OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Syntagmaplein

Het Syntagmaplein, officieel Platía Syntágmatos (Grieks: Πλατεία Συντάγματος) d.i. Grondwetsplein, maar door de Atheners meestal kortweg Syntagma geheten (met klemtoon op de y) is het grootste en meest prestigieuze plein in het moderne centrum van de Griekse hoofdstad Athene.
Het is een belangrijk (en druk) verkeersknooppunt, waar grote verbindingswegen elkaar kruisen, verschillende bus- en tramlijnen hun eindpunt hebben (onder meer de expreslijn naar de Elefthérios Venizélos-luchthaven) en bediend wordt door twee metrolijnen (de lijnen 2 en 3) die elkaar kruisen. Daarnaast is het plein het politieke hart van Griekenland, wegens de aanwezigheid van het Griekse parlementsgebouw, de Voulí ton Ellínon (Grieks: Βουλή των Ελλήνων). Om die reden vormt het Syntagmaplein het decor van bijvoorbeeld demonstraties.
Het ondergrondse metrostation Syntagma kan een gratis museum genoemd worden. Door middel van verschillende vitrines krijgt de bezoeker een overzicht van de bodemgesteldheid van het gebied in het verleden, en ook worden er archeologische vondsten tentoongesteld die tijdens de graafwerken aan het licht kwamen.

## Geschiedenis

Het plein werd aangelegd in 1834, nadat Athene door koning Otto werd gekozen tot zijn nieuwe residentie. Het moest dienen als decor voor het Koninklijk Paleis waarvan op 5 februari 1836 de eerste steen werd gelegd, en dat zes jaar later door het koninklijk paar werd betrokken. Dit sobere gebouw kreeg vanaf 1935 de functie van Parlement toegewezen.
Uit toevallige opgravingen in de jaren twintig van vorige eeuw is gebleken dat zich op deze plaats, die in de klassieke tijd net buiten de stadswallen lag, een vrij belangrijke begraafplaats heeft gelegen. Naast de ingang van het metrostation, aan de voet van de trappen die naar het Parlement leiden, heeft men een deel blootgelegd van wat hoogstwaarschijnlijk het Mouseion was, het muzenheiligdom aangelegd door de filosoof Theophrastus, de man die in 322 v.Chr. Aristoteles opvolgde als hoofd van de Peripatetische School.
# Vlag van Wervershoof

De vlag van Wervershoof is per 23 mei 1985 bij raadsbesluit vastgesteld als gemeentelijke vlag van de voormalige Noord-Hollandse gemeente Wervershoof. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Zeven banen van wit, rood, wit, rood, groen, rood en groen, met een hoogteverhouding van 5:1:1:1:1:1:5.
De kleuren van de vlag zijn ontleend aan het gemeentewapen. De drie wortels in het wapen worden weergegeven met drie rode banen, terwijl men in die banen ook de plaatsen Wervershoof, Zwaagdijk-Oost, en Onderdijk kan zien. Het ontwerp is afkomstig van J.F. van Heyningen en R.J.M. van de Ven.
Het gemeentelijk dundoek bleef tot 1 januari 2001 in gebruik, op die dag is de gemeente opgegaan in de gemeente Medemblik.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Wervershoof
* Wervershoof (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 28 april 2019.
Akersloot · Andijk · Anna Paulowna · Assendelft · Beemster · Bennebroek · Blokker · Broek in Waterland · Bussum · Callantsoog · Edam · Egmond · Egmond aan Zee · Egmond-Binnen · Graft-De Rijp · 's-Graveland · Haarlemmerliede en Spaarnwoude · Harenkarspel · Heerhugowaard · Hensbroek · Hoogwoud · Ilpendam · Jisp · Krommenie · Langedijk · Limmen · Marken · Midwoud · Monnickendam · Muiden · Naarden · Nederhorst den Berg · Nibbixwoud · Niedorp · Noorder-Koggenland · Obdam · Opperdoes · Schermer · Schermerhorn · Schoorl · Sint Maarten · Terschelling · Terschelling en Vlieland · Twisk · Venhuizen · Vlieland · Warmenhuizen · Weesp · Wervershoof · Wester-Koggenland · Westwoud · Westzaan · Wieringen · Wieringermeer · Wijdewormer · Wognum · Wormer · Wormerveer · Zaandam · Zaandijk · Zeevang · Zijpe
# Zlataritsa

Zlataritsa (Bulgaars: Златарица) is een klein stadje in de oblast Veliko Tarnovo in Bulgarije. De stad is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente Zlataritsa. Op 31 december 2018 telt het stadje 2.067 inwoners, waarvan 1.027 mannen en 1.040 vrouwen. De gemeente Zlataritsa, bestaande uit deze stad en 23 nabijgelegen dorpen, telt in datzelfde jaar 3.683 inwoners. De stad Zlataritsa ligt 15 km ten zuidoosten van de stad Veliko Tarnovo, 12 km ten noorden van de stad Elena en 45 km ten noordoosten van de stad Gabrovo.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Златарица op de Bulgaarstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Zaglyptomorpha longula

Zaglyptomorpha longula is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1874.
# Wischroda

Wischroda is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Burgenlandkreis. Wischroda telt 497 inwoners.
# Sympetrum croceolum

Sympetrum croceolum is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam Sympetrum croceolum is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Selys.
* ↑ (en) Sympetrum croceolum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Rhinepeolus rufiventris

Rhinepeolus rufiventris is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Friese.
# Niels Carels

Niels Carels (Arnhem, 22 juli 1977) is een Nederlandse schrijver.
Hij doorliep in Arnhem de middelbare school, studeerde kort aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, en begon aan de studie Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. In 2005 studeerde hij af aan de faculteit Film- en Televisiewetenschap met een scriptie over verborgen genres in de Amerikaanse independent cinema.
Van 1997 tot 2004 was hij redacteur van literair tijdschrift Nymph. In 2000 verscheen zijn debuutroman Neon bij uitgeverij Prometheus, een nachtboek over de kunstschilder Edward Zeehond en zijn zoektocht naar Het Meisje met de Duizend Gezichten, maar ook over de vergankelijkheid van de roem en het innerlijke zwart van mensen. Hij woonde een jaar in Barcelona. Nu woont hij weer in Amsterdam. Zijn tweede roman, Betamax, verscheen in september 2007 bij Van Gennep.
Enige tijd was hij columnist voor het Amsterdamse universiteitsblad Folia. Ander werk verscheen onder meer in Passionate en Esquire en in de verhalenbundels Helios 80 (1999), Idolen (2002), De verhuizing (2003), De koffer in (2004) en Brieven aan Ayaan Hirsi Ali (2005). In 2006 verscheen zijn vertaling/bewerking van Latif Yahia's Dubbelganger van de duivel.
Sinds 2003 heeft hij samen met Vincent Schmitz een weblog: Niels en Vincent - Omdat Alleen Tekst Ook Heel Stoer Is.
# Sweater (band)

Sweater was een Belgische poprockband die muziek maakte die was geïnspireerd door Hüsker Dü, The Lemonheads en Buffalo Tom. De band werd in 1994 derde tijdens Humo's Rock Rally. Met het prijzengeld werd opnametijd gekocht in een opnamestudio, waarna de eerste singles werden uitgegeven. In 1997 verscheen het enige volwaardige album van de band.
Sweater had enkele radiohits op Studio Brussel en speelde onder meer op Parkpop en Marktrock Leuven. In 1999 trok Jo Smeets de stekker uit Sweater omdat de band wegens muzikale meningsverschillen weinig vooruitgang meer boekte. In 2004 was hij tijdens een reünietournee even zanger bij Ze Noiz.

## Discografie

Albums:
* Talking to Earl (Peer Music, 1997)
Singles:
* Haunted Soul / Waiting for the train (Yellow Yellow, 1994)
* Write your own song / Ice will melt (Yellow Yellow, 1994)
* Everything / Lonely (Peer Music, 1997)
* Lovebirds / Stop me (Peer Music, 1997)
* No such thing (Peer Music, 1998)
Compilatiealbums: het nummer Lovebirds werd opgenomen op de compilatie-albums "Studio Brussel - 't gaat vooruit '97", "Het beste uit de Belpop van (1994)", "Levend wild" en "Rockgarden vol. 2".

## Externe link

* Sweater in het Belgisch pop- en rockarchief
* ↑ Hoe zit het met de Limburgse rock nadat Splittemans stevig huishield, Het Belang van Limburg 4 september 1999
# Vliegendoder

Vliegendoder kan verwijzen naar:
* Mellinus, een geslacht van graafwespen
** Bleke vliegendoder
** Gewone vliegendoder
* Ophiocordyceps forquignonii, een schimmel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vliegendoder en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zoe Smith

Zoe Pablo Smith (Greenwich, 26 april 1994) is een Britse vrouwelijke gewichtheffer. Ze is de houder van het Britse stootrecord.

## Sportcarrière

Smith deed oorspronkelijk aan gymnastiek toen haar werd voorgesteld aan gewichtheffen te gaan doen.
In oktober 2010 won Smith een bronzen medaille in de 58 kg klasse van de Gemenebestspelen 2010 in Delhi, India. Hiermee werd ze de eerste Engelse die een medaille wint bij het gewichtheffen op de Gemenebestspelen.
In mei 2012 deed Smith mee aan de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen als het jongste lid van het Britse team. In de klasse tot 58 kg verbrak ze het Britse stootrecord met 121 kg (267 lb), dat voorheen op 119 kg stond. Met een snatch van 90 kg eindigde ze uiteindelijk als twaalfde in haar gewichtklasse met een totaalgewicht van 211 kg.
# Camponotus horrens

Camponotus horrens is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 24 september 2021. Geraadpleegd op 10 juni 2023.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Burgeroorlog van de zwakke koning

De Burgeroorlog van de zwakke koning was volgens de legende, zoals beschreven door Geoffrey of Monmouth, de oorlog die volgde op de dadenloosheid en zwakte van koning Leil van Brittannië.
De oorlog werd gestart door progressieven die verandering nastreefden. Toen Leil stierf werd het accent van de oorlog verlegd naar de troonopvolging. Leils zoon Rud Hud Hudibras volgde zijn vader op, maar het kostte hem nog enkele jaren om de vrede te herstellen.
# Symfonie nr. 4 (Vaughan Williams)

De Vierde symfonie in f mineur werd geschreven tussen 1931 en 1934 door de Britse componist Ralph Vaughan Williams en voor de eerste maal uitgevoerd op 10 april 1935 in de Queen's Hall te Londen door het BBC Symphony Orchestra onder leiding van Adrian Boult. De muziek werd diverse malen ingrijpend aangepast, voor het laatst in de jaren vijftig.
Ralph Vaughan Williams zei over zijn vierde symfonie: "Ik weet niet of ik het mooi vind, maar het is wat ik bedoelde." De muziekcriticus Michael Kennedy geeft hier als verklaring voor: "Hij had het op geen enkele andere wijze kunnen schrijven." Hiermee wijst hij op het feit dat Vaughan Williams de mening toegedaan was, dat een componist muziek moest schrijven zoals die zich aan hem opdrong. Deze opmerkingen zijn belangrijk in het licht van het feit dat de vierde symfonie een breuk betekende met Vaughan Williams' voorgaande werk. Deze vierde symfonie was namelijk "boos, agressief en wanklanken producerend", terwijl de voorgaande drie symfonieën duidelijk anders waren. Maar tegelijkertijd is de symfonie niet zo dissonant dat er geen ruimte is voor symfonische thema's "rijk genoeg om de term "Brahmsiaans" te rechtvaardigen" en "een tedere cadenza voor de fluit van groot mededogen en kalmte."
De symfonie bestaat uit:
* Allegro — het eerste deel vormt, zoals ook de delen van de Pastoral Symphony (voorgaande symfonie, nr. 3) aan elkaar geklonken zijn, de drukke opmaat voor het "langzame deel" van deel II.
* Andante moderato — het tweede deel lijkt Sibeliaans vanwege de losse groepen van akkoorden die gebruikt worden.
* Scherzo. Allegro molto — het derde deel is een duidelijke breuk met het tweede en is druk van aard; scherzo betekent grap en zo heeft Vaughan Williams dit deel ook bedoeld, als ironisch gevolg van deel II.
* Finale con Epilogo fugato. Allegro molto — muziekcriticus Michael Kennedy zegt over deel IV: "Het lijkt mij het enige [deel] te zijn waarin de componist goedgehumeurd is, zo ver mogelijk verwijderd van oorlogsprofetieën (vgl. A London Symphony en Symfonie nr. 5 in D majeur) als maar mogelijk is."
# Niels Buch

Niels Buch, ook wel Nils Buch, (Ålesund, 23 december 1860- Oslo, 3 april 1925) was een Noors dirigent en zanger.
Niels Julius Buch werd geboren binnen het gezin van priester Nils Hauschau Schare Buch en Christiane Lund Finckenhagen Brun, In 1873 verhuisde de familie naar wat toen nog Christiania heette (Oslo). Zijn basisopleiding was niet zozeer muziek maar filologie. Vanaf 1919 tot aan zijn dood doceerde hij aan Aars og Voss' skole, waar hijzelf zijn opleiding had gekregen. Hij gaf lessen in zang, geschiedenis en geografie. Rijk werd hij er niet mee, bij zijn crematie op 8 april 1925 moest geld ingezameld worden.
Buch stond voor diverse Noorse koren, waaronder Drammens sangerforbund en was voor langere tijd verbonden aan de Frederikstad sangforening. Hij volgde Johan Diederich Behrens na diens overlijden in 1890 tijdelijk op bij de Katedralskole in Oslo. Hijzelf werd in het volgende leerjaar (1890-1891) opgevolgd door Otto Winter-Hjelm en later door Olaus Andreas Grøndahl. Vanaf 1900 gaf hij tevens zangles.
Enkele concerten:
* 24 november 1894: assistentie bij het dirigeren van het Musikforeningen Kor van Iver Holter
* 9 maart 1898: assistentie bij een concert van Borghild Holmsen en Olivia Dahl
* 22 en 23 mei 1904: concert in Göteborg met het koor uit Frederikstad
* 3 en 10 mei 1908; hij dirigeerde Frederikstad Sangforening
* 21 november 1912: concert van Signe Lund met Lalla Möller, Mary Barratt Due en een honderdkoppig mannenkoor in de aula van de Universiteit van Oslo.
* 27 juni 1914: hij dirigeerde Prillar-guri van Iver Holter, zelf (koor)dirigent
* `15 april 1916: Mattheuspassion; algehele dirigent Holter; herhaling in 1917
* www.geni.net
* andere stamboom
* Aftenpostens concerten
# Sweathog

Sweathog was een Amerikaanse rockband.

## Bezetting

* Lenny Lee Goldsmith (zang, keyboards)
* Robert Morris 'B.J.' Jones (zang, gitaar)
* David L. Johnson (zang, basgitaar)
* Barry 'Frosty' Smith † 2017 (drums)
* Rex W. Ludwick (drums)
* Bobby Burns (zang, keyboards)
* Leonard Stogel (manager)

## Geschiedenis

Goldsmith en Johnson ontmoetten elkaar in 1967 toen Johnson speelde bij de band The Persuaders in de Wayne Manor-nachtclub in Sunnyvale. Nadat Johnson een optreden deed met The Beach Boys en Dr. John, ontmoette hij Lenny en formeerde hij Sweathog met Barry 'Frosty' Smith, ook bekend als Bartholomew Eugene Smith-Frost, die tijdens deze periode speelde bij Lee Michaels. Robert Morris 'B.J.' Jones speelde met Johnson in Blue Mountain Eagle en werd uitgenodigd om zich te vervoegen bij Sweathog.
In oktober 1970 werd Sweathog de huisband van de nachtclub The Chronicle in San Fernando Valley van manager Ed Jordan. Kort nadat ze begin jaren 1970 twee albums hadden uitgebracht bij CBS Records, werden ze bekend door de hitsingle Hallelujah, die de Billboard Hot 100 (#33, 1971) haalde. Deze werd geschreven door Mitch Bottler, Roberta Twain en Gary Zekley.
Frank Barsalona schreef Sweathog in bij de Premier Talent Agency en werd een overtreffende openingsact voor Black Sabbath, Emerson, Lake & Palmer, The J. Geils Band, Edgar Winter's White Trash, Grand Funk Railroad en anderen.
In 1973 herformeerden Johnson en Jones Sweathog met Warren Rex Ludwick en Bobby Burns. Johnson ontmoette Burns tijdens de Shindig! livetournee. Ludwick ging spelen met Willie Nelson. Van de vier oorspronkelijke leden woont Smith nu in Austin, Goldsmith zit in de onroerend goed-business in Malibu en zijn zoons Taylor en Griffin spelen in de band Dawes. Johnson is eigenaar van het advertentiebureau ReMIX Media Group in Aspen.

## Overlijden

Jones overleed op 15 juni 2013 in South Dakota. Smith overleed na een langdurige ziekte op 12 april 2017 in Bellingham op 71-jarige leeftijd.

## Discografie

* 1971: Sweathog (CBS Records)
* 1972: Hallelujah (CBS Records)
* ↑ (en) Sweathog. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Lenny Lee Goldsmith. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Bob Jones (18). Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) David L. Johnson. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Barry "Frosty" Smith. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Rex Ludwick. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Mitchell Bottler. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Roberta Twain. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Gary Zekley. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* ↑ (en) Frank Barsalona. Discogs. Geraadpleegd op 17-01-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sweathog op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Zonitolytta robusta

Zonitolytta robusta is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Pic.
# Zesde legioen

Zesde legioen kan verwijzen naar:
* Legio VI Ferrata
* Legio VI Victrix
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zesde legioen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Burgeroorlog tussen Alba en Cornwall

De Burgeroorlog tussen Alba en Cornwall was volgens de legende, zoals beschreven door Geoffrey of Monmouth, de oorlog die werd uitgevochten tussen de kleinzonen van koning Leir.
Toen Leir stierf, werd hij opgevolgd door Cordelia, zijn jongste dochter. Cordelia regeerde vijf jaar in vrede, tot haar neven Cunedagius, hertog van Cornwall en Marganus, hertog van Alba (Schotland) haar de troon betwistten. Zij vochten een oorlog tegen Cordelia, en namen haar gevangen, waarna zij zelfmoord pleegde.
Het koninkrijk werd verdeeld tussen de broers, waarbij Cunedagius het zuidwesten van het rijk kreeg, en Marganus het noordoosten. Al na twee jaar trok Marganus ten strijde tegen zijn broer, waarbij een groot deel van Cornwall werd verwoest. Cunedagius versloeg het leger van zijn broer, waarna Marganus naar Wales vluchtte. Aldaar werd hij door zijn broer gedood, waarna Cunedagius zichzelf uitriep tot koning van Brittannië.
# Symfonie nr. 4 (Weinberg)

De Russische componist Mieczysław Weinberg voltooide zijn Symfonie nr. 4 opus 61 in 1957; hij bewerkte het daarna in 1961. Deze bewerking bestond voornamelijk, door de twee middendelen in volgorde te wijzigen.

## Geschiedenis

Men kon in de Sovjet-Unie vrijer componeren in die tijden, de druk was door het overlijden van Jozef Stalin van de ketel. Voor Weinberg was de ellende echter nog niet voorbij. Zijn gehele leven was hij slachtoffer van antisemitisme. Daarbij had hij de pech constant in de schaduw te staan van Dmitri Sjostakovitsj, die voor de Sovjet-autoriteiten haast onaantastbaar was gezien zijn bekendheid in het Westen. Weinberg had dat voordeel niet. Beide componisten trokken wel veel met elkaar op of dat nu lag aan hun gezamenlijke geloof of compositiestijl. In deze vierde symfonie is de invloed van Sjostakovitsj duidelijk te horen, maar feit is dat de beïnvloeding over en weer plaatsvond. Sjostakovitsj wijzigde zijn vierde strijkkwartet op aanraden van zijn vriend.
Een andere zaak die de populariteit in de weg zat, is het feit dat de symfonie opgedragen is aan Revol Boenin. Was het lot van Weinberg niet al te vrolijk, dat van Boenin was haast ondraaglijk. Genoemd naar de Russische Revolutie kreeg Boenin te maken met de opruiming, die Stalin doorvoerde om aan de alleenheerschappij te komen. Boenin werd daarbij gedwongen om muziek te schrijven, waarbij de eer naar een ander (minder getalenteerde) componist ging.
De eerste uitvoering moest vier jaar op zich laten wachten; op 16 oktober 1961 ging de symfonie in première in het Conservatorium van Moskou, door het Filharmonisch Orkest van Moskou onder leiding van Kirill Kondrasjin. De naam Kondrasjin verdween uit de geschiedkundige vastlegging vanwege zijn vlucht naar het Westen.

## Muziek

De muziek vertoont overeenkomsten met die van Sjostakovitsj, maar klinkt niet zo zwaar op de maag als die van zijn vriend. Deel 1 is een toccata in sonatevorm; het wordt gevolgd door een stemmige serenade, een intermezzo; de finale is een rondo. Weinberg verweefde zowel Poolse en Russische volksmuziek in deze symfonie.

### Delen

De delen waren in eerste instantie naar de muzieksoort genoemd als boven vermeld; later verwijderde Weinberg deze titels en bleven alleen de tempoaanduidingen over:
* Allegro (circa 8 minuten)
* Allegretto (6)
* Adagio – Andantino (8)
* Vivace (7)

### Orkestratie

* 3 dwarsfluiten, 3 hobo's, 3 klarinetten, 3 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* 1 stel pauken, 2 man / vrouw percussie waaronder een xylofoon; 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Chandos: Pools Nationaal Radio-orkest, Katowice o.l.v. Gabriel Chmura; opname februari 2004
* Uitgave Olympia Compact Discs Ltd. / Melodya: Moskou Filharmonisch Orkest o.l.v. Kondrasjin; opname 1974
* de compact discs van Chandos en Olympia
* Peer Music voor instrumentatie
Nr. 1 · Nr. 2 · Nr. 3 · Nr. 4 · Nr. 5 · Nr. 6 · Nr. 7 · Nr. 8 · Nr. 9 · Nr. 10 · Nr. 11 · Nr. 12 · Nr. 13 · Nr. 14 · Nr. 15 · Nr. 16 · Nr. 17 · Nr. 18 · Nr. 19 · Nr. 20 · Nr. 21 · Nr. 22
# Noeux-les-Mines Communal Cemetery Extension

Noeux-les-Mines Communal Cemetery Extension is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Noeux-les-Mines (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 315 geïdentificeerde graven waarvan 303 Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog and 12 overige graven uit de Eerste Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Info over de begraafplaats (Commonwealth War Graves Commission)
# Syrphophagus rotundatus

Syrphophagus rotundatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Kaul & Agarwal.
# Vliegenlamp

Een vliegenlamp of insectenlamp is een apparaat om vliegen, muggen en andere vliegende insecten mee te bestrijden. Een blauw-paarse lamp, die veel ultraviolet licht uitstraalt, trekt de beesten uit de doelgroep aan. Om de lamp is een metalen netwerk bevestigd waarop hoogspanning wordt gezet. Vliegen die tussen de draden van dit netwerk door bewegen worden geëlektrocuteerd. Een bakje vangt de gedode dieren op.
Vliegenlampen worden veel gebruikt in ruimten waar bederfelijke waar wordt opgeslagen of verwerkt, zoals keukens, slagerijen, snackbars en restaurants. Een vliegenlamp werkt vrijwel altijd op het lichtnet, omdat het geheel relatief vrij veel energie gebruikt. De buitenkant van de lamp is voorzien van een spanningsvrij rooster, zodat het apparaat veilig kan worden aangeraakt.