OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Israël Kiek

Israël David Kiek (Groningen, 22 april 1811 - Leiden, 14 mei 1899) was een Nederlands fotopionier. Zijn achternaam is in Nederland synoniem geworden voor de pretentieloze, uit de losse pols geschoten foto: het kiekje.

## Levensloop

Kiek werd geboren als vijfde kind van David Kiek en Lea Pinto. Pas op latere leeftijd maakte Kiek de fotografie tot zijn hoofdberoep. Dat was in Leiden, waar Kiek en zijn vrouw Hendrica de Leeuw naartoe waren verhuisd toen Kiek 44 jaar oud was. In Groningen was hij onder meer meubelmaker geweest. In Leiden begon Kiek in 1855 een sigarenwinkel, enkele jaren daarna begon hij te fotograferen. In 1858 wordt zijn bedrijf vermeld in het Adresboekje van Leiden: J.D. Kiek & Zoons, portraiteurs. Een jaar later verschijnen er onder het kopje 'Photographen' J.D. en L.J. Kiek - de dan twintigjarige, oudste zoon van Israël. Het beroep van fotograaf werd in joodse families vaak gekozen, net als bijvoorbeeld koopman en slager, omdat men zich dan vrij kon vestigen. Van de negen kinderen die in het gezin Kiek opgroeiden werden er vijf fotograaf. Israël Kiek is tot 1892 actief gebleven als fotograaf; daarna nam zijn zoon Lion de zaak over.
Ofschoon Kiek veel portretfoto's, vooral carte de visite-portretten heeft gemaakt, is hij vooral bekend geworden door zijn groepsfoto's van studenten. Dat is niet zozeer te danken aan zijn grafische kwaliteiten, maar aan het spontane karakter en de zelfbedachte opstelling: studenten in een dakgoot, op een keukentrap of met gekke bekken van dichtbij.
Dergelijke prentjes werden vaak in het holst van de nacht gemaakt, nadat de oude man door een dronken dispuut uit zijn bed was geroepen. Dat is wellicht een reden voor de vaagheid en de kennelijke haast waarmee deze 'kiekjes' gemaakt zijn. Kiek hield niet van die studentenplaatjes, en maakte ze met de rug gekeerd naar de loltrappende dronken studenten. Desondanks, of misschien wel mede daarom figureert Kiek vaak in later gepubliceerde humoristische herinneringen van oud-studenten.

## Afbeeldingen

* Een "kiekje" gemaakt rond 1885
* Reünie van het dispuut Humboldt van Sociëteit Minerva, periode 1875-1885
* Het "Kiekmonument" van Norman Beierle en Hester Keijser uit 2001, geplaatst aan het Kiekpad in Leiden.
* Logo van Kiek

## Eerbetoon

* Op initiatief van het Leidse gemeenteraadslid Bernard Stöxen van de stadspartij Leiden Weer Gezellig besloten B & W in 1990 een monument voor Israël Kiek te laten maken. Het kunstenaarsduo Norman Beierle & Hester Keijser kreeg de opdracht en ontwierp een driepoot van roestvrij staal met daarop een camerakast van hetzelfde materiaal. Het monument biedt uitzicht op de Rijnsburgersingel, de plaats waar Kiek waarschijnlijk zijn atelier had. Geïnteresseerden kunnen door een viewer in het monument enkele replica's van foto's van Kiek bekijken, echte Kiekjes dus.
* In Amsterdam is in 2004 op het nieuwe woon/werkeiland IJburg een straat vernoemd naar Israël Kiek, de Kiekstraat.
* Een in 1993 door de Belgische astronoom Eric Walter Elst ontdekte planetoïde, nummer 17521, is eveneens naar de Leidse fotograaf vernoemd.
# Irene Eijs

Irene Elisabeth Maria (Irene) Eijs (Wassenaar, 16 december 1966), is een voormalige Nederlandse roeister. Ze nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen op verschillende roeionderdelen en won hierbij één medaille.

## Levensloop

In 1992 maakte ze haar olympische debuut bij de Olympische Spelen van Barcelona op het onderdeel skiff. Met een tijd van 8.09,62 in de B-finale moest ze genoegen nemen met een achtste plaats overall. Vier jaar later kwam ze uit op de dubbel-twee en de dubbel-vier. Met name op de dubbel-twee was ze met Eeke van Nes zeer succesvol vanwege het winnen van een bronzen medaille. Met een tijd van 6.58,72 moesten ze alleen de Canadese en Chinese roeiploeg voor laten gaan die in respectievelijk 6.56,84 en 6.58,35 over de finish kwamen.
In haar actieve tijd was ze aangesloten bij KSRV Njord in Leiden. Ze werkte als biologe bij de Universiteit van Leiden.

## Palmares
### roeien (skiff)

* 1991: 12e Wereldbeker V in Amsterdam - 7.53,33
* 1992: 10e Wereldbeker I in San Diego - 7.48,44
* 1992: 10e Wereldbeker II in Keulen - 7.47,53
* 1992: 8e OS in Barcelona - 8.09,62
* 1993: 5e Wereldbeker III in Duisburg - 7.55,83
* 1994: 3 Wereldbeker II in Parijs - 7.21,59
* 1994: 7e Wereldbeker IV in Luzern - 7.37,60
* 1994: 4e WK in Indianapolis - 7.33,46
* 1995: 5e Wereldbeker I in Hazewinkel - 7.46,81

### roeien (dubbel-twee)

* 1993: 4e WK in Račice - 7.08,25
* 1995: 2 WK in Tampere - 6.55,84
* 1996: 3 OS in Atlanta - 6.58,72

### roeien (dubbel-vier)

* 1995: 3 WK in in Tampere - 6.43,22
* 1996: 6e OS in Atlanta - 6.35,54
* (en) Profiel van Irene Eijs op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Irene Eijs op WorldRowing.com
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
Irene Eijs · Eeke van Nes
Irene Eijs · Meike van Driel · Nelleke Penninx · Eeke van Nes
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9666 5818
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 195017706
* Virtual International Authority File: 291634336
* WorldCat (via VIAF): 291634336
# Irene Dunne

Irene Marie Dunn (Louisville (Kentucky), 20 december 1898 - Los Angeles (Californië), 4 september 1990) was een Amerikaans actrice.
Irene is geboren in Louisville en was een beroemde ster in de jaren 30. Ze ging in 1957 met pensioen en stierf in 1990 aan een hartstilstand. Ze trouwde op 16 juli 1928 met Francis Dennis Griffin. Ze adopteerden een dochtertje, Mary (1935-2020). Haar man, Francis Griffin stierf op 15 oktober 1965.

## Filmografie

* Bibsys: 90597167
* Biblioteca Nacional de España: XX1170150
* Bibliothèque nationale de France: cb13893511k (data)
* CiNii: DA12236966
* Gemeinsame Normdatei: 119085674
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1559 2799
* Library of Congress Control Number: n87847001
* MusicBrainz: 6709714f-10ca-4806-853c-c94ef98ce45d
* National Archives and Records Administration: 10570511
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0158150
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007347026505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003741627
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07404351X
* SNAC: w60z9b2x
* Système universitaire de documentation: 069121737
* Virtual International Authority File: 7573777
* WorldCat (via VIAF): 7573777
# Ixworth Thorpe

Ixworth Thorpe is een civil parish in het bestuurlijke gebied St. Edmundsbury, in het Engelse graafschap Suffolk met 60 inwoners.
# Jacob Rau van Gameren

Jacob Rau van Gameren, heer van Gameren (Leiden, 28 september 1799 – Arnhem, 5 maart 1876) was een Nederlands bestuurder, rechter en een conservatief politicus.

## Levensloop
### Privé

Jacob Rau van Gameren werd geboren als een zoon van de predikant en hoogleraar Sebald Fulco Johannes Rau en Geertruida Stephana gravin van Randwijck. Rau van Gameren trouwde op 24 augustus 1831 te Barneveld met Jacoba Wilhelmina Maria barones van Zuylen van Nievelt en samen hadden ze vier kinderen, twee zoons en twee dochters. Jacob is een zwager van de burgemeester François Pierre Bijleveld en een zwager van de politicus Theodoor Willem baron van Zuylen van Nievelt.

### Loopbaan

Van 9 november 1815 tot 1821 studeerde Rau van Gameren Romeins en hedendaags recht aan de Universiteit Leiden. Hij promoveerde op stellingen. Van 1 oktober 1838 tot 20 juni 1846 was hij rechter in het Provinciaal Gerechtshof van Gelderland. Van 5 augustus 1840 tot 5 september 1840 was Jacob buitengewoon lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal voor de provincie Gelderland. Daarna was hij weer werkzaam bij het Provinciaal Gerechtshof te Arnhem en hij was daar van 3 juli 1846 tot 30 juni 1862 vicepresident. Van 2 juli 1851 tot 1853 was hij lid van de Provinciale Staten van Gelderland voor het kiesdistrict Elst en vanaf 30 juni 1862 was Jacob president van het Provinciaal Gerechtshof te Arnhem.

## Partijpolitieke functies

* Voorzitter van de Algemene Kiesvereniging in Nederland

## Nevenfuncties

* Dijkgraaf van Over-Betuwe
* Lid van het College van Regenten Huis van Verzekering te Arnhem
* Lid van het College van Curatoren Hogeschool te Utrecht
* President van de raad van commissarissen van de Nederlandsche Rijnspoorwegmaatschappij

## Ridderorden

* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, december 1845
* Commandeur in de Orde van de Eikenkroon, 1849
* Ridder tweede klasse Orde van de Gouden Leeuw van het Huis van Nassau, 23 december 1875

## Literatuur

* "De monarchia optima imperii forma" (dissertatie, 1821)
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Biografisch Portaal: 04370744
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: rau_007
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9593 5484
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073955949
* Parlement.com: vg09llqaj801
* Virtual International Authority File: 290729168
* WorldCat (via VIAF): 290729168
# Ischnochiton (Ischnochiton) guatemalensis

Ischnochiton (Ischnochiton) guatemalensis is een keverslakkensoort uit de familie van de Ischnochitonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Thiele.
# Jaap van Veen

Jacob (Jaap) van Veen (Amsterdam, 14 februari 1935) is een Nederlands voormalig voetballer die als middenvelder voor onder andere AFC Ajax en Heracles speelde.

## Biografie

Jaap van Veen was de zoon van Jacob van Veen en Anna Brigitta Nortman. Hij trouwde op 28 december 1957 met Helena Margaretha (Lena) Zegers.
Hij speelde in de jeugd van AFC Ajax, waar hij ook in het tweede, derde en vierde elftal speelde. Hij debuteerde voor Ajax in de Eerste klasse D op 6 maart 1955, in de met 0-0 gelijkgespeelde thuiswedstrijd tegen VVV. Hij speelde in het seizoen 1956/57 één wedstrijd in de Eredivisie, in de met 1-4 gewonnen uitwedstrijd tegen NOAD. Hij kwam als invaller in het veld voor Sjaak Swart. In 1957 vertrok hij naar Heracles, waar hij tot 1962 speelde. Hierna was hij nog als reserve actief bij DWS.

## Statistieken

| Club | Seizoen | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Club | Seizoen | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| Ajax | 1954/55 | 5 | 0 | - | - | 5 | 0 |
| Ajax | 1955/56 | 1 | 0 | - | - | 1 | 0 |
| Ajax | 1956/57 | 1 | 0 | - | - | 1 | 0 |
| Total | Total | 7 | 0 | - | - | 7 | 0 |
| Heracles | 1957/58 | 20 | 0 | 0 | 0 | 20 | 0 |
| Heracles | 1958/59 | ? | ? | ? | 0 | ? | ? |
| Heracles | 1959/60 | ? | ? | - | - | ? | ? |
| Heracles | 1960/61 | ? | ? | ? | 0 | ? | ? |
| Heracles | 1961/62 | ? | ? | ? | 0 | ? | ? |
| Total | Total | ? | ? | ? | 0 | ? | ? |
# Jan-Pieter Cassiers

Jan-Pieter Cassiers (Antwerpen, 25 mei 1788 - Klerken, 12 maart 1870) was een Belgische katholieke politicus en handelaar, belangrijk voor de ontwikkeling van de parochie Houthulst in de tweede helft van de 19de eeuw.

## Levensloop

Cassiers was een zoon van Pierre Joseph Cassiers en van Petronilla Tuymans. Hij was, toen hij vijfenvijftig was, getrouwd met de dertig jaar jongere burggravin Caroline de Patin (Langemark, 1823 - Klerken, 1882), eigenares van honderden hectare bossen en landerijen in het midden van West-Vlaanderen. Het gezin bleef kinderloos. Hij was de oom van Eugène de Decker.
Aanvankelijk was hij inspecteur van Registratie en Domeinen. In 1835 werd hij verkozen tot katholiek unionistisch senator, voor het arrondissement Sint-Niklaas. Hij vervulde dit mandaat tot in 1863.
Dit belette niet dat hij een groot deel van het jaar in West-Vlaanderen woonde. In 1838 kocht hij een deel van het Bos van Houthulst, dat door de Staat was te koop gesteld. Nadat hij in 1843 getrouwd was, bouwde hij er een kasteel. Hij werd eigenaar van honderden ha bos- en landbouwgrond in West-Vlaanderen. In het park bouwde het echtpaar in 1860 de eerste Lourdesgrot in België. In 1854 kocht hij nog een resterende stuk bosgrond, waardoor hij de belangrijkste grootgrondbezitter van de gemeente werd.
Van 1848 tot 1860 was hij burgemeester van Klerken, en hielp in de ontwikkeling en afscheiding van een zelfstandige parochie Houthulst. In 1848 liet hij zich tot burgemeester van Klerken benoemen. Een van zijn aandachtspunten was het verbeteren van de wegeninfrastructuur in het gebied van het latere Houthulst, vooral met het oog op de bereikbaarheid van de molens, de wagenmakerij en de brouwerij van het gehucht Hoogkwartier en de bosexploitatie.
In 1853 circuleerden al geruchten voor het oprichten van een nieuwe parochie op de gronden van Cassiers. Na die eerste weg kan Cassiers de infrastructuur verder later ontwikkelen. Bisschop Malou vroeg Cassiers om nog twee wegen aan te leggen, om het makkelijker te maken voor Malou om de parochiestichting te kunnen verdedigen bij de minister. Uiteindelijk stond Cassiers ook zelf in voor de kosten. De twee straten die aangelegd werden zijn de Kerkstraat en de Jonkershovestraat. In 1857 leidde dit tot de parochie Houthulst, nadat de parochie Klerken het armste deel van zijn grondgebied had afgestaan.
Het kasteel, dat na de dood van het echtpaar werd overgenomen door hun rentmeester Raymond De Groote, werd de hoofdwoonplaats van verschillende generaties De Groote, onder meer van volksvertegenwoordiger Eugène De Groote en van volksvertegenwoordiger en senator Hubert De Groote. Tijdens de Eerste Wereldoorlog had het kasteel erg te lijden en werd grotendeels herbouwd.
Cassiers was ook actief in een paar ondernemingen:
* bestuurder van de Société de Tissage à la mécanique in Brussel;
* commissaris van Docks-entrepôts in Antwerpen.
Hij was bestuurder van de Nationale maatschappij voor de verspreiding van het Goede Boek.
In Houthulst staat een Woon- en Zorgcentrum Cassiers.
# Jan-Peter van Opheusden

Jan-Peter van Opheusden (Eindhoven, 1941) is een Nederlandse kunstenaar.
Van Opheusden studeerde aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven (deze is in 1997 hernoemd tot de Design Academy Eindhoven), maar hij besloot in 1978 toch om, na een periode van 15 jaar als leraar werkzaam te zijn geweest, zich te vestigen als vrij kunstenaar. Hij omarmde een scala van disciplines: schilderen, beeldhouwen en grafische technieken. Van Opheusden woont en werkt in Eindhoven.

## Werk

Zijn werk kenmerkt zich door de vrolijke, kleurige, zonnige uitstraling en is te rekenen tot de expressieve en vrij figuratieve schilderkunst. Zijn thematiek is tamelijk breed en deze komt veelal voort uit het dagelijks leven. Van Opheusden schildert huizen, portretten en stillevens. Hij heeft gekozen voor de kwast en verf om uitdrukking te geven aan de passie en gevoelens die hij voor zijn leven heeft. Soms wordt zijn stijl ook wel als volgt uitgedrukt: "uit het hart met een rechtstreekse lijn naar de geoefende hand".
Van Opheusden ondernam studiereizen naar o.a. Frankrijk, Italië, Spanje, Turkije, Portugal, China, en Bali.
De Duitse deskundige dr. Manfred Boetzkes schreef in een uitgebreid essay: ”Jan Peter van Opheusden behoort tot een generatie van Europese en Amerikaanse kunstenaars, die de fundamentele traditie der modernen heeft herbeleefd en overtuigend heeft gerehabiliteerd, nadat die traditie enkele decennia lang was ondergesneeuwd door de dogma’s van de abstractie. Het resultaat: een onvervalst zinnelijk schilderen zonder grenzen. Hij behoort, zeker na de presentatie van zijn werk in de Parijse “Grande Arche”, tot de kunstenaars wier werk internationaal gezien en bediscussieerd wordt.”

## Exposities
#### Binnenland

Het werk van Jan-Peter van Opheusden was in diverse Nederlandse galeries te zien, met name: Amsterdam, Den Haag, Dordrecht, Helmond en Eindhoven; daarnaast zijn werken van hem opgenomen in de collecties van diverse musea. Tevens hingen zijn werken in de Optiebeurs Amsterdam, het World Trade Center (Amsterdam), bij Nissan Nederland en bij de NMB-kantoren.

#### Buitenland

In het buitenland hing zijn werk in galeries in onder andere: Keulen, Würzburg, Hamburg, Koblenz, Gstaad, maar ook in Singapore, Los Angeles, San Francisco, Antwerpen, Tunis, op Bali en Majorca. In 1998 exposeerde hij nog in de Grande Arche in Parijs en in het bekende casino van Monaco. In 2008 exposeerde hij in Peking in het Today Art Museum en in 2009 in Die lange Nacht der Museen in Hamburg.

## Externe link

* Officiële website van Jan-Peter van Opheusden
# James Edwards

James Franklin Edwards (Seattle (Washington, VS), 22 november 1955) is een Amerikaans oud-basketballer die driemaal het NBA kampioenschap won. Tweemaal won hij de kampioensring met de Detroit Pistons en eenmaal met de Chicago Bulls.

## Externe link

* (en) Statistieken van Edwards op Basketball-Reference.com
4 Dumars · 10 Rodman · 11 Thomas · 15 Johnson · 22 Salley · 23 Aguirre · 24 Williams · 25 Long · 34 Dembo · 40 Laimbeer · 44 Mahorn · 53 Edwards · Coach Daly
00 Bedford · 4 Dumars · 10 Rodman · 11 Thomas · 12 Henderson · 15 Johnson · 22 Salley · 23 Aguirre · 33 Greenwood · 35 Hastings · 40 Laimbeer · 53 Edwards · Coach Daly
0 Brown · 7 Kukoč · 8 Simpkins · 9 Harper · 13 Longley · 22 Salley · 23 Jordan · 25 Kerr · 30 Buechler · 33 Pippen · 34 Wennington · 35 Caffey · 53 Edwards · 54 Haley · 91 Rodman · Coach Jackson
# James Enslie

James Enslie (Dordrecht, 26 december 1795 - 's-Gravenhage, 3 juli 1877) was een Nederlands vice-admiraal en minister van Marine.

## Loopbaan

Enslie werd op op 10 januari 1816 benoemd tot adelborst eerste klasse. Op 15 maart 1817 werd hij bevorderd tot luitenant-ter-zee tweede klasse en op 1 januari 1822 benoemd tot luitenant-ter-zee eerste klasse. Hij werd in 1833 bevorderd tot kapitein-luitenant ter zee, in 1844 tot kapitein-ter-zee en op 1 januari 1851 tot schout-bij-nacht. In mei 1851 werd hij benoemd tot directeur van de Marine te Willemsoord en in november van dat jaar tot Minister van Marine in het eerste kabinet-Thorbecke.
In 1853 trad hij toe tot het kabinet-Van Hall-Donker Curtius. Onder zijn ministerschap werd de opleiding der adelborsten aan boord ingesteld, waaruit later het Koninklijk Instituut voor de Marine te Willemsoord is voortgekomen.
Hij bereikte tevens dat voor het krijgsvolk te water het kielhalen en ravallen werd afgeschaft. Ook de beperking van het aantal slagen voor veroordeelden, boven de zestien jaar tot hoogstens honderd bij het laarzen en tot vijftig bij het handdaggen, werd door Enslie bij wet geregeld. In november 1879 werden alle nog resterende lijfstraffen ook wettelijk afgeschaft. Nadat zijn begroting was verworpen door de Staten-Generaal, die hem verantwoordelijk stelden voor het verval van de marine, vroeg en verkreeg Enslie op 16 december 1854 eervol ontslag. Op 29 juli van dat jaar was hij bevorderd tot viceadmiraal. Op 30 juni 1855 ging hij met pensioen en leefde verder ambteloos.
Tijdens de eerste expeditie naar Bali gaf hij van zoveel tact en onverschrokkenheid blijk dat hij bij Koninklijk Besluit van 6 december 1846 nummer 5 benoemd werd tot ridder in de Militaire Willems-Orde. Hij kreeg verder het Metalen Kruis, de medaille van de oorlog op Java en het Onderscheidingsteken voor Langdurige Dienst als officier met het cijfer XXXV.
* 1877. J. Enslie overleden. Nieuws van de Dag. (04-07-1877)
* 1930. P.C. Molhuysen en P.J. Blok. Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek. Deel 8. Bladzijde 487.
* J. Enslie op parlement.com
# Jacobus van der Burch

Jacobus van der Burch, ook van der Burgh, (?, 12 september 1761 – Voorburg, 12 december 1839) was een Nederlandse baljuw, schout en dijkgraaf.

## Leven en werk

Van der Burch werd in 1761 geboren als zoon van de Goudse regent en burgemeester mr. Aelbrecht van der Burgh en van Jacomina Immerseel. Van der Burch studeerde rechten in Leiden. Hij promoveerde aldaar op 4 mei 1784. Van der Burch was in Gouda secretaris van de Patriottische Sociëteit. In 1786 was hij een van de ondertekenaars van het dankadres aan de Staten van Holland, een adhesiebetuiging voor de tegen stadhouder Willem V genomen maatregelen. Een actie, die aldus Knoops, zijn broer bijna het ambt van secretaris van de stad Gouda kostte. Na het vertrek van Jan Couperus in 1796 uit Gouda naar Den Haag werd Van der Burch benoemd tot diens opvolger als schout, baljuw en dijkgraaf van het Land van Steijn. Deze functies vervulde hij tot 1811. In dat jaar werd Steijn bij de gemeente Reeuwijk gevoegd.
Van der Burch trouwde op 26 april 1789 te Delft met Geertruida van Staveren, dochter van de commandeur van de westkust van Sumatra Hendrik van Staveren. Hij overleed in december 1839 op 78-jarige leeftijd in Voorburg.
* Muij-Fleurke, H.J. "Inventaris van de archieven van de gemeente Stein c.a. 1644-1870 (1871)", Woerden, 1992
* Jong, J.J. de "Met goed fatsoen, de elite in een Hollandse stad, Gouda 1700-1780", Amsterdam, 1985
* Knoops, W.A. "Gouda 1787", Amsterdam, 2011
Noot
* ↑ Knoops 2011:407
# Jan Hovener

Johannes Josephus Hovener (Rotterdam, 14 augustus 1936 – 10 februari 2021) is een Nederlands kunstschilder.

## Biografie

Na zijn studie aan de Rotterdamse Academie, won Hovener in 1959 de Talensprijs. Willem Sandberg, directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam, schreef over een zelfportret van Hovener, als iemand die wat kon en een ongelooflijke visie had. Zeker voor iemand in de leeftijd van twintig jaar.
Aanvankelijk is Hovener begonnen als plateelschilder met Delfts blauw bij De Porceleyne Fles. Inmiddels heeft Hovener al meer dan een halve eeuw ervaring en is uitgegroeid tot een veelzijdig impressionist.
Hovener is ook actief geweest als leraar. Zo wist hij zijn halfbroer, Peter van Berkel, ook enthousiast te maken voor de schilderkunst en hem de kneepjes van het vak bij te brengen. Peter van Berkel staat bekend om zijn Franse landschappen.

## Werken

Anno 2011 zijn er op verschillen de plekken werken van Hovener te bezichtigen. Namelijk,
* Paardenracemuseum in York (Engeland)
* Arboretum Trompenburg in Rotterdam
* Markiezenhof in Bergen op Zoom

## Publicaties

Zijn naam wordt ook genoemd in o.a. de volgende boeken en publicaties:
* De geletterde mens
* Kermis in de poëzie, samenstelling Bert Bevers
* Lyle 92
* Beeldend Nederland, P.M.J. Jacobs
* Richard Hislop Art Sales Index
* Christies Int. South Kensington 1990
* Vademecum Beeldende Kunstenaars
* Biografie Peter van Berkel
* De schilder en de schrijver, het levensverhaal van twee oude Rotterdammers, Peter Troost met illustraties van Jan Hovener
# Jan Hijzelendoorn sr.

Johannes Antonius Jacobus (Jan) Hijzelendoorn (17 november 1904 - 3 maart 1974) was een Nederlands wielrenner. Jan Hijzelendoorn was gespecialiseerd in de sprint (baanwielrennen) en werd in 1924 Nederlands kampioen bij de amateurs.
Zijn zoon Jan Hijzelendoorn Jr. was ook wielrenner en nam namens Nederland deel aan de Olympische Spelen van 1948 en 1952. De bijnaam van Hijzelendoorn Sr. was De Hit, omdat hij ook een paardenslagerij bezat in de Jordaan. Zijn zoon had later dezelfde bijnaam. Zijn kleinzoon Jan Hijzelendoorn was honkballer en werper in het Nederlands honkbalteam.

## Erelijst
### 1924

    Nederlands kampioen sprint, Amateurs
# Jan Vervloet

Jan Vervloet (Lubbeek, 12 augustus 1970) is een Belgische techno-tranceproducer, liedjesschrijver en dj.
Vervloet, inwoner van Tienen, werd bekend met de hit Afflitto van de formatie Fiocco. Tevens staat hij achter projecten als Thunderball, Neighbour dj's, Scoop en DHT. In de dancescene is Vervloet ook bekend als Thunder Deejay en D.-Jay Lux. Met Ghost scoorde hij als Jopan een grote hit, die zeer sterk leunde op Eko Quango's Na Mawazo uit 1983.
In 2007 richtte Jan Vervloet zijn eigen platenlabel op onder de naam ‘The Hype Records’. Als dj was hij te zien en te horen op onder meer I Love the 90s, Tomorrowland en de Cityparade.

## Externe link

* (en) Profiel, aliassen en discografie op Discogs
* Officiële website Jan Vervloet