OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Janskerk (Nieuwstadt)

De Sint-Janskerk, voluit Sint-Johannes de Doper, in Nieuwstadt is een rooms katholieke kerk die oorspronkelijk als kapel (zonder toren) werd gebouwd in de tweede helft van de 13e eeuw. Zoals vele Limburgse kerken is deze kerk opgetrokken uit mergel.
De kerk markeert de overgang van de romaanse bouwstijl naar de gotiek. Het middenschip, en met name de lichtbeuk, vertoont onmiskenbaar romaanse vormen. De lichtbeuk bevat grote ronde ramen. De vensters in de zijbeuken zijn uitgevoerd in de vormen van de romaanse stijl, gecombineerd met details die stijlkenmerken vertonen van de Maaslandgotiek. Aan weerskanten zijn de oostelijke traveeën van de zijbeuken verhoogd tot pseudo-transepten. Het koor is in de 14e eeuw toegevoegd en staat in een hoek ten opzichte van de lengteas van het schip.
Aan de kerk zou later een lage toren zijn toegevoegd, maar na de verwoesting van de stad in 1398 was daar weinig meer van over. Op een plattegrond uit 1623 is nog een restant van deze toren afgebeeld.
De afstanden tussen de steunberen en de diverse vensters is onderling en links en rechts nogal verschillend. Waarschijnlijk zijn de steunberen later aangebracht bij geconstateerde verzakkingen, waarbij de steun belangrijker was dan een esthetisch uiterlijk.
In 1862 maakte architect P.J.H. Cuypers plannen voor een restauratie van de kerk. Met deze restauratie werd echter pas in 1880 begonnen. Cuypers wilde de muren van het koor verhogen en een toren toevoegen, maar deze onderdelen van de plannen werden nooit uitgevoerd. Cuypers voegde een neo-Romaans portaal toe aan het lagere gedeelte van de originele toren. Omdat er geen afbeeldingen beschikbaar zijn van hoe de kerk eruitzag vóór de restauratie, is niet bekend in hoeverre de zijbeuken origineel zijn of door Cuypers zijn ontworpen en gebouwd. In het oeuvre van Cuypers komt een vergelijkbare bouwstijl verder niet voor, waardoor aangenomen mag worden dat ze origineel is; bovendien vertoont de ruïne van de kerk van het Beyartklooster in Maastricht een vergelijkbare stijl.
Na 1899 voegde Cuypers de sacristie toe aan de zuidzijde. Tussen 1927 en 1933 werd de kerk opnieuw gerestaureerd, deze keer door architect Jos Wielders, zelf inwoner van Nieuwstadt. Hij verving de kleine toren door een nieuw, lager, portaal. hij verlengde de zijbeuken en plaatste een geheel nieuwe toren, waarin overigens een groot aantal stenen afkomstig van de ruïnes van het Kasteel Montfort werden verwerkt. Gevechten gedurende de Tweede Wereldoorlog hebben de kerk grote schade berokkend maar ze is weer herbouwd in de vooroorlogse staat.
# Slag bij de Gindarusberg

De Slag bij de Gindarusberg of de Slag bij Cyrrhestica vond plaats in 38 v.Chr. ter hoogte van de bergpas bij Gindarus en was een veldslag tijdens de Romeins-Parthische oorlogen, waarbij de Parthische kroonprins Pacorus I om het leven kwam.

## Achtergrond

Na de dood van Brutus en Cassius, de moordenaars van Julius Caesar, vluchtte hun generaal Quintus Labienus met een deel van zijn troepen naar de Parthen. In 40 v.Chr. wist hij koning Orodes II ervan te overtuigen een veldtocht tegen de Romeinen te beginnen. Samen met kroonprins Pacorus I veroverden ze Syria. De nieuwe Romeinse generaal Publius Ventidius Bassus kreeg van triumvier Marcus Antonius de opdracht, Syria te heroveren. In 39 v.Chr. schakelde hij Labienus uit.

## Slag

Geleerd uit vorige veldslagen wist Ventidius dat de Parthen moeilijk te verslaan waren op open terrein, daarom lokte hij hen naar een bergpas. De lichte cavalerie van de Parthen hadden geen impact, de zware cavalerie werd met slingers bekogeld. Daarna vielen de Romeins legionairs aan. Pacorus, in zijn schitterend harnas, was gemakkelijk te herkennen en werd vermoord. Het Parthische leger sloeg op de vlucht, maar werden opgevangen door goed opgestelde Romeinse soldaten en afgeslacht.

## Vervolg

Opdracht volbracht, Syria was heroverd, Ventidius keerde naar Rome terug. In het Parthische Rijk brak er een troonstrijd uit. In 37 v.Chr. werd Phraates IV de nieuwe koning. Marcus Antonius, niet voldaan, viel persoonlijk het Parthische Rijk aan in 36 v.Chr.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Mount Gindarus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Trudokerk (Helchteren)

De Sint-Trudokerk is de parochiekerk van Helchteren in de Belgische provincie Limburg. De kerk is gelegen aan het Sint-Trudoplein.

## Geschiedenis

De oudste vermelding van een kerk te Helchteren stamt van 1178. Deze kerk was mogelijk van hout. Ze werd in 1365 platgebrand door ridder Hendrik van Halbeek die een oorlogje met de Abt van de Abdij van Sint-Truiden uitvocht. Een nieuwe, stenen, kerk werd gebouwd. Reeds in 1400 was sprake van een altaar gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw. In 1500 werd een toren in kalksteen en baksteen opgericht. In 1536 was er ook sprake van een altaar dat gewijd was aan de Heilige Lucia en Sint-Joris; in 1558 kwam daar nog een Sint-Anna altaar bij.
In 1887 werd deze kerk bouwvallig bevonden en in 1890 begon men met de sloop van schip en koor van de oude kerk, en de bouw van een nieuwe, neogotische kerk. Architect was Hyacinth Martens uit Stevoort. De stenen werden in een speciaal daartoe opgerichte steenoven gebakken uit lokale leem. Het hoofdaltaar werd in 1895 besteld bij het atelier van Jan Custers, evenals de communiebanken, welke echter in 1970 verdwenen. In 1897 werd de nieuwe kerk ingezegend.
In 1909 werd ook de toren bouwvallig bevonden. Deze werd verhoogd en ook het schip werd vergroot, waarbij men in aanmerking nam dat de bevolking, door de zich ontwikkelende steenkoolmijnen, in de nabije toekomst snel zou toenemen.

## Interieur

Het interieur is grotendeels neogotisch. Het liep tijdens de Tweede Wereldoorlog enige schade op.
De kerk bezit een aantal beelden die uit de oude kerk afkomstig zijn, zoals een eikenhouten Sint-Trudobeeld van omstreeks 1525, dat een bewogen geschiedenis kent: In 1969 werd het verkocht aan een antiquair, later teruggegeven, in 1982 gestolen en ook weer teruggevonden. Ook is er een laatgotisch beeld van Sint-Anna-ten-Drieën, en zijn er een aantal andere, gepolychromeerde heiligenbeelden, alle uit de eerste helft van de 16e eeuw.
Dan zijn er twee laatbarokke poriekaltaren, twee eikenhouten biechtstoelen in rococo- en Lodewijk XVI-stijl, vervaardigd door Hubertus Stesmans uit Zonhoven, een doopvont in Lodewijk XVI-stijl, en een hardstenen bekken van een doopvont uit de 12e eeuw.
Het orgel, gebouwd door Pereboom & Leyser, werd gebouwd van 1884-1886.
# Sint-Trudokerk (Linkhout)

De Sint-Trudokerk is de parochiekerk van Linkhout, gelegen aan de Linkhoutstraat.
De parochie van Linkhout stamt van 1178 en is een afsplitsing van de parochie van Lummen. Ze was onderhorig aan de Abdij van Sint-Truiden. Volgens sommige bronnen stond de parochiekerk vroeger in het Schulensbroek, waar het echter te vochtig was. Een nieuwe kerk werd daarom op de tegenwoordige plaats gebouwd. Op de Ferrariskaart (1771-1778) staat de oorspronkelijk kerk echter afgebeeld op ongeveer 200m ten Noorden van de huidige kerk.
De huidige kerk stamt van 1846, maar in 1904 werd ze ingrijpend verbouwd, terwijl ook in 1938 verbouwingen werden uitgevoerd.
Het is een neoclassicistische bakstenen pseudobasiliek met ingebouwde westtoren. Het middenschip wordt overwelfd met een tongewelf, terwijl de zijbeuken kruisribgewelven bezitten.
De kerk bezit een gepolychromeerd laatgotisch beeld van Sint-Lucia (ongeveer 1530), toegeschreven aan de Meester van Oostham. Voorts een Sint-Trudo uit de 17e eeuw, en daarnaast een aantal 18e-eeuwse heiligenbeelden.
Er zijn twee classicistische biechtstoelen, op de ene staat Adam, op de andere Eva afgebeeld. De glas-in-loodramen, uit omstreeks 1905, zijn van F. Crickx.
* Onroerend erfgoed
* Kerken in Vlaanderen
# Sisnando Davides

Sisnando (of Sesnando) Davides (gestorven: 25 augustus 1091) was een Mozarabische edelman en militaire leider uit de Reconquista.

## Biografie

Sisnando Davides werd geboren in de regio van Coimbra. In zijn jeugd werd hij gevangen genomen door Arabische slavenhandelaars uit Sevilla waar hij vervolgens zijn opvolging verkreeg. Davides hield vast aan zijn christelijk geloof en wist binnen de Taifa Sevilla op te klimmen tot hoge bestuurlijke posten. Toch raakte hij in onmin met de bestuurders van de stad waardoor hij genoodzaakt was om Sevilla te verlaten en zijn geluk noordwaarts te beproeven.
Koning Ferdinand I van León nam hem vervolgens in dienst. Nadat deze koning de stad Coimbra had veroverd stelde hij Davides aan als de nieuwe graaf van Coimbra. Hij wist vervolgens zijn plek in de Portugese adel te verwerven door te trouwen met de dochter van Nuno Mendes, Loba Aurovelido. Nadat koning Alfons VI van León de stad Toledo veroverde in 1085 stelde hij Davides aan als gouverneur over de pas veroverde stad.
Zowel islamitische als christelijke bronnen prezen het efficiënte bestuur dat hij in de stad voerde. Davides voerde een politiek van cultureel pluralisme in de stad, maar deze werd gedwarsboomd door de keuze van koningin Constantia van Bourgondië en bisschop Bernard van Sedirac om van de grote moskee van de stad een kathedraal te maken. Davides overleed in 1091 in Coimbra en werd begraven in de oude kathedraal van de stad. Hij werd na zijn dood opgevolgd door zijn schoonzoon Martim Monez die in 1093 afgezet zou worden.
# Sisko

Sisko is een geslacht van schietmotten van de familie Philopotamidae.

## Soorten

* S. oregona (DG Denning, 1966)
* S. sisko (HH Ross, 1949)
# Sisko oregona

Sisko oregona is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Sisland

Sisland is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Norfolk, in het Engelse graafschap Norfolk.
# Slag bij Morton's Ford

De slag bij Morton's Ford vond plaats op 6 februari en 7 februari 1864 in Orange County, Culpeper County, Virginia tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog.
Om de aandacht af te leiden van een geplande cavalerie en infanterieraid richting Richmond door het Noordelijke Army of the Potomac werd op 6 februari 1864 op verschillende plaatsen de Rapidan River overgestoken. Het II Corps onder leiding van generaal-majoor John C. Caldwell stak de rivier over bij Morton’s Ford. Het I Corps nam Raccoon Ford voor zijn rekening. De Noordelijke cavalerie stak de rivier over bij Robertson’s Ford. Het Zuidelijke korps van luitenant-generaal Richard S. Ewell van het Army of Northern Virgina bood tegenstand. De sporadische gevechten concentreerden zich voornamelijk bij Morton’s Ford. Op 7 februari 1864 stierven de gevechten weg. Tijdens de nacht trokken de Noordelijken zich terug. Hoewel beide legers samen 723 slachtoffers telden was het resultaat nihil.
# Slag bij Morrisville

De slag bij Morrisville vond plaats tussen 13 april en 15 april 1865 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Deze confrontatie was de laatste cavalerieslag van de oorlog en vond plaats tussen de Noordelijke eenheden onder leiding van generaal-majoor William T. Sherman en de Zuidelijke eenheden aangevoerd door generaal Joseph E. Johnston. Generaal Judson Kilpatrick, bevelhebber van de Noordelijke voorhoede, versloeg en veroverde een Zuidelijke bagagetrein. Hoewel de Zuidelijken veel voorraden verloren, slaagden ze er toch in om hun gewonden te evacueren. Enkele dagen later stuurde generaal Johnston een boodschapper naar Sherman om te onderhandelen over een wapenstilstand. Op 17 april begonnen de gesprekken in Bennet Place. De volgende dag gaf het Zuidelijke leger onder leiding van Johnston zich formeel over.
# Slag bij Simmon's Bluff

De Slag bij Simmon's Bluff vond plaats op 21 juni 1862 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Het was een overwinning voor de Noordelijken nabij Charleston, South Carolina.

## De Slag

Noordelijke troepen belegerden Charleston. De stad werd bevoorraad door een nabijgelegen spoorweg. De 55th Pennsylvania regiment kreeg de opdracht om deze spoorweg in te nemen en te vernietigen. Ze scheepten zich in en zochten naar een geschikte landingsplaats dicht bij de spoorweg. Op 21 juni 1865 kwam het regiment aan land bij Wadmelaw Sound. Na een korte opmars stootten ze op een Zuidelijk kamp van de 16th South Carolina Infantry regiment. De Noordelijken beslisten om onmiddellijk tot actie over de gaan. Het kamp werd verwoest en de vijand sloeg op de vlucht . Na de slag werden er geen slachtoffers gemeld, noch bij de Noordelijken, noch bij de Zuidelijken. De Noordelijken scheepten na het vernietigen van het vijandelijk kamp weer in zonder de spoorweg vernietigd te hebben.

## Bron

* Beschrijving van de slag
* ↑ CWSAC Battle Summaries. Geraadpleegd op 2008-03 -26.
* ↑ American Civil War Timeline. Geraadpleegd op 26 maart 2008.
Fort Sumter · Santa Rosa Island · Fort Pulaski · Forten Jackson en St. Philip · New Orleans · Secessionville · Simmon's Bluff · Tampa · Baton Rouge · 1ste Donaldsonville · St. John's Bluff · Georgia Landing · 1ste Fort McAllister · Fort Bisland · Irish Bend · Vermillion Bayou · 1ste Charleston Harbor · 1ste Fort Wagner · Grimball's Landing · 2de Fort Wagner · 2de Charleston Harbor · 2de Fort Sumter · Plains Store · Port Hudson · LaFourche Crossing · 2de Donaldsonville · Kock's Plantation · Stirling's Plantation · Fort Brooke · Gainesville · Olustee · Natural Bridge
# Sjeničak Lasinjski

Sjeničak Lasinjski is een plaats in de gemeente Lasinja in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 189 inwoners (2001).
# Soechanovka (district Chasanski)

Soechanovka (Russisch: Сухановка) is een plaats (posjolok bij station) aan de spoorlijn van Oessoeriejsk naar Chasan in de gorodskoje poselenieje van Zaroebino van het district Chasanski in het uiterste zuidwesten van de Russische kraj Primorje. De plaats werd gesticht in 1885 en telt 109 inwoners (1 januari 2005).

## Geografie

De nederzetting ligt aan de rivier de Gladkaja, op 25 kilometer van haar instroom in de Expeditiebocht van de Posjetbaai. De plaats ligt over de weg op 2 kilometer verwijderd van de rijksweg Razdolnoje - Chasan (A189), op 37 kilometer van het districtcentrum Slavjanka en ongeveer 201 kilometer van Vladivostok.
* ↑ (ru) ИСТОРИЯ АДМИНИСТРАТИВНО-ТЕРРИТОРИАЛЬНОГО ДЕЛЕНИЯ ХАСАНСКОГО РАЙОНА
* ↑ (ru) Сборник "Муниципальные образования Приморского края"
Bestuurlijk centrum: Slavjanka Andrejevka · Bamboerovo · Barabasj · Barsovy · Baza Kroeglaja · Bezverchovo · Chasan · Filippovka · Gvozdevo · Kamysjovoje · Kedrovaja · Kraskino · Kravtsovka · Lebedinoje · Majak Bjoesse · Majak Gamova · Narva · Ovtsjinnikovo · Perevoznoje · Pojma · Posjet · Pozjarski · Primorski · Provalovo · Risovaja Pad · Rjazanovka · Romasjka · Sjachtjorskoje · Soechaja Retsjka · Soechanovka · Tsoekanovo · Vitjaz · Zajsanovka · Zanadvorovka · Zaroebino
# Soechariki

De Soechariki (Russisch: Сухарики) is een ongeveer 88 kilometer lange rivier op het Russische schiereiland Kamtsjatka.
De rivier ontspringt op de oostelijke hellingen van het Centraal Gebergte en stroomt naar het zuidoosten. De rivier stroomt uit in de rivier de Kozyrevka aan linkerzijde op 154 kilometer van de monding daarvan in de Kamtsjatkarivier.
Het stroomgebied van de rivier omvat 747 km².
# Slim Belkhodja

Slim Belkhodja (Arabisch: سليم بلخوجة) (Tunis, 23 november 1962) is een Tunesische schaker met een FIDE-rating van 2414 in 2015. Hij is een grootmeester.
In 1985 won hij het 58ste Paris City schaakkampioenschap. In 2001 won hij het Arabische schaakkampioenschap. Hij nam deel aan het FIDE Wereldkampioenschap schaken 2002, en verloor in de eerste ronde van Rafael Vaganian. In 2004 werd hij in het 27ste Syre Memorial in Issy les Moulineaux gedeeld eerste, samen met Murtas Kazhgaleyev.
Hij speelde in de Wereldbeker Schaken 2005 en verliet het toernooi door verlies in de eerste ronde van Sergei Tiviakov. In november 2005 werd in Lusaka (Zambia) het individuele kampioenschap van Afrika gespeeld dat met 7 uit 9 door Ahmed Adly gewonnen werd. Belkhodja eindigde met 6.5 punt op de tweede plaats.
Belkhodja speelde voor Tunesië in de Schaakolympiades van 1982, 1984, 2002, 2004, 2006 en 2008.
# SlimBrowser

SlimBrowser is een meertalig freeware-programma van FlashPeak gebaseerd op de Internet Explorer-browser. Het programma heeft een aantal geavanceerde functies toegevoegd zoals het blokkeren van pop-ups en online vertalen van teksten.

## Functies

* Tabbladen om meerdere webpagina's tegelijk te openen
* Autoaanvulling voor webformulieren
* Automatisch inloggen
* Ingebouwde commando's en scripts
* Ondersteuning voor thema's
# Slim Borgudd

Karl Edward Tommy Borgudd beter bekend als Slim Borgudd (Borgholm, 25 november 1946 – aldaar, 23 februari 2023) was een Zweeds Formule 1-coureur, die actief was in de periode 1981 - 1982. Hij reed 15 Grands Prix-races voor de teams ATS en Tyrrell.
* ↑ In Memoriam Slim Borgudd. Van ABBA-drummer tot F1 racer. Autosport.nl (24 februari 2023).
* ↑ Abba drummer, truck star, F1 points-scorer: Slim Borgudd obituary. The Race. Geraadpleegd op 24 februari 2023.
# Smalvleugeldwergspanner

De smalvleugeldwergspanner (Eupithecia nanata) is een nachtvlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De voorvleugellengte bedraagt tussen de 9 en 12 millimeter. De soort komt verspreid over Europa, behalve in het zuidoosten, voor. Hij overwintert als pop.

## Waardplanten

De smalvleugeldwergspanner heeft struikhei en soms duizendblad als waardplanten.

## Voorkomen in Nederland en België

De smalvleugeldwergspanner is in Nederland en België een algemene soort, die verspreid over het hele gebied kan worden gezien. De vlinder kent jaarlijks twee generaties die vliegen van half maart tot half september.
# Smalvleugeldoradito

De smalvleugeldoradito (Pseudocolopteryx acutipennis) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Colombia tot noordwestelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars en met een versnipperde verspreiding. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Smalvleugeldoradito op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sminthurinus gamae

Sminthurinus gamae is een springstaartensoort uit de familie van de Katiannidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Gisin.
# Smittina pliofistulata

Smittina pliofistulata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Smittinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Hayward & Thorpe.
# Smidsplevier

De smidsplevier (Vanellus armatus) behoort tot de familie van kieviten en plevieren (Charadriidae).

## Kenmerken

Het verenkleed van deze vogel is zwart, wit en grijs gekleurd met veel contrast. Het vederkleed is voor beide geslachten gelijk. De buitenkant van de vleugel is lichtgrijs en de binnenkant zwart van kleur. De borst en het voorste gedeelte van de rug zijn eveneens zwart. De onderkant van de staart en de vleugels zijn wit tot lichtgrijs. De kop is zwart met witte vlekken op voorhoofd en nek. Ze hebben een redelijk kleine, donkergrijze snavel; en hebben spitse doornen op de vleugelbochten.Het dier heeft lange poten en dieprode ogen. De lichaamslengte bedraagt 28 tot 31 cm en het gewicht 125 tot 225 gram.

## Leefwijze

Hij leeft in paren of in kleine groepjes en voedt zich met insecten, insectenlarven, wormen en kikkers. Deze zoekt hij in een maanheldere nacht.

## Voortplanting

Het nest wordt in een kuiltje op de grond gemaakt en bevat ongeveer 3 bruingroenige eieren met veel donkere stippen en vlekken. Ze worden door de beide ouders afwisselend bebroed. Na 25 dagen komen de jongen uit en verlaten na ongeveer 4 weken het nest. Elke belager van het nest wordt onverbiddelijk weggejaagd of weggelokt.

## Verspreiding

Deze standvogel woont in droge streken van Afrika, met name van Angola tot Kenia, en zuidelijk tot Zuid-Afrika, maar zorgt ervoor dat zich altijd water binnen vliegafstand bevindt.

## Naamgeving

Hoe komt deze vogel aan zijn vreemde naam? Het geluid dat ze maken is een luid: "klink klink klink", zoals de smid die op het aambeeld slaat.
* ↑ (en) Smidsplevier op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Smalle doorwas

Smalle doorwas (Bupleurum subovatum, synoniem: Bupleurum lancifolium) is een eenjarige plant die behoort tot de schermbloemenfamilie (Umbelliferae oftewel Apiaceae). De soort is inheems in Zuid-Europa, Zuidwest-, Centraal-Azië en Noordwest–Afrika en is als verontreiniging met wol- en graanimport en als kippen- en vogelvoer op tal van plaatsen terecht gekomen. In Nederland is smalle doorwas uitsluitend adventief aangetroffen. Het aantal chromosomen is 2n = 16.
De plant wordt 20-50 cm hoog en heeft een penwortel. De omhooggaande stengel is gestreept. De groene, ovaal-langwerpige bladeren zijn 3-10 cm lang. De onderste bladeren hebben een korte bladsteel of zijn zittend. Bij de middelste en bovenste bladeren groeit de stengel door het blad heen.
Smalle doorwas bloeit vanaf juni tot in augustus met gele tot geelgroene, 2 mm grote bloemen. De 3-5 cm grote bloeiwijze is een scherm met 2-3 (5) stralen en een schotelvormig omwindseltje, dat uit 3-6, bijna afgeronde schutblaadjes bestaat. Een omwindsel ontbreekt.
De vrucht is een 3-5 mm lange, tweedelige, fijnwrattige, slank geribde, eivormige splitvrucht. De rijpe splitvrucht is donkerbruin.
* Plant
* Blad
* Vruchten
Smalle doorwas staat op open en zonnige, warme, droge tot iets vochtige, maar doorlatende, ruderale en omgewerkte, veelal kalkhoudende bodems. De eenjarige en efemere plant groeit in akkers en wijngaarden, in open bossen en op allerlei ruderale plaatsen, waaronder haventerreinen, verwaarloosde tuinen en spoorwegemplacementen. De soort wordt door insecten bestoven en de zaden worden door de wind verspreid. Smalle doorwas heeft net als doorwas geen omwindselbladen en is te onderscheiden van die soort door o.a. haar 2-3 (5)-stralige scherm (tegenover 4-12 stralen) en door haar bladeren die meer dan 2x zo lang als breed zijn (tegenover minder dan 2x) en de grotere vruchten met fijne wratten tegenover de gladde vruchten bij doorwas.
# Solange Sanfourche

Solange Sanfourche (Carsac-Aillac, 18 juli 1922 - Sarlat-la-Canéda, 12 juni 2013) was een verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Biografie

Ze stond bekend onder de codenaam Marie-Claude en werktt als typiste, secretaris-postbode en verbindingsofficier. Solange Sanfourche bezorgde brieven aan André Dufour, die als regionaal secretaris aan de Dordogne werd toegewezen en na de oorlog afgevaardigde van Isère en adjunct-burgemeester van Grenoble was.
Tijdens de Duitse bezetting verborg en beschermde de familie Sanfourche in Périgueux tientallen clandestiene vrijheidsstrijders die gezocht werden door de Gestapo onder leiding van Michaël Hambrecht. Diens aanstelling in Périgueux gaf aanleiding tot een ongekende golf van geweld tegen de bevolking. In het bijzonder door de Noord-Afrikaanse Falanx, het terreurinstrument van de Gestapo onder leiding van Alexandre Villaplane, en de Milice française onder leiding van Victor Denoix.
In december 1945 trouwde ze met Édouard Valéry (1924-2010), commissaris voor operaties in de Dordogne, in Périgueux.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Solange Sanfourche op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.