OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marathon van Osaka 2016

De Marathon van Osaka 2016 werd gelopen op zondag 31 januari 2016. Het was de 35e editie van deze marathon. Alleen vrouwelijke elitelopers mochten aan de wedstrijd deelnemen.
De Japanse Kayoko Fukushi won de wedstrijd in 2:22.17. Ze had een voorsprong van ruim zes minuten op haar landgenote Misato Horie, die in 2:28.20 over de finish kwam. Risa Takenaka maakte het Japanse podium compleet door in 2:29.14 te finishen.
In totaal liepen 447 atletes de wedstrijd uit.

## Uitslag

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Kayoko Fukushi | JPN | 2:22.17 |
| 2 | Misato Horie | JPN | 2:28.20 |
| 3 | Risa Takenaka | JPN | 2:29.14 |
| 4 | Diana Lobacevske | LTU | 2:30.09 |
| 5 | Risa Shigetomo | JPN | 2:30.40 |
| 6 | Misaki Kato | JPN | 2:31.04 |
| 7 | Aya Higashimoto | JPN | 2:31.28 |
| 8 | Hiroko Miyauchi | JPN | 2:32.40 |
| 9 | Hitomi Nakamura | JPN | 2:33.23 |
| 10 | Yuka Takemoto | JPN | 2:33.29 |
| 11 | Atsede Habtamu | ETH | 2:34.34 |
| 12 | Chieko Kido | JPN | 2:35.19 |
| 13 | Seong-Eun Kim | KOR | 2:36.26 |
| 14 | Saki Tokoro | JPN | 2:37.08 |
| 15 | Yuko Watanabe | JPN | 2:37.55 |
| 16 | Haruna Horikawa | JPN | 2:41.08 |
| 17 | Mitsuko Ino | JPN | 2:41.09 |
| 18 | Mizuho Otaru | JPN | 2:42.23 |
| 19 | Mayuko Ohata | JPN | 2:42.27 |
| 20 | Shoko Mori | JPN | 2:42.44 |
| 21 | Aiko Sakata | JPN | 2:42.54 |
| 22 | Eri Utsonomiya | JPN | 2:45.23 |
| 23 | Chika Tawara | JPN | 2:46.07 |
| 24 | Tomomi Matsuoka | JPN | 2:47.14 |
| 25 | Chihiro Tanaka | JPN | 2:47.40 |
* (en) Uitslagen op aimsworldrunning.org
* Uitslag op de officiële website
* (en) Info op more.arrs.run
1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
# Chaetonotus alatus

Chaetonotus alatus is een buikharige uit de familie Chaetonotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1990 voor het eerst geldig gepubliceerd door Schwank. De soort wordt in het ondergeslacht Chaetonotus geplaatst.
# Chaetonotus annae

Chaetonotus annae is een buikharige uit de familie Chaetonotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1990 voor het eerst geldig gepubliceerd door Schwank. De soort wordt in het ondergeslacht Primochaetus geplaatst.
# Marcel Camus

Marcel Camus (Chappes, 21 april 1912 – Parijs, 13 januari 1982) was een Frans filmregisseur.
Camus werkte aanvankelijk als tekenleraar en was tijdens de Tweede Wereldoorlog vier jaar lang krijgsgevangene. In 1946 begon Camus te werken als regieassistent. In de volgende jaren werkte hij onder meer samen met Jacques Becker en Henri Verneuil. In 1957 draaide Camus zijn eerste speelfilm Mort en fraude, die handelt over Franse oorlog in Indochina. Hij verwierf internationale bekendheid met zijn film Orfeu Negro (1959). De film won de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes in 1959 en de Oscar voor beste buitenlandse film in 1960. Daarnaast was de film ook belangrijk voor de mondiale doorbraak van de bossanova. In de jaren '70 legde hij zich vooral toe op televisieproducties.

## Filmografie

* 1957: Mort en fraude
* 1959: Orfeu Negro
* 1960: Os Bandeirantes
* 1962: L'Oiseau de paradis
* 1965: Le Chant du monde
* 1970: Un été sauvage
* 1970: Le Mur de l'Atlantique
* 1979: Os Pastores da Noite
* 1979: Le Roi qui vient du sud

## Externe link

* (en) Marcel Camus in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1516377
* Bibliothèque nationale de France: cb14653454j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 121951545
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2137 5862
* Library of Congress Control Number: n88094520
* MusicBrainz: d145a678-002a-4c08-a7a5-19d5845452ff
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001172237
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0151135
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007599649805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073227048
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UFIV144404
* SNAC: w6vb18kb
* Système universitaire de documentation: 136944833
* Virtual International Authority File: 66726283
* WorldCat (via VIAF): 66726283
# Marcel Canneel

Marcel René Marie Canneel (Sint-Joost-ten-Node, 30 januari 1894 – Brussel, 6 januari 1953) was een Belgisch schilder.

## Leven en werk

Marcel Canneel was het jongste kind van ingenieur Jules-Marie Canneel sr. (1857-1940) en Marie Eugénie Emilie Van Langenhoven. Zijn vader was architect en vanaf 1894 leraar architectuur aan de academie in Sint-Gillis, hij schilderde en tekende ook. Andere kunstzinnige familieleden waren Jules' grootvader, de schilder Théodore-Joseph Canneel en Marcels broers Jules, Eugène en Jean Canneel die beeldhouwer of schilder werden. Marcel ging als decoratieschilder aan de slag bij F. Baes, maar koos voor de kunst. In tegenstelling tot zijn broers volgde hij geen academische opleiding en vormde zichzelf als autodidact. Hij schilderde onder meer figuren, landschappen, oorlogstaferelen, stadsgezichten en stillevens. Aanvankelijk werkte hij in een impressionistische stijl, die ontwikkelde naar een meer streng en gesynthetiseerde vormgeving. Canneel exposeerde meerdere malen, onder andere samen met zijn broer Jean bij de Cercle d'Art du Vieux Cornet in Ukkel (1920) en de Cercle Artistique et Littéraire in Brussel (1924).
Marcel Canneel overleed een aantal weken voor zijn 59e verjaardag.
* 1 2 Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643. p. 301-302.
* ↑ Geboorteaangifte Sint-Joost-ten-Node op 30 januari 1894, akte 54 (via FamilySearch).
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 15117
# Marcel Cadolle

Marcel Cadolle (Parijs, 21 december 1885 - Parijs, 21 augustus 1956) was een Frans wielrenner.
Cadolle vestigde als amateur in 1902 een nieuw werelduurrecord op de baan, zonder gangmaking, van 38,692 km. René Pottier verbeterde het in oktober 1903 tot 40,080 km. Cadolle was ook een tijdlang houder van het werelduurrecord (49,560 km) en het wereldrecord op de 50 kilometer, met gangmaking door tandems.
In 1906 werd hij beroepsrenner. Hij werd dat jaar tweede in Parijs-Roubaix en won Bordeaux-Parijs. Hij nam ook deel aan de Ronde van Frankrijk; daarin gaf hij op in de elfde rit. Hij was toen derde in het algemeen klassement; hij had in alle ritten tot dan toe bij de eerste acht geëindigd.
In de Ronde van Frankrijk 1907 won hij de vierde rit. Maar in de zevende rit, toen hij op de tweede plaats stond in het algemeen klassement, kwam hij zwaar ten val. De ernstige blessure die hij daarbij aan zijn knie opliep, maakte een vroegtijdig einde aan zijn carrière als wielrenner.

## Belangrijkste resultaten

* 1903
** Kampioen van Frankrijk bij de amateurs
** 1e in Parijs-Caen
** 1e in Circuit des Ardennes (toen nog een eendagswedstrijd)
* 1905
** 1e in Parijs-Caen
* 1906
** 1e in Bordeaux-Parijs (592 km in 19 u 26 min 35 s)
** 2e in Parijs-Roubaix
* 1907
** 1e in de 4e rit in de Ronde van Frankrijk
** 4e in Bordeaux-Parijs

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1906 | | opgave | |
| 1907 | | opgave (1) | |
| Jaar | Parijs-Roubaix | Bordeaux-Parijs |
| 1906 | 2 ↑ | 1 |
| 1907 | | 4e |
# Cetomya orientalis

Cetomya orientalis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Poromyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Thiele & Jaeckel.
# Chacraraju

Chacraraju (van Quechua Chakrarahu) is een 6.108 meter hoge berg in Peru. De berg maakt deel uit van de bergketen Cordillera Blanca in de Andes en is gelegen in het Nationaal park Huascarán.
De berg heeft twee pieken: De Chacraraju oeste (west), met een hoogte van 6.108 meter en de Chacraraju este (west), met een hoogte van 6.001 meter. De westelijke piek werd voor het eerst beklommen in 1956, door een team onder leiding van Lionel Terray. In 1962 wist hij met zijn team ook de oostelijke piek te bedwingen. De Chacraraju heeft de bijnaam de "onmogelijke berg".
# Cerodipara sabensis

Cerodipara sabensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Desjardins.
# Ceroctis wittmeri

Ceroctis wittmeri is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Kaszab.
# Cheiracanthium ligawsolanum

Cheiracanthium ligawsolanum is een spinnensoort uit de familie Cheiracanthiidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1995 gepubliceerd door Alberto Barrion & James Allen Litsinger.
# Cheiracanthium lascivum

Cheiracanthium lascivum is een spinnensoort uit de familie Cheiracanthiidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1879 gepubliceerd door Ferdinand Karsch.
# Mariënbornstraat

De Mariënbornstraat is een straat in de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.

## Achtergrond

Het gedeelte van de Voorstraat tussen de Boomstraat en de Mariënbornstraat behoorde aanvankelijk tot de Merwede, maar werd aan het gezag onttrokken en door een stadsmuur van dat gebied afgescheiden.
Aan het vroege begin van de 14e eeuw werd er een klooster voor vrouwen gesticht dat zich hield aan de derde orde van de Franciscanen. Later zou het Mariënborn gaan heten en zou de oorspronkelijke straatnaam, Willem Oskenstraat, veranderen in Mariënbornstraat. Zowel de straat als het klooster zijn vernoemd naar Maria Jansdochter, die rond 1480 non in het klooster zou zijn geweest. Het zusterhuis bevond zich in een van de zijstraten van de Voorstraat, waar het huidige Weeshuisplein zich bevindt.
Nabij de Mariënbornstraat bevindt zich de middeleeuwse Nieuwkerk. Deze parochie was klein en reikte slechts van de Mariënborn tot de nabijgelegen Torenstraat. De kerk dateert uit 1175 en was onderdeel van de grote parochie van Sliedrecht. In 1352 woonden er 18 nonnen en werd Mariënborn pas een besloten klooster. Hiermee is het wel het oudste vrouwenklooster van de stad.
De katholieken moesten in 1572 afstand doen van de drie parochiekerken in Dordrecht, waaronder de Nieuwkerk. Hierdoor werd onder meer het Mariënbornklooster verlaten. In 1574 kreeg het klooster een nieuwe bestemming; het Arme Weeshuis. Het klooster werd in de 19e eeuw enige tijd gebruikt als huissynagoge, maar deze werd te klein gevonden en dus verhuisde de joodse gemeente naar de vleeshal aan de Varkenmarkt.
In 1919 werd besloten de Mariënbornstraat te ontdoen van haar krotten. De sloop begon een jaar later, maar zou door de tegenwerking van huiseigenaren pas in 1928 worden voltooid. De kleine huizen die doorgaans door grote gezinnen werden bewoond, stonden zo dicht op elkaar dat er onvoldoende licht- en luchttoevoer was. In de jaren na de sloop werden er 61 huizen gebouwd, die eind jaren '70 en begin jaren '80 werden gerenoveerd. Eerder, in 1967, werd er verder gesloopt aan de straat.
* Baarda, Frits en Wijk, Wim van. (2005) Het Dordtboek 1200-2005. Bussum: Uitgeverij THOTH.
* Beckman, J.J., Lips, C.J.P., Chr. J. Walson e.a. (1974) Dordrecht. Stad in de ruimte. Den Haag: J.N. Voorhoeve.
* Benschop, Riny, Bruijn, Teun de en Middag, Ineke. (2013) Historische atlas van Dordrecht. Nijmegen: Uitgeverij Vantilt.
* Herwaarden, J. van, Boer, D. de, Kan, F. van en Verhoeven, G. (1996) Geschiedenis van Dordrecht tot 1572. Hilversum: Uitgeverij Verloren.
* Kooij, P. en Sleebe, V. (2000) Geschiedenis van Dordrecht van 1813 tot 2000. Hilversum: Uitgeverij Verloren.
* Horsman, P.J. en Alleblas, J. (1980) Dordrecht verleden tijd. Rijswijk: Uitgeverij Elmar.
* Jong, Henk 't. (2020) De oudste stad van Holland. Opkomst en verval van Dordrecht 1000-1421. Utrecht: Uitgeverij Omniboek.
# Chaetodoria

Chaetodoria is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Townsend.
# Ceroplesis orientalis

Ceroplesis orientalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1786 door Herbst.
# Chalcostephia flavifrons

Chalcostephia flavifrons is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
De wetenschappelijke naam Chalcostephia flavifrons is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Kirby.
* 1 2 (en) Chalcostephia flavifrons op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Mark Livolsi

Mark Livolsi (Lebanon 10 april 1962 – Pasadena 23 september 2018) was een Amerikaans filmeditor. Livolsi is bekend van onder meer de filmkomedies Wedding Crashers (2005) en The Devil Wears Prada (2006) waarmee hij voor elke film werd genomineerd voor een ACE Eddie Award.
Hij was op jonge leeftijd al geïnteresseerd in films. Met vrienden uit de buurt maakte hij filmpjes met een 8mm-camera van zijn vader, die illustrator en karikatuurkunstenaar was. Livolsi ging studeren aan de Pennsylvania State University waar hij in 1984 is afgestudeerd met een graad in de film. Hij begon zijn filmcarrière als geluidstechnicus in 1985 met de film Seven Minutes in Heaven. In 1987 maakte hij de overstap als filmeditor, waar hij als assistent werkzaam was voor Susan E. Morse met de film Dead of Winter. De fileditors David Brenner, Joe Hutsing, Sally Menke en John Wright waren ook mentors in zijn loopbaan. Livolsi eerste filmcredit als hoofd-editor begon in 2001 met de film Vanilla Sky. Hij was lid van de American Cinema Editors en de Academy of Motion Picture Arts and Sciences.
Livolsi stierf onverwachts in zijn appartement in Pasadena, Californië op 56-jarige leeftijd.

## Filmografie

* 2001: Vanilla Sky
* 2003: Pieces of April
* 2004: The Girl Next Door
* 2005: My Suicidal Sweetheart
* 2005: Wedding Crashers
* 2006: The Devil Wears Prada
* 2007: Fred Claus
* 2008: Marley & Me
* 2009: The Blind Side
* 2011: The Big Year
* 2011: We Bought a Zoo
* 2013: Saving Mr. Banks
* 2014: The Judge
* 2016: The Jungle Book
* 2017: Wonder
* 2019: The Lion King

## Externe link

* (en) Mark Livolsi in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Mark Livolsi, Film Editor on 'The Devil Wears Prada,' 'The Blind Side' and 'The Lion King,' Dies at 56 Hollywoodreporter.com, 4 oktober 2018. Geraadpleegd op 18 december 2018. Gearchiveerd op 7 oktober 2018.
* ↑ (en) Mark Livolsi, Film Editor of 'Devil Wears Prada' and 'Almost Famous,' Dies at 56 Variety.com, 4 oktober 2018. Geraadpleegd op 18 december 2018. Gearchiveerd op 19 december 2018.
* Library of Congress Control Number: no2010062321
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007353275005171
* Virtual International Authority File: 273941140
* WorldCat (via VIAF): 273941140
# Chaghcharan

Chaghcharan (soms geschreven als Tsjaghtsjaran) is een stad in Afghanistan en is de hoofdplaats van de provincie Ghowr. Chaghcharan telt ongeveer 15.000 inwoners.
# Chalcopasta pterochalcea

Chalcopasta pterochalcea is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Dyar.
# Mariene provincie Oostelijke Koraaldriehoek

De Mariene provincie Oostelijke Koraaldriehoek (31) (Engels: Eastern Coral Triangle marine province) is een biogeografische provincie en ligt in het westen van de Grote Oceaan in het Marien rijk Centrale Indo-Pacific. De mariene provincie is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Koraaldriehoek.
In het zuidoosten en zuidwesten grenst het gebied aan de mariene provincie Tropische Zuidwestelijke Stille Oceaan (35), in het zuidwesten aan de mariene provincie Noordoost-Australische Plat (33), in het westen aan de mariene provincie Sahulplat (32) en in het noordwesten aan de mariene provincie Westelijke Koraaldriehoek (30).

## Geografie

De mariene provincie ligt voor de noordoost-, oost- en zuidoostkust van Papoea-Nieuw-Guinea en rond de Salomonseilanden.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.

## Mariene ecoregio's

Deze mariene provincie bestaat uit 4 mariene ecoregio's:
* Mariene ecoregio Bismarckzee (134)
* Mariene ecoregio Salomonarchipel (135)
* Mariene ecoregio Salomonzee (136)
* Mariene ecoregio Zuidoostelijk Papoea-Nieuw-Guinea (137)
# Mariene provincie Sint-Helena en Ascension

De Mariene provincie Sint-Helena en Ascension (15) (Engels: St. Helena and Ascension Islands marine province) is een biogeografische provincie en ligt in het zuidelijke deel van de Atlantische Oceaan in het Marien rijk Tropische Atlantische Oceaan. De mariene provincie is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar Sint-Helena en Ascension.
Het gebied grenst niet aan andere mariene provincies.

## Geografie

De mariene provincie ligt rond de eilandengroep Sint-Helena en Ascension in het Brits eilandterritorium Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.

## Mariene ecoregio's

De mariene provincie bestaat uit slechts één mariene ecoregio:
* Mariene ecoregio Sint-Helena en Ascension (78)
# Cheumatopsyche kala

Cheumatopsyche kala is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Cheumatopsyche kim

Cheumatopsyche kim is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Checkpoint (coffeeshop)

Checkpoint in Terneuzen was de grootste coffeeshop van Nederland. De gemeente Terneuzen gedoogde hem en plaatste zelfs wegwijzers ernaartoe. De zaak werd in 2008 door de autoriteiten gesloten nadat meerdere malen een veel te grote voorraad cannabis was aangetroffen.
In 1996 voerde de gemeente Terneuzen als enige gemeente in Zeeuws-Vlaanderen een gedoogbeleid in om een eind te maken aan de illegale verkoop. Twee coffeeshops kregen een vergunning, Miami en de reeds illegaal opererende Checkpoint. Checkpoint maakte gebruik van gedwongen verhuizingen om flink uit te breiden tot een megacoffeeshop waar gemiddeld 2.900 klanten per dag (op topdagen tot 5.000) een nummertje moesten trekken om vervolgens bij een van de vijf kassa's een zakje hasj of wiet te kunnen halen. De coffeeshop had een eigen parkeerplaats, café en restaurant, bijna honderd medewerkers in dienst en een jaaromzet van 26 miljoen euro. De helft van het aantal bezoekers kwam uit Frankrijk, 40 procent uit België.
Op 1 juni 2007 deed de politie een inval in de coffeeshop, waarbij 4,5 kilogram softdrugs werd aangetroffen. In een naburige opslagplaats vond de politie nog eens 92 kilo. Dit was veel meer dan het in de AHOJ-G-criteria vastgestelde maximum van 500 gram voorraad. Op 20 mei 2008 deed de politie weer invallen in de shop en op dertien adressen. Deze keer werd 160 kilo softdrugs in beslag genomen en werd de coffeeshop gesloten.
Op 3 november 2009 begon de rechtszaak tegen vijftien medewerkers van de coffeeshop, waarin celstraffen tot anderhalf jaar en een ontnemingsvordering van 27 miljoen euro werd geëist. Het was voor het eerst dat een coffeeshop werd vervolgd als criminele organisatie. Op 25 maart 2010 deed de rechter uitspraak. De verdachten werden schuldig bevonden maar kregen lichte straffen. Hoofdverdachte en eigenaar Maddie W. kreeg een celstraf van 16 weken en ook andere medewerkers kregen celstraffen die het voorarrest niet overstegen. De ontnemingsvordering bedroeg 10 miljoen euro. De rechtbank liet meewegen dat de gemeente Terneuzen, het Openbaar Ministerie en de fiscus niet hadden ingegrepen ondanks dat deze op de hoogte waren van de omvang van de zaak, waarover de eigenaar altijd open is geweest. De rechtbank verweet de gemeente het verbod op reclame voor coffeeshops te hebben overtreden door verwijsbordjes te plaatsen naar de coffeeshops. Naar aanleiding van de uitspraak vroeg burgemeester Jan Lonink de landelijke politiek duidelijker regels op te stellen.
In 2014 werden de eigenaar en het personeel van Checkpoint deels vrijgesproken en deels schuldig bevonden zonder strafoplegging. Het hof was van mening dat het bedrijf ervan mocht uitgaan dat de handel gedoogd werd. In 2016 bepaalde de Hoge Raad echter dat de beslissing van het Amsterdamse gerechtshof onvoldoende gemotiveerd was.
# Checklist (algemeen)

Een checklist, controlelijst of afvinklijst is een lijst van punten die moeten gecontroleerd worden, en die moet ingevuld worden door de persoon belast met de controle, op basis van zijn/haar vaststellingen.
Door het volgen van een checklist zorgt men dat de controle van de taakuitvoering volledig en consistent is. Door altijd een checklist te volgen vermijdt men dat men iets zou vergeten te controleren, met mogelijk catastrofale gevolgen.
Checklists worden in vele vakgebieden gebruikt, onder meer waar een rigoureuze controle van een systeem nodig is vooraleer een risicovolle taak wordt aangevat, bijvoorbeeld in de lucht- en ruimtevaart, de procesindustrie of de klinische geneeskunde. Enkel wanneer de checklist helemaal is afgewerkt en aan alle punten is voldaan, mag de taak - bijvoorbeeld het opstijgen van een vliegtuig of het lanceren van een ruimtevaartuig - uitgevoerd worden.
Checklists worden ook gebruikt voor kwaliteitsbewaking, bijvoorbeeld in de ontwikkeling van programmatuur.
De vorm van een checklist is een 'afvinklijst' van punten die moeten worden nagegaan met naast elk punt een aankruisvakje dat aangevinkt wordt als het betreffende punt is gecontroleerd. Eventueel is er ruimte voorzien voor commentaar wanneer een punt niet voldoet.
Alledaagse voorbeelden van checklists zijn actielijstjes en boodschappenlijstjes.
# Chartreuzenbos

Het Chartreuzenbos is een bos in de Belgische gemeente Holsbeek en is onderdeel van een van de belangrijkste natuurgebieden van het Hageland.
Het bos is ongeveer 70 hectare groot. Het Chartreuzenbos is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Valleien van de Winge en de Motte met valleihellingen' (BE2400012).
De naam verwijst naar de vroegere eigenaars, het klooster van de Kartuizers van Leuven.