OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Edgar Reitz

Edgar Reitz (Morbach, 1 november 1932) is een Duits schrijver en regisseur. Ook was hij docent filmwetenschappen aan de "Hochschule für Gestaltung" in Karlsruhe.
Reitz studeerde theater- en kunstgeschiedenis in München. Hij richtte samen met Alexander Kluge in 1962 het "Institut für Filmgestaltung" op en was mede-ondertekenaar van het "Oberhausener Manifest", dat meestal als het begin van de nieuwe Duitse (auteurs)film wordt beschouwd.
Edgar Reitz heeft zijn reputatie vooral te danken aan de lange film-trilogie Heimat (1, 2, 3 & 4), die een beeld probeerde te geven van Duitsland in de 20e eeuw zoals het door de kleine man werd beleefd, geconcentreerd rond de belevenissen van de familie Simon en een van de kinderen, Hermann Simon, in een fictief dorpje, Schabbach.
Heimat 1 (11 afleveringen) volgt de levensloop van Maria Simon, en geeft weer welke invloed de gebeurtenissen in Duitsland hebben op het dorp Schabbach en de verschillende leden van de familie tijdens de periode van 1918 tot de jaren zeventig.
Heimat 2 (Die zweite Heimat) (13 afleveringen) beschrijft de amoureuze en artistieke belevenissen van Hermann Simon, zoon van Maria Simon, als student aan het conservatorium van München en erna, en geeft een gedetailleerd tijdsbeeld van de jaren zestig.
Heimat 3 (6 afleveringen) neemt het leven van Hermann Simon weer op, nu een internationaal gevierd componist en dirigent, sinds de val van de muur in 1989. Serie 3 eindigt op 1 januari 2000.
Heimat 4 (Heimat-Fragmenten: Die Frauen) (docu/drama) Een terugblik op het verleden gezien door de ogen van Lulu, de dochter van Hermann Simon en kleindochter van Maria. Dit keer gaat het niet om een filmreeks, maar om een film van 146 minuten. Eigenlijk gaat het niet om een vervolg, maar om een filologisch commentaar op de voorbije serie van 30 langspeelfilms, een nostalgische terugblik op een project waar de Duitse regisseur een kwart eeuw aan werkte.
Voor Die Andere Heimat - Chronik Einer Sehnsucht (2013) ontving Reitz de Preis der deutschen Filmkritik in de categorie "beste speelfilm".

## Filmografie

* Mahlzeiten (1966)
* Die Reise nach Wien (1973)
* Die Stunde Null (1976)
* Der Schneider von Ulm (1978)
* Heimat (1982-1984)
* Die Zweite Heimat (1985-1992)
* Der Atemkünstler (2000)
* Heimat 3 (2004)
* Heimat-Fragmente: Die Frauen (2006)
* Die Andere Heimat - Chronik Einer Sehnsucht (2013)
# Edgar Sampson

Edgar Melvin Sampson (New York, 31 oktober 1907 – Englewood, 16 januari 1973) was een Amerikaanse jazz-violist, saxofonist, componist en arrangeur. Hij is de componist van "Stompin' at the Savoy".

## Loopbaan

Sampson begon op de viool toen hij zes was, op de highschool ging hij saxofoon spelen. Hij startte zijn professionele loopbaan in 1924 toen hij een viool-piano-duo vormde met Joe Colman. Hierna speelde hij bij verschillende orkesten: bij Duke Ellington, Rex Stewart en Fletcher Henderson. In 1933 werd hij lid van de band van Chick Webb, waar hij tot 1936 actief was. In die jaren componeerde hij onder meer "Stompin' at the Savoy" en "Don't Be That Way". Dankzij zijn opgebouwde reputatie als componist en arrangeur had hij niet veel moeite daarna aan de slag te gaan, hij werkte als freelancer bij Benny Goodman, Artie Shaw, Red Norvo, Teddy Hill, Teddy Wilson en, opnieuw, Webb. Eind jaren veertig had hij enige tijd een eigen band. Ook begon hij als arrangeur te werken voor Latijns-Amerikaanse musici zoals Tito Puente en Tito Rodrigues. In 1956 nam hij zijn enige album onder eigen naam op, "Swing Softly Sweet Sampson". Eind jaren zestig stopte hij om gezondheidsredenen met werken.

## Discografie
### als leider

    Savoy Stomp (duo-plaat: Sampson's "Swing Softly Sweet Sampson" en Billy May die Jimmie Lunceford speelt, 1957), Montpellier, 2008

### met Duke Ellington

    Duke Steps Out, ASV/Living Era, 2004

### met Chick Webb

    Strictly Jive, Hep, 1999
    Stomping at the Savoy, Fabulous, 2011

### met Benny Goodman

    Birth of Swing (1935-1936), Bluebird RCA

### met Lionel Hampton

    Jivin' the Vibes: Small Band Recordings 1937-1940, Acrobat, 2011

### met Teddy Wilson

    Moments Like This (1938-1939), Hep, 1995
* Biblioteca Nacional de España: XX1056414
* Bibliothèque nationale de France: cb138993642 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135029465
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 9455 7643
* Library of Congress Control Number: n95057734
* MusicBrainz: 79842485-d513-4057-a55f-eb7212752719
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003512083
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV004539
* SNAC: w6k653nt
* Trove: 1532787
* Virtual International Authority File: 27253069
* WorldCat (via VIAF): 27253069
# Edgar Salvé

Edgar Salvé (Bensberg, 1 augustus 1946) is een voormalige Belgische atleet, die gespecialiseerd was in de middellange afstand. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen.

## Biografie

Salvé nam op de 1500 m deel aan de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad. Alhoewel zijn voorbereiding verstoord was door een voetbreuk in 1967 en een beenvliesontsteking in 1968, haalde hij toch de halve finale. Vier jaar later op de Olympische Spelen van 1972 in München viel hij in de reeksen en miste hij op 0,4 s de kwalificatie voor de halve finale.
Edgar Salvé behaalde zijn beste resultaten op Europese kampioenschappen in 1969. Hij werd toen Europees indoorkampioen op de 1500 m, terwijl hij later in datzelfde jaar op het Europese outdoorkampioenschappen in Athene op dezelfde afstand vierde in de finale werd met een persoonlijke besttijd van 3.39,9.
Salvé behaalde geen enkele Belgische seniorentitel AC.
Eenmaal nam hij ook deel aan het wereldkampioenschap veldlopen.
Salvé werd getraind door Marcel Alavoine. Na diens overlijden in 1967 werd hij zijn eigen trainer. Na zijn carrière als atleet werd hij trainer en later technisch directeur van de Franstalige Atletiekliga LBFA.

### Clubs

Edgar Salvé was aangesloten bij FC Luik.

## Internationale kampioenschappen

| onderdeel | titel | jaar |
| 1500 m | Europees indoorkampioen | 1969 |

### Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1500 m | 3.39,9 | 20 september 1969 | Athene |

## Palmares
### 1500 m

* 1968: 10e ½ fin. OS in Mexico-Stad – 3.58,1
* 1969: 1 EK indoor (European Indoor Games) in Belgrado – 3.45,9
* 1969: 4e EK in Athene -3,39,9
* 1970: 7e EK indoor in Wenen – 3.54,5
* 1971: 4e reeks EK indoor in Sofia – 3.48,9
* 1972: 6e reeks OS München – 3.42,1
* 1973: 4e reeks EK indoor in Rotterdam – 3.45,81

### 3000 m

* 1971: 8e reeks EK indoor in Sofia – 8.52,0
* 1975: 7e EK indoor in Katowice – 8.04,4

### veldlopen

* 1973: 40e WK in Waregem

## Onderscheidingen

* 1969: Grote ereprijs van de KBAB
* ↑ Athlétisme - Edgar Salvé, l’adjudant-chef aux deux olympiades, Sudinfo, 17 april 2019
Externe links
* (en) Profiel van Edgar Salvé op olympedia.org
* (en) Profiel van Edgar Salvé op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) World Athletics-profiel voor Edgar Salvé
# Ectodrelanva

Ectodrelanva is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Gorochov.

## Soorten

Het geslacht Ectodrelanva omvat de volgende soorten:
* Ectodrelanva marginalis Gorochov, 1999
* Ectodrelanva paramarginalis Gorochov, 1999
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Olethreutes corylana

Olethreutes corylana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Fernald.
# Ectropina ligata

Ectropina ligata is een vlinder uit de familie mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Olibrus millefolii

Olibrus millefolii is een keversoort uit de familie glanzende bloemkevers (Phalacridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1800 gepubliceerd door Gustaf von Paykull.
# Edmund Fantino

Edmund J. Fantino (New York, 1939 - Del Mar, 22 september 2015) was een Amerikaans gedragsanalytisch georiënteerd psycholoog. Hij werd vooral bekend voor zijn onderzoek rond keuzegedrag en delay discounting.

## Studies en werk

In 1961 behaalde hij een Bachelor of Arts in de wiskunde aan de Cornell-universiteit. Hij had echter interesse gekregen voor de experimentele psychologie. Hierin haalde hij in 1964 zijn doctoraat aan de Harvard-universiteit. Het behaviorisme stond toen op haar hoogtepunt en Fantino had er contact met Burrhus Skinner. Hij zou levenslang trouw blijven aan zijn achtergrond in de gedragsanalyse en gaf de verdere ontwikkeling ervan mee vorm. Op Harvard werd Fantino bevriend met George Reynolds, een andere belangrijke gedragsanalytische psycholoog. Edmund Fantino werd assistent-professor aan de Yale-universiteit, maar in 1967 ging hij op uitnodiging van Reynolds over naar de Universiteit van Californië - San Diego, waar hij zijn verdere leven bleef. Hij stond er gekend als een uitstekend docent; hij hanteerde principes uit de gedragspsychologie in zijn lessen.
Het onderzoek van Edmund Fantino ging steeds over bepaalde aspecten van operante conditionering. Vooral keuzegedrag en delay discounting (hoe verder in de tijd iets volgt, hoe kleiner de subjectieve waarde) vormden een rode draad doorheen zijn carrière.
Fantino was erg productief: hij schreef meer dan 200 artikelen en hoofdstukken, en 3 boeken.

## Privé

De ouders van Fantino waren Italiaanse immigranten in Amerika. Zijn familie in Italië bleef hij dan ook regelmatig bezoeken.
Zijn vrouw, Stephanie Stolarz-Fantino, was eveneens een belangrijk psychologe. Samen hadden ze twee dochters en twee kleinkinderen. Fantino had prostaatkanker met uitzaaiingen sinds 1988. Desondanks bleef hij professioneel actief. Zijn boek Behaving well: Strategies for celebrating life in the face of illness beschreef onder meer hoe hij dankzij principes uit de gedragspsychologie zichzelf op de been kon houden in die moeilijke fase van zijn leven. Hij overleed thuis op 22 september 2015.

## Erkenning

* Fantino was voormalig hoofdredacteur van het belangrijkste gedragsanalytisch tijdschrift Journal of the Experimental Analysis of Behavior en voorzitter van de Society of the Experimental Analysis of Behavior.
* In 2008 kreeg hij van de Society for the Advancement of Behavior Analysis de Distinguished service to behavior analysis award voor zijn bijdragen aan de gedragsanalyse.
* Omwille van zijn sterke onderwijscapaciteiten, kreeg hij in 2009 de Distinguished Teaching Award van de Universiteit van Californië - San Diego.

## Externe link

* Een selectie van publicaties van Fantino
# Edmund Gosse

Edmund William Gosse (Londen, 21 september 1849 - aldaar, 16 mei 1928) was een Engels schrijver, dichter, vertaler en kunstcriticus

## Leven en werk

Gosse was de zoon van een vooraanstaand bioloog. Zijn moeder illustreerde poëzie-albums. Ze overleed toen hij acht was. Gosse had een moeilijke jeugd met een dominante streng gelovige vader, waarbij hij ook nog eens om moest zien te gaan met ontluikende homoseksuele gevoelens. In 1907 zou hij verslag doen van deze periode in zijn autobiografische geschrift Father and Son, welk boek wel de eerste 'coming of age' roman genoemd wordt, zonder overigens het thema homoseksualiteit te benoemen.
Gosse werkte als bibliothecaris voor het Brits Museum, als vertaler bij de Board of Trade, en later weer als bibliothecaris bij de Hogerhuis. Van 1884 tot 1890 doceerde hij Engelse literatuur aan het Trinity College te Cambridge. Ondertussen publiceerde hij diverse poëziebundels, waarbij hij werd geprezen om zijn 'delicate verse'. Hij bewoog zich in prerafaëlitische kringen en was bevriend met Algernon Swinburne. Op latere leeftijd kwam hij sterk onder invloed van Siegfried Sassoon.
Gosse grootste verdienste voor de Engelse letterkunde was echter niet gelegen in zijn gedichten, maar vooral in de talloze essays en studies die hij schreef over literaire figuren en verschijnselen. Hij stond vooral bekend om zijn stug volgehouden introduceren van continentale schrijvers bij het Britse lezerspubliek. Tot hen behoorden Henrik Ibsen, Bjørnstjerne Bjørnson en André Gide, maar bijvoorbeeld ook Maarten Maartens en Louis Couperus. Gosse ontmoette Couperus persoonlijk toen deze in 1898 Londen bezocht, eerder schreef hij onder de titel The Dutch Sensitivists al een uitgebreid voorwoord bij de eerste Engelstalige editie van Noodlot.
Niettegenstaande zijn homoseksuele gevoelens was Gosse naar algemeen verluidt 50 jaar lang gelukkig getrouwd met de prerafaëlitische kunstschilderes Ellen Epps (1850-1929), met wie hij drie kinderen kreeg. In 1925 werd hij geridderd in de Orde van het Bad. Hij overleed in 1928, 78 jaar oud.

## Literatuur

* A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur, 1980, Bussum
# Edmund Germer

Edmund Germer (Berlijn, 24 augustus 1901 – 10 augustus 1987) was een Duits uitvinder. Hij wordt beschouwd als de vader van de moderne tl-lamp.

## Biografie

Germer, de zoon van een accountant, studeerde gedurende de jaren 1920 aan de universiteit van Berlijn waar hij een doctoraat behaalde in de verlichtingstechniek. Zijn doel was het ontwikkelen van een betere lichtbron dan de gloeilamp met een hoger lichtrendement.
Hij bouwde onder andere verder op het werk van de Amerikaan Peter Cooper Hewitt, uitvinder van de kwiklamp, en ontdekte dat bij deze lampen het grootste gedeelte van de energie vrijkomt in de vorm van ultraviolette straling. Door de binnenkant van deze gasontladingsbuis te coaten met een fluorescerend poeder werd deze ultraviolette straling omgezet in zichtbaar licht. Hierdoor kreeg hij een efficiënte lichtbron met een hoog rendement.
Samen met Friedrich Meyer en Hans Spanner patenteerde hij op 10 december 1926 deze uitvinding. Zijn octrooi werd later opgekocht door General Electric Company, die ook een licentie verkreeg op zijn octrooi van de hogedrukkwiklamp (1934).
In 1996 werd hij postuum opgenomen in de National Inventors Hall of Fame.
* (en) Biografie Edmund Germer National Inventors Hall of Fame (Bezocht 7 november 2008)
* Gemeinsame Normdatei: 1044335378
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 2344 0033
* Virtual International Authority File: 305407480
* WorldCat (via VIAF): 305407480
# Eigenlijke tongen

De Eigenlijke tongen of kortweg Tongen (Soleidae) zijn een familie in de orde van de Platvissen (Pleuronectiformes). De familie omvat soorten die in zoutwater en zoetwater leven. Zij zijn bodemverblijvers die zich voeden met kleine schaaldieren en andere ongewervelden.
De tongen beginnen hun leven als gespiegeld-symmetrische larven, met een oog aan elke kant van de kop. Maar tijdens de ontwikkeling beweegt het linkeroog zich naar de rechterkant van de kop. De volwassen tongen liggen aan hun (blinde) linkerkant op de zeebodem, vaak bedekt onder de modder, en zijn in combinatie met hun donkere kleuren moeilijk te zien.
De tongen zijn (samen met botten) waargenomen door bathyscaaf (onderzeeboot) Trieste op de bodem van de Marianentrog op een diepte van meer dan 10.900 meter.
Vele tongen zijn belangrijke consumptievissen. Solea solea is het populairst in noordelijk Europa en het Middellandse Zeegebied.

## Lijst van geslachten

* Achiroides Bleeker, 1851
* Aesopia Kaup, 1858
* Aseraggodes Kaup, 1858
* Austroglossus Regan, 1920
* Bathysolea Roule, 1916
* Brachirus Swainson, 1839
* Buglossidium banaud, 1930
* Dagetichthys Stauch & Blanc, 1964
* Dicologlossa Chabanaud, 1927
* Heteromycteris Kaup, 1858
* Liachirus Günther, 1862
* Microchirus Bonaparte, 1833
* Monochirus Rafinesque, 1814
* Paradicula Whitley, 1931
* Pardachirus Günther, 1862
* Pegusa Günther, 1862
* Phyllichthys McCulloch, 1916
* Rendahlia Chabanaud, 1930
* Rhinosolea Fowler, 1946
* Solea Quensel, 1806
* Soleichthys Bleeker, 1860
* Strabozebrias Chabanaud, 1943
* Synaptura Cantor, 1849
* Synapturichthys Chabanaud, 1927
* Typhlachirus Hardenberg, 1931
* Vanstraelenia Chabanaud, 1950
* Zebrias Jordan & Snyder, 1900
# Olga Minejeva

Olga Pavlovna Minejeva (Russisch: Ольга Павловна Минеева) (Degtjarsk, 1 oktober 1952) is een voormalig atlete uit de Sovjet-Unie. Haar geboortenaam was Olga Sirovatskaja. Oorspronkelijk liep Minejeva de 400 meter, maar ging later in haar carrière over naar de 800 meter.
Op de Olympische Zomerspelen van Munchen in 1972 nam ze onder haar meisjesnaam Olga Sirovatskaja voor Rusland deel aan de 400 meter en de 4x400 meter estafette.
Op de Olympische Zomerspelen van 1980 nam ze onder de naam Olga Sirovatskaja-Minejeva deel aan de 800 meter, waarmee ze een zilveren medaille behaalde. Ook liep ze de 4x400 meter estafette met het Sovjet-team.
In 1982 werd ze nationaal kampioene van de Sovjet-Unie op de 800 meter, en Europees kampioene op deze afstand.
Minejeva bezit in 2021 het meeting record op de 800 meter op het Europese kampioenschappen atletiek en de Gebroeders Znamensky Memorial.
* ↑ Track and Field––profiel
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ IAAF––profiel
* ↑ Olympedia––profiel
* ↑ Munzinger Sport––profiel
# Olga Malkina

Olga Malkina (Nachodka, 6 augustus 1969) is een Nederlandse organiste en pianiste.

## Biografie

Olga Malkina is geboren in Nachodka, gelegen in het verre oosten van Rusland. Zij volgde daar de opleiding aan de muziekschool en in 1994 studeerde zij af aan het Kurmangazy Conservatorium in Alma-Ata (Kazachstan). Hetzelfde jaar nog maakte zij een orgeltournee door Zwitserland en is vervolgens in Nederland gaan wonen en werken.
Haar huidig repertoire bestaat o.a. uit solowerken voor piano en orgel van o.a. Buxtehude, Bach, Mozart, Beethoven, Mendelssohn, Chopin, Liszt, Debussy, Prokofiev, Tippett, Widor, Ravanello en Duruflé. Haar coaches zijn prof. Elly Salomé en Viviana Sofronitsky.
Van 2002 tot 2012 vormde Olga Malkina met Nico Blom het 'Duo Vierhandig', dat zich toelegde op de weinig voorkomende combinatie van piano en orgel. Vaak betrof het eigen arrangementen. Op woensdag 21 februari 2007 traden zij op in het Amsterdamse Concertgebouw. Van de verschenen cd's stond "Un Sospiro" in 2007 enige weken achtereen op een door luisteraars verkozen eerste plaats in de favorietenlijst van TROS Klassieke Top50.

## Discografie

* 2002 Orgel-Piano CD "Concert in de Grote Kerk te Gorinchem (live)" met organist Nico Blom"
* 2004 Orgel-Piano CD "Un Sospiro" met pianist Nico Blom als duo "Vierhandig"
* 2010 Orgel-Piano CD "New Transcriptions on Piano and Organ" met Nico Blom als duo "Vierhandig" De opnamen zijn gemaakt in de Buurkerk te Utrecht
* 2013 Solo Piano CD "Russian Album - 19th and 20th century" De opnamen zijn gemaakt in het Muziekgebouw Frits Philips te Eindhoven
* ↑ Gorinchem 2002 - D.E. Versluys Hardinxveld-Giessendam
* ↑ Boskoop 2004 - Mirasound Amersfoort Ref. MIRA 299386
* ↑ Utrecht 2010 - Mirasound Amersfoort Ref. MIRA 299460
* ↑ Utrecht 2013 - Channel Classics Records Ref. OM 260811
Bronnen
* Biografie
Externe links
* Officiële website Olga Malkina
* Officiële website Viviana Sofronitsky
* Video van het optreden in het Concertgebouw
# Een bruidegom voor Marcella

Een bruidegom voor Marcella is een hoorspel van Ivan Klima. Ein Bräutigam für Marcella werd op 19 november 1969 door de Westdeutscher Rundfunk uitgezonden. De NCRV zond het op vrijdag 22 januari 1971. De regisseur was Johan Wolder. Het hoorspel duurde 47 minuten.

## Rolbezetting

* Eric Schuttelaar (een ambtenaar)
* Hein Boele (Kliment)
* Tonny Foletta (Veselý)
* Huib Orizand (Mádr)
* Corry van der Linden (Marcella Loekasjowa)

## Inhoud

De heer Kliment zit in een wachtkamer van acht tot vier te wachten op een oproep. Als hij eindelijk wordt binnengelaten, gebeuren er merkwaardige dingen. Een ambtenaar vraagt hem naar zijn opvattingen over het huwelijk. Langzaam dringt het tot de heer Kliment door dat men hem heeft laten komen om te trouwen. De bruid is juffrouw Marcella Loekasjowa. Hij werpt tegen dat hij met een ander verloofd is en dat hij niet van juffrouw Loekasjowa houdt. De ambtenaar negeert zijn opmerkingen en brengt hem terloops nog even op de hoogte van het feit dat Marcella Loekasjowa binnenkort een gelukkige moeder hoopt te worden. Kliment probeert op alle mogelijke manieren aan dit gedwongen huwelijk te ontkomen. Tot de ambtenaar een pistool pakt, het laadt en de trekker…
# Olivia Bertrand

Olivia Bertrand (Évian-les-Bains, 2 januari 1989) is een Franse voormalige alpineskiester.

## Carrière

Bertrand maakte haar wereldbekerdebuut in december 2006 tijdens de supercombinatie in Reiteralm. Ze stond nog nooit op het podium van een wereldbekerwedstrijd.
Op de Olympische Winterspelen 2010 nam ze deel aan de reuzenslalom. Na de eerste run stond ze op een 17e plaats. In de tweede run was Bertrand goed voor een 13e tijd, zodat ze in het eindklassement op een twaalfde plaats eindigde.

## Resultaten
### Titels

    Frans kampioene Super G – 2006, 2009

### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Vancouver | 12e Reuzenslalom |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2007 | Åre | 17e Reuzenslalom |
| 2009 | Val-d'Isère | 13e Reuzenslalom |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | RS |
| 2006/2007 | 107e | 39e |
| 2007/2008 | 122e | 52e |
| 2008/2009 | 84e | 30e |
| 2009/2010 | 72e | 19e |
# Omorgus nanningensis

Omorgus nanningensis is een keversoort uit de familie beenderknagers (Trogidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Pittino.
# Only Love

Only Love kan verwijzen naar:
* Only Love (Nana Mouskouri), een nummer van Nana Mouskouri uit 1985
* Only Love (Wynonna Judd), een nummer van Wynonna Judd uit 1993
* Only Love (The Braxtons), een nummer van The Braxtons uit 1996
* Only Love (Anggun), een nummer van Anggun uit 2011
* Only Love (Pink), een nummer van Pink uit 2012
* Only Love (Ben Howard), een nummer van Ben Howard uit 2012
* Only Love (Shaggy), een nummer van Shaggy uit 2015
* Only Love (Mary J. Blige), een nummer van Mary J. Blige uit 2018
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Only Love en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.