OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kerncentrale Atucha

Kerncentrale Atucha ligt bij het dorp Lima in Argentinië op ongeveer 100 kilometer van de hoofdstad Buenos Aires en dicht bij de Uruguayaanse grens. De centrale telt twee reactoren.

## Atucha 1

Vanaf 1964 werd de nuclaire optie voor de opwekking van elektriciteit bestudeerd. Al snel bleek er een duidelijk voorkeur voor het type zwaarwaterreactor. Er kwamen twee offertes, een van een Canadese en Duitse producent. Voor de laatste van Kraftwerk Union (KWU) werd gekozen mede vanwege gunstige financieringsvoorwaarden. Atucha I, gebouwd in 1974, was de eerste kerncentrale van Latijns-Amerika. Het Nederlandse bedrijf Rotterdamsche Droogdok Maatschappij leverde het eerste reactorvat in 1971. De naam is later gewijzigd in Central Nuclear Juan Domingo Perón.

## Atucha 2

In 1979 werd een tweede reactor besteld. Met de bouw van Atucha II werd in 1981 begonnen door een joint venture van Comisión Nacional de Energía Atómica (CNEA) en Kraftwerk Union. De reactor werd naast Atucha I gebouwd. De bouw vorderde traag en door geldgebrek werden de werkzaamheden in 1994, de centrale was toen voor 81% gereed, gestaakt. In dat jaar nam Nucleoeléctrica Argentina SA (NASA) de plaats in van CNEA als partner in de joint venture. Pas in 2006 werden de plannen concreter om de centrale af te bouwen. De bouw was in september 2011 gereed, maar het opstarten duurde nog jaren. In 2014 werd de reactor op het netwerk aangesloten. De naam is veranderd in Central Nuclear Néstor Kirchner.

## Atucha 3

Medio 2014 werden verregaande plannen bekendgemaakt voor een derde reactor, Atucha III. NASA en China National Nuclear Corporation (CNNC) van de Volksrepubliek China tekenden hiervoor een overeenkomst. In november 2015 werd een contract ter waarde van US$ 15 miljard getekend voor de bouw van een reactor met een brutovermogen van ongeveer 750 MW, Atucha III, en een voorlopig contact voor een vierde reactor. China is bereid 85% van de financiering voor haar rekening te nemen.
In januari 2019 werd bekend dat de reactor voor Atucha III wordt gewijzigd in een type Hualong One met een capaciteit van 1150 MW. In februari 2022 werd een vervolgcontract getekend tussen NASA en CNNC. Argentinië wil een deel van de reactor in eigen land produceren, maar dit levert vooralsnog alleen vertraging van het project op. Een indicatie wanneer de bouw van de reactor zal beginnen is nog niet bekend.
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Gemiddeld jaarlijkse productie | Begin bouw | Inbedrijfs- name |
| Atucha I - Peron | Zwaarwaterreactor | 335 MW | 357 MWh | 1968 | 1974 |
| Atucha II - Kirchner | Zwaarwaterreactor | 692 MW | 745 MWh | 1981 | 2014 |
| Atucha III | Zwaarwaterreactor | 1150 MW | | 2023 (?) | ? |
# Saint-Remy (Vosges)

Saint-Remy is een gemeente in het Franse departement Vosges (regio Grand Est) en telt 428 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Dié-des-Vosges.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Remy bedraagt 12,3 km², de bevolkingsdichtheid is 34,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Remy (Vosges) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Allarmont · Celles-sur-Plaine · Étival-Clairefontaine · Luvigny · Nompatelize · Raon-l'Étape · Raon-sur-Plaine · Saint-Remy · Vexaincourt
* ↑ Populations légales 2021.
# Polyacanthia strandi

Polyacanthia strandi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# Aleksandr Pavlovitsj Aleksandrov

Aleksandr Pavlovitsj Aleksandrov (Russisch: Александр Павлович Александров) (Moskou, 20 februari 1943) is een Russisch voormalig ruimtevaarder. Aleksandrov’s eerste ruimtevlucht was Sojoez T-9 en begon op 27 juni 1983. Het was een expeditie naar het Russische ruimtestation Saljoet 7.
In totaal heeft Aleksandrov twee ruimtevluchten op zijn naam staan. Naast zijn bezoek aan het ruimtestation Saljoet 7, volbracht hij ook een missie aan boord van het ruimtestation Mir. Tijdens zijn missies maakte hij twee ruimtewandelingen. In 1993 ging hij als astronaut met pensioen.
Aleksandrov ontving meerdere onderscheidingen en titels, waaronder 2x Held van de Sovjet-Unie, Medaille van verdienste voor ruimteonderzoek en 2x de Leninorde.
# Alonso Escoboza

Jesús Alonso Escoboza Lugo (Ahome, 22 januari 1993) is een Mexicaans voetballer die doorgaans speelt als linksbuiten. In januari 2024 verruilde hij Cruz Azul voor Mazatlán. Escoboza maakte in 2013 zijn debuut in het Mexicaans voetbalelftal .

## Clubcarrière

Op 24 juli 2011 maakte Escoboza als speler van Santos Laguna zijn debuut in de Primera División tijdens het duel met CF Pachuca (1–4 winst). Na een seizoen op huurbasis te hebben gespeeld bij Necaxa, maakte hij zijn eerste doelpunt op 24 augustus 2013, toen er tegen Club Tijuana met 1–1 gelijkgespeeld werd. Escoboza verkaste in januari 2016 naar Tijuana. Op dat moment had hij ruim zeventig competitieduels gespeeld voor Santos, waarin hij zeven doelpunten maakte. Achtereenvolgens bracht Escoboza seizoenen door op huurbasis bij Chiapas en Puebla. Voor aanvang van het seizoen 2018/19 stalde Tijuana de vleugelspeler voor één jaargang bij Dorados de Sinaloa. Daarna speelde Escoboza een half jaar bij Querétaro voordat hij in 2020 door Tijuana aan Club América verkocht werd. Necaxa huurde hem medio 2021 voor de tweede maal in zijn carrière. Het jaar erop vertrok hij definitief bij Club América, om voor Cruz Azul te gaan spelen. Escoboza verkaste in januari 2024 naar Mazatlán.

## Interlandcarrière

Escoboza debuteerde op 31 oktober 2013 voor het Mexicaans voetbalelftal . Op die dag werd er met 4–2 gewonnen van Finland. De aanvaller moest van bondscoach Miguel Herrera op de bank beginnen en hij viel na zestig minuten in voor Carlos Peña. De andere debutanten dit duel waren Moisés Muñoz (Club América) en Edwin Hernández (Club Léon). Vijf minuten na zijn invalbeurt scoorde Esccboza ook direct zijn eerste interlanddoelpunt. Escoboza speelde ook mee in beide play-offwedstrijden voor deelname aan het wereldkampioenschap voetbal 2014 tegen Nieuw-Zeeland (5–1 en 2–4 winst). Hij werd niet opgeroepen voor het WK voetbal het jaar erop.
Interlands van Alonso Escoboza voor  Mexico :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| Als speler bij Santos Laguna ||||||
| 1 | 31 oktober 2013 | Mexico – Finland | 4 – 2 | Vriendschappelijk | 65' |
| 2 | 13 november 2013 | Mexico – Nieuw-Zeeland | 5 – 1 | WK 2014 kwalificatie | |
| 3 | 20 november 2013 | Nieuw-Zeeland – Mexico | 2 – 4 | WK 2014 kwalificatie | |
Bijgewerkt op 19 januari 2024.
# Nationaal wildreservaat Caño Negro

Wildreservaat Caño Negro (Spaans: Refugio Nacional de Vida Silvestre Caño Negro) is een natuurreservaat in Costa Rica. Het is sinds 1984 beschermd gebied. Dit reservaat is 102 km² groot en ligt in de provincie Alajuela.
Caño Negro is een draslandgebied bij de grens met Nicaragua. Gedurende het regenseizoen (mei tot oktober) stromen de oevers van de Río Frío over, waardoor een 800 hectare groot meer ontstaat. In de maanden daarna daalt het waterniveau weer en overwinteren grote aantallen trekvogels uit Noord- en Zuid-Amerika in Caño Negro.
# Slag bij Ulm

De Slag bij Ulm was een onderdeel van de Derde Coalitieoorlog en werd uitgevochten bij de stad Ulm in Württemberg, Duitsland. De slag eindigde in een grootse overwinning van de Fransen.

## Voorspel

In 1805 vormden Groot-Brittannië, keizerrijk Oostenrijk, Zweden en keizerrijk Rusland de Derde Coalitie om het Franse Keizerrijk onder Napoleon omver te werpen. Toen Keurvorstendom Beieren kant koos voor Napoleon, begonnen de Oostenrijkers (72.000 man onder Karl Mack von Leiberich) al aan hun opmars. De andere coalitielegers waren echter nog niet zover; het Russische zat bijvoorbeeld nog in Polen.
Napoleon had 177.000 troepen van zijn Grande Armée klaarstaan in Boulogne-sur-Mer aan de Kanaalkust voor zijn invasie van Engeland. Deze troepenmacht stuurde hij op 27 augustus, nadat hij hoorde van de opmars van de Oostenrijkers naar het zuidoosten. Op 24 september stonden zij rond Ulm tegenover het Oostenrijkse leger, verspreid tussen Straatsburg en Weissenburg.

## De Slag

Op 7 oktober kreeg Mack von Leiberich het bericht dat Napoleon om zijn rechterflank heen probeerde te manoeuvreren en hem zo wilde afsnijden van de in aantocht zijnde Russen, die via Wenen kwamen. Mack draaide zijn leger met de Fransen mee, maar ook de Fransen gingen door met hun omtrekkende beweging.
In een poging om zich uit deze benauwde positie te bevrijden probeerde Mack de rivier de Donau bij Günzburg over te steken, en zo zijn flank beter in stelling tegenover de Fransen te brengen. Tijdens deze manoeuvre kwam deze flank echter in contact met het Zesde Korps van Frankrijk in de buurt van Elchingen (zie Slag bij Elchingen). De Oostenrijkers verloren 2.000 man en keerden terug naar Ulm. Op 16 oktober had Napoleon het hele Oostenrijkse leger omsingeld en drie dagen later gaf Mack zich over met 30.000 man, 18 generaals, 65 kanonnen en 40 vaandels. 20.000 man wist te ontkomen, 10.000 werden gedood en de rest werd gevangengenomen. Ongeveer 6.000 Fransen werden gedood of gewond.
De Slag bij Ulm wordt wel gezien als een van de beste voorbeelden van omtrekkende strategie in de militaire geschiedenis.
# Philodromus gertschi

Philodromus gertschi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Schick.
# Kerncentrale Belene

Kerncentrale Belene (Атомна електроцентрала „Белене“) is een kerncentrale in aanbouw en ligt in Bulgarije bij Belene (Белене) aan een zijarm van de rivier de Donau, dicht bij de Roemeense grens.
In 1987 werd de fundering gelegd voor een kerncentrale. De centrale zou twee drukwaterreactors (PWR) krijgen van het type VVER-1000 (AES-92). Eigenaar van de centrale is het staatsbedrijf Natsionalna Elektricheska Kompania EAD (NEK), een dochtermaatschappij van Bulgaria Energy Holdings (BEH). Dit aanbouwproject is meerdere malen gestart en gestopt, maar ligt nu sinds 2012 definitief stil.
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Begin bouw | Inbedrijfname | Stillegging |
| Belene-1 | PWR VVER-1000/V-466 | 1000 MW | 1987 | - | 2012 |
| Belene-2 | PWR VVER-1000/V-466 | 1000 MW | 1987 | - | 2012 |

## Referendum

Op 27 februari 2013 was er een door de oppositie geïnitieerd referendum voor voltooiing van deze centrale. Hoewel de meerderheid van de stemmen voor opening was, was de opkomst te laag voor een geldig referendum.
# Polyacanthonotus

Polyacanthonotus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van rugstekelalen (Notacanthidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1874 door Bleeker.

## Soorten

* Polyacanthonotus africanus (Gilchrist & von Bonde, 1924)
* Polyacanthonotus challengeri (Vaillant, 1888)
* Polyacanthonotus merretti Sulak, Crabtree & Hureau, 1984
* Polyacanthonotus rissoanus (De Filippi & Verany, 1857)
* ↑ (en) Polyacanthonotus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Aleksandr Panajotov Aleksandrov

Aleksandr Panajotov Aleksandrov (Bulgaars: Александър Панайотов Александров) (Omoertag, 1 december 1951) is een Bulgaars voormalig ruimtevaarder. In 1988 werd hij de tweede Bulgaar in de ruimte.
Aleksandrov’s eerste en enige ruimtevlucht was Sojoez TM-5 en begon op 7 juni 1988. Het was de vijfde Russische expeditie naar het Ruimtestation Mir en maakte deel uit van het Sojoez-programma.
Aleksandrov ontving meerdere onderscheidingen en titels, waaronder Held van de Sovjet-Unie, Medaille van verdienste voor ruimteonderzoek en de Leninorde.
# Alonso I de Fonseca

Alonso de Fonseca y Ulloa (Toro, 1418 – Coca (Segovia) 1473) ook wel genoemd Alonso I de Fonseca, was bisschop van Ávila en aartsbisschop van Sevilla.
Alonso I de Fonseca was een zoon van Antonio Francisco de Fonseca en Mariana de Ulloa, dochter van Juan Alonso de Ulloa, een raadsman van koning Hendrik IV van Castilië.
Alonso bekleedde tijdens zijn leven vele verschillende posten. Zo was hij aartsdeken van Salnés, kapelaan van prins Hendrik van Castilië, abt van Valladolid, bisschop van Ávila van 7 april 1445 tot februari 1454 en aartsbisschop van Sevilla vanaf 4 februari 1454 tot 1473.
Alonso I de Fonseca sloot in 1455 het huwelijk tussen Hendrik IV van Castilië en Johanna van Portugal.

## Familie

Alonso I de Fonseca maakte deel uit van een familie waarin meerdere bisschoppen voorkomen. Zo was zijn neef Alonso de Fonseca y Acevedo bisschop van Santiago de Compostella, net als diens zoon, Alonso III de Fonseca.
Nadat de aartsbisschop van Santiago de Compostella, Rodrigo de Luna, in 1460 onder verdachte omstandigheden was gestorven wendde Alfonso I zijn invloed aan om ervoor te zorgen dat zijn achterneef, Alonso de Fonseca y Acevedo, aartsbisschop van Santiago de Compostella werd.
Volgens de Spaanse geschiedschrijver Diego Enríquez del Castillo, die vertelt over het leven van de bisschop in zijn Crónica del rey Enrique IV, was deze Alonso II een verrader, en ambitieuze despoot. Edelen en burgers wilden niets van hem weten en stelden voor om Luis Osorio, zoon van de graaf van Trastámara als bisschop van Santiago de Compostella aanstellen. Aanhangers van zowel Alonso II en Luis Osorio reisden vervolgens naar Rome om bij Pius II om een aanstelling van hun favoriet te bepleiten.
Ten slotte kreeg Alonso II de voorkeur, dankzij de bemoeienis van zijn oom en van Hendrik IV en werd in 1460 aartsbisschop van Santiago. Oom Alonso I vertrekt vervolgens naar Galicië om daar de rust te herstellen, terwijl zijn neef de zetel van Sevilla inneemt. Zo ruilden de bisschoppen dus van zetel. Toen Alonso I terug wilde keren naar Sevilla, wilde Alonso II daar echter niets van weten en moest hij uiteindelijk zelfs met geweld door interventie van de graaf van Medina Sidonia en van de edelman Beltrán de la Cueva ertoe gedwongen worden naar Santiago terug te keren.
* Biblioteca Nacional de España: XX1554102
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3854 4303
* Library of Congress Control Number: n2003045480
* Système universitaire de documentation: 112916643
* Virtual International Authority File: 46136648
* WorldCat (via VIAF): 46136648
# Nautilothelphusa zimmeri

Nautilothelphusa zimmeri is een krabbensoort uit de familie van de Gecarcinucidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Balss.
* ↑ (en) Nautilothelphusa zimmeri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Nautilothelphusa zimmeri (Balss, 1933). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=440678
# Slavische opstand (983)

De Slavische opstand van 983 was een opstand van de ten oosten van de Elbe levende Slavische Liutizen en Abodriten tegen de inlijving van hun gebied in het Oost-Frankische Rijk.

## Voorgeschiedenis

Na de veldtochten van Hendrik I en Otto I de Grote golden de Slavische stammen tussen de Elbe en de Oostzee als gekerstend. Als laatste had Otto I de Grote de Abodriten in het jaar 955 onderworpen na de Slag aan de Raxa. Het gebied van de Elbe en de Oostzee-Slaven behoorde eerste tot de Saksische Oostmark, die in 965 in kleinere marken werd opgedeeld. Met name het rooms-katholieke aartsbisdom Maagdenburg ontwikkelde vanaf 968 een actieve kersteningspolitiek.
# Philodromus grazianii

Philodromus grazianii is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Lodovico di Caporiacco.
# Karukerina

Karukerina is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soort

* Karukerina antola Ortea, 2013
# Saint-Pierre-du-Vauvray

Saint-Pierre-du-Vauvray is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Andelys. Saint-Pierre-du-Vauvray telde op 1 januari 2021 1.235 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-du-Vauvray bedroeg op 1 januari 2021 5,22 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 236,6 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Saint-Pierre-du-Vauvray.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Polyacanthonotus africanus

Polyacanthonotus africanus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rugstekelalen (Notacanthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Gilchrist & von Bonde.
# Aleurothrixus antidesmae

Aleurothrixus antidesmae is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Takahashi in 1933.
# Nautilus (Barbara Nanning)

Nautilus is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Oost.
Barbara Nanning ontwierp voor het poortgebouw tussen de Erich Salomonstraat en het Theo Frenkelhof op IJburg een plafondreliëf. De opdracht kwam van (woningbouw)verenigingen De Alliantie en Waterstad 3. De titel is ontleend aan de Nautilus; de onderzeeboot ontsproten aan het brein van Jules Verne voor zijn Twintigduizend mijlen onder zee. Het reliëf geeft een massieve en zware indruk, terwijl het licht en buigzaam is; het is namelijk van karton omgoten door polyurethaan. Het geeft een onderwaterwereld weer in de ogen van Nanning. Het heeft een bont uiterlijk met kleuren als rood, groen, blauw en vooral veel goud.
Op een richel in de bouwconstructie is te lezen:
   Nautilus – raadselachtige vormen en formaties uit de onderwaterwereld. Barbara Nanning 2008.
* Kunstwacht Amsterdam, beheerder van kunst in de openbare ruimte
* Barbara Nanning
* Peter Korrel: Bruggen van Amsterdam: Poortgebouw
* Brochure Rijksakademie op de kaart, nummer 349
# Sint-Willibrorduskerk (Esch)

De Sint-Willibrorduskerk in Esch is een traditionalistische bakstenen parochiekerk uit 1927 die ontworpen is door Hubert van Groenendael. De kerk bezit een gotische toren uit de 2e helft van de 15e eeuw.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk stond hier een in de 2e helft van de 15e eeuw gebouwde kerk die in 1633 door de Staatse regering aan de katholieke eredienst werd onttrokken. Het werd een protestantse kerk die echter geen vaste predikant had, maar waarheen de Boxtelse dominee zich begaf om voor enkele protestanten te preken. In 1798 kregen de katholieken de kerk terug, maar ze was erg verwaarloosd. In 1801 kon ze weer in gebruik worden genomen, doch pas in 1809 was het interieur weer volledig in orde.
In 1856 werd de kerk vervangen door een neoclassicistische kerk die was ontworpen door Hendrik Jacobus van Tulder. De gotische kerk werd gesloopt, doch de toren bleef behouden. Wegens vermeende bouwvalligheid werd ook deze kerk in 1927 vervangen door de huidige.

## Gebouw

De gotische toren (rijksmonument 15375) bestaat uit drie geledingen waarvan de tweede geleding spaarnissen bevat en de derde heeft galmgaten en wordt afgesloten met een boogfries. De toren wordt bekroond door een ingesnoerde, met leien bedekte spits.
De kerk heeft topgevels tegen de zijbeuken en de dwarsbeuk wordt bekroond met een vieringtorentje.
Het orgel stamt uit 1790 en wordt toegeschreven aan Nicolaas van Hirtum. Het is afkomstig uit de Hervormde kerk te Vught. Het werd in 1962 geplaatst. Ook in de kerk bevindt zich een priestergrafsteen uit 1503 en een riddergrafsteen uit 1553, hergebruikt in 1731. Een klok uit 1716 draagt het opschrift: Me fecit Mamees Fremy anno 1716. S. Willibrordus vocar; sicut et patres vece et vos Ego, S. Stephanus, caritatis preaco.
Op de begraafplaats bevindt zich een kleine calvarieberg en een lijkenhuisje.
# Philodromus gyirongensis

Philodromus gyirongensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Hsen Hsu Hu.
# Karula (Haljala)

Karula (Duits: Karrol) is een plaats in de Estlandse gemeente Haljala, provincie Lääne-Virumaa. De plaats heeft 60 inwoners (2021) en heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in 2017 hoorde Karula bij de gemeente Vihula. Die ging in dat jaar op in de gemeente Haljala.
Het noordwestelijk deel van het dorp ligt in het Nationaal park Lahemaa. In de buurt van de weg tussen Karula en Vihula liggen zestien steengraven, die dateren uit de vroege ijzertijd (500 v.Chr. - 450). Door het dorp stroomt de beek Karula oja.

## Geschiedenis

Karula werd voor het eerst genoemd in 1241 onder de naam Carola. In 1402 had het dorp de naam Karuol, in 1461 de naam Karuel. In de 15e eeuw werd een landgoed Carull (of Carrull) gesticht. In 1499 werd het genoemd als Hof Carull. Tijdens de Lijflandse Oorlog (1558-1583) werd de bevolkIng van het dorp (dat in 1583 genoemd werd als Carolby; by is Zweeds voor ‘dorp’) gedecimeerd. In 1871 werd het landgoed genoemd als Karrol en het dorp als Karola.
Vanaf 1402 tot het begin van de 17e eeuw was het landgoed in het bezit van de familie Wrangel. De laatste eigenaar voor het landgoed in 1919 door het onafhankelijk geworden Estland werd onteigend, was Berthold von Nottbeck.
Ten zuiden van Karula lag vanaf de late 15e eeuw een dorp Iilpalu. In het begin van de 20e eeuw groeiden de twee dorpen samen.

## Foto's

* Markering van een steengraf
* Markering van een steengraf
* Steengraf
* 1 2 3 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 191.
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* 1 2 (et) Eestigiid.ee over Karula.
* 1 2 (et) Karula in het Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 14 augustus 2023.