OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johannes Jacobus de Haas

Johannes Jacobus de Haas (Leiden, 16 april 1905 - Nijmegen, 1 september 1983) was een politicus en bestuurder in Nijmegen voor de Katholieke Volkspartij (KVP).
Johannes Jacobus de Haas was een zoon van verzekeringsinspecteur Cornelis Johannes de Haas en Geertruida Maria Pijpers, en had twee broers en een zus. Hij volgde de lagere school in diverse steden: Delft, Leiden, Rotterdam en Utrecht. Het gymnasium-a volgde hij in Megen en aan het Sint Bonifatius Lyceum te Utrecht. Hij studeerde tot 1943 Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Vervolgens werd hij advocaat te Nijmegen, en in 1945 werd hij secretaris van de politiecommissaris aldaar en bedrijfsjurist (daarna). In 1945 werd hij, na afloop van de Tweede Wereldoorlog, benoemd tot lid van de tijdelijke gemeenteraad van Nijmegen en wethouder van sociale zaken, onderwijs, financiën en personeelszaken. In 1946 werd hij ook in de daadwerkelijke gemeenteraad gekozen. Van juni 1947 tot juli 1948 was hij hoofd jeugdzaken (Referendaris) bij het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen.
In 1948 werd hij namens de KVP in de Tweede Kamer der Staten-Generaal gekozen, waar hij zich vooral bezighield met onderwijs, wederopbouw, financiën en justitie. Hij maakte zich sterk voor de verbetering van de kinderbescherming en was ook voorzitter van het Katholiek Verbond voor Kinderbescherming en van Jeugdzorgwerk, alsook lid van het dagelijks bestuur van de Katholieke Jeugdraad en vicepresident van het Bureau International Catholique de l'enfence. Tot 1975 was hij lid van de Onderwijsraad. In 1952 was hij vijfde op de KVP-kandidatenlijst in de kieskringen Arnhem en Nijmegen, en werd hij uiteindelijk niet herkozen.
De Haas werd na zijn vertrek uit de Kamer, parallel waaraan hij ook enkele jaren lid was van de Provinciale Staten van Gelderland, weer gekozen tot lid van de Nijmeegse gemeenteraad en vanaf september 1953 was hij weer wethouder van Nijmegen, onder meer van onderwijs, sport, financiën en personeelszaken. Hij zou dit tot 1970 blijven. De Haas trouwde in 1938 met Antoinette Hermine Josepha Maria Crebolder.
De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Johannes Jacobus van Erp

Johannes Jacobus van Erp (Berghem, 31 december 1926 – Berlicum, 9 september 1985) was een Nederlands politicus van de KVP en later het CDA.
Hij ging in 1946 werken bij de gemeente Ammerzoden en in 1968 volgde hij daar A.H.M. van Elk op als de gemeentesecretaris. In mei 1972 werd Van Erp benoemd tot burgemeester van de Noord-Brabantse gemeente Putte. Eind 1979 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Berlicum en tijdens dat burgemeesterschap overleed hij in 1985 op 58-jarige leeftijd.
# John Basilone

John Basilone (Buffalo, 4 november 1916 - Iwo Jima, 19 februari 1945) was een Amerikaans militair. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vocht hij in de Grote Oceaan en Azië. Mede op basis van zijn verhaal werd de miniserie The Pacific gemaakt.

## Jeugd

Basilone werd geboren in Buffalo, New York. Zijn vader was een immigrant uit Napels, terwijl de ouders van zijn moeder eveneens uit deze Italiaanse stad naar de Verenigde Staten waren geëmigreerd. Hij groeide op in Raritan, New Jersey.

## Militaire loopbaan

Basilone diende van 1934 tot 1937 in het United States Army op de Filipijnen. In 1940 meldde hij zich aan voor de United States Marine Corps en hij werd gelegerd in Guantánamo Bay in Cuba. Als sergeant in de 1st Battalion, 7th Marines nam Basilone deel aan de Slag om Guadalcanal. Voor zijn acties tijdens deze slag ontving hij de Medal of Honor. Basilone keerde na de Slag om Guadalcanal terug naar de Verenigde Staten voor het ondersteunen van de verkoop van Amerikaanse oorlogsobligaties. In 1945 keerde hij terug in actieve dienst en Basilone nam deel aan de Landing op Iwo Jima. Hij sneuvelde in deze slag en ontving postuum het Navy Cross.

## The Pacific

In de miniserie The Pacific wordt het personage van John Basilone vertolkt door acteur Jon Seda.

## Onderscheidingen

* Medal of Honor
* Navy Cross
* Purple Heart
* Marine Good Conduct Medal
* American Defense Service Medal
* Presidential Unit Citation
* World War II Victory Medal
* Amerikaanse Campagne Medaille
* Azië-Pacifische Oceaan Campagne Medaille
* ↑ http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=19842
* ↑ https://www.arlingtoncemetery.net/johnbasi.htm. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* 1 2 3 4 5 6 (nl) tracesofwar.nl. Gezien op 5 mei 2016. Gearchiveerd op 21 april 2021.
* ↑ (en) Congressional Medal of Honor Society. Gezien op 5 mei 2016.
# Joanna boxi

Joanna boxi is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Evans.
# Joanna Turcksin

Joanna Catharina Deroover-Turcksin, in de volksmond Woinke Turck genoemd (Machelen, 3 juni 1890 - aldaar, 6 december 2002), is met het behalen van de leeftijd van 112 jaar en 186 dagen sinds haar overlijden de oudste persoon die ooit in België geleefd heeft.
Zij was de dochter van Joannes Baptista Turcksin (1866-1924) en Theresia Van Dooren (1866-1893). Haar overgrootvader Petrus Turcksin was van 1836 tot 1871 burgemeester van Machelen. Diens vader Henricus werd als vondeling gevonden vlak bij het Sint-Katelijneplein in Brussel, waar toen turf werd gewonnen. Hij werd op 9 april 1729 in de Sint-Katelijnekerk gedoopt onder de naam Henricus Teurfsin, vandaar de naam Turcksin (turck komt van turf, sin was dialect voor Zenne). Iemand uit Machelen ontfermde zich over hem.

## Leven

De ouders van Joanna waren kleine landbouwers. Haar moeder stierf toen Woinke drie jaar oud was, waarna ze tijdelijk opgevoed werd door een ander familielid. Op haar 12e ging Woinke meehelpen op de boerderij van haar vader, waar ze op haar 18e opnieuw ging inwonen. Op haar 24e overleefde Joanna een aanval van tuberculose.
In 1918 trouwde ze met Emiel Deroover. Samen kregen ze vijf kinderen en baatten ze een kleine boerderij uit. Toen haar man in 1938 stierf, zette Woinke de boerderij verder met haar kinderen. Ze bleef helpen op de boerderij tot ze 85 was. Toen ze 89 jaar was, trok Joanna in bij haar jongste dochter, Jeanne, waar ze zou blijven wonen tot aan haar dood.
Woinke bleef lang erg vitaal. Pas op haar 95e moest Joanna voor de eerste maal naar het ziekenhuis. Ze moest er galstenen laten weghalen, maar ze werd er al na een week ontslagen. Tot haar 105e ging ze nog elke week trouw naar de zondagsmis. Tot ze 111 was, kaartte ze nog iedere dag. Woinke stierf uiteindelijk toen ze 112 en een half jaar oud was aan de gevolgen van een verkoudheid met complicaties.
Woinke Turcksin was de grootmoeder van schrijver-dichter Jan Vanhaelen. Hij heeft ook over haar leven een boek geschreven, toen ze 112 jaar oud geworden was, getiteld Lang zal ze leven : de biografie van Joanna Turcksin, alias Woinke Turck, de oudste Belg aller tijden, verteld door haar kleinzoon.
* ↑ "Joanna Turcksin oudste Belg ooit", Gazet van Antwerpen, 25 augustus 2001. Geraadpleegd op 15 september 2010.
* ↑ "Turcksinstraat herinnert aan man die 35 jaar burgemeester bleef (en niet aan oudste Belg, al zit een hoge leeftijd in de familie)", Het Nieuwsblad, 21 augustus 2020. Gearchiveerd op 18 augustus 2023. Geraadpleegd op 24 augustus 2020.
* ↑ Uitgever: Aqua Fortis (Tienen, 2002), in samenwerking met Vondelmolen, ISBN 9059040163
# Johann Bernhard Bach

Johann Bernhard Bach (Erfurt, 23 mei 1676 - Eisenach, 11 juni 1749) was een Duits componist, organist en klavecinist. Hij was een achterneef van Johann Sebastian Bach: Johann Bernhards grootvader Johann(es) Hans (1604 Wechmar - 1673 Erfurt) was de oudste broer van Johann Sebastians grootvader Christoph (1613 Wechmar - 1661 Arnstadt). Johann Sebastians eerste vrouw Maria Barbara (1684-1720) was in diezelfde graad familie van haar echtgenoot en van Johann Bernhard: háár grootvader was de derde en jongste broer, Heinrich (1615 Wechmar - 1692 Arnstadt), stamvader van de "Arnstadt-tak".
Hij werd geboren in Erfurt en kreeg muzikaal onderricht van zijn vader Johann Aegidus Bach. In 1695 werd hij organist te Erfurt, vervolgens in Maagdenburg. Hij verving Johann Christoph Friedrich Bach als organist in Eisenach en ook in 1703 als klavecinist in het plaatselijke hoforkest.
Van Johann Bernhard Bachs orkestmuziek zijn slechts vier suites overgeleverd en wel in het handschrift van Johann Sebastian Bach. Deze meerdelige muziekstukken zijn gecomponeerd in de stijl van de orkestsuites van Georg Philipp Telemann.
* Suite No. 1 in g-kleine terts
* Suite No. 2 in G-grote terts
* Suite No. 3 in e-kleine terts
* Suite No. 4 in D-grote terts
Van zijn klavierwerken zijn enkele chaconnes en koraalbewerkingen overgeleverd.
Orgelwerken van Johann Bernhard Bach die bewaard gebleven zijn:
* 3 bewerkingen van Wir glauben all' an einen Gott
* Von Himmel hoch da komm ich her
* Jesus, nichts als Jesus
* Christ lag in Todesbanden
* Helft mir Gottes Güte preisen
* Allein auf Gott setz ich mein Vertraun
* Partita: (Koraal en 4 variaties): Du Friedefürst, Herr Jesu Christ
* Nun freut euch lieven Christen gmein
* Ciaconna in G
* Ciaconna in Bes (BWV Anh.82)
# Jommeke

Jommeke kan verwijzen naar:
* Jommeke (stripfiguur), het hoofdpersonage van een gelijknamige Vlaamse stripreeks oorspronkelijk getekend door Jef Nys
* Jommeke (stripreeks)
* Lijst van albums van Jommeke, een volledige lijst met verschenen albums in deze serie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jommeke en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joeropsis karachiensis

Joeropsis karachiensis is een pissebed uit de familie Joeropsididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Kazmi & Yousuf.
# Jonathan Rabb

Jonathan Rabb (Boston, 28 april 1964) is een Amerikaans auteur van thrillers.
Rabb is een zoon van historicus Theodore K. Rabb. Hij woont met vrouw en kinderen in New York. Hij debuteerde in 1998 met The Overseer (in het Nederlands vertaald als De topman).
# Johan van Brandenburg-Ansbach

Johan van Brandenburg-Ansbach (Plassenburg 9 januari 1493 – Valencia 5 juli 1525) was onderkoning van Valencia van 1523 tot zijn dood in 1525. Hij was een zoon van markgraaf Frederik I van Brandenburg-Ansbach en Sofia van Polen.
Hij huwde op 17 juni 1519 met Germaine de Foix (ca 1490 – 1536), weduwe van koning Ferdinand II van Aragón. In 1523 werd het koppel door keizer Karel V tot onderkoning en -koningin van Valencia benoemd. Het huwelijk bleef kinderloos en na zijn dood huwde zijn weduwe met Ferdinand van Aragón, hertog van Calabrië, en zoon van koning Frederik IV van Napels.
Johan van Brandenburg-Ansbach werd in 1516 benoemd tot ridder in de Orde van het Gulden Vlies.
# Johan van Burkom

Johan Hendrik van Burkom (1880-1967) was een Nederlands bioloog en natuurbeschermer.
Van Burkom was docent biologie aan de Rijks-HBS te Gouda. Daarnaast had hij verscheidene functies in natuurhistorische en natuurbeschermingsorganisaties. Hij was voorzitter van de (K)NNV (1923-1949) en van de Bond van Natuurbeschermingswachten. Hij verzorgde tevens veldbiologische cursussen en was redacteur van de Natuurwacht. Van Burkom geldt als de bedenker van het logo van de IVN, een witte waterlelie op een groen blad dat symbool stond voor de reinheid van de natuur.
# Johan van Boom

Johannes van Boom (Utrecht, 15 september 1807 – Stockholm, 19 maart 1872) was een Zweeds pianist en componist van Nederlandse komaf.
Hij werd geboren binnen het gezin van Johannes Eduardus Gerardus van Boom en Geertruijda van der Linden. Broer Herman van Boom werd fluitist, zus Maria Geertruida harpiste. Hij was officier in de Orde van de Eikenkroon, ridder in de Orde van Vasa, lid van de Deense Orde van de Dannebrog en in het bezit van de Noordstar uit Zweden.
Zijn muzikale opleiding kreeg hij van Johann Nepomuk Hummel en Ignaz Moscheles. Op zijn achttiende vertrok hij naar Stockholm. Zijn spel daar zorgde ervoor dat hij gevraagd werd er pianodocent te worden. In de jaren veertig van de 19e eeuw werd hij er docent aan de Kungliga Musikaliska Akademien, later werd de functie opgewaardeerd tot professor. Hij zou er tot zijn dood blijven werken.
Van hem is een aantal werken bekend, zoals de opera Necken, die uit gevoerd werd in het Koninklijke Opera (Stockholm) en een werk voor de bruiloft van Karel XV van Zweden en Louise van Oranje-Nassau (1828-1871). Andere werken:
* opus 6: Grand quatuor voor piano, viool, altviool en cello
* opus 7: Introduction et variations du run theme original (Schuberth)
* opus 14: Premier grand trio (Schuberth)
* opus 20: Morceau de salon (Grande fantaisie brillante dus les airs nationaux suédois)(Schuberth)
* opus 40: Beautés musicales de la Scandinavie (Schott)
* opus 45: Le salon (collection d’etudes élégantes et instructives)(zes studies, Schott)
* opus 50: Grande valse (Berlijn)
* opus 63: La fontana (Berlijn)
* opus 64: Grande cappricioso (Berlijn)
* opus 70: Adagio religioso
* Bladmuziek van Johan van Boom op de website van het International Music Score Library Project
* Zweeds Muziekarchief
* J.H. Letzer, Muzikaal Nederland. 1850-1910, Utrecht: J.L. Beijers 1913, p. 21
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter, Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 70.
* Gemeinsame Normdatei: 141540052
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8070 0218
* Library of Congress Control Number: n92020439
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073505374
* LIBRIS: 280260
* Virtual International Authority File: 20102086
* WorldCat (via VIAF): 20102086
# Joost Sternheim

Joseph (Joost) Sternheim (Den Haag, 31 maart 1951- Amsterdam, 25 juni 1992) was een Nederlands journalist en theaterdirecteur.

## Familie

Hij was zoon van Andries Albert Sternheim en Hendrika (Hennie) Gerritse (1924-2011), die voor/namens de Partij van de Arbeid in de gemeenteraad van Enschede (1975-1990) en Provinciale Staten Overijssel zat. Ook was ze lid van de cultuurcommissie in Enschede. Opa Joseph Sternheim (1887-1956) was toneelspeler en –acteur. Zuster Mirjam Sternheim werd acteur; andere zus Bernardien Sternheim is kunstschilder. Levensgezel Sonja van der Valk was/is net als Joost journalist, theatercriticus (De Groene Amsterdammer) en hoofdredacteur van Toneel Theatraal. Dochter Zooey Sternheim is trainer en data-analist bij De Transformatieve School en maakte in 2005 een kleine documentaire over haar vader voor Zeppelin.

## Leven

Hij was dramaturg bij diverse theatergroepen, onder meer bij Toneelgroep Baal. Hij werkte voor culturele programma’s van de Nederlandse Omroep Stichting. Voorts was hij criticus bij Toneel Theatraal en Haagse Post (jaren tachtig).
In de tweede helft van de jaren tachtig was hij artistiek directeur van Stichting Theaterunie, theater Frascati en De Brakke Grond; hij werd opgevolgd door Nan van Houte. Hij was bestuurslid van de Amsterdamse Kunstraad.
Sternheim overleed thuis in zijn woning aan kanker. Hij werd begraven op Zorgvlied; in 2011 werd zijn moeder bijgezet.
* Gemeente Amsterdam: persoonskaart Joseph Sternheim (nog niet vrijgegeven)
* redactie, Personalia: Overleden. Trouw (27 juni 1992). Geraadpleegd op 9 juni 2023 – via Delpher.
* redactie, Familiebericht: Overlijdensbericht familie. NRC Handelsblad (26 juni 1992). Geraadpleegd op 9 juni 2023 – via Delpher.
* redactie, Familiebericht: serie overlijdensadvertenties vanuit de kunstwereld (soms allen met Joost). de Volkskrant (27 juni 1992). Geraadpleegd op 9 juni 2023 – via Delpher.
* Werklijst op Theaterencyclopedie (geraadpleegd 9 juni 2023)
* ↑ redactie, Burgerlijke Stand: geboortebericht. Het Vaderland (3 april 1951). Geraadpleegd op 9 juni 2023 – via Delpher.
* ↑ De Poeldijker 1 juli 2015 met rouwadvertentie met beider namen (geraadpleegd 9 juni 2023). Gearchiveerd op 3 december 2022.
* ↑ Esther Scholte, Uitgesteld verdriet. Zooey filmde haar zoektocht naar haar overleden vader. Trouw (25 maart 2005). Gearchiveerd op 20 januari 2021. Geraadpleegd op 9 juni 2023 – via trouw.nl.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: ster011
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9405 4941
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069730113
* Virtual International Authority File: 288448122
* WorldCat (via VIAF): 288448122
# Joseph Slepian

Joseph Slepian (Boston, 11 februari 1891 – 19 december 1969) was een Amerikaans elektrotechnicus. Hij is bekend van bijdragen aan de ontwikkeling van elektrotechnische apparatuur (waaronder de ignitron) en van de onderliggende mathematische theorieën.

## Biografie

Slepian, geboren in Boston als zoon van Joods-Russische immigranten, studeerde wiskunde aan Harvard Universiteit, waar hij zowel zijn Bachelor (1911) als zijn Master of Science (1912) behaalde. Zijn doctoraat in 1913 onder professor George Birkhoff ging over de thesis: "On the Functions of a Complex Variable Defines by an Ordinary Differential Equation of the First Order and First Degree". In de tussentijd werkte hij ook bij de Boston Elevated Railway.
Na het behalen van zijn doctoraat mocht hij als Sheldon fellow een jaar lang postdoctorale studies volgen aan de universiteit van Göttingen en aan de Sorbonne in Parijs. In 1915 keerde hij terug naar de Verenigde Staten en accepteerde een positie als wiskundedocent bij Cornell Universiteit.
Na één jaar verliet hij de universiteit om toe te treden bij de Westinghouse Electric Company in Oost-Pittsburgh. In eerste instantie werkte hij bij de afdeling spoorwegtractie, maar al in 1917 ging naar het onderzoekscentrum van Westinghouse in Forest Hills waar hij in 1922 hoofd werd, in 1926 raadgevend ingenieur en in 1938 vicedirecteur. Een positie die hij zou behouden tot aan zijn pensionering in 1956. Op het onderzoekscentrum deed Slepian belangrijk werk, in het bijzonder op het gebied van geleiding in geïoniseerde gassen. Dit leidde onder andere tot de uitvinding van de ignitron kwikdampgelijkrichter en de betatron (1927).
In 1918 huwde hij Rose Myerson, met wie hij twee zonen kreeg: Robert en David. Beide zonen traden in de voetstappen van hun vader, Robert bij Westinghouse en David bij Bell Laboratories. Ondanks een hartaanval in 1951, waardoor hij beperkt was in zijn dagelijkse werkzaamheden, bleef hij tot 1956 doorwerken.

## Erkenning

Slepian schreef over 120 wetenschappelijke artikelen en essays en publiceerde hij in 1933 het boek: "Conductivity of Electricity in Gasses" – een compilatie van zijn lezingen voor Westinghouse Electric. Hij is – op George Westinghouse na – houder van de meeste patenten bij Westinghouse: 204.
Slepian was lid van zowel de American Institute of Electrial Engineers (AIEE, 1927) als de Institute of Radio Engineers (IRE, 1945). In 1941 werd hij gekozen tot lid van de National Academy of Sciences.
Gedurende zijn lange carrière werd hij onderscheiden met diverse belangrijke prijzen en medailles, zoals de John Scott Medal (1932), de Westinghouse Order of Merit (1935) en de IEEE Lamme Medal (1942). In 1947 werd hij beloond met de IEEE Edison Medal "For his work on the autovalve lightning arrester, deion circuit breaker, and ignitron". In 1949 kreeg hij een eredoctoraat van de Case Institute of Technology en in 1955 een van de Universiteit van Leeds.
* (en) T. Kenneth Fowler (2003). Joseph Slepian (1891-1969). Biographical Memoirs 83 (National Academy of Sciences). Gearchiveerd van origineel op 6 oktober 2014. Geraadpleegd op 23 november 2009.
# Jos Theuns

Joseph "Jos" Theuns (Antwerpen, 8 september 1931 — Antwerpen, 31 december 1992) was een Belgisch wielrenner.
Hij behaalde in zijn carrière, die liep van 1952 tot 1960, slechts 3 zeges (Temse en Melsele in 1955 en de Omloop van Oost-Vlaanderen in 1958). Zijn voornaamste prestatie was een derde plaats in Luik-Bastenaken-Luik van 1958. Jos Theuns was vooral een verdienstelijke helper en ploegmaat, onder anderen van Rik Van Looy en Fred De Bruyne.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Luik-Bast.‑Luik |
| 1955 | | | | 29e |
| 1956 | | 16e | | |
| 1957 | | 44e | | 10e |
| 1958 | | 25e | | 3 |
| 1959 | 35e | 46e | 28e | |

## Externe link

    (en) Profiel van Jos Theuns op ProCyclingStats (als Joseph Theuns)
Wielerploegen van Jos Theuns
Baudechon · Belmonte · Bertrán · Botella · Campillo · Company · Couvreur · Desmet · Fischerkeller · Galdeano · Hoevenaars · Impanis · Junkermann · Kerckhove · Loroño · Mas · Michiels · Moreno · Mostajo · Pacheco · Pérez · Schils · Schroeders · Sorgeloos · Theuns · Timoner · Utset · Van Looveren · Van Looy · Van Meenen · Verplaetse · Vloeberghs
# José Pasqualetti

José Pasqualetti (Bastia, 27 september 1956) is een voormalig voetballer uit Frankrijk, die speelde als aanvaller en onder meer uitkwam voor Olympique Lyon, AS Béziers en SC Bastia. Na zijn actieve loopbaan stapte Pantaloni het trainersvak in. Hij had onder meer AC Ajaccio, CS Sedan en FC Istres onder zijn hoede.
# José Pastoriza

José Omar Pastoriza (Rosario, 23 mei 1942 - Buenos Aires, 2 augustus 2004) was een Argentijns profvoetballer en voetbaltrainer.

## Erelijst

Als speler

### CA Independiente

* Primera División: Nacional 1967, Metropolitano 1970, Metropolitano 1971
* Copa Libertadores: 1972
Individueel als speler
* Argentijns voetballer van het jaar: 1971
Als trainer

### CA Independiente

* Primera División: Nacional 1977, Nacional 1978, Metropolitano 1983
* Copa Libertadores: 1984
* Wereldbeker voor clubteams: 1984