# Regula Solitariorum

De Regula Solitariorum is een tekst die dateert uit de negende eeuw en is geschreven door de monnik Grimlaicus. De Regula werd gepubliceerd in de regio rond het huidige Metz. De tekst bestaat uit een proloog en 69 hoofdstukken die een handleiding vormen tot een eenzaam leven binnen een kloostergemeenschap. De tekst is opgedragen aan Dom Jean Mabillon, die een priester was. Het doel van de tekst was een levenswijze voor te schrijven die de kluizenaar dichter tot God zou brengen.

## Inhoud

De Regula Solitariorum is een tekst die bestaat uit een proloog en 69 hoofdstukken. Het werk bevat een handleiding tot een eenzaam leven binnen een kloostergemeenschap. Opmerkelijk is dat de tekst zich oorspronkelijk richt op vrouwelijke gemeenschappen omdat er weinig focus was op vrouwelijke gemeenschappen in de vroege tiende eeuw. De Regula Solitariorum richt zich ook niet op anachoreten (iemand die alleen in afzondering leeft, andere benaming voor kluizenaars of heremieten), die volledig gescheiden van de wereld leven, maar op kluizenaars die in een zogenaamd coenobium leven. Een coenobium is een gemeenschap van monniken die samenwonen in een klooster. Deze monniken volgen ook het klassieke horarum, dat zijn de vastgelegde gebedstijden. Grimlaicus ziet een duidelijk verschil tussen de kluizenaar die hij voor zich ziet en de coenobia waaraan de Regula is gericht. Het verschil is dat de kluizenaars zich afzonderen van de rest van de wereld.
De Regula Solitariorum bestaat gedeeltelijk uit een collectie van eerdere werken die Grimlaicus verzamelde (Regula Benedicti, The lives of the Desert Fathers en enkele niet-geïdentificeerde bronnen), maar is deels ook een originele tekst (hoofdstukken 8-13, 17, 23-24). Het grootste probleem met de Regula Solitariorum is de interpretatie; aangezien sommige hoofdstukken elkaar tegenspreken is het moeilijk om te achterhalen wat Grimlaicus precies bedoelde.
Vooraleer Grimlaicus dit gedragsvoorschrift had geschreven waren er reeds enkele kluizenaars die zichzelf opsloten in aparte cellen (vermoedelijk vanaf circa 461-491). Het is mogelijk dat Grimlaicus zijn Regula schreef als richtlijn om misbruik van het solitair leven tegen te gaan: er waren gevallen bekend waarin monniken zich opsloten om geen verantwoording te moeten afleggen tegenover de maatschappij in plaats van uit religieuze overwegingen. Een bekend voorbeeld van een monnik die zich voor de tijd van Grimlaicus al opsloot is de monnik Leobard, die zichzelf opsloot in een cel maar wel beschikbaar bleef voor de buitenwereld. Het is mogelijk dat Grimlaicus zijn Regula Solitariorum deels op zijn leven baseerde.
Volgens Grimlaicus moesten aan een paar voorwaarden voldaan zijn om van een goed kluizenaarsleven te kunnen spreken: de kluizenaar moest eerst grondig getest worden in zijn geloof en bewijzen dat hij of zij een solitair leven aankon. Aan de insluiting zelf waren er bepaalde rituelen verbonden: de rest van de monniken of zusters baden voor de bijna-ingeslotene en de bisschop was aanwezig om de insluiting te voltooien. Dit moest in een stille en serene sfeer gebeuren.
Ook voor de cel waren er bepaalde vereisten: de kamer moest klein zijn, maar niet claustrofobisch. Er moest een klein tuintje aanwezig zijn zodat de kluizenaar deels in zijn eigen levensonderhoud kon voorzien en minstens twee ramen: één naar de kerk of kapel van het klooster zodat de kluizenaar nog samen kon bidden met de rest van de monniken of zusters, en één tussen de kamers van twee kluizenaars in (er moesten altijd minstens twee kluizenaars in een kapel of kerk zijn: deze mochten tegen elkaar spreken om niet gek te worden van eenzaamheid). Deze ramen moesten voorzien zijn van zware, dubbele gordijnen om afleiding te voorkomen. Verder waren kluizenaars volgens Grimlaicus verplicht om zich om de veertig dagen te scheren en hun haar te knippen, en moest er een bad voorzien zijn. De cel mocht alleen terug open in geval van ernstige ziekte. In andere gevallen zou het stoppen van het leven als kluizenaar leiden tot excommunicatie uit de Kerk.

## Auteur

Grimlaicus was een monnik uit de negende of tiende eeuw en kwam waarschijnlijk uit de regio rond Metz in het Frankische Rijk , dat is het koninkrijk der Franken ook wel bekend als Francia. Hij leefde zelf al lang als kluizenaar voor hij de Regula Solitariorum schreef. Om deze reden was hij al bekend met de Regula Benedicti, die hij dan ook verschillende keren in zijn eigen werk geciteerd heeft. Verder is er over hem niet veel bekend.

## Opmaak

De Regula Solitariorum bestaat uit een proloog gevolgd door 69 hoofdstukken.
* The Kinds of Solitaries
* The Loftier Precepts Concerning Monks or Solitaries
* The Four Orders of People That Will Be on the Day of Judgment
* What True Riches Are
* The Perfection of Justice
* Those Who Renounce the World Should Have Neither Inheritances Nor Possessions
* After Renouncing the World, a Person Should Not Save up Riches
* What Is Proper to the Active Life, and What Is Proper to the Contemplative Life
* What the Qualities of That Person Should Be in the Active Life Who Is Endeavoring to Rise up to the Contemplative Life
* The Difference between the Active Life and the Contemplative Life
* The Contemplative Life Delights, Even Now, Those Who Despise Present Things
* The Nature and Extent of the Perfection of the Contemplative Life in This Flesh
* The Saints Cannot See God Perfectly Unless They Have Reached the Blessedness of the Life to Come
* Our Holy Forebears First Began to Live the Solitary Life in Order That They Might Reach the Perfection of the Contemplative Life
* Concerning the Procedure for Receiving Brothers into Reclusion
* What the Cell of Reclusion Should Be Like
* There Must Never Be Fewer Than Two or Three Solitaries at a Time
* Whether Priests from the Surrounding Countryside or Young People Ought to Be Received into the Solitary Life
* What Kind of People and How Holy Solitaries Ought to Be
* How Solitaries Should Be Taught, and in What Manner They Should Teach Others, and How They Should Discretely Look After One Another
* Solitaries Should Give All People Examples of Light, and They Should Live Praiseworthy Lives but Should Not Seek to Be Praised
* Those Who Can Be Put in Charge of Governing but Who Flee from Being in Charge Because They Wish to Live a Life of Peace
* About the Life and Behavior of Solitaries and How They Ought to Conduct Themselves in the Solitary Life
* On the Same Topic as the Previous Chapter
* The Tools of Good Works
* Observing God’s Commandments
* A Deplorable Description of Those Who Do Not Observe Christ’s Precepts
* Continuing the Same Lamentation as Above
* Compunction of Heart
* The Two Kinds of Compunction
* Concerning Reverence and Persistence in Prayer
* How Someone Can Pray Without Ceasing
* All Empty Thoughts Are Illusions Worked by Demons
* God and the Angels Are Always Present to Those Who Are Singing and Chanting Psalms
* The Praise of the Psalms and the Arrangement of the Hours at Which We Ought to Sing Psalms
* Whether Anyone Should Dare to Receive the Body of the Lord or to Chant Mass Every Day
* Whether Someone May Celebrate Mass or Not, After the Illusion That Sometimes Happens in Dreams
* Constancy in Reading and Prayer
* The Daily Manual Work of Solitaries
* At Certain Hours Solitaries Should Be Occupied in Manual Labor
* Solitaries Should Have Nothing of Their Own and Should Accept the Offerings of the Faithful
* The Hours at Which Solitaries Ought to Take Their Meals
* The Table of Solitaries
* Avoiding Overindulgence
* The Amount of Drink of Solitaries
* Avoiding Drunkenness, and the Praise of Sobriety
* Whether Everyone Should Receive in Equal Measure the Necessities of Life
* Solitaries Who Are Sick and Old
* The Clothing and Footwear of Solitaries
* The Bedding of Solitaries
* They Should Shave at Certain Times, so as Not to Be Hairy
* The Disciples of Solitaries and Their Obedience
* Concerning the Good Zeal That Solitaries Ought to Have toward Their Disciples
* How Solitaries Ought to Fast
* Solitaries Should Break Their Fast for the Sake of Guests
* Charity
* Humility
* Obedience
* The Virtue of Patience
* Discretion
* Silence
* Avoiding Malicious Talk: Two Ways in Which Someone Can Speak about the Sins of Someone Else Without Sinning
* Consolation of Solitaries in the Face of Malicious Talk
* Thoughts and Diabolical Illusions
* The Various Temptations of Solitaries
* The Temptations of Dreams
* Solitaries Should Not Seek to Perform Signs and Miracles
* The Threefold Grace of Charisms
* Solitaries, after They Have Been Enclosed, Must Never Return to Secular Life, and Concerning Perseverance in Good Works

## Vertalingen

De eerste vertaling dateert uit het einde van de veertiende eeuw en is afkomstig uit Regensburg. De vertaler is onbekend. In deze vertaling is de Regula nog gericht naar vrouwen, maar dit zal snel veranderen. De tweede vertaling door de monnik Johannes Hertenstain dateert uit 1425. Hij besloot in de tekst het grammaticale gender aan te passen van vrouw naar man. Johannes was een monnik aan de abdij van Sankt Gallen in Sankt Gallen onder de abt Heinrich von Mansdorf. Deze abdij leefde volgens de Regula Benedicti en het waren de ankeressen in Steinertobel, dichtbij Sankt Gallen, die vroegen om een vertaling van de Regula Solitariorum.
* 1 2 3 4 5 6 7 (en) Thornton, Andrew (2017). Rule within rule, cell within cloister: Grimlaicus’s Regula Solitariorum.. Boydell & Brewer, p. 68-82.
* ↑ (en) Grimlaicus' Rule for Solitaries. hermitary.com. Geraadpleegd op 11 december 2023.
* ↑ (en) Signori, Gabriela (2005). Johannes Hertenstain’s translation (1425) of Grimlaicus’s rule for the anchoresses at Steinertobel near St Gallen.. In saints, scholars, and politicians. Gender as a tool in medieval studies. Festschrift in honour of Anneke Mulder-Bakker on the occasion of her sixty- fifth birthday. 1