OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oodnadatta Track

De Oodnadatta Track is een onverharde weg tussen Marree en Marla in Australië. De weg doorkruist het droogste gebied van Zuid-Australië en passeert Oodnadatta en het zuidelijke deel van het Eyremeer.
Traditioneel gezien is de weg een Aboriginalhandelsroute. Langs de weg bevinden zich een aantal bronnen, die water krijgen uit het Groot Artesisch Bekken. De bekendste bron is die nabij Coward Springs. Later werd deze route, vanwege de aanwezigheid van dit water, gekozen voor de Central Australian Railway, de oorspronkelijke route van The Ghan. Overblijfselen van de spoorlijn en telegraafstations zijn nog steeds te zien langs de weg. Heden ten dage volgt de Oodnadatta Track de route van de voormalige spoorlijn en is toegankelijk voor de meeste voertuigen, alhoewel een vierwielaangedreven voertuig de voorkeur heeft.
# Oodinus piceus

Oodinus piceus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Motschulsky.
# Elassoneuria candida

Elassoneuria candida is een haft uit de familie Oligoneuriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Eaton. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Elassoma boehlkei

Elassoma boehlkei is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de dwergzonnebaarzen (Elassomatidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Rohde & Arndt.
* ↑ (en) Elassoma boehlkei op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Elassoma boehlkei. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Elene Gedevanisjvili

Elene Gedevanisjvili (Georgisch: ელენე გედევანიშვილი) (Tbilisi, 7 januari 1990) is een Georgische kunstschaatsster. Ze is actief als soliste en haar huidige trainers zijn de Canadees Brian Orser, de wereldkampioen van 1987, en Ghislain Briand.
Ze debuteerde op een internationaal kampioenschap bij de senioren op het EK van 2006 waar ze vijfde werd en pr's schaatste. Op het WK van 2009 eindigde ze als vierde Europese vrouw, waren haar totaalscore en vrije kür score persoonlijke records, en was de tiende plaats haar beste eindklassering op een WK. De extra startplaats die ze hiermee voor 2010 verdiende voor Georgië werd dat jaar niet ingevuld. Op het EK van 2010 behaalde ze haar beste resultaat tot nu toe, ze veroverde haar eerste medaille op een internationaal kampioenschap door op de derde plaats te eindigen. Haar drie scores waren nieuwe persoonlijke records. Bij de Olympische Winterspelen in 2010, waar ze veertiende werd, verbeterde ze haar score op de korte kür. Op het WK van 2011 evenaarde ze met de tiende plaats haar beste eindklassering, haar score op de vrije kür was een nieuw pr. In 2012 verbeterde ze haar best score op de vrije kür en totaalscore op het EK van 2012 en behaalde ze voor de tweede keer de bronzen medaille op dit kampioenschap. Op het WK behaalde ze voor de derde keer de 10e plaats in de eindklassering. In het seizoen 2012/13 behaalde ze de 14e plaats op het EK en werd ze 29e op het WK. In het seizoen 2013/14 behaalde ze de tiende plaats op het EK en behaalde bij haar derde deelname aan de Winterspelen de 19e plaats.
Bij haar laatste deelname, ze was inmiddels 19 jaar, aan het WK voor junioren was ze dicht bij haar eerste internationale titel, ze stond na de korte kür eerste (met een nieuw pr score), in de lange kür reikte ze echter niet verder dan de elfde plaats wat haar uiteindelijk op de zesde positie deed eindigen.

## Persoonlijke records

| records | punten | datum | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 165.93 | 28-01-2012 | EK |
| Hoogste korte kür | 061.92 | 23-02-2010 | OS |
| Hoogste vrije kür | 108.79 | 28-01-2012 | EK |

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 01/02 | 02/03 | 03/04 | 04/05 | 05/06 | 06/07 | 07/08 | 08/09 | 09/10 | 10/11 | 11/12 | 12/13 | 13/14 | 14/15 |
| Olympische Spelen | | | | | 10e | | | | 14e | | | | 19e | |
| Wereldkampioenschap | | | | | 14e | 17e | 20e | 10e | 18e | 10e | 10e | 29e | | 22e |
| Europees kampioenschap | | | | | 05e | 08e | 07e | 25e | 3 | 08e | 3 | 14e | 10e | 23e |
| Nationaal kampioenschap | 04e | 1 | | | | | | | | | | | | |
| WK junioren | | | 12e | 05e | | | | 06e | |
| NK junioren | | | 1 | | | | | | |
* Elene Gedevanisjvili op ISU
# Els Vandevorst

Els Vandevorst (Stiphout, 10 juni 1962) is een Nederlands filmproducent.
Met haar afstudeerfilm Alaska (regie: Mike van Diem) won zij de Student Academy Award voor beste studentenfilm, een prijs die jaarlijks door de organisatie van de Oscars worden uitgereikt aan de beste studentenfilms ter wereld. Na de filmacademie in Amsterdam (co-)produceerde zij veel films, zowel van nationale als internationale regisseurs, zoals Lars von Trier, Aleksandr Sokoerov, Thomas Vinterberg, Martin Koolhoven en Mike van Diem. Wilfried Depeweg en Vandevorst richtten in 1997 Isabella Films op, genoemd naar de dochter van Depeweg en Vandevorst. Na het succes van Het Zuiden en Oorlogswinter, beide geregisseerd door Koolhoven, besloten beiden om de handen ineen te slaan met het in 2010 opgerichte filmproductiebedrijf N279 Entertainment. Dit bedrijf is genoemd naar de weg tussen Asten en Helmond waar Martin Koolhoven en Vandevorst opgroeiden. Vandevorst was ook de producent van Koolhovens film Brimstone.

## Filmografie

| Jaar | Titel | Regisseur |
| 2020 | Quo vadis, Aida? | Jasmila Zbanic |
| 2020 | CHNCHIK | Aram Shahbazyan |
| 2020 | Eden | Ágnes Kocsis |
| 2019 | Domino (2019) | Brian De Palma |
| 2016 | Brimstone | Martin Koolhoven |
| 2015 | De surprise | Mike van Diem |
| 2015 | Francofonia | Aleksandr Sokoerov |
| 2013 | Boven is het stil | Nanouk Leopold |
| 2013 | A Fold in my Blanket | Zaza Rusadze |
| 2012 | Nono, het zigzagkind | Vincent Bal |
| 2011 | Kid | Fien Troch |
| 2011 | Lena | Christophe Van Rompaey |
| 2010 | Adrienn Pál | Ágnes Kocsis |
| 2010 | De vliegenierster van Kazbek | Ineke Smits |
| 2010 | Cold Water of the Sea | Paz Fábrega |
| 2009 | Zwart water | Elbert van Strien |
| 2000 | Het leven uit een dag | Marc de Cloe |
| 2008 | Oorlogswinter | Martin Koolhoven |
| 2005 | Manderlay | Lars von Trier |
| 2004 | Het Zuiden | Martin Koolhoven |
| 2004 | Dokter Vogel | Lodewijk Crijns |
| 2003 | It's All About Love | Thomas Vinterberg |
| 2003 | Verder dan de maan | Stijn Coninx |
| 2003 | Dogville | Lars von Trier |
| 2003 | Father and Son | Sergei Potepalov |
| 2000 | Villa des Roses | Frank van Passel |
| 2002 | Dancer in the Dark | Lars von Trier |
| 1999 | The Crossing | Nora Hoppe |
| 1998 | Fl. 19,99 | Mart Dominicus |
| 1990 | Het nadeel van de twijfel | Maarten Treurniet |
| 1989 | Alaska | Mike van Diem |

## Externe link

* (en) Els Vandevorst in de Internet Movie Database
* Gemeinsame Normdatei: 1062061438
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 3922 7331
* Library of Congress Control Number: no2011128629
* Virtual International Authority File: 182170195
* WorldCat (via VIAF): 182170195
# Eleutherobia flammicerebra

Eleutherobia flammicerebra is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Eleutherobia. Eleutherobia flammicerebra werd in 2003 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Williams.
# Elysia papillosa

Elysia papillosa is een slakkensoort uit de familie van de Plakobranchidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door A. E. Verrill.
# Orange Goblin

Orange Goblin is een stonermetalband uit Londen, Engeland. Orange Goblin wordt met Cathedral beschouwd als een van de belangrijkste stonerbands van Engeland. De teksten zijn vaak direct of indirect drugs gerelateerd.

## Geschiedenis

Orange Goblin wordt in 1994 opgericht als Our Haunted Kingdom, maar verandert na een jaar al van naam. Alle huidige leden van Orange Goblin waren betrokken bij de oprichting van de band. Bij de oprichting was ook gitarist Pete O'Malley betrokken, maar die vertrok in 2004 voor een carrière in de kunstsector. Hij wordt alleen live vervangen door Neil Kingsbury. De teksten van Orange Goblin gaan vrijwel zonder uitzondering over drugs, ruimtereizen en persoonlijke kwesties.
In 1997 neemt Orange Goblin het eerste studioalbum op, getiteld 'Frequencies From Planet Ten'. Het album wordt uitgebracht door Rise Above Records en krijgt pas in een later stadium waardering. Er wordt een single uitgebracht van het nummer 'Nuclear Guru' en een split recording met de band Electric Wizard. Het album 'Time Travelling Blues' uit 1998 slaat al beter aan en mede door de ongepolijste live shows van de band groeit de schare fans gestaag. Nadien brengt de band de albums 'The Big Black' (2000), 'Coup De Grace' (2002), 'Thieving From The House Of God' (2004), 'Healing Through Fire' (2007) en 'A Eulogy For The Damned' (2012) uit. Op 7 oktober 2014 verschijnt het album 'Back From The Abyss', onder Candlelight Records.

## Bezetting
### Huidige bezetting

| Naam | Functie | Periode |
| Ben Ward | Zang | 1995-heden |
| Chris Turner | Drums | 1995-heden |
| Joe Hoare | Gitaar | 1995-heden |
| Harry Armstrong | Basgitaar | 2021-heden |

### Ex-leden

| Naam | Functie | Periode |
| Duncan Gibbs | Keyboards | periode onbekend |
| Pete O'Malley | Gitaar | 1995-2004 |
| Neil Kingsbury | Gitaar | 2013-heden |
| Martyn Millard | Basgitaar | 1995-2020 |

## Discografie
### Albums

| Titel | jaar | bijzonderheden |
| Frequencies from Planet Ten | 1997 | - |
| Time Travelling Blues | 1998 | - |
| The Big Black | 2000 | - |
| Coup De Grace | 2002 | - |
| Thieving From The House Of God | 2004 | - |
| Healing Through Fire | 2007 | - |
| A Eulogy for the Damned | 2012 | - |
| A Eulogy For The Fans | 2013 | Livealbum |
| Back From The Abyss | 2014 | - |
| The Wolf Bites Back | 2018 | - |
| Science, Not Fiction | 2024 | - |

### Overige

| Titel | jaar | Soort |
| Nuclear Guru | 1997 | Single |
| Electric Wizard / Orange Goblin | 1997 | Splitalbum |
| The Time | 1998 | EP |
| Orange Goblin / Alabama Thunderpussy | 2000 | Split |
| Some You Win, Some You Lose | 2004 | Single |
| Orange Goblin Box set | 2011 | Box set |
| Red Rising Tide | 2012 | Single |

## Externe link

* (en) Website van Orange Goblin
* ↑ (en) geschiedenis van Orange Goblin op metal-archives.com
* ↑ Recensie van Healing Through Fire bij Lords of Metal
* ↑ Recensie van 'Back From The Abyss' op Lords of Metal, editie 152, november 2014 (auteur Remco Post)
# Orange Hill Cemetery

Orange Hill Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in de Franse gemeente Feuchy (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door George Goldsmith en ligt in het veld op 1.300 m ten zuidoosten van het gemeentehuis. Ze is bereikbaar vanaf de Route de Feuchy via een landweg van 530 m. De begraafplaats heeft een bijna vierkantig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 340 m² en wordt omgeven door een muur van gekloven keien afgedekt met ruwe natuurstenen blokken. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de oostelijke muur. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
Er liggen 43 gesneuvelden begraven.

## Geschiedenis

Feuchy werd op 9 april 1917 door de 15th (Scottish) Division ingenomen maar terug uit handen gegeven tijdens het Duitse lenteoffensief in maart 1918. Eind augustus van hetzelfde jaar werd het opnieuw veroverd.
De strategische heuvel Orange Hill werd op 10 april 1917 door de 12th Division bereikt. De begraafplaats werd door het Canadian Corps aangelegd nadat de heuvel eind augustus 1918 voor de tweede maal werd veroverd. Er liggen 42 Canadezen en 1 Brit begraven.

## Onderscheiden militairen

* Thoburn Stephens Allan, kapitein bij het Royal Canadian Regiment en de luitenants Alexander Pearson McMillan en Jack Sydie, beiden van het 1st Canadian Mounted Rifles Battalion werden onderscheiden met het Military Cross (MC).
* James Harold Hannah, korporaal bij het 4th Canadian Mounted Rifles Battalion, werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM).
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC
# Elsjen Roelofs

Elsjen Roelofs (Doldersum, 1738 – Assen, 9 september 1767), Drentse boerin, terechtgesteld als moordenares van haar echtgenoot Jan Alberts.
Elsjen Roelofs was de dochter van een eigenerfde boer uit Doldersum; ze had twee broers. Om de volle rechten van de boerderij te bewaren, diende de jonge vrouw in 1762 te trouwen met Jan Alberts. Uit het gearrangeerde huwelijk kwam een zoon voort, Roelof (gedoopt op 20 maart 1764), maar het was verder ongelukkig.
Begin 1767 besloot Alberts te verhuizen, waardoor zijn echtgenote klem kwam te zitten tussen enerzijds haar huwelijksbelofte van gehoorzaamheid aan haar man en anderzijds de afspraak met haar familie om de boerderij te blijven beheren. Ze vond een uitweg uit dit dilemma door Alberts in de nacht van 11 op 12 maart 1767 te vergiftigen met arseen(III)oxide in zijn eten.
Ze werd op 17 maart gearresteerd, verhoord door landschrijver Jan Kymmell en te Assen ter dood veroordeeld. Omdat ze op dat moment in verwachting was, werd haar uitstel verleend tot na de bevalling. Haar dochter Jantien werd gedoopt op 2 augustus 1767; Elsjen Roelofs werd op 9 september 1767 geradbraakt. Jantien werd twee jaar oud.
De stukken van het proces liggen in het Drents Archief te Assen.

## Receptie

De moordzaak is beschreven door Janne IJmker in haar roman Achtendertig nachten (2006).
De moordzaak is beschreven door Jaap de Boer in zijn boek Jan Albers van Doldersum 1735-1767 (2022)
# Oorlogsmonument Ardooie

Het Ardooise oorlogsmonument dateert uit begin jaren 20 van de twintigste eeuw en is ter nagedachtenis aan de oorlogsslachtoffers uit Ardooie, in de Belgische provincie West-Vlaanderen in de Eerste- en Tweede Wereldoorlog. Het staat ten zuid-westen van de Sint-Martinuskerk. Het monument maakt deel uit van het cultureel erfgoed.

## Ontwerp
### Gedenksteen

De gedenksteen van het monument is ontworpen door Octave Devos, een architect uit Ardooie, op verzoek van de Belgische overheid. Zowel gesneuvelden, burgerslachtoffers en politieke slachtoffers door de Eerste Wereldoorlog staan er vermeld aan de voorkant. Aan de achterzijde staan de oorlogsslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. De lijst van de gesneuvelden op de gedenksteen is niet volledig.

### Kanonnetje

Kort na de Eerste Wereldoorlog deden in beslag genomen oorlogswapens van de vijand vaak dienst als oorlogstrofeeën bij gedenktekens. Zo werd in Ardooie door de Belgische overheid een klein kanon ter beschikking gesteld als essentieel onderdeel van het oorlogsmonument. Dit stond symbolisch opgesteld met de vuurmond in oostelijke richting, in de richting van Duitsland.

## Geschiedenis
### Inhuldiging na Eerste Wereldoorlog

Het gedenkteken krijgt zijn inhuldiging op 29 maart 1921.

### Tijdens Tweede Wereldoorlog

Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog verwijderen Duitse soldaten het kanonnetje. Gedurende de ganse oorlog blijft het monument overeind, dit in tegenstelling tot de aanpalende Sint-Martinuskerk.

### Naoorlogse periode

Na de oorlog gaf de gemeente bij de overheid aan oorlogsschade geleden te hebben waaronder de verwijdering van het kanon bij het oorlogsmonument. De toenmalige Ardooise burgemeester Marcel Sercu en diens gemeentesecretaris mochten in Luik, waar er een verzamelplaats was van oud oorlogsmateriaal, een nieuw kanon gaan uitkiezen. Een klein kanon, zoals oorspronkelijk aanwezig op het monument in 1921, vonden ze niet onmiddellijk. Om niet met lege handen terug te moeten keren naar Ardooie lieten ze een groter exemplaar per trein vervoeren naar Ardooie. Het grote kanon werd door de Ardooienaren met flink wat hoongelach onthaald en uiteindelijk verdween het kanon bij het monument. De gemeente verkocht het kanon kort daarna aan een inwoner van Ardooie die oude wapens verzamelde.

### Vernieuwing Marktplein

In het jaar 1999 werd het Marktplein heraangelegd en verhuisde het monument naar zijn huidige plaats. De officiële inhuldiging van het vernieuwde Marktplein vond plaats op 15 mei 1999. De gemeente Ardooie maakte van de gelegenheid gebruik en voorzag het monument van een nieuw klein kanon op het monument.
* ↑ https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/207921
* https://www.heemkringarko.be
# Eiphosoma

Eiphosoma is een geslacht van insecten uit de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* E. anchon Gauld, 2000
* E. arizonense Dasch, 1979
* E. atrovittatum Cresson, 1865
* E. aztecum Cresson, 1874
* E. batatae Cushman, 1931
* E. bioeco Fernandez-Triana & Grillo Ravelo, 2007
* E. bogan Gauld, 2000
* E. cerfen Gauld, 2000
* E. colludum Gauld, 2000
* E. dearmasi Fernandez-Triana & Grillo Ravelo, 2007
* E. dentator (Fabricius, 1804)
* E. dolopon Gauld, 2000
* E. flavescens Dasch, 1979
* E. fluminense Costa Lima, 1953
* E. fuzhi Gauld, 2000
* E. glabritum Gauld, 2000
* E. gollum Gauld, 2000
* E. haitiense Brues, 1917
* E. henorum Gauld, 2000
* E. kelpanum Gauld, 2000
* E. laphygmae Costa Lima, 1953
* E. lopesi Costa Lima, 1953
* E. luteum Brues, 1917
* E. macrum (Enderlein, 1921)
* E. maculicoxa (Enderlein, 1921)
* E. mangabeirai Costa Lima, 1953
* E. matogrossense Costa Lima, 1953
* E. mexicanum Cresson, 1874
* E. minense Costa Lima, 1953
* E. nelitae Fernandez-Triana & Grillo Ravelo, 2007
* E. nigrolineatum (Brulle, 1846)
* E. nigrovittatum Cresson, 1865
* E. nigrum (Szepligeti, 1906)
* E. nullum Morley, 1913
* E. oyafusoi Onody, Melo, Penteado-Dias & Dias-Filho, 2009
* E. paraguaiense Cushman, 1931
* E. perti Gauld, 2000
* E. porrax Gauld, 2000
* E. pyralidis Ashmead, 1896
* E. quadrilineatum (Cameron, 1886)
* E. quorum Gauld, 2000
* E. rheum Gauld, 2000
* E. ribeiroi Costa Lima, 1953
* E. rudelium Gauld, 2000
* E. saranum Gauld, 2000
* E. septentrionale Brues, 1911
* E. shaghi Gauld, 2000
* E. striatum (Cameron, 1911)
* E. strontorium Gauld, 2000
* E. tantalium Gauld, 2000
* E. terrax Gauld, 2000
* E. travassosi Costa Lima, 1953
* E. urgulium Gauld, 2000
* E. vitticolle Cresson, 1865
* E. yoron Gauld, 2000
# Ellerbe

Ellerbe is een plaats (town) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Richmond County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1021. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 981, een daling van 40 (-3,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,8 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Ellerbe.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Ellerbe op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Ellerbeck

Ellerbeck is een civil parish in het bestuurlijke gebied Hambleton, in het Engelse graafschap North Yorkshire.
# Elmo (Sorano)

Elmo is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Sorano.
# Opvoedingsgesticht

Een opvoedingsgesticht was een instelling voor de opvang en begeleiding van arme, verwaarloosde of ouderloze kinderen, dan wel voor arme en of dakloze volwassenen.
De geschiedenis van de Nederlandse opvoedingsgestichten gaat terug tot de armenzorg in de Middeleeuwen. Het initiatief tot de instelling werd meestal genomen door de kerken of kloosters, maar ook door de stedelijke overheid als middel om de overlast van daklozen tegen te gaan.
Er ontstonden afzonderlijke katholieke en protestantse opvoedingsgestichten voor jongens, meisjes en volwassenen. Er waren er honderden. Met de invoering van de kinderwetten in december 1905 ontstonden daarbij ook rijksopvoedingsgestichten.
Opvoedingsgestichten waren niet in eerste instantie bedoeld voor kinderen die een delict hadden begaan en daarvoor bestraft moesten worden. Daarvoor was het zogenoemde rasphuis of tuchthuis. Een tussenvorm waren de in de 19e eeuw ingestelde Huizen van Verbetering en Opvoeding. Die waren bedoeld voor jongens onder de zestien jaar die te jong werden geacht voor gevangenisstraf, maar wel in een speciaal verbeterhuis moesten worden opgevoed. Ze werden daar dan langere tijd geplaatst, meestal tot het twintigste levensjaar.
# Opvoedingswinkel

Een opvoedingswinkel is in Vlaanderen een voorziening waar ouders pedagogisch advies kunnen inwinnen.

## Geschiedenis

De eerste opvoedingswinkel werd opgestart in Genk in 2000, waar de instelling Bethanië voor moeilijk opvoedbare jongeren gevestigd is. Men ervoer de nood aan meer begeleiding bij de opvoeding van jonge kinderen. Het Genkse stadsbestuur steunde het initiatief financieel via het OCMW.
Sindsdien werd het initiatief door meerdere gemeenten overgenomen, aanvankelijk vooral in de provincie Limburg en later ook elders in Vlaanderen. Inmiddels, sedert het decreet van het Vlaams Parlement van 2007, worden de meeste opvoedingswinkels gesubsidieerd door het ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin, mede dankzij minister Jo Vandeurzen.

## Werking

In de opvoedingswinkels werken masters en bachelors in de opvoedkundige wetenschappen als opvoedingsconsulenten. Daarnaast is er ondersteunend personeel (onderhoud, administratie, onthaal...) en doet men beroep op een netwerk van partners in de opvoeding, onder meer (kinder)psychiater, (jeugd)politie, advocaten, onderwijsdeskundigen, CLB's, en dergelijke meer.
De behandelde problematiek is zeer breed, mede gezien de ruime doelgroep en het vrij brede leeftijdsbereik. Enkele voorbeelden:
* zindelijkheidstraining
* straffen en belonen
* (in)slaapproblemen
* seksuele opvoeding
* gezonde voeding
* huiswerkbegeleiding
* gezinsplanning
* rol van grootouders in de opvoeding
* taalstimulering, bijvoorbeeld in taalgemengde gezinnen
* verwenning
# Encyclopedia Africana

De Encyclopedia Africana is een naslagwerk over de Geschiedenis van Afrika en de Afrikaanse diaspora. Het werk werd geschreven door Henry Louis Gates Jr. en Kwame Anthony Appiah en in 1999 uitgegeven door Basic Books. Zij lieten zich inspireren door W.E.B. Du Bois, die sinds 1909 de idee had om zo'n naslagwerk te maken. Du Bois wilde hiermee een naslagwerk publiceren dat het aanzien van de black world of the twentieth century meer aanzien zou geven, zoals de Encyclopédie van Diderot en de Britannica dat ook deden. Het werk zou een beginpunt zijn voor vooruitgang en verdere studies van het zwarte ras. Du Bois werd hierin bijgestaan door zijn partner Shirley Graham, dochter van een slaafgemaakte. Toen Du Bois in 1963 overleed, was het werk nog niet af, maar had hij er wel meer dan 50 jaar aan gewerkt.
Het uiteindelijke werk werd in 1999 voor het eerst gepubliceerd, in drie delen die naar thema zijn opgedeeld. De drie delen behelsen de Afro-Amerikaanse, Afro-Latinoamerikaanse en Afrikaanse onderwerpen. In 2005 werd een tweede uitgave uitgebracht, die in vijf delen werd uitgebracht.
De encyclopedie bestaat uit twee miljoen woorden tekst, verdeeld over 3500 hoofdonderwerpen, geïllustreerd door duizend afbeeldingen en kaarten, veelal in kleur.
* ↑ Encyclopedia Africana. Buzz South Africa.
* ↑ Henry Louis Gates, Jr, The Encyclopedia Africana. Taylor Francis Online (2003).
* ↑ Okey Ndibe, Africana, An Encyclopedia of the African Diaspora. New York Times (1999).
* ↑ Henry Louis Gates, Kwame Appiah, W.E.B. DU BOIS AND THE MAKING OF THE ENCYCLOPEDIA AFRICANA, 1909-1963. Black Past (15 september 2007). Gearchiveerd op 24 april 2023.
* ↑ Ilan Halevi, Ist die panafrikanische Idee tot?. Heinrich Böll Stiftung (11 oktober 2010). Gearchiveerd op 14 november 2021. Geraadpleegd op 14 november 2021.
* ↑ Shirley Graham. Oxford Reference.
* ↑ Graham, Shirley. Encyclopedia.
* ↑ Clarence G. Contee, The Encyclopedia Africana project of W.E.B Du Bois. JSTOR (1971).