OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sigmaxinella viminalis

Sigmaxinella viminalis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Sigmaxinella en behoort tot de familie Desmacellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Hallmann.
# Sigmistes smithi

Sigmistes smithi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van donderpadden (Cottidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Schultz.
# Sigmaxinella papillata

Sigmaxinella papillata is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Sigmaxinella en behoort tot de familie Desmacellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Brøndsted.
# Simonis

Simonis kan verwijzen naar:
* Station Simonis, Brussels treinstation genoemd naar het Eugène Simonisplein
* Simonis (metrostation), Brussels metrostation genoemd naar het Eugène Simonisplein

## Personen met de achternaam Simonis

* Simonis (geslacht), Belgische notabele en adellijke familie
* Adrianus Simonis, een Nederlandse kardinaal
* Alfred Simonis, burggraaf en Belgisch volksvertegenwoordiger en senator.
* André Simonis, burggraaf en Belgisch senator.
* Eugène Simonis, een Belgisch beeldhouwer; naamgever van het Eugène Simonisplein (en zo ook het metro- en treinstation Simonis)
* Heide Simonis, een Duits politica
* Isabelle Simonis, een Waals-Belgisch politica
* Iwan Simonis, een Belgische textielondernemer uit Verviers
* Jean-Marie Simonis, een Belgisch componist
* Paul Simonis, een Nederlands voetbaltrainer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simonis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Simopelta transversa

Simopelta transversa is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Mackay & Mackay.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Simopone amana

Simopone amana is een mierensoort die tot 2014 was toegekend aan de onderfamilie van de Cerapachyinae maar daarna aan de onderfamilie van de Dorylinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Bolton & Fisher.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Siloaminscriptie

De Siloaminscriptie is een inscriptie die is aangebracht op een van de wanden van de Siloamtunnel. Op grond van de paleografische en taalkundige kenmerken wordt de inscriptie gedateerd rond 700 v.Chr. Daarmee is het een van de oudste bekende Hebreeuwse inscripties, geschreven in paleo-Hebreeuws schrift, dat sterk overeenkomt met het Fenicisch alfabet.

## Vondst

De inscriptie is gevonden in 1880 in Siloam, de huidige Arabische wijk Silwan in Oost-Jeruzalem, op de tunnelwand van de Siloamtunnel, zo'n zes meter voor de zuidelijke uitgang, bij de vijver van Siloam. Een jaar of tien na de vondst werd de inscriptie uitgehouwen en overgebracht naar Constantinopel, de hoofdstad van het Ottomaanse Rijk. Tegenwoordig wordt de inscriptie bewaard in het Archeologisch museum van Istanboel. Replica's zijn aanwezig in het Israel Museum in Jeruzalem, en in de Siloamtunnel zelf, ongeveer op de plaats waar de oorspronkelijke inscriptie is aangetroffen.

## Tekst

De tekst van de inscriptie bestaat uit zes regels van ongelijke lengte en beschrijft de aanleg van de tunnel. De tekst is op enkele plaatsen beschadigd. De gereconstrueerde tekst laat zich als volgt vertalen:
$^1$[Dit] is de tunnel en op deze wijze is de tunnel uitgebroken. Terwijl [de steenhouwers hieuwen met] $^2$hun houwelen, de een richting de ander, en met nog 3 ellen te g[aan], de stemmen van de roepende mannen $^3$de een naar de ander [konden worden gehoo]rd, want er was een zdh rechts en [links]. De dag dat de $^4$doorbraak gemaakt werd, hieuwen de steenhouwers richting elkaar, houweel tegen houweel, en het water $^5$vloeide van de bron naar de poel, [taal]fhonderd ellen, ondanks dat de $^6$hoogte van de rots boven de hoofden van de steenhouwe[rs] honderd el bedroeg.
Over de betekenis van het woord zdh bestaat onder Hebraïci geen overeenstemming; voorgestelde vertalingen zijn onder meer 'barst', 'overlap', 'ontmoeting' en 'toename (van geluid)'.
Uit de tekst blijkt dat de tunnel van twee kanten is aangelegd en dat de beide ploegen steenhouwers elkaar ondergronds ontmoetten. De S-vormigheid van de tunnel bevestigt deze lezing en laat zien dat de berekeningen die hiervoor nodig waren met grote nauwkeurigheid moeten zijn gemaakt.

## Achtergrond en datering

De Siloamtunnel wordt meestal geïdentificeerd als de tunnel die de Judeese koning Hizkia volgens het Bijbelverhaal liet aanleggen. De gangbare datering van de inscriptie in 700 v.Chr. past bij deze opvatting. Een andere datering werd in 1996 bepleit door John Rogerson en Philip Davies, die de inscriptie in de tijd van de Hasmoneeën plaatsten (2e eeuw v.Chr.). Met name op grond van de paleografie en taalkundige kenmerken van de tekst heeft dit voorstel echter geen weerklank gevonden en is de heersende opvatting nog steeds dat een datering rond 700 v.Chr. het meest waarschijnlijk is.
# Siguntur

Siguntur kan verwijzen naar:
* Siguntur (Koto XI Tarusan), een plaats in Indonesië
* Siguntur (Sitiung), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Siguntur en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Siennica Różana (gemeente)

De gemeente Siennica Różana is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Lublin, in powiat Krasnostawski.
De zetel van de gemeente is in Siennica Różana.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 4452 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Siennica Różana 98,37 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 71%
* bossen: 22%
De gemeente beslaat 8,65% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 4452 | 100 | 2306 | 51,8 | 2146 | 48,2 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 45,3 | 45,3 | 23,4 | 23,4 | 21,8 | 21,8 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1656,08 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Baraki, Boruń, Kozieniec, Maciejów, Rudka, Siennica Królewska Duża, Siennica Królewska Mała, Siennica Różana, Stójło, Wierzchowiny, Wola Siennicka, Zagroda, Zwierzyniec, Żdżanne.

## Aangrenzende gemeenten

Chełm, Krasnystaw, Krasnystaw, Kraśniczyn, Leśniowice, Rejowiec
* Virtual International Authority File: 108148752298341202728
* WorldCat (via VIAF): 108148752298341202728
# Silurichthys

Silurichthys is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de echte meervallen (Siluridae).

## Soorten

* Silurichthys citatus Ng & Kottelat, 1997
* Silurichthys gibbiceps Ng & Ng, 1998
* Silurichthys hasseltii Bleeker, 1858
* Silurichthys indragiriensis Volz, 1904
* Silurichthys ligneolus Ng & Tan, 2011
* Silurichthys marmoratus Ng & Ng, 1998
* Silurichthys phaiosoma (Bleeker, 1851)
* Silurichthys sanguineus Roberts, 1989
* Silurichthys schneideri Volz, 1904
# Simeon Simeonov

Simeon Simeonov kan verwijzen naar:
* Simeon Simeonov (voetballer, 1946) - (1946-2000) Bulgaars voetballer (doelman)
* Simeon Simeonov (voetballer, 1983) - Bulgaars voetballer (middenvelder)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simeon Simeonov en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# SimFarm

SimFarm is een computerspel uit 1993 van Maxis waarin spelers een virtuele boerderij kunnen bouwen en onderhouden. Het idee erachter is gelijkend op dat van de SimCity-serie.

## Doel

SimFarm weerspiegelt taken op een echte boerderij; het stelt spelers in staat om land op te kopen, gebouwen te plaatsen, gewassen te telen en vee te kopen, fokken en verkopen. Er zijn weersomstandigheden en seizoenen ingebouwd, net zoals andere omstandigheden waarmee een boerderij te maken kan krijgen. Zoals in SimCity, zijn er rampen die de boerderij kunnen afbreken. Tornado's, overstromingen, ziektes en zandstormen zijn een paar van de vele rampen die een boerderij kunnen teisteren.
SimFarm heeft ook een kleine stad in zijn simulatie. Die stad is in feite een deel van SimCity in zijn vorm en functies. De speler heeft voor sommige handelszaken de stad nodig, bijvoorbeeld om vee in te sturen voor wedstrijden.
SimFarm staat de speler ook toe zijn eigen klimaat te kiezen. Standaard kan hij kiezen uit negen regio's uit de VS, maar hij kan ook zelf een klimaat aanmaken door de temperatuur, neerslag en windsnelheid in te stellen.
# Sint-Michielskerk (Quesnoy-sur-Deûle)

De Sint-Michielskerk (Frans: Église Saint-Michel;) is de parochiekerk van de stad Quesnoy-sur-Deûle, gelegen aan de Rue du Général Koenig, in het Franse Noorderdepartement.
De oorspronkelijke kerk werd in de 19e eeuw verbouwd naar ontwerp van Charles Leroy. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, in 1917, werd deze kerk verwoest. In 1932 werd een nieuw kerk ingewijd. Het is een grote bakstenen driebeukige neogotische kruiskerk met voorgebouwde toren, voorzien van een naaldspits. De kerk bezit mooie glas-in-loodramen.
# Sint-Michielskerk (Kortrijk)

De Sint-Michielskerk is een kerk in de Belgische stad Kortrijk. Ze bevindt zich aan het Sint-Michielsplein in de historische binnenstad. De kerk is sinds 1942 een beschermd monument.

## Geschiedenis

De Sint-Michielskerk werd in 1607-1611 gebouwd door stadsarchitect Jan Persijn in opdracht van de jezuïeten, ter vervanging van de 14de-eeuwse Heilige-Geestkapel. Het klooster en het college van de paters reikte tot aan de Kasteelstraat. De diepte bedroeg bijna 100 meter. In 1611 werd de kerk ingewijd door de bisschop van Doornik.
In 1720 werd de kerk met een barokgevel en interieur getooid (die in 1886 werden gesloopt en vervangen door een neogotische gevel en interieur). In 1773 werd het klooster opgeheven en de gebouwen werden aan particulieren verkocht. Tegelijkertijd werd dwars door de voormalige gebouwen de Heilige Geeststraat aangelegd. Alleen de Sint-Michielskerk bleef bewaard en werd gedurende een korte periode een parochiekerk. Na de terugkeer van de jezuïeten in 1843 in een deel van de voormalige kloostergebouwen werd de kerk opnieuw hun kloosterkerk.
Tijdens het bombardement van 21 juli 1944 brandde de kerk uit. Alleen de één zijaltaar bleef bewaard, namelijk het altaar van Sint-Michiel, dat sinds de overbrengingen van het beeldje van O.L.V. van Groeninge als vereringsaltaar fungeerde. De huidige kerk is een driebeukige basilicale kerk in laatgotische stijl met een halfrond koor in het noorden en met twee torens. Op 29 juni 1952 werd de volledig gerestaureerde kerk opnieuw ingewijd.
In 1993 vertrok de jezuïetengemeenschap en werd de kerk toevertrouwd aan de Sint-Michielsbeweging, die er haar hoofdhuis heeft.

## Kunstobjecten & Mariakapel

In 1947 werd in neo-Byzantijnse stijl een kapel toegevoegd waar het 13e-eeuwse wonderbeeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Groeninge werd ondergebracht in een schrijn boven het altaar. Sinds 1841 wordt het beeld in deze kerk bewaard na te zijn overgebracht uit de opgeheven Groeningeabdij. Gravin Beatrijs schonk het aan deze abdij en overleed er in 1288. Haar hart werd in een loden kistje na de opheffing van de abdij ook in de Sint-Michielskerk in de kerkmuur ingemetseld. Hiervan zijn twee marmeren platen in de kerk en de kapel getuige.
Ook de kaars van Atrecht, eveneens geschonken door dezelfde Gravin, en de kazuifel met manipel van Thomas van Kantelbergen werden tot in 1993 in deze kerk bewaard. Sindsdien zijn deze deel van de collectie van de Kortrijkse musea.
Tevens staat er een kopie van de Pietà van Michelangelo in de kerk.
De brandglas ramen van de kerk vertellen het verhaal en legende van de Mariabeeld. Terwijl de brandglasramen van het koor en aan het orgel respectievelijk de 7 sacramenten uitbeelden en de kroning van Maria in de hemel.
* ↑ Jozef van Overstraeten, Jan Gerits (1985). Gids voor Vlaanderen, p. 559.
# Simon Geleijnse

Simon Geleijnse (Goes, 19 december 1973) is een Nederlands voormalig politicus namens 50PLUS en het Christen-Democratisch Appèl (CDA). Sinds 2023 is hij lid van Nieuw Sociaal Contract (NSC).
Geleijnse was zeven jaar zelfstandig ondernemer in bloemen en planten en was vervolgens zeven jaar werkzaam bij een zorgverzekeraar. Hij was in 2006 korte periode gemeenteraadslid voor het CDA in Borsele. Bij het CDA was hij medewerker van het partijbureau en medewerker van de Tweede Kamerfractie. Voor de Tweede Kamerfractie 50PLUS was hij werkzaam als ambtelijk secretaris.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 stond Geleijnse op de zesde plaats van de kandidatenlijst van 50PLUS, wat niet voldoende was om gekozen te worden. Van 12 maart tot 26 juni 2019 was hij tijdelijk lid van de Tweede Kamer als vervanger van Léonie Sazias. Eerder was hij dat van 7 november 2018 tot 27 februari 2019. Geleijnse was mede-indiener van de Klimaatwet.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2022 stond Geleijnse op de 2e plaats van de kandidatenlijst van het CDA Rijswijk. Op 30 maart 2022 werd hij geïnstalleerd als gemeenteraadslid in Rijswijk. In september 2023 trad hij terug als gemeenteraadslid, omdat hij medewerker werd bij Kamerlid Pieter Omtzigt, die kort daarvoor de partij NSC had opgericht.
* ↑ Benoeming Simon Geleijnse tot lid Tweede Kamer, kiesraad.nl 7 november 2018, laatst geraadpleegd op 12 maart 2019.
* ↑ Simon Geleijnse tijdelijk Kamerlid 50PLUS, tweedekamer.nl 7 november 2018, laatst geraadpleegd op 12 maart 2019.
* ↑ Benoeming S. Geleijnse tot lid Tweede Kamer, kiesraad.nl 7 maart 2019, laatst geraadpleegd op 12 maart 2019.
* ↑ Kandidatenlijst CDA Rijswijk. cda.nl.
* ↑ Geleijnse, Simon. rijswijk.bestuurlijkeinformatie.nl.
* ↑ CDA_Rijswijk [@CDA_Rijswijk], Tweet van CDA_Rijswijk (12 september 2023). Geraadpleegd op 12 september 2023 – via X.
# Sint-Petrus en Pauluskerk (Doornzele)

De Sint-Petrus en Pauluskerk is een kerk in het Belgische dorp Doornzele. De parochie maakt deel uit van het dekenaat Evergem en vindt haar oorsprong in de 18de eeuw.

## Parochie

De Cisterciënzerinnen vestigden zich in Doornzele onder impuls van de Sint-Baafsabdij van Gent dat verbleef van in de Middeleeuwen tot de Franse Revolutie. Voordat Doornzele een volwaardige parochie werd was het een kapelanij van Evergem. Dit hield in dat Evergem wekelijks een kapelaan naar Doornzele zond om daar de Eucharistie voor te gaan. Doordat Doornzele nog geen volwaardige parochie was moesten en nog steeds tot de Sint-Chrisoffelparochie van Evergem behoorden moesten de doopsels, vormsels, huwelijken en uitvaarten nog steeds doorgaan in Evergem.
In 1853 werd Doornzele een zelfstandige parochie, nochtans was er in 1777 een kerk gebouwd. De patronen van de parochie werden Sint-Petrus en Sint-Paulus. De apostel Petrus staat voor de trouw aan de overgeleverde traditie en de apostel Paulus voor de ijver in de verkondiging.
Sinds 2007 werd onder impuls van E.H. De Wispelaere de patroon van de jacht, Sint-Hubertus, gevierd in Doornzele.
Vanaf de 21ste eeuw vormt Doornzele een parochiale eenheid met Kerkbrugge-Langerbrugge.

## Kerk

De kerk staat midden op de grootste en best bewaarde dries van België. Voor de kerk is het kerkhof gelegen en achter het Oostelijk koor de pastorie (anno 1964). Voordat de kerk er kwam werd er in de 18de eeuw eerst een kapel gebouwd onder impuls van de abdis van de ‘Abdij van Doornzele’. In 1833 werd deze vergroot naar een ontwerp van J.B. Van de Cappelle. In 1858-60 werd er een toren gebouwd o.l.v. architect E. de Perre-Montigny. In 1847 werd de kerk een hulpkerk en in 1853 werd dit bekrachtigd door Mgr. Lodewijk-Jozef Delebecque, bisschop van Gent.
Tijdens de WOII brandde de kerk volledig af en moest de kerk tot op één meter hoogte volledig afgebroken worden. De nieuwe kerk dat nu op de Dries staat is gebouwd in 1952 o.l.v. architect H. Vaerwyck-Suys. De kerk werd op 5 september 1955 ingewijd door Mgr. Karel-Justinus Calewaert.
De kerk is een moderne zaalkerk met her en der Neo-Romaanse eigenschappen. Het schip van drie traveeën, licht uitspringend transept en rechthoekig koor met aansluitende sacristie. Baksteenbouw met zadeldaken (pannen). Voorgeplaatste vierkante west-toren onder tentdak met licht uitspringend portaaltje. Zijgevels met ritmerende versneden steunberen waartussen vier smalle gekoppelde rondboogvensters. Transeptgevels met vijf gekoppelde vensters en ronde oculus. Het interieur is gewit met gepleisterde spitstongewelven.
* Sint-Petrus en Pauluskerk (westzijde)
* Sint-Petrus en Pauluskerk (noordzijde)

## Externe link

* Sint-Petrus en Pauluskerk op Onroerend Erfgoed
# Simulium nigrum

Simulium nigrum is een muggensoort uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1804 door Meigen.
# Simultaanspel

Bij het simultaanspel speelt een (meestal sterke) speler tegen meer dan één speler tegelijk, wat kan variëren van twee tot wel dertig of meer borden. Simultaanspel komt vooral voor bij schaken en dammen, maar kan ook bij andere bordspelen gespeeld worden.
Sommige verenigingen nodigen eenmaal per jaar een simultaanspeler uit om de krachten te meten. Vaak is dat een meester of grootmeester. Vaak is iedereen welkom om bij de simultaanseance aan te schuiven en zijn krachten met de meester te meten. Brengen de tegenstanders hun eigen stukken mee, dan is men niet afhankelijk van de - wellicht beperkte - inventaris van de vereniging.

## Verloop van de seance

De borden worden meestal in een kring opgesteld. De meester speelt aan alle borden met de witte stukken. Of hij kiest met welke kleur hij speelt.
De simultaanspeler wandelt langs de borden en doet aan ieder bord een zet. De tegenstanders krijgen per zet precies zo veel bedenktijd als de simultaanspeler nodig heeft om de kring rond te lopen. Als de simultaanspeler bij een bord aankomt, moet de tegenstander direct zijn zet uitvoeren, waarna de simultaanspeler een tegenzet doet en doorloopt naar het volgende bord. De ongelijke sterkte (meester versus amateur) wordt dus gecompenseerd doordat de tegenstanders veel meer bedenktijd krijgen. Bovendien moet de meester onthouden wat er aan de diverse borden gaande is - als hij aan een van de borden een combinatie bedenkt, moet hij zich bij terugkeer herinneren wat hij bedacht had.
Een goede simultaanspeler kent de stellingen van alle borden uit het hoofd. Er zijn dan ook schakers die simultaan blindpartijen spelen. Ook bij dammen komen blindsimultaans voor; een bekende dammer die hierin uitblinkt is Ton Sijbrands.

## Met klok

Meestal wordt een simultaanseance zonder klok gespeeld, maar het kan, als er weinig tegenstanders zijn, ook met klok. Bij een kloksimultaan mag een speler direct een zet doen wanneer hij dat wil, waarna hij de klok indrukt. De tijd van de meester start dan, hoewel de meester wellicht bij een ander bord is. De meester mag zelf kiezen aan welk bord hij een zet doet; hij kan bij een bord een aantal zetten achter elkaar doen, of een bord overslaan als de tegenstander nog geen zet heeft gedaan.
# Singen (Thüringen)

Singen is een dorp in de Duitse gemeente Stadtilm in het Ilm-Kreis in Thüringen. Het dorp wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1294. Het was bezit van het klooster Paulinzella.

## Geschiedenis

In 1994 werd het dorp deel van de toen gevormde gemeente Singerberg die na twee jaar opging in de gemeente Ilmtal, die op 6 juli 2018 opging in de gemeente Stadtilm.
# Sintasjta-Petrovkacultuur

Sintasjta-Petrovkacultuur kan verwijzen naar:
* Sintasjtacultuur (2100-1800 v.Chr.)
* Petrovkacultuur (1800-1600 v.Chr.)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sintasjta-Petrovkacultuur en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sintautai

Sintautai is een plaats in het Litouwse district Marijampolė. De plaats telt 586 inwoners (2001).
# Sinte-Eulaliakapel

De Sinte Eulaliakapel of Capella de Santa Eulàlia is een gotische kapel in de stad Cardona (Bages), in de vallei van de Cardener ten noorden van Barcelona in Catalonië, toegewijd aan Eulalia van Mérida. Ze bevindt zich in de historische binnenstad.
De kapel ligt in het historische centrum van de stad op het kruispunt van de drie belangrijkste toegangswegen tot Cardona en de weg naar het kasteel en de Sint-Vincentiusbedevaartskerk. Op die ideale plaats voor pelgrims en armen, heeft burggraaf Ramon Folc I van Cardona in de elfde eeuw een gasthuis gesticht. In het begin van de jaren 1340 hebben diverse persoonlijkheden de kapel met giften en erfenissen verrijkt, waaronder de proost Guillem Boldó in 1356 en later, op onbekende datum, Jaume Codina. Met verloop van tijd was de kapel in onbruik geraakt. In 1840 werd de kapel ageschaft en diende als stapelplaats voor brandhout. In 1862 heeft Jeroni Franch, proost van Sant Pere de les Puel·les in Barcelona samen met gelovigen en buren geld bijeengezameld onder impuls om de kapel te restaureren. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog in 1936 werd de kapel geplunderd en ten slotte in 1972 opnieuw gerestaureerd.
Naast een albasten beeld van Eulàlia bevat het gebouw twee 20e-eeuwse schilderijen met telkens twee taferelen uit het leven van de heilige, geschilderd door Joan Vilà i Moncau.
* ↑ Kultuurgoed van lokaal belang
* ↑ A. Galera I Pedros, «L’hospital de pobres de l’almoina de la canònica de Sant Vicenç a la vila de Cardona», in: Mil anys d'assistència hospitalària a la vila de Cardona. L'hospital-residència Sant Jaume (segles XI-XX), Cardona, 1995, pp. 11-98.
* ↑ Capella i plaça de Santa Eulàlia op de webpagina Festa Catalunya met foto's (geraadpleegd op 9 juli 2012)
# Sinophora nigroscutellata

Sinophora nigroscutellata is een halfvleugelig insect uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Matsumura.
# Siskiwitia latebra

Siskiwitia latebra is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Hodges.
# Siskiwitia falcata

Siskiwitia falcata is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Hodges.
# Sinophorus juniperinus

Sinophorus juniperinus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Holmgren in 1856.
# Sinophorus idahoensis

Sinophorus idahoensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sanborne in 1984.