OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frank Buckles

Frank Woodruff Buckles (Bethany, Missouri, 1 februari 1901 - Charlestown, West Virginia, 27 februari 2011) was de laatst levende Amerikaanse veteraan die diende in de Eerste Wereldoorlog. Hij werd 110 jaar oud.

## Biografie

Toen de Verenigde Staten in 1917 Duitsland de oorlog verklaarden, meldde hij zich meteen aan voor het leger. Toentertijd was hij pas 16 jaar (hij beweerde ouder te zijn), maar hij verzon een smoes toen ze hem naar zijn geboortecertificaat vroegen: hij zei dat er in de tijd van zijn geboorte in de staat Missouri nog geen geboortecertificaten waren en dat het enige bewijs was dat hij had een briefje was in de bijbel van zijn familie, maar hij had geen zin om die bijbel op te gaan halen. De wervers lieten hem toen doorgaan. Na een klein probleem met de fysieke test (hij was namelijk te klein) werd hij toch geaccepteerd. Nog datzelfde jaar werd hij naar Frankrijk gestuurd op de RMS Carpathia (hetzelfde schip als datgene dat de overlevenden van de Titanic in 1912 had opgevist). In Frankrijk reed hij ambulances en motorfietsen achter het front. Na de Duitse overgave leidde Buckles Duitse krijgsgevangenen terug naar Duitsland. Na zijn militaire dienst ging hij bij de White Star Line werken.
In 1920, na zijn ontslag, ging hij naar The National World War I Museum in Kansas City, waar hij generaal John Pershing ontmoette. In 1936 ging hij terug naar Duitsland voor 2 jaar. Daar ontmoette hij Adolf Hitler. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Buckles voor een Amerikaans bedrijf in de Filipijnen, waar hij gevangen werd genomen door de Japanners in 1942. Pas op 23 februari 1945 werd hij bevrijd. In 1953 trouwde hij, en in 1999 is zijn vrouw gestorven.
Op 6 maart 2008 ontmoette hij toenmalig president Bush in het Witte Huis. Een paar uur later ging hij naar een tentoonstelling in het Pentagon waar een stel foto's van de laatste veteranen werden getoond waaronder hijzelf en John Babcock. Op 19 maart 2008 kreeg hij toestemming om begraven te worden op Arlington National Cemetery. Zijn laatste levensjaren sleet hij bij zijn dochter in Charles Town, West Virginia.
# Procythereis (Serratocythere) boatswainensis

Procythereis (Serratocythere) boatswainensis is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Hemicytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Hartmann.
# Stygoplanellina saksunensis

Stygoplanellina saksunensis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Stygoplanellina, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Typhloplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Ax.
# Shaka mushana

Shaka mushana is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Matsumura.
# Shaka atristrigatus

Shaka atristrigatus is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Yang.
# Setodes iris

Setodes iris is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Serixia optabilis

Serixia optabilis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Pascoe.
# Serixia paradoxoides

Serixia paradoxoides is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Breuning.
# Setodes numa

Setodes numa is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Sierrathrissa leonensis

Sierrathrissa leonensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de haringen (Clupeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Dirk Thys van den Audenaerde.
Het is een erg kleine zoetwaterharing, die voorkomt in West-Afrika. De soort is voor het eerst aangetroffen in Sierra Leone. Volwassen dieren bereiken slechts een lengte van maximaal 3 centimeter.
* ↑ (en) Sierrathrissa leonensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sierrathrissa leonensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
* ↑ Peter James Palmer Whitehead, Guy G. Teugels. "The West African pygmy herring Sierrathrissa leonensis: general features, visceral anatomy, and osteology." American Museum novitates nr. 2835 (1985).
# Sho Ito

Sho Ito (Kasugai, 24 juli 1988) is een Japans voetballer.

## Carrière

Sho Ito speelde tussen 2007 en 2010 voor Grenoble. Hij tekende in 2010 bij Shimizu S-Pulse.
# Sinhalestes orientalis

Sinhalestes orientalis is een libellensoort uit de familie van de pantserjuffers (Lestidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als kritiek, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Hagen in Selys.
* 1 2 (en) Sinhalestes orientalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Sini Vir

Sini Vir (Bulgaars: Сини вир) is een dorp in de Bulgaarse gemeente Kaolinovo, oblast Sjoemen. Op 31 december 2019 telde het dorp 555 inwoners. Het dorp ligt 33 km ten noorden van Sjoemen en 317 km ten noordoosten van Sofia.

## Bevolking

In 2019 telde het dorp 555 inwoners, een lichte stijging ten opzichte van 2011.
* Bevolkingsontwikkeling tussen 1934 en 2019
* Bron: Nationaal Statistisch Instituut van Bulgarije
In het dorp wonen vooral etnische Turken, gevolgd door kleinere aantallen Bulgaren en Roma.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 8,2% | 8,2% |
| Turken | Turken | 65,9% | 65,9% |
| Roma | Roma | 4,2% | 4,2% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 21,7% | 21,7% |
* ↑ Information for the population of Sini Vir village, Kaolinovo municipality, Shumen district
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011
Branitsjevo · Dojrantsi · Dolina · Goesla · Kaolinovo · Kliment · Lisi Vrach · Ljatno · Naoem · Omartsjevo · Pristoe · Sini Vir · Sredkovets · Takatsj · Todor Ikonomovo · Zagoritsje
# Sini

Sini kan verwijzen naar:
* Sini (Italië), een gemeente in de Italiaanse provincie Oristano
* Sini (India), een census town in het district Pashchimi Singhbhum van de Indiase staat Jharkhand
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sini en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sine (rivier)

De Sine is een zijrivier van de Saloum in het West-Afrikaanse land Senegal. De rivier stroomt door het centrale gedeelte in Senegal en stroomt in westelijke richting, waar hij vanuit het noorden uitmondt in de benedenloop van de Saloum in de regio Fatick. De delta waarmee beide rivieren uitmonden in de Atlantische Oceaan is vernoemd naar deze twee rivieren en wordt beschermd als het nationaal park Delta du Saloum. Deze rivierdelta is door UNESCO aangewezen als biosfeerreservaat.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sine River op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sine (Fluss) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sinead Kerr

Sinead Kerr (Dundee, 30 augustus 1978) is een Britse (Schots) kunstschaatsster.
Kerr is actief in het ijsdansen en haar vaste sportpartner is haar broer John Kerr. Hun huidige trainer is de Rus Jevgeni Platov. Voorheen reed ze onder andere met Jamie Ferguson.
Broer en zus schaatsen met elkaar sinds 2000. Buiten het schaatsen zijn ze beiden acteur en model om de onkosten die het schaatsen met zich meebrengt te vergoeden. John speelde ooit de dubbelganger van voetballer Ally McCoist. Sinead werkt als model onder andere voor de ontwerper Alexander McQueen.
Op het WK van 2008 scoorden ze hun beste resultaat tot dan toe, al hun sores waren persoonlijke records. Op het EK van 2009 wonnen ze hun eerste medaille op een ISU kampioenschap, ze wonnen de bronzen medaille, en verbeterden hun score op de verplichte dans. Sinead was op dit kampioenschap de oudste deelneemster. Op het WK van 2009 verbeterden ze twee persoonlijke scores (verplichte en originele dans) en eindigden een plaatsje hoger dan in 2008. Tijdens de Olympische Winterspelen in Vancouver verbeterden ze hun pr op de verplichte kür en eindigden ze als achtste. Op het WK van 2010 verbeterden ze weer twee pr’s (verplichte dans en totaalscore) en eindigden als derde Europees paar op plaats vijf. In het seizoen 2010/11 behaalden ze op het EK met de bronzen medaille hun tweede medaille op een ISU kampioenschap.
Nationaal wonnen ze van 2004-2010 zeven opeenvolgende jaren de nationale titel.

## Persoonlijke records

| resultaten t/m 2010 |
| records | punten | datum | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 189.11 | 26-03-2010 | WK |
| Hoogste verplichte dans | 37.56 | 23-03-2010 | WK |
| Hoogste originele dans | 60.13 | 26-03-2009 | WK |
| Hoogste vrije dans | 93.60 | 21-03-2008 | WK |
| resultaten vanaf 2010 |
| Records | punten | datum | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 157.49 | 28-01-2011 | EK |
| Hoogste korte kür | 62.96 | 29-10-2010 | Skate Canada |
| Hoogste vrije kür | 94.62 | 28-01-2011 | EK |

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 00/01 | 01/02 | 02/03 | 03/04 | 04/05 | 05/06 | 06/07 | 07/08 | 08/09 | 09/10 | 10/11 |
| Olympische Spelen | | | | | | 10e | | | | 8e | |
| Wereldkampioenschap | | | | 14e | 12e | 11e | 11e | 8e | 7e | 5e | |
| Europees kampioenschap | | | | 10e | 8e | 8e | 5e | 6e | 3 | 5e | 3 |
| Nationaal kampioenschap | 2 | 3 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | |
* Kerr/Kerr op ISU
# Sineancylus rosanae

Sineancylus rosanae is een slakkensoort uit de familie van de Planorbidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Gutiérrez Gregoric.
# Sighere van Essex

Sighere (664-ca.683/688) was samen met zijn neef Sæbbi heerser van het koninkrijk Essex.

## Context

Na de dood van hun oom Swithhelm werden de neven Sighere en Sæbbi aangesteld als nieuwe heersers. Al vlug brak er onenigheid uit. Sighere zwoer bij het heidendom, terwijl Sæbbi koos voor het christendom. Koning Wulfhere van Mercia maakte van de situatie gebruik om opperheer van Essex te worden en dwong Sighere te huwen met zijn nicht de heilige Osgyth. In 673 scheidde Sighere van Osgyth en zocht steun bij de koningen van Wessex.
Na zijn dood werd zijn neef Sæbbi alleenheerser, die op zijn beurt het land verdeelde onder zijn twee zonen Sigeheard en Swaefred. Sighere zelf had een zoon, Offa.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sighere of Essex op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Annapolder (Watervliet)

De Sint-Annapolder is een polder gelegen ten noorden van de dorpskern van Watervliet. De polder heeft een grootte van 134 hectare en werd in het jaar 1505 aangelegd in opdracht van Hiëronymus Lauweryn. Het noordelijk deel van het dorp Watervliet ligt in deze polder, net als het zuidelijke deel van het gehucht Mollekot.
# Sint-Elooisprijs 1997

De 42e editie van de Belgische wielerwedstrijd Sint-Elooisprijs werd verreden op 26 juni 1997. De start en aankomst vonden plaats in Ruddervoorde. De winnaar was Danny Baeyens, gevolgd door Franky De Buyst en Oleg Pankov.

## Uitslag

Sint-Elooisprijs 1997 :
| Plaats | Naam | Ploeg |
| | Danny Baeyens | Collstrop-Zeno Project |
| 2 | Franky De Buyst | Tönissteiner-Saxon-Colnago |
| 3 | Oleg Pankov | RDM-Asfra-Sitra |

## Galerij

* Patrick Govaert, lid van het organiserend comité Riddersport, heeft de trofee vast.
* Danny Baeyens verslaat Franky De Buyst in de sprint.
* Een triomfantelijke Danny Baeyens steekt zijn trofee in de lucht.
1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Simeliria hippodamia

Simeliria hippodamia is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Breddin.
# Sint-Joriskerk (Sint-Joris, België)

De Sint-Joriskerk is de parochiekerk van Sint-Joris, een kern van Alken, gelegen aan de Sint-Jorisstraat aldaar.
Er bestond weliswaar reeds een aan Sint-Joris gewijde kapel, maar de ontwikkeling van Sint-Joris tot kerkdorp vond pas in de loop van de 20e eeuw plaats.
Daarom werd een parochiekerk gebouwd, ontworpen door I. Lavigne. Het bakstenen gebouw is uitgevoerd in moderne gotiek. Het is weliswaar driebeukig, maar de middenbeuk is breed en de zijbeuken zijn smal. De kerk wordt geflankeerd door een vrijstaande, vierkante toren die gedekt wordt door een tentdak. Het schip wordt door een hoog zadeldak gedekt, en het interieur wordt overwelfd door een spitstongewelf.
Boven de ingang is een reliëf aangebracht in witte steen, episoden uit de Sint-Jorislegende voorstellend.

## Externe link

* Onroerend erfgoed
* Kerken in Vlaanderen
# Sint-Joriskerk (Sint-Joris-Weert)

De Sint-Joriskerk is een kerkgebouw in Sint-Joris-Weert in de Belgische gemeente Oud-Heverlee in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Leuvensestraat.
Het neoclassicistische gebouw bestaat uit een ingebouwde ongelede westtoren, een schip met vijf traveeën en een driezijdig gesloten koor bestaande uit één travee. De kerk heeft rondboogvensters en aan iedere zijde van de toren een rondboogvormig galmgat. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits met leien. Het portaal bevindt zich in de westgevel.
Het gebouw is aan het begin van de 19e eeuw opgetrokken. Misschien werd het koor herbouwd op een laatgotische sokkel.
De kerk is de parochiekerk van het dorp en gewijd aan Sint-Joris.
# Sint-Antoniuskerk (Balgerhoeke)

De Sint-Antoniuskerk is een kerkgebouw in het Belgische dorp Balgerhoeke. Ze is toegewijd aan Antonius van Padua. De parochie ontstond in 1902 en Edouard Bonte was de eerste pastoor. Mettertijd ontwikkelde de plaats zich tot een bedevaartsoord.

## Historiek

Oorspronkelijk stond hier een houten bedehuis. Anno 1905 startte men met de bouw van de huidige neogotische, eenbeukige zaalkerk onder leiding van architect Modeste de Noyette. Zowel tijdens de Eerste - als tijdens de Tweede Wereldoorlog werden Balgerhoeke en zijn kerk zwaar beschadigd. Na de Eerste Wereldoorlog, in 1919 en 1920, voerde men herstellingen uit. Op 24 mei 1940 werd de toren gedynamiteerd waarbij ook de sacristie en het dak van het priesterkoor te niet gingen, samen met het altaar, de klokken, het kerkorgel en het torenuurwerk. De wederopbouw van het dak en het koorgewelf vonden spoedig plaats, in 1940-1941. Ingevolge een brand verging op 14 september 1944 het dak van het schip met de instorting van het gewelf tot gevolg. De herstelling liet echter op zich wachten tot 1949-1950 ; de heropbouw van de toren en de sacristie vond zowat tien jaar later plaats, in 1960.

## Galerij

* De Sint-Antoniuskerk en Balgerhoeke op 30 oktober 1918
* Het schip en koor
* De achterzijde van het schip

## Bron

* Infofiche van Onroerend Erfgoed België
# Sint-Martinuskerk (Foxham)

De Sint-Martinuskerk is een 19e-eeuws voormalig kerkgebouw in de Nederlandse buurtschap Foxham (gemeente Midden-Groningen).

## Achtergrond

De katholieken in Hoogezand en Sappemeer kerkten vanaf begin 1700 in Kleinemeer (vanaf 1855 formeel een parochie). Doordat een groeiende kern van de gemeenschap woonde en werkte in de scheepsbouw rond Foxhol en Martenshoek, kwam de vraag om een tweede parochie. Het werd een parochie die was gewijd aan Sint-Martinus. De grond voor het kerkgebouw aan het (oude) Winschoterdiep in Foxham (toen gemeente Slochteren) werd geschonken door een van de parochianen. Op het land erachter lag al sinds circa 1860 de katholieke begraafplaats.
Nicolaas Molenaar sr. werd aangetrokken voor de bouw van de kerk. Hij was in 1872-1873 als opzichter betrokken geweest bij de bouw van de door zijn leermeester Pierre Cuypers ontworpen Sint-Willibrorduskerk in Sappemeer. Hij bouwde een zaalkerk met neogotische elementen. Aan de rechterzijde van de kerk staat een lage toren. In de kerk werden wandschilderingen aangebracht door Franciscus Hermanus Bach. Op 24 november 1891 werd de kerk gewijd door de aartsbisschop van Utrecht, P.M. Snickers.

## Einde dienst

Door afname van het aantal kerkgangers werd de Martinusparochie in 1990 samengevoegd met de Willibrordusparochie in Sappemeer. Bij decreet van de Groninger bisschop, werd de kerk op 25 januari 1991 onttrokken aan de eredienst. Het gebouw werd verkocht aan een glazeniersbedrijf. Een aantal van de glas in loodramen werd herplaatst in de kerk in Sappemeer een ander deel in 1995 in de kerkhofkapel van de Sint-Martinusparochie in Sneek. Door Bach geschilderde kruiswegstaties (1904-1909) werden overgebracht naar Ens.
De Sint-Martinuskerk is een gemeentelijk monument.
# Slag bij Aizkraukle

De Slag bij Aizkraukle of Ascheraden was een veldslag die werd uitgevochten op 5 maart 1279 tussen de Duitse Orde en de Lijflandse Orde enerzijds en het grootvorstendom Litouwen anderzijds.

## Aanloop

In 1273 was de Duitse Orde begonnen met het bouwen van Kasteel Dinaburga (nabij het huidige Daugavpils) in een gebied dat gecontroleerd werd door Grootvorst Traidenis. Het kasteel lag op een strategische positie voor de orde, want vanuit het kasteel probeerde de orde de Semgallen onder controle te houden. Traidenis belegerde het kasteel een maand lang, maar faalde.

## Slag

In 1279 vertrok een leger van de Lijflandse Orde richting Litouwen. In die tijd had er een hongersnood plaatsgevonden in het land en was de broer van Traidenis, Sirputis, in Polen landerijen aan het brandschatten. Toen het Lijflandse leger in de buurt van Kernavė kwam en daar de landerijen ging brandschatten kregen ze algauw een klein leger achter zich aan. Toen men de plaats Aizkraukle bereikte stuurde de grootmeester een groot gedeelte van zijn leger naar huis met de buit. Hierna vielen de Litouwers het overgebleven leger aan. De Semgallen die in het leger van de Orde zaten trokken zich als eerste terug waarop de overwinning naar de Litouwers ging.

## Nasleep

Als gevolg van de slag kwamen de Semgallen openlijk in opstand tegen de Lijflandse Orde en vroegen ze Traidenis om bescherming. Als reactie hierop besloot de Orde om in het vervolg aanvallen van zowel het noorden als het zuiden uit te plannen.
# Sint-Servaaskapel (Kelpen-Oler)

De Sint-Servaaskapel is een kapel in Kelpen-Oler in de Nederlandse gemeente Leudal. De kapel staat aan de Hunselerdijk niet ver van het Kanaal Wessem-Nederweert op ruim anderhalve kilometer ten zuiden van het dorp. Op ongeveer anderhalve kilometer naar het zuidoosten ligt Grathem.
De kapel was vroeger gewijd aan de heilige Servaas van Maastricht, later aan Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smarten en nog later aan de Onze-Lieve-Vrouw van de Onbevlekte Ontvangenis.

## Geschiedenis

In 1923 moest de oude Sint-Servaaskapel, opgedragen aan de heilige Servaas van Maastricht, wijken toen het kanaal werd gegraven. Een stukje verderop werd de kapel herbouwd door het echtpaar Huyten-Joosten om zo genezing af te smeken voor hun ernstig zieke dochter. In de kapel werd een houten beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smarten geplaatst.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het Mariabeeldje gestolen en werd er een beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van de Onbevlekte Ontvangenis in de kapel geplaatst.

## Gebouw

De bakstenen kapel is opgetrokken op een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een verzonken zadeldak met pannen. In de zijgevels is elk een rechthoekig venster aangebracht en onder dakrand een muizentandlijst. De frontgevel en achtergevel zijn een puntgevel met schouderstukken en verbrede aanzet. Op de top van de achtergevel is een piron geplaatst, op de voorgevel een smeedijzeren kruis. Op de hoeken van de frontgevel zijn ronde halfhoge zuiltjes geplaatst van bakstenen die verticaal gemetseld zijn. De frontgevel bevat de rondboogvormige toegang van de kapel met rondom bakstenen siermetselwerk, die wordt afgesloten met een groene dubbele rechthoekige deur met vensters. Boven de deur bevindt zich een timpaan met vroeger daarop de tekst h. Maria Onbevlekte Ontvangenis Bidt voor ons.
Van binnen is de kapel gepleisterd. Op het altaar staat een Mariabeeld van het Lourdestype.
# Sint-Servaaskapel (Leveroy)

De Sint-Servaaskapel, in de volksmond ook bekend als het Houben kapelke, is een kapel in Leveroy in de Nederlandse gemeente Nederweert. De kapel staat aan de weg Vlas (Rob Houben paedje) aan de zuidrand van het dorp. Op ruim 250 meter naar het zuidoosten staat de Mariakapel aan de Liesjeshoek-Heerbaan en op ongeveer 1200 meter naar het westen staat de Mariakapel aan de Deckersstraat-Velterstraat.
De kapel is gewijd aan de heilige Servaas van Maastricht. Voor de kapel staan twee oude lindebomen.

## Geschiedenis

Rond 1880 werd de kapel gebouwd.
Als gevolg van ruilverkaveling raakte de kapel buiten gebruik en werd het aan het einde van de jaren 1960 onderdeel van het perceel van de Houbenhof. Hier raakte kapel steeds meer uit zicht en werd het gebruikt als kippenhok. In 2020 werd begonnen met de restauratie van de kapel en de boer gaf toestemming om de kapel weer te ontsluiten. Ook werd er een nieuw Mariabeeld geplaatst van de hand van kunstenares Vera Wetemans. Op 12 mei 2021 werd de kapel opnieuw ingezegend.

## Gebouw

De bakstenen kapel is opgetrokken op een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een zadeldak met pannen. De frontgevel en achtergevel zijn een puntgevel, waarbij de achtergevel vlechtingen heeft en voorzien is van een gebrande glasplaat met de afbeelding van Sint-Servaas en de frontgevel gecementeerd is en voorzien is van een steenprofiel. De frontgevel bevat de korfboogvormige toegang van de kapel die wordt afgesloten met een houten deur.
Van binnen is de kapel wit gepleisterd. Tegen de achterwand is het altaar geplaatst dat eveneens gepleisterd is. Op het altaar staat een beeld van Sint-Servaas dat een vergrote kopie is van een Servaasbeeld in de Sint-Servaasbasiliek.
# Sint-Honoratuskerk

Sint-Honoratuskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Honoratuskerk (Crecques)
* Sint-Honoratuskerk (Thénezay)
* Sint-Honoratuskerk (Amiens)
* Sint-Honoratuskerk (Verneuil-en-Halatte)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Honoratuskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Honorédoorgang

De Sint-Honorédoorgang (Frans: Passage Saint-Honoré) was een winkelgalerij in de Belgische stad Brussel.
De galerij lag tussen de Kiekenmarkt en de Kleerkopersstraat.
De passage van ongeveer 85 meter lang werd in 1962 gebouwd naar ontwerp van Jacques Cuisinier en Serge Lebrun.
In 2016 was de Sint-Honorédoorgang niet meer toegankelijk en was er ter plaatse een grote supermarkt en een verzekeringskantoor gevestigd.