OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jurassic World Evolution

Jurassic World Evolution is een bedrijfssimulatiespel ontwikkeld en uitgegeven door Frontier Developments. Het spel kwam op 12 juni 2018 uit voor de PlayStation 4, Windows en de Xbox One. Het spel is gebaseerd op Jurassic World, een film uit 2015.
In Jurassic World Evolution moet de speler een themapark met dinosauriërs creëren en onderhouden. Naast het managen van de behoeften van de bezoekers aan het park, kan de speler ook paleontologen inzetten om naar DNA-materiaal van dinosaurussen te zoeken. Met genoeg DNA-materiaal worden nieuwe dino's vrijgespeeld of de genetische eigenschappen (zoals levensduur) van vrijgespeelde dino's verbeterd.

## Ontvangst

Recensiescore :
| Recensieverzamelaar | Score |
| Metacritic | 72/100 (Windows) |
| Publicist | Score |
| Game Informer | 7/10 (Windows) |
| IGN | 4.8/10 (Windows) |
| Power Unlimited | 75/100 |
| XGN | 8.0/10 (Windows) |
Jurassic World Evolution heeft uiteenlopende beoordelingen van recensenten gehad. Het spel heeft een score van 72 op recensieverzamelsite Metacritic.
* ↑ Musters, Michel, Jurassic World Evolution verschijnt op 12 juni. Gamer.nl (30 maart 2018). Geraadpleegd op 12 juni 2018.
* ↑ (en) Rating ESRB. Entertainment Software Rating Board.
* 1 2 (en) Jurassic World Evolution for PC. Metacritic. Gearchiveerd op 3 september 2023. Geraadpleegd op 21 juni 2018.
* ↑ (en) Tack, Daniel, Jurassic World Evolution Review - Life Doesn't Always Find A Way. Game Informer (16 juni 2018). Gearchiveerd op 19 juni 2018. Geraadpleegd op 21 juni 2018.
* ↑ (en) Stapleton, Dan, Jurassic World Evolution Review. IGN (11 juni 2018). Geraadpleegd op 21 juni 2018.
* ↑ Houtkamp, Florian, Jurassic World Evolution Review. Power Unlimited (20 juni 2018). Gearchiveerd op 21 juni 2018. Geraadpleegd op 21 juni 2018.
* ↑ Kemkes, Jimmy, Jurassic World Evolution Review - Verzamel ze allemaal!. XGN.nl (13 juni 2018). Geraadpleegd op 21 juni 2018.
# José María Cervera Collado

José María Cervera Collado (Buñol, Valencia, 1945) is een Spaans componist, muziekpedagoog en dirigent.

## Levensloop

Hij studeerde viool, piano en orkestdirectie aan het Conservatorio Superior de Música de Valencia en aan de Accademia Musicale Chigiana di Siena onder andere bij Franco Ferrara. Hij won de ereprijs "l'Accademia Chigiana della dita accademia" in Siena, Italië. In 1973 won hij ook de "Premio Maestro Villa de Madrid" compositieprijs voor zijn werk Sinfonieta voor harmonieorkest.
Hij heeft een groot reputatie als dirigent en dirigeerde onder andere de Wiener Philharmoniker, het orkest van het Mozarteum Orkest Salzburg, het Royal Philharmonic Orchestra in Londen, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het orkest van La Scala in Milaan en het orkest van de Metropolitan Opera in New York. Van 1976 tot 1979 was hij chef-dirigent van het Orquesta Municipal de Valencia. Als gastdirigent leidde hij de Banda Sinfónica del Centro Instructivo Musical "La Armónica" de Buñol en de Banda Sinfónica del "Ateneo Musical" de Cullera.
Tegenwoordig is hij woonachtig in Madrid. Op uitnodiging van de componist Hans Werner Henze werd hij artistiek directeur van het Internationale muziekfestival van Montepulciano, Italië van 1977 tot 1983. Van 1985 tot 1990 was hij Generalmusikdirektor van de opera in Karlsruhe, Duitsland. Van het Festival Internacional de Música in Llutxent, Valencia, is hij artistiek directeur.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1973 Sinfonieta
** Allegro deciso
** Moderato
** Allegro, tempo de Zapateado
* Doña Lola
* Paisajes Levantinos
# Jorg Vanlierde

Jorg Vanlierde (24 februari 1999) is een Belgische atleet, die gespecialiseerd is in de meerkamp en het polsstokhoogspringen. Hij veroverde één Belgische titel.

## Biografie

Vanlierde nam in 2015 op de tienkamp deel aan de wereldkampioenschappen atletiek U18. Hij werd zestiende. In 2016 werd hij Belgisch kampioen polsstokspringen, nadat Ben Broeders zijn aanvangshoogte had gemist. Op de eerste Europese kampioenschappen U18 verloor hij op het laatste nummer de leiding en werd hij tweede in een nieuw Belgisch scholierenrecord.
Vanlierde is aangesloten bij AC Deinze.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| polsstokspringen | 2016 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| polsstokspringen | 4,90 m | 1 juli 2016 | Deinze |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| polsstokspringen | 5,00 m | 29 januari 2017 | Gent |

## Palmares
### polsstokspringen

* 2016: 1 BK AC – 4,81 m
* 2017: 2 BK AC indoor – 4,90 m

### tienkamp

* 2015: 16e WK U18 te Cali – 6809 p
* 2016: 2 EK U18 te Tbilisi – 7311 p
* ↑ EK Scholieren: goud en brons in de steeple; zilver in tienkamp, website VAL, 14 juli 2016

#### Externe link

* (en) World Athletics-profiel voor Jorg Vanlierde
# Joven para morir

Joven para morir is een album van Ángeles del Infierno.

## Inhoud

* Joven para morir
* No quiero vivir sin ti
* Loco de atar
* Lo tomas o lo dejas
* Pensando en ti
* No te dejes vencer
* Todo lo que quiero
* Vivo libre
* No hay tiempo
* Prohibidos cuentos
# Journal Square-33rd Street (PATH Route)

De Journal Square-33rd Street is een treindienst die wordt uitgevoerd door PATH. Hij staat blauw aangegeven op de kaarten en op de treinen. De treindienst voert van Journal Square naar 33rd Street in Midtown Manhattan. Deze dienst wordt uitgevoerd van maandag tot en met vrijdag van 6:00 tot 23:00 uur. In het weekend wordt hij vervangen door de dienst JSQ-33 (Via HOB).

## Lijst van stations

| Station | Wanneer | Overstapmogelijkheden |
| New Jersey |||
| Journal Square | Ma-Vr 6:00-23:00 | NWK-WTC |
| Grove Street | Ma-Vr 6:00-23:00 | NWK-WTC |
| Pavonia/Newport | Ma-Vr 6:00-23:00 | HOB-WTC |
| Manhattan |||
| Christopher Street | Ma-Vr 6:00-23:00 | HOB-33 |
| 9th Street | Ma-Vr 6:00-23:00 | HOB-33 |
| 14th Street | Ma-Vr 6:00-23:00 | HOB-33 |
| 23rd Street | Ma-Vr 6:00-23:00 | HOB-33 |
| 33rd Street | Ma-Vr 6:00-23:00 | HOB-33 |

## Dienstuitvoering

| Traject | Treinopvolging | Treinopvolging | Treinopvolging |
| Traject | Spits | Overdag (ma-vr) | Avonden (ma-vr) |
| Journal Square ↔ 33rd Street | 4-5 minuten | 10 minuten | 15 minuten |
# Joseph Ducreux

Joseph, Baron Ducreux (Nancy, 26 juni 1735 – Parijs, 25 juli 1802) was een Frans portret- en miniatuurschilder. Hij werkte aan het Oostenrijkse en Franse hof. Tegenwoordig is hij vooral nog bekend om een aantal expressieve zelfportretten, waarbij hij zijn grote interesse voor fysionomie tentoon spreidde.

## Leven en werk

Ducreux werd geboren als zoon van een kunstschilder. In 1760 verhuisde hij naar Parijs, waar hij in de leer ging bij Maurice Quentin de La Tour. Hij maakte kennis met Jean-Baptiste Greuze, die hem sterk zou beïnvloeden. Hij koos al snel volledig voor de portretteerkunst en maakte in het begin van zijn carrière ook veel kopieën.
In 1769 kreeg Ducreux opdracht om in Wenen een miniatuurportret te gaan schilderen van de toen veertienjarige Marie Antoinette, zodat Lodewijk XVI, toen nog de Dauphin van Frankrijk, zijn aanstaande bruid alvast kon zien alvorens hij haar ontmoette. Ook daarna bleef hij nog enkele jaren lang portretten schilderen aan het Oostenrijkse hof, onder andere van Maria Theresia van Oostenrijk en Keizer Jozef II. Na zijn terugkeer naar Frankrijk werkte hij vervolgens aan het Franse hof, waar Marie Antoinette hem de titel van baron verleende en benoemde tot 'premier peintre de la reine', hetgeen als bijzonder gold aangezien hij geen lid was van de Koninklijke Academie voor Beeldhouw- en Schilderkunst.
Na het uitbreken van de Franse Revolutie vluchtte Ducreux naar Londen. Begin 1793 keerde hij terug naar Parijs, waar hij het laatste portret van Lodewijk XVI schilderde, vlak voor zijn executie. Met behulp van Jacques-Louis David blies hij zijn carrière weer nieuw leven in en maakte onder andere nog portretten van Maximilien de Robespierre, Louis Antoine de Saint-Just en Juliette Récamier. Zijn woning in het Louvre groeide eind jaren negentig uit tot een bekende salon waar vele vooraanstaande Parijzenaars elkaar ontmoeten.
Tegenwoordig is Ducreux nog het meest bekend om een aantal expressieve zelfportretten, waarbij hij zijn grote interesse voor fysionomie tentoon spreidde. Zijn Portrait de l'artiste sous les traits d'un moqueur kreeg in de 21e eeuw speciale bekendheid door het gebruik ervan als internetmeme.
Ducreux overleed in 1802 aan een herseninfarct. Twee van zijn kinderen, Jules en Rose-Adelaide, werden eveneens kunstschilder.

## Galerij

* Marie Antoinette op veertienjarige leeftijd, 1769
* Lodewijk de Zestiende, kort voor zijn executie, 1793
* De discretie, 1795
* Afbeelding van de ontroostbare kunstenaar

## Literatuur

* Emilie-Juliette Gauby: Joseph Ducreux 1735-1802 Peintre de portraits, Blaise Pascal University Clermont II, 2004.
# Journal of the History of Biology

Journal of the History of Biology is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de biologie, wetenschapsfilosofie en wetenschapsgeschiedenis. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Hist. Biol. Het wordt uitgegeven door Springer Science+Business Media en verschijnt 4 keer per jaar.
* Journal of the History of Biology op NCBI
* Journal of the History of Biology op Genamics JournalSeek
# Justus Hendrik Scheerboom

Justus Hendrik Scheerboom (Amsterdam, 22 november 1903 – aldaar of Amstelveen, 11 maart 1981) was een Nederlands architect.
Hij was zoon van steenhouwer Justus Hendrik Scheerboom en Alida Helena Poggenklaas. Hij was tussen 1933 en 1946 getrouwd met Sophia Hendrika Huijse en vanaf 1956 met Betje Swaab.
Over zijn opleiding tot architect is vrijwel niets bekend. Hij werd voornamelijk bekend als historiserend architect binnen de Eelke van Houten-methode. Daarbij werden historische onderdelen van te slopen gebouwen geplaatst op andere gebouwen die een dergelijk onderdeel nodig hadden om niet gesloopt te worden of beter in hun omgeving te passen. Voorbeelden daarvan zijn te vinden op de Egelantiersgracht, Keizersgracht (huisnummer 84), Noordermarkt (35-36), Noorderdwarsstraat (11), Oostenburgergracht (37), Prins Hendrikkade (99) en Westerstraat (111-117). Ook de panden Lijnbaansgracht 93-94 en Lijnbaansgracht 95 werd volgens die methode hersteld.
Daartegenover stonden moderne gebouwen in nieuw op te trekken wijken, zoals in de Elegaststraat (wijk Bos en Lommer) en een nieuw opgetrokken gebouw aan de Nieuwe Looiersstraat 68-70. Ook in Amsterdam-Zuid is een aantal projecten van hem te vinden (Boterdiepstraat, Hunzestraat etc.), alsmede in de Spaarndammerbuurt, Westzaanstraat (huisnummers 6-28). Een bijzonder gebouw is tussenbouw aan de Sarphatikade op nummer 12a uit 1955. Het staat tussen herenhuizen aan de Singelgracht en is uitgevoerd met Frans Savonnièrenatuursteen, gebouw met laboratorium en kloverij. In of aan het gebouw zijn reliëfs van George van der Wagt aangebracht.
Hij ontwierp vanaf 1956 samen met H.R. Haagsman. Uit die samenwerking kwamen voort:
* 1959: woonhuis Hartelstein 10 in Buitenveldert
* 1959: Pruimenstraat 57 in Tuindorp Oostzaan
* 1960: Minervalaan 116 in Amsterdam
* 1960: Transformatorweg 35, een gebouw voor een drukkerij N.V. Mulder
* 1961: Fizeaustraat, een gebouw voor een diamanthandel
* 1961: Joan Muyskenweg 19, een gebouw voor een koffiefabriek Coffex
* 1963: een fabrieksgebouw voor de firma Luycks in Diemen
* 1963: Jan Rebelstraat, voor een fabriek in brillenglazen
* 1972: Flatgebouw Houwerdale in Zeist.
Een aantal gebouwen is alweer uit het straatbeeld verdwenen.
* Scheerboom op Het Nieuwe Instituut
* Monumenten Inventarisatie Project van Gemeente Amsterdam
* [1.pdf Architectuur in Amsterdam-Zuid]
* ↑ De Tijd, 3 april 1938, Waar Salomo eerste regt
* ↑ De Telegraaf, 21 april 1955, Diamant in kunst en industrie
# Julián Simón

Julián Simón Sesmero (Villacañas, 3 april 1987) is een Spaans motorcoureur.
In 2002 debuteerde Simón op Honda in de 125cc-klasse van het wereldkampioenschap wegrace. Na verschillende seizoenen, waarin hij naast Honda op de merken Malaguti en KTM uitkwam in de 125cc- en later de 250cc-klasse, stapte hij in 2009 terug over naar de 125 cc en kwam uit op Aprilia en werd wereldkampioen. In 2010 stapte Simón over naar de nieuw gevormde Moto2-klasse en werd vice-wereldkampioen. De daarop volgende jaren waren minder succesvol.

## Externe link

* (en) Julián Simón op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace
# Julián Marchioni

Julián Marchioni (La Plata, 11 maart 1993) is een Argentijns voetballer die onder contract staat bij Club Estudiantes de La Plata. In augustus 2018 werd hij voor een seizoen verhuurd aan FC Den Bosch.

## Clubcarrière

Julián Marchioni kwam in de jeugd uit voor Club Estudiantes de La Plata. In 2014 maakte hij ook zijn debuut voor deze club. In 2017 werd hij verhuurd aan Club Atlético Patronato. Vanaf augustus 2018 wordt de middenvelder verhuurd aan FC Den Bosch. Aldaar maakte Marchioni zijn debuut op 24 augustus 2018 in de thuiswedstrijd tegen RKC Waalwijk, die door FC Den Bosch met 2-3 verloren werd. Hierin speelde hij 84 minuten.

## Externe link

* Profiel op vi.nl
* ↑ Persbericht op website FC Den Bosch
1 Bakker · 3 Van den Bogert · 4 Ikeshita · 5 Henderikx · 7 Kotzebue · 8 Van Hedel · 9 Knöll · 10 Van Leeuwen · 11 Verbeek · 14 De Groot · 15 Van Grunsven · 16 Monzialo · 17 Burgering · 18 Mulders · 19 Jonathans · 20 Acheffay · 21 Kuijpers · 22 Gravenberch · 23 Bakaľa · 24 Maas · 27 Henning · 29 El Bakkali · 31 Bijlsma · 33 Laros · 34 Keijser · 36 Van de Merbel · 40 Boumassaoudi · 47 Barglan · 48 Elum · Coach: Nascimento · Assistent-trainer: Van Overbeek · Assistent-trainer: Landvreugd · Keeperstrainer: Smit
# Julián Speroni

Julián Maria Speroni (Buenos Aires, 18 mei 1979) is een Argentijns gewezen voetballer die als doelman speelde. Hij kwam het grootste deel van zijn loopbaan uit voor Crystal Palace.

## Clubcarrière

Speroni stroomde in 1999 door vanuit de jeugd van Platense, waarvoor hij debuteerde in het betaald voetbal. In 2001 trok hij naar Dundee. Daar verbleef hij drie seizoenen. Dundee verkocht Speroni in juli 2004 uit financiële nood voor één miljoen euro aan Crystal Palace. In zijn eerste seizoen speelde hij zes wedstrijden in de Premier League en degradeerde hij met Crystal Palace naar de Championship. Daar werd hij in het seizoen 2007/08 eerste doelman. Speroni promoveerde in 2013 met de club opnieuw naar de Premier League. Tijdens het seizoen 2013/14 speelde hij zijn 300ste competitiewedstrijd voor Crystal Palace. In mei 2019 besloot hij zijn keepershandschoenen aan de wilgen te hangen. Hij speelde in totaal 15 jaar voor de Engelse club.
# Jules Morel

Jules Morel (1859 - 1923) was een Zwitsers politicus
Morel was lid van de Radicale Partij van Neuchâtel (Parti radical neuchâtelois), de kantonsafdeling van de federale Vrijzinnig-Democratische Partij (FDP) in het kanton Neuchâtel. Hij was ook lid van de Staatsraad (Conseil d'État) van het kanton Neuchâtel.
Morel was van 1894 tot 1895 voorzitter van de Staatsraad (regeringsleider) van het kanton Neuchâtel.
# Jules Moes

Jules Moes (Maastricht, 6 november 1879 - Amsterdam, 30 december 1961) was een Nederlands operazanger en zangpedagoog.
Al op jonge leeftijd zong hij mee in de Mastreechter Staar en werd er eigenlijk ontdekt door Jan van Poppel.
Hij kreeg vanaf 1899 verdere muziekopleiding van Cornelie van Zanten (zang), Jean-Baptiste de Pauw en Willem Hutschenruijter (piano) en Bernard Zweers (compositieleer) aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij ging in 1902 als tenor aan de slag bij het Amsterdamsch Lyrisch Toneel van Peter van Anrooy, in 1903 bij de Opera in Gent en van 1905 tot 1909 bij dat van Antwerpen. Zijn rollen verschoven daarbij van lyrische tenor naar heldentenor. In die jaren was hij wel ook in Nederland te horen, zoals bij de Noord-Nederlandsche Opera van Jan van Gilse en de Nederlandse Opera van Désiré Pauwels
In 1912 verhuisde hij naar de Duitse Opera in Praag; hij gebruikte daar de naam Jules Peters. In de Eerste Wereldoorlog keerde hij terug naar Nederland om er te gaan zingen bij de Nederlandsche Opera van Gerhardus Hendricus Koopman en opnieuw bij Désiré Pauwels.
Hij werd voornamelijk bekend in opera’s van Richard Wagner, waarbij er ook plaatopnamen werden gemaakt. Een bijzonderheid was dat zijn rollen in Die Meistersinger von Nürnberg en Tristan und Isolde in het Nederlands werden gezongen. Hij bleef furore maken in het buitenland bij operagezelschappen in Parijs, Wenen en Berlijn. Eenmaal uitgewoed begon hij een loopbaan als oratoriumzanger en zanger in passiespelen. Vanaf 1925 tot 1928 zong bij het gezelschap Co-Opera-Tie met onder andere een rol in Beatrijs van Willem Landré. In 1927 werd hij muziekcoördinator bij de KRO. Hij werd steeds minder actief als operazanger (bleef tot 1941 weg regelmatig zingen) en legde zich steeds meer toe op lesgeven, bijvoorbeeld aan het Rotterdams Conservatorium (hoofdleraar en operaklas). Op latere leeftijd werd hij nog vaak gezien als bezoeker van opera-uitvoeringen.
Hij was zoon van Joannes Moes en Josephine Christine Peters. Hijzelf huwde in Maastricht met Marie Mathilde Vreijdenberger met wie hij vijf kinderen kreeg. Het echtpaar woonde lange tijd aan de Admiraal de Ruijterweg 264. Hij overleed vlak na zijn echtgenote op 30 december 1961 in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. Er werd een dienst gehouden in de Boomkerk en hij werd begraven op Begraafplaats Sint Barbara.
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 465
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 6, pagina 347
* Muziekencyclopedie, geraadpleegd 4 januari 2021
* Theaterencyclopedie, geraadpleegd 4 januari 2021
# Junius Annaeus Gallio

Iunius Annaeus Gallio (Cordoba, 1 na Chr. - ± 66 na Chr.) was een Romeins politicus uit de 1e eeuw n.Chr.. Hij werd geboren als Marcus Annaeus Novatus en was de oudste zoon van Seneca de Oudere en Helvia. Zijn jongere broers waren de filosoof Seneca de Jongere en de aardrijkskundige Marcus Annaeus Mela, vader van de dichter Lucanus. Na zijn adoptie door de retor Lucius Iunius Gallio liet hij zich Iunius Annaeus Gallio noemen.
In een inscriptie te Delphi wordt hij door keizer Claudius "Junius Gallio, mijn vriend en proconsul van Achaea" genoemd. Hij was dus, ergens tussen april 51 en mei 53 na Chr., proconsul van de Romeinse provincie Achaea. Gallio doorliep met succes de cursus honorum en werd (vóór 58) consul, en vervolgens in 65 senator.
Gallio viel later in ongenade bij keizer Nero en werd door deze omstreeks 66 gedwongen door zelfdoding een einde aan zijn leven te maken, hetzelfde lot dat ook zijn broers en zijn neef Lucanus overkwam.
In Handelingen van de Apostelen 18:12-17 staat dat tijdens Gallio's proconsulaat van Achaea (juni 51?) Paulus te Korinthe verbleef. Paulus werd door joden bij Gallio aangeklaagd, maar deze verklaarde de aanklacht niet-ontvankelijk, omdat hij geen partij wilde kiezen in een religieus geschil onder joden. Hij greep zelfs niet in toen Sosthenes, de overste van de synagoge, vóór zijn rechterstoel een pak ransel kreeg. Deze houding van Gallio — misschien ingegeven door een typisch Romeinse afkeer tegenover religieus fanatisme, of (ook) door de soms antisemitische uitlatingen van zijn broer Seneca — heeft aan de vrije verkondiging van het christendom in Griekenland een grote dienst bewezen.
# Jules de Trooz

Baron Jules Henri Ghislain Marie de Trooz (Leuven, 21 februari 1857 - Brussel, 31 december 1907) was een Belgisch katholiek politicus.

## Levensloop

Hij was de zoon van luitenant-kolonel bij de cavalerie Mathieu de Trooz (1812-1869) en Caroline du Chastel de la Howarderie. De Trooz volgde filosofiestudies aan de Katholieke Universiteit Leuven en werd vervolgens van 1875 tot 1890 erevoorzitter van de Arbeidersvereniging. Hij huwde in 1876 met Helene van Elewyck.
Voor de Katholieken was hij van 1883 tot 1889 provincieraadslid van de provincie Brabant, waarna hij van 1889 tot aan zijn dood in 1907 voor het arrondissement Leuven in de Kamer van volksvertegenwoordigers zat. Bovendien was hij van 1895 tot 1899 gemeenteraadslid van Leuven.
Bovendien was hij van augustus 1899 tot mei 1907 minister van Binnenlandse Zaken. Vervolgens was hij van mei 1907 tot aan zijn onverwacht overlijden op 31 december 1907 premier van België en minister van Binnenlandse Zaken.
Op 1 december 1899 vertegenwoordigde hij de Belgische regering op de uitvaart van Guido Gezelle in de Brugse kathedraal.

## Eerbetoon

Er zijn verschillende straten en pleinen naar hem genoemd:
* in Brussel de Jules de Trooz-square en de belangrijke tramhalte Jules De Trooz aan de brug van Laken
* in Blankenberge de Jules de Troozlaan
* in Sint-Pieters-Woluwe de Jules de Troozlaan

## Externe link

* Fiche de Trooz op odis.be.
de Gerlache · Lebeau · de Mûelenaere · Goblet d'Alviella · de Theux de Meylandt · Lebeau · Nothomb · Van de Weyer · de Theux de Meylandt · Rogier · Henri de Brouckère · de Decker · Rogier · Frère-Orban · d'Anethan · de Theux de Meylandt · Malou · Frère-Orban · Malou · Beernaert · de Burlet · de Smet de Naeyer · Vandenpeereboom · de Smet de Naeyer · de Trooz · Schollaert · de Broqueville · Cooreman · Delacroix · Carton de Wiart · Theunis · Van de Vyvere · Poullet · Jaspar · Renkin · de Broqueville · Theunis · van Zeeland · Janson · Spaak · Pierlot · Van Acker · Spaak · Van Acker · Huysmans · Spaak · Eyskens · Duvieusart · Pholien · Van Houtte · Van Acker · Eyskens · Lefèvre · Harmel · Vanden Boeynants · Eyskens · Leburton · Tindemans · Vanden Boeynants · Martens · Eyskens · Martens · Dehaene · Verhofstadt · Leterme · Van Rompuy · Leterme · Di Rupo · Michel · Wilmès · De Croo
# Kabinet-Wijdenbosch I

Het kabinet-Wijdenbosch I was een Surinaams kabinet onder leiding van premier Jules Wijdenbosch. In deze periode stond Suriname onder militair gezag en was Fred Ramdat Misier de president. Het kabinet regeerde van 13 februari 1987 tot en met 26 januari 1988.

## Samenstelling

Het kabinet-Wijdenbosch maakte de laatste maanden tot aan de verkiezingen van 1987 af, omdat het voorgaande kabinet-Radhakishun voortijdig opstapte. In het kabinet vond een mutatie plaats op Buitenlandse Zaken.
| Ministerie | Minister/mutatie | Opmerkingen |
| Algemene Zaken; Binnenlandse Zaken, Districtsbestuur en Volksmobilisatie; en Justitie | Jules Wijdenbosch | tevens premier |
| Buitenlandse Zaken | Jules Wijdenbosch / Henk Heidweiller (militairen) | |
| Sport- en Jeugdzaken | Orlando van Amson (militairen) | |
| Volksgezondheid | Henk Alimahomed (VHP) | |
| Financiën en Planning | Subhas Mungra (VHP) | |
| Natuurlijke Hulpbronnen en Energie | Harry Kensmil (NPS) | tevens vicepremier |
| Openbare Werken, Telecommunicatie en Bouwnijverheid | Wilhelm Wolfram (NPS) | |
| Landbouw, Veeteelt en Visserij | Cornelis Ardjosemito (KTPI) | |
| Transport, Handel en Industrie | René Reeder (ASFA) | |
| Leger en Politie | Wilfred Maynard (militairen) | |
| Arbeid | André Koornaar (PWO) | |
| Sociale Zaken en Volkshuisvesting | Ewald Grep (Moederbond) | |
| Justitie | Siegfried Gilds (C-47) | |
| Onderwijs en Wetenschap | Allan Li Fo Sjoe (CLO) | |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
* 1 2 Jules Sedney, De toekomst van ons verleden, derde editie, 2017, pagina 200 en 231, ISBN 978-99914-0-109-6