OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alexander Teixeira de Mattos

Alexander Teixeira de Mattos (Amsterdam, 9 april 1865 – St. Ives (Cornwall), 5 december 1921) was een Nederlands journalist en vertaler die in het Engelse taalgebied vooral bekend is geworden als vertaler van literaire werken uit het Frans en uit het Nederlands.

## Leven en werk

Teixeira stamde uit een Joods-Nederlandse familie die in 1874 naar Groot-Brittannië emigreerde. Hij vertaalde onder meer: Émile Zola, Maurice Maeterlinck, Alexis de Tocqueville, Jean Henri Fabre, Maurice Leblanc, Gaston Leroux en Louis Couperus.
Hij groeide vanaf 1874 op in Engeland en trouwde in 1900 met Lily Wilde, de weduwe van Oscar Wildes broer Willie; door zijn huwelijk werd hij de stiefvader van Dolly Wilde (1895-1941), bekend van het salonleven in Parijs en haar langlopende affaire met Natalie Clifford Barney (1876-1972). Tijdens de Eerste Wereldoorlog stond hij aan het hoofd van een afdeling voor economische controle op handel tijdens de oorlog (War Trade Intelligence).
Hij werd op 8 december 1908 genaturaliseerd tot Nederlander.
Zijn vertalingen waren kwalitatief goed en zeer leesbaar. Veel van zijn vertalingen worden nog steeds herdrukt.

## Vertalingen van werk van Louis Couperus

* Ecstacy. A study of happiness (1892)
* Majesty (1894)
* The books of small souls (4 volumes, 1914-1918)
* Old people and the things that pass (1918)
* The tour. A story of ancient Egypt (1920) (vertaling van Antiek toerisme. Roman uit Oud-Egypte)
* The inevitable (1920)
* The hidden force. A story of modern Java (1922)

## Over hem

* Stephen McKenna, Tex. A chapter in the life of Alexander Teixeira de Mattos. London, 1922
* R. Breugelmans, Louis Couperus in den vreemde. Leiden, 2008² [bevat tien brieven van Teixeira de Mattos aan Louis Couperus]

## Externe link

* Alexander Teixeira de Mattos in het Gutenberg-project
* ↑ Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden, 1908, Wet n$^o$ 395, p. 3.
* Bibliothèque nationale de France: cb16609878b (data)
* CiNii: DA02264772
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: teix002
* Gemeinsame Normdatei: 172413834
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0974 4637
* Library of Congress Control Number: n82132724
* MusicBrainz: f31f774f-03c6-429f-b254-9b0382bcfafb
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00832034
* Nationale bibliotheek van Australië: 35652944
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007273007505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070793301
* SNAC: w6n041vv
* Système universitaire de documentation: 133815927
* Trove: 1027991
* Virtual International Authority File: 55502069
* WorldCat (via VIAF): 55502069
# Alopecosa leonhardii

Alopecosa leonhardii is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Alopecosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Embrik Strand.
# Alpaida muco

Alpaida muco is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Alpaida. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Herbert Walter Levi.
# Graeconiscus tricornis

Graeconiscus tricornis is een pissebed uit de familie Trichoniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Strouhal.
# Acronomastax dentata

Acronomastax dentata is een rechtvleugelig insect uit de familie Episactidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Descamps.
# Barilius shacra

Barilius shacra is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1822 door Hamilton.
* ↑ (en) Barilius shacra op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Barilius shacra. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Bidessus cacozelus

Bidessus cacozelus is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Omer-Cooper.
# Crocallis matillae

Crocallis matillae is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Pinker.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Crocallis matillae bij Fauna Europaea.
# Graeconiscus xerovunensis

Graeconiscus xerovunensis is een pissebed uit de familie Trichoniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Strouhal.
# Gotra formosana

Gotra formosana is een insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door Szepligeti.
# Gotra fugator

Gotra fugator is een insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1952 gepubliceerd door Seyrig.
# Gossip Quiz

De Gossip Quiz was een quiz die wekelijks live werd uitgezonden op de Nederlandse televisiezender RTL 4. Het programma liep van 2003 tot 2005 en werd gepresenteerd door Martijn van den Bergh.
In de Gossip Quiz ontving van den Bergh vele BN'ers en maakte reportages over showbizz gebeurtenissen. Tussendoor waren belspelletjes te zien, bedoeld voor de mensen thuis.
   "In het wekelijkse liveprogramma werden de roddelbladen besproken met kandidaten of mensen uit het vak. Met een cameraploeg gingen we vaak op pad om showbizzfeesten op een nieuwe manier uit te lichten"

## Externe link

* Een optreden in de Gossip Quiz, YouTube
* ↑ Biografie van Martijn van den Bergh
# Gostei

Gostei is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Bragança en telt 412 inwoners (2001).
# Gossolengo

Gossolengo is een gemeente in de Italiaanse provincie Piacenza (regio Emilia-Romagna) en telt 4197 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 31,5 km², de bevolkingsdichtheid is 121 inwoners per km².

## Demografie

Gossolengo telt ongeveer 1701 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 29,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2907 |
| 2001 | 3763 |

## Geografie

Gossolengo grenst aan de volgende gemeenten: Gazzola, Gragnano Trebbiense, Piacenza, Podenzano, Rivergaro.
* Italiaans bureau voor statistiek
Agazzano · Alseno · Alta Val Tidone · Besenzone · Bettola · Bobbio · Borgonovo Val Tidone · Cadeo · Calendasco · Caorso · Carpaneto Piacentino · Castel San Giovanni · Castell'Arquato · Castelvetro Piacentino · Cerignale · Coli · Corte Brugnatella · Cortemaggiore · Farini · Ferriere · Fiorenzuola d'Arda · Gazzola · Gossolengo · Gragnano Trebbiense · Gropparello · Lugagnano Val d'Arda · Monticelli d'Ongina · Morfasso · Ottone · Piacenza · Pianello Val Tidone · Piozzano · Podenzano · Ponte dell'Olio · Pontenure · Rivergaro · Rottofreno · San Giorgio Piacentino · San Pietro in Cerro · Sarmato · Travo · Vernasca · Vigolzone · Villanova sull'Arda · Zerba · Ziano Piacentino
* Gemeinsame Normdatei: 4753116-2
* Virtual International Authority File: 241231524
* WorldCat (via VIAF): 241231524
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Grafmonument van Jan van 's Gravenweert

Het grafmonument van Jan van 's Gravenweert op de oude begraafplaats in de Nederlandse plaats Oosterbeek is een 19e-eeuws grafmonument dat wordt beschermd als rijksmonument.

## Achtergrond

Mr. Jan van 's Gravenweert (Amsterdam, 1790 – Oosterbeek, 1870) was letterkundige en jurist. Hij werd in 1834 benoemd tot staatsraad. Van 's Gravenweert maakte diverse reizen naar het buitenland en publiceerde daarover. In 1844 vestigde hij zich in Oosterbeek. Hij was er onder meer gemeenteraadslid en wethouder. Van 's Gravenweert bleef ongehuwd. Het neoclassicistisch grafmonument werd in oktober 1870 opgericht, in opdracht van zijn knecht Jacobus de Graaff, die in 1875 in hetzelfde graf werd begraven.
Van 's Gravenweert werd begraven naast het graf van zijn vriend Jacob van Lennep.

## Beschrijving

Het grafmonument is het enige gietijzeren monument op de begraafplaats. De opstand bestaat van onder naar boven uit een rechte voet, een sokkel, een blokvormige romp en ten slotte een hoofdgestel bekroond door een olielamp. Teksten op de romp vermelden aan voor- en achterzijde de naam en data en plaats van geboorte en overlijden van Van 's Gravenweert. Op de zijkanten zijn is in reliëf grafsymboliek afgebeeld, met aan de ene zijde twee gekruiste, omgekeerde fakkels en aan de andere zijde de ouroboros.
Het graf wordt omgeven door een bakstenen plint, waarop een ijzeren spijlenhek is geplaatst.

## Waardering

Het grafmonument werd in 2001 in het Monumentenregister opgenomen, het is onder meer "Van architectuur- en kunsthistorische waarde als voorbeeld van een waardig doch bescheiden neoclassicistisch grafmonument voor een lid van de aristocratie in de tweede helft van de negentiende eeuw. Het grafmonument is tevens van belang is vanwege het bijzondere materiaalgebruik. De uitvoering in gietijzer in deze vorm is relatief zeldzaam." Het is bovendien "Van cultuurhistorische waarde als herinnering aan de dichter en staatsraad Jan van 's-Gravenweert. Tevens van belang als uitdrukking van de funeraire cultuur in de tweede helft van de negentiende eeuw."
# Grafmonument van Jan Blanken

Het grafmonument van Jan Blanken op de begraafplaats aan de Sparrendreef in de Nederlandse stad Vianen is een 19e-eeuws grafmonument, dat wordt beschermd als rijksmonument.

## Achtergrond

Jan Blanken (Bergambacht, 1755 – Vianen, 1838) was een waterbouwkundig ingenieur en van 1808 tot 1826 inspecteur-generaal bij Waterstaat. Hij was onder meer verantwoordelijk voor de aanleg van het Noordhollandsch Kanaal tussen Amsterdam en Den Helder. Blanken ontving diverse onderscheidingen en werd geridderd in de Orde van de Nederlandse Leeuw, de Orde van de Rode Adelaar en het Legioen van Eer.
Blanken overleed op 83-jarige leeftijd op huize Vijverlust onder Vianen. Hij werd begraven in een grafkelder op de begraafplaats aan de Sparrendreef. Op zijn graf werd een aantal jaren later een classicistisch monument geplaatst. Het gietijzeren grafmonument werd volgens een opschrift in 1841 gegoten door de Deventer firma Nering Bögel.
Het monument raakte in de loop der jaren in verval. In 1987 werd de Stichting Herstel Grafmonument Jan Blanken opgericht. Dankzij de inspanningen van de stichting kon het monument in 1988-1989 worden gerestaureerd door gieterij Borcherts in Sappemeer. Borcherts kon daarbij gebruik maken van afdrukken van een vergelijkbaar monument op de Zuiderbegraafplaats in Groningen. Het gerestaureerde monument werd op 28 april 1989 onthuld door J. van Dixhoorn, oud-directeur-generaal van Rijkswaterstaat.
In 2018 werd aan de Jan Blankenweg in Vianen nog een monument ter herinnering aan Blanken geplaatst.

## Beschrijving

Het gietijzeren monument heeft de vorm van een Romeinse cippus en bestaat uit zich verjongende zuil met bekroning. De zuil wordt bekroond door een uitkragende opbouw waarop op iedere zijde een fronton is geplaatst en acroterieën op de hoeken. Tegen de opbouw zijn in reliëf engelenkopjes en bladmotieven aangebracht. De vier zijden van de zuil zijn voorzien van grafsymbolen, de ouroboros en de lauwerkrans. Op de hoeken van de zuil zijn omgekeerde fakkels geplaatst.
Het opschrift aan de voorzijde luidt:
   HIER RUST JAN BLANKEN, JANSZ. STAATSRAAD INSPECTEUR GENERAAL VAN 'sRIJKSWATERSTAAT RIDDER VAN STAAT EN BUITENLANDSCHE ORDEN ENZ.

## Waardering

Het grafmonument werd in 2001 in het Monumentenregister opgenomen, het is "van algemeen belang vanwege de cultuurhistorische waarde en de ensemblewaarde en de zeldzaamheidswaarde: - als een bijzondere uitdrukking van de 19de-eeuwse grafcultuur in Nederland en als monument voor een vooraanstaand Nederlander. - als een rijk vormgegeven onderdeel van een begraafplaats. - het nog vrij gave grafmonument heeft in typologisch en materieel opzicht ook enige zeldzaamheidswaarde."
# Graf DK 50

Graf DK 50 is een klein graf uit de Vallei der Koningen. Het graf werd ontdekt in januari 1906 door de jonge archeoloog Edward Russell Ayrton. Het graf bevat stoffelijke overschotten van gemummificeerde dieren. Mogelijk behoort DK 50 bij het naburige graf van Amenhotep II (DK 35).

## Externe link

* (en) Theban Mapping Project: KV50 - informatie over de tombe
Ten oosten: DK 1 · DK 2 · DK 3 · DK 4 · DK 5 · DK 6 · DK 7 · DK 8 · DK 9 · DK 10 · DK 11 · DK 12 · DK 13 · DK 14 · DK 15 · DK 16 · DK 17 · DK 18 · DK 19 · DK 20 · DK 21 · DK 26 · DK 27 · DK 28 · DK 29 · DK 30 · DK 31 · DK 32 · DK 33 · DK 34 · DK 35 · DK 36 · DK 37 · DK 38 · DK 39 · DK 40 · DK 41 · DK 42 · DK 43 · DK 44 · DK 45 · DK 46 · DK 47 · DK 48 · DK 49 · DK 50 · DK 51 · DK 52 · DK 53 · DK 54 · DK 55 · DK 56 · DK 57 · DK 58 · DK 59 · DK 60 · DK 61 · DK 62 · DK 63 · DK 64 · DK 65
Ten westen: WV 22 · WV 23 · WV 24 · WV 25 · WV A · WV F
# Grafenschachen

Grafenschachen is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Burgenland, gelegen in het district Oberwart (OW). De gemeente heeft ongeveer 1200 inwoners.

## Geografie

Grafenschachen heeft een oppervlakte van 9,9 km². Het ligt in het uiterste oosten van het land.
Kadastrale gemeenten zijn Grafenschachen en Kroisegg.
* ↑ (de) Katastralgemeindenverzeichnis, www.bev.gv.at
Bad Tatzmannsdorf · Badersdorf · Bernstein · Deutsch Schützen-Eisenberg · Grafenschachen · Großpetersdorf · Hannersdorf · Jabing · Kemeten · Kohfidisch · Litzelsdorf · Loipersdorf-Kitzladen · Mariasdorf · Markt Allhau · Markt Neuhodis · Mischendorf · Neustift an der Lafnitz · Oberdorf im Burgenland · Oberschützen · Oberwart · Pinkafeld · Rechnitz · Riedlingsdorf · Rotenturm · Schachendorf · Schandorf · Stadtschlaining · Unterkohlstätten · Unterwart · Weiden bei Rechnitz · Wiesfleck · Wolfau
# Granulina pusaterii

Granulina pusaterii is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Smriglio & Mariottini.
# Grand Prix van Nîmes

De Grand Prix van Nîmes was een autorace nabij de Franse stad Nîmes, die door de jaren heen werd verreden op de Boulevard Jean Jaurès en op het Aérodrome de Nîmes-Courbessac. De race maakte in 1932, 1933 en in 1947 deel uit van de grand-prixseizoenen.

## Winnaars van de grand prix

* Hier worden alleen de races aangegeven die plaatsvonden tijdens de grand-prixseizoenen tot 1949 en Formule 1-races vanaf 1950.
| Jaar | Coureur | Constructeur | Locatie | Verslag |
| 1947 | Luigi Villoresi | Maserati | Nîmes-Courbessac | Verslag |
| 1933 | Tazio Nuvolari | Alfa Romeo | Jean Jaurès | Verslag |
| 1932 | Benoît Falchetto | Bugatti | Jean Jaurès | Verslag |
# Grand Prix van Nîmes 1947

De Grand Prix van Nîmes 1947 was een autorace die werd gehouden op 1 juni 1947 op het Nîmes-Courbessac in Nîmes.

## Uitslag

| Positie | No | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave |
| 1 | 52 | Luigi Villoresi | Maserati | 70 | 3:39.59.4 |
| 2 | 38 | Louis Chiron | Talbot-Lago | 70 | + 1:08.0 |
| 3 | 37 | Reg Parnell | Maserati | 69 | + 1 ronde |
| 4 | 35 | Raymond Mays | ERA | 69 | + 1 ronde |
| 5 | 46 | Charles Pozzi | Delahaye | 66 | + 4 ronden |
| 6 | 36 | Yves Giraud-Cabantous | Delahaye | 66 | + 4 ronden |
| 7 | 51 | Enrico Platé | Maserati | 65 | + 5 ronden |
| 8 | 39 | Fred Ashmore | ERA | 64 | + 6 ronden |
| 9 | 34 | "Raph" | Maserati | 63 | + 7 ronden |
| 10 | 31 | Edmond Mouche José Scaron | Talbot-Lago | 63 | + 7 ronden |
| 11 | 44 | Henri Trillaud | Delahaye | 63 | + 7 ronden |
| 12 | 42 | Pierre Meyrat | Delahaye | 57 | + 13 ronden |
| DNF | 30 | Philippe Étancelin | Delage | 54 | Stroomverdeler |
| DNF | 55 | Raymond Sommer | Maserati | 46 | Motor |
| DNF | 41 | Birabongse Bhanubandh | Maserati | 40 | |
| DNF | 33 | Jean Achard | Delage | 2 | Ongeluk |
| DNF | 45 | Eugene Martin | BMW | 1 | Ongeluk |
| DNF | 32 | Maurice Trintignant | Delage | 0 | |
| DNF | 45 | Louis Decaroli | Bugatti | 0 | |
| DNF | 57 | François Michaud | Maserati | 0 | |
| DNF | 58 | Louis Rosier | Talbot-Lago | 0 | |
| DNF | 31 | Henri Louveau | Delage | 0 | |
| DNF | 54 | Pierre Levegh | Delahaye | 0 | |
| DNF | 40 | Eugène Chaboud | Delahaye | 0 | |
| DNF | 43 | Benoît Falchetto | Bugatti | 0 | |
| DNF | 50 | Marcel Balsa | Talbot-Lago | 0 | |
# Griveaudia vieui

Griveaudia vieui is een vlinder uit de familie Callidulidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Griveaudyria

Griveaudyria is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Lymantriinae.

## Soorten

* G. asymetrica (Dall'Asta, 1982)
* G. cangia (Druce, 1887)
* G. gabunica (Dall'Asta, 1982)
* G. glauca (Dall'Asta, 1982)
* G. ila (Swinhoe, 1904)
* G. kisanganiensis (Dall'Asta, 1982)
* G. lusamboensis (Dall'Asta, 1982)
* G. mascarena (Butler, 1878)
* G. melochlora (Hering, 1926)
* G. phaeosticta (Collenette, 1937)
* G. semotheta (Collenette, 1933)
* G. subcangia (Dall'Asta, 1982)
* G. subila (Dall'Asta, 1982)
* G. viridis (Dall'Asta, 1982)
* G. viridiumbrata (Dall'Asta, 1982)
# Alpaida monzon

Alpaida monzon is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Alpaida. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Herbert Walter Levi.
# Barilius vagra

Barilius vagra is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1822 door Hamilton.
* ↑ (en) Barilius vagra op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Barilius vagra. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Achterdok

Het Achterdok is een van de oudste dokken van de haven van Gent, samen met het Houtdok en het Handelsdok. Het werd in 1829 aangelegd, net vóór België zich in 1830 losscheurde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Het is het meest zuidelijk gelegen dok van de haven. Het Achterdok is met de binnenstad en de Portus Ganda verbonden via een zwaaikom en de Napoleon de Pauwvertakking.

## Geschiedenis

Koning Willem I besliste in 1823 om de Sassevaart tot in Terneuzen te verlengen - het kanaal Gent-Terneuzen - zodat Gent via de Westerschelde opnieuw toegang kreeg tot de zee. Van 1830 tot 1841 was er geen vaart door het kanaal van Gent naar Terneuzen, aangezien Nederland de Westerschelde afsloot. Ter hoogte van Zelzate plaatste de Belgische generaal Niellon palen in het water om te voorkomen dat schepen Gent zouden bereiken. Het kanaal verzandde. Pas in 1841, nadat de vaart terug was uitgebaggerd, ontstond weer scheepvaart via het kanaal.
Tegen het einde van de 20e eeuw verlegde de havenactiviteit zich meer naar het noorden. De schepen werden te groot voor de oude dokken en onder meer het Kluizendok is aangelegd om grote schepen te ontvangen. In het begin van de 21e eeuw bestudeert men de mogelijkheid om dit oude havengedeelte om te vormen tot woongebied. Het station Gent-Dampoort ligt vlakbij.

## Externe link

* Project Oude dokken
# Eutropha maculata

Eutropha maculata is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Loew.
# Eutropha

Eutropha is een vliegengeslacht uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae).

## Soorten

* E. albipilosa (Becker, 1908)
* E. fulvifrons (Haliday, 1833)
* E. maculata Loew, 1866
* E. ruficornis Hendel, 1931
* E. variegata Loew, 1866
# Achtereind

Het Achtereind is een buurtschap in de gemeente Waalre, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Deze buurtschap ligt ten zuiden van de wijk Ekenrooi in het agrarische beekdal van de Tongelreep. Aan weerszijden van dit beekdal liggen de gemeentebossen van Waalre.
Achtereind bestaat uit een handvol boerderijen, waarvan één geregistreerd staat als gemeentelijk monument. Dit is De Riethoeve, een langgevelboerderij aan de Achtereindsestraat 1.
* ↑ ANWB Topografische Atlas Noord-Brabant (2005) - kaart 133 162-377 ISBN 90-18-02128-8. Geraadpleegd op 16 augustus 2024
* ↑ Gemeente Waalre Gemeentelijke en rijksmonumenten
Dorpen: Aalst · Waalre-dorp Buurtschappen en gehuchten: Achtereind · Ekenrooi · Heikant · Heuvel · Loon · Timmereind Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# AVRO-studio

De AVRO-studio is het gebouwencomplex aan de 's-Gravelandseweg in Hilversum waarin tot 2000 de radio- en tv-studio's en het hoofdkantoor van de Nederlandse omroepvereniging AVRO waren gevestigd. De studiogebouwen zijn ontworpen door de architecten Ben Merkelbach en Charles Karsten; Studio 1 uit 1936 (met poortgebouw uit 1940) en Studio 2 uit 1940 zijn sinds 2002 beschermd als rijksmonument.
In het jaar 2000 betrok de AVRO met KRO en NCRV, in kader van het samenwerkingsverband AKN een nieuw pand, het AKN-gebouw, verderop aan de 's-Gravelandseweg. Sinds dat jaar zijn in de oude AVRO-gebouwen kantoren van andere organisaties gevestigd.
Het studiocomplex van de AVRO is in het klein (schaal 1 op 25) nagebouwd in de miniatuurstad Madurodam in Den Haag.

## Trivia

In Studio 1 bevond zich het AVRO-concertorgel dat enkele decennia lang bespeeld werd door Pierre Palla. Het orgel is bij een verbouwing na 2000 verwijderd. De onderdelen werden opgeslagen zodat het opnieuw opgebouwd kan worden. Het vond na vele jaren opslag een plaats in Studio 1 van het Muziekcentrum voor de Omroep, de voormalige VARA-studio, waar vanaf het begin al een plek was ingeruimd voor het Radio Concertorgel, dat er nooit geplaatst is. Het AVRO-Concertorgel werd, na vele tegenslagen, uiteindelijk gerestaureerd, uitgebreid en gemoderniseerd in gebruik genomen in december 2019 onder de naam 'Pierre Palla Concertorgel'.
# Eßleben-Teutleben

Eßleben-Teutleben is een voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Landkreis Sömmerda. Eßleben-Teutleben telt inwoners.

## Geschiedenis

Eßleben-Teutleben maakte deel uit van de Verwaltungsgemeinschaft Buttstädt tot dit op 1 januari 2019 opgeheven werd en de gemeenten samengingen in de gemeente Buttstädt.
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden vom Thüringer Landesamt für Statistik
# Adelencyrtus minutus

Adelencyrtus minutus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.