OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johannes Vollmer

Johannes Vollmer (Hamburg, 30 januari 1845 – Lübeck, 8 mei 1920) was een Duits architect, die vooral bekend vanwege zijn evangelische kerken.
In 1874 werd Vollmer de assistent van professor Johannes Otzen aan de Technische Hogeschool Charlottenburg, waar hij in 1885 zelf tot professor werd benoemd. Vollmer gaf de voorkeur aan neoromaanse en neogotische stijlvormen. Tot zijn werken in Berlijn behoren de stations Friedrichstraße en Hackescher Markt (beide 1878-1882), de Kaiser-Friedrich-Gedächtniskirche (1892-1895; verwoest 1943), de Wichernkirche en een grafkapel op het Luisenfriedhof III.
Rond de eeuwwisseling werkte hij samen met de architect Heinrich Jassoy. Samen bouwden zij in Heilbronn vanaf 1895 de Friedenskirche en renoveerden tussen 1897 en 1906 het stadhuis en de Nikolaikirche aldaar. Daarnaast ontwierpen zij in 1897 de Villa Carl Knorr, de grondlegger van het voedingsmerk Knorr. In Stuttgart werden naar ontwerp van Vollmer en Jassoy van 1901 tot 1905 het stadhuis gebouwd en in Koblenz van 1901 tot 1904 de Christuskirche. Vollers zoon was de encyclopedist Hans Vollmer.
* Gemeinsame Normdatei: 118996126
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5266 9786
* Library of Congress Control Number: nr95027218
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 079977642
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 427549
* Virtual International Authority File: 7645149108493668780009
* WorldCat (via VIAF): 7645149108493668780009
# Jean-Philippe Ruggia

Jean-Philippe Ruggia (Toulon, 1 oktober 1965) is een Frans motorcoureur.
In 1984 werd Ruggia kampioen in het Frans kampioenschap wegrace op een Yamaha. In 1986 maakte hij voor dit merk zijn debuut in de 250cc-klasse van het wereldkampioenschap wegrace met een wildcard in zijn thuisrace, maar wist zich niet te kwalificeren. Desondanks stapte hij in 1987 fulltime over naar het wereldkampioenschap en sloot zijn debuutseizoen af als zeventiende. In 1988 behaalde hij in Spanje zijn eerste podiumplaats en verbeterde zichzelf naar positie zeven in de eindstand. In 1989 behaalde hij in Australië zijn eerste pole position, maar werd tijdens de race ingehaald door Sito Pons en eindigde als tweede. Hij behaalde nog twee podiumplaatsen in Spanje en Italië, maar zijn seizoen was voorbij na een polsbreuk tijdens de trainingen voor de Grand Prix van Tsjechoslowakije. In 1990 stapte hij over naar de 500cc-klasse en stond op het podium in de laatste Grand Prix van België, waardoor hij als achtste in het kampioenschap eindigde. In 1991 kende hij, mede door een breuk in zijn sleutelbeen waardoor hij een aantal races moest missen, een moeilijk seizoen en keerde in 1992 terug naar de 250cc op een Gilera, waarop hij in negen van de dertien races de finish niet wist te halen. In 1993 stapte hij over naar een Aprilia, waarop hij in Spanje op het podium stond alvorens in Groot-Brittannië en Italië zijn eerste Grand Prix-zeges behaalde. In 1994 won hij de Grand Prix van Spanje en stond op het podium in Tsjechië en werd, net als het jaar daarvoor, zesde in het kampioenschap. In 1995 stapte hij over naar een Honda en verbeterde hij, zonder op het podium te staan, dit resultaat naar een vijfde plaats. Na 1996 nam hij afscheid van het wereldkampioenschap. In 1997 reed hij op het Autodromo Nazionale Monza een wildcardrace in het wereldkampioenschap superbike op een Yamaha. In 1998 stapte hij over naar het wereldkampioenschap supersport op een Bimota, maar verliet het kampioenschap weer na drie uitvalbeurten in vier races. Dat jaar reed hij in de 500cc-klasse van het wereldkampioenschap wegrace in de TT van Assen als vervanger van Eskil Suter op een MuZ Weber.

## Externe link

* (en) Jean-Philippe Ruggia op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace
# Jodaat

Jodaat is een oxoanion van vijfwaardig jood, met als brutoformule IO$_3$$^−$. Het anion kan beschouwd worden als de geconjugeerde base van joodzuur (HIO$_3$). Zouten van dit zuur worden jodaten genoemd. Ook in de mineralogie komen deze verbindingen terug.

## Jodaatverbindingen

* Kaliumjodaat
* Calciumjodaat
* Zilverjodaat
# Jodacris

Jodacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Giglio-Tos.

## Soorten

Het geslacht Jodacris omvat de volgende soorten:
* Jodacris alvarengai Roberts & Carbonell, 1981
* Jodacris carayoni Amédégnato, 1987
* Jodacris chapadensis Bruner, 1911
* Jodacris ferruginea Giglio-Tos, 1894
* Jodacris furcillata Rehn, 1909
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Lijst van veldslagen met het hoogst aantal gesneuvelden

Deze Lijst van veldslagen met het hoogst aantal gesneuvelden geeft de bloederigste veldslagen uit de geschiedenis weer in chronologisch volgorde.
| Veldslag | Oorlog | Gesneuvelden |
| Slag om Stalingrad | Tweede Wereldoorlog | As: 470.000 Sovjet-Unie: 800.000 |
| Slag aan de Somme | Eerste Wereldoorlog | Duitsland: 500.000 Frankrijk: 200.000 Groot-Brittannië: 500.000 |
| Slag bij Verdun | Eerste Wereldoorlog | Duitsland: 434.000 Frankrijk: 550.000 |
| Slag om Moskou | Tweede Wereldoorlog | Duitsland: 250.000 Sovjet-Unie: 700.000 |
| Slag om Gallipoli | Eerste Wereldoorlog | Groot-Brittannië: 205.000 Frankrijk: 47.000 Turkije: 300.000 |
| Slag om Passendale | Eerste Wereldoorlog | Duitsland: 250.000 Geallieerden: 250.000 |
| Slag om Frankrijk | Tweede Wereldoorlog | Duitsland: 111.000 Geallieerden: 360.000 |
| Slag om Koersk | Tweede Wereldoorlog | Duitsland: 210.000 Sovjet-Unie 187.000 |
# Bunkermuseum Wn 12H

Bunkermuseum Wn 12H, Widerstandsnest12H, is een bunkercomplex dat 450 meter bewesten de Ankerplaats aan het kantonnierspad in de zeewerende duinen van Vlieland ligt. Het is in de Tweede Wereldoorlog aangelegd als onderdeel van Atlantikwall. Het is gedurende de decennia na de oorlog voor het overgrote deel onder duinzand bedolven. Begin 2017 is een begin gemaakt om het complex uit te graven en restaureren. Sinds 2020 is het een bunkermuseum.

## Steunpunten op Vlieland

De Duitse bezetter heeft op Vlieland drie steunpunten laten aanleggen: Stützpunkt 12H, 13H en 14H. Zo'n steunpunt omvatte bunkers uitgerust met zware wapens en barakken voor manschappen. Verder waren er munitieopslagplaatsen, waterbekkens, keukens, kantines en toiletten. Het geheel werd beveiligd door een stelsel van loopgraven met daaromheen een versperring van prikkeldraad en daarbuiten weer mijnenvelden. De steunpunten 13H en 14H zijn na de oorlog verwijderd.

## Weerstandsnest 12H

Van Widerstandsnest 12H zijn een geschutsopstelling en twee geschutsemplacementen, een grote en twee kleine woonbunkers, de keukenbunker, een onderaardse gang en betonnen loopgraven zijn intact onder het duinzand teruggevonden. De bouwwerken van hout, de loopgraven die met graszoden waren aangelegd, het prikkeldraad en de mijnenvelden waren niet meer aanwezig. De gemetselde en houten bunkers en het loopgravenstelsel zijn in de jaren 2010 gerestaureerd of gereconstrueerd. De stelling is zodoende in vrijwel zelfde staat als toen ze in mei 1945 door de Duitsers bezetters werd verlaten. Het geheel wordt in het plaatselijke bestemmingsplan genoemd als van bijzondere cultuurhistorische waarde.

## Museum

Widerstandsnest Wn 12H is sinds 2020 een bunkermuseum. De geschiedenis van Vlieland tijdens de jaren 1940 - 1945 in het algemeen, en die van het bunkercomplex in het bijzonder, wordt er toegelicht. Een expositie toont veel objecten die met deze tijd te maken hebben.

## Afbeeldingen

* Meest oostelijke deel
* Centrale deel, vanaf zeezijde
* Centrale deel, vanaf de oostkant
* Meest westelijke deel

## Externe link

* Website Bunkermuseum Wn 12H Vlieland
* Wiel, M. van de; G. Dijk Wad'n Erfgoed. Projectenboek (2008) Grontmij/Vandertuuk,Haren, geraadpleegd 2023-01-04
* Bunkermuseumvlieland.nl, geraadpleegd 2014-10-04
* ↑ Gemeente Vlieland bestemmingsplan Buitengebied Vlieland (2013); 4.2 Cultuurhistorie; geraadpleegd 2014-10-04. Gearchiveerd op 5 maart 2016.
Nederland in de Tweede Wereldoorlog Portaal:Tweede Wereldoorlog
# Neriene nitens

Neriene nitens is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Neriene. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Zhu & Jun Chen.
# Arnold Houbraken

Arnold Houbraken (Dordrecht, 28 maart 1660 – Amsterdam, 14 oktober 1719) was een kunstschilder en schrijver.

## Biografie

Houbraken was een leerling van Willem van Drielenburg, Jacobus Leveck en Samuel van Hoogstraten. In 1685 huwde hij Sara Sasbout. Rond 1709 verhuisde hij naar Amsterdam op uitnodiging van Jonas Witsen. In 1713 maakte hij een reis naar Engeland om een historisch werk te illustreren.

## Familie

Zijn zoon Jacobus (1698–1780) was een bekend graveur van portretten en boekillustraties, onder andere voor de boeken van zijn vader. Zijn dochter Antonina (1686-1736) was tekenaar en illustrator. Zij was getrouwd met de topografische tekenaar Jacobus Stellingwerff (1667-1727). Ook zijn dochter Christina schilderde en tekende. Zij trouwde met de schilder Anthony Elliger. Hun dochter Christina Maria werd tekenares.

## Schilderwerk

Arnold Houbraken schilderde mythologische en Bijbelse taferelen, portretten en landschappen.

## Boeken

Arnold Houbraken schreef het boek De groote schouburgh der Neder­lantsche konstschilders en schilderessen (1718–1721), met daarin biografieën van kunstschilders uit de zeventiende eeuw. Het boek is een uiterst belangrijke bron van kennis. Het bestaat uit drie delen en is een vervolg op het Schilderboeck van Carel van Mander uit 1604. Dertig jaar na Houbrakens dood werd een tweede uitgave gepubliceerd, in enigszins gewijzigde vorm. Een facsimile van deze uitgave werd in 1976 door de uitgeverij B.M. Israel BV te Amsterdam gepubliceerd.
Het boek met 57 prenten Stichtelyke zinnebeelden (1723) stond ook op naam van Gesina Brit. Zij schreef tienregelige ‘bijgedichten’ bij de prenten van Arnold Houbraken in deze bundel.

## Externe link

* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* ↑ djr, Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. resources.huygens.knaw.nl (26 januari 2017). Gearchiveerd op 5 maart 2017. Geraadpleegd op 4 maart 2017.
* Biblioteca Nacional de España: XX1601552
* Bibliothèque nationale de France: cb149694432 (data)
* Biografisch Portaal: 99631746
* CiNii: DA06292430
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: houb005
* Gemeinsame Normdatei: 118835262
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1029 5533
* Library of Congress Control Number: n86822776
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2009533706
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007272591405171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002171271
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072310332
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003384783
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 39950
* LIBRIS: 381251
* SNAC: w64n2ctp
* Système universitaire de documentation: 059873310
* Union List of Artist Names: 500003892
* Virtual International Authority File: 74086960
* WorldCat (via VIAF): 74086960
# Pheidole mendanai

Pheidole mendanai is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Mann.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Mycalesis fulvianetta

Mycalesis fulvianetta is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Lionel Walter Rothschild.
# Gonocerus

Gonocerus is een geslacht van wantsen uit de familie randwantsen (Coreidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Berthold in 1827.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Gonocerus acuteangulatus (Goeze, 1778)
* Gonocerus acuteangulus (Goeze, 1837)
* Gonocerus insidiator (Fabricius, 1787)
* Gonocerus juniperi Herrich-Schäffer, 1839
* Gonocerus lictor Horváth, 1879
* Gonocerus longicornis Hsiao, 1964
* Gonocerus lux Van Reenen, 1981
* Gonocerus nigrovittatus Ren, 1984
* Gonocerus patellatus Kiritshenko, 1916
* Gonocerus shandongensis Zhang, 1989
* Gonocerus yunnanensis Hsiao, 1964
* ↑ Gonocerus Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 18 september 2019.
* ↑ Gonocerus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 18 september 2019.
* ↑ Gonocerus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 18 september 2019.
# Neriene obtusa

Neriene obtusa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Neriene. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door George Hazelwood Locket.
# Nesa von Aarberg

Nesa von Aarberg (voor 1398 - Bazel, voor 1438) was een Zwitserse non.

## Biografie

Nesa von Aarberg stamde af van een familie van graven uit Neuchâtel. Ze was een zus van Rudolf von Aarberg. Haar naam wordt vermeld in een proces-verbaal van de Inquisitie als maîtresse van de tertiarissen van Sint Franciscus uit Bazel. In 1398 deed ze afstand van haar eigendom in Gundeldingen. Ze schonk haar vermogen aan twee kloosters in Basel, namelijk dat van Sint Clara in 1424 en dat van de franciscanen in 1427. Haar neef Rudolf Hofmeister, Schultheiß van Bern, stichtte voor haar een jubileummis in 1438.

## Literatuur

* (fr) Degler-Spengler, D., "Die Beginen in Basel, Teil 2", in Basler Zeitschrift für Geschichte und Altertumskunde, 70, 1970, 31-33.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een vertaling van het lemma Nesa d'Aarberg in de Franse versie van het Historisch woordenboek van Zwitserland (overgenomen op 4 januari 2022), dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen is vrijgegeven.
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 012040
# New Hampshire (kip)

De New Hampshire is een fors kippenras dat in het begin van de twintigste eeuw is ontstaan in de gelijknamige Amerikaanse staat. In de jaren 40 ontstond er in Europa belangstelling voor het ras, dat zich had bewezen als een prima vlees- en legras.
New Hampshires zijn kippen met een brede bouw, een holle ruglijn en een enkele kam. Ze worden gefokt in de kleuren roodbruin, roodbruin-blauwgetekend en wit. De roodbruine kleur wordt over het algemeen beschouwd als de oorspronkelijke raskleur.
Omdat New Hampshires rustige kippen zijn die snel tam worden, worden ze ook als hobbykippen gehouden. Ook de aantrekkelijke roodbruine kleur heeft ertoe bijgedragen dat de kippen een gewild sierras zijn.
* New Hampshire, kuiken, 8 dagen
* New Hampshire, hen 12 weken oud
* kop New Hampshire hen, 12 weken
* New hampshire hen, 26 weken
* New Hampshire hen
* New Hampshire haan
# Neurophyseta irrectalis

Neurophyseta irrectalis is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1854 door Achille Guenée.
De soort komt voor in Zuidoost-Azië.
# New York Avenue

New York Avenue is een van de diagonale hoofdstraten in de Amerikaanse hoofdstad Washington D.C. De straat begint iets ten oosten het Witte Huis bij het Lafayette Park en loopt in noordoostelijke richting tot aan de stadsgrens nabij Cheverly. Waar New York Avenue de straat Massachusetts Avenue kruist, ligt het plein Mount Vernon Square. New York Avenue loopt parallel aan de noordelijkere Rhode Island Avenue en is een van de oorspronkelijke straten in Pierre Charles L'Enfants plan voor de hoofdstad.
Bekende bouwwerken aan New York Avenue zijn het National Museum of Women in the Arts, het United States National Arboretum en het Washington Convention Center.
Het metrostation New York Avenue–Florida Avenue–Gallaudet University ligt aan New York Avenue.
# Nicaraguaanse Socialistische Partij

De Nicaraguaanse Socialistische Partij (Spaans: Partido Socialista Nicaragüense) is een socialistische politieke partij in Nicaragua. De partij werd in juli 1944 opgericht door Dr. Mario Flores Ortiz. PSN trad op als de officiële communistische partij in het land. In die tijd steunde de partij het regime van Anastasio Somoza García. PSN overwoog dat Somoza (in naam een liberaal) ook een anti-fascist was en dus een bondgenoot.
In het midden van de jaren 1960 schatte het U.S. State Department het lidmaatschap van de partij op ongeveer 250 personen. Na de opkomst van het Sandinistisch Nationaal Bevrijdingsfront of FSNL (die zijn wortels in de PSN had), geraakte de PSN geleidelijk op een zijspoor.
In 1967 werd een groep radicalen die voorstanders waren van gewapende strijd, uit de partij gezet. Zij vormden de Communistische Partij van Nicaragua.
Vanaf 1976 bestond er ook een afgescheiden groep die zich de Nicaraguaanse Socialistische Partij (de los Sánchez) noemde.
Tegen het eind van de regering van Somoza formeerde de PSN de Organización Militar del Pueblo (Militaire Organisatie van het volk). De OMP voerde enkele aanvallen tegen het regime uit. In parlementsverkiezingen van 1984 kreeg de partij 2 zetels.
In 1989 bundelde het PSN zijn krachten met rechts en links in de nieuw opgerichte National Opposition Union (1989) (UNO), om een kans te hebben tegen de Sandinistische regering van het FSLN. Het PSN bestaat nog steeds, maar het is niet langer een communistische partij. Voor de verkiezingen van 2006 sloot zij zich aan bij de Sandinistische Herstelbeweging. PSN geeft het tijdschrift El Popular uit.
* ↑ Foroohar, Manzar. The Catholic Church and Social Change in Nicaragua. SUNY Press, 1989. p. 101-102
* ↑ Benjamin, Roger W.; Kautsky, John H.. Communism and Economic Development, in The American Political Science Review, Vol. 62, No. 1. (Mar., 1968), pp. 122.
# Nicaraguaanse Gebarentaal

Nicaraguaanse Gebarentaal (Idioma de Señas de Nicaragua of Idioma de Signos Nicaragüense, ISN) is een gebarentaal die in de jaren zeventig en tachtig van de twintigste eeuw spontaan is ontstaan in een gemeenschap van dove kinderen in het westen van Nicaragua. De taal is interessant voor taalwetenschappers omdat ze een recent ontstane taal is.

## Geschiedenis

Lange tijd bestond er geen dovengemeenschap in eigenlijke zin in Nicaragua. Dove mensen leefden grotendeels geïsoleerd van elkaar; ze gebruikten alleen eenvoudige gebaren om met hun omgeving te communiceren. Pas in 1977 ontstonden de voorwaarden die nodig waren om een taal te doen ontstaan, toen een onderwijscentrum een programma opzette dat in eerste instantie door vijftig dove kinderen werd bezocht. In 1981 was dit aantal gestegen tot 200; het aantal leerlingen bleef daarna groeien. Voor het eerst gingen doven nu met elkaar om, ook buiten schooltijd.
In eerste instantie probeerde men de leerlingen Spaans te leren, hetgeen weinig succesvol bleek, maar onderling ontwikkelden de kinderen een eigen taalsysteem. In 1986 zocht het Nicaraguaanse ministerie van onderwijs contact met de Amerikaanse taalkundige Judy Kegl, een specialist in de Amerikaanse Gebarentaal. Een door haar geleid team van taalkundigen ontdekte dat de taal zich in korte tijd bij de jongere kinderen had ontwikkeld tot een volwaardige natuurlijke taal, met alle grammaticale complexiteiten die daarbij hoorden.

## Belang voor de taalkunde

ISN was in zijn tijd de enige bekende 'volwaardige' taal zonder een gemeenschap van volwassen sprekers -- die gemeenschap is momenteel aan het ontstaan. Door sommige geleerden wordt het ontstaan van ISN wel gezien als een bewijs voor de stelling dat het menselijk taalvermogen aangeboren is. De bekende taalpsycholoog Steven Pinker schreef bijvoorbeeld in zijn boek Het taalinstinct:
   Het geval van Nicaragua is uniek in de menselijke geschiedenis. We hebben kunnen zien hoe kinderen — en niet volwassenen — taal maken, en we hebben tot in de fijne details kunnen vastleggen hoe dit is gebeurd. Het is de eerste en de enige keer geweest dat we een taal uit niets hebben kunnen zien ontstaan.
Niet iedereen is het hiermee eens. William Stokoe bijvoorbeeld, de vader van de studie van de Amerikaanse Gebarentaal, betwijfelt of de taal wel geheel in isolatie ontstaan is en wijst op mogelijke invloeden uit het Spaans en de Amerikaanse Gebarentaal.

## Externe link

* Filmpje met voorbeelden van ISN
* ↑ Seghas, A., S. Kita and A. Özyürek. Children Creating Core roperties of Language: Evidence from an Emerging Sign Language in Nicaragua. Science, vol. 305, 17 september 2004.
* ↑ Polich, L. The Emergence of the deaf community in Nicaragua: "With sign language you can learn so much." Washington, DC: Gallaudet University Press, 2005.
# Nikolaus Joseph Brahm

Nikolaus Joseph Brahm (Mainz, 18 mei 1754 - Mainz, 29 juni 1821), was een Duits entomoloog.
Brahm was de auteur van Insektenkalender für Sammler und Oekonomen. Hij was tevens advocaat. Als entomoloog heeft Brahm verschillende soorten van Coleoptera en Lepidoptera voor het eerst wetenschappelijk beschreven. Er is geen informatie over het lot van zijn collectie.

## Enkele insecten beschreven door Brahm

* Aethes williana (geschaafd smalsnuitje)
* Pabulatrix pabulatricula (mot uit de Noctuidae familie)
* Coleophora onosmella (kokermot uit de Coleophoridae familie)
* Chlorophorus herbstii (boktor (Cerambycidae) soort)
* Prasocuris junci (bladhaantjes (Chrysomelidae) soort)
* Dermestes undulatus (spekkever (Dermestidae) soort)

## Externe link

* Insektenkalender für Sammler und Oekonomen, Biodiversity Heritage Library
* Gemeinsame Normdatei: 1029955565
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: hka2018996650
* Virtual International Authority File: 22477698
* WorldCat (via VIAF): 22477698
# Ningal

Ningal ("De Grote Dame") was in de Sumerische mythologie een godin van het rietland. Zij was de dochter van Enki en Ningikurga. De maangod Sin was haar echtgenoot. Bij hem kreeg zij de zonnegod Utu, de godin Inanna, en volgens sommige teksten ook Ishkur. Ze wordt vooral in Ur erkend. Waarschijnlijk is het een oude godin van koeherders in het moerasland van zuid Mesopotamië.
# Nicsara strigatipes

Nicsara strigatipes is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Bolívar.
# Nicsara taylori

Nicsara taylori is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Hebard.
# Nicsara sarasini

Nicsara sarasini is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Karny.
# Niphargus laisi

Niphargus laisi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Niphargidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Schellenberg.
# Niphargus kirgizi

Niphargus kirgizi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Niphargidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Fišer, Çamur-Elipek & Özbek.
# Niphargus korosensis

Niphargus korosensis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Niphargidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Dudich.