OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Slag bij Hochkirch

De Slag bij Hochkirch was een veldslag op 14 oktober 1758 tijdens de Zevenjarige Oorlog tussen een Pruisisch leger van 30.000-36.000 man onder bevel van Frederik de Grote en een Oostenrijks leger van 80.000 man onder leiding van maarschalk Leopold Joseph von Daun. De slag vond plaats bij Hochkirch in Saksen. De Pruisische cavalerie werd aangevoerd door Christoph Karl von Bülow.
Koning Frederik de Grote verwachtte geen aanval van de Oostenrijkers, omdat deze al enige maanden zich redelijk passief hadden opgesteld. Daun merkte dat de Pruisen geen sterke verdedigende positie innamen en besloot gebruik te maken van zijn 3:1 overwicht. Hij viel om 05.00 's ochtends aan, gebruikmakend van duisternis en mist. De verrassing aan Pruisische zijde was groot.
Na zonsopgang kon men eindelijk vriend van vijand onderscheiden. De twee legers manoeuvreerden rond het dorpje Hochkirch, dat tot de grond toe afbrandde. Een grote Pruisische tegenaanval bracht de Oostenrijkers veel schade toe, maar de Oostenrijkse overmacht stelde hen in staat de Pruisische flanken onder druk te zetten. De Pruisen vielen terug op Hochkirch, maar konden ook daar niet standhouden. Rond 10 uur in de morgen trokken zij zich terug naar het noordwesten. Tijdens de slag vielen de Pruisische generaals James Keith en Friedrich Franz von Braunschweig-Wolfenbüttel.
# Slag bij Hohenmölsen

De Slag bij Hohenmölsen vond plaats op 15 oktober 1080 tussen keizer Hendrik IV en tegenkoning Rudolf van Rheinfelden. Hohenmölsen is een plaatsje in Saksen-Anhalt. De slag was een nederlaag voor Hendrik maar doordat Rudolf dodelijk gewond raakte, pakte het resultaat toch in het voordeel van Hendrik uit.

## Aanleiding

Hendrik probeerde zijn troepen uit het zuiden en westen van Duitsland te verenigen met die uit Bohemen en het markgraafschap Meißen. Daarvoor was het nodig om Rudolfs Saksische bondgenoten te ontwijken. Hendrik wist de Saksen met succes weg te lokken door te doen alsof hij naar Goslar trok, terwijl zijn hoofdmacht door het zuiden van Saksen naar het oosten trok. Hendrik hoopte zijn troepen te verenigen aan de Saale of aan de Zwarte of de Witte Elster. Het leger van Rudolf merkte dat het was misleid en achtervolgde Hendrik. Rudolf achterhaalde Hendrik aan de westelijke oever van Elster bij Hohenmölsen. De troepen uit Bohemen en Meißen waren nog aan de oostelijke oever. Hendrik trok zich terug in een drassige vallei, de Grona.

## Veldslag

De drassige grond beschermde Hendrik tegen het leger van Rudolf. De brug over de Elster in Zeitz was in handen van de burgers van de stad die Rudolf steunden. Om zijn leger te verenigen moest Hendrik de brug veroveren, of een nieuwe brug bouwen. Rudolf wilde Hendrik tot een gevecht dwingen en niet laten ontsnappen. Omdat de lange achtervolging zijn cavalerie had uitgeput, beval Rudolf alle ridders met vermoeide paarden om te voet te vechten.
De infanterie van Rudolf opende samen met de ridders te voet de veldslag. Onder leiding van Otto I van Northeim vielen ze dwars door het drassige gebied het kamp van Hendrik aan. Met het restant van zijn cavalerie viel Rudolf het leger van Hendrik aan. Het lukte Otto om het kamp te veroveren en zijn mannen van plunderen te weerhouden. Daarna kon hij ook hij het leger van Hendrik aanvallen. Het leger van Hendrik verbrak de rangen en sloeg op de vlucht. Hendrik wist te ontkomen maar veel van zijn soldaten verdronken in de Elster.

## Resultaat

Rudolf was in de veldslag zwaargewond geraakt aan zijn buik en had zijn rechterhand verloren. Na korte tijd bezweek hij aan zijn verwondingen. Hoewel het verzet tegen Hendrik zou voortduren had de opstand hiermee geen echte leider meer en was de directe dreiging voor de positie van Hendrik voorbij.

### Hand

In de middeleeuwse propaganda van Hendrik was het heel belangrijk dat Rudolf was overleden doordat hij zijn rechterhand had verloren. Omdat Rudolf met die hand de koningseed had afgelegd, werd dit uitgelegd als een teken van God dat dit een valse eed was - en Hendrik dus de terechte koning.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle on the Elster op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Simplimorpha

Simplimorpha is een geslacht van vlinders van de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Malcolm John Scoble in een publicatie uit 1983. De naam van dit geslacht verwijst naar de eenvoudige structuur van de mannelijke genitalia.

## Soorten

* S. cercaria Diškus & Stonis, 2018
* S. kailai Stonis & Diškus, 2018
* S. lanceifoliella (Vári, 1955)
* S. nielseni Remeikis & Stonis, 2018
* S. promissa (Staudinger, 1871)
* S. sapphirella Remeikis & Stonis, 2018
* Diškus, A. & Stonis, J.R. (2022) Checklist of Nepticulidae species from the Neotropics and adjacent areas. In: Stonis, J.R., Remeikis, A. & Diškus, A. Neotropical Nepticulidae: a pictorial monograph introducing an electronic identification tool. Vilnius, Nature Research Centre, 101–122.
* Nieukerken E.J. van (2016-2024). Simplimorpha Scoble, 1983. Nepticulidae and Opostegidae of the world, version 2.0. Scratchpads, biodiversity online. Geraadpleegd op 21-7-2024.
# Sint-Pieterskerk (Saive)

De Sint-Pieterskerk (Église Saint-Pierre) is de parochiekerk van de tot de Belgische gemeente Blegny behorende plaats Saive, gelegen aan de Rue Mosty.
Deze kerk werd omstreeks 1700 gebouwd in classicitische stijl. De kerk vormt een architecturale eenheid.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukige kerk met een versmald en verlaagd, driezijdig afgesloten koor. Het schip is opgetrokken in zandsteenblokken met kalksteen voor de omlijstingen en hoekbanden. De vierkante voorgebouwde toren is van 1741 en uitgevoerd in baksteen met kalksteen voor de omlijstingen en hoekbanmden. De drie verdiepingen van de toren zijn met kalksteen afgezet. De toren heeft een elegante, met leien bedekte spits. Boven de ingang bevindt zich in een nis, een merkwaardig gebeeldhouwd beeld van Sint-Petrus.

## Interieur

De altaren zijn van 1682, 1700 en 1719; de biechtstoel is van begin 18e eeuw in Lodewijk XIV-stijl; het doksaal en de orgelkast zijn eind-18e-eeuws in Lodewijk XVI-stijl; het doopvont, met marmeren voet, is in Lodewijk XIV-stijl; er zijn gepolychromeerd houten beelden van de heilige Brigida, van omstreeks 1700; van de heilige Barbara, de heilige Catharina en Sint-Hubertus uit het begin van de 18e eeuw. In de kerk bevinden zich vier 17e-eeuwse grafzerken. Buiten de kerk zijn enkele grafkruisen van de 16e en 17e eeuw.
* Inventaris onroerend erfgoed
* BALaT KIK-IRPA
# Sint-Pieterskerk (Schorisse)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Maarkedal behorende plaats Schorisse, gelegen aan de Essestraat 1.

## Geschiedenis

In 1177 werd de parochiekerk voor het eerst vermeld, toen het patronaatsrecht werd toegekend aan de Sint-Amandsabdij in Saint-Amand-les-Eaux. Mogelijk betrof het een eenbeukige kruiskerk waarvan de vieringtoren in 1627 werd gesloopt. Wel bleef de laatgotische westtoren van 1538. In 1566 en 1579, tijdens de beeldenstorm, vonden vernielingen plaats. Daarna werd de kerk hersteld. In 1684-1685 werd een noordelijke zijbeuk opgericht, in 1701-1702 volgde een zuidelijke zijbeuk. Omstreeks 1760 werden koor en sacristie gebouwd, alsmede een doopkapel.
In 1788-1790 werd de kerk afgebroken waarbij het koor, de westtoren en de doopkapel bleven behouden. Hiertussen werd een nieuw driebeukig schip gebouwd. Het classicistisch stucwerk en de nieuwe altaren van 1790 werden door Carlo Moretti vervaardigd.
In 1949 werd het koor getroffen door brand waarbij een altaar, vervaardigd door Karel Mahieu, verloren ging.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde bakstenen driebeukige kerk met voorgebouwde toren en driezijdig afgesloten koor. De toren heeft vijf geledingen. Het kerkgebouw is voornamelijk in baksteen uitgevoerd.

## Interieur

Een altaarstuk, de Geboorte van Christus, wordt toegeschreven aan Gaspar de Crayer. De kerk bezit een 16e-eeuws houten beeld van Sint-Margaretha.
De twee zijaltaren werden door Carlo Moretti vervaardigd. Het koorgestoelte is van 1793. De preekstoel is samengesteld uit een aantal onderdelen waarbij de kuip, van 1670, het oudste deel is. Een biechtstoel van 1687 is in barokstijl. Twee biechtstoelen uit het midden van de 18e eeuw hebben rococo-stijlkenmerken. Het zandstenen doopvont stamt uit de 15e eeuw.
In de kerk is een grafmonument voor Jacqueline van Gavere-Schorisse , vrouw van heer van Zottegem Jan van Luxemburg, kinderloos overleden in Portugal op 17 april 1485, met opschrift douariere de Sotteghem [...] veuve du noble et puissant seigneur Jean de Luxembourg [...] qui trespassa en Portugal.
Het orgel werd in 1836-1837 vervaardigd door Pierre van Peteghem.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Pieterskerk (Sint-Pieters-Leeuw)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Sint-Pieters-Leeuw, gelegen aan de Rink.

## Geschiedenis

In de 9e eeuw was er sprake van een moederkerk die negen dochterkerken had. In 1079 kwam het patronaatsrecht aan de Heilig-Grafabdij te Kamerijk. Er zou sprake zijn van een romaanse kerk, maar deze werd in de 15e en 16e eeuw in laatgotische stijl herbouwd, wellicht omdat de oude kerk te klein was geworden. In de 1e helft van de 15e eeuw werden koor en transept gebouwd, begin 16e eeuw kwamen schip en toren gereed en na 1783 werden aanpassingen en uitbreidingen in classicistische stijl uitgevoerd. Tijdens de bouw werd de oude kerk geleidelijk gesloopt.
In 1900 stortte een pilaar, en daarmee een deel van het gewelf, in. In 1902-1904 werd de kerk hersteld naar ontwerp van Jules Rau, waarbij de neogotische stijl werd gehanteerd.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige kruiskerk met ingebouwde zware westtoren. Ook heeft de kerk een vieringtoren. Als materiaal werd Lediaanse en Balegemse kalksteen gebruikt en ook enkele andere natuursteensoorten. De kerk heeft een vijfzijdig afgesloten koor.
De kerk wordt omringd door een kerkhof.

## Interieur

Een 17e-eeuws schilderij, voorstellende de kruisiging van Sint-Petrus, wordt toegeschreven aan Jan Cossiers of Gaspar de Crayer. De preekstoel, van 1754, is in late barokstijl. Ook de lambrisering en enkele biechtstoelen zijn 18e-eeuws en uitgevoerd in Lodewijk XVI-stijl. Het orgel, van 1884, werd vervaardigd door Jos Stevens.
* Inventaris Onroerend Erfoed
# Sinularia discrepans

Sinularia discrepans is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia discrepans werd in 1970 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tixier-Durivault.
# Sinularia elongata

Sinularia elongata is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia elongata werd in 1970 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tixier-Durivault.
# Skyfire (webbrowser)

Skyfire was een webbrowser voor mobiele telefoons, zowel voor met als zonder touchscreen. Skyfire werkt onder Windows Mobile, Symbian S60 en Google Android. De eerste versie werd geïntroduceerd op 27 mei 2009. Skyfire is freeware. Sinds december 2010 was Skyfire alleen nog beschikbaar voor Android en iOS (iPhone & iPad). De versies voor Symbian en Windows Mobile waren reeds eerder vervallen.
Het bijzondere aan Skyfire is dat de webpagina's eerst door een server worden geladen alvorens naar de mobiele telefoon te worden gestuurd. Het voordeel hiervan is dat de pagina's relatief snel worden geladen. Plug-ins als Flash en Silverlight kunnen dankzij deze methode probleemloos worden weergegeven.
# Skyhall

De Skyhall is een evenementenhal in Zaventem. De ruimte beslaat een oppervlakte van 6.100 m² verspreid over twee verdiepingen. De Skyhall is vlak naast de luchthavengebouwen van Brussels Airport gelegen.

## Geschiedenis

De Skyhall werd gebouwd in 1957-1958 gebouwd als nieuwe luchthaventerminal voor Brussels Airport. Hiervoor werden architecten Maxime Brunfaut, Geo Bontinck en Joseph Moutschen aangesteld. Zo kon de verwachte toeloop van reizigers voor de Wereldtentoonstelling 1958 opgevangen worden.
Het gebouw was tot 1994, bij de opening van de nieuwe vertrekhal en de B-pier, de plaats waar de reizigers vertrokken en toekwamen. Na de ingebruikname van de A-pier raakte de hal in onbruik.
Begin 2017 werd begonnen met de renovatie van de “oude vertrekhal”. Om de authenticiteit te bewaren diende men nieuwe technieken toe te passen om onder andere het iconische dak te renoveren en de glazen wand met uitzicht op de vliegtuigen van 1.800 m² te bewaren.
De renovatie kostte 25 miljoen euro en duurde zo’n 3 jaar waarna op 29 januari 2020 de Skyhall feestelijk werd heropend.
In 2021 werd er een COVID-19-vaccinatiecentrum uitgebouwd.

## Bereikbaarheid en omgeving

De Skyhall ligt vlak naast de vertrekhal van Brussels Airport en is net als de luchthaven te bereiken met het openbaar vervoer en de wagen.

## Technische gegevens

De Skyhall is zo’n 6.100 m² groot verspreid over twee verdiepingen:
* Verdieping 1: Aankomstniveau: 2900 m²
* Verdieping 2: Vertrekniveau: 3200 m²
De evenementenzaal kan plaats bieden aan zo’n 2.500 tot 3.000 bezoekers. Door de glazen wand is er er een uitzicht op de start- en landingsbanen van de luchthaven alsook op de huidige luchthavengebouwen.

## Externe link

* Brussels Airport - Skyhall
* ↑ Brussels Airport - Skyhall, brusselsairport.be, geconsulteerd op 28 februari 2021
* ↑ Gerenoveerde Sky Hall op luchthaven van Zaventem opent de deuren, vrtnws, 29 januari 2020
* ↑ 60.000 inwoners krijgen prikje in Skyhall: “Een uitstap met zicht op de vliegtuigen”, nieuwsblad.be, 9 februari 2021
* ↑ Skyhall: feestjes bouwen op bijzondere locatie made-in.be, 4 februari 2020
# Skyhammer

Skyhammer is een computerspel dat werd ontwikkeld door Rebellion Developments en uitgegeven door Songbird Productions. Het spel kwam in 2000 uit voor de Atari Jaguar. Het perspectief van het spel is in de eerste persoon. De speler vliegt in een helikopter in een futuristische stad. De speler is ingehuurd door een groot bedrijf Cytox en moet haar gebouwen beschermen. Het spel kan gespeeld worden in twee modi, namelijk: 'Mission Mode' en 'Battle Mode'. Het doel van het spel is alle missies succesvol af te sluiten. Het perspectief van het spel wordt getoond in de eerste persoon.

## Ontvangst

* The Atari Times: 93%
* neXGam: 88%
* Video Game Critic: 83%
* Atari Gaming Headquarters: 80%
* Defunct Games: 70%
* (en) Skyhammer op MobyGames
* (en) Info op www.atariage.com
# Siraya (dialect)

Siraya is een dialect van het Siraya, een Zuidwest-taal gesproken in het zuidwesten van Taiwan. Het dialect is genoemd naar de "substam" van de Siraya-stam die het Siraya spreekt. Het Siraya is uitgestorven.

## Classificatie

* Austronesische talen
** Oost-Formosaanse talen
*** Zuidwest-talen
**** Siraya
***** Siraya
Lamai · Makatao · Pangsoia-Dolatok · Siraya · Taivoaans
# Sloper

Sloper kan verwijzen naar:
* Sloper (motor), een motor met voorover hellende cilinder
* Sloper (band), een muzikaal project van de drummers Mario Goossens en Cesar Zuiderwijk

## (Achter)naam

* Ally Sloper (personage), een personage uit de gelijknamige comicreeks
* Ally Sloper (renpaard), een Engels renpaard
* Lindsay Sloper, een Engels pianist en componist
* Robert Sloper, een bevelhebber van het Brits-Indische leger
# Slanke ringsprietslak

De slanke ringsprietslak (Facelina auriculata) is een slakkensoort uit de familie van de ringsprietslakken (Facelinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1776 voor het eerst geldig gepubliceerd door Otto Friedrich Müller.

## Beschrijving

De slanke ringsprietslak is een slanke zeenaaktslak tot 38 mm lang als ze volgroeid zijn. Het heeft een wit lichaam en talrijke kleine paarse cerata, welke kenmerkend zijn voor deze soort. De slokdarm is ook zichtbaar net achter de rinoforen door het enigszins doorschijnende lichaam. Er zijn drie paren tentakels aan de voorkant van het dier. Het dichtst bij het substraat zijn de korte propodiale tentakels, die deel uitmaken van de voet, en zich op 90° ten opzichte van het lichaam bevinden bij een ontspannen dier. De veel langere orale tentakels steken uit aan weerszijden van de mond en verschijnen voor de propodiale tentakels in een uitgestrekt dier. Achter de orale tentakels aan de bovenkant van het dier bevinden zich de ringvormige rinoforen, die een geribbeld uiterlijk hebben.

## Verspreiding en leefomgeving

Het verspreidingsgebied van de slanke ringsprietslak is de noordoostelijke Atlantische Oceaan, van Noorwegen tot de westelijke Middellandse Zee, en rondom de Britse Eilanden. Deze soort staat erom te bekend om zich te voeden met verschillende hydroïdpoliep-soorten, maar wordt voornamelijk gevonden op Obelia geniculata en op soorten van het geslacht Tubularia. In 1992 werd deze soort in Nederland voor het eerst aangetroffen in de Oosterschelde. De dieren hebben een voorkeur voor hard substraat op plaatsen met een sterke getijdestroming.
* ↑ Gofas, S. (2012). Facelina auriculata (Müller, 1776). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Müller, O.F. (1776). Zoologiæ Danicæ Prodromus, seu Animalium Daniæ et Norvegiæ indigenarum characteres, nomina, et synonyma imprimis popularium. Havniæ [Copenhagen]: Hallageri. xxxii + 274 pp.
* ↑ Soortenbeschrijving van Slanke ringsprietslak, Stichting ANEMOON
# Sluis bij Olen

De sluis bij Olen is een sluizencomplex in het Albertkanaal in de Belgische gemeente Olen.
Het sluizencomplex werd gebouwd tijdens de aanleg van het kanaal in de jaren dertig en omvat drie sluizen en een wegbrug.

## Sluizen

* 2 sluizen van 136 × 16 meter
* 1 duwvaartsluis van 200 × 24 meter
* verval van 10 meter

## Wegbrug

De wegbrug is een liggerbrug uit drie delen, waarbij de langste overspanning 24 meter bedraagt. De doorvaarthoogte bedraagt 9,30 meter (duwvaartsluis 8,65 meter).
# Skærfjorden

De Skærfjorden is een brede fjord in het Nationaal park Noordoost-Groenland in het oosten van Groenland.

## Geografie

De fjord is breed en onregelmatig en heeft een monding van meer dan 20 kilometer breed. Hij mondt in het oosten uit in de Groenlandzee, terwijl hij in het westen verschillende takken heeft.
De takken zijn (van noord naar zuid):
* Penthievrefjord
* H.G. Backlundfjord
* V. Clausenfjord
* C.F. Mourierfjord
Ten noorden van de fjord ligt het Nordmarken, in het westen Søndermarken en in het zuiden Germanialand.
Ten noordoosten van het fjord ligt het eiland Île de France.
De eerstvolgende grote baai ligt op ongeveer 50 kilometer naar het noorden met de Jøkelbugten en op ongeveer 50 kilometer naar het zuiden met de Dove Bugt.
* Place names of northern East Greenland: Skærfjorden
# Slag bij Tannenberg

Er zijn twee slagen bij de plaats Tannenberg geweest:
* Slag bij Tannenberg (1410) : Duitse orde verliest van Polen/Litouwen
* Slag bij Tannenberg (1914)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Tannenberg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slifer the Sky Dragon

Slifer the Sky Dragon (Oshirisu no Tenkūryū lit Sky dragon of Osiris) is een van de drie Egyptische God monsters uit de animeserie Yu-Gi-Oh. Slifer bestaat ook als kaart in het Yu-Gi-Oh ruilkaartspel.

## Slifer in de anime

Slifer the Sky Dragon wordt voor de Battle City Saga door Marik gestolen (dit zie je in een paar flashbacks). Tijdens de Battle City saga geeft Marik Slifer aan een van zijn rare hunters om Yugi mee te verslaan. Yugi wint het duel echter en mag volgens de Battle City regels de zeldzaamste kaart van zijn tegenstander opeisen als prijs. Zo komt Slifer in Yugi’s handen.
Yugi is in het begin erg terughoudend wat betreft het gebruik van Slifer aangezien hij de kracht van het Egyptische Godmonster vreest. In de kwartfinale, tegen Yami Bakura, gebruikt hij hem voor het eerst.
Gedurende de rest van het Battle City toernooi gebruikt Yugi Slifer aan paar maal waaronder tegen Kaiba en Marik.
Zoals alle Egyptische Godkaarten kan Slifer alleen worden gebruikt door een duellist wiens verleden teruggaat tot het oude Egypte zoals Yugi, Kaiba en Marik.

## Slifer in het ruilkaartspel

Ook in het Yu-Gi-Oh ruilkaartspel bestaat de kaart Slifer the Sky Dragon. De kaart is rood van kleur. Net als de andere Egyptische Godkaarten is Slifer the Sky Dragon verboden in officiële duels.

## Regels en effecten

Officiële regels over de Godkaarten bestaan er niet daar de kaarten verboden zijn in officiële duels. Op de kaart zelf staan ook geen regels of effecten vermeld. Onderstaande regels en effecten zijn overgenomen uit de anime serie Yu-Gi-Oh:
* Om Slifer the Sky Dragon op te roepen kan een speler 3 monsters aan zijn/haar kant van het veld opofferen.
* Slifer’s ATK en DEF staan gelijk aan het aantal kaarten in je hand x 1000 (3 kaarten = 3000 ATK en DEF).
* Slifer is immuun voor alle valkaarten & kan niet worden vernietigd door een Magie kaart of monster effect.
* Magische kaarten & monster effecten werken maar 1 beurt op Slifer en andere godkaarten.
* Als er een monster met minder dan 2000 DEF wordt opgeroepen, wordt het automatisch vernietigd.
* Als een monster met meer dan 2000 ATK wordt opgeroepen zal hij 2000 ATK verliezen door Slifers speciale krachten. (bijvoorbeeld 2100 ATK wordt 100 ATK). Op andere god kaarten zoals Winged dragon of RA of Obelisk the tormentor werkt dit effect alleen voor 1 beurt. Wanneer de beurt eindigt zal de ATK van de god weer herstellen naar origineel.
# Snelheidsbegrenzer

Een snelheidsbegrenzer is een voorziening in voertuigen die de maximale snelheid reguleert.
In Nederland is een snelheidsbegrenzer verplicht voor brom- en snorfietsen, elektrische fietsen en brommobielen. De maximumsnelheid is 45 of 25 km/h.
Hoewel ook voor personenauto's een absolute maximumsnelheid geldt, is een snelheidsbegrenzer voor deze voertuigen niet verplicht. Tot 1 januari 2005 was in Nederland voor vrachtwagens met een maximummassa van meer dan 12 000 kg en voor autobussen met een maximummassa van 10 000 kg een snelheidsbegrenzer verplicht. Na deze datum is deze verplichting uitgebreid tot lichtere vrachtwagens en bussen tussen de 3500 en 12 000 respectievelijk 10 000 kg. Door de begrenzer wordt de snelheid automatisch beperkt tot ongeveer 90 km/h, hoewel de maximumsnelheid voor vrachtwagens en bussen in Nederland 80 km/h is, tenzij sprake is van een T100-bus, waarvoor een maximumsnelheid van 100 km/h geldt. In België is de maximumsnelheid globaal 90 km/h op de snelwegen en 60 km/h op resterende wegen.
Sinds 1 juni 2006 zijn in België ook de voertuigen met een MTM van meer dan 3,5 ton verplicht om uitgerust te zijn met een snelheidsbegrenzer. Er zijn uitzonderingen voor voertuigen van de categorie M3, N3 en N2 die voor 1 oktober 2001 in België waren ingeschreven en nog enkele andere. België voldoet hiermee aan de Europese regelgeving, namelijk aan de richtlijn 2004/11 van 11 februari 2004.
Voor personenauto's is nog geen (verplichte) snelheidsbegrenzer beschikbaar. Een aantal fabrikanten van snelle auto's bouwt wel een vrijwillige begrenzing op 250 km/u in.
Wereldwijd zijn er wel experimenten gedaan naar de mogelijkheden om een begrenzing in te bouwen die afhankelijk is van de ter plaatse geldende maximumsnelheid. Dergelijke systemen worden ISA-systemen (Intelligente snelheidsaanpassing) genoemd. Deze intelligente snelheidsbegrenzer houdt rekening met de plaats waar gereden wordt, en kan bij verschillende geldende snelheidslimieten begrenzen.
De ISA-systemen kunnen als volgt worden ingedeeld:
* De open variant: Dit is een variant waarbij de bestuurder alleen wordt geattendeerd op het overschrijden van de geldende snelheidslimiet
* De half-open variant: Dit is een variant waarbij het de bestuurder lastig wordt gemaakt de geldende snelheidslimiet te overschrijden, bijvoorbeeld door middel van een tegenwerkend gaspedaal
* De gesloten variant: Bij deze variant is het voor de bestuurder onmogelijk de geldende snelheidslimiet te overschrijden.
Een ISA-systeem zou kunnen bijdragen aan een verhoging van de verkeersveiligheid, toename van het reiscomfort en een verlaging van de kans op boetes.