OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Georges Leyguesklasse

De Georges Leyguesklasse of F70 ASM is een klasse van zeven fregatten bij de Franse marine. De afkorting "ASM" staat voor Anti-Sous Marine, dus deze schepen zijn speciaal uitgerust voor de strijd tegen onderzeeërs.
Dit type fregat wordt ingezet voor prioritaire missies, het bewaken van de grenzen van de Franse territoriale wateren en publieke missies zoals onderzoek van scheepswrakken. Te beginnen in 2012 werden ze vervangen door de fregatten van de Aquitaineklasse.

## Uitrusting

De F70 is uitgerust met drie sonars voor het opsporen van onderzeeërs. Eén gewone, een dieptesonar (tot 700 m) en een sonar voor zeer lage frequenties.
Verder is de F70 voorzien van vier typen radar. Eén lucht- en oppervlakte radar voor vliegtuigen en andere schepen, een navigatierader, een radar voor hulp bij het aanleggen en een artillerieradar voor de wapens.
Voor verzending van informatie worden een Syracuse- en een Inmarsatsatelliet gebruikt.
Er zijn ook een radardetector en een radio-onderschepper voorzien.

## Bewapening

* L5- en MK46-torpedo's.
* MM40 Exocet-antischeepsraketten en luchtdoelraketten.
* Eén 100 mm geschuttoren.
* Twee 20 mm-kanonnen.
Het fregat kan twee Westland Lynx-helikopters meevoeren, die een zelfstandig wapensysteem vormen (wapens, radar). Op het achtersteven is een landingpad voor helikopters aanwezig.

## Schepen

* Georges Leygues (D640)
* Dupleix (D641)
* Montcalm (D642)
* Jean de Vienne (D643)
* Primauguet (D644)
* La Motte-Picquet (D645)
* Latouche-Tréville (D646)
# Geelstuitzanger

De geelstuitzanger (Setophaga coronata s.l.) is een vogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers). De geelstuitzanger behoort tot de Amerikaanse zangers en broedt in het hele Noord-Amerikaanse continent.

## Taxonomie

Deze soort is in 2011 opgesplitst..
* Setophaga coronata sensu stricto (Mirtezanger)
* Setophaga goldmani (Goldmans zanger)
* Setophaga auduboni (Audubons zanger)
** S. auduboni auduboni
** S. auduboni nigrifrons

## Kenmerken

Het verenkleed is grotendeels grijs met een gele stuit. De lichaamslengte bedraagt 14 cm.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel broedt in Noord-Amerika, in Canada, Alaska en de Midwest in volgroeide sparrenbossen.
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2013). IOC World Bird Names (version 3.3). (en)
# Gepus buxtoni

Gepus buxtoni is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Gepus buxtoni is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Morton in 1921.
# Gepus variegatus

Gepus variegatus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Gepus variegatus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1932.
# George van Riet

G.J.M. (George) van Riet (ca. 1934) is een Nederlands politicus van de KVP en het CDA.
Hij was econoom/administrateur van het seminarie Rolduc en daarnaast wethouder van Brunssum voor hij in oktober 1977 benoemd werd tot burgemeester van Haelen. Van Riet zou die functie tot 1995 blijven uitoefenen.
# George van Rossem

George van Rossem (Den Haag, 30 mei 1882 - Wassenaar, 14 januari 1955) was een Nederlands schermer en sportbestuurder.
Van Rossem nam deel aan de Olympische Spelen van 1906, 1908, 1912 en 1920. In 1906 won hij een zilveren en een bronzen medaille en in 1912 twee bronzen medailles. In 1913 werd hij Nederlands kampioen Degen.
Na zijn loopbaan was hij actief als sportbestuurder. Hij was de derde president van de Fédération Internationale d'Escrime (FIE). Ook was hij actief in het organisatiecomité van de Olympische Spelen van 1928 en het Nederlands Olympisch Comité.

## Externe link

* (en) Profiel van George van Rossem op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Gemeinsame Normdatei: 1250351901
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8964 8219
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 234625333
* Virtual International Authority File: 283110739
* WorldCat (via VIAF): 283110739
# Geppert

Geppert is een Duits historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Maschinenbau Franz Geppert, Magdeburg.
Geppert begon in 1925 met de productie van goedkope motorfietsjes met 174cc-inbouwmotoren van DKW en Grade. Het moment was slecht gekozen: juist in dat jaar verdwenen door de grote concurrentie ruim 150 Duitse motorfietsmerkjes van de markt. Geppert hield het dan ook niet lang vol: al in 1926 werd de productie stilgelegd.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Geprefabriceerd beton

Geprefabriceerd beton of prefabbeton is een bouw- of constructiemateriaal van beton of gewapend beton dat in de regel in geconditioneerde omstandigheden gefabriceerd wordt op een andere locatie dan de bouwlocatie waar het wordt verwerkt, bijvoorbeeld heipalen, trottoirtegels, stoepranden, kolommen, wandelementen en vloerelementen.
Wanneer veel bouwelementen dezelfde specificaties hebben (afmeting, sterkte, afwerking), kan het economische en logistieke voordelen hebben die elementen niet ter plaatse te storten, maar in een fabriek. Het is dan mogelijk de productie over een lange periode te spreiden en een voorraad aan te houden. Een sprekend voorbeeld daarvan zijn stoeptegels. Het voordeel blijft bestaan wanneer voor één bouwlocatie veel van dezelfde elementen (bijvoorbeeld tussenwanden, vloerdelen, geveldelen) nodig zijn zoals bij elementenbouw.
Soms wordt beton geprefabriceerd omdat het op de bouwlocatie zelf niet mogelijk (of te duur) is het beton in de gewenste vorm te gieten, zoals vaak het geval is bij tunneldelen en brugdelen.
Andere voordelen zijn:
* betere controle over het productieproces;
* betere en constantere kwaliteit;
* hogere productiesnelheid;
* geen overlast (waaronder geluidhinder) op de locatie;
* hogere bouwsnelheid (het be- en ontkisten en het uitharden van het beton is nu geen rechtstreeks onderdeel meer van de bouwplanning, deze fasen kunnen parallel aan andere fasen van het bouwproces lopen);
Een nadeel is dat de geprefabriceerde elementen naar de locatie moeten worden getransporteerd, wanneer de afmetingen groter zijn dan wordt toegelaten op de openbare weg moet een exceptioneel transport worden geregeld. Transporten tot ongeveer 30 ton zijn geen uitzondering. Indien het vervoer geheel over water kan plaatsvinden, komt een dergelijke beperking te vervallen.
Wanneer het gaat om grote volumes, of als de constructie dat vereist, moet vaak worden afgezien van geprefabriceerd beton.
# Gilles Schey

Gilles Schey (28 augustus 1644 - 15 juni 1703) was een Nederlands admiraal uit de 17e eeuw.
In 1656 was Schey adelborst. In 1659 was hij al commandant van een eenheid zeesoldaten tijdens Michiel Adriaanszoon de Ruyters bevrijding van Funen. Hij bleef van 1661 als luitenant bij de zeesoldaten en vocht in zowat iedere slag die de Nederlandse vloot in die jaren leverde, van de Slag bij Lowestoft in 1665 tot de acties van luitenant-admiraal Willem Joseph van Ghent in West-Afrika tegen de Barbarijse kapers in 1670. In 1669 werd Schey buitengewoon kapitein bij de Admiraliteit van Amsterdam. Tijdens de Derde Engels-Nederlandse Oorlog was Gilles kapitein van de Tijdverdrijf. In 1674 was hij bij het eskader van Cornelis Tromp in actie tegen Frankrijk. In 1675 werd hij gewoon kapitein, dus in vaste dienst. Hij was kapitein van de Essen in de Slag bij Stromboli, kapitein van de Spieghel in de Slag bij Agosta en de Slag bij Palermo. In 1678 vocht hij onder Cornelis Evertsen de Jonge. Op 6 december 1683 werd hij schout-bij-nacht onder Willem Bastiaensz Schepers in de acties in de Oostzee.
In 1688 commandeerde hij op de Wapen van Utrecht in de vloot waarmee Willem III van Oranje de Britse Eilanden mee binnenviel. In 1690 was zijn vlaggenschip de Prinses Maria in de Slag bij Bevesier. Op 1 april 1692 werd hij viceadmiraal en vocht dat jaar in de zeeslagen bij Barfleur en La Hougue. In de jaren daarna voerde hij veel acties uit tegende Duinkerker kapers. Schey is vooral beroemd omdat tsaar Peter de Grote hem tijdens zijn bezoek aan de Republiek uitnodigde om voor de Russische marine te komen werken, wat Schey afsloeg. Op 1 september 1697 had Schey voor hem een spiegelgevecht uitgevoerd op het IJ, wat grote indruk gemaakt had.
# Geraint Anderson

Geraint Anderson (1972, Notting Hill, Londen) is een analist-bankier die klokkenluider werd van de Londense City. Anderson werd, na een leven als hippie, door zijn broer Hugh overgehaald in de bankwereld te stappen. Hij werd analist van nutsbedrijven en maakte een komeetachtige carrière, waarin hij werkte voor Société Générale, Commerzbank en Dresdner Kleinwort en de bankwereld leerde kennen. Eind 2006 begon hij onder de schuilnaam Citiboy columns te schrijven voor de gratis krant thelondonpaper waarin hij een boekje opendeed over de praktijken die opgeld deden in de bankwereld, zoals het verspreiden van geruchten, voorkennis en het short gaan voor een faillissement. Hij nam ontslag in 2008. Over zijn ervaringen schreef hij het boek Cityboy: Beer And Loathing In The Square Mile.
# Geraecormobius rohri

Geraecormobius rohri is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.
# Giuseppe Maria Capodieci

Giuseppe Maria Capodieci (Syracuse, 4 juni 1749 – aldaar, 25 januari 1828) was een priester van het rooms-katholiek bisdom Syracuse, ten tijde van het koninkrijk Napels en Sicilië, en na de Napoleontische Tijd in Napels, van het koninkrijk der Beide Siciliën.
Capodieci was kapelaan van het Militair Hospitaal verbonden aan het koninklijk paleis van Syracuse. Hij werkte daarnaast op het bisdom als historicus en kunsthistoricus; hij was onderlegd in archeologie en numismatiek. De Biblioteca Alagoniana in Syracuse bevat werken van hem.
Bekend zijn de volgende werken van hem:
* Antichi monumenti di Syracuse (1813). Als een archivaris lijstte Capodieci alle archeologische stukken en historische documenten op over de geschiedenis van Syracuse.
* La Verità in prospetto sopra gli abbagli presi dal principe del Biscari e dal parroco Logoteta scrivendo delle antichità di Siracusa (1818)
* Dizionario della antichità esistenti in Sicilia (1820). Een archeologische oplijsting voor Sicilië.
* Annali di Siracusa.
* ↑ (it) Randazzo, Antonio, Giuseppe Maria Capodieci. Siracusani ieri oggi (2022). Gearchiveerd op 4 juli 2022.
* ↑ (fr) Capodieci, Giuseppe Maria. Catalogue général. Bibliothèque nationale de France (1997). Gearchiveerd op 29 april 2023.
* ↑ (it) Capodieci, Giuseppe Maria (1813). Antichi monumenti di Siracusa - Tomo Primo. Francesco M. Pulejo, Syracuse.
# Giuseppe Maria Jacchini

Giuseppe Maria Jacchini (Bologna, 1663 - 2 mei 1727) was een Italiaanse cellist en componist .

## Levensloop

Jacchini kreeg zijn muzikale opleiding als koorknaap bij San Petronio in Bologna. Daar studeerde hij compositie bij Giacomo Perti en Domenico Gabrielli. Hij componeerde vooral instrumentale muziek voor de cello, het instrument wat in die tijd meer en meer het zwaardere instrument de bas verving. Hij wijdde zijn Opus 4 aan Albergati Pirro die een vurig pleidooi hield voor Jachini omdat Pirro vond dat Jacchini een permanente positie in het orkest van de kathedraal verdiende.
Jacchini was lid van de prestigieuze 1688 "Philharmonic Academy". Verder was hij werkzaam als dirigent van "Collegion dei Nobili" en werkte hij bij de kerk van S. Luigi.
Zijn cello werk heeft bijgedragen aan een betere positie van de cello als solo-instrument. Als cellist speelde hij regelmatig in theaters. Hij componeerde ook voor speciale gelegenheden concerten voor de trompet in de stijl van de werken van zijn leraar Perti, Giuseppe Torelli en Petronio Franceschini.

## Werken

* 12 "Sonata een Violino e ea cello solo cello door de camera" Op.1 (Bologna 1692)
* 12 "Sonata per camera een violini e cello" Op.2 (Bologna 1695)
* Sonate voor trompet en strijkers (Bologna, 1695)
* Trattenimenti per camera, voor trompet en strijkers (Bologna, 1703)
* Biblioteca Nacional de España: XX1769713
* Bibliothèque nationale de France: cb138955085 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124156312
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8125 5742
* Library of Congress Control Number: n80035820
* MusicBrainz: eeed1bf0-344d-4c6e-a6e1-2bbb48c6dae0
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007376848105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072301848
* Système universitaire de documentation: 084288787
* Virtual International Authority File: 46946764
* WorldCat (via VIAF): 46946764
# Germain

Germain kan verwijzen naar:
* Germain (stripverhaal), album uit de stripreeks De torens van Schemerwoude
* Germain (automerk), een Belgisch automerk
* St Germain, pseudoniem van Ludovic Navarre (1973), Frans muzikant
Personen met Germain als achternaam
* Philibert Germain (1827-1913), Frans entomoloog
* Sophie Germain (1776-1831), Frans wiskundige
# Germain (automerk)

Germain is een voormalig Belgisch automerk.
Germain werd al in 1873 opgericht en begon onder de naam Daimler-België in 1897 met autoproductie, nadat het was begonnen met de import van Daimler. In 1900 kwam er een tweede auto bij en in 1901 nam men Panhard in licentie.
In 1903 werd op de Parijse autoshow het eerste eigen product voorgesteld. In 1905 kwam de Germain Chainless op de markt. In 1907 begon Germain met Grand-Prix-auto's, waarna prins Albert van België een Germain kocht.
Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, moest Germain stoppen met de productie, wat de firma nooit te boven zou komen. Men probeerde het in 1937 met vrachtwagens en na de Tweede Wereldoorlog met stoomtrucks, maar beide projecten mislukten.
# Gerard van Reninge

Gerard van Reninge (graafschap Vlaanderen, eind 13e eeuw – waarschijnlijk Metz, 25 januari 1302) was graaf-bisschop van Metz van 1297-1302. Hij versterkte de Vlaamse invloed in het prinsbisdom Metz na zijn voorgangers Jan II van Vlaanderen en Burchard II van Avesnes. Verkeerdelijk wordt Gerard geciteerd als afkomstig van Relanges, in de Vogezen.

## Levensloop

Gerard groeide op in Ieper of Reninge in het graafschap Vlaanderen. Hij was de zoon van Jan, heer van Ieper; zijn moeder is onbekend. Gerard ging voor een kerkelijke carrière. Hij werd aartsdiaken voor het aartsdiakonaat Brabant van het bisdom Kamerijk.
Het kapittel van Metz verkoos 2 bisschoppen om de overleden Burchard II van Avesnes op te volgen: het ging om Ferry van Lotharingen, zoon van de hertog van Lotharingen en Thiebaut, zoon van de graaf van Bar. Het kapittel geraakte er niet uit wie van de 2 kandidaten het zou worden. Paus Bonifatius VIII hakte de knoop door. Hij zette de lijn van de 2 voorgaande Vlaamse bisschoppen van Metz door; zelf was de paus een tegenstander van de Franse koning Filips IV de Schone. Op bevel van Bonifatius VIII verliet Gerard het bisdom Kamerijk en trok naar Metz als de nieuwe bisschop (1297). In 1298 ontving hij de wereldlijke regalia (als graaf van Metz) van keizer Adolf van Nassau en nogmaals in 1299 van keizer Albrecht I van Oostenrijk.
Het beleid van prins-bisschop Gerard was gekenmerkt door een goede verstandhouding zowel met het graafschap Bar als met het hertogdom Lotharingen. Gerard hield zich, binnen zijn prinsbisdom, bezig met het opkopen van zoutontginningen.
Gerard stierf in 1302, waarschijnlijk in Metz zelf. Zijn graf bevindt zich in de Nicolaaskapel van de kathedraal van Metz.
* ↑ (fr) Parisse, Michel; Arnaud Hari, Gérard de Réninghe. Catalogue Historique des Evêques de Metz: le Moyen Age blz 41. Lamop, Parijs (2015). Gearchiveerd op 12 juni 2018.
* ↑ (de) Reingh Gérard de. Saarländische Biografien. Gearchiveerd op 10 januari 2016.
# Gewone paardenmossel

De (gewone) paardenmossel (Modiolus modiolus) is een in zee levend tweekleppig weekdier.

## Beschrijving
### Schelpkenmerken

De schelp lijkt op de mossel (Mytilus edulis) maar wordt groter, dikschaliger en boller terwijl de top niet volledig aan de voorzijde zit maar een stukje ervan af. Hierdoor is de voorzijde ook minder scherp en breder afgerond. Van de top naar de achterkant van de schelp loopt een hoge rug. De onderrand is wat naar binnen gebogen. De buitenzijde van de schelp heeft onregelmatige groeilijnen. De binnenzijde van de schelp is bedekt met een parelmoerlaag die grotendeels bijna tot de schelprand doorloopt.

### Grootte van de schelp

Lengte tot 170 mm (bij uitzondering tot 230 mm), hoogte tot 65 mm. Strandexemplaren zijn meestal niet groter dan 80 mm.

### Kleur van de schelp

De buitenkant van de schelp is lichtpaars en is bedenkt met een na de dood makkelijk afschilferende, donkerbruine tot zwarte opperhuid. Bij jonge exemplaren is deze bedekt met stugge, vezelige haren.

### Habitat en leefwijze

De gewone paardenmossel leeft in het Noordzeegebied in water dat doorgaans dieper is dan 20 meter en kan tot meer dan 200 meter waterdiepte voorkomen. Tussen 30 en 60 meter is lokaal een levensgemeenschap aanwezig die deze soort als belangrijkste vertegenwoordiger heeft, de zogenaamde Modiolus-fauna. Een enkele gemeenschap kan vele tientallen km$^2$ van de zeebodem bedekken. De schelpen zijn met een byssusdraden vastgehecht aan een vast substraat, zoals rots-, grind- en stenen-bodems. Soortgenoten kunnen ook als substraat dienen. Schelpen van de Gewone Paardenmossel zijn vaak begroeid met andere organismen zoals zeepokken, kalkkokerwormen mosdiertjes, etc. De dieren beginnen als zij vijf à zes jaar oud zijn met het produceren van nakomelingen. Elke keer worden meer dan twintig miljoen eieren het water in gespoten. Ze kunnen een leeftijd van ongeveer twintig jaar bereiken.

### Voeding

De gewone Paardenmossel is een filtervoeder en leeft van plankton en ander in het water zwevend voedsel.

### Areaal

Een noordelijke soort met in de Atlantische Oceaan een zuidelijkste voorkomen in de Golf van Biskaje. Aan de Amerikaanse Oostkust van Labrador tot North Carolina, in de Grote Oceaan van de Beringstraat tot aan Japan en Californië. Van Noord naar Zuid steeds dieper water bewonend.

### Voorkomen

De gewone paardenmossel is een zeldzame schelp in het aanspoelsel op de Nederlandse en Belgische stranden. Op de Noordzeestranden van de Nederlandse Waddeneilanden zijn losse kleppen iets algemener. Op de Duitse en Deense stranden spoelen schelpen van de Gewone Paardenmossel algemener aan. Op drijvende voorwerpen die op het strand aanspoelen zijn vastgehechte jonge exemplaren regelmatig te vinden. Fragmenten van fossiele schelpen zijn niet echt zeldzaam op de Zeeuwse stranden.

### Fossiel voorkomen

In het Noordzeebekken bekend uit het Plioceen en het Kwartair.
# Gewone oorworm

De gewone oorworm (Forficula auricularia) is een insect dat behoort tot de orde van de oorwormen (Dermaptera). Het is een in Europa algemeen voorkomende oorworm en het gedrag en de levenswijze zijn goed bestudeerd.

## Kenmerken

De gewone oorworm bereikt een lengte van ongeveer 10 tot 16 millimeter, exclusief de lange, pincet-achtige lichaamsaanhangsels, die wel cerci worden genoemd. De cerci van de mannetjes zijn groter en langer en hebben een duidelijk zichtbare tand aan de binnenzijde bij de basis. De aanhangsels van de vrouwtjes zijn vrijwel recht en minder breed aan de basis. De mannetjes hebben een variabele cercilengte, deze kunnen ongeveer de helft van de lichaamslengte bedragen maar ook bijna net zo lang zijn als het lichaam.
De gewone oorworm heeft een geelbruine tot donkerbruine kleur, de achtervleugels zijn aanwezig maar worden aan het oog onttrokken omdat ze zijn verborgen onder de voorvleugels. De vliezige achtervleugels zijn meerdere keren opgevouwen onder de veel kleinere voorvleugels. Ondanks de aanwezigheid van vleugels vliegt de gewone oorworm zelden, maar kan dit wel.

## Algemeen

De gewone oorworm is de meest algemene oorworm van Europa en komt ook voor in België en Nederland. Het is een generalist die overal leeft waar een strooisellaag is. Ook is een vochtige omgeving een belangrijke voorwaarde; oorwormen kunnen zeer slecht tegen droogte. De soort is in het verleden verspreid naar onder andere de Verenigde Staten en heeft zich hier sinds lange tijd permanent gevestigd.
De oorworm is een alleseter die van zachte delen leeft, zoals plantendelen als fruit, jonge blaadjes en plantenwortels maar ook de eieren en larven van insecten worden gegeten. Vooral bladluizen lijken een voorkeur te zijn. De jonge nimfen leven deels van insecteneieren. Als er te weinig voedsel is, worden de dieren kannibalistisch en eten hun kleinere soortgenoten op.

## Voortplanting

De gewone oorworm kent net als alle oorwormen een onvolledige gedaanteverwisseling, waarbij de juvenielen nimfen worden genoemd en in stapjes groter worden door te vervellen. Er is dus geen popstadium zoals insecten die een volledige gedaanteverwisseling kennen. De voortplanting van oorwormen is bijzonder, omdat het vrouwtje een verregaande vorm van broedzorg kent in vergelijking met andere insecten. Zodra de eitjes zijn afgezet onder een steen of blad, worden ze door het vrouwtje verzorgd. Ze likt regelmatig de eieren schoon om uitdroging en beschimmeling te voorkomen. Eventuele bedorven eitjes worden opgegeten. Als de nimfen uitkomen worden ze nog enige tijd verzorgd door de moeder tot ze zelfstandig zijn en het nest verlaten. Mocht de moeder voortijdig komen te sterven, dan wordt zij door haar eigen jongen opgegeten.
# Gleisi Hoffmann

Gleisi Helena Hoffmann (Curitiba, 6 september 1965) is een Braziliaanse advocate en politica voor de Arbeiderspartij (PT). Van 2011 tot 2014 was ze de kabinetschef van de Braziliaanse president (de belangrijkste positie binnen de Braziliaanse regering) in de regering-Rousseff, onder president Dilma Rousseff. Tegenwoordig is ze senator voor Paraná, een positie die ze ook in 2011 al kort bekleedde.
Hoffmann werd geboren in een religieuze familie van Duitse origine en werd in haar studietijd al politiek actief. In 1989 werd ze lid van de Arbeiderspartij. Ze studeerde rechten aan de universiteit van Curitiba. Ze is gekend voor haar managementvaardigheden en was eerder staatssecretaris in Mato Grosso do Sul en gemeentesecretaris in Londrina. In 2002 maakte ze deel uit van de campagne van presidentskandidaat Lula da Silva en van diens transitieteam na zijn verkiezingsoverwinning. Van 2003 tot 2006 was ze financieel directeur van de Itaipudam, maar daar nam ze ontslag om voorzitter te worden van de Arbeiderspartij in Paraná en om deel te nemen aan de Senaatsverkiezingen in haar thuisstaat, die ze echter verloor. Ze greep ook naast het burgemeesterschap in haar thuisstad Curitiba in 2008. In 2010 werd ze wel verkozen tot de Senaat en met 3,1 miljoen voorkeurstemmen, het hoogste aantal ooit in Paraná, werd ze het eerste vrouwelijke lid van de senaat voor die staat.
Enkele maanden later werd ze door president Dilma Rousseff benoemd tot de 43e stafchef (of kabinetschef) van Brazilië, de meest invloedrijke positie binnen de Braziliaanse regering. In december 2013 maakte Gleisi bekend dat Rousseff een herschikking van haar kabinet plande en dat ze zelf ook ontslag zou nemen, om zich te concentreren op haar kandidatuur voor het gouverneurschap in Paraná. In de tussentijd keerde ze terug naar de senaat. Toen haar werd gevraagd haar tijd in de Braziliaanse regering te evalueren, stelde ze dat ze het jammer vond dat ze niet alle nochtans dringende projecten rond autosnelwegen en luchthavens had kunnen afronden, mede door haar onervarenheid op dat vlak.
Hoffmann is getrouwd met Paulo Bernardo, voormalig minister van Communicatie. Ze hebben twee kinderen.
* Gemeinsame Normdatei: 1168632757
* Library of Congress Control Number: no2020018167
* Virtual International Authority File: 3807153954871805680003
* WorldCat (via VIAF): 3807153954871805680003
# Gleisweiler

Gleisweiler is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Südliche Weinstraße. Gleisweiler telt 606 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Edenkoben.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden