OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hereford (runderras)

De hereford is een runderras dat oorspronkelijk afkomstig is uit het zuidwesten van Engeland.
Rond de marktplaats Hereford ontwikkelde zich in de tweede helft van de achttiende eeuw dit karakteristieke harde en duurzame vleesrund, dat dusdanig populair werd dat het is uitgegroeid tot het meest voorkomende vleesveeras ter wereld. Er zijn zowel gehoornde als ongehoornde (polled) herefords.
In Nederland wordt de hereford voornamelijk gehouden als hobbydier of voor extensieve veeteelt (c.q. de begrazing van natuurterreinen). De hereford is een krachtig gebouwd dier, met een op de heup gemeten hoogte van ongeveer 135 tot 150 centimeter. Herefords worden gekenmerkt door een witte kop, de witte aalstreep op de nek en schoft. Voor de rest is de hereford roodgekleurd. Het dier heeft een natuurlijke, zware bespiering en een vriendelijk en rustig karakter. Herefords kalven probleemloos af. De kalveren hebben bij hun geboorte een laag geboortegewicht, in het algemeen tussen de 30 en 40 kilogram. De hereford produceert uit goedkoop ruwvoer een hoogwaardige vleeskwaliteit in een goede hoeveelheid.

## Externe link

* Officiële website van de Dutch Hereford Society
# Het kasteel van Sinterklaas & de bonte wensballon

Het kasteel van Sinterklaas & de bonte wensballon is een Nederlandse kinderserie over de avonturen van Sinterklaas en zijn Pieten die in 2014 werd uitgezonden door Pebble TV. De serie is opgenomen in het kasteel van Helmond.

## Samenvatting

Sinterklaas ontvangt een brief van Eefje die een bijzondere wens heeft. Deze wens is zo moeilijk dat deze onmogelijk lijkt. Ondertussen wordt Huismeesterpiet door een onbekende reden ziek en worden zijn taken overgenomen door Rommelpiet. De andere pieten zijn het hier niet mee eens want sinds zij aan de leiding gaat is het een rommel in het kasteel. Sinterklaas krijgt bezoek van Willem de Schipper, die komt solliciteren. Maar Willem blijkt het puzzelstuk voor de wens van Eefje.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Coolen, Lex Lex Coolen | Sinterklaas |
| Koningsberger, Saar Saar Koningsberger | Rommelpiet |
| de Wijn, Sven Sven de Wijn | Kasteelpiet |
| Nuninga, Peter Peter Nuninga | Huismeesterpiet |
| Westenenk, Marieke Marieke Westenenk | Twitterpiet |
| Bakker, Maaike Maaike Bakker | Eefje |
| van Genechten, Johan Johan van Genechten | Willem de Schipper |
| Slaats, Eric Eric Slaats | Hoofdpiet |
| Geus, Rob Rob Geus | Zichzelf |
| Scheele, Dirk Dirk Scheele | Zichzelf |
| Gerritsen, Ricardo Ricardo Gerritsen | Dr. Prikjes |
# Herbram

Herbram is een plaats in de Duitse gemeente Lichtenau (Westfalen), deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 992 inwoners (2007).
# Herborn (Luxemburg)

Herborn (Luxemburgs: Hierber) is een plaats in de gemeente Rosport-Mompach en het kanton Echternach in Luxemburg. Herborn telt 145 inwoners (2001).
Herborn maakte deel uit van de gemeente Mompach totdat deze op 1 januari 2018 fuseerde met de gemeente Rosport tot de huidige gemeente Rosport-Mompach.
Born · Boursdorf · Dickweiler · Girst · Girsterklaus · Givenich · Herborn · Hinkel · Lilien · Moersdorf · Mompach · Osweiler · Rosport · Steinheim Luxemburgse gemeenten · Kanton Echternach · Luxemburg
# Hemiceras transducta

Hemiceras transducta is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Walker.
# Hemioplisis impensata

Hemioplisis impensata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Walker.
# Henri Seroka

Henri Seroka (Anderlecht, 9 mei 1949) is een Belgisch componist, producer en zanger van Poolse afkomst.

## Carrière
### Avanti La Vie

Hij componeerde muziek voor onder meer Lulu, Jean-Pierre Cassel, Ivan Rebroff, Gunter Gabriel en Isabelle Aubret. Daarnaast nam hij zelf verscheidene soloalbums op voor platenmaatschappijen als RCA, CBS, Decca, Hansa en Barclay.
Zijn compositie ‘Avanti La Vie’ fungeerde in 1984 als de Belgische inzending voor het Eurovisiesongfestival en levert hem een gouden plaat op. In datzelfde jaar componeerde hij ook het Belgische thema voor de European Theme Representation tijdens de Olympische Spelen in Los Angeles, wat hem een tweede gouden plaat opleverde. En in 1986 volgde dan het officiële Belgische thema voor de Mundial in Mexico.

### Actief als componist

Tot op heden is Henri Seroka ook actief als filmcomponist. Hij componeerde de muziek voor televisiereeksen als De Smurfen, waarvan hij een miljoen exemplaren verkocht, en voor een 15-tal films waaronder ‘Alice’ (1979), een musical film met Lulu, Kill Me Cop (1986), Polish Kitchen (1987-1991) en The Art Of Love (1990). Hij schreef de scores voor de meeste films van Jacek Bromski, een Poolse regisseur waarmee hij al meer dan 20 jaar samenwerkt.
Zijn filmmuziek leverde hem vele internationale prijzen op. Zo won hij onder meer de Poolse filmprijs "Philip Award" (in mei 2001) voor ‘It’s Me The Thief’ van Jacek Bromski. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan de beste filmcomponist van het jaar.

### Credo

In 2004 componeerde hij Credo, een vijfdelig klassiek stuk voor groot orkest en koor. Het werd meermaals live opgevoerd, onder meer op 1 september 2006 in een Berlijnse kerk en op 15 oktober 2006 in de basiliek van Jasna Góra. Op 1 oktober 2008 werd het stuk gespeeld door 100 muzikanten in het Koninklijk Conservatorium van Brussel. De concerten vonden plaats ter nagedachtenis van generaal Stanisław Maczek en de Poolse 1e Pantserdivisie. Henri Seroka fungeerde tijdens de concerten als dirigent.

## Externe link

* Officiële website
* Bibliothèque nationale de France: cb147764614 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 13451999X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7968 8696
* Library of Congress Control Number: no2013076546
* MusicBrainz: 85cc0203-903e-4b1f-802e-4fbb51fb435a
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0118568
* Système universitaire de documentation: 181137747
* Virtual International Authority File: 121332342
* WorldCat (via VIAF): 121332342
# Henri Sillanpää

Henri Sillanpää (Tornio, 4 juni 1979) is een profvoetballer uit Finland, die speelt als doelman. Hij staat sinds 2013 onder contract bij de Finse club Vaasan Palloseura.

## Interlandcarrière

Sillanpää kwam in totaal vier keer uit voor de nationale ploeg van Finland in de periode 2004–2006. Hij maakte zijn debuut onder leiding van bondscoach Antti Muurinen op 3 december 2004 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Oman (0-0) in Riffa (Bahrein), net als Janne Räsänen (Tampere United), Tuomo Könönen (MyPa-47), Jussi Kujala (Tampere United) en Henri Scheweleff (Tampere United).

## Erelijst
### Vaasan Palloseura

* Liiga Cup
    1999, 2000

### AC Allianssi

* Liiga Cup
    2004
# Herman Verresen

Herman Verresen (Antwerpen, 20 januari 1934 – Zwevegem, 13 juni 2017) was een Belgisch arts en hoogleraar.

## Levensloop

Verresen was een van de pioniers van de Katholieke Universiteit Leuven Afdeling Kortrijk (KULAK).
Hij promoveerde tot doctor in de geneeskunde in 1959. Tijdens zijn studentenjaren was hij preses van het studentengenootschap Medica. In 1963 behaalde hij de erkenning als specialist in neuropsychiatrie. Hij werd docent aan de KU Leuven en oprichter, samen met Herman Vanden Berghe van het Centrum voor Menselijke Erfelijkheid.
Op vraag van de Leuvense academische overheid aanvaardde hij zich in te zetten voor de uitbouw van de kandidaturen geneeskunde aan de KULAK. Met zijn gezin ging hij in Moen wonen. Vanaf het academiejaar 1972-73 stond hij aan het hoofd van de jonge afdeling geneeskunde in Kortrijk. In 1974 werd hij gewoon hoogleraar. Hij doceerde de cursussen anatomie en embryologie. Zijn aanpak week af van de traditionele manier waarbij beide vakken als aparte disciplines werden beschouwd. Hij integendeel toonde aan hoe de menselijke anatomie het resultaat is van de embryologische ontwikkeling.
Na de plotse dood op 4 oktober 1991 van de eerste verkozen campusrector Prof. Dr. Ir. Frans Van Cauwelaert de Wyels, werd Verresen, op basis van zijn leeftijd, campusrector ad interim tot Vic Nachtergaele na nieuwe verkiezingen begin 1992 zijn taken overnam.
Tijdens zijn lange loopbaan ging zijn permanente zorg uit naar het verschaffen van aanschouwelijk lesmateriaal aan zijn studenten. Hij zette ook, naar aanleiding van lezingen die hij gaf, zijn toehoorders aan om bij overlijden hun lichaam af te staan voor het onderwijs en de wetenschap. Op die wijze beschikte hij voor de studenten over didactisch materiaal.
Naast zijn didactische opdrachten trad Verresen ook op als wetsdokter. Hij was geregeld betrokken bij beruchte moordzaken en stond bekend om zijn precieze analyses. Hij doceerde ook gerechtsgeneeskunde in Leuven.
Als reserveofficier volgde hij de opleidingen in de Medische Dienst van het Belgisch leger en bereikte de graad van luitenant-kolonel.

## Literatuur

* Vic NACHTERGAELE, In memoriam professor Herman Verresen, KUL - KULAK, 2017.
* Pionier afdeling geneeskunde KULAK Herman Verresen overleden, in: Krant van West-Vlaanderen, 20 juni 2017.

## Externe link

* Jeroen Wils, Herman Verresen, in: Campuskrant, maart 1999.
# Herman Visser

Herman Lodewijk Alexander Visser (Amersfoort, 24 april 1872 - Deventer, 28 mei 1943) was een Joodse filosoof en jurist, die tijdens de Tweede Wereldoorlog zelfmoord verkoos in plaats van in een concentratiekamp omgebracht te worden door de nazi's.
Visser volgde het gymnasium in Dordrecht en studeerde hierna rechtswetenschappen aan de Universiteit Leiden en aan de Universiteit van Amsterdam. In 1896 promoveerde hij aan de Amsterdamse universiteit in de rechtswetenschappen op een proefschrift Psychiatrisch toezicht in gevangenissen.
Na zijn promotie vestigde Visser zich als jurist en advocaat in Amsterdam aan de Herengracht nummer 595, terwijl hij zelf aan de Keizersgracht woonde. In 1924 vestigde hij zich in Voorst waar hij zich verder op zijn wetenschappelijke arbeid richtte.
Visser heeft de helft van zijn vermogen nagelaten aan het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV), waarmee het fonds voor de ANV-Visser Neerlandia-prijs is gevormd.

## Publicaties

* 1896. Psychiatrisch toezicht in gevangenissen. Van Holkema & Warendorf.
* 1911. De psyche der menigte : bijdrage tot de studie der collectief psychologische verschijnselen. Tjeenk Willink
* 1916. De collectieve psyche in recht en staat. H.D. Tjeenk Willink
* 1920. Collectief-psychologische omtrekken. Tjeenk Willink
* 1922. Karakter als cultuurelement. Tjeenk Willink
* 1927. Wetenschap en leven : bijdrage tot een wereldbeschouwing. Tjeenk Willink
* 1928. Waardenhiërarchie en ethische sfeer. Groningen
* 1931. Uitvinding als cultuurwaarde. Tjeenk Willink
* 1933. Nietzsche, de goede Europeaan. Thieme & cie
* 1936. Overdrijving en derde mogelijkheid : cultuurstudie in nieuw-Erasmiaanschen geest. Kemink.

## Externe link

* Herman Visser op Joods Monument
* Publicaties van Visser bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Gemeinsame Normdatei: 1055123490
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1566 1942
* Library of Congress Control Number: nb2008016266
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070023557
* Système universitaire de documentation: 202428168
* Virtual International Authority File: 33990632
* WorldCat (via VIAF): 33990632
# Herman Voerman

Hermanus Leonardus (Herman of kortweg H.L.) Voerman (Den Haag, 28 maart 1862 – Den Haag, 10 oktober 1914) was een Nederlands violist.
Hij was zoon van Geertruida Roksnoer en kleermaker Hermanus Voerman. Hijzelf was getrouwd met Maria Alida 't Hoofd. Zoon Hermanus Johannes Voerman was eveneens musicus.
Hij kreeg zijn muziekopleiding van Louis Buziau in Den Haag, waarbij de nadruk op viool lag. Vervolgens trok hij als solist het gehele land door. Hij was vanaf het begin in 1904 vijf jaar lang eerste violist van het Residentie Orkest. Ook was hij tweede violist van het Haagsche Toonkunststrijkkwartet met Henri Hack, Bart Verhallen (altviool) en Charles van Isterdael (cello).
Voerman bespeelde een Carlo Annibale Tononi-viool, waarover destijds lovend werd gesproken. Naast uitvoerend musicus was hij ook pedagoog.
Herman Voerman overleed in het Bronovo Ziekenhuis en werd begraven op de Algemene Begraafplaats Den Haag.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 185,
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter, Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philip Kruseman, Den Haag; pagina 288 van de aanvulling, lemma bijna gelijk aan dat van Letzer
* Redactie, H.L. Voerman overleden. Het Vaderland (10 oktober 1914). Geraadpleegd op 29 september 2023 – via delpher.nl.
# Here I Go Again

Here I Go Again kan verwijzen naar:
* Here I Go Again (Smokey Robinson & The Miracles), een nummer van de Amerikaanse soulgroep Smokey Robinson & The Miracles uit 1968
* Here I Go Again (Whitesnake), een nummer van de Britse hardrockband Whitesnake uit 1982
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Here I Go Again en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hermillon

Hermillon is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 531 inwoners (2008). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-de-Maurienne. Hermillon is op 1 januari 2019 gefuseerd met de gemeenten Le Châtel en Pontamafrey-Montpascal tot de gemeente La Tour-en-Maurienne.

## Geografie

De oppervlakte van Hermillon bedraagt 14,0 km², de bevolkingsdichtheid is 37,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Hermillon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Herminadorp

Herminadorp ligt in het district Sipaliwini, Suriname, aan de Marowijnerivier, ca. 50 km ten ZW (stroomopwaarts) vanaf Albina.
Het dorp is in 1932 gesticht als een nederzetting voor werklozen (crisistijd van de jaren 1930) uit Paramaribo. Die zouden zich daar kunnen vestigen om in landbouw en goudwinning een bestaan op te bouwen. De plaats is niet geheel toevallig gekozen, want juist daar is over de gehele rivierbreedte een (lage) waterval, eigenlijk een reeks stroomversnellingen, onder de naam Arminavallen. Tot hier is de Marowijne vanaf zee bevaarbaar. De naam van de waterval en dus ook van het dorp zou te maken hebben met de echtgenote of dochter van de, vooralsnog onbekende, stichter van het dorp. In het dorp was ooit een zinkwitfabriek. Nu is het verlaten; in de omgeving woont slechts een handjevol mensen (2004, ca. 160 inw).
Agaigoni · Ajokojokondre · Akani Pata · Aloepi 1 & 2 · Alopi · Antino · Antonio do Brinco · Apetina · Benzdorp · Cottica · Draai · Drietabbetje · Gakaba · Godo-olo · Godoro · Granbori · Herminadorp · Kampoe · Kawemhakan · Koemakapan · Kontina · Lensidede · Maboga · Manlobi · Moitaki · Monpoesoe · Paloemeu · Peleloe Tepoe · Peruano · Poeketi · Poeloegoedoe · Sajé · Tjon Tjon · Tutu Kampu · Wehejok
# Herman II van Ravensberg

Herman II van Ravensberg (overleden op 22 april 1221) was van 1170 tot aan zijn dood graaf van Ravensberg.

## Levensloop

Herman II was de zoon van graaf Otto I van Ravensberg en diens echtgenote Oda, wier afkomst onbekend gebleven is. In 1170 volgde hij zijn vader op als graaf van Ravensberg.
Hij behoorde tot de voorstanders van Hendrik de Leeuw, waardoor hij conflict kwam met de heerlijkheid Lippe. Tijdens de successieoorlog om de Rooms-Duitse troon steunde hij als enige Westfalische heerser de Hohenstaufen. Ook voerde hij een vete tegen het graafschap Tecklenburg. Nadat hij in 1202 een zware nederlaag had geleden, verloor hij heel wat bisschoppelijke rechten en leengoederen.
In 1215 kreeg hij van de aartsbisschop van Keulen de heerlijkheid Vlotho toegewezen en in 1214 verhief hij Bielefeld tot een stad. Ook stichtte hij in 1166 samen met zijn vader het klooster van Flaesheim.
In 1221 stierf Herman II. Zijn zonen Otto II en Lodewijk volgden hem op als graven van Ravensberg.

## Huwelijk en nakomelingen

Herman huwde eerst met Jutta, dochter van landgraaf Lodewijk II van Thüringen. Ze kregen volgende kinderen:
* Otto II (overleden in 1244), graaf van Ravensberg en graaf van Vlotho en Vechta
* Herman (overleden in 1217), kanunnik in Münster
* Lodewijk (overleden in 1249), graaf van Ravensberg
* Godfried (overleden in 1259), proost in Keulen
Zijn tweede echtgenote was Adelheid (overleden na 1221), wier afkomst onbekend gebleven is.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hermann II. (Ravensberg) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Hesperophanes pubescens

Hesperophanes pubescens is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Haldeman.
# Hertog van Abercorn

Hertog van Abercorn (Engels: Duke of Abercorn) is een Ierse adellijke titel.
De titel hertog van Abercorn werd gecreëerd in 1868 door koningin Victoria voor James Hamilton, 2e markies van Abercorn. Hoewel de titel Iers is, is de naam ontleend aan de Schotse plaats Abercorn (West Lothian)

## Hertog van Abercorn, eerste creatie (1868)

* James Hamilton, 1e hertog van Abercorn (1868–1885)
* James Hamilton, 2e hertog van Abercorn (1885–1913)
* James Albert Edward Hamilton, 3e hertog van Abercorn (1913–1953)
* James Edward Hamilton, 4e hertog van Abercorn (1953–1979)
* James Hamilton, 5e hertog van Abercorn (1979-heden)
# Hertog van Albemarle

Hertog van Albemarle of (Engels: Duke of Albemarle) is een Engelse adellijke titel. De naam Albemarle is afgeleid van de Franse plaats Aumale (Latijn: Alba Marla).
In 1660 werd de titel gecreëerd door Karel II voor de Engelse legeraanvoerder George Monck. Na het kinderloos overlijden van zijn zoon Christopher in 1688 stierf de titel uit.
De titel werd in 1696 door Jacobus II van Engeland (samen met de titel graaf van Rochford) gecreëerd voor zijn buitenechtelijke zoon Henry FitzJames. Deze titel werd echter alleen erkend door de jacobieten, omdat de koning afgezet was.

## Hertog van Albemarle (1660)

* 1660 – 1670: George Monck (1608-1670), 1e hertog van Albemarle
* 1670 – 1688: Christopher Monck (1653-1688), 2e hertog van Albemarle
# Heterelmis glaber

Heterelmis glaber is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1870 gepubliceerd door George Henry Horn.
# Hesperocyclops pescei

Hesperocyclops pescei is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Petkovski.
# Hesperocyclops transsaharicus

Hesperocyclops transsaharicus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Lamoot, Dumont & Pensaert.
# Hesperocyclops herbsti

Hesperocyclops herbsti is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Rocha C.E.F. & Bjornberg M.H.G.C..
# Heterocyathus alternatus

Heterocyathus alternatus is een rifkoralensoort uit de familie van de Caryophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Verrill.
# Heterocyathus

Heterocyathus is een geslacht van neteldieren uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soorten

* Heterocyathus aequicostatus Milne Edwards & Haime, 1848
* Heterocyathus alternatus Verrill, 1865
* Heterocyathus antoniae Reyes, Santodomingo & Cairns, 2009
* Heterocyathus hemisphaericus Gray, 1849
* Heterocyathus sulcatus (Verrill, 1866)
# Heteroderes luristanicus

Heteroderes luristanicus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Pic.
# Het Busselke

Het Busselke is een buurt met vier straten in de wijk Oud-Tongelre in de Nederlandse stad Eindhoven.

## Geschiedenis

Woningbouwvereniging Huis en Hof bouwde in het Busselke omstreeks 1908 een dertigtal woningen, net voorbij het Villapark, vanuit het Eindhovense centrum gezien. Philips liet er vervolgens in de jaren 1920 enkele straten met arbeiderswoningen verrijzen waardoor de buurt haar huidige vorm kreeg. De woningstichting ging later over in particuliere handen en ook Philips bracht haar woningen naar de vrije markt. De historische band met het elektronicaconcern is nog kenbaar door de straatnamen 'Telexweg', Transformatorstraat, condensatorstraat, 'Radiostraat' en 'Accumulatorstraat'. De vierde straat, de Hofstraat, is de doorgaande weg in de buurt, ze leidt naar de binnenstad. In oostelijke richting voert de Hofstraat naar 't Hofke. De rustige buurt wordt begrensd door de Tongelresestraat en twee spoorlijnen. Het Busselke kijkt uit op het groendomein Wasven.

## Inwoners

De buurt huisvestte oorspronkelijk bijna uitsluitend arbeiders. Begin eenentwintigste eeuw werd het een populaire woonwijk voor starters vanwege de gunstige ligging ten opzichte van de stad, de relatief grote tuinen en de nabijheid van het buitengebied. Veel huizen worden bewoond door tweeverdieners. Sommige bewoners wonen er al sinds meerdere decennia. Van sommige families wonen meerdere generaties bij elkaar in de buurt. Het inwoneraantal is al sinds de jaren 1930 stabiel rond de 250 inwoners.

## Hofstraat

De doorgaande weg de Hofstraat was oorspronkelijk een zandpad. Begin vorige eeuw liep de onverharde weg evenwijdig aan de spoorlijn, tussen twee overgangen. Een grondruil tussen de gemeente Eindhoven en de Nederlandse Spoorwegen maakte de aanleg mogelijk. Rond 1924 werd de Hofstraat verhard. Sinds 2008 vormt een hek langs de spoorsloot de scheidslijn tussen de NS- en gemeentegrond.
In de Hofstraat treft men woningen van verschillende architectuur. Halverwege de straat staat de door de Helmondse architect Lambert de Vries ontworpen Martinusschool. Het monumentale gebouw biedt sinds 1986 ruimte aan een kunstenaarsatelier en expositieruimte De Dromedaris. De meeste woningen in de Hofstraat zijn anno 2018 grondig gerenoveerd.
# Heteromysoides nana

Heteromysoides nana is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Murano.
# Heteromyza rotundicornis

Heteromyza rotundicornis is een vliegensoort uit de familie van de afvalvliegen (Heleomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Zetterstedt.