OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Kelderman

Jan Kelderman (Edam, 18 maart 1914 - Amsterdam, 1990) was een Amsterdams handelaar en impressionistisch kunstschilder, die zijn werken zelf aan de man bracht en van de opbrengst ervan leefde. Hij verkocht zijn schilderijen aan bedrijven, op tentoonstellingen en markten, in hotels en in zijn stamcafé. Hij had geen formele opleiding tot kunstschilder gevolgd en was dus autodidact.
Hij schilderde voornamelijk Amsterdamse en Parijse stadsgezichten, zeegezichten, bloemstillevens, berglandschappen en winterse landschappen.
Kelderman was een zeer productief schilder: hij heeft naar schatting meer dan 10.000 schilderijen vervaardigd (of in ieder geval gesigneerd). Een behoorlijk aandeel hierin wordt gevormd door taferelen die hij in aantallen produceerde. In veel huishoudens in Nederland is dan ook een schilderijtje van deze kunstenaar te vinden.
Hij woonde en werkte in Hilversum en Amsterdam. Vanaf 1946 tot 1950 werkte hij in Laren (Noord-Holland) en in Eemnes, waarna hij weer naar Amsterdam verhuisde.
# Jan Kellner

Jan Kellner (Brugge, 12 december 1924 - 13 mei 2005), was een Belgisch kunstschilder, graficus en keramist, behorende tot de Brugse School.

## levensloop

Kellner studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten Brugge bij Lionel Poupaert, Guillaume Michiels, Jules Fonteyne en Lucien De Jaegher. Hij studeerde ook aan de kunstacademie in Eeklo. Hij leerde de productie van keramiek aan bij Rogier Vandeweghe in Beernem en bij Joost Maréchal in Eeklo.
Als schilder is hij auteur van werken in traditionele trant: stadsgezichten, landschappen, bloemen, stillevens en naakten. Daarnaast was hij actief in het produceren van keramiek.
Hij was lid van de Kring 46 en van de Kunstkring Iris in Sint-Kruis.

## Literatuur

* Guillaume MICHIELS, De Brugse School, Brugge, 1990.
* Jaak RAU, Stadsgezichten door 19de- en 20ste-eeuwse kunstenaars, Brugge, 1996.
* Fernand BONNEURE, Jan Kellner, in: Lexicon van Westvlaamse beeldende kunstenaars, Deel VI, Brugge, 1997.
# Jan Hordijk (1974)

Jan Hordijk jr. (Mijnsheerenland, 10 december 1974) is een voormalig Nederlands professioneel wielrenner. Hordijk had in 1998 met drie overwinningen zijn beste jaar. Jan Hordijk jr. is de zoon van voormalig profwielrenner Jan Hordijk sr.

## Belangrijkste overwinningen

1998
* 5e etappe Commonwealth Bank Classic
* 4e etappe Ronde van La Rioja
2002
* 1e etappe Ronde van Japan

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Gent-Wevelgem |
| 1998 | 108e |

## Externe link

* Profiel van Jan Hordijk jr. op de wielersite
Barrenetxea · Coudray · De Buyst · De Meester · Delme · Deraedt · Hashikawa · Herygers · Hopmans · Hordijk · Mifune · Torrekens · Canevet (stagiair) · Donnet (stagiair) · Hennebert (stagiair) · Laplasse (stagiair) · Pollin (stagiair)
# Jan Loorbach

Jan Dirk Loorbach (Emmen, 17 juni 1947) is een Nederlandse advocaat, oud-basketballer en sportbestuurder. Van 1 maart 2010 tot 1 juli 2013 was hij de deken van de Nederlandse Orde van Advocaten.
Loorbach studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen. Tijdens zijn studie speelde hij basketbal bij Donar, dat toen nog een subvereniging was van GSC Vindicat atque Polit. Loorbach (lengte 2,17 m) was een verdienstelijk center die ook het Nederlands team haalde. Na zijn studie vertrok hij naar Rotterdam, waar hij de sport nog een aantal jaren bij het toenmalige Rotterdam-Zuid heeft beoefend.
In Rotterdam begon Loorbach een carrière als advocaat. Hij beperkte zich niet tot het eigenlijke advocatenwerk, maar was ook actief als bestuurder, eerst op lokaal niveau, later ook in de landelijke orde. Zijn sportieve achtergrond en bestuurlijke ervaring zorgden ervoor dat hij ook in de sportwereld een gewild bestuurder werd. Hij werd onder meer bestuurslid van de NBB, chef de mission tijdens de Olympische Spelen in Sydney en bestuurslid van het NOC-NSF.
# Jan Loman

Jan Loman (Bolsward, 28 februari 1918 - Beetsterzwaag, 12 november 2006) was een Nederlands beeldend kunstenaar.

## Leven en werk

Loman werd in 1918 geboren in de Friese stad Bolsward. Hij groeide op in Gorredijk. Op aandrang van zijn vader studeerde hij geodesie in Delft, hoewel hij zelf liever de opleiding tot beeldend kunstenaar in Amsterdam zou hebben gevolgd. Loman ging na zijn opleiding werken bij het kadaster. Na de Tweede Wereldoorlog ging hij als oorlogsvrijwilliger naar het toenmalige Nederlands-Indië, waar hij zijn vrouw leerde kennen. Na de capitulatie van Japan nam hij zijn werk als geodeet weer op en was in die functie enkele jaren werkzaam in Indië. Hij keerde in 1949 terug naar Nederland waar hij weer bij het kadaster ging werken, uiteindelijk als hoofdingenieur. Daarnaast bleef hij zijn eerste liefde trouw en ontwikkelde hij zich ook als beeldend kunstenaar. Hij was zowel beeldhouwer, als graficus en schilder. Hij was onder meer werkzaam in Indonesië, het Groningse Haren, Arnhem en in Beetsterzwaag. Hij sloot zich aan bij de Groninger kunstenaarsgroep Nu, waarvan hij ook nog een tijd voorzitter is geweest. Van zijn hand is het gestileerde embleem van de Waddenvereniging. Ook van diverse andere milieuorganisaties ontwierp hij het logo.
In 1999 schonk hij een beeld aan zijn woonplaats Beetsterzwaag, dat werd geplaatst voor het voormalige gebouw van het kantongerecht aldaar.
Naast beeldend kunstenaar was Loman ook dichter. Hij schreef bij voorkeur haiku's. In diverse plaatsen in Noord-Nederland zijn haiku's van zijn hand in steen vastgelegd. Zijn beeldende kunst en dichtwerk wordt gekenmerkt door een strakke ordening. Loman had een voorliefde voor Schiermonnikoog en voor de Noorse fjordenkust. Hij schilderde een vierluik getiteld Schiermonnikoog. In april 2004 onthulde de oud-minister van Verkeer en Waterstaat, Henk Zeevalking, een door Loman geschreven haiku, die werd aangebracht bij de vuurtoren van Schiermonnikoog:
   op eigen wijze deelt het kustlicht de nacht in zolang het opvalt.
Haiku's van zijn hand in het Noors en in het Nederlands zijn ook te vinden op een granieten steen bij het baken in de Kobbeduinen. Een soortgelijke steen is te zien in het Noorse Nesvag, dat op dezelfde lengtegraad als Schiermonnikoog is gelegen. Op de steen in Nesvag staan eveneens beide haiku's maar dan in het Nederlands en in het Noors, zodat van elke haiku een Noorse en een Nederlandse versie bestaat.
Loman overleed in november 2006 in zijn woonplaats Beetsterzwaag op 88-jarige leeftijd.
# Jan Looms

Jan Looms was de baljuw van Vlamertinge en Elverdinge tijdens de Tachtigjarige Oorlog, in de 16e eeuw.

## Band met Filips II van Spanje

In 1562 werd de Hoeve Oud Kasteel, ook gekend als het Goed ter Vaalt of het Goed ter Meersch, in beslag genomen door Filips II van Spanje. De Hoeve ligt vandaag de dag in Deinze. De vorige eigenaar van de Hoeve was Lodewijk van Vlaanderen, de heer van Praet. De Spaanse koning onteigende hem echter vanwege de protestantse sympathieën van zijn vrouw Cathera Van Boetzelaer. Na de inbeslagname belastte Filip II Jan Looms met de verhuur van de Hoeve Oud Kasteel. In 1577 zou de koning de Hoeve weer verkopen, uit geldnood.
* 1 2 Hoeve Oud Kasteel - inventaris bouwkundig erfgoed\geheel\plaats. Gearchiveerd op 28 december 2022.
* ↑ Land van Nevele, jaargang 1994, nummer 1, p. 31-32.
# Jan Loris

Jan Loris (Sint-Pieters-Leeuw, 1953) is een Belgisch dirigent, muziekpedagoog en trompettist.

## Levensloop

Loris kreeg zijn eerste muzieklessen en was later trompettist bij de Koninklijke Fanfare "Sint-Cecilia", Sint-Pieters-Leeuw. Hij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel trompet, notenleer, muziekgeschiedenis, transpositie, partituuranalyse en HaFa-directie. Als trompettist was hij verbonden aan het symfonieorkest van de BRTN, het Vlaams Kamerorkest en de Brabantse Brass Band (de voorloper van Brass Band Midden Brabant). In het genre van de lichte of amusementsmuziek speelde hij mee bij de ASLK Big Band en de Cruncho Granola Big Band.
Als muziekleraar is hij verbonden aan het Don-Bosco instituut te Halle (Vlaams-Brabant). Hij is regelmatig jurylid voor koperblaasinstrumenten en kamermuziek aan de Stedelijke muziekacademie van Halle. Loris is ook lid van de Muziekcommissie van de Vlaamse Amateurmuziekorganisatie - federatie Vlaams-Brabant.
Al op achttienjarige leeftijd werd hij dirigent van de Koninklijke Fanfare "Sint-Cecilia", Sint-Pieters-Leeuw en bleef in deze functie tot 1999. Sinds 1991 is hij opvolger van Michel Leveugle als dirigent van de Koninklijke "Sint-Martinusfanfare", Halle.
Eind 2008 volgde hij José Fontaine op als dirigent in de koninklijke fanfare Sint-Cecilia van Zellik, waar hij stopte in 2018.

## Externe link

* Biografie op de internetpagina van de Koninklijke "Sint-Martinusfanfare", Halle (gearchiveerd)
* ↑ ‘Interimdirigent’ Jan Loris vond vriendengroep bij fanfare en bleef tien jaar hangen. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 18 januari 2022. Geraadpleegd op 16 januari 2022.
# Jacqueline Herzet

Jacqueline Herzet (Flémalle-Grande, 6 april 1939) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en burgemeester.

## Levensloop

Beroepshalve verzekeringsmakelaar, bouwde Herzet een politieke carrière op in de PRL. In de jaren tachtig was ze kabinetsmedewerker, lid van het uitvoerend bureau en van de arbitragecommissie van de PRL, voorzitster van de Vrouwenraad van de PRL en secretaris-generaal van de Nationale Belgische Vrouwenraad.
Van 1991 tot 1995 was ze gecoöpteerd senator in de Belgische Senaat. Vervolgens zetelde ze van 1995 tot 2003 voor het arrondissement Nijvel in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Ze kreeg ruimere bekendheid door haar activiteiten in het kader van de commissie-Dutroux.
In 1970 werd ze tevens verkozen tot gemeenteraadslid van Rosières, die na de gemeentefusies in 1976 opgenomen werd bij Rixensart. Van 1977 tot 2012 was Herzet er gemeenteraadslid, van 1982 tot 1988 eerste schepen en van 1995 tot 2006 burgemeester. Ook was ze van 2006 tot 2012 provincieraadslid van Waals-Brabant.
Sinds 2016 is ze lid van de Federale Deontologische Commissie.

## Literatuur

* Xavier Attout: Jacqueline Herzet quitte la vie politique, 12 juni 2012.
# Jacqueline Hernandez

Jacqueline Hernandez (Troy (New York), 2 december 1992) is een Amerikaanse snowboardster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji

## Carrière

Bij haar wereldbekerdebuut, in december 2010 in Telluride, scoorde Hernandez direct wereldbekerpunten. Twee maanden later eindigde ze in Stoneham voor de eerste keer in haar carrière in de toptien van een wereldbekerwedstrijd. In maart 2012 boekte de Amerikaanse in Valmalenco haar eerste wereldbekerzege. Ze nam in februari 2014 deel aan de Olympische Spelen in Sotsji op het onderdeel snowboardcross, maar door een val wist ze zich niet voor de finales te kwalificeren.
Op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2015 in Kreischberg eindigde Hernandez als twintigste op de snowboardcross.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | 23e Snowboardcross |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Kreischberg | 20e Snowboardcross |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SBX |
| 2010/2011 | 50e | 25e |
| 2011/2012 | – | 9e |
| 2012/2013 | – | 25e |
| 2013/2014 | – | 17e |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 16 maart 2012 | Valmalenco | Snowboardcross |
# Jan Kilkens

Jan Kilkens (Nijmegen, 25 oktober 1966) is een Nederlands voormalig voetballer en huidig voetbalcoach.
Kilkens kwam uit de jeugd van N.E.C waarvoor hij op 5 april 1986 debuteerde in de thuiswedstrijd tegen FC Den Bosch. Hij brak niet door en speelde drie seizoenen in Duitsland voor SC Kleve 63 en één in België voor Royal Antwerp FC voor hij bij SC Heracles '74 kwam waar hij in 1992 zijn profloopbaan besloot. Vervolgens speelde hij voor De Treffers.
Nadien werd hij trainer en hij had in Duitsland lang het tweede team van Kleve en SV Hönnepel-Niedermörmter onder zijn hoede. In 2011 ging hij naar Dijkse Boys waar hij in december van dat jaar opstapte om van januari tot maart 2012 weer kortstondig terug te keren. Voor het seizoen 2016/17 volgde hij Wim Wouterse op als trainer van Viktoria Goch.
# Jan Keuning

Jan Keuning (Ee, 7 maart 1850 – Groningen, 17 augustus 1926) was een Nederlandse onderwijzer, schrijver en journalist.

## Biografie

Keuning was een zoon van de timmerman Hendrik Pieters Keuning en Elisabeth Jans Slagman uit Ternaard. Hij was gehuwd met Elisabeth Wormser, dochter van de kantoorbediende Hendrik Wormser en Magdalena Arends uit Hellendoorn.
Keuning was van 1870-1874 onderwijzer in Nijverdal. Hij stond van 1874-1884 als hoofdonderwijzer te Nieuwe Pekela als opvolger van de hoofdonderwijzer K. Nieboer. Hij richtte daar een zangvereniging op. Keuning behoorde later tot de middenstand. Na korte tijd in Gerkesklooster en Langerak te hebben gestaan, werd hij hoofd van de Christelijk Gereformeerde lagere school in Spijk. In die tijd schreef hij tientallen samenspraken en enkele historische romans. Ook richtte hij in 1893 het weekblad De Keuvelaar op, welk blad tot 1924 heeft bestaan. In dit blad streed hij voor de sociale positie van de boerenarbeider in zijn streek en leerde hij de gewone, christelijke man iets over de landspolitiek. In 1902 verhuisde hij naar Groningen en richtte zich op de journalistiek. In Groningen was hij van 1909-1911 actief lid van de gemeenteraad voor de ARP.

## Familie

Jan Keuning en zijn vrouw Elisabeth Wormser kregen zes zonen en een dochter. De twee oudste zonen overleden op jonge leeftijd. Zoon Willem Keuning is vooral bekend geworden als dichter, onder het pseudoniem Willem de Mérode. Zoon Pieter Keuning werd onderwijzer, schrijver en mededirecteur van de uitgeversmaatschappij Bosch & Keuning.

## Literatuuropgave (selectie)

* Jan Keuning: De zwerveling, (1890)
* Jan Keuning: De paardekoper van Helpman, (1894)
* Jan Keuning: Frans Schreur van Loppersum, (1895)
* Jan Keuning: Boer Allaard Harms van Wedde, (1899)
* Jan Keuning: De vogelvanger van Winsum (1922)
* Hans Werkman: Kroniek van meester Keuning, Groningen (1982), ISBN 90 6015 495 9
* Bram Camerlingh: Pekelders I. Biografisch woordenboek van Pekela. Deel I: Biografieën, pag. 191, Ten Boer (2010).
* Gemeinsame Normdatei: 1227498551
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2650 3336
* Library of Congress Control Number: n83020398
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069316015
* Virtual International Authority File: 25972349
* WorldCat (via VIAF): 25972349
# Jan Kip

Jan Kip kan verwijzen naar:
* Jan "Opa" Kip, voormalig oudste man van Nederland
* Jan Kip (kunstenaar), Nederlands kunstenaar
* Jan Kip (ondernemer), Nederlands ondernemer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Kip en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Lodewijk Krafft

Jan Lodewijk Krafft (Brussel, 10 november 1694 – Brussel, eind december 1767) was een etser en dichter in de Zuidelijke Nederlanden.

## Levensloop

Krafft werd geboren als zoon van Georg Krafft en Marie Jors, een Duits echtpaar dat in Brussel, Oostenrijkse Nederlanden, woonde. In zijn jeugdjaren verbleef Krafft in de geboortestreek van zijn ouders en vervolgens in de Republiek der Verenigde Nederlanden, waar hij Nederlands leerde. Nadien verbleef hij lange tijd in het koninkrijk Frankrijk, waar hij Frans leerde. Hij keerde terug naar Brussel rond 1715-1720, de periode van zijn eerste etsen. Hij huwde in 1719 met Marie Aubertin; het echtpaar had één zoon, François Joseph Krafft, een componist.
Krafft was op de eerste plaats een tekenaar en etser. Hij maakte gravures, zowel houtgravures als kopergravures. Hij hield zich bezig met het portretteren van notabelen in de Oostenrijkse Nederlanden. Hij graveerde ook schilderijen van Rubens, Teniers en Rembrandt. Etsen van hem stonden ook in een tiental gedrukte boeken uit die tijd. Hij ontwierp daarnaast decors voor theaterstukken en plannen voor grafmonumenten.
Daarnaast was Krafft dichter. Zo schreef hij Iphigenie ofte Orestes en Pilades (1722), Den Spiegel der Vrouwen (1727) en Den Schat der Fabelen (1739). In het laatste boek bracht hij talrijke illustraties aan die hij zelf ontworpen had. Hij stierf in zijn geboortestad Brussel, in 1767.
* ↑ Hij is in Brussel begraven op 1 januari 1768.
* ↑ (fr) Piot, Charles, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique (1888). Biographie Nationale de Belgique, Tome 10ème. Emile Bruylant, Brussel, "Jean-Laurent Krafft; Jean-Louis Krafft", blz 793-796.
* ↑ van der Aa, A.J. (1862). Biographisch woordenboek der Nederlanden. Deel 10. J.J. Van Brederode, Haarlem, "Jan Lodewijk Krafft", blz 376-377.
* ↑ J.L. Krafft. Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren. Gearchiveerd op 9 juni 2023.
* Art Gallery of South Australia: 12094
* Bibliothèque nationale de France: cb14344993b (data)
* Biografisch Portaal: 09237688
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: kraf001
* Gemeinsame Normdatei: 1023804646
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9065 072X
* Library of Congress Control Number: n2018004914
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2013791305
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 46219
* Système universitaire de documentation: 227344294
* Union List of Artist Names: 500015307
* Virtual International Authority File: 95774876
* WorldCat (via VIAF): 95774876
# Jalore (district)

Jalore is een district van de Indiase staat Rajasthan. Het district telt 1.448.486 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 10.640 km².
Hoofdstad: Jaipur
Districten:
Divisie Ajmer: Ajmer · Bhilwara · Nagaur · Tonk
Divisie Bharatpur: Bharatpur · Dholpur · Karauli · Sawai Madhopur
Divisie Bikaner: Bikaner · Churu · Hanumangarh · Sri Ganganagar
Divisie Jaipur: Alwar · Dausa · Jaipur · Jhunjhunu · Sikar
Divisie Jodhpur: Barmer · Jaisalmer · Jalore · Jodhpur · Pali · Sirohi
Divisie Kota: Baran · Bundi · Jhalawar · Kota
Divisie Udaipur: Banswara · Chittorgarh · Dungarpur · Pratapgarh · Rajsamand · Udaipur
# Jalou Langeree

Jalou Langeree (27 april 1990) is een Nederlands kitesurfer.
In 2012, 2015 en 2018 was zij wereldkampioen waveriden.
Ze is de zus van Kevin Langeree. In 2016 deed Langeree mee aan Expeditie Robinson.

## Externe link

* Website
* ↑ Wereldkampioene waveriden Jalou Langeree onttroond. Omroep West (2013-nov-27). Geraadpleegd op 31 oktober 2017.
* ↑ Langeree is the Dakhla 2015 Women’s Wave Champion, naishkites.com, 25 maart 2015
* ↑ Michiel Dekker, Broer en zus kiezen voor leven in de wind. NRC (2006-okt-24). Gearchiveerd op 13 augustus 2023. Geraadpleegd op 31 oktober 2017.
* ↑ Jalou Langeree in Expeditie Robinson. Show.nl (2016-aug-15). Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 31 oktober 2017.
* ↑ Katy, Jalou Langeree exit bij Expeditie Robinson: ‘Het was een klap in mijn gezicht’. Viva (2016-nov-18). Gearchiveerd op 18 juni 2021.
# Jan Oem

Jan Oem (1310-1390) was Heer van Olmen en Bokhoven. Zijn ouders waren Claes Oem van Arkel en Elisabeth van Emminkhoven.
In 1365 kocht Jan Oem de heerlijkheid en gerecht van Bokhoven van zijn familielid Arent van Herlaer. Van Dirk van der Donck en Agnes van Ollem kocht hij in 1371 een hof in Rotem.
Jan Oem trouwde in 1350 met Margriet Nicolaasdochter van Olmen. Het stel kreeg 5 kinderen:
* Jan van Bokhoven
* Lijsbeth
* Margriet
* Aleit
* Robrecht van Bokhoven
In 1377 hertrouwde hij met Beele van Geldrop. Ze kregen vier kinderen:
* Claes
* Jan
* Marten, heer van Bokhoven
* Claes, heer van Bokhoven
* ↑ A.G.J. van Doornmalen, De Herlaars in het Midden-Nederlands rivierengebied , p.149
* ↑ A.G.J. van Doornmalen, De Herlaars in het Midden-Nederlands rivierengebied , p.150. Gearchiveerd op 14 augustus 2023.
# Jarakan

Jarakan kan verwijzen naar:
* Jarakan (Gondang)
* Jarakan (Pendopo)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jarakan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jalovec (okres Liptovský Mikuláš)

Jalovec (Hongaars: Jalóc) is een Slowaakse gemeente in de regio Žilina, en maakt deel uit van het district Liptovský Mikuláš. Jalovec telt 592 inwoners.
# Jardines del Pedregal

Jardines del Pedregal is een wijk in de gemeente Álvaro Obregón, in het zuiden van Mexico-Stad.
De wijk is in de jaren 40 ontworpen door Luis Barragán. Voorheen was het gebied eeuwenlang onbewoond. In het laatste millennium na de jaartelling werd het gebied bewoond door de Cuicuilcobeschaving, waar plotseling een einde aan kwam door de uitbarsting van de Xitle. Door deze uitbarsting ontstond een lavaveld, El Pedregal, waar de wijk later op is gebouwd. Ten tijde van de Azteken was het gebied onbewoond, sommige misdadigers werden erheen verbannen waarna ze meestal stierven vanwege de slangen.
Barragán had het idee om El Pedregal te ontwerpen als harmonie tussen architectuur en landschap. De eerste bouwwerken waren de Plaza de las Fuentes (Plein van de Fortuinen) en modelhuizen en -tuinen die waren ontworpen door Barragán en Max Cetto. De Plaza de las Fuentes was voltooid in 1949, en vormde oorspronkelijk de ingang van de wijk. Tegenwoordig is dit plein echter grotendeels verdwenen. Rotsen en vegetatie werden zo veel mogelijk intact gelaten, en paden werden gevormd uit kloven tussen lavaformaties. Op een aantal plaatsen werden trappen uitgehakt tussen rotsterrassen, die naar pleinen of tuinen leiden.
Hoewel een deel van de oorspronkelijke architectuur nog bestaat, is het merendeel vervangen door modernere structuren.
# Jardin des Plantes (Toulouse)

Jardin des Plantes is een botanische tuin in Toulouse. De tuin heeft een oppervlakte van zeven hectare.

## Geschiedenis

De eerste botanische tuin werd in 1730 opgericht door het Société des Sciences de Toulouse en die tuin was toen gelegen in het district van Saint-Sernin. De kwaliteit van de grond bleek daar echter onvoldoende te zijn waardoor men in 1756 naar een andere locatie verhuisde. Deze bleek echter al snel te klein waardoor de tuin in 1794 naar haar huidige locatie verhuisde. In 1808 vaardigde Napoleon Bonaparte een decreet uit waarbij de grond en de gebouwen aan de stad Toulouse werden geschonken. Tijdens het Beleg van Toulouse in 1814 diende de tuin als een plek voor een batterij kanonnen.

## Inrichting

De hoofdpoort van de tuin werd gebouwd in 1555 en diende oorspronkelijk als poort van een bijgebouw van het Capitool van Toulouse. De poort werd verplaatst naar de Jardin des Plantes in 1886. In de tuin bevinden zich een museum en verschillende standbeelden, onder andere van de hand van beeldhouwer Alexandre Falguière.
* ↑ (fr) Vincent Noyoux, Toulouse, Détours en France, september 2018, p. 38
# Jasienica Rosielna

Jasienica Rosielna kan verwijzen naar:
* Jasienica Rosielna (plaats), plaats in Polen
* Jasienica Rosielna (gemeente), gemeente in Polen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jasienica Rosielna en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jasidih

Jasidih is een notified area in het district Deoghar van de Indiase staat Jharkhand.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 14.129 mensen in Jasidih, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 65%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.