OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Indische Oceaan-gyre

De Indische Oceaan-gyre, gelegen in de Indische Oceaan, is een van de vijf grote oceanische gyres. Het is een circulair systeem van zeestromingen dat zich uitstrekt van de oostkust van Madagaskar tot aan de westkust van Australië.
De stromingen die de Zuid-Atlantische gyre vormen, omvatten de West-Australische stroom in het oosten, de Indische Zuidequatoriale stroom in het noorden, de Agulhasstroom in het westen en de Antarctische circumpolaire stroom (westenwinddrift) in het zuiden.
Normaal beweegt de gyre tegen de klok in, maar in de winter keert de gyre zich in richting om als gevolg van de seizoenswinden van de Zuid-Aziatische moesson. In de zomer is het land warmer dan de oceaan, dus de oppervlaktewinden waaien van de oceaan naar het land. In de winter zijn de temperaturen echter omgekeerd, waardoor de wind van het land naar de oceaan waait. Omdat het meeste luchtdrukgradiënt achter het Tibetaanse plateau wordt behouden, zijn luchtdrukgradiënten over de Indische Oceaan en de gyre klein. Dit resulteert in winden van gemiddelde sterkte, als gevolg van de bescherming tegen de volle krachtwinden die vanaf het Mongoolse hogedrukgebied blazen. Vanwege deze gematigde droge wind is het wintermoesson-seizoen in de regio van de Indische Oceaan het droge seizoen voor het grootste deel van zuidelijk Azië. Vanwege deze seizoensgebonden windcyclus worden de stromingen in de Indische Oceaan, die deel uitmaken van de Indische Oceaan-gyre, direct beïnvloedt, waardoor ze omkeren.
Net als de andere gyres, bevat de gyre een plasticsoep in de Indische Oceaan. Een plasticsoep is een zwevend gebied van zeeafval dat continu in de gyre rondstroomt. De plasticsoep van de Indische Oceaan bedekt een enorm gebied: minstens vijf miljoen vierkante kilometer. Omdat een dergelijke plasticsoep gedurende lange tijd circuleert, veroorzaken ze dat anorganische gifstoffen in de voedselketen terechtkomen door de afbraak van kunststoffen in het water door de zon. In de gyre in de Indische Oceaan is de plasticsoep meer een raadsel geweest. De plasticsoep werd in 2010 ontdekt. Het is echter bekend dat het, net als de meeste plasticsoep, erg fluïde is en met de seizoenen verandert, waardoor de locatie moeilijk te bepalen is. Het lijkt te circuleren met de Indische Oceaan-gyre, van de Australische kust tot de Afrikaanse kust, langs de Afrikaanse kust en dan terug naar Australië. Volgens het team dat de plasticsoep heeft ontdekt, duurt de volledige rotatie van de plasticsoep in de gyre ongeveer zes jaar, totdat het het centrum van de gyre bereikt, waar het voor onbepaalde tijd kan blijven.
# Giambattista Marino

Giambattista Marino, soms: Marini (Napels, 18 oktober 1569 - aldaar, 25 maart 1625) was een Italiaans dichter. Zijn bekendste werk is het lange epische gedicht L'Adone. Hij geldt als de grondlegger van het naar hem genoemde marinisme, dat zich kenmerkt door een zinnelijke, beeldrijke taal met extravagante metaforen. In zijn poëzie, waarin hij de gekunsteldheid van het maniërisme nog verder aanzette, legde Marino zich toe op exuberante beschrijvingen vol tegenstellingen, woordspelingen en klankeffecten. Zijn enorme succes was vergelijkbaar met dat van zijn voorganger Petrarca. Hij werd alom geïmiteerd, in Italië, Frankrijk, Spanje, in andere katholieke landen als Portugal en Polen, en in Duitsland. In Engeland hoorde John Milton tot zijn bewonderaars. In Nederland was Constantijn Huygens een vurig bewonderaar. Zolang de barokke poëzie in zwang bleef, was zijn werk de standaard waarnaar iedereen zich richtte. Maar in de 18e en 19e eeuw werd hij gezien als hét voorbeeld van de slechte baroksmaak. Toen in de 20e eeuw de belangstelling voor soortgelijke dichtkunst opleefde, nam ook de waardering voor Marino's werk weer toe.
In Napels woonde Marino in het Palazzo De Scorciatis.

## Werken

* La Lira (1608/14)
* L'Adone (1623)
* La strage degli innocenti (1633)
* Bibsys: 90650255
* Biblioteca Nacional de España: XX826837
* Bibliothèque nationale de France: cb12158025x (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058511025106706
* CiNii: DA0336792X
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: mari012
* Gemeinsame Normdatei: 118577921
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2129 7454
* Library of Congress Control Number: n79058884
* MusicBrainz: e79db67e-42fa-4b7c-a121-aee3d5995e05
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js20020812870
* Nationale bibliotheek van Australië: 36080393
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007265058405171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001221994
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000072522
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070699739
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000110588
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 450310
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV028023
* LIBRIS: 263875
* SNAC: w6rx9xmm
* Système universitaire de documentation: 030095409
* Trove: 1208444
* Union List of Artist Names: 500322108
* Virtual International Authority File: 41879078
* WorldCat (via VIAF): 41879078
# Ichneumon rufescens

Ichneumon rufescens is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cuvier in 1833.
# Hessisches Staatstheater

Het Hessisches Staatstheater Wiesbaden is een theater aan de Wilhelmstraße in Wiesbaden. Het theater heeft vier podia: het Großes Haus (1041 zitplaatsen), Kleines Haus (328 zitplaatsen), Studio (89 zitplaatsen) en de externe locatie Wartburg (154 zitplatsen). Het theater heeft ongeveer 600 medewerkers. Van 2002 tot augustus 2014 was Manfred Beilharz intendant van het theater. Hij werd opgevolgd door Uwe Eric Laufenberg.
# Dupont Circle (metrostation)

Dupont Circle is een metrostation aan de Rode lijn van de metro van Washington. Het station is gelegen onder de rotonde Dupont Circle in het noordwestelijke deel van Washington D.C. Het station werd op 17 januari 1977 geopend.
Er zijn twee ingangen: de noordingang aan Q Street tussen Connecticut Avenue en 20th Street, en de zuidingang aan 19th Street tussen Dupont Circle en Sunderland Place.

## Externe link

* (en) Stationsinfo op www.wmata.com
# Kristina Alikina

Kristina Aleksandrovna Alikina (Russisch: Кристина Александровна Аликина) (Perm, 28 februari 1986) is een Russisch professioneel basketbalspeelster die uitkwam voor verschillende teams in Rusland. Ze is Meester in de sport van Rusland, Internationale Klasse.

## Carrière

Alikina begon met basketbal bij Dinamo Novosibirsk in 2008. In 2010 ging Alikina naar Dinamo Moskou. In 2011 verhuisde ze naar Tsjevakata Vologda. In 2012 ging ze spelen bij Horizont Minsk in Wit-Rusland. In 2013 keerde ze terug naar Rusland om te gaan spelen voor Dinamo Koersk. Met die club stond ze in de finale van de EuroCup Women. Nu verloren ze van Dinamo Moskou uit Rusland. De eerste wedstrijd verloren ze met 97-65 en wonnen ze de tweede wedstrijd met 61-85. Dit was niet voldoende voor de eindoverwinning. Wel wordt Alikina met die club Bekerwinnaar van Rusland in 2015. In 2015 keerde ze terug naar Tsjevakata Vologda. In 2016 ging ze spelen voor Kazanotsjka Kazan. In 2017 verhuisde ze naar MKK Siedlce in Polen. In 2018 keerde ze terug naar Rusland om te spelen voor Spartak Noginsk. In 2020 verhuisde ze naar Spartak Sint-Petersburg.

## Erelijst

* Landskampioen Rusland:
** Derde: 2014, 2015
* Bekerwinnaar Rusland: 1
** Winnaar: 2015
* EuroCup Women:
** Runner-up: 2014
* ↑ Geschiedenis van Basketball club "Dinamo", Kurskbasket.ru
# Georges Hebdin

Georges Hebdin (19 april 1889 - 26 maart 1970) was een Brits-Belgisch voetballer die speelde als aanvaller. Hij voetbalde in de Belgische Eerste klasse bij Union Sint-Gillis en speelde 12 interlands met het Belgisch voetbalelftal waarmee hij in 1920 olympisch kampioen werd.

## Loopbaan
### Bij Union Sint-Gillis

Hebdin werd in België geboren uit Britse ouders en sloot zich in 1903 op 14-jarige leeftijd aan bij Union Sint-Gillis waar hij de jeugdreeksen doorliep. Als 17-jarige scholier debuteerde Hebdin als aanvaller in het eerste elftal van de ploeg als vervanger van Pierre Destrebecq die naar Racing Club Brussel was vertrokken. Hebdin verwierf bij Union al spoedig een vaste basisplaats, werd met de ploeg viermaal landskampioen (1907, 1909, 1910 en 1913) en won tweemaal de Beker van België (1913 en 1914). Hebdin bleef er voetballen tot in 1922 toen hij een punt zette achter zijn spelersloopbaan op het hoogste niveau. Hij speelde in totaal 211 wedstrijden voor Union en scoorde hierin 81 doelpunten.

### Als international

Tussen 1908 en 1920 speelde Hebdin 12 wedstrijden met het Belgisch voetbalelftal maar wist hierin niet te scoren. Zijn internationale carrière werd tweemaal onderbroken. Een eerste maal in 1909 toen de KBVB erachter kwam dat Hebdin het Brits staatsburgerschap bezat. Op dat moment had Hebdin reeds drie interlands met de Belgische nationale ploeg gespeeld.
In 1912 keurde de FIFA een reglement goed waardoor buitenlandse spelers die meer dan tien jaar in België verbleven ook voor de Belgische nationale ploeg konden spelen. Hebdin werd vanaf dat moment opnieuw opgesteld maar in 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit waardoor zijn carrière voor een tweede maal onderbroken werd.
Na de hervatting van de competitie in 1919 werd Hebdin opnieuw opgesteld. Op de Olympische Zomerspelen 1920 in Antwerpen maakte Hebdin deel uit van het elftal dat olympisch kampioen werd. Hebdin speelde er één wedstrijd, namelijk de kwartfinale tegen Spanje.
* ↑ Belgiumsoccerhistory (Peter Mariën). Gearchiveerd op 5 augustus 2011. Geraadpleegd op 2 augustus 2015.
# Igreja Nova

Igreja Nova kan verwijzen naar:
* Igreja Nova (Alagoas), gemeente in de Braziliaanse deelstaat Alagoas
* Igreja Nova (Barcelos), plaats in de Portugese gemeente Barcelos
* Igreja Nova (Mafra), plaats in de Portugese gemeente Mafra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Igreja Nova en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Giambattista Basile

Giambattista Basile (Giugliano in Campania, 1566 of 1575 - Giugliano in Campania, 23 februari 1632) was een Italiaans dichter, hoveling en verzamelaar van sprookjes.

## Biografie

Giambattista Basile werd geboren in een familie uit de Napolitaans middenklasse. Volgens de Italiaanse historicus Benedetto Croce werd hij geboren in 1575 terwijl andere bronnen spreken van februari 1566. Basile was gedurende zijn leven soldaat en hoveling bij verschillende Italiaanse prinsen waaronder de doge van Venetië. Later keerde hij terug naar Napels waar hij diende onder Don Marino II Caracciolo, prins van Avellino waar hij de idylle L'Aretusa (1618) aan opdroeg.
Zijn eerste gekende literair werk is in 1604 het voorwoord bij het gedicht Vaiasseide van zijn vriend Giulio Cesare Cortese. Het volgend jaar werd zijn vianella Smorza crudel amore op muziek gezet en in 1608 publiceerde hij het gedicht Il Pianto della Vergine. Basile is vooral gekend voor zijn collectie sprookjes die hij verzamelde: Pentamerone (Lo cunto de li cunti overo lo trattenemiento de peccerille). Deze verhalenbundel werd postuum gepubliceerd in twee delen in 1634 en 1636 door zijn zus Adriana, onder het pseudoniem Gian Alesio Abbatutis (een anagram van de naam van de dichter).
* Pentamerone, Volksverhalen Almanak
* Bibsys: 90584014
* Biblioteca Nacional de España: XX1046080
* Bibliothèque nationale de France: cb120519366 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058527403606706
* CiNii: DA02920495
* Gemeinsame Normdatei: 118657461
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0902 041X
* Library of Congress Control Number: n50018435
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000179839
* MusicBrainz: 59669803-efc6-48d6-9c6d-d5ca101ae332
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00519843
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2002152068
* Nationale bibliotheek van Australië: 36455963
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007463074605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068574991
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000016787
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV031810
* LIBRIS: 176896
* SNAC: w6z6412d
* Système universitaire de documentation: 028746422
* Trove: 1257804
* Virtual International Authority File: 54166800
* WorldCat (via VIAF): 54166800
# Hypleurochilus multifilis

Hypleurochilus multifilis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naakte slijmvissen (Blenniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Girard.
* ↑ (en) Hypleurochilus multifilis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hypleurochilus multifilis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Jack Cover

John Higson (Jack) Cover jr. (New York, 6 april 1920 - Chicago, 7 februari 2009) was een Amerikaanse natuurkundige. Hij was de uitvinder van het stroomstootwapen.
Cover behaalde een bachelordiploma en een doctoraat in de natuurwetenschappen aan de Universiteit van Chicago. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij testpiloot bij de Amerikaanse luchtmacht. Later werkte hij van 1952 tot 1964 als wetenschapper bij North American Aviation, een grote fabrikant van vliegtuigen. Ook was hij werkzaam bij IBM en Hughes Aircraft.
In 1970 richtte hij Taser Systems Inc op, waarmee hij het stroomstootwapen ontwikkelde. Omdat het buskruit gebruikt voor het afschieten van de pijlen, was de Amerikaanse federale overheid van mening dat het om een vuurwapen ging, wat de verkoop voor militaire en politiedoeleinden bemoeilijkte.
Jack Cover kreeg de ziekte van Alzheimer en stierf thuis op 88-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longontsteking.
# Georges Heisbourg

Georges Heisbourg (Hesperange, 19 april 1918 – 28 april 2008) was een Luxemburgs diplomaat.
Na het atheneum in Luxemburg, studeerde hij aan universiteiten in Grenoble, Innsbruck en Parijs. In 1944/1945 werkte hij bij de pers en informatiedienst en van 1945 tot 1951 was hij secretaris op de Luxemburgse legatie in Londen. Hierna keerde hij terug naar zijn Luxemburg waar hij vanaf 1952 hoofd was van de afdeling Internationale organisaties op het ministerie van Buitenlandse zaken.
Heisbourg werd op 17 september 1958 ambassadeur voor Luxemburg in de Verenigde Staten na het eervol ontslag voor de eerste Luxemburgse ambassadeur in de VS: Hughes Le Gallais. In 1964 werd hij ambassadeur voor zijn land in Nederland waarbij hij in de VS werd opgevolgd door Maurice Steinmetz. Van 1967 tot 1970 was hij ambassadeur in Frankrijk en tevens permanent vertegenwoordiger bij de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) waarvan het hoofdkantoor zich in Parijs bevindt.
In januari 1971 volgde Heisbourg de Belgische diplomaat Maurice Iweins d'Eeckhoutte op als secretaris-generaal bij de West-Europese Unie (WEU). Hij bleef dat tot september 1974 waarna de West-Duitser Friedrich-Karl von Plehwe de nieuwe secretaris-generaal werd. Vervolgens was Heisbourg van 1974 tot 1977 ambassadeur in de Sovjet-Unie.
Op 14 mei 1978 volgde hij Paul Mertz op als permanent vertegenwoordiger namens Luxemburg in de Raad van Europa. Anderhalf jaar later werd hij in die functie op 13 november 1979 opgevolgd door Jean Hostert. Hierna was Heisbourg tot 1983 ambassadeur in West-Duitsland om in 1984 met pensioen te gaan. In de periode 1986 tot 1992 verscheen van hem het 4-delig werk Le Gouvernement luxembourgeois en exil over de Luxemburgse regering in ballingschap tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Georges Heisbourg overleed in 2008 op 90-jarige leeftijd
* Bibliothèque nationale de France: cb127229210 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1137972327
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3294 5261
* Library of Congress Control Number: n2001034109
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072662409
* Virtual International Authority File: 24726672
* WorldCat (via VIAF): 24726672
# Hessisches Landesmuseum Darmstadt

Het Hessisches Landesmuseum Darmstadt is een museum in het centrum van Darmstadt.
Het veelzijdige museum heeft onder meer collecties naturalia, instrumenten, prenten, schilderijen en toegepaste kunst. Een hoogtepunt van de verzameling hedendaagse kunst is, in zeven ruimtes van het museum, de installatie van tekeningen en plastische objecten in vitrines ingericht door Joseph Beuys: Block Beuys.
In 1963 kocht het museum een aanzienlijke verzameling sieraden van Karel Citroen, met werk van onder meer Georges Fouquet, René Lalique en Philippe Wolfers. Bekend is ook de grote collectie van bijna 300 vroege werken van Joseph Beuys, die onder de titel Block Beuys, een vaste plaats heeft in het museum. Ook van Beuys' leerling Imi Knoebel bezit het museum enkele grotere werken.
De geschiedenis van de collectie van het museum gaat terug tot 1820, toen Lodewijk I van Hessen-Darmstadt een omvangrijke verzameling kunst en naturalia schonk aan de overheid. Het huidige gebouw werd rond 1900 ontworpen door Alfred Messel en geopend in 1906. Voor een grootschalige renovatie en verbouwing werd het museum in 2007 voor het publiek gesloten. De heropening vond plaats op 13 september 2014.

## Bibliografie (selectie)

* Hessisches Landesmuseum Darmstadt. Museumsführer Regensburg: Schnell & Steiner 2014, ISBN 978-3-7954-2875-4
* (de) Glüber, Wolfgang (2011). Jugendstilschmuck, der Bestand im Hessisches Landesmuseum Darmstadt. Schnell & Steiner, Regensburg. ISBN 9783795424534.

## Externe link

* (de) (en) Officiële website
# Dostojevskaja (metrostation Sint-Petersburg)

Dostojevskaja (Russisch: Достоевская) is een station van de metro van Sint-Petersburg. Het station maakt deel uit van de Pravoberezjnaja-lijn en werd geopend op 30 december 1991. Het metrostation bevindt zich in het centrum van Sint-Petersburg en dankt zijn naam aan het nabije Dostojevskimuseum. Station Dostojevskaja vormt een overstapcomplex met het aangrenzende station Vladimirskaja op de Kirovsko-Vyborgskaja-lijn (lijn 1).
Het station ligt 62 meter onder de oppervlakte en beschikt over een perronhal met zuilen. De toegang tot het metrostation bevindt zich aan de westzijde van het Vladimirskaja-plein. Aan de zuilen van de perronhal zijn lantaarns in 19e-eeuwse stijl aangebracht.

## Externe link

* Foto's op metrowalks.ru
(Gornyj Institoet) · (Teatralnaja) · Spasskaja · Dostojevskaja · Ligovski prospekt · Plosjtsjad Aleksandra Nevskogo 2 · Novotsjerkasskaja · Ladozjskaja · Prospekt Bolsjevikov · Oelitsa Dybenko · (Koedrovo)
# Geïnduceerde dipool-dipoolinteractie

Geïnduceerde dipool-dipoolinteracties of Debyekrachten (genoemd naar de Nederlands-Amerikaanse fysisch scheikundige Peter Debye) zijn intermoleculaire krachten (krachten tussen moleculen) die ontstaan uit de aantrekking tussen een molecule met een permanent dipoolmoment (een zogenaamde polaire verbinding) en een polariseerbare molecule. Naast de dipool-dipoolinteracties en de londonkrachten, behoren de geïnduceerde dipool-dipoolinteracties tot de vanderwaalskrachten.

## Beschrijving

De polariseerbaarheid is een eigenschap van de molecule of het atoom zelf en ligt vrijwel geheel vast zolang de elektronische kwantumtoestand van het deeltje niet verandert. Bij polarisatie worden de elektronenwolken onder invloed van het uitwendig elektrisch veld, afkomstig van een dipool, enigszins vervormd, zodoende dat de ladingsverdeling binnenin het atoom of de molecule wijzigt. Dit is gemakkelijker voor de elektronen van een groter atoom, bijvoorbeeld zwavel dan voor een kleiner atoom, zoals zuurstof. Ook elektronen in onverzadigde verbindingen of in een gedelokaliseerd systeem, zoals de π-elektronen van benzeen, zijn doorgaans eenvoudiger te polariseren dan de elektronen van een σ-binding, zoals in methaan. De polariseerbaarheid α drukt de mate uit waarin door een uitwendig aangelegd elektrisch veld E in de molecule een tijdelijk elektrisch dipoolmoment μ geïnduceerd kan worden:
    $\mu =\alpha \cdot E$
Een voorbeeldinteractie is deze tussen waterstofchloride (de permanente dipool) en benzeen (een polariseerbare molecule). Onder invloed van de dipool in waterstofchloride wordt tijdelijk een elektrisch dipoolmoment gevormd in benzeen, waardoor beide molecule elkaar zullen aantrekken. Ook atomen, zoals de edelgassen, kunnen hier gepolariseerd worden.

## Sterkte

De interactie-energie tussen twee moleculen A (de dipool) en B (de polariseerbare molecule) wordt berekend aan de hand van de formule:
    $V_{\mathrm {d-id} }=-{\frac {\mu _{A}^{2}\alpha _{B}}{(2\pi \epsilon _{0})^{2}}}{\frac {1}{r^{6}}}$
Daarin is:
* $\mu _{A}$ het dipoolmoment van molecule A
* $\alpha _{B}$ de polariseerbaarheid van molecule B
* $r$ de afstand tussen de twee moleculen
* $\epsilon _{0}$ de elektrische veldconstante
Een typische waarde voor de geïnduceerde dipool-dipoolinteractie-energie is 1 tot 2 kJ/mol. In tegenstelling tot de dipool-dipoolinteractie is de geïnduceerde dipool-dipoolinteractie onafhankelijk van rotatie, aangezien de geïnduceerde dipool de permanente dipool in haar beweging volgt.
* ↑ (en) J.K. Roberts & W.J.C. Orr (1938) - Induced dipoles and the heat of adsorption of argon on ionic crystals, Trans. Faraday Soc., 34, pp. 1346-1349
# I had the love in my eyes

I had the love in my eyes is een single van Chris de Burgh. Het is afkomstig van zijn album Crusader.
I had the love in my eyes gaat over het afbreken van een relatie; hij zag alleen maar liefde, terwijl zij al een andere partner op het oog had. Just in time gaat over de tijdige aandacht voor het behoud van de natuur, al dan niet aan de hand van de Bijbel.
Ook deze single haalde geen notering in de hitparades.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* 45cat.com
# Jaspidella blanesi

Jaspidella blanesi is een slakkensoort uit de familie van de Olividae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Ford.
# Gerrit de Vries

Gerrit de Vries kan verwijzen naar:
* Gerrit de Vries Azn (1818-1900), voorzitter van het Kabinet-De Vries-Fransen van de Putte (1872-1874)
* Gerrit de Vries (burgemeester) (1866-1945), Nederlands burgemeester
* "Gerrit" Feitze de Vries (1921-1965), Nederlands verzetsstrijder (KP-Aalten) in de Tweede Wereldoorlog
* Gerrit de Vries (architect), Nederlands architect
* Gerrit de Vries (wielrenner) (1967), Nederlands wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gerrit de Vries en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dostpur

Dostpur is een nagar panchayat (plaats) in het district Sultanpur van de Indiase staat Uttar Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 11.877 mensen in Dostpur, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 57%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.