OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# The Invader

The Invader kan verwijzen naar:
* The Invader (1935), een film uit 1935
* The Invader (1997), een film uit 1997
* The Invader (2011), een Belgische film uit 2011 (ook wel L'envahisseur)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Invader en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Brain Busters

The Brain Busters was een professioneel worsteltag-team bestaande uit Arn Anderson en Tully Blanchard. Het team kwam uit voor de World Wrestling Federation, van 1988 tot 1989.

## Geschiedenis

In 1986 waren Arn Anderson en Tully Blanchard een van de oprichtende leden van de Four Horsemen en worstelden voor de National Wrestling Alliance. Al snel vonden Anderson en Blanchard elkaar en besloten samen te worstelen als een tag team. Ondanks hun samenwerking, bleven ze lid van de Four Horseman.
Op 29 september 1987 veroverden Anderson en Blanchard het NWA World Tag Team Championship door The Rock 'n' Roll Express te verslaan. Op 27 maart 1988 moesten ze de titel afstaan aan Lex Luger en Barry Windham, maar op 20 april 1988 heroverden ze de titel van hen. Op 10 september 1988 moesten ze de titel afstaan aan The Midnight Express (Bobby Eaton & Stan Lane).
In oktober 1988 debuteerden Anderson en Blanchard bij de World Wrestling Federation als The Brain Busters. Bobby Heenan was hun manager en ze behoorden bij "The Heenan Family". Op 19 juli 1989 wonnen ze tijdens de Saturday Night's Main Event hun titelwedstrijd om het WWF World Tag Team Championship te veroveren van Demolition (Ax & Smash). In augustus 1989, tijdens het evenement SummerSlam, troefden ze The Hart Foundation (Bret Hart en Jim Neidhart) af. Op 2 oktober 1989 moesten ze de titel afstaan aan Demolition.
Een dag voor Survivor Series 1989 faalde Blanchard voor een drugtest en werd tijdens het evenement vervangen door Heenan. Al snel na het evenement, verliet Anderson het bedrijf en keerde terug naar NWA. Blanchard wilde ook terugkeren naar NWA, om samen met Anderson te kunnen worstelen. NWA weigerde hem echter een contract, dit betekende dus het einde van de Brain Busters.

## Prestaties

* National Wrestling Alliance
** NWA World Tag Team Championship (Mid-Atlantic versie) (2 keer)
* Pro Wrestling Illustrated
** PWI Tag Team of the Year (1989)
* World Wrestling Federation/Entertainment
** WWF World Tag Team Championship (1 keer)
** WWE Hall of Fame (Class of 2012) - met de Four Horsemen
# Theo Ettema

Theodorus Antonius "Theo" Ettema (19 mei 1906 – 16 mei 1991) was een Nederlands componist, muziekpedagoog en muziekuitgever.
Hij publiceerde onder het pseudoniem Folk Dean leerboeken als Harmonium (6 delen), Mijn eerste pianoboek (3 delen) en Steeds Beter (3 delen) waarmee een begin kon worden gemaakt met het leren bespelen van een orgel, harmonium of piano. Onder het pseudoniem James Arden schreef hij leerboeken voor blokfluit, zoals de serie De jonge blokfluiter en ook oefenstukken voor dit instrument. Voor accordeon gebruikte hij het pseudoniem Carlo West en later ook voor elektronisch orgel. Voor gitaar schreef hij onder de naam Ilja Croon lesmethoden. Hij was zelf muziekleraar en de methoden zijn onder invloed van deze lespraktijk ontstaan.
Hij schreef muziek bij het gedicht "Kind, als lente is" van Adriaan Roland Holst en bij "Van het sterrekijn" van G.Th. Antheunis.
Hij was vanaf de oprichting in 1942 tot 1962 dirigent van het Purmerends Oratoriumkoor, dat de naam later wijzigde in Purmerends Gemengd Koor en een koor uit Edam. Deze koren voerden onder zijn leiding ieder jaar de Matthäus-Passion van Johann Sebastian Bach uit, waaraan ook solisten van buiten, zoals Jo Vincent meewerkten. Het Purmerends Oratoriumkoor voerde daarnaast ook andere oratoria uit zoals Die Schöpfung en Die Jahreszeiten van Joseph Haydn. Hij was getrouwd met de dochter van de directeur Van Dijk van de gasfabriek uit Purmerend. Het echtpaar bleef kinderloos.
Als muziekuitgever gaf hij in verschillende fondsen (o.a. XYZ, New Sound) behalve de uitgaven onder pseudoniem van zichzelf ook veel composities en muziekpedagogische werken van Pierre van Hauwe uit, zowel in het Nederlands als in het Duits en Frans. Voor de Nederlandse markt importeerde hij ook het Orff-instrumentarium van de Duitse fabriek Studio 49, die deze instrumenten op directe aanwijzing van Carl Orff sinds 1949 fabriceert.
Hij overleed in 1991 op 84-jarige leeftijd en is begraven op begraafplaats Buitenveldert. Zijn archief bevindt zich in het Nederlands Muziek Instituut.
* catalogus van de Koninklijke Bibliotheek
* Het Purmerends Gemengd Koor
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8898 4309
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070461325
* Virtual International Authority File: 282265915
* WorldCat (via VIAF): 282265915
# Theo Fabergé

Theo Fabergé (Londen, 26 september 1922 - 20 augustus 2007) was de laatst levende kleinzoon van Peter Carl Fabergé, juwelier van de Russische tsaren en het Russische keizerlijk hof.
Fabergé ontwierp kunstobjecten, juwelen en uurwerken. Nicholas Fabergé, Carl’s jongste zoon, werd in 1906 naar Londen gestuurd om alle verkoop buiten Rusland te behartigen. In 1917, door het uitbreken van de Russische Revolutie en de aanslepende Eerste Wereldoorlog, werd de Fabergé-dynastie overgenomen door het ‘Comité van Arbeiders’. Het jaar daarop kon Carl Fabergé Rusland ontvluchten. Nicholas bleef in Londen en werd modefotograaf.
In 1922, twee jaar na de dood van Carl Fabergé, werd Theo Fabergé geboren. De fascinatie voor de natuurlijke schoonheid van hout leidde hem naar het exploreren van de kunst van diepgesneden gravering en sculpturering van hout, ivoor en metaal op een precisiedraaibank. Theo restaureerde een originele Holtzapffeldraaibank van 1861 en begon in de jaren vijftig met het ontwerpen en creëren van sierlijke objecten van exotische houtsoorten en ivoor. Hij kreeg al snel opdrachten van bekende verzamelaars van creaties van Carl Fabergé, maar ook van musea zoals het Virginia Museum of Fine Arts, USA. In 1984 kwam hij met zijn eerste eigen commerciële collectie.
Hij presenteerde de collectie internationaal in Marshall Fields, Chicago in 1985. Alle creaties werden ontworpen door Theo of later ook zijn dochter Sarah Fabergé en zijn gelimiteerd in oplage. Het zijn geen kopieën van werk van Carl Fabergé maar nieuwe ontwerpen met soms moderne invloeden. Ieder Ei is fijn gedetailleerd uitgewerkt met goud en email of edelstenen. Zoals de befaamde ‘Imperial Eggs’ bevatten ze een verrassing. Theo maakte voerde veel van zijn ontwerpen zelf uit en ook zijn dochter doet dat maar verder zijn er edelsmeden en specialisten in dienst die kunnen werken met edelmetalen, kristal, email, edelstenen en porselein.
Fabergé en zijn dochter hebben gewerkt aan een uiteenlopende reeks van opdrachten gaande van het ‘White House Egg’ voor de President van de Verenigde Staten tot het ‘Centennial Olympic Games Egg’ voor het Olympisch Comité van Atlanta in 1996. Vlak voor zijn dood werd Fabergé gevraagd om een creatie te ontwerpen om de eerste vlucht van de broers Wright te herdenken. Het eerste 'Milestones of Flight Egg’ werd mee onthuld door ZKH, de Hertog van Edinburgh. De collectie is te zien op een aantal toplocaties in de wereld. Musea zoals het State Hermitage Museum, St Petersburg City Museum en Virginia Museum of Fine Arts hebben Fabergé creaties gecatalogeerd in hun collecties.
Fabergé Limited Edition Watches werden gelanceerd in Basel, Zwitserland in 1999. Zijn automatische, mechanische uurwerken zijn gecertificeerd door Contrôle Officiel Suisse des Chronomètres en zijn gelimiteerd tot slechts 25 stuks per model wereldwijd. President Poetin bedacht vijftien staatshoofden met een uurwerk van Theo Fabergé ter gelegenheid van de 300e verjaardag van Sint-Petersburg in 2003. Zijn dochter Sarah Fabergé zet de familietraditie verder.
# Thereva teydea

Thereva teydea is een vliegensoort uit de familie van de viltvliegen (Therevidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Frey.
# Thereva strigipes

Thereva strigipes is een vliegensoort uit de familie van de viltvliegen (Therevidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Loew.
# The Art of Getting By

The Art of Getting By is een Amerikaans romantisch drama uit 2011 van de hand en onder regie van Gavin Wiesen – diens regiedebuut – en met Freddie Highmore en Emma Roberts in de hoofdrollen. De film ging in première op het Sundance Film Festival op 23 januari 2011 onder de titel Homework en kwam op 17 juni 2011 in roulatie in Noord-Amerika. De reacties op de film waren gemengd; met 66% bij IMDB, 36% bij de critici bij Metacritic, 63% bij de gebruikers bij Metacritic en 18% bij Rotten Tomatoes.

## Verhaal

George is een intelligente laatstejaarsstudent en getalenteerd tekenaar met een fatalistische levensbeschouwing. Om die reden doet hij nergens moeite voor en maakt hij zijn huiswerk nooit, waardoor hij op het punt staat geen diploma te krijgen. Dan raakt hij bevriend met de populaire Sally en trekt met haar op. Ook ontmoet hij de jonge kunstenaar Dustin, een oud-leerling van zijn school. Sally en Dustin beginnen tot afschuw van George een relatie. Intussen zijn er ook thuis problemen tussen zijn moeder en stiefvader, die kennelijk geldzorgen hebben.
Drie weken voor het einde van het schooljaar legt de schooldirecteur George een keuze voor: al zijn huiswerk inhalen of geen diploma. De kunstleraar neemt genoegen met één werk, op voorwaarde dat het oprecht is. George besluit ervoor te gaan, maakt alle taken af en maakt een portret van Sally. Die vertelt hem intussen dat ze met Dustin door Europa gaat trekken, maar dat ze ooit samen zullen zijn. Uiteindelijk slaagt George voor alle opdrachten en krijgt zijn diploma. Als hij na de ceremonie naar zijn schilderij staat te kijken komt Sally binnen, die op de luchthaven van gedachte is veranderd.

## Rolverdeling

* Freddie Highmore als George Zinavoy, de protagonist.
* Emma Roberts als Sally Howe, het meisje met wie George optrekt.
* Michael Angarano als Dustin Mason, de kunstschilder.
* Sasha Spielberg als Zoe Rubenstein, Sally's beste vriendin.
* Marcus Carl Franklin als Will Sharpe, Sally's beste vriend.
* Rita Wilson als Vivian Sargent, Georges' moeder.
* Sam Robards als Jack Sargent, Georges' stiefvader.
* Elizabeth Reaser als Charlotte Howe, Sally's moeder.
* Blair Underwood als Meneer Martinson, de schooldirecteur.
* Jarlath Conroy als Harris McElroy, de kunstleraar.
* Alicia Silverstone als Mevrouw Herman, de lerares Engels.

## Externe link

* (en) foxsearchlight.com/theartofgettingby – officiële website
* ↑ (en) The Art of Getting By. Box Office Mojo. Geraadpleegd op 9 juli 2014.
* 1 2 (en) The Art of Getting By. Metacritic. Geraadpleegd op 9 juli 2014.
* ↑ (en) The Art of Getting By (2011). Rotten Tomatoes. Geraadpleegd op 9 juli 2014.
# The Double

The Double kan verwijzen naar:
* O Homem Duplicado, roman van José Saramago uit 2002.
* The Double (2011), een Amerikaanse misdaadfilm uit 2011 onder regie van Michael Brandt.
* The Double (2013), een Britse tragikomische film uit 2013 onder regie van Richard Ayoade.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Double en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Carnegie Hall Concert

The Carnegie Hall Concert is een solomuziekalbum van Keith Jarrett. Het is een improvisatie, bestaande uit 10 delen en een vijftal oudere composities van Jarrett zelf, die opgenomen zijn in de Carnegie Hall in New York.

## Musici

* Keith Jarrett – piano.

## Composities

CD1:
* Carnegie Hall; deel I tot V;
CD2
* Carnegie Hall; deel VI
* Carnegie Hall; deel VII
* Carnegie Hall; deel VIII
* Carnegie Hall; deel IX
* Carnegie Hall; deel X
* The good America
* Paint my heart red
* My song
* True blues
* Time on my hands
# The Lost Evidence

The Lost Evidence is een 23-delige televisieserie die in 2004-2005 werd uitgezonden door History. In het programma worden belangrijke gevechten uit de Tweede Wereldoorlog gereconstrueerd met behulp van foto's, getuigen, documenten en computerbeelden.

## Episodes

De eerste aflevering van The Lost Evidence, D-Day, duurt honderd minuten. De andere delen beslaan ongeveer vijftig minuten per stuk.
* D-Day
* Noord-Afrikaanse Veldtocht
* Slag om de Ardennen
* Landing op Sicilië
* Bevrijding van Parijs
* Operatie Cobra
* Slag om Berlijn
* Operatie Plunder
* Slag om Monte Cassino
* Slag om Stalingrad
* Operatie Market Garden
* Slag van Peleliu
* Eerste Slag bij El Alamein
* Slag om Engeland
* Slag om Manilla
* Slag om Guam
* Slag om Okinawa
* Slag in de Golf van Leyte
* Slag om Saipan
* Slag om Guadalcanal
* Slag om Tarawa
* Landing op Iwo Jima
* Aanval op Pearl Harbor
* The Lost Evidence
# The Lost City (2022)

The Lost City is een Amerikaanse komische avonturenfilm uit 2022, geregisseerd door Adam Nee en Aaron Nee. De hoofdrollen worden vertolkt door Sandra Bullock, Channing Tatum, Daniel Radcliffe, Da'Vine Joy Randolph en Brad Pitt.

## Verhaal

De succesvolle auteur Loretta Sage schrijft romans en avonturenromans die zich afspelen op exotische locaties. Haar meest succesvolle ontwikkeling zijn de avonturen van de knappe Dash, die altijd wordt herdrukt op de romanomslagen en wordt belichaamd door het model Alan. Tijdens een boekenreis met Alan wordt Loretta ontvoerd door de excentrieke miljardair Fairfax. Dit eist van Loretta dat ze hem uit een van haar romans naar de schat van de oude verloren stad leidt. Alan schiet te hulp en wil aan iedereen bewijzen dat hij een echte held kan zijn. Samen moeten ze de gevaren van de jungle het hoofd bieden en proberen de schat te vinden. De narcistische Alan blijkt echter onhandiger dan Loretta dacht.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Sandra Bullock | Loretta Sage |
| Channing Tatum | Alan Caprison / Dash McMahon |
| Daniel Radcliffe | Abigail Fairfax |
| Da'Vine Joy Randolph | Beth |
| Brad Pitt | Jack Trainer |
| Patti Harrison | Pratt Caprison |
| Oscar Nuñez | Adrian Austin |
| Raymond Lee | officier Gomez |
| Bowen Yang | Tomshi Caprison |

## Productie

In oktober 2020 werd de productie aangekondigd van de film The Lost City of D met Sandra Bullock in de hoofdrol. De broers Aaron en Adam Nee gaan de film regisseren. Bullock is ook medeproducent en laat haar productiebedrijf Fortis Films de film produceren in samenwerking met 3dot Productions en Exhibit A. De wereldwijde distributierechten gingen naar Paramount Pictures. In december 2020 ging de mannelijke hoofdrol naar Channing Tatum.
Kort voordat de opnames begonnen, werd Daniel Radcliffe gecast als de antagonist van de film, De toezegging van Brad Pitt werd in april 2021 aangekondigd. De film is tussen mei en augustus 2021 opgenomen in de Dominicaanse Republiek. Filmlocaties waren onder meer Samaná, Santo Domingo, Casa de Campo en Pinewood Dominicaanse Republiek Studios.
In oktober 2021 werd naast de releasedatum, de hernoeming van de originele titel van The Lost City of D naar The Lost City.

## Release

De film ging in première op het festival South by Southwest op 12 maart 2022 en is op 25 maart 2022 in de Verenigde Staten uitgebracht door Paramount Pictures.

## Ontvangst

De film ontving over het algemeen gunstige recensies van critici. Op Rotten Tomatoes heeft The Lost City een waarde van 78% en een gemiddelde score van 6,40/10, gebaseerd op 223 recensies. Op Metacritic heeft de film een gemiddelde score van 60/100, gebaseerd op 51 recensies.
# Theodor Meynert

Theodor Hermann Meynert (15 juni 1833 – 31 mei 1892) was een Duits-Oostenrijkse psychiater, neuropatholoog en anatoom. Hij werd geboren in Dresden. Meynert geloofde dat verstoringen in de hersenontwikkeling iemand kwetsbaar konden maken voor psychiatrische stoornissen.
In 1861 behaalde hij zijn doctoraat en in 1875 werd hij het hoofd van de psychiatrische kliniek van de Universiteit van Wenen. Tot zijn studenten in Wenen behoorden onder anderen Sigmund Freud en Josef Breuer.
Meynert was gespecialiseerd in hersenonderzoek. Een aantal structuren in het brein zijn naar hem vernoemd, waaronder de nucleus basalis van Meynert in de basale voorhersenen.
# Theodor Leutwein

Theodor Gotthilf Leutwein (Strümpfelbrunn, 9 mei 1849 - Freiburg, 13 april 1921) was gouverneur van Duits-Zuidwest-Afrika van begin 1894 tot eind 1904.
Leutwein maakte carrière in het leger van Pruisen, studeerde aan de militaire academie van Berlijn en gaf les in Freiburg.
In november 1893 werd Leutwein naar Duits-Zuidwest-Afrika gezonden. Op 1 januari 1894 arriveerde hij in het protectoraat en al snel nam hij de bestuurstaken over van Curt von François.
Zijn opdracht was om zonder veel bloed te vergieten, het protectoraat verder te kolonialiseren. Leutweins aanpak was om de oorlog tussen de Ovaherero onder leiding van Samuel Maharero en de Nama onder aanvoering van Hendrik Witbooi te beëindigen door beide een beschermingsverdrag te laten ondertekenen. De Ovaherero waren eerder geneigd het verdrag te accepteren. Na een aantal gevechten slaagde Leutwein erin om ook Witbooi te dwingen een verdrag te tekenen.
Leutwein stond aanvankelijk op goede voet met Samuel Maharero, maar de spanningen tussen de Ovaherero en de Duitse kolonisten nam steeds meer toe. Leutweins beleid was erop gericht de Namibische lokale bevolking te laten werken voor de nieuwe Duitse boerenbedrijven. Gedwongen door droogte en een runderpestepidemie in 1897 waardoor de Ovaherero van de helft van hun veestapel verloren, moesten velen zich als arbeider verhuren aan de Duitse boeren en hun land verkopen.
Terwijl aanhoudende problemen met Namagroepen in het zuiden van het huidige Namibië Leutweins troepen bezighielden, kwamen de Ovaherero begin 1904 in opstand (zie Namibische Genocide). Leutweins rol was hierna spoedig over. Na 11 jaar gouverneurschap werd hij afgelost door Lothar von Trotha.
Uit de gratie gevallen van de Duitse keizer Wilhelm II en verguisd door zijn landgenoten in Zuidwest-Afrika keerde hij eind 1904 terug naar Duitsland. In het daaropvolgende jaar ging hij met pensioen en in 1906 publiceerde hij een boek over zijn gouverneurschap van Duits Zuidwest-Afrika.
# Therates fruhstorferi

Therates fruhstorferi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door W.Horn.
# Theth

Theth (bepaalde vorm: Thethi) is een plaats in de deelgemeente Shalë van de Albanese stad (bashkia) Shkodër.
Theth is vooral bekend vanwege zijn mooie omgeving en het toeristisch potentieel dat eruit voortvloeit. De omgeving wordt beschermd onder de naam Nationaal park Theth.

## Geschiedenis

Volgens de traditionele verhalen verhuisde een groep mensen 300 tot 350 jaar geleden naar Theth om hun (rooms-katholieke) christelijke tradities te behouden. De Britse Balkanreizigster Edith Durham vertelde na haar bezoek aan Theth in het begin van de 20e eeuw het volgende: "Ik denk dat er geen plek is waar mensen leven die mij zulke impressie hebben gegeven van de majestueuze afzondering van de hele wereld."
Durham beschreef Theth als een bariak van ongeveer 180 huizen en had ook opgemerkt dat het bijna vrij was van de traditie van bloedwraak (in het Albanees bekend als Gjakmarrja).

## Vervoer

Het dorp is te bereiken via een 25 km lange (inmiddels geasfalteerde) weg via de woonkern Bogë (deelgemeente Shkrel), die onbereikbaar is tijdens de wintermaanden. Vanuit het oosten is het plaatsje te bereiken na een dagtocht te voet vanuit het verlaten gehuchtje Rragam in de deelgemeente Margegaj.

## Trivia

* Het dorp komt voor in het boek De herberg met het hoefijzer van de Nederlandse schrijver A. den Doolaard.
* ↑ (en) Manon, Is the road to Theth completed? 2022 UPDATE. Albania Tour Guide (3 maart 2022). Geraadpleegd op 22 augustus 2022.
# The Monster

The Monster kan verwijzen naar:
* The Monster (Eminem), een single van de Amerikaanse artiest Eminem van zijn album The Marshall Mathers LP 2
* Le Monstre (1903) (internationale titel The Monster), een Franse horrorfilm van en met Georges Méliès
* The Monster (1925), Amerikaanse horrorfilm van Roland West met Lon Chaney
* El Whash (1954, internationale titel The Monster), een Egyptische misdaadfilm van Salah Abouseif met Mahmoud El-Meliguy
* Mahakaal (1993, internationale titel The Monster), Indiase horrorfilm van Shyam Ramsai en Tulsi Ramsai met Karan Shah en Archna Pooran Singh
* Il Mostro (1994, internationale titel The Monster), Italiaanse komediefilm van en met Roberto Benigni
* The Monster (1999), film van en met Danny Glover
* The Monster (roman), een roman van Ismail Kadare
* The Monster (novelle), een novelle van de Amerikaanse schrijver Stephen Crane
* The Monster (Walygator Parc)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Monster en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Monkey's Paw

The Monkey's Paw kan verwijzen naar:
* The Monkey's Paw (verhaal) - een kort verhaal uit 1902 van de Engelse schrijver W. W. (William Wymark) Jacobs
* The Monkey's Paw (1923) - een verfilming van Jacobs' verhaal uit 1923
* The Monkey's Paw (1933) - een verfilming van Jacobs' verhaal uit 1933
* The Monkey's Paw (1948) - een verfilming van Jacobs' verhaal uit 1948
* The Monkey's Paw (2013) - een verfilming van Jacobs' verhaal uit 2013
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Monkey's Paw en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Monotones

The Monotones was een Nederlandse band die van 1979 tot in 1980 bestond. De bandleden met als zanger Cees Bergman en verder Aart Mol, Geertjan Hessing, Erwin van Prehn en Elmer Veerhoff waren de leden van de glamrockgroep Catapult en later ook die van Rubberen Robbie.
De reden van de oprichting van The Monotones was dat ze hun ei niet onder de tot dan toe gebruikte groepsnaam kwijt konden omdat Catapult stond voor glamrock en The Monotones met het nummer Mono juist een persiflage op nummers als Video Killed the Radio Star (1979, Buggles) en Popmuzik (1979,M) was. Het nummer had al een videoclip, in die tijd kwam dat nog niet vaak voor, welke deels zwart-wit was terwijl de stemmen nogal blikkerig klonken net als bij de clip Video Killed the Radio Star. Dat er werd geplaybackt was in de clip overduidelijk te zien evenals bij een optreden in het Duitse programma Musikladen.
Het nummer Mono bereikte in 1980 een vijftiende plaats in zowel de Top 40 als de Nationale Hitparade. Andere door de groep uitgebrachte nummers waren onder meer Zero to Zero in 1980 en Disco njet, wodka da (een oud nummer van Catapult uit 1977, gewoonweg onder de nieuwe naam).
Alhoewel de groepsleden van zowel Catapult, The Monotones en Rubberen Robbie dezelfde zijn, is er toch sprake van drie verschillende groepen, elk met hun eigen stijl en genre.
Zanger Cees Bergman overleed (65 jaar) in 2017.