## Bron

* literair.gent.be
* Biblioteca Nacional de España: XX1717667
* Bibliothèque nationale de France: cb12208346v (data)
* CiNii: DA12073861
* Gemeinsame Normdatei: 137216149
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8120 3686
* Library of Congress Control Number: no92018210
* MusicBrainz: 274a51d6-8b69-47d5-ad13-b61954f452e9
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0080012
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067716792
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 88928
* Système universitaire de documentation: 030725100
* Virtual International Authority File: 41888305
* WorldCat (via VIAF): 41888305
# Grégoire Laoureux

Simon Grégoire Joseph Laoureux (Bilstain, 21 december 1793 - Verviers, 10 april 1885) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Zoon van Simon Laoureux en Anne Wilkin, trouwde hij met Marie Dardenne.
Hij werkte in de Etablissements Dardenne in Verviers, producent van laken. Hij werd eigenaar van een bouwbedrijf in Dolhain en van een weverij in Juslenville.
Op het politieke vlak werd hij gemeenteraadslid van Verviers (1835-1845) en in 1851 werd hij verkozen tot liberaal senator voor het arrondissement Verviers, een mandaat dat hij uitoefende tot in juli 1884.

## Literatuur

* J. FOHAL, Verviers et son industrie il y a quatre-vingt-cinq ans, Verviers, 1928.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.