OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oostenrijks-Turkse Oorlog (1716-1718)

De Oostenrijks-Turkse Oorlog was een militair conflict dat tussen 1716 en 1718 werd uitgevochten tussen de Oostenrijks-Habsburgse monarchie en het Ottomaanse Rijk. De oorlog brak uit toen Oostenrijk in april 1716 een alliantie sloot met de republiek Venetië, die vanaf 1714 in oorlog was met het Ottomaanse Rijk. Het Oostenrijkse leger boekte een aantal overwinningen en veroverde in 1717 de belangrijke vestingstad Belgrado. In 1718 werd de Vrede van Passarowitz gesloten tussen Oostenrijk, Venetië en het Ottomaanse Rijk.
# Oproepzoeker

Een oproepzoeker of lijnzoeker is een relais dat vroeger in een elektromechanische telefooncentrale werd gebruikt. De functie van de oproepzoeker was het aftasten van de binnenkomende lijnen vanaf de abonnees. Zodra een abonnee van zijn telefoontoestel de hoorn van de haak neemt om een telefoongesprek te beginnen, wordt dit door een oproepzoeker gesignaleerd en wordt de betreffende binnenkomende lijn verbonden met een vrije lijn naar het kiesregister. De abonnee krijgt op dat moment de kiestoon te horen om aan te geven dat hij kan beginnen met het kiezen van een nummer.
De opbouw van een telefooncentrale is zodanig dat er minder telefoongesprekken verwerkt kunnen worden dan er abonnees zijn. Er bestaat altijd een (kleine) kans dat alle binnenkomende lijnen bezet zijn en er geen vrije lijn kan worden gevonden om een verbinding op te bouwen. In dat geval hoort de abonnee de bezettoon.
# Oprijp

Oprijp was een langgerekt wierdedorp dat nu deel uitmaakt van Uithuizen. Het bestond uit twee wierden (de Ooster- en de Westerwierde) en een aantal verhoogde erven op een kwelderwal aan de westkant van de huidige dorpskern. De belangrijkste daarvan was 2 tot 3 meter hoog. De buurtschap wordt in 1335 voor het eerst vermeld als Ripe., in 1408 is sprake van een hoeveelheid wierdeland te Upriip. In een zeventiende-eeuws afschrift van een akte uit 1396 wordt bij vergissing Serijp geschreven; zo ook bij een akte uit 1409.
De naam -rijp komt in Groningen vaker voor, onder andere bij Zeerijp, Lutjerijp bij Leermens, Langerijp bij Appingedam, Ripa bij Warffum, en het verdwenen Diurardasrip in Duurswold.
* ↑ OGD nr. 1231
* ↑ OGD nr. 928
# Ophelimus magniventris

Ophelimus magniventris is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Ophiacantha vilis

Ophiacantha vilis is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1924 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Ophiacantha varispina

Ophiacantha varispina is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1885 gepubliceerd door Addison Emery Verrill.
# Ophiacantha vagans

Ophiacantha vagans is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1898 gepubliceerd door René Koehler.
# Orfeo jobim

Orfeo jobim is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Orfeo. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door František Miller.
# Ophoniscus hypolithoides

Ophoniscus hypolithoides is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Bates.
# Orimarga (Orimarga) quadrilobata

Orimarga (Orimarga) quadrilobata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Schets van een landschap

Schets van een landschap is een schilderij van Theo van Doesburg in het Centraal Museum in Utrecht.

## Voorstelling

Het is een olieverfschets van een polderlandschap, waarschijnlijk in de omgeving van Amsterdam, waar Van Doesburg tot 1914 woonde.

## Datering

De schets is niet gesigneerd of gedateerd. De datering ‘1909’ op de achterkant schijnt later door Nelly van Doesburg aangebracht te zijn. Het werk is wat compositie en kleurgebruik betreft verwant aan Landschap met molen en kerk (1900) en Landschap met hooikar, kerktorens en molen (1901) en is waarschijnlijk in dezelfde tijd ontstaan.

## Herkomst

Na Van Doesburgs dood in 1931 kwam het werk in bezit van zijn vrouw Nelly van Doesburg, die het in 1975 aan haar nicht Wies van Moorsel naliet. Van Moorsel schonk het in 1981 aan de Dienst Verspreide Rijkscollecties (nu Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed), die het in 1999 in blijvend bruikleen gaf aan het Centraal Museum.
# Canada Post

    Dit artikel is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden.
Canada Post (officiële naam: Canada Post Corporation, Frans: Société canadienne des Postes of Postes Canada) is een Canadees postbedrijf. Het bedrijf werd opgericht in 1867 en heeft circa 72.000 werknemers, waardoor het een van de grootste werkgevers is van Canada.
Voor het machinaal lezen van adressen maakt Canada Post gebruik van de CPC Binary Barcode.
# Marco Hennis

Drs. Marco Hennis (Haarlem, 1955) was van 2008 tot 2015 grootmeester van de Koning(in) en was van 2015 tm 2019 Nederlands ambassadeur te Wenen. Van 2019 tot 2020 was hij ambassadeur te Ljubljana.

## Biografie

Hennis studeerde sociale en organisatiepsychologie aan de Universiteit Leiden en begon in 1983 zijn loopbaan bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Voordat hij aantrad als grootmeester was hij consul-generaal van Nederland te Istanboel. Per maart 2008 werd hij door koningin Beatrix der Nederlanden benoemd tot grootmeester van haar huis (als opvolger van Ed Kronenburg); hij bleef grootmeester onder koning Willem-Alexander. In die functie werd hij per 15 augustus 2015 opgevolgd door Jan Versteeg. Per 1 juli werd hij ambassadeur in Oostenrijk en daartoe op 24 juni 2015 door de koning beëdigd. Bij zijn afscheid als grootmeester werd Hennis bij Koninklijke Beschikking van 21 mei 2015 het Erekruis van de Huisorde van Oranje verleend.
* Nieuwsbericht RVD op website Koninklijk Huis, 15 februari 2008
* Erekruis van de Huisorde van Oranje voor de heer Hennis op website Koninklijk Huis, 23 juni 2015
* Beëdiging nieuwe ambassadeurs op website Koninklijk Huis, 24 juni 2015
* CV Hennis op website van de Nederlandse Ambassade in Wenen, Oostenrijk
# Marco Hämmerli

Marco Hämmerli (7 mei 1985) is een Zwitsers voetballer (verdediger) die sinds 2008 voor de Zwitserse eersteklasser FC St. Gallen uitkomt. Voordien speelde hij onder meer voor FC Wil en FC Thun.
# Mariene ecoregio Oostelijk Groenlands Plat

De Mariene ecoregio Oostelijk Groenlands Plat (3) (Engels: East Greenland Shelf marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in de overgang van de Noord-Atlantische Oceaan naar de Noordelijke IJszee in het Marien rijk Arctica. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar het continentaal plat van Groenland.
In het noordoosten grenst het gebied aan de mariene ecoregio Noordelijk Groenland (1), in het oosten aan de mariene ecoregio Noordelijk en Oostelijk IJsland (2), in het zuidoosten aan de mariene ecoregio Zuidelijk en Westelijk IJsland (20) en in het zuidwesten aan de mariene ecoregio Westelijk Groenlands Plat (4).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in de overgang van de Noord-Atlantische Oceaan naar de Noordelijke IJszee voor de zuidoostkust van Groenland. Het gebied strekt zich uit van ten zuiden van het eiland île de France aan de oostkust tot het eiland Nunarsuaq bij de zuidpunt van Groenland (Kaap Vaarwel) en ligt deels in de Groenlandzee, IJslandzee, Straat Denemarken en de Irmingerzee.
Door het gebied stroomt de Oost-Groenlandstroom en de Oost-IJslandstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van arctische temperaturen.
# Mariene ecoregio Oostelijke Caraïben

De Mariene ecoregio Oostelijke Caraïben (64) (Engels: Eastern Caribbean marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het westen van de Atlantische Oceaan in de Mariene provincie Tropische Noordwestelijke Atlantische Oceaan (12) in het Marien rijk Tropische Atlantische Oceaan. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Oostelijke Caraïben.
In het noordwesten grenst het gebied aan de mariene ecoregio Bahama's (63), in het westen aan de mariene ecoregio Grote Antillen (65) en in het zuiden aan de mariene ecoregio Zuidelijke Caraïben (66). Naar het zuidoosten ligt de mariene ecoregio Guyana (71).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het westen van de Atlantische Oceaan rond de meeste Bovenwindse Eilanden (behalve Trinidad en Tobago). Het gebied ligt met het westelijk deel in de Caraïbische Zee en strekt zich uit over de Maagdeneilanden (Amerikaanse Maagdeneilanden en Britse Maagdeneilanden), Anguilla, de SSS-eilanden Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius, Saint-Barthélemy, Antigua en Barbuda, Saint Kitts en Nevis, Montserrat, Guadeloupe, Dominica, Martinique, Saint Lucia, Barbados, Saint Vincent en de Grenadines en Grenada.
Door het gebied stroomt de Caraïbenstroom en de Antillenstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.
# Mariene ecoregio Oostelijk Brazilië

De Mariene ecoregio Oostelijk Brazilië (76) (Engels: Eastern Brazil marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het zuidwesten van de Atlantische Oceaan in de Mariene provincie Tropische Zuidwestelijke Atlantische Oceaan (14) in het Marien rijk Tropische Atlantische Oceaan. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar Brazilië.
In het noorden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Noordoostelijk Brazilië (75), in het oosten aan de mariene ecoregio Trindade en Martim Vaz (77) en in het zuidwesten aan de mariene ecoregio Zuidoostelijk Brazilië (180).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het zuidwesten van de Atlantische Oceaan voor de oostkust van Brazilië. Het gebied strekt zich uit van Lauro de Freitas, even ten noorden van de Allerheiligenbaai tot aan de kaap bij Arraial do Cabo. Het gebied omvat de Allerheiligenbaai, de mondingen van de Rio Una en van de Rio Serinhaém.
Door het gebied stroomt de Braziliëstroom, onderdeel van de Zuid-Atlantische gyre.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.
# Marco Grassi

Marco Grassi (Chiasso, 8 augustus 1968) is een voormalig profvoetballer uit Zwitserland die speelde als centrale aanvaller. Hij beëindigde zijn loopbaan in 2000 bij de Franse club OGC Nice.

## Clubcarrière

Grassi kwam onder meer uit voor SC Zug, FC Zürich en Stade Rennais. Hij won één keer de Zwitserse landstitel met Servette Genève en eenmaal de Franse titel met AS Monaco.

## Interlandcarrière

Grassi speelde in totaal 31 officiële interlands (drie doelpunten) voor Zwitserland. Onder leiding van de Engelse bondscoach Roy Hodgson maakte hij zijn debuut op 17 april 1993 in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Malta (0-2) in Attard.

## Erelijst
### Servette Genève

* Zwitsers landskampioen
    1994

### AS Monaco

* Frans landskampioen
    1997
* eu-football
* Marco Grassi op National Football Teams
# Marco De Marchi

Marco De Marchi (Milaan, 8 september 1966) is een voormalig Italiaans profvoetballer die onder meer speelde voor de Nederlandse club Vitesse.
De Marchi doorliep de jeugdopleiding van Como en op werd als 18-jarige bij de eerste selectie gehaald. Er werd echter geen beroep op de jonge speler gedaan, waardoor De Marchi eieren voor zijn geld koos en zijn geluk ging beproeven bij de derdeklasser Ospitaletto. Hier kreeg De Marchi meer speeltijd en kon de verdediger zich doorontwikkelen tot een betere speler. Dit resulteerde twee seizoenen later in een transfer naar het toentertijd in de Serie B spelende Bologna. De Marchi werd gaandeweg een constante factor in het elftal van Bologna, waarmee hij in zijn eerste seizoen promoveerde naar de Serie A.
Na drie seizoenen goed gepresteerd te hebben bij Bologna werd De Marchi beloond met een transfer naar de Italiaanse topclub Juventus. Hij droeg dat seizoen uiteindelijk 17 maal het zwart-witte shirt om vervolgens het seizoen erna verhuurd te worden aan AS Roma. De Marchi speelde dat seizoen dermate goed dat Juventus hem het seizoen daarop weer terughaalde. Wederom werd De Marchi echter geen vaste kracht bij Juve.
De Marchi bleek te licht bevonden voor de absolute top en besloot een stapje terug te doen door bij zijn oude liefde Bologna te gaan voetballen, die inmiddels was afgezakt tot de Serie C. Vier seizoenen en twee promoties met Bologna later vertrok De Marchi naar Vitesse. Hoewel De Marchi niet altijd bij Vitesse in de basis startte, groeide hij uit tot een publiekslieveling. De libero moest zich in zijn laatste wedstrijd voor Vitesse tegen Fortuna Sittard op 14 mei 2000 al na 24 minuten laten wisselen door een blessure. De Marchi speelde het seizoen erna bij Dundee FC. In Schotland beleefde De Marchi zowel persoonlijk als sportief een nare tijd, waardoor de toentertijd 36-jarige besloot zijn carrière te beëindigen.

## Statistieken

| seizoen | club | competitie | wed. | goals |
| 1984/85 | Como | Serie A | 0 | 0 |
| 1985/86 | Ospitaletto | Serie C1/B | 12 | 0 |
| 1986/87 | Ospitaletto | Serie C1/B | 33 | 4 |
| 1987/88 | Bologna | Serie B | 14 | 0 |
| 1988/89 | Bologna | Serie A | 32 | 2 |
| 1989/90 | Bologna | Serie A | 26 | 2 |
| 1990/91 | Juventus | Serie A | 17 | 0 |
| 1991/92 | AS Roma | Serie A | 36 | 1 |
| 1992/93 | Juventus | Serie A | 18 | 1 |
| 1993/94 | Bologna | Serie C1/A | 22 | 2 |
| 1994/95 | Bologna | Serie C1/A | 30 | 3 |
| 1995/96 | Bologna | Serie B | 33 | 0 |
| 1996/97 | Bologna | Serie A | 23 | 0 |
| 1997/98 | Vitesse | Eredivisie | 14 | 1 |
| 1998/99 | Vitesse | Eredivisie | 9 | 0 |
| 1999/00 | Vitesse | Eredivisie | 20 | 3 |
| 2000/01 | Dundee FC | Scottish Premier League | 18 | 0 |
# Marpa

Marpa Lotsawa (Lhodrak, 1012 - 1097), of Marpa, de vertaler was een Tibetaans boeddhistische leraar en vertaalde veel boeddhistische teksten uit het Pali en Sanskriet naar het Tibetaans en heeft veel invloed gehad binnen de vajrayana en mahamudra-stromingen.
Marpa werd geboren als Marpa Chökyi Lodrö in Lhodrak Chukhyer in het zuiden van Tibet en behoorde tot een gezin dat veel aanzien genoot. Vanaf zijn vroege jeugd begon hij te studeren, maar hij was wild en ongetemd in vergelijking met de andere kinderen. Marpa studeerde eerst drie jaar bij Drogmi Shakya Yeshe in Mangkhar en werd tevens onderricht in het Sanskriet. Hij besloot naar India te reizen om daar te studeren bij de boeddhistische meesters. Marpa keerde terug naar Lhodrak en zette zijn hele erfenis om naar goud om zijn reizen te kunnen financieren en offers te brengen aan zijn leraren.
Marpa reisde eerst naar Nepal waar hij onderricht kreeg van Paindapa en Chitherpa, twee leerlingen van Naropa. Paindapa vergezelde Marpa naar Pullahari, in de buurt van de universiteit van Nalanda, waar Naropa les gaf. Marpa studeerde twaalf jaar bij Naropa en andere goeres in India. Hierna reisde hij terug naar Tibet om les te geven en zijn dharma-activiteiten voort te zetten.
Marpa reisde vervolgens nog twee keer naar India en drie keer naar Nepal en studeerde nogmaals met Naropa en vele andere leraren zoals Maitripa. Op zijn derde reis naar India was het moeilijk Naropa te vinden, aangezien deze zich bezighield met tantrische oefeningen. Na veel zoeken vond hij Naropa en ontving de laatste oefeningen en instructies. Het was tijdens deze ontmoeting dat Naropa voorspelde dat zijn leer niet door hem zou worden voortgezet, maar door zijn studenten. Omdat Marpa alles geleerd had, benoemde Naropa Marpa als zijn opvolger.
Bij terugkeer in Tibet woonde Marpa met zijn vrouw Dakmema en hun kinderen in Lhodrak waar hij jarenlang de geschriften in het Tibetaans vertaalde. Hij leverde daarmee een zeer belangrijke bijdrage aan de overdracht van de complete boeddhadharma naar Tibet. Marpa gaf les en overdracht aan vele leerlingen in Tibet. Een van zijn leerlingen was Milarepa, die Marpa uiteindelijk aanwees als zijn opvolger.
Marpa wordt beschouwd als een van de acht heiligen van het tantrisch Boeddhisme.
* Biblioteca Nacional de España: XX5219615
* Bibliothèque nationale de France: cb131853202 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 104292229
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5512 7819
* Library of Congress Control Number: n82088533
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20040803004
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007349443305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 161445470
* Système universitaire de documentation: 035375701
* Virtual International Authority File: 66607573
* WorldCat (via VIAF): 66607573
# Marpent

Marpent is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (Frans: département du Nord) (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avesnes-sur-Helpe. Marpent telde op 1 januari 2021 2.654 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Marpent bedroeg op 1 januari 2021 4,83 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 549,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Marles-sur-Canche Churchyard

Marles-sur-Canche Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Marles-sur-Canche (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 1 geïdentificeerd Gemenebest graf uit de Tweede Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Info over de begraafplaats (Commonwealth War Graves Commission)
# Mary Robinson

Mary Robinson kan verwijzen naar:

## personen

* Mary Robinson (dichteres), Engels dichteres (1757-1800)
* Agnes Mary Frances Robinson, Engelse dichter en literatuurcritica (na haar huwen Agnes Mary Frances Duclaux geheten, maar haar werk is vooral bekend onder de naam Mary F. Robinson) (1857-1944)
* Mary Robinson (Iers president), Iers president (geboren 1944)
* Mary Robinson (Brits politica), Brits politica (geboren 1955)
* Mary Robinson (Maid of Buttermere), schaapherder uit Melvyn Bragg's roman The Maid of Buttermere (1987)
# Mary Russell-Vick

Mary Russell-Vick, geboren als Mary de Putron, (16 juli 1922 – Pembury, 1 maart 2012) was een Brits hockeyer, afkomstig uit Guernsey. Russell-Vick speelde 30 wedstrijden voor de Engelse vrouwenhockeyploeg tussen 1947 en 1953 waarbij ze voornamelijk opviel door haar scorend vermogen. Na haar professionele carrière werkte ze mee aan de administratieve zijde van het Engelse vrouwenhockey. In 1976 werd ze op deze manier voorzitter van de "All England Women's Hockey Association". In 1980 kreeg ze, door haar toewijding aan de sport, de titel van Officier in de Orde van het Britse Rijk en mocht ze OBE aan haar naam toevoegen.
Russell-Vick overleed, na een korte ziekte, op 89-jarige leeftijd.
* ↑ The Peerage
* ↑ Gilson shows the real way - This is Guernsey
* ↑ Flag at half mast for hockey giant
* ↑ Obituary - Mary RUSSELL VICK
# Mary Robinson (Iers president)

Mary Robinson, Ierse naam Máire Bean Mhic Róibín, geboortenaam Mary Bourke, (Ballina, 21 mei 1944) was van 1990 tot 1997 de eerste vrouwelijke president van Ierland. Zij nam ontslag om hoge commissaris voor de Mensenrechten te worden, een functie die zij uitoefende tot 2002.
Mary Bourke werd katholiek opgevoed en studeerde rechten aan het protestantse Trinity College in Dublin en werd daar ook professor. In 1969 was zij een van de drie senatoren die voor Trinity College in de Ierse senaat werden gekozen.
Als senator heeft zij zich in het toen nog erg conservatief katholieke Ierland geprofileerd als voorvechtster van vrouwenrechten. In 1989 trok zij zich terug, maar in 1990 was zij een onverwachte Labour-kandidate bij de presidentsverkiezingen, en dankzij de tweede voorkeurstemmen ook nog een onverwachte winnaar. Zo werd zij de eerste vrouwelijke president van de republiek en de eerste Ierse president die niet de steun had van de Fianna Fáil (zoals haar zes voorgangers). Zij was ook de eerste Ierse president die een bezoek bracht aan het Britse staatshoofd. Als president werd ze in 1997 opgevolgd door Mary McAleese; bij de VN in 2002 door Sérgio Vieira de Mello.
Van 6 tot 9 november 2006 was zij aanwezig op de internationale conferentie in het Indonesische Yogyakarta en is een van de 29 ondertekenaars van de Yogyakarta-beginselen. In 1996 was ze mede-oprichter en tussen 2003 en 2009 voorzitter van de Council of Women World Leaders, een onafhankelijke, internationale organisatie van vrouwelijke staatshoofden en regeringsleiders.

## Onderscheidingen

* In 1998 ontving zij de Four Freedoms Award Freedom medal
* In 1999 kreeg zij de Erasmusprijs
* In 2000 werd ze onderscheiden met de Félix Houphouët-Boigny-Vredesprijs van de UNESCO.
* In 2002 kreeg zij de Deense Sonningprisen toegekend voor 'haar uitmuntende bijdragen aan de Europese cultuur'
* In 2009 kreeg zij de Presidential Medal of Freedom van de regering van de Verenigde Staten.

## Privé

In 1970 huwde ze met Nicholas Robinson; zij hebben samen drie kinderen.

## Externe link

* (en) OHCHR-biografie
* Bibsys: 14337
* Biblioteca Nacional de España: XX1713326
* Bibliothèque nationale de France: cb15527089d (data)
* CiNii: DA08314705
* Gemeinsame Normdatei: 119046067
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0968 9121
* Library of Congress Control Number: n91056554
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000025733
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007319690905171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001180036
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000149159
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 102608644
* Parlement.com: via9eafitzar
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A028240163
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MILV140132
* Système universitaire de documentation: 06305423X
* Virtual International Authority File: 47073247
* WorldCat (via VIAF): 47073247