OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mariëtte Patijn

Maria Henriette (Mariëtte) Patijn (Voorburg, 29 december 1966) is een Nederlands politica namens de PvdA. Sinds 6 december 2023 is ze lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, en maakt ze deel uit van de GroenLinks-PvdA-fractie.
Ze stond bij de verkiezingen van 22 november dat jaar op plaats 6 van de GroenLinks-PvdA-kandidatenlijst, waarmee ze een van de hoogste nieuwkomers was. Patijn was van 1995 tot 2013 lid van het bestuur van de vakbond FNV Bondgenoten.

## Privé

Ze is een dochter van PvdA-politicus en burgemeester van Amsterdam Schelto Patijn.
* ↑ M.H. (Mariëtte) Patijn. www.parlement.com. Gearchiveerd op 11 december 2023. Geraadpleegd op 28 november 2023.
Laura Bromet · Julian Bushoff · Glimina Chakor · Geert Gabriëls · Daniëlle Hirsch · Habtamu de Hoop · Barbara Kathmann · Jesse Klaver · Suzanne Kröger · Esmah Lahlah · Tom van der Lee · Senna Maatoug · Mohammed Mohandis · Songül Mutluer · Jimme Nordkamp · Mariëtte Patijn · Anita Pijpelink · Kati Piri · Elke Slagt · Luc Stultiens · Joris Thijssen · Frans Timmermans · Mikal Tseggai · Lisa Westerveld · Raoul White
* Parlement.com: vm6bkrdtbjus
# Mariëtte Pennarts

Mariëtte Pennarts-Pouw (1964) is een Nederlands politicus. Ze is lid van GroenLinks en was van 2011 tot 2019 gedeputeerde in de provincie Utrecht. Vervolgens was Pennarts regiomanager bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, uitvoeringsorgaan van het ministerie van OCW. Sinds 2022 is zij onafhankelijk wethouder in de gemeente Woerden.

## Carrière

Pennarts groeide op in Montfoort en volgde het VWO aan het Minkema College in Woerden. Daarna deed zij de opleiding Communicatie aan de Heao in Utrecht. Ze werkte vervolgens als marketeer, productontwikkelaar en projectleider bij KPN, TNT en ABN AMRO. Zij was tussen 2002 en 2007 raadslid en fractievoorzitter voor een lokale progressieve partij in Montfoort tussen 2007 en 2011 en Statenlid voor GroenLinks in Provinciale Staten van Utrecht. Ook was ze lid van de Rekenkamercommissie in Baarn en van de Nederlandse delegatie van de Europese Groene Partij.
Als gedeputeerde was Pennarts van 2011 tot 2015 verantwoordelijk voor Cultuur, Jeugdzorg, Communicatie en Bestuur. Haar rol in de decentralisatie van de provinciale jeugdzorg naar gemeenten leverde haar in 2013 een nominatie op voor beste lokale bestuurder. In haar tweede bestuurstermijn van 2015 tot 2019 had zij de portefeuilles Cultuur, Recreatie, Milieu, Toezicht en handhaving, Water en Europa. Zij was voorzitter van het Dagelijks Bestuur van de Regionale Uitvoeringsdienst en namens de Randstadprovincies lid van de commissie ENVE bij het Europees Comité van de Regio's in Brussel. Na haar periode als gedeputeerde trad zij in dienst bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Daar was zij van oktober 2019 tot juni 2022 leidinggevende in de adviespraktijk voor erfgoed en monumenten in de provincies Utrecht, Zeeland, Noord-Brabant en Limburg.
In juni 2022 keerde Pennarts terug in het openbaar bestuur als onafhankelijk wethouder in de gemeente Woerden.
# Maria Vaes

Maria Vaes (Olmen, 26 maart 1890 – aldaar, 9 februari 1961) was een Belgische kunstschilderes. Ze was een late vertegenwoordigster van de Molse School en werd dan ook opgenomen in de “Molse School”-tentoonstellingen van 1985 (Jakob Smitsmuseum) en 2007 (Museum Kempenland Eindhoven). Ze schilderde voornamelijk natuurgetrouwe Kempense landschappen, boereninterieurs en boerenmensen, maar had ook een voorliefde voor kinderportretten of “kinderkopjes”.
Naast schilderijen maakte Maria Vaes ook etsen. In de periode na de Tweede Wereldoorlog ging ze op bezoek bij familie in Congo, waar haar schilderkunst een meer abstracte toets kreeg en kleurrijker werd.
Maria Vaes groeide op in een gegoede burgerlijke familie, die leefde van hun eigendommen. Ze liep met haar zussen school in het pensionaat in Erps-Kwerps, waar haar artistieke talenten duidelijk werden. Na deze periode in het pensionaat ging Maria in de leer bij Ernest Midy, directeur en leraar van de Molse tekenschool, maar ook privé-leraar.
Ze leefde en werkte in Olmen, maar had ook een atelier in de abdijpoort te Postel. Maria maakte niet actief deel uit van de meer officiële kunstcircuits, maar ging wel op reis naar onder andere Italië en Barbizon (waar de landschapsschilders van de School van Barbizon actief waren in de 19e eeuw) om ook daar te schilderen. Ze onderhield ook goede contacten met onder meer Ernest Midy (ook na haar lessen bij hem), letterkundige Jules Grietens, schilders Dirk Baksteen, Paula Van Rompa-Zenke en het schildersechtpaar Frans Slager - Marie (“Miet”) Van Gilse.

## Tentoonstellingen

* 1911 - Société Royale d’encouragement des Beaux-Arts d’Anvers. Exposition Triennale, Feestzaal Meir 11, Antwerpen
* 1924 - Tentoonstelling Maria Vaes, Feestzaal Meir 11, Antwerpen
* 1928 - Kunsthistorische tentoonstelling “Het oude huisbedrijf in de Kempen”, Geel
* 1934 - Borgerhout
* 1934 - Tentoonstelling Maria Vaes, Zaal De Kempen, Turnhout
* 1937 - Groepstentoonstelling in de abdij van Postel met diverse andere kunstenaars, waaronder Leon Dekoninck, Jules de Sutter, Kallist Fimmers, Hubert Malfait, Broeder Max, Paula Van Rompa-Zenke
* 1952 - Galerie Breckpot, Antwerpen
* 1954 - Galerie Breckpot, Antwerpen
* 1958 - Galerie Breckpot, Antwerpen
* 1990 - retrospectieve in het Jakob Smitsmuseum, Mol
* 1992 - Maria Vaes in de Hoolstmolen, Olmen
* N.N. (1). Retrospectieve Maria Vaes in het Jakob Smitsmuseum. Jakob Smits 1990, p.7.
* VERHEYEN, IVO (3). Brieven van dr. Jules Grietens (aan Maria Vaes). Jakob Smits 2006, p. 63-66.
* VERHEYEN, IVO (2). Brieven van Ernest Midy (aan Maria Vaes). Jakob Smits 2006, p. 36-38.
* N.N. (3). Biografische notities. Jakob Smits 2007, p.28.
* DE WOLF, RIK. Maria Vaes (1890-1961). Tentoonstellingscatalogus bij retrospectieve Maria Vaes 1990
* VAN GOMPEL, FERNAND (3). Maria Vaes. Jakob Smits 2017, 77-83.
* VBB. Maria Vaes in de Hoolstmolen. Het Laatste Nieuws 10/09/1992
Referenties
* ↑ Van Gompel, Fernand (3). Maria Vaes. Jakob Smits 2017
* ↑ DE WOLF, RIK. Maria Vaes (1890-1961). Tentoonstellingscatalogus bij retrospectieve Maria Vaes 1990.
# Marcel Janco

Marcel Janco (geboren als Marcel Iancu) (Boekarest, 24 mei 1895 – Tel Aviv, 21 april 1984) was een in Roemenië geboren Israëlische schilder en architect. Hij was een van de oprichters van het dadaïsme.

## Zijn leven

Hij was bevriend met zijn landgenoot, de dichter Tristan Tzara en behoorde in 1916 met Tzara, Hugo Ball, Hans Arp en anderen tot de oprichters van het dadaïsme in café Cabaret Voltaire in het Zwitserse Zürich. In 1922 keerde hij terug naar Roemenië, waar hij werkzaam was als architect en schilder.
In 1941 vluchtte Janco voor het opkomend antisemitisme en het nationaalsocialisme naar het mandaatgebied Palestina. Hij stichtte in 1953 een kunstenaarsgemeenschap in het dorp Ein Hod dicht bij Haifa. Op 16 juli 1948 door het Israëlische leger veroverd was de Palestijnse bevolking ervan etnisch gezuiverd. Het pittoreske dorp was intact gelaten maar de moskee was koffiebar Bonanza geworden. Tegen het eind van zijn leven was hij betrokken bij de oprichting van een Dada museum in Ein Hod, het Janco Dada Museum. Het museum biedt onderdak aan Janco's werk, toont de geschiedenis van het dadaïsme en organiseert wisseltentoonstellingen.

## Literatuur

* Marcel Seuphor: Marcel Janco. Bodensee-Verlag, Amriswil (1963)
* Harry Seiwert: Marcel Janco. Dadaist, Zeitgenosse, wohltemperierter morgenländischer Konstruktivist. Lang, Frankfurt am Main (1993)
* Centenar Marcel Iancu. Architect, artist, plastic, teoretician. Muzeul National de Arta, Boekarest (1997)
# Mariamonument (Gulperberg)

Het Mariamonument is een monument met een beeld van Maria op de Gulperberg in Gulpen in de Nederlandse provincie Limburg.

## Geschiedenis

Al in 1834 werd op de Gulperberg een missiekruis geplaatst en trokken hier jaarlijks processies naartoe.
De plaatsing van het Mariamonument in 1935 was een initiatief van pastoor-deken H. Erens van de Sint-Petruskerk in Gulpen, daarin gestimuleerd door bisschop Lemmens van Roermond, een fervent Mariavereerder. In februari 1935 nam het dekenaat Gulpen voor het symbolische bedrag van één gulden een strook grond van 700 m² op de 157 meter hoge Gulperberg over van de gemeente Gulpen. Het monument werd ontworpen door de beeldhouwers Piet Gerrits (sokkel) en Charles Vos (Mariabeeld). Aannemer A. Lemmens uit Gulpen was verantwoordelijk voor de bouw. De kosten bedroegen circa 7000 gulden.
De inzegening van het monument vond plaats op Hemelvaartsdag 30 mei 1935 door bisschop Lemmens. Aan de inzegening ging een processie vooraf, waaraan volgens de Limburger Koerier zo'n 25 tot 30.000 mensen en twintig praalwagens deelnamen. Het doel van het massale Mariafeest was de toewijding van het dekenaat Gulpen aan Maria. Bij de organisatie waren de redemptoristen van Wittem betrokken.
Op 28 mei 1985 werd het gouden jubileum van de inzegening gevierd met een bidtocht naar het beeld op de Gulperberg. Hieraan namen zo'n 2500 gelovigen deel, onder leiding van bisschop Joannes Gijsen.

## Omschrijving

Het Mariamonument is ongeveer 13 meter hoog en bestaat uit een circa 10 meter hoge sokkel en een circa 3 meter hoog standbeeld. De sokkel is ontworpen door beeldhouwer-architect Piet Gerrits. De vierkante sokkel van beton versmalt zich naar boven toe en neemt dan ongeveer halverwege een achthoekige vorm aan. Het vierkante onderstuk is aan alle zijden versierd met brede kruisvormige mozaïek met voorstellingen van de rol van Maria in de heilsgeschiedenis. Drie van de mozaïeken zijn voorzien van teksten: "Zie daar uw moeder", "Bid voor ons zondaars" en "Tegenstandster van satan". Tussen deze mozaïeken zijn de namen van de 22 parochies van het toenmalige dekenaat Gulpen in reliëf aangebracht. Onder de mozaïeken staan enkele Mariatitels (alle beginnend met M): "Moeder", "Middelares", "Maagd" en "Medeverlosseres". De bovenzijde van de sokkel is rondom versierd met de tekst "Alle geslachten zullen mij zalig prijzen".
Bovenop de sokkel is een beeld van de gekroonde Maagd Maria geplaatst. Maria (zonder kindje Jezus) spreidt haar handen in een zegenend gebaar. Het circa 3 meter hoge beeld van wit beton is een ontwerp van de Maastrichtse beeldhouwer Charles Vos.
Het beeld is omgeven door een plantsoen. In de omgeving stonden voorheen enkele vlaggenstokken en zitbanken. Vlakbij is een parkeerplaats. De omgeving biedt een panoramisch uitzicht over het Geul- en Gulpdal. Het monument is opgenomen in de Mergellandroute en trekt om die reden ook veel niet-religieuze toeristen.
* Totaalbeeld
* Voorzijde sokkel
* Detail achterzijde
* Mariabeeld
# Marc Goossens

Marc Goossens (Geel, 30 november 1969) is een Belgisch autocoureur.
Hij reed in de Formule 3000 tussen 1994 en 1996. Hij won hierin drie races en werd derde in het kampioenschap van 1996. Daarnaast reed hij tussen 1999 en 2001 nog een aantal races in deze klasse.
Tussen 2002 en 2005 reed hij in het FIA GT Kampioenschap. Hij reed ook in de NASCAR. In de Busch Series werd hij in de race in Mexico-Stad negende. Hij maakte zijn debuut in de NEXTEL Cup op Watkins Glen International maar crashte en werd 43ste. Hij probeerde het nog een keer in 2007 op de Infineon Raceway maar door mechanische pech werd hij slechts 36ste.
In 2008 rijdt Marc in een Pontiac-Riley in de Rolex Sports Car Series. Marc won de Mexico 250 op 20 april 2008.

## Externe link

* Marc Goossens
# Margarodera

Margarodera is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Beier.

## Soorten

Het geslacht Margarodera is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Margarodera quadripunctata (Beier, 1957)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Margarodera quadripunctata

Margarodera quadripunctata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Beier.
# Marklkofen

Marklkofen is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Dingolfing-Landau. Marklkofen telt 3.720 inwoners.
Dingolfing · Eichendorf · Frontenhausen · Gottfrieding · Landau a.d.Isar · Loiching · Mamming · Marklkofen · Mengkofen · Moosthenning · Niederviehbach · Pilsting · Reisbach · Simbach · Wallersdorf
# Marklowice Górne

Marklowice Górne is een dorp in de Poolse woiwodschap Silezië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Zebrzydowice en telt 920 inwoners.
# Marc Ledoux

Marc Philippe Ledoux (La Louvière, 4 maart 1986) is een Belgisch tafeltennisser.

## Levensloop

Ledoux nam deel aan de Paralympische Zomerspelen 2004, alwaar hij in het enkelspel de zilveren medaille won en in het dubbelspel goud. In 2008 kwam hij eveneens uit voor België op de Paralympische Zomerspelen in Peking.
Ledoux werd gekozen als laureaat voor de Nationale Trofee Victor Boin in 2001. Hij is afkomstig van Strépy-Bracquegnies. Zijn vader Alain was ook actief in het tafeltennis.
* (en) Profile Marc Ledoux, International Para Table Tennis Federation
* (en) Profile Marc Ledoux, International Paralympic Committee
* (fr) Palmarès Marc Ledoux, Handisport
* ↑ (en) Fiche Marc Philippe Ledoux, ITTF Para Table Tennis. Gearchiveerd op 9 januari 2023.
* 1 2 (fr) Fiche Marc Ledoux, Paralympic Team Belgium. Gearchiveerd op 26 april 2023.
* ↑ Handisport de haut vol, La Dernière Heure, 13 oktober 2010. Gearchiveerd op 9 januari 2023.
# Markarians Ketting

Markarians Ketting is een kleine groep van sterrenstelsels in de Virgocluster. De benaming ketting is afkomstig van het feit dat de sterrenstelsels (gezien van op Aarde) op een licht-gebogen lijn lijken te liggen. De groep werd genoemd naar de Armeense astrofysicus Benjamin Markarian, die de stelsels begin jaren '60 van de 20e eeuw ontdekte.
Sterrenstelsels die deel uitmaken van de groep zijn Messier 84 (NGC 4374), NGC 4435, NGC 4438, NGC 4443, NGC 4458, NGC 4473 en NGC 4477. Daarbij zijn NGC 4435 en NGC 4438 twee interagerende sterrenstelsels die ongeveer 100.000 lichtjaar uit elkaar liggen.
# Marília

Marília kan verwijzen naar:
* Marília (gemeente), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat São Paulo
* Marília (microregio), een microregio in de Braziliaanse deelstaat São Paulo
* Marília (mesoregio), een mesoregio in de Braziliaanse deelstaat São Paulo
* Reginaldo de Santana (1975), een Braziliaanse voetballer, beter bekend onder zijn voetbalnaam "Marilia"
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marília en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mastax extrema

Mastax extrema is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Peringuey.
# Mastax carissima

Mastax carissima is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Bates.
# Mastax elegantula

Mastax elegantula is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Schmidt-Gobel.
# Mastax congoensis

Mastax congoensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Basilewsky.
# Masano

Masano is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Caravaggio (BG).
# Mastonia claviculta

Mastonia claviculta is een slakkensoort uit de familie van de Triphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Laseron.
# Mastonia guamensis

Mastonia guamensis is een slakkensoort uit de familie van de Triphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Kosuge.
# Masłów Drugi

Masłów Drugi is een plaats in het Poolse district Kielecki, woiwodschap Święty Krzyż. De plaats maakt deel uit van de gemeente Masłów en telt 912 inwoners.
# Maretia cordata

Maretia cordata is een zee-egel uit de familie Maretiidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1948 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Marscape

Marscape is het tweede en laatste studioalbum dat werd uitgebracht door het duo Jack Lancaster en Robin Lumley.

## Inleiding

Na het album Peter and the wolf mocht het duo een tweede album opnemen. Met grotendeels dezelfde musici trok men de Trident Studios in voor een denkbeeldige muzikale reis naar Mars. Inspiratie was opgedaan in kasteel Domaine de George Sand van George Sand waar ook Frédéric Chopin verbleef. Lancaster en Lumley traden zelf naar voren in de functie van muziekproducent, waarbij Lancaster later aangaf, dat zij elkaar aanvulden in die hoedanigheid. Inspiratie haalden de twee uit sciencefictionromans van Arthur C. Clarke, Isaac Asimov en vooral van Ray Bradbury met zijn De kronieken van Mars. De muziek was eigenlijk al af toen het gezelschap de studio introk, maar door jamsessies werd er toch aan de nummers gesleuteld. Om tot een totaalconcept te komen bemoeiden beide heren zich ook met de platenhoes van Peter Sibley en Paul Wakefield; de hoes was in hun ogen toch de blikvanger van het album.
De muziek van Marscape is progressieve rock vermengd met filmische muziek, fusion en een vleugje reggae.

## Musici

* Jack Lancaster – lyricon, saxofoons, dwarsfluiten, bamboefluiten, viool, gladfluit, watergong en panfluit
* Robin Lumley – toetsinstrumenten, autoharp
* John Goodsall – gitaren
* Percy Jones – basgitaar, percussie sequencer, watergong
* Phil Collins – drumstel, percussie
* Bernie Frost – tekstloze zang
* Morris Pert – percussie
* Simon Jeffes - koto

## Muziek

Alle muziek van Lancaster en Lumley
De laatste twee tracks zijn bonustracks; het zijn de respectievelijke singleversies.

## Brand X

Zoals geschreven was dit het laatste album van het duo. Opvallend was dat in dezelfde periode (1975/1976) het eerste album van Brand X, Unorthodox behaviour tot stand kwam. Brand X bestond weliswaar al vanaf 1974, maar was nog geen hecht collectief tot september 1975. Brand X bestond toen uit Goodsall, Lumley, Jones en Collins. Toch constateerde Muziekblad OOR in 1977 al de overgang van Peter and the wolf richting Unorthodox behaviour. Lancaster gaf echter bij een heruitgave van Marscape in 2022 aan dat er nog geen sprake was van een definitief Brand X toen Marscape werd opgenomen. Dat er overeenkomsten zijn tussen beide albums werd door hem toegeschreven aan dezelfde musici die speelden en dezelfde opnamestudio. Lancaster ging echter niet mee naar Brand X, maar is er op de track Touch wood van Unorthodox behaviour te horen.
* infoboekje bij heruitgave Esoteric Recordings (2022); gesprek van muziekjournalist Malcolm Dome met Lancaster; Dome (1955-2021) overleed tijdens het uitgifteproces
* IO Pages 177, april 2022, recensie Esoteric.
* Marscape op Progarchives (geraadpleegd 30 augustus 2022)
* exemplaar van het album Ozone (cd-persing afgenomen van de elpee) en Esoteric (originele mastertapes)
* ↑ Robert Stigwood Organisation
# Matías Kranevitter

Claudio Matías Kranevitter (San Miguel de Tucumán, 21 mei 1993) is een Argentijns voetballer die doorgaans als defensieve middenvelder speelt. Hij tekende in januari 2023 een contract tot eind 2025 bij River Plate, dat hem overnam van Monterrey. Kranevitter debuteerde in 2015 in het Argentijns voetbalelftal. Kranevitter wist met twee verschillende clubs de belangrijkste continentale clubcompetitie te winnen; namelijk de CONMEBOL Libertadores met River Plate en de CONCACAF Champions League met Monterrey.

## Clubcarrière

Kranevitter stroomde in 2012 door vanuit de jeugd van River Plate. Hiervoor maakte hij op 2 december 2012 zijn debuut in het eerste elftal, in een wedstrijd in Argentijnse Primera División tegen Lanús. Hij won in 2014 de Primera División en de CONMEBOL Sudamericana met River Plate. In 2015 volgden de CONMEBOL Recopa en de CONMEBOL Libertadores.
Kranevitter tekende in augustus 2015 een contract tot medio 2020 bij Atlético Madrid, de nummer drie van de Primera División in het voorgaande seizoen. Dat betaalde circa €8.000.000,- voor hem aan River Plate. Daarbij kwamen de clubs overeen dat hij tot januari 2016 op huurbasis bij River Plate zou blijven, zodat hij daarmee de FIFA Club World Cup 2015 nog kon spelen. Hierop bereikten zijn ploeggenoten en hij de finale, die ze verloren van FC Barcelona. Nadat Kranevitter zich meldde bij Atlético, speelde hij dat seizoen nog acht competitiewedstrijden in de Spaanse competitie. Daarnaast debuteerde hij dat jaar in de UEFA Champions League voor de club. Atlético verhuurde Kranevitter in juli 2016 voor een seizoen aan competitiegenoot Sevilla.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Duels | Doelp. |
| 2012/13 | River Plate | Primera División | 5 | 0 |
| 2013/14 | River Plate | Primera División | 30 | 0 |
| 2014 | River Plate | Primera División | 6 | 0 |
| 2015 | River Plate | Primera División | 17 | 0 |
| 2015/16 | Atlético Madrid | Primera División | 8 | 0 |
| 2015/16 | → River Plate | Primera División | 4 | 0 |
| 2016/17 | → Sevilla | Primera División | 21 | 0 |
| 2017/18 | FK Zenit | Premjer-Liga | 21 | 0 |
| 2018/19 | FK Zenit | Premjer-Liga | 5 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 117 | 0 |
| Bijgewerkt op 2 mei 2019 |||||

## Nationaal team

Kranevitter speelde drie wedstrijden in Argentinië –20. Hij debuteerde op 4 september 2015 in het Argentijns voetbalelftal, in een met 7-0 gewonnen oefeninterland tegen Bolivia. Bondscoach Gerardo Martino nam hem negen maanden later mee naar de Copa América Centenario. Hierop kwam hij drie wedstrijden in actie, waarvan één keer als basisspeler en een keer als invaller in de (verloren) finale.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| River Plate |
| CONMEBOL Libertadores | 1x | 2015 |
| CONMEBOL Sudamericana | 1x | 2014 |
| CONMEBOL Recopa | 1x | 2015 |
| Suruga Bank Championship | 1x | 2015 |
| Primera División | 1x | 2014 Final |
| FK Zenit |
| Premjer-Liga | 2x | 2018/19, 2019/20 |
| Beker van Rusland | 1x | 2019/20 |
| Monterrey |
| Copa MX | 1x | 2019/20 |
| CONCACAF Champions League | 1x | 2021 |
# Matías Nahuel

Matías Nahuel Leiva (Rosario, 22 oktober 1996) is een Spaans-Argentijns voetballer die als offensieve middenvelder speelt. Hij stroomde in 2014 door vanuit de jeugd van Villarreal.

## Clubcarrière

Nahuel komt uit de jeugdopleiding van Villarreal. Hij debuteerde op 13 januari 2014 in de hoofdmacht van de club, in een wedstrijd in de Primera División tegen Real Sociedad. Villarreal won de wedstrijd met 5-1, na doelpunten van Giovani dos Santos, Ikechukwu Uche (beide 2x) en Moisés Gómez. Nahuel viel bij een stand van 5-1 in voor Moi Gómez. In de zomer van 2016 werd hij voor twee seizoenen op huurbasis gestald bij Real Betis.

### Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2013/14 | Villarreal | Primera División | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| 2014/15 | Villarreal | Primera División | 0 | 0 | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 2 |
| 2015/16 | Villarreal | Primera División | 20 | 0 | 4 | 1 | 6 | 0 | 30 | 1 |
| 2016/17 | → Real Betis | Primera División | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 25 | 0 | 7 | 2 | 7 | 1 | 39 | 3 |
Bijgewerkt op 17 juni 2016.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Spanje –19 |
| Europees kampioen –19 | 1 | 2015 |
# Małżewo

Małżewo is een plaats in het Poolse district Tczewski, woiwodschap Pommeren. De plaats maakt deel uit van de gemeente Tczew en telt 222 inwoners.
# Małyszyn Górny

Małyszyn Górny is een plaats in het Poolse district Starachowicki, woiwodschap Święty Krzyż. De plaats maakt deel uit van de gemeente Mirzec en telt 710 inwoners.
# Max Tonetto

Max Tonetto (Triëst, 18 november 1974) is een Italiaans ex- voetballer die in 2010 stopte. Hij speelde de laatste vier seizoenen van zijn carrière bij het Italiaanse AS Roma.