OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Otto Rehhagel

Otto Rehhagel (Essen, 9 augustus 1938) is een voormalig Duits voetbaltrainer en profvoetballer. Met Sepp Herberger, Helmut Schön, Udo Lattek, Ottmar Hitzfeld en Franz Beckenbauer wordt hij gerekend tot de succesvolste Duitse trainers aller tijden. Tevens nam Rehhagel als enige speler en hoofdtrainer deel aan meer dan duizend Bundesliga-wedstrijden.

## Spelersloopbaan

Rehhagel speelde van 1957 tot 1960 bij het lokale TuS Helene Essen, van 1960 tot 1963 voor Rot-Weiss Essen en na het begin van de Bundesliga van 1963 tot 1965 voor Hertha BSC. Van 1965 tot 1972 speelde Rehhagel voor 1. FC Kaiserslautern. Hij speelde 201 wedstrijden in de Bundesliga.

## Trainersloopbaan

Hij werd in 1972 hoofdtrainer en na enkele avonturen bij onder andere Kickers Offenbach, werd Rehhagel hoofdtrainer van Werder Bremen. Onder zijn leiding won Werder Bremen in zijn twee periodes twee (West-)Duitse landskampioenschappen, driemaal de DFB-Pokal, driemaal de DFL-Supercup en eenmaal de Europacup II.
Na een mislukt seizoen bij Bayern München, was Rehhagel van 1996 tot 2000 hoofdtrainer van 1. FC Kaiserslautern. Hij wist met de club het Duits landskampioenschap te winnen, direct nadat het was teruggekeerd op het hoogste niveau. Nog steeds een unicum.
In 2001 werd hij bondscoach van het Grieks voetbalelftal. In 2004 werd dit elftal onder zijn leiding Europees kampioen tijdens het Europees kampioenschap voetbal 2004.
In Griekenland wordt hij vaak Koning Otto (Grieks: βασιλιάς Ότο, Basileus Oto) genoemd, waarschijnlijk verwijzend naar Koning Otto van Griekenland. Hij had deze bijnaam echter al toen hij nog in Duitsland trainer was. Als woordspeling verwijzend naar Herakles (Hercules), zoon van Zeus, heeft hij ook wel de bijnaam "Rehakles" gekregen.
In 2010 was hij de oudste bondscoach ooit op een WK-eindronde, toen hij op 71-jarige leeftijd het Griekse voetbalelftal onder zijn hoede had.
Sinds begin 2012 was hij werkzaam als hoofdtrainer bij Hertha BSC. Na slechts vier maanden maakte hij plaats voor de Nederlander Jos Luhukay.

## Erelijst
### Fortuna Düsseldorf

* DFB-Pokal: 1979/80

### Werder Bremen

* Bundesliga: 1987/88, 1992/93
* DFB-Pokal: 1990/91, 1993/94
* DFB-Supercup: 1988, 1993, 1994
* European Cup Winners Cup: 1991/92

### 1. FC Kaiserslautern

* Bundesliga: 1997/98
* 2. Bundesliga: 1996/97

### Griekenland

* UEFA EK: 2004
Individueel
* Orde van de Feniks: 2005
* Laureus World Sports Awards met het Grieks voetbalelftal: 2005
* Europees Trainer van het Jaar: 2004
* Griek van het Jaar: 2004, eerste niet-Griek ooit die deze titel won
* World Soccer Grootste Trainer aller Tijden: plek 36 in 2013
* France Football Grootste Trainer aller Tijden: plek 46 in 2019
# Otto Roffel

Otto Roffel (Groningen, 4 juni 1927 – Amstelveen, 25 september 2022) was een Nederlands voetballer die als doelman speelde. Hij was ook directeur van het Olympisch Stadion in Amsterdam. Hij overleed op 95-jarige leeftijd.

## Voetbal

Hij was doelman bij GVAV in Groningen vanaf zijn 17e levensjaar, van mei 1944 tot 1964. Roffel speelde ook wedstrijden voor het Nederlands B-voetbalelftal en was in 1959 tweemaal reserve bij het Nederlands voetbalelftal. Otto Roffel was befaamd om z'n lengte, wat hem de bijnaam Lange Otto opleverde.
Hij verhuisde in 1964 naar Hilversum waar hij werkzaam was als vertegenwoordiger van uitgeverij Wolters-Noordhoff en ging bij Victoria spelen. In september 1969 werd hij als opvolger van Jan Bronkhorst benoemd in de strafcommissie van de KNVB die in november van dat jaar aftrad.
In februari 1974 was Roffel voor enkele dagen assistent-trainer van het Nederlands elftal onder bondcoach Rinus Michels in de voorbereiding op het wereldkampioenschap voetbal 1974. Hij trok zich terug omdat zijn benoeming onvoldoende steun kreeg.

## Olympisch Stadion

Roffel werd na zijn voetballoopbaan directeur van het Olympisch Stadion in Amsterdam. Per 1 maart 1970 volgde hij Jaap Mellegers op, waarna hij directeur bleef tot 1992. In 1996 was hij medeverantwoordelijk voor het reddingsplan om het stadion voor sloop te behoeden.
# Pacitan (regentschap)

Pacitan is een regentschap (kabupaten) in de Indonesische provincie Oost-Java op Java. Het regentschap telt 540.881 inwoners (volkstelling 2010). De hoofdstad Pacitan ligt aan de Indische Oceaan.

## Onderdistricten

Het regentschap bestaat uit twaalf onderdistricten (zogenaamde kecamatan). In deze onderdistricten liggen 171 plaatsen die een administratieve eenheid zijn.
Pacitans onderdistricten (kecamatan) :
| Naam | Opper- vlakte in km$^2$ | Inwoners volks- telling 2010 | Inwoners volks- telling 2020 | Administratief centrum | Aantal plaatsen kelurahan /desa's | Postcode |
| Donorojo | 109,09 | 34.986 | 37.669 | Donorojo | 12 | 63554 |
| Punung | 108,81 | 33.919 | 37.094 | Punung | 13 | 63553 |
| Pringkulu | 132,93 | 29.694 | 32.616 | Ngadirejan | 13 | 63552 |
| Pacitan | 77,11 | 73.086 | 78.161 | Sidoharjo | 25 | 63511 -63518 |
| Kebonagung | 124,85 | 42.667 | 46.459 | Kebonagung | 19 | 63561 |
| Arjosari | 117,06 | 38.646 | 41.693 | Arjosari | 17 | 63581 |
| Nawangan | 124,06 | 46.084 | 51.240 | Nawangan | 9 | 63584 |
| Bandar | 117,34 | 41.789 | 44.493 | Bandar | 8 | 63583 |
| Tegalombo | 149,26 | 48.049 | 51.626 | Tegalombo | 11 | 63582 |
| Tulakan | 161,62 | 77.266 | 83.904 | Tulakan | 16 | 63571 |
| Ngadirojo | 95,91 | 44.707 | 47.306 | Ngadirojo | 18 | 63572 |
| Sudimoro | 71,86 | 29.988 | 33.849 | Sukorejo | 10 | 63573 |
| Totalen | 1.389,87 | 540.881 | 586.110 | | 171 | |
* ↑ (en) Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, Population of Indonesia by village (archive.org)
Stadsgemeenten: Batu · Blitar · Kediri · Madiun · Malang · Mojokerto · Probolinggo · Pasuruan · Surabaya Regentschappen: Banyuwangi · Bangkalan · Blitar · Bojonegoro · Bondowoso · Gresik · Jember · Jombang · Kediri · Lamongan · Lumajang · Madiun · Magetan · Malang · Mojokerto · Nganjuk · Ngawi · Pacitan · Pamekasan · Pasuruan · Ponorogo · Probolinggo · Sampang · Sidoarjo · Situbondo · Sumenep · Trenggalek · Tuban · Tulungagung
# Eunice laurillardi

Eunice laurillardi is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Eunice laurillardi werd in 1866 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Armand de Quatrefages.
# Eunice longicornis

Eunice longicornis is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Eunice longicornis werd in 1866 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grube.
# Pagothenia

Pagothenia is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van ijskabeljauwen (Nototheniidae).

## Soorten

* Pagothenia borchgrevinki (Boulenger, 1902)
* Pagothenia brachysoma (Pappenheim, 1912)
* ↑ (en) Pagothenia. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Eunomarcha glycinopis

Eunomarcha glycinopis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Meyrick.
# Eunomarcha violacea

Eunomarcha violacea is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Busck.
# Eunoe yedoensis

Eunoe yedoensis is een borstelworm uit de familie Polynoidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Eunoe yedoensis werd in 1885 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McIntosh.
# Eunogyra

Eunogyra is een geslacht van vlinders uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Eunogyra werd in 1851 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Westwood.

## Soorten

Eunogyra omvat de volgende soorten:
* Eunogyra curupira Bates, H, 1868
* Eunogyra satyrus Westwood, 1851
* ↑ Gerardo Lamas: Riodinidae of the World (revised 4 Feb 2008) -- 3659 names, 1470 spp., 146 genera. Gearchiveerd op 17 oktober 2022.
# Essayeur

Een essayeur (ook: keurmeester of toetser) is iemand wiens beroep het is het zuivere gehalte aan zilver of goud in legeringen te bepalen.

## Geschiedenis
### Methode

De oudste methode is die met de toetssteen. De moderne methode voor zilver is een oplossing van de legering titreren in salpeterzuur met een oplossing van keukenzout. Het zuivere gehalte van goud wordt bepaald door cupelleren. Het gehalte van edelmetaal wordt uitgedrukt in millièmes, bij goudlegeringen in karaat.

### Aanstelling

Sinds 1815 is een essayeur een door het Rijk aangestelde controleur van het gehalte der goud- en zilverwerken en munten. Dat gold tot 1 maart 1987 zowel voor de controle op het edelmetaalgehalte van platina, gouden en zilveren werken alswel tot 15 juni 1994 voor het slaan van munten van edelmetaal.
Door de privatisering van de Dienst voor het waarborgen van edelmetaal werken in 1987 (Waarborg Platina, Goud en Zilver N.V. te Gouda) alswel door het verzelfstandigen van de Rijksmunt in 1994 (Koninklijke Nederlandse Munt N.V. te Utrecht) werd dit beroep een functie binnen de organisatie.
Als chemisch analist is de essayeur belast met de kwaliteitscontrole van aangeleverd platina-, goud- en zilverwerk dat na goedkeuring wordt voorzien van het verplichte wettelijke gehalteteken van dat edelmetaal naast het meesterteken van de maker. Na keuring bij de Munt kan het edelmetaal voor de muntslag in aanmerking komen voorzien van het muntmeesterteken voor de wettelijke betaalmiddelen uit de Muntwet. Voor andere edelmetaal voorwerpen van de Munt gelden de eisen volgens de Waarborgwet 1986. Op 1 maart 1987 trad de huidige waarborgwet in werking en is de oude waarborgdienst (overheidsdienst) onder leiding van de eerste algemene directeur Mr. Eric L. Daae, en financieel directeur Carlos A. Trinidad omgezet in de nieuwe Waarborg Platina Goud en Zilver N.V. Dit was de eerste overheidsdienst dat een dergelijke privatisering onderging. Verantwoordelijke minister van Financiën was Onno Ruding.
Eind maart 2016 maakte goudkeurmeester WaarborgHolland een doorstart nadat er eerder sprake was van een faillissement. WaarborgHolland, een vroegere rijksdienst, was jarenlang monopolist in het keuren van goud, zilver en platina. Een concurrerend bedrijf is Edelmetaal Waarborg uit Joure.
# Essay (Orne)

Essay is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 500 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Alençon.

## Geografie

De oppervlakte van Essay bedraagt 16,1 km², de bevolkingsdichtheid is 31,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Essay (Orne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Essayprijs van de gemeente Amsterdam

De Essayprijs van de gemeente Amsterdam is een jaarlijkse prijs voor een essay of essaybundel.
De prijs is in 1947 ingesteld en tot en met 1971 toegekend. In 1972 is de prijs voortgezet als de Busken Huetprijs.

## Gelauwerden

* 1971 T.A. van Dijk voor Taal, tekst, teken
* 1969 Rudy Kousbroek voor Revolutie in een industrie-staat
* 1967 H. Drion voor Het conservatieve hart
* 1965 H.A. Gomperts voor De geheime tuin
* 1965 Henk Romijn Meijer voor Bij de dood van Willem Carlos Williams
* 1963 J. Kamerbeek jr. voor Creatieve wedijver
* 1961 H.A. Gomperts voor De schok der herkenning
* 1961 Piet Calis voor Napoleon van het Leidseplein
* 1959 Jeanne van Schaik-Willing voor Na afloop
* 1959 Rob Nieuwenhuys voor De zaak Lebak na honderd jaar
* 1957 Paul Rodenko voor Tussen de regels
* 1956 Jan Engelman voor Twee maal Apollo
* 1956 Evert Straat voor Levend verleden, Antonia Machado
* 1955 R. Jacobsen (1876-1962) voor Kaleidoscoop
* 1955 J.C. Brandt Corstius voor De nieuwe beweging
* 1954 G.H.M. van Huet voor Lezen en laten lezen (eerste en tweede bundel)
* 1954 S. Vestdijk voor Essays in duodecimo
* 1953 niet toegekend
* 1951 niet toegekend
* 1949 W.F. Hermans voor Fenomenologie van de pin-up girl
* 1948 niet toegekend
* 1947 Fokke Sierksma voor Poëzie als ernst
# Eunicella albatrossi

Eunicella albatrossi is een zachte koraalsoort uit de familie Gorgoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Eunicella. Eunicella albatrossi werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stiasny.
# Estadio Olímpico de Ibarra

Het Estadio Olímpico de Ibarra is een multifunctioneel stadion in Ibarra, een stad in Ecuador. In het stadion is plaats voor 17.260 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1988 en gerenoveerd in 1995. Het stadion is 2 keer van naam veranderd. Tussen 1988 en 1995 werd het Estadio Olímpico Municipal genoemd en daarna het Estadio Olímpico Ciudad de Ibarra.

## Gebruik

Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Sporting Club Imbabura maakt gebruik van dit stadion. In 2017 werd dit stadion gebruikt voor het Zuid-Amerikaans kampioenschap voetbal onder 20 van 2017. Dat toernooi werd van 18 januari tot en met 11 februari 2017 in Ecuador gespeeld. In dit stadion werden alle 10 de wedstrijden in groep B van de groepsfase gespeeld.
* ↑ (en) Informatie over het stadion op soccerway.com. Gearchiveerd op 27 januari 2019.
* ↑ (en) Modificación de sede y programa de partidos del Sudamericano Sub-20. CONMEBOL (26 januari 2019). Gearchiveerd op 26 november 2020.
# Estadio Olímpico Atahualpa

Het Estadio Olímpico Atahualpa (Olympisch Stadion Atahualpa) is een stadion in de stad Quito, Ecuador. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, al worden er ook af en toe atletiekwedstrijden georganiseerd. Het is de thuishaven van de voetbalclubs El Nacional, Deportvio Quito en Universidad Católica. Ook het nationale elftal speelt er zijn thuiswedstrijden. Het stadion werd geopend op 25 november 1951 en biedt plaats aan 40.000 personen.
Tijdens de kwalificatie voor het Wereldkampioenschap voetbal 2006 bleef de nationale ploeg van Ecuador ongeslagen in dit stadion. Ecuador wist onder andere te winnen van Brazilië en Argentinië en zich mede hierdoor te plaatsen voor het WK.
# Eupithecia irambata

Eupithecia irambata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Warren.
# Eupithecia insolabilis

Eupithecia insolabilis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Hulst.
# Palaeodytes

Palaeodytes is een geslacht van kevers uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1987 door Ponomarenko.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten:
* Palaeodytes gutta Ponomarenko, 1987
* Palaeodytes incompleta Ponomarenko, Coram & Jarzembowski, 2005
* Palaeodytes sibiricus Ponomarenko, 1987
* ↑ (en) Hallan, Joel, Synopsis of the described Coleoptera of the World. Biology Catalog. Texas A&M (6 juni 2010). Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
# Paleo-oceanografie

Paleo-oceanografie is de studie van de geschiedenis van de oceanen in het geologische verleden met betrekking tot circulatie, chemische samenstelling, biologische samenstelling, geologie en patronen van sedimentatie.

## Bron van informatie

De informatie is voor een groot deel afkomstig van biogene diepzeesedimenten, waardoor het vakgebied nauw verbonden is met sedimentologie en paleontologie. Paleo-oceanografisch onderzoek is ook nauw verbonden met paleoklimatologie.
Bodemkunde · Biogeografie · Biogeologie · Fysische geografie · Geoarcheologie · Geochemie · Geodesie · Geofysica · Geomorfologie · Geologie · Glaciologie · Hydrografie · Hydrologie · Klimatologie · Limnologie · Meteorologie · Mijnbouwkunde · Mineralogie · Oceanografie · Paleo-oceanografie · Paleoklimatologie · Paleontologie · Sedimentologie · Seismologie · Speleologie · Stratigrafie · Vulkanologie
# Euproctis parallelaria

Euproctis parallelaria is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Bethune-Baker.
# Euproctis paraleuca

Euproctis paraleuca is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Collenette.
# Eupithecia mauvaria

Eupithecia mauvaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Jones.
# Euchloe grancanariensis

Euchloe grancanariensis is een vlinder uit de familie witjes. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Acosta.
De soort komt voor in Europa.
# Euchloe daphalis

Euchloe daphalis is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Euchloe daphalis werd in 1865 beschreven door Moore.
# Pair-et-Grandrupt

Pair-et-Grandrupt is een gemeente in het Franse departement Vosges in de regio Grand Est. De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Saint-Dié-des-Vosges en sinds 22 maart 2015 van het kanton Saint-Dié-des-Vosges-2. Daarvoor viel Pair-et-Grandrupt onder het op die dag opgeheven kanton Saint-Dié-des-Vosges-Est.

## Geografie

De oppervlakte van Pair-et-Grandrupt bedraagt 4,6 km², de bevolkingsdichtheid is 95,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Pair-et-Grandrupt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pairagachha

Pairagachha is een census town in het district Hooghly van de Indiase staat West-Bengalen.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 4350 mensen in Pairagachha, waarvan 50% mannelijk en 50% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 80%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Palaunachtzwaluw

De Palaunachtzwaluw (Caprimulgus phalaena) is een vogel uit de familie van de nachtzwaluwen (Caprimulgidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Palau, een eiland van de westelijke Carolinen.

## Status

Er zijn geen tellingen bekend van de populatie, maar gelet op de kleine omvang van het eiland wordt dit aantal geschat op 1000-2500 volwassen vogels. Aangenomen wordt dat dit aantal stabiel is. Daarom staat deze nachtzwaluw als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Palaunachtzwaluw op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Rietven

Rietven kan verwijzen naar:
* Rietven (Boekel), een buurtschap in de gemeente Boekel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant
* Rietven (Eersel), een buurtschap in de gemeente Eersel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rietven en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stenoplax heathiana

Stenoplax heathiana is een keverslak uit de familie pantserkeverslakken (Ischnochitonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1946 gepubliceerd door Samuel Stillman Berry.
Stenoplax heathiana wordt 38 tot 76 millimeter lang.
Deze soort komt voor van Mendocino County in Californië tot het noorden van Noord-Californië.
# Heinz Huppertz

Heinz Huppertz (Krefeld, 28 maart 1902 - Berlijn, 17 augustus 1972) was een Duitse musicus in de jazz- en amusementsmuziek. Hij speelde viool en piano en was orkestleider.
Na muzikale, academische opleidingen in Krefeld en Keulen richtte hij eind jaren 20 een dansorkest op, dat in dansgelegenheden in Berlijn speelde. In 1932 werd het het huisorkest van de Rio Rita Bar. Vanaf die tijd nam hij met het orkest meerdere platen op, waaronder platen met de Metropol-Vokalisten. Na de oorlog zette hij zijn loopbaan voort en trad hij op met zijn groep op bals en tijdens sportevenementen.

## Bron

* Jürgen Wölfer Jazz in Deutschland – Das Lexikon. Alle Musiker und Plattenfirmen von 1920 bis heute. Hannibal Verlag: Höfen 2008, ISBN 978-3-85445-274-4
# Nikkel-64

Nikkel-64 of $^{64}$Ni is een stabiele isotoop van nikkel, een overgangsmetaal. Het is een van de vijf stabiele isotopen van het element, naast nikkel-58, nikkel-60, nikkel-61 en nikkel-62. De abundantie op Aarde bedraagt amper 0,9256%.
Nikkel-64 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van kobalt-64, koper-64 en zink-64.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{48}$Ni · $^{49}$Ni · $^{50}$Ni · $^{51}$Ni · $^{52}$Ni · $^{53}$Ni · $^{54}$Ni · $^{54m}$Ni · $^{55}$Ni · $^{56}$Ni · $^{57}$Ni · $^{58}$Ni · $^{59}$Ni · $^{60}$Ni · $^{61}$Ni · $^{62}$Ni · $^{63}$Ni · $^{63m}$Ni · $^{64}$Ni · $^{65}$Ni · $^{65m}$Ni · $^{66}$Ni · $^{67}$Ni · $^{67m}$Ni · $^{68}$Ni · $^{68m1}$Ni · $^{68m2}$Ni · $^{69}$Ni · $^{69m1}$Ni · $^{69m2}$Ni · $^{70}$Ni · $^{70m}$Ni · $^{71}$Ni · $^{72}$Ni · $^{73}$Ni · $^{74}$Ni · $^{75}$Ni · $^{76}$Ni · $^{77}$Ni · $^{78}$Ni · $^{79}$Ni · $^{80}$Ni
# De Vreesebeluik

Het De Vreesebeluik was een beluik in de Belgische stad Gent. Het bevond zich ten noorden van het Sint-Pietersplein, tussen de straten Blandijnberg en Rozier en werd in de 20ste eeuw gesloopt om plaats te maken voor de universiteitsbibliotheek en de Boekentoren.

## Geschiedenis

Met de industrialisering ontstonden in Gent arbeiderswijken. Onder meer in het landelijke Sint-Pietersdorp op de Blandijnberg werden veel arbeidershuisjes en beluiken opgetrokken. Zo ontstond in het noorden van de Sint-Pieterswijk de Bataviawijk en het armzalig Bataviabeluik, dat in 1825-1828 werd gebouwd.
In 1848 werd het De Vreesebeluik of Cité Ouvrière opgetrokken. Het werd gebouwd door Lieven De Vreese en moest een modelwerkmancité worden, in contrast met het erbarmelijke Bataviabeluik net ten noorden. Het beluik had in het zuiden een monumentaal toegangsgebouw op het Sint-Pietersplein. Dit gebouw was een paar verdiepingen hoog en had twee boogvormige toegangen, ontworpen door Charles Leclerc-Restiaux. Ten noorden lag het arme beluik Rozier. Voor het De Vreesebeluik stond een openbare stadspomp uit 1836.
Omwille van de ongezonde leefomstandigheden liet de stad Gent wijken saneren. Verschillende arbeidersbuurten en -beluiken verdwenen en arbeiders verhuisden naar nieuwe wijken aan de stadsrand. Zo werd het nabijgelegen Bataviabeluik rond 1881 afgebroken om plaats te maken voor het Instituut der Wetenschappen, het huidige universiteitsgebouw aan de Plateaustraat.
Het De Vreesebeluik bleef langer bestaan. Uiteindelijk werd het halverwege de jaren 1930 gesloopt met het oog op de bouw van een universiteitsbibliotheek met Boekentoren en de universiteitsgebouwen van het zogenaamde Hoger Instituut voor Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde (HIKO). In de jaren 50 kwamen er universiteitsgebouwen van het Blandijncomplex.