OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sincik (Polatlı)

Sincik (Koerdisch: Sinciq) is een dorp in het Turkse district Polatlı in de provincie Ankara. In 2019 telde het dorp 144 inwoners, bestaande uit 75 mannen en 69 vrouwen. De bevolking bestaat grotendeels uit etnische Koerden.

## Geografie

Het dorp Sincik ligt in het zuidoosten van het district Polatlı, in de buurt van het district Haymana, 80 km van het districtscentrum en 155 km van de Turkse hoofdstad Ankara. De dichtstbijzijnde dorpen zijn: Hacımusa, Şeyhahmetli, Yeşilöz ve Emirler.

## Geschiedenis

Tot 2007 was het dorp administratief onderdeel van het district Haymana.
Krachtens wet nr. 6360 werden alle Turkse provincies met een bevolkingsaantal van minimaal 750.000 personen uitgeroepen tot grootstedelijke gemeenten (Turks: büyükşehir belediyeleri), waardoor de dorpen in deze provincies de status van mahalle hebben gekregen (Turks voor stadswijk). Ook Sincik heeft de status van mahalle.

## Bevolking

In 2000 telde het dorp 251 inwoners in 78 huishoudens. Dit aantal is de afgelopen decennia continu afgenomen. In 2019 telde het dorp 144 inwoners.
| Jaar | Totaal | Mannen | Vrouwen |
| 2019 | 144 | 75 | 69 |
| 2000 | 251 |

## Economie

De landbouw is de voornaamste bron voor de levensonderhoud van de meeste dorpelingen. Verder is er een benzinestation, een kruidenierswinkel, een ijzerwerkplaats en een moskee gebouwd in 1956.
* ↑ (tr) Inwonersaantal van het district Polatlı
* ↑ (tr) Polatlı Kürtleri
* ↑ (tr) Sincik mahallesi
* ↑ (tr) Wet nr. 6360
* ↑ (tr) Polatlı Kaymakamlığı - Sincik Mahallesi
# Sincik

Sincik kan verwijzen naar:
* Sincik (district), een district in de Turkse provincie Adıyaman
* Sincik (Polatlı), een dorp in het district Polatlı (Ankara)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sincik en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sinclair (Wyoming)

Sinclair is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Wyoming, en valt bestuurlijk gezien onder Carbon County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 423. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 403, een daling van 20 (-4,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 6,3 km², geheel bestaande uit land. Sinclair ligt op ongeveer 2008 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 96 km rond Sinclair.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Sinclair op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sinar Sari (Kelapa)

Sinar Sari is een plaats in het bestuurlijke gebied Bangka Barat in de provincie Bangka-Belitung, Indonesië. De plaats telt 1301 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Bernard (Lubbeek)

Sint-Bernard is een plaats in de Vlaams-Brabantse gemeente Lubbeek.
Deze plaats heeft zich ontwikkeld langs de omstreeks 1880 aangelegde steenweg van Leuven naar Diest en bestaat vooral uit lintbebouwing.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Bernarduskerk, een neogotisch bouwwerk
* De Sint-Bernardusmolen, een windmolenrestant

## Nabijgelegen kernen

Lubbeek, Sint-Joris-Winge, Linden, Kortrijk
# Sint-Bernard

Sint-Bernard kan verwijzen naar:
* Bernardus van Clairvaux of Sint-Bernard, een heilige
* Sint-bernard, een hondenras
* Fort Sint-Bernard, een fort in Zelzate
* Abdij van Mount Saint-Bernard, een abdij in Engeland
* Grote Sint-Bernhardpas, een pas tussen Zwitserland en Italië
* Kleine Sint-Bernhardpas, een pas tussen Frankrijk en Italië
* Sint-Bernard (Lubbeek), een plaats in België
# Sint-Galluskerk (Štolmíř)

De Sint-Galluskerk (Tsjechisch: Kostel svatého Havla) is een kerk in het dorp Štolmíř, onderdeel van de gemeente Český Brod. De kerk, gelegen aan de hoofdstraat van het dorp, werd gebouwd tussen 1710 en 1750. De Sint-Galluskerk, die gebouwd is in barokstijl, is kerkbestuurlijk gezien onderdeel van de Sint-Gotthardkerk in Český Brod.

## Externe link

* Fotogalerij van de Sint-Galluskerk
# Sint-Gabriëlkapel

Sint-Gabriëlkapel kan verwijzen naar:
* Sint-Gabriëlkapel (Baexem), een kapel in de Nederlandse gemeente Leudal
* Chapelle Saint-Gabriel, een kapel in de Franse gemeente Tarascon
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Gabriëlkapel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Silver Lakes Country Club

De Silver Lakes Country Club is een countryclub in Pretoria, Zuid-Afrika. De club is opgericht in 1993 en heeft een 18-holes golfbaan met een par van 72.
Naast een golfbaan, heeft de club ook een zwembad, een speelplein, twee tennis- en twee squashbanen.

## De baan

De golfbaan werd ontworpen door de golfbaanarchitect Peter Matkovich. Matkovich beplantte de fairways en de tees met kikuyugras, een tropische grassoort, en de greens met struisgras.
Voor het golfkampioenschap is de lengte van de baan voor de heren 6640 m en de course rating is 73. Sommige holes zijn omgegeven door een lokale meer, de Silver Lake.

## Golftoernooien

* Vodacom Series: 2000
* Parmalat Classic: 2003
# Siniotrochus

Siniotrochus is een geslacht van zeekomkommers uit de familie Myriotrochidae.

## Soorten

* Siniotrochus myriodontus Gage & Billett, 1986
* Siniotrochus phoxus Pawson, 1971
* Siniotrochus spiculifer Belyaev & Mironov, 1981
# Sint-Niklaaskerk (Stembert)

De Sint-Niklaaskerk (Église Saint-Nicolas) is een parochiekerk in het stadsdeel Stembert van de Belgische stad Verviers, gelegen aan de Rue de l'Église.

## Geschiedenis

In Stembert was er in 1521 al een kapel, die in 1591 tot parochiekerk werd verheven. De huidige kerk werd gebouwd van 1773-1780 in classicistische stijl. Het is een driebeukige basilicale kerk, waarvan het koor in 1806 werd verlengd. In 1856 werd de toren gerestaureerd en in 1913 werd naast de toren een doopkapel bijgebouwd. De kerk werd gebouwd in breuksteen, terwijl de hoekbanden in op maat gezaagde steen werden uitgevoerd. De voorgebouwde toren heeft een achtkante spits.

## Interieur

Het interieur wordt overwelfd door een tongewelf. Het hoofdaltaar in barokstijl (van ongeveer 1750) heeft getordeerde kolommen, en het altaarstuk is afkomstig van de oude Sint-Remacluskerk van Verviers. Veel houtwerk in de kerk (balustraden e.d.) is afkomstig van het klooster van de Zusters van de Onbevlekte Ontvangenis (Conceptionnistes) te Verviers, en is van de 2e helft van de 18e eeuw. Er zijn twee biechtstoelen in Lodewijk XV-stijl van omstreeks 1750.
Op het kerkhof bevinden zich enkele 17e-eeuwse zerken, en ook zijn enkele oude grafkruisen in de muur ingemetseld.
* BALaT KIK-IRPA
* Inventaris onroerend erfgoed
# Sint-Jan

Sint Jan (Sint-Jan), Sint Joannes (Sint-Joannes), of Sint Johannes (Sint-Johannes) kan verwijzen naar:

## Personen

Een aantal heiligen:
* Sint Jan Baptist: Johannes de Doper
* Sint Jan Evangelist: de apostel Johannes
* Jan Berchmans: Vlaams jezuïet
* Sint Jan Guldenmond: Johannes Chrysostomus
* Sint Jan van Nepomuk: Johannes Nepomucenus
* Sint Jan de Deo: Johannes de Deo
* Sint Jan van Chinon: Johannes van Chinon

## Kerken

Soms is de naam van Sint-Janskerk veranderd in Janskerk. Voor een overzicht zie Sint-Janskerk (doorverwijspagina).

## Dagen

* Sint Jansdag (24 juni): herdenking van de geboorte van Johannes de Doper
** Sint Jansavond (23 juni): vooravond van Sint Jansdag, bekend vanwege de midzomerfeesten
* Sint Jan in de Winter (27 december), het feest van de apostel Johannes

## Gehuchten, wijken en dorpen

* Sint-Jan (Ieper), een deelgemeente van Ieper
* Sint-Jan (Kortrijk), een stadswijk in Kortrijk
* Sint-Jan (Wingene), een gehucht in Wingene
* Sint-Jan ten Heere, een gehucht in de gemeente Veere

## Molens

* Sint Jan (Stramproy), Stramproy
* Sint Jan (Veldhoven), Veldhoven
* Sint-Janshuismolen, Brugge

## Bruggen

* Sint Jansbrug (doorverwijspagina)

## Ziekenhuizen

* AZ Sint-Jan, Brugge
* St Jansdal, Harderwijk
* St Jansgasthuis, Weert
* Kliniek Sint-jan, kruidtuin (jardin Botanique)Brussel

## Scholen

* Zie Sint-Janscollege
* Zie middenschool Sint-Jan

## Sport

* Sint Jan Basket, een basketbalvereniging in Antwerpen

## Vrijmetselarij

* Loge Sint Jan (Nederland), een loge in Den Haag
* Loge Sint Jan (Nederlands-Indië), een voormalige loge in Bandung
# Sint-Joriskerk (Mariehamn)

De Sint-Joriskerk (Zweeds: Sankt Görans kyrka) is de grootste kerk van Mariehamn, de hoofdstad van de Finse autonome regio Åland.
De kerk is de enige moederkerk in Åland die niet uit de middeleeuwen dateert. Afwijkend is ook dat hij niet, zoals traditioneel, oost-westwaarts is georiënteerd met de toren aan de westkant, maar noord-zuidwaarts.
De Sint-Joriskerk is ontworpen door de bekende Finse architect Lars Sonck en in 1927 gebouwd door aannemer Fritjof Lindholm. De basis van het gebouw is opgetrokken uit graniet; de bovenbouw uit rode baksteen. Het steile, 15 meter hoge zadeldak is bekleed met koper. Om de kerk heen ligt een stenen muur. Het interieur van de kerk werd ontworpen door de Finse kunstenaar Bruno Tuukkanen.
Op 11 december 1927 werd de kerk ingewijd door de bisschop van het Bisdom Borgå: Max von Bonsdorff. Ten noorden van de kerk is in 1930 een vrijstaand parochiehuis gebouwd, dat geïntegreerd is met de muur die om de kerk heen loopt en aan de noordzijde ook een kleine binnentuin omvat. In 1959 werd de kerk vergroot: aan de noordzijde werd de huidige sacristie aangebouwd. Het orgel dateert van 1969 en werd in 1982 gerenoveerd.
Een van de drie kerkklokken in de kerktoren is zo'n 100 jaar ouder dan de kerk zelf: hij is afkomstig van de Russisch-orthodoxe kerk van het fort Bomarsund. Na de vernietiging van dat fort bij de slag om Bomarsund in 1854 werd de klok als oorlogsbuit naar de Tower of London gebracht, vanwaar hij in de jaren twintig weer werd verkocht aan de bevolking van Åland.
* Virtual International Authority File: 309906383
* WorldCat (via VIAF): 309906383
# Sint-Joriskerk (Oezjhorod)

De Sint-Joriskerk (Oekraïens: Костел святого Юрія, Kostel svyatoho Yuriya) is een rooms-katholieke kerk in de Transkarpatische hoofdstad Oezjhorod in Oekraïne.

## Geschiedenis

Deze rooms-katholieke kerk is gebouwd op de plaats van een oudere kerk. Oezjhorod werd tot het begin van de 20e eeuw bewoond door een groot aantal rooms-katholieken van Hongaarse origine. Hoewel er tijdens de Reformatie een deel van de Hongaren toetrad tot de Gereformeerde Kerk, bleef het grootste deel van de Hongaren rooms-katholiek. De meeste rooms-katholieken in Oezjhorod hebben een Hongaarse achtergrond. De kerk werd gebouwd tussen 1762 en 1766 en voor de bouw werden materialen uit de voormalige kasteelkerk gebruikt. De kerk is verschillende keren gerenoveerd: meer specifiek in 1830, 1881 en tussen 2000 en 2001.

## Architectuur

De kerk is gebouwd in de late barokstijl. Op het altaar is een schilderij van de beroemde Hongaarse schilder József Lukács Kvakker te vinden. Naast de vele prachtige schilderijen en beeldhouwwerken zijn er ook zeer waardevolle en zeldzame monstransen in de kerk te vinden. Tijdens de laatste renovatie tussen 2000 tot 2001 werd monument voor de Maagd Maria gerenoveerd. Eerder werd dit kunstwerk vernietigd tijdens het communisme.

## Afbeeldingen

* Afbeelding van een altaar, nu te vinden in Slowaaks nationaal museum
* Het interieur van de kerk
* Een kapel in de kerk
* Een beschilderd raam
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kostol svätého Juraja (Užhorod) op de Slowaakstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Joriskerk (Oorbeek)

De Sint-Joriskerk is een kerk in het Belgische dorp Oorbeek.
Oorbeek had zeker al een Romaans kerkje in de 12de eeuw, want op 15 maart 1146 verkreeg de abdij van Tongerlo de helft van de kerk.
Op 4 mei 1582 werd de kerk tijdens de godsdienstoorlogen door soldatenvolk verwoest. Hierbij ging heel wat interieur verloren. De kerk had veel te lijden tijdens de Furie van Tienen in 1635. Toen werden 3 altaren ontheiligd. Het duurde tot rond 1778, eer de abdij besloot om een nieuwe kerk te bouwen.
De kerk bezit drie gewone altaren. In het koor bevindt zich een schoon gestoelte, gift van de familie Persoens. Het orgel, gebouwd door Adrien Rochet uit Nijvel, werd op 18 december 1791 geplaatst. Twee schilderijen versieren de kerk. Een "Laatste Avondmaal" uit de 16de eeuw, geschilderd door een telg van het bekende schildersgeslacht Francken, afkomstig van de Kempen. Het kostte 400 gulden. Een tweede schilderij, boven het hoofdaltaar, stelt Sint-Joris voor. Het werd gekocht op 26 september 1791 voor 100 gulden.
Op 5 juli 2008 werden een aantal kostbare voorwerpen uit de kerk gestolen. Het "Laatste Avondmaal" werd uit het kader gesneden. Een heiligenbeeld boven op het altaar is met een trapladder vanop het altaar weggenomen en verdwenen. Uit het tabernakel zijn twee zeer oude cibories weg. Verder verdween ook de bronzen gong van de consecratie en de twee zilveren kronen van het Onze-Lieve-Vrouwbeeld met kind.
De kerk is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed sinds 24 september 2009 en werd herbestemd als ontmoetingscentrum in oktober 2021.
In de sacristie van de kerk bevindt zich een lijst met vier etsen. Een van de teksten herinnert aan de slag bij Montlhéry, ten zuiden van Parijs, op dinsdag 16 juli 1465. Enkele edellieden smeedden toen een verbond tegen Lodewijk XI, dit verbond is bekend als de Ligue du Bien public of de Liga voor Openbaar Welzijn. Onder de ligisten bevond zich onder meer Karel de Stoute. In deze veldslag sneuvelde Geert van Rijckel, echtgenoot van Catlijn van Oorbeek. Catlijn stierf op 5 februari 1475 en werd begraven in het koor van de kerk. Thans is de gedeeltelijk vernielde steen ingemetseld in de zuidelijke kerkmuur.
* 1 2 3 Paul Kempeneers, Oost-Brabantse plaatsnamen: Oorbeek. Leuven, Instituut voor Naamkunde, 2003.
* ↑ Tienen Blogt. Oorbeek: Laatste Avondmaal gestolen.
* ↑ Parochiekerk Sint-Joris met kerkhof Parochiekerk Sint-Joris met kerkhof, Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
* ↑ Michiel Bronckaerts, "Herbestemming voor Sint-Joriskerk in Oorbeek", Het Laatste Nieuws, 25 oktober 2021
# Sint-Juliaanskerk

Sint-Juliaanskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Juliaanskerk (Oudergem)
* Sint-Juliaanskerk (Sint-Juliaan)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Juliaanskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Maartenkerk

Sint-Maartenkerk kan verwijzen naar:
* Sint-Maartenkerk (Gendringen)
* Sint Maartenkerk (Maartensdijk)
* Sint-Maartenkerk (Sint-Truiden)
* Sint-Maartenkerk (Veldhoven)
* Sint-Maartenkerk (Wemeldinge)
# Sint-Maartenlichtjesstoet

De Sint-Maartenlichtjesstoet is een lichtjesstoet in Aalst, gehouden op 10 november, de vooravond van het Sint-Maartenfeest.
Stedelijk museum 't Gasthuys in Aalst organiseert sinds 2018 een tocht doorheen het stadscentrum. Het doel is om families met kinderen op een laagdrempelige en toegankelijke manier meer te leren over de erfgoedfiguur Sint-Maarten: de Romeinse soldaat die aan de poort van Amiens zijn mantel in twee sneed voor de bedelaren. De Heilige Maarten wordt gelinkt aan verschillende lichtfeesten.
Kinderen kunnen hun eigen lampion maken en een optocht door het stadscentrum volgen. De Heilige Maarten trekt de stoet als soldaat te paard. De avond wordt traditioneel afgesloten met een optreden van de Aalsterse band ‘Tot Morgen’. De editie van 2022 was extra speciaal: doorheen de hele stad werden afbeeldingen uit het boek ‘Maarten en de magie van de mantel’ geprojecteerd.
* ↑ Internationale samenwerking tussen Sharing Arts Society Utrecht en ’t Gasthuys - Stedelijk Museum Aalst i.h.k.v. de Sint-Maarten Lichtjesstoet | FARO Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed vzw. faro.be. Gearchiveerd op 30 augustus 2024. Geraadpleegd op 30 augustus 2024.
* ↑ Wat is Sint-Maarten? Het feest van de lampionnen en liedjes. EO. Gearchiveerd op 31 augustus 2024. Geraadpleegd op 30 augustus 2024.
* ↑ Rutger Lievens, Lichtjesstoet lokt veel volk: “Sint-Maarten als Romeins soldaat in Aalst”. hln.be (10 november 2022). Gearchiveerd op 31 augustus 2024. Geraadpleegd op 30 augustus 2024.
* ↑ Sint-Maarten blijft populaire volksheilige in Vlaanderen. Otheo. Gearchiveerd op 30 augustus 2024. Geraadpleegd op 30 augustus 2024.
# Simone Lahbib

Simone Lahbib, geboren Simone Nicole Jean Lahbib Ould Cheikl (Stirling, 6 februari 1965), is een Britse televisieactrice, die bekend is van de series Monarch of the Glen, Wire in the Blood en Bad Girls. Haar rol in Bad Girls leverde haar de status van 'gay icon' op.

## Biografie

Lahbib groeide op in de Schotse stad Stirling als de oudste dochter van een Frans-Algerijnse vader, Joseph, en een Schotse moeder, Jean. Ze danste vanaf haar vijfde en koos na haar middelbare school voor een balletopleiding in plaats van een academische studie. Op haar negentiende besloot ze echter haar tweede grote passie, het acteren, te volgen en ging naar de toneelschool Queen Margaret College in Edinburgh.
Haar eerste grote televisierol was voor de soap London Bridge en ze speelde gastrollen in series als Taggart en Dangerfield. Grote bekendheid verkreeg ze door de rol van Helen Stewart in de Britse gevangenisdramaserie Bad Girls van ITV. Helen Stewart heeft de leiding over de vrouwenvleugel en wordt verliefd op een gevangene, Nikki Wade (gespeeld door Mandana Jones). De romance behoorde drie seizoenen lang (1999-2001) tot de belangrijkste verhaallijnen en in die periode verzamelde ze, net als haar tegenspeelster, een aanzienlijke lesbische fanbase, hoewel ze zelf hetero is.
Lahbib verliet Bad Girls na drie jaar om zich op nieuwe dingen te richten en speelde sindsdien onder andere Isobel Anderson in Monarch of the Glen en DI Alex Fielding in de op Val McDermids boeken gebaseerde serie Wire in the Blood (vanaf seizoen vier).
Naast haar televisiewerk is Simone Lahbib steeds theaterwerk blijven doen.
Simone Lahbib is in 2003 getrouwd met de acteur Raffaello Degruttola en samen hebben ze sinds 2005 een dochter, Skye.

## Externe link

* Simonelahbib.net: Homepage
* (en) Simone Lahbib in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb159137170 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1208771744
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1489 4357
* Library of Congress Control Number: no2010169723
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 254929397
* Virtual International Authority File: 29868614
* WorldCat (via VIAF): 29868614
# Siriella dollfusi

Siriella dollfusi is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Nouvel.
# Sint-Pieterskerk (Nieuwerkerken)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van Nieuwerkerken, gelegen aan Kerkstraat 96.
De toren van deze bakstenen kerk is afkomstig van de voorganger, een neoclassicistisch bouwwerk uit 1828. Deze vierkante westtoren heeft twee geledingen, is gedekt met een ingesnoerde naaldspits, en heeft een beeld van Sint-Petrus boven het ingangsportaal.
Het huidige kerkgebouw is uitgevoerd in neoromaanse stijl en stamt uit 1910. De kerk werd van 1949-1950 nog vergroot met twee zijbeuken.
De kerk bezit een gepolychromeerd houten beeld van Sint-Antonius Abt (einde 16e eeuw), en een 18e-eeuwse terracotta buste van Sint-Petrus. De kuip van de preekstoel is 17e-eeuws en de communiebank uit de tweede helft van de 18e eeuw. De kruiswegstaties zijn geschilderd door Théodore Schaepkens. De glas-in-loodramen stellen een aantal kasteelheren voor van het Kasteel van Nieuwerkerken.
* Onroerend erfgoed
* Kerken in Vlaanderen
# Sint-Pieterskerk (Merkegem)

De Sint-Pieterskerk of Sint-Pieters-Bandenkerk (Frans: Église Saint-Pierre-au-Liens) is de parochiekerk van de gemeente Merkegem gelegen in het Franse Noorderdepartement.

## Geschiedenis

Er bestond reeds een eerdere kerk in Merkegem die in de 17e en 18e eeuw tot stand kwam. In 1875-1876 werd deze kerk echter geheel herbouwd. Op 24 juni 1944 werd de kerk door oorlogsgeweld beschadigd. Het betreft een bakstenen basilicale neogotische kerk met voorgebouwde toren.
* (nl) Jozef van Overstraeten, De Nederlanden in Frankrijk, VTB, 1969
# Sint-Pieterskerk (Olsene)

De Sint-Pieterskerk is een rooms-katholieke kerk, gelegen in Olsene (Zulte). Ze is gebouwd op de Sint-Pieterszandberg, waar de huidige Kerkstraat en de Grote Steenweg N43 samenkomen.
De kerk werd gebouwd in 1880 in neogotische stijl. Ze kwam er ter vervanging van een kerk die nabij de Leie stond, een kleine kilometer van de huidige kerk, op de plaats waar nu nog altijd het kerkhof ligt. De voormalige - en te kleine - kerk dateerde waarschijnlijk van begin 15e eeuw en werd na de verwoesting van 1584 volledig vernieuwd.
Zowel tijdens de Eerste als de Tweede Wereldoorlog werd de nieuwe kerk erg beschadigd. Telkens diende men een beroep te doen op een noodkerk, een loods naast het Breugelhof. De eerste maal tot in 1925, na de Tweede Wereldoorlog tot in 1954.
* Crucifix en kandelaars
* Reliekschrijn
* Interieur (overzicht)
* Glasraam (door Hendrik Coppejans)
* Doopvont

## Externe link

* Beeldvorming oude kerk
# Simplisetia aequisetis

Simplisetia aequisetis is een borstelworm uit de familie Nereididae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Simplisetia aequisetis werd in 1913 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Augener.
# Sint-Vincentiuskerk (Luik)

De Sint-Vincentiuskerk (Frans: Église Saint-Vincent) is de parochiekerk van de buurt Fétinne in de Belgische stad Luik. De kerk is gelegen aan Avenue Mahiels.

## Geschiedenis

Het is niet bekend wanneer het eerste kerkgebouw in Fétinne werd opgericht. Omstreeks 1300 was er echter al sprake van een zelfstandige parochie. Een grafmonument uit de 14e eeuw, dat zich in de muur van de oude kerk bevond, ondersteunt deze ouderdom.
De kerk werd echter vaak geplaagd door overstromingen. De ligging nabij de Forchu Fossé, een zijtak van de Ourthe die over het laaggelegen gebied naar de Maas vloeide, zorgde hiervoor. In 1643 werd de kerk zelfs volledig vernield door het geweld van het water. Pas een twintigtal jaar later werd de kerk weer herbouwd.
In 1930 werd een nieuwe kerk gebouwd, naar ontwerp van Robert Toussaint. De dakbedekking met koperplaten werd pas in 1966 gerealiseerd.

## Gebouw

De kerk van 1930 werd gebouwd in gewapend beton. Kenmerkend is de hoge koepel die rust op acht pijlers welke elk een hoogte van drie verdiepingen hebben. Aan de zijkant vindt men nog een viertal straalkapellen en een drietal apsiden, alle met (half-)koepeldaken. Verder is er een langgerekt ingangsportaal.
* Inventaris onroerend erfgoed
# Skyfos

Een skyfos (Oudgrieks σκύφος, meervoud σκύφοι, skyfoi) is een type oud-Grieks aardewerk. Het is een diepe drinkschaal om wijn uit te drinken, met een kleine voet en aan de bovenzijde twee handvatten, gewoonlijk in de vorm van een horizontaal of schuin omhoog geplaatst 'horizontaal oor'. Skyfoi werden vervaardigd vanaf de Geometrische periode, allereerst in Korinthe, maar al snel ook in Athene.
* Korinthische skyfos met afbeelding van vogels, ca. 740-730 v.Chr.; Louvre, Parijs.
* Zwartfigurige Attische skyfos met afbeelding van een hopliet, ca. 490-480 v.Chr.
* Roodfigurige Attische skyfos met afbeelding van een Silene die tijdens een voorjaarsfeest een vrouw beschermt tegen de zon, ca. 440 v.Chr.; Altes Museum, Berlijn.
* Bovenaanzicht van een skyfos, aan de binnenzijde zwartfigurig beschilderd met dierfiguren, 735-720 v.Chr., Nationaal Archeologisch Museum, Athene.