OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Otto I van Griekenland

Otto I Frederik Lodewijk van Griekenland (Grieks: Όθων, Βασιλεύς της Ελλάδος, Othoon, Basileus tes Ellados, Otto Alfa - de eerste -, Koning der Grieken) (Salzburg, 1 juni 1815 — Bamberg, 26 juli 1867) was van 6 februari 1832 tot 23 oktober 1862 de eerste koning van Griekenland.

## Biografie

Toen Griekenland in 1832 door het Congres van Londen onafhankelijk verklaard werd, reisden Griekse diplomaten de Europese hoven af om een koning voor hun bevrijde land te vinden. Maar géén regerende vorst wilde zomaar een zoon naar de Griekse heksenketel sturen. Het was verre van rustig in het land, en in 1831 werd de president ad interim, Ioannis Kapodistrias, nog neergeschoten in de voorlopige hoofdstad Nauplion. Leopold van Saksen-Coburg-Gotha kreeg de Griekse troon aangeboden, maar hij verkoos uiteindelijk het rustiger België, dat in 1830 ook onafhankelijk was geworden. Ook prins Frederik der Nederlanden, zoon van koning Willem I, kreeg de Griekse troon aangeboden, maar hij bedankte voor de eer omdat hij geen koning wilde worden van een land waarvan hem de taal en de cultuur vreemd waren.
In 1832 werd Griekenland dan toch een koninkrijk; de bijna zeventienjarige prins Otto van Beieren, zoon van de filhelleen Lodewijk I en diens vrouw Theresia uit het Huis Wittelsbach, beklom de troon als Otto I, eerste koning van Griekenland. Otto ging in 1833 aan land, voorafgegaan door een Beiers operetteleger.
De jonge, toegeeflijke en niet bijster talentvolle koning was niet de geschikte man om het verarmde en verwoeste land met zijn grote schuldenlast te saneren. Hij regeerde als absoluut monarch, bijgestaan door Beierse adviseurs en ambtenaren, steunend op een legertje van goedbetaalde Beierse vrijwilligers. De koning en zijn regering verlieten in 1834 Nauplion, want Athene was verkozen als nieuwe hoofdstad.
De ontevredenheid groeide en in 1837 moest de koning zijn Beierse ministers door Griekse vervangen. In 1843 dwong een revolutie hem een grondwet ("Sýntagma") af, naar Belgisch model. Maar ook na het toestaan van de grondwet, die hij in de praktijk als een vod papier beschouwde, bleef Otto impopulair. Hij wist zich echter heel de tijd staande te houden door nadrukkelijk te wapperen met de banier van de "Megalè Idéa" ("Grote Gedachte"), de politieke ideologie die geënt was op de oude idee van het herstel van het Byzantijnse Rijk. Zo gaf de koning toch vorm en leiding aan een opbloeiend Grieks nationalisme.
In 1862 waren de meeste Grieken zo uitgekeken op hun kinderloze koning dat hij na een nieuwe opstand tot afstand van de troon werd gedwongen. Otto en zijn koningin Amalia (dochter van groothertog August van Oldenburg) verlieten het land, waarna een rumoerige tijd volgde.
Na het vertrek van Otto I leverde het Deense koningshuis Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg een koning, en wel de zeventienjarige prins Willem, tweede zoon van Christiaan IX, die de naam van George I aannam.
# Ospriocerus rhadamanthus

Ospriocerus rhadamanthus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Loew.
# Out of a Dream

Out of a Dream is het eerste album van de Nederlandse jazzzangeres Ilse Huizinga. Het werd opgenomen in Studio 44 in Monster.

## Lijst van nummers

* The Old Country (Lewis / Adderley) 6:35
* Up Jumped Springtime (Hubbard / Lincoln) 4:02
* You Stepped Out Of A Dream (Herb Brown / Kahn) 4:44
* My Heart Stood Still (Rodgers / Hart) 5:39
* I Hear Music (Lane / Loesser) 3:40
* I Got Lost In His Arms (Berlin) 6:01
* I Didn't Know What Time It Was (Rodgers / Hart) 2:41
* Yesterdays (Harbach / Kern) 3:58
* A Time For Love (Mandel / Webster) 4:14
Alle arrangementen door Erik van der Luijt

## Bezetting

* Ilse Huizinga - zang
* Erik van der Luijt - piano
* Sven Schuster - contrabas
* Steve Altenberg - drums, percussie
* Simon Rigter - tenorsaxofoon
* Jan van Duikeren - trompet
# Out of my mind (Buffalo Springfield)

Out of my mind is een lied van Buffalo Springfield dat werd geschreven door Neil Young. Het verscheen in 1967 op hun debuutalbum Buffalo Springfield.

## Tekst en muziek

Het rocknummer ligt dicht tegen de psychedelische muziek aan. De leadzang van Neil Young kent een zwaar aangezette achtergrondzang van Stephen Stills en Richie Furay. Hierbij worden ze ondersteund door het fuzzgeluid van een gitaar via een Lesliespeaker. Op het album vormt het nummer een lieflijk somber moment, aldus het muziekblad Ultimate Classic Rock dat het nummer tot de top 10 van beste Buffalo Springfield-liedjes rekent.
In het nummer bezingt Young een gevecht tegen zichzelf, al wordt niet geheel duidelijk waar hij het precies moeilijk mee heeft. Kim Gordon, de leadzangers van Sonic Youth die in 1992 in het voorprogramma van Youngs Weld-tournee speelde, houdt het op de vervreemding van het leven door het succes. Dit herleidt ze vooral uit de passage: All I hear are screams from outside. The limousines that are taking me out of my mind.

## Uitvoeringen en cover

Na het uiteenvallen van de band, kwam het nummer nog verschillende malen terug op verzamelwerken, zoals op Buffalo Springfield (1973) en in drie versies op de Box set (2001).
Toen Young na de eeuwwisseling zijn archieven opende, kwam ook dit nummer opnieuw uit. Het verscheen toen op Sugar mountain - Live at Canterbury House 1968 (2008) en een jaar later op The archives vol. 1 1963-1972 (2009).
Ter ere van Youngs 70e verjaardag in 2015, bracht de Canadese zanger Shuyler Jansen de EP Shuyler Jansen sings uncle Bernard uit. Dit is het enige nummer van de EP dat niet hij maar zijn vrouw Angie zingt.
# Othelosoma joburgi

Othelosoma joburgi is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Othelosoma, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Jones.
# Ototyphlonemertes brevis

Ototyphlonemertes brevis is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Ototyphlonemertes en behoort tot de familie Ototyphlonemertidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Corrêa.
# Otto M. Schwarz

Otto Martin Schwarz (Neunkirchen (Oostenrijk), 15 oktober 1967) is een Oostenrijks componist, muziekpedagoog, dirigent en trompettist.

## Levensloop

Schwarz groeide op in Wimpassing im Schwarzatale in de deelstaat Neder-Oostenrijk, waar hij tot nu nog leeft. Hij studeerde trompet bij Josef Pomberger, trompettist van de Wiener Philharmoniker, en compositie bij Heinz Kratochwil aan de Universität für Musik und darstellende Kunst Wien in Wenen. In deze tijd schreef hij de eerste composities.
In 1986 en 1987 was hij trompettist bij de Musikkapelle de Militärkommandos Burgenland.
Vanaf 1988 is hij muziekleraar aan de muziekschool in Wimpassing im Schwarzatale, waar hij ook sinds 1990 het jeugd-harmonieorkest dirigeert.
In 1992 opende hij een eigen toon-studio. Hij werkt veel voor film en tv (ORF, ARD, ZDF, RAI). Schwarz werkt onder andere met de gerenommeerde regisseur Peter Patzak samen. Hij schreef ook de filmmuziek voor Die Wasserfälle von Slunj, die bij het tv-festival in Venetië in 2002 onderscheiden werd. Sinds 1995 publiceert hij werken voor harmonieorkest bij de Nederlandse muziekuitgave De Haske en de Zwitserse Mitropa muziekuitgave.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1995 Millennium
* 1995 Wings of Freedom
* 1995 A Song for You
* 1995 Fanfare Prelude
* 1996 For the next thousand
* 1996 Rondo Romantica
* 1996 O du fröhliche
* 1997 Rondo Barocco
* 1997 Dort tanzt Lulu
* 1998 Es ist ein Ros entsprungen
* 1998 The sound of my life
* 1998 Casanova
* 1999 Fire & Ice
* 1999 Rollercoaster
* 1999 Asteroid
* 2000 Jazz Waltz Nr. 1
* 2001 Generations Fanfare
* 2002 Funk Attack
* 2002 Nostradamus
* 2003 Man In The Ice
* 2003 Groovin' Around
* 2005 The Count of Monte Cristo
* 2005 Vienna Festival Music
* 2005 Starflash
* 2006 Mont-Blanc
* 2006 Funky Brass
* 2006 Welcome Overture
* 2006 Dragon Fight
* 2007 Cape Horn
* 2008 Absolute Crossover
* 2008 Funky Winds
* 2008 Around the World in 80 Days
* 2008 Bonaparte
* Premierenmarsch

### Filmmuziek

* 2001 Insel zum Träumen
* 2001 Herzensfeinde
* 2001 Die Wasserfälle von Slunj
* 2001 Polizeiruf 110 - Um Kopf und Kragen, televisieserie
* 2002 Das Toskana Karussell
* 2003 Herz ohne Krone
* 2004 Die Jungen von der Paulstraße
* 2004 Freak Waves
* 2005 Die Liebe eines Priesters
* 2005-2006 Agathe kann´s nicht lassen I - V
* 2006 Alpenklinik I
* 2006 Alpenklinik II
* 2007 Alpenklinik III
* 2007 Zwei Herzen und ein Edelweiß

## Externe link

* (de) Officiële internetpagina
* Gemeinsame Normdatei: 123903009
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7867 2430
* Library of Congress Control Number: no00084666
* MusicBrainz: ae2b95f5-b5f9-4808-a77d-a421a1745db2
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 160823951
* Système universitaire de documentation: 164329153
* Virtual International Authority File: 5852175
* WorldCat (via VIAF): 5852175
# Otto Loewi

Otto Loewi (Frankfurt, 3 juni 1873 – New York, 25 december 1961) was een Joods-Duitse, later Amerikaans, farmacoloog. Zijn ontdekking van acetylcholine droeg bij aan het verbeteren van de therapie en leverde hem in 1936 samen met Henry Hallett Dale de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde op.

## Biografie

Loewi werd als zoon van de joodse wijnhandelaar Jacob Loewi en Anna Wollstätter in Frankfurt geboren. Na Städtisches Gymnasium aldaar studeerde hij in Straatsburg (toen deel van Duitsland) in 1896 af. Na het zien van een reeks overlijdens aan ongeneselijke ziekten zoals tuberculose en longontsteking besloot hij het klinisch werk op te geven en zich te richten op farmacologische onderzoek.
Vanaf 1898 bracht hij veel tijd in Oostenrijk door, waar hij het metabolisme bestudeerde. Loewi onderzocht hoe vitale organen reageerden op chemische en elektrische stimulatie. Hij stelde ook hun afhankelijkheid van adrenaline vast. Zodoende leerde hij hoe de actiepotentiaal wordt overgedragen door chemische stoffen. De eerste neurotransmitter die hij identificeerde was acetylcholine, waarvan hij vond dat deze stof niet alleen werkzaam was in het zenuwstelsel maar ook een rol speelde bij de spiersamentrekking.
Bij de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog vluchtte Loewi samen met zijn gezin uit Oostenrijk en verhuisde via Brussel en Leeds in 1940 naar de Verenigde Staten, waar hij onderzoekshoogleraar aan de New York-universiteit werd. Hij bleef daar de rest van zijn leven.

## Onderzoek

Voor Loewi's experimenten was het niet duidelijk of de signalisatie over de synaps bioelektrisch of chemisch was. Hij was in staat aan te tonen dat zenuwprikkels plaatsvonden door middel van chemische stoffen, de neurotransmitters. Loewi's beroemde experiment, gepubliceerd in 1921, beantwoordde deze vraag grotendeels. Volgens Loewi kwam het idee voor het experiment in zijn slaap op. Hij ontleedde uit kikkers twee kloppende harten: een met de Nervus vagus die de hartslag controleert er nog aan vast, het andere zonder. Beide harten werden in een zoutoplossing geplaatst (Ringer's solution). Door de Nervus vagus elektrisch te stimuleren kon Loewi het eerste hart langzamer laten kloppen. Hierna nam Loewi wat van de zoutoplossing van het eerste hart en diende dit het tweede hart toe. De toediening van de vloeistof deed ook het tweede hart langzamer kloppen, en bewees dat een chemische stof uitgescheiden door de Nervus vagus de hartslag controleerde. Hij noemde deze onbekende stof Vagusstoff. Later bleek dit acetylcholine te zijn (Kandel, et al 2000).
Loewi's onderzoeken “On an augmentation of adrenaline release by cocaine” en “On the connection between digitalis and the action of calcium” werden decennia later nog bestudeerd.
Hij verhelderde ook twee mechanismen van hoog therapeutisch belang: de blokkade en vermeerdering van zenuwactiviteit door medicijnen.
# Oxycera albovittata

Oxycera albovittata is een vliegensoort uit de familie van de Stratiomyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Malloch.
# Orzolina thalassophila

Orzolina thalassophila is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Machado.
# Osteorachis

Osteorachis is een geslacht van uitgestorven straalvinnige beenvissen uit het Jura.
# Otranto

Otranto is een gemeente en stad in de Italiaanse provincie Lecce (regio Apulië) en telt 5724 inwoners (februari 2015). De oppervlakte bedraagt 76,1 km², de bevolkingsdichtheid is 75 inwoners per km².

## Demografie

Otranto telde in 2001 ongeveer 2030 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 3,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 5114 |
| 2001 | 5282 |
| 2015 | 5724 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 15 meter boven zeeniveau.
Otranto grenst aan de volgende gemeenten: Cannole, Carpignano Salentino, Giurdignano, Melendugno, Palmariggi, Santa Cesarea Terme, Uggiano la Chiesa.

## Ottomaanse bezetting

In 1480 viel de Ottomaanse marine Rodos aan, maar het eiland hield stand. Vervolgens viel de Ottomaanse marine de oostkust van Italië aan. De vissersplaats Otranto werd veroverd door de Ottomanen. Op 1 mei 1481 werd Otranto door een ontzettingsleger belegerd. Twee dagen later overleed sultan Mehmet II; daarom besloot het Turkse garnizoen onderhandelingen aan te knopen met hun tegenstander, en vervolgens terug te keren naar Albanië.

## Porto Badisco

Porto Badisco is een baai en badplaats in de gemeente Otranto. Het is een toeristische bestemming met een aanzienlijk historisch en schilderachtig karakter en kijkt uit over de Adriatische Zee.
* Otranto vanuit het kasteel
* Kasteel
* Kathedraal
* De haven vanuit het historische centrum
* De baai van Porto Badisco
# Otraleus hypsimelathrus

Otraleus hypsimelathrus is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Günther.
# P.I.M.P.

"P.I.M.P." is de derde single van het debuutalbum Get Rich or Die Tryin' van Amerikaanse rapper 50 Cent. Het nummer is geproduceerd door Kon Artis (Mr. Porter als producernaam), lid van D12, de 'gang' van Eminem. De track was net als zijn twee voorgangers "In Da Club" en "21 Questions" een succes. In de VS bereikte het nummer de 3e positie, in Engeland de 5e en in de United World Chart de 6e. In de Nederlandse Top 40 kwam de track op 8, in de Belgische Ultratop 50 op 10.
De single is eigenlijk niet de originele versie van "P.I.M.P.", maar de remix. Ook de video van de track bevat de remix, met 1 couplet van 50 Cent, één van Snoop Dogg, en de laatste door G-Unit leden Lloyd Banks en Young Buck. De video werd geregisseerd door Chris Robinson, en is veelbesproken vanwege de topless vrouwen die in de video zitten. Na veel commentaar op MTV besloot de muziekzender de video niet meer uitzenden, wat 50 dwong om een gecensureerde versie van de video te maken.

## Charts

| Chart | Hoogste positie |
| Australische ARIA Single Top 50 | 1 |
| Belgische Ultratop 50 | 10 |
| Canadese Single Top 50 | 1 |
| Deense Single Top 40 | 5 |
| Duitse Single Top 100 | 5 |
| Engelse Single Top 75 | 5 |
| Finse Single Top 20 | 10 |
| Franse Single Top 100 | 25 |
| Griekse Single Chart | 7 |
| Ierse Single Top 50 | 4 |
| Italiaanse Single Top 50 | 10 |
| Nederlandse Top 40 | 8 |
| Nieuw-Zeeland Single Top 40 | 2 |
| Noorse Single Top 20 | 4 |
| Oostenrijkse Single Top 75 | 12 |
| United World Chart | 6 |
| VS Billboard Hot 100 | 3 |
| VS Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks | 2 |
| VS Hot Rap Tracks | 1 |
| Zweedse Single Top 60 | 8 |
| Zwitserse Single Top 100 | 4 |
"P.I.M.P." in de Billboard Hot 100 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| Nummer | 70 | 60 | 51 | 48 | 30 | 28 | 18 | 17 | 13 | 7 | 7 | 4 | 3 | 4 | 4 | 8 | 8 | 6 | 7 | 7 | 10 | 11 | 15 | 20 | 37 | uit |
# Oude Zeedijkmolen

De Oude Zeedijkmolen is een windmolen in de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats Avekapelle, gelegen aan de Roesdammestraat.
Het is een open standerdmolen die fungeerde als korenmolen. Ook is er een haverpletter.

## Geschiedenis

De molen werd gebouwd in 1745 en is laaggelegen, aangezien er voldoende windvang in het daar aanwezige vlakke polderland was. De teerlingen zijn laag. De molen heeft een hoge maalzolder.
In 1957 werd de molen geklasseerd als monument.
De molen is maalvaardig en is af en toe in bedrijf.
De naam van de molen is afkomstig van de nabijgelegen Oude Zeedijk.
* Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed (Vlaanderen): 16919
# Oude Zijlpoort

De Oude Zijlpoort was een van de stadspoorten van Leiden, die van omstreeks 1355 tot 1646 stond waar nu de kruising is van de Haarlemmerstraat en de Koestraat, op de landpunt waar drie wateren samenkomen: Oude Vest, Oude Rijn en Oude Herengracht. De naam van de poort verwijst ook naar water: de oostelijk gelegen rivier de Zijl.
De eerste poort was van hout, maar in 1390 werd deze alsnog in steen uitgevoerd. Rond 1500 werd een bastion in de vorm van een ronde toren toegevoegd, waardoor je voortaan twee bruggen moest passeren als je de stad in wilde: de eerste brug ging naar het bastion, en de tweede brug van het bastion naar de eigenlijke poort.
Leiden groeide sterk aan het einde van de zestiende eeuw, mede doordat mensen na de Val van Antwerpen in 1585 vanuit de Zuidelijke Nederlanden naar de Hollandse steden trokken. Zij konden niet allemaal binnen de muren wonen en omstreeks 1600 ontstond er buiten de Zijlpoort woonbebouwing. Bij deze stadsuitleg van 1644 kwam de ommuring van Leiden driehonderd meter oostelijker te liggen en is de Oude Zijlpoort vervangen door een nieuwe poort, die in 1667 op zijn beurt werd vervangen door de nog bestaande Zijlpoort. In 1646 werd de oude Zijlpoort afgebroken.

## Bron

* 1 2 Verdwenen Bouwwerken Referentielijst. verdwenengebouwen.nl. Geraadpleegd op 20 juni 2022.
* ↑ Martin Hooymans, Poorten en gangen inleiding. oudleiden.nl (5 september 2020). Geraadpleegd op 21 juni 2022.
Bestaand: Morspoort · Zijlpoort
Verdwenen: Blauwpoort (voormalige Lopsenpoort) · Herenpoort · Hogewoerdsbinnenpoort · Hogewoerdsbuitenpoort · Koepoort · Marepoort · Oude Zijlpoort · Rijnsburgerpoort · Witte Poort
# PSoC

PSoC (Programmable System-on-Chip) is een Geïntegreerde schakeling ontwikkeld door Cypress Semiconductor.
De chip bestaat uit een microcontroller en een matrix van configureerbare analoge en digitale bouwstenen. De microcontroller kern is een door Cypress ontwikkelde 8-bit processor, gebaseerd op de Harvard architectuur en is genaamd M8C. De PSoC heeft drie gescheiden geheugen gedeeltes: SRAM voor data, Flash geheugen voor instructies en vaste data, en I/O-registers voor het aanspreken en besturen van de analoge en digitale bouwstenen.
Doordat de chip in tegenstelling tot microcontrollers, configureerbare digitale en analoge blokken bezit, valt deze buiten de categorie microcontrollers. Hoewel de PSoC qua analoge mogelijkheden meer op een FPAA (Field Programmable Analog Array) lijkt en qua digitale mogelijkheden meer op een FPGA (Field Programmable Gate Array) lijkt, valt deze dankzij de microcontroller kern, weer buiten deze categorieën.
De eerste samples rolden eind 2000 van de band. Er was keuze uit een 8 pins CY8C25122, een 18 pins CY826233, een 28 pins CY8C26443, en een 48 pins CY8C26643. Deze typen waren er met maximaal 12 analoge en 8 digitale blokken, 16 KByte Flash geheugen en 256 Byte SRAM. Enige tijd later volgden hierop verschillende varianten, met andere packages, meer Flash en SRAM geheugen, en meer analoge en digitale blokken.
PSoC heeft zijn inzetbaarheid reeds bewezen in de volgende producten: eenvoudige producten als de Sonicare tandenborstel en Adidas sportschoenen maar ook complexe producten als de TiVo-settopbox. De op PSoC gebaseerde capacitieve aanraaktoetsen besturen het aanraakgevoelige scroll wheel op de Apple iPod .
Sommige ontwikkelaars hebben een complete 300 baud modem volledig in PSoC opgebouwd. Op basis van de gratis geleverde PSoC Designer software kunnen verscheidene analoge en digitale blokken geplaatst worden. Deze blokken worden User Modules genoemd. Het aantal User Modules groeit in de loop der jaren. Enkele voorbeelden van User Modules zijn: Timer (8 to 32 bit), Incremental ADC, Delta-Sigma ADC, SAR ADC, Programmable Gain Amplifier, UART, USB Full Speed en een I2C bootloader.
Tot nu toe wordt alleen de eerste generatie PSoC's (PSoC-1) geleverd. Begin 2009 zullen de eerste samples van de PSoC-3 en PSoC-5 van de band rollen. Deze generatie zal voorzien worden van een 8051 (66 MHz) of ARM kern (133 MHz). De huidige PSoC-1 familie blijft gewoon leverbaar.

## PSoC Solutions

* Capacitieve toetsen
* LED RGB-verlichting
* USB2.0
* RF-communicatie
* Capacitieve aanraakschermen
# Overberg DBG

Overberg DBG is een districtsbestuursgebied in het Zuid-Afrikaanse district Overberg. Overberg ligt in de provincie West-Kaap en telt 246 inwoners.
# Overbelasting

Overbelasting kan verwijzen naar:
* Overbelasting (constructie), een grotere belasting dan de normale spanning, breukvastheid of prestatievermogen toelaat. Het betreft een situatie waarbij de draaglast groter is dan draagkracht.
* Overbelasting (elektriciteit), een grotere elektrische stroom dan de nominale stroom
* Overbelasting (schaken), term in het schaakspel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Overbelasting en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# PFK Montana

PFK Montana (Bulgaars: ПФК Монтана) is een Bulgaarse voetbalclub uit Montana.
De club werd in 1947 opgericht als FK Hristo Michajlov na een fusie tussen YOE-BS 45 en Avram Stojanov. YOE-BS 45 was zelf een fusie tussen Botev, Joenak en Spartak Michajlovgrad, de toenamlige naam van de stad Montana. Van 1957 tot 1990 was de naam FK Septemvrijska Slava. De club speelde van 1994 tot 1997 voor het eerst in de Professional A Football Group. In 1996 werd de finale van de League Cup gehaald. Hierna zakte de club terug naar het derde niveau maar kwam in 2009 terug op het hoogste niveau door als eerste te eindigen in de Eerste Divisie West. In 2013 degradeerde de club. In 2015 promoveerde de club weer. In 2016 bereikte de club de finale van de Bulgaarse voetbalbeker maar degradeerde in 2017 wederom. In 2020 kon de club, dankzij een 3e plaats in de Vtora Liga, promotie afdwingen, maar na één seizoen degradeerde de club opnieuw.

## Bekende (oud-)spelers

* Atanas Atanasov
* Stilijan Petrov
Pirin Blagoëvgrad · Dobroedzja Dobritsj · Marek Doepnitsa · Fratrija · Lokomotiv Gorna Orjachovitsa · Jantra · Litex Lovetsj · Loedogorets II ·
Montana · Nesebar · Minjor Pernik · Belasitsa Petritsj ·
Spartak Pleven ·
Botev Plovdiv II · Doenav Roese · Stroemska Slava Radomir · CSKA 1948 Sofia II · CSKA Sofia II · Sportist Svoge · Etar Veliko Tarnovo
# PFK Svetkavitsa

PFK Svetkavitsa is een Bulgaarse voetbalclub uit Targovisjte.
De club werd in 1922 opgericht als fusie tussen de lokale clubs Levski en Botev. In 1961 promoveerde de club voor het eerst naar de B Grupa waar het in 1974 met een tweede plaats de beste klassering behaalde. In 1987 degradeerde de club naar de V Grupa maar promoveerde weer terug na twee seizoen. In 2011 promoveerde de club voor het eerst naar de A Grupa nadat het in play-off wedstrijden Etar Veliko Tarnovo verslagen had. De club degradeerde direct weer terug. Met 49 seizoenen op het tweede niveau is de club Bulgaars recordhouder. In 2013 werd de club na financiële problemen ontbonden. Opvolger Svetkavitsa Targovisjte werd opgericht en speelt intussen in de derde klasse. In 2014 werd de club echter heropgericht en speelt sindsdien in de regionale reeksen.