OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacques Senf

Jacobus Leonardus Ignatius "Jaap" Senf, later vooral bekend als Jacques Senf (Den Haag, 4 november 1946 – Maasland, 16 januari 2019), was een Nederlands theater- en muziekimpresario.

## Loopbaan

Jacques Senf was in zijn jeugd al bezig met het organiseren van voorstellingen. Vanaf zijn zeventiende was hij betrokken bij The Golden Earrings. Eerst als loopjongen, maar al snel werd hij de manager van de Haagse groep. In 1965 opende Senf beatclub Club 192 in Scheveningen. Hij startte een impresariaat dat als Senf Theaterpartners later uitgroeide tot de grootste van Nederland. Als impresario werkte Senf onder meer samen met het Theater van de Lach, Tineke Schouten, Toon Hermans, Rob de Nijs, Boudewijn de Groot, Het dagboek van Anne Frank en Joop van den Ende. Het impresariaat produceerde zelf voorstellingen als Wilhelmina, je maintiendrai, Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus en Nijntje de musical.
In 2012 trok hij zich terug als eigenaar van Senf Theaterpartners. In 2015 werd door zes Haagse theaters de Jacques Senf Prijs in het leven geroepen voor jonge Haagse culturele ondernemers. Arthur Pronk was in december 2016 de eerste ontvanger van deze prijs.
Senf overleed in januari 2019 op 72-jarige leeftijd. Op 25 januari 2019 werd een herdenkingsbijeenkomst georganiseerd in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag.
* 1 2 Theaterimpresario Jacques Senf (72) overleden, AD.nl, 16 januari 2019. Gearchiveerd op 14 augustus 2022.
* ↑ Jacques Senf Prijs gaat naar Arthur Pronk, AD.nl, 5 december 2016. Gearchiveerd op 19 april 2019.
# Italiaans landschap met tekenaar

Italiaans landschap met tekenaar is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Jan Both, olieverf op doek, 187 × 240 centimeter groot, gemaakt rond 1650 - rond 1652. Het is een typerend voorbeeld van een landschap van de Italianisanten, een groep Hollandse kunstschilders die hun inspiratie zochten in Italië. Het werk bevindt zich in de collectie van het Rijksmuseum.

## Context

Tijdens de Gouden Eeuw reisden veel landschapsschilders naar Noord-Italië om er inspiratie op te doen in de zonovergoten mediterrane bergachtige omgeving. Ze werden Italianisanten genoemd en hun werk vond gretig aftrek bij de nieuwe Hollandse burgerklasse. Ze gaven een beeld van een verre, toen voor de doorsnee burger nog onbereikbare wereld. Ze zetten aan tot dromerijen en boden iets geheel anders dan de gebruikelijke Hollandse landschappen met de grauwe, bewolkte luchten. De Utrechtse kunstschilder Jan Both was een van de meest gerenommeerde Italianisanten en verbleef tussen ongeveer 1638 en 1646 in Italië. Italiaans landschap met tekenaar geldt als een van zijn beste werken.

## Afbeelding

Italiaans landschap met een tekenaar is een landschap op een voor die tijd groot formaat en valt op door de afgewogen compositie. Links is een begroeide rotswand te zien en rechts een weids bergachtig panorama. Een waterval zorgt voor een diagonale scheiding. Beide helften worden verbonden door een brug. Enkele reizigers met zwaar bepakte muilezels, waaronder eentje met een draagstoel, begeven zich naar de verte.
Opvallend is het contrast tussen de gedetailleerde weergave van de begroeiing links tegenover vage uitwerking rechts, bijna in nevelen. Drie grote bomen op de voorgrond versterken deze divergentie. Both was het vooral te doen om het weergeven van de imponerende natuur en de pracht van het mediterrane licht. Vanuit het open rechterdeel breekt de warme zon in volle kracht door de wolken, terwijl het nabije linkerdeel vanuit het tegenlicht geschilderd wordt, en donker blijft.
Anders dan in veel van zijn andere landschappen schildert Both, los van wat vaag zichtbare bouwsels, geen ruïnes. Enigszins op de voorgrond zitten enkele figuren op de rotsblokken, waaronder een op de rug beziene tekenaar, wiens witte schetsboek belicht wordt door een zonnestraal. Twee herders naast hem kijken nieuwsgierig toe. Denkbaar is dat het tafereel ontleend is aan Boths eigen reiservaringen door Italië. Diverse bewaarde tekeningen lijken dit te ondersteunen. Both schilderde het werk echter pas rond 1650 in zijn atelier te Utrecht, niet lang voor zijn dood in 1652, diverse jaren zijn omzwervingen n Italië. Denkbaar is dat hij de stoffering van de figuurtjes aan een ander overliet. Bekend is dat hij dat vaker liet doen, in elk geval door Cornelis van Poelenburch en Nicolaes Knüpfer.

## Literatuur en bronnen

* Judikje Kiers, Fieke Tissink: De Glanz des Goldenen Jahrhunderts. Holländische Kunst des 17.Jahrhunderts. Gemälde, Bildhauerkunst und Kunstgewerbe. Waanders, Zwolle, 2000, blz. 146-147. ISBN 9040094365
* Din Pieters: Het Nederlandse Kunst Boek. W-books, Zwolle, 2016, blz. 101. ISBN 9789462581104
# Isolation (The Backstage)

Isolation is het enige muziekalbum dat werd uitgegeven onder de artiestennaam The Backstage.

## Inleiding

The Backstage is dan ook geen band in de gangbare betekenis van het woord, maar een drietal musici uit de band rondom gitarist Steve Hackett. Deze waren begin 2020 op tournee door de Verenigde Staten toen de coronapandemie uitbrak en de band op stel en sprong naar huis moest. Omdat ook de andere band waarin de drie leden speelden om dezelfde redenen stil vielen, hadden ze ineens niets meer voorhanden. Drie leden vonden elkaar om apart van elkaar hun tijdens inspelen en uitproberen opgedane muziek verder uit te werken en tot een album te komen. Meegenomen was dat minstens twee van de drie (Reingold en Blundell) inmiddels ervaring hadden opgedaan met het los van elkaar opnemen, waarbij de musici zich soms ver uit elkaar bevonden. Opgenomen bestanden werden heen en weer gezonden tot een eindresultaat kon worden samengesteld. De titel verwijst naar gedwongen of vrijwillige isolatie dan wel quarantaine. In dezelfde periode werd Islands van The Flower Kings op dezelfde methode opgenomen; ook werkte hij aan nieuw materiaal voor Kaipa.
Toen de pandemie aan kracht verloor sloten de drie zich weer aan bij Hackett, opnieuw op tournee.

## Musici

De drie leden waren:
* Rob Townsend - saxofoons, toetsinstrumenten
* Jonas Reingold – basgitaar, gitaar, toetsinstrumenten
* Craig Blundell, drumstel en elektronische percussie
Zij werden per track bijgestaan door gastmusici waaronder hun “baas” Steve Hackett. Al die musici hadden in de ogen van Reingold net als hijzelf, niets te doen in die coronaperiode.

## Muziek

* Some skunk blues (5:39); gastmusici James Taylor (clavinet, solina strings, moog); Krister Johnson gitaar; Mike Thorne
* Swag (7:06); gastmusici: Andy Tillison (hammondorgel), Krister Johnson (gitaar)
* Stones and pebbles (5:59); gastmusici ’Tom Brislin (toetsen), Randy McStine (gitaar)
* Distancing (5:48); gastmusici: Carl Orr (gitaar, speelde bij Billy Cobham en Sting):
* 31 ways to lose your lover (3:31);
* All the things you were (5:04); ; gastmusici Lalle Larsson (piano), Theo Travis (fluit), Pat Mastelotto (percussie), Ncik Begg (Chapman Stick
* Can I have your number? (6:52); Marco Minneman (extra drums), Luke Machin (gitaar);
* Isolation (4:50); gastmusicus Adam Holzman, elektrische piano
* Yuff Market (5:24); gastmusici: Roine Stolt (gitaar), Pat Mastelotto (drums)
* Covid Nights (4:41); gastmusici: Roger King (toetsen), Lelo Nika (accordeon) en Steve Hackett (gitaar)
All the things you were is een verwijzing naar de jazzklassieker All the things you are; 31 ways naar 50 ways to leave your lover van Paul Simon.
* Math Lemmen, The Backstage-Isolation. progwereld (15 december 2020). Geraadpleegd op 14 januari 2024 – via progwereld.org.
* Freek Wolff: IO Pages 167, november 2020 (interview en recensie)
* exemplaar van het album (Reingold RRCD019)
* ↑ Gegevens januari 2024.
# Isolatie (afscherming)

Isolatie is het afschermen van invloeden van buitenaf. Het woord isolatie is afgeleid van het Latijnse woord insula, dat 'eiland' betekent.
Het woord wordt niet alleen gebruikt voor afscherming van fysieke invloeden, zoals warmte, geluid en elektrische stroom, maar ook voor afscherming van persoonlijke, sociale, of politieke contacten.
In de biologie of de scheikunde betekent het het in afzondering bestuderen van stoffen of processen.
In het Engels worden twee verschillende woorden gebruikt. De sociale vorm van afscherming wordt aangeduid met het woord isolation, de fysieke vorm van afscherming wordt aangeduid met het woord insulation.
Bekende vormen van isolatie zijn:
* elektrische isolatie - het afschermen van elektrische (stoor)spanning
* geluidsisolatie - het afschermen van geluid
* warmte-isolatie of thermische isolatie - het warmhouden of koudhouden van een ruimte door warmtestromen tegen te gaan
# James Buchli

James Frederick Buchli (New Rockford, 20 juni 1945) is een voormalig Amerikaans ruimtevaarder. Buchli zijn eerste ruimtevlucht was STS-51-C met de spaceshuttle Discovery en vond plaats op 24 januari 1985. De missie werd uitgevoerd in opdracht van het Amerikaanse Ministerie van Defensie.
In totaal heeft Buchli vier ruimtevluchten op zijn naam staan. In 1992 verliet hij NASA en ging hij als astronaut met pensioen.
* (en) Biografie op NASA.gov, december 1993, geraadpleegd 26 mei 2016
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 2 maart 2010, geraadpleegd 26 mei 2016
# Italochrysa nigrinervis

Italochrysa nigrinervis is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Italochrysa nigrinervis is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Esben-Petersen in 1917.
# Italochrysa nobilis

Italochrysa nobilis is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Italochrysa nobilis is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel & Ohm in 2003.
# Janesville Assembly

Janesville Assembly was een autoassemblagefabriek van de Amerikaanse autoreus General Motors (GM) in Janesville in de staat Wisconsin. De fabriek werd geopend in 1919 en was daarmee, tot de sluiting in april 2009, de oudste nog in gebruik zijnde fabriek binnen General Motors. In mei 2018 werd begonnen met de sloop van het complex.

## Geschiedenis

De fabriek werd gebouwd door Samson Tractor voor de productie van tractoren. Toen die niet verkocht raakten, kocht General Motors in 1923 de fabriek, die werd omgebouwd voor de productie van Chevrolet. Tijdens de Grote Depressie in de jaren 1930 lag de fabriek een tijdlang stil. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in de fabriek ook artillerie gemaakt. Jarenlang werden bij Janesville Assembly pick-ups en SUV's gemaakt zoals de Chevrolet Tahoe.
In 1994 begon de fabriek ook medium pick-ups van Isuzu te assembleren, volgend op het partnerschap van dat Japanse merk met General Motors. De gestegen brandstofprijzen en de economische crisis drukten eind jaren 2000 op de verkopen van pick-ups en SUV's, en General Motors besloot de fabriek te sluiten. Op 23 december 2008 rolde de laatste SUV van de band; op 21 april 2009 gevolgd door de laatste vrachtwagen.

## Gebouwde modellen

* Model
* Chevrolet Suburban
* Chevrolet Tahoe
* GMC Yukon (- XL)
* GMT900
# Jamie Clarke

Jamie Clarke (Llanelli, 5 oktober 1994) is een Welsh professioneel snookerspeler. Zijn beste resultaat is een halvefinale op de Snooker Shoot-Out van 2019. In 2022 haalde hij een kwartfinale op de Snooker Shoot-Out.

## Belangrijkste resultaten
### Wereldkampioenschap

Hoofdtoernooi (laatste 32 of beter):
| # | Seizoen | Editie | Prestatie | Extra |
| 1. | 2019/2020 | WK 2020 | Laatste 16 | Verloor met 13-11 van Anthony McGill |
| 2. | 2021/2022 | WK 2022 | Laatste 32 | Verloor met 10-2 van Zhao Xintong |
* Jamie Clarke via worldsnooker.com
* ↑ Snookerdatabase Jamie Clarke. Gearchiveerd op 1 juli 2022. Geraadpleegd op 10 mei 2022.
# James Quinn (voetballer)

Stephen James Quinn (Coventry, Engeland, 15 december 1974) is een in Engeland geboren Noord-Ierse oud-profvoetballer. Tijdens zijn laatste dienstverband was hij door Northampton Town uitgeleend aan Scunthorpe United. Hij speelde in zijn carrière voor elf clubs en was international voor het Noord-Ierse elftal.
Quinn speelde voor West Bromwich Albion toen deze promoveerde. Hij vond echter dat hij overbodig was geworden en kreeg toestemming de club te verlaten. Hij vertrok naar Willem II.
Na drie seizoenen Willem II vertrok Quinn in augustus 2005 naar Peterborough United, welke hem in oktober van hetzelfde jaar verhuurde aan Bristol City.
In augustus 2006 vertrok hij naar Northampton Town, maar dankzij een teleurstellende start van het seizoen werd hij op de transferlijst gezet. Door zijn gebrek aan spelritme, verloor hij zijn plaats in de selectie van Noord-Ierland. Daarop besloot Quinn wegens een gebrek aan perspectief op 32-jarige leeftijd te stoppen met profvoetbal.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Duels | Goals | Competitie |
| 92/93 | Birmingham City | 4 | 0 | Engeland |
| 93/98 | Blackpool | 151 | 36 | Engeland |
| 1994 | → Stockport County (gehuurd) | 1 | 0 | Engeland |
| 98/02 | West Bromwich Albion | 114 | 9 | Engeland |
| 01/02 | → Notts County (gehuurd) | 6 | 3 | Engeland |
| 2002 | → Bristol Rovers (gehuurd) | 6 | 1 | Engeland |
| 02/05 | Willem II | 62 | 15 | Nederland |
| 2005 | Sheffield Wednesday | 15 | 2 | Engeland |
| 05/06 | Peterborough United | 24 | 7 | Engeland |
| 2005 | → Bristol City (gehuurd) | 3 | 1 | Engeland |
| 2006 | Northampton Town | 18 | 1 | Engeland |
| 2007 | → Scunthorpe United (gehuurd) | 0 | 0 | Engeland |
| Bijgewerkt tot 26-03-2007 | Totaal | ?? | ?? | |
# James Quinn (atleet)

James Francis Quinn (Brooklyn, 11 september 1906 - Cranston, 12 juli 2004) was een Amerikaans atleet, die zich had toegelegd op de sprint. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde bij die gelegenheid een gouden medaille.

## Loopbaan

Quinn won tijdens de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam met de Amerikaanse 4 × 100 meterploeg de gouden medaille in de wereldrecordtijd van 41,0 s.

## Titels

* Olympisch kampioen 4 × 100 m estafette - 1928

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum |
| 100m | 10,6 | 1928 |

## Belangrijkste prestaties
### 4 x 100 m

| Jaar | Wedstrijd | Plaats | tijd |
| 1928 | OS | 1 | 41,0 WR |
* (en) Profiel van James Quinn op sports-reference.com (gearchiveerd)
1912: Jacobs, Macintosh, d'Arcy, Applegarth · 1920: Paddock, Scholz, Murchison, Kirksey · 1924: Clarke, Hussey, Leconey, Murchison · 1928: Wykoff, Quinn, Borah, Russell · 1932: Kiesel, Toppino, Dyer, Wykoff · 1936: Owens, Metcalfe, Draper, Wykoff · 1948: Ewell, Wright, Dillard, Patton · 1952: Smith, Dillard, Remigino, Stanfield · 1956: Murchison, King, Baker, Morrow · 1960: Cullmann, Hary, Mahlendorf, Lauer · 1964: Drayton, Ashworth, Stebbins, Hayes · 1968: Greene, Pender, Smith, Hines · 1972: Black, Taylor, Tinker, Hart · 1976: Glance, Jones, Hampton, Riddick · 1980: Moeravjov, Sidorov, Prokofjev, Aksinin · 1984: Graddy, Brown, Smith, Lewis · 1988: Bryzgin, Krylov, Moeravjov, Savin · 1992: Marsh, Burrell, Mitchell, Lewis · 1996: Esmie, Gilbert, Surin, Bailey · 2000: Drummond, Williams, Lewis, Greene · 2004: Gardener, Campbell, Devonish, Lewis-Francis · 2008: Bledman, Burns, Callender, Thompson · 2012: Carter, Frater, Blake, Bolt · 2016: Powell, Blake, Ashmeade, Bolt · 2020: Desalu, Jacobs, Patta, Tortu · 2024: Brown, Blake, Rodney, De Grasse
# Izdebnik (Klein-Polen)

Izdebnik is een dorp in de Poolse woiwodschap Klein-Polen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Lanckorona en telt ok 2000 inwoners.
# Izea armata

Izea armata is een hooiwagen uit de familie Assamiidae.
# Jan Beerekamp

Jan Wouterus Beerekamp (Paesens, 29 juni 1917 - Hoogeveen, 14 april 1974) was een Nederlands predikant en politicus namens de Christelijk-Historische Unie.
Na het voltooien van het gymnasium-a ging Beerekamp in 1935 theologie studeren aan de Rijksuniversiteit Groningen, tevens werd hij lid van Vindicat atque Polit. In 1939 studeerde hij af in Groningen. In 1952 promoveerde hij in de godgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Hij was tijdens zijn tijd in Utrecht lid van het Utrechtsch Studenten Corps.
Hij stapte als dominee in de voetsporen van zijn vader. Na zijn afstuderen in de theologie ging Beerekamp allereerst aan de slag als kandidaat-predikant bij de Nederlandse Hervormde Kerk in Nunspeet (1940 - 1941) en daarna als predikant in Nieuw-Weerdinge (1941 - 1946), Berkel en Rodenrijs (1943 - 1946), Vianen (1946 - 1950), Groningen (1950 - 1953) en Hoogeveen (1953 - 1959). Hierna ging hij als docent verder, eerst aan de Hervormde Kweekschool in Assen, later ook aan de Christelijke Hogere Burgerschool aldaar en het Menso Alting Lyceum te Hoogeveen (van 1963 - 1972 als conrector).
Na een bestuursfunctie bij een regionale afdeling van de CHU werd Beerekamp in 1952 lid van het hoofdbestuur van de partij. Dit was hij tot 1957 en vanaf 1963. In 1962 bekleedde hij zijn eerste politieke functie, als lid van de Provinciale Staten van Drenthe. In 1963 treedt hij, na in 1960 ook al kandidaat te zijn geweest, ook toe tot de Eerste Kamer der Staten-Generaal, waar hij lid van zou blijven tot zijn overlijden in 1974. Van 1966 tot 1970 was hij tevens vicefractievoorzitter.
In de Kamer hield Beerekamp zich voornamelijk bezig met volksgezondheid, maatschappelijk werk en defensie. Hij verkreeg enige bekendheid omdat hij zich - samen met Hendrik Algra - kritisch uitliet over subsidie aan in zijn ogen omstreden kunstenaars als de schrijver Gerard Reve. Hij was van 1965 - 1974 lid van de Huishoudelijke Commissie, plaatsvervangend voorzitter van de commissie van rapporteurs voor Maatschappelijk Werk (oktober - december 1967) en plaatsvervangend voorzitter van de vaste commissie voor Maatschappelijk Werk van 12 december 1967 tot 16 september 1969. In 1972 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
* Biografisch Portaal: 30047385
* Parlement.com: vg09lkxummxc
# Jan Beirlant

Jan Beirlant (Brugge, 1956) is een Belgisch hoogleraar statistiek en sinds 1 augustus 2009 vice- of campusrector van de Kortrijkse universiteitscampus Kulak. Hij volgde in deze functie Piet Vanden Abeele op en werd zo de zesde campusrector van Kulak.

## Loopbaan

Jan Beirlant werd geboren in Brugge. Als hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven woonde hij geruime tijd in deze stad. In 1986 werd Beirlant vastbenoemd aan de Faculteit Wetenschappen aan het Departement Wiskunde. Hij is medestichter van de Belgische Vereniging voor Statistiek en was zes jaar decaan van de Faculteit Wetenschappen. Daarnaast was Beirlant ook voorzitter van het Academisch Vormingscentrum voor de Leraren.
In 2009 werd hij benoemd tot campusrector van de Kortrijkse Kulak onder rector Mark Waer. Bij de aanvang van dit ambt stelde hij dat hij wil voortbouwen op het werk van zijn voorganger, maar anderzijds verder wil inzetten op een internationalisering van de Kortrijkse campus en een nog intensere samenwerking met het middelbaar onderwijs. In 2013 besloot de nieuwe rector Rik Torfs een andere campusrector aan te stellen: Marc Depaepe. Beirlant kreeg binnen de Kulak een andere functie, namelijk van rectoraal adviseur. In die functie staat hij in voor de verdere ontwikkeling van het internationale netwerk en het contact met de nabije regio's van de campus.

## Publicaties

Beirlant heeft talrijke publicaties op zijn naam, in hoofdzaak artikels gedeeld met beroepsgenoten. Men vindt er de lijst van op
* Publicaties prof. Jan Beirlant.

## Externe link

* Persoonspagina KU Leuven
* ↑ Nieuwe beleidsploeg bekend. KU Leuven (8 juli 2013). Geraadpleegd op 8 juli 2013.
# Jan Hendrickx

Jan Hendrickx kan verwijzen naar:
* Jan Hendrickx (reformator)
* Jan Hendrickx (motorcrosser)
* Jan Hendrickx (loper)
* Jan Hendrickx (touwtrekker)
* Jan Hendrickx (acteur)
* Jan Hendrickx (journalist)
* Jan Hendrickx (politicus)
# Jan Hendrik Christoffel ten Broeke

Jan Hendrik Christoffel ten Broeke, meest aangeduid als J.H.C. ten Broeke, (Amsterdam, 16 september 1817 – aldaar, 30 januari 1886) was organist.
Hij werd geboren binnen het gezin van horlogemaker Jan ten Broeke en Anna Catharina Kauke. Hij was getrouwd met Christina Alida Dencker en na haar overlijden met Jeanne Claudine Schultz.
Hij werd op jeugdige leeftijd getroffen door blindheid. Hij werd als zesjarige geplaatst op het Blindeninstituut in Amsterdam. Hij kreeg er lessen van M. van Oord, L. Reinhold, M.W. Wiggers en Jan Daniël Brachthuizer. Hij werd op 1 april 1834 organist van de Oude Kerk te Amsterdam, speelde vaak improvisaties. Hij was ook beiaardier van de Zuiderkerk. In 1865 bespeelde hij het Flaes-orgel orgel van de Oudezijdskapel bij de ingebruikname. Dat staat tegenwoordig in de Oosterkerk in Goes.
Voorts was hij betrokken bij de Nederlandse Vereniging van Organisten, die regelmatig concerten organiseerde voor weduwen van organisten.
Een van zijn leerlingen Christiaan Frederik Hendriks werd behalve kerkorganist ook solo-organist bij het Concertgebouworkest. Voor wat betreft orgelmuziek was hij leermeester van Rudolf Loman, later bekend als schaker.
* Henri Viotta: Lexicon der Toonkunst, uitgeverij F.C. Bührmann/Albert Roothaan, Amsterdam 1881, p. 245
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter, Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 80.
* Les artistes musiciens néerlandais van Edouard Gregoir
* J.H. Letzer, Muzikaal Nederland. 1850-1910, Utrecht: J.L. Beijers 1913, p. 27
# Jaap Stroomenbergh

Jacob (Jaap) Stroomenbergh (Amsterdam, 3 januari 1901 – Amsterdam, 6 april 1974) was een Nederlands zangpedagoog.
Hij was zoon van tuinman (enige tijd op landgoed Amstelvliet) Dirk Stroomenbergh en Maria Jozina Henderika Lensen. Hijzelf was sinds 1928 getrouwd met bureauambtenaar te Amsterdam Adriana Cornelia van Westen (1895-1986), die promoveerde tot adjunct-commies. Zij had zelf een korte loopbaan als alt.
Hij was van origine kantoorbediende, aldus het militieregister. Zijn eigen opleiding tot zanger verkreeg hij aan het Conservatorium van Amsterdam, alwaar hij les had van onder meer Jacoba Dhont en Johannes den Hertog. Zijn stemvak was bariton/bas. Daaraan vooraf ging een driejarige studie bij zangleraar Henrik Koning. Jeanne Stroomenbergh, zijn vrouw, zelf kerkzangeres, maakte Stroomenbergh attent op die leraar. Volgens een interview in Het Vrije Volk van 25 november 1965 stond hij al op zijn twaalfde te zingen op het podium. Willem Mengelberg had hem meegenomen voor een uitvoering van de Matthäus-Passion van Johann Sebastian Bach in Parijs. Zijn eerste bekende optreden in Nederland vond plaats in 1920 in de Westerkerk bij een uitvoering van de Amsterdamsche Christelijke Oranjevereeniging. Hij zong ook wel voor de Nederlandse Wagnervereniging (1937-1939. Hij zong met de bekendste zangers in Nederland, zoals Hélène Cals en Otto de Nobel. Hij trad tussen 1937 en 1941 twintig keer op met het Concertgebouworkest; hij zong daar al dan niet deel uitmakend van de Nederlandsche Opera Stichting onder Erich Kleiber, Johannes den Hertog, Peter van Anrooy en Willem van Otterloo. Zijn zangloopbaan bleef echter beperkt; hij was geen liefhebber van het genre opera; hij wilde lesgeven.
Dat deed hij dan ook vanaf zijn 24e levensjaar bijna zijn gehele leven. Hij was langdurige betrokken bij opleiding aan het Muziekinstituut in Haarlam (1933-1934), Toonkunst Muziekschool te Bussum, Conservatorium van Amsterdam (1945-1966) en Haags Conservatorium (1946-1965). Onder zijn leerlingen bevonden zich Gré Brouwenstijn, Margreet van Gunsteren en Guus Hoekman.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 9, pagina 293
* Jan Lieber, In het nieuws (Jazz? Gevecht in kippenhok). Het Vrije Volk (25 november 1965). Geraadpleegd op 10 april 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Gemeente Amsterdam: Archiefkaarten. Gearchiveerd op 10 april 2023.
* ↑ Jaap Stroomenbergh op Theaterencyclopedie (geraadpleegd 10 april 2023). Gearchiveerd op 10 april 2023.