OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# At a lunar eclipse

At a lunar eclipse is een compositie van Gerald Finzi. Hij schreef het werk voor zangstem en piano. Het is een toonzetting van een sonnet uit 1903 van Thomas Hardy. Hardy was een grote inspiratiebron van Finzi, gezien de hoeveelheid teksten van Hardy die Finzi gebruikte voor zijn liederen.
At a lunar eclipse was origineel bedoeld als lied in de cyclus A young man's exhortation, maar werd weggelaten en nooit meer “aangeraakt”. Na het overlijden van Finzi was het een van de liederen die Howard Ferguson opnam in een verzameling liederen, die bekend zou worden als Till earth outwears, opus 19a. In dat kader kreeg At a lunar eclipse haar eerste uitvoering op 21 februari 1958 door Wilfred Brown (zanger) en Ferguson achter de piano.
Het lied kreeg een herkansing toen in verband met de viering van de 100e geboortedag van Finzi, een vijftal componisten het verzoek kreeg om een lied van Finzi te orkestreren. Aan Judith Weir de eer om de orkestratie zo te voeren, zodat het paste binnen de cyclus In years defaced, dat in 2000 werd samengesteld.
Weir schreef voor:
* 2 dwarsfluiten (II ook piccolo), 2 hobo’s (II ook althobo), 2 klarinetten (II ook basklarinet), 2 fagotten
* 2 hoorns, 2 trompetten, 2 trombones, 0 tuba
* pauken, 2 man/vrouw percussie, harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Chandos: John Mark Ainsley (tenor), City of London Sinfonia o.l.v. Richard Hickox, opname 2000 (In years defaced)
* Uitgave Naxos: John Mark Ainsley (tenor), Iain Burnside (piano), opname 2006 (Till earth outwears)
lied 1: To a poet a thousand years hence · lied 2: When I set out for Lyonnesse · lied 3: In years defaced · lied 4: Tall nettles · lied 5: At a lunar eclipse · lied 6: Proud songsters
* Uitvoering Chandos
* Geraldfinzi.org
* Naxos.com
* At a lunar eclipse op YouTube
* tekst met beelden op Flickr.com
# Rhamphomyia rustica

Rhamphomyia rustica is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Loew.
# Smithuyserbos

Het Smithuyserbos is een bos ten zuidoosten van Hilversum in de Nederlandse provincie Noord-Holland.
Het bos wordt in het noordoosten begrensd door de Lage Vuurscheweg en in het oosten door de Hollandse Sloot, de oude grens tussen het graafschap Noord-Holland en het gebied van de bisschop van Utrecht. Het bos ligt ten zuiden van het Hilversums Wasmeer en ten oosten van De Zuid aan de noordzijde van de Maartensdijkse bossen. Het bos maakte vroeger deel uit van het 'oerbos' het Erfgooiersbos.
De kavels op het hedendaagse Smithuyserbos werden in 1836 door de Nederlandse staat verkocht aan Pieter Franciscus de Seyff, Sigismundus Pieter ham Fredrikszn en Jan van den Andel. In 1838 verkochten zij hun deel aan Pieter Johannes Smithuysen, een Amsterdamse handelaar in tabak. Sinds 1911 wordt het gebied naar hem genoemd. Smithuysen beplantte het terrein met dennen, met aan de randen inlandse eiken. Nadat zijn erfgenaam Petrus Henricus Franciscus in 1890 overleed, lieten diens erfgenamen vrijwel het gehele bos kappen. Vervolgens werd het gebied op 28 september 1893 verkocht aan muntmeesters Hugo Laurens Adriaan van den Wall Bake en Willem Karel Lodewijk van Walree. In 1897 verkocht Van Walree zijn deel aan de zoon van Van den Wall Bake. Deze zoon was tevens eigenaar van villa Heidepark (Soestdijkerstraatweg) en Monnikenberg en herplantte het bos met dennen, vooral grove den, en loofbomen.
Nadien kreeg het bos meerdere eigenaren, met als bekendste D.P.R.A. Bouvy (1915-1993), die in 1937 eigenaar werd. Hij herstelde en verjongde het bos en liet middenin het bos opslagplaats, dagverblijf en uitkijktoren de Wolfsdreuvik bouwen.
* Smithuyserbos
* 't Gooi
# Synanthedon ignifera

Synanthedon ignifera is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Synanthedon ignifera is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hampson in 1893. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Arne van der Wal

Arne van der Wal (Harlingen, 1963) is onderzoeksjournalist, hoofdredacteur en mede-oprichter van het platform Follow the Money.
Van der Wal schreef eerst voor de schoolkrant, later voor het 'kritiese' Harlinger stadblad 'De Struner'. Arne van der Wal studeerde Geschiedenis en Portugees in Groningen, Lissabon en Mainz. Na zijn studie werkte hij bij de Stichting José Martí als importeur van Portugeestalige boeken. Ook stelde hij registratiedossiers samen voor het farmaceutische bedrijf Pharmachemie en volgde enkele opleidingen Bedrijfseconomie en ICT. Daarna volgde hij de postdoctorale opleiding Journalistiek aan de Erasmus Universiteit.

## Quote

Hij startte zijn politieke loopbaan in 1993 bij het zakenblad Quote waar hij in 1997 de Quote 500 samenstelde, een lijst van de op het moment van samenstelling vijfhonderd rijkste Nederlanders ontwikkelde. De Quote 500 was het eerste Nederlandse journalistieke onderzoek dat helemaal gebaseerd was op een database. Zijn opgezette eQuote was de voorloper van het latere quotenet.nl. Van der Wal was hoofdredacteur van Quote Specials als Quote 1000, Quote Wie-is-wie en eQuote.

## FEM Business

In 2004 trad Van der Wal toe tot de hoofdredactie van het zakelijk weekblad FEM Business van Reed-Elsevier. Van dat blad was hij van 2006 tot 2010 hoofdredacteur, tot de uitgave eind 2009 door uitgever Reed Business werd gestaakt.

## Follow the Money

Arne van der Wal richtte daarna met Eric Smit en Mark Koster het platform voor onderzoeksjournalistiek Follow the Money op. Bij Follow the Money houdt hij zich bezig met technologie-ontwikkeling en publieksparticipatie. Al in 2013 werd Follow the Money onderscheiden met de journalistenprijs de Tegel. Het was een prijs in de categorie ‘Achtergrond’ voor het in de Volkskrant gepubliceerde artikel ‘Derivatendrama’.

## Journalistiek

Als onbezoldigd lid heeft Van der Wal zitting in de Raad van Advies van de opleiding Journalistiek van Hogeschool Windesheim.
* Website Follow the Money

### Referenties

* ↑ Arne van der Wal is de kurk waar Follow the Money op drijft, 19 juli 2016 op nieuwejournalistiek.nl. Gearchiveerd op 11 mei 2021.
* ↑ Met de poten in het commerciële bluswater, 2 juni 2014 op villamedia.nl. Gearchiveerd op 28 oktober 2020.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9616 3906
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 258100591
* Virtual International Authority File: 291034569
* WorldCat (via VIAF): 291034569
# Pseudopanurgus stathamae

Pseudopanurgus stathamae is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Timberlake.
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Rustkapel (Thorn)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Rustkapel is een kapel in Thorn in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat bij Hagenbroek 13 ten noordoosten van het dorp aan een veldweg.
Op ongeveer 240 meter naar het noorden staat de Sint-Catharinakapel, op ongeveer 440 meter naar het zuidoosten de Sint-Petruskapel en op ruim 250 meter naar het zuidwesten de Sint-Jozefkapel.
De kapel is gewijd aan de heilige Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw van Rust.

## Geschiedenis

Onduidelijk is wanneer de kapel precies gesticht werd. Toen een echtpaar een druk kind had, beloofden ze Maria een kapel te bouwen als het kind weer rustig zou worden. Niet al te lang daarna overleed het kind. Desondanks stichtten zij een niskapel ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Rust. Op een gegeven moment is die nis vervangen door een kapel, wat waarschijnlijk in de 19e eeuw plaatsvond.
Na de Tweede Wereldoorlog raakte de kapel in verval en werd ze in 1962 gerestaureerd.
In 2013 werd de kapel opnieuw gerestaureerd.

## Bouwwerk

De bakstenen kapel is ingebouwd in een lange muur, heeft een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een zadeldak met leien met op de nok een windhaan. De frontgevel is wit geschilderd en het dak steekt over de frontgevel uit. In de frontgevel bevindt zich de rondboogvormige toegang met een hardstenen omlijsting. De toegang wordt afgesloten met twee rechthoekige deuren met daarboven een timpaan. Op de groenkleurige timpaan is een tekst geschilderd: ONZE LIEVE VROUW VAN RUST B.V.O. (BVO = bid voor ons). In de achtergevel bevindt zich een glas-in-loodvenster.
Van binnen heeft de kapel is de kapel wit gepleisterd en heeft het een voorportaal met verlaagd plafond. Tegen de achterwand is op een verhoging het altaar geplaatst. Het altaar heeft twee zuilen op hoge sokkels. Boven het altaar is in de wand een is uitgespaard, omlijst door twee zuiltjes. In de nis staat er een verhoging van twee treden met daarop de tekst ONZE LIEVE VROUW VAN RUST. Op de verhoging staat het polychrome Mariabeeld dat de gekroonde heilige toont met in haar rechterhand een spinstok en op haar linkerarm het gekroonde kindje Jezus. Jezus draagt een kroon en heeft in zijn linkerhand een rijksappel.
# At War with the Army

At War with the Army is een Amerikaanse muziekfilm uit 1950.

## Verhaal

Vic Puccinelli en Arvin Korwin zitten beide in het leger voor hun militaire dienst. Puccinelli's doel is om een andere job te krijgen binnen het leger, en Korwins doel is om zijn vrouw en kind te zien, maar daarvoor moeten ze beide voorbij sergeant McVey.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Martin, Dean Dean Martin | 1st Sgt. Vic Puccinelli |
| Lewis, Jerry Jerry Lewis | Pfc. Alvin Korwin |
| Kellin, Mike Mike Kellin | Sgt. McVey |
| Dundee, Jimmie Jimmie Dundee | Eddie |
| Stabile, Dick Dick Stabile | Pvt. Pokey |
| Bergen, Polly Polly Bergen | Helen Palmer |
* ↑ (nl) Cinema Context Nederlandse titel. Gearchiveerd op 21 juli 2021.
* ↑ (en) imdb Vlaamse titel. Gearchiveerd op 6 december 2021.
# Rhinergasilus piranhus

Rhinergasilus piranhus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ergasilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Boeger & Thatcher.
# Symfonie nr. 4 (Wordsworth)

William Wordsworth schreef zijn Symfonie nr. 4 in Es majeur opus 54 in het voorjaar van 1953.
Wordsworth schreef het werk voor dirigent John Barbirolli, die nogal wat werken van Wordsworth op de lessenaars zette. De componist droeg het werk dan ook op aan de dirigent en het Hallé Orchestra, welke combinatie de première verzorgde in september 1954 in Edinburgh tijdens het Edinburgh Festival. Dat was dan ook de enige keer dat Barbirolli het werk dirigeerde; hij zou moeite hebben gehad een passage in 10/8 te dirigeren.
Het is een eendelig werk, dat in een aantal secties uiteenvalt. De introductie in Poco adagio laat een eerste thema horen in de fluiten en ook het es-majeurakkoord is dan al te horen. De langzame fragment binnen deze sectie gaat over in een sneller Allegro met twee motieven. De eerste is te horen in de violen en fluiten; het tweede in de strijkerssectie en de houtblazers. in de trompetpartij wordt het thema uit het begin herhaalt. Een tweede sectie, dit keer met marsinvloeden wordt aangekondigd door vier tonen (twee lang, twee kort) in de pauken en contrabassen. Er volgt weer een langzame passage Poco adagio. Deze gaat over in de finale, opnieuw in Allegro. Deze finale haalt de eerder te horen thema’s weer naar voren en sluit af met een juichend slot.
De ontvangst in de muziekpers was goed, zij wezen voornamelijk op het vakmanschap. De opname uit 2018 verhaalt van invloeden van Edward Elgar en Jean Sibelius. Dit kon niet voorkomen dat het werk, net als andere werken van Wordsworth, naar de achtergrond verdween. Van het werk is wel een studio-opname voor de radio bekend, in de aanmelding wordt vermeld dat Wordsworth dan vier symfonieën op zijn naam heeft staan. Uitvoerenden waren Maurice Miles en het BBC Scottish Symphony Orchestra.
Orkestratie:
* 2 dwarsfluiten (II ook piccolo), 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 2 trombones, 1 bastrombone, 1 tuba
* pauken, 3 a 4 man/vrouw percussie (gong, bekkens, grote trom, kleine trom, xylofoon)
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave Tocatta Classics: John Gibbons met het Letse Symfonieorkest uit Liepaja in een opname uit januari 2018; het tekstboekje is verzorgd door Paul Conway, tevens auteur van het artikel op Musicweb International
* YouTube met radio-opname
# Spaanse hockeyploeg (vrouwen)

De Spaanse hockeyploeg voor vrouwen is de nationale ploeg die Spanje vertegenwoordigt tijdens interlands in het hockey.
De beste prestatie was het goud op de Olympische Spelen van Barcelona in 1992.

## Erelijst Spaanse hockeyploeg

| Jaar | Champions Trophy | Europees kampioenschap | Olympische Spelen | Wereldkampioenschap | Hockey World League Hockey Pro League |
| 1971 | | | | geen deelname IFWHA WK | |
| 1972 | | | | 4e WK 1972 Barcelona | |
| 1974 | | | | 7e WK 1974 Mandelieu | |
| 1975 | | | | 12e IFWHA WK 1975 Edinburgh | |
| 1976 | | | | 5e WK 1976 West-Berlijn | |
| 1978 | | | | 8e WK 1978 Madrid | |
| 1979 | | | | geen deelname IFWHA WK | |
| 1980 | | | geen deelname | | |
| 1981 | | | | 10e WK 1981 Buenos Aires | |
| 1983 | | | | geen deelname | |
| 1984 | | 7e EK 1984 Rijsel | geen deelname | | |
| 1985 | | | | | |
| 1986 | | | | 11e WK 1986 Amstelveen | |
| 1987 | geen deelname | 5e EK 1987 Londen | | | |
| 1988 | | | geen deelname | | |
| 1989 | geen deelname | | | | |
| 1990 | | | | 5e WK 1990 Sydney | |
| 1991 | 4e CT 1991 Berlijn | 6e EK 1991 Brussel | | | |
| 1992 | | | 1 OS 1992 Barcelona | | |
| 1993 | 5e CT 1993 Amstelveen | | | | |
| 1994 | | | | 8e WK 1994 Dublin | |
| 1995 | 5e CT 1995 Mar del Plata | 2 EK 1995 Amstelveen | | | |
| 1996 | | | 8e OS 1996 Atlanta | | |
| 1997 | geen deelname | | | | |
| 1998 | | | | geen deelname | |
| 1999 | geen deelname | 5e EK 1999 Keulen | | | |
| 2000 | geen deelname | | 4e OS 2000 Sydney | | |
| 2001 | 6e CT 2001 Amstelveen | | | | |
| 2002 | geen deelname | | | 8e WK 2002 Perth | |
| 2003 | geen deelname | 2 EK 2003 Barcelona | | | |
| 2004 | geen deelname | | 10e OS 2004 Athene | | |
| 2005 | geen deelname | 4e EK 2005 Dublin | | | |
| 2006 | geen deelname | | | 4e WK 2006 Madrid | |
| 2007 | 6e CT 2007 Quilmes | 4e EK 2007 Manchester | | | |
| 2008 | geen deelname | | 7e OS 2008 Peking | | |
| 2009 | geen deelname | 4e EK 2009 Amstelveen | | | |
| 2010 | geen deelname | | | 12e WK 2010 Rosario | |
| 2011 | geen deelname | 4e EK 2011 Mönchengladbach | | | |
| 2012 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2013 | | 5e EK 2013 Boom | | | 15e HWL 2012-13 |
| 2014 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2015 | | 4e EK 2015 Londen | | | 11e HWL 2014-15 |
| 2016 | geen deelname | | 8e OS 2016 Rio de Janeiro | | |
| 2017 | | 5e EK 2017 Amstelveen | | | 14e HWL 2016-17 |
| 2018 | geen deelname | | | 3 WK 2018 Londen | |
| 2019 | | 3 EK 2019 Antwerpen | | | geen deelname |
| 2021 | | 4e EK 2021 Amstelveen | 7e OS 2020 Tokio | | geen deelname |
| 2022 | | | | 7e WK 2022 / Amstelveen/Terrassa | 5e HPL 2022 |
| 2023 | | 6e EK 2023 Mönchengladbach | | | geen deelname |
| 2024 | | | geen deelname | | geen deelname |
1980: Zimbabwe · 1984: Nederland · 1988: Australië · 1992: Spanje · 1996: Australië · 2000: Australië · 2004: Duitsland · 2008: Nederland · 2012: Nederland · 2016: Groot-Brittannië · 2020: Nederland · 2024: Nederland
# Arla (geslacht)

Arla is een geslacht van vlinders van de familie tastermotten (Gelechiidae).

## Soorten

* A. diversella (Busck, 1916)
* A. tenuicornis (Clarke, 1942)
# Pseudopanurgus subrugosus

Pseudopanurgus subrugosus is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Timberlake.
# Lijst van voetbalinterlands Noord-Ierland - Rusland

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Noord-Ierland en Rusland hebben tot op heden twee keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting was een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 2014 in Moskou op 7 september 2012. Het laatste duel, de returnwedstrijd in dezelfde kwalificatiereeks, werd gespeeld op 14 augustus 2013 in Belfast.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Moskou | 7 september 2012 | WK 2014 kwalificatie | Rusland − Noord-Ierland | 2 − 0 |
| 2 | Belfast | 14 augustus 2013 | WK 2014 kwalificatie | Noord-Ierland − Rusland | 1 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Noord-Ierland | Gelijk | Winst Rusland | Doelsaldo Noord-Ierland – Rusland |
| WK-kwalificatie | 2 | 1 | 0 | 1 | 1 − 2 |
| Totaal | 2 | 1 | 0 | 1 | 1 − 2 |
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk (Schoor)

De Onze-Lieve-Vrouw van Lourdeskerk is de parochiekerk van de bij Nederweert gelegen buurtschap Schoor, welke zich bevindt aan Schoor 34.

## Geschiedenis

Omstreeks 1900 werd een wegkruis opgericht. Het corpus hiervoor zou door een pelgrim iemand uit Kevelaer zijn meegenomen. en in 1916 kwam op deze plaats een betreedbare devotiekapel te staan. Deze was gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.
In 1944 werd in deze kapel voor het eerst een Mis opgedragen, en na de Tweede Wereldoorlog werd deze kapel, ten behoeve van de gelovigen uit de buurtschappen Schoor, Roeven en Kraan, uitgebouwd tot een kerkje. Aanvankelijk werd een houten keet tegen de kapel aangebouwd, maar in 1951 werd de kapel aan de zuidzijde uitgebreid in baksteen. In 1958 werd de kapel opnieuw uitgebreid. Architect was Jos Nijskens uit Nederweert. Het kerkje, dat 180 mensen kan bevatten, is een hulpkerk van de Sint-Lambertusparochie te Nederweert.
In 1999 werd de Lourdesgrot die voordien buiten stond, in de apsis van het kerkje geplaatst.

## Gebouw

De kerk wordt betreden via de klokkentoren van de voormalige kapel, die dient als ingangsgedeelte van de huidige kerk. Mathieu Janssen vervaardigde in 1958 het reliëf boven de toegangsdeur. Deze kapel is op zich een neogotisch kerkje en staat met de as loodrecht op de richting van het huidige schip. Cor van Geleuken vervaardigde de wandkleden met voorstellingen omtrent het leven van Maria.
# At War

At War is een Amerikaanse thrashmetalband.

## Artiesten

* Paul Arnold - basgitaar, zang
* Shawn Helsel - gitaar
* Dave Stone - drums

## Discografie

* 1986 - Ordered To Kill (New Renaissance)
* 1987 - Retalitory Strike (New Renaissance)
* 2009 - Infidel
# Rhinestone

Rhinestone is een Amerikaanse musical-komedie uit 1984 geregisseerd door Bob Clark met in de hoofdrol Dolly Parton en Sylvester Stallone.

## Plot

Een countryzangeres moet een lompe taxichauffeur in een zanger veranderen om een weddenschap te winnen.

## Ontvangst

De recensies voor de film waren heel erg slecht en de film bracht maar 21 miljoen dollar op van het budget van 28 miljoen.
De film was genomineerd voor acht Razzies maar slechtste acteur (Stallone) en slechtste originele lied.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Sylvester Stallone | Nick Martinelli |
| Dolly Parton | Jake Farris |
| Richard Farnsworth | Noah Farris |
| Ron Leibman | Freddie Ugo |
| Tim Thomerson | Barnett Kale |

## Externe link

* (en) Rhinestone in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rhinestone (film) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Synaptula indivisa

Synaptula indivisa is een zeekomkommer uit de familie Synaptidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1867 gepubliceerd door Karl Semper.
# Sophronia finitimella

Sophronia finitimella is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Rebel.
De soort komt voor in Europa.
# Arie Berends

Arie Berends (Maasland, 24 september 1913 – Zeist, 17 mei 1994) was een Nederlands politicus van de ARP.
Hij werd geboren als zoon van de gereformeerde predikant J.J. Berends (1865-1955). Zelf ging hij in 1933 als volontair werken bij de gemeente Veenendaal. Via klerk 3e klasse bracht hij het daar tot hoofdcommies A en waarnemend gemeentesecretaris. In februari 1957 werd Berends benoemd tot burgemeester van de gemeenten Meerkerk, Leerbroek en Nieuwland. In oktober 1978 ging hij daar met pensioen en in 1994 overleed hij op 80-jarige leeftijd.
# Pseudopanurgus sublevis

Pseudopanurgus sublevis is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Timberlake.
# Ophiomyia carolinae

Ophiomyia carolinae is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Spencer.
# Atrichopogon

Atrichopogon is een geslacht van stekende muggen uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae).

## Soorten

* A. aethiops (Goetghebuer, 1920)
* A. albiscapula Kieffer, 1918
* A. alveolatus Nielsen, 1951
* A. appendiculatus (Goetghebuer, 1920)
* A. arcticus (Coquillett, 1900)
* A. archboldi Wirth, 1995
* A. atribarbus Kieffer, 1922
* A. atriscapulus Kieffer, 1918
* A. bargaensis Remm, 1972
* A. borkenti Wirth, 1994
* A. breviserrus (Kieffer, 1924)
* A. brunnipes (Meigen, 1804)
* A. corpulentus Ewen, 1958
* A. cretensis Kieffer, 1919
* A. crinitus Ewen, 1958
* A. deyrupi Wirth, 1994
* A. downesi Wirth, 1980
* A. dubius Nielsen, 1951
* A. epicautae Wirth, 1956
* A. falcatus Boesel, 1973
* A. farri Wirth, 1956
* A. flaveolus Zilahi-Sebess, 1936
* A. flavitarsatus (Becker, 1903)
* A. flavolineatus (Strobl, 1880)
* A. flavus Ewen, 1958
* A. forcipatus (Winnertz, 1852)
* A. fulvipes Remm, 1972
* A. fuscinervis (Malloch, 1915)
* A. fusculus (Coquillett, 1901)
* A. fuscus (Meigen, 1804)
* A. geminus Boesel, 1973
* A. gilvus (Coquillett, 1905)
* A. glabricollis (Waltl, 1837)
* A. griseolus (Zetterstedt, 1855)
* A. haesitans (Kieffer, 1922)
* A. hexastichus Nielsen, 1951
* A. hirtidorsum Remm, 1961
* A. hispaniae Havelka, 1979
* A. hortensis Sahuquillo & Gil Collado, 1982
* A. humicolus Ewen, 1958
* A. inconspicuus Ewen, 1958
* A. infuscus Goetghebuer, 1929
* A. jamnbacki Wirth, 1994
* A. latipygus Vaillant, 1957
* A. levis (Coquillett, 1901)
* A. longicalcar Remm, 1961
* A. longiserrus (Kieffer, 1921)
* A. lucorum (Meigen, 1818)
* A. luteicollis (Becker, 1903)
* A. maculatus (Lundstrom, 1910)
* A. maculosus Ewen, 1958
* A. meloesugans Kieffer, 1922
* A. minutus (Meigen, 1830)
* A. miripalpis Kieffer, 1924
* A. montium Stora, 1936
* A. muelleri (Muller, 1905)
* A. nemestrinus (Santos Abreu, 1918)
* A. nudus Zilahi-Sebess, 1940
* A. occidentalis Wirth, 1952
* A. oedemerarum Stor†, 1939
* A. orbicularis Kieffer, 1919
* A. parvulus Kieffer, 1919
* A. paulus Remm, 1961
* A. pavidus (Winnertz, 1852)
* A. peregrinus (Johannsen, 1908)
* A. psilopterus Kieffer, 1919
* A. rostratus (Winnertz, 1852)
* A. serrulatus Kieffer, 1924
* A. singularis (Kieffer, 1921)
* A. speculiger Nielsen, 1951
* A. sphagnalis (Kieffer, 1925)
* A. tatricus Remm, 1981
* A. thienemanni Kieffer, 1921
* A. titanus Boesel, 1973
* A. transiens (Walker, 1848)
* A. transversus Wirth, 1952
* A. tritomus Kieffer, 1919
* A. unilineatus Remm, 1967
* A. warmkei Wirth, 1956
* A. websteri (Coquillett, 1901)
* A. winnertzi Goetghebuer, 1922
* A. wirthi Chan and Linley, 1988