OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Louis Gallait

Louis Gallait (Doornik, 10 maart 1810 - Schaarbeek, 20 november 1887) is een Belgische schilder van historie-, genre- en portretstukken.

## Artistieke loopbaan

Gallait specialiseerde zich in het grote genre, dat wil zeggen de uitbeelding van historische, mythologische en religieuze onderwerpen, naast genrestukken. Hij was ook een uitmuntend en internationaal gereputeerd schilder van met zwier en voornaamheid uitgevoerde portretten. Zijn internationale reputatie reikte tot in Rusland. Met Nicaise de Keyser, Gustaaf Wappers, Ernest Slingeneyer, Hendrik Leys en Antoine Wiertz wordt hij tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de romantiek in de Belgische schilderkunst gerekend.
Hij kreeg zijn opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten van Doornik en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen. Dankzij een door de staat toegekende subsidie kon hij in 1834 in Parijs in de leer gaan bij de Dortse schilder Ary Scheffer (1795-1858). In 1841 voltooide hij zijn Troonsafstand van keizer Karel V, een opdracht van de Belgische regering. Eduard De Bièfve schilderde op vrijwel hetzelfde formaat de tegenhanger van dit stuk, Het eedverbond der edelen. Beide schilderijen werden samen tentoongesteld en enthousiast ontvangen door de Belgische kritiek. Zij begonnen dra een triomftocht door de Duitse steden. Het ontstaan van een eigen Duitse school van historieschilders, met kunstenaars als Karl von Piloty, wordt mee op het conto geschreven van de Belgische schilderkunst en wel met name van Gallait en De Biefve.
Na de Troonsafstand van Karel V kreeg Gallait tegen de verwachting in niet onmiddellijk nog belangrijke opdrachten. Zijn familie schonk en legateerde ettelijke werken aan de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel. In 1851 schilderde Gallait de Laatste eerbewijzen aan Egmont en Horne. Zijn grootste opdracht kwam laat in zijn carrière, toen hij voor de Belgische senaat een pantheon van vijftien vaderlandse helden moest schilderen. Ze waren geselecteerd door Joseph Kervyn de Lettenhove. Voor elk stuk, op gouden achtergrond, kreeg hij 6.000 frank. Zo viel hem toch nog grote erkenning ten deel. Hij rondde de cyclus af in 1878.
* De eed van Vargas (1835)
* Kunst en Vrijheid (1849)
* Senaatspantheon
* Standbeeld van Gallait in Doornik

## Literatuur

* Maurice Sulzberger, Louis Gallait, Brussel, 1889
* A. Dasnoy, Les beaux jours du Romantisme belge, Brussel, 1948
* Schilderkunst in België ten tijde van Henri Leys (1815-1869) (tentoonstellingscatalogus), Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, 28 september - 16 november 1969
* Serge Le Bailly de Tilleghem, Louis Gallait (1810-1887). La gloire d'un romantique, 1987. ISBN 9782871930471
# Lisbeth Korsmo

Lisbeth Korsmo, oorspronkelijk bekend onder haar geboortenaam Lisbeth Berg (Oslo, 14 januari 1948 – 22 januari 2017), was een Noors langebaanschaatser.

## Loopbaan

Lisbeth Berg brak in 1966 door met een tweede plaats op het Noorse allroundkampioenschap achter Sigrid Sundby. Na vijf zilveren medailles won ze in 1971 voor het eerst het nationale kampioenschap. In totaal werd ze zeven keer allroundkampioen en zes keer sprintkampioen van Noorwegen.
Ze nam deel aan vier Olympische Winterspelen met als belangrijkste wapenfeit een bronzen medaille op de 3000 meter op de Olympische Winterspelen 1976 in Innsbruck, op slechts enkele honderdste seconden achterstand van Tatjana Averina (goud) en Andrea Mitscherlich (zilver). Dit was haar grootste internationale succes. Ze nam twaalf keer deel aan het wereldkampioenschap allround met als beste klassering een vijfde plaats in 1971. Die plek haalde ze in datzelfde jaar ook op het Europees kampioenschap. In 1971 werd ze zesde op het wereldkampioenschap sprint.
Na de Olympische Winterspelen 1980, waarop haar landgenote Bjørg Eva Jensen een gouden medaille op de 3000 meter won, nam Lisbeth Korsmo-Berg afscheid van de actieve schaatssport. Ze overleed in 2017 op 69-jarige leeftijd.
* ↑ Skøyteløperen Lisbeth Korsmo er død, Dagbladet.no, 22 januari 2017. Gearchiveerd op 9 april 2024.
# Lorenzo Melgarejo

Lorenzo Antonio Melgarejo Sanabria (Loma Grande, 10 augustus 1990) is een Paraguayaans voetballer die doorgaans als linksback speelt. Hij verruilde Koeban Krasnodar in februari 2016 voor Spartak Moskou. Melgarejo debuteerde in 2012 in het Paraguayaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Melgarejo begon zijn profcarrière bij Club 12 de Octubre. Daarna verhuisde hij naar Olimpia en Independiente FBC, waar Benfica hem weghaalde. Hij werd meteen verhuurd aan Paços de Ferreira, waar hij tien doelpunten maakte in twintig competitiewedstrijden.

## Interlandcarrière

Melgarejo kwam eenmaal uit voor Paraguay –20. Hij debuteerde op 14 november 2012 in het Paraguayaans nationaal elftal, in een oefeninterland tegen Guatemala.
2 Reabciuk · 4 Duarte · 5 Klassen · 6 Babić · 7 Sobolev · 8 Moses · 10 Promes · 13 Lajkin · 14 Dzjikija · 17 Zinkovsky · 18 Oemjarov · 19 Medina · 22 Ignatov · 23 Tsjernov · 25 Proetsev · 35 Martins · 39 Maslov · 47 Zobnin · 57 Selichov · 68 Litvinov · 70 Meljosjin · 77 Bongonda · 82 Chloesevitsj · 88 Svinov · 97 Denisov · 98 Maksimenko · Coach: Abascal
# Louis Leterrier

Louis Leterrier (Parijs, 17 juni 1973) is een Frans filmregisseur. Hij debuteerde in 2002 met het Franse The Transporter (Le Transporteur), waarin Corey Yuen hem bijstond voor de actiegedeeltes. In 2005 vervolgde hij individueel zijn regiecarrière met Transporter 2 (Le transporteur II) en Unleashed (alias Danny the Dog).
Leterrier werkt bij herhaling samen aan projecten met zijn landgenoot Luc Besson, die Unleashed schreef en zowel The Transporter als opvolger Transporter 2 medeschreef. Zijn vader François Leterrier regisseerde van 1961 tot begin jaren 90 eveneens en maakte in die hoedanigheid meer dan tien (Franse) films, waaronder Goodbye Emmanuelle (1977) met de Nederlandse Sylvia Kristel in de titelrol. Hijzelf volgde zijn opleiding filmmaken aan de New York University en maakt films die hoofdzakelijk Engels gesproken worden.

## Filmografie

* Grimsby (2016)
* Now You See Me (2013)
* Clash of the Titans (2010)
* The Incredible Hulk (2008)
* Transporter 2 (2005)
* Unleashed (2005, alias Danny the Dog)
* The Transporter (2002, met Corey Yuen)
* The Dark Crystal: Age of Resistance (2019)
* Fast X (2023)
* Biblioteca Nacional de España: XX1785388
* Bibliothèque nationale de France: cb14520456q (data)
* CiNii: DA17053872
* Gemeinsame Normdatei: 129637319
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1472 6230
* Library of Congress Control Number: no2005069312
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js20050905018
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 287937909
* SNAC: w6nm81pb
* Système universitaire de documentation: 077447603
* Virtual International Authority File: 51924199
* WorldCat (via VIAF): 51924199
# Louis Loucheur

Louis Loucheur (Roubaix, 2 augustus 1872 - Parijs, 22 november 1931) was een Frans politicus.
Hij vervulde het ministersambt in diverse Franse regeringen waaronder het Kabinet-Briand waarin hij Minister van Bevrijde Gebieden was en de Kabinetten-Clemenceau. Hij was een goede kennis van de Nederlandse zakenman en diplomaat Rudolph Lehmann.
In 1899 richtte hij samen met Alexandre Giros het bedrijf "Société Générale d'Entreprises" (SGE) op, dat in 2000 omgedoopt werd in VINCI.
* Bibliothèque nationale de France: cb12955549z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119177250
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0888 4910
* Library of Congress Control Number: n92105607
* Base Léonore: LH//1663/63
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007448474705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072261358
* SNAC: w6g74s7r
* Système universitaire de documentation: 032609035
* Virtual International Authority File: 37048231
* WorldCat (via VIAF): 37048231
# Louis Lot

Louis Esprit Lot (La Couture, departement Eure, 17 mei 1807 - Chatou, 12 januari 1896) was een beroemd Frans fluitbouwer op wiens instrumenten nog steeds wordt gespeeld.
Louis Lot leerde het vak van fluitenbouw in kwam in 1827 in de werkplaats van Clair Godfroy in Parijs. In 1833 werd hij Godfroys schoonzoon en in 1836 compagnon. Samen met Clair Godfroys zoon Vincent Hypolite Godfroy construeerde Lot de eerste fluit in Frankrijk gemaakt volgens het voorbeeld van Theobald Böhms ringkleppenfluit. In 1847 verkreeg de firma de officiële licentie om in Frankrijk Böhm-fluiten te bouwen.
In 1855 richtte Louis Lot zijn eigen werkplaats op in Parijs. Theobald Böhm betrok er later zelf onderdelen, zoals voorgeboorde houten pijpen, omdat hij zelf zijn bestellingen niet aankon. Nadat Louis Dorus in 1860 opvolger was geworden van Jean-Louis Tulou (een tegenstander van de Böhmfluit) als docent aan het Conservatorium van Parijs werd het conservatorium een vaste klant van Louis Lot. De winnaars van het jaarlijkse concours, waarvan Paul Taffanel de eerste was, ontvingen sindsdien regelmatig een Lot-fluit. Op de Wereldtentoonstelling in Parijs in 1867 toonde Lot een nieuw model fluit met dikkere wand, grotere toongaten en mondgat met daarbij een stabieler mechaniek met gemodificeerde gis-klep. Dit model is bekend geworden als het „Franse model“. De enige gouden fluit maakte hij in 1869 voor de fluitist Jean Rémusat. Dit instrument kwam in 1948 in bezit van Jean-Pierre Rampal. In 1875 ging Lot met pensioen, nadat hij ongeveer 2150 fluiten (waarvan 870 in metaal) en piccolo's gemaakt had.
# Litholacon derumpens

Litholacon derumpens is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Dolin in Dolin, Panfilov, Ponomarenko & Pritykina.
# Litholacon ohiri

Litholacon ohiri is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Dolin in Dolin, Panfilov, Ponomarenko & Pritykina.
# Lucas Lissens

Lucas Lissens (Sint-Martens-Lennik, 25 juli 2001) is een Belgisch voetballer die onder contract ligt bij Lyngby BK. Lissens is een centrale verdediger.

## Clubcarrière

Lissens begon met voetballen bij de jeugd KFC Lennik, speelde daarna een jaar bij FCV Dender EH en sloot zich vervolgens aan bij de U9 van RSC Anderlecht. In mei 2018 ondertekende hij zijn eerste profcontract bij Anderlecht. In april 2019 verlengde hij dat contract tot 2021.
Mede door de blessure van Matt Miazga mocht Lissens op 15 december 2020 zijn officiële debuut maken in het eerste elftal van Anderlecht: in de competitiewedstrijd tegen KV Oostende kreeg hij een basisplaats. Lissens speelde een sterke eerste wedstrijd, maar werd in de 69e minuut uitgesloten na een tackle op Maxime D'Arpino. Later dat seizoen kreeg hij ook nog speeltijd in de bekerwedstrijden tegen Club Luik en Union Sint-Gillis en de competitiewedstrijd tegen KV Kortrijk.
In juni 2021 brak Anderlecht zijn contract open tot medio 2024. Half oktober 2021 viel Lissens, die dat seizoen nog niet in actie was gekomen bij het eerste elftal, op training uit met een zware knieblessure. De aanvoerder van de Anderlecht-beloften mocht zich aan een maandenlange revalidatie verwachten. In januari 2024 maakte hij na veertien jaar RSC Anderlecht de definitieve overstap naar het Deense Lyngby BK.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | RSC Anderlecht | | Jupiler Pro League | 2 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 4 | 0 |
| 2021/22 | RSC Anderlecht | | Jupiler Pro League | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2022/23 | RSC Anderlecht | | Jupiler Pro League | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2022/23 | RSCA Futures | | Eerste klasse B | 27 | 2 | — | — | — | — | — | — | 27 | 2 |
| 2023/24 | RSCA Futures | | Eerste klasse B | 5 | 1 | — | — | — | — | — | — | 5 | 1 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 35 | 3 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 38 | 3 |
Bijgewerkt op 14 februari 2023.

## Externe link

* Lucas Lissens - Spelersprofiel. www.transfermarkt.be. Gearchiveerd op 21 oktober 2022.
* ↑ Lucas Lissens (Lennik) vaste stek bij U17 Rode Duivels Ring TV, 6 mei 2018. Gearchiveerd op 25 november 2023.
* ↑ Lucas Lissens uit Lennik krijgt eerste profcontract bij paars-wit Ring TV, 4 mei 2018. Gearchiveerd op 25 november 2023.
* ↑ Lucas Lissens verlengt contract bij RSCA RSCA, 27 april 2019. Gearchiveerd op 25 november 2023.
* ↑ Horrordebuut voor Lucas Lissens bij Anderlecht: rode kaart na vreselijke tackle Het Nieuwsblad, 15 december 2020. Gearchiveerd op 25 november 2023.
* ↑ Lucas Lissens verlengt tot 2024 RSCA, 11 juni 2021. Gearchiveerd op 28 november 2023.
* ↑ Anderlecht-verdediger Lucas Lissens is maanden out met knieblessure Sporza, 18 oktober 2021. Gearchiveerd op 8 december 2021.
* ↑ LUCAS LISSENS TREKT NAAR LYNGBY BK. Gearchiveerd op 1 februari 2024.
# Carcinoplax eburnea

Carcinoplax eburnea is een krabbensoort uit de familie van de Goneplacidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Stimpson.
# Derodontus maculatus

Derodontus maculatus is een keversoort uit de familie tandhalskevers (Derodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Melsheimer.
# Mesolestes

Mesolestes is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Schatzmayr.

## Soorten

Het geslacht Mesolestes omvat de volgende soorten:
* Mesolestes accentifer (Raffray, 1873)
* Mesolestes affinis (Peringuey, 1896)
* Mesolestes ambiguus Mateu, 1980
* Mesolestes ankaratrae (Mateu, 1975)
* Mesolestes apterus Mateu, 1962
* Mesolestes basilewskyi Mateu, 1962
* Mesolestes bilineatus (Basilewsky, 1949)
* Mesolestes brincki (Mateu, 1965)
* Mesolestes brittoni (Mateu, 1956)
* Mesolestes brunneipes (Mateu, 1980)
* Mesolestes caecus (Antoine, 1941)
* Mesolestes descarpentriesi (Mateu, 1975)
* Mesolestes flavescens (Chaudoir, 1876)
* Mesolestes flavosignatus (Boheman, 1848)
* Mesolestes fraterculus (Chaudoir, 1876)
* Mesolestes fusculus (Peringuey, 1896)
* Mesolestes fuscus Mateu, 1956
* Mesolestes humeralis (Jeannel, 1949)
* Mesolestes innoshimae (Habu, 1974)
* Mesolestes katanganus (Mateu, 1967)
* Mesolestes kilimanus (Alluaud, 1917)
* Mesolestes laevis (Mateu, 1980)
* Mesolestes leleupi (Mateu, 1962)
* Mesolestes machadoi Mateu, 1965
* Mesolestes maculatus Mateu, 1960
* Mesolestes madecassus (Mateu, 1960)
* Mesolestes meridionalis Mateu, 1965
* Mesolestes mirus (Mateu, 1980)
* Mesolestes nigrocephalus Mateu, 1962
* Mesolestes orinodromus (Alluaud, 1907)
* Mesolestes orophilus (Mateu, 1960)
* Mesolestes promontorii (Peringuey, 1899)
* Mesolestes pueli (Antoine, 1923)
* Mesolestes quadriguttatus Mateu, 1979
* Mesolestes relictus (Jeanne, 1985)
* Mesolestes rufus (Mateu, 1967)
* Mesolestes scapularis (Dejean, 1830)
* Mesolestes sellatus (Motschulsky, 1855)
* Mesolestes senegalensis Mateu, 1969
* Mesolestes sermeti (Mateu & Colas, 1954)
* Mesolestes sicardi (Bedel, 1918)
* Mesolestes silvaticus (Mateu, 1967)
* Mesolestes striatus Mateu, 1972
* Mesolestes virgatus (Mateu, 1984)
* Mesolestes vittatus (Mateu, 1979)
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Metalectra parviquadrata

Metalectra parviquadrata is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Kaye.
# Metalectra novitata

Metalectra novitata is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Kaye.
# Merck Manual

Merck Manual refereert aan een serie medische en wetenschappelijke handboeken voor artsen en patiënten. De boeken worden door Merck (MSD), een groot farmaceutisch bedrijf, gemaakt en worden gratis online beschikbaar gesteld. De eerste editie verscheen in 1899.

## Edities
### The Merck Manual Professional Version

Dit is wereldwijd het meest geraadpleegde medische naslagwerk. Het uitgebreide werk, waarvan de 18e editie in 2006 verscheen, behandelt alle terreinen van de interne geneeskunde in de breedste zin van het woord. Het is gericht op artsen en medisch studenten. Dit boek staat in de medische wereld simpelweg bekend als 'de Merck Manual.' Het wordt, net als alle andere Merck Manuals, gratis volledig online gepubliceerd.

### The Merck Manual Consumer Version

Dit is een voor patiënten en leken aangepaste versie van de Merck Manual. De medische terminologie is versimpeld, bij elk hoofdstuk zit een voor patiënten aangepaste inleiding, en is daarmee toegankelijker dan de originele Merck Manual.

### The Merck Veterinary Manual

Dit boek behandelt de diergeneeskunde en is gericht op dierenartsen.

### The Merck Index

Een allesomvattende encyclopedie van chemische en andere stoffen, gericht op scheikundigen en biologen.
De volledige inhoud van de Engelstalige versies van alle handboeken is online te raadplegen op de website van Merck. Merck publiceert de boeken zonder winstoogmerk, in dienst van de wetenschappelijke gemeenschap. De boeken worden onafhankelijk van Merck ontwikkeld door comités van artsen en andere deskundigen, waardoor onafhankelijkheid gegarandeerd is. Bovendien worden, zoals in ieder medisch handboek, in de tekst enkel generieke namen voor medicijnen gebruikt en nooit merknamen.

## Externe link

* (en) Online consumentenversie Merck Manual
* ↑ (en) Alle Merck Manuals online. Gearchiveerd op 12 september 2024.
# Jaguaribe

Jaguaribe kan verwijzen naar:
* Jaguaribe (mesoregio), een mesoregio in de Braziliaanse deelstaat Ceará
* Jaguaribe (gemeente), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Ceará
* Jaguaribe (rivier in Ceará), een rivier in de Braziliaanse deelstaat Ceará
* Jaguaribe (rivier in Paraíba), een rivier in de Braziliaanse deelstaat Paraíba
* Jaguaribe (rivier in Bahia), een rivier in de Braziliaanse deelstaat Bahia
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jaguaribe en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Roti (eiland)

Roti is een Indonesisch eiland (oppervlakte: 1200 km²). Het is het zuidelijkste eiland van Indonesië, en maakt deel uit van de Kleine Soenda-eilanden (ook wel Nusa Tenggara genoemd). Roti ligt 500 kilometer van de Australische kust en 170 kilometer van de eilanden Ashmore en Cartier. Ten noordoosten ligt het eiland Timor, waarvan het gescheiden wordt door de Straat Roti.
Samen met minimaal dertien kleinere eilanden die niet ver uit de kust zijn gelegen, waaronder Ndao, vormt Roti het regentschap Rote Ndao, onderdeel van de provincie Oost-Nusa Tenggara.

## Trivia

* In het pak van Sjaalman staat een artikel over de niet-etende bevolking van het eiland Roti bij Timor.
* Een ondersoort van McCords slangenhalsschildpad (Chelodina mccordi mccordi) is endemisch op Roti en is een van de 25 meest bedreigde schildpadden ter wereld.
* De rotiboszanger (Phylloscopus rotiensis) is een endemische, op een fitis of tjiftjaf gelijkende vogelsoort die pas in 2018 werd beschreven. De rotiboszanger komt slechts in twee bossen op het eiland voor.

## Externe link

* Kaart van Roti schaal 1 op 250.000 (Universiteit van Texas)
# Ningaui yvonneae

Ningaui yvonneae is een buidelmuis uit het geslacht van de ningaui's. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kitchener et al. in 1983.

## Kenmerken

Deze soort lijkt op de Wongainingaui (N. ridei), maar heeft een olijfkleurige bovenkant die overgaat in de lichtgrijze onderkant en de witte keel. Het gezicht en de bek zijn donkergrijs. Onder het oor zit een kaneelkleurige vlek. De kop-romplengte bedraagt 50 tot 74 mm, de staartlengte 57 tot 70 mm, de achtervoetlengte 12 tot 14 mm, de oorlengte 13 tot 14 mm en het gewicht 5 tot 10 g. Vrouwtjes hebben 7 mammae.

## Leefwijze

Deze Ningaui is 's nachts actief en meestal solitair. Het dier bouwt een nest in dichte vegetatie (meestal spinifex). In zware omstandigheden komt het diertje in een toestand van bewusteloosheid (torpor) terecht. N. yvonneae eet ongewervelden. In de lente of het begin van de zomer worden 5 tot 7 jongen geboren, die 30 dagen in de buidel blijven en na 70 tot 80 dagen onafhankelijk zijn.

## Verspreiding

De soort komt voor in het zuiden van Australië, van Lake Cronin (zuidelijk West-Australië) tot Round Hill (New South Wales) en het noordwesten van Victoria. Deze soort komt uitsluitend voor bij spinifexgras (Triodia).
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Ningaui yvonneae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Dasyuromorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 32. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Ningaui yvonneae Kitchener, Stoddart, & Henry, 1983. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 14-06-2023.
Wongainingaui (Ningaui ridei) · Ningaui timealeyi · Ningaui yvonneae
# Peillac

Peillac is een gemeente in het Franse departement Morbihan (regio Bretagne). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vannes. De gemeente telde 1.857 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van Peillac bedroeg op 1 januari 2021 24,57 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 75,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.

## Geboren

* Jean Prouff 12 september 1919, voetballer
* 1 2 Populations légales 2021.
# Loški Potok

Loški Potok (Duits: Laserbach; Italiaans: Rio Loschi) is sinds 1995 een zelfstandige gemeente in de Sloveense regio Jugovzhodna Slovenija en telt 1958 inwoners (2002). Voorheen maakte Loški Potok deel uit van de gemeente Ribnica. De oudste vermelding dateert uit 1666. De gemeente behoort tot de dunbevolkte gebieden in Slovenië, waar al sinds decennia een continue emigratiebeweging naar de steden plaatsvindt. Meer dan 120 jaar trokken de inwoners elk jaar naar het zuiden om in de bosbouw te gaan werken en hout te vlotten. Naast Kroatië werd ook lange tijd in Batoemi gewerkt. De schrijfster Zofka Kveder schreef een roman over de mannen van Loški Potok en hun seizoenswerk in Kroatië. Na de Eerste Wereldoorlog werden ook Frankrijk en de Verenigde Staten populair als emigratiedoel.
De voorouders van de Amerikaanse astronaut Ronald Sega zijn afkomstig uit Loški Potok.

## Plaatsen in de gemeente

Črni Potok pri Dragi, Draga, Glažuta, Hrib - Loški Potok, Lazec, Mali Log, Novi Kot, Podplanina, Podpreska, Pungert, Retje, Srednja vas pri Dragi, Srednja vas - Loški Potok, Stari Kot, Šegova vas, Trava, Travnik

## Geboren in Loški Potok

* Anton Debeljak (Šegova vas, 1887-1952), publicist en dichter
Črnomelj · Dolenjske Toplice · Kočevje · Kostel · Loški Potok · Metlika · Mirna · Mirna Peč · Mokronog-Trebelno · Novo mesto · Osilnica · Ribnica · Semič · Šentjernej · Šentrupert · Škocjan · Šmarješke Toplice · Sodražica · Straža · Trebnje · Žužemberk
* ↑ "Prebivalstvo po starosti in spolu, občine, Slovenija, polletno". Statistični urad Republike Slovenije. Geraadpleegd op 18 april 2021.