OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# SMS Markgraf

De SMS Markgraf was de derde uit een reeks van vier dreadnoughts in de König-klasse. De Markgraf was in dienst bij de Kaiserliche Marine tijdens de Eerste Wereldoorlog. De kiel werd in november 1911 gelegd en op 4 juni 1913 te water gelaten. Ze nam op 1 oktober 1914, twee maanden na het uitbreken van de oorlog in Europa, officieel dienst bij de Hochseeflotte. De Markgraf was bewapend met tien 305mm-kanonnen, ingedeeld in vijf torens en kon een snelheid van 21 knopen (39 km/h) halen. Frederik II van Baden, die de titel markgraaf had, gaf zijn naam aan het schip.
Samen met haar drie zusterschepen König, Grosser Kurfürst en Kronprinz nam de Markgraf deel aan de meeste vlootacties tijdens de oorlog, met inbegrip van de Slag bij Jutland op 31 mei en 1 juni 1916. Tijdens deze slag was het schip het derde in de Duitse lijn en sterk betrokken bij de gevechten. De Markgraf incasseerde vijf treffers van zware granaten en 23 matrozen lieten het leven. De Markgraf nam ook deel aan operatie Albion, de verovering van de eilanden in de golf van Riga laat 1917. Na het succesvol uitvoeren van deze operatie liep het schip, terwijl het terug onderweg was naar Duitsland, op een mijn en raakte het beschadigd.
Na de Duitse nederlaag aan het westfront en de ondertekening van de wapenstilstand op 11 november 1918 werd de Markgraf, evenals de meeste andere Duitse slagschepen geïnterneerd door de Royal Navy in Scapa Flow. Het schip werd ontwapend en de bemanning werd tot een minimum teruggebracht, terwijl de geallieerden onderhandelden over de eisen voor het Verdrag van Versailles. Op 21 juni 1919, enkele dagen voor de ondertekening van het verdrag, beval de Duitse admiraal Ludwig von Reuter dat de bemanning alle schepen gecontroleerd moest laten zinken, om te voorkomen dat deze definitief in Britse handen zouden vallen. In tegenstelling tot de meeste gezonken schepen, werd het wrak van de Markgraf nooit weggehaald. Het ligt nog steeds op de bodem van de baai.
# Saint-Jean-de-Marsacq

Saint-Jean-de-Marsacq is een gemeente in het Franse departement Landes (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dax. Saint-Jean-de-Marsacq telde op 1 januari 2021 1.779 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-de-Marsacq bedroeg op 1 januari 2021 26,4 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 67,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Salsipuedes (Argentinië)

Salsipuedes is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied Colón in de provincie Córdoba. De plaats telt 6.411 inwoners.
# Salsolaceae

Salsolaceae is een botanische naam, voor een familie van tweezaadlobbige planten. Een familie onder deze naam wordt zelden erkend door systemen voor plantentaxonomie, maar indertijd wel in het systeem van De Candolle, alwaar ze deel uitmaakte van de Monochlamydeae.
Meestal worden de betreffende planten ingedeeld in de familie Chenopodiaceae, dan wel de Amaranthaceae
# Saint-Vérand (Rhône)

Saint-Vérand is een gemeente in het Franse departement Rhône (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 993 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villefranche-sur-Saône. De naam van de gemeente verwijst naar bisschop Veranus van Cavaillon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Vérand bedraagt 17,7 km², de bevolkingsdichtheid is 56,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Vérand (Rhône) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ocularia subashantica

Ocularia subashantica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.
# 714

Het jaar 714 is het 14e jaar in de 8e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### Europa

* April - Grimoald II, hofmeier van Neustrië en Bourgondië, wordt tijdens een pelgrimsreis naar het graf van Sint-Lambertus bij Luik door een sluipmoordenaar vermoord. Dit vermoedelijk in opdracht van zijn schoonvader Radboud, koning van de Friezen. De Pepiniden raken verwikkeld in politieke intriges en corruptie. Hertog Eudes verklaart Aquitanië (gelegen in het zuidwesten van Frankrijk) onafhankelijk.
* 16 december - Pepijn II (van Herstal), hofmeier van Austrasië, overlijdt in Jupille (bij Luik). Hij wordt opgevolgd door zijn 7-jarige kleinzoon Theudoald (zoon van Grimoald II), met zijn grootmoeder Plectrudis als regentes over het Frankische Rijk. Zij laat haar stiefzoon Karel Martel gevangennemen en sluit hem op in Keulen.

### Arabische Rijk

* De Arabieren veroveren Lissabon (huidige Portugal), de stad groeit uit tot een belangrijk islamitisch handelscentrum. (waarschijnlijke datum).
* De Arabieren veroveren de Ebrovallei.

## Religie

* Volgens een legende vluchten zes Visigotische bisschoppen en één aartsbisschop vanuit Portugal naar het westen en stichten op Antillia zeven steden. (waarschijnlijke datum).

## Geboren

* Al-Mansoer, Arabisch kalief (overleden 775)
* Pepijn de Korte, koning van het Frankische Rijk (overleden 768)
* Stefanus II, paus van de Katholieke Kerk (of 715)

## Overleden

* 16 december - Pepijn van Herstal, Frankisch hofmeier
* Grimoald II, hofmeier van Neustrië en Bourgondië
* Guthlac (41), Angelsaksisch monnik en heilige
* Achila II, koning van de Visigoten (waarschijnlijke datum)
* Agia van Bergen, Frankisch edelvrouw en non (of 708)
* Gummarus, Frankisch edelman (waarschijnlijke datum)
# Saint-Caprais-de-Blaye

Saint-Caprais-de-Blaye is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 405 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Blaye. Saint-Caprais-de-Blaye is op 1 januari 2019 gefuseerd met de gemeente Marcillac tot de gemeente Val-de-Livenne.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Caprais-de-Blaye bedraagt 5,2 km², de bevolkingsdichtheid is 77,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Caprais-de-Blaye met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen

* Église Saint-Clair
* School
# Hazel Nali

Hazel Nali (4 april 1998) is een voetbalspeelster uit Zambia. Ze speelt als keeper in het Zambiaans voetbalelftal.
In november 2020 tekende ze een eenjarig contract bij de Israëlische club Hapoel Be'er Sheva.

## Interlands

Nali speelde in 2014 voor Zambia O17, en in 2018 maakte ze haar debuut voor het Zambiaans voetbalelftal.
In juli 2021 speelde Nali met het Zambiaans voetbalelftal op de Olympische Spelen van Tokio.
* ↑ FBref––profiel. Gearchiveerd op 14 januari 2022.
* ↑ SoccerDonna––profiel. Gearchiveerd op 14 januari 2022.
* ↑ Daily Mail––Nali hails She-pololo performance. Gearchiveerd op 1 juni 2023.
* ↑ Goal––Hazel Nali: Zambia goalkeeper hungry to add character to Hapoel Be'er Sheva. Gearchiveerd op 21 juni 2022.
* ↑ SoccerWay––profiel. Gearchiveerd op 30 november 2022.
# Halobaena

Halobaena is een geslacht van vogels uit de familie stormvogels (Procellariidae). Het geslacht telt één soort.

## Soorten

* Halobaena caerulea – Blauwe stormvogel
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2). Gearchiveerd op 16 juli 2023.
# Halo Studios

Halo Studios (voorheen 343 Industries) is een computerspelontwikkelaar gevestigd in Kirkland, Washington. Het bedrijf is in 2007 opgericht door Xbox Game Studios om de Halo-serie te onderhouden.

## Games

| Release | Titel | Platform | Noot |
| 2010 | Halo: Reach | Xbox 360 | Halo Studios heeft het beheer over het spel en diens servers, nadat deze aan hen was gegeven door Bungie. |
| 2011 | Halo: Combat Evolved Anniversary | Xbox 360 | Remake van Halo: Combat Evolved, in samenwerking met Saber Interactive en Certain Affinity. |
| 2012 | Halo 4 | Xbox 360 | Eerste volledige nieuwe spel dat werd ontwikkeld door Halo Studios. |
| 2013 | Halo: Spartan Assault | Windows, Windows Phone 8, Windows RT, Xbox 360, Xbox One | In samenwerking met het Nederlandse Vanguard Games. |
| 2014 | Halo: Spartan Strike | Windows, Windows Phone 8, Windows RT, Steam | In samenwerking met het Nederlandse Vanguard Games. |
| 2014 | Halo: The Master Chief Collection | Xbox One | Bevat Halo: Combat Evolved Anniversary, Halo 2, Halo 3, Halo 4 en de multiplayermodi |
| 2015 | Halo 5: Guardians | Xbox One | |
| 2021 | Halo Infinite | Windows, Xbox One, Xbox Series | |

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ Nusselder, Erik, Halo-studio krijgt nieuwe naam en engine, werkt aan meerdere Halo-games. pu.nl (7 oktober 2024). Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
# Haploptychius

Haploptychius is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Haploptychius blaisei (Dautzenberg & H. Fischer, 1905)
* Haploptychius fischeri (Morlet, 1887)
* Haploptychius pellucens (L. Pfeiffer, 1863)
* Haploptychius porrectus (L. Pfeiffer, 1863)
* Haploptychius sinensis (Gould, 1859)
# Haplopus achalus

Haplopus achalus is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Rehn.
# Harry Haft

Harry Haft geboren als Hertzko Haft (Bełchatów, 28 juli 1925 – Pembroke Pines, 3 november 2007) was een Pools professionele lichtzwaargewicht bokser in de Verenigde Staten van 1948-1949, die daarvoor een van de gevangengenomen overlevende was van het concentratiekamp Auschwitz.

## Biografie

Haft was de jongste uit een gezin met acht kinderen. In 1941 werd hij op vijftienjarige leeftijd naar een concentratiekamp gestuurd omdat hij Joods was. In Kamp Neu-Dachs, dat was gelegen bij een kolenmijn bij Jaworzno, ten noorden van Auschwitz, nam hij deel aan vuistgevechten tussen gevangenen, georganiseerd door SS'ers. In totaal vocht hij op leven en dood 76 gevechten die hij allemaal won.
Toen het kamp in 1945 wegens het oprukkende Rode Leger werd ontruimd moest Haft deelnemen aan een dodenmars. Hij wist in april van dat jaar te ontsnappen, en doodde een SS-officier, wiens uniform hij zich toe-eigende. Terwijl hij op de vlucht was vermoordde hij een echtpaar dat hem onderdak gaf, omdat hij bang was te worden ontmaskerd.
In hetzelfde jaar vond Haft zijn toevlucht in een vluchtelingenkamp dat werd beheerd door het Amerikaanse leger in bezet Duitsland. In januari 1947 won hij een 'Amateur Joods Zwaargewicht Kampioenschap', georganiseerd door het Amerikaanse leger in München, en ontving hij een trofee uit handen van generaal Lucius Clay.
Met de hulp van zijn familie verhuisde hij naar de Verenigde Staten. Op 6 augustus 1948 begon hij zijn professionele bokscarrière, die duurde tot 18 juli 1949. Hij vocht zijn laatste wedstrijd tegen Rocky Marciano die hij moedwillig verloor nadat leden van de maffia hem te verstaan hadden gegeven dat hij zou worden vermoord als hij zou winnen.
In 1949 trouwde hij met Miriam Wofsoniker, met wie hij twee zonen en een dochter kreeg. Hij werd vaak gekweld door herinneringen uit de oorlogsperiode, die resulteerden in uitbarstingen van agressie. Samen met zijn zoon Alan Scott schreef hij in 2003 zijn memoires onder de titel "Harry Haft: Auschwitz Survivor, Challenger of Rocky Marciano".
In april 2007 werd Haft opgenomen in de National Jewish Sports Hall of Fame. Hij stierf in november van hetzelfde jaar op 82-jarige leeftijd aan kanker.

## Postuum

In 2021 verscheen de film The Survivor, gebaseerd op het leven van Haft. Hij wordt daar in gespeeld door Ben Foster.

## Externe link

* (en) Harry Haft in de BoxRec Database
* 1 2 K.o. im KZ, Deutschlandfunk, 10 mei 2009. Gearchiveerd op 8 januari 2022.
* ↑ Boxen auf Leben und Tod, Der Spiegel, 9 juni 2009. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* Bibsys: 1665642634310
* Bibliothèque nationale de France: cb16970756j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 132473054
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7876 2954
* Library of Congress Control Number: n2006004460
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2014809052
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007299603605171
* Système universitaire de documentation: 140396349
* Virtual International Authority File: 15932291
* WorldCat (via VIAF): 15932291
# Hans Zimniak

Johannes Gerardus (Hans) Zimniak (Heerlen, 22 december 1929 – Dongen, 24 juli 2006), was een Nederlands bokser.
In 1946 bokste hij z’n eerste gevecht, behaalde goud bij de Zuid-Nederlandse Kampioenschappen en werd Militair Kampioen van Nederland. Hij woonde in Dongen en runde er sportscholen. Daarnaast was hij actief binnen de Districts Technische Commissie van de Nederlandse Boks Bond.
Ooit zei Zimniak in een interview: “Ik hoop dat ik op mijn 80ste nog in de ring kan coachen.” In juli 2003 kwam er een einde aan de boks- en judovereniging. Opmerkelijk: zijn de boksdemonstratie voor Prins Bernhard op Soesterberg, zijn bijdrage aan het boksen voor vrouwen en de spraakmakende “sit-down”-actie in 1966 in Maastricht als protest tegen een onterechte juryuitslag. Voor zijn inzet en bijdrage aan het Dongense verenigingsleven werd hij in 2001 Koninklijk onderscheiden.
Hans Zimniak overleed in 2006 op 76-jarige leeftijd.
# Hans Zomer (zanger)

Johannes Albertus (Hans) Zomer (Wageningen, 18 juni 1933 - Leersum, 10 juni 2021) was een Nederlandse zanger (bas-bariton), die vooral bekend werd als oratoriumzanger.

## Biografie

Hans Zomer werd geboren als zoon van uitgever Albertus Johannes Zomer en Aletta Christina van Schuppen, de dochter van sigarenfabrikant Jochem van Schuppen. De jongere broer van Hans Zomer was Job Zomer, directeur van het platenlabel Munich Records.
Hans Zomer begon zijn carrière in 1966, na te zijn opgeleid door onder andere Guus Hoekman, Jo Vincent en Annie Hermes. Hij nam interpretatielessen bij Herman Schey en Roy Henderson. Als een van de vooraanstaande oratoriumzangers van Nederland werkte Zomer in het binnen- en buitenland met dirigenten als Jean Fournet en Willem Wiesenhahn. Hij gaf recitals door geheel Europa en was solist in het Amsterdamse Concertgebouw. Zomer werkte met pianisten als Rudolf Jansen, Thom Bollen, Adriaan de Wit, Gerrit Schuil, David Manesse en Stefan Hofkes. Hij trad op voor radio en televisie en maakte verschillende plaat- en cd-opnamen, waaronder tweemaal Schubert's Winterreisse alsmede liederen van Brahms en Britten.
Om jonge musici de mogelijkheid te geven podiumervaring op te doen, organiseerde Hans Zomer vanaf 1975 huisconcerten die bekend waren onder de naam Vijzelconcerten. Zomer was vanaf 2000 lid in de Orde van Oranje-Nassau.

## Discografie (selectie)

* Live in Vreeland - Nelly van der Spek, Hans Zomer en Tijn van Eijk (1971)
* Drie solocantates van J.S. Bach - Joke de Vin, Hans Zomer en Gerard Honig (1976)
* Schubert-Britten - Hans Zomer en Adriaan de Wit (1981)
* Schütz-Scarlati-Händel-Bach - Hans Zomer en Tijn van Eijk (Registratie van een herdenkingsconcert in 1985 in de Grote Kerk te Vreeland)
* Christoph Kobelt - Advent und Weihnachtsmusik - Dorothea Frey, Barbara Figfusson, Hans Zomer, Peter Appenzeller, Hans Beat Hänggi, Jacob Strebi, Kammerchor Kobelt, Lehrergesangverein Zürich, Kinderchor Schülerinnen des evang. Kindergärtnerinnen-Seminars, Christoph Kobelt Chor en Vokalenensemble Michael Kobelt (1988)
* Franz Schubert - Die Winterreise - Hans Zomer en Gerrit Schuil (1990)
* Johannes Brahms - Liederen & Duetten - Joke de Vin, Hans Zomer, Prunella Pacey en Thom Bollen (1998)
* Franz Schubert - Die Winterreise - Hans Zomer en Gerrit Schuil (2001)
* J.S. Bach - Matthäus Passion - Peter Schaufelberger, Hans Zomer, Clara de Vries, Joke de Vin, Frank Fritschy, Frans Fiselier, Wijks Vocaal Ensemble, Florilegium Musicum en het Rotterdams Jongenskoor o.l.v. Rien Verbeek (2006)
* R. Schumann - Liederkreis Opus 39 en R. Vaughn Williams - Folk Song Arangements/Songs Of Travel - Hans Zomer, Nicholas Shipman en Stefan Hofkes (2011)
# Havenwijk-Zuid

Havenwijk-Zuid is een woonbuurt in de Nederlandse stad Leiden, die deel uitmaakt van district Binnenstad-Noord.
# Havenwerkers

Havenwerkers is de naam van een beeldengroep van zandsteen die beeldhouwer Hildo Krop oorspronkelijk maakte voor plaatsing bij het gebouw van de Koninklijke Hollandsche Lloyd in het Oostelijk Havengebied in Amsterdam.

## Geschiedenis

Krop maakte de vier beelden in de periode 1916-1921. Toen het betonnen gebouw werd afgebroken, plaatste de gemeente Amsterdam de beeldhouwwerken in opslag langs het spoor bij de Dijkgracht. Een oplettende kunsthistoricus, Ype Koopmans, zag in 1992 vanuit de trein de vier kunstwerken daar staan. Dit monde uiteindelijk uit in plaatsing op het KNSM-eiland. De beelden werden als groep neergezet voor een van de entrees van Loods 6 aan de KNSM-laan. Op 14 februari 1998 werden ze na restauratie onthuld.
Volgens De Telegraaf van 25 februari 1939 waren het de eerste beelden die Krop voor Amsterdam maakte.

## Beschrijving

Een korte omschrijving van de vier beelden:
* sjouwers aan het werk met tussen hun in een locomotief, er werden hier goederen overgeladen van schip naar trein en andersom (100 cm hoog)
* sjouwers aan het werk met tussen hun in een schip (100 cm hoog)
* een beeld in de vorm van een golf omhult een koggeschip uit het Wapen van Amsterdam met twee zeelui, waarvan een de drie andreaskruizen uit hetzelfde stadswapen vasthoudt (80 cm hoog)
* een beeld in de vorm van een golf laat de drie Andreaskruizen op schild uit het stadswapen van Amsterdam met daaronder een zeevogel zien (80 cm hoog).
* 1. Sjouwers en locomotief
* 2. Sjouwers en schip
* 3. Koggeschip
* 4. Andreaskruizen
* Buitenbeeld in beeld
* Kunstwacht Amsterdam
* Tim Swings met foto’s van de originele plaats
* Amsterdamse beelden, zag in de vogel een maraboe
* Hildo Krop Museum Steenwijk Nieuwsbrief 13 uit 2017
* ↑ De Telegraaf, 25 februari 1939, Hildo Krop
# Hayo van Rinia

Hayo van Rinia (overleden Kollum, 1639) was een Nederlands bestuurder.

## Biografie

Van Rinia was een zoon van Doecke Hayes van Rinia (>†1582), militair, en Antje van Aldersma (†1626). Hayo werd in 1598 ingeschreven als student rechten aan de universiteit van Franeker. Vervolgens werd hij in 1603 ingeschreven als advocaat aan het Hof van Friesland. Reeds in 1613 wordt hij vermeld als “postelant bij den gerechte” van Kollumerland. In 1616 komt hij samen met Binnert Sappema voor als assesor van Kollumerland. Daarnaast was Van Rinia in 1623 Volmacht ten Landsdage namens Kollumerland.
Evenals Ritscke van Eysinga dong Van Rinia mee naar het grietmanschap van Kollumerland. Deze verkiezing werd gewonnen door Van Rinia, maar Van Eysinga moest zich wel verweren tegen aantijgingen dat hij zijn stemmen gekocht zou hebben. Van Eysinga beweerde juist dat Van Rinia zich schuldig zou hebben gemaakt aan het kopen van stemmen. Uiteindelijk beslisten Gedeputeerde Staten en de stadhouder in het voordeel van Van Rinia. Op 23 juni 1627 volgde de benoeming tot grietman van Kollumerland. Eerder werd dit ambt onder meer bekleed door Bocke van Feytsma, een telg uit dezelfde familie als Hayo's grootmoeder Tieth van Feytsma. Ook de oom van Van Rinia's vrouw, Epe van Bootsma was eerder grietman van Kollumerland. Van Rinia's schoonvader was eerder grietenijsecretaris onder grietman Sicke Clant. Als grietman woonde Van Rinia zelden Landdagen bij en trad Ritscke van Eysinga vaak op als volmacht.
Bij Van Rinia's huwelijk in 1610 in Leeuwarden staat vermeld dat hij afkomstig was van Blessum. Hier bezat zijn familie de Ringiastate. In 1616 kocht Van Rinia enkele panden in Kollum waar hij het Riniahuis stichtte. Na zijn overlijden werd het huis bewoond door zijn zoon Sicke. Later zou het huis eigendom worden van onder meer Willem Aemilius van Unia en Willem Hendrik van Heemstra. Begin 19e eeuw werd het Riniahuis door Willem Hendrik van Sytzama afgebroken en vervangen door een pand dat later dienstdeed als raadhuis van Kollum.
* Het in 1841 verwijderde orgel uit 1636 in de kerk van Kollum met Hajo (Hajone a Rinia) vermeld als een van de opdrachtgevers.
* Hekpijlers van de Ringiastate, waar de familie Van Rinia woonde.
* Het voormalige raadhuis van Kollum dat het Riniahuis verving.

## Huwelijk en kinderen

Van Rinia trouwde in 1610 met Maycke Huyghis, ten tijde van het huwelijk afkomstig uit Emden, dochter van Frans Huyghis en Geel van Bootsma. Na haar overlijden hertrouwde hij in 1619 met Jouck van Dyxtra, dochter van Sicke van Dyxtra en Frouck van Galama. Met Jouck kreeg Hayo vier kinderen:
* Sicke van Rinia (1621-1667) trouwde met Eelck van Aylva. Sicke was dijkgraaf van Hemelumer Oldephaert en Noordwolde. Zijn schoonvader Sjoerd van Aylva en zwager Johan van Aylva waren grietman van Hemelumer Oldeferd.
* Ritscke van Rinia (*1624).
* Maria van Rinia (1628-<1662), trouwde met Frederick van Inthiema.
* Antje van Rinia (*1630).
# Hayo Bensdorp

Hayo Bensdorp (Naarden, 1968) is een Nederlandse golfprofessional en een bondscoach van de Nederlandse Golf Federatie.

## Loopbaan

In 1997 won Bensdorp het NK Foursome met Stephane Lovey. In 1997 en 1998 speelde hij op de European Challenge Tour met als beste resultaten een achtste plaats op het Nigeriaans Open en een negende plaats op het Kenya Open. In 1998 speelde hij in Nieuw-Zeeland mee in de World Cup samen met Ruben Wechgelaer. Het jaar daarna won hij het NK Matchplay op Geijsteren. Van 2002 tot en met 2004 speelde hij op de EPD Tour.
In september 2007 volgde Bensdorp John Vingoe op als bondscoach van de Nederlandse Golf Federatie. Hij is onder meer de coach van Reinier Saxton.
# Hayo Boerema

Hayo Boerema (Groningen, 1972) is een Nederlands organist. Sinds december 2005 is hij organist-titulair van de Grote of St. Laurenskerk te Rotterdam.
Hayo Boerema componeert tevens voor ensembles en instanties. Zo heeft het Nationaal Kinder- en Jeugdkoor meerdere werken van zijn hand vertolkt, waarvan enkele ook op cd zijn gezet.
In Nederland, Duitsland, Finland, Frankrijk en Spanje verzorgde Hayo Boerema concerten.

## Opleiding

Hij studeerde orgel aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag bij Johann Th. Lemckert en kerkmuziek bij Marijke van Klaveren. Zijn aantekening Improvisatie behaalde hij er bij Jos van der Kooy. Aan het Rotterdams Conservatorium studeerde hij koordirectie bij Barend Schuurman. Hij volgde nog improvisatielessen in Parijs bij Naji Hakim en bij Ben van Oosten specialiseerde hij zich in het Frans-symfonische repertoire.

## Onderscheidingen

Hayo Boerema ontving de volgende onderscheidingen:
* 1998: finalist van het Internationaal Orgelimprovisatieconcours te Haarlem
* 1998: eerste prijs Internationaler Orgelimprovisationswettbewerb ‘Anton Heiller’ te Wenen
* 1999: ‘Johann-Pachelbel-preis’ en de publieksprijs van het internationaal Improvisatieconcours te Neurenberg
* 1999: Grand Prix van het ‘Troisième Concours Internationaux de la Ville de Paris’
* 2001: tweede prijs St. Albans International Organ Festival
* 2004: tweede prijs Internationaal Orgelconcours te Nijmegen
* 2005: eerste prijs Internationaal Orgelconcours te Kotka (Finland)
* 2009: zilveren medaille van de Société ‘Arts-Sciences-Lettres’ in Parijs vanwege verdiensten voor de Franse orgelkunst

## Discografie

* werken van Bach, Buxtehude, Guilain, Sweelinck en een improvisatie (2003), gespeeld op de orgels in de Jacobskerk te Winterswijk
* Vijfde en negende (Gothique) symfonie van Widor (2009), gespeeld op het het Marcussen-orgel van de Laurenskerk te Rotterdam
* Symfonie 3 opus 28 en Pièces de fantaisie opus 54 van Louis Vierne, (2010) gespeeld op het Marcussen-orgel van de Laurenskerk te Rotterdam

## Externe link

* hayoboerema.com Officiële website van Hayo Boerema

## Naslag

* Bergstra, Gerben, 2008, 'Gregoriaanse mystiek op orgel Grote Kerk', Friesch Dagblad, 17 juli 2008.
# Hemipholis gracilis

Hemipholis gracilis is een slangster uit de familie Ophiactidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1867 gepubliceerd door Addison Emery Verrill.