OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Boejnaksk

Boejnaksk (Russisch: Буйнакск) is een stad in de Russische autonome republiek Dagestan. De stad ligt de voet van de Grote Kaukasus, aan de oevers van de Sjoera-Ozen-rivier, ongeveer 40 km ten zuidwesten van Machatsjkala.
Boejnaksk werd in 1834 onder de naam Temir-Chan-Sjoera (Темир-Хан-Шура) gesticht als versterkte grenspost, nabij de ruïnes van de middeleeuwse stad Balanjar. De stad verkreeg in 1866 stadsrechten en werd in 1922 hernoemd tot Boejnaksk, ter ere van de revolutionair Oelloebi Boejnakski.
Op 13 november 1920 kreeg Dagestan van de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek de status van Autonome Socialistische Sovjet Republiek (ASSR), tijdens het congres over de Dagestanen in Temir-Chan-Sjoera.
In mei 1970 werd de stad zwaar beschadigd door een aardbeving.
Bestuurlijk centrum: Machatsjkala Steden: Boejnaksk · Chasavjoert · Dagestanskieje Ogni · Derbent · Izberbasj · Joezjno-Soechokoemsk · Kaspiejsk · Kiziljoert · Kizljar Districten: Achtynski · Achvachski · Agoelski · Akoesjinski · Babajoertovski · Boejnakski · Botlichski · Chasavjoertovski · Chivski · Choenzachski · Dachadajevski · Derbentski · Dokoezparinski · Gergebilski · Goembetovski · Goenibski · Kajakentski · Kajtagski · Karaboedachkentski · Kazbekovski · Kiziljoertovski · Kizljarski · Koelinski · Koemtorkalinski · Koerachski · Lakski · Levasjinski · Magaramkentski · Nogajski · Novolakski · Oentsoekoelski · Roetoelski · Sergokalinski · Sjamilski · Soelejman-Stalski · Tabasaranski · Taroemovski · Tljaratinski · Tsjarodinski · Tsoemadinski · Tsoentinski
# Boerenkar

Een boerenkar is een twee- of driewielig voertuig getrokken door één of meer trekdieren en gebruikt in een agrarische omgeving om lasten en personen te vervoeren van en naar het veld.
Boeren gebruikten door trekpaarden voortbewogen karren voor het vervoer van veldwerktuigen zoals eg en ploeg, en vooral voor het vervoeren van mest en oogst, zoals hooi en aardappels. Meestal reden ze ermee in de buurt van het erf, naar de weiden en akkers, maar soms ook naar de markt.
Met twee assen en víer wielen zijn het in eigenlijk wagens. In de praktijk worden de termen 'kar' en 'wagen' soms willekeurig gebruikt wanneer men zich niet van de kenmerkende verschillen bewust is. Een belangrijk praktisch voordeel van de kar is de uitmuntende wendbaarheid.
Een speciaal soort boerenkar is de 'kiepkar' of 'wipkar'. Deze heeft meestal drie wielen en de mogelijkheid de bak te kiepen. Dit soort karren werd bijvoorbeeld gebruikt voor het uitrijden van mest en het binnenhalen van bieten. In Vlaanderen en Nederland gebruikten veel landbouwers dit soort voertuigen die het midden houden tussen een kar en een wagen, de driewielkar.
Iedere streek had zijn eigen soorten karren en wagens, met verschillende streekgebonden benamingen, voor verschillende doeleinden, bijvoorbeeld aardkar en hoogkar.
Ook de tuigage kende aanzienlijke regionale verschillen. Deze verschillen hadden vooral te maken met de verschillende soorten gronden, zoals klei of zandgrond, en met de verschillende soorten trekdieren die ingezet werden.

## Afbeeldingen

* Paardenkar in Engeland
* Driewielige wupkar in Drenthe
* Paardenkar in Catalonië
* Een Duitse Sturzkarre
Stenkamp, Hermann Josef (1997). Karren und Wagen. Rheinland-Verlag, Köln. ISBN 3-7927-1601-1.
* ↑ Driewielkar, karrenmuseum-databank.be. Geraadpleegd op 15 januari 2021.
* ↑ Aardkar, karrenmuseum-databank.be. Gearchiveerd op 6 juni 2023. Geraadpleegd op 15 januari 2021.
* ↑ Hoogkar, karrenmuseum-databank.be. Gearchiveerd op 21 januari 2021. Geraadpleegd op 15 januari 2021.
# Blastospora

Blastospora is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Mikronegeriaceae. Het typesoort is Blastospora smilacis.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht zeven soorten (peildatum maart 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Blastospora betulae | S. Kaneko & Hirats. f. | 1981 |
| Blastospora colombiana | (Buriticá) M. Salazar, A.A. Carvalho & J.F. Hennen | 2012 |
| Blastospora hedyotidis | Petch | 1922 |
| Blastospora itoana | Togashi & Onuma | 1931 |
| Blastospora juruensis | (Henn.) Aime & Rossman | 2018 |
| Blastospora smilacis | Dietel | 1908 |
| Blastospora subneurophyla | (Speg.) Aime & Rossman | 2018 |
* (en) Index Fungroum
# Blastosporium

Blastosporium is een monotypisch geslacht van schimmels uit de orde Helotiales. Het bevat alleen de soort Blastosporium persicolor.
# Blastothrix

Blastothrix is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Mayr.

## Soorten

Het geslacht Blastothrix omvat de volgende soorten:
* Blastothrix allae Sharkov, 1985
* Blastothrix americana Sugonjaev, 1983
* Blastothrix anthocleistae Risbec, 1952
* Blastothrix aprica Sugonjaev, 1964
* Blastothrix brittanica Girault, 1917
* Blastothrix chinensis Shi, 1990
* Blastothrix ericeri Sugonjaev, 1965
* Blastothrix erythrostetha (Walker, 1847)
* Blastothrix gurselae Japoshvili & Karaca, 2004
* Blastothrix hedqvisti Sugonjaev, 1984
* Blastothrix hissarica Sugonjaev, 1972
* Blastothrix hungarica Erdös, 1959
* Blastothrix ilicicola Mercet, 1921
* Blastothrix kermivora Ishii, 1928
* Blastothrix klapaleki Hoffer, 1963
* Blastothrix kuwanai Sugonjaev, 1989
* Blastothrix longipennis Howard, 1881
* Blastothrix matesovae Sugonjaev, 1964
* Blastothrix nikolskajae Sugonjaev, 1964
* Blastothrix orientalis Shi, Si & Wang, 1995
* Blastothrix ozukiensis Ishii, 1928
* Blastothrix scenographica Sugonjaev, 1964
* Blastothrix sericea (Dalman, 1820)
* Blastothrix siddiqii (Bhatnagar, 1952)
* Blastothrix speciosa Shi, Si & Wang, 1995
* Blastothrix tianshanica Sugonjaev, 1964
* Blastothrix truncatipennis (Ferrière, 1955)
* Blastothrix turanica Sugonjaev, 1964
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Blastothrix anthocleistae

Blastothrix anthocleistae is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Risbec.
# Blastothrix aprica

Blastothrix aprica is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Sugonjaev.
# Blastoporus

In de embryologie wordt de opening in een zich ontwikkelend embryo waar het lichaamsoppervlak in de oerdarm binnendringt, de blastoporus of oermond genoemd.
De meeste meercellige dieren doorlopen een essentiële fase, gastrulatie, in de eerste stappen van hun embryonale ontwikkeling na de vorming van de blastula of (bij zoogdieren zoals mensen) de blastocyste. Als gevolg hiervan ontstaat er een structuur met een externe cellaag, het ectoderm, en een geïnvagineerde interne cellaag, het endoderm. Het embryo heeft zo naast zijn buitenoppervlak een binnenoppervlak gekregen, waarvan de instulping de oerdarm (archenteron) voorstelt. De plaats waar de oerdarm naar buiten opengaat, wordt de oermond genoemd, omdat bij veel levende wezens de mond zich vanuit dit gebied ontwikkelt.
Onder de tweezijdig symmetrische dieren (Bilateria) bevinden zich de Protostomia; Bij hun verdere ontwikkeling wordt een tweede opening in de oerdarm gevormd voor uitscheiding. Protostomen omvatten bijvoorbeeld insecten. In het geval van de Deuterostomia, waartoe alle gewervelde dieren behoren, functioneert de primaire opening van de oermond later als uitscheidingsopening of anus, en wordt de secundaire opening aan het andere uiteinde van de oerdarm de (nieuwe) mond. Andere dieren hebben óf één opening óf geen expliciet spijsverteringskanaal. Kwallen hebben bijvoorbeeld één opening, die later gebruikt wordt voor zowel absorptie als uitscheiding.
Het onderscheid tussen Protostomia en Deuterostomia bij de tweezijdig symmetrische dieren is een belangrijk aspect van de systematiek van de dieren, omdat de gelijkenis van de vroege ontwikkelingsstadia duidt op gemeenschappelijke voorouders en dus op een relatie tussen soorten.
# Bitterroot Mountains

De Bitterroot Mountains is een groep bergketens die gelegen is in de Amerikaanse staten Idaho en Montana en deel uitmaakt van de veel ruimere Bitterroot Range. Het hoogste punt van het gebergte is de Trapper Peak met 3096 meter. Deze bergtop ligt in de Central Bitterroot Range en ligt een ruime vijftien kilometer ten zuidwesten van het plaatsje Darby. De op één na hoogste bergtop draagt de naam El Capitan en ligt een ruime vijftien kilometer direct ten westen van Darby.

## Begrenzing

De Bitterroot Mountains worden in het noorden begrensd door de Coeur d'Alene, Lookout Pass, de St Regis River en de Clark Fork River. In het oosten wordt het gebied begrensd door de Bitterroot River en de Bitterroot Valley (met onder meer de agglomeratie van Missoula, het stadje Lolo, het plaatsje Stevensville en de plaats Hamilton en het gehucht Darby). In het zuidoosten gaan de Bitterroot Mountains over in de Beaverhead Mountains. De grens ligt hier ruwweg bij weg nummer 93 en Lost Trail Pass (2139 m). In het zuiden is de Salmon River de grens. Aan de overzijde liggen de Salmon River Mountains. Deze worden niet tot de Bitterroot Range gerekend. Ten westen van de Central Bitterroot Range liggen de Clearwater Mountains. Afhankelijk van de definitie worden deze al dan niet tot de Bitterroot Range gerekend. Ten westen van de noordelijke Bitterroot Mountains liggen de Clearwater Mountains en de Coeur d'Alene Mountains. De laatste vormen eveneens een onderdeel van de Bitterroot Range.

### Onderverdeling

Omdat de gehele Bitterroot Mountains relatief lang zijn in vergelijking met naburige groepen worden deze soms opgedeeld in een noordwestelijke deel (de Northern Bitterroot Range) en een zuidelijk deel (de Central Bitterroot Range). De grens tussen de Northern en Central Bitterroot Range loopt langs de valleien van de Crooked Fork van de Lochsa River, Lolo Pass en de vallei van Lolo Creek.

## Geschiedenis

In 1805 werden de bergen doorkruist door de Expeditie van Lewis en Clark. Deze bergen (en de Salmon River Mountains, ten zuiden van de Bitterroot Mountains) vormden een groot onverwacht obstakel voor hun expeditie naar het westen. Dit betekende eveneens het einde voor hun hoop op het vinden van een "noordwestelijke passage" tussen het stroomgebied van de Atlantische Oceaan (via de Missouri) en de Pacifische Oceaan.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bitterroot Mountains op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Blauwe wijting

De blauwe wijting (Micromesistius poutassou) is een straalvinnige vis uit de familie van kabeljauwen (Gadidae), orde kabeljauwachtigen (Gadiformes).

## Beschrijving

Levende blauwe wijtings zijn inderdaad blauw, maar verkleuren naar grijs als ze dood zijn. Van onderen zijn ze zilverwit. De vis heeft drie rugvinnen, met resp. 11-14, 10-14 en 20-26 vinstralen. De eerste twee rugvinnen zijn bijna even groot en daarin verschilt hij opvallend van de gewone wijting. De twee aarsvinnen hebben resp. 33-41 en 20-27 vinstralen.
De volwassen blauwe wijting is gemiddeld 22 cm en kan maximaal 50 cm lang en 830 gram zwaar worden. De hoogst geregistreerde leeftijd is 20 jaar.

## Verspreiding en leefwijze

De blauwe wijting is een zoutwatervis die voorkomt in de Barentszzee, oostelijke Noorse Zee, rond IJsland en zuidelijk in de Atlantische Oceaan tot aan Afrika en in het westelijk deel van de Middellandse Zee, dan weer naar het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan naar Groenland en de kusten van zuid Canada en het noorden van de VS. De diepte waarop de soort voorkomt is 150 tot 3000 meter (meestal 300 tot 400 meter). De vis verplaatst zich 's nachts richting wateroppervlak en verblijft overdag bij de bodem, soms op grote diepten op de hellingen van het continentaal plat.
De blauwe wijting is zeldzaam in de zuidelijke Noordzee, dus ook aan de kusten van de Lage Landen. Soms trekken plotseling grote scholen jonge blauwe wijtingen uit de Golf van Biskaje Het Kanaal en de Noordzee binnen. Dit gebeurde in 1954 en 1979.
Jonge blauwe wijting leeft van macrofauna en zoöplankton, oude vissen eten inktvis en kleine visjes.

## Relatie tot de mens

De blauwe wijting is voor de beroepsvisserij van groot belang. In Nederland is de vis niet als verse vis bij de visboer te koop, maar wordt de aanvoer slechts gebruikt als typische industrievis. Blauwe wijting wordt onder meer verwerkt tot vismeel maar ook voor menselijke consumptie als kibbeling en in surimi.

## Externe link

* Foto's van Micromesistius poutassou op FishBase
* 1 2 H.Nijssen & S.J. de Groot, 1987. De vissen van Nederland. KNNV uitgeverij Utrecht/Zeist
* Klootwijk aan zee, aflevering 6, "Surimi"
* Foto's van deze soort op FishBase
* Species summary op FishBase
# Blauwe zegge

De blauwe zegge (Carex panicea) is een overblijvend kruid dat behoort tot de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). De plant komt van nature voor in Eurazië en heeft zich van daaruit verbreid naar Noord-Amerika en Nieuw-Zeeland. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend en matig afgenomen. Het aantal chromosomen is 2n = 32.

## Beschrijving

De plant wordt 20-40 cm hoog en heeft wortelstokken met uitlopers. De gladde stengels zijn stomp driekantig. De 2-6 mm brede bladeren zijn blauwgroen, waarvan de onderste bladscheden lichtbruin of soms enigszins roze zijn.
De blauwe zegge bloeit in april en mei. De 1-3 cm lange, rechtopstaande vrouwelijke aren zijn losbloemig. De bloem heeft drie stempels. De schutbladen zijn veel korter dan de bloeiwijze. Het onderste schutblad heeft een 1-2 cm lange schede. Bovenaan de bloemstengel zit één mannelijke aar. Het 3-4 mm lange, gladde, opgeblazen urntje is geelgroen en kleurt later donkerbruin. Het urntje is een soort schutblaadje dat geheel om de vrucht zit.
De vrucht is een bolvormig tot eirond, 3-4 mm lang nootje met drie nerven en een korte, dikke, bruine snavel.
De plant komt voor op natte tot vochtige, voedselarme tot matig voedselrijke grond in blauwgrasland, bermen, heidevelden en duinvalleien.

## Plantengemeenschap

De blauwe zegge is een kensoort voor het blauwgrasland (Cirsio dissecti-Molinietum).
Tevens is het een indicatorsoort voor het vochtig schraalgrasland (hm) en voor het vochtig heischraal grasland (hmo), twee karteringseenheden in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
* Planten
* Tongetje
* Bloeiwijze
# Bolderslev

Bolderslev (Duits:Bollersleben) is een plaats in de Deense regio Zuid-Denemarken, gemeente Aabenraa, en telt 1262 inwoners (2007).
# Bolderberg

Bolderberg kan verwijzen naar:
* Bolderberg (plaats), een plaats in Belgisch Limburg
* Bolderberg (heuvel), een heuvel nabij deze plaats
en ook:
* Kluis van Bolderberg, een kluis op voornoemde heuvel
* Formatie van Bolderberg, een geologische formatie (ijzerzandsteen), naar voornoemde heuvel genoemd
* Bolderiaan, of Diestiaan, een geologisch tijdperk, waarin voornoemde formatie werd gevormd
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bolderberg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bolbosoma hamiltoni

Bolbosoma hamiltoni is een soort in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm komt uit het geslacht Bolbosoma en behoort tot de familie Polymorphidae. Bolbosoma hamiltoni werd in 1929 ontdekt door Baylis.
# Blepharita hoenei

Blepharita hoenei is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Sugi.
# Blepharita dufayi

Blepharita dufayi is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Boursin.
# Borstplaat (snoepgoed)

Borstplaat (ook: suikergoed) is een snoepgoed gemaakt uit water of melk, suiker en een smaakstof, zoals vanille of cacao.
Borstplaat wordt voornamelijk gegeten in de periode rond Sinterklaas. In de tijd dat suiker in Nederland alleen nog gemaakt werd van suikerriet, dat ver weg groeide en met schepen opgehaald moest worden, was suiker een duur product. Het werd dan ook alleen gebruikt bij groots gevierde feesten, zoals bruiloften of het sinterklaasfeest. Gespecialiseerde banketbakkers zorgden ervoor dat de suiker verwerkt werd tot suikerbeesten, hartjes enzovoort.

## Oorsprong

De allereerste snoepjes ontstonden in 1510 in Vlaanderen. Het werd suikerwerk genoemd. Om dit te maken smolt men rietsuiker en voegde er bepaalde smaken aan toe. Het was in het begin vooral populair in de hogere kringen. Zo lieten verscheidene Duitse keizers suikerwerken naar hun hof brengen vanuit de Zuidelijke Nederlanden en werden er zelfs kleine suikerbeeldjes gemaakt bij belangrijke gebeurtenissen.
In 1747 ontdekte Andreas Sigismund Marggraf, een Duitse apotheker dat je suiker goedkoper kon produceren door het uit bieten te halen. Vanaf toen was suikerwerk ook voor het gewone volk bereikbaar.
# Borstplaat (harnas)

Een borstplaat vormt met de rugplaat een de zogeheten kuras, een deel van een harnas. De borstplaat beschermde de borst - en daarmee het hart - in de strijd. Kurassen bestaan er in vele soorten en maten, afhankelijk van de tijd, de plaats en de functie waarvoor het gebruikt werd. Voorbeelden zijn het piekenierskuras en het ganzenbuikkuras.
* Ook door Indianen werden beschermende borstplaten gedragen, om de kracht van pijlen te verzachten en om tegen bepaalde wurgtechnieken te beschermen.
* In de bijbel werd de borstplaat gedragen door hogepriesters in het Oude Testament. Deze was beschreven met de namen van de twaalf stammen van Israël
* Binnen de Mormoonse godsdienst is de borstplaat een van de voorwerpen die door Joseph Smith - stichter van de Mormonen - aangetroffen werden in een stenen kist, samen met het op gouden platen geschreven boek van Mormon en twee magische stenen.
* Het borstdeel van een verstelbaar hondentuigje wordt ook wel borstplaat genoemd. Het bevindt zich op de borst van de hond, en kan desgewenst voorzien worden van tekst of van vrolijk gekleurde steentjes.
# Borellia bruneri

Borellia bruneri is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Rehn.
# Blakesburg

Blakesburg is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Wapello County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 374. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 359, een daling van 15 (-4,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², geheel bestaande uit land. Blakesburg ligt op ongeveer 278 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Blakesburg.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Blakesburg op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Bom Sucesso de Itararé

Bom Sucesso de Itararé is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat São Paulo. De gemeente telt 3.968 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Apiaí, Barra do Chapéu, Itararé, Nova Campina en Sengés (PR).
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Boudewijnkanaal

Het Boudewijnkanaal werd gegraven tussen 1896 en 1905. Het heette toen: Kanaal Brugge-Zeebrugge. In 1953 werd het kanaal omgedoopt tot Boudewijnkanaal, ter gelegenheid van het bezoek (in 1951) van Koning Boudewijn. Het loopt doorheen het hele havengebied van Brugge-Zeebrugge en verbindt de Zeebrugse voorhaven met de Brugse binnenhaven. Het biedt Zeebrugge tevens een binnenvaartverbinding via de Brugse ringvaart en het kanaal Gent-Brugge. Over zijn totale loop is het ongeveer 12 kilometer lang en bevindt het zich volledig binnen de stadsgrenzen van Brugge.

## Sluizen

* Brugge: Boudewijnsluis
* Zeebrugge: Visartsluis
Bij de graafwerken van het Boudewijnkanaal in 1900 vond men de sporen van de eerste Kelten. Het waren sporen van de huizen en van hun technieken om zout in de zee te halen.

## Bruggen

Over het kanaal liggen van Brugge naar zee de volgende bruggen:
| Naam: | Soort: | Traject: |
| Boudewijnbrug en Kleine Boudewijnbrug | verkeersbrug en fiets- en voetgangersbrug (basculebrug en ophaalbrug) | R30 Ring Brugge (Sint-Pieterskaai) |
| Boudewijnsluisbrug | verkeersbrug (ophaalbrug) | Brugge (Sluisstraat) |
| Herdersbrug | verkeersbrug (basculebrug) | N348 Dudzele (Stationsweg) |
| Roskambrug | verkeersbrug (basculebrug) | A11 Antwerpen - Brugge |
| Dudzele Spoorbrug | spoorbrug (basculebrug) | Spoorlijn 51B Brugge - Knokke |
| Straussbrug | spoorbrug en verkeersbrug met trambaan (basculebrug) | Spoorlijn 51A Brugge - Zeebrugge N34b De Panne - Knokke (Issaballalaan) Kusttram De Panne - Knokke |
| Visartbrug | verkeersbrug met trambaan (draaibrug) | N34 De Panne - Knokke (Kustlaan) Kusttram De Panne - Knokke |

## Verbinding met andere kanalen

* Brugge: Ringvaart

## Galerij

Foto's komende van Zeebrugge, steeds verder landinwaarts richting Brugge:
* Boudewijnkanaal met de achterhaven op de achtergrond (richting zee)
* Boudewijnkanaal met de spoorwegbrug lijn Brugge - Knokke en de Herdersbrug op de achtergrond (richting Brugge)
* Boudewijnkanaal ter hoogte van Dudzele met de spoorwegbrug lijn Brugge - Knokke van op de Herdersbrug (richting zee)
* Boudewijnkanaal ter hoogte van Dudzele met binnenhaven op de achtergrond (richting Brugge)
* Emile Cousindok in de binnenhaven in Brugge (richting zee)
* Basculebruggen in de A11 en spoorwegbrug over het Boudewijnkanaal
# Boudewijnpark

Boudewijnpark kan verwijzen naar:
* Boudewijn Seapark, een Belgisch pretpark vroeger bekend als Boudewijnpark
* Koning Boudewijnpark, een park in het Belgische Jette
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Boudewijnpark en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bois de Silly

Bois de Silly (vrij vertaald in het Nederlands Opzullikbos of Bos van Opzullik) is een bos- en natuurgebied in de gemeente Opzullik (Frans:Silly) in de provincie Henegouwen in Wallonië. Het domeinbos is erkend als 'Site de Grand Intérêt Biologique' (SGIB3207) door het Waals Gewest en sluit via privébos Bois de Ligne aan op het Edingenbos. Het bosgebied is Europees beschermd als deel van het Natura 2000-gebied 'Bois d'Enghien et de Silly' (BE32006).

## Fauna en flora

Het bos is een Atlantisch beuken- en eikenbos met tapijten van voorjaarsbloeiers als bosanemoon, wilde hyacint, daslook, slanke sleutelbloem, kleine maagdenpalm, paarbladig goudveil, verspreidbladig goudveil en ondergroei van hulst. Rond de bronbeekjes van de Zulle (Frans: Sille) komt de schedegeelster voor. In het Bois de Silly leeft onder andere buizerd, wespendief, ree, middelste bonte specht en vuursalamander.