OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van West-Australië

De vlag van West-Australië is een Brits blue ensign met aan de rechterkant de badge van de staat: een zwarte zwaan in een gele cirkel. De zwarte zwaan is een symbool van de deelstaat. De vlag werd aangenomen in 1953.

## Historische vlag

De vorige (eerste) vlag van West-Australië was in gebruik tussen 1870 (officieel 27 november 1875) en 1953. Die vlag zag er hetzelfde uit als de huidige, maar de zwaan keek de andere kant op. De richting waar de zwaan heen keek was veranderd om te voldoen aan de vexillologische richtlijn die stelt dat dieren op een vlag richting de hijszijde moeten kijken.
* 1870–1953
# Play I

Play I is de vierde compositie die de Fin Magnus Lindberg componeerde voor de piano, zijn eigen instrument. Dit keer is het gecomponeerd voor twee piano's, net zoals zijn Muziek voor twee piano's.
Lindberg liet langzamerhand het strikte regime van puur seriële muziek los in dit werk. Hijzelf schreef dat het werk gezien moet worden als een toneelstuk en dat er dus diverse rollen en ontwikkelingen zijn. De toevoeging "I" of andere combinatie in Lindbergs werk geeft niet aan dat er een genummerde reeks is; zo verscheen Sculpture II jaren eerder dan Sculpture.

## Achtergrond

De muziek bestaat uit dertien secties, die achter elkaar door gespeeld worden; de uitvoerenden hebben daarin gedeeltelijk de mogelijkheid om de volgorde zelf te bepalen. Ralph van Raat schreef in de enige uitgave in 2008 dat de partituur bestond uit enorme vellen papier en dat de noten c.q. delen verspreid over het papier staan genoteerd.
Ook qua beluistering geeft het werk een lossere indruk dan met name de eerste twee werken voor piano. Toch zitten ook in dit werk de schakeringen voor- en achtergrond en de korte melodieloopjes; er lijkt een wat meer doorlopende compositie te zijn ontstaan, maar dat kan in dit geval dus ook aan de gekozen uitvoering liggen. Het werk eindigt onverwacht met een echte slotnoot.

## Structuur

De keus van de uitvoerende bepaalt dus het werk, daarbij moet gezegd dat de Movements een vastere structuur hebben dan de overige secties:
* Movement 1 – Routes 1 – Movement 2 – Prism 1 – Routes 2 – Movement 3 – Fugures and points – Mirrors – Figures and points – Movement 4 – Prism 2 – Routes 3 – Closure.

## Uitvoering

Er is een (Finse) radio-opname gemaakt van dit werk; Lindberg zat achter de ene vleugel; zijn vaste pianovriend Risto Väisänen bespeelde de andere.

## Discografie

* opname Naxos; Ralph van Raat en Maarten van Veen; opname 6 en 7 oktober 2007; Amsterdam.
* de compact disc
* FIMIC voor première, verhaal en geschiedenis
# Psara subaurantialis

Psara subaurantialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst in 1871 gepubliceerd door Gottlieb August Wilhelm Herrich-Schäffer.
De soort komt voor in Cuba.
# Askenaz

Askenaz was volgens de volkerenlijst in Genesis 10:3 een van de drie zonen van Gomer, en kleinzoon van Jafet. Naast Genesis komt Askenaz ook voor in 1 Kronieken 1: 6 en in het Joodse boek der Jubileeën.
Volgens orthodoxe uitleggers zou hij zich met zijn nageslacht in het huidige Armenië hebben gevestigd, in latere tijden zouden verschillende stammen richting Noordwest-Europa zijn getrokken. In Assyrische inscripties uit de 7e eeuw v. Chr. wordt melding gemaakt van een opstand van de 'Askuza' en de 'Mannai', dit staat tevens in Jeremia 51. De Assyriërs doelden in hun inscripties met de 'Askuza' op de Scythen, een volk dat leefde in Centraal-Azië. Op deze manier wordt Askenaz door verschillende mensen genoemd als voorvader van onder andere de Scythen.
Askenaz zou niet alleen een voorvader van de Scythen zijn, maar ook van een groot gedeelte van de huidige Noordwest Europese bevolking. Tot op de dag van vandaag is Askenaz de Hebreeuwse benaming voor Duitsland, in de Ierse taal duidt 'Sacsana' op heel Engeland. De Saksen beriepen zich erop af te stammen van hun mythologische voorvader Aschanes (Askanius), in de Noordse mythologie is Ask de eerste mens. Al deze benamingen kunnen mogelijk herleid worden naar de Askenaz uit de Bijbel.
# Wanatah

Wanatah is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Indiana, en valt bestuurlijk gezien onder LaPorte County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1013. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1024, een stijging van 11 (1,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,5 km², geheel bestaande uit land. Wanatah ligt op ongeveer 223 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Wanatah.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Wanatah op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Cornelis van Poelenburch

Cornelis van Poelenburch, Poelenburch ook gespeld als Poelenborch, Poelenburg of Poelenburgh (Utrecht, 1594/1595 - Utrecht, 12 augustus 1667), was een Nederlands kunstschilder van Italiaanse landschappen.

## Leven

Poelenburch was een leerling van Abraham Bloemaert te Utrecht. Na zijn opleiding reisde hij rond 1617 naar Italië, waar hij zich bij de Bentvueghels aansloot, de club van Nederlandse schilders te Rome. Zijn bijnaam daar was Satyr. Evenals zijn generatiegenoot Bartholomeus Breenbergh uit Amsterdam werd hij in Rome sterk beïnvloed door de landschappen van Paul Bril en de werken van Adam Elsheimer, en hij begon zelf Italiaanse landschappen te schilderen, die opvielen door een meer naturalistische benadering dan tot dan toe gebruikelijk.
Hij had in Rome veel succes en kreeg onder meer opdrachten van groothertog Cosimo II de' Medici. Rond 1625 keerde Poelenburch terug naar Utrecht, waar hij een studio opzette. Hij had veel leerlingen en genoot veel aanzien met zijn kleine kabinetstukjes. Rubens kocht bij zijn bezoek aan Utrecht in 1627 enkele schilderijen van Poelenburch. In 1631 maakte hij een reis naar Parijs en op uitnodiging van koning Karel I werkte hij van 1637 tot 1641 in Londen. De Utrechtse verzamelaar baron van Wyttenhorst bezat vijfenvijftig schilderijen van hem en in de verzameling van stadhouder Frederik Hendrik was geen andere schilder zo goed vertegenwoordigd als Poelenburch.

## Werk

Poelenburch schilderde kleine, verfijnde schilderijen op paneel of koper van Italiaanse landschappen met voorstellingen van Bijbelse, mythologische of literaire onderwerpen. Het zijn arcadische taferelen gestoffeerd met vaak naakte figuren en ruïnes en door een helder licht beschenen. Hij werkte samen met andere Utrechtse schilders. Zo stoffeerde hij landschappen van Jan Both en interieurstukken van Bartholomeus van Bassen met figuurtjes. Poelenburch wordt gerekend tot de eerste generatie italianisanten en oefende een grote invloed uit op schilders van zijn eigen generatie, zoals Breenbergh, en op schilders van volgende generaties, zoals Herman van Swanevelt, Nicolaes Berchem, Jan Both en Jan Baptist Weenix.

## Inwijding

Tijdens zijn 'doopdienst', het inwijdingsritueel droeg hij een zelf gemaakt gedicht voor in het Italiaans
    Baci soavi e cari
    Cibo de la mia vita
    Ch'or mi rubate, hor me rendete il core,
    Per voi convien ch'impari
    Come un'alma rapita
    Non sente il duol di morte, e pur si muove.
    Quant'ha di dolce amore
    Perche sempre mi baci?
    O dolcissime rose,
    In voi tutto ripose
    E s'io potessi in vostri dolci baci
    La mia vita finire
    O che dolce morire!
# Stadhuis van Cluj-Napoca

Het stadhuis van Cluj-Napoca is de lokale bestuurszetel van de Roemeense stad Cluj-Napoca.

## Geschiedenis

Het gebouw werd eind 19e eeuw opgericht naar de plannen van architect Ignác Alpár en heeft een façade in Weense barokstijl en een klokkentoren in de hoek. Op deze toren was aanvankelijk het wapenschild van het comitaat Kolozs aangebracht, waarvan de stad in de Oostenrijks-Hongaarse tijd de hoofdplaats was. De bouw volgde het stedelijk ontwikkelingsplan uit 1798. Het gebouw had meerdere bestemmingen: het werd zowel een politiek, een administratief als een fiscaal centrum. Tegelijkertijd verwelkomden de grote zalen kunsttentoonstellingen en tegen de eeuwwisseling ook de stadsballen.
Het stadhuis van Cluj is thans erkend als een historisch monument door het Roemeens ministerie van Cultuur en Nationaal Erfgoed.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hôtel de ville de Cluj-Napoca op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Dactylispa gracilis

Dactylispa gracilis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1898 gepubliceerd door Louis Albert Péringuey.
# Vlag van Wemmel

De vlag van Wemmel werd door de gemeenteraad op 17 september 1987 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Vlaams-Brabantse gemeente Wemmel. Op 14 juni 1988 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 16 september 1988 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Geel met een rood kruis en in de broektop een zwarte kraai.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit.
# Pirata pallipes

Pirata pallipes is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pirata. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door John Blackwall.
# Provinciale weg 591

De provinciale weg 591 (N591) is een voormalige provinciale weg in de Nederlandse provincie Limburg. De route liep van Maastricht via Oost-Maarland naar Eijsden en is sinds 1999 in beheer en onderhoud bij de gemeenten.
De N591 had een lengte van 6,7 kilometer en werd gevormd door de Limburglaan en de Hoge Weerd in de gemeente Maastricht en door de Oosterweg, de Catharinastraat, de Kloppenbergweg en een deel van de Emmastraat in de toenmalige gemeente Eijsden (sinds 2011 Eijsden-Margraten). Het was een aaneengeschakelde route die evenwijdig liep aan de Maas op haar rechteroever. De weg is aangelegd begin jaren 80 van de 20e eeuw ten gevolge van grootschalige nieuwbouwplannen in Heugem. De smalle straten van het toenmalige kerkdorp waren niet geschikt om de nieuwe verkeersstromen te verwerken. Daaruit ontstonden de plannen voor de provinciale weg T43, een gebiedsontsluitingsweg met een breed profiel die westelijk van de oude dorpskern kwam te liggen en een rechtstreekse verbinding moest vormen met Eijsden. Met de invoering van het Provinciaal Routenummerplan 1992 kreeg deze weg het administratieve nummer N591. Het beheer en onderhoud van de weg is in 1999 volledig overgedragen aan de desbetreffende gemeenten waarmee het wegnummer officieel verdween, hoewel sommige nieuwere wegenkaarten het nog gebruiken.
De weg loopt langs de Pietersplas en ontsluit verder het bedrijventerrein Zoerbeemden in Eijsden.
N62 · N69 · N251 · N252 · N253 · N254 · N255 · N256/A256 · N257 · N258 · N260 · N261 · N262 · N263 · N264 · N266 · N267 · N268 · N269 · N270/A270 · N271 · N272 · N273 · N274 · N275 · N276 · N277 · N278 · N279 · N280 · N281 · N282 · N283 · N284 · N285 · N286 · N287 · N288 · N289 · N290 · N291 · N292 · N293 · N294 · N295 · N296 · N296n · N297 · N298 · N300 · N321 · N322 · N324 · N329 · N389 · N394 · N395 · N396 · N397 N556 · N562 · N564 · N570 · N572 · N590 · N595 · N598 · N601 · N602 · N605 · N607 · N612 · N613 · N615 · N616 · N617 · N618 · N620 · N622 · N625 · N629 · N631 · N632 · N637 · N638 · N639 · N640 · N641 · N651 · N652 · N653 · N654 · N655 · N656 · N658 · N659 · N660 · N661 · N662 · N663 · N664 · N665 · N666 · N667 · N668 · N669 · N670 · N671 · N673 · N674 · N675 · N676 · N682 · N683 · N686 · N689 · N690 · N831 · N843 Voormalige provinciale wegen: N299 · N551 · N552 · N553 · N554 · N555 · N560 · N561 · N563 · N565 · N566 · N567 · N568 · N571 · N574 · N580 · N581 · N582 · N583 · N584 · N585 · N586 · N587 · N588 · N589 · N591 · N592 · N593 · N594 · N596 · N597 · N603 · N604 · N606 · N608 · N610 · N611 · N614 · N619 · N621 · N623 · N624 · N626 · N628 · N630 · N634 · N642 · N657
# Athripsodes quentini

Athripsodes quentini is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Wassia Krimsky

Wassia Krimsky ("Vasja van de Krim"), pseudoniem van Basile Nietchipourenko (geboren Vasili Netsjipoerenko, Sebastopol, gouvernement Taurida, 12 april 1895 – Amsterdam 8 juni 1967) was een Russisch-Nederlands bariton, danser en artiest.
Hij was zoon van Ivan Netsjipoerenko en Paraskeva Tsjemeris. Hijzelf bleef ongetrouwd. Hij werd begraven op De Nieuwe Ooster.
Wassia Krimsky maakte jarenlang deel uit van het Don Kozakkenkoor uit Antwerpen, maar trad ook als solist op. Zijn naam dook voor het eerst op in de jaren dertig, vooral in de kleine zalen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kon hij blijven optreden, omdat hij lid was geworden van de Kultuurkamer. Zo stond hij in 1944 nog als "Oekraiens zanger en danser" op de planken met André Carrell. In 1945 en later trad hij wel op voor de VARA, De Waarheid en de Communistische Partij Nederland (CPN). Bij een optreden in CinéTol in juni 1945 stond hij op het podium waarbij medewerkers van De Waarheid gratis toegang hadden. In 1947 zong hij met The Ramblers in de show Trommelvuur in het Concertgebouw te Amsterdam. In 1951 stond hij in dezelfde zaal met artiesten als Lou Bandy, Willy Vervoort, Willy Alberti en de Kilima Hawaiians. Hij was in die jaren ook wel voor de radio te horen, begeleid door pianist Eddy Wallis. In 1964 stond hij op het podium in het Vondelpark; hij zong daar als het eenmanskozakkenkoor.
Zijn laatste bekende optreden was in 1965; hij sprak Russisch in een show van Rudi Carrell (zoon van André).
Na zijn overlijden verdween zijn naam in de anonimiteit.
* ↑ Gemeente Amsterdam: Persoonskaart Nietschipourenko
* ↑ Gemeente Amsterdam: Verklaring van overlijden
* ↑ Sebastopol ligt op Krim.
* ↑ Mei tot mei (geraadpleegd 10 december 2023)
* ↑ Advertentie, Circus Piccadilly. Haagsche Courant (8 september 1944). Geraadpleegd op 10 december 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Advertentie, Circus Piccadilly. De Waarheid (15 juni 1944). Geraadpleegd op 10 december 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Advertentie, Anova brengt. Het Parool (15 november 1947). Geraadpleegd op 10 december 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Advertentie, Anova brengt. De Telegraaf (22 november 1951). Geraadpleegd op 10 december 2023 – via delpher.nl.
# Corrençon-en-Vercors

Corrençon-en-Vercors is een gemeente in het Franse departement Isère (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 364 inwoners (2007). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Grenoble.

## Geografie

De oppervlakte van Corrençon-en-Vercors bedraagt 37,7 km², de bevolkingsdichtheid is 9,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Corrençon-en-Vercors met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Stadhuis van Chicago

Het stadhuis van Chicago (Engels: Chicago City Hall) is het gemeentehuis van de Amerikaanse stad Chicago.
Het gebouw telt 12 verdiepingen en is 66,45 meter hoog. Het is door Holabird & Root ontworpen en werd op 21 januari 1982 tot een Chicago Landmark benoemd. Het neoclassicistische ontwerp moest de kracht, waardigheid en vitaliteit van het bestuur uitbeelden.
Het gebouw bestaat eigenlijk uit twee delen. Het westelijke deel, City Hall genaamd, werd tussen 1909 en 1911 gebouwd. Het oostelijke deel, dat het County Building heet, werd tussen 1905 en 1908 gebouwd.
* 1 2 (en) Emporis geraadpleegd op 2010-1-30
* 1 2 (en) Chicago Landmarks geraadpleegd op 2010-1-30
* ↑ (en) Community Walk geraadpleegd op 2010-1-30
* Library of Congress Control Number: sh2010000587
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007576924705171
# Dadel

Een dadel is de vrucht van de dadelpalm (Phoenix dactylifera), een tweehuizige palm. Dadels groeien in trossen aan de vrouwelijke bomen. In de vruchten bevindt zich een harde pit. De dadel is een steenvrucht. Ze worden in november en december geoogst. De vrucht wordt vers of gedroogd gegeten. De teelt van dadels is zeer oud en is waarschijnlijk begonnen in het Midden-Oosten. Er zijn meer dan 400 rassen. De bekendste zijn: Medjoul, Balah, 'Adjwa, Galaas, Raziez, Ganiezie, Maskaani, 'Anbara, Mawaadj-ie, Badj-iera, Gharra, Halawaa, Salmie, Hajjaanie, Zaghloel, Bint 'iesh, en Samaani.

## Teelt

Dadels worden vooral geteeld in Noord-Afrika en de Arabische landen, maar ook in Californië en Australië. Soorten dadels die het meest worden verhandeld zijn Deglet Nour, Hallawi, Khaleseh en Medjoul. Deze komen overwegend uit Egypte, Californië, Palestina en Israël. Maar ook voor een land als Tunesië vormen dadels een belangrijk exportproduct.
Belangrijke producenten van dadels zijn volgens de FAO:
* Egypte: 1.100.000 ton (16,2% van de wereldproductie)
* Iran: 880.000 ton (13,0%)
* Saoedi-Arabië: 830.000 ton (12,3%)
* Verenigde Arabische Emiraten: 760.000 ton (11,2%)
* Pakistan: 650.000 ton (9,6%)
* Algerije: 450.000 ton (6,6%)
* Soedan: 330.000 ton
* Oman: 240.000 ton
* Libië: 140.000 ton
* Overig: 1.140.000 ton
* Irak: 650.000 ton

## Hedendaags gebruik

In de keuken zijn dadels goed te combineren met noten, bijvoorbeeld amandelen, en roomkaas. Ze kunnen worden verwerkt in cakes en desserts, maar ook in combinatie met hartige gerechten zoals tajines (geurige stoofschotels), kerrieschotels of als vulling voor vis, vlees of gevogelte. Dadels zijn rijk aan vitamine A en B, alsook aan ijzer, magnesium en fosfor. Verse dadels bevatten aanzienlijk meer vitamine C en minder suiker.

## Dadels in de islam

De dadel is een vrucht die veelvuldig voorkomt in de Soenna. In de Hadith volgens Al-Boechâri wordt bijvoorbeeld gezegd: "Degene die de dag begint met zeven 'adjwa-dadels, zal die dag geen last hebben van gif noch sihr (zwarte magie)." (Deel 7, Boek 65, Nummer 356). Het regelmatig eten van 'adjwa-dadels zou de lever herstellen en reinigen. Men zou daardoor kunnen genezen na het innemen van een kleine hoeveelheid gif.
Tijdens de vastenmaand ramadan worden dadels traditioneel bij zonsondergang gegeten bij de iftar-maaltijd. De overleveringen zeggen dat door het verbreken van het vasten met een dadel de iftar duizend keer zo veel sawab (beloning voor goede daden) oplevert.
# Plecturocebus oenanthe

Plecturocebus oenanthe is een zoogdier uit de familie van de sakiachtigen (Pitheciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Oldfield Thomas in 1924.

## Voorkomen

De soort komt voor in Peru.
* ↑ (en) Plecturocebus oenanthe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C.P. (2005). "Order Primates". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 144. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Plecturocebus oenanthe (O. Thomas, 1924). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 01-01-2024.
# Pseudagrion serrulatum

Pseudagrion serrulatum is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Karsch.
* 1 2 (en) Pseudagrion serrulatum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Athripsodes ozerenae

Athripsodes ozerenae is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Watertoren (Alphen aan den Rijn, Hoorn)

De eerste watertoren in Alphen aan den Rijn die in de Hoorn stond werd in 1902 gebouwd naar ontwerp van N. Biezeveld. De aannemer van de bouw was J.H. Nieuwehuizen uit Rotterdam. De toren was 26,5 meter hoog en werd in 1958 gesloopt, tot in 2000 bleef het gebied in gebruik als waterwingebied.
# Correos (postbedrijf)

Correos (officiële naam: Sociedad Estatal Correos y Telégrafos) is een Spaans staatspostbedrijf dat valt onder de Sociedad Estatal de Participaciones Industriales (SEPI).
Correos heeft 53.000 medewerkers in dienst en verwerkt per jaar 5,4 miljard poststukken. Correos is daarmee een van de grootste postdiensten ter wereld. Het hoofdkantoor is gevestigd in Madrid, en Correos zelf heeft meer dan 10.000 postcentra in heel Spanje.
Het embleem van Correos, bestaande uit een kroon en posthoorn, werd in de jaren zeventig ontworpen door de Spaanse ontwerper en kunstenaar José María Cruz Novillo.
# Spoorlijn Bessé-sur-Braye - Saint-Calais

De spoorlijn Bessé-sur-Braye - Saint-Calais was een Franse spoorlijn van Bessé-sur-Braye naar Saint-Calais. De lijn was 11,5 km lang en heeft als lijnnummer 507 000.

## Geschiedenis

De lijn werd geopend door de Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans op 31 maart 1879. Reizigersverkeer werd opgeheven op 15 mei 1938, goederenverkeer op 23 juli 1942. Na sluiting is de lijn volledig opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Bessé-sur-Braye

    RFN 500 000, spoorlijn tussen Chartres en Bordeaux-Saint-Jean

### Saint-Calais

    lijn tussen Mamers en Saint-Calais
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Bessé-sur-Braye_-_Saint-Calais
# Dade County

Dade County kan verwijzen naar de volgende Amerikaanse county's:
* Dade County (Georgia)
* Dade County (Missouri)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Dade County en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vliegenstrip

Een vliegenstrip is een strip die opgehangen kan worden en die dient om vliegen te bestrijden. De strip is voorzien van een kleefstof, vermengd met een lokmiddel. De vliegen komen op een dergelijke strip af, blijven kleven en sterven. Er bestaat ook vliegenpapier, dat alleen qua vorm.van de strips verschilt.
Sinds mensenheugenis heeft men last van vliegen gehad en dus zijn er ook middelen bedacht om deze dieren te bestrijden die in tegenstelling tot de vliegenmepper geen actieve vliegenjacht benodigden. Zo kwam ook de voorloper van de huidige vliegenstrip tot stand: een strook karton die met suikerstroop of lijm was ingesmeerd. Probleem hierbij was dat stroop bij hogere temperaturen van de vliegenvanger afdroop en dat lijm snel droogde.
De tegenwoordig gangbare vliegenstrip werd in 1909 uitgevonden door de snoepfabrikant Theodor Kaiser (geboren als Theodor Kayser) (1862-1930), woonachtig te Waiblingen (bij Stuttgart). Het betrof een met een mengsel van hars, olie, vet en honing ingesmeerde strip die - in de vorm van een kartonnen koker met daarin de opgerolde strip - in de handel kwam en, in uitgerolde toestand, wekenlang dienst kon doen. De merknaam is Aeroxon (sinds 1911).
Na de Tweede Wereldoorlog werden ook strips op de markt gebracht die insecticide bevatten, en waarvan in Nederland de Vaponastrip de bekendste werd. Deze strip bevat geen kleefstof, doch een insecticide. De strip werd in 1963 geïntroduceerd door Shell Chemie. Er kwamen daarna ook strips op de markt van andere producenten. De merknaam Vapona is later door Shell verkocht aan Sara Lee. Aanvankelijk betrof het een met het insecticide dichloorvos geïmpregneerde plastic strip, waaruit de werkzame stof door verdamping langzaam vrijkomt. Tegenwoordig werkt deze vliegenstrip op basis van natuurlijke ingrediënten, aangezien het gebruikte insecticide sinds eind 2007 in de Europese Unie verboden is.