OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan-Pieter De Nayer

Jan-Pieter De Nayer (Halle, 12 januari 1875 - Mechelen, 15 februari 1942) was een Belgisch katholiek priester en directeur van de Technische Scholen van Mechelen van 1920 tot zijn overlijden.
Priester Jan-Pieter De Nayer werd in augustus 1920 door kardinaal Mercier aangesteld als schoolhoofd van de nieuw benoemde Technische Scholen Mechelen, een school gegroeid uit de in 1903 geopende Sint-Lambertusvakschool, met een opleiding voor meubelmakers en schrijnwerkers, door fusies met andere scholen waaronder twee avondscholen in handels- en nijverheidsonderricht.
Onder zijn leiding kwam de school tot grote bloei, en werd ook de schoolinfrastructuur grondig vernieuwd en uitgebouwd in de Mechelse binnenstad rond het Jef Denynplein en de Nieuwe Beggaardenstraat door verwerving van gronden en gebouwen van het voormalige Juvenaat Sint-Jan-Berchmans, de voormalige brouwerij Adriaenssens-Andries en het naastgelegen herenhuis Wittmann.
De Nayer was zoon van een bouwondernemer. Volgens zijn opvolger als directeur, Vermandere (directeur 1942-1974) tekende De Nayer zelf het ontwerp van een aantal schoolgebouwen die in de jaren 1930 werden opgericht op de schoolsite.
In 1922 opende hij met de zegen van kardinaal Mercier en gesteund door professor De Fays de toenmalige Bijzondere School voor Technisch Ingenieurs, later gekend als het Instituut De Nayer. In 1982 verhuisde de Koninklijke Industriële Hogeschool De Nayer naar een nieuwe campus in Sint-Katelijne-Waver, en ging in 1995 op in de Hogeschool voor Wetenschap & Kunst. Thans is de Campus De Nayer Sint-Katelijne-Waver een universiteits- en hogeschoolcampus waar zowel onderzoek als onderwijs van KU Leuven en de Hogeschool Thomas More plaatsgrijpen.
De Nayer werd geridderd als ridder in de Leopoldsorde en officier in de Kroonorde.
Jan-Pieter De Nayer overleed in zijn directieverblijf op de school op zevenenzestigjarige leeftijd tijdens de Tweede Wereldoorlog te Mechelen. De rouwdienst werd gecelebreerd in de Sint-Romboutskathedraal. Zijn graf ligt op de begraafplaats van Pasbrug, tot 1977 deel van Sint-Katelijne-Waver, nadien van Mechelen.
* Inventaris onroerend erfgoed 2023: Technische Scholen Mechelen, geraadpleegd op 16 december 2023.
* Overlijdensbericht Jan Pieter De Nayer, geraadpleegd op 16 december 2023.
# Jamie Brewer

Jamie Brewer (Californië, 5 februari 1985) is een Amerikaanse actrice. Ze werd voornamelijk bekend door haar rol als Adelaide 'Addie' Langdon in American Horror Story. Brewer heeft het syndroom van Down.

## Modeshow

Op 12 februari 2015 liep ze op de New York Fashion Week mee voor een campagne genaamd 'Role Models Not Runway Models' van modeontwerpster Carrie Hammer. Brewer werd hiermee het eerste model met het syndroom van Down.

## Externe link

* (en) Jamie Brewer in de Internet Movie Database
# Jamie Blackley

Jamie Blackley (Douglas, 8 juli 1991) is een Manx acteur.

## Biografie

Jamie Blackley werd geboren in 1991 op het eiland Man en begon als acteur in televisieseries van 2008 tot 2009 zoals Casualty en Misfits en speelde in het theater in Londen in het toneelstuk Spring Awakening in 2009. Zijn eerste kleine filmrol kreeg hij in 2010 in Prowl en er volgden grotere rollen in Uwantme2killhim? in 2012, The Fifth Estate in 2013 en de Woody Allen-film Irrational Man in 2015.

## Filmografie

* Prowl (2010)
* And While We Were Here (2012)
* Snow White and the Huntsman (2012)
* Vinyl (film) (2012)
* Uwantme2killhim? (2012)
* We Are the Freaks (2012)
* The Fifth Estate (2013)
* If I Stay (2014)
* Irrational Man (2015)

## Prijzen en nominaties

| jaar | prijs | categorie | film | uitslag |
| 2013 | Internationaal filmfestival van Edinburgh | Best Performance in a British Feature Film | Uwantme2killhim? | Gewonnen |

## Externe link

* (en) Jamie Blackley in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jamie Blackley op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX5469505
* Gemeinsame Normdatei: 123909986X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4359 1357
* Library of Congress Control Number: no2014155088
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0202151
* Système universitaire de documentation: 19176177X
* Virtual International Authority File: 311781898
* WorldCat (via VIAF): 311781898
# James Elroy Flecker

James Elroy Flecker (5 november 1884 - 3 januari 1915) was een Engelse dichter, romanschrijver en toneelschrijver. Als dichter werd hij het meest beïnvloed door de Parnasse.

## Biografie

Geboren op 5 november 1884 in Lewisham, Londen, en gedoopt als Herman Elroy Flecker, besloot hij later om zijn voornaam "James" te gebruiken. Dit deed hij ofwel omdat hij de naam "Herman" niet leuk vond, ofwel om verwarring met zijn vader te voorkomen. "Roy", zoals zijn familie hem noemde, werd opgeleid op de Dean Close School in Cheltenham, waar zijn vader directeur was. Later ging hij ook nog naar Uppingham School. Hij studeerde aan het Trinity College in Oxford en later aan het Gonville and Caius College in Cambridge. Gedurende zijn tijd in Oxford werd hij sterk beïnvloed door de laatste bloei van het estheticisme, dat in Oxford geleid werd door John Adding Symonds. Ook was hij een goede vriend van de classicist en kunsthistoricus John Beazley.
Flecker werkte vanaf 1910 bij de diplomatieke dienst in het Oost-Mediterraan gebied. Op een boot naar Athene ontmoette hij Helle Skiadaressi en in 1911 trouwden ze.
Flecker overleed op 3 januari 1915 in Davos, Zwitserland aan tuberculose. Zijn overlijden op dertigjarige leeftijd werd destijds beschreven als "ongetwijfeld het grootste voortijdig verlies dat de Engelse literatuur heeft geleden sinds de dood van John Keats."

## Werk en invloed

De passage van Fleckers versdrama Hassan... The Golden Journey to Samarkand, dat op de klok van de barakken van het 22e Special Air Service-regiment in Hereford staat gegraveerd, verleent ons een belangrijke getuigenis van Fleckers werk.
    We are the Pilgrims, master; we shall go
    Always a little further; it may be
    Beyond that last blue mountain barred with snow
    Across that angry or that glimmering sea.
Dezelfde inscriptie staat ook op het monument van de New Zealand Special Air Service in Rennie Lines in het Papakura legerkamp in Nieuw-Zeeland.

## Werken
### Poëzie

* The Bridge of Fire (1907)
* Thirty-Six Poems (1910)
* Forty-Two Poems (1911)
* The Golden Journey to Samarkand (1913)
* The Old Ships (1915)
* Collected Poems (1916)

### Romans

* The Last Generation: A Story of the Future (1908)
* The King of Alsander (1914)

### Drama

* Hassan (1922; volledige titel Hassan: The Story of Hassan of Baghdad and How he Came to Make the Golden Journey to Samarkand)
* Don Juan (1925)

### Overig

* The Grecians (1910)
* The Scholars' Italian Book (1911)
* Collected Prose (1920)
* The Letters of J.E. Flecker to Frank Savery (1926)
* Some Letters from Abroad of James Elroy Flecker (1930)
# Jacobus van Luik

Jacobus van Luik, in het Latijn Iacobus Leodiensis (prinsbisdom Luik circa 1260 – idem circa 1330), was een middeleeuws musicoloog uit het prinsbisdom Luik; hij was ook kanunnik van de Sint-Pauluskerk van Luik.
Zijn kerkelijk ambt is indirect afgeleid uit archiefstukken waar een zekere Jacobus de Montibus vermeld staat.

## Levensloop

Jacobus groeide op in het land van Luik en werd geestelijke. Hij studeerde musicologie aan de School van de Notre-Dame in Parijs, aan het einde van de 13e eeuw. Daar schreef hij een groot deel van zijn meesterwerk, de Speculum Musicae. Hij keerde terug naar de bisschopsstad Luik, waar hij de laatste delen schreef. Hij werd er begin 14e eeuw benoemd tot kanunnik.
De Speculum Musicae is het meest volumineuze muziektheoretisch werk van de 14e eeuw. Het bevat zeven boeken waarvan elk boek begint met een letter van zijn voornaam IACOBUS. De boeken beslaan in totaal 521 hoofdstukken. Jacobus was een aanhanger van de Ars Antiqua, wat hij in Parijs had leren kennen. Hij beschreef evenwel ook de opmars van een nieuw muziekgenre in de middeleeuwse kerken, namelijk de ars nova. Hij definieerde in dat verband drie ritmische bewegingen: het langzame, het gematigde en het levendige. Hij ondersteunde de definities van muzieknotatie zoals Franco van Keulen ze opgesteld had.
In het eerste boek van Speculum Musicae vermeldde Jacobus kort hoe bisschop Tempier van Parijs een veroordeling uitsprak over bepaalde ketterse lessen aan de faculteit der Artes aan de Universiteit van Parijs. De veroordeling door Tempier was ook gespreksonderwerp in kerkelijke kringen in Luik.
* ↑ Zijn naam in het Frans is Jacques de Liège.
* ↑ (en) Desmond, Karen (2000). New light on Jacobus, author of Speculum musicae. Gearchiveerd op 8 augustus 2017. Plainsong and medieval music (Cambridge University Press) 9 (1): blz 19-40
* ↑ (fr) Speculum Musicae - Jacques de Liège (?1260 - ?1330). Data. Bibliothèque nationale de France, Parijs (2019). Gearchiveerd op 7 februari 2022.
* ↑ (fr) Lambert, Alain, Jacques de Liège, 1260-1340. Musicologie Montreuil (2014). Gearchiveerd op 1 december 2022.
* ↑ (en) Stoessel, Jason (2009). Identity and Locality in Early European Music, 1028-1740. Routlegde Taylor and Francis Group, Londen, "Some early references to Aristotle's Politics", blz 102-103. ISBN 978-0-7546-6487-1.
# Jacobus van Trojen

Jacobus van Trojen (achternaam ook gespeld als van Troijen; Groningen, 21 juni 1776 – aldaar, 28 januari 1841) was een Nederlands militair in de Bevrijdingsoorlog tegen de Franse overheersing, en later schout/burgemeester van Haren in de provincie Groningen.

## Biografie

Van Trojen is gedoopt op 26 juni 1776. Hij was de jongste van acht kinderen. Zijn ouders waren Gerrit van Trojen jr. (1734–1794) uit Groningen en Magdalena Catharina van Oostbroek (1738–1829) uit Hoogezand.
Tijdens de Bevrijdingsoorlog stond Van Trojen als luitenant-kolonel aan het hoofd van het 8$^e$ bataljon van de Landstorm. Dit bataljon bestond uit inwoners van Haren, Helpman en Glimmen. Hij huwde op 29 september 1813 met Titia Gerhardina Busch (1772–1849). Zij was de zuster van kolonel Marcus Busch, die in 1814 de belegering van Delfzijl leidde door 400 man van de Landstorm uit Winschoten. Na het huwelijk werd Van Trojen ingezetene van Haren.
In 1816 werd hij schout van deze plaats. In 1825 werd deze functie per Koninklijk Besluit omgezet in burgemeester. Dit bleef Van Tojen tot aan zijn overlijden in 1841. In 1820 stelde hij in dat burgers van de gemeente op zaterdagmorgen in het gemeentehuis onderwerpen konden voordragen aan de schout en zijn assessoren. Deze vorm van inspraak was in die tijd ongebruikelijk.
Het echtpaar woonde in het buitenhuis Zorgvrij. Dit was gebouwd door Van Trojens schoonvader, de koopman Izaäk Busch, op de plek waar vroeger de Emdaborg had gestaan. In 1832 stond het huis op naam van Van Trojen in het kadaster ingetekend. Zijn vrouw en de andere erfgenamen van Izaäk Busch probeerden verschillende keren het huis te verkopen, maar zonder succes. Daarop verkochten zij het in 1832 op afbraak, waarna het waarschijnlijk in het voorjaar van 1833 afgebroken werd.
* ↑ Genealogie Online, Stamboom Ocken » Jacobus van Trojen. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
* 1 2 Harener Historische Commissie, Register 1814 inschrijving Landstorm en Landmilitie, Digitale Bronbewerkingen deel 12
* ↑ Verbaal van de vergadering schout en assessoren van Haren, 8 maart 1820: "De assessoren Roelf Koops en Jan Vos present zijnde, heeft de schout voorgedragen dat voortaan alle zaterdagen, des morgens van elf tot twaalf uren in het huis der Gemeente, gezamenlijk door den schout en assessoren zitting te houden, teneinde de ingezetenen in de gelegenheid te stellen om wanneer zij verkiezende iets voor te dragen zich aldaar op den bovengenoemde tijd zouden kunnen vervoegen. Waarover gedelibereerd zijnde: Is goedgevonden om zulks bij publicatie ter kennis der ingezetenen te brengen met van het hier bepaalde. J. van Trojen, schout der gemeente Haren". Groninger Archiefnet, Haren - Geschiedenis
* ↑ De intekening van het buitenhuis Zorgvrij in het kadaster van 1832 is hier terug te vinden in het het Historisch-Geografisch Informatiesysteem (HISGIS) van de Fryske Akademy. Door op een perceel te klikken verkrijgt men informatie over de eigenaar.
# Jan Keppens

Jan Keppens (Gent, 1953) is een Vlaams schrijver. Zijn debuutroman was Vingerwijzing, uitgegeven in 1979 door uitgeverij DAP Reinaert.
Hij heeft zowel jeugdromans als boeken voor volwassenen geschreven.
# Jan Hinnekens

Jan Hinnekens (Tielt, 16 mei 1927 – Heverlee, 5 oktober 2013) was een Belgisch bestuurder.

## Levensloop

Hinnekens studeerde aan de Katholieke Universiteit Leuven, alwaar hij afstudeerde als doctor in de rechten in 1950 en licentiaat in de economische wetenschappen in 1951. In 1953 trad hij in dienst bij de Boerenbond, waarvan hij in 1959 adjunct-algemeen secretaris werd. Kort daaropvolgend werd hij aangesteld als algemeen secretaris van deze organisatie, in 1979 werd hij er ondervoorzitter en twee jaar later voorzitter. Op Europees niveau was hij voorzitter van de Confédération des Organisations Professionnelles Agricoles (COPA).
In deze opeenvolgende leidinggevende functies kreeg Jan Hinnekens de opdracht om de leden te begeleiden naar een totaal nieuwe situatie van moderne bedrijfsvoering met verruimde Europese landbouwmarkten, alsook om de Boerenbond te herstructureren, zo werden de Boerengilden opgesplitst in Landelijke Gilden en bedrijfsgilden. Door zijn voorzitterschap behoorde hij samen met de voorzitters van de werknemers- en werkgeversorganisaties tot de top van het Belgisch sociaal en politiek leven.
Daarnaast was hij regent bij de Nationale Bank van België, voorzitter van het Wit-Gele Kruis, bestuurder van de Katholieke Universiteit Leuven en voorzitter van het KTRC en de KTRO.
Zijn uitvaartplechtigheid vond plaats in de Sint-Jan de Doperkerk te Leuven.

## Onderscheidingen

* Ridder van Oranje Nassau
* Commandeur in de Orde van Sint-Gregorius de Grote
* BARE Sophie & CARDYN Francis; Fiche Jan Hinnekens; ODIS
* Oud-Boerenbondvoorzitter Jan Hinnekens overleden; VILT; 8 oktober 2013
* ↑ Erevoorzitter Jan Hinnekens Boerenbond overleden, Het Nieuwsblad, 10 oktober 2013. Gearchiveerd op 22 oktober 2019.
* ↑ (en) Biographical note: Jan Hinnekens, president of the Belgian Farmers Union, juli 1983. Gearchiveerd op 23 september 2018.
* ↑ Petit, Michel, Pressures on Europe's common Agricultural policy, IFPRI, oktober 1989, p. 17. ISBN 0 8962 9312 2. Gearchiveerd op 14 augustus 2023.
* ↑ Bisschop, Chantal, Meer dan boer alleen: Een geschiedenis van de Landelijke Gilden, Universitaire Pers Leuven, 2015, p. 142-143. ISBN 978 9 4627 0026 0. Gearchiveerd op 2 september 2021.
* ↑ In Memoriam Jan Hinnekens (1927-2013), De Tijd, 8 oktober 2013. Gearchiveerd op 23 september 2018.
* ↑ Fiche KTRC, ODIS.
* ↑ Fiche KTRO, ODIS.
* ↑ Erevoorzitter Boerenbond Jan Hinnekens overleden, Het Laatste Nieuws, 9 oktober 2013. Gearchiveerd op 23 september 2018.
# Jan Hijzelendoorn

Jan Hijzelendoorn kan verwijzen naar:
* Jan Hijzelendoorn (honkballer), een voormalig Nederlands honkbalinternational
* Jan Hijzelendoorn sr., een voormalig Nederlands wielrenner en vader van
* Jan Hijzelendoorn jr., een voormalig Nederlands wielrenner en vader van
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Hijzelendoorn en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jacqueline Börner

Jacqueline Börner (Wismar, 30 maart 1965) is een voormalig Duits langebaanschaatsster.
Jacqueline Börner was midden jaren 80 een goede schaatsster, maar werd overschaduwd door haar Oost-Duitse landgenoten Karin Kania en Andrea Ehrig-Mitscherlich. In 1987 mocht ze voor het eerst deelnemen aan een internationale wedstrijd Het succes bleef niet uit en Börner werd bij haar debuut derde op het EK Allround in Groningen. Deze prestatie herhaalde ze in 1989 in eigen land op het EK Allround in Berlijn. Een jaar later was ze nog beter en werd tweede in Heerenveen bij het EK Allround.
Börner nam vier keer deel aan het WK Allround Zij won, na diskwalificatie van Gunda Kleemann, goud op het WK Allround in Calgary en werd in 1987 en 1989 vijfde in het klassement. In 1992 startte ze niet op de derde afstand. Ze veroverde drie afstandmedailles, in 1987 zilver op de 500m, in 1989 brons op de 3000m en in haar kampioensjaar 1990 goud op de 3000m, hierdoor deelt ze samen met Atje Keulen-Deelstra (1970) het feit dat ze wereldkampioene allround werd met maar één afstandmedaille.
In de zomer van 1990 kantelde Börners geluk toen ze tijdens een training op de fiets werd aangereden met een auto. Anderhalf jaar later maakte ze haar comeback in het schaatsen met een 6e plaats tijdens het EK Allround van 1992 in Heerenveen. Een maand later liet ze zien volledig hersteld te zijn toen ze bij de Olympische Winterspelen in Albertville kampioen werd op de 1500 meter. Ze won met slechts 0,05 seconden voorsprong op zilverenmedaillewinnaar Gunda Niemann-Kleemann.

## Persoonlijk records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 40,9 | 2 maart 1996 | Calgary |
| 1000 meter | 1.20,55 | 20 maart 1987 | Medeo |
| 1500 meter | 2.04,54 | 11 februari 1990 | Calgary |
| 3000 meter | 4.19,86 | 10 februari 1990 | Calgary |
| 5000 meter | 7.31,51 | 11 februari 1990 | Calgary |

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | Olympische Spelen | WK Allround |
| 1987 | 3 | | 5e |
| 1988 | 11e | | |
| 1989 | 3 | | 5e |
| 1990 | 2 | | 1 |
| 1991 | | | |
| 1992 | 6e | 1 1500m 8e 3000m | NS3 |

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 |
| EK Allround | 0 | 1 | 2 |
| Olympische Spelen | 1 | 0 | 0 |
| WK Allround | 1 | 0 | 0 |
* Jacqueline Börner op SchaatsStatistieken.nl
1960: Lidia Skoblikova · 1964: Lidia Skoblikova · 1968: Kaija Mustonen · 1972: Dianne Holum · 1976: Galina Stepanskaja · 1980: Annie Borckink · 1984: Karin Enke · 1988: Yvonne van Gennip · 1992: Jacqueline Börner · 1994: Emese Hunyady · 1998: Marianne Timmer · 2002: Anni Friesinger · 2006: Cindy Klassen · 2010: Ireen Wüst · 2014: Jorien ter Mors · 2018: Ireen Wüst · 2022: Ireen Wüst
# Jacqueline Coudère

Jacqueline Coudère (ca. 1941) is een Belgisch voormalig bowler.

## Levensloop

In 1969 behaalde ze met het 'Team of five' (voorts samengesteld uit Maria Christiaens, Lea Verstappen, Nadine Payeur, Agnes Vandenbergh) brons op de Europese kampioenschappen te Kopenhagen. Op het EK van 1977 te Helsinki behaalde ze zilver met Belgische 'Team of six' (verder bestaande uit May Lenaerts, Nora Haveneers, Pats Pauwels, Nicole Maes, Carine Adriaenssen).
In 1981 won ze (met Nora Haveneers en Tina Drees) goud in het onderdeel 'trios' en 'doubles' (met Nora Haveneers) op de Europese kampioenschappen te Frankfurt. Tevens won ze er zilver op de 'team of five' (samen met Nora Haveneers, Tina Drees, Maria Jansen, Solange Devillers en Nicole Maes) en zilver op het 'women all event'.
Coudère was afkomstig uit Antwerpen.
* (en) Fiche Jacqueline Coudere, Belgian Bowling Archive
* ↑ (en) World Championships 1971: Belgian delegation (p.41)
* ↑ (en) ETBF's Medal History: European Championships 1969, ETBF
* ↑ (en) ETBF's Medal History: European Championships 1977, ETBF
* ↑ (en) ETBF’s Medal History: European Championships: Women’s Team of Five, ETBF
* ↑ (en) ETBF’s Medal History: European Championships 1981, ETBF
* ↑ AMC Bowlingtoernooi zeer geslaagd (p.17), De Stem, 5 september 1978
# Jan Keyzer

Jan Keyzer (Amsterdam, 16 september 1896 – Rotterdam, 28 april 1943) was een Nederlands muziekpedagoog en muziekcriticus.
Hij was zoon van politieagent Jan Keijzer en Guurtje Goezinne en werd geboren aan de Derde Hugo de Grootstraat 27. Hij werd begraven op de Algemene Begraafplaats Crooswijk.
Zijn ouders zagen een leven in de muziek niet zitten; hij ging werken op een effectenkantoor. Dat wekte weerzin op. De Amsterdamsche Maatschappij voor Jonge Mannen zorgde voor een muziekstudie aan het Rotterdams Conservatorium, waar hij zijn diploma onderwijs haalde in 1920. Hij studeerde ook piano bij Anton Verheij, docent in Rotterdam. Keyzer aanvaardde vlak daarna een functie als hoofdleraar methodiek en pedagogie aan het Rotterdams Conservatorium en hij moest voor die instelling ook onderzoek doen naar de muzikaliteit van de kandidaat-leerlingen. Hij verdiepte zich daartoe in moderne talen, wiskunde, wijsgeer en psychologie. Hij wilde een middelbare akte pedagogiek halen en mocht studeren bij hoogleraren als Rommert Casimir en Arthur Joseph De Sopper (Rijksuniversiteit Leiden). In 1933 verkreeg hij diploma-A; in 1936 diploma-B; dat laatste met een scriptie getiteld Onderzoek naar den muzikalen aanleg als grondslag der muzikale vorming.
Hij kreeg zijn studie maar niet af mede door een blijven vacature wijsbegeerte aan de Utrechts Universiteit. Wel mocht hij gaan studeren aan de literaire faculteit, maar de Tweede Wereldoorlog onderbrak een adequate studiemogelijkheid. Die oorlog met al haar bombardementen zorgde voor een stilstand in zijn leven die hij niet kon verwerken; hij maakt op 28 april 1943 een eind aan zijn leven.
Hij was ook werkzaam aan het Haags Conservatorium en hun afdeling de muziekschool in Delft. Hij schreef voorts artikelen voor de Delftsche Courant en NRC Handelsblad.
Van zijn hand verschenen Zijn onze kinderen muzikaal (1940) en Muziek als vorm van levensontplooiing (1951, postume uitgave). Op de plank bleven liggen geschriften als Toegepastye muziekpsychologie en Muziek als vorm van levensontplooiing (na zijn dood alsnog uitgegeven(, maar wel werd uitgegeven Bij den ingang der concertzaal met tips voor concertgangers zonder muziekopleiding. De beweging van de tijd was zijn laatste publicatie.
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 336
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 5, pagina 176
* Eduard Reeser, toelichting uit 1951 bij het archief van Jan Keyzer, dat bewaard wordt bij het Nederlands Muziekinstituut bij het Haags Gemeentemuseum afdeling muziek; inventarisatie oktober 1987.
* Het Volk: 29 april 1943, In memoriam; Rotterdamsch nieuwsblad, 3 mei 1943 In memoriam
* ↑ Diverse krantenberichten van na zijn overlijden meldden dat de studie in Amsterdam heeft plaatsgevonden.
* ↑ Algemeen Handelsblad, 16 juli 1920, meldt Rotterdam
# Janów Lubelski

Janów Lubelski is een stad in het Poolse woiwodschap Lublin, gelegen in de powiat Janowski. De oppervlakte bedraagt 15,42 km², het inwonertal 11.882 (2005).
# Jalovec

Jalovec kan verwijzen naar:
* Jalovec (okres Liptovský Mikuláš), een Slowaakse gemeente in de regio Žilina, in het district Liptovský Mikuláš
* Jalovec (okres Prievidza), een Slowaakse gemeente in de regio Trenčín, in het district
* Jalovec (berg), een berg in de Julische Alpen in Slovenië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jalovec en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Antaeotricha xuthosaris

Antaeotricha xuthosaris is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Meyrick.