OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gauntlet II

Gauntlet II is een computerspel dat werd ontwikkel en uitgegeven door Atari Games. Het spel kwam in 1986 uit als arcadespel. Later volgde release voor verschillende homecomputers. Het spel is het vervolg op Gauntlet. In dit avontuur gaat de speler door doolhoven en moet het opnemen tegen allerlei monsters en geesten. Onderweg kunnen schatten en toverdrankjes worden verzameld. De speler kan kiezen om een magiër, krijger, elf of valkyrie te zijn en moet de queeste tot een goed einde brengen.

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1986 | Arcade |
| 1987 | Amstrad CPC, Commodore 64 |
| 1988 | Atari ST, ZX Spectrum |
| 1989 | Amiga, DOS |
| 1990 | Game Boy, NES |
| 2007 | PlayStation 3 |

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| Génération 4 | Game Boy | 199111 november 1991 | 91% |
| Mean Machines | NES | 199103 maart 1991 | 90% |
| Power Play | Atari ST | 198807 juli 1988 | 80% |
| 1UP! | NES | 20070211 11 februari 2007 | 80% |
| Video Games | NES | 199103 maart 1991 | 80% |
| Power Play | NES | 199105 mei 1991 | 78% |
| Total! (Duitsland) | NES | 199604 april 1996 | 75% |
| Megablast | NES | 1992 | 75% |
| Power Play | Commodore 64 | 198802 februari 1988 | 65% |
| IGN | PlayStation 3 | 20070509 9 mei 2007 | 55% |

## Trivia

* Het spel is opgenomen in het boek 1001 Video Games You Must Play Before You Die van Tony Mott.
* (en) Gauntlet II op MobyGames
* Info op gamesmeter.nl
# Gemünd (Schleiden)

Gemünd is een plaats in de Duitse gemeente Schleiden, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 4130 inwoners (2007).
Nabij Gemünd ligt de Ordensburg Vogelsang. Dit complex werd tussen 1934 en 1936 aangelegd en werd door de NSDAP gebruikt als opleidingskamp. Tegenwoordig is het een museum.
Bij de overstromingen in Europa in juli 2021 kwam het in het centrum van Gemünd, waar de rivieren Olef en Urft samenkomen, tot grote schade.

## Foto's

* Gemünd, dorpsgezicht
* Gemünd, de Sankt Nikolaus Kirche
* Gemünd, brug over de Urft
* Zichtbare schade aan de kade, een jaar na de overstroming van 2021

## Bekende inwoners

* Georg Keßler, voetballer, -coach en enige tijd bondscoach van het Nederlands elftal
* ↑ Zerstörtes Gemünd, WochenSpiegel, 15 juli 2021. Gearchiveerd op 23 oktober 2021.
# Gemylus wainiloka

Gemylus wainiloka is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Dillon & Dillon.
# Gertrude Tumpel-Gugerell

Gertrude Tumpel-Gugerell (Killing, 11 november 1952) is een Oostenrijks econoom.
Zij was vanaf 1 juni 2003 tot 1 juni 2011 directeur van de Europese Centrale Bank (ECB).
Haar opvolger was Peter Praet.
* Biblioteca Nacional de España: XX4608901
* Bibliothèque nationale de France: cb15101474x (data)
* Gemeinsame Normdatei: 123230640
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1437 1070
* Library of Congress Control Number: no2001044214
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: utb2011627143
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007342136205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 260151890
* Système universitaire de documentation: 074657135
* Virtual International Authority File: 5224410
* WorldCat (via VIAF): 5224410
# Gertrude Vanderbilt Whitney

Gertrude Vanderbilt (New York, 9 januari 1875 – aldaar, 18 april 1942) was een lid van de zeer rijke Amerikaanse familie van Nederlandse afkomst Vanderbilt. Ze is vooral bekend als society-dame, beeldhouwster, kunstverzamelaar en als stichtster van het Whitney Museum of American Art in haar geboortestad New York.
Ze was de dochter van Cornelius Vanderbilt II en Alice Claypoole Gwynne en bracht een deel van haar jeugd door in hun landhuis The Breakers in Newport op Rhode Island. Ze was zeer sportief en leerde daar haar echtgenoot Harry Payne Whitney (1872–1930) kennen met wie ze op 21-jarige leeftijd trouwde. Het echtpaar kreeg drie kinderen Flora (1897), Cornelius (1899), and Barbara (1903).

## De Kunsten

In Europa ontdekte ze begin 1900 de kunst in Montmartre en Montparnasse te Parijs. Wat ze daar zag stimuleerde haar creativiteit en bracht haar daartoe te gaan beeldhouwen. Ze ging studeren bij de Art Students League of New York en daarna bij Auguste Rodin in Parijs. Ze richtte daarvoor een eigen atelier in de New Yorkse wijk Greenwich Village in, en in het 16e arrondissement (Parijs) te Parijs. Haar rijkdom gaf haar de gelegenheid om als mecenas in de kunst te opereren en vrouwen te stimuleren meer aan kunst te gaan doen. Ze was ook de voornaamste financier van de "International Composer's Guild" die moderne muziek stimuleerde. In een van hun huizen in New York richtte ze een galerie in, de Whitney Studio Club aan de 8 West 8th Street in Greenwich Village, waar jonge kunstenaars hun werk konden exposeren. Dit groeide uit tot het Whitney Museum of American Art in 1931 nadat het Metropolitan Museum of Art haar in 25 jaar verzamelde collectie moderne kunst had geweigerd.

## Overzicht bekendste beeldhouwwerken

* "Fountain of El Dorado" – San Francisco (nu in Lima, Peru);
* "Aztec Fountain" - Washington;
* "Titanic Memorial" - Washington;
* "Buffalo Bill Statue Memorial" - Cody (Wyoming)
* "Victory Arch" - Madison Square, New York
* "Three Graces" McGill University campus Montreal, meestal genaamd de "Three Bares"
* "Herdenking Eerste Wereldoorlog" in Mitchell Square Park

## Sociaal overzicht

Gedurende de Eerste Wereldoorlog was ze zeer actief in de hulpverlening en richtte een hospitaal op voor gewonde soldaten in Neuilly-sur-Seine bij Parijs. Valk na het einde van deze oorlog was ze actief betrokken bij een aantal herdenkingsmonumenten.
In 1934 vocht ze een met veel publiciteit omgeven rechtsstrijd uit met haar schoonzuster Gloria Vanderbilt-Morgan, over de voogdij van dier dochter Gloria Vanderbilt. Ze won deze strijd en Gloria groeide bij haar op.
* Bibliothèque nationale de France: cb12658894t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 12276465X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6684 1698
* Library of Congress Control Number: nr93050931
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007449398105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003313681
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 330531
* SNAC: w6805436
* Union List of Artist Names: 500014661
* Virtual International Authority File: 72283828
* WorldCat (via VIAF): 72283828
# George Chakiris

George Chakiris (Norwood (Ohio), 16 september 1932) is een Amerikaans filmacteur, zanger en danser.
Bij het grote publiek is hij bekend geworden door zijn rol in de musicalfilm West Side Story uit 1961, onder regie van Jerome Robbins en Robert Wise, waarin hij de rol van Bernardo speelde, die hem de Academy Award voor de beste mannelijke bijrol opleverde. Zijn eerste filmrol vervulde hij echter op twaalfjarige leeftijd als koorzanger in de film Song of Love (1947).

## Filmografie (selectie)

* Song of Love (1947)
* Gentlemen Prefer Blondes (1953)
* Diamonds are a girl's best friend
* White Christmas 1954
* The Girl Rush (1955)
* Brigadoon (1954)
* There's No Business Like Showbusiness (1954)
* Meet Me in Las Vegas (1956)
* Under Fire (1957)
* West Side Story (1961)
* Kings of the Sun (1963)
* Diamond Head (1963)
* La ragazza di Bube (1963)
* Flight from Ashiya (1964)
* Les Demoiselles de Rochefort (1967)
* The Big Cube (1969)
* Why Not Stay for Breakfast? (1979)
* Jekyll and Hyde... Together Again (1982)
* Pale Blood (1990)

## Externe link

* (en) George Chakiris in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb13892346f (data)
* CiNii: DA14479947
* Gemeinsame Normdatei: 134768248
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2148 8445
* Library of Congress Control Number: n89668644
* MusicBrainz: 8bf7f0dc-30ee-43a0-a096-fdba369132d0
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2014828261
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007426366905171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001804657
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 269607684
* SNAC: w60g44b9
* Système universitaire de documentation: 061177415
* Virtual International Authority File: 118404513
* WorldCat (via VIAF): 118404513
# Gertjan Rothman

Gertjan Rothman (Gouda, 23 augustus 1983) is een Nederlandse voetballer. Hij speelde jaren voor Excelsior en is uit de jeugd naar het eerste elftal gekomen. Hij maakte zijn debuut in het eerste elftal van Excelsior op 19 september 2003 in de wedstrijd Excelsior - MVV (2-0). In de 82e minuut kwam hij het veld in voor Brett Holman. Sindsdien speelde hij tot en met seizoen 2005/2006 26 wedstrijden in het eerste elftal van Excelsior. In het seizoen 2006/2007 speelde hij voor het eerst in de Eredivisie. Hij kwam op 7 wedstrijden.
Vanaf het seizoen 2007/2008 speelde hij voor vv Capelle uit Capelle aan den IJssel. Vanaf 2010 speelde hij met de club in de Topklasse, vanaf 2016 Derde divisie. Hij stopte na de degradatie van Capelle in 2018 met voetballen. In januari 2020 maakte hij een rentree bij zijn jeugdclub VV Lekkerkerk waar hij medio 2023 andermaal stopte.
# Gertjan Kleijne

Gertjan Peter Kleijne (Gent, 12 augustus 1973) is illustrator, animator en cartoonist.

## Carrière

Kleijne studeerde illustratie aan de Constantijn Huygens Academie te Kampen en maakte zijn debuut als illustrator van puzzelboekjes bij uitgeverij Sanders. Ook tekende hij in zijn beginjaren strips voor de kinderbladen Taptoe, ZeGGus en Hello You!.
In 1998 maakte Kleijne vervolgens de stap naar speelgoedbedrijf SES Creative. Door hem ontworpen spellen werden drie keer genomineerd voor Speelgoed van het Jaar en hij won desbetreffende prijs met Klei het maar!.
De doorbraak van Kleijne begon in 2000 met de oprichting van zijn eigen bedrijf, Kloink. Hier hervatte hij zijn werk als spelontwerper en begon hij tevens als zelfstandig live-cartoonist voor bedrijven en overheidsinstellingen. Zo werkte Kleijne (o.a.) samen met Capgemini, PwC, Centraal Beheer-Achmea, gemeente Rotterdam en het Openbaar Ministerie.

## Werk en publicaties
### Cartoons

* Het Financieele Dagblad, jaargang 2012

### Spellen

als ontwerper en/of illustrator:
* Verkeersspel, Zakgeldspel (Uitgeverij: Koninklijke Jumbo - 2006, 2013)
* Pesten, Jokeren, Ezelen (Uitgeverij: Identity Games International - 2009, 2010, 2011)
* Stratego Original, de infiltrant (Uitgeverij: Koninklijke Jumbo - 2011)
# Geelstuitketellapper

De geelstuitketellapper (Pogoniulus bilineatus) is een vogel uit de familie Afrikaanse baardvogels (Lybiidae).

## Kenmerken

De geelstuitketellapper is een kleine, gedrongen en opvallend getekende vogel van 11 cm lengte. De kruin, rug en mantel zijn glanzend zwart. Op de kop is er een witte wenkbrauwstreep en daaronder een tweede, bredere witte baardstreep. De stuit, buik en vleugels zijn heldergeel.

## Leefwijze

Deze vogel is nogal agressief ten opzichte van soortgenoten en verdedigt zijn territorium bijzonder fel tegen indringers. Zijn voeding bestaat uit vruchten en insecten.

## Verspreiding en leefgebied

De geelstuitketellapper komt voor van West- tot Zuidoost-Afrika. Het is een algemeen voorkomende standvogel.
De soort telt zes ondersoorten:
* P. b. leucolaimus: van Senegal en Gambia tot zuidelijk Soedan, Oeganda, zuidelijk Congo-Kinshasa en noordelijk Angola.
* P. b. poensis: het eiland Bioko in de Golf van Guinee.
* P. b. mfumbiri: van zuidwestelijk Oeganda en oostelijk Congo-Kinshasa tot westelijk Tanzania en Zambia.
* P. b. jacksoni: van centraal Kenia en oostelijk Oeganda tot Rwanda, Burundi en noordwestelijk Tanzania.
* P. b. fischeri: de kust van Kenia en noordoostelijk Tanzania.
* P. b. bilineatus: van zuidoostelijk Tanzania tot oostelijk Zuid-Afrika.
Geen consensus over soort- of ondersoortstatus:
* Pogoniulus makawai – witborstketellapper: noordwestelijk Zambia.
Het leefgebied bestaat uit ondergroei van vooral klimplanten in bosgebieden, montaan bos tot op 2000 m en ook in tuinen maar niet in ongerept regenwoud.

## Status

Hij heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Om deze redenen staat de geelstuitketellapper als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Geelstuitketellapper op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Barlow, C. et al., 1999. A field guide to the birds of The Gambia and Senegal. Christopher Helm, London. ISBN 1 873403 32 1
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2)
* ↑ (en) Serle, W. et al., 1977. A field guide to the birds of West Africa. Collins, London. ISBN 9780002192040.
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4
# Geelstuitkanarie

De geelstuitkanarie (Crithagra xanthopygia; synoniem: Serinus xanthopygius) is een zangvogel uit de familie Fringillidae (vinkachtigen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de savannen van Eritrea en noordelijk Ethiopië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Geelstuitkanarie op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geïnduceerde weerstand

Geïnduceerde weerstand is de luchtweerstand of scheepsweerstand die ontstaat als neveneffect van het opwekken van de liftkracht. Geïnduceerde weerstand treedt op zodra een stroming afgebogen wordt. Dwars op de aanstromingsrichting ontstaat een kracht die door de afbuiging een helling krijgt. Deze is te ontbinden in liftkracht en geïnduceerde weerstand. De weerstand is dus noodzakelijk om lift te verkrijgen.
De geïnduceerde weerstand vormt samen met de weerstand van het vleugelprofiel de totale weerstand van de vleugel. Opgeteld bij de parasitaire weerstand vormen zij de totale weerstand van het vliegtuig.

## Invalshoek

Als de invalshoek van een vleugel toeneemt, neemt ook de totale luchtkracht op de vleugel toe. De lift, de component van de luchtkracht loodrecht op de ongestoorde luchtstroom, wordt hierdoor groter. Ook de weerstand, de component evenwijdig aan de luchtstroom, neemt echter toe. De toename van de weerstand die veroorzaakt wordt door het creëren van lift, is de geïnduceerde weerstand.
Geïnduceerde weerstand neemt meestal een groot deel van de totale weerstand van een vliegtuig voor zijn rekening.
De tipwervels die een vleugel creëert tijdens de vlucht, staan in direct verband met de geïnduceerde weerstand. Deze wervels kosten energie om in stand gehouden te worden, en die wordt aan het vliegtuig onttrokken door de geïnduceerde weerstand. Door winglets op de vleugels te plaatsen wordt ervoor gezorgd dat de tipwervels kleiner worden en dus geïnduceerde weerstand afneemt. Hierdoor kan het brandstofverbruik van een vliegtuig gereduceerd worden.

## Scheepvaart

Bij schepen treedt geïnduceerde weerstand op bij roeren, scheepsschroeven en stabilisatievinnen. Tijdens het manoeuvreren ontstaat er ook een geïnduceerde weerstand op de romp zelf als deze schuin wordt aangestroomd. Verder treedt de weerstand op bij draagvleugelboten en planerende schepen die lift nodig hebben om zich uit het water te verheffen en bij zeilschepen.
# Psopheticoides

Psopheticoides is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Psopheticoides sanguineus Sakai, 1969
# Rothschildia peruviana

Rothschildia peruviana is een vlinder uit de onderfamilie Saturniinae van de familie nachtpauwogen (Saturniidae).
De wetenschappelijke naam van de soort is, als Rothschildia orizaba peruviana, voor het eerst geldig gepubliceerd door Lionel Walter Rothschild in 1907. De statusverandering werd geëffectueerd door Brechlin & Meister in 2012.

## Ondersoorten

* Rothschildia peruviana peruviana
* Rothschildia peruviana coxeyi Schaus, 1932
* ↑ Brechlin, R. & Meister, F., 2012: New species of the genus Rothschildia Grote, 1896 (Lepidoptera: Saturniidae). Entomo-Satsphingia 5(3): 13-37.
# Manifesta

Manifesta is een nomadische, pan-Europese biënnale van hedendaagse beeldende kunst. Manifesta Foundation is ambassadeur voor de Europese cultuur in het kader van het Uitvoerend agentschap voor onderwijs, audiovisuele middelen en cultuur (EACEA) Cultuur-programma 2007-2013.

## Situering

Het evenement wordt iedere keer op een andere locatie gehouden op grond van een aantal maatschappelijke, politieke en sociaal-geografische overwegingen. Manifesta komt tot stand in samenwerking met het speciaal hiervoor aangewezen adviesbureau International Foundation Manifesta en de steun van verschillende nationale overheden en kunstorganisaties. Het hoofdkantoor van de International Foundation Manifesta is gevestigd in Amsterdam.
Manifesta begon als een Nederlands initiatief en werd voor het eerst georganiseerd in 1996 in Rotterdam. Hedwig Fijen en Jolie van Leeuwen fungeerden als curatoren. Het evenement kon beschikken over zestien verschillende musea en 36 openbare ruimtes. Een team van vijf curatoren uit Barcelona, Boedapest, Londen, Moskou en Parijs/Zürich koos 72 kunstenaars uit 30 Europese landen en vijf niet-Europese landen uit om hun werken te presenteren.
Het evenement sloeg aan en is sindsdien uitgegroeid tot een netwerk voor met name jonge kunstenaars in Europa. Tevens staat het bekend als een van de meest innovatieve tweejaarlijkse kunsttentoonstelling ter wereld. Manifesta blijft op afstand van invloedrijke kunstencentra en richt zich op gebieden die volop in ontwikkeling zijn.
In 2006 kon Manifesta niet doorgaan. Het evenement zou worden gehouden in Cyprus, maar werd afgeblazen. Critici waren van mening dat Manifesta zich te veel bezighield met het verkrijgen van steun van grote bedrijven en de overheid, en niet genoeg met de belangen van de kunstenaars.
Manifesta 9 was het eerste evenement dat plaatsvond op één plek, namelijk de oude mijngebouwen van Waterschei in Belgisch-Limburg. Het presenteerde een nieuwe visie op cultureel erfgoed en historische kunst.
Manifesta 10 vond plaats in het Staatsmuseum Hermitage in Sint-Petersburg, Rusland, met Kasper König als curator. Ter gelegenheid van het 250-jarig bestaan van het museum in 2014 gaf Manifesta de biënnale vorm in de nieuwe locatie binnen het Hermitagecomplex waar hedendaagse kunst wordt ondergebracht.

## Edities

* 1: Rotterdam, 1996
* 2: Luxemburg, 1998
* 3: Ljubljana, 2000
* 4: Frankfurt am Main, 2002
* 5: San Sebastián, 2004
* 6: Afgelast (zou worden gehouden in Nicosia), 2006
* 7: Trentino-Zuid-Tirol, 2008
* 8: Murcia en Cartagena, 2010
* 9: Genk, 2012, in Belgisch-Limburg met als adagium: The Deep of the Modern
* 10: Sint-Petersburg, 2014
* 11: Zürich, 2016, met als adagium: What People Do for Money
* 12: Palermo, 2018. Het embleem was het schilderij Gezicht op Palermo.
* 13: Marseille, 2020
* 14: Pristina, 2022
* 15: Barcelona, 2024
* Manifesta 8 (2010)
* Manifesta 8
* Manifesta 11
# Stelling van Gauss-Bonnet

In de differentiaalmeetkunde, een deelgebied van de meetkunde, is de stelling van Gauss–Bonnet of de formule van Gauss–Bonnet een belangrijke stelling over oppervlakken die de meetkunde (in de zin van kromming) van een oppervlak relateert aan de topologie (in de zin van de Euler-karakteristiek) van dit oppervlak. De stelling is vernoemd naar Carl Friedrich Gauss die zich bewust was van een versie van de stelling, maar die hier nooit over publiceerde en Pierre Ossian Bonnet, die in 1848 een speciaal geval van deze later deels naar hem genoemde stelling publiceerde.

## Definitie

Stel dat $M$ een compacte twee-dimensionale riemann-variëteit met begrenzing $\partial M$ is. Laat $K$ de Gaussiaanse kromming van $M$ zijn en laat $k_{g}$ de geodetische kromming van $\partial M$ zijn. Dan geldt
    $\int _{M}K\,\mathrm {d} A+\int _{\partial M}k_{g}\,\mathrm {d} s=2\pi \chi (M)$,
waarin $\mathrm {d} A$ het volume-element van het oppervlak is, en $\mathrm {d} s$ het lijnelement langs de begrenzing van $M$.
Hier is $\chi (M)$ de euler-karakteristiek van $M$. Als de begrenzing $\partial M$ stuksgewijs glad is, interpreteren we de integraal
    $\int _{\partial M}k_{g}\,\mathrm {d} s$
als de som van de corresponderende integralen langs de gladde delen van de begrenzing, vermeerderd met de som van de hoeken, waarmee de gladde delen op de hoekpunten van de begrenzing draaien.

## Interpretatie en betekenis

De stelling is in het bijzonder van toepassing voor compacte oppervlakken zonder begrenzing, in welk geval de integraal
    $\int _{\partial M}k_{g}\,\mathrm {d} s$
kan worden weggelaten. De stelling zegt dat de totale Gaussiaanse kromming van een dergelijke gesloten oppervlak gelijk is aan 2π maal de euler-karakteristiek van het oppervlak. Merk op dat voor oriënteerbare compacte oppervlakken zonder begrenzing de Euler-karakteristiek gelijk is aan $2-2g$, waar $g$ het genus van dit oppervlak is: Elke oriënteerbaar compacte oppervlak zonder begrenzing topologisch gelijkwaardig is aan een sfeer, waaraan enige handvatten zijn bevestigd, en dat $g$ het aantal van deze handvatten telt.
Als men het oppervlak $M$ buigt en vervormt, zal de Euler-karakteristiek van dit oppervlak, een topologische invariant, niet veranderen, dit hoewel de kromming op sommige punten wel zal veranderen. De stelling beweert, ietwat verrassend, dat de totale integraal van alle krommingen hetzelfde blijft, dit ongeacht de manier hoe de vervorming wordt uitgevoerd. Als een sfeer bijvoorbeeld een "deuk" heeft, dan is de totale kromming van deze sfeer $4\pi$ (de Euler-karakteristiek van een sfeer is 2), ongeacht hoe groot of hoe diep deze deuk ook mag zijn.
Compactheid van het oppervlak is van cruciaal belang. Beschouw bijvoorbeeld de open eenheidsschijf, een niet-compact riemann-oppervlak zonder begrenzing, met kromming 0 en met een euler-karakteristiek gelijk aan 1: de stelling van Gauss-Bonnet werkt hier niet. De stelling is echter wel van toepassing voor de compacte gesloten eenheidsschijf, die ook een Euler-karakteristiek 1 heeft, dit vanwege de toegevoegde grensintegraal met waarde $2\pi$.