OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sinte-Gitter

Sinte-Gitter of Sint-Gitterdal is een vroegere nederzetting en archeologische vindplaats ten zuidwesten van Landen (Vlaams-Brabant, België), die al voor de middeleeuwen bewoond was.
Sint-Gitter spreekt tot de verbeelding wegens een mogelijke verbinding met Pepijn van Landen (ca. 580-640), hofmeier van Merovingische koningen en voorvader van Karel de Grote, die in Sinte-Gitter zou gewoond hebben.
Archeologisch onderzoek heeft hier in 1958-59 twee Merovingische graven blootgelegd. De bijgiften (gespen en sieraden) kunnen in de tweede helft van de 7e eeuw gesitueerd worden. Waarschijnlijk stond er toen een houten kapel. Een eerste stenen kapel werd waarschijnlijk gebouwd op het einde van de 8e of in de 9e eeuw onder meer met materiaal gerecupereerd van een Romeinse villa.
Door een twist met het het prinsbisdom Luik stichtte de hertog van Brabant in de 13e eeuw een beetje verder de nieuwe stad Landen, die een steeds grotere rol ging spelen waardoor Sinte-Gitter, dat Oud-Landen of Ouderstad werd genoemd, stilaan ontvolkte. De Sint-Gertrudiskerk werd overbodig en was in 1759 zo bouwvallig dat ze afgebroken werd. De fundamenten van de koormuren werden in 1980-81 blootgelegd. Tijdens deze opgravingen werden ook verscheidene graven uit diverse perioden teruggevonden. De archeologische site werd gedeeltelijk overdekt om haar tegen de elementen te beschermen.
Op Sinte-Gitter zijn nog twee middeleeuwse restanten bewaard. Er is een motte, "Tombe van Pepijn" genoemd en een andere motte Hunsberg, ook Tombe van Karloman genoemd. Met graftombes hebben ze niets te maken; het zijn grotendeels kunstmatig gemaakte heuvels waarop er meestal een versterking stond. Deze mottes werden vermoedelijk opgeworpen in het begin van de 13e eeuw op een plaats die al van de 11e eeuw intensief bewoond was. Zoals gebruikelijk bestond de nederzetting uit een opperhof en een neerhof. De resten van een ringgracht zijn nog zichtbaar op het terrein.

## Externe link

* Agentschap Onroerend Erfgoed 2021: Site van Sinte Gitter
* Geschied- en Heemkundige kring van Landen
Bron
* Keijers D.M.G., Studieopdracht naar een archeologische evaluatie van het St. Gitterdal (Landen, provincie Vlaams-Brabant), RAAP, 2010
# Sinophora koreana

Sinophora koreana is een halfvleugelig insect uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Matsumura.
# Siska Leemans

Siska Leemans (°1973) is een Vlaams scenariste.

## Carrière

Leemans behaalde een postgraduaat scenarioschrijven aan het RITCS in Brussel. Ze schreef scenario’s voor onder andere Kinderen Van Dewindt, de telenovelle Emma, de soap Familie en voor Studio 100 de jeugdseries Rox en Hallo K3!.
Leemans scheidde in 2010 en begon hierover van 2010 tot 2015 te bloggen op Alle Dagen Sisjes. De blog over haar “ik-zit-in-een-midlifecrisis-ex-man” was een deel van de inspiratie voor het scenario van de fictiereeks Zie mij graag uit 2017 waarvoor ze het scenario samen met Hilde Pallen schreef.

## Scenarios

* Kinderen van Dewindt
* Emma
* Familie
* Rox
* Hallo K3!
* Zie mij graag
# Sinophorus infimus

Sinophorus infimus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sanborne in 1984.
# Sinophorus inflatus

Sinophorus inflatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sanborne in 1984.
# Sinophorus kasparyani

Sinophorus kasparyani is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sanborne in 1984.
# Siribala

Siribala is een gemeente (commune) in de regio Ségou in Mali. De gemeente telt 37.800 inwoners (2009).
De gemeente bestaat uit de volgende plaatsen:
* Ballabougou
* Bôh
* Chobougou
* Choualani
* Dongaly
* Fièbougou
* Hèrèmakono Coura
* Kalasolibougou
* Kanabougou
* Kanto Wèrè
* Laminibougou
* M'Bêwala
* Massala
* Minimana
* Nadani
* Séribabougou
* Siribala-Coro
* Siribala Coura
* Toumakoro
# Sint-Gertrudiskerk (Sint-Gertrudis-Pede)

De Sint-Gertrudiskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Dilbeek behorende plaats Sint-Gertrudis-Pede, gelegen aan de Isabellastraat.

## Geschiedenis

Hier stond mogelijk in de 9e eeuw een hofkapel, maar pas in 1380 werd melding gemaakt van een kapel in deze plaats. In 1456 werd de kapel vernieuwd en in 1536 vergroot tot een kruiskapel met vieringtoren, waar de adellijke families Pipenoy en Bossuyt een aandeel in hadden.
In 1798 werd de kapel, op last van de Fransen, gesloopt. Begin 19e eeuw werd de kapel herbouwd en in 1890 werd deze een zelfstandige parochiekerk. De kapel werd echter te klein en een nieuwe kerk werd begin 20e eeuw gebouwd en in 1907 ingewijd naar ontwerp van Guillaume Chrétien Veraart.

## Gebouw

Het betreft een neogotische bakstenen zaalkerk op rechthoekige plattegrond. De toren bevindt zich boven de noordelijke zijkapel.

## Interieur

De kerk heeft een overwegend neogotisch kerkmeubilair. Het barokke houten hoofdaltaar is echter van 1638. Het heeft een 18e-eeuws tabernakel.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Gertrudiskerk (Wijlre)

De Sint-Gertrudiskerk is een kerkgebouw in Wijlre in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Gulpen-Wittem. Ten westen van de kerk ligt aan de overzijde van de weg de Brand Bierbrouwerij uit 1340 en even verderop ligt de watermolen van Otten. Langs de oostzijde van de kerk loopt de N595 en aan de andere kant de doorgaande weg naar Gulpen. Het kerkgebouw is gewijd aan de heilige Gertrudis van Nijvel. Het gebouw bevindt zich op een kerkheuvel midden in het dorp en wordt omgeven door een kerkhof.
Het gebouw is een rijksmonument en is gewijd aan Gertrudis van Nijvel.

## Geschiedenis

In de 13e eeuw werd er op deze plek een romaanse kerk gebouwd.
In 1640 werd deze romaanse kerk vervangen door een zaalkerkje.
In 1835-1839 werd de huidige kerk in dorische stijl gebouwd naar het ontwerp van de Akense architect Alois Klausner.
In 1896 werd de kerk uitgebreid, waarbij Johan Kayser voor de nieuwe venstertraceringen verantwoordelijk was.
Rond 1925 is door J.H.H. van Groenendael de huidige oostpartij toegevoegd bestaande uit een transept, koor en toren, alle opgetrokken in Nivelsteiner zandsteen. Bij deze aanpassing werden in de beide zijbeuken de ramen met ronde boog vervangen door ronde ramen, waarvan de sporen nog steeds duidelijk in de muren te zien zijn.
Uit 1949 zijn de beelden van Sint-Barbara en Sint-Isidorus in de voorgevel, van de hand van Jean Weerts.
In 1994-1996 is de kerk door architect J.H.F. Peutz gerestaureerd, waarbij mede nieuwe ramen van de hand van kunstenaar Jan Dibbets geplaatst zijn. Sinds deze restauratie is het heel licht geworden van binnen door de lichte moderne ramen, de witte wanden en het witte tongewelf.

## Opbouw

Het is een neoklassieke kruiskerk met een neoromaans rondgesloten koor. De toren is tegen de zuidzijde van het koor en de oostzijde van de zuidelijke transeptarm aan gebouwd. Deze heeft een achtzijdige opbouw en is voorzien van een ui. De ingang is aan de westzijde gepositioneerd. Het gebouw is opgetrokken uit baksteen, pilasters van gezaagd mergelsteen, en de toren, transept en koor van Nivelsteiner zandsteen.
De inventaris is gedeeltelijk in Lodewijk XVI-stijl.

## Afbeeldingen

* Kerkklokken
* Informatie over rijksmonumentnummer 39736
* Sint-Gertrudiskerk op kerkgebouwen-in-limburg.nl
# Sint-Gertrudiskerk (Sint Geertruid)

De Sint-Gertrudiskerk is een kerkgebouw in Sint Geertruid in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Eijsden-Margraten. Om het kerkgebouw ligt het kerkhof. De kerk en het kerkhof liggen op een kerkheuvel die wordt omgeven door een bakstenen muur. Ze ligt aan de rand van het dorp aan de doorgaande weg van Mheer en Herkenrade naar Eckelrade en Gronsveld. Bij de kerk komen de Dorpstraat en de weg naar Moerslag/Eijsden langs het Savelsbos uit op deze doorgaande weg.
De kerk is gewijd aan Gertrudis van Nijvel en is een rijksmonument.

## Geschiedenis

De eerste kerk stamt uit de 11e eeuw. Van dit gebouw zijn er nog enkele muurresten bewaard gebleven. Rond 1300 is de westtoren opgetrokken in mergelsteen. Een eeuw later werd het huidige schip met het gotische koor gebouwd. De zijbeuken werden in de 15e eeuw toegevoegd en in de 16e eeuw werd de scheefgebouwde grafkapel van de heren van Libeek opgetrokken aan de zuidoostzijde van het gebouw. In 1619 werd aan de zuidkant van de toren de doopkapel gebouwd.
In 1700 ontstond er een hallenkerk doordat de zijbeuken verhoogd werden. Tevens kwam toen de huidige, met leigedekte kap tot stand.

### Renovatie en restauratie

In 1836 werd het gebouw gerenoveerd en kwam er een ingang in de westtoren. In 1956-1957 werd het gebouw gerestaureerd, waarbij het interieur ontpleisterd werd en gedekt werd door een vlak balkenplafond. In 1988 vond er opnieuw een grote renovatie plaats.

## Opbouw

Het gebouw is geheel opgetrokken uit mergel en bestaat uit een vlakopgaande westtoren met ingesnoerde spits, een driebeukig schip en een driezijdig gesloten koor. Ze heeft romaanse, gotische en classicistische kenmerken.
In de grafkapel bevindt zich een stucplafond uit 1717 met de alliantiewapens van de Heren van Libeek. Er is een renaissance zijaltaar uit 1644. Dit bevat een schilderij dat de verering van de Madonna voorstelt. Ook bevat de kerk enkele oude beelden, en wel een gepolychromeerd beeld van Sint-Eligius uit 1589, en de Heilige Johannes de Evangelist uit 1500. Verder een 15e-eeuwse Sint-Anna te Drieën; twee beelden van Sint-Gertrudis, uit de 16e en de 17e eeuw; een 16e-eeuws kruisbeeld; een drieluik uit 1600 met de geboorte van de Heilige Johannes, Sint-Jacob, en Sint-Catharina.
* Oostzijde
* Westzijde
* Op de heuvel
* Informatie over rijksmonumentnummer 34688
* Sint-Gertrudiskerk op kerkgebouwen-in-limburg.nl
# Skuphonura ecuadorensis

Skuphonura ecuadorensis is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Kensley.
# Skin and bones

Skin and bones is een livealbum van de Amerikaanse rockband Foo Fighters. Het werd uitgebracht op 20 november 2006 en is het eerste livealbum van de Foo Fighters. Het bestaat uit 15 nummers, opgenomen tijdens drie concerten in het Pantages Theatre in Los Angeles. Er werd ook een dvd uitgebracht met 21 nummers. Naast de vaste bandleden spelen op het album ook Pat Smear, Rami Jaffee, Petra Haden, Drew Hester, Danny Clinch en Nick Raskulinecz mee.

## Tracklist

* "Razor" (6:48)
* "Over and out" (5:56)
* "Walking after you" (5:18)
* "Marigold" (3:19)
* "My hero" (4:51)
* "Next year" (4:34)
* "Another round" (4:55)
* "Big me" (3:01)
* "Cold day in the sun" (3:26)
* "Skin and bones" (4:00)
* "February stars" (5:51)
* "Times like these" (5:25)
* "Friend of a friend" (4:01)
* "Best of you" (5:02)
* "Everlong" (6:37)
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Skin and Bones (Foo Fighters album) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Slag bij de Duklapas

De Slag bij de Duklapas (Russisch: Восточно-Карпатская операция) was een veldslag tijdens de Tweede Wereldoorlog die in de herfst van 8 september tot 28 oktober 1944 plaatsvond in de Karpaten. De slag maakte deel uit van opmars van het Rode Leger aan het oostfront.

## Offensief

In september 1944 begon het offensief van het 38ste Sovjetleger tezamen met het Tsjechoslowaakse Eerste Legerkorps ter bevrijding van het door de Duitsers bezette Slowakije. Op 8 september zetten de legers even ten zuiden van Polen een aanval in met de bedoeling door de Dukla bergpas te breken (aan de Poolse-Slowaakse grens nabij Svidník) om samen met het verzet de strijd aan te gaan in Slowakije. Deze bijzonder lange en bloedige "Karpatische Berg operatie" was een deel van het Eerste Oekraïense Front onder bevel van Sovjet generaal Ivan Konev. De Duitsers brachten hun 97ste, 100ste en 101ste Jäger, 254ste Infanteriedivisie in stelling ter verdediging van het gebied in Slowakije. Het slagveld werd zeer goed verdedigd met artillerie en gemechaniseerde eenheden. Het hele gebied strekte zich over bijna 20 kilometer uit.

## Plan

Het originele Sovjet operatieplan voorzag niet in het binnenvallen van Slowakije via de Duklapas. De Sovjettroepen bewogen zich oorspronkelijk van oost naar west over een breed front, van de Oekraïne tot in Polen dwars door Hongarije en Slowakije. Van de troepen in Polen werd verwacht dat ze hun aanval in westelijke richting zouden voortzetten. De Dukla operatie was snel bedacht om de partizanen in Slowakije te ontzetten.

## Verloop van de strijd

De Sovjet en Tsjechoslowaakse troepen dachten de bergpas even snel te nemen. Echter de hulp die zij verwachtten van de rebellerende troepen van het Oost-Slowaakse Legerkorps kwam niet op gang. De partizanenopstand werd snel onderdrukt door Duitse troepen waarna dit Oost-Slowaakse leger werd ontbonden. Het gevolg was dat de veldslag 50 dagen lang duurde. De bergpas werd ingenomen op 6 oktober, maar gedurende een maand erna vonden er nog ernstige schermutselingen plaats. De Duitse 254ste Infanteriedivisie trok zich terug via Prešov, Levoča en Poprad. Ruim 46.000 Sovjet, Tsjechoslowaakse en Duitse soldaten sneuvelden; meer dan 93.000 Sovjet en Tsjechoslowaakse soldaten raakten gewond. Een groot militair ereveld met de stoffelijke resten van ruim 9000 Sovjet soldaten bevindt zich in Svidník. Terwijl de Duitsers zich terugtrokken maakten ze Svidník met de grond gelijk.

## Gedenktoren

In 1949 richtte de Tsjechoslowaakse regering een grootse gedenktoren op net ten zuidoosten van de grensovergang bij Dukla in Vyšný Komárnik, het eerste ingenomen grondgebied na de doorbraak langs de bergpas. Daar zijn de graven van vele honderden Tsjechoslowaakse officieren en andere aangewezen helden. Verderop langs de weg, in Hunkovce, bevindt zich een kleinere Duitse begraafplaats met de graven van 2648 Duitse soldaten.

## Duklamonument in Praag

In Praag is er heden ten dage nog het Duklamonument op het Raadhuis Oude Stad: achter een koperen plaat met het jaartal 1944 staat een pot met aarde van het slagveld bij Dukla.
# Slag bij de Egadische Eilanden

De Slag bij de Egadische Eilanden beslechtte op 10 maart 241 v.Chr. de Eerste Punische Oorlog in het voordeel van Rome. Deze slag werd gevoerd bij de ten westen van Sicilië gelegen Egadische Eilanden.

## Aanloop, verloop en afloop van de zeeslag

De Carthager Hamilcar was een geniaal strateeg en daarbij een geduldig man. Hij wilde geen beslissing forceren. In plaats daarvan speelde hij een soort militair verstoppertje met zijn Romeinse en Griekse tegenstanders. Hij wist het initiatief te behouden en zijn tegenstanders leden zware verliezen aan mensen en materieel. Ten slotte organiseerde hij zelfs plundertochten naar het vasteland van Italië. Het was echter een manier van oorlog voeren die ook de Carthagers grote sommen kostte. Met de moed der wanhoop betaalden Romeinse burgers uit eigen zak het uitrusten van een laatste vloot. Tweehonderd schepen konden uitvaren en Hamilcars bases Drepana en Lilybaeum afsluiten. De Carthagers stuurden een vloot om hun generaal te ontzetten.
Bij de Egadische eilanden kwam die in contact met de Romeinse schepen. Voor de Romeinen was het erop of definitief eronder. Aan het einde van de zeeslag waren de Carthagers vernietigd. Zij moesten de strijd opgeven. De vredesvoorwaarden waren streng. Toen de wapenstilstand getekend werd, spraken de Romeinse consul en Hamilcar af, dat Carthago Sicilië op zou geven, de gevangenen vrij zou laten en in twintig jaar 2200 gouden talenten aan Rome zou betalen. Toen de Romeinse gevolmachtigden op Sicilië arriveerden, stelden zij nog strengere voorwaarden. Er moesten 1000 talenten méér op tafel komen, de helft onmiddellijk en de rest binnen de tien jaar. Carthago moest wel toegeven. Zo kwam de stad in financiële moeilijkheden en kon de huurlingen, met wie zij de oorlog te land had gevoerd, niet betalen. Een en ander resulteerde in een reusachtige opstand, waarbij de huurlingen gemene zaken maakten met de onderworpen buursteden van Carthago. Drie jaar lang moest de stad vechten voor haar bestaan. Rome maakte van de gelegenheid gebruik door Sardinië en Corsica te annexeren en toe te voegen aan haar provinciae.
# Sint-Trudokerk (Webbekom)

De Sint-Trudokerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Diest behorende plaats Webbekom, gelegen aan de Webbekomstraat.
De kerk is gebouwd in 1790 in de stijl van het classicisme. De sokkel van de kerk is van ijzerzandsteen en het eigenlijke gebouw is opgetrokken in baksteen met sierelementen in arduin. Het eenbeukig gebouw heeft een halfingebouwde westtoren en een driezijdig afgesloten koor.
Een groot deel van het kerkmeubilair is uit het eind van de 18e eeuw, zoals het hoofdaltaar, biechtstoelen, de preekstoel, de koorbanken en het doksaal met orgel.
De kerk heeft een 16e-eeuws beeld van Madonna met Kind, een 17e-eeuws beeld van Sint-Cornelius en een 18e-eeuws beeld van Sint-Sebastiaan in terracotta.
# Slag bij Cyzicus

Slag bij Cyzicus kan verwijzen naar:
* Slag bij Cyzicus (410 v.Chr.), een zeeslag tijdens de Peloponnesische Oorlog waarin een Atheense vloot een Spartaanse vloot versloeg
* Slag bij Cyzicus (74 v.Chr.)
* Slag bij Cyzicus (193)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Cyzicus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Lambertuskerk (Eikevliet)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Bornem behorende plaats Eikevliet, gelegen aan de Richard Caluwaertsstraat.

## Geschiedenis

Eikevliet bezat een eigen kapel die tijdens de godsdiensttwisten in de 16e eeuw werd verwoest en later werd herbouwd. Het tiendrecht van de kapel berustte bij de Abdij van Affligem, die ook zorg droeg voor de bouw van de huidige kerk. Deze werd in 1778-1779 gebouwd op de plaats van de kapel, waarvan de laatgotische toren bleef bewaard. Pas in 1842 werd Eikevliet een parochie, die echter afhankelijk bleef van die van Puurs.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde zaalkerk met ingebouwde toren in laatgotische stijl die uit ongeveer 1500 stamt. Deze toren heeft vier geledingen en is van baksteen met speklagen in zandsteen. De traveeën naast de toren zijn van 1836. Het schip van de kerk is gebouwd in classicistische stijl.

## Interieur

Het schip wordt overkluisd door een gedrukt tongewelf.
De kerk bezit een viertal 17e-eeuwse schilderijen van de Vlaamse School. In de kerk: Jezus zegent de kinderen en Madonna met Kind. In de pastorie: Heilige Antonius Abt en Aanbidding der herders.
De kerk heeft een gepolychromeerd houten Sint-Lambertusbeeld (16e eeuw), een kruisbeeld van ongeveer 1600, een Lambertusbeeld uit de eerste helft van de 18e eeuw en een Sint-Donatusbeeld van ongeveer 1800.
Het kerkmeubilair is overwegend 19e-eeuws.
* Inventarus Onroerend Erfgoed
# Sint-Lambertuskerk (De Weere)

De Sint-Lambertuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Driestedenweg 1 in De Weere.
De kerk is in feite de opvolger (in katholieke zin) van de kerk van het naburige dorp Lambertschaag, tevens gewijd aan Sint Lambertus. Deze kerk ging tijdens de Reformatie over naar protestantse handen, waarbij hierna door de katholieken schuilkerken moesten gebruiken. In 1816 werd de schuilkerk vervangen door een echte kerk, gelegen op de plek van de huidige kerk. Deze kerk werd vergroot in 1854.
De huidige kerk werd in 1905-1907 gebouwd. Architect Nicolaas Molenaar sr. ontwierp een driebeukige kerk in neogotische stijl. De kerk werd op 6 mei 1907 ingewijd. Bij een grote brand in 1963 raakte de kerk zwaar beschadigd en ging een deel van het interieur verloren. De kerk werd geheel gerestaureerd.
Het schip heeft zes traveeën, met een vijfzijdig priesterkoor. Aan de voorzijde staat de toren met naaldspits. Binnen wordt het middenschip overdekt door een houten tongewelf, de zijbeuken worden overdekt door stenen kruisribgewelven.
De kerk wordt tot op heden gebruikt door de parochie Sint-Jans Geboorte. Het kerkgebouw, de pastorie uit 1850 en het hekwerk voor de kerk zijn rijksmonumenten.

## Bron

* Beschrijving Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
* Website parochie

## Externe link

* Reliwiki - De Weere, Lambertus
# Sint-Werenfriduskerk

Sint-Werenfriduskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Werenfriduskerk (Elst)
* Sint-Werenfriduskerk (Wervershoof)
* Sint-Werenfriduskerk (Westervoort)
* Sint-Werenfriduskerk (Workum)
* Sint-Werenfriduskerk (Zieuwent)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Werenfriduskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sisko sisko

Sisko sisko is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Slag bij Mu'tah

De Slag bij Mu'tah vond plaats in september 629 in Mu'tah, niet ver van Al-Karak. Het was de eerste confrontatie tussen het Byzantijnse Rijk en het opkomende Arabische Rijk.

## Achtergrond

Toen de profeet Mohammed een afgevaardigde stuurde naar de heerser van Bosra, werd die onderschept en vervolgens terechtgesteld op bevel van een gouverneur van de Ghassaniden. Mohammed stuurde een vergeldingsleger bestaande uit 3000 man om de schuldigen te straffen. Dit leger werd geleid door Zayd ibn Haritha al-Kalbi. De Byzantijnen waren op de hoogte van de komst van de moslims.

## Slag

Het moslimleger was veel kleiner in getal. Toen de moslims over de troepensterkte van de Byzantijnen te weten kwamen, vroegen ze aan Mohammed voor versterking. Een generaal van het moslimleger, 'Abdullah ibn Rawahah, herinnerende zijn mannen eraan dat er twee mogelijke uitkomsten waren, die hij allebei gunstig achtte, namelijk de overwinning behalen of als martelaar sterven. Hierop ging het leger de strijd aan. Drie moslimgeneraals onder wie Zayd ibn Haritha sneuvelden bij de slag, waarna Khalid ibn Walid de leiding overnam. Bekwaam als hij was, blies hij de aftocht.

## Vervolg

Terug in Medina werden de soldaten beschuldigd van vaandelvlucht. Mohammed kwam tussen beide en gaf Khalid ibn Walid, de titel Sayfullah, het zwaard van Allah. De gevallen soldaten kregen de eer van Shahid of martelaar. Later werd er op het slagveld een mausoleum gebouwd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Mu'tah op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Ibn Ishaq (1955). Sirat Rasul Allah. Oxford University Press, p. 531-540.
* ↑ (en) al-Waqidi (2011). The Life of Muhammad. Routledge Studies in Classical Islam, p. 372-378.
# Skyttorp

Skyttorp is een plaats in de gemeente Uppsala in het landschap Uppland en de provincie Uppsala län in Zweden. De plaats heeft 664 inwoners (2005) en een oppervlakte van 89 hectare.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats loopt de Länsväg 290.
De plaats heeft een station aan de spoorlijn Stockholm - Sundsvall.
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Siopelus andrewesianus

Siopelus andrewesianus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Schauberger.