OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Birmese schubbuikspecht

De Birmese schubbuikspecht (Picus viridanus) is een vogelsoort uit het geslacht Picus van de familie van de spechten (de Picidae).

## Beschrijving

De Birmese schubbuikspecht is een typische vertegenwoordiger van het geslacht Picus en hij is vergelijkbaar met zijn verwanten in Europa qua gedrag en morfologie. Het is een middelgrote specht met een lange, stijve staart. De totale lengte ligt tussen de 30 en 33 cm, het gewicht varieert tussen 90 en 120 g. Daarmee heeft de Birmese schubbuikspecht zo ongeveer de grootte van een groene specht, hij is echter veel lichter. De soort vertoont een duidelijk seksueel dimorfisme qua kleur, de vrouwtjes hebben een iets kortere snavel dan de mannetjes.
Bij de mannetjes is de rug, met inbegrip van de schouderveren, brons-groen. De stuit is dofgroen en de bovenste staartveren zijn olijfgroen. De vleugeldekveren zijn donker bronsgroen en donkerder dan de rug. De vleugels zijn zwartbruin. De staart is zwartachtig en de meeste staartveren vertonen onduidelijke bruine strepen. Het verenkleed op de borst en de buik is dan weer olijfgroen, maar wordt witter, of meer beige, naar de buik toe.
Bij het mannetje zijn de kop en de kruin rood. De randen van het rood worden begrensd door zwarte lijnen. Rond het oog is er een zeer smalle witte lijn. De oorstreek en wangen zijn vuilwit tot grijsachtig. De zijkanten van de hals en de nek zijn groen met de een metaalglans (brons). Kin en keel zijn lichtbruin. De snavel is vuilgeel. Bij de vrouwtjes ontbreekt het rood op de kop.

## Verspreiding en habitat

Deze middelgrote spechtensoort komt in een relatief klein gebied in Zuid-Azië (van Myanmar tot het midden van het Maleisische Schiereiland) voor en bewoont een breed scala van biotopen. Van subtropische en tropische laaglandbossen naar altijd groenblijvende regenwouden en mangrovebossen. Er is niet veel over de leefwijze bekend, behalve dat hij vooral op de bosbodem leeft en daar tussen de met mos begroeide boomstammen en rotsen op zoek gaat naar zijn voedsel (waarschijnlijk mieren).

## Status

De Birmese schubbuikspecht heeft geen klein verspreidingsgebied en daardoor alleen is de kans op uitsterven gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar hij gaat in aantal achteruit door ontbossingen. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze soort specht als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Birmese schubbuikspecht op de IUCN Red List of Threatened Species.
Japanse groene specht (P. awokera) · grijskopspecht (P. canus) · kleine geelkuifspecht (P. chlorolophus) · Sumatraanse grijskopspecht (P. dedemi) · zwartkopspecht (P. erythropygius) · vuurvleugelspecht (P. puniceus) · roodkraagspecht (P. rabieri) · Iberische groene specht (P. sharpei) · geschubde groene specht (P. squamatus) · Levaillants specht (P. vaillantii) · Birmese schubbuikspecht (P. viridanus) · groene specht (P. viridis) · grote schubbuikspecht (P. vittatus) · kleine schubbuikspecht (P. xanthopygaeus)
# Pelabai

Pelabai kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pelabai en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Schizophorus crassus

Schizophorus crassus is een keversoort uit de familie Schizophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Ponomarenko.
# Trechus torretassoi

Trechus torretassoi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Jeannel.
# Saint-Martin-Laguépie

Saint-Martin-Laguépie is een gemeente in het Franse departement Tarn (regio Occitanie) en telt 401 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Albi.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martin-Laguépie bedraagt 21,7 km², de bevolkingsdichtheid is 18,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Martin-Laguépie met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sync

Sync kan verwijzen naar:
* Synchronisatie, het proces of het resultaat van iets gelijktijdig maken
* Nasynchronisatie, het in postproductie toevoegen of vervangen van geluid (meestal stemmen van Stemacteurs) in filmmateriaal
* Sync (documentaire) (2016), over Nederlandse nasynchronisatie door Bob van der Houven
* Sync (film), een film uit 2012 geregisseerd door Sam Gorski en Niko Pueringer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sync en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Belfort van Hesdin

Het Belfort van Hesdin is het belfort van het Noord-Franse plaatsje Hesdin.
Het is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die tot werelderfgoed van de UNESCO verklaard zijn.
# Birmese tortel

De Birmese tortel (Streptopelia xanthocycla) is een vogel uit de familie van de duiven (Columbidae). Dit taxon werd in 1906 als ondersoort van de Turkse tortel (S. decaocto) beschreven en stond zo tot versie 11.1 (2021) op de IOC World Bird List.

## Herkenning

De Birmes tortel verschilt van de Turkse tortel op grond van kleuren in het verenkleed, de duidelijke oogring, het geluid en de geïsoleerde ligging van het verspreidingsgebied.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Myanmar.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Birmese tortel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Avic. Mag. (2) 4 p.324
* ↑ versie 11.2 IOC World Bird List
# Peliala tenebrosa

Peliala tenebrosa is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.
# Scoutsgroet

De scoutsgroet is de manier van groeten of het traditionele saluut dat door leden van de scoutingbeweging gebruikt wordt.
Het traditionele saluut bestaat eruit om van de rechterhand de pink met de duim vast te pakken, andere vingers recht omhoog en vervolgens de wijsvinger tegen de rechter wenkbrauw te plaatsen. Bij Scouting Nederland is dit saluut al jaren niet meer in gebruik. Gebruikelijker is de groet die oorspronkelijk het geheimsaluut of verkenners-saluut werd genoemd (zie afbeelding). Bij de welpen worden twee vingers opgestoken in plaats van drie, dit zijn de gespitste oren van een wolf. Bij de bevers worden er met twee vingers de zogenaamde "bevertandjes" gevormd.
Over de betekenis van dit gebaar bestaan verschillende theorieën. Eén ervan is dat de duim over de pink brengen betekent dat de grote kinderen de kleine moeten beschermen. Een andere theorie is dat het de drie aspecten van de oorspronkelijke belofte uit 1907 moet voorstellen:
* God en de Koning eren;
* anderen helpen;
* je te houden aan de wet.
Er wordt gesalueerd bij ceremonies zoals het hijsen en strijken van de vlag of bij het installeren van nieuwe leden.
# Trechus tobiasi

Trechus tobiasi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Donabauer.
# Markt Bibart

Markt Bibart is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim. Markt Bibart telt 1.894 inwoners.
Bad Windsheim · Baudenbach · Burgbernheim · Burghaslach · Dachsbach · Diespeck · Dietersheim · Emskirchen · Ergersheim · Gallmersgarten · Gerhardshofen · Gollhofen · Gutenstetten · Hagenbüchach · Hemmersheim · Illesheim · Ippesheim · Ipsheim · Langenfeld · Marktbergel · Markt Bibart · Markt Erlbach · Markt Nordheim · Markt Taschendorf · Münchsteinach · Neuhof a.d.Zenn · Neustadt a.d.Aisch · Oberickelsheim · Obernzenn · Oberscheinfeld · Scheinfeld · Simmershofen · Sugenheim · Trautskirchen · Uehlfeld · Uffenheim · Weigenheim · Wilhelmsdorf
# Saint-Martin-Longueau

Saint-Martin-Longueau is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Clermont. Saint-Martin-Longueau telde op 1 januari 2021 1.442 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martin-Longueau bedroeg op 1 januari 2021 3,62 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 398,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Synbelyta oxylaboides

Synbelyta oxylaboides is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Diapriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Macek.
# Belfort van Grevelingen

Het Belfort van Grevelingen is het middeleeuwse belfort in de Noord-Franse stad Grevelingen (Gravelines).
Reeds vanaf de middeleeuwen bezat Grevelingen een belfort, dat toen een eenvoudig houten bouwwerk was. Het huidige belfort werd gebouwd in 1827. Het is een vierkante toren, uitgevoerd in gele baksteen en voorzien van een achtkante koepel. De toren heeft een uurwerk met vier wijzerplaten.
Het is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die tot werelderfgoed van de UNESCO verklaard zijn.
# Birmese zonnedas

De birmese zonnedas (Melogale personata) is een roofdier uit de familie van de marterachtigen (Mustelidae).

## Kenmerken

Birmese zonnedassen worden ongeveer 33–43 cm lang en wegen ongeveer 1–3 kg. In gevangenschap leven ze ongeveer 10 jaar, maar over hun levensduur in het wild is niks bekend.

## Leefwijze

Het dier is overdag nauwelijks actief. Het slaapt dan voornamelijk in een hol of andere schuilplaats. Ze graven niet hun eigen holen, maar zoeken bestaande hollen op waar ze hooguit kleine aanpassingen aan maken. Birmese zonnedassen leven solidair. Mannetjes kunnen soms een territorium bewaken van een flinke 4 tot 9 hectare, genoeg om de territoria van verschillende vrouwtjes te beheersen.
Zonnedassen zoeken hun voedsel voornamelijk op de grond, tussen het gras of onder de bladeren. Soms klimmen ze er ook wel de boom voor in. Hun dieet bestaat voornamelijk uit insecten (bijvoorbeeld kakkerlakken en sprinkhanen), wormen en slakken. Ook eten ze weleens kleine ratten, kikkers, padden, hagedisjes, vogeltjes, vogeleieren, plantenresten en fruit en eten ze weleens van cadavers af. Birmese zonnedassen zijn uitstekende ongediertebestrijders. In het noordoosten van India worden ze nog weleens in huizen gehouden om insecten- en muizenplagen tegen te gaan. Over het algemeen wordt het dier ook zelf geconsumeerd voor vlees, huid en medicijnen.

## Voortplanting

De vrouwtjes krijgen meestal 3 jongen. Deze komen ter wereld in een hol, waar ze 2 tot 3 weken door de moeder beschermd en gevoed worden.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in het oosten en zuiden van het Aziatische vasteland. Ondersoort Melogale personata orientalis is waargenomen op het Indonesische eiland Java. De zonnedas is een landdier, en leeft voornamelijk in bossen, graslanden en savannes.
* ↑ (en) Birmese zonnedas op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Clarke, R. 2002. "Melogale personata" (On-line), Animal Diversity Web. 5 juli 2012 bezocht op http://animaldiversity.ummz.umich.edu/site/accounts/information/Melogale_personata.html. Gearchiveerd op 3 maart 2014.
# Pavel (dorp)

Pavel (Bulgaars: Павел) is een dorp in Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Polski Trambesj, oblast Veliko Tarnovo. Het dorp ligt hemelsbreed 30 kilometer ten noorden van Veliko Tarnovo en 191 kilometer ten noordoosten van Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Pavel 516 inwoners. Het aantal inwoners vertoont al vele jaren een dalende trend: in 1946 had het dorp nog 2.698 inwoners.
In het dorp wonen nagenoeg uitsluitend etnische Bulgaren. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden 659 van de 687 ondervraagden zichzelf als etnische Bulgaren, oftewel 97,8% van alle ondervraagden.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 95,9% | 95,9% |
| Turken | Turken | 0,0% | 0,0% |
| Roma | Roma | 3,5% | 3,5% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 0,6% | 0,6% |
* ↑ (en) The population of all towns and villages in Veliko Tǎrnovo Province with 50 inhabitants or more according to census results and latest official estimates.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011
# Sciobia tristis

Sciobia tristis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Bolívar.
# Tricorynus palliatus

Tricorynus palliatus is een keversoort uit de familie klopkevers (Anobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Fall.
# Markt Erlbach

Markt Erlbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim. Markt Erlbach telt 5.703 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Markt Erlbach

| Altselingsbach Altziegenrück Buchen Eschenbach Haaghof Hagenhofen Haidt Jobstgreuth | Kappersberg Kemmathen Klausaurach Knochenhof Kotzenaurach Linden Losaurach Mettelaurach | Morbach Mosbach Oberulsenbach Rimbach Siedelbach Wilhelmsgreuth |
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Bad Windsheim · Baudenbach · Burgbernheim · Burghaslach · Dachsbach · Diespeck · Dietersheim · Emskirchen · Ergersheim · Gallmersgarten · Gerhardshofen · Gollhofen · Gutenstetten · Hagenbüchach · Hemmersheim · Illesheim · Ippesheim · Ipsheim · Langenfeld · Marktbergel · Markt Bibart · Markt Erlbach · Markt Nordheim · Markt Taschendorf · Münchsteinach · Neuhof a.d.Zenn · Neustadt a.d.Aisch · Oberickelsheim · Obernzenn · Oberscheinfeld · Scheinfeld · Simmershofen · Sugenheim · Trautskirchen · Uehlfeld · Uffenheim · Weigenheim · Wilhelmsdorf
# Saburo Kawabuchi

Saburo Kawabuchi (川淵 三郎, Kawabuchi Saburo, Osaka, 3 december 1936) is een Japans voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Clubcarrière

In 1957 ging Kawabuchi naar de Waseda-universiteit, waar hij in het schoolteam voetbalde. Nadat hij in 1961 afstudeerde, ging Kawabuchi spelen voor Furukawa Electric. Kawabuchi veroverde er in 1961 en 1964 de Beker van de keizer. 1965 werd de ploeg opgenomen in de Japan Soccer League, de voorloper van de J1 League. In 6 jaar speelde hij er 68 competitiewedstrijden en scoorde 10 goals. Kawabuchi beëindigde zijn spelersloopbaan in 1970.

## Japans voetbalelftal

Saburo Kawabuchi debuteerde in 1958 in het Japans nationaal elftal en speelde 26 interlands, waarin hij 8 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1958 | 2 | 2 |
| 1959 | 9 | 3 |
| 1960 | 1 | 0 |
| 1961 | 6 | 1 |
| 1962 | 6 | 2 |
| 1963 | 0 | 0 |
| 1964 | 0 | 0 |
| 1965 | 2 | 0 |
| Totaal | 26 | 8 |

## Externe link

* Saburo Kawabuchi op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7639 5275
* Library of Congress Control Number: no2019055306
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00905639
* Virtual International Authority File: 253624160
* WorldCat (via VIAF): 253624160
# Sybra signatipennis

Sybra signatipennis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Fisher.
# Verbena incompta

Verbena incompta is een plantensoort uit de ijzerhardfamilie. De wetenschappelijke naam van de soort werd gepubliceerd door P.W. Michael.
De soort wordt verondersteld van Zuid-Amerikaanse oorsprong te zijn, maar komt in Europa ook voor in Italië en Spanje. In Nederland werden sinds 2018 ook occasioneel exemplaren waargenomen.

## Bronnen, noten en referenties

* ↑ (en) Verbena incompta P.W.Michael. www.gbif.org. Geraadpleegd op 29 maart 2022.
* ↑ Verloove, Filip (9 september 2011). Verbena incompta (Verbenaceae), an overlooked xenophyte in Europe. Willdenowia 41 (1): 43–49. ISSN: 0511-9618. DOI: 10.3372/wi.41.41104.
* ↑ Verbena incompta - Exotenpaspoort. Nederlands Soortenregister. Geraadpleegd op 29 maart 2022.
# Vexillum vandervlerki

Vexillum vandervlerki is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Koperberg.
# Pelecopsis bishopi

Pelecopsis bishopi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pelecopsis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Kaston.
# Schnaitsee

Schnaitsee is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Traunstein. Schnaitsee telt 3.707 inwoners.
Altenmarkt a.d.Alz · Bergen · Chieming · Engelsberg · Fridolfing · Grabenstätt · Grassau · Inzell · Kienberg · Kirchanschöring · Marquartstein · Nußdorf · Obing · Palling · Petting · Pittenhart · Reit im Winkl · Ruhpolding · Schleching · Schnaitsee · Seeon-Seebruck · Siegsdorf · Staudach-Egerndach · Surberg · Tacherting · Taching a.See · Tittmoning · Traunreut · Traunstein · Trostberg · Übersee · Unterwössen · Vachendorf · Waging a.See · Wonneberg
# Tricorynus obscurus

Tricorynus obscurus is een keversoort uit de familie klopkevers (Anobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door White.
# Max Schnur (acteur)

Max Schnur (Antwerpen, 17 december 1936 – aldaar, 26 februari 1995) was een Belgisch acteur die voornamelijk bekend was om zijn beperkte lengte: hij was slechts 1,60 meter. Hij overleed onverwacht op 58-jarige leeftijd.

## Carrière

Schnur was te zien in diverse televisieseries en films, meestal in een kleine, beperkte rol. Zijn debuut was in de film De knecht van twee meesters uit 1970.

## Filmografie

* Walhalla (1995): oude man
* De vliegende Hollander (1995): voorman
* Ad Fundum (1993): man in snackbar
* Daens (1992): oude man
* Dilemma (1990)
* De zoete smaak van goudlikeur (1988)
* Gaston en Leo in Hong Kong (1988): Robert
* Traversées (1984)
* Zaman (1983)
* Na de liefde (1983): Van Schaemel
* De Piramide (1981)
* Esmoreit (1980): Platus
* Hellegat (1980): Fons
* Slachtvee (1979): Inspecteur-assistent
* In alle stilte (1978): Dronkaard
* Geloof, hoop en liefde (1977): Invalide
* In perfecte staat (1977): Verzekeringsagent
* De nachttrein naar Savannah Georgia (1976): Guttenstein
* Pallieter (1976)
* De dwaze lotgevallen van Sherlock Jones (1975): moordenaar
* Verbrande Brug (1975): Garagist
* Baas Gansendonck (1974): Kobe
* Nachtroute Brussel - Luxemburg (1974): Michel
* Waar de vogeltjes hoesten (1974): ecoloog
* Salut en de kost (1974): Alex
* Twee clowns en een kubus (1973)
* De arme edelman (1973): Kastelijn
* Bruiloft (1972): vriend van de bruidegom
* De familie Tot (1971): Assistent
* Midzomernachtsdroom (1970): Philostrates
* De knecht van twee meesters (1970): Truffaldino

## Kortfilms

* De Kist (1992)
* Gejaagd door de winst (1978): Militair

## Series

* Zomerrust (1994): Gust Van Genechten
* Het Park (enkel in de eerste reeks)1993–1995): Fons
* F.C. De Kampioenen (1993): Fietser (in aflevering "De motorfiets")
* Moeder, waarom leven wij? (1993): John (Enkel in de tweede aflevering)
* Dag Sinterklaas, seizoen 2, aflevering 8 (1993): Inbreker (gastrol)
* Alfa Papa Tango (1990): Enkel in derde aflevering
* Langs de Kade (1990): Enkel in aflevering "De Rodeoman"
* Benidorm (1989): Tuur
* Bompa (1989): Modest
* Klein Londen, Klein Berlijn (1988)
* L'heure Simenon (1988): Enkel in aflevering "Pelsenhandelaar"
* Het ultieme kerstverhaal (1987): Handelsreiziger
* De vulgaire geschiedenis van Charelke Dop (1985): Lamme Glas
* Klinkaart (1984): Tutti
* De Vlaschaard (1983): Doorken de Slijter
* Merlina (1983): Lepe Leo (personage te zien in een beperkt aantal afleveringen)
* Sil de Strandjutter (1976): Personage enkel in eerste aflevering
* Hof van Holland (1976): Rechter
* Oorlogswinter (1975): wederkerend personage Jitzchak Kleerkoper
* Centraal Station (1974): Charlie
* Merijntje Gijzens Jeugd (1974): Pinneke Testers
* De Kat (1973): Tristan

## Hoorspelen

* Kasper in de onderwereld (1979): Staker
# Salpeter

Salpeter is de triviale naam voor een aantal salpeterzure metaal-zouten:
* met name voor gewone salpeter of kaliumnitraat (KNO$_3$)
* Chilisalpeter of natriumnitraat (NaNO$_3$), en
* kalksalpeter of calciumnitraat (Ca(NO$_3$)$_2$), of
* ammoniumsalpeter ammoniumnitraat (NH$_4$NO$_3$)
Het woord salpeter komt van het Latijnse woord sal (zout) en het Latijnse/Griekse woord petra/πετρα (stenen/steen), omdat het zout oorspronkelijk van de stenen rondom mestvaalten geschraapt werd.

## Toepassingen

Salpeter kan gebruikt worden voor het maken van explosieve mengsels zoals zwart buskruit en andere sassen. Nitraten zijn vrij sterke oxidatoren en dat is de reden dat een gepoederd mengsel van salpeter met houtskool en zwavel explosief is (buskruit): het nitraat oxideert de zwavel en de houtskool en daar komt veel warmte bij vrij en bovendien zetten de vaste stoffen met klein volume zich om in gassen met groot volume.
Als meststof vindt salpeter ook toepassing, bijvoorbeeld als kalkammonsalpeter. Het bevat het nitraation NO$_3$$^−$ dat voor de plantenwereld een belangrijke bron van gebonden stikstof is. Stikstof is nodig voor de synthese van aminozuren, de bouwstenen van alle eiwitten. Hoewel de atmosfeer grotendeels uit stikstofgas bestaat, zijn de meeste planten niet in staat direct van deze bron gebruik te maken maar alleen via de hulp van bepaalde bacteriën.
Het wordt (soms) ook toegevoegd tijdens de wrongelbereiding bij het kaas maken om het ontkiemen van boterzuurbacteriesporen te voorkomen. Daardoor zou anders "laatlos" kunnen ontstaan in de kaas tijdens de rijping.
Als salpeter verhit wordt zonder een toegevoegde brandstof zoals houtskool of zwavel, dan ontleedt de stof onder vrijmaking van zuurstof. Bijvoorbeeld:
    ${\ce {2 KNO3 -> 2 KNO2 + O2}}$
Deze reactie was al vroeg in de 17e eeuw bekend. Cornelis Drebbel heeft de ontleding waarschijnlijk gebruikt om adembare 'lucht' aan te maken aan boord van zijn onderzeeboot.

## Productie

Salpeter werd aanvankelijk geproduceerd uit nitraathoudende aarde, die in oude stallen van boerderijen te vinden was als een mengsel van mest en grond. Het kon ook kunstmatig worden geproduceerd in salpeterbedden. Dit waren lagen van mest, urine en aarde. Uiteindelijk kon men het in sommige landen ook delven als guano.
Om hieruit salpeter te verkrijgen werd de aarde vermengd met potas of weedas en opgelost in water. Na filtratie bleef een vloeistof van salpeter, andere zouten, en verontreinigingen over. Dit werd ingekookt zodat een kristallijne massa ontstond. Dit werd opnieuw opgelost in water, verhit en geconcentreerd door verdamping. De verontreinigingen werden afgeschuimd. De zouten zonken naar de bodem en werden uitgeschept. De overblijvende vloeistof koelde men af en aldus ontstonden salpeterkristallen. Deze werden eventueel opnieuw gewassen teneinde de vereiste zuiverheid te verkrijgen.
Industrieel wordt salpeter uit salpeterzuur verkregen, dat uit ammoniak wordt vervaardigd via het Ostwaldproces.
# Sydenham (Oxfordshire)

Sydenham is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Oxfordshire, in het Engelse graafschap Oxfordshire met 451 inwoners.
# Belciana subserrata

Belciana subserrata is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Prout.