OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Shepherd-Barron

John Adrian Shepperd-Barron (Shillong (India), 23 juni 1925 – Inverness (Schotland), 15 mei 2010) was een Schots uitvinder; hij bedacht onder meer de geldautomaat.
Hij studeerde aan de universiteit van Edinburgh en Cambridge. In 2005 werd hij benoemd tot Lid in de Orde van het Britse Rijk.

## John Shepherd-Barron en de geldautomaat

In de jaren zestig ging hij werken voor De La Rue Instruments. Het intrigeerde hem, nadat hij twee keer voor een gesloten bankkantoor had gestaan, dat hij in eigen land of in het buitenland niet vrij over zijn eigen geld kon beschikken. Een zelfbedieningsmachine voor chocolade inspireerde hem. Hij besprak zijn idee met Barclays om cheques van Barclays via een automaat bij de bank in te voeren, waarna de klant dan over contant geld kon beschikken, toen beperkt tot een bedrag van 10 £. Barclays gaf hem opdracht om zes machines te bouwen.
Aangezien betaalkaarten met magnetische strips nog niet bestonden, bedacht Shepherd-Barron een systeem waarbij de klant een cheque moest invoeren die voorzien was van het licht radioactieve koolstof-14, zodat de machine de cheque kon detecteren. Ter verificatie moest de klant een pincode van vier cijfers invoeren, naar eigen zeggen ook een idee van John Shepherd-Barron.
Deze machine werd in Engelstalige landen bekend als de ATM (Automated Teller Machine) en in Nederlandstalige landen als geldautomaat, pinautomaat of flappentap (Bargoens). De eerste machine werd op 27 juni 1967 geïnstalleerd in Enfield, Noord-Londen, bij een filiaal van de Barclays Bank toen hij managing-director was van De La Rue Instruments. De eerste die de machine gebruikte was de acteur Reg Varney, bekend van de televisieserie On The Buses. Sindsdien zijn er wereldwijd miljoenen pinautomaten geïnstalleerd.
Naast de geldautomaat heeft hij ook tal van andere minder succesvolle zaken uitgevonden, zoals een apparaat dat geluiden van orka's afspeelt teneinde zeehonden te verjagen van zalmkwekerijen.
* ↑ (en) Inventor of cash machine, John Shepherd-Barron, dies BBC 19 May 2010. Gearchiveerd op 24 augustus 2023.
* 1 2 3 (en) Brian Milligan, The man who invented the cash machine, BBC News Online, 25 June 2007. Gearchiveerd op 3 juni 2023.
* ↑ (en) Inventor of cash machine dies at 84 in Scotland, Associated Press Story in Yahoo! News, May 19, 2010
# Joseph Smeets

Joseph Smeets kan verwijzen naar:
* Joseph Smeets (baanwielrenner), Belgisch baanwielrenner (1959)
* Joseph Smeets (politicus), Belgisch burgemeester (1859–1929)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joseph Smeets en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# John Trumbull

John Trumbull kan verwijzen naar:
* John Trumbull (dichter), Amerikaanse dichter
* John Trumbull (schilder), Amerikaanse schilder
* John H. Trumbull, Amerikaanse politicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Trumbull en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# José Pascual Alba Seva

José Pascual 'Pascu' Alba Seva (Santa Pola, 2 april 2000) is een Spaanse voetballer die als middenvelder voor Almere City FC speelt.
Pascu werd geboren in Santa Pola, een plaatsje ten zuiden van Alicante. In deze stad zette hij bij Lacross Babel CF zijn eerste stappen in het voetbal. Op 13-jarige leeftijd werd de middenvelder gehaald door Valencia, waar hij in totaal zeven jaar doorbracht. Als speler van Valencia Onder 19 speelde hij acht wedstrijden in de UEFA Youth League. In deze periode kwam Pascu ook tot vier interlands voor Spanje Onder 18 en werd hij ook opgeroepen voor Spanje Onder 19.

## Carrière

Pascu speelde in de jeugd van Lacross Babel CF en Valencia CF. Op 2 september 2018 debuteerde hij voor het tweede elftal van Valencia, Mestalla, in de met 1-0 verloren uitwedstrijd tegen CD Teruel in de Segunda División B. Na twee seizoenen in het tweede elftal van Valencia vertrok hij transfervrij naar ADO Den Haag, waar hij een contract voor een jaar tekende. Hij debuteerde voor ADO op 27 september 2020, in de met 4-2 verloren uitwedstrijd tegen Feyenoord. In juli 2021 tekent hij bij FC Dordrecht waar hij 37 wedstrijden speelde. Op 25 juni 2022 tekende hij een contract voor twee seizoenen bij Almere City FC. Op 12 augustus 2022 scoorde hij bij zijn debuut in de thuiswedstrijd tegen Top Oss.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | Valencia CF Mestalla | Spanje | Segunda División B | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 |
| 2017/18 | Valencia CF Mestalla | Spanje | Segunda División B | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 |
| 2018/19 | Valencia CF Mestalla | Spanje | Segunda División B | 29 | 1 | – | – | 29 | 1 |
| 2019/20 | Valencia CF Mestalla | Spanje | Segunda División B | 25 | 1 | – | – | 25 | 1 |
| 2020/21 | ADO Den Haag | Nederland | Eredivisie | 13 | 0 | 0 | 0 | 13 | 0 |
| 2021/22 | FC Dordrecht | Nederland | Eerste divisie | 37 | 1 | 0 | 0 | 37 | 1 |
| 2022/23 | Almere City FC | Nederland | Eerste divisie | 18 | 2 | 1 | 0 | 19 | 2 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 122 | 5 | 1 | 0 | 123 | 5 |
| Bijgewerkt t/m 7 januari 2023 ||||||||||
# José Pauwels

José Pauwels (Sint-Niklaas, 24 juli 1929 - Sint-Gillis-Waas, 7 juli 2012) was een Belgisch baanwielrenner.

## Carrière

Pauwels werd in 1951 tweede op het Belgisch kampioenschap voor amateurs. In 1952 won hij de derde etappe in de Ronde van België voor amateurs en nam hij deel aan de Olympische Spelen waar hij 5e werd in de ploegenachtervolging.

## Erelijst

| Jaar | BK | EK | WK | Overige |
| Amateurs |||||
| 1952 | 2 Achtervolging | | | Olympische Spelen: 5e ploegenachtervolging |

## Varia

Oud-wielrenner en tv-commentator José De Cauwer werd naar José Pauwels vernoemd.
* http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=16943
# John Van Beurden

John Van Beurden (Antwerpen 13 januari 1880 - Deurne 26 juli 1967) was een Belgische architect en medeoprichter van de "Kring voor Bouwkunde".

## Biografie

Van Beurden volgde lessen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen en werd actief als architect in 1905.
Tussen 1920 en 1931 had hij een architectenbureau samen met Jan Vanhoenacker en Jos Smolderen, waarmee ze de wederopbouw van de Westhoek en enkele opdrachten in Antwerpen realiseerden.
Hij richtte de Kring voor Bouwkunde op in 1899 en bekleedde er verschillende bestuursfuncties, waaronder voorzitter en ondervoorzitter.

## Realisaties

Hij is de architect van een aantal villa's in het noorden van Antwerpen (Ekeren, Brasschaat).
Enkele bekende zijn:
* De Beurs voor Diamanthandel in Antwerpen (samen met Jan Vanhoenacker)
* Het Century Hotel te Antwerpen. (samen met Jan Vanhoenacker, Vincent Cols en Jules De Roeck)
* Het Koninklijk Atheneum te Berchem. (samen met Jean Pots)

## Erkentelijkheid

* Prijs De Keyser, (1901)
* Inventaris van het Onroerend Erfgoed
# Joël Baja

Joël Baja (Paramaribo, 3 augustus 1988) is een Surinaams voetballer die speelt als verdediger.

## Carrière

Baja begon in 2010 bij SV Robinhood en speelde er tot in 2014. Hij werd landskampioen in 2011/12 met de club. Daarop ging hij spelen voor Inter Moengotapoe tot in 2018. Hij speelde driemaal landskampioen met hen en won eenmaal de beker. Hij speelde in het seizoen 2018/19 voor tweedeklasser SV Happy Boys.
Hij speelde tussen 2011 en 2016 voor Suriname in 21 interlands.

## Erelijst

* Surinaams landskampioen: 2011/12, 2014/15, 2015/16, 2016/17
* Surinaamse voetbalbeker: 2016/17
* https://www.national-football-teams.com/player/44978/Joel_Baja.html
# Josep Maria Trias de Bes i Serra

Josep Maria Trias de Bes i Serra (Madrid, 1944) is een Catalaanse advocaat en Spaanse politicus, die in zijn carrière tot nu toe van zes verschillende politieke partijen lid is geweest.
Hij studeerde af als jurist aan de Universiteit van Barcelona in 1968, gespecialiseerd in burgerlijk en handelsrecht. Hij was gehuwd met Consuelo Maqueda de Anta, een advocate en partijmilitante voor de Partit dels Socialistes de Catalunya die op 24 juli 1984 door een krankzinnige vermoord werd.
In de jaren 1960 militeert hij in de Partit Socialista Unificat de Catalunya en is betrokken bij de Caputxinada in 1966. In 1973 stapt hij echter over naar de Convergència Socialista de Catalunya (CSC). In 1976 wordt hij lid van het bureau en de nationale raad van Convergència Democràtica de Catalunya. In de algemene verkiezingen van 1982 en 1986 wordt hij verkozen als afgevaardigde van de provincie Barcelona voor Convergència i Unió
Hij is lid van de raad van beheer van RTVE maar in 1992 geraakt hij in conflict met Jordi Pujol i Soley omdat hij tegen een coalitie-regering in Madrid stemt. In 1995 stapt hij over naar de Partit Popular de Catalunya, de Catalaanse zusterpartij van de Partido Popular en werd in 1996 verkozen als afgevaardigde op het Congres van Afgevaardigden. In 1996 nam hij ontslag uit de Partit Popular en werd vervangen door Salvador Sanz Palacio . Van 1996 tot 1999 was hij voorzitter van de firma Acciona Trasmediterránea. Kort na zijn vertrek wordt hij in staat van beschuldiging gesteld wegens het stelen van een schilderij. Hij wordt een van de ondertekenaars van het Manifest del Sí, het manifest van de voorstanders van het nieuwe autonomiestatuut voor Catalonië uit 2006.
Sedert 2009 is Trias de Bes lid van zijn zesde politieke partij, Unió, Progrés i Democràcia die in 2007 werd opgericht, waarmee hij erin slaagt in zijn carrière het hele politieke spectrum van extreemlinks tot extreemrechts te omvatten, een politieke flexibiliteit die door de pers met een zekere ironie ontvangen wordt.
* ↑ «La noticia causó conmoción en la 'cumbre' de El Paular» (es) , El País, 28 juli 1984
* ↑ «Aznar hace una oferta al ex diputado Trias de Bes para catalanizar el PP», El País, 14 juli 1995 (vertaald: Aznar stelt aan de voormalige afgevaardigde Trias de Bes voor de PP te catalaniseren)
* ↑ Pedro Cifuentes, «Trias de Bes deja la política activa por la presidencia de la naviera Trasmediterránea» (es) , El País, 24 juli 1996, (vertaald: Trias de Bes bverlaat de actieve politiek voor het voorzitterschap van Trasmediterránea). Gearchiveerd op 30 mei 2019.
* ↑ Pedro Cifuentes, «Trias de Bes, imputado por el robo de un cuadro a Trasmediterránea», El País, 13 mei 2000 (Vertaald: Trias de Bes beschuldigd van diefstal van een schilderij bij Tramediterránea). Gearchiveerd op 5 juli 2019.
* ↑ "Trias de Bes fitxa per Rosa Díez." in: ElSingularDigital.cat, 16 februari 2009
* ↑ «Trias de Bes, antic militant de CDC i "gir catalanista" del PP, s'afilia al partit de Rosa Díez», Avui, 16 februari 2009
# Josep Maria Soler

Josep María Soler Guerra (Poble Nou de Manresa, 10 november 1975) is een Spaans voetballer. Hij speelt als aanvaller bij CE Manresa.

## Clubvoetbal

Soler speelde voor Pubilla Casas, FC Santboià en CE Manresa.

## Nationaal elftal

Soler behoorde in 2007 tot de Catalaanse selectie voor de kwalificatiewedstrijden voor de UEFA Regions Cup, een tweejaarlijkse competitie voor regionale amateurelftallen. De aanvaller maakte verschillende doelpunten en dit leverde hem een plaats op in de selectie van het Catalaans elftal voor de wedstrijd tegen Baskenland in december 2007. Soler debuteerde in de tweede helft als invaller voor Ferran Corominas.
# Jonathan Garcia (wielrenner)

Jonathan Garcia (Boulder, Colorado, 10 augustus 1981) is een Amerikaans voormalig professioneel wielrenner. Hij reed zijn gehele carrière voor BMC Racing Team. Toen BMC in 2010 promoveerde naar de UCI ProTour en een groot aantal toprenners aantrok was er geen plaats meer voor Garcia, en werd zijn contract niet meer verlengd. Hij wist geen nieuwe ploeg te vinden en verdween uit het profpeloton.

## Overwinningen

2007
* 2e etappe, deel B Giro della Regione Friuli Venezia Giulia (Ploegentijdrit, met Ken Hanson, Ian McKissick, Scott Nydam en Jackson Stewart)

## Grote rondes

Geen

## Externe link

* (en) Profiel op Pro Cycling Stats
Galvin · Garcia · Hanson · Hartley · McKissick · Miller · Moninger · Moos · Nydam · Rosenbarger · Sayers · Schmatz · Stewart · Vitoria
Bookwalter · Bovay · Cruz · Galvin · Garcia · Kohler · Lill · Louder · McKissick · Miller · Moos · Nydam · Sayers · Stewart · Tolleson · Wyss
Barton · Beyer · Bookwalter · Bovay · Carroll · Cruz · Frank · Frei · Garcia · House · Kohler · Louder · McKissick · Moos · Nydam · Stalder · Stewart · Tolleson · Wyss · Zberg (tot 15/08)
# Jonathan Goldstein (acteur)

Jonathan Goldstein (New York, 4 december 1964) is een Amerikaans acteur. Hij heeft gestudeerd aan de Northwestern University. Hij is het bekendst door zijn rol als Walter Nichols in de televisieserie Drake & Josh. Zijn filmdebuut was in de serie The Jitters uit 1989.
Hij regisseerde ook 2 afleveringen van iCarly.

## Filmografie

* Merry Christmas, Drake & Josh (2008)
* The Starter Wife (4 afleveringen, 2008)
* Californication (1 aflevering, 2008)
* The Riches (3 aflevering, 2007-2008)
* Herstory (2007)
* Drake & Josh (49 afleveringen, 2004-2007)
* The Wedding Bells (1 aflevering, 2007)
* The West Wing (1 aflevering, 2005)
* Half & Half (1 aflevering, 2004)
* The Guru Singh-Cinderelli (2004)
* Tube (2004)
* The Handler (1 aflevering, 2003)
* Without a Trace (1 aflevering, 2002)
* Buffy the Vampire Slayer (1 aflevering, 2001)
* Once and Again (2 afleveringen, 2000-2001)
* The Auteur Theory (1999)
* Wasteland (1 aflevering, 1999)
* Shock Television (1998)
* Maître Da Costa (1 aflevering, 1997)
* Body of Influence 2 (1996)
* Target of Suspicion (1994)
* Stranger (1993)
* The Jitters (1989)
# Joseph Wright

Joseph Wright kan verwijzen naar:
* Joseph Wright of Derby
* Joseph Wright (roeier, 1864)
* Joseph Wright (roeier, 1906)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joseph Wright en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joseph Zbukvic

Joseph Branko Zbukvic (Zagreb, 1952) is een Australische aquarellist.
Zbukvic emigreerde in 1970 naar Australië. Hij studeerde industriële vormgeving in Melbourne en maakte tijdens zijn studie aquarellen voor zijn ontwerpen. Dat leidde tot een fascinatie met het medium, dat hij begon te gebruiken voor landschap studies. In 1975 won hij de Corio Council Art Award, en in 1977 hield hij zijn eerste solo expositie. Sindsdien heeft hij meer dan 200 prijzen gewonnen en meer dan 40 exposities gehouden. Zbukvic's techniek is deels gebaseerd op het nat houden van zijn schilderijen terwijl hij eraan werkt. Hij gebruikt het vloeien van de pigmenten in de waterverf om stemming en atmosfeer uit te drukken. Hij heeft twee boeken gepubliceerd en een aantal videos waarin hij zijn stijl en techniek uitlegt en demonstreert.
Zbukvic's stijl is omschreven als los en impressionistisch en zijn werk als somber en gevoelig. Hij wordt beschouwd als een van de beste contemporaine aquarellisten.

## Externe link

* Zbukvic's Homepage
# John Patrick Cody

John Patrick Cody (Saint Louis (Missouri), 24 december 1907 - Chicago, 25 april 1982) was een Amerikaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Opleiding en vroege loopbaan

Cody was een zoon van Thomas Joseph Cody en Mary Begley. Hij bezocht het seminarie van Saint Louis en studeerde vervolgens aan de Pauselijke Urbaniana Universiteit in Rome en aan het Pauselijk Atheneum San Apollinare aldaar. Hij werd op 8 december 1931 priester gewijd door kardinaal Francesco Marchetti Selvaggiani en werkte vervolgens aan het Noord Amerikaans College in Rome, terwijl hij een nevenaanstelling had bij het Staatssecretariaat van de Heilige Stoel. In 1938 keerde hij terug naar de Verenigde Staten, waar hij secretaris werd van de aartsbisschop van Saint Louis. In 1939 benoemde de paus hem tot pauselijk kamerheer en in 1940 werd hij kanselier van het aartsbisdom.

## Bisschop

In 1947 werd Cody door paus Pius XII benoemd tot titulair bisschop van Apollonia en tot hulpbisschop van Saint Louis. Hij ontving zijn bisschopswijding uit handen van Joseph Elmer Ritter, aartsbisschop van Saint Louis. Zijn bisschoppelijk motto was ontnomen uit het Magnificat: Magnificat anima mea ([De Heer] maakt mijn ziel groot). In 1954 werd Cody door dezelfde paus benoemd tot coadjutor van het bisdom Kansas City-Saint Joseph. Een jaar later was hij even apostolisch administrator van datzelfde diocees om in 1956 te worden benoemd tot residerend bisschop aldaar. Cody werd in 1961 door paus Johannes XXIII benoemd tot aartsbisschop-coadjutor van New Orleans en tot titulair aartsbisschop van Bostra. Aartsbisschop Cody nam deel aan het Tweede Vaticaans Concilie. In 1964 werd hij aartsbisschop van New Orleans en nog geen jaar later plaatste paus Paulus VI hem over naar de aartsdiocesane zetel van Chicago.

## Kardinaal

Tijdens het consistorie van 26 juni 1967 creëerde paus Paulus hem kardinaal. Hij kreeg de Santa Cecilia als titelkerk. Kardinaal Cody nam deel aan de beide conclaven van 1978; aan dat van augustus dat leidde tot de verkiezing van paus Johannes Paulus I en aan dat van oktober waarbij paus Johannes Paulus II werd gekozen. Zijn tijd in Chicago werd onderwijl overschaduwd door tal van schandalen. Zo werd hij er jarenlang van beschuldigd een geheime minnares te hebben. Ook deed de federale regering onderzoek naar de verduistering van gelden. Na Codys dood, hij overleed aan de gevolgen van een hartaanval, moest zijn opvolger Joseph Bernardin proberen de rust in het aartsbisdom wat te herstellen. Pas toen ook kwam de omvang aan het licht van het seksueel misbruik dat priesters in het aartsbisdom tijdens Codys bewind (en vaak met medeweten van het aartsbisdom) hadden gepleegd.
* Engelstalig Wikipedia-lemma
* Biografische aantekening, met foto, op The Cardinals of the Holy Roman Church
# Jules Delruelle

Jules Emile Delruelle (Forêt-Trooz, 30 mei 1900 - Luik, 15 januari 1980) was een Belgisch politicus en minister van Economische Zaken.

## Levensloop

Van opleiding chemisch ingenieur, ging Jules Delruelle werken in de nv Société métallurgique de Prayon, waar zijn vader directeur was. Na de Tweede Wereldoorlog ging deze nv op in de nv Nouvelle Montagne.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het Verzet en was in 1941 samen met Charles De Visscher, Walter Ganshof van der Meersch, Jacques Basyn en Louis Bekaert de oprichter van het Politiek Comité van het Verzet, dat de regering in Londen informeerde over de toestanden in België onder de Duitse bezetter. Na de Bevrijding was hij van september 1944 tot januari 1945 minister van Economische Zaken. De extraparlementaire en partijloze Delruelle besloot echter niet om actief te worden als politicus.
Na het einde van zijn ministerschap was hij van 1945 tot 1952 administrateur van de Federatie van Belgische Industrieën en van 1948 tot 1961 ondervoorzitter van de Centrale Raad van de Economie. Als voorstander van economische decentralisatie voor Vlaanderen en Wallonië was hij in 1968 vervolgens de oprichter van de Waalse Unie van Bedrijven. In 1975 werd hij zijn zoon Jacques Delruelle hier voorzitter van.

## Externe link

* Fiche Delruelle op connaitrelawallonie.be.
# Jules Denefve

Jules Denefve (Chimay, 1814 – Bergen, 19 augustus 1877) was een Belgisch componist, muziekpedagoog en cellist.

## Levensloop

Denefve studeerde cello en compositie aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel, maar maakte zijn studies niet af om in de plaats daarvan docent cello te worden aan het Conservatorium van Bergen. In 1844 werkte hij zich op tot directeur van deze muziekschool, welke hij tot 1873 zou blijven, en in 1841 stichtte hij er het koor Roland de Lassus. Als cellist speelde hij bij de Société des concerts du théâtre in Bergen (België). Naast opera's, koorwerken en symfonische muziek componeerde hij een aantal stukken voor harmonieorkest.
Er bestaat een Société de Jules Denefve, aan die ook een koor bijgevoegd is.

## Composities
### Missen en gewijde muziek

* Requiem, voor groot orkest (is verloren gegaan)

### Muziektheater
#### Opera's

| Voltooid in | titel | première |
| 1838 | Kettly, ou Le Retour en suisse | 1838 te Bergen (België) |
| 1845 | L'Échevin Brassart | 1845 te Bergen (België) |
| 1850 | Marie de Brabant | 1850 te Bergen (België) |
| 1854 | Séguille | 1854 te Bergen (België) |

### Werken voor koren

* La Fiesta De Los Marineros, paso-doble voor mannenkoor
* Canto Triunfal, voor mannenkoor

### Vocale muziek

* 1863 La Mort de l'enfant, voor zangstem en piano - tekst: Léon Taulet
* Nocturne, voor twee stemmen
* Trois romances, voor zangstem en piano
** Le Songe
** Pauvre jeune hommes
** L'Aveu permis

### Kamermuziek

* Deux Aires Variés, voor cello
* Divertissement sur des motifs de Robert le Diable, voor cello
# Jubelfeestbrug

De Jubelfeestbrug (Frans: Pont du Jubilé) is een ijzeren liggerbrug in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest op de site van Thurn en Taxis. Het art-nouveaubouwwerk, dat de Jubelfeestlaan verbindt met de Emile Bockstaellaan, is in 1904 ontworpen door ingenieur Frédéric Bruneel. Het volgende jaar werd het in gebruik genomen. De brug bestaat uit drie achtereenvolgende overspanningen, waarvan het middendeel een lengte heeft van 40,66 m.
Onder de brug liep de spoorlijn 28A, een aftakking van het Ringspoor die leidde naar het kopstation Gare Maritime. Deze spoorverbinding is in 2000 buiten dienst gesteld en op het terrein kwam in 2014 een landschapspark ontworpen door Bas Smets.
De Brusselse regering besliste in 2007 de Jubelfeestbrug te beschermen, hoewel de originele relingen, lantaarns en andere elementen verdwenen zijn. Ook is ze aangetast door corrosie en metaalmoeheid. Nadat de eigenaar NMBS lang dwars lag voor een renovatie, kwam er in 2021 een akkoord met het Brussels gewest: elke partij zal vier miljoen euro bijdragen en na afloop wordt de brug voor een euro eigendom van het gewest.

## Externe link

* Jubelfeestbrug (Inventaris Bouwkundig Erfgoed]

## Voetnoten

* ↑ Jubelfeestbrug te koop voor één euro, BRUZZ, 8 januari 2020. Gearchiveerd op 19 augustus 2022.
* ↑ ‘Jubelfeestbrug zal een parel worden’, bruzz.be, 16 juli 2021. Gearchiveerd op 1 september 2023.
# John Ringo

John Ringo (22 maart 1963) is een Amerikaanse schrijver van sciencefiction en militaire fictie. Hij heeft diverse bestsellers geschreven. Zijn boeken variëren van pure sciencefiction tot militaire/politieke thrillers. Er zijn al meer dan twee miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht en hij is vertaald in zeven verschillende talen.

## Biografie

Na een carrière in het leger studeerde hij mariene biologie en werkte hij als databasemanager. In 1999 schreef hij de sciencefictionroman A Hymn Before Battle. Hij stuurde hem naar Baen Books. Hij werd aanvankelijk afgewezen, maar na een discussie met Jim Baen, de uitgever, op het forum van Baen Books, keek Baen persoonlijk naar het boek en accepteerde het alsnog.
Door het succes van zijn boeken kon Ringo zijn baan opzeggen en fulltime schrijver worden. Hij heeft sindsdien al tientallen romans geschreven, waarvan diverse samen met andere schrijvers (zoals David Weber, Michael Z. Williamson, Julie Cochrane, Linda Evans, Travis Taylor en Tom Kratman). Ook heeft hij columns geschreven voor de New York Post en is commentator geweest voor Fox News en National Geographic.
* Gemeinsame Normdatei: 128589213
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7148 8155
* Library of Congress Control Number: n00038850
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 01206711
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0038736
* Virtual International Authority File: 69985123
* WorldCat (via VIAF): 69985123