OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gemträsk

Gemträsk is een dorp binnen de Zweedse gemeente Boden. Het dorp is waarschijnlijk gesticht in 1794 en heeft ooit een schooltje gehad. Met het huidig aantal inwoners is dat niet meer het geval. Over de 200-jarige geschiedenis is door de dorpsvereniging een boek geschreven met de titel Träskare (1994). Het dorp ligt op de grens met de gemeente Luleå.
Bestuurscentrum: Boden (tätort)
Tätort: Bodträskfors · Gunnarsbyn · Harads · Sävast · Unbyn · Vittjärv
Småort: Åbergstorp · Brännberg · Bredåker · Buddbyn · Degerbäcken · Lakaträsk · Österåker · Överstbyn · Skogså · Sörbyn · Svartbjörnsbyn · Svartlå
Overig: Abramsån · Åkerholmen · Aldernäs · Alträsk · Åskogen · Brobyn · Flarken · Forsnäs · Forsträskhed · Gemträsk · Gransjö · Heden · Hundsjö · Inbyn · Lassbyn · Lombäcken · Mjedsjön · Mockträsk · Nedre Flåsjön · Norra Svartbyn · Norriån · Notträsk · Övre Flåsjön · Råbäcken · Rågraven · Rasmyran · Rödingsträsk · Rörån · Sandträsk · Skogså · Storsand · Svartbäcken · Södra Harads · Valvträsk · Vändträsk · Vibbyn
Wijk Boden: Södra Svartbyn en Trångfors
# Gambuhan

Gambuhan kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië (met tussen haakjes het onderdistrict)

* Gambuhan (Pulosari), een plaats in het regentschap Pemalang van de provincie Midden-Java
* Gambuhan (Kalitengah), een plaats in het regentschap Lamongan van de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gambuhan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Geologisch monument Sterrenstenen

Het Geologisch monument Sterrenstenen is een geologisch monument in de gemeente Vaals in Nederlands Zuid-Limburg. Het monument bestaande uit enkele steenbrokken ligt in het noordwesten van het Vijlenerbos in het Elzetterbos op het Plateau van Vijlen.

## Geschiedenis

Reeds in vroeger tijden werden verspreid over het bos ruwe stenen aangetroffen die een merkwaardige samenstelling hadden. Men kon deze blokken niet verklaren en noemde ze sterrenstenen, omdat ze dachten dat ze als meteorieten of vallende sterren uit de lucht waren komen vallen.
In de 20e eeuw werden er door de priesterstudenten van het missiehuis Emmaus, gesitueerd aan de rand van het bos, een groot aantal blokken uit het Vijlenerbos en Elzetterbos versleept en samengebracht in het park achter het missiehuis.

## Geologie

In de periode van het Krijt was het gebied van Zuid-Limburg voor een bepaalde tijd overstroomd en bevond zich hier een Krijtzee. In die tijd werd er hier een sedimentpakket van 300 meter dik afgezet bestaande uit klei, zand en kalk. Dit pakket van kalksteen bestond uit de Formatie van Gulpen. Door de eeuwen heen verdween een groot deel van de kalksteen, bijvoorbeeld door oplossing onder invloed van regenwater dat door de bodem sijpelde. Hierdoor verdween er een ongeveer 55 meter dik pakket aan kalksteen. Het eluvium in al die kalksteenlagen loste niet op en bleef achter in de bodem als vuursteeneluvium.
In het jongste deel van het Tertiair ontstonden tussen 7 en 2,5 miljoen jaar geleden deze steenbrokken. De stenen zijn breksies en bestaan uit ruw vuursteen, wat grind en fijnkorrelig zand, dat samen tot grote klonten aan elkaar is verkit met kiezelcement.
De stenen van dit moment bestaan in de hoofdzaak uit verkit vuursteen, terwijl de steenblokken van Geologisch monument Zandsteenblokken uit verkit zandsteen bestaan.
De ondergrond van dit gebied bevat hier fijnkorrelig glauconiethoudend zand uit de Formatie van Vaals, waar bovenop op de hogere delen geelgrijs kalksteen gelegen is en het zand en de kalksteen beiden afgedekt worden door vuursteeneluvium.
Ten noorden van de blokken bevindt zich de sedimentatierand van de Oostmaas en in het landschap zichtbaar is door de daar aanwezige terreintrap. De Oostmaas zette hier Maasgrind en -zand af van het Laagpakket van Kosberg.

## Sage

Over de Sterrenstenen is er een sage in omloop. De sage vertelt dat er onder de grootste steen een slang zou zitten die er voor zou zorgen dat de stenen niet vrijgegraven en opgetild zouden worden.
# Geologisch archief

Het geologisch archief (Engels: geological record) is alle informatie over de geschiedenis van de Aarde die opgeslagen ligt in gesteenten, sedimenten, ijskappen en fossielen te beschrijven.
Gegevens uit het geologisch archief zijn onder andere verzameld door het bestuderen van de opeenvolging van gesteenten of sedimenten (lithostratigrafie), de chronologische indeling van deze gesteenten (chronostratigrafie), de opeenvolging van fossielen erin (biostratigrafie) en het dateren van de gesteenten (geochronologie).
De informatie uit het geologisch archief bestaat uit gegevens over de evolutie van soorten, het klimaat en klimaatsveranderingen in het verleden, de paleogeografie en veranderingen in de samenstelling van de atmosfeer. Het geologisch archief heeft onder andere bewijzen geleverd voor de evolutietheorie of het voorkomen van ijstijden.
# Geoplana fragai

Geoplana fragai is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Froehlich.
# George Clausen

George Clausen (Londen, 18 april 1852 - Newbury, 22 november 1944) was een Engels kunstschilder en etser. Hij werkte in een naturalistische stijl en zocht zijn thema's meestal op het platteland.

## Leven en werk

Clausen was de zoon van een Londense decoratieschilder van Deense afkomst en een Schotse moeder. Hij volgde van 1871 tot 1873 tekenlessen aan de South Kensington Schools in Londen, tegenwoordig deel uitmakend van de Royal College of Art. Na een tijdje gewerkt te hebben in het atelier van historieschilder Edwin Long, vertrok hij voor een periode naar het vasteland van Europa. Hij studeerde in de jaren 1875-1877 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen en maakte in die periode regelmatig studiereizen door Nederland en België. Hij werkte in diverse plaatsen aan de Zuiderzee, onder andere in Volendam. Daar schilderde hij in 1876 ook Hoogmis in een dorp aan de Zuiderzee, het eerste van de vele werken die hij later zou exposeren bij de Royal Academy of Arts.
Eind jaren 1870 bezocht Clausen ook Parijs, waar hij lessen volgde aan de Academie Julian, bij William-Adolphe Bouguereau en Tony Robert-Fleury. Hij werd er beïnvloed werd door James McNeill Whistler, John Robertson Reid en plattelandsschilder Léon Augustine Lhermitte, maakte kennis met het impressionisme en verkocht er zijn eerste werken. In 1880 keerde hij terug naar Engeland.
Tijdens een expositie in 1880 in de Londense Grosvenor Gallery raakte Clausen onder de indruk van het werk van Jules Bastien-Lepage, meer in het bijzonder van het schilderij Les Foins (De hooiers, 1877). Hij adapteerde diens naturalistische werkwijze en zocht zijn thema's voornamelijk op het platteland, in Hertfordshire, waar hij na zijn huwelijk met Agnes Mary Webster in 1881 ging wonen. Vanaf de jaren 1890 ontwikkelde hij deze werkwijze door tot een eigen persoonlijke stijl, met invloeden van het impressionisme en luminisme, met name in zijn aandacht voor atmosferisch licht. Hij werkte met vierkante borstels en met droge verfsoorten, die zorgden voor een pastelachtige uitstraling.
In 1896 werd Clausen lid van de Royal Academy, waar hij vaak zou exposeren en waar hij van 1904 tot 1913 ook doceerde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij benoemd tot officieel "War Artist" en maakte hij diverse allegorische werken. In 1925 maakte hij als 73-jarige nog enkele muurschilderingen in het Westminster Palace. Clausen werd in 1927 geridderd. Hij overleed in 1944, 92 jaar oud.
Werk van Clausen is onder andere te zien in de Royal Academy en Tate Gallery in Londen, het Ashmolean Museum in Oxford, het Art Institute of Chicago, het National Museum of Australia in Canberra en tal van andere gerenommeerde musea over de gehele wereld.

## Galerij

* Dame in rose, staande in een korenveld
* De stenenrapers
* Natte
* Appelbloesem
* Hoofd van een meisje
* De maaiers
* Schrijvend meisje
* Ochtend in November

## Literatuur

* Kenneth McConkey: George Clausen and the Picture of English Rural Life. Atelier Books, Glasgow, 2012. ISBN 9781873830123
# George Clifford (1685-1760)

George Clifford III (Amsterdam, 7 januari 1685 – Heemstede, 10 april 1760) was een Nederlandse koopman en bankier. Hij is vooral bekend als de bankier die tussen 1735 en 1738 Carl Linnaeus in dienst had. Clifford was een exponent van de toenemende publieke interesse in de wetenschap zoals die zich in de eerste helft van de achttiende eeuw ontwikkelde.

## Biografie

George Clifford werd geboren als de zoon van George Clifford II en Anna Maria van Schuylenburch. De familie Clifford stamt uit Stow en kwam rond 1640 naar Amsterdam.
George Clifford III studeerde van 1703 tot 1706 rechten aan de Universiteit van Leiden. In 1707 trouwde hij met Johanna Bouwens (geboren 1689). Het paar kreeg vijf kinderen. Johanna overleed in 1714. De familie woonde in de Gouden Bocht, Herengracht 472, en vanaf 1743 in het pand met twee koetshuizen op Keizersgracht 573/575, behorend tot de grootste woonhuizen ooit aan de gracht verschenen. In 1751 werd Clifford commissaris bij de Hortus Botanicus. In 1752 trouwde hij met Constantia Catharina Sautijn. In 1758 kwam hij aan het hoofd van het handelshuis Deutz, door Willem Gideon Deutz opgericht. Daarmee werd hij ook keizerlijk factoor van het kwikzilver.
Cliffords liefde voor planten en tuinieren deelde hij met een aantal bekende plantkundigen uit zijn tijd, zoals Herman Boerhaave en Johannes Burman. Op zijn landgoed, Hartekamp, in 1709 door zijn vader aangekocht van Johan Hinlopen, had Clifford een rijke variatie aan planten. Tijdens een bezoek van Burman en Linnaeus, vroeg hij Linnaeus om zijn lijfarts te worden en de botanische tuin en menagerie met tijgers, apen, Indische herten, en vele soorten vogels te willen verzorgen. Clifford was niet geheel vrij van hypochondrische neigingen en had ook graag een arts in zijn nabijheid. Van september 1735 tot oktober 1737 verbleef de Zweedse plantkundige in Cliffords landhuis. Het lukte Linnaeus een bananenboom in bloei te krijgen. Onder anderen Boerhaave, Burman en Jan Frederik Gronovius kwamen langs om het wonder te aanschouwen. Linnaeus had ook toegang tot Cliffords uitgebreide bibliotheek en heeft daar een catalogus van samengesteld die is gepubliceerd in de Hortus Cliffortianus, een boek dat hij gedurende zijn verblijf op de Hartekamp in opdracht van Clifford schreef. Tevens ordende hij Cliffords mineralogische en zoölogische verzameling. Bij zijn vertrek, in 1738, nam hij de tuinman mee naar Zweden, tot ontsteltenis van Clifford. Veel van de plantensoorten uit Cliffords tuin en de verwijzingen ernaar in de boeken uit Cliffords bibliotheek, heeft Linnaeus later opgenomen in zijn Species plantarum uit 1753.
# George Harris

George Harris kan verwijzen naar:
* George Harris, 1e baron Harris (1746–1829), Brits militair, diende o.a. in de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog en in Brits-Indië;
* George Harris (acteur) (1949), Brits acteur, speelde o.a. in de Harry Potterfilms.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van George Harris en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Geesbergen

Geesbergen is een buitenplaats langs de rivier de Vecht bij het Nederlandse dorp Maarssen.
In 1649 kocht Joan Huydecoper van Maarsseveen van de erfgenamen van Sebastiaan van Geesbergen op en rond deze locatie een groot terrein, inclusief de erop aanwezige boerderij/hofstede Geesbergen. De nieuwe eigenaar, die onder meer reeds de buitenplaats Goudestein in eigendom had, verkocht een deel van het terrein en verkavelde de rest. Onder andere is een van de kavels gebruikt om later de naastgelegen buitenplaats Leeuwenburg te laten verrijzen. Tot 1681 bleef Geesbergen eigendom van de familie Huydecoper. Onduidelijk is wanneer de huidige buitenplaats Geesbergen, een rijksmonument, is gebouwd. Volgende eigenaren/bewoners van Geesbergen waren onder meer de familie Franco Mendes en Jacob Bicker Raye. In de eerste helft van de 20e eeuw was Geesbergen in gebruik als kwekerij waarbij naast het landhuis een café is gebouwd van bouwmaterialen afkomstig van gesloopte bijgebouwen. De horecafunctie op Geesbergen is sindsdien gebleven.
# Gevangenis van Aarlen

De gevangenis in de Belgische stad Aarlen is sinds 1867 in gebruik. Ze is aan de Rue Léon Castilhon gelegen en biedt plaats aan 111 gedetineerden.

## Geschiedenis

De gevangenis van Aarlen is een van de oudste gevangenissen van België. Ze is sinds 1867 in gebruik als arresthuis en strafhuis. Ze had tot 1975 ook een vrouwenafdeling. Sinds 1980 zijn onder meer de celvleugels en gevels gerenoveerd en een sportzaal, een wandelplaats en werkplaatsen aangebracht en een magazijn en een wasserij in de kelder ingericht. In 1998 werd de theaterzaal tot zes lokalen voor de beroepsopleiding van de gedetineerden omgevormd en een jaar later jaar werd aan de ingang een toegangscontrolesysteem geïnstalleerd. Ook in 2022 werden renovatiewerken aan de gevangenis voltooid.

## Externe link

* Meer info over de gevangenis van Aarlen, Federale Overheidsdienst Justitie
* ↑ (fr) Arlon, la plus vieille prison du royaume sera rénovée pour 15 millions, L'Avenir, 24 februari 2022. Gearchiveerd op 19 juni 2022.
# Gilbert Deleu

Gilbert Deleu (Wervik, 10 september 1943 - Komen, 18 juli 2019) was een Waals politicus.
Gilbert Deleu groeide op in Kruiseke nabij Wervik. In 1971 stond hij voor het eerst op de lijst van de partij cdH en was tot in 1988 schepen van Komen-Waasten. Dat jaar volgde hij zijn vriend Daniel Pieters op als burgemeester. In oktober 2012 nam hij als lijsttrekker van Action voor de laatste keer deel aan de gemeenteraadsverkiezingen. De lijst Action behield nipt de absolute meerderheid. Gilbert Deleu begon in 2012 aan zijn vijfde ambtstermijn als burgemeester.
In januari 2016 kreeg hij echter een beroerte. Nadien volgde ook nog een tweede beroerte, waardoor hij zijn burgemeesterschap niet meer ten volle kon uitoefenen. Toenmalig eerste schepen Marie-Eve Desbuquoit werd tot aan de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 waarnemend burgemeester van Komen-Waasten. Gilbert Deleu was verlamd en verbleef in het woonzorgcentrum Saint-Joseph in Komen. Aldaar overleed hij op 18 juli 2019.
Hij was van 1988 tot in 2018 burgemeester van Komen-Waasten, waarvan de laatste twee jaar als titelvoerend burgemeester omwille van gezondheidsredenen. Hij was ook ondervoorzitter van de partij cdH in het arrondissement Doornik.
* ↑ Gewezen burgemeester Gilbert Deleu (75) overleden: “Komen was heilig voor hem. Hij zou er álles voor gedaan hebben”.. hln.be (19 juli 2019). Gearchiveerd op 7 augustus 2019. Geraadpleegd op 7 augustus 2019.
* ↑ (fr) Comines-Warneton: décès de l'ancien bourgmestre Gilbert Deleu.. rtbf.be (18 juli 2019). Gearchiveerd op 19 juli 2019. Geraadpleegd op 7 augustus 2019.
* ↑ (fr) Décès de notre Bourgmestre honoraire, Gilbert DELEU.. villedecomines-warneton.be (18 juli 2019). Gearchiveerd op 7 augustus 2019. Geraadpleegd op 7 augustus 2019.
* ↑ Bomvolle kerk verwacht voor uitvaart oud-burgemeester Gilbert Deleu van Komen-Waasten.. kw.be (23 juli 2019). Gearchiveerd op 7 augustus 2019. Geraadpleegd op 7 augustus 2019.
# Gerrie Gerrits

Gerrie Gerrits (Beuningen, 17 juli 1947) is een Nederlands voormalig voetballer die als aanvaller speelde.
Gerrits begon bij Beuningse Boys en kwam op zijn zeventiende in de jeugd bij N.E.C. in Nijmegen. Daar kwam hij in 1966 bij de eerste selectie en debuteerde op 25 september 1966 als invaller na veertig minuten voor Gerard Weber in de thuiswedstrijd in de Eerste divisie tegen DHC '66 (5-0). N.E.C. promoveerde in het seizoen 1966/67 naar de Eredivisie. Daar kwam Gerrits niet meer aan bod en speelde tot 1970 in het tweede team. In het amateurvoetbal kwam hij hierna uit voor DIO '30, in twee periodes voor zowel De Treffers als SV TOP en als speler-trainer voor SCD '33. Hierna werd hij trainer in het amateurvoetbal. Gerrits is de grootvader van voetballer Joep van der Sluijs.
# Gerrie Meijers

Gerrie Meijers (27 juni 1961) is een Nederlands organiste en pianiste.

## Loopbaan

Gerrie Meijers studeerde aan het Arnhems Conservatorium orgel bij Johan van Dommele en Hans van Nieuwkoop en piano bij Arthur Hartong en Jacques Hendriks. Beide studies sloot zij met onderscheiding af als Uitvoerend Musicus.
Gerrie Meijers is organist van de Remonstrantse Kerk te Haarlem. Ze vormt een orgelduo met Christine Kamp, is werkzaam als begeleider van vocalisten en heeft een uitgebreide concertpraktijk in binnen- en buitenland. Ze speelde diverse premières waaronder die van het Fukushima requiem van Zsigmond Szathmáry tijdens het openingsconcert van het Internationaal Orgelfestival Haarlem in 2012.
Daarnaast speelde zij in diverse muziektheaterproducties zoals Liefde op de Schop met zangeres Cecile Roovers en filmmaakster Verele Vorstman, de dansvoorstelling Pulse+ met dansgroep Krisztina de Châtel in het Orgelpark op muziek van György Ligeti en de muziekvoorstelling Luther van Boudewijn Tarenskeen voor bariton, koor Cappella Amsterdam en orgel.

## Prijzen

* 1994 Internationaal Orgelconcours Nijmegen
* (jaartal onbekend) concours Toulouse Les Orgues
* 2002 Zilveren medaille wegens verdiensten voor de Franse Muziek van de Société Academique Arts-Sciences-Lettres

## Discografie

* Dutch composers 'di voce', Vrouwen Kleinkoor Orpheus o.l.v. Albert Wissink, Gerrie Meijers (WVH122)
* Goldberg Variationen, Johann Sebastian Bach, Gerrie Meijers, orgel (MCD 3114)
* Gerrie Meijers bespeelt het orgel van de Evangelisch Lutherse Kerk te Haarlem (STH Records)
* Gerrie Meijers, Schyven-orgel Cathedral of Our Lady, Antwerp, Symphonie-Passion (opus 23) Marcel Dupré (Prestare)
* Orgels in Schuren en Kerkjes in Noord-Holland, Gerrie Meijers, Gonny van der Maten en Christa Hijink (De Banier)
* Orgels In Nederland 1511-1896, CD-box, Gerrie Meijers e.a. (De Banier
* Het Historische Orgel in Nederland, CD-box, Gerrie Meijers e.a. (Evangelische Omroep)
# Gian Filippo Felicioli

Gianfilippo Felicioli (30 september 1997) is een Italiaans voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt. Hij staat onder contract bij AC Milan, waar hij in 2015 doorstroomde vanuit de eigen jeugdopleiding.

## Clubcarrière

Felicioli is afkomstig uit de jeugdacademie van AC Milan. Op 1 februari 2015 zat hij voor het eerst op de bank onder coach Filippo Inzaghi in de competitiewedstrijd tegen Parma. Op 3 mei 2015 debuteerde de middenvelder in de Serie A tegen SSC Napoli. Milan verloor met 3–0 in het Stadio San Paolo na doelpunten van Marek Hamšík, Gonzalo Higuaín en Manolo Gabbiadini. Felicioli mocht na 84 minuten invallen voor Giacomo Bonaventura.

## Interlandcarrière

Felicioli kwam reeds uit voor verschillende Italiaanse nationale jeugdelftallen. In 2014 debuteerde hij voor Italië –18.

## Statistieken

| Club | Seizoen | Serie A | Serie A | Coppa Italia | Coppa Italia | Europa | Europa | Andere | Andere | Totaal | Totaal |
| Club | Seizoen | Wed | Goals | Wed | Goals | Wed | Goals | Wed | Goals | Wed | Goals |
| AC Milan | 2014–15 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| AC Milan | Totaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
# Gian Franco Legler

Gian Franco Legler (Zwitserland, 1922 – 2015) was een Zwitsers-Italiaans industrieel ontwerper.
Legler werd geboren in Zwitserland en groeide op in Italië. Hij studeerde architectuur in Zürich. Begin jaren vijftig studeerde Legler in de Verenigde Staten en specialiseerde er zich in industriële vormgeving. Eerst in Boston en daarna in Chicago, toen het centrum van industriële vormgeving. Hij leidde er later zijn eigen ontwerpstudio. In 1961 keerde hij terug naar Zürich, waar hij tot 2007 zijn werk als ontwerper voortzette.
Legler is de ontwerper van de Basket Chair uit 1951.
# Gian Domenico Partenio

Gian (Giovanni) Domenico Partenio (Spilimbergo, voor 1650 - Venetië, 1701) was een Italiaans componist, zanger en priester.

## Biografie

De geboortedatum van Gian Domenico Partenio ligt in ieder geval voor 1650. Hij begon zijn muzikale carrière in de kapel van de basiliek van San Marco in Venetië in februari 1666, met een bescheiden salaris van 80 dukaten. In januari 1674 werd zijn salaris verhoogd tot 100 dukaten. In juli 1685 werd Partenio vice-maestro di cappella van de San Marco, als opvolger van Giovanni Legrenzi en in mei van 1692 werd hij zelfs meastro di cappella, als opvolger van de overleden Giovanni Battista Volpe. Parallel aan zijn activiteiten in de Basiliek in Venetië, diende hij als koordirigent bij Ospedale dei Mendicanti in de periode 1685-1689.
Hij was ook een bekende operacomponist, maar zijn opera's werden sporadisch uitgevoerd. Hij debuteerde in 1669 met het drama van het libretto Genseric voor de graaf Nicolò Beregan en vervolgens schreef hij voor hem nog vier andere werken. Als priester was hij werkzaam in de parochiekerk van San Martino, deze kerk was het hoofdkwartier van sovvegno Santa Cecilia, een vereniging van honderd muzikanten en muziekdocenten. Partenio was zelf een der belangrijkste grondleggers van deze club, die op dat moment werd geleid door Legrenzi. In zijn tijd werd Partenio geprezen voor zijn werk als koordirigent en componist van religieuze muziek, die grotendeels tot de dag van vandaag gespeeld wordt.
* Biblioteca Nacional de España: XX1773660
* Gemeinsame Normdatei: 124683207
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7867 6343
* Library of Congress Control Number: no2009091272
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20040727009
* Virtual International Authority File: 84300220
* WorldCat (via VIAF): 84300220
# GeoFort

GeoFort is een interactief science center waarin alles om de aarde draait. Centrale thema's zijn big data, geo-design en klimaat. De oorspronkelijke naam is Fort bij de Nieuwe Steeg in de Gelderse plaats Herwijnen. Het fort maakt deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
In 2016 heeft GeoFort de Children in Museum Award gewonnen. Deze internationale prijs die werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse Ecsite (Europese netwerk van science centra en musea) Congres in Graz, Oostenrijk.
In 2018 won GeoFort de Europa Nostra Prijs met het Minecraftproject GeoCraftNL. Hierin is heel Nederland in Minecraft nagebouwd met 1000 miljard Minecraft blokjes: alle huizen, rivieren en wegen zijn in virtuele vorm te vinden. GeoCraftNL is een platform om kinderen te betrekken bij hun eigen omgeving. Ze bouwen hun eigen school, huis, monumenten, kastelen, molens en kerken. Maar juist ook smart cities, duurzame steden, veilige fietspaden. GeoFort kreeg de Europa Nostra-prijs omdat ze kinderen enthousiast maakt voor cultureel erfgoed in de virtuele wereld. Daarmee krijgen ze ook oog voor de monumenten in de echte wereld.
Willemijn Simon van Leeuwen en Bart Bennis startten in 2005 met het initiatief. In 2011 werd het fort grondig gerenoveerd en een jaar later werd het GeoFort geopend. In het museum wordt aandacht besteed aan oude, gebruikelijke en moderne manieren van navigeren. Het museum richt zich nadrukkelijk ook op kinderen. Onder de naam GeoExperience zijn er diverse attracties in het museum; onder andere een ondergrondse desoriëntatiegang, een geurendoolhof, een 4D-globe waarmee je miljoenen jaren terug in de tijd kan kijken en de film Powers of Ten, die uitzoomt van het kleinste deel in je lichaam tot aan het verste plekje in het heelal. Ook wordt heel Nederland nagebouwd in het 3D spel 'Minecraft' onder de naam GeoCraft.
Er is ook een pannenkoekenrestaurant onder de naam WereldPan en er zijn verschillende vergaderzalen.
* De desoriëntatietunnel
* Doolhof
* Het geurendoolhof
* De film Powers of Ten
* De oude sleutelkast
* Terras van restaurant de WereldPan
* De Speurtuin