OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Xestoleberis planuventer

Xestoleberis planuventer is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Xestoleberididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Sato & Kamiya.
# Xylopassaloides schusteri

Xylopassaloides schusteri is een keversoort uit de familie Passalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Reyes-Castillo, Fonseca & Castillo.
# Xylopassaloides pterocavis

Xylopassaloides pterocavis is een keversoort uit de familie Passalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Reyes-Castillo, Fonseca & Castillo.
# Wiprecht van Groitzsch

Wiprecht II van Groitzsch (1050 - Pegau, 1124) was een zoon van graaf Wiprecht I uit het huis van de graven van Arneburg en Sigena van Leinungen.
Als pleegzoon van markgraaf Lotharius Udo II van Stade-Noordmark, verwierf hij Groitzsch. Hij steunde keizer Hendrik IV in Italië en verkreeg van hem de koningskroon voor zijn schoonvader, Vratislav II van Bohemen, en verder de gebieden Colditz, Leisnig en Dornburg en werd burggraaf van Maagdenburg.
Als voormalige aanhanger van keizer Hendrik V, koos hij nadien partij voor keizer Lotharius III en werd gevangengenomen en ter dood veroordeeld (echter niet uitgevoerd). Nadien verzoende hij zich met de keizer en, na het overlijden van markgraaf Hendrik II in 1123, werd hij beleend met het markgraafschap Meißen en met Neder-Lausitz, tegen Koenraad van Wettin in. Na zijn dood in 1124 werd Herman II van Winzenburg markgraaf.
Hij huwde met :
* Judith van Bohemen (-1108), dochter van Vratislav II van Bohemen, in 1086
* Cunigonde van Orlamünde, dochter (of weduwe) van markgraaf Otto I van Weimar-Orlamünde, in 1110,
en werd vader van:
* Wiprecht III (-1116)
* Hendrik (-1135), burggraaf van Maagdenburg
* Bertha (-1144), gehuwd met graaf Dedi IV van Wettin.
# Yponomeuta leucotoma

Yponomeuta leucotoma is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1935 gepubliceerd door Edward Meyrick.
# Yponomeuta melanaster

Yponomeuta melanaster is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1907 gepubliceerd door Edward Meyrick.
# Sertularella inconstans

Sertularella inconstans is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Sertularella. Sertularella inconstans werd in 1919 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Billard.
# Zlatko Dalić

Zlatko Dalić (Livno, 26 oktober 1966) is een Kroatisch voetbalcoach en voormalig voetballer. Sinds oktober 2017 is hij bondscoach van Kroatië.

## Spelerscarrière

Dalić speelde als verdedigende middenvelder. Hij speelde in meerdere periodes voor Hajduk Split. Hij brak door bij Velež en was vooral succesvol bij Varteks.

## Trainerscarrière

Bij Varteks begon hij ook met trainen. Hij was assistent-coach van het Kroatisch voetbalelftal onder 21 en was sinds 2010 actief in het Midden-Oosten. Op 7 oktober 2017 werd Dalić aangesteld als bondscoach van het Kroatisch voetbalelftal als opvolger van Ante Čačić. Met Kroatië plaatste hij zich voor het wereldkampioenschap voetbal 2018 waar Kroatië de finale bereikte. Op het EK 2024 werd Kroatië in de groepsfase uitgeschakeld na een nederlaag tegen Spanje (3–0) en gelijke spelen tegen Albanië (2–2) en Italië (1–1).
# Zu Mecklenburg von Carlow

Zu Mecklenburg von Carlow is een tak van het huis Mecklenburg(-Strelitz) die sinds 1928 bestaat.

## Geschiedenis

Op 14 februari 1890 trouwde Georg Alexander hertog zu Mecklenburg (1859-1909) morganatisch met de Russisch-adellijke Natalie Vanljarskaj (1858-1921). Die laatste werd op 18 maart 1890 door groothertog Friedrich Wilhelm verheven tot Gräfin von Carlow, met overgang van die titel op haar nakomelingen, en zij zijn de stamouders van het adellijke geslacht Von Carlow. Hun zoon Georg graaf von Carlow (1899-1963) werd in 1928 geadopteerd door zijn oom Carl Michael hertog zu Mecklenburg (1863-1934) en verkreeg zo de adellijke titel Herzog zu Mecklenburg, naast die van Graf von Carlow. De hertogstitel werd in 1929 erkend door de chef van het hertogelijk Mecklenburgse huis. In 1950 volgde ook de aanvaarding van het voeren van het predicaat hoogheid bij familieverdrag.
De verlening en erkenning van de titel van Herzog zu Mecklenburg impliceerde niet dat hij en de nakomelingen van Georg Alexander hertog zu Mecklenburg tot de ebenbürtige tak en het huis Mecklenburg gingen behoren; zij zijn dan ook opgenomen in de zogenaamde derde afdeling van de Almanach de Gotha en van het Genealogisches Handbuch des Adels. De ebenbürtige tak van het huis staat op uitsterven daar de laatste mannelijke telg in 2001 overleed. Hoewel niet ebenbüritg trouwden leden van deze tak toch met leden van de hoogste adel.
De nakomelingen voeren zowel de titel Herzog(in) zu Mecklenburg als Graf/Gräfin von Carlow. Na het overlijden van Friedrich Franz erfgroothertog van Mecklenburg in 2001 levert deze tak het hoofd van het geslacht Mecklenburg.

## Enkele telgen

Georg Herzog zu Mecklenburg, graaf von Carlow (1899-1963), trouwde in 1920 met Irina Michailowna Rajewskaja (1892-1955), van Russische adel; hertrouwde in 1956 met aartshertogin Charlotte van Oostenrijk (1921-1989), dochter van keizer Karel I van Oostenrijk (1887-1922)
* Dr. Georg Alexander Herzog zu Mecklenburg, Graf von Carlow (1921-1996), trouwde in 1946 met aartshertogin Ilona van Oostenrijk (1927-2011), bewoner van kasteel Biengen in Bad Krozingen
** Georg Borwin Herzog zu Mecklenburg, Graf von Carlow (1956), hoofd van het geslacht Mecklenburg
*** Alexander Herzog zu Mecklenburg, Graf von Carlow (1991), vermoedelijke opvolger als hoofd van het geslacht Mecklenburg
* Dr. Carl Gregor Herzog zu Mecklenburg, Graf von Carlow MA (1933-2018), kunsthistoricus, trouwde in 1966 met prinses Maria Margarethe von Hohenzollern (1928-2006), graficus, dochter van prins Frans Jozef van Hohenzollern-Emden (1891-1964), bewoners van Villa Silberburg in Hechingen
* Genealogisches Handbuch des Adels 70 (1978), p. 497-499.
* L'ordre de la noblesse 6 (1985), p. CCCXXXIII-CCCXXXV.
* Chantal de Badts de Cugnac et Guy Coutant de Saissant, Le petit Gotha. 2002², p. 198 [Charlotte van Oostenrijk] en 267 [Ilona van Oostenrijk en haar nageslacht].
# Zwarte bergvink

De zwarte bergvink (Leucosticte atrata) is een zangvogel uit de familie Fringillidae (vinkachtigen). Het is sinds 2018 een bedreigde, endemische vogelsoort in Noord-Amerika.

## Kenmerken

De vogel is 14 tot 16 cm lang, een middelgrote, ietwat plompe vinkachtige. Het mannetje heeft een donkerbruine of zwarte rug, nek en kop. De achterkant van de kruin en de veren rondom het oog zijn zilverkleurig grijs. De veren op de buik, stuit en staart en de vleugelveren hebben rozekleurige randen. Het vrouwtje is doffer gekleurd met minder roze en minder uitgesproken zwart.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van de bergen van Idaho en Montana tot Nevada en Utah en overwintert in Arizona. Het leefgebied bestaat uit toendra-achtige landschappen boven de boomgrens op 2600 tot 3600 meter boven zeeniveau.

## Status

De grootte van de populatie werd in 2018 door BirdLife International geschat op tien- tot twintigduizend volwassen individuen. De laatste decennia nemen de populatie-aantallen in hoog tempo af door habitatverlies. Door klimaatverandering rukt het bos op en verdwijnt het toendra-achtige landschap in de bergen. Om deze redenen staat deze soort sinds 2018 als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN, terwijl in 2016 de status nog niet bedreigd was.
* 1 2 3 (en) Zwarte bergvink op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona (retrieved from https://www.hbw.com/node/61375 on 3 December 2019) .
# Zwarte bewustzijnsbeweging

De Black Consciousness Movement (BCM, Engels) of Swartbewussynsbeweging (Afrikaans) was een anti-apartheidsbeweging in Zuid-Afrika. De beweging ontstond in het midden van de jaren zestig, na de massaslachting van Sharpeville in 1960. In deze periode waren de belangrijkste leiders van het African National Congress (ANC) en het Pan Africanist Congress (PAC) verbannen of gevangengezet door de apartheidsregering. De bekendste vertegenwoordiger van de BCM is Steve Biko, die geweldloos verzet tegen apartheid voorstond. Biko werd in 1977 vermoord door het apartheidsregime. Aan de beweging gelieerde schrijvers publiceerden hun werk – vooral gedichten en korte verhalen – onder meer in de tijdschriften Drum en Staffrider.
# Zuid-Afrikaanse parlementsverkiezingen 1921

De Zuid-Afrikaanse parlementsverkiezingen 1921 vonden op 8 februari 1921 plaats. De verkiezingen waren noodzakelijk na de toetreding van de Engelstalige Unionist Party tot het kabinet-Smuts. De partijcombinatie Suid-Afrikaanse Party-Unionist Party (SAP-UP) werd met 79 zetels de grootste partij. Ook de Afrikaner nationalistische Nasionale Party won één zetel en kwam op 45. Grote verliezers waren de Labour Party (-12) en de onafhankelijken (-2). De uitslag resulteerde in een nieuw kabinet-Smuts.

## Uitslag

| Partij | % | zetels |
| Suid-Afrikaanse Party-Unionist Party | 48,7% | 79 |
| Nasionale Party | 36,8% | 45 |
| Labour Party | 13,8% | 9 |
| Onafhankelijken | 1,2% | 1 |
| Totaal | 100% | 134 |

## Nasleep

De onderdrukking door het leger van de stakingen van blanke mijnwerkers bij Witwatersrand in 1922 bracht de regering ernstig in diskrediet en de sympathie van de arbeiders voor de Nasionale Party en de Labour Party onder arme blanken nam sterk toe. Een van de leiders van de oppositionele Nasionale Party, Tielman Roos, nam na de onderdrukking van de staking contact op met kolonel Frederic Creswell, de leider van de Labour Party en sloot een pact om de volgende verkiezingen met een gezamenlijke lijst in te gaan.
* James Barry Hertzog
* Jan Smuts
* Frederic Creswell
Parlementsverkiezingen: 1910 · 1915 · 1920 · 1921 · 1924 · 1929 · 1933 · 1938 · 1943 · 1948 · 1953 · 1958 · 1961 · 1966 · 1970 · 1974 · 1977 · 1981 · 1984 · 1987 · 1989 · 1994 · 1999 · 2004 · 2009 · 2014 · 2019 · 2024 Referenda: 1960 · 1983 · 1992
# Zeilen op de Middellandse Zeespelen 2005

Zeilen is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Middellandse Zeespelen 2005 in Almería, Spanje. Er waren vijf onderdelen: drie voor mannen, twee voor vrouwen.

## Uitslagen
#### Mannen

| Event | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Laser | Vasilij Zbogar | 1,0 ptn | Diego Negri | 2,0 ptn | Thomas Le Breton | 3,0 ptn |
| 470 | Gabrio Zandona en Francesco Dellatore | 1,0 ptn | Enrico Fonda en Pietro Zucchetti | 2,0 ptn | Ante Cesic en Ante Kujundzic | 3,0 ptn |
| Mistral | Julien Bontemps | 1,0 ptn | Nicolas Huguet | 2,0 ptn | Ivan Pastor | 3,0 ptn |

#### Vrouwen

| Event | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Laser | Sophie De Turckheim | 1,0 ptn | Solenne Brain | 2,0 ptn | Eftychia Mantzaraki | 3,0 ptn |
| 470 | Camille Lecointre en Gwendolyn Lemaitre | 1,0 ptn | Nathalie Via Dufresne en Laia Tutzo | 2,0 ptn | Teja Cerne en Alja Cerne | 3,0 ptn |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Frankrijk | 3 | 2 | 1 | 6 |
| 2 | Italië | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 3 | Slovenië | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 4 | Spanje | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 5 | Griekenland | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 | Kroatië | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 5 | 5 | 5 | 15 |
1955 · 1959 · 1963 · 1971 · 1975 · 1979 · 1983 · 1991 · 1993 · 1997 · 2001 · 2005 · 2009 · 2013 · 2018 · 2022
Atletiek · Basketbal · Bocce · Boksen · Boogschieten · Gewichtheffen · Golf · Gymnastiek · Handbal · Judo · Kanovaren · Karate · Paardensport · Roeien · Schermen · Schietsport · Tafeltennis · Tennis · Voetbal · Volleybal · Waterpolo · Wielersport · Worstelen · Zeilen · Zwemmen
# Zeildragers

Zeildragers (Veliferidae) zijn een familie van straalvinnige vissen uit de orde van Koningsvissen (Lampriformes).

## Geslachten

* Metavelifer Walters, 1960
* Velifer Temminck & Schlegel, 1850
* ↑ (en) Veliferidae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Zollikofen

Zollikofen is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Bern, en maakt deel uit van het district Bern-Mittelland. Zollikofen telt 10.041 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Allmendingen · Arni · Bäriswil · Belp · Bern · Biglen · Bleiken bei Oberdiessbach · Bolligen · Bowil · Bremgarten bei Bern · Brenzikofen · Deisswil bei Münchenbuchsee · Diemerswil · Ferenbalm · Fraubrunnen · Frauenkappelen · Freimettigen · Gelterfingen · Gerzensee · Grosshöchstetten · Guggisberg · Gurbrü · Häutligen · Herbligen · Iffwil · Ittigen · Jaberg · Jegenstorf · Kaufdorf · Kehrsatz · Kiesen · Kirchdorf · Kirchlindach · Köniz · Konolfingen · Kriechenwil · Landiswil · Laupen · Linden · Mattstetten · Meikirch · Mirchel · Moosseedorf · Mühleberg · Mühledorf · Münchenbuchsee · Münchenwiler · Münsingen · Muri bei Bern · Neuenegg · Niederhünigen · Niedermuhlern · Noflen · Oberbalm · Oberdiessbach · Oberhünigen · Oberthal · Oppligen · Ostermundigen · Riggisberg · Rubigen · Rüeggisberg · Rüschegg · Schlosswil · Schwarzenburg · Stettlen · Tägertschi · Thurnen · Toffen · Trimstein · Urtenen-Schönbühl · Vechigen · Wald · Walkringen · Wichtrach · Wiggiswil · Wileroltigen · Wohlen bei Bern · Worb · Zäziwil · Zollikofen · Zuzwil
* Gemeinsame Normdatei: 4268539-4
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 000219
* Library of Congress Control Number: n80109852
* MusicBrainz: 919d0167-342d-493b-a62a-ff085a11ca16
* Virtual International Authority File: 154200235
* WorldCat (via VIAF): 154200235
# Zolling

Zolling is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Freising. Zolling telt 4.829 inwoners.
Allershausen · Attenkirchen · Au in der Hallertau · Eching · Fahrenzhausen · Freising · Gammelsdorf · Haag an der Amper · Hallbergmoos · Hohenkammer · Hörgertshausen · Kirchdorf an der Amper · Kranzberg · Langenbach · Marzling · Mauern · Moosburg an der Isar · Nandlstadt · Neufahrn bei Freising · Paunzhausen · Rudelzhausen · Wang · Wolfersdorf · Zolling
# Zwartkeelwinterkoning

De zwartkeelwinterkoning (Pheugopedius atrogularis; synoniem: Thryothorus atrogularis) is een zangvogel uit de familie Troglodytidae (winterkoningen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Nicaragua tot Panama.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Zwartkeelwinterkoning op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zwitserse Bondsraadsverkiezingen 1863

De Zwitserse Bondsraadsverkiezingen van 1863 vonden plaats op 12 december 1863, volgend op de federale parlementsverkiezingen van oktober 1863 en het ontslag van zittend Bondsraadslid Jakob Stämpfli per 31 december 1863.
Karl Schenk uit het kanton Bern werd als nieuw lid van de Bondsraad verkozen. De overige zittende leden van de Bondsraad werden herverkozen.

## Verloop van de verkiezingen

Jakob Stämpfli, afkomstig uit het kanton Bern, kondigde zijn ontslag uit de Bondsraad aan in de loop van 1863. Dit ontslag zou ingaan in de overgang van 31 december 1863 op 1 januari 1864. Stämpfli was tot Bondsraadslid verkozen bij de Bondsraadsverkiezingen van 1854 en was gedurende negen jaar in functie. In de laatste dagen van Stämpfli's ambtstermijn kwam de Bondsvergadering samen om een opvolger voor hem te benoemen. Karl Schenk, die eveneens van het kanton Bern afkomstig was en op dat moment voorzitter was van de Kantonsraad, werd reeds in de eerste stemronde nipt verkozen als Bondsraadslid. Schenk behaalde 84 stemmen, terwijl de vereiste absolute meerderheid 83 stemmen bedroeg.
Uitgezonderd Jakob Stämpfli stelden de zes overige leden van de Bondsraad zich opnieuw kandidaat voor een nieuwe ambtstermijn van drie jaar. Zittend vicebondspresident Jakob Dubs uit het kanton Zürich werd als eerste lid herkozen, gevolgd door de verkiezing van het nieuwe lid Karl Schenk. Dubs en Schenk werden later ook tot bondspresident en vicebondspresident voor 1864 verkozen. Zittend bondspresident Constant Fornerod uit het kanton Vaud was het derde lid dat werd verkozen, gevolgd door Melchior Josef Martin Knüsel uit het kanton Luzern als vierde verkozene, Friedrich Frey-Herosé uit het kanton Aargau als vijfde verkozene, Wilhelm Matthias Naeff uit het kanton Sankt Gallen als zesde verkozene en Giovanni Battista Pioda uit het kanton Ticino als zevende en laatste verkozene.
Johann Ulrich Schiess werd herverkozen als bondskanselier van Zwitserland.

## Resultaten

| Kandidaten | Kandidaten | 1e ronde |
| | Karl Schenk | 84 |
| | Constant Fornerod | 31 |
| | Eduard Blösch | 10 |
| Andere | Andere | 39 |
| Uitgedeelde stembiljetten | Uitgedeelde stembiljetten | 164 |
| Ingevulde stembiljetten | Ingevulde stembiljetten | 164 |
| Blancostemmen | Blancostemmen | 0 |
| Ongeldige stemmen | Ongeldige stemmen | 0 |
| Geldige stemmen | Geldige stemmen | 164 |
| Absolute meerderheid | Absolute meerderheid | 83 |
# Zwitserse Bondsraadsverkiezingen 1854

De Zwitserse Bondsraadsverkiezingen van 1854 vonden plaats op 6 december 1854, volgend op de federale parlementsverkiezingen van 29 oktober 1854.
Jakob Stämpfli werd als nieuw lid van de Bondsraad verkozen. Ulrich Ochsenbein werd niet herverkozen. Op dezelfde dag werd Jonas Furrer verkozen tot bondspresident van Zwitserland en Jakob Stämpfli tot vicebondspresident voor het jaar 1855. Johann Ulrich Schiess werd bevestigd in zijn functie van bondskanselier van Zwitserland.

## Verloop van de verkiezingen

Van de zittende Bondsraadsleden werden er zes herverkozen. Het gaat om Martin Josef Munzinger uit het kanton Solothurn, Jonas Furrer uit het kanton Zürich, Friedrich Frey-Herosé uit het kanton Aargau, Wilhelm Matthias Naeff uit het kanton Sankt Gallen, Daniel-Henri Druey uit het kanton Vaud en Stefano Franscini uit het kanton Ticino. Een lid, zijnde Ulrich Ochsenbein uit het kanton Bern, werd niet herverkozen. Het is uitzonderlijk in de Zwitserse geschiedenis dat een zittend Bondsraadslid dat zich opnieuw kandidaat stelt, niet wordt herverkozen.
Ochsenbein werd opgevolgd door Jakob Stämpfli, eveneens afkomstig uit het kanton Bern. Stämpfli behaalde pas in de zesde stemronde de vereiste absolute meerderheid.

## Resultaten

| Kandidaten | Kandidaten | 6e ronde |
| | Jakob Stämpfli | 88 |
| | Martin Josef Munzinger | 42 |
| | Johann Matthias Hungerbühler | 10 |
| Andere | Andere | 5 |
| Uitgedeelde stembiljetten | Uitgedeelde stembiljetten | 152 |
| Ingevulde stembiljetten | Ingevulde stembiljetten | 149 |
| Blancostemmen | Blancostemmen | 4 |
| Ongeldige stemmen | Ongeldige stemmen | 0 |
| Geldige stemmen | Geldige stemmen | 145 |
| Absolute meerderheid | Absolute meerderheid | 73 |
# Ålbæk

Ålbæk is een plaats in de Deense regio Noord-Jutland, gemeente Frederikshavn. De plaats telt 1446 inwoners (2021). Aan de noord- en zuidzijde van Ålbæk liggen grote parken met vakantiewoningen. Er zijn tevens drie campings en een hotel. In vakantieperiodes en op feestdagen neemt het aantal inwoners dan ook sterk toe.
Ålbæk heeft onder andere een school en kinderdagverblijf. Het station ligt aan de spoorlijn van Frederikshavn naar Skagen. In de buurt ligt het wandelende duin Råbjerg Mile.

## Geschiedenis

Ålbæk wordt in 1638 vermeld als Olbech. In 1682 bestond het dorp uit 30 huizen. Ondanks dat Ålbæk een vissersdorp is, lag het op 500 tot 600 meter van de kust verwijderd. Een beekje stroomde door het dorp richting het Kattegat. De huizen werden in oost-westligging gebouwd. De hoofdweg liep van noord naar zuid dwars door het dorp heen.
Rond 1900 werd Ålbæk beschreven als een vissersdorp met een kerk, school en missiehuis. Ook waren er onder andere een gemeenschapshuis, herberg, twee molens, een marktplaats en een post van de reddingsbrigade. In 1890 werd de spoorlijn aangelegd.
In 1891 werd door de staat begonnen met de aanleg van de Aalbæk Plantage. Tegenwoordig is dit een natuur- en wandelgebied.
De parochiekerk werd in 1897 in neoromaanse stijl gebouwd.
Het aantal inwoners steeg van 290 in 1906 naar 531 in 1935. Na de Tweede Wereldoorlog steeg het aantal naar 877 in 1960.
In 1930 werd Ålbæk Havn geopend, de vissers- en plezierjachthaven van Ålbæk.
Van 1970 tot 2006 behoorde Ålbæk tot de gemeente Skagen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ålbæk op de Deenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (da) BY1, Statistikbanken
* ↑ (da) ÅlbækKlitplantage, wandeltocht 98, Miljøministeriet
# Éringes

Éringes is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 64 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montbard.

## Geografie

De oppervlakte van Éringes bedraagt 5,8 km², de bevolkingsdichtheid is dus 11 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Éringes met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Zwaanridder

Het verhaal van de Zwaanridder is een middeleeuwse sage over een raadselachtige held die aankomt langs de rivier in een bootje, getrokken door een zwaan. Hij verdedigt met succes de eer van de hertogin van Brabant (soms ook de gravin van Kleve). Hij huwt met haar, maar hij verbiedt haar ooit te vragen naar zijn herkomst.
Het bekendste verhaal is dat van Lohengrin, de zoon van de graalkoning Parsival. Richard Wagner bewerkte dit verhaal, dat gebaseerd is op een fragment uit het Parsival-epos van Wolfram von Eschenbach, tot een opera.
Koning Lodewijk II van Beieren bouwde in de 19e eeuw het slot Neuschwanstein met als centrale thema de Zwaanridder Lohengrin.
Verschillende Europese steden (Antwerpen, Kleef, Nijmegen, Boulogne-sur-Mer, Tongeren) menen dat het verhaal zich bij hen heeft afgespeeld.
In sommige verhalen noemt men de Zwaanridder Helias.
De Zwaanridder gold als stamvader van de hertogen van Brabant, van de heren van Arkel en van de hertogen van Kleef.
Godfried van Bouillon zou een kleinzoon zijn van de zwaanridder.

## In populaire cultuur

* In het Suske en Wiske-verhaal De briesende bruid wordt Tante Sidonia verliefd op de zwaanridder, maar vraagt zijn naam alvorens ze zullen huwen. Net als in de legende verlaat hij haar omdat niemand hem ooit naar zijn herkomst mag vragen.

## Externe link

* Sporen van oude sagen in Nederland
# Zimmermannia bosquella

Zimmermannia bosquella is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst voorgesteld als Nepticula bosquella door Vactor Tousey Chambers in een publicatie uit 1878.
De soort komt voor in de Verenigde Staten.
* Moth Photographers Group. 2019. Zimmermannia bosquella (Chambers, 1878). Geraadpleegd op 21-7-2024.
* Nieukerken EJ van (2016-2024). Zimmermannia bosquella (Chambers, 1878). Nepticulidae and Opostegidae of the world, version 2.0. Scratchpads, biodiversity online. Geraadpleegd op 21-7-2024.
# Östra Örträsk

Östra Örträsk is een plaats in de gemeente Lycksele in het landschap Lapland en de provincie Västerbottens län in Zweden. De plaats heeft 129 inwoners (2005) en een oppervlakte van 103 hectare. De plaats ligt aan de oostoever van het meer Örträsksjön. De plaats wordt op een paar kleine stukken landbouwgrond na, die direct aan dit meer grenzen omringd door bossen.
# Östraby

Östraby is een plaats in de gemeente Hörby in Skåne, de zuidelijkste provincie van Zweden. De plaats heeft 192 inwoners (2005) en een oppervlakte van 27 hectare.