OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ben Kegels

Ben Kegels (Bornem, 1983) is een Belgische schrijver. Hij debuteerde in 2020 met de roman Jeugdzonden.

## Biografie

Ben Kegels groeide op in Klein-Brabant, een regio die zich uitstrekt tussen de Schelde en de Rupel in de provincie Antwerpen. In 2006 studeerde hij af als journalist aan de Lessius Hogeschool Mechelen. In 1991 was hij een van de winnaars van de teken / verhalenwedstrijd voor het Suske en Wiske-album Tazuur en Tazijn. In 2006 kreeg hij zijn eigen satirische column bij het intussen stopgezette Officieel PlayStation Magazine. In 2020 verscheen zijn debuutroman Jeugdzonden bij uitgeverij Het Punt. Nadien volgden een aantal kortverhalen in verhalenbundels of op andere platformen (websites etc.). In november 2022 verscheen zijn tweede roman Schaduw bij uitgeverij Hamley Books.

## Publicaties

Bibliografie :
| Jaar | Titel | Uitgeverij | Opmerkingen |
| 2020 | Jeugdzonden | Het Punt | Roman |
| 2022 | De Liftster | Books and Butterflies | Kortverhaal |
| 2022 | Hengst | SchrijvenOnline | Kortverhaal |
| 2022 | Chocolade | Hamley Books | Kortverhaal |
| 2022 | Schaduw | Hamley Books | Roman |
| 2022 | De Vreemdeling | Hamley Books | Kortverhaal |

## Externe link

* Eigen site
* ↑ Kegels, Ben, Opleiding. Geraadpleegd op 13 december 2022 – via LinkedIn.
* ↑ Debuutthriller van Puursenaar Ben Kegels speelt zich volledig af in Klein-Brabant. www.nieuwsblad.be. Gearchiveerd op 5 januari 2023. Geraadpleegd op 24 januari 2023.
* ↑ Nieuwe thriller van Ben Kegels (39) speelt zich opnieuw af in regio Puurs-Sint-Amands. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 5 januari 2023. Geraadpleegd op 24 januari 2023.
* International Standard Name Identifier: 0000 0005 0985 9628
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 432653953
* Virtual International Authority File: 40161996976844430525
* WorldCat (via VIAF): 40161996976844430525
# Ben Keating

Benjamin Edward "Ben" Keating (Tomball, Texas, 18 augustus 1971) is een Amerikaans ondernemer en autocoureur.

## Carrière
### Ondernemer

Keating ontving in 1996 zijn ingenieursdiploma van de Texas A&M-universiteit. Vervolgens ging hij aan de slag als sales manager bij de autodealer van zijn vader. In 2002 begon hij voor zichzelf. In de jaren die volgden kwam hij in het bezit van tien autogarages, verspreid door heel Texas, die Chryslers, Dodges, Jeeps en Rams verkochten.

### Autocoureur

Keating begon zijn autosportcarrière in 2006, nadat hij van zijn vrouw een weekendcursus racen als kerstcadeau had gekregen. Dat jaar kwam hij uit in een aantal races van de Viper Racing League. In 2007 werd hij vaste coureur in dit kampioenschap en werd hij direct kampioen. Vervolgens stapte hij over naar de Dodge Viper Cup. In 2010 werd hij tweede in de klasse, voordat hij in 2011 kampioen werd.
In 2011 debuteerde Keating in de Rolex Sports Car Series en de American Le Mans Series. In 2014 werden deze kampioenschappen vervangen door het IMSA SportsCar Championship. Tot 2019 was hij als vaste coureur actief in deze klasse, waarin hij in totaal veertien zeges behaalde. Hij reed voornamelijk in de GTD-klasse, waarin hij in 2016 tweede en in 2018 derde werd met Jeroen Bleekemolen als teamgenoot.
In 2015 reed Keating voor het eerst in de 24 uur van Le Mans. In 2018 behaalde hij zijn eerste podiumplaats in de GTE Am-klasse voor zijn eigen team Keating Motorsport; hij werd met Bleekemolen en Luca Stolz derde. In het seizoen 2019-2020 reed hij zijn eerste volledige seizoen in het FIA World Endurance Championship (WEC), waarin hij uitkwam voor het Team Project 1. Samen met Bleekemolen en Larry ten Voorde won hij de 8 uur van Bahrein en hij werd zesde in de LMGTE Am-klasse.
In 2021 werd Keating samen met Mikkel Jensen kampioen in de LMP2-klasse van het IMSA SportsCar Championship met vier zeges in acht races. In het WEC reed hij samen met Felipe Fraga en Dylan Pereira in de LMGTE Am-klasse voor het team TF Sport en won hij de 6 uur van Bahrein. Zij eindigden achter Nicklas Nielsen, François Perrodo en Alessio Rovera als tweede in het klassement.
In 2022 werd Keating, samen met Marco Sørensen, voor het eerst wereldkampioen in de LMGTE Am-klasse van het WEC. Samen met Sørensen en Henrique Chaves won hij de 24 uur van Le Mans en hij zegevierde ook in de 6 uur van Fuji. In 2023 stapte hij over naar Corvette Racing en prolongeerde hij zijn titel met Nick Catsburg en Nicolás Varrone als teamgenoten. Het trio won drie van de eerste vier races van het seizoen, waaronder de 24 uur van Le Mans, en werd twee races voor het eind van het seizoen tot kampioen gekroond.

## Externe link

* Statistieken op Driver Database
# Bekende Vlaming

Een bekende Vlaming, meestal afgekort tot BV, is iemand die (algemeen) bekend is in Vlaanderen. Het gaat hier vooral om Vlamingen die vaak hun opwachting maken in populaire televisieprogramma's, kranten en tijdschriften, zoals politici, zangers, acteurs, presentatoren en komieken. Veel BV's komen dan ook uit de wereld van de showbizz. De term 'BV' wordt toegeschreven aan journalist Alain Grootaers, die hem in 1989 gebruikte in zijn showbizzrubriek in het weekblad Panorama.
Internationaal bekende Vlamingen zijn niet noodzakelijkerwijs BV's. De kunstenaar Luc Tuymans exposeert bijvoorbeeld in meerdere landen, maar duikt slechts sporadisch op in de populaire media in Vlaanderen.
Bekende Vlamingen zijn ook regelmatig het doelwit van satire, zoals in de rubriek "Het Gat van de Wereld" in Humo en de stripreeks De Geverniste Vernepelingskes.
# Bethnal Green

Bethnal Green kan verwijzen naar:
* Bethnal Green (wijk), wijk in Groot-Londen, Groot-Brittannië
* Bethnal Green (metrostation), metrostation in bovengenoemde wijk
* Station Bethnal Green, station van de London Overground
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bethnal Green en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Belait (rivier)

De Belait (in het Maleis: Sungai Belait) is een rivier in Brunei. De rivier ontspringt in het zuidwesten van Brunei, stroomt in noordnoordwestelijke richting door het gelijknamige district en mondt ten slotte uit in de Zuid-Chinese Zee ter hoogte van de stad Kuala Belait. Het stroomgebied van de Belait heeft een oppervlakte van circa 2700 km². De benedenloop van de rivier stroomt door een uitgestrekt veenmoerasgebied.
* ↑ (en) Brunei, Type B-AMS 1, NB 50 S (1:250.000) (JPG (3,4MB)). legacy.lib.utexas.edu. Army Map Service, US Army (1945).
* 1 2 (en) Brunei Darussalam Water Report 37, 2012. Aquastat. FAO (2012). Gearchiveerd op 29 januari 2022.
# Beleg van Berat

Het Beleg van Berat vond plaats in juli 1455 toen de Liga van Lezhë het kasteel van de stad Berat, dat in handen was van Ottomaanse troepen, probeerde te heroveren. De poging mislukte toen een extra Ottomaanse eenheid arriveerde, waarna de Albanezen zich terugtrokken.
Toen Skanderbeg zijn opstand tegen de Ottomanen begon, was Berat onder heerschappij van de Albanese prins Teodor III Muzaka. Muzaka lag in 1449 op sterven en vroeg Skanderbeg zijn kasteel over te nemen. Ondertussen rukte het Ottomaanse leger vanuit zuid-Albanië op en beklom 's nachts het slecht bewaakte kasteel van Berat en doodde hierbij vijfhonderd Albanese soldaten, inclusief Teodor III Muzaka. De Ottomanen eisten het kasteel van Berat op.
Skanderbeg, aan wie het kasteel werd toevertouwd door Teodor III Muzaka, belegerde het door de Ottomanen bezette kasteel en begon een hevig vuurgevecht met de Ottomaanse troepen. De sultan stuurde hierna een extra leger van 20.000 Ottomaanse soldaten. De versterkingen verrasten het Albanese leger. De Albanese troepen slinkten tijdens het gevecht, waarbij commandant Muzaka Thopia sneuvelde, waarna het beleg niet kon worden voortgezet en de Albanezen zich terugtrokken.
Slagen van Arianit (voor Skanderbeg) · Slag van Torvioll · Eerste Slag van Mokra · Slag van Otonetë · Albanees-Venetiaanse Oorlog · Eerste Slag van Oranik · Beleg van Sfetigrad · Eerste Beleg van Krujë · Slag van Modrica · Eerste Slag van Meçad · Eerste Slag van Pollog · Beleg van Berat · Tweede Slag van Oranik · Slag van Ujëbardha · Italiaanse expeditie · Eerste Slag van Mokra · Macedonië-veldtocht (Tweede Slag van Mokra, Tweede Slag van Pollog, Slag van Livad) · Slag van Ohrid · Eerste Slag van Vajkal · Derde Slag van Oranik · Ballaban's veldtocht (Tweede Slag van Vajkal, Slag van Kashari) · Slag van Kumaniv · Tweede Beleg van Krujë · Derde Beleg van Krujë · Vierde Beleg van Krujë (na de dood van Skanderbeg)
# Beleggingsmunt

Een beleggingsmunt is een munt geslagen uit edelmetaal die wordt gehouden als investering.
Beleggingsmunten worden niet gebruikt in het dagelijks betalingsverkeer ondanks dat ze een nominale waarde hebben. Dit komt doordat de metaalwaarde veel hoger is dan de nominale waarde. Beleggingsmunten zijn meestal verkrijgbaar in zilver en goud maar soms ook in andere edelmetalen als platina en palladium.
Bekende beleggingsmunten zijn de American Eagle, de Britse Soeverein, de Canadese Maple Leaf en de Zuid-Afrikaanse Krugerrand.
Beleggingsmunten zijn doorgaans verkrijgbaar in verschillende gewichten die gebaseerd zijn op enkelvouden of meervouden van 1 troy ounce. Sommige beleggingsmunten worden geproduceerd in hoeveelheden van 1 kilogram of meer. Beleggingsmunten worden verkocht voor een prijs die iets boven de marktprijs van het metaal in de munt ligt. Dit komt door hun grootte en de productiekosten, opslagkosten en verkoopkosten. Die marge wordt bepaald aan de hand van welk type munt het is, het gewicht van de munt en uit welk edelmetaal de munt geslagen is.
# Bellota modesta

Bellota modesta is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Bellota. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Arthur Merton Chickering.
# Bellota violacea

Bellota violacea is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Bellota. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door María Elena Galiano.
# Betzenstein

Betzenstein is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Bayreuth. Het is gelegen in beschermd gebied Fränkische Schweiz. Betzenstein telt 2.482 inwoners.

## Geschiedenis

Betzenstein wordt voor het eerst in 1187 met Friedrich von Betzenstein in een oorkonde genoemd. In 1359 kende keizer Karel IV het plaatsje marktrecht toe. Keizer Maximiliaan II verleende het plaatsje in 1611 stadsrechten. Van 1505 tot de inlijving door Beieren in 1806 hoorde Betzenstein tot de rijksstad Neurenberg.

## Kasteel

Het plaatsje wordt vanouds gedomineerd door een kasteel, Burg Betzenstein. Het eerste bouwwerk werd mogelijk in 1187 opgericht en diende als zetel van Friedrich von Betzenstein.
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Ahorntal · Aufseß · Bad Berneck im Fichtelgebirge · Betzenstein · Bindlach · Bischofsgrün · Creußen · Eckersdorf · Emtmannsberg · Fichtelberg · Gefrees · Gesees · Glashütten · Goldkronach · Haag · Heinersreuth · Hollfeld · Hummeltal · Kirchenpingarten · Mehlmeisel · Mistelbach · Mistelgau · Pegnitz · Plankenfels · Plech · Pottenstein · Prebitz · Schnabelwaid · Seybothenreuth · Speichersdorf · Waischenfeld · Warmensteinach · Weidenberg
# Betzenweiler

Betzenweiler is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Landkreis Biberach. Betzenweiler telt 770 inwoners.

## Foto

* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2020 (CSV-bestand)
Achstetten · Alleshausen · Allmannsweiler · Altheim · Attenweiler · Bad Buchau · Bad Schussenried · Berkheim · Betzenweiler · Biberach an der Riß · Burgrieden · Dettingen an der Iller · Dürmentingen · Dürnau · Eberhardzell · Erlenmoos · Erolzheim · Ertingen · Gutenzell-Hürbel · Hochdorf · Ingoldingen · Kanzach · Kirchberg an der Iller · Kirchdorf an der Iller · Langenenslingen · Laupheim · Maselheim · Mietingen · Mittelbiberach · Moosburg · Ochsenhausen · Oggelshausen · Riedlingen · Rot an der Rot · Schemmerhofen · Schwendi · Seekirch · Steinhausen an der Rottum · Tannheim · Tiefenbach · Ummendorf · Unlingen · Uttenweiler · Wain · Warthausen
# Berthe Morisot met waaier

Berthe Morisot met waaier (Frans: Berthe Morisot à l'éventail) is een schilderij uit 1874 van de Franse schilder Édouard Manet. Het schilderij met een portret van de Franse schilder Berthe Morisot, maakt deel uit van de collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Rijsel.

## Geschiedenis

Tussen 1868 en 1874 schilderde Manet twaalf portretten van Morisot, die zijn favoriete model werd. Berthe Morisot met waaier is het laatste schilderij van die serie. Het werd gemaakt rond de tijd dat ze trouwde met Eugène Manet, de broer van de schilder. Hierna poseerde ze niet meer. Morisot kreeg het schilderij waarschijnlijk cadeau van Manet, wellicht voor haar huwelijk en hield het haar hele leven in haar bezit. In 1999 werd het aan de Franse staat geschonken en kwam in de collectie van het Musée d'Orsay terecht. Een jaar later werd het overgebracht naar het Museum voor Schone Kunsten in Rijsel.

## Voorstelling

Berthe Morisot is in rouw na de dood van haar vader en daarom in het zwart gekleed. Het fluwelen lint om haar hals en het kant aan haar jurk contrasteren met haar lichte huid. Zelfs haar ogen zijn zwart, hoewel ze in werkelijkheid groen waren. Een trouwring is duidelijk zichtbaar aan haar hand waarmee ze een waaier met bloemen vasthoudt. Dit detail en het kleurgebruik verraden de invloed van Spaanse kunstenaars als Velázquez en Goya voor wie Manet veel bewondering had. Ook in andere portretten van Morisot, bijvoorbeeld Berthe Morisot met een boeket viooltjes, komt deze invloed naar voren. De achtergrond met het plantenmotief is juist een verwijzing naar de Japanse kunst die in die periode in de mode was.
Het schilderij kan gezien worden als een afscheid tussen de schilder en zijn model. Anders dan in de voorgaande portretten kijkt Morisot weg, alsof ze wil verhinderen dat er een echt portret gemaakt wordt.

## Afbeelding

* Berthe Morisot met een boeket viooltjes (1872)
# Berthe Van Hyfte

Berthe Van Hyfte (Gent, 19 februari 1921 – Borgerhout, 7 mei 2015) was een Belgisch sopraan.
Ze was gehuwd met François Simons. Ze werd begraven op Schoonselhof.
Zij kreeg haar muziekopleiding aan het Conservatorium in Gent. In 1942 maakte zij haar debuut bij de Koninklijke Opera Gent; ze zong de rol van een van de vier Knappen van Richard Wagners Parsifal. Ze bleef gedurende acht seizoenen bij dat operagezelschap, in 1951 sloot ze zich aan bij het gezelschap van de (Koninklijke) Vlaamse Opera in Antwerpen, waar zo gedurende 27 seizoenen voor zong. Zij maakte in het seizoen 1959/1960 slechts een jaar deel uit van het gezelschap van de Munt Opera in Brussel. Berthe trad slechts af en toe in Nederland op, zoals in 1954 en 1956 met het Rotterdams Operakoor. Ze zong ook met het Limburgs Symfonie Orkest, het optreden was echter in Oostende. In maart 1967 zong ze met de Vlaamse Opera in het Amsterdamse Koninklijk Concertgebouw in onder andere de opera De antikwaar van Jef Maes en Anton van Wilderode en De grote verzoeking van Michel De Ghelderode.
In 1975 verzorgde ze haar laatste optreden; ze had toen in meer dan tachtig opera’s en veertig operettes gezongen. De rol die ze het meest had gezongen was die van Cio-Cio in Madama Butterfly van Giacomo Puccini. Ze was betrokken bij een aantal premières van Belgische opera’s zoals Europa ontvoerd van Karel Albert, De regenboog van Maurits Schoemaker en Pygmalion van Johannes Den Hertog.
In 1960 was te zien in de verfilming van De rozen van Madonna (Die Rosen von Madonna) van Robert Stolz en Hubert Hardt-Warden. Haar stem is bewaard gebleven in een beperkt aantal opnamen. Zij ontving gedurende haar zangcarrière de Dr. Oskar de Gruyterprijs voor toneel.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 341
* Opera Nederland.nl (geraadpleegd 1 oktober 2018
* In Memoriam Berthe Van Hyfte
* Schoonselhof
* Berthe van Hyfte op YouTube
* Antwerpen Net
# Bernard Lacombe

Bernard Lacombe (Lyon, 15 augustus 1952) is een Frans voormalig voetballer en voetbaltrainer, die speelde als aanvaller gedurende zijn spelerscarrière. Hij kwam achtendertig keer uit voor het Franse elftal en scoorde twaalf keer voor Les Bleus in de periode 1973–1984. Na zijn spelerscarrière was Lacombe vier seizoenen lang actief als hoofdtrainer van Olympique Lyon (1996–2000).

## Interlandcarrière

Lacombe nam met Frankrijk deel aan twee WK-eindronden: 1978 en 1982. Hij won met de nationale ploeg de Europese titel in 1984 in eigen land. Hij maakte zijn debuut op 8 september 1973 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Griekenland (3–1) in Parijs. Hij moest in die wedstrijd na 57 minuten plaatsmaken voor Marc Berdoll.
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Wedstrijd | Goal(s) | Score | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 27/04/1974 | Praag | Tsjecho-Slowakije – Frankrijk | 28' | 0 – 2 | 3 – 3 | Oefeninterland |
| 2 | 27/04/1974 | Praag | Tsjecho-Slowakije – Frankrijk | 72' | 2 – 3 | 3 – 3 | Oefeninterland |
| 3 | 09/10/1976 | Sofia | Bulgarije – Frankrijk | 40' | 0 – 2 | 2 – 2 | WK-kwalificatie |
| 4 | 02/06/1978 | Mar del Plata | Italië – Frankrijk | 1' | 0 – 1 | 2 – 1 | WK-eindronde |
| 5 | 02/05/1979 | East Rutherford | Verenigde Staten – Frankrijk | 8' | 0 – 1 | 0 – 6 | Oefeninterland |
| 6 | 02/05/1979 | East Rutherford | Verenigde Staten – Frankrijk | 14' | 0 – 2 | 0 – 6 | Oefeninterland |
| 7 | 02/05/1979 | East Rutherford | Verenigde Staten – Frankrijk | 37' | 0 – 3 | 0 – 6 | Oefeninterland |
| 8 | 05/09/1979 | Solna | Zweden – Frankrijk | 14' | 0 – 1 | 1 – 3 | EK-kwalificatie |
| 9 | 11/10/1980 | Limassol | Cyprus – Frankrijk | 4' | 0 – 1 | 0 – 7 | WK-kwalificatie |
| 10 | 05/12/1981 | Parijs | Frankrijk – Cyprus | 29' | 2 – 0 | 4 – 0 | WK-kwalificatie |
| 11 | 05/12/1981 | Parijs | Frankrijk – Cyprus | 82' | 3 – 0 | 4 – 0 | WK-kwalificatie |
| 12 | 01/06/1984 | Marseille | Frankrijk – Schotland | 29' | 2 – 0 | 2 – 0 | Oefeninterland |

## Erelijst

Als speler

### Olympique Lyon

* Coupe de France: 1972/73
* Trophée des Champions: 1973

### Girondins de Bordeaux

* Division 1: 1983/84, 1984/85, 1986/87
* Coupe de France: 1985/86, 1986/87
* Trophée des Champions: 1987

### Frankrijk

* UEFA EK: 1984
Als trainer

### Olympique Lyon

* UEFA Intertoto Cup: 1997
# Ben Polakbrug

De Ben Polakbrug (brug 258) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum.
De verkeersbrug is gelegen in de Roetersstraat en overspant de Nieuwe Prinsengracht. De brug is voor wat betreft haar geschiedenis nauw verbonden met de Lau Mazirelbrug (brug 259), want ze liggen in één doorgaande route. Bovendien liggen ze aan weerszijden van het Dr. Sarphatihuis. Toch is er relatief weinig bekend over deze brug (in vergelijking tot die Mazirelbrug). Er zijn foto’s van circa 1900 toen hier een dubbele basculebrug lag. In 1924 volgde er een aanbesteding voor het plaatsen van een vaste brug, waarbij tevens de Lazirelbrug aangepast moest worden. De brug 258 kwam daarbij van het bureau van Piet Kramer, terwijl brug 259 duidelijk van Piet Kramer is. Opvallend aan de brug is het ontbreken aan beeldhouwwerken, terwijl het graniet daartoe er wel is. Een groot verschil tussen de bruggen is de geringe doorvaartbreedte van de Ben Polakbrug en haar relatief lange walkant.
De brug is vernoemd naar verzetsstrijder, wethouder en politicus Ben Polak; een plaquette siert een van de leuningen. De brug stond ook bekend als Werkhuysbrug, vernoemd naar het werkhuis, later omgedoopt tot Dr. Sarphatihuis.
In 2017 liggen er nog wel tramsporen, maar deze worden niet meer voor een specifieke dienst gebruikt. Tussen 1904 en 2006 hebben (o.a.) de tramlijnen 6, 7, 10 en 20 over de brug gereden. De tramsporen zijn hier nu nog alleen in gebruik voor omleidingen. Sinds 1995 is het een gemeentelijk monument (200392).

## Afbeeldingen

* De brug links in 1965
* Museumtram in de brug in 2010
* Plaquette Ben Polak (juli 2023)
* Bruggen van Amsterdam
* Sebas Baggelaar, Pim van Schaik, Piet Kramer, Bruggenbouwer van de Amsterdamse School, 2016, ISBN 9789079156313 meldt alleen dat hij van het bureau van Kramer afkomstig is
* Beeldbank Amsterdam: Dubbele basculebrug in circa 1900
<<< · 200 · 201 · 202 · 203 · 204 · 205 · 206 · 207 · 208 · 209 · 210 · 211 · 212 · 213 · 214 · 215 · 216 · 217 · 218 · 220 · 221 · 222 · 223 · 224 · 225 · 226 · 227 · 228 · 228P · 229 · 230 · 231 · 232 · 233 · 234 · 235 · 236 · 237 · 238 · 239 · 240 · 241 · 242 · 243 · 244 · 245 · 246 · 247 · 248 · 249 · 250 · 251 · 252 · 253 · 254 · 255 · 256 · 257 · 258 · 259 · 260 · 261 · 262 · 263 · 264 · 265 · 266 · 267 · 270 · 271 · 272 · 273 · 274 · 275 · 277 · 278 · 279 · 280 · 281 · 283 · 285 · 286 · 287 · 288 · 289 · 290 · 291 · 292 · 293 · 295 · 296 · 297 · 298 · 299 · >>>
Brugnummers 219, 268, 269, 276, 282, 284, 294 zijn niet (meer) in omloop.
# Genipa

Genipa is een geslacht van planten uit de sterbladigenfamilie (Rubiaceae). Er worden drie soorten onderscheiden: Genipa americana L., Genipa infundibuliformis Zappi & Semir en Genipa spruceana Steyerm.
Genipa americana heeft eetbare vruchten.
... · Afrocanthium · Asperula (Bedstro) · Atractocarpus · Belonophora · Bouvardia · Breonadia · Byrsophyllum · Callipeltis · Cephalanthus (Kogelbloem) · Chassalia · Cinchona · Coffea (Koffie) · Coprosma · Cruciata · Deppea · Galium (Walstro) · Gardenia · Genipa · Morinda · Nertera · Pentas · Plocama · Portlandia · Psydrax · Richardia · Rothmannia · Rubia · Rutidea · Rytigynia · Sabicea · Sarcocephalus · Sericanthe · Sherardia · Spermacoce · Tarenna · Tricalysia · Uncaria · Vangueria · Virectaria ·
Wendlandia · ...
# Klantenmotor

Een klantenmotor is een inbouwmotorblok in een auto, dat de autofabrikant van een andere autofabrikant heeft betrokken. De term "klantenmotor" wordt meestal (of uitsluitend) gebruikt in de context van de Formule 1. In deze tak van de auto-industrie is het gebruik van motoren van andere merken heel gebruikelijk, omdat op die manier ontwikkelingskosten worden bespaard.
In 2015/2016 ontstond er binnen de Formule 1-racewereld discussie over de klantenmotor. Het bleek dat de raceteams van motorbouwers hun nieuwste motoren slechts in hun eigen racewagens wilden plaatsen en niet als klantenmotor aan andere partijen wilden aanbieden. Dit betekende oneerlijke concurrentie voor de niet-motorbouwers. Om de niet-motorbouwers tegemoet te komen, stelde de FIA daarom een standaardmotor voor die als klantenmotor in alle racewagens ingebouwd zou moeten worden. Het Britse ingenieursbedrijf RML was een van de gegadigden om deze motor te maken. Het voorstel voor een universele motor werd verworpen door de raceteams met eigen motorbouwers, maar Ferrari, Mercedes, Renault en Honda stemden wel in met een prijslimiet voor klantenmotoren, en er werden plannen ontwikkeld om door middel van regels en richtlijnen de prestaties van de verschillende krachtbronnen meer op elkaar af te stemmen.
* ↑ Tim Engelen, Klantenmotor F1 moet in 2016 gelijk zijn aan fabrieksmotor. AD.nl (14 oktober 2015). Gearchiveerd op 15 december 2021. Geraadpleegd op 15 december 2021.
* ↑ Casper Bekking, RML kan 'binnen acht maanden' F1-klantenmotor leveren". Motorsport.com (26 november 2015). Geraadpleegd op 15 december 2021.
* ↑ Rob Veenstra, 'Standaard klantenmotor definitief van de baan'. GPToday.Net (19 januari 2016). Gearchiveerd op 15 december 2021. Geraadpleegd op 15 december 2021.
* ↑ Rob Veenstra, Formule 1 werkt aan gelijktrekken van motoren. GPToday.Net (16 maart 2016). Gearchiveerd op 15 december 2021. Geraadpleegd op 15 december 2021.
# Notiophygus olifantanus

Notiophygus olifantanus is een keversoort uit de familie Discolomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door John.