OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grouville

Grouville is een gemeente in het zuidoosten van het eiland Jersey, een van de kanaaleilanden. Het landschap wordt gedomineerd door de Koninklijke baai van Grouville (Engels: "Royal Bay of Grouville"). De gemeente heeft een oppervlakte van 4,354 vergées of (7,8 km²).
Van de twaalf gemeenten van Jersey is dit de enige gemeente is die niet vernoemd is naar de heilige van de gemeentelijke kerk. De overige gemeenten van Jersey zijn allemaal vernoemd naar de kerkheilige. De kerkgemeente heeft dezelfde grenzen als de gemeentelijke bestuurseenheid, en de gemeentekerk is gewijd aan "Saint Martin de Grouville" om het te onderscheiden van de gemeente Saint Martin (vroeger genaamd 'Saint Martin le Vieux'); ook een gemeente op Jersey. De naam Grouville is mogelijk afkomstig van een klein dorpje bij St Gerou (ook bekend als Gervold of Geraldius). Gervold was een religieuze conflictoplosser in dienst van Karel de Grote in de negende eeuw. Een andere verklaring is dat de naam komt van 'Gros Villa' (Groot Huis) of van "Geirr", de naam van de leider van de Vikings, naar wie Jersey waarschijnlijk vernoemd is.
De Koninklijke baai van Grouville ontving de Koninklijke titel nadat Koningin Victoria er erg van onder de indruk raakte tijdens haar bezoek in 1846. Momenteel is de baai zeer populair bij toeristen vanwege het brede zandstrand en het ondiepe warme water. Het is ook de plaats waar de meeste oesters worden gekweekt op Jersey. Vroeger werd in de baai veel zeewier gewonnen, voor bemesting van het land. De plaatselijke bedrijvigheid, namelijk het branden van zeewier, is de oorzaak van de bijnaam van de inwoners les Enfuntchis (dat de rokers of de donkeren betekent in Jèrriais). De inwoners van hun buurgemeente St. Clement worden ook met deze bijnaam aangeduid.

## Bezienswaardigheden

In Grouville ligt Gorey, een van de drie grootste havens van Jersey. (De andere twee zijn Saint Helier en Saint Aubin.)
In het binnenland van de gemeente is het meest bekende archeologische bouwwerk van Jersey te zien: La Hougue Bie. Dit is nu een museum dat beheerd wordt door de "Jersey Heritage Trust". Het is een prehistorische kunstmatige heuvel bedekt een grafgang die in lijn ligt met de zon tijdens de equinox. Op de neolithische heuvel is de middeleeuwse kapel Notre Dame de la Clarté gebouwd. Deze kapel werd in de 18de eeuw omgebouwd tot een wonderlijk Gotisch gebouw. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bouwden de Duitse bezetters bunkers naast en in de heuvel. Deze bunkers worden nu gebruikt voor het museum.

## Buurtschappen of Vingtaines

Grouville is onderverdeel in de volgende vingtaines of buurtschappen:
* La Vingtaine des Marais
* La Vingtaine de la Rue
* La Vingtaine de Longueville
* La Vingtaine de la Rocque
De Minquiers (Jersey) zijn een onderdeel van Grouville.
Grouville bestaat uit één kiesdistrict en kiest één afgevaardigde in de Staten van Jersey.

## Demografie

| 1991 | 1996 | 2001 | 2011 |
| 4297 | 4658 | 4702 | 4866 |
| Statistiek sinds 1991 ||||
# Galdo (Campagna)

Galdo is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Campagna (SA).
# Klim- en Bergsportfederatie Vlaanderen

De Klim- en Bergsportfederatie, kortweg KBF, werd op 8 september 2007 opgericht. Ze is de grootste overkoepelende federatie voor de klim- en bergsport in Vlaanderen en werd gevormd door de samensmelting van de Belgische Alpenclub (de toenmalige BAC) en de Vlaamse Bergsport en Speleologiefederatie (de toenmalige VBSF). In het Franssprekende gedeelte van België is de Club Alpin Belge (CAB) de overkoepelende organisatie.
De KBF-koepel omvat 28 clubs in Vlaanderen (anno 2018) die elk op zichzelf een vzw vormen. Heel deze structuur vloeit voort uit de wetgeving in België. Individuele leden moeten steeds aansluiten via een van de clubs. De KBF heeft negen klimmassieven in eigen beheer in Wallonië.
In opdracht van KBF en CAB behartigt Climbing and Mountaineering Belgium (CMBel) de internationale belangen van de Belgische klim- en bergsporters. Deze overkoepelende organisatie bestaat uit bestuursleden van de CAB (aile francophone) en de KBF, en was voorheen gekend onder de naam CAB-BAC. Ze houdt zich onder meer bezig met de deelname aan internationale competities (zie ook International Federation of Sport Climbing).
Sedert 2010 behoort speleologie niet meer door tot de activiteiten van de federatie. Omdat de verzekering van de KBF niet toereikend was om speleo-reddingen te dekken, hebben de speleologen zich teruggetrokken uit de KBF. Hiervoor is een aparte organisatie opgericht, namelijk het Verbond van Vlaamse Speleologen (VVS).
De KBF biedt sinds 2005 ook het opleidingstraject Mount Coach aan, naar eigen zeggen "een persoonlijke coaching van begin tot eind, een doorgedreven en interessante opleiding, waarin alle aspecten aan bod komen en wat een goede alpinist nodig heeft om zware en geëngageerde beklimmingen te ondernemen in het hooggebergte. In een verder stadium is er mogelijkheid om aan internationale uitwisselingen deel te nemen. Het is de bedoeling om een dynamiek aan te zwengelen onder de deelnemers, zodat zij samen mooie beklimmingen gaan ondernemen en gaan presteren op een hoog niveau". Het is een drie jaar durende opleiding waarbij de eigen deelnemers werken aan perfectie van standaardtechnieken voor zomer- en winteralpinisme, uniek in België vanwege het hoge niveau.
# Marcelino Ramos

Marcelino Ramos is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 5.329 inwoners (schatting 2009).
# Mastonia crassula

Mastonia crassula is een slakkensoort uit de familie van de Triphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Martens.
# Mastonia clemens

Mastonia clemens is een slakkensoort uit de familie van de Triphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Hinds.
# MatK

Het matK-gen of maturaseK-gen is een gen op het chloroplast-DNA van planten. Het is ongeveer 1500 nucleotiden lang en bevindt zich in het intron van het trnK-gen.
Het gen codeert voor een maturase-achtig enzym, dat betrokken is bij het afsplitsen van het group II-intron.
Het gen is omwille van zijn beperkte lengte en grote variatie aan nucleotidesequenties, zeer geschikt voor DNA-barcoding en bij fylogenetisch onderzoek van planten.
# Mat '34

In 1934 introduceerden de Nederlandse Spoorwegen de stroomlijnvorm met de dieselelektrische driewagentreinen die snelle diensten tussen de grote steden gingen verzorgen. Dit materieel werd bekend onder de naam Dieseldrie, DE3 of Materieel '34. Het waren de eerste Nederlandse dieseltreinen.
Niet alleen de stroomlijnvorm was revolutionair, maar ook de lichtgrijze kleur (in plaats van het gebruikelijke olijfgroen) en de comfortabele inrichting, ook in de derde klasse, sprak tot de verbeelding. Nieuw voor Nederland waren ook de automatische Scharfenbergkoppelingen. Daardoor konden de treinstellen snel worden aan- en afgekoppeld en in treinschakeling rijden met twee of meer exemplaren, later ook met de dieselvijf.
Vanaf 15 mei 1934 werden deze treinstellen ingezet op de nog niet geëlektrificeerde hoofdspoorlijnen in het midden van het land (het zogenaamde Middennet). De inzet verliep niet vlekkeloos, zodat enige tijd stoomlocomotieven van de serie NS 3700 (spottend Stoomdiesels genoemd) moesten inspringen. Vier jaar later werden de dieseldrieën hier afgelost door hun elektrische soortgenoten, waarna zij verhuisden naar andere niet-elektrische hoofdverbindingen. Het uiterlijk van het elektrische Materieel '35 en Materieel '36 was afgeleid van de diesel-drie.
Als gevolg van de oorlogsomstandigheden in de Tweede Wereldoorlog kon het materieel wegens brandstofgebrek niet meer ingezet worden. Door oorlogshandelingen en afvoer naar het oosten ging een deel van de treinstellen verloren. De treinstelserie die na de oorlog werd geformeerd deed nog zo'n 15 jaar dienst.
De 'oude dieseldrieën' deden in de jaren vijftig nog voornamelijk dienst op niet-geëlektrificeerde secundaire spoorlijnen. Begin jaren zestig werden zij daar vervangen door de 'nieuwe dieseldrieën', type Plan U. De laatste treinstellen Mat '34 gingen in 1964 buiten dienst. Een exemplaar, treinstel 27, bleef als museumstel bewaard in de collectie van het Nederlands Spoorwegmuseum te Utrecht. In de oorspronkelijke lichtgrijze uitvoering, maar niet rijvaardig, is het stel nog steeds te bewonderen als revolutionaire innovatie in het reizen in Nederland in de jaren dertig.
* Fabrieksnieuwe treinstellen Materieel '34 op het terrein van Werkspoor.
* Dieselektrische trein type DE III (Materieel '34) in het grijs, te Utrecht CS; circa 1934.
* Dieselektrische trein type DE III (Materieel '34) in het grijs, nabij Amersfoort; circa 1934.
* Dieselelektrische trein Materieel '34 te Utrecht CS (noordzijde); circa 1938. Collectie van het Utrechts Archief.
* Treinstel 27 op het buitenterrein van het Nederlands Spoorwegmuseum.
* Treinstel 27 in het Nederlands Spoorwegmuseum.
* Interieur 3e klasse van het treinstel 27.
# Maretakvliegenpikker

De maretakvliegenpikker (Zimmerius parvus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Honduras tot het uiterste noordwesten van Colombia.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Maretakvliegenpikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Marsberg

Marsberg is een stad en gemeente in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, gelegen in de Hochsauerlandkreis. De gemeente telt 19.488 inwoners (31 december 2020) op een oppervlakte van 182,22 km². Naburige steden zijn onder andere Arnsberg, Bestwig en Brilon.
In Eresburg (de oude naam van Marsberg) is de plaats waar de Irminsul gestaan zou hebben.
Marsberg heeft een station aan de spoorlijn Warburg - Station Schwerte (Ruhr)- Hagen (Ruhrgebied) v.v., de Obere Ruhrtalbahn. Ieder uur stopt er een stoptrein in beide richtingen. Zie onderstaand routekaartje.

## Afbeeldingen

* Gezicht op Marsberg/Obermarsberg
* Altes Rathaus
* Schloss Canstein
* St. Johannes-Stift
* Bilsteinturm
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden Nordrhein-Westfalens am 31. Dezember 2020 – Fortschreibung des Bevölkerungsstandes auf Basis des Zensus vom 9. Mai 2011. Landesbetrieb Information und Technik Nordrhein-Westfalen (IT.NRW). Geraadpleegd op 21 juni 2021.
Arnsberg · Bestwig · Brilon · Eslohe · Hallenberg · Marsberg · Medebach · Meschede · Olsberg · Schmallenberg · Sundern · Winterberg
# Mašić

Mašić is een plaats in de gemeente Dragalić in de Kroatische provincie Brod-Posavina. De plaats telt 194 inwoners (2001).
# Maňa

Maňa (Hongaars:Mánya) is een Slowaakse gemeente in de regio Nitra, en maakt deel uit van het district Nové Zámky. Maňa telt 2107 inwoners.
# Marssonina brunnea

Marssonina brunnea is een bladvlekkenziekte op populier. Met deze naam wordt de ongeslachtelijke fase (het anamorfe of imperfecte stadium) aangeduid. De geslachtelijke fase (het teleomorfe of perfecte stadium) wordt met de naam Drepanopeziza punctiformis aangeduid. Een nat voorjaar of een natte nazomer bevorderen de aantasting.
De schimmel overwintert op het afgevallen blad en op aangetaste scheuten. Op het afgevallen blad worden apotheciën gevormd. De eerste aantasting kan al tijdens nat weer vanaf half mei optreden door ascosporen uit afgevallen bladeren en conidiën uit de het jaar ervoor aangetaste scheuten. Op de aangetaste bladeren ontstaan 1 mm grote, olijfgroene of bruinzwarte vlekken, die geleidelijk aaneensluiten. In het midden van het vlekje worden acervuli met tweecellige conidiën gevormd. De twee cellen zijn ongelijk van grootte, waarbij de plaats van het septum (tussenschot) een belangrijk determinatiekenmerk is. Deze conidiën worden door de regen verspreid naar nieuwe bladeren. Een zware aantasting geeft vervroegde bladval. Ook de bladstelen, jonge scheuten en vrouwelijke katjes kunnen aangetast worden.
# Maurits Peetermans

Mauritius Remigius Rosalia (Maurits) Peetermans (Antwerpen, 15 april 1903 – Berchem, 24 januari 2002) was een Belgisch componist, dirigent en (contra-)fagottist.
Hij was zoon van lithograaf Joannes Franciscus Peetermans en Maria Reinildis DeJaeger.
Hij kreeg zijn opleiding op fagot aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen van Adolf De Gussem, die hem tevens notenleer onderwees. Lodewijk De Vocht gaf hem les in harmonieleer, Arthur Cornette onderwees hem letterkunde. In 1921 ontving hij voor zijn fagotspel de eerste prijs, als ook een regeringsmedaille. Hij werd al tijdens zijn opleiding (solo-)fagottist in de bekendste Belgische symfonieorkesten, zoals van het orkest van de Nationaal Instituut voor de Radio-omroep; hij stond ook wel eens als dirigent voor het orkest. In die twee hoedanigheden maakte hij kennis met de dirigenten André Cluytens, Erich Kleiber, Willem Mengelberg, Herman Scherchen en de dirigent/componisten Maurice Ravel, Igor Stravinsky en George Enescu. Hij combineerde dat met het geven van soloconcerten, lidmaatschap van het Kamermuziekgezelschap van Antwerpen en het leiderschap van het door hem opgerichte Vereniging voor Kamermuziek te Brussel.. Hij werd voort dirigent van harmonieorkesten en fanfares in en om Antwerpen.
Voor zijn instrumenten en die orkesten schreef hij werken en transcripties. Genoemd zijn een Suite voor fagotsolo uit 1972, een transcriptie van Peter Benoits Een sterke burcht en een jeugdopera Cath Howard. Voor de fagottist gaf hij het vierdelige Methode voor fagot (1972) uit, met nadruk voor de oefening van de linkerduim.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 45; vermeldt logischerwijs geen overlijdensplaats en -datum
* Flavie Roquet, Lexicon Vlaamse componisten geboren na 1800, Roeselare, 2007, pagina 561, kon destijds overlijdensplaats en –datum niet achterhalen
* Overzichtspagina Studiecentrum voor Vlaamse Muziek, overlijdensplaats en –datum, zonder artikel (geraadpleegd 22 september 2021)
# Maurits Pico Diederik van Sytzama (1789-1848)

Maurits Pico Diederik baron van Sytzama (Driezum, 2 juni 1789 - Leeuwarden, 15 juli 1848) was een Nederlands politicus en bestuurder.

## Jeugd en opleiding

Hij, lid van de familie Van Sytzama, was een zoon van cavalerieofficier Johannes Galenus baron van Sytzama en Anna Maria Maclaine. Van 1809 tot 1813 studeerde hij Romeins- en hedendaags recht in Groningen. Vervolgens werd hij politiek en bestuurlijk actief in en voor Friesland.

## Als politicus

Hij was een tamelijk onafhankelijk optredend Tweede Kamerlid uit het noorden van Friesland. Tevens was hij grietman (burgemeester) van Idaarderadeel en daarna Gouverneur van Friesland. Hij weigerde in 1840 een benoeming in de Raad van State. Hij zat bijna veertien jaar in de Tweede Kamer en was daarvan in de zitting 1837/1838 de voorzitter.

## Loopbaan

* Maire van Veenwouden, van 1813 tot 1816
* Ontvanger der registratie te Bergum, vanaf 1814
* Grietman van Idaarderadeel, van 1817 tot 1840
* Lid Provinciale Staten van Friesland voor de grietenij Westdongeradeel, van 1817 tot 1826
* Adjunct-houtvester eerste jachtdistrict, van 1820 tot 1823
* Houtvester eerste jachtdistrict van Friesland, van 1823 tot 1840
* Onafhankelijk lid Tweede Kamer der Staten-Generaal voor de provincie Friesland, van 2 december 1826 tot 27 oktober 1840
* Voorzitter Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 18 oktober 1837 tot 15 oktober 1838
* Gouverneur van Friesland, van 12 september 1840 tot 15 juli 1848

### Niet-aanvaarde politieke functies

* Lid Provinciale Staten van Friesland voor de grieternij Ferwerderadeel, 1814
* Lid Raad van State, september 1840 (geweigerd)
* Lid Provinciale Staten voor de Ridderschap, 1841 (hij achtte dit onverenigbaar met zijn functie als Gouverneur van Friesland)

## Huwelijk en kinderen

Op 8 juli 1815 trouwde hij in Leeuwarden met Geertruid de Wendt (1793-1865). Zij kregen drie kinderen onder wie grietman Eyzo de Wendt van Sytzama (1816-1843) en burgemeester Johannes Galenus Willem Hendrik van Sytzama (1830-1907).
Het gezin woonde achtereenvolgens op de Rinsma State in Driezum en op een buitenhuis in Friens (destijds gemeente Idaarderadeel, waar hij 23 jaar grietman was).

## Onderscheidingen

* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (17 oktober 1831)
* Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Biografisch Portaal: 14461652
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: sytz001
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8817 3688
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070027684
* Parlement.com: vg09llqsm2tu
* Virtual International Authority File: 281292206
* WorldCat (via VIAF): 281292206
# Medaillespiegel van de Olympische Zomerspelen 1920

Op de de Olympische Zomerspelen 1920 in Antwerpen werden 439 medailles uitgereikt. In de tabel op deze pagina staat het medailleklassement. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles. In deze medaillespiegel zijn de medailles voor de kunstprijzen niet meegerekend.
In de tabel heeft het gastland heeft een blauwe achtergrond. Het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.
| Plaats | Land | NOC | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Verenigde Staten | USA | 41 | 27 | 27 | 95 |
| 2 | Zweden | SWE | 19 | 20 | 25 | 64 |
| 3 | Groot-Brittannië | GBR | 15 | 15 | 13 | 43 |
| 4 | Finland | FIN | 15 | 10 | 9 | 34 |
| 5 | België | BEL | 14 | 11 | 11 | 36 |
| 6 | Noorwegen | NOR | 13 | 9 | 9 | 31 |
| 7 | Italië | ITA | 13 | 5 | 5 | 23 |
| 8 | Frankrijk | FRA | 9 | 19 | 13 | 41 |
| 9 | Nederland | NED | 4 | 2 | 5 | 11 |
| 10 | Denemarken | DEN | 3 | 9 | 1 | 13 |
| 11 | Zuid-Afrika | RSA | 3 | 4 | 3 | 10 |
| 12 | Canada | CAN | 3 | 3 | 3 | 9 |
| 13 | Zwitserland | SUI | 2 | 2 | 7 | 11 |
| 14 | Estland | EST | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 15 | Brazilië | BRA | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 16 | Australië | AUS | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 17 | Japan | JPN | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 17 | Spanje | ESP | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 19 | Griekenland | GRE | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 19 | Luxemburg | LUX | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 21 | Tsjecho-Slowakije | TCH | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 22 | Nieuw-Zeeland | NZL | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 156 | 147 | 136 | 439 |
Medaillespiegel Olympische Spelen aller tijden · Medaillespiegel Zomerspelen aller tijden · Medaillespiegel Winterspelen aller tijden Medaillespiegel Zomerspelen 1896 · 1900 · 1904 · 1906 · 1908 · 1912 · 1920 · 1924 · 1928 · 1932 · 1936 · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012 · 2016 · 2020 · 2024
Medaillespiegel Winterspelen 1924 · 1928 · 1932 · 1936 · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1994 · 1998 · 2002 · 2006 · 2010 · 2014 · 2018 · 2022
Atletiek · Boksen · Boogschieten · Gewichtheffen · Hockey · Kunstrijden · Kunstwedstrijden · Moderne vijfkamp · Paardensport · Polo · Roeien · Rugby · Schermen · Schietsport · Schoonspringen · Tennis · Touwtrekken · Turnen · Voetbal · Waterpolo · Wielersport · Worstelen · IJshockey · Zeilen · Zwemmen
# Mecynostomum haplovarium

Mecynostomum haplovarium is een worm uit de familie Mecynostomidae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Mecynostomum haplovarium werd in 1968 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Dörjes.
# Mee naar boven

Mee naar boven is een single van de Vlaamse zanger Niels Destadsbader. Het nummer kwam uit in mei 2019, maar werd voor het eerst gezongen tijdens de theatershows Niels Destadsbader in de kinderschoenen (vanaf 27 april 2019). Enkele dagen voor de release werd het ook gebracht op enkele radio shows in België. De productie was in handen van de Nederlandse producer Holger Schwedt. Op 18 augustus 2019 wist het nummer de prijs van Radio 2 Zomerhit te winnen. Op 13 maart 2020 haalde het nummer Goud.
# Mee naar Diemen-Zuid

Mee naar Diemen-Zuid is een single van het Nederlandse hiphopduo Lange Frans & Baas B uit 2005. Het stond in hetzelfde jaar als derde track op het album Het land van, waar het de tweede single van was, na Het land van....

## Achtergrond

Mee naar Diemen-Zuid is geschreven door Arno Krabman, Frans Frederiks en Bart Zeilstra en geproduceerd door Krabman. Kasper van Kooten doet ook mee in het nummer, maar is niet gecrediteerd. Het lied evenaarde niet het succes van Het land van..., maar bereikte wel beide hitlijsten van Nederland. In de Single Top 100 kwam het tot de negende plaats en in de Top 40 reikte het tot de vijftiende positie.
* 1 2 Mee naar Diemen-Zuid. Dutchcharts. Geraadpleegd op 12-03-2022.
* 1 2 Mee naar Diemen-Zuid. Top 40. Gearchiveerd op 12 maart 2022. Geraadpleegd op 12-03-2022.
* ↑ Mee naar Diemen-Zuid. NPO Radio 2. Gearchiveerd op 13 augustus 2024. Geraadpleegd op 12-03-2022.
# Maurice Santens

Mauritius (Maurice) Leo Santens (Bevere, 10 maart 1895 - Oudenaarde, 16 september 1968) was een Belgisch industrieel, bestuurder en politicus voor de CVP.

## Levensloop

Santens was de zoon van Joannes Baptiste Santens (1856-1919) en Maria Eulalie Van Den Broecke (1856-1925). Hij liep lagere school op de gemeenteschool van Bevere en bezocht vervolgens, tot 1914, het college van Oudenaarde.
Hij trad in de voetsporen van zijn vader die in 1913 startte met de productie van katoenen zakken en zak- en keukendoeken, en stichtte de textielweverij Santens Gebroeders, waarvan hij afgevaardigd bestuurder werd. Dit bedrijf groeide later, onder de naam Santens, uit tot een bekend fabrikant van handdoeken. Na de Tweede Wereldoorlog concentreerde hij zich op woningbouw. Hij huwde in 1924 met Léonne Iserbyt, met wie hij zes kinderen kreeg, waaronder Marc en Luc Santens. Zij namen - samen met hun neef Lieven en Herman Santens - het familiebedrijf over.
Naast zijn industriële loopbaan was Santens ook actief in de politiek. Na bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1926 verkozen te zijn tot gemeenteraadslid van Oudenaarde werd hij in 1929 schepen en in 1951 burgemeester, als opvolger van Léon Thienpont. In 1950 werd hij verkozen tot senator voor de CVP in het kiesarrondissement Aalst-Oudenaarde en vervulde dit mandaat tot in 1965. Van 1948 tot 1950 zetelde hij in het nationaal comité van de CVP.
Van 1949 tot 1962 ten slotte was hij voorzitter van het Nationaal Christelijk Middenstandsverbond. Ook was hij voorzitter van de elektriciteitsmaatschappij Interoost en van de Nationale Pensioenkas voor Middenstand en Burgerij.
Hij ontving onder andere de onderscheiding van Officier in de Leopoldsorde en Ridder in de Orde van Leopold II.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Christiane VANDER DONCKT, Maurice Santens, in: Oudenaardse biografieën, Oudenaarde, Geschied- en Oudheidkundige, Oudenaarde, 1976.
* Fiche Maurice Santens, ODIS
* Collectie Maurice Santens, Erfgoedinzicht.be
* ↑ Register der burgerlijke stand van Bevere, geboorteakte 10, 1895
* ↑ Rouwhulde Maurice Santens, Erfgoedinzicht.be. Gearchiveerd op 14 juli 2024.
* ↑ SIMOENS Kristof, Familie Santens wast 200 miljoen wit, Het Nieuwsblad, 26 juni 2010. Gearchiveerd op 26 augustus 2018.
* ↑ Fraude-onderzoek werpt donkere schaduw, De Tijd, 2 maart 2013. Gearchiveerd op 26 augustus 2018.
* ↑ Familie Santens koopt vervolging af, De Tijd, 15 december 2015. Gearchiveerd op 26 augustus 2018.