OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fanny Cornforth

Fanny Cornforth, eigenlijk Sarah Cox (Steyning, Sussex, 1824 – Londen, 1906) was een model en de muze van prerafaëlitische kunstschilder Dante Gabriel Rossetti.

## Leven

Cornforth stamde uit de lagere Londense arbeidersklasse. In 1858 ontmoette ze de kunstschilder Dante Gabriel Rossetti, mogelijk als prostituee. Al snel werd ze Rossetti’s model en maîtresse, maar in 1860 verliet hij haar en huwde zijn andere muze, Elizabeth Siddal. Nadat Siddal in 1862 overleed verhuisde Rossetti naar Chelsea en nam Cornforth in dienst als huishoudster. Beiden hernieuwden hun relatie en Cornforth werd in de jaren 1860 Rossetti’s belangrijkste model.
Cornforth, die ook model stond voor andere schilders als William Holman Hunt en Edward Burne-Jones, was in de kringen der Prerafaëlieten niet onomstreden, vooral vanwege haar afkomst. Ze was volledig ongeschoold, had een zwaar cockney-accent en werd door velen in Rossetti’s omgeving niet geaccepteerd. Rossetti echter bleef met name seksueel altijd aan haar gebonden en schilderde Cornforth ook altijd duidelijk sensueler dan eerder bijvoorbeeld Siddal.
Ondanks dat Cornforth in de loop der jaren aanzienlijk dikker werd bleef ze bij Rossetti tot aan diens dood in 1882, ook tussen 1870 en 1876, toen Rossetti een (niet openbare) relatie had met Jane Burden, de vrouw van collega-kunstschilder William Morris.
Over het leven van Cornforth na Rossetti’s dood is weinig bekend. Ze overleed in 1906, mogelijk aan dementie.

## Cornforth, door Rossetti

* Studie voor The Fair Rosamund, 1861
* Fair Rosamund, 1861
* The Blue Bower, 1865
* Holy Grail, 1874
* Bocca Baciata, 1859

## Literatuur

* Oswald Doughty: A Victorian Romantik, London: Oxford University Press (1960)
* Gale Patrick MacDonald: Life With Rossetti, London: Macdonald & Co. (1966)
* Kristy Stonell Walker: Stunner: The Fall and Rise of Fanny Cornforth (2006) ISBN 1-84728-674-7
# Fanny Churberg

Fanny Maria Churberg (Vaasa, 12 december 1845 - Helsinki, 10 mei 1892) was een Fins landschapsschilderes.

## Leven en werk

Churberg was de oudste dochter van een arts uit Vaasa. Ze kreeg schilderles bij diverse privéleraren in Helsinki, München en Düsseldorf. Van 1876 tot 1878 studeerde ze in Parijs om vervolgens definitief naar Finland terug te keren.
Churberg stond bekend als een sterke, gepassioneerde vrouw, die haar eigen weg koos in een tijd waarin dat voor vrouwen geen vanzelfsprekendheid was. Behalve door haar schilderwerk liet ze zich ook vaak in beslag nemen door sociale activiteiten. Zo was ze voorzitster van de "Vrienden van de Kunstnijverheid", een organisatie die sociaal minder bevoorrechte vrouwen steunde. Ook was ze lid van "Fennomanien", een groep die zich inzette voor het behoud van de Finse taal en cultuur.
Churbergs werk laat een duidelijke invloed zien vanuit de romantiek, zonder ooit sentimenteel te worden. Ze had een voorliefde voor het Finse landschap, vooral in de herfst en de winter, met ruige bossen en woeste rotspartijen. Daarnaast schilderde ze stillevens, die blijk geven van haar bijzondere technische vaardigheid. Haar stijl kenmerkt zich door een gewaagde, energieke penseelvoering, onder invloed van Gustave Courbet, die ze in Parijs had leren kennen. Haar latere werken lijken soms vooruit te lopen op het expressionisme.
In 1880 stopte Churberg plotseling met schilderen en legde ze zich vooral toe op de kunstkritiek. In 1892 overleed ze aan tuberculose, 46 jaar oud. Ze liet ongeveer 300 werken na.

## Galerij

* Stilleven met groente en vis, 1876, Ateneum, Helsinki
* Maanlicht studie, 1878, Ateneum, Helsinki
* Winterlandschap, ca. 1880, Ateneum, Helsinki
* Kustlandschap, EMMA Espoo Museum of Modern Art

## Literatuur en bron

* Jordi Vigué: Schilderessen. Grote meesters van de westerse schilderkunst. Zuid Boekproductie, 2001, blz. 257-262-124. ISBN 905841035-8
# Fissurisepta enderbyensis

Fissurisepta enderbyensis is een slakkensoort uit de familie van de Fissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Powell.
# Figulus tumidimentum

Figulus tumidimentum is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Bomans.
# Figulus tamburan

Figulus tamburan is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Kriesche.
# Ferdi Rohde

Ferdinand (Ferdi) Rohde (Dringenberg, 7 november 1957) is een Duits voormalig voetballer.
Rohde ging in 1976 van FC Paderborn naar 1. FC Köln in de Bundesliga. Zijn inzet bleef bij deze club echter beperkt tot enkele invalbeurten. Vervolgens kwam hij uit voor Rot-Weiß Lüdenscheid in de 2. Bundesliga. Via La Louvière in België kwam Rohde in 1980 bij FC Twente terecht. In zijn eerste officiële duel voor de Tukkers op 24 augustus 1980 tegen Willem II scoorde de spits beide doelpunten.
In drie seizoenen voor FC Twente maakte Rohde 28 doelpunten in 83 officiële wedstrijden. In seizoen 1980/81 kwam hij met Twente uit in de UEFA Cup. Hij scoorde in de thuiswedstrijden tegen IFK Göteborg en Dynamo Dresden. In seizoen 1982/83 degradeerde Rohde met Twente naar de Eerste divisie. Hij vertrok na dat seizoen naar VfB Oldenburg in de 2. Bundesliga.
Rohde kwam vier jaar uit voor Oldenburg. Hij speelde vervolgens nog een jaar voor VfL Herzlake in de hoogste Duitse amateurklasse. Daarna verhuisde hij naar Bad Zwischenahn, waar hij ondernemer werd.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1976/77 | 1. FC Köln | Duitsland | Bundesliga | 4 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| 1977/78 | Rot-Weiß Lüdenscheid | Duitsland | 2. Bundesliga | 24 | 3 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 | 24 | 3 |
| 1978/79 | La Louvière | België | Eerste klasse | – | – | – | – | – | – | 0 | 0 | – | – |
| 1979/80 | La Louvière | België | Tweede klasse | – | – | – | – | – | – | 0 | 0 | – | – |
| 1980/81 | FC Twente | Nederland | Eredivisie | 34 | 11 | – | 1 | 4 | 2 | 0 | 0 | – | 14 |
| 1981/82 | FC Twente | Nederland | Eredivisie | 22 | 10 | – | 3 | – | – | 0 | 0 | – | 13 |
| 1982/83 | FC Twente | Nederland | Eredivisie | 18 | 3 | – | 0 | – | – | 0 | 0 | – | 3 |
| 1983/84 | VfB Oldenburg | Duitsland | Oberliga Nord | – | – | – | – | – | – | 0 | 0 | – | – |
| 1984/85 | VfB Oldenburg | Duitsland | Oberliga Nord | – | – | 1 | 0 | – | – | 0 | 0 | – | – |
| 1985/86 | VfB Oldenburg | Duitsland | Oberliga Nord | – | – | – | – | – | – | 0 | 0 | – | – |
| 1986/87 | VfB Oldenburg | Duitsland | Oberliga Nord | – | – | – | – | – | – | 0 | 0 | – | – |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | – | – | 4 | 4 | 2 | 0 | 0 | – | – |

## Erelijst
### 1. FC Köln

| Competitie | Winnaar | Winnaar |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| DFB-Pokal | 1x | 1976/77 |
# Fitzgerald (restaurant)

Fitzgerald is een restaurant in Rotterdam. De eetgelegenheid is in maart 2015 geopend door Danny Gonzalez. Het restaurant heeft sinds 2018 een Michelinster.

## Locatie

Het restaurant is gevestigd in het centrum van Rotterdam aan het Gelderseplein. Gelegen tussen treinstation Blaak en de Oude Haven, nabij de kubuswoningen en de Markthal. Fitzgerald is gesitueerd onder het CitizenM Hotel. Het interieur is ontworpen de Italiaanse binnenhuisarchitecte Daniela Germone. De eetgelegenheid heeft een binnentuin.

## Geschiedenis
### Opening

Eigenaar Danny Gonzalez begon zijn carrière als afwasser in Hotel New York. Daarna werkte hij onder andere bij De Engel en Jachtclub Hillegersberg. De laatste jaren voor hij Fitzgerarld opende was hij betrokken bij de oprichting van sterrenrestaurant Wereldmuseum, toen het niet lukte om eigenaar te worden van de zaak nam hij ontslag. In maart 2015 opende Gonzalez restaurant Fitzgerald. Twee voormalig collega's van zijn tijd bij Wereldmuseum maakte ook de overstap, waaronder chef-kok Remco Kuijpers.

### Erkenning

Twee jaar na de opening van de zaak, op 11 december 2017, is Fitzgerald onderscheiden met een Michelinster van de Franse bandenfabrikant. De zaak had in 2023 16 van de 20 punten in de GaultMillau-gids, in 2024 daalde de notering naar 15 punten.

### Wijnkaart

Naast eigenaar Gonzalez is de Franse Master of Wine Laurent Richet sommelier van het restaurant. Hij deed internationaal ervaring op bij onder andere Hôtel de Paris in Monaco en Celtic Manor Resort in Zuid-Wales. Het restaurant heeft verschillende prijzen gewonnen voor hun wijnkaart, waaronder in 2022 de prijs voor Beste Wijnkaart van het Jaar van GaultMillau. In 2017 werd Fitzgerald door wijngids Grootspraak uitgeroepen tot Restaurant van het jaar. Een jaar later werd het internationaal bekroond met de The Best of Award of Excellence van het vakblad Wine Spectator.

### Chef-kok

In november 2021 werd bekend dat chef-kok Remco Kuijpers het restaurant zou verlaten, om samen te gaan werken met Martijn Kajuiter. Kuijpers is opgevolgd door zijn voormalig souschef, Michael Verhagen, die al sinds de opening in 2015 werkzaam is bij het restaurant.

## Naam

De naam van de eetgelegenheid is bedacht door schrijver Ernest van der Kwast, die Gonzalez kent uit zijn tijd bij Hotel New York. De beroemde uitspraak van de Amerikaanse schrijver F. Scott Fitzgerald: 'too much of anything is bad, but too much Champagne is just right' inspireerde Danny Gonzalez.
# Fitzgeraldia dhofarica

Fitzgeraldia dhofarica is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Uvarov.
# Fjellerup (plaats)

Fjellerup is een plaats in de Deense regio Midden-Jutland, gemeente Norddjurs, en telt 446 inwoners (2007).
# Fjellerup

Fjellerup kan verwijzen naar:
* Fjellerup (plaats), plaats in Denemarken
* Fjellerup (parochie), parochie in Denemarken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fjellerup en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Filip Johansson

John Filip Valter Johansson (Surte, 21 juni 1902 – 1 november 1976) was een bekende Zweedse voetballer. Zijn bijnaam was Svarte-Filip, wat Zwarte Filip betekent. Deze bijnaam had hij te danken aan zijn zwarte haar. Naast voetbal speelde hij ook Bandy voor Surte IS.
Hij startte zijn carrière bij de lokale club in Surte, daarna speelde hij voor Fässbergs IF en Trollhättans IF, voordat hij in 1924 voor IFK Göteborg ging spelen. In datzelfde jaar debuteerde hij in het Allsvenskan. In zijn debuutjaar scoorde hij 39 goals in 21 wedstrijden, wat nog steeds een record is. Gedurende zijn negen seizoenen bij de IFK Göteborg speelde hij 227 wedstrijden, waarin hij 333 goals maakte. Hij won met zijn club nooit de nationale titel, maar werd drie keer tweede en drie keer vierde. Hij speelde 16 wedstrijden voor het Zweedse nationale elftal, waarin hij 14 keer scoorde.
# Filip Jonker

Filip Jonker (Rotterdam, 1980) is een Nederlandse beeldhouwer en installatiekunstenaar.

## Leven en werk

Jonker studeerde van 2002 tot 2006 aan de kunstacademie ArtEZ Art & Design Enschede (AKI) in Enschede en woont en werkt in dezelfde stad. Hij was in 2010 docent aan de ArtEZ.
Jonker bouwde in 2010 een sleepboot van honingraatkarton, Cardboard Tugboat de Furie, waarmee hij een reis van het Twentekanaal naar het St. Catherine's Dock in Londen maakte. De oversteek van Rotterdam naar Ramsgate duurde twintig uur. De Furie maakte in Londen onderdeel uit van het Thames Festival en werd na terugkeer in Nederland geëxposeerd in het Rijksmuseum Twenthe.
Als ontwerpersduo Loos.fm ontwierpen Filip Jonker en architect Michiel de Wit in 2011 een tijdelijk paviljoen in de publieke ruimte voor het Grenswerkfestival., de "Legokerk", werd op ruim 50 internationale blogs besproken.
In 2012 voerde Jonker een werkperiode uit in het Europees Keramisch Werkcentrum en maakte 's werelds eerste keramische auto: de Dante GT ceramic.

## Enkele werken in de openbare ruimte

* Golf (2005), Almelo
* Muurschildering (2007), Enschede
* Caféinterieur (2007), Berlijn
* De kerk op de rotonde (2007/08), Hoogeveen
* Concrete grand piano's (2008), Wierden

## Groepsexposities (selectie)

* De Kunstvlaai (2004), Westergasfabriek in Amsterdam
* Wimbledon School of Art (2005) in Londen
* Grounds for Sculpture (2006), Hamilton (New Jersey)
* Palmfiction (2008), Berlijn
* Jeune Création (2009), Parijs
* Sculpture by the Sea (2010), Sydney
# Fernando Cento

Fernando Cento (Pollenza, 10 augustus 1883 – Rome, 13 januari 1973) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.
Cento bezocht het seminarie van Macerata en studeerde vervolgens aan het Gregorianum in Rome, waar hij een graad behaalde in het canoniek recht. Hij promoveerde vervolgens aan de Universiteit van Rome in de letteren op het proefschrift Il pensiero educativo di Dante (De opvoedkundige opvattingen van Dante). Hij werd op 23 december 1905 priester gewijd en moest daarvoor dispensatie krijgen, omdat het kerkelijk recht voorschreef dat iemand 23 jaar oud moest zijn om gewijd te kunnen worden. Van 1906 tot 1916 was hij professor aan het seminarie van Marcereta, waar hij letterkunde doceerde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog moest hij deze werkzaamheden onderbreken om dienst te nemen in het Italiaanse leger. Hij werkte als aalmoezenier in het ziekenhuis van Ancona. Nadien was hij de grondlegger van Il Cittadino, een wekelijkse krant van het bisdom Macerata en Tolentino. Hij werd eind 1917 benoemd tot kamerheer van de Paus. Van 1919 tot 1922 was hij kanunnik van het kathedraal kapittel van Macerata.
Op 22 juli 1922 benoemde paus Pius XI Cento tot bisschop van Acireale (op Sicilië). Hij werd gewijd door Giovanni kardinaal Tacci Porcelli. In 1926 werd hij benoemd tot titulair aartsbisschop van Seleucia Pieria en tot apostolisch nuntius in Venezuela. In 1936 werd hij overgeplaatst naar Peru, waar hij tevens belast werd met de zorg voor de katholieken in Ecuador, dat al enige tijd geen diplomatieke verhoudingen met de Heilige Stoel onderhield. Hij was succesvol in het herstellen van de diplomatieke betrekkingen tussen beide staten. In 1946 benoemde paus Pius XII hem tot apostolisch nuntius in België en Luxemburg. Hij woonde in 1953 als pauselijk gezant de kroning bij van de Britse vorstin Elizabeth II en werd even daarna als nuntius naar Portugal gezonden.
Paus Johannes XXIII creëerde hem kardinaal tijdens het consistorie van 15 december 1958. De Sant'Eustachio werd zijn titelkerk. Tijdens het Tweede Vaticaans Concilie was Cento voorzitter van de voorbereidingscommissie die zich met het apostolaat van de leken bezighield. Cento nam deel aan het Conclaaf van 1963 dat leidde tot de verkiezing Giovanni Battista kardinaal Montini tot paus Paulus VI. Deze verhief Cento in 1965 tot kardinaal-bisschop van het suburbicair bisdom Velletri. In 1972 was hij de drijvende kracht achter de oprichting van een verzorgingstehuis in zijn geboortedorp Pollenza.
Zijn lichaam werd begraven in de parochiekerk aldaar.

## Bron

* (en) Bijdrage over Cento op The Cardinals of the Holy Roman Church, met foto
* Gemeinsame Normdatei: 1103355287
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0909 9981
* Library of Congress Control Number: n84059649
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069521328
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A011247556
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV018859
* SNAC: w69s4jtf
* Système universitaire de documentation: 22001213X
* Virtual International Authority File: 65404499
* WorldCat (via VIAF): 65404499
# Ferorhinella

Ferorhinella is een geslacht van halfvleugeligen uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Carvalho & Webb.

## Soorten

Het geslacht Ferorhinella omvat de volgende soorten:
* Ferorhinella balatra Paladini, 2011
* Ferorhinella brevis (Walker, 1851)
* (fr) Soulier-Perkins, A. (2013) COOL - Cercopoidea Organised On Line. http://hemiptera-databases.org/cool/ [bezocht 9 juni 2013]
# Ferosagitta robusta

Ferosagitta robusta is een soort in de taxonomische indeling van de pijlwormen (Chaetognatha).
De worm behoort tot het geslacht Ferosagitta en behoort tot de familie Sagittidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Doncaster.
# Ferosagitta siamensis

Ferosagitta siamensis is een soort in de taxonomische indeling van de pijlwormen (Chaetognatha).
De worm behoort tot het geslacht Ferosagitta en behoort tot de familie Sagittidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Casanova & Goto.
# Ferorhinella balatra

Ferorhinella balatra is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Paladini.
# Flakturm

Een Flakturm is een betonnen bunker met opstelling van luchtdoelgeschut. Flak is een afkorting voor Flugabwehrkanone (ook wel Fliegerabwehrkanone).

## Aanleiding

Na een bombardement van Berlijn door de Royal Air Force in de nacht van 25 op 26 augustus 1940 gaf Adolf Hitler opdracht voor de bouw van drie torens om de hoofdstad te beschermen tegen verdere aanvallen. Elke toren was voorzien van een radarinstallatie om vroegtijdig vijandelijke vliegtuigen te kunnen waarnemen. Op het dak van de toren werden luchtafweerkanonnen geplaatst. De torens werden ook ingericht als schuilplaatsen voor de lokale bevolking in het geval van een luchtaanval en als opslagplaats voor (waardevolle) spullen. In het grootste type in Berlijn konden tot 20.000 personen schuilen.
De hoogte van de eerste vier gevechtstorens bedroeg 39 meter. Ze waren 70 meter lang zowel als breed. Het dak was van 3,5 meter dik gewapend beton en kon de zwaarste bommen van de geallieerden weerstaan. De torens werden steeds als paar gebouwd: een G(efechts)-Turm en een L(eit)-Turm. In de Leitturm stond de opsporings- en zendapparatuur opgesteld.
Naast de torens in Berlijn werden in de Tweede Wereldoorlog ook torens gebouwd in Hamburg en Wenen.

## Versies

Van de G-torens bestaan drie versies.
* Bauart 1: Deze toren was 70,5 meter lang en breed en 39 meter hoog. De belangrijkste bewapening bestond uit acht (4x2) 128mm FlaK 40 en diverse wapens met een kleiner kaliber.
* Bauart 2: Deze toren was minder groot. Ze waren ook vierkant met een lengte en breedte van 57 meter en 41,6 meter hoog. De hoofdbewapening was ongewijzigd met acht 128mm-kanonnen.
* Bauart 3: Hier was de vloeroppervlak weer kleiner met een lengte en breedte van 43 meter. De torens van deze versie waren wel met 54 meter aanzienlijk hoger. De hoofdbewapening bleef hetzelfde.
De drie torens in Berlijn zijn van het type Bauart 1. In Hamburg staat bij Heiligengeistfeld een Bauart 1 type en er is ook nog een Bauart 2 toren in de stad. In Wenen staat een toren van Bauart 2 en twee torens van het type Bauart 3.
Veel Flaktürme werden na de oorlog niet afgebroken, omdat hierbij te veel schade aan de omliggende bebouwing zou ontstaan. Ze kregen een andere bestemmingen, waaronder woningbouw.
* Flakturm IV, Heiligengeistfeld (Bauart 1) te Hamburg-Sankt Pauli
* Bauart 3 Flakturm in Wenen
* Luchtafweergeschut op het dak van een Flakturm
* L-toren in Arenberg Park te Wenen
* Opgeblazen Flakturm in Berlijn (1949)

## Naslagwerken

* (en) Michael Foedrowitz: The Flak Towers in Berlin, Hamburg and Vienna 1940–1950. Schiffer Publishing, 1998. ISBN 0-7643-0398-8
* (de) Ute Bauer: Die Wiener Flaktürme im Spiegel Österreichischer Erinnerungskultur, Phoibos Verlag, Wien 2003. ISBN 3-901232-42-7
* (de) Valentin E. Wille: Die Flaktürme in Wien, Berlin und Hamburg. Geschichte, Bedeutung und Neunutzung, VDM-Verlag, Saarbrücken 2008, ISBN 3-8364-6518-3
* ↑ (en) Battlefieldsww2.com Air defense berlin, geraadpleegd op 14 november 2016
* ↑ Beschrijving van de constructie op berliner-unterwelten.de
# Filet

Filet kan verwijzen naar:
* Filet (snijwijze)
** Kipfilet
* Filet (Zwitserland), een plaats in Zwitserland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Filet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Phaulotettix nimius

Phaulotettix nimius is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Barrientos Lozano, Rocha-Sánchez & Méndez-Gómez.
# Portugal op het Eurovisiesongfestival 2015

Portugal nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2015 in Wenen, Oostenrijk. Het was de 48ste deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. De RTP was verantwoordelijk voor de Portugese bijdrage voor de editie van 2015.

## Selectieprocedure

Portugal koos in maart weer via het vertrouwde Festival da Canção de inzending voor het Eurovisiesongfestival. Het format van de show werd wel iets gewijzigd. Aan de selectie namen twaalf kandidaten deel, uitgekozen door twaalf verschillende componisten die ieder verantwoordelijk waren voor een inzending. De twaalf artiesten werden verdeeld over twee halve finales, waarin aldus telkens zes kandidaten zouden deelnemen. Via televoting werden de twee kandidaten met de meeste stemmen naar de finale gestuurd. De derde finaleplek werd bepaald door de componisten, die niet op hun eigen act mogen stemmen. In de finale namen dan zes kandidaten deel. De top drie daarvan ging door naar de superfinale. Door middel van televoting werd de winnaar bepaald.
De keuze viel uiteindelijk op Leonor Andrade met het lied Há um mar que nos separa.

## In Wenen

Portugal trad in Wenen in de tweede halve finale op donderdag 21 mei aan. Leonor Andrade trad als zevende van de zeventien landen aan, na Mørland & Debrah Scarlett uit Noorwegen en voor Marta Jandová & Václav Noid Bárta uit Tsjechië. Portugal eindigde als veertiende met 19 punten, waarmee het uitgeschakeld werd.
1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland
# Macrognathus malabaricus

Macrognathus malabaricus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de stekelalen (Mastacembelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Jerdon.
* ↑ (en) Macrognathus malabaricus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Macrognathus malabaricus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.