OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Samten Püntsog

Samten Püntsog (1703-1770) was een Tibetaans geestelijke. Hij was de zevenenvijftigste Ganden tripa van 1757 tot 1764 en daarmee de hoofdabt van het klooster Ganden en hoogste geestelijke van de gelugtraditie in het Tibetaans boeddhisme.
Hij werd geboren in Lodar in 1703. Lodar is in de Kadam traditie een heilige plaats, gelegen nabij Pakmo Chode, niet ver van het Gandenklooster. In zijn jeugd was hij jakherder.
Op nog jonge leeftijd schreef hij zich in bij het Loseling College van het Drepungklooster en begon aan een basisopleiding bestaande uit lezen, schrijven en het leren van gebedsteksten. Vervolgens studeerde hij de belangrijke onderwerpen van het Gelug-curriculum. In 1733, op de leeftijd van 31 jaar, deed Samten Püntsog examen tijdens een speciale sessie van het Monlam-gebedsfestival in Lhasa, dat werd gehouden ter ere van de overleden moeder van Polhane Sonam Tobgye (1689-1747). Daarna legde hij op de leeftijd van 34 jaar de volledige monniksgelofte af bij de 7e Dalai lama Kälsang Gyatso (1708-1757), van wie hij later ook veel onderricht kreeg.
Ook kreeg hij onderwijs van een aantal andere eminente docenten als de derde Changkya Koetoektoe, Changkya Rölpe Dorje (1717-1786), de 53e Ganden tripa Trichen Gyaltsen Sengge (16788-1756) en de 55e Ganden tripa, Trichen Ngawang Namka Tsangpo (1690-1750).
Samten Püntsog ging naar het Gyuto-college waar hij tantra studeerde. Na afloop hiervan diende hij als zangleider en daarna abt van Gyuto. Vervolgens werd hij abt van het Shartse-college van Ganden, waar hij vooral onderricht gaf in sutra. In 1757 werd hij benoemd tot troonhouder en daarmee de 57e Ganden tripa. Hij bleef dit gedurende de gebruikelijke zeven jaar, tot 1764.
Na het eind van zijn ambtstermijn vestigde Trichen Samten Püntsog zich in Pakmo Chode en bracht enkele jaren door met intensieve meditatie. Hij sponsorde de bouw van een grote stoepa van verlichting van ruim 2,5 meter hoog, gemaakt van zilver, goud en kostbaar gesteente, die later in het Sarma Lhakhang van Ganden werd geplaatst. In zijn laatste jaren gaf hij nog onderricht en nam geloften bij monniken in Pakmo Chode af zoveel hij kon. In 1770 overleed hij op de leeftijd van 68 jaar. Zijn volgelingen maakten voor hem een zilveren reliekhouder, waarin zijn hart, tong en andere relieken, die na de crematie in zijn as werden gevonden, geplaatst werden.
# Polynemus kapuasensis

Polynemus kapuasensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van draadvinnigen (Polynemidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Motomura & van Oijen.
* ↑ (en) Polynemus kapuasensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Polynemus kapuasensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Al-Shahania SC

Al-Shahaniya Sports Club is een voetbalclub uit de stad Ar Rayyan in Qatar en speelt in het Grand Hamadstadion. De club werd opgericht in 1998 onder de naam Al-Nasr en speelt in de Qatari League. In 2004 werd de clubnaam gewijzigd in Al-Shahania.

## Bekende (ex-)spelers

* Nigel de Jong
Al-Ahli · Al-Arabi · Al-Duhail · Al-Gharafa · Al Kharaitiyat · Al-Khor · Al-Rayyan · Al-Sadd · Al-Sailiya · Al-Shahania · Qatar SC · Umm Salal
# Amata vitrea

Amata vitrea is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.
# Nebo Center

Nebo Center is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder San Bernardino County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1174.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 6,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 56 km rond Nebo Center.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Nebo-Center op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Phenacobius catostomus

Phenacobius catostomus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Jordan.
* ↑ (en) Phenacobius catostomus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Phenacobius catostomus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Kerk van de Heilige Michaël

Kerk van de Heilige Michaël kan verwijzen naar:
* Kerk van de Heilige Michaël (Aken)
* Kerk van de Heilige Michael (Maršíkov)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kerk van de Heilige Michaël en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Samten Gyaltsen Karmay

Samten Gyaltsen Karmay (Sharkhog (Amdo), voorjaar 1936) is een tibetoloog van Tibetaanse herkomst.
Samten Gyaltsen Karmay is verbonden aan de Universiteit van Parijs Sorbonne als hoogleraar tibetologie en bekleedde begin jaren 2000 de Numata leerstoel aan de Universiteit Leiden.
Karmay is gespecialiseerd in de bön-religie en de dzogchen uit de nyingmaschool van het Tibetaans boeddhisme.

## Biografie

Van zijn achtste tot en met zijn veertiende levensjaar bezocht Samten Gyaltsen Karmay het lokale bön-klooster. Vervolgens volgde hij een driejarige studie dzogchen-meditatie in het Kyangthang-klooster. Op zijn twintigste behaalde hij de universitaire kloostergraad geshe en vervolgde hij zijn studie in Drepung, een van de drie grote gelug-universiteitskloosters van Tibet
Tijdens de verspreiding van de Tibetaanse diaspora vluchtten Karmay en zijn familie in 1959 naar India. Karmay reisde naar Londen, waar hij met hulp van David Snellgrove onder sponsorschap van de Rockefeller Foundation van 1961 tot 1964 gastwetenschapper werd aan de School of Oriental and African Studies. Hier behaalde hij zijn Master of Philosophy met een proefschrift over de oorsprong en ontwikkeling van dzogchen in de Tibetaans boeddhistische tradities.
In 1980 ging hij naar het Centre national de la recherche scientifique, waar hij onderzoeksdirecteur werd in de geschiedenis van Tibet en antropologie. In 1996 werd hij gekozen tot voorzitter van de Internationaal Genootschap voor Tibetaanse Studies.
Karmay schreef een aantal boeken, waaronder een boek over de vijfde dalai lama en meerdere over religies in Tibet.
# Poecilocharis

Poecilocharis is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).
# Aleuropteryx clavicornis

Aleuropteryx clavicornis is een insect uit de familie van de dwerggaasvliegen (Coniopterygidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
De wetenschappelijke naam Aleuropteryx clavicornis is voor het eerst geldig gepubliceerd door Meinander in 1995.
# Alternochelata nealei

Alternochelata nealei is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Rutidermatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Kornicker & Caraion.
# Nannocharax ogoensis

Nannocharax ogoensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de hoogrugzalmen (Distichodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Pellegrin.
* ↑ (en) Nannocharax ogoensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Nannocharax ogoensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sint-Willibrorduskerk (Diessen)

De Sint-Willibrorduskerk is een gotische kerk te Diessen in de Nederlandse provincie Noord-Brabant.

## Geschiedenis

Volgens de in het Liber Aureus overgeschreven en mogelijk vervalste documenten zou de heilige Willibrordus in 712 een aantal goederen te Diessen aan de Abdij van Echternach hebben geschonken. Ook zou hij een waterput hebben geslagen waarvan naast de kerk een 16e-eeuwse replica is te vinden. In 1161 stond er al een houten kapel. In 1232 werd de kerk overgenomen door de Norbertijnen van de Abdij van Tongerlo. Omstreeks 1400 werd het priesterkoor gebouwd op de plaats van de voormalige kapel en omstreeks 1450 het schip. De bouw van het dwarspand en de toren begon omstreeks 1500, maar pas in 1545 werd het een parochiekerk. Deze werd in 1556 aan de heilige Wilibrordus gewijd.
In 1648 werd de kerk aan de katholieke eredienst onttrokken. De erediensten werden nu in de grenskerk van Roovert gehouden. In 1726 bouwden de katholieken een schuurkerk aan de Willekensdreef en later kwam er ook aan de Laarstraat een schuurkerk. In 1798 werd de oude kerk weer door de rooms-katholieken in gebruik genomen, het interieur werd daartoe aangepast in laat-barokke stijl. In 1859 werd de kerk gerestaureerd door Hendrik Jacobus van Tulder. Daarbij zijn onder meer de vensters in het koor vergroot. Toen werd ook het Van Hirtumorgel geplaatst. De orgelkast werd beschadigd tijdens een kerkrestauratie in 1937. De klokken uit 1821 werden in 1943 gestolen door de Duitse bezetter. In 1957 werd de kerk gerestaureerd onder leiding van architect Pontzen uit Tilburg en in 1972 door Cees Geenen. Bij deze restauratie heeft men deels de middeleeuwse toestand teruggebracht en deels de waterstaatelementen intact gelaten. Er werd toen een houten tongewelf aangebracht, maar bij de werkzaamheden werd het orgel ernstig beschadigd. In 1976 werd het orgel gerestaureerd en op de oorspronkelijke plaats teruggezet.
Bij de kerk bevindt zich een Willibrordusput. Aan het water hiervan schreef men vroeger een genezende kracht toe met betrekking tot Engelse ziekte.

## Het gebouw

De bakstenen westtoren heeft vijf geledingen die door natuurstenen randen van elkaar worden gescheiden. De geledingen zijn voorzien van spaarvelden en zijn versieringen in natuursteen aangebracht. De ingang is eveneens versierd met natuurstenen ornamenten en erboven is een raam aangebracht. De sacristie bevindt zich aan de zuidkant van het koor. Deze is net als een groot deel van het gebouw middeleeuws. Bij de kerk bevindt zich een begraafplaats. Op de kerkhofmuur zijn nog enkele beelden te zien en voor de muur bevindt zich een oorlogsmonument uit 1940.

## Interieur

Men betreedt de kerk via de hoge torenruimte met kruisribgewelf. De kerk heeft houten tongewelven en een houten balustrade. Hierop vindt men het Van Hirtumorgel, dat stamt uit 1859. In het interieur vindt men onder meer het hoofdaltaar, de communiebanken, de preekstoel, de biechtstoelen en een aantal beelden in de waterstaatstijl. In de dwarsarmen staan barokaltaren uit 1744. Deze zijn gewijd aan Sint-Sebastiaan en Sint-Joris.

## Externe link

* Sint-Willibrorduskerk
* Het Van Hirtumorgel
# Petrus Bernardus Bisselink

Petrus (Piet) Bernardus Bisselink (Zeddam, Bergh, 13 mei 1881 – Kaatsheuvel, 9 september 1969) was een Nederlands componist, dirigent en leraar.

## Levensloop

Bisselink volgde eerst een lerarenopleiding en kreeg zijn eerste baan in Bredevoort. In 1906 vertrok hij naar de gemeente Loon op Zand, waar hij het 1e jaar als muzikant en vervolgens meer dan 40 jaar als dirigent van Kon. Erk. Harmonie Apollo te Kaatsheuvel deze vereniging naar een ongekende hoogte bracht. Verschillende andere harmonieorkesten waar Bisselink werkte, waren Fanfare- en tamboerkorps Sirena Sprang-Capelle, Harmonie St. Bavo Raamsdonk, Koninklijke Harmonie Volksvlijt en Volksvermaak Waspik en Koninklijk Erkende Harmonie St. Jan Kaatsheuvel. Als componist was hij autodidact en met zijn werken had hij veel succes. Hij werd destijds in de HAFABRA-wereld de Marsenkoning van Nederland genoemd. In 1950 ging hij met pensioen.

## Composities
### Werken voor harmonie- en fanfareorkest

* 1930 rev.1941 Fierial, ouverture
* 1946 Clubmarsch
* 1946 Leve de Vrijheid, mars
* 1946 Mooi Zeedam, mars
* 1948 Con Brio, mars
* 1948 Hou-Doe, mars
* 1948 Requiescat in Pace, treurmars
* 1948-1949 Toxandrië, ouverture
* 1949 Een schone Meimorgen
* 1949 Een mooie Herfstdag, legende voor harmonie- of fanfareorkest
* 1949 Pinksterbloemen
* 1949 Groet aan Kaatsheuvel, mars
* 1950 Trompetters voor!, mars
* 1950-1951 Vincentino, ouverture
* 1951 Kabouterdans
* 1951 Marsparade nr. 2, selectie
* 1951 Onze Kompels, mars
* 1952-1953 Op de Bornhof, ouverture
* 1952 Elsinore, ouverture
* 1953 Arendsnest - March, voor harmonie- of fanfareorkest met klaroen en tamboers (opgedragen aan J.B.J. Arends, 't Hof Halhuizen)
* 1953 Marsparade nr. 4
* 1954 In de Ardennen, fantasie
* 1954 Naar d'Efteling, mars
* 1954 Sancta Rosa, processiemars
* 1954-1955 De Padevoort
* 1955 Le Tambour-Maître, mars voor harmonie- of fanfareorkest met klaroen en tamboers
* 1956 In 't sprookjesbos, fantasie
* 1956 Montferland-Mars
* 1960 Chairman Fox, mars
* 1961 Sint Oswaldus, processiemars
* 1962 Subenhara mars
* 1963 De Optimisten mars
* 1963 De trouwe Garde, mars
* 1963 Hannibal, mars
* 1963 Late Rozen, concertwals
* 1964 De Paasberg, ouverture
* 1964 Camping mars
* 1965 Sonora, mars
* 1966 Evergreen mars
* 1969 Onder de Linden, mars
* 12 Processie Liederen
* 24 Processie Liedjes
* Bellamy March
* Capricornia, mars
* Dansende schoentjes
* De Jubilaris, mars voor harmonie- of fanfareorkest met klaroen en tamboers
* Door Eendracht Sterk, mars (won de 2e prijs in de wedstrijd "Den Helder marinestad")
* Madeliefjes, grote wals
* Marsparade nr. 3
* Martiriel
* Onze Drumband
* Onze Taptoe
* Op de Sibajak, concertwals (opgedragen aan de weledelgestr. Heer J. Roos, Gezagvoerder)
* Rosetta, wals
* Sint Jan, processiemars
* Vaandelhulde, wals
* Vaandelwals
* Vroolijke Dauwtrappers

### Kamermuziek

* Izegrim, voor klarinet en piano
# Kasseistrook van Cysoing naar Bourghelles

De kasseistrook van Cysoing naar Bourghelles (Frans: Secteur pavé de Cysoing à Bourghelles) is een kasseistrook uit de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix, gelegen in de Franse gemeente Cysoing.
De strook is in totaal 1300 meter lang. Ze bevindt zich in de finale van de wedstrijd en is als 4-sterrenstrook een zware strook. De strook wordt vaak samen gerekend met de nabijgelegen kasseistrook van Bourghelles naar Wannehain, die er vlak na komt.
De kasseistrook begint aan de noordoostrand van het dorpscentrum van Cysoing op de Rue de Tournai en verlaat het centrum in oostelijke richting. Op de grens met Bourghelles slaat men op een kruispunt rechtsaf en volgt men de Rue de Lannoy in zuidelijke richting tot aan de rand van het dorpscentrum van Bourghelles. De strook wordt ook wel "Pavé Gilbert Duclos-Lassalle", naar de Franse tweevoudige ex-winnaar Gilbert Duclos-Lassalle.
27: Troisvilles à Inchy · 26: Viesly à Quiévy · 25: Quiévy à Saint-Python · 24: Saint-Python · 23: Vertain à Saint-Martin-sur-Écaillon · 22: Capelle-sur-Écaillon à Ruesnes · 21: Aulnoy-lez-Valenciennes - Famars · 20: Famars à Quérénaing · 19: Quérénaing à Maing · 18: Maing à Monchaux-sur-Écaillon · 17: Haveluy à Wallers · 16: Bos van Wallers-Arenberg · 15: Millonfosse à Bousignies · 14: Brillon à Tilloy-lez-Marchiennes · 14: Tilloy à Sars-et-Rosières · 13: Beuvry-la-Forêt à Orchies · 12: Orchies · 11: Auchy-lez-Orchies à Bersée · 11: Mons-en-Pévèle · 10: Mérignies à Avelin · 9: Pont-Thibaut à Ennevelin · 8: Templeuve - L'Épinette · 8: Templeuve – Moulin-de-Vertain · 7: Cysoing à Bourghelles · 6: Bourghelles à Wannehain · 5: Camphin-en-Pévèle · 4: Carrefour de l'Arbre · 3: Gruson · 2: Willems à Hem · 1: Roubaix
# Samtgemeinde Am Dobrock

De Samtgemeinde Am Dobrock is een voormalige samtgemeinde in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Am Dobrock maakte deel uit van Landkreis Cuxhaven. In de samtgemeinde werkten 7 gemeenten samen.

## Samenstelling en ligging

Am Dobrock werd gevormd door de gemeenten Belum, Bülkau, Cadenberge, Geversdorf, Neuhaus, Oberndorf en Wingst. Per 1 november 2016 is het samenwerkingsverband gefuseerd met de Samtgemeinde Land Hadeln tot een nieuwe samtgemeinde onder handhaving van de naam Land Hadeln.
De gemeente lag ten oosten van Cuxhaven op de zuidoever van de Elbe.
* ↑ (de) Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020
# Poecilochorema anastemum

Poecilochorema anastemum is een schietmot uit de familie Hydrobiosidae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Aleuropteryx arizonica

Aleuropteryx arizonica is een insect uit de familie van de dwerggaasvliegen (Coniopterygidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
De wetenschappelijke naam Aleuropteryx arizonica is voor het eerst geldig gepubliceerd door V. Johnson in 1981.
# Ambicodamus leei

Ambicodamus leei is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Nicodamidae.
Het dier behoort tot het geslacht Ambicodamus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door M. S. Harvey.
# Nederlands in Frans-Guyana

In Saint-Laurent-du-Maroni in Frans-Guyana dicht bij de Surinaamse grens wordt op een school, vergelijkbaar met een Surinaamse muloschool, een proefvak Nederlands gedoceerd. Dit naar aanleiding van het feit dat lange tijd geleden door de Franse overheid werd besloten het Nederlands te gaan onderwijzen op proef in Frans-Guyana. De leerlingen op de school kunnen extra punten krijgen als ze een deel van het curriculum examen doen in het vak Nederlands. Er wordt twee uur in de week Nederlands gedoceerd.
Frans-Guyana streeft naar een grote integratie met omliggende landen zoals Suriname, Guyana en Brazilië. Het Portugees, de officiële taal van Brazilië, wordt als tweede taal in het onderwijspakket opgenomen. Als het Nederlands succes boekt in St. Laurent dan zal dit ook het geval worden met het Nederlands. In het stadje wonen veel (Nederlandstalige) Surinamers.
# Snøde

Snøde is een plaats in de Deense regio Zuid-Denemarken, gemeente Langeland, en telt 288 inwoners (2020).
# Phidippus cryptus

Phidippus cryptus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Phidippus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Edwards.
# Kasseistrook van Hem

De kasseistrook van Hem (Frans: Secteur pavé de Hem) is een kasseistrook uit de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix, gelegen in de Franse gemeenten Willems, Sailly-lez-Lannoy en Hem.
De strook is in totaal 1400 meter lang. Ze bevindt zich in de finale van de wedstrijd en is als 1-sterrenstrook een relatief gemakkelijke strook. Deze lage moeilijkheidsgraad is vooral toe te schrijven aan de aanwezigheid van twee stroken asfalt aan de zijkanten van de kasseistrook.
De strook begint op de Rue d'Hem (D64) in het gehucht Robigeux in de gemeente Willems. Ze volgt deze weg over een bochtig tracé in noordwestelijke richting, loopt over het grondgebied van de gemeente Sailly-lez-Lannoy om daarna de grens van Sailly met Hem te vormen en daar te eindigen aan de Rue du Calvaire Déviée.
* Kasseistrook in Sailly-lez-Lannoy
* Einde van de strook
27: Troisvilles à Inchy · 26: Viesly à Quiévy · 25: Quiévy à Saint-Python · 24: Saint-Python · 23: Vertain à Saint-Martin-sur-Écaillon · 22: Capelle-sur-Écaillon à Ruesnes · 21: Aulnoy-lez-Valenciennes - Famars · 20: Famars à Quérénaing · 19: Quérénaing à Maing · 18: Maing à Monchaux-sur-Écaillon · 17: Haveluy à Wallers · 16: Bos van Wallers-Arenberg · 15: Millonfosse à Bousignies · 14: Brillon à Tilloy-lez-Marchiennes · 14: Tilloy à Sars-et-Rosières · 13: Beuvry-la-Forêt à Orchies · 12: Orchies · 11: Auchy-lez-Orchies à Bersée · 11: Mons-en-Pévèle · 10: Mérignies à Avelin · 9: Pont-Thibaut à Ennevelin · 8: Templeuve - L'Épinette · 8: Templeuve – Moulin-de-Vertain · 7: Cysoing à Bourghelles · 6: Bourghelles à Wannehain · 5: Camphin-en-Pévèle · 4: Carrefour de l'Arbre · 3: Gruson · 2: Willems à Hem · 1: Roubaix
# Saint-Étienne-au-Mont

Saint-Étienne-au-Mont is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Boulogne-sur-Mer. Saint-Étienne-au-Mont telde op 1 januari 2021 5.072 inwoners.
De belangrijkste kernen van de gemeente zijn Pont-de-Briques en Écault.

## Geschiedenis

In 1278 wordt het plaatsje vermeld als Le Moustier Saint-Estevene, genoemd naar Stefanus, de eerste christelijke martelaar.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Étienne-au-Mont bedroeg op 1 januari 2021 14,05 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 361 inwoners per km².
De gemeente grenst in het noorden en oosten aan de rivier Liane.
Terwijl de kern Pont-de-Briques sterk verstedelijkt is en het centrum van de gemeente omvat is de oorsprong van de gemeente meer westelijk gelegen in landelijk gebied. De hoogte varieert tussen 3 en 113 meter. Een groot deel van de gemeente wordt in beslag genomen door het Forêt d'Écault, en ten westen daarvan liggen de Dunes d'Écault welke overgaan in zandstrand, gelegen aan de Opaalkust en Het Kanaal. In het oosten sluiten de natuurgebieden, op het grondgebied van Condette, aan bij het Réserve naturelle régionale du marais de Condette, een moerasgebied.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Theresiakerk (Église Sainte-Thérèse) te Pont-de-Briques
* De Sint-Stevenskerk (Église Saint-Étienne) te Écault
* Het Kasteel van Pont-de-Briques
* Het Kasteel van Audisque
* De Chemin des Juifs

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Pont-de-Briques.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE).

## Nabijgelegen kernen

Équihen-Plage, Saint-Léonard, Isques, Condette, Hardelot-Plage
# Polyplectropus sourya

Polyplectropus sourya is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Amblyonychus

Amblyonychus is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* A. annularis (Fabricius, 1805)
* A. flavifasciatus (Macquart, 1838)
* A. gracilis (Macquart, 1838)
* A. horni (Bromley, 1935)
* A. incisuralis (Macquart, 1838)
* A. lateralis (Walker, 1860)
* A. nigripes (Fabricius, 1787)
* A. ovatus (Martin, 1867)
* A. pulchellus (Bellardi, 1861)
* A. quatuorlineatus (Macquart, 1838)
* A. substitula (Walker, 1851)
* A. titan (Carrera, 1959)
* A. trapezoidalis (Bellardi, 1861)
* A. trichonotus (Wiedemann, 1828)
* A. wiedemanni (Schiner, 1867)
* A. yepezi (Carrera & Machado-Allison, 1963)
# Neocollyris affinis

Neocollyris affinis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Horn.