OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Egnatioides mendelssohni

Egnatioides mendelssohni is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Fishelson.
# Egnatioides xinjiangensis

Egnatioides xinjiangensis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Liu.
# Egnatioides sphaerifer

Egnatioides sphaerifer is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Bey-Bienko.
# Electrophaes perpulchra

Electrophaes perpulchra is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Butler.
# Electrophaes niveonotata

Electrophaes niveonotata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Warren.
# Ellochotis leontopa

Ellochotis leontopa is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Elongatopothyne

Elongatopothyne is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Breuning.

## Soorten

Elongatopothyne is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Elongatopothyne basirufipennis Breuning, 1963
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Elongatoserixia flavosuturalis

Elongatoserixia flavosuturalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Breuning.
# Elisabeth Schroedter

Elisabeth Schroedter (Dresden, 11 maart 1959) is een Duits politicus. Sinds 19 juli 1994 is ze lid van het Europees Parlement namens Bündnis 90/Die Grünen (De Groenen/Vrije Europese Alliantie).
* Gemeinsame Normdatei: 1113312106
* Virtual International Authority File: 3836147373414341580005
* WorldCat (via VIAF): 3836147373414341580005
# Elisabeth Schweigaard Selmer

Elisabeth Schweigaard Selmer (geboren Ragnhild Elisabeth Schweigaard, Oslo, 18 oktober 1923 - 18 juni 2009) was een Noorse juriste en politica voor de conservatieve partij Høyre.
Tijdens de nazibezetting van Noorwegen werkt Elisabeth Schweigaard met de Noorse weerstandsbeweging Hjemmefronte tegen het nazigezinde Quislingregine. Elisabeth was toen pas een tiener.

## Persoonlijk leven

Ze was geboren in Kristiania als dochter van Niels Anker Stang Schweigaard (1884-1955) en zijn vrouw Betty Reimers (1886-1968). Ze had twee oudere zussen, en was een achterkleindochter van Tellef Dahll Schweigaard en had Anton Martin Schweigaard als achter-oudoom. Geboren als Ragnhild Elisabeth Schweigaard, huwde ze met professor in de rechten Knut Sejersted Selmer. Door hem was ze een schoondochter van Ernst Westerlind Selmer.

## Carrière

In 1941 werd ze weggestuurd uit de prestigieuze Kathedraalschool van Oslo vanwege anti-NS gedrag. Ze schreef zich in als student in 1945 en studeerde af als cand. jur. in 1949. Tijdens de Duitse bezetting van Noorwegen is ze betrokken geweest bij de Noorse weerstand, in illegale radio-uitzendingen. Na haar studies, begon ze te werken als secretaresse bij het Ministerie van Justitie en Politie, maar van 1950 tot 1955 werkte ze als advocate. Ze keerde terug naar het Ministerie van Justitie, en werd in 1962 bevorderd tot assistent secretaris. Op lokaal politiek niveau is Selmer gedurende de termijn 1951-1955 een lid geweest van de stadsraad van Oslo.
In 1965 werd ze benoemd tot Minister van Justitie en Politie als deel van het centrumrechtse kabinet van Per Borten, en was daarmee de eerste vrouw die deze positie bekleedde. Ze verliet de positie van Minister van Justitie op 3 oktober 1970, toen ze vervangen werd door Egil Endresen. Daarna deed ze dienst als rechter in het Norges Høyesterett, het hooggerechtshof van Noorwegen, van 1971 tot 1990 na haar benoeming in 1970.
Schweigaard Selmer was lid van veel besturen en raden. Ze was vicepresident van de Noorse Federatie van 1975 tot 1978, en een lange tijd bestuurslid. Ze zat ook in het bestuur van het Stadsmuseum van Oslo, het Noorse Museum voor Culturele Geschiedenis en het Noorse Weerstand Museum. Als voorstander van Riksmål, was ze lid van de Noorse Academie voor Taal en Literatuur. Ze werd uitgeroepen tot commandeur van de Koninklijke Noorse Orde van Sint Olaf in 1980, en kreeg de Defensie-medaille 1940 -1945.
Voetnoten
* ↑ (no) Beknopte biografie. stortingen.no. Gearchiveerd op 16 januari 2017. Geraadpleegd op 14 januari 2017.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elisabeth Schweigaard Selmer op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 98033054
* Virtual International Authority File: 225699629
* WorldCat (via VIAF): 225699629
# Eilandgedeputeerde

Een eilandgedeputeerde is een bestuurder in de nieuwe openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Samen met de gezaghebber vormen ze het bestuurscollege. Deze eilanden zijn vanaf 10 oktober 2010 onderdeel van het Nederlandse staatsbestel. Tot die datum waren de eilanden eilandgebieden van de Nederlandse Antillen.
Een belangrijk kenmerk van het dualisme is dat eilandsraadsleden niet tegelijkertijd eilandgedeputeerde kunnen zijn. De drie eilanden moesten toen ze een openbaar lichaam werden het dualistisch bestuursmodel van Nederland aannemen. De functies van eilandsraadlid en eilandgedeputeerde als zelfstandige functie zijn pas ingegaan bij de verkiezingen in 2011 voor de nieuwe eilandsraad. Dit betekende dat pas bij het aantreden van het nieuwe bestuurscollege in 2011 de eilandgedeputeerden geen lid meer mogen zijn van de eilandsraad.

## Externe link

https://bonairegov.com/bestuur-organisatie/officiele-bekendmakingen/publieke-besluiten/-bc-besluiten
# Emertonia masryi

Emertonia masryi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Paramesochridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Bodin.
# Elachista fulgens

Elachista fulgens is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Parenti.
De soort komt voor in Europa.
# Elachista fuliginea

Elachista fuliginea is een vlinder uit de familie van de grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Braun.
# Ellston

Ellston is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Ringgold County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 57. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 55, een daling van 2 (-3,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,6 km², geheel bestaande uit land. Ellston ligt op ongeveer 373 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Ellston.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Ellston op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Elaphidion spinicorne

Elaphidion spinicorne is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1773 door Drury.
# Elaphropus ascendens

Elaphropus ascendens is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Alluaud.
# Elaphropus anthrax

Elaphropus anthrax is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Leconte.
# Enarmonia sinapichroa

Enarmonia sinapichroa is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Turner.
# Enarmonia spumans

Enarmonia spumans is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Meyrick.
# Elaphropus charactus

Elaphropus charactus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Andrewes.
# Elodes impressa

Elodes impressa is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1962 gepubliceerd door Melville Harrison Hatch.
# Elodes hausmanni

Elodes hausmanni is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1857 gepubliceerd door Gredler.
# Emmasingel (Eindhoven)

De Emmasingel is een straat in Eindhoven. Veel gebouwen in de straat herinneren nog aan de eerste decennia van Philips als gloeilampenproducent. Door het succes van Philips veranderde de Emmasingel, vroeger onderdeel van de middeleeuwse stadsgracht van de stadsomwalling van Eindhoven, in een imposante industriestraat.

## Geschiedenis

De Emmasingel stond in de 19e eeuw bekend als de Knip of de Kateknip. In 1888 wordt voor de Knip voor het eerst de naam Emmasingel gebruikt.
Toen Frederik Philips en zijn zoon Gerard Philips in 1891 de firma Philips & Co oprichtten, begonnen zij een kleine gloeilampfabriek aan de Emmasingel. Dat werd al snel succesvol en in de jaren daarna zette de groei door. Op de hoek van de Emmasingel en de Mathildelaan werd in 1909 gestart met de bouw van de Lichttoren en in 1921 was de bouw voltooid. Achter de Lichttoren vind je de Witte Dame, dat tussen 1927 en 1932 in verschillende fasen werd gebouwd. Pas in 1953 werd het gebouw wit geverfd en kreeg het daardoor de bijnaam 'de Witte Dame'. Tegenover de Witte Dame staat het voormalige hoofdkantoor van Philips, gebouwd in 1927. In de volksmond werd dit gebouw 'de Bruine Heer' genoemd, maar officieel heet het gebouw 'de Admirant'.
In de eerste gloeilampenfabriek van Philips bevindt zich tegenwoordig het Philips Museum. Naast het museum staat woontoren de Admirant. Op de hoek van de Emmasingel en Willemstraat staat woontoren de Regent, die in 1999 werd voltooid. Verderop, richting het 18 Septemberplein, ligt tegenover de Lichttoren en naast de Bruine Heer de Blob, een opvallend gebouw in het centrum van Eindhoven.
* ↑ Eindhoven Emmasingel. Fabriekofiel. Gearchiveerd op 4 februari 2023.
* ↑ Tijs van den Boomen, De gestolen vierkante meter (1 februari 2005). Gearchiveerd op 31 januari 2023.
* ↑ Langs de oude stadsgrachten. ihesm.com. Gearchiveerd op 23 februari 2023.
* ↑ Philips Gloeilampenfabriek NV. MFBfreaks.
* ↑ Anke de Bont, Philipshistorie en moderne architectuur in Eindhoven. time to momo (25 september 2020). Gearchiveerd op 29 mei 2022.
* ↑ Terug naar toen; De Bruine heer. Geschiedenis Eindhoven. Gearchiveerd op 9 augustus 2022.
* ↑ Vestdijk en Emmasingel, verbonden door het 18 Septemberplein. Geschiedenis Eindhoven. Gearchiveerd op 30 mei 2023.
18 Septemberplein · Berenkuil · Boschdijk · Demer · Dommelstraat · Emmasingel · John F. Kennedylaan · Keizersgracht · Markt · Mathildelaan · Oude Stadsgracht · Stationsplein · Stratumsedijk · Stratumseind · Vestdijk · Wal · Wilhelminaplein
# Emmaste

Emmaste kan verwijzen naar:
* Emmaste (gemeente), een voormalige gemeente in Estland
* Emmaste (plaats), een plaats in de Estlandse gemeente Hiiumaa
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Emmaste en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Emmaste (plaats)

Emmaste (Duits: Emmast) is een plaats in de Estlandse provincie Hiiumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Emmaste was tot in oktober 2017 de hoofdplaats van de gemeente Emmaste. In 2017 ging Emmaste op in de nieuwgevormde gemeente Hiiumaa.

## Bevolking

Het dorp had 217 inwoners op 31 december 2011 en 206 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

De secundaire wegen Tugimaantee 83 en Tugimaantee 84 beginnen in Emmaste.

## Geschiedenis

Emmaste werd voor het eerst genoemd in 1564 onder de naam Emeste Matt, een boerderij op het landgoed van Suuremõisa. In 1796 werd een landgoed Emmaste afgesplitst van Suuremõisa. Het landgoed behoorde achtereenvolgens toe aan de families von Stenbock, De la Gardie en von Hoyningen-Huene. De laatste eigenaar voor het landgoed in 1919 door het onafhankelijk geworden Estland werd onteigend, was Alexander von Hoyningen-Huene.
Het hoofdgebouw van het landgoed is gebouwd rond 1800. Na 1919 werd het in gebruik genomen als school. Het gebouw had oorspronkelijk maar één woonlaag. In 1960 werd daar een woonlaag bovenop gebouwd, waarmee het oorspronkelijke uiterlijk verloren ging.
In 1867 kreeg Emmaste een kerk, de Immanuelkerk. De kerk verving min of meer de kapel van Sõru, die bouwvallig was geworden. De kerk bezit 25 kunstwerken, waarvan De opstanding van Jezus van de schilder Tõnis Grenzstein het bekendste is.
Emmaste, de nederzetting op het voormalige landgoed, kreeg in 1930 het buurdorp Nõmme erbij en in 1977 de buurdorpen Viiterna, Rannaküla en Tärkma. Rannaküla en Tärkma werden in 1997 weer zelfstandige dorpen.

## Foto's

* De kerk van Emmaste
* Het voormalige landhuis, nu een basisschool
* Landschap bij Emmaste
* 1 2 3 (et) Marja Kallasmaa, Emmaste. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 17 augustus 2023. Geraadpleegd op 17 augustus 2023.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 17 augustus 2023. Tik boven het middelste vak ‘Emmaste village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 17 augustus 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘Emmaste village’ in.
* 1 2 (et) Emmaste mõis. Eesti mõisaportaal. Gearchiveerd op 29 juni 2022.
* ↑ (et) Emmaste küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 24 september 2020.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Rannaküla. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 17 augustus 2023. Geraadpleegd op 17 augustus 2023.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Tärkma. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 28 januari 2023. Geraadpleegd op 17 augustus 2023.
# Engyum euchare

Engyum euchare is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Martins.
# Elisabeth Everts

Elisabeth Everts ('s-Gravenhage, 30 augustus 1920 – Andir, 10 februari 1948) was een Nederlands pianiste.

## Biografie

Everts was een lid van de familie Everts en een dochter van letterkundige Johannes Everts (1878-1945) en diens tweede echtgenote violiste Elisabeth Schultze (1886-1963). Ze studeerde piano bij Karel Textor en Hans Goemans in Den Haag en Nelly Wagenaar aan het Amsterdams Conservatorium. Het eerste concert waarvan een verslag bekend is werd gegeven op 14 april 1937. Ze was echter in 1935 al als Liesje Everts op de radio te horen. In 1941 kreeg ze de Julius Röntgenprijs In 1942 verloofde ze zich met violist Willem Noske, waarna zij ook wel samen optraden. De kritieken in de pers waren over het algemeen positief over haar optredens.
Vanaf 1947 maakte zij samen met anderen een tournee door Nederlands-Indië als zogenaamde NIWIN-artieste. Bij een vliegtuigongeluk bij Andir kwam zij daarbij samen met onder anderen drie collega's om het leven.
Te harer gedachtenis richtte haar moeder in 1948 de Stichting Elisabeth Everts Fonds op die de tweejaarlijkse Elisabeth Evertsprijs toekent. Tot de eerste bestuursleden behoorden behalve haar moeder ook voorzitter Willem Andriessen, fondssecretaresse Nelly Wagenaar (haar vroegere docente) en penningmeester Karel Philippus Bernet Kempers (musicoloog).
* Nederland's Patriciaat 92 (2013), p. 217.
* Diverse krantenberichten (1935-1948)
# Elisabeth Dorothea van Saksen-Gotha

Elisabeth Dorothea van Saksen-Gotha (Coburg, 8 januari 1640 - Butzbach, 24 augustus 1709) was van 1666 tot 1678 landgravin en van 1678 tot 1688 regentes van Hessen-Darmstadt. Ze behoorde tot het huis Saksen-Gotha-Altenburg.

## Levensloop

Elisabeth Dorothea was de oudste dochter van hertog Ernst I van Saksen-Gotha uit diens huwelijk met Elisabeth Sophia, dochter van hertog Johan Filips van Saksen-Altenburg.
Op 5 december 1666 huwde ze op het Slot van Friedenstein in Gotha met landgraaf Lodewijk VI van Hessen-Darmstadt (1630-1678), een goede vriend van Elisabeths broer Frederik I van Saksen-Gotha-Altenburg en op het moment van het huwelijk reeds weduwnaar en vader van zes kinderen.
Zowel Lodewijk VI als haar stiefzoon Lodewijk VII hadden in hun testament Elisabeth als regentes van de staat aangewezen en nadat Lodewijk VI in april 1678 en Lodewijk VII in augustus datzelfde jaar stierven, nam ze het regentschap van Hessen-Darmstadt over in naam van haar minderjarige zoon Ernst Lodewijk. De landgravin werd bijgestaan door een regentschapsraad onder leiding van Weiprecht von Gemmingen en de vergaderingen van deze raad werden door de politiek geïnteresseerde, wereldwijze en daadkrachtige Elisabeth Dorothea voorgezeten. Onder haar bewind kende Hessen-Darmstadt een bloeiperiode. Onder haar regentschap werden ook de bouw van de voorstad van Darmstadt afgewerkt en het weeshuis van Homburg opgericht.
Na de dood van landgraaf Willem Christoffel van Hessen-Homburg-Bingenheim in 1681 kwamen de linies Hessen-Darmstadt en Hessen-Homburg in conflict over diens erfenis. Elisabeth Dorothea eiste namens de linie Hessen-Darmstadt Bingenheim op, wat haar uiteindelijk ook lukte. Nadat haar zoon in 1688 volwassen werd verklaard en haar regentschap ten einde kwam, trok ze zich in haar weduweresidentie Butzbach, van waaruit ze haar zoon op een positieve manier trachtte te beïnvloeden. Elisabeth Dorothea stierf in augustus 1709 op 69-jarige leeftijd, terug.

## Nakomelingen

Elisabeth Dorothea en haar echtgenoot Lodewijk VI kregen acht kinderen:
* Ernst Lodewijk (1667-1739), landgraaf van Hessen-Darmstadt
* George (1669-1705), keizerlijk veldmaarschalk en onderkoning van Catalonië
* Sophia Louise (1670-1758), huwde in 1688 met vorst Albrecht Ernst II van Oettingen-Oettingen
* Filips (1671-1736), keizerlijk veldmaarschalk en gouverneur van Mantua
* Johan (1672-1673)
* Hendrik (1674-1741), keizerlijk officier
* Elisabeth Dorothea (1676-1721), huwde in 1700 met landgraaf Frederik III van Hessen-Homburg
* Frederik (1677-1708), kanunnik in Keulen en Breslau en Russisch veldmaarschalk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elisabeth Dorothea von Sachsen-Gotha-Altenburg op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Emre Kılınç

Emre Kılınç (Adapazarı, 23 augustus 1994) is een Turks voetballer die doorgaans speelt als vleugelspeler. Kılınç maakte in 2019 zijn debuut in het Turks voetbalelftal.

## Clubcarrière

Kılınç speelde een lange periode voor Boluspor in de TFF 1. Lig. In 2017 maakte hij een transfer naar Sivasspor in de Süper Lig. In 2020 tekende hij een vierjarig contract bij Galatasaray.
In september 2022 werd hij tot het einde van het seizoen verhuurd aan Ankaragücü. In de zomer van 2023 maakte hij de definitieve overstap naar Samsunspor.

## Interlandcarrière

Emre Kılınç maakte zijn debuut in het Turks voetbalelftal op 7 september 2019, in een wedstrijd tegen Andorra, die met 1-0 werd gewonnen.
# Els van Diggele

Els van Diggele (Leiden, 9 maart 1967) is een Nederlandse historica en journaliste die jarenlang in Israël en de Palestijnse gebieden woonde.
Na haar voorbereidend wetenschappelijk onderwijs in 1986 trok van Diggele naar Israël. Ze reisde een jaar rond en werkte enkele maanden in een kibboets, wat een grote interesse bij haar opwekte voor land en bevolking. Na terugkomst studeerde ze geschiedenis aan de Universiteit Leiden (afgerond in 1993) en journalistiek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Daarna schreef ze voor De Telegraaf, Trouw en NRC Handelsblad.
In 1996 trok ze naar Israël voor een reeks artikelen over het jodendom en Israël, die uitgroeide tot het boek Een volk dat alleen woont over de problematiek van de Joodse identiteit en de splijtende gevolgen ervan voor de Israëlische maatschappij. Van Diggele illustreert hoe er sinds de vestiging van de staat Israël in 1948 een grote onenigheid bestaat tussen het secularisme en het orthodox jodendom over het vereiste karakter van de staat Israël. Het seculiere deel bekritiseert de onevenredig grote invloed van de orthodoxe joden op de maatschappij en wil verhinderen dat Israël verandert in een theocratie waarin een orthodox-religieuze minderheid de lakens uitdeelt. Hierdoor ontstaan spanningen die van negatieve invloed zijn op het functioneren van de samenleving. In 2007 publiceert ze Heilige ruzies, christenen in Israël waarin het christelijk deel van de Israëlische samenleving aan bod komt: Palestijnse christenen, christelijke zionisten en Messiasbelijdende Joden. In 2017 beschrijft ze de onenigheid binnen de Palestijnse gemeenschap. In 2019 verscheen haar boek De misleidingsindustrie; Hoe Nederlandse media ons dagelijks beetnemen. In 2020 volgde het boek Het raadsel van Femma, over Femma Fleijsman-Swaalep (1928-2023), een Amsterdamse die op 16-jarige leeftijd in Auschwitz belandde, doordat 'Rassenreferent' Hans-Georg Calmeyer niet ingreep bij haar deportatie. Het boek wierp 75 jaar na dato een ander licht op de beeldvorming rond Calmeyer die tot dan toe vooral was afgeschilderd als 'mensenredder' vanuit de visie van joden die de oorlog hadden overleefd.
* ↑ ‘Wij Palestijnen haten elkaar meer dan we de Joden haten’ Els van Diggele, Trouw.nl, 1 oktober 2017. Gearchiveerd op 15 november 2017.
* ↑ Hoe je al 40 jaar wordt beetgenomen door de Nederlandse media. Journaliste fileert NOS Journaal ninefornews.nl. Gearchiveerd op 12 augustus 2022.
* ↑ Tobias Müller, 'Judenretter, Schreibtischtäter – und jetzt?, in Tachles, 22 Oktober 2022'. En: Harff-Peter Schönherr, 'Ein Held und Schreibtischtäter', in Taz, 10 Oktober 2022.
# Emseloh

Emseloh is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Mansfeld-Südharz. Emseloh telt 622 inwoners.
# Elzeleberg

De Elzeleberg (Frans: Mont d'Ellezelles) is een heuvel gelegen in het gehucht Mont d'Ellezelles; dat deel uit maakt van de Belgische gemeente Elzele in de provincie Henegouwen. De Elzeleberg maakt deel uit van het Waalse natuurpark Land van de Heuvels; wat landschappelijk gezien één geheel vormt met de net noordelijker gelegen Vlaamse Ardennen in Vlaanderen.

## Wielersport

De Elzeleberg is bekend van de gelijknamige klimroute van de Vloesberg, iets ten noordoosten van de top van de Hoppeberg. De voet van de klim ligt in Elzele, de top van de berg is gesitueerd op de doorgaande weg tussen Ronse en Brakel, in het gehucht. Middenin de helling bevindt zich een haarspeldbocht, hoogst uitzonderlijk voor deze streek.

### Beschrijving

De Elzeleberg werd in 2009 beklommen tijdens de wielertoeristentocht Rit van de Gouverneur. In 2014 werd ze opgenomen in de 5e etappe van de Eneco Tour en in het wedstrijdboek vermeld als 'Mont', aangezien de beklimming grotendeels verloopt via de straat met die naam.
# Enchelidium marinum

Enchelidium marinum is een rondwormensoort uit de familie van de Enchelidiidae.