OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# New York Americans

De New York Americans is een oud-ijshockeyteam dat speelde in de National Hockey League. Het speelde in New York, New York. De ploeg bestond van 1925 tot 1942. Het was het tweede ijshockeyteam van de NHL in de Verenigde Staten.

## Geschiedenis

In 1925 wilde Bill Dwyer, een belangrijke handelaar in alcoholische dranken tijdens de drooglegging, een gangster dus, een eigen ijshockeyteam oprichten. Toen een andere ijshockeyclub, de Hamilton Tigers, zijn spelers niet meer kon betalen, nam Dwyer de spelers over en richtte de New York Americans op. Dwyer stalde zijn team in Madison Square Garden. Na Boston Bruins was New York Americans het tweede Amerikaanse ijshockeyteam dat speelde in de National Hockey League. Hoewel het eerste seizoen sportief teleurstellend was, draaide de Americans wel een goede omzet. De eigenaren van de Madison Square Garden waren hier blij mee, zodat ze nog een team oprichtten, New York Rangers.

## New York vs New York

Vanaf het begin af aan was de New York Rangers succesvoller dan de Americans. Al het tweede jaar na de oprichting haalde de Rangers de Stanley Cup New York binnen, terwijl de Americans als laatste het seizoen eindigde. Het jaar daarop haalden de Americans wel de play-offs en moesten in de kwartfinale tegen de Rangers. De Rangers wonnen, waarna de Americans nooit meer echt presteerden. Ze bereikten nog wel drie keer de play-offs, maar verder dan de kwartfinale kwamen ze nooit. Het uitblijven van het sportieve succes had gedeeltelijk te maken met het einde van de drooglegging in 1933. Dwyer kon de spelers niet meer betalen en stuurde op een fusie met de Ottawa Senators, maar de NHL verbood de fusie en nam zelf het bestuur van de Americans over onder leiding van Red Dutton. Zonder al te veel successen en mede door de inmenging van Amerika in de Tweede Wereldoorlog eindigde het bestaan van de New York Americans in 1942. Na de Oorlog wilde Dutton een herstart van de Americans, maar de NHL hield zich vast aan de Original Six, er was geen uitbreiding tot 1967. Dutton gaf de schuld van de weigering van de NHL aan de eigenaren van de Madison Square Garden, zij wilden volgens hem geen plaatselijke concurrent van de Rangers die zij ook bezaten. Dutton was zó boos, dat hij een vloek uitsprak over de Rangers, dat ze nooit meer de Stanley Cup zouden winnen. Die vloek bleef meer dan vijftig jaar bestaan in New York: van 1940 tot 1994 wonnen de Rangers geen Stanley Cup.

## Trivia

De Americans hebben voor een versnelling gezorgd van de invoer van de icingregel. Tegen de Boston Bruins, in 1932, speelden de Americans erg verdedigend en overtraden de toen nog niet bestaande icing-regel 61 keer (een wedstrijd duurt 60 minuten!). Boston was zo razend, dat de volgende wedstrijd die ze speelden tegen de Americans maar liefst 87 keer de puck wegschoten vanuit het eigen vak. Niet zo verwonderend eindigde die wedstrijd in 0-0, maar Boston had zijn wraak gekregen. Sindsdien is icing verboden.
Eastern Conference
Western Conference
# NGC 947

NGC 947 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Walvis. Het hemelobject werd op 10 november 1835 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* PGC 9420
* ESO 545-21
* MCG -3-7-22
* IRAS02262-1915
# Symfonie nr. 38 (Mozart)

De 38e Symfonie in D Groot KV 504, ook wel de 'Praagse' genoemd, schreef Wolfgang Amadeus Mozart eind 1786. De première vond plaats op 19 januari 1787 in Praag, een paar weken nadat zijn opera Le Nozze di Figaro daar werd opgevoerd.
Het werk is geschreven voor het normale klassieke orkest, alleen de klarinetten ontbreken.

## Delen

De symfonie heeft drie delen:
* Adagio - allegro in d majeur.
* Andante in g majeur.
* Finale, Presto in d majeur.
Wat meteen opvalt is dat het menuet ontbreekt, in die tijd een normaal onderdeel van een symfonie. Desondanks is dit een voldragen symfonie.
Het eerste deel opent met het duistere, majestueuze Adagio, met reminiscenties aan de donkere ouverture van Don Giovanni, die Mozart enkele maanden later zou schrijven. Het Adagio staat voor het grootste gedeelte geschreven in d mineur. Nadat het langzaam tot stilstand is gekomen, beginnen de strijkers met het Allegro. Ongebruikelijk syncopen geven het nieuwe thema aan, dat opgevangen wordt door de blazers, en even later door het hele orkest. In de expositie komen in totaal zes thema's aan bod, die daarna in een heel contrapuntische doorwerking terugkomen. De doorwerking vervaardigde Mozart door steeds een thema toe te voegen. Ten slotte komt het hoofdthema van de symfonie tevoorschijn en gaat de symfonie verder naar de reprise, en komt het eerste deel tot een eind.
Het lyrische tweede deel, waar de eerste viool een belangrijke rol speelt in het aankondigen van thema's, is een typisch langzaam symfonisch deel zoals Mozart die in deze periode schreef. Hij neigt veel naar mineur, maar stabiliseert toch naar majeur.
Een groot contrast met het tweede deel is het derde deel, dat met zijn levendige thema's (vaak door de fluit gespeeld) een vrolijk eind vormt van de symfonie. De thema's hebben allemaal iets van elkaar weg, maar zijn toch allemaal verschillend. In de doorwerking komen ze terug.
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 · 39 · 40 · 41
* Bibliothèque nationale de France: cb13915237f (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058524985406706
* Gemeinsame Normdatei: 300111126
* Library of Congress Control Number: n81118722
* MusicBrainz work: 7a1a2491-ffda-3ce6-a0e2-f59748dee68e
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007429551305171
* Virtual International Authority File: 175011143
* WorldCat (via VIAF): 175011143
# Hemert (Groningen)

Hemert (Gronings: Haimert) is een gehucht in de gemeente Groningen in de Nederlandse provincie Groningen. Het ligt aan de rand van de gemeente aan de weg van Stedum naar Lellens en Ten Post. Het gehucht stond in de Middeleeuwen bekend als Hemmuurdh en Heemwerd, hetgeen beheemde, bewoonde wierde betekent. Het gaf zijn naam aan de dochternederzetting Hemeder- of Emmerwolde.
In het gehucht liggen een tweetal wierden met aan de voet daarvan een aantal, deels omgrachte boerderijen. Bij een boerderij ligt achter het huis een omgrachting die doet denken aan een borgstee. Hier stond vroeger de boerderij Boelsemaheert (Hemerterweg 3) die in 1973 afbrandde. Bij deze boerderij stond een duivenslagpoort, die in 1980 naar het landgoed bij de borg Verhildersum bij Leens werd verplaatst. De duivenslagpoort bij de iets oostelijker gelegen boerderij Dinghweer (Hemerterweg 2) staat er nog wel. Dinghweer is een imposante omgrachte boerderij met een mogelijk 17e-eeuwse kern, een voorhuis uit 1860 en een tweede schuur uit begin 19e eeuw.
Vanaf het gehucht loopt de Hemertertocht naar de Westerwijtwerdermaar. Waar de tocht uitkomt op de maar staat een gemaal dat ook Hemert heet.
* Silhouet van Hemert vanaf de Lellensterweg
* Dinghweer
* Duivenslagpoort
Stad: Groningen Dorpen: Garmerwolde · Glimmen · Haren · Harkstede (gedeeltelijk) · Lageland · Lellens · Meerstad · Noordlaren · Onnen · Sint-Annen · Ten Boer · Ten Post · Thesinge · Winneweer · Woltersum Buurtschappen: Achter-Thesinge · Boltklap · Bouwerschap · Bovenrijge · Dilgt · Dorkwerd · Engelbert · Emmerwolde · Essen · Euvelgunne · Felland · Harendermolen · Hemert · Hemmen · Hoogkerk · Leegkerk · Hoornsedijk · Klein Harkstede · Kröddeburen · Lageweg · Lutjewolde · Middelbert · Noorddijk · Noorderhoogebrug · Oosterdijkshorn · Oosterhoogebrug · Oude Roodehaan · Paterswolde (deels) · Ruischerbrug · Roodehaan · Slaperstil · Steerwolde · Vierverlaten · Wittewierum · Zevenhuisjes Provincie Groningen: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Euchaetomera typica

Euchaetomera typica is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door G.O. Sars.
# Dicellitis acrographa

Dicellitis acrographa is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Diakonoff.
# Rhyacophila tibori

Rhyacophila tibori is een schietmot uit de familie Rhyacophilidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Stenoplax (Stenoradsia) sonorana

Stenoplax (Stenoradsia) sonorana is een keverslakkensoort uit de familie van de Ischnochitonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Berry.
# Hemerorhinus heyningi

Hemerorhinus heyningi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slangalen (Ophichthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Weber.
# Hausman

Hausman, Hausmann of Haussmann kan verwijzen naar:
Personen:
* Hausman:
** René Hausman, Belgisch striptekenaar
* Hausmann:
** Friedrich Hausmann, Duits mineraloog
** Manfred Hausmann, Duits schrijver
** Raoul Hausmann, Oostenrijks Dadaïstisch kunstenaar
Overige:
* Haussmann Saint-Lazare, een RER-station in Parijs
* Boulevard Haussmann, straat in Parijs
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hausman en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Haute-Corse

Haute-Corse (2B; Nederlands: Hoog-Corsica, Corsicaans: Cismonte) is een administratief Frans departement op het eiland Corsica. De prefectuur is gevestigd in Bastia.

## Geschiedenis

Het departement is ontstaan na deling van het departement Corsica op 1 januari 1976, in uitvoering van de wet van 15 mei 1975. De grenzen volgen die van het voormalige departement Golo, dat tussen 1793 en 1811 bestond.
Op 1 januari 2018 fuseerden de beide Corsicaanse departmenten met de Collectivité territoriale de Corse tot de Collectivité de Corse. Sindsdien bestaat het departement enkel als administratieve entiteit en niet langer als politiek orgaan.

## Geografie

Haute-Corse maakte deel uit van het eiland Corsica en grensde aan het departement Corse-du-Sud. Verder was het omringd door de Middellandse Zee.

## Demografie

De inwoners van Haute-Corse heten net zoals de inwoners van Corse-du-Sud Corsicanen (Corses).

### Demografische evolutie sinds 1962

| Naam | Index 1962 | Index 1968 | Index 1975 | Index 1982 | Index 1990 | Index 1999 | Index 2008 | Index 2019 |
| Haute-Corse | 100,0 | 114,4 | 123,9 | 130,1 | 130,1 | 140,1 | 160,2 | 180,0 |
| Frankrijk* | 100,0 | 107,1 | 113,3 | 117,0 | 121,9 | 126,0 | 133,8 | 140,1 |
| Naam | Inw./Km² 1962 | Inw./km² 1968 | Inw./km² 1975 | Inw./km² 1982 | Inw./km² 1990 | Inw./km² 1999 | Inw./km² 2008 | Inw./km² 2015 |
| Haute-Corse | 21,7 | 24,8 | 26,9 | 28,2 | 28,2 | 30,3 | 34,7 | 39,0 |
| Frankrijk* | 84,2 | 90,1 | 95,4 | 98,5 | 102,7 | 106,1 | 112,7 | 119,7 |
Frankrijk* = exclusief overzeese gebieden
Bron: Recensement Populaire INSEE - 1962 tot 1999 population sans doubles comptes, nadien Population Municipale
Op 1 januari 2021 had Haute-Corse 184.655 inwoners.

### De 10 grootste gemeenten in het departement

| # | Gemeente | Aantal inwoners (2019) |
| 1 | Bastia | 48.503 |
| 2 | Borgo | 8.832 |
| 3 | Biguglia | 7.810 |
| 4 | Corte | 7.485 |
| 5 | Lucciana | 6.007 |
| 6 | Calvi | 5.774 |
| 7 | Furiani | 5.608 |
| 8 | Ghisonaccia | 4.219 |
| 9 | Prunelli-di-Fiumorbo | 3.667 |
| 10 | Penta-di-Casinca | 3.370 |

## Afbeeldingen

* Calvi
* Bastia
* Bivakzone bij refuge op de GR20
# Haute-Normandie

Haute-Normandie (Hoog-Normandië) (Normandisch: Ĥâote-Normaundie) is een voormalige regio in het noordwesten van Frankrijk. Op 1 januari 2016 fuseerde het met Basse-Normandie tot de nieuwe regio Normandië.

## Aangrenzende regio's

Aangrenzende regio's :
| | | Picardië |
| Basse-Normandie | Centre-Val de Loire | Île-de-France |
# Heinz Holliger

Heinz Holliger (Langenthal, 21 mei 1939) is een Zwitsers hoboïst, fluitist, componist en dirigent. Hij is een zoon van een arts.
Hij onderscheidt zich van andere hoboïsten door zijn enorme virtuositeit. Zijn spel verraadt dat hij in de Franse hobo-traditie werd opgeleid. Zijn Parijse leraar was Pierre Pierlot, een gerenommeerd hoboïst.
Holliger speelde niet alleen stukken uit het klassieke maar ook uit het moderne repertoire. Hij speelt ook elektrische fluit, een instrument dat zich vooral leent voor dit moderne repertoire. Een aantal componisten schreven speciaal voor hem composities.
Naarmate hij ouder werd schroefde hij zijn hobo-activiteit terug ten voordele van zijn inzet als componist en dirigent. Een van de resultaten daarvan is de Scardanelli-Zyklus die hij componeerde tussen 1975 en 1991 op gedichten van Friedrich Hölderlin (voor solo-fluit, klein orkest en gemengd koor). Andere werken zijn zijn Gesänge der Frühe en Partita.
Onder zijn eigen opnames vindt hij de hoboconcerten opus 9 van Tomaso Albinoni - die hij met Maurice Bourgue, zijn studiegenoot, maakte - het geslaagdst. Andere aanbevelenswaardige opnamen zijn de triosonates van Jan Dismas Zelenka en de gereconstrueerde hoboconcerten van Johann Sebastian Bach.
Tot haar sterven op 21 January 2014, was Holliger getrouwd met Ursula Hänggi, een befaamde harpiste. Zij hebben samen enkele werken opgenomen, waaronder een sonate van Carl Philipp Emanuel Bach, waarbij de klavecimbelpartij is omgezet naar een harppartij.
* Bibsys: 1069955
* Biblioteca Nacional de España: XX847768
* Bibliothèque nationale de France: cb12497899s (data)
* CiNii: DA05368832
* Gemeinsame Normdatei: 118553097
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1032 8710
* Library of Congress Control Number: n80125200
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000045711
* MusicBrainz: cd5a15f3-8937-49da-9719-d3790136802c
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001186616
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0035329
* Nationale bibliotheek van Australië: 35712454
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007277285505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001528022
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000593673
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070512337
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003379720
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: VEAV046622
* SNAC: w64f1x1j
* Système universitaire de documentation: 034195904
* Theaterlexikon der Schweiz: Heinz_Holliger
* Trove: 1053386
* Virtual International Authority File: 111708400
* WorldCat (via VIAF): 111708400
# Nikolaus Ritter von Endres

Nikolaus Ritter von Endres (1862–1938) was een Beiers militair en aristocraat. Hij bracht het tot de hoge rang van een luitenant-generaal. Op 24 augustus 1917 werd hij door de Duitse keizer gedecoreerd met de Orde van de Rode Adelaar IIe Klasse met de Zwaarden. Hij droeg al voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog de IIIe Klasse met de Zwaarden.

## Militaire loopbaan

* General der Infanterie: 31 december 1919
* Generalleutnant: 19 mei 1915
* Generalmajor: 21 januari 1913
* Oberst: 7 maart 1910
* Oberstleutnant: 11 september 1907
* Major: 21 september 1902 - 21 september 1904
* Hauptmann: 20 november 1897
* Oberleutnant 13 juni 1892
* Leutnant: 22 december 1883
* Fährich: 18 mei 1882

## Decoraties

* Ridderkruis in de Orde van Verdienste van de Beierse Kroon
* Erekruis in de Huisridderorde van de Heilige Michaël
* IJzeren Kruis 1914, 1e klasse
* IJzeren Kruis 1914, 2e klasse
* Pour le Mérite op 17 april 1918
** Eikenloof bij zijn Pour le Mérite op 4 augustus 1918
* Orde van de Rode Adelaar, 2e klasse met Zwaarden
* Orde van de Rode Adelaar, 3e klasse met Zwaarden
* Ridderkruis in de Militaire Max Joseph-Orde op 8 mei 1917
* Commandeur in de Militaire Max Joseph-Orde op 11 augustus 1918
* Orde van Militaire Verdienste (Beieren), 2e klasse met Kroon en Zwaarden op 28 september 1918
* Erekruis in de Kroonorde (Württemberg)
* Ridderkruis in de Orde van de Leeuw van Zähringen met Eikenloof
* Erekruis van het gehele Vorstelijke Huis van Lippe, 2e klasse

## Literatuur

* (de) Der Erste Weltkrieg. Kriegstagebuch des Generals Nikolaus Ritter von Endres: 1914-1918
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 http://home.comcast.net/~jcviser/aka/endres.htm
# De Vredenburg

De Vredenburg is een winkel- en appartementencomplex in de Nederlandse stad Utrecht. Met de bouw van dit complex, op de plek waar in de 16e eeuw het kasteel Vredenburg stond, werd 1 december 2009 officieel begonnen met een groots opgezette choreografische voorstelling van verleden en toekomst van Hoog Catharijne omdat dit moment tevens de start markeerde van de herontwikkeling van het gehele winkelcomplex. In het gebouw zitten winkels op de begane grond en eerste etage met daarboven 80 appartementen. In de kelder zit een openbare fietsenstalling (begin 2013 geopend). In de kelder zijn ook de fundamenten van het oude kasteel uit 1528 te zien. Het is in december 2012 deels in gebruik genomen door de Zara, en op 18 april 2013 officieel geopend, met een muziekoptreden. Hoewel het een losstaand gebouw is maakt het onderdeel uit van Hoog Catharijne. In de kelder is er toegang tot (een restant van) de oude parkeergarage onder het plein het Vredenburg. Deze parkeergarage is rond 2016 aangesloten op parkeergarage P5, een nieuwe parkeergarage onder het Entreegebouw ten westen van het plein het Vredenburg, dat gebouw maakt onderdeel uit van de nieuwbouw van het winkelcentrum.
Het vrijstaande gebouw heeft een basishoogte van 20 meter met aan de noordzijde een terugliggende bouwlaag tot 25 meter. Op de begane grond en op de eerste verdieping zijn winkels. Daarboven zijn 80 koopwoningen gebouwd, verdeeld over 4 en 5 lagen.
# Synclerostola vaga

Synclerostola vaga is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Köhler.
# Symfonie nr. 4 (Read)

De Amerikaanse componist Gardner Read voltooide zijn Symfonie nr. 4 opus 92 in 1958.
Het was een werk van lange adem en hij zou na deze vierde symfonie geen andere meer componeren (hij leefde tot 2005). Het werk begon in januari 1951 in Peterborough (New Hampshire) en werd in december 1958 afgerond in Manchester (Massachusetts). De voorgaande symfonieën kregen premières door grote Amerikaanse orkesten, respectievelijk New York Philharmonic Orchestra, Boston Symphony Orchestra en Pittsburgh Symphony Orchestra. Dit werk leek echter voorbestemd om in de la te blijven liggen, totdat op 30 januari 1970 Erich Kunzel het met zijn Cincinnati Symphony Orchestra uitvoerde. De jaren daaropvolgend dirigeerde de componist het werk zelf nog aan het Boston University Symphony Orchestra, maar veel bekendheid kreeg het werk niet. In april 1980 voerde Lorin Maazel het werk uit met het Cleveland Orchestra, het was voor een radio-uitzending, die later op langspeelplaat werd vastgelegd.

## Delen

Hoewel het werk in de traditie van de klassieke muziek is geschreven en de stijl overwegend romantisch is, is de structuur afwijkend. De symfonie kent slechts twee delen:
* Largo con intenzita, Tranquillo assai
* Lento sostenuto, Allegro scherzando
Beide delen beginnen langzaam en eindigen in snel tempo. De opening bevat opnieuw een klassiek element; een canon wordt door de zes cellisten uitgevoerd met als begeleiding de pauken en contrabassen. De canon wordt door het orkest opgepakt en er volgt langzaamaan een climax. Na de climax volgt in het snellere tempo een solo voor klarinet en er volgt een nieuwe climax. Na die climax keert het orkest terug naar de opbouw in het orkest en sluit af met de canon in de celli, begeleid door pauken en contrabas. De contrabas sluit het werk af op een cis.
Het tweede deel begint opnieuw langzaam en gaat na een fagotsolo over in het scherzodeel. Het thema gaat rond in het orkest als fuga voordat een en ander in een rustiger vaarwater komt. Het thema uit deel 1 keert terug waarna het thema uit deel 2 zijn opwachting meer maakt De symfonie sterft een langzame dood waarbij er steeds meer muziekinstrumenten afvallen. En ook dit deel wordt in stilte afgesloten door een pauk en contrabas, vergezeld door een slag op de gong.

## Orkestratie

Voor het werk is een standaardorkest voldoende
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, percussie,
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave CRI American Masters: Cleveland Orchestra o.l.v. Maazel 10 april 1980.
* Uitgave CRI
# Synodontis polystigma

Synodontis polystigma is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de baardmeervallen (Mochokidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Boulenger.
* ↑ (en) Synodontis polystigma op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Synodontis polystigma. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Synodontis petricola

Synodontis petricola is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de baardmeervallen (Mochokidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Matthes.
* ↑ (en) Synodontis petricola op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Synodontis petricola. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sveta Planina

Sveta Planina (Partizanski Vrh) is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Trbovlje in de NUTS-3-regio Zasavska. De plaats telde 113 inwoners op 1 januari 2020.
# Symfonie nr. 4 (Ruders)

Poul Ruders voltooide zijn Symfonie nr. 4 (een orgelsymfonie) in 2010. Hij werkte er drie jaar aan. Ruders is van huis uit organist.
Het werk kwam tot stand na een opdracht van het Dallas Symphony Orchestra, het Odense Symfoniorkester en het City of Birmingham Symphony Orchestra. Deze wijze van opdracht verstrekken, leverde voor dit werk ook direct drie uitvoeringen op. Ruders koos voor zijn orgelsymfonie het pad van voorganger Camille Saint-Saëns, die zijn orgelsymfonie schreef voor orgel en symfonieorkest, daar waar anderen hun orgelsymfonieën alleen voor het orgel schreven. Ruders schreef het werk met in zijn hoofd het orgel in het Morton H. Meyerson Symphony Center, thuisbasis van het DSO.
De symfonie is in vier delen geschreven:
* Prelude in adagio en lontano
* Cortège in adagio estremo, brutale (begrafenisoptocht)
* Etude in presto, waarin de componist een scherzo zag
* Chaconne in camminando leggiero.
Robert Minczuk gaf leiding aan de première op 20 januari 2011 met het DSO en Mary Preston achter het orgel. Dallas News vond het een van de modernste stukken die sinds jaren de concertzaal in Dallas had bereikt. Toen het werk in december 2011 in Birmingham werd uitgevoerd onder leiding van Nikolaj Znaider (de vrouw van vaste dirigent Andris Nelsons was in verwachting van hun eerste kind), werd daar nauwelijks aandacht besteed, in Birmingham is men gewend aan klassieke muziek uit de 20e eeuw. De Deense en Europese première viel daartussen tijdens een uitvoering in de Carl Nielsen concertzaal en was ingebed in twee werken van die componist.
Ruders schreef het werk voor:
* concertorgel
* 3 dwarsfluiten (III ook piccolo), 3 hobo’s (III ook althobo), 3 klarinetten (III ook basklarinet), 3 fagotten (III ook contrafagot)
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* 2 man/vrouw percussie
* 16 eerste violen, 14 tweede violen, 12 altviolen, 10 celli en 8 contrabassen.
* Uitgave Bridge: Flemming Dreisig met het symfonieorkest uit Odense onder leiding van Robert Minczuk in een opname uit 2011
* Edition Wilhelm Hansen
* Dallas News
* The Guardian
# Synuchus narae

Synuchus narae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Lindroth.
# Synuchus pallipes

Synuchus pallipes is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Andrewes.
# Syntomacris viridipes

Syntomacris viridipes is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Descamps & Amédégnato.