OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Enlil-nasir I

Enlil-nasir I (Enlil-nāṣir I) geschreven als $^d$BE.PAP$^{ir}$ was 1479-1466 v.Chr koning van Assyrië.
Hij is de 62e koning op de Assyrische koningslijst en de zoon van zijn voorganger Puzur-assur III. Zijn naam komt ook voor op de Synchronistische Kroniek, maar de naam van zijn Babylonische tijdgenoot is onleesbaar.
Assyrië was in zijn tijd waarschijnlijk een vazal van Mitanni en er is weinig over hem bekend. Hij heeft een tweetal bouwinscripties nagelaten. Een daarvan zegt:
   Enli[l-nasir, onder-]regent van de god [Assur, zoon van P]uzur-a[ssur] (III), [die] ook [onder-]regent van de god Ass[ur was]: Voor het leven en het [welzijn] van zijn [stad], de stadpoorten [van .... die I]shme-dagan (II), onder-regent van de god Assur [zoon van Shamshi]-adad (II), ook [onder-]regent van de god Assur, eerder gebouwd had - [zij waren vervallen - ik heb ze van top] tot [teen herbouwd] en er mijn kleikegel geplaatst. De goden [Assur en] Adad zullen de gebeden verhoren van [een later vorst] wanneer de stadspoorten [weer vervallen] en hij hen opnieuw opbouwt. [Moge deze vorst mijn kleikegel] er opnieuw plaatsen.
* ↑ Mesopotamian chronicles Jean-Jacques Glassner 1993 ISBN 90-04-13084-5
* ↑ Who's who in the ancient Near East Gwendoly Leick 1999 ISBN 0-203-21890-6
* ↑ From the beginning tot Ashu-resha-ishi I Alber Kirk Grayson 1972 ISBN 3-447-01382-6
# Epichorista psoropis

Epichorista psoropis is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam voor deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Entedon erythrinae

Entedon erythrinae is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Gumovsky & Ramadan.
# Entedon diotimus

Entedon diotimus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Walker.
# Entedon epicharis

Entedon epicharis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Huang.
# Epitetralophidea articulus

Epitetralophidea articulus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.
# Eric van Kessel

Eric van Kessel (Budel, 28 februari 1966) is een Nederlands voormalig profvoetballer, die speelde voor PSV, De Graafschap, FC Groningen en FC Utrecht. Tevens speelde hij voor KSK Beveren en Lommel SK in België. In het seizoen 1992-93 speelde hij met FC Groningen in de eerste ronde van de Europa League tegen Váci FC Samsung. Hij is sinds 2022 trainer van het eerste elftal van de amateurclub KSK meeuwen.

## Clubstatistieken

| seizoen | club | competitie | duels | goals |
| 1987/88 | PSV (voetbalclub) | Eredivisie | 4 | 0 |
| 1988/89 | KSK Beveren | Eerste Klasse | 31 | 2 |
| 1989/90 | KSK Beveren | Eerste Klasse | 26 | 2 |
| 1990/91 | KSK Beveren | Eerste Klasse | 1 | 0 |
| 1990/91 | De Graafschap | Eerste divisie | 21 | 1 |
| 1991/92 | De Graafschap | Eredivisie | 34 | 1 |
| 1992/93 | FC Groningen | Eredivisie | 25 | 3 |
| 1993/94 | FC Groningen | Eredivisie | 14 | 0 |
| 1993/94 | FC Utrecht | Eredivisie | 14 | 0 |
| 1994/95 | FC Utrecht | Eredivisie | 22 | 1 |
| 1995/96 | FC Utrecht | Eredivisie | 30 | 0 |
| 1996/97 | Lommel SK | Eerste Klasse | 30 | 0 |
| 1997/98 | Lommel SK | Eerste Klasse | 27 | 1 |
| 1998/99 | Lommel SK | Eerste Klasse | 24 | 0 |
| 1999/00 | Lommel SK | Eerste Klasse | 10 | 0 |
# Epicephala orientale

Epicephala orientale is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Stainton.
# Epicephala lanceolaria

Epicephala lanceolaria is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Li, Wang & Hu.
# Erdöl Straße

De Erdöl Straße B48 is een Bundesstraße in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk.
De weg verbindt Wilfersdorf via Hauskirchen met Hohenau an der Masch en is 21,9 km lang.

## Routebeschrijving

De B48 begint op de in de deelgemeente Bullendorf van Wilfersdorf op een kruising met de B47. De weg loopt verder in oostelijke richting door Hauskirchen en Hohenau an der March waar ze een samenloop heeft met de B49. De B48 loopt verder in oostelijke richting naar de Slowaakse grens op de brug over de March waar ze overgaat in de 1144 naar Moravský Svätý Ján.

## Geschiedenis

De Erdöl Straße behoort sinds 1 januari 1950 tot de lijst met Bundesstraßen in Oostenrijk. in 2002 werd de B48 overgedragen aan de deelstaatregering.

## Weg zonder voorrang

He B48 was met uitzondering de kom van Dobermannsdorf een voorrangsvrije weg. Tegenwoordig is de B48 over de gehele lengte een voorrangsweg.
B1 · B2 · B3 · B4 · B5 · B6 · B7 · B8 · B9 · B10 · B11 · B12 · B13 · B14 · B15 · B16 · B17 · B18 · B19 · B20 ·
B21 · B22 · B23 · B24 · B25 · B26 · B27 · B28 · B29 · B30 · B31 · B32 · B33 · B34 · B35 · B36 · B37 · B38 · B39 · B40 · B41 · B42 · B43 · B44 · B45 · B46 · B47 · B48 · B49 · B50 · B51 · B52 · B53 · B54 · B55 · B56 · B57 · B58 · B59 · B60 · B61 · B62 · B63 · B64 · B65 · B66 · B67 · B68 · B69 · B70 · B71 · B72 · B73 · B74 · B75 · B76 · B77 · B78 · B79 · B80 · B81 · B82 · B83 · B84 · B85 · B86 · B87 · B88 · B89 · B90 · B91 · B92 · B93 · B94 · B95 · B96 · B97 · B98 · B99 · B100 · B105 · B106 · B107 · B108 · B109 · B110 · B111 · B113 · B114 · B115 · B116 · B117 · B119 · B120 · B121 · B122 · B123 · B124 · B125 · B126 · B127 · B129 · B130 · B131 · B132 · B133 · B134 · B135 · B136 · B137 · B138 · B139 · B140 · B141 · B142 · B143 · B144 · B145 · B146 · B147 · B148 · B149 · B150 · B151 · B152 · B153 · B154 · B155 · B156 · B158 · B159 · B160 · B161 · B162 · B163 · B164 · B165 · B166 · B167 · B168 · B169 · B170 · B171 · B172 · B173 · B174 · B175 · B176 · B177 · B178 · B179 · B180 · B181 · B182 · B183 · B184 · B185 · B186 · B187 · B188 · B189 · B190 · B191 · B192 · B193 · B197 · B198 · B199 · B200 · B201 · B202 · B203 · B204 · B205 · B209 · B210 · B211 · B212 · B213 · B214 · B215 · B216 · B217 · B218 · B219 · B220 · B221 · B222 · B223 · B224 · B225 · B226 · B227 · B228 · B229 · B230 · B303 · B305 · B309 · B310 · B311 · B316 · B317 · B319 · B320
* ↑ Bundesstraßengesetz vom 18. Februar 1948, Verzeichnis C.
# Erdődy

Erdődy kan verwijzen naar:
* Erdődy (geslacht), Hongaars-Kroatisch adelsgeslacht
* Erdődy-landgoed, Oostenrijks voormalig zomeroord, met een museum over Ludwig van Beethoven
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Erdődy en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Erdős-Woods-getal

In de getaltheorie heet een positief geheel getal k een Erdős–Woods-getal als er een rij van $k+1$ opeenvolgende gehele getallen a, a+1, ..., a+k bestaat, zodanig dat alle elementen in de rij een factor met een van de eindpunten van de rij gemeen hebben. Met andere woorden: geen enkel getal in de rij is relatief priem met beide eindpunten van de rij.
De eerste Erdős–Woods-getallen k zijn:
    16, 22, 34, 36, 46, 56, 64, 66, 70, ... rij A059756 in OEIS.
De corresponderende beginpunten a zijn:
    2184, 3521210, 47563752566, 12913165320, 3180417880379694, 2212091405535117414, 3843095117044776029646, 3615758618744894508744, 13151117479433859435440, ... rij A059757 in OEIS.
Voor het eerste Erdős–Woods-getal 16 geldt bijvoorbeeld dat van de rij:
    2184, ...., 2200
het beginpunt 2184 = 2×3×7×13, en het eindpunt 2200=2×2×2×5×5×11, zodat van de tussenliggende getallen sowieso de even getallen voldoen, evenals de 3-vouden en de 5-vouden. Blijven over: 2189 = 11×199, 2191 = 3×7×13 en 2197 = 13×439, dus 11-, 7- of 13-vouden.

## Geschiedenis

De Erdős–Woods-getallen danken hun naam aan een vermoeden, dat in 1980 door Paul Erdős werd geformuleerd:
    Er bestaat een geheel getal k, zodat voor ieder paar a en b de beide kleinste gemene veelvouden van a, a+1, ..., a+k en b, b+1, ..., b+k een priemfactor verschillend hebben.
en aan AR Woods, die hier aan de Universiteit van Manchester onderzoek naar deed en het eerste voorbeeld boven heeft gevonden.
In 1987 bewees David Dowe dat er oneindig veel van Erdős–Woods-getallen k zijn.
Patrick Cégielski en medewerkers bewezen in 2003 dat k steeds kleiner is dan a, dat de verzameling van Erdős–Woods-getallen recursief is en met een algoritme kan worden berekend. Zij berekenden de getallen tot circa 600. Al deze getallen zijn even, maar dit betekent niet dat alle Erdős–Woods-getallen even zijn, zoals Dowe vermoedde. Het eerste oneven Erdős–Woods-getal is k=903, en er zijn oneindig veel even zowel als oneven Erdős–Woods-getallen. Een Erdős–Woods-getal kan ook een priemgetal zijn, bijvoorbeeld k=15493.

## Open vragen

Cégielski et al. formuleerden een aantal open vragen in verband met deze getallen, onder meer:
* Als het Erdős–Woods-getal k in het paar (a,k) even is, is a dan altijd even of niet?
* Er zijn veel paren van Erdős–Woods-getallen, die opeenvolgende even getallen zijn: 34 en 36, 64 en 66, enz. Zijn er oneindig veel van deze paren?
* Er zijn rijen van drie opeenvolgende even Erdős–Woods-getallen (92,94,96) en van vier opeenvolgende (216, 218, 220, 222). Is er voor elk geheel getal n een rij van n opeenvolgende even Erdős–Woods-getallen?
* Bestaat er voor elk geheel getal n>1 een verschil tussen twee opeenvolgende Erdős–Woods-getallen dat gelijk is aan n?
# Eriopyrrha colabristis

Eriopyrrha colabristis is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1907 gepubliceerd door Edward Meyrick.
# Eptatretus ancon

Eptatretus ancon is een soort uit de familie der slijmprikken (Myxinidae).
Deze soort is enkel bekend dankzij een exemplaar dat voor de Caribische kust van Colombia werd opgevist. Over hun verspreiding, habitat, populatie, ecologie en bedreigingen is dan ook nog bijzonder weinig gekend. Men kan echter wel met zekerheid zeggen dat deze slijmprik ten minste in het westen van de Atlantische Oceaan leeft.
# Erich Bielka

Erich Bielka (Wenen, 15 mei 1908 - Bad Aussee, 1 september 1992) was een Oostenrijk diplomaat en politicus (partijloos).

## Biografie

Erich Bielka werd in 1908 geboren als Erich Ritter Bielka von Karltreu en stamde uit een adellijke familie. Hij volgde een opleiding tot diplomaat en trad in 1935 in diplomatieke dienst. Hij werd direct na de Anschluss gevangengenomen en op transport gesteld naar de Gestapogevangenis van München. Later verbleef hij in de concentratiekampen Dachau en Buchenwald. Na de Tweede Wereldoorlog was hij werkzaam op het ministerie van Buitenlandse Zaken (1945) en nadien hervatte hij zijn loopbaan als diplomaat. Hij was achtereenvolgens Oostenrijks ambassadeur in Ankara (1952-1958), Caïro (1958-1967), Bern (1967-1972) en Parijs (juni 1972-1974). Vervolgens was hij hoge ambtenaar op het ministerie van Buitenlandse Zaken, laatstelijk secretaris-generaal van dat ministerie.
Na de verkiezingen van Rudolf Kirchschläger tot bondspresident in 1974 volgde Bielka hem op als minister van Buitenlandse Zaken. Hij diende in de sociaaldemocratische regering van Bruno Kreisky. Evenals zijn voorganger was Bielka partijloos. In het kader van Oostenrijks politiek van goede nabuurschap bezocht hij in 1976 de Duitse Democratische Republiek (DDR) en bereidde daar het bezoek van bondskanselier Bruno Kreisky voor dat in 1978 plaatsvond. Kreisky was toen de eerste Westerse regeringsleider die de DDR bezocht.
Na zijn ministerschap zette hij zich in het bijzonder in voor de Oostenrijkse betrekking met de Europese Gemeenschap en was samen met oud-minister van Buitenlandse Zaken Erwin Lanc en de diplomaat Hans Thalberg initiatiefnemer van een studiegroep om alternatieven te ontwikkelen voor de toetreding tot de EG omdat hij vreesde dat door toetreding de neutraliteit van Oostenrijk in gevaar zou komen.
Erich Bielka overleed in 1992 op 84-jarige leeftijd.

## Onderscheidingen

* 1965: Grote Gouden Ereteken voor Verdienste voor de Republiek Oostenrijk
* 1974: Grote Zilveren Ereteken voor Verdienste voor de Republiek Oostenrijk
* Grootofficier in het Legioen van Eer (Frankrijk)
* Ereteken van Verdienste voor de Bevrijding van Oostenrijk
# Eralea abludius

Eralea abludius is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Hodges.
# Eraines

Eraines is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 243 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen.

## Geografie

De oppervlakte van Eraines bedraagt 4,0 km², de bevolkingsdichtheid is 60,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Eraines met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Ernesto Grillo

Ernesto Grillo (Buenos Aires, 1 oktober 1929 – aldaar, 18 juni 1998) was een Argentijnse voetballer, die speelde als aanvallende middenvelder.
Grillo startte zijn carrière bij Independiente. Een hoogtepunt in zijn carrière kwam er in 1953 toen hij met de nationale ploeg tegen Engeland speelde op 14 mei en een legendarische goal maakte. Twee jaar later won hij met zijn team de Copa América 1955. Van 1957 tot 1960 waagde hij zich aan een Europees avontuur bij AC Milan. Hij scoorde in de finale van de Europacup I 1957/58 tegen Real Madrid, maar kon niet verhinderen dat zijn team met 3-2 de boot inging tegen de Madrilenen. In 1960 keerde hij terug naar Argentinië en ging bij Boca Juniors spelen, waar hij nog drie landstitels mee haalde.
Op 37-jarige leeftijd beëindigde hij zijn profcarrière. Vier jaar later ging hij nog als jeugdtrainer aan de slag bij Boca en bleef daar tot 1986. In 1997 kreeg hij een zware depressie. Grillo overleed uiteindelijk in juni 1998.
# Erautar

Erautar, ook Irautar, is een dorpscommissie (Engels: village development committee, afgekort VDC; Nepalees: panchayat) in het oosten van Nepal, gelegen in het district Ilam in de Mechi-zone. Ten tijde van de volkstelling van 2001 had het een inwoneraantal van 4326 personen, verspreid over 830 huishoudens; in 2011 waren er 4334 inwoners, verspreid over 956 huishoudens.
# Eratosthenium

Maan-tijdschaal :
| Periode | Epoche | Tijd geleden (Ma) |
| Copernicum | Copernicum | heden - 1100 |
| Eratosthenium | Eratosthenium | 1100 - 3200 |
| Imbrium | Laat | 3200 - 3800 |
| Imbrium | Vroeg | 3800 - 3850 |
| Nectarium | Nectarium | 3850 - 3920 |
| Prenectarium | Bekken Groepen | 3850 - 4150 |
| Prenectarium | Crypticum | 4150 - 4567 |
Het Eratosthenium is een periode uit de geologische tijdschaal van de Maan, die ongeveer duurde van 3200 tot 1100 miljoen jaar geleden. Het Erastothenium komt na het Laat Imbrium en voor het Copernicum. Het tijdperk is genoemd naar de krater Erastothenes, waarvan de vorming als begin van het Erastothenium geldt.
Soms wordt de vorming van de krater Copernicus als het einde van het Erastothenium gezien. Een tegenwoordig vaker gebruikte definitie is het door erosie verdwenen zijn van kraters met een bepaalde diameter.
Het grootschalige basaltische vulkanisme dat in het Imbrium plaatsvond hield aan het begin van het Erastothenium geleidelijk op. De jongst bekende lavastromen op de Maan, geïdentificeerd op foto's van ruimtesondes, zijn gevormd aan het einde van het Imbrium.
Vergeleken met de tijdschaal voor de Aarde beslaat het Erastothenium het grootste gedeelte van de era's Neoarcheïcum, Paleoproterozoïcum en Mesoproterozoïcum.
# Erik Buijs

Dirk Erik Buijs (Rhenen, 3 november 1970) is een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk

Erik Buijs groeide op in Echteld, als zoon van de kunstenaar Hedda Buijs. Hij studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda en de Hogeschool voor de Kunsten Arnhem.
Buijs is vooral bekend om zijn mensfiguren, gegoten in beton, brons en aluminium. Hij noemt zichzelf echter geen beeldhouwer maar beeldenmaker: hij vormt zijn beelden uit klei of was, of snijdend in piepschuim.
   Bij gebrek aan betere beeldmiddelen kies ik uiteindelijk toch altijd weer voor figuratieve beelden. Hiermee kan ik het beste mijn visie op een gegeven plek of opdracht weergeven. Mijn beelden hebben vrijwel dezelfde karaktereigenschappen als hun maker: vol zelfspot met een kritische houding naar hun omgeving. Mijn beelden zijn geen illustraties van een verhaal, het verhaal begint juist bij die beelden!
Als reactie op het kunstklimaat is hij op 1 januari 2011 een weblog begonnen. Daarop plaatste hij een jaar lang dagelijks een foto van een nieuw beeld.
Zijn werk is vooral te zien in bedrijfscollecties, op kunstbeurzen, exposities en in galeries. In 2023 staat zijn werk ZIT op het Museumplein te Amsterdam in de internationale kunstbiënnale ArtZuid. Naast dit werk koos curator Jasper Krabbé voor het beeld MUD, dat op de Apollolaan tegenover het Hilton Hotel mocht staan.
De kunstenaar woont en werkt in Oosterbeek.

## Enkele werken in de openbare ruimte

* De dwerg en de eend, Plantsoen Vispoorthaven, Zutphen (1996)
* Nog even zonder titel, Florapark, Wolfskuil, Nijmegen (1999)
* Wâ sedde gij, Groenmarkt, Tiel (2003)
* Hondenallegorie (zeven figuren), Dalemwal, Gorinchem (2004)
* Burgers van Carnisse, Barendrecht (2005)
* Kaka (man in vogelpak), Stadkadeplein, Apeldoorn (2005)
* De appeleter, Elst (2008)
* Vreemde vogel, Blauwe Berg, Hoorn (2018)
* Grote bonk (2022)
* ZIT, Notaris Fischerstraat, Ede (2022)
* MiniMUD, Apollolaan, Amsterdam (2023)
* Kaka (man in vogelpak) (2005), Apeldoorn
* Grote bonk (2022), serie unieke glazen knikkers met een doorsnede van 15 cm
* ZIT (2023), Museumplein, A'dam, ArtZuid
* MiniMUD (2023), model voor MUD getoond op ArtZuid
# Eretmapodites mortiauxi

Eretmapodites mortiauxi is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Cunha Ramos & Ribeiro.
# Erora biblia

Erora biblia is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Thecla biblia in 1868 gepubliceerd door William Chapman Hewitson.

## Synoniemen

* Thecla oleris Druce, 1907
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Ereorde van de Gele Ster

De Ereorde van de Gele Ster is de hoogste Surinaamse orde van verdienste. Deze ridderorde werd ten tijde van de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 ingesteld om de Orde van de Nederlandse Leeuw en de Orde van Oranje-Nassau te vervangen. De orde wordt voor verdiensten voor de staat en het volk toegekend en wordt ook aan vreemdelingen verleend. De Surinaamse president is de Grootmeester van de orde.

## De graden

* Grootlint
* Grootofficier
* Commandeur
* Officier
* Ridder
Het kleinood van de orde is een geëmailleerd gouden wapen van Suriname, met dragers en lint.
De keten van de orde is van een heel bijzonder model; gouden schakels in de vorm van "Sen" en gouden sterren zijn met een dunne ketting met elkaar verbonden. De keten rust op een halfrond geplooid lint van de orde dat uitloopt in twee strikken. De strikken worden op de schouders gedragen.
Het lint van de orde is rood met een wit-groene bies.
# Erenna richardi

Erenna richardi is een hydroïdpoliep uit de familie Agalmatidae. De poliep komt uit het geslacht Erenna. Erenna richardi werd in 1904 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bedot.
# Erionomus pilosus

Erionomus pilosus is een keversoort uit de familie Passalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Aurivillius.
# Eriphia sebana

Eriphia sebana is een krabbensoort uit de familie van de Eriphiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1803 door Shaw & Nodder.
# Eriphia scabricula

Eriphia scabricula is een krabbensoort uit de familie van de Eriphiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Dana.
# Escaphiella viquezi

Escaphiella viquezi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergcelspinnen (Oonopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Escaphiella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Norman I. Platnick & Dupérré.
# Escara

Escara kan verwijzen naar:
* Escara (gemeente), een Boliviaanse gemeente
* Escara (plaats), een plaats in deze gemeente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Escara en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Escarmain

Escarmain is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France) en telt 423 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cambrai.

## Geografie

De oppervlakte van Escarmain bedraagt 6,4 km², de bevolkingsdichtheid is 66,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Escarmain met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Erskine Childers

Erskine Childers kan verwijzen naar:
* Robert Erskine Childers (1870-1922), Iers schrijver en politiek activist
* Erskine H. Childers (1905-1974), Iers politicus (president 1973-1974)
* Erskine B. Childers (1929-1996), Iers schrijver, verslaggever voor de BBC en functionaris van de Verenigde Naties
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Erskine Childers en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Esdoornuitbreekkogeltje

Het esdoornuitbreekkogeltje (Diaporthe niessliana) is een schimmel behorend tot de familie Diaporthaceae. Het leeft saprotroof op dode takken van esdoorn (Acer).

## Verspreiding

In Nederland komt het esdoornuitbreekkogeltje zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Esdoornuitbreekkommetje

Het esdoornuitbreekkommetje (Pyrenopeziza petiolaris) is een schimmel behorend tot de familie Ploettnerulaceae. Het leeft saprotroof op overjarige bladstelen van de esdoorn (Acer).

## Kenmerken

Het vormt grijze of zwarte apothecia van 0,7–1,2 × 0,2–0,5 mm. Ze ontwikkelen zich onder de epidermis van de gastheer. Naarmate ze ouder worden, zwellen ze op, worden ze zwart en gaan ze uiteindelijk open met een lichtere longitudinale spleet. Op deze manier wordt het zwartgrijze hymenium blootgelegd, dat boven het oppervlak van de gastheer uitsteekt en een ovale, ronde komvorm vormt, die doet denken aan de vruchtlichamen van Mollisia. 8-sporige asci, 42–57 × 4 µm. Cilindrische en bovenste parafysen zijn gezwollen tot 3 µm. De ascosporen zijn glad, spoelvormig tot knotsvormig, hyaliene en meten 7-7,5 × 2-2,5 µm.

## Verspreiding

Het esdoornuitbreekkommetje komt in Nederland zeldzaam voor.

## Taxonomie

Het werd voor het eerst beschreven in 1805 door Johannes Baptista von Albertini en Lewis David von Schweinitz en noemde het Hysterium petiolare. De huidige naam, erkend door Index Fungorum, werd eraan gegeven door John Axel Nannfeldt in 1932.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum