OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aleksandr Goedicke

Aleksandr Fjodorovitsj Goedicke (ook wel Gedicke of Gedike) (Russisch: Александр Фёдорович Гедике) (Moskou, 4 maart 1877 – aldaar, 9 juli 1957) was een Russisch componist, pianist en organist.

## Levensloop

Zijn eerste lessen kreeg hij van zijn vader, die pianoles gaf aan het Moskou Conservatorium en organist was in een van de kerken in Moskou. Zijn formele studie begon in 1891 toen hij zelf aan het conservatorium ging studeren bij Galli, Pabst, een oud-leerling van Liszt, en Salonof. Voor compositie kreeg hij les van Sergej Tanejev en Anton Arenski.
In 1898 studeerde hij af en al in 1900 won hij de Anton Rubinstein-competitie met zijn Concertstück voor piano en orkest, een werk waarvan de bladmuziek tegenwoordig moeilijk te krijgen is. Het stuk is pas voor het eerst uitgebracht op cd in 1996 door Stephen Coombs voor Hyperion. In 1909 (in andere naslagwerken worden de jaartallen 1903 en 1907 vermeld) werd hij benoemd als leraar piano aan het Conservatorium van Moskou en in 1920 ging hij ook orgellessen en ensemblespel geven. Hij hield die functies tot zijn overlijden.
In 1940 werd hij onderscheiden met een eredoctoraat in de kunstwetenschappen.
Goedicke, een neef van Medtner, was een voortreffelijk organist. Hij speelde alle orgelwerken van Bach en nam er ook een paar op.
Hij schreef verder een viertal opera's, een cantate Hulde aan de sovjetpiloten, drie symfonieën, kamermuziek (waaronder een -nog steeds- populaire concert-etude voor trompet en piano), sonates, talrijke pianostukken en bewerkingen van Russische volksliederen. Zijn stijl was net als die van Medtner nogal Duits georiënteerd maar heeft ook onder invloed gestaan van Chopin en Skjrabin. Hij was zeer geliefd bij de Sovjet-autoriteiten. Hij schreef in de stijl die de Sovjet-leiding ideaal achtte.

## Werken (selectie)

* Opera's: Virinea, Driving the Railway Engine, The Jacquerie and Moving Thought;
** Suite uit opera Virinea: The Gallische Invasie;
* Cantate: Hulde aan de Sovjetpiloten
* 3 symfonieën;
** nr. 1 in f-mineur;
** nr. 2 in A-majeur;
** nr. 3 Op. 30 (1922)
* strijkkwartetten, pianokwintet, pianotrio
* Vioolsonate nr. 1 en anderen
* Kleine stukjes voor piano op. 6
* Dramatische ouverture voor groot orkest op. 7
* 10 Miniaturen voor piano opus 8 (uitgegeven 1931)
* Concertstuk in bes-mineur voor piano en orkest op. 11 (1900)
* Prelude voor trompet, harp, orgel en strijkers op. 24
* Oorlog; (uit het dagboek van een dode soldaat) op. 26 voor orkest
** Introductie, In de loopgraven, Aanval, Stilte, Begrafenismars, Slag, Einde (Eerste Wereldoorlog)
* Prelude en figa voor orgel op.34
* Concerto voor Orgel en kamerorkest op. 35 (1927)
* Concert voor orgel en orkest (1929)
* Hoornconcert in f mineur op. 40
* Trompetconcert in bes-mineur op. 41 (1930)
* Concertetude in g-mineur voor trompet op. 49 (1948)
* Stukken voor orgel op.84
* The Comedian
* liederen
* improvisatie voor trombone
* Koraal en variaties voor orgel
# Protracheoniscus marcomannius

Protracheoniscus marcomannius is een pissebed uit de familie Trachelipodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Karl Wilhelm Verhoeff.
# Huub Janssen (auteur)

Hubert Wilhelmus Jacobus (Huub) Janssen (Rotterdam, 7 maart 1910 – Parijs, 26 december 1984) was een Nederlands schrijver en tekstdichter. Hij had lange tijd een relatie met Wim Sonneveld.
Janssen werd geboren als zoon van Wim Janssen en Jacoba Favier. Zijn vader had een fietsenzaak in Utrecht. Hij trad in 1925 in een trappistenklooster. Na vijf jaar verliet hij het klooster weer, en kreeg toen een baantje bij een krant in Utrecht. Toen hij een verslag moest maken van een voorstelling in Tivoli ontmoette hij de 16-jarige Wim Sonneveld die er moest optreden.
In juli 1935 maakten ze samen een reis door Frankrijk. Janssen ging in Amsterdam wonen, waar hij bij reclamebureau Pätz werkte, en haalde Sonneveld over ook naar Amsterdam te komen. Ze hadden een relatie, maar in 1948 ontmoette Sonneveld Friso Wiegersma. Er ontstond toen een driehoeksrelatie, met Janssen volgens Wiegersma als een soort schoonmoeder. Janssen woonde vanaf begin jaren zestig in het huis van Sonneveld in Frankrijk, aanvankelijk in Roquefort-les-Pins en later in Vence. Na de dood van Sonneveld keerde hij terug naar Amsterdam. Hij begon vervolgens een relatie met vastgoedhandelaar Jan-Dirk Paarlberg. In 1978 gaf hij een gouden medaille, die Sonneveld van Fred Astaire had gekregen voor zijn medewerking aan de film Silk Stockings, door aan Jos Brink, die hij als Sonnevelds opvolger beschouwde.
Janssen overleed op 74-jarige leeftijd in Parijs op het Gare du Nord aan een hartaanval. Hij werd bijgezet in het graf van Sonneveld op de rooms-katholieke Begraafplaats Buitenveldert. Paarlberg zou enige erfgenaam zijn geweest en zou na Janssens overlijden de helft van de rechten op Sonnevelds oeuvre bezitten.

## Werken

Janssen leidde onder het pseudoniem 'Han Hal' het cabaretgroepje De Rarekiek. Hij publiceerde enkele autobiografische romans, en twee boeken over Sonneveld. Daarnaast vertaalde hij samen met Alfred Pleiter de musical My Fair Lady. Ook vertaalde hij Messieurs (1979), de debuutroman van de Franse schrijver Christian Combaz. Onder het pseudoniem Jean Senn schreef en vertaalde hij diverse liedjes voor Sonneveld, waaronder Daar is de orgelman (Het Lied Van Willem Parel). Ook was hij vaak ghostwriter voor Sonneveld. Janssen schreef ook de eerste afleveringen van de radioserie Het wonderlijke leven van Willem Parel, en was co-scenarist van de gelijknamige film (1955).
# Kanton Île d'Oléron

Île-d'Oléron is een kanton van het Franse departement Charente-Maritime. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Rochefort. In 2019 telde het 21.972 inwoners. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 27 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, door samenvoeging van de opgeheven kantons Saint-Pierre-d'Oléron en Le Château-d'Oléron. Het kreeg Saint-Pierre-d'Oléron als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat volgende 8 gemeenten:
* La Brée-les-Bains
* Le Château-d'Oléron
* Dolus-d'Oléron
* Le Grand-Village-Plage
* Saint-Denis-d'Oléron
* Saint-Georges-d'Oléron
* Saint-Pierre-d'Oléron
* Saint-Trojan-les-Bains
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de l’Île d'Oléron op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) [ https://www.legifrance.gouv.fr/loda/id/JORFTEXT000028664692/ Décret 2014-269 du 27 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Charente-Maritime] (raadpleging 28/02/2022). Gearchiveerd op 2 oktober 2022.
# Nyodes prasinodes

Nyodes prasinodes is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Benzo(b)fluoranteen

Benzo[b]fluoranteen is een polycyclische aromatische koolwaterstof met als brutoformule C$_{20}$H$_{12}$. De stof komt voor als een wit tot lichtgrijs poeder, dat onoplosbaar is in water. Ze is toxisch en carcinogeen voor de mens. De stof vormt bij verhitting giftige dampen. Benzo(b)fluoranteen is meestal aanwezig in het milieu, ten gevolge van onvolledige verbranding of thermische ontleding van organisch materiaal, vooral van fossiele brandstoffen en tabak.
# Biflustra quadrata

Biflustra quadrata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Membraniporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Ferdinand Canu en Ray Smith Bassler.
# Bifolium (wiskunde)

Het bifolium is een wiskundige kromme met in cartesiaanse coördinaten de vergelijking :
    $(x^{2}+y^{2})^{2}=2ax^{2}y$
In poolcoördinaten is de vergelijking
    $r=a\,\sin \theta \,\cos ^{2}\theta$
# Biflustra virgata

Biflustra virgata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Membraniporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Ferdinand Canu en Ray Smith Bassler.
# Binkhorstpolder

De Binkhorstpolder is een polder en voormalig waterschap in de Nederlandse gemeente Voorburg (later Den Haag), in de provincie Zuid-Holland. De Binkhorstpolder stond ook wel bekend als de Binnenpolder.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de vervening, drooglegging en later de waterhuishouding in de polder.
Tegenwoordig is het een Haagse wijk en een bedrijvengebied, zie Binckhorst.
# Bernard Delmez

Bernard Delmez (Lier, 31 mei 1909 - Aldaar, 24 december 1982) was een Belgisch voetballer die speelde als aanvaller. Hij speelde in Eerste klasse bij K. Lierse SK en was in 1932 Belgisch topschutter.

## Loopbaan

Delmez debuteerde in het eerste elftal van K. Lierse SK in 1930 als centervoor en vormde samen met Bernard Voorhoof een gouden aanvalsduo. In het seizoen 1931/32 werd de ploeg landskampioen en Delmez werd topschutter in de Eerste klasse met 26 doelpunten. Na het kampioenenjaar sukkelde hij met zijn knie en kon daardoor nog amper spelen. De ploeg daarentegen bleef zonder Delmez steeds goed presteren met telkens een plaats in de top vijf in de eindrangschikking. In 1935 stopte hij dan ook op het hoogste niveau.
Hoewel hij topschutter was in Eerste klasse werd Delmez nooit geselecteerd voor een wedstrijd met het Belgisch voetbalelftal. Hij was wel enkele malen B-international.In totaal speelde hij 35 wedstrijden en scoorde 32 keer.
* ↑ https://web.archive.org/web/20110805054752/http://users.skynet.be/fb304341/ Belgiumsoccerhistory (Peter Mariën)
# Bernard Darke

Bernard Darke (Groot-Brittannië, 1925 – Guyana, 1979) was een Britse priester, jezuïet en journalist van het rooms-katholieke blad Catholic Standard. Hij studeerde in het Saint Peter College in Southbourne en diende ook de Britse Royal Navy gedurende de Tweede Wereldoorlog. In 1946 treedt hij tot de Sociëteit van Jezus en werd jezuïet in Guyana.

## Moord

In 1979 was Darke naar Guyana gereisd om foto's voor de Catholic Standard te maken van het raciale geweld dat in Guyana plaatsvond. De aanhangers van de marxistische dictator Forbes Burnham en zijn People's National Congress waren aan het vechten met de demonstranten van de Work People's Alliance die protesteerden tegen het racistische beleid van de Afro-Guyanese president wat betreft rechten voor de Indo-Guyanezen.
Op het moment dat hij foto's maakte, richtte de knokploeg zich op hem en sloegen hem met knuppels tot hij ten slotte stierf. President Forbes Burnham ontkende dat hij zijn aanhangers opdracht had gegeven buitenlandse verslaggevers aan te vallen of desnoods te doden.
De leden van de knokploeg behoorden de sekte House of Israel geleid door de Amerikaan David Hill die zichzelf Rabbi Washington noemde. Critici beweerden dat de sekte onschendbaarheid had tijdens het bewind van Burnham, en werd ingezet voor het breken van stakingen en het verstoren van protesten. Door Desmond Hoyte, de opvolger van Burnham, werden Washington en drie andere leiders van de organisatie gearresteerd voor moord op een afvallig lid van de sekte, en werden veroordeeld tot 15 jaar cel.
* ↑ (en) Nishani Frazier, San Diego State University, The “Other” Jim Jones: Rabbi David Hill, House of Israel, and Black American Religion in the Age of Peoples Temple
* ↑ (en) Guyana Chronicle, Corbin delivered guns to House of Israel, 6 juni 2013
* ↑ (en) Stabroek News, House of Israel was hit squad – Rodney’s brother, 30 april 2014
* ↑ (en) Los Angeles Times, Cult Leader Given 15-Year Sentence for Manslaughter, 1 november 1986
# Nyodes rufifusa

Nyodes rufifusa is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Allotinus similis

Allotinus similis is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Kirby.
# Protolechia phasianis

Protolechia phasianis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Meyrick.
# Sint-Galluskerk (Altenesch)

De Sint-Galluskerk in Lemwerder is oude dorpskerk van Altenesch, een plaats in de gemeente Lemwerder. De aan de heilige missionaris Gallus gewijde kerk betreft een eenbeukige baksteenkerk.

## Geschiedenis

De kerk werd in 1299 voor het eerst in een oorkonde vermeld. Het oudste deel van het gebouw betreft het kerkschip, later voegde men het polygonale koor toe en de houten toren werd pas in 1720 gebouwd. De klok stamt uit het jaar 1790.
Op de plaats van de huidige kerk stond eerder een voorganger, die tijdens de Slag bij Altenesch in 1234 afbrandde. Op een diepte van ongeveer 1,80 meter onder de kerk is het fundament van veldstenen nog altijd aanwezig. Vermoed wordt dat op deze plaats na het gewapend treffen de slachtoffers in een massagraf werden begraven.
De kerk werd tussen 1998 en 2004 grondig gerestaureerd en is de grotere van de twee kerken van de protestants-lutherse kerkgemeente Altenesch/Lemwerder. Het andere kerkgebouw betreft de kapel aan de dijk in Lemwerder.

## Interieur

Waarschijnlijk dateert een vroeggotisch beeld van Maria nog uit de voorgangerkerk. De biechtstoel in de kerk stamt uit de 15e eeuw. In het koor bevindt zich een polygonaal houten baldakijn uit de renaissance. De kansel werd gebouwd door Ludwig Münstermann en draagt voorstellingen van de kerkpatroon en de evangeliën. In de kerk zijn muurfresco's uit de 16e eeuw aanwezig van Jongste Dag en de heilige Christoffel. Het altaarretabel werd in classicistische stijl vervaardigd.

## Orgel

Georg Wilhelm Wilhelmi uit Stade bouwde in de jaren 1794-1795 het orgel in de kerk, dat vrijwel geheel bewaard bleef. Voor het laatst werd het orgel in de jaren 2007-2008 door Orgelmakerij van der Putten uit Finsterwolde gerestaureerd, waarbij de oorspronkelijke registers met twee tonen werden aangevuld. Het instrument bezit 18 registers verdeeld over twee manualen en pedaal.

## Externe link

* (de) Webpresentatie Evangelisch-lutherische Kirchengemeinde Altenesch/Lemwerder
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St.-Gallus-Kirche (Altenesch) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 18 mei 2019. Geraadpleegd op 27 april 2015.
# Huerta Milano Celvius Bergen

Huerta Milano Celvius Bergen (Paramaribo, 23 juni 1915 - 1994?) was een Surinaams praktizijn (advocaat) en politicus.
Na de Hendrikschool startte hij zijn loopbaan als schrijver op de griffie van het Hof van Justitie. Eind 1939 slaagde hij voor het praktizijnsexamen en vestigde zich als zodanig. Daarnaast was hij secretaris van de Voogdijraad. Bij de parlementsverkiezingen in 1942 had hij zich kandidaat gesteld maar hij werd niet verkozen. In 1949 werd hij lid van de Nationale Partij Suriname (NPS) en bij de verkiezingen in maart 1951 werd hij wel gekozen als lid van de Staten van Suriname. Een maand later werd Frederik Lim A Po daar de voorzitter en Bergen de ondervoorzitter. In 1952 was hij lid van de Surinaamse delegatie op rondetafelconferentie in Den Haag. Toen Lim a Po in mei 1953 vanwege gezondheidsproblemen zijn statenlidmaatschap opgaf werd Bergen de voorzitter van de Staten. Na een conflict met het Statenlid en partijgenoot S.H. Axwijk in december 1954 wilde H.M.C. Bergen het voorzitterschap opgeven wat een maand later gehonoreerd werd. Rond die tijd waren er meer conflicten bij de NPS, zo stapte David Findlay uit de NPS en was hij medeoprichter van de Surinaamse Democratische Partij (SDP), waarop Bergen zijn lidmaatschap van de NPS opzegde. Bij de verkiezingen van 1955 was Bergen niet langer een kandidaat. Naast zijn werk als advocaat en secretaris van de Voogdijraad werd hij in 1961 honorair consul voor West-Duitsland. Hiervoor ontving hij van West-Duitse ambassadeur in 1970 het Kommandeurskruis van Verdienste. In 1964 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau en in 1969 werd hij (bij bevordering) benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau. In 1975 werd hij benoemd tot ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw.
Na de val van het tweede kabinet Pengel werd Bergen begin 1969 aangesteld als informateur en later formateur wat resulteerde in het zakenkabinet onder leiding van premier Arthur May.
Bergen was van 1964 tot 1980 voorzitter van de Rekenkamer van Suriname. Op 1 januari 1980 kwam een eind aan zijn voorzitterschap van de rekenkamer en ging hij met pensioen.
H.M.C. Bergen is rond 1994 overleden.
* ↑ Kommandeurskruis voor konsul Bergen, Vrije Stem, 19 februari 1970, via Delpher
* ↑ Suriname in Trouw d.d. 1 mei 1964, "Ook werkers in de West onderscheiden" in Trouw d.d. 1 mei 1969 en "Ondercheidingen" in Vrije Stem d.d. 27 november 1975
* ↑ H.M.C. Bergen informateur, Vrije Stem, 25 februari 1969, via Delpher
* ↑ "De voorzitters van de Rekenkamer vanaf 1954 tot en met heden"
# Kanton Île de Ré

Île de Ré is een kanton van het Franse departement Charente-Maritime. Het kanton maakt deel uit van La Rochelle (10). In 2019 telde het 17.389 inwoners. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 27 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, door samenvoeging van de opgeheven kantons Saint-Martin-de-Ré en Ars-en-Ré. Het kreeg Saint-Martin-de-Ré als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat volgende 10 gemeenten:
* Ars-en-Ré
* Le Bois-Plage-en-Ré
* La Couarde-sur-Mer
* La Flotte
* Loix
* Les Portes-en-Ré
* Rivedoux-Plage
* Saint-Clément-des-Baleines
* Saint-Martin-de-Ré
* Sainte-Marie-de-Ré
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de l’Île de Ré op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) [ https://www.legifrance.gouv.fr/loda/id/JORFTEXT000028664692/ Décret 2014-269 du 27 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Charente-Maritime] (raadpleging 28/02/2022). Gearchiveerd op 2 oktober 2022.
# Kanton Longjumeau

Kanton Longjumeau is een kanton van het Franse departement Essonne. Kanton Longjumeau maakt deel uit van het arrondissement Palaiseau. Het heeft een oppervlakte van 39,03 km² en telt 68.104 inwoners in 2018.

## Gemeenten

Het kanton Longjumeau omvatte tot 2014 de volgende 4 gemeenten:
* Épinay-sur-Orge
* Longjumeau (hoofdplaats)
* Villemoisson-sur-Orge
* Villiers-sur-Orge
Door de herindeling van de kantons bij decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015 omvat het kanton sindsdien volgende 8 gemeenten:
* Ballainvilliers
* Champlan
* Épinay-sur-Orge
* Linas
* Longjumeau (hoofdplaats)
* Montlhéry
* Saulx-les-Chartreux
* La Ville-du-Bois
# Karksi

Karksi kan verwijzen naar:
* Karksi (gemeente), een voormalige gemeente in de Estlandse provincie Viljandimaa
* Karksi (plaats), een plaats in de Estlandse gemeente Mulgi
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karksi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kasteel ter Elst

Kasteel ter Elst is een kasteel gelegen in de gemeente Duffel. Het is een van de oudste gebouwen in de provincie Antwerpen. Een ruïne is het enige wat nog van dit kasteel overgebleven is.

## Geschiedenis

Tot nu toe bekend, is de oudste verwijzing naar Kasteel ter Elst te vinden in een in de 12de eeuw geschreven bron. In die tijd was het kasteel eigendom van de gebroeders Hildincshusen. Van 1356 tot de Franse Revolutie in 1789 was het kasteel in bezit van de Abdij van Tongerlo en werd bewoond door de rentmeester. Ook werd het gebruikt als verblijfplaats voor mensen van adel. In 1584 brandde het kasteel af waarna het werd heropgebouwd. Een eeuw later, rond eind 16de eeuw was het een pastorie. Volgens 17e- en 18e-eeuwse tekeningen was Kasteel ter Elst een omvangrijk gebouw, omgeven door slotgrachten en tuinen. In 1799 werd het kasteel verkocht aan Louis Hermans die drie van de vier hoofdgebouwen van het complex liet slopen en het vleugelgedeelte met de torens liet restaureren. Steenbakkerij Ter Elst werd in de buurt van het kasteel opgericht in 1879 door C. Funcke. Tijdens de Eerste Wereldoorlog liep het kasteel zware schade op, en mede vanwege de concurrentie van de Kempische steenbakkerijen werd het kasteel een ruïne.
# Karl Landsteiner-penning

De Karl Landsteiner-penning is een onderscheiding van het Nederlandse Rode Kruis. Deze legpenning was de eerste Nederlandse onderscheiding voor bloeddonaties. De Karl Landsteiner-penning werd ingesteld door het hoofdbestuur van het Nederlandse Rode Kruis in een besluit van 29 mei 1931 en tot 1971 verleend. Het bestuur eerde daarmee dr. Karl Landsteiner.
Er waren drie graden en twee uitvoeringen.
* De Karl Landsteiner-penning in goud werd aan personen, die zich "op zeer bijzondere wijze voor de bloedtransfusiedienst verdienstelijk hebben gemaakt" verleend.
* De Karl Landsteiner-penning in zilver werd aan personen, die zich voor de organisatie en de bloei van de bloedtransfusiedienst op bijzondere wijze verdienstelijk hebben gemaakt geschonken.
* De Karl Landsteiner-penning in brons werd aan mensen die bloed gaven verleend, in eerste instantie voor de eerste maal dat men bloed gaf, na 17 november 1939 voor vijf maal bloeddonatie, van 17 november 1939 tot 24 april 1942 werd hij voor drie maal bloed geven toegekend en tussen 24 april 1942 en 2 maart 1944 mocht een bloeddonor pas bij de vijftiende maal dat hij of zij bloed gaf op een legpenning rekenen.
* Later werd donoren na 5 respectievelijk 20 transfusies de Landsteinerpenning respectievelijk plaquette in brons toegekend.
Op 2 maart 1971 werd de bronzen legpenning voor de bloeddonoren vervangen door de Karl Landsteiner-plaquettes die tot 1995 hebben bestaan. De zilveren en verguld bronzen penningen werden in 1959 iets kleiner gemaakt.

## De vormgeving

De Karl Landsteiner-penning was een door Jac.J. van Goor ontworpen ronde schijf met een diameter van vijf centimeter, later vier, met op de voorzijde het portret van Karl Landsteiner en het opschrift "PROF.DR.KARL.LANDSTEINER".
Van de keerzijde zijn verschillende versies bekend. Er zijn vooroorlogse penningen van de afdeling Rotterdam met een kruis, de woorden "HET NEDERLANDSCHE ROODE KRUIS" en de (corrupte) Latijnse tekst "SANGUINE SANGUINEM SANANTI".
Op de keerzijde van de landelijk gebruikte penning voedt een pelikaan met opengeslagen vleugels haar jongen met het eigen bloed. De pelikaan was in de middeleeuwen het zinnebeeld van de naastenliefde. Links boven de pelikaan staat het embleem van het Rode Kruis; het Kruis van Genève. Het Latijnse randschrift luidt "SANGUINE SANGUINEM SANATI". Op het tweede randschrift lezen we "HET NEDERLANDSCHE ROODE KRUIS . BLOEDTRANSFUSIEDIENST".
Deze vooroorlogse spelling werd niet aan de spellinghervormingen aangepast.
Er was niet in een baton of lint voorzien en men kon de penning dus niet dragen.
# Katsutoshi Domori

Katsutoshi Domori (Hyogo, 29 juni 1976) is een voormalig Japans voetballer.

## Carrière

Katsutoshi Domori speelde tussen 1995 en 2000 voor Cerezo Osaka en Albirex Niigata.

## Externe link

* (ja) J.League statistieken J.League Data Site