OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saint-Michel-de-Maurienne

Saint-Michel-de-Maurienne is een gemeente in het Franse departement Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 2714 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-de-Maurienne. De oppervlakte van Saint-Michel-de-Maurienne bedraagt 36,5 km², de bevolkingsdichtheid is 74,4 inwoners per km².
Het rustieke dorpje ligt vlak op de grote weg die het Maurienne-dal doorkruist richting Modane. Enkele bezienswaardigheden van het dorp zijn:
* De Col du Télégraphe richting Valloire.
* Het cafeetje Lucky Bar aan de hoofdweg door het dorp (Uit de richting van Modane, enkele tientallen meters na de weg richting Valloire aan de linkerkant).
In 1917 kwamen tijdens de treinramp van Saint Michel de Maurienne 700-800 soldaten, die terugkeerden van het front om het leven.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Saint-Michel-Valloire.
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Michel-de-Maurienne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# San Martino ai Monti

San Martino ai Monti, ook bekend als Santi Silvestro e Martino ai Monti - Titolo Equizio, is een basiliek te Rome, in de wijk Monti.

## Geschiedenis

De basiliek werd opgericht door paus Silvester I in de 4e eeuw, op grond geschonken door een zekere Equitius (vandaar ook de naam Titulus Equitii). In het begin was het een kapel gewijd aan alle martelaars. Het Eerste Concilie van Nicea werd hier gehouden in 324. De huidige kerk dateert van de Karolingische tijd, maar in een zaal staan pilaren vanuit de 3e eeuw. Sommige geleerden leggen daarom de link met de Titulus Equitii, maar volgens Hugo Brandenburg, professor aan de universiteit van Münster, is het waarschijnlijker dat deze plaats gediend heeft als magazijn dan als plaats van aanbidding.
In 500 werd de kerk herbouwd door paus Symmachus en gewijd aan Martinus van Tours en paus Sylvester I.
In 772 werd ze heropgebouwd door paus Adrianus I en in 845 door paus Sergius II. Meer veranderingen werden aangebracht in de 17e eeuw, door Filippo Gagliardi.

## Gebouw en kunstwerken

Het interieur heeft drie schepen met oude zuilen. In de sacristie zou de tiara van Sint-Sylvester liggen. Onder het hoofdaltaar liggen relikwieën van de heiligen Artemius, Paulina en Sisinnius, die erheen gebracht zijn uit de catacombes van Sint-Priscilla. Er hangt ook een mozaïek daterend uit de 6e eeuw waarop Madonna met Sint Sylvester wordt voorgesteld.
Twee interessante fresco's van de hand van Filippo Gagliardi tonen de oude Sint-Pietersbasiliek en de Basiliek San Giovanni in Laterano voor de verbouwingen door Borromini. Deze zijn een goede bron van het vroeg uitzicht. Links bij de ingang tegen de achterzijde van de voorgevel is een fresco "De Heilige Cyrillus doopt een Sultan" uit 1651 van de hand van Jan Miel.

## Tituli

De huidige kardinaal-priester van de Titulus Ss. Silvestri et Martini in Montibus is Kazimierz Nycz. Eerdere tituli waren: Achille Ratti, de latere paus Pius XI, Eugenio Tosi, Alfredo Ildefonso Schuster, Giovanni Battista Montini, de latere paus Paulus VI, Giovanni Colombo, Gaspar Cervantes de Gaete en Armand Gaétan Razafindratandra.
# San Martino al Tagliamento

San Martino al Tagliamento is een gemeente in de Italiaanse provincie Pordenone (regio Friuli-Venezia Giulia) en telt 1449 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 17,8 km², de bevolkingsdichtheid is 79 inwoners per km².

## Demografie

San Martino al Tagliamento telt ongeveer 540 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 3,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1290 |
| 2001 | 1336 |

## Geografie

San Martino al Tagliamento grenst aan de volgende gemeenten: Arzene, San Giorgio della Richinvelda, Sedegliano (UD), Valvasone.
* Italiaans bureau voor statistiek
Andreis · Arba · Arzene · Aviano · Azzano Decimo · Barcis · Brugnera · Budoia · Caneva · Casarsa della Delizia · Castelnovo del Friuli · Cavasso Nuovo · Chions · Cimolais · Claut · Clauzetto · Cordenons · Cordovado · Erto e Casso · Fanna · Fiume Veneto · Fontanafredda · Frisanco · Maniago · Meduno · Montereale Valcellina · Morsano al Tagliamento · Pasiano di Pordenone · Pinzano al Tagliamento · Polcenigo · Porcia · Pordenone · Prata di Pordenone · Pravisdomini · Roveredo in Piano · Sacile · San Giorgio della Richinvelda · San Martino al Tagliamento · San Quirino · Sequals · Sesto al Reghena · San Vito al Tagliamento · Spilimbergo · Tramonti di Sopra · Tramonti di Sotto · Travesio · Vajont · Valvasone · Vito d'Asio · Vivaro · Zoppola
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Sam McQuagg

Sam McQuagg (Columbus (Georgia), 11 november 1935 - ?, 3 januari 2009) was een Amerikaanse NASCAR Rookie van het Jaar bestuurder.
McQuagg werd in 1965 NASCAR Rookie of the Year, na het behalen van 5 top-10 wedstrijden. Hij was zijdelings betrokken bij een incident in een van de wildste NASCAR races ooit. McQuagg lag voorop in de toonaangevende Southern 500 van 1965 toen Cale Yarborough hem probeerde te passeren. Yarborough vloog daarbij over de vangrail, ging zes keer over de kop, en kwam aan het eind van de parkeerplaats tegen een paal tot stilstand. Yarborough zwaaide naar de menigte toen hij terug liep naar de pits. Een videoclip van het wrak werd meerdere jaren gebruikt op ABC's Wide World of Sports. De race werd uiteindelijk gewonnen met 14 ronden door Ned Jarrett.
Dodge had McQuagg's prestaties in zijn kleine Ford-team gemerkt en huurde hem voor hun fabrieksteam. Hij was de eerste bestuurder die een spoiler gebruikte. Hij gebruikte de spoiler om de Firecracker 400 op Daytona International Speedway te winnen. De finishvlag van het Firecracker 400 hangt nu bij zijn kleinzoon aan de muur. Zijn Dodge Charger werd gesponsord door een pas getrouwd Georgiaans paar. McQuagg was ook de eerste bestuurder van een camper in de garage van de Daytona racebaan.
In 1967 werd hij ingehuurd om te rijden voor Cotton Owens's Dodge. Hij reed 14 races voor het team, en eindigde driemaal in de top-5. In ronde 81 botste hij tegen een andere bestuurder in Darlington en hij vloog over de vangrail.
McQuagg vond het racen in de NASCAR te heftig worden en hij ging terug naar het racen op lokale circuits. Hij verliet de racewereld om een commercieel piloot te worden. Zijn laatste start kwam in de World 600 in 1974.
Hij overleed in 2009 op 73-jarige leeftijd aan longkanker. Hij en zijn vrouw Joy hadden kort daarvoor hun 54e trouwdag gevierd.
# Saint-Calez-en-Saosnois

Saint-Calez-en-Saosnois is een gemeente in het Franse departement Sarthe (regio Pays de la Loire) en telt 166 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mamers.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Calez-en-Saosnois bedraagt 7,4 km², de bevolkingsdichtheid is 22,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Calez-en-Saosnois met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Samuel Warren Carey

Samuel Warren Carey (Campbelltown, 1 november 1911 - Hobart, 20 maart 2002) was een Australische geoloog. Carey was een aanhanger van Alfred Wegeners theorie van continentverschuivingen en verklaarde deze verschuivingen met de hypothese van een uitzettende Aarde.
In de Tweede Wereldoorlog diende Carey als luitenant in de speciale eenheden, waarbij hij een gewaagd plan ontwikkelde om met kleine eenheden vijandige schepen in de haven van mijnen te voorzien. Carey leidde een (geslaagde) test waarbij namaakmijnen aan oorlogsschepen in de haven van Townsville werden bevestigd.
Van 1946 tot 1976 was Carey hoogleraar geologie aan de Universiteit van Tasmanië.
Als geoloog was Carey bekend vanwege zijn karteerwerkzaamheden in Nieuw-Guinea, zijn kaarten waren een tijd lang de standaard voor ingenieurs en mijnbouwkundigen op het eiland. Hij was een aanhanger van Alfred Wegeners idee van continentverschuivingen en probeerde het bewegen van de continenten te verklaren door aan te nemen dat de Aarde uitzet. Een uitzettende Aarde kon ook het in de jaren 50 ontdekte concept van oceanische spreiding verklaren. Tegelijkertijd kwam de theorie van plaattektoniek op, waarin mantelconvectie als oorzaak voor oceanische spreiding wordt gezien.
Vanaf de jaren 70 werden plaattektoniek en subductie algemeen geaccepteerd als de achterliggende mechanismen voor continentverschuiving. Carey en een kleine groep geestverwanten bleven het idee van een uitzettende Aarde verdedigen. Ondanks zijn controversiële ideeën was Carey een belangrijk geoloog die veel heeft bijgedragen aan de kennis van tektoniek.
# Saint-Palais-de-Négrignac

Saint-Palais-de-Négrignac is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 329 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Jonzac.
* Gemeentehuis
* Kerk van Saint-Palais-de-Négrignac

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Palais-de-Négrignac bedraagt 18,5 km², de bevolkingsdichtheid is 17,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Palais-de-Négrignac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Pancrace

Saint-Pancrace is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Saint-Pancrace (Dordogne)
* Saint-Pancrace (Savoie)
ook:
    Saint-Pancrasse, Isère
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saint-Pancrace en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Samsula-Spruce Creek

Samsula-Spruce Creek is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Volusia County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4877.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 51,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Samsula-Spruce Creek.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Samsula-Spruce-Creek op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Sainte-Jamme-sur-Sarthe

Sainte-Jamme-sur-Sarthe is een gemeente in het Franse departement Sarthe (regio Pays de la Loire) en telt 1669 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Le Mans.
* Sainte_Jamme_sur_Sarthe.jpg
* fonderies d'Antoigné
* Kerk in Sainte_Jamme_sur_Sarthe.jpg

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Jamme-sur-Sarthe bedraagt 8,4 km², de bevolkingsdichtheid is 198,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Jamme-sur-Sarthe met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sainte-Juliette-sur-Viaur

Sainte-Juliette-sur-Viaur is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie) en telt 484 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rodez.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Juliette-sur-Viaur bedraagt 17,0 km², de bevolkingsdichtheid is 28,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Salajwe

Salajwe is een dorp in het district Kweneng in Botswana. De plaats telt 2440 inwoners (2011).
# Saoutchik

Saoutchik was een Franse carrosseriebouwer. De Oekraïense emigrant Jacques Saoutchik, voorheen meubelmaker van beroep, richtte in 1906 in Neuilly-sur-Seine, destijds een industrieel sterk opkomende voorstad ten noorden van Parijs, zijn bedrijf op. Zijn ontwerpen gelden sinds de jaren '20 van de twintigste eeuw tot vandaag als de meest avantgardistische uit de automobielgeschiedenis.
Saoutchiks eerste carrosserieën werd geplaatst op een chassis van Isotta-Fraschini. Binnen vijftien jaar verkochten zijn sculpturen op wielen voor wel 40.000 Amerikaanse dollar. Opdrachtgevers waren koningen en keizers onder welke Haakon VII van Noorwegen, Haile Selassie van Ethiopië, Reza Pahlavi van Perzië en Rama VII van Siam.
Met de Tweede Wereldoorlog in aantocht stortte de vraag naar luxe automobielen in. Daarna voerde de Franse regering zware belastingmaatregelen op de fabricage van luxe goederen, teneinde die van eerste levensbehoeften te kunnen stimuleren. In 1952 nam Saoutchiks zoon Pierre de zaak over. Drie jaar later zag deze zich genoodzaakt de poorten van het bedrijf te sluiten.
* Saoutchiki

## Modellen

* 1928 Mercedes-Benz 680 S Saoutchik Torpedo Roadster
* 1932 Bucciali TAV8-32 Saoutchik ‘Fleche d'Or’
* 1938 Hispano-Suiza H6C Saoutchik Xenia Coupe
* 1939 Bentley Mark V Saoutchik
* 1947 Talbot-Lago T26 Grand Sport
* 1948 Cadillac Series 62 Saoutchik Cabriolet
* 1949 Delahaye 175 MS Saoutchik
* 1951 Talbot-Lago T-26 Grand Sport Saoutchik Coupe
# Saozana leucota

Saozana leucota is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Hampson.
# Sint-Vincentiuskerk (Ramskapelle)

De Sint-Vincentiuskerk is de parochiekerk van het tot de West-Vlaamse gemeente Knokke-Heist behorende dorp Ramskapelle, gelegen aan Ramskapellestraat 59.

## Geschiedenis

Ramskapelle werd omstreeks 1250-1260 een zelfstandige parochie, die zich afsplitste van die van Dudzele. De reeds aanwezige kapel werd parochiekerk.
Het oudste deel van de huidige kerk is de toren, die teruggaat tot de 13e of 14e eeuw. Gedurende het laatste kwart van de 16e eeuw werd de kerk grotendeels verwoest tijdens de Godsdienstoorlogen. Tussen 1605-1610 werd de kerk provisorisch in gebruik genomen, definitief herstel volgde 1634-1635. In 1863-1864 werd de kerk vervangen door de huidige, neogotische kerk naar ontwerp van Pierre Buyck, waarbij de toren gespaard bleef.

## Gebouw

De bakstenen toren heeft een kruisribgewelf en steunberen. Naast de zuidoostelijke steunbeer vevindt zich een schettekot, een houten hok waarin tot in de jaren '80 van de 20e eeuw dieren geofferd werden, d.w.z. bij opbod verkocht.
Het kerkgebouw is eenbeukig en het heeft een smaller koor dat driezijdig afgesloten is. Naast de ingang bevindt zich een zonnewijzer van 1762, met de tekst: J.D.B. 1762. Let op den tydt, Vreest Deewigheydt.

## Interieur

Het orgel is van omstreeks 1850, vervaardigd door de Waregemse orgelbouwers Ch. L. Van Houtte en Van Den Poel. Er is een 17e-eeuws houten beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten, een 18e-eeuws doopvont en een 18e-eeuwse communiebank.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Langstadt

Langstadt is een plaats in de Duitse gemeente Babenhausen (Hessen), deelstaat Hessen, en telt 1100 inwoners (2007).
# Geelwangchipmunk

De geelwangchipmunk (Neotamias ochrogenys) is een zoogdier uit de familie van de eekhoorns (Sciuridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Merriam in 1897.

## Voorkomen

De soort komt voor in de Verenigde Staten.
* ↑ (en) Geelwangchipmunk op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Bronsvleugeleend

De bronsvleugeleend (Speculanas specularis) is een vogel uit de familie Anatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door King.

## Voorkomen

De soort komt voor in zuidelijk Chili en zuidelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is in 2002 geschat op 1500-7000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status gevoelig.
* 1 2 (en) Bronsvleugeleend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1. Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Bridge van A tot Z
## A

ACOL - Alerteren - American Contract Bridge League

## B

Bermuda Bowl - Biedconventie - Biedermeijer - Biedsysteem - Blackwood - Blue Team - Bridge - The Bridge Battle of the Century - The Bridge World

## C

Canapé

## E

Encyclopedia of Bridge

## F

Forcerend bod

## G

Ghestem

## H

High Card Points - Hoogst ongebruikelijke methode

## I

Ingooi - Inverted minor

## J

Jacoby transfer - Josephine-conventie

## M

Manche forcing - Meesterklasse viertallen - Michaels cuebid - Minor-suit asking - Muiderbergse twee-conventie - Multi 2 ruiten

## N

Namyats-conventie - Nederlandse Bridge Bond - Niemeijer-conventie

## O

The Official Encyclopedia of Bridge

## P

Precisie (biedsysteem) - Puntentelling bij bridge - Puppet Stayman

## R

Restricted Choice - Roman Keycard Blackwood - Rosenkranzdoublet

## S

Slem - Snit - Standard American - Staymanconventie - Sterke klaver - Systeemkaart

## U

Unusual 2SA

## V

Harold S. Vanderbilt - Vanderbilt Trophy - Venice Cup - Vierde kleur forcerend bod

## W

Walsh
# Bruckberg (Middel-Franken)

Bruckberg is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Ansbach. Bruckberg telt 1.294 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Bruckberg

* Bruckberg
* Mittelmühle
* Neubruck
* Reckersdorf
* Wustendorf
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Adelshofen · Arberg · Aurach · Bechhofen · Bruckberg · Buch a.Wald · Burgoberbach · Burk · Colmberg · Dentlein a.Forst · Diebach · Dietenhofen · Dinkelsbühl · Dombühl · Dürrwangen · Ehingen · Feuchtwangen · Flachslanden · Gebsattel · Gerolfingen · Geslau · Heilsbronn · Herrieden · Insingen · Langfurth · Lehrberg · Leutershausen · Lichtenau · Merkendorf · Mitteleschenbach · Mönchsroth · Neuendettelsau · Neusitz · Oberdachstetten · Ohrenbach · Ornbau · Petersaurach · Röckingen · Rothenburg ob der Tauber · Rügland · Sachsen b.Ansbach · Schillingsfürst · Schnelldorf · Schopfloch · Steinsfeld · Unterschwaningen · Wassertrüdingen · Weidenbach · Weihenzell · Weiltingen · Wettringen · Wieseth · Wilburgstetten · Windelsbach · Windsbach · Wittelshofen · Wolframs-Eschenbach · Wörnitz
# Bruckner Orchester Linz

Het Bruckner Orchester Linz (BOL) is het symfonieorkest van de Oostenrijkse stad Linz.

## Geschiedenis

Uit het toenmalige Linzer Theaterorchester, dat in 1938 in een Reichsgauorchester getransformeerd werd, ontstond tijdens de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog het Linzer Theater- und Symphonieorchester, dat in 1967 onder de chef-dirigent Kurt Wöss de naam Bruckner Orchester Linz (BOL) kreeg. Sindsdien geldt het als een van de leidende orkesten in Oostenrijk. Anton Bruckner, de naamgever van het orkest, was afkomstig uit Opper-Oostenrijk in de buurt van Linz (Ansfelden in het district Linz-Land). Zijn symfonieën behoren tot het basisrepertoire van het orkest, dat ze vele malen opnam, vooral met gastdirigent Kurt Eichhorn.

## Activiteiten

Het BOL speelt zowel opera-uitvoeringen in de orkestbak van het Linzer Landestheater, als symfonische concerten, vooral in het Brucknerhaus. Het orkest treedt ook op in andere plaatsen in en buiten Oostenrijk, veelal in het kader van producties van het Landestheater.

## Dirigenten

Chef-dirigenten:
* Kurt Wöss (1967–1975)
* Theodor Guschlbauer (1975–1983)
* Roman Zeilinger (1983–1985)
* Manfred Mayrhofer (1985–1992)
* Martin Sieghart (1992–2000)
* Ingo Ingensand (2000-2002)
* Dennis Russell Davies (2002-2017)
* Markus Poschner (2017- )
Onder anderen Clemens Krauss, Hans Knappertsbusch, Sergiu Celibidache, Christoph von Dohnányi, Horst Stein, Franz Welser-Möst en Heinrich Schiff hebben als vaste gastdirigent met het BOL opgetreden.
# Bryophilopsis curvifera

Bryophilopsis curvifera is een vlinder uit de familie visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Bruce Thomas (bassist)

Bruce Thomas (Stockton-on-Tees (Engeland), 14 augustus 1948) is een Brits bassist. Hij is voornamelijk bekend als bassist van The Attractions, ontstaan in 1977 als begeleidingsband van Elvis Costello.
Thomas was reeds een veteraan in de muziekscene voordat hij bij Costello ging spelen. Hij had bij bands als The Roadrunners (met Paul Rodgers en Micky Moody), Bitter Sweet, en Bodast gespeeld. Hij was lid van Quiver, al dan niet met Sutherland Brothers en Al Stewart.
Maar het is zijn werk met Costello dat hem de grootste faam bracht. Tussen 1977 en 1987 brachten Elvis Costello & The Attractions negen albums uit, waaronder This Year's Model (1978), Punch The Clock (1983), en Blood & Chocolate (1986).
Na de split met Costello deed Thomas opnames met onder andere Billy Bragg, John Wesley Harding en Suzanne Vega.
In 1990 bracht Thomas zijn eerste boek uit "The Bog Wheel" , een autobiografie waarin Costello er (in het boek "The Singer" genaamd) nogal povertjes uitkomt. Op zijn album "Mighty as a Rose" repliceert Costello met het nummer "How to be Dumb" (1991). De relatie tussen beiden is dan ook ijskoud.
Ondanks dat en overtuigd door producer Mitchell Froom nodigde Costello Thomas uit om op het album Brutal Youth (1994) mee te spelen. De reünie van Elvis Costello & The Attractions op dit album werd gevolgd door een tournee en het album All This Useless Beauty (1996).
Het was duidelijk dat Costello en Thomas dan al niet meer samen door een deur konden en de groep ging dan ook opnieuw uiteen. De andere twee Attractions, Steve Nieve en Pete Thomas (geen familie met Bruce), hebben later wel nog met Costello gewerkt.
In 2003 werd Thomas opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame als lid van Elvis Costello & The Attractions. Thomas kwam wel het podium op om samen met Costello de prijs in ontvangst te nemen, maar ze wilden niet samen optreden. Thomas' tweede boek On the Road... Again werd in datzelfde jaar uitgebracht.
* Gemeinsame Normdatei: 13453879X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8452 707X
* Library of Congress Control Number: n91059779
* MusicBrainz: aece5c58-4ce5-4a4b-8f28-8e36e5966528
* National Archives and Records Administration: 10572326
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0103293
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 089961951
* SNAC: w6rr3h3x
* Virtual International Authority File: 60723058
* WorldCat (via VIAF): 60723058
# Bryothinusa testaceipennis

Bryothinusa testaceipennis is een keversoort uit de familie van de kortschildkevers (Staphylinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Cameron.
# Bruino

Bruino is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 7928 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 5,6 km², de bevolkingsdichtheid is 1416 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Villaggio Alba Serena, Marinella, La Quercia, Valverde.

## Demografie

Bruino telt ongeveer 3007 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 19,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 6135 |
| 2001 | 7308 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 320 m boven zeeniveau.
Bruino grenst aan de volgende gemeenten: Rivalta di Torino, Sangano, Piossasco.

## Externe link

* http://www.comune.bruino.to.it
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Bruinwangral

De bruinwangral (Rallus indicus) is een vogel uit de familie van rallen (Rallidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van oostelijk Siberië tot Japan en overwintert in Zuidoost-Azië en Borneo.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Bruinwangral op de IUCN Red List of Threatened Species.