OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Red Bull Air Race World Series seizoen 2009

Het seizoen 2009 van de Red Bull Air Race World Series was het 7e Red Bull Air Race World Series-seizoen. Er werden zes wedstrijden gehouden.
Paul Bonhomme won zijn eerste Red Bull Air Race World Series-titel.

## Kalender

2009 Red Bull Air Race World Series :
| Nummer | Datum | Locatie | Land |
| 1 | 17 & 18 april | Mina' Zayid, Abu Dhabi | Verenigde Arabische Emiraten |
| 2 | 9 & 10 mei | San Diego Bay, San Diego, Californië | Verenigde Staten |
| 3 | 13 & 14 juni | Windsor, Ontario | Canada |
| 4 | 19 & 20 augustus | Donau, Boedapest | Hongarije |
| 5 | 12 & 13 september | Douro, Porto | Portugal |
| 6 | 3 & 4 oktober | Barcelona | Spanje |

## Uitslagen

| Winnaar | Tweede | Derde | Punten gescoord | Geen punten gescoord | DQ = Gedisqualificeerd | NG = Niet gestart | TP = Technische problemen |
2009 Red Bull Air Race World Series Uitslagen en Stand :
| Positie | Piloot | UAE | USA | CAN | HUN | POR | ESP | Aantal Punten |
| 1 | Paul Bonhomme | 2 | 2 | 1 | 2 | 1* | 1 | 67 |
| 2 | Hannes Arch | 1* | 3* | 2 | 4 | 2 | 4* | 60 |
| 3 | Matt Hall | 5 | 5 | 7 | 7 | 3 | 9 | 36 |
| 4 | Kirby Chambliss | 9 | 12 | 3* | 3* | 8 | 5 | 34 |
| 5 | Nicolas Ivanoff | 3 | 1 | 9 | 8 | 12 | 7 | 33 |
| 6 | Nigel Lamb | 4 | 6 | 8 | 9 | 11 | 2 | 32 |
| 7 | Mike Mangold | 7 | 7 | 4 | 6 | 5 | 11 | 32 |
| 8 | Peter Besenyei | 10 | 4 | NG | 10 | 4 | 8 | 24 |
| 9 | Matthias Dolderer | 11 | 13 | 13 | 5 | 6 | 3 | 23 |
| 10 | Michael Goulian | 14 | 14 | 6 | 1 | 9 | 11 | 22 |
| 11 | Sergei Rakhmanin | 6 | 8 | 5 | 15 | 13 | 13 | 17 |
| 12 | Alejandro Maclean | 8 | 10 | 10 | 11 | 7 | 10 | 16 |
| 13 | Glen Dell | 12 | 9 | 12 | 14 | 2 | 15 | 13 |
| 14 | Yoshihide Muroya | 13 | 11 | NG | 12 | 10 | 6 | 9 |
| 15 | Pete McLeod | 15 | 15 | 11 | 13 | 14 | 12 | 1 |
* De piloot verdiende een extra punt voor de snelste tijd in de kwalificatie.
2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 Lijst van piloten
# Regolamento Internazionale delle Carrozze

RIC (Regolamento Internazionale delle Carrozze) is een overeenkomst uit 1922 tussen Europese spoorwegmaatschappijen over de inzetbaarheid van spoorwegrijtuigen. Het verdrag wordt tegenwoordig door de UIC beheerd, tot 1982 was dat de taak van de Zwitserse federale spoorwegen. Het RIC heeft 27 deelnemers uit alle landen van het Europese vasteland, met uitzondering van Finland.
In het RIC is vastgelegd aan welke technische eisen een rijtuig moet voldoen om internationaal ingezet te kunnen worden. Indien dat het geval is, mogen de wagens zonder verdere toelating op alle RIC-spoorwegen rijden.
In het RIC-raster op de zijkant van het rijtuig worden enkele technische gegevens weergegeven. Naast de letters RIC staan in dit rooster de maximale snelheid en de toegestane spanningen en stroomsterkte van de verwarmingskabel. Een ankersymbool geeft aan dat het rijtuig op een spoorpont geladen mag worden. Indien er afkortingen van landen worden weergeven is er alleen een toelating voor deze landen.
Er zijn ook internationaal toegelaten rijtuigen zonder RIC. Hiervoor is voor elk aangegeven land apart toestemming nodig. Deze rijtuigen hebben in het rooster, op de plek waar normaal de letters RIC staan, een kruis. Daarnaast staan de afkortingen van de landen, behalve het thuisland, waarin het rijtuig is toegelaten. Bij de Nederlandse Intercityrijtuigen staat in plaats van het kruis NS. Als de rijtuigen geschikt zijn voor buurlandverkeer staan de landcodes rechts daarvan, en een tabel met de toegelaten spanning voor de verwarmingskabel.
De eerste twee cijfers van het UIC-nummer op een RIC-rijtuig zijn 51, 52, 53, 61, 62, 63 of 73. Het nummer 71 werd alleen van 1971 tot 1995 gebruikt voor de internationale (West-Europese) slaapwagenpool, onder de naam TEN-pool. Deze pool was opgebouwd uit slaapwagens van de CIWL en de DSG.
# Resolutie 1573 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1573 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangenomen op 16 november 2004, en verlengde de vredesmissie in Oost-Timor een laatste maal met een half jaar.

## Achtergrond

Nadat Portugal zijn kolonies losgelaten had, werd Oost-Timor eind 1975 na een korte burgeroorlog onafhankelijk. Korte tijd later viel Indonesië het land binnen en brak een oorlog uit waarna Oost-Timor werd ingelijfd. In 1999 stemde Indonesië in met een volksraadpleging over meer autonomie of onafhankelijkheid waarop het merendeel van de bevolking voor de tweede optie koos.

## Inhoud

Het volk en de overheid van Oost-Timor werden geprezen voor de vrede en stabiliteit die ze hadden bereikt. Het land kon echter nog steeds niet in zijn eigen administratie, ordehandhaving en veiligheid voorzien.
Het mandaat van de UNMISET-vredesmissie werd voor de laatste keer met zes maanden verlengd, tot 20 mei 2005.
VN-ontwikkelings-, humanitaire agentschappen en internationale financiële instellingen werden gevraagd om alvast de overgang van een vredesoperatie naar ontwikkelingsbijstand voor te bereiden.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1480 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2003)
* Resolutie 1543 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1599 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2005)
* Resolutie 1677 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2006)
Lijst · 1522 · 1523 · 1524 · 1525 · 1526 · 1527 · 1528 · 1529 · 1530 · 1531 · 1532 · 1533 · 1534 · 1535 · 1536 · 1537 · 1538 · 1539 · 1540 · 1541 · 1542 · 1543 · 1544 · 1545 · 1546 · 1547 · 1548 · 1549 · 1550 · 1551 · 1552 · 1553 · 1554 · 1555 · 1556 · 1557 · 1558 · 1559 · 1560 · 1561 · 1562 · 1563 · 1564 · 1565 · 1566 · 1567 · 1568 · 1569 · 1570 · 1571 · 1572 · 1573 · 1574 · 1575 · 1576 · 1577 · 1578 · 1579 · 1580
# Resolutie 1574 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1574 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad op 19 november 2004 en verlengde het mandaat van de voorhoedemissie in Soedan met drie maanden.

## Achtergrond

Al in de jaren 1950 was zwarte zuiden van Soedan in opstand gekomen tegen het overheersende Arabische noorden. De vondst van aardolie in het zuiden maakte het conflict er enkel maar moeilijker op. In 2002 kwam er een staakt-het-vuren en werden afspraken gemaakt over de verdeling van de olie-inkomsten. Verschillende rebellengroepen waren hiermee niet tevreden en in 2003 ontstond het conflict in Darfur tussen deze rebellen en de door de regering gesteunde Janjaweed-milities. Die laatsten gingen over tot etnische zuiveringen en in de volgende jaren werden in Darfur grove mensenrechtenschendingen gepleegd waardoor miljoenen mensen op de vlucht sloegen.

## Inhoud
### Waarnemingen

Op 5 juni 2004 hadden de partijen de Verklaring van Nairobi ondertekend, die het akkoord met de zes protocollen tussen de overheid van Soedan en de SPLM-rebellen bevestigde. Ze werden aangemoedigd zo snel mogelijk ook tot een vredesakkoord te komen.
Intussen was men bezorgd om de groeiende onveiligheid en het geweld in Darfur, de mensenrechtenschendingen en de schendingen van het staakt-het-vuren. Alle partijen, waaronder de rebellengroepen en het leger, moesten de mensenrechten respecteren. De Soedanese overheid was verantwoordelijk voor de bescherming van haar bevolking.

### Handelingen

Soedan en de SPLM werden aangespoord zich nog meer in te spannen voor een vredesakkoord. Hieropvolgend zou een VN-vredesmacht kunnen worden opgericht om de uitvoering van het akkoord te ondersteunen. Het mandaat van de VN-voorhoedemissie UNAMIS, die hiervoor voorbereidend werk deed, werd met drie maanden verlengd tot 10 maart 2005.
De Veiligheidsraad eiste dat alle gewapende groepen het geweld en de aanvallen staakten en de humanitaire hulpverlening bevorderden. Ook werd de uitbreiding van de AU-missie tot 3320 manschappen gesteund.

### Annex

In bijlage zat de verklaring over de conclusie van de Igad-onderhandelingen over vrede in Soedan die op 19 november 2004 door de Soedanese overheid en de SPLM was ondertekend in de Keniaanse hoofdstad Nairobi.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1556 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1564 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1585 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2005)
* Resolutie 1588 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2005)
Lijst · 1522 · 1523 · 1524 · 1525 · 1526 · 1527 · 1528 · 1529 · 1530 · 1531 · 1532 · 1533 · 1534 · 1535 · 1536 · 1537 · 1538 · 1539 · 1540 · 1541 · 1542 · 1543 · 1544 · 1545 · 1546 · 1547 · 1548 · 1549 · 1550 · 1551 · 1552 · 1553 · 1554 · 1555 · 1556 · 1557 · 1558 · 1559 · 1560 · 1561 · 1562 · 1563 · 1564 · 1565 · 1566 · 1567 · 1568 · 1569 · 1570 · 1571 · 1572 · 1573 · 1574 · 1575 · 1576 · 1577 · 1578 · 1579 · 1580
# Rainvillers

Rainvillers is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beauvais. Rainvillers telde op 1 januari 2021 899 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Rainvillers bedroeg op 1 januari 2021 6,5 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 138,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Red Hills

Red Hills kan verwijzen naar:
* het lage deel van Cuillin Hills in Schotland
* Red Hills (Tasmanië), een plaats in de Australische deelstaat Tasmanië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Red Hills en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Remaisnil

Remaisnil is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 39 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.

## Geografie

De oppervlakte van Remaisnil bedraagt 2,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 13,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Remaisnil met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Resolutie 2207 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 2207 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 4 maart 2015 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad en verlengde het expertenpanel dat toezag op de sancties tegen Noord-Korea met dertien maanden.

## Achtergrond

Al in 1992 werd een akkoord gesloten over de bevriezing van Noord-Korea's kernprogramma. In het begin van de 21e eeuw kwam het land echter in aanvaring met de Verenigde Staten, die het bij de zogenaamde as van het kwaad rekenden. Noord-Korea hervatte de ontwikkeling van kernwapens en ballistische raketten om ze af te dragen. In oktober 2006 voerde het land een eerste kernproef uit, in mei 2009 gevolgd door een tweede. Hieropvolgend werden sancties ingesteld tegen het land. In december 2012 lanceerde het land met succes een raket met een satelliet en schond daarmee de sancties die het land verbieden kern- en rakettechnologie te ontwikkelen. De Veiligheidsraad besloot hierop om het land strengere sancties op te leggen. Als tegenreactie voerde Noord-Korea in februari 2013 een nieuwe kernproef uit.

## Inhoud

Het mandaat van het expertenpanel dat in 2009 werd opgericht middels resolutie 1874 werd verlengd tot 5 april 2016. Deze experts hielpen het in 2006 middels resolutie 1718 opgerichte comité dat toezag op de sancties tegen Noord-Korea met het toezicht op de uitvoering ervan.
De Veiligheidsraad had het laatste rapport van de experten (S/2015/131) ontvangen. Dat rapport maakte melding van de verscheidene wijzen waarop de sancties werden omzeild. Dat gebeurde onder meer met de inzet van diplomaten en door militaire banden met landen als Cuba en Congo.

## Verwante resoluties

* Resolutie 2094 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2013)
* Resolutie 2141 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2014)
* Resolutie 2276 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2016)
* ↑ (en) Maintaining need for credible assessents of proliferation threat in Democratic People's Republic of Korea, SC extends expert panel's mandate. Verenigde Naties (4 maart 2015). Geraadpleegd op 7 maart 2015.
* ↑ (en) North Korea successfully launched a rocket on Wednesday, boosting the credentials of its new leader and stepping up the threat the isolated and impoverished state poses to opponents.. Reuters (12 december 2012). Gearchiveerd op 24 september 2015. Geraadpleegd op 24 januari 2013.
* ↑ VN-Veiligheidsraad veroordeelt Noord-Koreaanse kernproef. Het Nieuwsblad (12 februari 2013). Geraadpleegd op 15 maart 2013.
* ↑ (en) Further shades of grey: North Korea sanctions and the 2015 UN panel of experts report. 38 North (4 maart 2015). Geraadpleegd op 7 maart 2015.
Lijst · 2196 · 2197 · 2198 · 2199 · 2200 · 2201 · 2202 · 2203 · 2204 · 2205 · 2206 · 2207 · 2208 · 2209 · 2210 · 2211 · 2212 · 2213 · 2214 · 2215 · 2216 · 2217 · 2218 · 2219 · 2220 · 2221 · 2222 · 2223 · 2224 · 2225 · 2226 · 2227 · 2228 · 2229 · 2230 · 2231 · 2232 · 2233 · 2234 · 2235 · 2236 · 2237 · 2238 · 2239 · 2240 · 2241 · 2242 · 2243 · 2244 · 2245 · 2246 · 2247 · 2248 · 2249 · 2250 · 2251 · 2252 · 2253 · 2254 · 2255 · 2256 · 2257 · 2258 · 2259
# Resen (Bosilegrad)

Resen (Servisch cyrillisch Ресен) is een plaats in de Servische gemeente Bosilegrad. De plaats telt 81 inwoners (2002).
# Rastafari Federatie Suriname

De Rastafari Federatie Suriname (RFS) is een overkoepelende organisatie van rastafari ordes in Suriname.

## Oprichting

De organisatie werd op 15 december 2018 opgericht. Tijdens de oprichtingsvergadering stelden de leden een verzoekschrift en statuten samen en werd het oprichtingsbestuur gekozen, bestaande uit voorzitter Adolf Kintie, secretaris Gilliano Gezius en penningmeester Saskia Kontino. Hierna werd de aanvraag ingediend met vereniging als rechtsvorm.

## Doelen

Door de vorming van een federatie streven de rastafari's naar de verwezenlijking van gemeenschappelijke doelen, zoals de ontwikkeling van tabernakels voor het ervaren en verkondigen van rastafari-erfgoed. Andere doelen zijn de aanvraag van ten minste 250 hectare grond bij de overheid voor landbouwactiviteiten, uitzendingen via radio en televisie en de opzet van scholen, kinderopvang, een markt, een begraafplaats en een bibliotheek. Ook wil de organisatie dat marihuana wordt gelegaliseerd en in de periode ervoor wordt gedoogd voor religieus gebruik. Op 8 maart 2020 werd voor het eerst een art, craft en foodmarket gehouden.

## Reparatievraagstuk

Een speerpunt van rastafari is het vraagstuk van de reparatie voor slavernij die rastafari's sinds minimaal de jaren 1930 op de agenda hebben staan. Een slogan die sindsdien door rastafari wordt gevoerd is reparations for repatration. De Nationale Reparatie Commissie Suriname (NRCS) ondersteunde in het voorafgaande jaar bij de oprichting van de RFS.

## Surinaamse rastafari

Bekende rastafari in Suriname zijn onder meer Papa Touwtjie (zanger) en Martin Misiedjan (politicus).
* 1 2 3 4 Starnieuws, Rastafarians richten hun eerste federatie op, 17 december 2018
* ↑ De Ware Tijd, Rastafari’s openen eigen Art craft & foodmarket, 8 maart 2020
* ↑ De Ware Tijd, Familie Papa Tauwtjie diep geschokt, 12 juni 2005, door Elvira Rijsdijk
* ↑ De Volkskrant, Misiedjan minister van Justitie Suriname, 18 augustus 2010
# Rastafaria abessinica

Rastafaria abessinica is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Ramme.
# Resolutie 383 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 383 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 13 december 1975 goedgekeurd door veertien leden. Enkel China nam niet deel aan de stemming.

## Achtergrond

In 1964 werd met resolutie 186 de UNFICYP-vredesmacht opgericht en gestationeerd op Cyprus. Jaren later waren de spanningen tussen de Griekse en Turkse bevolkingsgroep op het eiland nog steeds hoog en was de vredesmacht na telkens opnieuw te worden verlengd nog steeds aanwezig.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Maakt uit het rapport van de Secretaris-Generaal op dat de aanwezigheid van de VN-vredesmacht onder de huidige omstandigheden nodig blijft.
* Maakt er verder de omstandigheden op het eiland uit op.
* Maakt er verder uit op dat het verderzetten van de gesprekken de beste manier is om tot een akkoord te komen.
* Merkt ook op dat de partijen het eens zijn om de vredesmacht met zes maanden te verlengen.
* Merkt op dat de overheid van Cyprus akkoord is om de vredesmacht na 15 december te behouden.
* Neemt akte van resolutie 3395 (XXX) van de Algemene Vergadering die op dringende inspanningen aandrong om resolutie 3212 (XXIX) uit te voeren.
* Herbevestigt resolutie 186 uit 1964 en de daaropvolgende resoluties.
* Herbevestigt de resoluties 365 en 367 en roept op deze uit te voeren.
* Dringt bij de betrokkenen aan op terughoudendheid.
* Verlengt nogmaals de VN-vredesmacht tot 15 juni 1976.
* Doet nog eens een oproep aan de partijen om samen te werken met de vredesmacht.
* Vraagt de Secretaris-Generaal zijn missie voort te zetten, de Raad op de hoogte te houden van de vooruitgang en tegen 31 maart 1976 te rapporteren.

## Verwante resoluties

* Resolutie 367 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 370 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 391 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 395 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 367 · 368 · 369 · 370 · 371 · 372 · 373 · 374 · 375 · 376 · 377 · 378 · 379 · 380 · 381 · 382 · 383 · 384
# Resolutie 384 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 384 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties was de laatste VN-Veiligheidsraadsresolutie van 1975 en werd unaniem aangenomen op 22 december. De resolutie riep Indonesië op om zich terug te trekken uit Oost-Timor en Portugal om de bevolking aldaar zelfbeschikking te geven.

## Achtergrond

In 1974 besloot Portugal zijn kolonies los te laten. In Oost-Timor werden verkiezingen georganiseerd tussen drie partijen: één die onafhankelijkheid nastreefde, één die een protectoraat onder Portugal verkoos en één die bij Indonesië wilde aansluiten. Na een kort conflict over de stemming werd het land op 28 november 1975 onafhankelijk. Op 7 december vielen de Indonesiërs binnen en kwam het tot een oorlog.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Neemt akte van de brief van Portugal.
* Heeft de verklaringen van Portugal en Indonesië gehoord.
* Heeft de vertegenwoordigers van het Oost-Timorese volk gehoord.
* Erkent het recht van het Oost-Timorese volk op zelfbeschikking en onafhankelijkheid.
* Merkt op dat resolutie 3485 (XXX) van de Algemene Vergadering om een missie naar Oost-Timor vroeg.
* Is erg bezorgd om de verslechterende situatie in Oost-Timor.
* Is ook bezorgd om de doden en wil verder bloedvergieten vermijden.
* Betreurt de tussenkomst van het Indonesische leger.
* Betreurt dat Portugal zich als kolonisator niet volledig heeft teruggetrokken.
* Roept alle landen op de territoriale integriteit van Oost-Timor en het zelfbeschikkingsrecht van het volk te respecteren.
* Roept Indonesië op zich onmiddellijk terug te trekken.
* Roept Portugal op om samen te werken met de VN om het Oost-Timorese volk het zelfbeschikkingsrecht te geven.
* Dringt er bij alle landen en partijen op aan om samen met de VN te werken aan een vreedzame oplossing en dekolonisatie van het gebied.
* Verzoekt secretaris-generaal Kurt Waldheim dringend om een speciale vertegenwoordiger naar Oost-Timor te sturen om de situatie in te schatten.
* Vraagt de secretaris-generaal verder de uitvoering van deze resolutie op te volgen en zo snel mogelijk aanbevelingen te doen.
* Besluit om op de hoogte te blijven.

## Verwante resoluties

* Resolutie 389 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1976)
* Resolutie 1236 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1999)
Lijst · 367 · 368 · 369 · 370 · 371 · 372 · 373 · 374 · 375 · 376 · 377 · 378 · 379 · 380 · 381 · 382 · 383 · 384
# Resolutie 87 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 87 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 29 september 1950 aangenomen. Zeven leden van de VN-Veiligheidsraad stemden voor, drie (China, Cuba en de Verenigde Staten) stemden tegen en één (Egypte) onthield zich.

## Achtergrond

Na de Tweede Wereldoorlog kwam het eiland Taiwan onder het bestuur van China. Daar waren de Taiwanezen al niet mee opgezet. Onder Japan had het eiland een aparte status en een goede organisatie gekend. Dat werd nu verruild voor de corruptie en wanorde van de Chinezen. Op het Chinese vasteland ontstond een burgeroorlog tussen de regerende nationalisten en de communisten. Toen die laatsten in 1949 de bovenhand haalden dreven ze de ander van het Chinese vasteland naar het eiland Taiwan; in totaal zo'n anderhalf miljoen man: de invasie.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Bedenkt dat hij elke situatie die internationale spanningen kan opwekken of die aanleiding kan geven tot een geschil moet onderzoeken, om te bepalen of die situatie de internationale vrede en veiligheid in gevaar brengt of dat de vrede anderszins wordt bedreigd.
* Bedenkt dat de Raad de klagers mag horen naar aanleiding van een situatie zoals hierboven beschreven.
* Bedenkt dat hij, gezien de onenigheid binnen de Raad over de vertegenwoordiging van China, in overeenstemming met regel °39 van de procedures vertegenwoordigers van de Centrale Volksregering van de Volksrepubliek China kan uitnodigen om informatie te verschaffen en te helpen bij het in beschouwing nemen van deze zaken.
* Heeft de verklaring van de Volksrepubliek China over de militaire invasie van Taiwan gezien.
* Beslist:
    a. De overweging over deze vraag uit te stellen tot de volgende vergadering op 15 november.
    b. Een vertegenwoordiger van de voornoemde overheid (Volksrepubliek China) uit te nodigen op de vergaderingen na 15 november, voor de discussies over de verklaring van die overheid over de invasie van het eiland Taiwan.

## Nasleep

De nationalisten, of Kwomintang, namen het bestuur van het eiland over terwijl de communisten op het vasteland de Volksrepubliek China installeerden. Beide regeringen claimen sindsdien zowel het vasteland als het eiland.
Lijst · 79 · 80 · 81 · 82 · 83 · 84 · 85 · 86 · 87 · 88 · 89
# Resolutie 879 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 879 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen op 29 oktober 1993. De resolutie verlengde de ONUMOZ-vredesmacht in Mozambique met vijf dagen.

## Achtergrond

Nadat Mozambique onafhankelijk was geworden van Portugal kwam de communistische verzetsbeweging FRELIMO aan de macht. Die kreeg al snel de anti-communistische RENAMO tegen zich, waarmee er een burgeroorlog was begonnen die vijftien jaar zou duren. In 1992 kwamen beide partijen na jarenlange onderhandelingen tot een vredesakkoord.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* bevestigt de resoluties 782, 797, 818, 850 en 863;
* herhaalt het belang van het Algemeen Vredesakkoord voor Mozambique en dat alle partijen hun hieraan verbonden verplichtingen tijdig moeten nakomen;
* besluit, in afwachting van het rapport van secretaris-generaal Boutros Boutros-Ghali, het mandaat van ONUMOZ te verlengen tot 5 november;
* besluit om actief op de hoogte te blijven.

## Verwante resoluties

* Resolutie 850 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 863 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 882 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 898 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1994)
Lijst · 800 · 801 · 802 · 803 · 804 · 805 · 806 · 807 · 808 · 809 · 810 · 811 · 812 · 813 · 814 · 815 · 816 · 817 · 818 · 819 · 820 · 821 · 822 · 823 · 824 · 825 · 826 · 827 · 828 · 829 · 830 · 831 · 832 · 833 · 834 · 835 · 836 · 837 · 838 · 839 · 840 · 841 · 842 · 843 · 844 · 845 · 846 · 847 · 848 · 849 · 850 · 851 · 852 · 853 · 854 · 855 · 856 · 857 · 858 · 859 · 860 · 861 · 862 · 863 · 864 · 865 · 866 · 867 · 868 · 869 · 870 · 871 · 872 · 873 · 874 · 875 · 876 · 877 · 878 · 879 · 880 · 881 · 882 · 883 · 884 · 885 · 886 · 887 · 888 · 889 · 890 · 891 · 892
# Repetitieve dans

Repetitieve dans is een minimale of minimalistische postmoderne danssoort waarbij de passen eenvoudig zijn en de bewegingen herhaaldelijk worden gedaan. Bekende choreografen in deze dans zij onder meer Anne Teresa De Keersmaeker en Krisztina de Châtel. De muziek komt vaak van minimalistische componisten zoals Steve Reich en Philip Glass.