OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Actiniopteris

Actiniopteris is een klein geslacht met zes soorten varens uit de lintvarenfamilie (Pteridaceae).
Actiniopteris zijn kleine, terrestrische varens met waaiervormige, meervoudig gedeelde bladen met zeer fijne bladslipjes.
Het geslacht komt voor in tropische zones van de Oude Wereld, zoals in Afrika, Afghanistan, India, Nepal en Sri Lanka.

## Naamgeving en etymologie

De botanische naam Actiniopteris is afgeleid van het Oudgriekse ἀκτίς, aktis (straal), en 'πτερίς, pteris (varen), naar de straalvormige bladen.

## Taxonomie

Actiniopteris werd vroeger tot de Actiniopteridaceae gerekend, maar is door Smith et al. (2006) onder de Pteridaceae geplaatst.
Het geslacht telt zes soorten.

### Soortenlijst

* Actiniopteris australis (L.f.) Link 1841
* Actiniopteris dimorpha Pic.Serm. (1962)
* Actiniopteris kornasii Medwecka-Kornaś 1999
* Actiniopteris pauciloba Pic.Serm. (1962)
* Actiniopteris radiata (Sw.) Link (1841)
* Actiniopteris semiflabellata Pic.Serm. (1962)
* ↑ (en) Actiniopteris Link Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 28 januari 2023.
* (en) A.R. Smith, K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider, P.G. Wolf, 2006: A classification for extant ferns. Taxon. 55 (3), 2006, blz. 705–731. PDF; 424 KB
* (en) Family Pteridaceae, genus Actiniopteris: world species list
* (en) Tropicos
Onderfamilie Adiantoideae Geslachten Adiantum (Venushaar) · Ananthacorus · Anetium · Antrophyum · Hecistopteris · Monogramma · Rheopteris · Vaginularia · Vittaria Onderfamilie Cheilanthoideae Geslachten Adiantopsis · Aleuritopteris · Argyrochosma · Aspidotis · Astrolepis · Bommeria · Calciphilopteris · Cassebeera · Cheilanthes · Cheiloplecton · Doryopteris · Gaga · Hemionitis · Negripteris · Notholaena · Paraceterach · Paragymnopteris · Pellaea · Pentagramma · Sinopteris · Trachypteris · Tryonella Onderfamilie Cryptogrammoideae Geslachten Coniogramme · Cryptogramma · Llavea Onderfamilie Parkerioideae Geslachten Acrostichum · Ceratopteris Onderfamilie Pteridoideae Geslachten Actiniopteris · Afropteris · Anogramma · Anopteris · Austrogramme · Cerosora · Cosentinia · Eriosorus · Jamesonia · Monachosorum · Nephopteris · Nevrocallis · Onychium · Ochropteris · Pityrogramma · Pteris · Pterozonium · Syngramma · Taenitis
# Acrocercops panacitorsens

Acrocercops panacitorsens is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Watt.
# Acrocercops panacivermiforma

Acrocercops panacivermiforma is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Watt.
# Acrocercops parallela

Acrocercops parallela is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Turner.
# Acrocercops osteopa

Acrocercops osteopa is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Meyrick.
# Adicella mita

Adicella mita is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Africactenus giganteus

Africactenus giganteus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kamspinnen (Ctenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Africactenus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Pierre L. G. Benoit.
# Africactenus simoni

Africactenus simoni is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kamspinnen (Ctenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Africactenus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Hyatt.
# Acrothericles

Acrothericles is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie Thericleidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Descamps.

## Soorten

Het geslacht Acrothericles is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Acrothericles viridithorax (Descamps, 1977)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Acrothericles viridithorax

Acrothericles viridithorax is een rechtvleugelig insect uit de familie Thericleidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Descamps.
# Actaeodes semoni

Actaeodes semoni is een krabbensoort uit de familie van de Xanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Ortmann.
# Afroscleropogon clementsi

Afroscleropogon clementsi is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Londt.
# Adolphe de Chambrun

Charles Adolphe de Pineton Markies de Chambrun (Marvejols, 10 augustus 1831 - New York, 13 september 1891) was een Frans diplomaat.
Markies Adolphe de Chambrun trouwde op 8 juni 1859 in de Église de la Madeleine in Parijs met Hélène Marthe Tircuy de Corcelle, een directe afstammelinge van markies de La Fayette. Adolphe de Chambrun was een advocaat in New York en trad later in Franse diplomatieke dienst. Hij had scherpe kritiek op keizer Napoleon III, maar werd desondanks door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Édouard Drouyn de Lhuys, als diplomaat naar Washington D.C. gezonden waar hij behoorde tot de selecte groep van vertrouwelingen van mevr. Lincoln. Tot aan zijn dood in 1891 was hij ambassaderaad.
Adolphe de Chambruns zoon Pierre de Chambrun (1865-1954) was een Frans politicus (PDP) en verzetsstrijder.

## Werk

* Impressions of Lincoln and the Civil War
# Agapanthia amitina

Agapanthia amitina is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Holzschuh.
# Adolf Werner

Adolf Werner (Kiel, 19 oktober 1886 – aldaar, 6 september 1975) was een Duits voetballer.

## Carrière
### Club

Werner begon zijn carrière bij Holstein Kiel in 1902. In 1910 werd hij kampioen van Noord-Duitsland met de club en plaatste zich zo voor de eindronde om de landstitel. De club bereikte de finale tegen Karlsruher FV en verloor deze, echter speelde Werner de finale niet. In 1911-1912 speelde hij ook een tijd als gastspeler voor Victoria Hamburg. In 1912 speelde de club in de nationale eindronde de halve finale tegen BTuFC Viktoria 1889. Na negentig minuten stond het nog gelijk waardoor er verlengingen kwamen, nadat Kiel uiteindelijk op voorsprong kwam maakte Werner amper een minuut later een eigendoelpunt waardoor er nog een extra derde verlenging nodig was waarin Kiel wel kon scoren. In de finale stond de club opnieuw tegenover Karlsruher FV, deze keer met Werner in doel. In de 52ste minuut kwam Willi Fick ten val in het strafschopgebied en kreeg Kiel een strafschop toegewezen die omgezet werd door Ernst Möller. Het volgende jaar strandde de club in de halve finale tegen Duisburger SpV.

### Nationaal elftal

Op 13 maart 1909 debuteerde hij voor het nationale elftal in de eerste wedstrijd van Duitsland op Engelse bodem in Oxford tegen de Engelse amateurs. Ondanks een 9-0 pandoering kreeg hij in de Engelse pers goede kritieken en zelfs aanbiedingen om daar te komen spelen. Hij reisde in 1912 mee af naar Zweden om deel te nemen aan de Olympische Spelen. Hij stond in het doel in de 16-0 overwinning op Rusland, tot op heden de hoogste overwinning ooit voor het nationaal elftal.
Hij overleed in 1975 aan hartfalen. Zijn broers Friedrich en August speelden ook voor Holstein Kiel.

## Externe link

* Weltfussball
# Adolf Willem Storm van 's Gravesande

Adolf Willem Storm van 's Gravesande (Demerara, 26 januari 1817 - Lonneker, 21 september 1893) was de eerste burgemeester van kleur in Nederland en lid van een niet-adellijke tak van de adellijke familie Storm van 's Gravesande.

## Biografie

De vader van Storm van 's Gravesande was Cornelis Gerard Storm van 's Gravesande (geboren 1779 in Deventer), eigenaar van koffieplantage De Onderneeming in Demerary. Hij had vijf kinderen bij twee zwarte tot slaaf gemaakte vrouwen op de plantage. De moeder van Storm van 's Gravesande heette Lumea, vermoedelijk door zijn vader vernoemd naar diens zus. Na het overlijden van zijn vader werd Adolf Willem, samen met twee broers, door familie naar Nederland gehaald, zonder zijn moeder. Hij groeide op in landgoed Eerde bij Ommen.
Op twintigjarige leeftijd verhuisde hij naar Enschede, waar hij op 21 maart 1839 trouwde met Juliana Johanna ten Cate (30 januari 1817, Enschede - 13 januari 1892, Lonneker) Haar moeder was Gesina Buddeke en haar vader Hendrik Othmarszoon ten Cate. Het echtpaar bezat steenfabrieken en liet landgoed Römershof met een villa aanleggen. Ze kregen acht kinderen.
Hij werd burgemeester van Lonneker op 1 of 15 april 1859, een jaar voor de eerste stap in de afschaffing van slavernij op 1 januari 1860. Storm van 's Gravenzande bleef burgemeester tot zijn dood in 1893.
Hij was erelid van jachtverengiging St. Hubertus, die is genoemd naar de heilige Hubertus van Luik.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Krijnsen, Marco, Hoe de zoon van een tot slaaf gemaakte vrouw burgemeester werd in Twente . Tubantia (26 juni 2023). Geraadpleegd op 26 februari 2024.
* 1 2 Jan ten Hove, 1859 - De eerste niet-blanke burgemeester van Nederland. Gearchiveerd op 4 maart 2021. Geraadpleegd op 26 februari 2024.
* 1 2 Esther van Velden en Siert Wieringa, Deventer & Slavernij - Vooronderzoek (pdf). Gemeente Deventer (juni 2023). Geraadpleegd op 26 februari 2024.
* 1 2 3 4 Bergboer, Ernst, In Depot: Lonneker had de eerste zwarte burgemeester van Nederland. 1Twente (28 november 2023). Gearchiveerd op 26 februari 2024. Geraadpleegd op 26 februari 2024. “Storm van ’s Gravesande was een adellijk geslacht en afkomst was belangrijker dan huiskleur. Bij leven wel, in elk geval; alle mannen op die foto kregen, nadat zij uit de tijd kwamen, een straat of een plein of een steeg naar zich vernoemd. Niet Adolf Willem Storm van ’s Gravesande.”
* 1 2 3 Adolf Willem Storm van 's Gravesande. geneanet.org. Geraadpleegd op 26 februari 2024.
* ↑ Huwelijksakte. Erfgoed Enschede. Geraadpleegd op 26 februari 2024.
* ↑ Huwelijk Adolf Willem Storm van 's Gravesande en Juliana Johanna ten Cate, 21 03 1839. collectieoverijssel.nl. Geraadpleegd op 26 februari 2024.
# Adelotopus vicinus

Adelotopus vicinus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Castelnau.
# Adonisea felicitata

Adonisea felicitata is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Smith.
# Aerom

Aerom of Aeroportul International Marculesti was een Moldavische luchtvaartmaatschappij, die in 2004 werd opgericht. Ze had haar thuisbasis in Marculesti. In 2007 werd het air operator's certificaat ingetrokken waarna de luchtvaartmaatschappeij buiten bedrijf raakte

## Vloot

De vloot van Aerom bestond uit:
* 1 Tupolev Tu-134
* 1 Iljoesjin Il-18
* 1 Antonov An-72
* 1 Antonov An-30
* 1 Antonov An-32
* 2 Antonov An-26
* 1 Antonov An-24
* ↑ beschrijving op ch-aviation.com. Gearchiveerd op 23 september 2015.
* ↑ Profiel van de maatschappij op aerotransport.org. Gearchiveerd op 9 maart 2021.
# Agastya (geslacht)

Agastya is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Glaphyriinae. De wetenschappelijke naam en de beschrijving van dit geslacht werden voor het eerst in 1881 gepubliceerd door Frederic Moore.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Agastya hyblaeoides Moore, 1881, die ook als typesoort is aangeduid.
# Adrana metcalfei

Adrana metcalfei is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Hanley.
# Adrana crenifera

Adrana crenifera is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1833 door G.B. Sowerby I.
# Aek Bayur

Aek Bayur kan verwijzen naar:
* Aek Bayur (Padang Bolak)
* Aek Bayur (dua)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Aek Bayur en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Agonocheila cribripennis

Agonocheila cribripennis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Chaudoir.
# Agonocryptus

Agonocryptus is een geslacht van insecten uit de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* A. admirandus (Cresson, 1874)
* A. adustus Gupta, 1982
* A. amoenus Gupta, 1982
* A. argentinus Gupta, 1982
* A. bicolor Gupta, 1982
* A. bispotus Gupta, 1982
* A. brevicauda Kasparyan & Ruiz-Cancino, 2005
* A. chichimecus (Cresson, 1874)
* A. erugatus Gupta, 1982
* A. fumosus Gupta, 1982
* A. gossypii Gupta, 1982
* A. heathi (Brues, 1912)
* A. infuscatus Gupta, 1982
* A. leurosus Gupta, 1982
* A. lioneli Gupta, 1982
* A. mulleus Gupta, 1982
* A. physocnemis (Brulle, 1846)
* A. ruficrus Gupta, 1982
* A. rufigaster Gupta, 1982
* A. rufithorax Gupta, 1982
* A. rugifrons Gupta, 1982
* A. russulus Gupta, 1982
* A. tricolor Gupta, 1982
* A. varus (Brulle, 1846)
* A. violascens (Taschenberg, 1876)
# Agonocryptus adustus

Agonocryptus adustus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gupta in 1982.
# Agriophara leptosemela

Agriophara leptosemela is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Lower.
# Agriophara dyscapna

Agriophara dyscapna is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Turner.
# Agriophara halarcta

Agriophara halarcta is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Meyrick.
# Aeolochroma viridicata

Aeolochroma viridicata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Lucas.
# Agrypnus scutellatus

Agrypnus scutellatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Candèze.
# Agyrtacantha othello

Agyrtacantha othello is een libellensoort uit de familie van de glazenmakers (Aeshnidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als onzeker, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Lieftinck.
* 1 2 (en) Agyrtacantha othello op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Agustina de Aragón

Agustina Raimunda María Zaragoza y Domenech of Agustina de Aragón (Reus, 4 maart 1786 - Ceuta, 29 mei 1857) was een Spaanse heldin uit de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog.

## Biografie

Agustina werd geboren als een dochter van de arbeider Francesc Labastida i Ramon Zaragoza en diens vrouw Raimunda Domènech i Gasull, die uit Fulleda afkomstig waren. Op 6 maart werd ze in de Santa María del Mar in Barcelona gedoopt. Op zeventienjarige leeftijd huwde ze met Joan Roca Villaseca die korporaal bij de artillerie was. Ze kregen samen een zoontje, maar dit stierf al op jonge leeftijd. Haar echtgenoot nam deel aan de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog en vocht mee in de slag bij El Bruc. De oorlog bracht het echtpaar naar de stad Zaragoza.
Op juni 1808 begonnen de Fransen met het beleg van Zaragoza en het bescheiden Spaanse leger in de stad stond onder de leiding van José Rebolledo de Palafox. Tijdens een van de eerste Franse aanvallen op de eerste dag van het beleg sloegen bij de Puerta del Portillo de Spaanse verdedigers op de vlucht, waarop Agustina een kanon laadde en afvuurde op de aanstormende Fransen. Geïnspireerd door de eenzame vrouw wisten de Spaanse verdedigers zich te hergroeperen en werd de aanval afgeslagen. Palafox was getuige van de inzet van Agustina en beloonde haar door haar te benoemen tot tweede luitenant. Na een beleg van twee maanden werd het beleg door de Fransen afgebroken. Agustina werd voortaan als heldin beschouwd en werd een inspiratiebron voor de oorlog tegen de Fransen.
Ze was ook actief betrokken bij de verdediging van Zaragoza tijdens het tweede beleg, maar ditmaal viel de stad in de handen van de Fransen en werd Agustina gevangengenomen. Nadat ze was vrijgelaten nam ze nog aan diverse gevechten deel tijdens de oorlog, waaronder het Franse beleg van Tarragona en de slag bij Vitoria, waar ze haar militaire carrière afsloot.
Na de oorlog hertrouwde ze met Juan Eugenio Cobos de Mesperuza met wie ze een dochter kreeg. Ze stierf in 1857 in Ceuta aan een longontsteking en werd in Ceuta begraven. In 1870 werd haar stoffelijk overschot overgebracht naar Zaragoza, waar ze werd bijgezet in de Iglesia de Nuestra Señora del Portillo.

## In populaire cultuur

Agustina de Aragon werd door de schilder Francisco Goya getekend in diens serie tekeningen Los desastres de la guerra. Lord Byron beschrijft haar in zijn lied Childe Harold's Pilgrimage. In de Spaanse speelfilm Agustina de Aragón werd haar rol gespeeld door de actrice Aurora Bautista.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Agustina de Aragón op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb16237192d (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058614717106706
* Gemeinsame Normdatei: 1140058843
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6189 896X
* Library of Congress Control Number: no99071029
* Système universitaire de documentation: 139846468
* Virtual International Authority File: 90456227
* WorldCat (via VIAF): 90456227
# Agustin Anievas

Agustin Anievas (1934) is een Amerikaans pianist, gespecialiseerd in het uitvoeren van werk van Frédéric Chopin, Franz Liszt en Sergei Rachmaninoff.
Anievas debuteerde in 1952 op 18-jarige leeftijd en studeerde daarna aan de Juilliard School of Music bij Olga Samaroff en Edward Steuermann, waar hij zijn Bachelor en Master behaalde in 1974. Hij won de eerste Internationale Mitropoulos Competitie voor Pianisten in 1958 en was laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd in België. Platenmaatschappij EMI heeft een grote catalogus met Anievas' uitvoeringen en opnamen op hun Forte Label.
Anievas werd later artist in residence en muziekdocent aan het Brooklyn College Conservatorium.
# Aiptasiogeton eruptaurantia

Aiptasiogeton eruptaurantia is een zeeanemonensoort uit de familie Aiptasiidae.
Aiptasiogeton eruptaurantia is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Field in 1949.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Aiptasiidae.txt
* World Register of Marine Species, Aiptasiogeton eruptaurantia. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Afzettingen van Eigenbilzen

De afzettingen van Eigenbilzen, in België de Formatie van Eigenbilzen (afkorting: Eg) genoemd, in Nederland het Laagpakket van Eigenbilzen (afkorting: RUEB), vormen een gesteentelaag in de ondergrond van delen van Nederland en het noordoosten van België. De afzettingen van Eigenbilzen zijn mariene zanden en kleien uit het Laat-Rupelien (Vroeg-Oligoceen, rond 29 miljoen jaar oud). Ze zijn genoemd naar Eigenbilzen in Belgisch Limburg.
De eenheid bestaat uit een tot 25 meter dik pakket glauconiethoudend, kleiig fijn zand, waarin fijne gelaagdheid en bioturbatie voorkomen. De afzettingen van Eigenbilzen worden gerekend tot de afzettingen van Rupel (in België de Rupel Groep, in Nederland de Formatie van Rupel) en liggen meestal met een erosievlak over de eveneens tot deze afzettingen behorende Boomse Klei. Boven op de afzetting van Eigenbilzen ligt ofwel het Zand van Voort (mariene zanden van Chattien ouderdom), ofwel jongere Miocene afzettingen.

## Literatuur

* (en) Laga, P.; Louwye, S. & Geets, S. (red.); 2001: Paleogene and Neogene lithostratigraphic units (Belgium), Geologica Belgica 4(1-2), p. 135-152.

## Externe link

* (nl) Lang F.D. de & Ebbing, J.H.J.; 2003: Formatie van Rupel, op de website van TNO
# Afzinkbaar boorplatform

Een afzinkbaar boorplatform (submersible drilling rig) is een vaartuig dat ontworpen is om op een boorlocatie afgeballast te worden tot het op de zeebodem rust. Na het boren van een put kan het ontballast worden en naar de volgende locatie worden gesleept.
De eerste afzinkbare platforms waren de McBride uit 1932 en de Giliasso uit 1933 die bestonden uit twee pontons met een door vakwerk ondersteund dek. Latere ontwerpen bestonden uit een enkel ponton met daarop palen die een dek ondersteunen, ook wel stilted barges of swamp barges genoemd, omdat dit type al in de moerassen van Louisiana werd gebruikt. Een vroeg voorbeeld van deze pontons op zee was de Breton Rig 20 van John T. Hayward die in 1949 in de Golf van Mexico verscheen. Hayward werkte voor Barnsdall Oil & Gas die hem hadden gevraagd een ontwerp te maken waarmee zij mee konden doen in de ontluikende offshoreindustrie in de Golf waar zij enkele concessieblokken hadden in Breton Sound. Het stond bekend als de Hayward-Barnsdall Rig, zelfs nadat Kerr-McGee het in 1951 over had genomen en het Transworld Rig 40 had gedoopt.
Bij latere ontwerpen hadden de kolommen aanvullende stabiliteit tijdens het afzinken. Mr. Charlie van Odeco was de eerste submersible van dit type.
Een verdere verbetering was de introductie van flesvormige kolommen, waarbij de bovenzijde naar binnen toe liep. Dit had als doel om de invloed van zeegang te verminderen op het moment dat het platform op de bodem stond. Kerr-McGee was met zijn Rig 46 de eerste die dit type bouwde.
Dit ontwerp was beperkt wat diepgang betreft en men merkte dat het ontwerp een goed zeegedrag had terwijl het gesleept werd. Bruce Collip van Shell merkte tijdens een sleepreis dat toen een submersible tijdens slecht weer deels werd afgeballast, het zeegedrag aanmerkelijk verbeterde. Dit zette een nieuw concept in gang, het halfafzinkbare platform. Dit werd niet afgezonken, maar op positie gehouden met ankers. Shell bouwde daarop in 1962 de vijf jaar oude submersible Blue Water Rig No. 1 om door ballasttanks toe te voegen, waarmee het eerste halfafzinkbare platform een feit was.
De Ocean Driller en Sedco 135-serie waren tussenvormen die zowel als afzinkbaar en als halfafzinkbaar platform ingezet konden worden. Nieuwe afzinkbare platforms werden daarna geruime tijd niet meer gebouwd, tot er rond 1980 weer enkele werden besteld, zoals de Transworld Rig 65 en de daarop gebaseerde grotere Transworld Rig 68 waar een serie van werd gebouwd, net als de Penrod 201.
Voor dieper water maakte men vanaf de jaren 1960 vooral gebruik van halfafzinkbare platforms en boorschepen en voor ondieper water van jackups.