OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Harlinger Aardewerk Museum

Het Harlinger Aardewerk Museum is een Nederlands particulier museum in Harlingen, dat bestond van 1992 tot 2015. In het museum werd de aardewerkverzameling van Minze van den Akker tentoongesteld. Deze collectie bevatte topstukken van Harlinger en Fries aardewerk.

## Geschiedenis

Al enkele jaren voor de opening was Van den Akker bezig de gemeenteraad van Harlingen te bewegen tot de oprichting van een Harlinger aardewerkmuseum. De gemeenteraad ging hier niet in mee en daarom besloot Van den Akker om zelf een museum te openen op de begane grond van zijn woning. In 1992 opende het museum zijn deuren. Vanaf 2015 bleef het museum gesloten voor het publiek in verband met persoonlijke omstandigheden. In september 2017 werd de collectie van eigenaar Van den Akker geveild, nadat enkele topstukken waren ondergebracht bij lokale en provinciale musea.

## Beschrijving

Het pand met klokgevel is een rijksmonument. Het werd in 1967 door de Hein Buisman Stichting gerestaureerd. Op de onderste verdieping bevond zich het museum.

## Collectie

Een overzicht van het Friese productieaardewerk uit Harlingen, Makkum en Bolsward in de periode 1600-1925.
* Tinglazuur aardewerk (majolica en faience)
* Kerfsnee aardewerk
* Tulpenvaas
* Klok (kerfsnee)
* Bloempot (kerfsnee)
* Spaarvarken (kerfsnee)
# Toeristische Nielertochten

Toeristische Nielertochten As of T.N.T. As behoort tot de 10 eerste wandelclubs van België.
De heren Gaston Geebelen van Niel en René Hanot van Niel wandelden in 1968 regelmatig bij de wandelclub O.K. 50 te Zonhoven. Ze kwamen daar in contact met de heer Jaak Cardinaels van Bree, die voorzitter was van de Nationale Wandelfederatie (NWF).
Hij wakkerde de wandelaars aan om in eigen streek wandelclubs op te richten. Beide heren besloten met hun dames in Niel-bij-As een wandelclub op te richten in 1969. Ze kozen de naam Wandelklub Niel-bij-As dat in 1970 Toeristische Nielertochten (TNT) werd ze werden door de Nationale Wandelfederatie aanvaard met stamnummer L 007. De eerste wandeling vond plaats op 1 juni 1969 en vertrok in de zaal achter de kerk aan Niel bij As. De wandelingen werden aangekondigd in het Parochieblad.
De club had echter niet veel respons van de bevolking en had hulp van het zangkoor en toneelvereniging Tijl en Nele. Kerstmis 1976 was de laatste wandeldag van deze club, de wandelaars moesten maar 1 BEF inschrijf geld te betalen zo wilde de club haar wandelaars bedanken.
# Mycetarotes

Mycetarotes is een geslacht van mieren uit de onderfamilie van de Myrmicinae (Knoopmieren).

## Soorten

* M. acutus Mayhé-Nunes, 1995
* M. carinatus Mayhé-Nunes, 1995
* M. parallelus (Emery, 1906)
* M. senticosus Kempf, 1960
# Lijst van rijksmonumenten in Rijsbergen

De plaats Rijsbergen telt 8 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| Dwarshuis onder zadeldak, hardstenen deuromlijsting en hardstenen sluitblokken in de venstertogen | Boerderij | 1778 (jaartal) 1778 (jaartal) | Kaarschotsestraat 2 Kaarschotsestraat 2 | 51° 31' 27" NB, 4° 42' 59" OL | 33015 Dit rijksmonument op Wikidata | Upload foto |
| Overblijfselen van een watermolen, bestaande uit een beschoeiing waarin in reliëf een wapen | Gedenkteken | 1656 1656 | watermolen a/d kaarschotsestraat watermolen a/d kaarschotsestraat | 51° 31' 28" NB, 4° 42' 59" OL | 33016 Dit rijksmonument op Wikidata | Overblijfselen van een watermolen, bestaande uit een beschoeiing waarin in reliëf een wapen Meer afbeeldingen |
| Voormalige pastorie | Woonhuis | 1830 ca. 1830 1830 ca. 1830 | St. Bavostraat 7 St. Bavostraat 7 | 51° 30' 55" NB, 4° 41' 58" OL | 33017 Dit rijksmonument op Wikidata | Voormalige pastorie Meer afbeeldingen |
| Hardstenen grenspaal op de grens tussen Breda en Rijsbergen | Grensafbakening | 1730 1730 | Hardstenen grenspaal Breda/Rijsbergen Hardstenen grenspaal Breda/Rijsbergen | 51° 31' 59" NB, 4° 43' 31" OL | 33018 Dit rijksmonument op Wikidata | Upload foto |
| Twee hardstenen grenspalen op de grens tussen Breda en Rijsbergen | Grensafbakening | 1730 1730 | Hardstenen grenspalen Breda/Rijsbergen Hardstenen grenspalen Breda/Rijsbergen | 51° 29' 9" NB, 4° 38' 14" OL | 33019 Dit rijksmonument op Wikidata | Upload foto |
| Heilig Hartbeeld | Gedenkteken | 1936-1940 1936-1940 | nr. 12 (tegenover) nr. 12 (tegenover) | 51° 30' 55" NB, 4° 41' 56" OL | 519328 Dit rijksmonument op Wikidata | Heilig Hartbeeld Meer afbeeldingen |
| Voormalig raadhuis | Bestuursgebouw en onderdl | 1923 1923 | St. Bavostraat 18 St. Bavostraat 18 | 51° 30' 54" NB, 4° 42' 1" OL | 519329 Dit rijksmonument op Wikidata | Voormalig raadhuis Meer afbeeldingen |
| Waterpomp | Straatmeubilair | 1850-1900 1850-1900 | To nr. 45 To nr. 45 | 51° 31' 4" NB, 4° 42' 10" OL | 519330 Dit rijksmonument op Wikidata | Waterpomp Meer afbeeldingen |
# Dicymolomia julianalis

Dicymolomia julianalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1859 door Francis Walker.
De soort komt voor in Canada, de Verenigde Staten en Cuba.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 11-03-2022.
* (en) Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Barcode Of Life Data System BOLD. Geraadpleegd op 11-03-2022.
* (en) Moth Photographers Group. 2019. Dicymolomia julianalis (Walker, 1859). Geraadpleegd op 11-03-2022.
# Sciapus bellus

Sciapus bellus is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Loew.
# Sphaeroma sinensis

Sphaeroma sinensis is een pissebed uit de familie Sphaeromatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Yu & Li.
# Slijper

Slijper kan verwijzen naar:
* een beroep:
** diamantslijper
** scharensliep
* een puntenslijper, waarmee men potloden slijpt
* haakse slijper (gereedschap)
* slijpschijf, een deel van een haakse slijper
De naam Slijper:
* Sal Slijper (1884-1971), makelaar en kunstverzamelaar
* Hendrik Johannes Slijper (1922-2007), ornitholoog en kunstschilder
* Bart Slijper (1963), schrijver
Zie ook:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slijper en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Todd Mission

Todd Mission is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Grimes County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 146. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 159, een stijging van 13 (8,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Todd Mission.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Todd-Mission op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Mycetagroicus urbanus

Mycetagroicus urbanus is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Brandão & Mayhé-Nunes.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Dicymolomia grisea

Dicymolomia grisea is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1964 door Eugene Gordon Munroe.
De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Schlösslesmühle

De Schlösslesmühle is stroomafwaarts de zesde watermolen in het Siebenmühlental, het beekdal van de Reichenbach, ten zuiden van Stuttgart, in het zuidwesten van Duitsland. De molen ligt op de marke van Leinfelden-Echterdingen. Hier werd tot 1925 graan tot meel gemalen. De molen ligt aan het Bondswandelpad (een voormalige spoorverbinding door het dal) op een hoogte van 382 m boven NAP.

## Geschiedenis

De eerste vermelding van de Schlösslesmühle is in de Württembergse lijst van gebouwen uit 1451. Het was vroeger een poststation met horeca aan de Alte Schweizer Strasse of “Alte Poststrasse”, zoals de weg ook wel werd genoemd, tussen Stuttgart en Tübingen. Dat was de enige postroute van enige omvang in het oude Württemberg voor de internationale postkoets tussen Frankfurt en Stuttgart. De weg werd in de 18e eeuw door hertog Karl Eugen nieuw aangelegd. Deze route deed plaatsen aan als Degerloch, Echterdingen, Waldenbuch, Dettenhausen en Tübingen om uiteindelijk naar Schaffhausen te gaan voor aansluiting met Zwitserland. Enkele bekende Duitse personen die de route per rijtuig of ook te voet volgden waren Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich von Schiller, Wilhelm Hauff, Ludwig Uhland en Justinus Kerner. In de 16e eeuw werd de molen de “Doktorsmühle” genoemd. Rond 1600 verwerft Johann Kielmann von Kielmannseck het gehele complex. Waarschijnlijk is hij het geweest die de opvallende trapgevel liet aanbrengen. In het begin van de 18e eeuw was de naam eerst nog “Kielmannsmühle”. In 1679 wordt het complex voor het eerst als "Schlösslin" (kasteeltje) aangeduid. De huidige naam van de molen is ontstaan in 1747 en ingegeven door de statige kenmerken, met name de opvallende trapgevel, die tegenwoordig in de schemering en 's nachts wordt verlicht. In 1783 werd de verharde weg naar de molen aangelegd. De Schlösslesmühle werd als eerste korenmolen in het dal in 1925 stilgelegd. Het waterrad werd daarna tot in de Tweede Wereldoorlog gebruikt om elektriciteit mee op te wekken. In 1945 werd het molengebouw met het waterrad zwaar beschadigd. Tijdens het personenvervoer over de vroegere Siebenmühlentalbahn tussen 23 juni 1928 en 22 mei 1955 was bij de molen een gelijknamige halte. Sinds 1921 is in de molen een restaurant met Biergarten en paviljoen gevestigd en zijn er enkele overnachtingsmogelijkheden. De molen is tegenwoordig al meer dan 95 jaar in het bezit van de familie Stäbler.
Naast de molen is nog een oude kilometersteen naar Frans voorbeeld te zien. De steen herinnert sinds 1974 aan de oudste van de drie stadspartners van Leinfelden-Echterdingen, "Nach Manosque 883 km".

## Externe adressen

* De Schlösslesmühle in het Siebenmühlental
* De eigen presentatie van de Schlösslesmühle
* ↑ LE Information, Beate Monz, Traumtouren im Siebenmühlental, 05-2014
Obere Mühle · Eselsmühle · Mäulesmühle · Seebruckenmühle · Schlechtenmühle · Walzenmühle · Schlösslesmühle · Kochenmühle · Obere Kleinmichelesmühle · Untere Kleinmichelesmühle · Burkhardtsmühle
# Sphegina varifacies

Sphegina varifacies is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Kassebeer.
# Soltan Hoseyn I

Soltan Hoseyn I (Perzisch: شاه سلطان حسین Soltān-Hoseyn, Azerbeidzjaans-Turks Şah Sultan Hüseyn) was de negende sjah van de Safawieden, een dynastie die twee eeuwen lang over het Perzische Rijk heerste. Soltan Hoseyn regeerde van 1694 tot 1722. Zijn voorganger was zijn vader sjah Suleiman I en zijn opvolger werd zijn zoon Tahmasp II.
# Handschriftherkenning

Handschriftherkenning is het automatisch digitaliseren van de inhoud van handgeschreven tekst. Dit kan gaan om handgeschreven tekst die werd gecreëerd met een schrijftablet (online), maar ook geschreven op materiaal zoals papier (offline). Bij offline herkenning moet het document worden gedigitaliseerd (met behulp van een camera, scanner o.i.d.). Na de automatische herkenning kan de digitale tekst idealiter worden gebruikt om te bewerken in een tekstverwerker of tekstfragmenten te zoeken.

## Online herkenning

Bij online herkenning van de handgeschreven tekst wordt gebruikgemaakt van een digitizer of pda. Een groot verschil bij online herkenning is dat de tekst hier realtime wordt ingegeven om te worden verwerkt. Hiervoor wordt gebruikgemaakt van:
* een stylus
* een aanraakgevoelig oppervlak
* een softwareapplicatie die de bewegingen van de stylus op het oppervlak omzet naar data
Deze data kunnen daarna met behulp van de handschriftherkenningssoftware worden omgezet in een aanpasbare tekst.

## Offline herkenning

Documenten zoals pdf-bestanden en foto's kunnen met behulp van offline tekstherkenning worden omgezet naar bewerkbare bestanden. Het principe in vergelijking met online herkenning is dezelfde, het verschil ligt in het niet realtime binnenkrijgen van de tekst, maar werken met een in een bestand omgezette en volledig geschreven tekst. Men schrijft bijvoorbeeld een tekst op papier en scant die vervolgens in.
Enkele toepassingen:
* Deze technologie wordt vaak gebruikt door bedrijven die veel handgeschreven documenten verwerken
* Herkennen van de postcode op een enveloppe

## Betrouwbaarheid

Handschriftherkenning is momenteel het meeste van toepassing bij personal digital assistants (pda's). Het onderzoeksgebied van dit onderwerp is zeer nieuw: De eerste pda met handschriftherkenning was de Apple Newton (1992) maar de onbetrouwbare software zorgde ervoor dat deze geen commercieel succes was.
De doorbraak van handschriftherkenning bij andere platformen zoals desktop computers of laptops is nog niet echt aangebroken. Men is er nog steeds van overtuigd dat het toetsenbord een meer betrouwbare en snellere oplossing voor tekstinput is. Ook bij pda's vindt de meerderheid van gebruikers de handschriftherkenning te onbetrouwbaar.

## Verschillende toepassingen

* CalliGrapher (Newton OS)
* Go's Penpoint
* Graffiti (Palm OS)
* IBM's Pen
* Inkwell (Mac OS)
# Myotis ater

Myotis ater is een vleermuis uit het geslacht Myotis.

## Verspreiding

Deze soort komt voor van Vietnam tot de Molukken en mogelijk in de Filipijnen, Papoea-Nieuw-Guinea en Australië. Deze soort is nauw verwant aan de iets kleinere Myotis muricola, die over een groot deel van het verspreidingsgebied samen met deze soort voorkomt. De afgrenzing met M. muricola is nog onduidelijk en sommige populaties zijn nog niet in een van beide soorten geplaatst. Ook de Australische soort Myotis australis, die slechts van het holotype bekend is (hoewel een ander exemplaar mogelijk ook die soort vertegenwoordigt), vertegenwoordigt misschien ook M. ater. De populatie op Borneo wordt tot de ondersoort M. a. nugax gerekend; de meest westelijke populaties vertegenwoordigen mogelijk andere soorten.

## Literatuur

* ↑ (en) Myotis ater op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4
# Dichomeris amorpha

Dichomeris amorpha is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Meyrick.
# Schlüterhütte

De Schlüterhütte (ook: Franz Schlüterhütte, Italiaans: Rifugio Genova) is een berghut in de gemeente Villnöß in de Italiaanse provincie Bozen-Zuid-Tirol. De berghut ligt nabij de bergpas Passo Poma (2340 meter) in het Naturpark Puez-Geisler, op een hoogte van 2306 meter in de Geislergroep van de Dolomieten. De Schlüterhütte behoort toe aan de sectie Bressanone van de Clup Alpino Italiano (CAI).
De eerste plannen van Johann Santner voor een berghut nabij de Passo Poma werden verder doorontwikkeld vanaf 1896 door Franz Schlüter, een rijke ondernemer uit het Duitse Dresden. Hij gaf de bouw in handen van Richard Neisse en met hulp van de sectie Brixen van de toenmalige Deutscher und Österreichischer Alpenverein (DuÖAV) werd in 1898 een hut gebouwd die op 4 augustus van dat jaar werd geopend. In 1908 onderging de hut een grondige renovering, waarbij de hut werd uitgebreid en voorzien van elektriciteit en stromend water. Na de Eerste Wereldoorlog werd de CAI-sectie Genova beheerder van de hut, vanwaar zijn huidige Italiaanse naam. Na de Tweede Wereldoorlog werd de CAI-sectie Bressanone eigenaar.
Vanaf de Schlüterhütte worden met name de Peitlerkofel (Sass de Putia, 2875 meter) en de Col di Poma (2422 meter) beklommen. Nabijgelegen hutten zijn onder andere de Regensburger Hütte, de Puezhütte en de Brogleshütte.
# Sphegina petiolata

Sphegina petiolata is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Coquillett.
# Soltan-moskee (Kazan)

De Soltan-moskee is een moskee in Kazan, de hoofdstad van Russische Autonome Republiek Tatarije.

## Geschiedenis

De moskee werd in 1868 gebouwd dankzij de schenking van koopman Cihanşa Ğosmanov. De moskee is gebouwd in de tradities van de middeleeuwse Tataars-Bolghar-architectuur gecombineerd met een nationale romantische stijl. Er is één hal met entresol. De minaret met drie verdiepingen wordt boven de ingang geplaatst. In 1931 werd de moskee door de Sovjetautoriteiten gesloten. In 1990 werd de minaret gerestaureerd, in 1994 werd de moskee teruggegeven aan de moslims.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Soltan Mosque op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Handschriftkunde

De handschriftkunde is de wetenschappelijke discipline die zich bezighoudt met de bestudering van handschriften: met de hand vervaardigde documenten zoals die bestonden voor de uitvinding van de boekdrukkunst. In de regel zijn handschriftkundigen verbonden aan instituten die een belangrijke collectie handschriften hebben die om conservering en bestudering vraagt, zoals universiteitsbibliotheken of boekenmusea.
# Tomoka Takeuchi

Tomoka Takeuchi (竹内 智香,Takeuchi Tomoka; Asahikawa, 21 december 1983) is een Japanse snowboardster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2002 in Salt Lake City, op de Olympische Winterspelen 2006 in Turijn, op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver, op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Takeuchi maakte haar wereldbekerdebuut in januari 2001 in Kronplatz, een jaar later scoorde ze in Kreischberg haar eerste wereldbekerpunten. In december 2003 behaalde de Japanse in Whistler haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd, twee maanden later stond ze in Sapporo voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Op 21 december 2012 boekte Takeuchi in Carezza haar eerste wereldbekerzege.
Takeuchi nam in haar carrière negen keer deel aan de wereldkampioenschappen snowboarden. Haar beste resultaat was de bronzen medaille op de parallelreuzenslalom tijdens de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2015 in Kreischberg.
Takeuchi nam in haar loopbaan vijfmaal deel aan de Olympische Winterspelen. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji veroverde de Japanse de zilveren medaille op de parallelreuzenslalom.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2002 | Salt Lake City | 22e Parallelreuzenslalom |
| 2006 | Turijn | 9e Parallelreuzenslalom |
| 2010 | Vancouver | 13e Parallelreuzenslalom |
| 2014 | Sotsji | 14e Parallelslalom 2 Parallelreuzenslalom |
| 2018 | Pyeongchang | 5e Parallelreuzenslalom |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2001 | Madonna di Campiglio | 45e Parallelslalom 42e Parallelreuzenslalom 29e Reuzenslalom |
| 2003 | Kreischberg | 30e Parallelslalom 39e Parallelreuzenslalom |
| 2005 | Whistler | 7e Parallelslalom 15e Parallelreuzenslalom |
| 2007 | Arosa | 14e Parallelslalom 15e Parallelreuzenslalom |
| 2009 | Gangwon | 13e Parallelslalom 4e Parallelreuzenslalom |
| 2011 | La Molina | 13e Parallelslalom 20e Parallelreuzenslalom |
| 2013 | Stoneham | 7e Parallelslalom 8e Parallelreuzenslalom |
| 2015 | Kreischbefg | 15e Parallelslalom 3 Parallelreuzenslalom |
| 2017 | Sierra Nevada | 12e Parallelslalom 10e Parallelreuzenslalom |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | PAR | PGS | PSL |
| 2001/2002 | – | 35e | – | – |
| 2002/2003 | – | 34e | – | – |
| 2003/2004 | – | 15e | – | – |
| 2004/2005 | – | 16e | – | – |
| 2005/2006 | 39e | 15e | – | – |
| 2006/2007 | 29e | 15e | – | – |
| 2007/2008 | 23e | 11e | – | – |
| 2008/2009 | 6e | 3 | – | – |
| 2009/2010 | 28e | 17e | – | – |
| 2010/2011 | 12e | 8e | – | – |
| 2011/2012 | – | 10e | – | – |
| 2012/2013 | – | 7e | 3 | 30e |
| 2013/2014 | – | 5e | 2 | 34e |
| 2014/2015 | – | 9e | 4e | 15e |
| 2015/2016 | – | 15e | 8e | 20e |
| 2016/2017 | – | 12e | 5e | 43e |
| 2017/2018 | – | 19e | 18e | 30e |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 21 december 2012 | Carezza | Parallelreuzenslalom |
# Myotis anjouanensis

Myotis anjouanensis is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dorst in 1960.

## Voorkomen

De soort komt voor op het eiland Anjouan van de Comoren.
* ↑ (en) Myotis anjouanensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sonnac

Sonnac is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Sonnac (Aveyron)
* Sonnac (Charente-Maritime)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sonnac en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sonnac (Charente-Maritime)

Sonnac is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 540 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-d'Angély.

## Geografie

De oppervlakte van Sonnac bedraagt 17,3 km², de bevolkingsdichtheid is 31,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sonnac (Charente-Maritime) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).