OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kadashman-turgu

Kadashman-Turgu of Kadašman-Turgu was ca. 1282-1264 v.Chr. koning van Karduniaš. Hij was volgens een inscriptie de zoon van zijn voorganger Nazi-maruttash. Er zijn een aantal korte votiefinscripties van hem bekend en een tempelinscriptie in Marad en de ziggurat van Nippur. Hij onderhield betrekkingen met de Hettieten onder Hattušili en sloot een bondgenootschap met hem.. Hattušili beklaagde zich bij hem over het gebrek aan medewerking van de farao, waar hij het wel mee eens was.. Er is een erg fragmentarisch tablet met de namen van Kadashman-Turgu en Adad-nirari I erop dat mogelijk een verdrag tussen hen beiden geweest is. Volgens een van de koningslijsten zou hij 18 jaar geregeerd hebben. Uit oorkonden kunnen daarvan 17 nagewezen worden, maar verder is van zijn activiteiten erg weinig bekend.
* 1 2 Leonhard Sassmannshausen "He has opened Nisaba's House of Learning, 2014, ISBN 978-90-04-26074-0
* ↑ Trevor Bryce "Letters of the Great Kings of the Ancient Near East", 2003, ISBN 978-0-415-25857-9
* ↑ Albert Kirk Grayson "Assyrian Royal Inscriptions", 1975, ISBN 3 447 01382 6
# Karl Ditters von Dittersdorf

Karl (of Carl) Ditters von Dittersdorf, geboren als Johann Carl Ditters (Wenen, 2 november 1739 – kasteel Rothlhotta (bij Nové Dvory, Midden-Bohemen), 24 oktober 1799), was een Oostenrijks componist.

## Biografie

Ditters werkte als kind in het orkest van een Weense benedictijnerkerk, totdat de chef van de artillerie, prins Josef von Hildburghausen, hem als page aannam en ervoor zorgde dat hij een gedegen muzikale opleiding kreeg. Hij studeerde bij Joseph Bonno, die hem een functie in het operaorkest van het Weense hof bezorgde. Inmiddels bekend als vioolvirtuoos ging hij naar Italië.
Weer terug in Oostenrijk werd hij aangesteld als kapelmeester van de bisschop van Grosswardein, als opvolger van Michael Haydn. De benoeming tot hofkapelmeester door de keizer wees hij af, omdat hij dit niet kon combineren met zijn eigen theater, dat hij ondertussen in Johannesberg gesticht had.
Later, met de opkomst van het genie Mozart, konden zijn opera's zich, met uitzondering van Doktor und Apotheker, moeilijk handhaven.
Vanwege zijn verdiensten werd hij onderscheiden met een pauselijke orde en in de adelstand verheven.

## Werken
### Opera's

* Amore in Musica (1767, Grosswardein)
* 25 000 Gulden oder im Dunkeln ist gut munkeln (1785, Wenen)
* Doktor und Apotheker (1786, Wenen)
* Betrug durch Aberglauben (1786, Wenen)
* Die Liebe im Narrenhaus (1787, Wenen)
* Hieronymus Knicker (1789, Wenen)
* Das rote Käppchen (1788, Wenen)
* Das Gespenst mit der Trommel (1794, Oels)
* Don Quixote der Zweyte (1795, Oels)
* Die lustigen Weiber von Windsor (1796, Oels)

### Overige werken

* Oratoria
* Missen
* Cantates
* Orkestwerken
# Kamtsjatkamarmot

De kamtsjatkamarmot (Marmota camtschatica) is een zoogdier uit de familie der eekhoorns (Sciuridae). Het is bovendien de grootste vertegenwoordiger binnen deze familie. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Pallas in 1811.

## Verspreiding

De kamtsjatkamarmot komt voor in de berggebieden van Oost-Siberië, van het Bargoezingebergte oostwaarts tot de monding van de Lena en het Hoogland van Tsjoekotka. In de Jakoetische gebergten komt de soort voor tot op een hoogte van 1.500 meter, op het Kamtsjatkaschiereiland tot circa 1.400 meter en in Transbaikalië tot ongeveer 1.900 meter.

## Torpor

De torpor, een vorm van winterslaap, duurt 250 tot 270 dagen per jaar. De dieren verblijven in hun winterslaapkamers van midden september tot begin mei. Om energie te besparen wordt de lichaamstemperatuur 's nachts verlaagd. Dit fenomeen begint vanaf eind september wanneer de lichaamstemperatuur kan zakken tot 32 à 34 °C. In de eerste helft van oktober zakt de lichaamstemperatuur 's nachts verder tot 13 °C. Dit is het moment dat de werkelijke winterslaap begint en de soort inactief wordt. Ze slapen dan het grootste deel van de dag. De lichaamstemperatuur daalt en stijgt gedurende de winterslaap continu. Op het moment dat de lichaamstemperatuur bijna de 0 °C raakt, laten ze hun lichaamstemperatuur weer iets stijgen. Drie tot vier families, 20 à 30 individuen, houden hun winterslaap samen in één burcht. De burcht heeft een diepte tot aan de permafrost en is in Jakoetië niet dieper dan 120 centimeter. De winterkamer wordt gevuld met gras en de holte wordt met een laag silt bekleed om warmte vast te houden.
* 1 2 3 4 5 (en) Kamtsjatkamarmot op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 4 (en) Anoefriejev, A.I., Solomonov, N.G., Jadrichinski, V.F. & Ochlopkov, I.M. (2012). Hibernation of the Black-Capped Marmot (Marmota camtschatica) with Body Temperatures of 0 and -1°C. Geraadpleegd op 29 november 2015.
# Kanton Duinkerke

Kanton Duinkerke kan verwijzen naar:
* Kanton Duinkerke-1
* Kanton Duinkerke-2
* Kanton Duinkerke-Oost, voormalig kanton van het arrondissement Duinkerke
* Kanton Duinkerke-West, voormalig kanton van het arrondissement Duinkerke
* Kanton Groot-Sinten, voormalig kanton van het arrondissement Duinkerke
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kanton Duinkerke en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kasteel van Krujë

Het Kasteel van Krujë (Albanees: Kalaja e Krujës) is een kasteel in de stad Krujë in de Albanese prefectuur Durrës, noordelijk van Tirana. Het was het middelpunt van Skanderbeg's strijd tegen de Ottomaanse Turken. Het kasteel overleefde drie belegeringen door de Turken, met garnizoenen van maar 2.000 tot 3.000 man. Zelfs de legendarische Mehmed II, "De Veroveraar", kon niet door het verdedigingswerk van het kasteel breken. Vandaag de dag is er niet veel meer over van het eigenlijke kasteel, maar omdat zich op en tussen de overblijfselen het Skanderbegmuseum (Muzeu Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu), het Etnografisch Museum (Muzeu Etnografik) en de derwisjenbegraafplaats (Teqeja e Dollmës) bevinden is de locatie een belangrijke toeristische trekpleister in Albanië en een bron van inspiratie voor de Albanezen.

## Belegeringen

* Beleg van Krujë (1450), Eerste Beleg van Krujë
* Beleg van Krujë (1466), Tweede Beleg van Krujë
* Beleg van Krujë (1467), Derde Beleg van Krujë
* Beleg van Krujë (1478), Vierde Beleg van Krujë
Al deze belegeringen zijn onderdeel van de strijd van de Albanezen (de Liga van Lezhë) onder Skanderbeg tegen de Ottomaanse Turken.

## Nalatenschap

Het kasteel stond afgebeeld op de achterkant van het Albanese 1000 lek-bankbiljet tussen 1992 en 1996, en op het 5000 lek-biljet uitgegeven vanaf 1996.
* ↑ Bank of Albania - Banknotes in circulation.
Kasteel van Berat · Kasteel van Burgajet · Kasteel van Grezhdani · Kasteel van Krujë · Kasteel van Durrës · Kasteel van Ishëm · Kasteel van Rodoni · Kasteel van Elbasan · Kasteel van Peqin · Kasteel van Margëlliç · Kasteel van Gjirokastër · Kasteel van Libohovë · Kasteel van Kardhiq · Kasteel van Mok · Kasteel van Pogradec · Kasteel van Shpellë · Kasteel van Trajan · Kasteel van Ventrok · Kasteel van Lezhë · Kasteel van Drisht · Kasteel van Rozafa · Kasteel van Vau-Dejës · Kasteel van Gajtan · Kasteel van Bashtovë · Kasteel van Dajti · Kasteel van Prezë · Kasteel van Tirana · Kasteel van Lalm · Kasteel van Ali Pasha · Kasteel van Kaninë · Kasteel van Lëkurësi · Kasteel van Porto Palermo
# Kanekonia florida

Kanekonia florida is een straalvinnige vissensoort uit de familie van fluweelvissen (Aploactinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Tanaka.
# Kanekotrochus vietnamensis

Kanekotrochus vietnamensis is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Dekker.
# Kanton Marseille-Saint-Mauront

Marseille-Saint-Mauront is een voormalig kanton van het Franse departement Bouches-du-Rhône. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Marseille. Het werd opgeheven bij decreet van 27 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.
Het kanton omvatte de volgende wijken van Marseille:
* Les Aygalades
* La Cabucelle
* La Calade
* La Delorme
* Les Crottes
* Saint-Louis
* Saint-Mauront
* La Villette
* La Madrague ville
* Mourepiane
# Kanton Marseille-Saint-Barthélemy

Marseille-Saint-Barthélemy is een voormalig kanton van het Franse departement Bouches-du-Rhône. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Marseille. Het werd opgeheven bij decreet van 27 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.
Het kanton omvatte de volgende wijken van Marseille:
* Les Arnavaux
* Le Canet
* Le Merlan
* Bon Secours
* Saint-Barthélémy
* Sainte-Marthe
* Grand Saint-Barthélémy (Font-Vert, Picon, la Busserine, le Mail, les Iris, les Flamants)
# Kanton Marseille-Vauban

Marseille-Vauban is een voormalig kanton van het Franse departement Bouches-du-Rhône. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Marseille. Het werd opgeheven bij decreet van 27 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.
Het kanton omvatte de volgende wijken van Marseille:
* Vauban
* Lodi
* Castellane
* Saint-Victor (deels)
* Périer (deels)
* Le Rouet (deels)
# Kasteel De Bocht

Het Kasteel De Bocht is een kasteel in de tot de Antwerpse gemeente Willebroek behorende plaats Heindonk, gelegen aan de Grote Bergen 52.

## Geschiedenis

In de 17e eeuw lagen hier twee omgrachte hoeven. Verder zou het een jachtpaviljoen geweest zijn van de graven van Horne. In 1698 werd het vermeld als speelhuis (buitenverblijf) en vervallen kasteel. Dit kasteel werd in 1812 afgebroken en daarvoor in de plaats werd een classicistisch kasteel gebouwd in opdracht van de familie De Meester-De Betzenbroek. Bewoner Jan Frans de Meester de Bocht was van 1818-1881 burgemeester van Heindonk. Omstreeks 1855 werd een neogotische toren aangebouwd, waarvoor materiaal van de oude kerk van Boom werd gebruikt.
In 1941 werd het kasteel door de familie De Meester verkocht aan Clement De Rooster en deze bouwde onder meer een erker aan het kasteel. Hij had zijn rijkdom echter aan collaboratie met de bezetter te danken en als gevolg werd het kasteel na de bevrijding onteigend en verbeurd verklaard.
In 1960 werd het kasteeldomein eigendom van het Ministerie van Openbare Werken. Het kasteel kwam leeg te staan en raakte in verval. Het vier hectare grote domein werd in de jaren '70 van de 20e eeuw gebruikt voor zandwinning ten behoeve van de aanleg van de E19. Hierbij ontstond de vijver de Bocht en het watersportgebied Hazewinkel.
In 1994 werd het kasteeltje openbaar verkocht en de nieuwe eigenaars lieten het restaureren. Het bijna drie ton zware torentje werd daartoe van het dak gehaald en is in 2009 weer teruggeplaatst.

## Gebouw

Het Kasteel De Bocht is een omgracht kasteel met een rechthoekige plattegrond, gelegen nabij de Rupel. Aan de kant van de rivier bevindt zich het achtkante torentje.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Kasteel De Bocht
# Kanton Évry-Courcouronnes

Kanton Évry-Courcouronnes is een kanton van het Franse departement Essonne in de regio Île-de-France. Kanton Évry maakt deel uit van het arrondissement Évry en telt 64.593 inwoners in 2018. Het werd gevormd bij decreet van 24 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Évry omvatte bij zijn oprichting de volgende gemeenten:
* Évry
* Courcouronnes
Door de samenvoeging op 1 januari 2019 van deze gemeenten tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Évry-Courcouronnes omvat het kanton sindsdien enkel deze gemeente. Op 27 februari 2021 werd de naam van het kanton veranderd van Évry naar Évry-Courcouronnes.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton d'Évry op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kateřina Neumannová

Kateřina Neumannová (Písek, 15 februari 1973) is een voormalige Tsjechische langlaufster.
Kateřina Neumannová deed in 1996 mee aan de Olympische Zomerspelen op het onderdeel mountainbiken. Daarmee is zij de eerste Tsjechische vrouw die aan de Zomer- én Winterspelen meedeed. Kateřina won bij de wereldkampioenschappen langlaufen in 1997 brons op de 15 kilometer vrije stijl. Haar Olympisch debuut was tijdens de Olympische Winterspelen 1992 in Albertville. Tijdens de Olympische Winterspelen 1998 in Nagano won ze zilver op de 5 kilometer klassiek en brons op de 10 kilometer vrije stijl. Bij de wereldkampioenschappen in 1999 won ze brons op de 5 kilometer klassiek.
Ook bij de Olympische Winterspelen 2002 in Salt Lake City viel ze in de prijzen door op de 15 kilometer achtervolging de zilveren medaille te winnen. Na een zwangerschap en de geboorte van haar dochter in 2003 keerde ze in 2005 terug op internationaal niveau en behaalde ze het WK-goud op de 15 kilometer vrije stijl.
Haar prestatie van Salt Lake City werd geëvenaard tijden de Olympische Winterspelen 2006. Daar haalde ze opnieuw de zilveren medaille nadat ze in de eindsprint werd geklopt door Kristina Šmigun. 12 dagen later haalde ze echter alsnog olympisch goud door de 30 kilometer te winnen.
Na het seizoen 2006/2007 zette ze een punt achter haar carrière.

## Externe link

* (en) Profiel van Kateřina Neumannová op de website van de FIS
1992: Stefania Belmondo · 1994: Manuela Di Centa · 1998: Joelia Tsjepalova · 2002: Gabriella Paruzzi · 2006: Kateřina Neumannová · 2010: Justyna Kowalczyk · 2014: Marit Bjørgen · 2018: Marit Bjørgen · 2022: Therese Johaug
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo20000080574
* Virtual International Authority File: 84117783
* WorldCat (via VIAF): 84117783
# Katerythrops triangulata

Katerythrops triangulata is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Panampunnayil.
# Kanton Longueville-sur-Scie

Kanton Longueville-sur-Scie is een voormalig kanton van het Franse departement Seine-Maritime. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Dieppe. Het werd opgeheven bij decreet van 27 februari 2014 met uitwerking in maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Longueville-sur-Scie omvatte de volgende gemeenten:
* Anneville-sur-Scie
* Belmesnil
* Bertreville-Saint-Ouen
* Le Bois-Robert
* Le Catelier
* Les Cent-Acres
* La Chapelle-du-Bourgay
* La Chaussée
* Criquetot-sur-Longueville
* Crosville-sur-Scie
* Dénestanville
* Heugleville-sur-Scie
* Lintot-les-Bois
* Longueville-sur-Scie (hoofdplaats)
* Manéhouville
* Muchedent
* Notre-Dame-du-Parc
* Saint-Crespin
* Sainte-Foy
* Saint-Germain-d'Étables
* Saint-Honoré
* Torcy-le-Grand
* Torcy-le-Petit
# Kanton Longeau-Percey

Longeau-Percey is een voormalig kanton van het Franse departement Haute-Marne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Langres. Het werd opgeheven bij decreet van 17 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Longeau-Percey omvatte de volgende gemeenten:
* Aprey
* Aujeurres
* Baissey
* Bourg
* Brennes
* Chalindrey
* Cohons
* Flagey
* Heuilley-Cotton
* Heuilley-le-Grand
* Leuchey
* Longeau-Percey (hoofdplaats)
* Noidant-Chatenoy
* Orcevaux
* Le Pailly
* Palaiseul
* Perrogney-les-Fontaines
* Rivières-le-Bois
* Saint-Broingt-le-Bois
* Verseilles-le-Bas
* Verseilles-le-Haut
* Villegusien-le-Lac
* Villiers-lès-Aprey
* Violot
# Karl Landsteiner

Karl Landsteiner (Wenen, 14 juni 1868 – New York, 26 juni 1943) was een Joods-Oostenrijkse, later Amerikaans, arts en patholoog. In 1901 constateerde hij dat bloed is in te delen in bloedgroepen.

## Biografie

Karl Landsteiner werd geboren als enig kind van de joodse journalist Leopold Landsteiner (1818-1875) en de dertigjarige Fanny Hess (1837-1908). Hij studeerde vanaf 1885 medicijnen aan de Universiteit van Wenen en behaalde in 1891 zijn medische graad. Hij bezat ook veel kennis van scheikunde, waarbij onder anderen Hermann Emil Fischer zijn leermeester was. Landsteiner was vanaf 1896 assistent van Max von Gruber, werkte als patholoog op het Pathologisch-anatomisch Instituut in Wenen en daarna van 1908 tot 1919 in het Wilhelminen-ziekenhuis.
Landsteiner bekeerde zich van het jodendom naar het katholicisme in 1890. In 1916 trouwde hij met Leopoldine Helene Wlasto, een Grieks-Orthodoxe die zich bekeerde tot het Katholicisme van haar man. Samen kregen ze een zoon, Ernst Karl, die net als zijn vader ook arts werd.
In 1911 werd hij hoogleraar pathologie aan de Universiteit van Wenen. Na de Eerste Wereldoorlog vertrok hij – wegens de steeds slechter wordende levensomstandigheden in Wenen – naar Nederland, waar hij als patholoog van 1919 tot 1922 werkzaam was in het St. Joannes de Deo Ziekenhuis in Den Haag. In 1922 verbond hij zich aan het Rockefeller Instituut voor medisch onderzoek in New York, waar hij tot het eind van zijn leven bleef (zelfs na zijn pensioen in 1939.) Hij werd genaturaliseerd tot burger van de Verenigde Staten.
Karl Landsteiner overleed aan een hartaanval terwijl hij in het lab aan het werk was. In 1946, drie jaar na zijn overlijden, werd Landsteiner postuum onderscheiden met de Lasker Award. Het Nederlandse Rode Kruis eerde hem met de Karl Landsteiner-penning voor bloeddonoren.

## Werk

Hij is bekend geworden vanwege de ontwikkeling in 1901 van het moderne systeem van bloedgroepen door de identificatie van de aanwezigheid van agglutinines in het bloed. Dit deed hij door de manier te onderzoeken waarop bloed reageerde als het werd gemengd. Soms ontstond er een samenklontering van rode bloedcellen en bij andere combinaties gebeurde dit niet. Hierbij kon hij onderscheid maken in drie bloedgroepen: A, B en C. Later werd C hernoemd in 0 (nul) en werd door een assistent nog een vierde bloedgroep ontdekt: AB. Zijn ontdekking maakte bloedtransfusies tussen mensen mogelijk, waarbij een patiënt bloed krijgt toegediend van iemand met dezelfde bloedgroep. Hiervoor kreeg hij in 1930 de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde.
Samen met de Oostenrijkse bioloog Erwin Popper (1875-1955) ontdekte hij het besmettelijke karakter van het poliovirus (Poliomyelitis) en wist hij het virus met de Franse medisch bacterioloog Constantin Levaditi (1874–1953) te isoleren. Met de oorspronkelijk Russische, sinds 1917 Amerikaanse arts-immunoloog Philip Levine (1900-1987) ontdekte hij in 1927 het MN- en het P-bloedgroepensysteem. Voordat Levine en Stetson hun ontdekking in 1939 van het resussysteem hadden gepubliceerd, identificeerden Landsteiner en Alexander Wiener in 1937 reeds de resusfactor (bij de mens).
# Karl Leister (roeier)

Karl Leister was een Duits roeier.
Leister was een van de twee stuurmannen van de Duitse vier-met-stuurman tijdens de Olympische Zomerspelen 1912. Volgens het IOC stuurde Leister de finale. Van Leister is alleen zijn naam bekend.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1912 in Stockholm in de vier-met-stuurman
* (en) profiel op olympic.org
# Kaunerbergstraße

De Kaunerbergstraße (L250) is een 5,92 kilometer lange Landesstraße (lokale weg) in het district Landeck in de Oostenrijkse deelstaat Tirol. De weg begint in Prutz (866 m.ü.A.), waar de weg aansluit op de Kaunertalstraße (L18). Vandaar loopt de weg in oostelijke richting via Faggen het Kaunertal in en via Kauns tot bij Kaunerberg, waar de weg de Gacher-Blick-Straße (L63) richting de Pillerhöhe aansluit. Het beheer van de straat valt onder de Straßenmeisterei Ried im Oberinntal.
* ↑ Statistisches Handbuch des Landes Tirol 2006
* ↑ TIROL ATLAS - Geographie Innsbruck. Gearchiveerd op 4 augustus 2023.
* ↑ Land Tirol - Straßenmeisterei Ried im Oberinntal
# Katsushika

Katsushika (葛飾区, Katsushika-ku) is een van de 23 speciale wijken van Tokio. Katsushika heeft het statuut van stad en noemt zich in het Engels ook Katsushika City. In 2008 had de wijk 429289 inwoners. De bevolkingsdichtheid bedroeg 12600 inw./km². De oppervlakte van de wijk is 34,84 km².

## Geografie

Katsushika ligt in het oosten van Tokio. De wijk ligt vrij laag boven zeeniveau.
Katsuhika grenst aan drie andere speciale wijken: Adachi, Edogawa, en Sumida. Enkele grote rivieren in Katsushika zijn de Edogawa, Arakawa en Ayasegawa.
Katsushika is zelf onderverdeeld in de volgende districten:
* Aoto
* Higashi Horikiri
* Higashi Kanamachi
* Higashi Mizumoto
* Higashi Shin-koiwa
* Higashi Tateishi
* Higashi Yotsugi
* Horikiri
* Hosoda
* Kamakura
* Kameari
* Kanamachi
* Kosuge
* Minami Mizumoto
* Mizumoto
* Mizumoto Koen
* Niijuku
* Nishi Kameari
* Nishi Mizumoto
* Nishi Shin-koiwa
* Ohanajaya
* Okudo
* Shibamata
* Shinkoiwa
* Shiratori
* Takaramachi
* Takasago
* Tateishi
* Yotsugi
Katsushika is een zusterwijk van het district Fengtai van de Chinese hoofdstad Peking en Floridsdorf in de Oostenrijke hoofdstad Wenen.

## Geschiedenis

Op 1 oktober 1932 werden zeven dorpen in het district Katshushika samengevoegd tot onderdeel van het oude Tokio. Op 15 maart 1947 werd Katushika officieel een speciale wijk.

## Infrastructuur

De Nichiren-boeddhistische tempel Shibamata Taishaku-ten ligt in Katsushika.
Tevens bevindt zich in Katsushika een gevangenis, het Tokyo Detention House. Deze bevat een van de zeven executiekamers die Japan nog telt.

## In media

De filmreeks Otoko wa Tsurai yo, met in de hoofdrol Kiyoshi Atsumi, speelt zich af in Katsushika. Ook de mangaserie Kochira Katsushika-ku Kameari Kōen-mae Hashutsujo speelt zich af in de wijk.
Andere werken die zich afspelen in Katsushika zijn de televisieserie Kamen Rider Hibiki en de film Long Vacation.
# Katsutomo Oshiba

Katsutomo Oshiba (Yamanashi, 10 mei 1973) is een voormalig Japans voetballer.

## Carrière

Katsutomo Oshiba speelde tussen 1996 en 2006 voor Ventforet Kofu, JEF United Ichihara en Vegalta Sendai.

## Externe link

* (ja) J.League statistieken J.League Data Site
# Kaysone Phomvihane

Kaysone Phomvihane (Savannakhet, 13 december 1920 - Vientiane, 21 november 1992) was een Laotiaans communistisch politicus.
Hij kwam uit een gemengd Vietnamees/Laotiaans gezin. Hij studeerde rechten in Hanoi en werd beïnvloed door het communisme van Hồ Chí Minh. Hij leerde vloeiend Vietnamees, Thais, Chan, Engels en Frans spreken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog protesteerde hij tegen de Japanse agressor. In de jaren veertig meldde hij zich aan bij de Lao Issara ('Vrij Laos') beweging. Tijdens de Eerste Indochinese oorlog was hij vrachtwagenchauffeur voor de Vietminh, de Vietnamese communistische beweging. Later werd hij lid van de Indochinese Communistische Partij en organisator van de Laotiaanse afdeling. Samen met onder anderen prins Souphanouvong richtte hij in 1950 de Pathet Lao op, de communistische verzetsbeweging. De Pathet Lao veroverde spoedig grote delen van Noord-Laos. De burgerlijke vleugel van de Pathet Lao, de Laotiaanse Volkspartij, nam deel aan diverse coalitieregeringen met de neutralisten. Kaysone Phomvihane was de secretaris-generaal van de Laotiaanse Volkspartij.
In 1974 trad de Laotiaanse Volkspartij toe tot de laatste coalitieregering. In mei 1975 pleegden de Pathet Lao een coup en trok de macht naar zich toe, hoewel de monarchie en de regering van prins Souvanna Phouma, gehandhaafd bleven. In december 1975 werd de monarchie echter afgeschaft en werd Kaysone minister-president (Voorzitter van de Ministerraad) en secretaris-generaal van de Laotiaanse Revolutionaire Volkspartij (LRVP), de opvolger van de Laotiaanse Volkspartij. In die functies was hij de machtigste man van Laos. De oud-koning Savang Vatthana, koningin Kamphoui en kroonprins Vong Savang werden vastgehouden in een kamp bij de Laotiaans-Vietnamese grens, omdat Kaysone en de communisten vreesden dat de koninklijke familie in handen zou vallen van anticommunistische en pro-monarchistische rebellen.
De eerste 10 jaar bleef het land geïsoleerd en had het slechts contacten met Vietnam en andere communistische landen.
In 1989 bezocht hij Japan en Frankrijk en begon Kaysone een meer opener buitenlandse politiek voeren. In 1991 nam het land een nieuwe constitutie (grondwet) aan en werd Kaysone president van de republiek. Politieke en militaire gevangenen werden vrijgelaten. Kaysone volgde sindsdien ook actieve boeddhistische spirituele oefeningen.
Kaysone Phomvihane overleed in november 1992.