# Santacruzgnathus

Santacruzgnathus is een geslacht van uitgestorven synapsiden, behorend tot de familie Probainognathidae van de Cynodontia. Dit dier leefde in het Laat-Trias (Carnien) in Zuid-Amerika. Het bevat als enige soort Santacruzgnathus abdalai. Santacruzgnathus is bekend van één gedeeltelijke onderkaak met vier postcanine tanden, waarvan er slechts één in goede staat bewaard is gebleven. Sommige kenmerken van het exemplaar, zoals de slanke vorm van de kaak en de tanden met dubbele wortel, wijzen erop dat het dier een vroeg lid was van de Prozostrodontia, een groep die zoogdieren en hun nauwe verwanten omvat.

## Ontdekking en naamgeving

Het holotype en enige bekende exemplaar van Santacruzgnathus (UFRGS-PV-1121-T) bestaat uit een gedeeltelijk rechtertandbeen met een goed bewaarde laatste postcanine tand en fragmenten van drie andere postcaninen. Het specimen werd ontdekt in de Schoenstatt vindplaats in de buurt van de stad Santa Cruz do Sul in de staat Rio Grande do Sul. De vindplaats behoort tot de Santa Cruz Sequence van de Santa Maria Supersequence, die gedateerd is op het Vroeg-Carnien van het Laat-Trias. Het exemplaar werd voor het eerst beschreven in een artikel uit 2011 door Soares et al. Zij interpreteerden het als een juveniel en wezen het voorlopig toe aan cf. Probainognathus vanwege overeenkomsten met juveniele exemplaren van Probainognathus uit de Chañaresformatie in Argentinië, evenals een verondersteld juveniel exemplaar van Probainognathus uit de Argentijnse Ischigualastoformatie.
Het exemplaar werd in 2016 opnieuw beschreven door Martinelli et al. Zij identificeerden het als een nieuwe cynodonte soort die niet verwant is aan Probainognathus en die de naam Santacruzgnathus abdalai kreeg. De geslachtsnaam is afgeleid van Santa Cruz do Sul, waar het holotype werd gevonden, en het Neo-Latijnse woord gnathus dat onderkaak betekent. Het specifieke epitheton abdalai verwijst naar de Argentijnse paleontoloog Fernando Abdala. De auteurs hebben het holotype geherinterpreteerd als een waarschijnlijk subadult of volwassen exemplaar; de laatste postcanine is volledig geërodeerd in het exemplaar, wat meestal niet het geval is bij juveniele cynodonten.

## Beschrijving

Hoewel slechts een klein deel van het dentarium bewaard is gebleven, lijkt het bot vrij slank te zijn geweest, zoals het geval was bij veel vroege prozostrodonten. Aan de linguale (binnenste) zijde bij de onderrand van het bot is een dunne meckeliaanse groef te zien. Achter de tandenrij is het grootste deel van de processus coronoideus afgebroken en is alleen de basis overgebleven. Aan de linguale zijde van de processus coronoideus is een deel van het coronoideus bewaard gebleven.
Van de vier tanden die bewaard zijn gebleven bij het specimen, zijn de eerste twee alleen vertegenwoordigd door fragmentarische wortels, terwijl de derde ook een deel van de basis van de kroon heeft behouden. In tegenstelling tot de anderen, is de vierde tand bijna compleet. De kroon heeft een grote centrale tandkrans (tandkrans a), een kleine voorste tandkrans (tandkrans b), een achterste tandkrans (tandkrans c) die iets groter is dan tandkrans b, en een nog kleinere tandkrans d achter tandkrans c. Tandkrans a is symmetrisch en niet teruggebogen. De top van cusp b is afgebroken. Cusp b is iets naar de labiale (buitenste) zijde van de tand verschoven en wordt van cusp a gescheiden door een diepe groef. Aan de linguale zijde van de tand is er een discontinu cingulum dat verdeeld is in mesiolinguale (voorste) en distolinguale (achterste) delen. Het mesiolinguale cingulum heeft een gekartelde rand maar geen duidelijke cuspen. De wortel is niet volledig verdeeld, maar heeft een prominente insnoering aan de labiale zijde, zoals bij de meeste vroege prozostrodonten.

## Fossiele vondsten

Santacruzgnathus is bekend van één fossiel dat is gevonden in de Santacruzodon Assemblage Zone in Santa María-formatie in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. Het holotype bestaat uit een gedeeltelijke onderkaak. De soortnaam verwijst naar de Braziliaanse paleontoloog Fernando Abdala.

## Kenmerken

Santacruzgnathus was een kleine cynodont.

## Fylogenie

Op basis van kenmerken van zijn kaak en tanden beschouwden Martinelli et al. (2016) Santacruzgnathus als een lid van Prozostrodontia, een groep van probainognathische cynodonten die zoogdieren en nauwe verwanten daarvan omvat. Het geslacht werd echter niet opgenomen in een fylogenetische analyse in dat artikel. In 2017 werd de prozostrodontiër Alemoatherium beschreven door Martinelli et al. Er werden drie fylogenetische analyses uitgevoerd, waarvan er twee Santacruzgnathus omvatten. De resulterende cladogrammen plaatsten Santacruzgnathus binnen een grote polytomie aan de basis van Prozostrodontia. Het cladogram van de derde analyse wordt hieronder getoond:
| Probainognathia | Ecteninion Chiniquodon Bonacynodon Charruodon Probainognathus Protheriodon Prozostrodontia Alemoatherium Microconodon Pachygenelus Prozostrodon Riograndia Santacruzgnathus Therioherpeton Oligokyphus Kayentatherium Bienotherium Tritylodon Botucaraitherium Brasilitherium Brasilodon Adelobasileus Morganucodon Sinoconodon |
* (en) Two new cynodonts (Therapsida) from the Middle - Early Late Triassic of Brazil and comments on South American probainognathians. AG Martinelli et al. PLOS One (2016).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Santacruzgnathus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.