OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Matthew Gee

Matthew Gee (Houston, 25 november 1925 - New York, 18 juli 1979) was een Amerikaanse bebop-trombonist en parttime acteur.
Gee speelde als kind trompet en bariton, maar stapte over op trombone toen hij elf jaar was. Invloedsbronnen waren de trombonisten Trummy Young en J.J. Johnson.
Hij studeerde aan Alabama State University en speelde daarna met Erskine Hawkins (tot 1946). Na zijn legertijd werkte hij met Dizzy Gillespie (1946 en 1949) en Joe Morris (1947-1948). In 1950 werd hij lid van de band van Gene Ammons en Sonny Stitt en in 1951 was hij actief bij Coleman Hawkins, in 1952 bij Count Basie en vanaf eind 1952 enkele jaren bij Illinois Jacquet. In 1954 speelde hij in een sextet met Lou Donaldson. Daarna begeleidde hij Sarah Vaughan (1956) en een jaar later speelde hij opnieuw met Gillespie. In 1956 nam hij voor Riverside Records een album onder eigen naam op, zijn enige. Hier werd hij onder meer begeleid door Kenny Dorham, Frank Foster en Art Taylor. Van 1959 tot 1963 werkte hij met tussenpozen in het orkest van Duke Ellington. De enige Ellington-plaat waaraan hij meewerkte was "Blues in Orbit". Later in de jaren zestig speelde hij in kleine groepen (onder meer met Paul Quinichette) en in bigbands van Sonny Stitt en Johnny Griffin. Hierna raakte Gee een beetje in de vergetelheid, maar hij trad nog wel op in jazzclubs.

## Discografie

* Jazz By Gee, Riverside, 1956
* Soul Groove (met Johnny Griffin), Atlantic, 1963

## Externe link

* Biografie op AllMusic
* Bibsys: 61809
* Bibliothèque nationale de France: cb13921546g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134382706
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5514 415X
* Library of Congress Control Number: no96038694
* MusicBrainz: 2d30b78a-3e0a-4065-928e-31cc0bac0122
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV007859
* SNAC: w6bc71g2
* Système universitaire de documentation: 085648051
* Virtual International Authority File: 49409951
* WorldCat (via VIAF): 49409951
# Megaselia latimanus

Megaselia latimanus is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Malloch.
# Megaselia latipes

Megaselia latipes is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Borgmeier.
# Megaselia latior

Megaselia latior is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Schmitz.
# McChord Air Force Base

McChord AFB is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Washington, en valt bestuurlijk gezien onder Pierce County. Het ligt ongeveer 11 km ten zuiden van Tacoma aan Interstate 5.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4096.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 15,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond McChord AFB.

## De luchtmachtbasis McChord Air Force Base

De luchtmachtbasis is de thuisbasis van de 62nd Airlift Wing, een onderdeel van Air Mobility Command die anno 2013 met de Boeing C-17 Globemaster III vliegt. De basis huisvest ook de 446th Airlift Wing, een Air Force Reserve Command-eenheid eveneens uitgerust met C-17 Globemaster IIIs.

### Geschiedenis

In 1930 werd het vliegveld Tacoma Field geopend ten noorden van de legerbasis Camp Lewis (nu Fort Lewis). Het werd in 1938 overgedragen aan de Amerikaanse regering. In 1940 werd het hernoemd tot McChord Field, als eerbetoon aan kolonel William Caldwell McChord, die verongelukte met een Northrop A-17 op 18 augustus 1937.
In de Tweede Wereldoorlog werd er de 17th Bombardment Group gestationeerd, aanvankelijk met Douglas B-18 Bolo bommenwerpers en later met de nieuwe North American B-25 Mitchell. Na het vertrek van de 17th Bomb Group in februari 1942 werd McChord Field een trainingsbasis van de United States Army Air Force.
In 1948 werd het vliegveld hernoemd tot McChord Air Force Base. Tijdens de Koude Oorlog werden er diverse squadrons met onderscheppingsjagers gestationeerd. Op McCord werd ook een station gebouwd van het permanent radar-luchtverdedigingsnetwerk van de Verenigde Staten. De 62nd Troop Carrier Wing, de voorloper van de 62nd Airlift Wing, werd geactiveerd op 15 augustus 1947, aanvankelijk uitgerust met Curtiss C-46 Commandos. Deze eenheid vloog later met de Douglas C-54 Skymaster, Douglas C-124 Globemaster II, Lockheed C-141 Starlifter en sedert de jaren 1990 met de C-17 Globemaster III.
Op 1 februari 2010 werd de luchtmachtbasis samengevoegd met de legerbasis Fort Lewis tot de Joint Base Lewis-McChord. Deze gezamenlijke basis heeft twee vliegvelden: naast McChord is er ook Gray Army Airfield op Fort Lewis, een achttal kilometer van McChord.
# Matthew Sadler

Matthew D. Sadler (5 mei 1974) is een Britse schaker. Hij is een FIDE grootmeester maar is sinds oktober 1999 geen beroepsschaker meer, en speelde ruim tien jaar lang geen toernooien. Sinds april 2010 is hij weer actief als toernooischaker.
In 1995 was hij kampioen van Groot-Brittannië. In 1996 speelde hij mee in de Schaakolympiade en in 1997 was hij winnaar van "Hastings". In 1998 speelde hij mee in het Smith & Williamson tournament en werd derde, Anthony Miles en Nigel Short eindigden als gedeeld eerste. In 1999 eindigde hij op de eerste plaats in het Sonsbeek SNS toernooi. In dat toernooi werd Viktor Kortsjnoj tweede en Friso Nijboer derde.
In de FIDE Top-100 lijst van april 2004 staat hij op de 71e plaats.
Sadler heeft een viertal schaakboeken geschreven: "Tips for young Players", "Queen gambit declined" (bekroond met de BCF-prijs voor het beste schaakboek), "Semi-Slav", en "The Slav".

## Partijvoorbeeld

| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
| | Karpov - Sadler: 0-1 | Karpov - Sadler: 0-1 | Karpov - Sadler: 0-1 | Karpov - Sadler: 0-1 | Karpov - Sadler: 0-1 | Karpov - Sadler: 0-1 | Karpov - Sadler: 0-1 | Karpov - Sadler: 0-1 |
De partij Anatoli Karpov - Matthew Sadler 0-1, Monaco 1998 Eco-code A 07 eindigde met een grove blunder: 1.Pf3 d5 2.g3 Pc6 3.d4 Lf5 4.Ph4 Le4 5.f3 Lg6 6.Pxg6 hxg6 7.Lg2 Dd6 8.f4 0-0-0 9.c3 g5 10.Dd3 Kb8 11.fxg5 e5 12.0-0 e4 13.Txf7? exd3 (0-1). diagram
# Mayumi Kaji

Mayumi Kaji (加治 真弓, Kaji Mayumi, 28 juni 1964) is een voormalig Japans voetbalster.

## Carrière

Kaji speelde voor onder meer Tasaki Kobe Ladies.
Zij nam met het Japans vrouwenvoetbalelftal deel aan de Wereldkampioenschappen vrouwenvoetbal in 1991. Japan werd uitgeschakeld in de groepsfase met de Brazilië, Zweden en de Verenigde Staten. Daar stond zij in alle drie de wedstrijden van Japan opgesteld.

## Statistieken

Japans vrouwenvoetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1981 | 1 | 0 |
| 1982 | 0 | 0 |
| 1983 | 0 | 0 |
| 1984 | 0 | 0 |
| 1985 | 0 | 0 |
| 1986 | 12 | 0 |
| 1987 | 4 | 0 |
| 1988 | 3 | 0 |
| 1989 | 9 | 0 |
| 1990 | 7 | 0 |
| 1991 | 12 | 0 |
| Totaal | 48 | 0 |

## Externe link

* Profiel en statistieken van Mayumi Kaji op Soccerway
* ↑ www.worldfootball.net. Gearchiveerd op 6 september 2023.
* ↑ FIFA
* ↑ Japan Football Association (ja) . Gearchiveerd op 26 februari 2024.
# Mayumi Narita

Mayumi Narita (Japans: 成田 真由美, Narita Mayumi) (Kawasaki, 27 augustus 1970) is een Japanse paralympische zwemmer. Zij heeft twintig paralymische medailles gewonnen, waarvan vijftien maal goud. In 2005 ontving zij een "Paralympic Sport Award" voor haar prestaties in het zwembad en haar toewijding aan de gehandicaptensport in het algemeen.
Narita is aan een rolstoel gebonden sinds 1983 toen zij werd getroffen door myelitis. In 1994 kreeg zij een verkeersongeval wat haar tijdelijk verlamd maakte in al haar ledematen maar na tien maanden revalidatie was zij voldoende hersteld om weer te gaan zwemmen.
Tijdens de Paralympische Spelen in 1996, in Atlanta, won zij vijf medailles: twee gouden, twee zilveren en een bronzen medaille. In Sydney, in 2000, voegde zij zes gouden en een zilveren medaille toe aan haar collectie. De Paralympische Spelen in Athene in 2004 waren goed voor acht medailles, waarvan zeven goud. Narita nam ook deel aan de spelen in 2008 in Beijing maar wist daar geen eremetaal te winnen.

## Overzicht Paralympische medailles

| Evenement | Sport | Resultaat | Onderdeel |
| Atlanta 1996 | Zwemmen | 1 | 100 meter vrije slag S4, 50 meter vrije slag S4 |
| Atlanta 1996 | Zwemmen | 2 | 50 meter rugslag S4, 200 meter vrije slag S4 |
| Atlanta 1996 | Zwemmen | 3 | 150 meter wisselslag SM4 |
| Sydney 2000 | Zwemmen | 1 | 50 meter rugslag S4, 50 meter vrije slag S4, 100 meter vrije slag S4, 150 meter wisselslag SM4, 200 meter vrije slag S4, 4x 50 meter vrije slag 20pts (team) |
| Sydney 2000 | Zwemmen | 2 | 50 meter schoolslag SB3 |
| Athene 2004 | Zwemmen | 1 | 50 meter vrije slag S4, 100 meter vrije slag S4, 200 meter vrije slag S4, 50 meter schoolslag SB3, 50 meter rugslag S4, 150 meter wisselslag SM4, 4x 50 meter vrije slag 20 pts (team) |
| Athene 2004 | Zwemmen | 3 | 4x 50 meter wisselslag 20 pts (team) |
# Mayumi Aoki

Mayumi Aoki (Japans: 青木まゆみ, Aoki Mayumi) (Yamaga, 1 mei 1953) is een voormalig topzwemster uit Japan, die in 1972 de gouden medaille won op de 100 meter vlinderslag bij de Olympische Spelen van München. Daarmee werd Aoki 's lands eerste olympisch kampioene in veertig jaar, en trad ze in de voetsporen van landgenote Hideko Maehata, die triomfeerde bij de Olympische Spelen van 1932 (zilver) en 1936 (goud).
Bovendien betekende Aoki's overwinning dat voor het eerst sinds de introductie van de 100 meter vlinderslag voor vrouwen (1956) een niet-Amerikaanse het onderdeel op haar naam schreef. Haar winnende tijd (1.03,34) in de finale was daarnaast goed voor een verbetering van het toenmalige wereldrecord. Aoki werd in 1989 opgenomen in de International Swimming Hall of Fame.
1956: Shelley Mann · 1960: Carolyn Schuler · 1964: Sharon Stouder · 1968: Lyn McClements · 1972: Mayumi Aoki · 1976: Kornelia Ender · 1980: Caren Metschuck · 1984: Mary T. Meagher · 1988: Kristin Otto · 1992: Qian Hong · 1996: Amy Van Dyken · 2000: Inge de Bruijn · 2004: Petria Thomas · 2008: Libby Trickett · 2012: Dana Vollmer · 2016: Sarah Sjöström · 2020: Margaret MacNeil · 2024: Torri Huske
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00823642
* Virtual International Authority File: 253909514
* WorldCat (via VIAF): 253909514
# Megasthenes

Megasthenes (Oudgrieks: Μεγασθένης) (ca. 350 – 290 v. Chr.) was een Griekse reiziger die door Seleucus tussen 302 en 291 v.Chr. meerdere malen als diplomaat naar het hof van Chandragupta Maurya werd gezonden.
Op basis van zijn waarnemingen en wat hem werd verteld, schreef hij een boek over India, Indica. Het boek zelf is niet bewaard gebleven, maar sommige delen van de inhoud zijn bekend doordat de tekst gebruikt is door latere schrijvers als Diodorus Siculus, Arrianus en Strabo. Megasthenes was voor zover bekend de eerste Europeaan die melding maakte van het eiland Taprobane (Ceylon).
# Mecistophylla sporadica

Mecistophylla sporadica is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Turner.
# Mecistophylla stenopepla

Mecistophylla stenopepla is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Turner.
# Maydenoptila kurandica

Maydenoptila kurandica is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Megopis modesta

Megopis modesta is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door White.
# Megorama frontalis

Megorama frontalis is een keversoort uit de familie klopkevers (Anobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door LeConte.
# Medina (Texas)

Medina is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Zapata County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2960.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Medina.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Medina op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Aphyocharax agassizii

Aphyocharax agassizii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Steindachner.
* ↑ (en) Aphyocharax agassizii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Aphyocharax agassizii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Ixworth

Ixworth is een civil parish in het bestuurlijke gebied St. Edmundsbury, in het Engelse graafschap Suffolk met 2.177 inwoners.
# Preneopogon

Preneopogon is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst gepubliceerd in 1896 door William Warren.

## Soorten

* Preneopogon barbata Warren, 1896
* Preneopogon catenalis (Wileman, 1911)
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 12-02-2022.
# Station Żnin Wąskotorowy

Station Żnin Wąskotorowy is een spoorwegstation in de Poolse plaats Żnin.
# Ornipholidotos ntebi

Ornipholidotos ntebi is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Bethune-Baker.
# Scherzo nr. 4

Het Scherzo nr. 4 in E majeur op. 54 is een eendelige compositie van Frédéric Chopin uit 1842. Het is Chopins laatste scherzo in een serie van vier. Dit laatste scherzo werd gepubliceerd in 1843. In tegenstelling tot de vorige drie scherzi (op. 20, 31, en 39) is dit werk iets kalmer van opzet, hoewel het ook nog wel enige exceptioneel gepassioneerde momenten kent. Ook staat het niet meer in mineur, maar in de mildvrolijke toonsoort E majeur. Het scherzo is in rondovorm geschreven, met een triogedeelte in het midden in cis mineur, dat gebaseerd is op een Pools volksliedje. Chopin droeg het werk op aan Mademoiselle J. de Caraman.

## Vorm

Het vierde scherzo opent met een speels, humoristisch thema in E majeur dat met beide handen wordt gespeeld. De tempo-aanduiding is "Presto". De melodie van het hoofdthema wordt meest in akkoorden gespeeld, tot er een sneller gedeelte aanbreekt waar de melodie grotendeels in snelle achtstenloopjes in de rechterhand plaatsvindt. De toonsoort schuift van E majeur naar As majeur en terug, in het midden van het hoofdthema. Wanneer het hoofdthema eindigt wordt een tweede thema geïntroduceerd met een langzame melodie in cis mineur. Hier is de tempo-aanduiding "più lento" ('langzamer'), en hier wordt de melodie begeleid met warme lage arpeggio's in kwartnoten. Een melancholiek thema, in contrast met het huppelende vrolijke hoofdthema. Midden in dit langzame gedeelte verandert de toonsoort naar d mineur voor tien maten en dan weer terug naar E majeur. Deze verandering vindt drie keer plaats in het tweede thema. De melodie zwelt weer aan en er volgt een overgang terug naar het hoofdthema. Deze overgang bestaat uit snelle arpeggio's en tremolo's. Na de terugkeer zit de luisteraar weer in het hoofdtempo en wordt het hoofdthema herhaald, maar nu sterker, levendiger en trotser dan voorheen. De begeleiding helpt een handje met meer noten en tremolo's en akkoorden dan de eerste keer. Midden in de herhaling van het hoofdthema verandert de toonsoort nog eens, van E majeur naar Es majeur. Na de herhaling wordt het stuk afgesloten met een coda in E majeur dat eindigt met een grote stijgende toonladder van E over zes octaven en twee slotakkoorden.

## Externe link

* Bladmuziek van Scherzo nr. 4 op de website van het International Music Score Library Project
Scherzo nr. 1 · Scherzo nr. 2 · Scherzo nr. 3 · Scherzo nr. 4
# Canada Place

Canada Place is een gebouw aan de Burrard Inlet aan de waterzijde van Vancouver. De oostvleugel van het Vancouver Convention Centre, het Pan Pacific Hotel, Vancouver's World Trade Centre en 's werelds eerste IMAX-bioscoop zijn in het gebouw gevestigd. Het heeft ook de functie van cruiseschipterminal voor schepen naar Alaska. Door de witte zeilen is het een prominent gebouw in de skyline van Vancouver en wordt weleens vergeleken met het Sydney Opera House.
De bouw van het gebouw werd in 1983 gestart en was voltooid in 1985, vlak voor de Expo 86. Het was het enige paviljoen dat niet aan de False Creek gelegen was, men kon de andere paviljoenen bereiken door de Skytrain te nemen. In 2001 werd het gebouw geschikt gemaakt om cruiseschepen te kunnen ontvangen. Acht jaar later was de westvleugel van het Vancouver Convention Centre gereed, die recht tegenover het gebouw ligt. Samen dienden zij als internationaal media- en perscentrum voor de Olympische Winterspelen 2010.

## Externe link

* (en) Officiële website van het Vancouver Convention Centre
# Carabus canaliculatus

Carabus canaliculatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1812 door Adams.
# Carabus businskyi

Carabus businskyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Deuve.
# Carabus callisthenoides

Carabus callisthenoides is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Semenov.
# Caradrina rudebecki

Caradrina rudebecki is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Krüger.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Caradrina salzi

Caradrina salzi is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Boursin.
# Carambar

Carambar is een Frans merk van snoepgoed. Het is een lange reep gemaakt van caramel met cacao. De reep is bekend om haar verpakking met aan de binnenzijde een grapje en is populair bij de Franse jeugd.

## Geschiedenis

De caramelreep werd in 1954 ontwikkeld door de Noord-Franse firma Delespaul-Havez, die gespecialiseerd was in de fabricage van een lokale specialiteit van Cambrai, Bêtise de Cambrai. Volgens de legende werd de harde caramelreep met cacao per toeval gevonden door een verkeerde afstelling van de machine. De mislukte producten werden uitgedeeld aan het personeel en hun kinderen waar het grote bijval kreeg.
Het snoepgoed kwam eerst op de markt onder de naam Caram'bar, een samentrekking van de woorden "caramel" en "bar". Carambar wordt geproduceerd in een fabriek in Marcq-en-Baroeul, waar ook ander snoepgoed als "La pie qui chante" en "Michoko" wordt geproduceerd.
Het bedrijf was achtereenvolgens in handen van Danone, Cadbury en Mondelez. Sinds 2017 is Carambar & Co eigendom van de groep Eurazeo.
Gilles Guillon, Le Carambar, Détours en France, september 2019, p. 65
# Carambola

De carambola (Averrhoa carambola) of blimbing manis is een plant uit de klaverzuringfamilie (Oxalidaceae). De vruchten worden ook carambola en stervrucht genoemd. Het is een verwant van de kleinere blimbing (asem) (Averrhoa bilimbi). Het is een tot 12 m hoge boom met korte stam en uitgespreide takken, die in droge tijden zijn blad kan verliezen. De tot 20 cm lange bladeren zijn afwisselend geplaatst en oneven geveerd. De zeven tot elf, tot 8 × 3,7 cm grote, blaadjes zijn gaafrandig, ovaal, glanzend en glad aan de bovenzijde en aan de onderzijde dof. De rode tot violette bloemen staan in vertakte trossen met rode takken in de bladoksels.
De rijpe vruchten zijn groenig tot donkergeel van kleur. De tot 9 × 15 cm grote, in omtrek ovale vrucht heeft vijf of zes scherpe, hoekige ribben; een dwarsdoorsnede van de carambola lijkt op een ster. De schil is glad en wasachtig. Het vruchtvlees is stevig en sappig en lichtgeel tot donkergeel van kleur. De vruchten zijn pitloos of bevatten 12 mm grote zaden. De carambola smaakt zuur tot zoetzuur.
De carambola komt van nature voor in Zuidoost-Azië en wordt wereldwijd gekweekt in de subtropen en tropen.

## Gebruik

De vrucht wordt met de dunne schil gegeten. In Nederland zijn de vruchten met name rond de kerstperiode in de supermarkten te krijgen, maar de vrucht kan het hele jaar op de markt worden aangetroffen. De carambola wordt niet alleen als handfruit gebruikt, maar wordt door de stervorm van de dwarsdoorsnedes ook veel als garnering gebruikt.
Het eten van de vrucht kan een fatale uitwerking hebben op nierpatiënten wegens een hoge concentratie oxaalzuur en kalium.
* Carambola, plant en vruchten
* Boom met vruchten
* vrucht
* Veerdelig blad
# Carambolages

Carambolages is een Franse comedyfilm uit 1963 geregisseerd door Marcel Bluwal, met in de hoofdrollen Jean-Claude Brialy en Louis de Funès.

## Verhaal

Paul Martin (Jean-Claude Brialy) is een jonge werknemers in een Frans bedrijf, die heel snel carrière wil maken. Om deze reden is het getrouw met de dochter van Norbert Charolais (Louis de Funès), de baas van het bedrijf. Norbert heeft echter een hekel aan vriendjespolitiek, waardoor de promotie er niet snel zal komen. Paul begint daarom te werken aan een nieuw plan, om Norbert in diskrediet te brengen zodat hij moet aftreden...

## Cast

| Acteur | Personage |
| Jean-Claude Brialy | Paul Martin |
| Louis de Funès | Norbert Charolais |
| Michel Serrault | Commissaris Baudu |
| Sophie Daumier | Solange |
| Anne Tonietti | Danielle Brossard |
| Henri Virlojeux | Brossard |
| Alfred Adam | Hubert Beaumanoir |
| Marcelle Arnold | Mademoiselle Andréa |
| René Clermont | Frépillon |
| Jacques Dynam | Macheron |
| Paul Gay | TV presentator |
| Gilberte Géniat | Madame Brossard |
| Jean Ozenne | D'Aleyrac |
# Caramoan

Caramoan is een gemeente in de Filipijnse provincie Camarines Sur op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 41 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Caramoan is onderverdeeld in de volgende 49 barangays:
| Agaas Antolon Bacgong Bahay Bikal Binanuahan Cabacongan Cadong Canatuan Caputatan Colongcogong Daraga Gata Gibgos Gogon Guijalo Hanopol | Hanoy Haponan Ilawod Ili-Centro Lidong Lubas Malabog Maligaya Mampirao Mandiclum Maqueda Minalaba Oring Oroc-Osoc Pagolinan Pandanan | Paniman Patag-Belen Pili-Centro Pili-Tabiguian Poloan Salvacion San Roque San Vicente Santa Cruz Solnopan Tabgon Tabiguian Tabog Tawog Terogo Toboan |

## Demografie

Caramoan had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 40.810 mensen. Dit zijn 1.168 mensen (2,9%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 0,40%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 1.394 (3,5%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Caramoan was ten tijde van de laatste census, met 40.810 inwoners op 276 km², 147,9 mensen per km².
# Caridina laevis

Caridina laevis is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Heller.
* ↑ (en) Caridina laevis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina laevis Heller, 1862b. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586272