OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Surbach

De Surbach (Luxemburgs: Surbich) is een beek in België. De beek ontstaat ten noorden van het dorp Livarchamps in de gemeente Bastenaken, stroomt in richting van Tintange in de gemeente Fauvillers, buigt af naar het oosten. Vervolgens stroomt de beek tussen Tintange en het Luxemburgse Surré enige tijd net ten zuiden van grens en mondt ten westen van Boulaide uit in de Syrbach, die ruim een kilometer naar het zuiden uitmondt in de Sûre.

## Externe link

* De grenspalen tussen Surré en Tintange
# Surtees TS8

De Surtees TS8 was een raceauto voor de Formule 5000 die door het Surtees Racing Organisation was ontwikkeld en gebruikt werd in het seizoen 1971.

## Voorgeschiedenis

Oud-motor- en Formule 1-autocoureur John Surtees had in 1966 de Surtees Racing Organisation opgezet. Een eigen team maar nog zonder eigen auto's. Naast zijn F1-carrière reed Surtees onder zijn eigen teamnaam met een Lola T70 in het Can-Am-kampioenschap. Toen constructeur Len Terry in 1968 het verzoek kreeg om een auto voor de nieuwe Formule 5000 en Formule A te bouwen, kwam Surtees waarschijnlijk als adviseur in beeld. De auto was bedoeld voor acteur/coureur James Garner en zou worden gefinancierd door ontwerper Roger Nathan. De auto voor de Amerikaanse Formule A zou de naam "Garner TS5" krijgen, waarbij "TS" zou staan voor Terry en Surtees. De auto werd voorzien van een Ford vijf liter V-8. Vier exemplaren werden voor tests naar de Verenigde Staten gezonden, waar de motoren werden vervangen door Chevrolet 5.0 V8's. De auto's doorstonden deze tests niet. Testrijders klaagden over de wegligging en de wielophanging en Garner besloot de auto's terug te sturen naar Engeland.

### Surtees TS5

Hierop besloot Surtees het project zelf over te nemen en werd de naam van de auto Surtees TS5. De auto's bleven ongewijzigd, zelfs de Chevrolet-motor werd behouden. Surtees huurde David Hobbs, Andrea de Adamich en Trevor Taylor als coureurs in en zij waren in 1969 tamelijk succesvol met de TS5, zowel in de Europese Formule 5000 als de Amerikaanse Formule A.

### Surtees TS7

Het inspireerde John Surtees om ook voor de Formule 1 een eigen auto te bouwen. Hij ontwikkelde deze Surtees TS7 samen met Shahab Ahmed en Peter Connew. Deze auto kreeg een Ford-Cosworth DFV 3.0 V8 en werd vooral gereden door Surtees zelf.

## Surtees TS8

In 1971 bouwde Surtees de TS8 voor de Formule 5000. Qua klasse was dus de TS5 de voorganger van deze auto, maar technisch was het de TS7-Formule 1-auto. De TS8 was grotendeels gebaseerd op deze auto, maar had een iets grotere wielbasis en vanzelfsprekend ook een grotere motor, de 5liter-Chevrolet V8. De auto won zes races, vier met Mike Hailwood en twee met Alan Rollinson. Hij werd door Rollinson ook ingezet in een aantal niet-officiële Formule 1-races, als Hailwood en John Surtees de "echte" Surtees TS9-Formule 1-auto inzetten. Rollinson behaalde een vierde plaats tijdens de International Gold Cup op Oulton Park.
In 1972 werd de Surtees TS8 opgevolgd door de Surtees TS11.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Surtees TS5 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Surtningstinden

De Surtningstinden is een berg behorende bij de gemeente Luster in de provincie Sogn og Fjordane in Noorwegen. De berg, gelegen in Nationaal park Jotunheimen, heeft een hoogte van 1997 meter.
De Surtningstinden is onderdeel van het gebergte Jotunheimen.
# Svistella bifasciata

Svistella bifasciata is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Shiraki.
# Svistella

Svistella is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Gorochov.

## Soorten

Het geslacht Svistella omvat de volgende soorten:
* Svistella anhuiensis He, Li & Liu, 2009
* Svistella bifasciata Shiraki, 1911
* Svistella chekjawa Tan & Robillard, 2012
* Svistella dubia Liu & Yin, 1993
* Svistella fallax He, Li & Liu, 2009
* Svistella rufonotata Chopard, 1932
* Svistella tympanalis He, Li & Liu, 2009
* Svistella venustula Saussure, 1878
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Svirlag

Svirlag (Russisch: Свирлаг), voluit Svirski Lager (Russisch: Свирский лагерь) was een hervormingswerkkamp in de Sovjet-Unie.
Het kamp bevond zich in de bossen langs de rivier Svir (vandaar de naam), niet ver vandaan van het stadje Lodejnoje Pole, 244 km ten noordoosten van Sint-Petersburg. Organisatorisch viel het onder de dienst Goelag, die op zijn beurt ressorteerde onder de NKVD.
De gebouwen van het eeuwenoude Aleksandr-Svirskiklooster vormden de locatie van Svirlag. Het klooster werd al in 1918, vrijwel meteen na de revolutie, door de Bolsjewieken gesloten en vervolgens gemolesteerd. De monniken werden geëxecuteerd of gedeporteerd, de heilige relieken werden meegenomen. Vervolgens werden de kloostergebouwen omgevormd tot barakken, cellencomplexen en een krankzinnigengesticht.
Met name in de periode 1931-1937 werden in de Sovjet-Unie zeer veel mensen opgepakt en naar kampen gestuurd. De gevangenen in Svirlag waren vooral politieke of religieuze 'vijanden'; slechts een op de vier gevangenen van Svirlag was crimineel. Ze werden gedwongen om in mijnen mica, steen en klei te winnen.
Een rapport van de Goelag laat zien dat er in oktober 1935 in de gehele Sovjet-Unie 828.000 personen in werkkampen zaten. Daarvan zaten er ongeveer 36.500 in Svirlag. In aantallen gevangenen was het daarmee het zesde kamp op de 'ranglijst'. Duizenden mensen stierven in Svirlag door marteling, ziekte of uitputting, of werden vermoord.
# Svistella fallax

Svistella fallax is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door He, Li & Liu.
# Sybra proximatoides

Sybra proximatoides is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Breuning.
# Sybra preapicefasciata

Sybra preapicefasciata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Breuning.
# Sycobia mathewi

Sycobia mathewi is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Joseph.
# Sycodorus hystrix

Sycodorus hystrix is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Sycodorus en behoort tot de familie Grantiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Haeckel.
# Syco Records

Syco Records, ook wel Syco Music, is een Britse platenmaatschappij die opgericht is door Simon Cowell in 2002. Deze maatschappij heeft in 2012 een samenwerkingsverband getekend met de platenmaatschappij Columbia Records voor het promoten van de carrière van The X-Factor-winnaar Matt Cardle.

## Artiesten

Onder andere de volgende artiesten staan of stonden onder contract bij het label:
* Camila Cabello
* Olly Murs
* Rebecca Ferguson
* James Arthur
* Susan Boyle
* Collabro
* CNCO
* One Direction
* Noah Cyrus
* Labrinth
* Louis Tomlinson
* Grace VanderWaal
* Il Volo
* Lauren Jauregui

## Externe link

* Website van Syco Entertainment
# Sybaris bicolorkeps

Sybaris bicolorkeps is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Pic.
# Sybaris cylindricus

Sybaris cylindricus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Saha.
# Sumbang

Sumbang kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Sumbang (Sumbang), een plaats in het bestuurlijke gebied Banyumas in de provincie Midden-Java
* Sumbang (Bojonegoro), een plaats in het bestuurlijke gebied Bojonegoro in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sumbang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sumba semicarinata

Sumba semicarinata is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Uvarov.
# Sumbal

Sumbal is een stad en “notified area” in het district Bandipora van het Indiase unieterritorium Jammu en Kasjmir.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 10.737 mensen in Sumbal, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 29%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Syllitus centocrus

Syllitus centocrus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door McKeown.
# Syllitus heros

Syllitus heros is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Blackburn.
# Sybra erratica

Sybra erratica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Pascoe.
# Sybra botelensis

Sybra botelensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Breuning & Ohbayashi.
# Susan Massitti

Susan Massitti (14 december 1963) is een Canadees langebaanschaatsster.
Op de Olympische winterspelen van Nagano nam Massitti namens Canada deel aan het onderdeel schaatsen op de 3000 meter. Ook reed ze de 3000 meter op de WK Afstanden in 1997 en 1998, de 1500 meter op de WK Afstanden in 1997 en startte ze in 1991 op de WK Allround.
Na haar schaatscarrière werd Massitti fysiotherapeut.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 41,21 | 22 januari 1998 | Calgary |
| 1000 meter | 1.21,54 | 8 november 1997 | Calgary |
| 1500 meter | 2.02,56 | 7 januari 1998 | Calgary |
| 3000 meter | 4.19,83 | 15 november 1997 | Calgary |
| 5000 meter | 7.38,96 | 3 maart 1996 | Calgary |
* ↑ ISU––profiel
* ↑ Olympique––profiel
* 1 2 Olympic.org––profiel
* ↑ Sport Physiotherapy Canada––profiel
* ↑ Speedskating Base. Gearchiveerd op 17 juli 2020. Geraadpleegd op 5 september 2020.
# Susan Maughan

Marian Maughan (Consett, 1 juli 1938), beter bekend als Susan Maughan, is een Brits zangeres.

## Biografie

Maughan werd geboren in Consett, maar verhuisde op 15-jarige leeftijd naar Birmingham. Daar kreeg zij werk als secretaresse. Aan de hand van een oproep in een plaatselijke krant deed Maughan auditie als zangeres voor Ronnie Hancock, dewelke haar aannam en met wie zij voor drie jaar zou zingen.
In 1961 werd Maughan een platencontract aangeboden in Londen evenals een baan als zangeres van het Ray Ellington Quartet. Het jaar daarop scoorde Susan Maughan een grote hit in het Verenigd Koninkrijk met de single Bobby's Girl, dewelke de 3e positie wist te behalen in de hitparade. Zij scoorde nog wat kleine hitjes met singles als Hand A Handkerchief To Helen en She's New To You.
Maughan werd uitgenodigd om op te treden op het gala van de Royal Variety Performance van 1963 en speelde in datzelfde jaar de vrouwelijke hoofdrol in de film What A Crazy World. In 1965 verscheen zij in de film Pop Gear. Het jaar daarop zong zij de titelsong van de Britse suspense film Where The Bullets Fly. In de jaren 70 speelde zij in enkele televisieseries van de BBC. Zij verving Clodagh Rodgers in 1971 voor de show Meet Me In London en zong de titelsong van de film Dirty Mary, Crazy Larry in 1974.
Susan Maughan is getrouwd met regisseur Nick Leigh en heeft één zoon, Greg.

## Discografie

* "I've Got To Learn How To Forget" (1962)
* "Baby Doll Twist"
* "Mama Do The Twist"
* "Bobby's Girl" (no. 3 Groot-Brittannië), (no. 4 Ierland), (no. 5 Israël)
* "Hand A Handkerchief To Helen" (no. 41 Groot-Brittannië) (1963)
* "The Verdict Is Guilty"
* "She's New To You" (no. 45 Groot-Brittannië)
* "Hey Lover" (1964)
* "Kiss Me Sailor"
* "Little Things Mean A Lot"
* "That Other Place"
* "Make Him Mine"
* "You Can Never Get Away" (1965)
* "When She Walks Away"
* "Poor Boy"
* "Where The Bullets Fly" (1966)
* "Don't Go Home"
* "Come And Get Me"
* "To Him" (1967)
* "I Remember Loving You" (1968)
* "We Really Go Together" (1969)
* "Time (Is Such A Funny Thing)" (1974)
* "El Bimbo" (1975)
# Sussaba nigra

Sussaba nigra is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nakanishi in 1979.
# Synodontis vermiculatus

Synodontis vermiculatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de baardmeervallen (Mochokidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Daget.
* ↑ (en) Synodontis vermiculatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Synodontis vermiculatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Synodontis thamalakanensis

Synodontis thamalakanensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de baardmeervallen (Mochokidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Fowler.
* ↑ (en) Synodontis thamalakanensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Synodontis thamalakanensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Symplectoscyphus subdichotomus

Symplectoscyphus subdichotomus is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Symplectoscyphus. Symplectoscyphus subdichotomus werd in 1884 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kirchenpauer.
# Symplectoscyphus sieboldi

Symplectoscyphus sieboldi is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Symplectoscyphus. Symplectoscyphus sieboldi werd in 1884 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kirchenpauer.
# Symfonie nr. 1 (Albert)

Stephen Albert componeerde zijn 1e symfonie RiverRun in 1983.
In 1983 kreeg hij de opdracht dit werk te schrijven voor het National Symphony Orchestra uit Washington. Die opdracht was zelf al eigenaardig; die ontstond namelijk uit een andere opdracht (dit keer voor leden van dat orkest in 20th Centrury Consort), namelijk To Wake the Dead. Mstislav Rostropovitsj (chef-dirigent van het NSO) hoorde toevallig de opnamen. Toen de componist gebeld werd, had hij geen idee voor wie hij moest componeren. Citaat: Who's Slava? What band?. Men wilde eigenlijk een mis; het werd RiverRun.
De opdracht kwam zo onverwachts dat het extra werk opleverde. Albert was al bezig een compositie te schrijven op basis van Finnegan's Wake van James Joyce: TreeStone. RiverRun is het eerste woord van dat boekwerk. De twee werken bleven allebei op de componistentafel liggen en zijn dus door elkaar beïnvloed.
RiverRun was eerst bekend onder de naam Symphony RiverRun. In de symfonie wordt de waterkringloop beschreven:
* Rain music; (regen)
* Leafy Speafing; (samenstromen kleine watergangen tot brede rivier);
* Beside the rivering waters; (langs de rivier)
* Rivers end (de rivier stroomt uit in zee).
Albert probeerde de traditionele symfonie te gebruiken in zijn eigen tijd en deze traditie waar mogelijk uit te breiden. Hij werkte verder op de ideeën van zijn grote idool Gustav Mahler. De symfonie klinkt ook als zodanig; alleen waar Mahler zijn partituur steeds voller stopte met partijen, wist Albert dat te voorkomen en het redelijk licht en modern te laten klinken.
De symfonie duurt ongeveer 33 minuten en zou zijn enige door hem afgemaakte symfonie blijven. De naam Symfonie nr. 1 werd pas later toegevoegd, toen de schetsen voor zijn symfonie nr. 2 door derden voor uitvoering gereed gemaakt werden. In 1985 ontving hij , tot zijn eigen verbazing, voor dit werk de Pulitzer-prijs; hij dacht dat zijn werk onbekend was in de Amerikaanse 'muziekscene'.

## Bron

* Uitgave Naxos (platenlabel)
# Synedoida pulchra

Synedoida pulchra is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Barnes & McDunnough.
# Synedrus

Synedrus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Graham.

## Soorten

Het geslacht Synedrus omvat de volgende soorten:
* Synedrus crassicornis Graham, 1992
* Synedrus transiens (Walker, 1835)
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Sven Spekking

Sven Spekking (Varsseveld, 20 april 1990) is een Nederlands voormalig voetballer die als verdediger voor onder andere Go Ahead Eagles speelde.

## Carrière

Sven Spekking speelde in de jeugd van BV De Graafschap, waar hij in het seizoen 2009/10 met Jong De Graafschap twee wedstrijden in de KNVB beker speelde. In 2010 vertrok hij bij het gepromoveerde De Graafschap om bij Go Ahead Eagles te spelen, omdat hij in Deventer ging studeren. Hij debuteerde voor Go Ahead op 24 januari 2011, in de met 1-2 verloren thuiswedstrijd tegen Telstar. Hij kwam in de 60$^e$ minuut in het veld voor Freek Heerkens. Ook speelde hij nog een wedstrijd tegen AGOVV, die met 2-1 werd gewonnen. Na een seizoen vertrok hij naar AZSV, waar hij tot 2017 amateurvoetbal speelde.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2009/10 | Jong De Graafschap | Nederland | – | – | – | 2 | 0 | 2 | 0 |
| 2010/11 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eerste divisie | 2 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 2 | 0 | 2 | 0 | 4 | 0 |
| Bijgewerkt op 4 augustus 2018 ||||||||||
# Symfonie nr. 38 (Haydn)

De Symfonie nr. 38 (bijgenaamd de Echo-symfonie) is een symfonie van Joseph Haydn in de toonsoort C-majeur, die hij vermoedelijk in 1768 gecomponeerd heeft. Door vorst Nikolaus werd vanaf 1762 een groter orkest voor het rijke geënsceneerde leven op slot Esterhaza ingesteld. Voor dit type orkest zijn juist de 'stralende' symfonieën in C-majeur met hun trompetten en pauken karakteristiek, die in de traditie van de barokke 'Intrada's' (openingsmuziek bij een feestelijke gelegenheid) staan. In dezelfde traditie staan naast nr. 38 ook Haydns symfonieën nrs. 20, 32, 33, 41, 48, 50 en 69.
De bijzonderheden van de 38e Symfonie liggen vooral in het barokke karakter van het 2e deel met imitaties en echo's, en aan het gebruik van een solo-hobo in het Trio en de Finale. Kenyon ziet dit in samenhang met de benoeming van de hoboïst Vittorino Colombazzo in het orkest.

## Over de muziek
### Bezetting

2 hobo's, 2 hoorns in C, 2 trompetten, 2 violen, altviool, cello, contrabas, pauk. Er waren toentertijd ook afwijkende versies zonder trompetten en pauken in omloop. Een zo'n versie is bijvoorbeeld de opname van de Academy of Ancient Music met C. Hogwood. Pinnock past in zijn opname met het English Concert naast pauken en trompetten ook een versterkte continuopartij toe, bestaande uit klavecimbel en fagot. Een verder onderscheid in opnamen bestaat daarin, dat Hogwood in tegenstelling tot Pinnock alle in de partituur aangegeven herhalingen laat spelen.

### Duur

De lengte van deze symfonie is ca. 20 minuten, afhankelijk van of er wel of niet herhaald wordt.

### Delen
#### 1e deel: Allegro (muziektempo) di molto

Dit deel staat in C-majeur. Gesyncopeerde ritmes in de tussenstemmen verlenen het muzikale gebeuren vanaf het begin een krachtig karakter, onderstreept door een lang orgelpunt op C en paukenslagen. In de versie met pauken, trompetten en versterkt continuo werkt de bas aan het begin van het deel als overheersend. In het verder verloop van het deel is vooral de dichte, imiterende stemvoering in de doorwerking opmerkelijk.

#### 2e deel: Andante molto

Dit deel staat in F-groot. Alleen de strijkers spelen, en het karakter lijkt op Oostenrijkse kerkgezangen. Het deel is misschien door barokke luistermuziek beïnvloed: de fraseneinden van de eerste violen worden door de tweede violen con sordino herhaald, waarschijnlijk komt hiervandaan de bijnaam van deze symfonie: de Echo-symfonie. De basstem stopt voor het einde van het deel, en de muziek sterft hierdoor langzaam weg in klank.

#### 3e deel: Allegro

Dit is weer een deel in C-majeur. Het dansante snelle menuet in forte contrasteert in klankkleur met het zachte pianotrio waar de solo-hobo en begeleidende strijkers een grote rol spelen.

#### 4e deel: Finale: Allegro di molto

Ook het laatste deel staat in C-majeur. Haydn bouwt hier uit nogal summier thematisch materiaal een spanningsboog op met contrastrijke en deels contrapuntische elementen. Het deel bevat naast syncoperingen ook virtuoze loopjes. Door de inzet van de solo-hobo vanaf het 2e thema en een cadens voor de hobo aan het einde van de doorwerking krijgt dit deel het karakter van een hoboconcert.
# Symfonie nr. 37 (Haydn)

De Symfonie nr. 37 is een symfonie van Joseph Haydn, gecomponeerd rond 1762. Opmerkelijk is hier dat, zoals bij zijn 32ste symfonie, het menuetto en trio als tweede deel wordt gespeeld.

## Bezetting

* 2 hobo's
* 1 fagot
* 2 hoorns
* 2 trompetten
* Pauken
* Strijkers
* Klavecimbel

## Delen

Het werk bestaat uit vier delen:
* Presto
* Menuetto en trio
* Andante
* Finale: Presto
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 (Le Matin) · 7 (Le Midi) · 8 (Le Soir) · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 (De Filosoof) · 23 · 24 · 25 · 26 (Lamentatione) · 27 · 28 · 29 · 30 (Halleluja) · 31 (Hoornsignaal) · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 (Echo) · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 (Mercurius) · 44 (Treursymfonie) · 45 (Afscheidssymfonie) · 46 · 47 (Palindroom) · 48 (Maria Theresia) · 49 (La Passione) · 50 · 51 · 52 · 53 (L'Impériale) · 54 · 55 (De schoolmeester) · 56 · 57 · 58 · 59 (Vuursymfonie) · 60 (Il distratto) · 61 · 62 · 63 (La Roxelane) · 64 (Tempora mutantur) · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 (Laudon) · 70 · 71 · 72 · 73 (La chasse) · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 88 · 89 · 90 · 91 · 92 (Oxford)
* Bibliothèque nationale de France: cb14804429w (data)
* MusicBrainz work: f9c6eaae-2e3b-4495-8800-5a3c8ff84e50
* Virtual International Authority File: 294627918
* WorldCat (via VIAF): 294627918