OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wapen van Geraardsbergen

Het Wapen van Geraardsbergen is het heraldisch wapen van de Oost-Vlaamse stad Geraardsbergen. Het wapen werd op 4 augustus 1818 door de Hoge Raad van Adel tijdens het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden aan de stad toegekend en werd op 19 april 1907 in gewijzigde versie, per koninklijk besluit, aan Geraardsbergen toegekend en ten slotte, per ministerieel besluit, op 3 december 1987 in lichtjes gewijzigde versie herbevestigd.

## Geschiedenis

De oudste bekende afbeelding in kleur van een wapen van Geraardsbergen dateert uit de 15e eeuw, waarbij het gaat een herkruist kruis van keel op twee treden van hetzelfde op een veld van zilver. Op een vroeg-16e-eeuwse afbeelding staat het kruis op vier in plaats van vier treden. Op De Charte van Vlaendren uit 1538, die door Pieter van der Beke was getekend, vinden we dit kruis terug op drie treden - zoals ook op het huidige wapen het geval is - en met aan weerszijden een schildje waarvan de figuren onduidelijk zijn. We weten echter dat het zegel van Geraardsbergen in de 16e eeuw ook een dergelijk kruis op drie treden toonde heraldisch rechts ervan de dubbelkoppige adelaar en heraldisch links ervan de leeuw van Vlaanderen (dit verwees naar het feit dat Geraardsbergen als deel van het Land van Aalst zowel deel uitmaakte van het Heilig Roomse Rijk als van het graafschap Vlaanderen (Rijks-Vlaanderen)).
Toen Geraardsbergen begin 19e eeuw voor het eerste een officieel gemeentewapen aanvroeg werd dit toegekend met een calvariekruis op drie treden van lazuur met aan weerszijden een klauwende leeuw van keel op een schild van goud, het geheel getopt met een markiezenkroon. Bij de herbevestiging van het wapen in 1907 werd deze kroon vervangen door een stedenkroon, daar Geraardsbergen een van de ommuurde steden van Vlaanderen was, en werd het calvariekruis nu in keel afgebeeld en werden nu heraldisch rechts ervan de dubbelkoppige adelaar en heraldisch links ervan de leeuw van Vlaanderen (gekroond) afgebeeld (beiden niet in een apart schildje maar als wapendier in het schild). Bij de laatste herbevestiging werden de schildjes teruggeplaatst met respectievelijk de dubbelkoppige adelaar en leeuw (deze keer zonder kroon).

## Blazoen

Het eerste wapen werd door de Hoge Raad van Adel op 4 augustus 1818 toegekend.
Het tweede wapen werd op 19 april 1907 bij Koninklijk Besluit toegekend.
Het huidige wapen heeft de volgende blazoenering:
   In zilver een kalvariekruis van keel op drie treden van hetzelfde, vergezeld rechts van een schild van goud met een dubbele adelaar van sabel en links van een schild van goud met een leeuw van sabel. Het schild getopt met een stedekroon met vijf torens van goud.

## Verwante wapens

* Wapen van Aalst.
* Wapen van Lierde.
* Wapen van Ninove.
# Wapen van Guanabara

Het wapen van Guanabara was van 1963 tot 1975 in gebruik als het wapen van de Braziliaanse deelstaat Guanabara. De deelstaat is in 1975 opgegaan in de staat Rio de Janeiro.

## Geschiedenis

Het wapen werd op 23 oktober 1963 per wet aangenomen. Het wapen had in die tijd een witte vijfpuntige ster op de kroon om onderscheid te kunnen maken tussen dit wapen en het wapen van de stad Rio de Janeiro. Op 1 juli 1974 werd een nieuwe grondwet aangenomen waardoor de staten Guanabara en Rio de Janeiro samengevoegd zouden worden. Het wapen van Guanabara werd na de fusie het wapen van de stad Rio de Janeiro, hiervoor werd de ster van de kroon verwijderd.

## Omschrijving

Het wapen bestaat uit een blauw schild met daarop in goud een armillarium, achter het armillarium langs drie gouden pijlen. Op de plek waar ze elkaar kruizen een rode Frygische muts. Boven op het schild staat een gouden muurkroon, als teken dat de staat een republiek was. Het schild wordt gehouden door twee zilveren dolfijnen, de staartvinnen zijn van laurier en eikenloof.
# Wapen van Meerhout

Het wapen van Meerhout is het heraldisch wapen van de Antwerpse gemeente Meerhout. Het wapen werd op 15 april 1952, per koninklijk besluit aan de gemeente verleend. Nadien is het wapen niet gewijzigd en heeft ook geen nieuwe bevestiging gekregen.

## Blazoeneringen

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Van zilver met twee dwarsbalken van sabel, vergezeld in het linker schildhoofd van een lelie van dezelfde kleur.
Het wapen is geheel van zilver met daarop twee zwarte dwarsbalken, horizontale banen, met in de linker bovenhoek (rechts voor de kijker) een zwarte Franse lelie.

## Geschiedenis

Meerhout, behorende tot de goederen van de familie Wezemaal, kwam in 1398 in het bezit van de familie Diest. Meerhout vroeg in 1863 een, van een hartschild voorziene, gevierendeeld gemeentewapen aan. In het eerste en vierde kwartier moest het wapen van de oude heren van Diest komen en in het tweede en derde kwartier dat van de familie Van (de) Wyere. In het hartschild zou dan Sint-Trudo, de beschermheilige van Meerhout, komen. Dit wapen is nooit toegekend.
In 1951 werd een tweede verzoek ingediend, ditmaal werd het verzochte wapen gebaseerd op zegels uit de 15e eeuw. Op de zegels van de schepenbank van Meerhout staat een schild met twee dwarsbalken, zoals het wapen van het huis Diest, met in de linkerbovenhoek een Franse lelie. De kleuren die de gemeente Meerhout voorstelde waren zilver en zwart. Deze kleuren zijn die van de stad Diest, terwijl Meerhout en Diest geen historische banden hebben. De heren van Diest voerden een gouden wapen met zwarte balken.
In de jaren 1980 heeft de Vlaamse Heraldische Raad de stad Meerhout verzocht om het wapen en de vlag aan te laten passen naar de historisch correcte kleuren; goud met zwart en voor de vlag geel met zwart. De gemeente is hier niet op ingegaan.

## Vergelijkbare wapens

Het wapen is op historische gronden te vergelijken met de volgende wapens:
* Het wapen van de heer van Diest
* Het wapen van Diest
* Het wapen van Halen
* Het wapen van Laakdal
* Het wapen van Kortenaken
# Walburgakerk (Ried)

De Walburgakerk is een kerkgebouw in Ried in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk is genoemd naar de Heilige Walburga.

## Beschrijving

Na het instorten van de oude toren werd op 5 mei 1625 de eerste steen gelegd voor een toren van twee geledingen. Het werk werd uitgevoerd door meester Abe Ede. In de toren hangt een klok (1634) van Hans Falck. Op 26 mei 1653 werd de eerste steen gelegd voor een nieuwe kerk. In 1871 werd de driezijdig gesloten zaalkerk bepleisterd en voorzien van spitsboogvensters en werd het kerkhof aangelegd door J.B. Roorda. In 1926 werd toren ommetseld en voorzien van een nieuwe ingesnoerde spits. In de torenmuur werden oude gedenkstenen aangebracht. Het kerkgebouw is een rijksmonument.
De preekstoel (1727) werd vervaardigd door Poules Rycles en door Cornelis Cornelisz. voorzien van snijwerk. Het orgel werd in 1712 gebouwd door Jan Fransen en in 1829 en 1861 gewijzigd door L. van Dam en Zonen.
* Interieur met preekstoel (1985)
* Interieur met orgel
* Gevelsteen
De Walburgakerk en het bijbehorende kerkhof zijn eigendom van de Protestantse Gemeente van Ried-Skingen.
# Walther MP

De Walther MP is een machinepistool geproduceerd door Walther in West-Duitsland van 1963 tot 1985. Het wapen is ingericht voor 9x19mm Parabellum pistoolpatronen.

## Varianten

Er zijn twee versies van de Walter MP namelijk de Walther MPK en de Walther MPL. De Walther MPK (Maschinenpistole Kurz / kort machinepistool) heeft een korte loop en heeft daardoor minder bereik. De Walther MPL (Maschinenpistole Lang / lang machinepistool) heeft in vergelijking met de MPK een langere loop en een groter bereik. Beide wapens zijn uitgerust met een inklapbare stalen kolf.

## Statistieken

| | Walther MPL | Walther MPK |
| Kaliber | 9x19mm Parabellum | 9x19mm Parabellum |
| Gewicht (niet geladen) | 3,0 kg | 2,83 kg |
| Lengte (met kolf / zonder kolf) | 746 / 462 mm | 659 / 381 mm |
| Lengte loop | 260 mm | 173 mm |
| Vuursnelheid | 550 rpm | 550 rpm |
| Effectief bereik | 200 m | 100 m |
| Capaciteit | 32 patronen | 32 patronen |

## Gebruikers

* Brazilië - MPK
* Colombia - MPK
* Duitsland - beide
* Mexico
* Portugal
* Venezuela
* Verenigde Staten - MPK
* Zimbabwe - MPK
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 (en) Statistieken MPL & MPK
# Wanganella porcellana

Wanganella porcellana is een slakkensoort uit de familie van de Liotiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Tate & May.
# Wat doen we met het lijk?

Wat doen we met het lijk? is een hoorspel naar het toneelstuk What Shall We Do With The Body? van Rae Shirley. Justine van Maaren vertaalde het en de AVRO zond het op dinsdag 25 januari 1983 uit. Hero Muller was de regisseur. Het hoorspel duurde 42 minuten.

## Rolbezetting

* Tonny Huurdeman (Pauline Temple)
* Ida Bons (juffrouw Kaplan)
* Jérôme Reehuis (George)

## Inhoud

In haar eenzame huisje in Dartmoor dicteert de beroemde schrijfsters van detectiveverhalen Pauline Temple aan haar pas geëngageerde secretaresse juffrouw Kaplan haar volgende werk. En zoals in alle voorgaande gaat het over een onthoofd lijk, dat de politie voor een bijna onoplosbaar raadsel plaatst. De situatie wordt voor de schrijfster zelf echter al gauw raadselachtig, want plots dringt niet alleen de schreeuw van een vrouw door de nacht, maar duikt er ook een man in een pyjama op. Hij verwittigt Miss Temple voor haar nieuwe secretaresse: die zou een uit het gekkenhuis gevluchte moordenares zijn en al dertien lijken op haar geweten hebben. Onthoofde lijken vanzelfsprekend …
# Warren County (Pennsylvania)

Warren County is een van de 67 county's in de Amerikaanse staat Pennsylvania.
De county heeft een landoppervlakte van 2.288 km² en telt 43.863 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Warren.

## Bevolkingsontwikkeling

Adams County · Allegheny County · Armstrong County · Beaver County · Bedford County · Berks County · Blair County · Bradford County · Bucks County · Butler County · Cambria County · Cameron County · Carbon County · Centre County · Chester County · Clarion County · Clearfield County · Clinton County · Columbia County · Crawford County · Cumberland County · Dauphin County · Delaware County · Elk County · Erie County · Fayette County · Forest County · Franklin County · Fulton County · Greene County · Huntingdon County · Indiana County · Jefferson County · Juniata County · Lackawanna County · Lancaster County · Lawrence County · Lebanon County · Lehigh County · Luzerne County · Lycoming County · McKean County · Mercer County · Mifflin County · Monroe County · Montgomery County · Montour County · Northampton County · Northumberland County · Perry County · Philadelphia County · Pike County · Potter County · Schuylkill County · Snyder County · Somerset County · Sullivan County · Susquehanna County · Tioga County · Union County · Venango County · Warren County · Washington County · Wayne County · Westmoreland County · Wyoming County · York County
# Warren County (Tennessee)

Warren County is een van de 95 county's in de Amerikaanse staat Tennessee.
De county heeft een landoppervlakte van 1.121 km² en telt 38.276 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is McMinnville.

## Galerij

Anderson County · Bedford County · Benton County · Bledsoe County · Blount County · Bradley County · Campbell County · Cannon County · Carroll County · Carter County · Cheatham County · Chester County · Claiborne · Clay County · Cocke County · Coffee County · Crockett County · Cumberland County · Davidson County · Decatur County · DeKalb County · Dickson County · Dyer County · Fayette County · Fentress County · Franklin County · Gibson County · Giles County · Grainger County · Greene County · Grunby County · Hamblen County · Hamilton County · Hancock County · Hardeman · Hardin · Hawkins County · Haywood County · Henderson County · Henry County · Hickman County · Houston County · Humphreys County · Jackson County · Jefferson County · Johnson County · Knox County · Lake County · Lauderdale County · Lawrence County · Lewis County · Lincoln County · Loudon County · Macon County · Madison County · Marion County · Marshall County · Maury County · McMinn County · McNairy County · Meigs County · Monroe County · Montgomery County · Moore County · Morgan County · Obion County · Overton County · Perry County · Pickett County · Polk County · Putnam County · Rhea County · Roane County · Robertson County · Rutherford County · Scott County · Sequatchie County · Sevier County · Shelby County · Smith County · Stewart County · Sullivan County · Sumner County · Tipton County · Trousdale County · Unicoi County · Union County · Van Buren County · Warren County · Washington County · Wayne County · Weakley County · White County · Williamson County · Wilson County
# Warren County (Kentucky)

Warren County is een county in de Amerikaanse staat Kentucky.
De county heeft een landoppervlakte van 1.412 km² en telt 92.522 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Bowling Green.
# Watermolen Ten Berg

De watermolen Ten Berg (ook: Molen aan de Ploter genoemd) aan de Katharinastraat 68 in de Ternatse deelgemeente Sint-Katherina-Lombeek is een molen die een rijke geschiedenis heeft. Hij bestaat al eeuwen lang. Vandaag heeft hij zijn watermolennrichting grotendeels verloren, maar hij behoudt nog erfgoedwaarde. Hij ligt langs de Molenbeek.

## Geschiedenis

De oudste vermelding van de molen is een akte van 14 april 1461, maar zijn ontstaan moet van nog vroeger zijn.Vele van de molemaars zijn nog gekend uit oude geschriften. Zo bijv. het molenaarsgeslacht Vandermijnsbrugge en het molenaarsgeslacht Van Roy. Die oude akten leren ook dat er een verband bestond tussen deze watermolen en de aangrenzende (weiden van) hoeve Hof ten Berge aan de Vianestraat.
De laatste molenaar was Jozef-Lodewijk De Ridder die er werkte toen Maria Celestina Van Roy (en haar echtgenoot onderwijzer Felix Monsieur) de molen toegewezen hadden gekregen. Na haar overlijden in 1972 werden de goederen in 1974 verkocht aan en Brusselse handelaar. De molen zelf werd diezelfde dag nog doorverkocht aan Marc E.Ruffo de Bonneval uit Wezembeek-Oppem. In 1983 werden de goederen aangekocht door Immo Stalpaert uit Kortrijk, die ze twee jaar later verkocht aan Remi Peeters. Het geheel werd toen omschreven als een woonhuis.

## De watermolen als cultureel erfgoed

De site van de watermolen valt net buiten de perimeter van de hoeve Hof ten berg die behoort tot het vastgesteld bouwkundig erfgoed. De molen is ook niet opgenomen in de inventaris van het cultuurbezit die in 1975 voor Vlaams-Brabant werd opgemaakt. Maar als restant van een lange molengeschiedenis in Sint-Katherina-Lombeek heeft hij toch nog enige erfgoedwaarde.
* ↑ Cornelis, Frans (1992). Sint-Katherina-Lombeek. eigen uitgave, p. 33 - 34.
* ↑ Herpelinck, Herman (1999). Ternat De drie gemeenten. eigen uitgave, p. 93 - 95.
* ↑ Herpelinck, Herman (1999). Ternat De drie gemeenten. eigen uitgave, p. 94.
* ↑ Watermolen ten Berg.
* ↑ De Maegd, Christiane, Van Aerschot Suzanne (1975). Bouwen door de eeuwen heen Inventaris van het cultuurbezit in België. Architectuur deel 2n Vlaams-Brabant halle Vilvoorde. Snoeck-Ducaju en Zoon Gent.
# Wazirganj

Wazirganj is een nagar panchayat (plaats) in het district Budaun van de Indiase staat Uttar Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 17.452 mensen in Wazirganj, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 42%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Wenceslas Hollar

Václav Hollar, (Praag, 13 juli 1607 — Londen, 25 maart 1677) bekend als Wenceslaus, Wenceslas of Wenzel Hollar (in Duitsland), was een Boheems etser. Hij werd geboren in Praag maar bracht na 1637 het grootste deel van zijn leven door in Engeland, waar hij twee keer trouwde en na zijn overlijden in Londen begraven werd in de Saint Margaret's Church in Westminster.

## Werken

Hollar produceerde grote hoeveelheden etsen en gravures. Hij maakte bijvoorbeeld kaarten, series van stadsgezichten, series over vogels, zoogdieren en schelpen. Hij maakte ook series van portretten, klederdachten en verhalende voorstellingen. Hij putte uit ontwerpen van van voorgangers en werd zelf ook vaak gecopieerd.
Zijn werk bevindt zich in vele museumcollecties, waaronder:
* British Museum, Londen
* Cleveland Museum of Art
* Metropolitan Museum of Art
* Rijksprentenkabinet in het Rijksmuseum Amsterdam

## Afbeeldingen

* De Heu van Brussel, beurtschip tussen Brussel en Antwerpen, 1648
* Fabel van de boer en zijn ezel, ca. 1628
* Landschap met drie windmolens langs een rivier, 1651
# We wish you a merry Christmas (BZN)

We wish you a merry Christmas is het eerste kerstalbum van BZN. Het werd eerst op de toen nog gebruikelijke lp en cassette uitgebracht, later ook op cd. Dit album stond 7 weken in de hitlijsten van 1981 en 1982. Het hoogste resultaat dat werd gehaald was een vierde plek in de Elpee Top 50. We wish you a merry Christmas overtrof alle verwachtingen: het werd net geen 3 maal platina, wat betekent dat er bijna 300.000 van verkocht zijn.

## Tracklist

       Kant A
* We wish you a merry Christmas (trad./Adapted by Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp/J. Veerman/A. Schilder/J. Keizer/P. Natte)
* Silent night, holy night (Stille Nacht) (F.X. Gruber/J. Mohr/Adapted by Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp/J. Veerman/A. Schilder/J. Keizer/P. Natte)
* To Perigiali (Theodorakis/Seferis)
* Jingle bells (trad./Adapted by Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp/J. Veerman/A. Schilder/J. Keizer/P. Natte)
* Sleep my little angel (Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp/J. Veerman/A. Schilder/J. Keizer/P. Natte)
* Little drummer boy (Davis/Onorati/Simeone)
    Kant B
* Mary's boy child (Jester Hairston)
* Sheila (Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp/J. Veerman/A. Schilder/J. Keizer/P. Natte)
* The sleighing song (Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp/J. Veerman/A. Schilder/J. Keizer/P. Natte)
* White Christmas (Irving Berlin)
* A Noël tu m'entends (I pikra simera) (Hadjidakis/Gatsos/J. Keizer)
# Welvaart in ruime zin

In de economie wordt naast welvaart in ruime zin een beperkt begrip welvaart onderscheiden.
Welvaart is een van de kernbegrippen in de economie. Economie gaat over de behoeftebevrediging van mensen met behulp van schaarse alternatief aanwendbare middelen. Omdat de middelen eindig zijn en de behoeften oneindig, is er sprake van een spanning. De mate waarin deze spanning is opgeheven, wordt welvaart genoemd. Omdat de behoeften van mensen een subjectieve categorie zijn, is ook welvaart een subjectief begrip. Naast dit ruime subjectieve welvaartsbegrip worden als benadering beperkte welvaartsbegrippen gehanteerd, zoals bij de vergelijking tussen landen het bruto binnenlands product (bbp) of het bbp per inwoner.
Op microniveau gebruikt men wel de som van consumentensurplus en producentensurplus als benadering. De beperking van het bbp of het surplus als maatstaf is onder andere dat men dan alleen op geld waardeerbare zaken meetelt. Behoeften aan vrije tijd of een leefbaar milieu worden niet meegenomen. Het is van grote betekenis voor de discussie in de samenleving dat economen het ruime welvaartsbegrip hanteren en zich niet beperken tot op geld waardeerbare zaken. In het laatste geval dreigt een onvruchtbare discussie tussen economen en ecologen, terwijl juist economen open zouden moeten staan voor de subjectieve overwegingen van de individuele burgers.
Een voorbeeld: wie een eng materieel welvaartsbegrip hanteert, zal zonder meer zeggen dat uitbreiding van een luchthaven de welvaart vergroot. Omdat immers de toename van het personen- en vrachtverkeer en de werkgelegenheid ruimschoots het teruglopen van de waarde van de omliggende huizen zal overtreffen. Dan wordt evenwel voorbijgegaan aan de negatieve effecten van geluidhinder, landschapvervuiling, stress enzovoort bij omwonenden. Men kan vervolgens proberen deze effecten in euro's uit te drukken, maar dit zal een benadering blijven van het feitelijk effect op de behoeftenbevrediging van de betrokken subjecten.
# Wapen van Neder-Betuwe

Het wapen van Neder-Betuwe is het wapen van de gemeente Neder-Betuwe bestaande uit een gecarteleerd schild met daarop kwartieren afkomstig van Kesteren, Echteld en Dodewaard. De beschrijving luidt:
"Gevierendeeld: I in azuur, bezaaid met blokjes van goud, een omgewende leeuw van hetzelfde, getongd en genageld van keel: II in zilver, bezaaid met blokjes van azuur, een leeuw van keel, gekroond van goud: III in goud een half naar links gewende wolfskop en -hals van keel; IV in azuur een dubbelnap van goud. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parels."

## Geschiedenis

Het wapen van Echteld werd op 13 december 1950 verleend met als beschrijving:
"In zilver, bezaaid met staande blokjes van azuur, een leeuw van keel, gekroond met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen."
Het oude wapen van Kesteren werd verleend op 31 januari 1959 en bestond uit de kwartieren van Schenkhof, Lede en Oudewaard, Wolfswaard en de Gelderse leeuw. De beschrijving luidt:
"In zilver een vrijkwartier van azuur, bezaaid met staande blokjes van goud en beladen met een gouden leeuw, getongd en genageld van keel: het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parelpunten."
Op 1 januari 2002 werden Dodewaard, Echteld en Kesteren samengevoegd tot de nieuwe gemeente met de voorlopige werknaam Kesteren. Op 6 mei 2002 werd een wapen verleend met de volgende beschrijving:
"Gevierendeeld; 1 in azuur, bezaaid met blokjes van goud. een omgewende leeuw van hetzelfde, getongd en genageld van keel; II in zilver, bezaaid met blokjes van azuur een leeuw van keel, gekroond van goud, III in goud een halfnaar links gewende wolfskop en —hals van keel; IV in azuur een dubbelnap van goud. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parels."
De Gelderse leeuw werd vervangen door het wapen van Dodewaard, dat veel lijkt op het wapen van Gelre; maar dan met blokjes, en in tegenstelling tot de leeuw van Gelre die een dubbele staart heeft, heeft de leeuw in het wapen een enkele staart. Om meer symmetrie in het wapen te krijgen werd de leeuw omgewend, zodat hij de leeuw uit het wapen van Echteld aankijkt. De wolfskop kijkt nu omgewend en half naar links (van achter het schild bezien), in het oude wapen was de wolfskop aanziend.
De gemeente Kesteren bestond maar kort. Op 1 april 2003 werd de gemeente omgedoopt tot Neder-Betuwe, waarmee het wapen formeel kwam te vervallen. Het wapen werd dus bijna tien jaar ten onrechte gevoerd, omdat de Hoge Raad van Adel te snel een wapen had verleend. In 17 januari 2012 vroeg de gemeente aan de koningin om het aan Kesteren verleende wapen uit 2002 te bevestigen voor de nieuwe gemeente. Daarmee werd de gemeente op 2 april 2012 bevestigd.

## Verwante wapens

* Het wapen van Kesteren
* Het wapen van Echteld
* Het wapen van Dodewaard
# Wapen van Nandrin

Het wapen van Nandrin is het gemeentelijke wapen van de Luikse gemeente Nandrin. Het wapen werd in 1999 toegekend en is sindsdien niet gewijzigd.

## Geschiedenis

Omdat geen van de fusiegemeenten die in 1977 samen Nandrin vormden een eigen wapen voerden, moest de nieuwe gemeente een nieuw wapen kiezen. De gemeente koos voor een wapen dat is afgeleid van dat van de familie Corswarem. Deze familie had het gebied rondom Nandrin gedurende de middeleeuwen in eigendom en had als wapen een schild van hermelijn met twee rode dwarsbalken. De gemeente gebruikt een afgeleid wapen met een gouden barensteel. Het wapen werd op 30 april 1999 officieel aan de gemeente toegekend.

## Blazoenering

De blazoenering luidt als volgt:
   D'hermine à deux fasces de gueules brisé d'un lambel d'or. Van hermelijn twee balken van keel gebroken met een barensteel van goud.
De kleur hermelijn bestaat uit een witte achtergrond met daarop zwarte "hermelijnstaartjes". Over dit geheel zijn twee rode banen geplaatst en over de bovenste rode baan een gouden barensteel (een dunnere en kortere dwarsbalk) met drie hangers. Het wapen heeft geen externe versieringen zoals een kroon of schildhouders.