OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ebenezer W. Peirce

Ebenezer Weaver Peirce (10 april 1822 – 14 augustus 1902) was een brigadegeneraal in de Massachusetts Militia, een vrijwilliger in het Noordelijke leger in de begindagen van de Amerikaanse Burgeroorlog en een kolonel van de 29th Massachusetts Volunteer Infantry Regiment tussen december 1861 en juli 1864. Na de oorlog werd hij landbouwer, historicus en genealoog

## Biografie

Peirce werd in Assonet, Massachusetts geboren. Zijn ouders waren Ebenezer en Joanna (Weaver) Peirce. Hij liep school in Assonet en aan de Andover Academy. Na het overlijden van zijn ouders erfde hij een grote boerderij en fokte er schapen. In 1843 nam hij dienst in de 4th Artillery van de Massachusetts Volunteer Militia. Hij bleef er deel van uitmaken tot in de Amerikaanse Burgeroorlog.
In 1861 werd Peirce brigadegeneraal in de Massachusetts State Militia. Zijn overste was generaal-majoor Benjamin F. Butler die zijn basis had in Fort Monroe in Virginia. Peirce was de Noordelijke aanvoerder tijdens de Slag bij Big Bethel in juni 1861. Op 13 december 1861 werd Peirce kolonel van het 29th Massachusetts Infantry Regiment. Zijn regiment was gestationeerd in Fort Monroe en nam dus deel aan de Slag bij Hampton Roads. Hij werd voor de krijgsraad gedaagd omdat hij burleske shows organiseerde voor zijn troepen en wegens incompetentie. Van beide aantijgingen werd hij vrijgesproken. Hij nam deel aan de Schiereilandveldtocht en de Zevendagenslag. Op 30 juni 1862 verloor hij zijn rechterarm tijdens de Slag bij Glendale. Het was pas in november dat hij terugkeerde naar actieve dienst en deel nam aan de Knoxvilleveldtocht. Zijn regiment keerde daarna, met de rest van het IX Corps terug naar Virginia en vocht in de Slag bij Cold Harbor. Tijdens de Tweede slag bij Petersburg had hij een brigade onder zijn bevel. Tussen 1 augustus en 18 september 1863 en 10 januari en 16 maart 1864 had hij eveneens de leiding over een brigade. Op 4 november 1864 werd Peirce eervol ontslagen uit actieve dienst wegens het verlies van zijn rechterarm en mentale problemen. Hij keerde terug naar Assonet. In 1880 was hij gedurende één jaar lid van de Freetown Board of Selectman.
Peirce huwde in november of december 1849 met Irene I. Payne tot hun scheiding op 1 mei 1875. Ze hadden één zoon, Palo Alto Peirce die jarenlang klerk was voor Freetown. Peirce werd op 2 april 1855 verkozen tot levenslang lidmaatschap van de Old Colony Historical Society. Op 5 april 1892 huwde hij met Ida E. Gardner. Op 14 augustus 1902 overleed Peirce op 80-jarige leeftijd en werd bijgezet op het kerkhof van Assonet.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ebenezer W. Peirce op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Hunt, Roger D. Colonels in Blue: Union Army Colonels of the Civil War: New England. Atglen, PA: Schiffer Publishing, 2011. ISBN 978-0-7643-1290-8. p. 120
* ↑ Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001. ISBN 0-8047-3641-3. p.422
# Eneoptera nigripedis

Eneoptera nigripedis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Robillard.
# Drilonereis major

Drilonereis major is een borstelworm uit de familie Oenonidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Drilonereis major werd in 1924 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Crossland.
# Cladocopina

Cladocopina is een onderorde van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (Mosselkreeftjes).

## Superfamilie

* Polycopoidea Sars, 1865
# Coenosia ruficornis

Coenosia ruficornis is een vliegensoort uit de familie van de echte vliegen (Muscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Macquart.
# Music For Life 2012

Music For Life 2012 was een bewustmakingscampagne rond dementie die georganiseerd werd door de Belgische radiozender Studio Brussel. Het was de eerste van een nieuwe reeks jaarlijkse benefietacties na de succesvolle Music For Life-reeks met een ander concept, ten voordele van het Rode Kruis-Vlaanderen. De slagzin van de actie was Een week om nooit te vergeten, verwijzend naar het centrale thema dementie. De actie vond plaats van 14 december 2012 tot en met 21 december 2012.
De actie had als doel het taboe rond dementie in Vlaanderen te doorbreken. Daartoe werden verschillende acties opgezet, allemaal begeleid door de dagelijkse non-stop live-uitzending op de radiozender. Voor de campagne werd samengewerkt met het Expertisecentrum Dementie Vlaanderen.

## Acties
### Song for Life

Tijdens de week live-uitzending werden enkel en alleen maar zogenaamde Songs for Life uitgezonden. Dit zijn nummers die door alle luisteraars konden aangevraagd worden. De voorwaarde was dat er een sterke herinnering aan het lied vasthing. Enkele luisteraars werden uitgenodigd om de herinnering bij het liedje opnieuw te beleven, zo werden onder andere verschillende openingsdansen in de Studio Brussel-studio opnieuw beleefd. Er werden ook verschillende artiesten uitgenodigd die hun aangevraagde nummers live brachten in de studio.

### Badge for Life

Reeds enkele dagen voor de aftrap van de actie waren de Badges for Life in heel Vlaanderen te koop. Er werd aan iedereen gevraagd de badge te spelden op de kleding om zo dementie bespreekbaar te maken en steun te tonen voor de actie. De badges waren reeds in het midden van de week uitverkocht. Tijdens de actieweek waren er honderden evenementen, georganiseerd door iedereen die dat wilde waarop de badgedragers bedankt werden.

### De Betties

Reeds lang voor de actie werd de zanggroep De Betties opgericht. Deze bestond enkel en alleen uit mensen met dementie die verbleven in het Huis Perrekes in Geel. Het doel was dat zij tegen het einde van de actie het lied Follow Me van Muse konden brengen op een concert van die groep. Op 18 december slaagden zij hierin in het Sportpaleis te Antwerpen.
# Eburella pinima

Eburella pinima is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Martins.
# Eburgemellus geminatus

Eburgemellus geminatus is een vlinder uit de familie houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Gaede.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Eneodes viridulus

Eneodes viridulus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Fisher.
# Drilonereis logani

Drilonereis logani is een borstelworm uit de familie Oenonidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Drilonereis logani werd in 1924 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Crossland.
# Ercole l'invincibile

Ercole l'invincibile (Engelse titel: The Sons of Hercules: Land of Darkness) is een Italiaanse avonturenfilm uit 1963. De film is een van de vele Italiaanse films over de Griekse mythologie. In tegenstelling tot de meeste films, die onder de titel "Maciste" zijn opgenomen, gaat deze film over het personage Hercules (Ercole).
De film is in Amerika uitgebracht onder de titel The Sons of Hercules: Land of Darkness. Deze versie bevindt zich in het publiek domein.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Dan Vadis | Ercole |
| Spela Rozin | Telca |
| Carla Calò | Ella |
| Ken Clark | Kabol |
| Jon Simons | Babar |
| Eric Schenk | Jerckules |
| Jannette Barton | Etel |
| Ugo Sasso | King Tedaeo |
| Howard Ross | Telca's broer |
| Olga Solbelli | orakel |
| Alberto Cevenini | wachtkapitein |
| Tricia Pettitt | Hoofd van slaven |
| Rosemarie Lindt | Slavin |
| Kriss Moss | wachter |
| Jannette Le Roy | Slavin |
| Sara Laurier | Slavin |
| Christine Mathius | Slavin |
| Matt Malinowski | Slaaf |
# Mastoïditis

Mastoïditis is een bacteriële infectie van de processus mastoideus (het uitstekend bot achter het oor) en wordt gekenmerkt door ernstige infectie van het botweefsel.
Er zijn drie vormen van mastoïditis. Dit zijn:
* acute mastoïditis (een hevige en kortdurende infectie van de luchtcellen van de processus mastoideus);
* chronische mastoïditis (een langdurige infectie);
* petrositis (infectie van de luchtcellen in het rotsbeen als gevolg van mastoïditis).

## Literatuurverwijzingen

* ↑ Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
# Coflorescentie

Coflorescentie is de aanduiding voor het terminale deel van de synflorescentie (samengestelde bloeiwijze) bij zeggesoorten, dat de hoofdbloeiwijze vertegenwoordigt. Bij veel zegges is dat de zogenaamde "mannelijke aar" aan de top van de bloeiwijze.

## Bloeiwijze bij zeggesoorten

De bloeihalm van zegges is een synflorescentie, waarbij de hoofdas (spil, rachis) aan zijn top eindigt met een opeenhoping van gewoonlijk mannelijke bloemen, de coflorescentie. Onder dit deel van de bloeiwijze (traditioneel "eindaar" of "mannelijke aar" genoemd) ligt de 'paracladiale zone', die zo genoemd wordt wegens de aanwezigheid van een of meer paracladia (enkelvoud: paracladium), de zijtakken (rachillae) met bloemen. De architectuur van de paracladia is een herhaling van die van de hoofdas van de bloeiwijze. De paracladia staan in de oksel van een schutblad (bractee). Aan de basis van een paracladium bevindt zich om de stengel een laagte- of voorblad dat de stengel (vrijwel) geheel omgeeft en cladoprofyllum wordt genoemd. De paracladia eindigen in een verzameling (meestal mannelijke) bloemen, de terminaal gelegen coflorescentie. Meer naar de aanhechtigsplaats (proximaal) van de zijtak bevindt zich vaak het vrouwelijke deel van de bloeiwijze of zijtakken van een hogere orde.
Binnen het Carex ondergeslacht Carex is er een grote mate van reductie van delen van de bloeiwijze.
* ↑ Global Carex Group (2015), Making Carex monophyletic (Cyperaceae, tribe Cariceae): a new broader circumscription.
Literatuur
* (nl) (1996) Heukels' Flora van Nederland 22e druk
* (en) eMonocot Team eMonocot Cyperaceae, an authoritative resource for Cyperaceae data worldwide, integrating global and regional perspectives (accessed 7 December 2017)
* (en) Global Carex Group (2015), Making Carex monophyletic (Cyperaceae, tribe Cariceae): a new broader circumscription. Bot J Linn Soc, 179: 1–42. doi:10.1111/boj.12298
* (en) Vegetti, A.C. (2003) Synflorescence typology in Cyperaceae
# Cyanuurchloride

Cyanuurchloride is een heterocyclische verbinding met als brutoformule C$_3$Cl$_3$N$_3$. Het is een gechloreerd derivaat van 1,3,5-triazine. De stof komt voor als een wit kristallijn poeder, dat ontleedt in water.

## Synthese

Cyanuurchloride wordt bereid door de trimerisatie van cyanogeenchloride:
    ${\ce {3ClCN -> C3Cl3N3}}$

## Toepassingen

Cyanuurchloride is een intermediair product bij de vervaardiging van andere chemicaliën, waaronder triallylcyanuraat, verfstoffen en pesticiden van de chloortriazinegroep, in het bijzonder atrazine en simazine. Daarbij maakt men gebruik van de eigenschap dat de chlooratomen gemakkelijk kunnen vervangen worden door nucleofiele groepen in een nucleofiele substitutiereactie. Door gepaste keuze van de reactieomstandigheden (temperatuur en pH) kan men selectief één, twee of drie chlooratomen vervangen door verschillende nucleofielen (Nu$^1$-Nu$^3$):

## Toxicologie en veiligheid

Cyanuurchloride is een corrosieve en giftige stof, die inwerkt op de ogen, huid en luchtwegen. Bij contact met vocht ontleedt de stof en komt er cyanuurzuur en waterstofchloride vrij.
# Eilema quadrangula

Eilema quadrangula is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door de Toulgoët.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Eendracht (schip, 1615)

De Eendracht was een Nederlands schip in dienst van de Vereenigde Oostindische Compagnie. Het was een schip van 500 lasten (250 ton) en gebouwd in Amsterdam. Het had op de eerste reis 32 stukken geschut en waarschijnlijk circa 250 man aan boord, waarvan er nog voor vertrek al 29 deserteerden. De kapitein op de heenreis was Dirk Hartog. Het schip vertrok 23 januari 1616 uit Texel en arriveerde tot ontevredenheid van de bewindvoerders pas op 9 april 1617 te Bantam, omdat Dirk Hartogs er voor had gekozen om vanaf Kaap de Goede Hoop een zuidelijke koers te varen, nadat men de andere schepen uit de vloot was kwijtgeraakt. Zodoende stootte men op de westkust van het nog grotendeels onbekende Australië. Vervolgens deden ze Makassar aan om de voedselvoorraad aan te vullen, maar daar heerste een vijandige sfeer, en men verloor er 16 man.
Het schip werd op Ambon geladen met kruidnagelen en op 19 december 1617 vertrok het in een vloot weer naar Amsterdam. Op 16 oktober 1618 arriveerde het schip te Zeeland. Of Dirk Hartog op de terugreis nog de schipper was is niet bekend. Hij heeft daarna in ieder geval niet meer voor de VOC gevaren. Na de tweede uitreis bleef de Eendracht in Indië. Uiteindelijk is het schip op de westkust van Ambon vergaan op 13 mei 1622. Het Eendrachtsland werd naar de Eendracht genoemd.
# Epeolus sigillatus

Epeolus sigillatus is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Johann Diedrich Alfken.
Dit is een kleptoparasiet die endemisch is in Kreta.
* ↑ (en) Epeolus sigillatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (2008) Integrated Taxonomic Information System (ITIS) Bee Checklist 3 oktober 2008 (niet meer beschikbaar, nieuwe lijst hier)
# Drilonereis heterognatha

Drilonereis heterognatha is een borstelworm uit de familie Oenonidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Drilonereis heterognatha werd in 1878 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grube.
# Enrique Simonet

Enrique Simonet Lombardo (Valencia, 2 februari 1866 - Madrid, 20 april 1927) was een Spaans kunstschilder. Hij werkte voornamelijk in een academische stijl.

## Leven en werk

Simonet studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten San Carlos in Valencia en ging daarna in de leer bij de kunstschilder Bernardo Ferrándiz Bádenes te Málaga, toentertijd een belangrijk centrum binnen de Spaanse schilderkunst. In 1887 kon hij met een studiebeurs gaan studeren in Rome, waar hij met De onthoofding van Paulus zijn eerste belangrijke werk schilderde. In 1890 schilderde hij er ook De anatomie van het hart, waarmee hij diverse prijzen won en internationale erkenning kreeg.
Simonet reisde rond 1890 uitgebreid door Italië, verbleef diverse keren in Parijs en bezocht na een reis over de Middellandse Zee in 1890 ook het Heilig Land, waar hij zijn Flevit super illam schilderde. In 1893-1894 werkte hij als oorlogscorrespondent annex illustrator in Marokko, voor "La Ilustración Española y Americana". In de jaren 1890 kreeg hij diverse internationale onderscheidingen en ook tijdens de Wereldtentoonstelling van 1900 te Parijs won hij een medaille.
In 1901 werd Simonet docent aan de Catalaanse Academie voor Schone Kunsten in Barcelona, waarna hij in Spanje zou blijven werken. In 1921 begin hij ook een privéschool. Hij schilderde voornamelijk in een academisch-realistische stijl, vaak allegorieën, maar ook portretten en landschappen. Zijn latere werk laat ook invloeden zijn vanuit het symbolisme en het impressionisme.
Simonet was lid van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van de heilige Fernando. Hij overleed in 1927, 61 jaar oud. Zijn werk is onder andere te zien in het Museo Nacional del Prado te Madrid en in het Museum van Malaga.

## Galerij

* De onthoofding van Paulus, 1887
* De autopsie van het hart, 1890
* Flevit super illam, 1892
* Het lot van de stier, 1899
* De waarzegster, 1899
* Het oordeel van Paris, 1904
* Tanger bij schemer, 1914
* Camino de El Paular, 1921
# Matthew Reilly

Matthew John Reilly (Sydney, 6 oktober 1974) is een Australisch auteur van thrillers met een sterk plot boordevol actie, spanning en geweld.
# Cofield

Cofield is een plaats (village) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Hertford County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 347. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 333, een daling van 14 (-4,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 8,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Cofield.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Cofield op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# My Favorite Spy (1942)

My Favorite Spy is een Amerikaanse filmkomedie uit 1942 onder regie van Tay Garnett.

## Verhaal

Als de orkestleider Kay Kyser op huwelijksreis wil vertrekken met zijn bruid Terry, wordt hij opgeroepen voor het leger. Volgens zijn overste wisselen Duitse spionnen geheimen uit in de nachtclub, waar het orkest van Kay optreedt. Hij krijgt de opdracht om dat spionagenetwerk bloot te leggen als dubbelspion.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Kyser, Kay Kay Kyser | Kay Kyser |
| Drew, Ellen Ellen Drew | Terry Kyser |
| Wyman, Jane Jane Wyman | Connie |
| Armstrong, Robert Robert Armstrong | Harry Robinson |
| Westley, Helen Helen Westley | Tante Jessie |
| Demarest, William William Demarest | Politieagent |
| O'Connor, Una Una O'Connor | Cora |
| Royce, Lionel Lionel Royce | Winters |
| Olsen, Moroni Moroni Olsen | Majoor Allen |
| Cleveland, George George Cleveland | Gus |
| Glaser, Vaughan Vaughan Glaser | Kolonel Moffett |
| Cavanaugh, Hobart Hobart Cavanaugh | Jules |
| Clute, Chester Chester Clute | Higgenbotham |
| Hart, Teddy Teddy Hart | Soldaat |

## Externe link

* (en) My Favorite Spy in de Internet Movie Database
Celebrity (1928) · The Spieler (1928) · The Flying Fool (1929) · Oh, Yeah? (1929) · Officer O'Brien (1929) · Her Man (1930) · Bad Company (1931) · Prestige (1932) · One Way Passage (1932) · Okay, America! (1932) · Destination Unknown (1933) · S.O.S. Eisberg (1933) · China Seas (1935) · Professional Soldier (1935) · She Couldn't Take It (1935) · Love Is News (1937) · Slave Ship (1937) · Stand-In (1937) · Joy of Living (1938) · Trade Winds (1938) · Eternally Yours (1939) · Slightly Honorable (1939) · Seven Sinners (1940) · Cheers for Miss Bishop (1941) · My Favorite Spy (1942) · Bataan (1943) · The Cross of Lorraine (1943) · Mrs. Parkington (1944) · The Valley of Decision (1945) · The Postman Always Rings Twice (1946) · Wild Harvest (1947) · A Connecticut Yankee in King Arthur's Court (1949) · The Fireball (1950) · Soldiers Three (1951) · Cause for Alarm! (1951) · One Minute to Zero (1952) · Main Street to Broadway (1953) · The Black Knight (1954) · A Terrible Beauty (1960) · Cattle King (1963) · The Delta Factor (1970) · Challenge to Be Free (1975) · Timber Tramps (1975)
# Eilema repleta

Eilema repleta is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Lucas.
# Eilema recticosta

Eilema recticosta is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door de Toulgoët.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Epe-Zuid

Epe-Zuid bestaat uit het zuidelijke deel van de plaats Epe in de Nederlandse provincie Gelderland. Het telt twee grotere wijken: de Vegtelarij en de Burgerenk; het kent ook nog een paar kleinere wijken en buurten, zoals De Haverkamp, Klimtuin en 't Gildenhoekje.
Epe-Zuid is opgesplitst door de Hoofdstraat die door Epe loopt. Aan de oostzijde van de Hoofdstraat ligt de Vegtelarij, en aan de westzijde de Burgerenk. Epe-Zuid is het dichtst bewoonde gebied van Epe. In de Burgerenk staat ook serviceflat De Klaarbeek. In De Klimtuin is ook een winkel gevestigd en een cafétaria.
Door de Vegtelarij loopt er een weg die de Vegtelarijweg heet. Er bevindt zich ook een voetbalclub die EZC '84 heet. Er ligt ook een industrieterrein waar enkele bedrijven zijn gevestigd. De Haverkamp is een kleine wijk ten noorden van de Vegtelarij. Er staan voornamelijk rijtjeshuizen. En er bevindt zich een school voor basisonderwijs. 't Gildenhoekje is ook een kleine woonwijk en ook staat er een school voor basisonderwijs.
Op het terrein De Klaarbeek is een project om een hele nieuwe wijk te bouwen, die ook de Klaarbeek zou heten. De naam komt van een beek die het gebied in tweeën deelt.
# Notharctinae

De Notharctinae zijn een onderfamilie van uitgestorven halfapen behorend tot de familie Notharctidae van de Adapiformes. Deze dieren leefden tijdens het Eoceen in Noord-Amerika.

## Geslachten

Tot de Notharctinae behoren zes geslachten:
* Cantius – Wasatchian
* Pelycodus – Wasatchian
* Copelemur – Wasatchian en Bridgerian
* Notharctus – Wasatchian, Bridgerian en Vroeg-Uintan
* Smilodectes – Bridgerian
* Hesperolemur – Vroeg-Uintan

## Ontwikkeling

De oorsprong van de Notharctinae lag in de Oude Wereld met een mogelijke fossiele vondst van Cantius in Frankrijk uit het Laat-Paleoceen. Tijdens het Paleocene-Eocene Thermal Maximum migreerde Cantius vanuit Europa via landbruggen in de regio van Groenland naar Noord-Amerika. In het Vroeg- en Midden-Eoceen was Noord-Amerika bedekt met uitgestrekte regenwouden, waar de Notharctinae goed gedijden. In het verloop van het Uintan stierf de groep uit ten gevolge van klimaatsveranderingen. Het mondiale klimaat werd in deze periode droger en koeler, wat ertoe leidde dat het leefgebied van de Notharctinae plaatsmaakte voor gematigde open bossen en droge vlaktes.

## Kenmerken

De halfapen uit de Notharctinae hadden een vergelijkbare lichaamsbouw en leefwijze als de hedendaagse maki's van Madagaskar. Het waren boombewonende dieren. Het formaat van deze dieren varieerde van dat van een halfmaki (Cantius, 1100 gram) tot dat van een indri (Notharctus, 6900 gram). De Notharctinae hadden een lange, brede snuit. Dankzij de flexibele rug en de tot grijporganen ontwikkelde grote tenen en duimen konden ze zich gemakkelijk door de bomen verplaatsen. Gezien de kleine oogkassen aan de voorzijde van de kop, waren het waarschijnlijk dagactieve dieren die goed afstand konden schatten door een stereoscopisch gezichtsveld. Dit laatste kwam goed van pas bij het springen van boom tot boom. Er zijn enige aanwijzingen voor afname van de reukzin ten faveure van de visus bij de Notharctinae. Het skelet van Notharctus wijst op een bewegingspatroon dat overeenkomt met dat van maki's. Bovendien was er bij dit dier sprake van seksueel dimorfisme, wat er mogelijk op wijst dat Notharctus in sociale groepen leefde. De tanden wijzen op een frugivoor dieet bij de vroege vormen zoals Cantius en Pelycodus en een folivore leefwijze bij de latere vormen zoals Notharctus en Smilodectes.