OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Helmsley Building

Helmsley Building, ook wel New York Central Building genoemd, is een wolkenkrabber in Manhattan, New York.
Helmsley Building telt 35 verdiepingen en bevindt zich aan 230 Park Avenue, tussen East 45th Street en East 46th Street. Het werd in 1929 gebouwd als de New York Central Building en is een ontwerp van Warren & Wetmore, bekend als de architecten van de Grand Central Terminal, in de beaux-artsstijl. Vóór de bouw van Pan Am Building, hedendaags MetLife Building, torende dit gebouw boven de twee meest prestigieuze lanen uit als de hoogste structuur rond Grand Central.
Het verkeer vindt zijn weg rijdend via Park Avenue Viaduct door het gebouw via een tweetal viaducten in de sokkel.

## New York Central Building

Vóór de elektrificatie van de New York Central Railroad in 1912-13 was de omgeving ten noorden van de Grand Central Terminal bezet door spoorlijnen en werven in open lucht voor stoomtreinen. Door de komst van de elektrisch spoorverkeer en het afdekken van de werven gaf het vrijgekomen gebied de mogelijkheid om Park Avenue uit te breiden naar het noorden toe.
Op de 8e verdieping van het gebouw werd op 10 september 1931 capo di tutti capi Salvatore Maranzano vermoord door misdadigers, ingehuurd door Lucky Luciano.
Sinds 2007 is Goldman Sachs eigenaar van het gebouw.

## Afbeeldingen

* Van bovenaf
* Zicht op een viaduct
# Helmsley

Helmsley is een civil parish in het district Ryedale in North Yorkshire, Engeland.
Het dorp ligt aan de rivier Rye en de waterloop Borough Beck die in de Rye uitmondt. De plaats ligt ongeveer veertien mijl ten oosten van Thirsk. In en rond Helmsley staan meerdere oude gebouwen, waarvan de overblijfselen van het kasteel van rond het jaar 1186 het bekendst zijn. In het dorp Rievaulx, dat er vlakbij ligt, staan de ruïnes van de Rievaulx Abbey, een abdij van de Cisterciënzers uit het jaar 1132.
Het gebied rond Helmsley werd zwaar getroffen in de nacht van 19 juni 2005, toen de dijken van de rivier Rye doorbraken.
Helmsley telde in 2001 1570 inwoners.

## Bijzonderheden

* De Indieband One Night Only is afkomstig uit Helmsley. In de videoclip van de single You and Me is de band rondom het kasteel van Helmsley te zien.

## Galerij

* Zicht op Helmsley en de waterloop Borough Beck
* Het kasteel van Helmsley

## Externe link

* Helmsley op www.northyorks.com
* ↑ Dave Simpson, For One Night Only, Yorkshire town becomes international rock capital, 3 november 2007. Gearchiveerd op 19 oktober 2012.
# Hemiceras congrua

Hemiceras congrua is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Dognin.
# Herman Veldhuis

Hermanus (Herman) Veldhuis (Haarlem, 18 januari, 1878 - Delft, 18 oktober 1954) was een Nederlandse tekenaar, kunstschilder, glasschilder en glazenier.

## Leven en werk

Veldhuis werd in 1878 in Haarlem geboren als zoon van de werkman Johannes Jakobus Veldhuis en Jansje Bos. Hij was jarenlang de vaste tekenaar en hoofdontwerper van het atelier van de Delftse glazenier Jan Schouten. Ter gelegenheid van diens restauratie van de gebrandschilderde glazen in de Goudse Sint-Janskerk ontwierp Veldhuis in 1920 een van de twee gedenkramen voor deze kerk. Hoewel het raam in 1920 feestelijke werd onthuld kwam er zoveel kritiek, dat Veldhuis in 1925 ter vervanging een nieuw raam ontwierp, dat in 1926 werd geplaatst.
Veldhuis maakte voor meer kerken glas in loodramen, onder meer voor de Sint-Eusebiuskerk in Arnhem, de Sint-Jacobskerk in Den Haag, de Grote Kerk te Dordrecht en de Sint-Laurenskerk in Rotterdam. Ook voor andere gebouwen ontwierp hij glas in loodramen. In het stadhuis van Delft bevinden zich zes ramen, die door Veldhuis voor het voormalige weeshuis waren gemaakt. Samen met Schouten maakte hij de gebrandschilderde ramen voor De Inktpot, het huidige hoofdkantoor van ProRail. Veldhuis vervaardigde ook houtsnedes. Veldhuis telde onder zijn leerlingen Wim ten Bosch, Steef Geerling en Jan Mankes.
Veldhuis was getrouwd met Wilhelmina Geerling. Hij overleed in oktober 1954 op 76-jarige leeftijd in zijn woonplaats Delft.

## Galerij

* Sint Jacobskerk, Den Haag
* Eerste Kamer, Den Haag
* Grote Kerk, Enschede
* Ruyven-Zeman, Zsuzsanna van, De cartons van de Sint-Janskerk in Gouda, Delft, 2011
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Scheen, Pieter A. (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 2, p. 481.
# Herman Venverloo

Hermanus Johannus Wilhelmus (Herman) Venverloo (Amsterdam, 19 januari 1854 – aldaar, 9 april 1930) was een Nederlands horlogemaker, organist, tenor en componist.
Hij, hij noemde zichzelf Manus, was zoon van Anna Maria Wognum en Hermanus Johannes Venverloo, wonende aan de Haarlemmerdijk. Zelf bleef hij ongehuwd, aldus zijn verklaring van overlijden.
Hij was van huis uit horloge- en instrumentmaker, die een winkel uitbaatte aan de Herenstraat 20.
Hij kreeg zijn eerste opleiding van zijn vader die zelf organist en muziekmeester was te Amsterdam. Andere leraren die hem onderwezen waren Wilhelm Heinrich Christoph Schmölling, Johannes Meinardus Coenen, Bernard Zweers en Anna Collin-Tobisch.
Hoe getalenteerd hij was bleek uit zijn deelname op elfjarige leeftijd aan een uitvoering van de grote mis van Joannes Josephus Viotta; hij bespeelde het orgel; in 1877 maakte hij zijn debuut als zanger. Op latere leeftijd bleef hij toch vooral bekend om zijn zangkunst; zo zong hij een solopartij tijdens Leiden ontzet van Richard Hol door het Amstel Mannenkoor. Er volgden optredens in het hele land. Soms stond hij daarbij als dirigent voor het koor van de Sint-Catharinakerk, zong bij Apollo, alwaar hij erelid was of bespeelde het orgel van de Sint-Catharinakerk.
Als componist schreef hij enkele liederen, waarvan Muzikaal Nederland 1850-1910 noemt: Egoismus, Vergeet mij nietje, Ik heb wel een klein hufken hier binnen. Verder nog te noemen zijn Heb je wel gehoord van stoerheid en kracht (een lied met orkestbegeleiding) en drie cantates.
In aanvulling op bovenstaande werkzaamheden schreef hij ook kritieken in bladen als Het Orgel, Het Centrum en De Tijd.
Tijdens zijn leven had hij last van een onwillige voet, ontstaan door een niet goed herstelde gebroken enkel tijdens zijn jeugd. Dat schaadde zijn muzikale loopbaan, maar ook het gewone leven. Hij was eens op vakantie in een bergstreek, maar bleek er vanwege de regen niet te kunnen wandelen. Om te voorkomen dat hij zou vallen, keerde hij terug naar Amsterdam en viel daar. Venverloo was al enige tijd ziek (lichaamszwakte), werd daartegen verpleegd in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis alwaar hij op 76-jarige leeftijd overleed. Hij werd begraven op Begraafplaats Buitenveldert. Ondanks zijn amateurstatus was zijn overlijden landelijk nieuws.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 179/180
* Redactie, Herman Venverloo overleden. De Amstelbode (9 april 1930). Geraadpleegd op 16 september 2023 – via delpher.
* Theo van der Bijl, Herman Venverloo overleden. De Amstelbode (11 april 1930). Geraadpleegd op 16 september 2023 – via delpher.
* Familie, Familieberichten: Bericht van overlijden (meldt ook geen echtgenote). De Tijd (10 april 1930). Geraadpleegd op 16 september 2023 – via delpher.
* Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank Amsterdam: Foto van Venverloo uit 1929
# Herman Veenstra

Herman Alex Veenstra (Purworejo, 11 oktober 1911 - Diemen, 23 april 2004) was een Nederlands waterpolospeler.
Herman Veenstra die uitkwam als keeper, nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, in 1936. Hij eindigde met het Nederlands team op de vijfde plaats. In totaal speelde hij vijf van de wedstrijden. In de competitie kwam hij uit voor Het Y uit Amsterdam.
Kees van Aelst · Lex Franken · Ru den Hamer · Jan van Heteren · Hans Maier · Soesoe van Oostrom Soede · Gé Regter · Herman Veenstra · Joop van Woerkom
# Herman Verbaere

Herman Verbaere (Wetteren, 13 maart 1905 – Zottegem, 26 augustus 1993) was een Vlaams kunstschilder, tekenaar, aquarellist, lithograaf en ontwerper van postzegels.

## Biografie

Herman Verbaere was de oudste zoon van Leo Joseph Verbaere, drukker-uitgever in Wetteren, en Clara Maria De Groote. Hij had nog acht broers en zussen. Hij trad op 30 juli 1935 in het huwelijk met Bertha Maria De Block. Ze kregen één dochter: Huguette Marie Flore Leonie Verbaere.
Hij kreeg zijn opleiding bij Prosper Böss aan de academie te Wetteren tot 1924 en vervolgens aan de Academie te Gent, onder leiding van Jan Frans De Boever en Oscar Coddron, waar hij de laureatentitel behaalde in 1933. Hij gaf les aan de school Arts et Métiers in Gent.
Verbaere maakte duizenden aquarellen, hij schilderde landschappen van de Vlaamse dorpjes langs de Schelde, aan de kust, in Zeeland en in de Kempen. Met zijn illustraties en affiches van zowat alle wereldtentoonstellingen haalde hij internationale erkenning en diverse prijzen. Op de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs 1937 werd hij bekroond voor zijn Vlaamse landschapsaffiches. Tussen 1935 en 1967 ontwierp hij talrijke affiches voor de NMBS en hij ontwierp een ganse reeks postzegels tussen 1962 en 1970. Ook maakte hij een lange reeks commerciële affiches en illustraties voor bedrijven, onder andere voor De Vreese-Van Loo uit Lokeren.
Hij paarde zijn opmerkelijke penseelvaardigheid aan een degelijke bladschikking en was bovendien een begaafd kolorist.

## Web links

* Verbaere Herman, affiches en tekeningen op deplate.be
* Julien De Vuyst, Een wandeling met Herman Verbaere langs de Schelde
* 1 2 Herman Jozef Clément Verbaere op Geneanet. Gearchiveerd op 29 juli 2023.
* 1 2 Herman Verbaere op Belgian Arty Gallery. Gearchiveerd op 28 november 2022.
* 1 2 Wetteren krijgt kunstschat hln.be. Gearchiveerd op 22 mei 2021.
* ↑ Brugge in affiches. Gearchiveerd op 22 mei 2021.
* Bibliothèque nationale de France: cb14940161k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1184500533
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5970 1736
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069094047
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 80024
* Système universitaire de documentation: 149636601
* Virtual International Authority File: 220403308
* WorldCat (via VIAF): 220403308
# Herstadberg

Herstadberg is een plaats in de gemeente Norrköping in het landschap Östergötland en de provincie Östergötlands län in Zweden. De plaats heeft 257 inwoners (2005) en een oppervlakte van 36 hectare.
# Hemicytherura aucklandica

Hemicytherura aucklandica is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytheruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Hornibrook.
# Hermanus Theodorus Goossens

Hermanus Theodorus Goossens (Roggel, 7 februari 1775 - aldaar, 26 februari 1858) was een Nederlandse politicus. Hij was van 1821 tot 1855 burgemeester van Aarle-Rixtel en van 1822 tot 1838 tevens burgemeester van Lieshout.
Hermanus Goossens was een zoon van Joannes Goossens (Deurne, 1750), burgemeester van Roggel, en Joanna Geenen (Roggel, 1745). Hij trouwde op 10 mei 1800 te Aarle-Rixtel met Maria Elisabeth Sterken (1778-1809) en in 1811 met Petronella van Berlo (1785-1841).
Hermanus Goossens werd per 2 januari 1821 benoemd tot burgemeester van Aarle-Rixtel, een functie die destijds in Noord-Brabant werd aangeduid als schout. Op 24 oktober 1822 werd hij benoemd tot burgemeester van Lieshout, eveneens aangeduid als schout. Hij vervulde de dubbelfunctie tot hij in 1838 in Lieshout werd opgevolgd door Henricus van den Heuvel. In 1856 werd hij in Aarle-Rixtel opgevolgd door gemeentesecretaris P.J. Donkers.

## Noot

* ↑ Dat Goossens in 1828 burgemeester van Aarle-Rixtel was blijkt uit een advertentie in de Nederlandsche Staatscourant van 29 december 1828..

## Verwijzingen

* ↑ Stukken betreffende benoeming en beëdiging van de schout en burgemeesters, 1820-1897, in 'Gemeentebestuur Aarle-Rixtel, 1811-1932', Regionaal Historisch Centrum Eindhoven, nummer toegang 13022, inventarisnummer 182
* ↑ André Knoop & mr. Gerard Merkelbach (1984): Lieshout in de Franse tijd, eigen uitgave, Lieshout, blz. 77
* ↑ Stukken betreffende aanstelling, ontslag en instructie van en voor de burgemeester, in 'Gemeentebestuur Lieshout 1811-1928', Regionaal Historisch Centrum Eindhoven, nummer toegang 13065, inventarisnummer 1036
* ↑ Nederlandsche Staatscourant, 29 december 1828
* ↑ De Noord-Brabanter: staat- en letterkundig dagblad, 17 april 1856
# Hennen van Merchtenen

Hennen van Merchtenen (1360 – na 1415) is de schrijver van de Cornicke van Brabant ("Kroniek van Brabant", 1415), een rijmkroniek van 4479 verzen.

## Cornicke van Brabant
### Auteurschap

Hennen was ambtenaar aan het hof van Anton van Bourgondië, hertog van Brabant en Limburg en schreef de kroniek op eigen initiatief. Dit kwam in de middeleeuwen vaker voor, al was het gebruikelijk dat schrijvers hun werk in opdracht verrichtten.
Hertog Anton kwam in 1415 om in de slag bij Azincourt, en daarna werkte Hennen zijn tekst nog bij.

### Inhoud

De Cornicke van Brabant is een rijmkroniek van 4479 verzen.

### Handschriften en edities

De volgende handschriften van de Cornicke van Brabant zijn bewaard gebleven:
* Antwerpen, Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, B 15828 (Cat. 78).
* Brussel, Koninklijke Bibliotheek van België, 11616.
* Gent, Universiteitsbibliotheek Gent, BHSL.HS.1621.
De dichter Guido Gezelle bezorgde in 1896 een teksteditie van de Cornicke.

#### Bibliografie

* Profiel bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Hennen van Merchtenen, (manuscript) Cornicke van Brabant. online publicatie
* Cornicke van Brabant, Cornike van Brabant – Narrative Sources. narrative-sources.be (14 juli 2011). Geraadpleegd op 30 juni 2024.
* Gezelle, Guido (1896). Cornicke van Brabant, Hennen van Merchtenen. A. Siffer / DBNL, Gent. Geraadpleegd op 30 juni 2024.
* Stein, Robert, W. van Anrooij & J. Verbij-Schillings (Eds.) (2021). Werken van Gelre. Verloren, Hilversum, "Levend verleden: de Cronijck van Brabant", 299–315. Geraadpleegd op 27 juni 2024.

#### Referenties

* ↑ Stein 2021, p. 301.
* 1 2 NaSo J043 2011.
* ↑ Cornicke van Brabant - Ghent University Library. lib.ugent.be. Geraadpleegd op 30 June 2024.
* ↑ Gezelle 1896, Colofon.
# Sphaeropeltarion

Sphaeropeltarion is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Sphaeropeltarion edentatum Tavares & Cleva, 2010
# Ljoedmila Roedenko

Ljoedmila Vladimirovna Roedenko (Russisch: Людмила Владимировна Руденко, Oekraïens: Людмила Володимирівна Руденко) (Loebni (bij Poltava, nu Oekraïne), 27 juli [O.S. 15 juli] 1904 - Leningrad, 5 maart 1986) was een Oekraïense wereldkampioen en grootmeester in het schaken voor vrouwen.
Haar vader leerde haar schaken toen ze 10 jaar oud was, maar haar liefde ging eerst uit naar het zwemmen. Pas in 1925 toen ze in Leningrad woonde, legde ze zich toe op de schaaksport. In 1944 werd ze kampioen van Leningrad, in 1950 werd ze vrouwen-meester en won ze het toernooi om het wereldkampioenschap schaken voor vrouwen. In 1952 raakte ze die titel weer kwijt door een match tegen Jelizaveta Bykova te verliezen. In 1976 werd ze vrouwen-grootmeester. Ze droeg het Ereteken van de Sovjet-Unie.
Grigori Löwenfisch was een van haar trainers.
In 2002 werd het Ludmila Roedenko Memorial gehouden, winnares was Sandoegatsj Sjajdoellina.

## Externe link

* (en) Informatie over schaakpartijen van Ljoedmila Roedenko op ChessGames.com
# Mega Track

De Mega Track is een exclusieve supersportwagen gebouwd door Mega, een Frans auto- en vrachtwagenmerk.

## Geschiedenis

Het merk Mega werd in 1992 opgericht als subdivisie van Aixam. Het eerste project van dit nieuwe merk was de Track. Met dit project wilde Mega een sportwagen creëren die moest concurreren met bekende merken als Ferrari, Lamborghini en Porsche, maar tegelijkertijd sterk onderscheidend moest zijn. Met hulp van Bernard Darniche, een ervaren rallyrijder, werd in acht maanden tijd een eerste prototype gebouwd. De Track werd gepresenteerd op de Autosalon van Parijs van 1992.

## Kenmerken

De Mega Track viel op door zijn dimensionering. Met een lengte van meer dan 5 meter, een breedte van meer dan 2 meter en een gewicht van ruim 2.200 kilo was de Track veel groter en zwaarder dan zijn concurrenten. Een andere opvallende eigenschap was de instelbare vering waarmee de bodemvrijheid van de auto kon worden aangepast tot 33 cm. Hierdoor was met de Track, uitgerust met permanente vierwielaandrijving, ook offroad te rijden.
De krachtbron voor de Track werd geleverd door Mercedes-Benz en was gekoppeld aan een viertraps automatische versnellingsbak. Het V12-motorblok, dat door Mercedes was ontwikkeld voor de S-Klasse (W140) en de SL-Klasse (R129), leverde in de Track een vermogen van 400 pk en een koppel van 570 Nm bij 3.800 toeren. Daarmee was de Mega Track in staat om in 5,4 seconden naar 100 km/u te accelereren en een (begrensde) topsnelheid van 250 km/u te bereiken. Door het relatief hoge gewicht en vermogen stond de Track op speciaal door Michelin vervaardigde banden met 20 inch diameter.

## Productie

De Mega Track was geen commercieel succes. Tussen 1992 en 2000 zijn slechts 5 of 6 exemplaren gebouwd.
* ↑ (en) Mega Track: The First Supercar with Off-Road Capability. dyler.com. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ Special: Mega Track. Autoblog.nl. Gearchiveerd op 6 januari 2024.
* ↑ Geflopt model: Mega Track. VROOM.be.
# Gouda (West-Kaap)

Gouda is een dorp in de Zuid-Afrikaanse provincie West-Kaap. Gouda behoort tot de gemeente Drakenstein dat onderdeel van het district Kaapse Wynland is.
Het dorp is de westelijke ingang van de Nuwekloofpas tussen Wellington en Tulbagh. De Vogelvaleidam ligt op 6 kilometer ten zuiden van Gouda.

## Etymologie

De naam is een woord uit de taal Khoikhoi dat bok/geit- of honingvallei betekent.
# Costoanachis cascabulloi

Costoanachis cascabulloi is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Espinosa & Ortea.
# Botanophila extensa

Botanophila extensa is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Ackland.
# Techmarscincus jigurru

Techmarscincus jigurru is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae).

## Naam en indeling

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Jeanette Covacevich in 1984. Oorspronkelijk werd de naam Leiolopisma jigurru gebruikt. De wetenschappelijke naam van het geslacht Techmarscincus werd voor het eerst voorgesteld door Richard Walter Wells en Cliff Ross Wellington in 1985. De soort werd eerder tot het geslacht slanke skinken (Leiolopisma) gerekend, maar behoort tegenwoordig tot het monotypische geslacht Techmarscincus. De skink werd enige tijd tot het niet langer erkende geslacht Bartleia gerekend.
De wetenschappelijke geslachtsnaam Techmarscincus betekent vrij vertaald 'kunstige skink'; techma = kunstig en scincus = skink. Deze naam slaat op de lichaamsbouw van het dier. De soortaanduiding jigurru is afgeleid van het woord van de hagedis in de taal van de oorspronkelijke bevolking van het gebied, de Mamu en de Ngajanji. In andere talen wordt de skink wel vernoemd naar de berg waar de soort is gevonden; Mount Bartle Frere (Engels: 'Bartle Frere Cool-skink').

## Uiterlijke kenmerken

De lichaamslengte bedraagt ongeveer zeven centimeter exclusief de staart. De lichaamskleur is roodbruin met donkere en lichtere kleine vlekjes aan de bovenzijde, de flanken zijn vaak donkerder gekleurd. De voor- en achterpoten dragen vijf vingers respectievelijk tenen en deze zijn relatief lang en dun.
De oogleden zijn beweeglijk, in het onderste ooglid is een groot, doorzichtig venster aanwezig zodat de hagedis met gesloten ogen toch kan zien. De pariëtale schubben raken elkaar, de gehooropeningen hebben geen kleine lobachtige uitsteeksels zoals bij verwante skinken voorkomt.

## Verspreiding en habitat

De hagedis komt endemisch in Australië met name de omgeving van Kaap York-schiereiland in Queensland op de berg Mount Bartle Frere. De soort is bekend van een hoogte van meer dan 1440 meter boven zeeniveau. De habitat bestaat uit door mist omgeven bergtop die relatief koel is. De vrouwtjes zetten eieren af op de bodem.
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan de soort de beschermingsstatus 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU) toegewezen.
# Tetracanthella deficiens

Tetracanthella deficiens is een springstaartensoort uit de familie van de Isotomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Steiner.
# Tetracanthella dallaii

Tetracanthella dallaii is een springstaartensoort uit de familie van de Isotomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Deharveng.
# Tetracanthella calcarata

Tetracanthella calcarata is een springstaartensoort uit de familie van de Isotomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Deharveng.
# Tetracanthella carpatica

Tetracanthella carpatica is een springstaartensoort uit de familie van de Isotomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Stach.
# Terebra nassula

Terebra nassula is een slakkensoort uit de familie van de Terebridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dall.
# Tegalharjo

Tegalharjo kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Tegalharjo (Eromoko), een plaats in het bestuurlijke gebied Wonogiri in de provincie Midden-Java
* Tegalharjo (Jebres), een plaats in het bestuurlijke gebied Surakarta in de provincie Midden-Java
* Tegalharjo (Trangkil), een plaats in het bestuurlijke gebied Pati in de provincie Midden-Java
* Tegalharjo (Glenmore), een plaats in het bestuurlijke gebied Banyuwangi in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tegalharjo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tetragnatha sobrina

Tetragnatha sobrina is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de strekspinnen.
Het dier behoort tot het geslacht Tetragnatha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Eugène Simon.
# Tegosa etia

Tegosa etia is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door William Chapman Hewitson.
# Tegosa infrequens

Tegosa infrequens is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Higgins.
# Tetramesa insolita

Tetramesa insolita is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Walker.
# Tetrastichus mukatus

Tetrastichus mukatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Narendran.
# Terling

Terling is een civil parish in het bestuurlijke gebied Braintree, in het Engelse graafschap Essex. De plaats telt 764 inwoners.