OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hereweg 112 (Groningen)

Het pand Hereweg 112 in de stad Groningen is een woonhuis in ecletische stijl met neorenaissance-elementen, dat is aangewezen als gemeentelijk monument.

## Beschrijving

Het vrijstaande huis, dat op de noordhoek van de Hereweg en de Anna Paulownastraat staat, werd in 1891-'92 gebouwd in opdracht van H. Aalderink. Wie het heeft ontworpen, is niet bekend. Het rechthoekige huis bestaat uit één bouwlaag boven een hoog souterrain. Het voorste gedeelte van het pand wordt gedekt door een afgeknot schilddak en het achterste door een mansardedak, die beide zijn belegd met zwarte geglazuurde Friese dakpannen. Het erf aan de voorzijde wordt van de straat gescheiden door een eenvoudig uitgevoerd smeedijzeren hek.
In de drie traveeën brede voorgevel is het muurwerk van de bel-etage opgetrokken in rode baksteen. Boven de rechtgesloten gevelopeningen op deze verdieping zijn gestucte kroonlijsten geplaatst, die rusten op consoles en worden bekroond door driehoekige frontons. Daartussen zijn gestucte en gecanneleerde pilasters aangebracht. De voorgevel wordt aan de bovenzijde gesloten door een kroonlijst en een in profielwerk uitgevoerde bakgoot. In het voordakschild bevindt zich een gemetselde kajuit, die eveneens met gestucte pilasters is gedecoreerd en waarin een rechtgesloten dubbel venster is aangebracht.
Het souterrain is uitgevoerd met gestucte imitatie-natuurstenen blokken en voorzien van twee rechtgesloten vensters, die zijn vergroot bij een verbouwing in 1938, toen het pand eigendom was van de schuin tegenover gelegen rijwielfabriek Fongers. Het souterrain wordt van de bel-etage gescheiden door een brede en eveneens in stucwerk uitgevoerde lijst met diamantkoppen en spiegels. Links van het souterrain bevindt zich een acht treden tellende hardstenen toegangstrap, voorzien van gietijzeren leuningen. De voordeur is niet-origineel en geplaatst in de periode 1920-1930.
De zuidgevel is gepleisterd en voorzien van twee vensters. In het dakvlak van deze zijgevel is in 1938 een grote houten dakkapel geplaatst. Ook bevindt zich hierin een gemetselde schoorsteen. In de achtergevel zijn de originele gevelopeningen voorzien van strekken. De ramen aan deze zijde zijn in 1964 gewijzigd, toen de keuken van het souterrain naar de achterkant van de bel-etage werd verplaatst. Bij een latere verbouwing is tegen de achterzijde tevens een kleine uitbouw met een balkon en een buitentrap aangebracht.
In het interieur bevinden zich onder meer enkele gestucte plafonds en een tochtdeur met kussenpaneel en in classicistische stijl geëtst glas.

### Waardering

Het pand is aangewezen als gemeentelijk monument, onder meer vanwege "zijn situering als representant van een groep nog goed bewaard gebleven eenlaagse woonbebouwing aan de oostzijde van de Hereweg" en daarmee vanwege zijn "belang voor de stedenbouwkundige ontwikkeling van dit gebied". Ook van belang is dat de vormgeving van het huis "kenmerkend is voor de architectuur uit het laatste kwart van de 19de eeuw"', hetgeen onder meer tot uiting komt "in de opzet en afwerking van de voorgevel".
# Hellevad

Hellevad kan verwijzen naar:
* Hellevad (Aabenraa), plaats in de Deense gemeente Aabenraa
* Hellevad (parochie, Aabenraa)
* Hellevad (parochie, Brønderslev)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hellevad en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Grise Fiord

Grise Fiord is een gehucht van Inuit in het Nunavut-territorium in noordelijk Canada. Met een populatie van 141 vormt het de grootste gemeenschap van het Ellesmere-eiland (de enige andere twee zijn Alert en Eureka). Met een gemiddelde temperatuur van -16,5 graden Celsius is het een van de koudste bewoonde plaatsen ter wereld.
Grise Fiord was ooit de noordelijkst gelegen plaats van Canada, maar werd voorbijgestreefd door Alert (zo'n 800 kilometer ten noorden van Grise Fiord) als de noordelijkst gelegen plaats van Noord-Amerika toen Environment Canada en het Canadese leger daar permanent personeel stationeerden.
# Eueides vibilia

Eueides vibilia is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door Pierre André Latreille & Godart.
# Neocaridina homospina

Neocaridina homospina is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Liang.
* ↑ (en) Neocaridina homospina op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Neocaridina homospina Liang, 2002b. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586613
# Palaeorhynchidae

De Palaeorhynchidae zijn een familie van uitgestorven straalvinnige beenvissen uit de orde Istiophoriformes. Ze verschenen 53 miljoen jaar geleden in het Vroeg-Eoceen en kwamen tot veertien miljoen jaar geleden voor, tot in het Midden-Mioceen. Fossielen zijn gevonden in tal van Europese landen en in de Verenigde Staten.

## Naamgeving

De familie werd in 1818 benoemd door Henri Marie Ducrotay de Blainville.

## Kenmerken

De verschillende geslachten en soorten van de Palaeorhynchidae waren middelgrote vissen met een zeer slanke, langwerpige vorm. Het lichaam was tien tot twaalf keer zo lang als het hoog was. Het aantal wervels was vijfenveertig tot zestig. De maximale lengtes van de kleinere geslachten Homorhynchus en Palaeorhynchus was zestig tot iets meer dan tachtig centimeter. Pseudotetrapturus werd tot vier meter lang. De kop van de Palaeorhynchidae was smal, de ogen groot. Beide kaken waren langwerpig, met de bovenkaak langer (Homorhynchus) of even lang (Palaeorhynchus en Pseudotetrapturus) als de onderkaak. De rug- en anaalvinnen waren lang en strekten zich als een naad uit over het grootste deel van de romp. Het aantal rugvinstralen was minstens gelijk aan het aantal wervels en soms tot twee keer zo hoog. De staartvin was halvemaanvormig of gevorkt. De schubben kunnen groot of klein zijn.

## Geslachten

* Homorhynchus van Beneden, 1873
* Palaeorhynchus Blainville, 1818
* Pseudotetrapturus Danilchenko, 1960
* Aglyptorhynchus Casier, 1966, (de toewijzing is twijfelachtig; ze worden alternatief in de familie Blochiidae geplaatst)
Binnen de vier geslachten zijn tot nu toe 22 soorten beschreven.

### Literatuur

* Harry L. Fierstine: Fossil History of Billfishes (Xiphioidei). Bulletin of Marine Science, Volume 79, Issue 3, Januari 2006, bladzijden 433–453 Abstract
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Palaeorhynchidae op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Herøy (Møre og Romsdal)

Herøy is een gemeente in de Noorse provincie Møre og Romsdal. De gemeente met 8957 inwoners (januari 2017) ligt in de streek Sunnmøre in het westen van de fylke ('provincie'). Het bestuur is gevestigd in Fosnavåg.
De gemeente is als het ware geklemd tussen de zee en de bergen van Sunnmore. Herøy bestaat uit de eilanden Runde, Nerlandsøya, Remøya, Bergsøya, Leinøya, Flåvær en het onbewoonde Skorpa. Ook een deel van Gerskøya behoort tot haar grondgebied. Zes bruggen verbinden de eilanden onderling. Alleen Flåvær kan slechts per boot bereikt worden. Er is geen vaste verbinding met het Noorse vasteland.
Herøy was van oudsher bekend om zijn handelsnederzettingen zoals Flåvær of Kjelsund op het eiland Gerskøya. In Kvalsund op Nerlandsøya werden de resten van een Vikingschip uit de jaren 900 gevonden. Een replica ervan bevindt zich in het kustmuseum van Herøy.
Het bestuurlijke centrum is Fosnavåg en bevindt zich op Leinøya. Het is een van de grote Noorse centra voor de visserij. Op dit eiland bevindt zich ook Torvik, de aanleghaven voor Hurtigruten. Wanneer men met Hurtigruten uit het zuiden komt vaart men voorbij de vuurtoren van Flåvær.
De plaatsen Kvalsvik, Tjørvåg en Moltustrandamaken deel uit van de gemeente.
Het eiland Runde bezit de meest zuidelijke vogelkolonie van Noorwegen.

## Externe link

* Runde Touristinformation
* Noors bureau voor statistiek
Ålesund · Aukra · Aure · Averøy · Fjord · Giske · Gjemnes · Haram · Hareid · Herøy · Hustadvika · Kristiansund · Molde · Ørsta · Rauma · Sande · Smøla · Stranda · Sula · Sunndal · Surnadal · Sykkylven · Tingvoll · Ulstein · Vanylven · Vestnes · Volda Fylker van Noorwegen
# Herman van Lotharingen

Herman van Lotharingen, "Pusillus", de Zwakke, (ca. 920 - 16 juli 996) was paltsgraaf van Lotharingen en de machtigste edelman van het Rijnland, afkomstig uit het geslacht Ezzonen.
Herman volgde zijn vader Erenfried II op als graaf van de Bonngouw, Eifelgouw, Mieblgouw, Zülpichgouw, Keldagouw, Alzey en de Auelgouw. Daarnaast was hij voogd van het aartsbisdom Keulen en van een groot aantal kloosters. Ook had hij grote persoonlijke bezittingen in het Rijnland, het Moezeldal en Opper-Lotharingen.
In 955 nam hij als een van de weinige Lotharingse edelen deel aan de slag op het Lechveld, vermoedelijk omdat zijn vrouw verwant was aan bisschop Ulrich van Augsburg die die stad tegen de Hongaren had verdedigd. Herman volgde keizer Otto I de Grote meerdere malen op zijn Italiaanse veldtochten. Herman steunde Otto III en onderhandelde namens hem met de troonpretendent Hendrik II van Beieren. Als dank daarvoor werd hij in 985 benoemd tot paltsgraaf. Hij was ook aanwezig bij de ontmoeting van Otto III en regentes Adelheid, met koning Hugo Capet van Frankrijk.
Er is geen enkele aanwijzing dat hij in enige zin "zwak" zou zijn, aangenomen wordt dat zijn bijnaam is ontstaan uit een grap.
Herman was getrouwd met Heilwig van Dillingen, dochter van Hucbold van Dillingen (graaf van Dillingen en Donauwörth) en Dietberg. Herman en Heilweg kregen de volgende kinderen:
* Ezzo
* Hezzelin (Herman), († 20 november 1033, begraven te Brauweiler), graaf van de Zülpichgouw en voogd van de abdij Kornelimünster.
* Richenza, abdis van Nijvel
* Hermann II Graaf in Keldachgau, Vogt van Deutz († ca 1040)
* Adolf II (stamvader van de graven- en latere hertogen van Berg)
# Grimoald III

Grimoald III (hertogdom Benevento, circa 763 – april 806) was heerser over het prinsdom Benevento (787-806) in Zuid-Italië. Hij was een Longobardische edelman en tijdgenoot van keizer Karel de Grote van het Frankische Rijk.

## Levensloop

Grimoald was het tweede kind van Arechis II en Adalperga, twee Longobardische edelen. Zijn vader was hertog van Benevento binnen het Longobardenrijk, en na de val van de Longobardische kroon, prins van Benevento. Om de goede relaties tussen Benevento en het Frankische Rijk te verzekeren, waren Grimoald en zijn oudere broer Romoald gijzelaars aan het Karolingische hof. Romoald mocht eerder terugkeren naar Benevento, doch Grimoald bracht een deel van zijn jeugd door als gijzelaar.
In 787 stierf zijn vader, Arechis II. Zijn moeder stuurde een delegatie naar Karel de Grote om Grimoald vrij te laten. Karel liet hem terugkeren naar het prinsdom Benevento als prins van Benevento, nadat Grimoald hem trouw gezworen had. Grimoald III was hierdoor een bondgenoot van het Karolingische Rijk, zonder officieel een vazal te zijn. Een jaar later, in 788, besteeg Grimoald III de vorstelijke troon in de kathedraal van Benevento.
Aanvankelijk was zijn politiek pro-Frankisch. Dit leverde hem vijandschap op van de paus en van de keizer van Byzantium. Paus Adrianus I vond het niet kunnen dat de Franken de Kerkelijke Staat niet naar Zuid-Italië uitbreidden. De Byzantijnen vreesden eveneens voor een kleinere invloed in Zuid-Italië. Grimoald III versterkte het kasteel van zijn vader in Salerno, alsook in andere steden.
Na enkele jaren op de troon (791) wisselde Grimoald III van kamp. Hij huwde met Euanthia, een Byzantijnse prinses. Zij was verwant aan keizer Constantijn VI van Byzantium. De Byzantijnen beloofden Grimoald meer autonomie dan dat hij van de Franken kreeg. Hetzelfde jaar drongen Frankische milities het prinsdom Benevento binnen. Dit was het werk van een zoon van Karel de Grote: Pepijn van Italië. Er volgde een grotere veldtocht van Pepijn in 793.
Opnieuw veranderde Grimoald III van kamp (795). Hij verstootte zijn vrouw. Mogelijks zag hij als enige uitweg om de Frankische invallen te stoppen, Euanthia terug te sturen naar Byzantium. Grimoald kwam echter niet meer in de gunst van Pepijn van Italië, ook niet toen Karel de Grote zich liet kronen tot keizer (800). De keizer stuurde Pepijn op strafexpeditie naar Benevento (800). Grimoald III reageerde door de Frankische hertog van Spoleto aan te vallen (802). Tot Grimoalds dood in 806 bleef de spanning met het Karolingische Rijk groot. Aangezien Grimoald III geen nakomelingen had, benoemde hij een hoveling als opvolger. De nieuwe prins van Benevento werd Grimoald IV, bijgenaamd de Penningmeester of Stoleseyz. Deze ging voor een anti-Karolingische politiek.
* ↑ (en) Cawley, Charles, Arichis, son of -. Medieval Lands (2006).
* ↑ (it) Bedina, Andrea a, Grimoaldo. Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 59. Istituto della Enciclopedia Italiana fondata da Giovanni Treccani S.p.A (2002). Gearchiveerd op 16 november 2022.
* ↑ Stoleseyz is oud-Longobardisch voor penningmeester.
# Jacques-Antoine-Baptiste Neerman

Jacques-Antoine-Baptiste Neerman (Duinkerke (Frankrijk), 6 mei 1800 – Grevelingen (Frankrijk), na 1852) was een Belgisch componist, dirigent, hoornist, violist, leraar en arrangeur. Hij was de oudste zoon van de Vlaamse musicus en dansmeester Jean-Baptiste Neerman (Oostakker, 1779 – Duinkerke, 1844) en zijn echtgenote Anne Marie Françoise Blanckeman. Zijn jongere broer Charles-Jean-Baptiste Neerman (1814-1894) was componist, dirigent en fluitist.

## Levensloop

Neerman kreeg zijn eerste lessen in Duinkerke en werd aldaar later muzikant bij het 15e "Régiment léger". Als dirigent was hij van 1836 tot 1843 in Roeselare actief bij de harmonie St. Cecilia. In de tijd van 1829 tot 1843 was hij dirigent van de "Fanfare St. Cecilia" in Tielt, in 1931 werd de naam veranderd in "Stedelijke Fanfare St.-Cecilia". In 1843 verliet Neerman Roeselare en vestigde zich in Grevelingen (Frankrijk), waar hij vanaf 1849 het blaasorkest van de Garde Nationale dirigeerde.
Naast de bewerking van de Ouverture de "Une bonne fortune" van Adolphe Adam voor harmonieorkest schreef hij ook eigen werk voor blaasorkest.

## Composities

* Air varié
* Grande marche

### Kamermuziek

* Fantaisie pour Ophicleïde
# Euglena texta

Euglena texta is een soort in de taxonomische indeling van de Euglenozoa. Deze micro-organismen zijn eencellig en meestal rond de 15-40 mm groot. Het organisme komt uit het geslacht Euglena en behoort tot de familie Euglenaceae. Euglena texta werd in 1886 ontdekt door Hubner.
Euglena acus · Euglena adhaerens · Euglena anabaena · Euglena ascusformis · Euglena cantabrica · Euglena caudata · Euglena chlamydophora · Euglena clara · Euglena clavata · Euglena communis · Euglena contabrica · Euglena deses · Euglena elastica · Euglena elongata · Euglena geniculata · Euglena gracilis · Euglena granulata · Euglena hemichromata · Euglena intermedia · Euglena lata · Euglena limnophila · Euglena magnifica · Euglena minima · Euglena mutabilis · Euglena oblonga · Euglena obtusa · Euglena obtusata · Euglena ostendensis · Euglena oxyuris · Euglena pisciformis · Euglena polymorpha · Euglena proxima · Euglena repulsans · Euglena sanguinea · Euglena splendens · Euglena terricola · Euglena texta · Euglena tripteris · Euglena tuberculata · Euglena van-gloori · Euglena variabilis · Euglena velata · Euglena viridis
# Neocaridina linfenensis

Neocaridina linfenensis is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Cai.
* ↑ (en) Neocaridina linfenensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Neocaridina linfenensis Cai, 1996. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586621
# Europa Cup (korfbal) 2016

De Europa Cup 2016 was de 31e editie van dit internationale zaalkorfbaltoernooi. Voor deze editie is het deelnemersveld weer teruggebracht naar 12 teams. Vlak voor aanvang van het toernooi trok de Russische ploeg State University HSS zich terug. Om het deelnemersveld intact te laten werd deze ploeg vervangen door het Hongaarse SZAC Budapest, waardoor er in deze editie twee teams uit Hongarije deelnamen.

## Deelnemers

| Club | Plaats |
| PKC/SWK Groep | Papendrecht |
| Boeckenberg | Antwerpen |
| NC Benfica | Lissabon |
| FJEP Bonson | Bonson |
| Trojans KC | Croydon |
| Vallparadís | Terrassa |
| TKK Brno | Brno |
| SG Pegasus | Bergisch Gladbach |
| Marmara University | Istanboel |
| UKK WUM Warszawa | Warschau |
| Szentendre | Szentendre |
| SZAC Budapest | Boedapest |

## Poulefase

| Thuisploeg | | Uitploeg | Uitslag |
| Marmara University | - | FJEP Bonson | 19-13 |
| Trojans | - | UKK WUM Warszawa | 42-23 |
| Vallparadís | - | SZAC Budapest | 19-17 |
| Szentendre | - | SG Pegasus | 17-21 |
| FJEP Bonson | - | UKK WUM Warszawa | 17-26 |
| TKK Brno | - | Vallparadís | 23-15 |
| Benfica | - | Trojans | 18-15 |
| Boeckenberg | - | Marmara University | 28-6 |
| PKC | - | SG Pegasus | 44-13 |
| Szentendre | - | SZAC Budapest | 16-17 |
| Vallparadís | - | SG Pegasus | 23-18 |
| Trojans | - | Marmara University | 30-17 |

## Finales

11e&12e plaats :
| FJEP Bonson | 23 |
| SZAC Budapest | 13 |
9e&10e plaats :
| UKK WUM Warszawa | 20 |
| Szentendre | 19 |
7e&8e plaats :
| Pegasus | 24 |
| Marmara University | 13 |
5e&6e plaats :
| Vallparadís | 22 |
| Trojans | 21 |
3e&4e plaats :
| Benfica | 22 |
| TKK Brno | 14 |
| halve finale | halve finale | finale | finale |
| PKC | 40 |
| TKK Brno | 15 | | |
| | | PKC | 31 |
| | | Boeckenberg | 21 |
| Boeckenberg | 32 |
| Benfica | 19 |
* Kampioen EuropaCup 2016
* PKC/SWK Groep Achtste titel

## Eindklassement

| Positie | Club |
| 1 | PKC |
| 2 | Boeckenberg |
| 3 | Benfica |
| 4 | TKK Brno |
| 5 | Vallparadís |
| 6 | Trojans |
| 7 | Pegasus |
| 8 | Marmara University |
| 9 | UKK WUM Warszawa |
| 10 | Szentendre |
| 11 | FJEP Bonson |
| 12 | SZAC Budapest |
* https://korfball.sport/wp-content/uploads/2017/11/IKF-Europa-Cup-History-November-2017.pdf
1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1985 · 1986 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
2023 · 2024 ·
# Herálec (okres Havlíčkův Brod)

Herálec (Duits: Heraletz) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Havlíčkův Brod.
Herálec telt 1087 inwoners (2006).
Bačkov · Bartoušov · Bělá · Bezděkov · Bojiště · Boňkov · Borek · Břevnice · Čachotín · Čečkovice · Česká Bělá · Číhošť · Dlouhá Ves · Dolní Krupá · Dolní Město · Dolní Sokolovec · Druhanov · Golčův Jeníkov · Habry · Havlíčkova Borová · Havlíčkův Brod · Herálec · Heřmanice · Hněvkovice · Horní Krupá · Horní Paseka · Hradec · Hurtova Lhota · Chotěboř · Chrtníč · Chřenovice · Jedlá · Jeřišno · Jilem · Jitkov · Kámen · Kamenná Lhota · Klokočov · Knyk · Kochánov · Kojetín · Kouty · Kozlov · Kožlí · Kraborovice · Krásná Hora · Krátká Ves · Krucemburk · Kunemil · Květinov · Kyjov · Kynice · Lány · Ledeč nad Sázavou · Leškovice · Leština u Světlé · Libice nad Doubravou · Lípa · Lipnice nad Sázavou · Lučice · Malčín · Maleč · Michalovice · Modlíkov · Nejepín · Nová Ves u Chotěboře · Nová Ves u Leštiny · Nová Ves u Světlé · Okrouhlice · Okrouhlička · Olešenka · Olešná · Ostrov · Oudoleň · Ovesná Lhota · Pavlov · Podmoklany · Podmoky · Pohled · Pohleď · Prosíčka · Přibyslav · Příseka · Radostín · Rozsochatec · Rušinov · Rybníček · Sázavka · Sedletín · Skorkov · Skryje · Skuhrov · Slavětín · Slavíkov · Slavníč · Sloupno · Služátky · Sobíňov · Stříbrné Hory · Světlá nad Sázavou · Šlapanov · Štoky · Tis · Trpišovice · Uhelná Příbram · Úhořilka · Úsobí · Vepříkov · Veselý Žďár · Věž · Věžnice · Vilémov · Vilémovice · Víska · Vlkanov · Vysoká · Zvěstovice · Ždírec · Ždírec nad Doubravou · Žižkovo Pole
# Herman van Remmen

Hermanus Gerrit Joseph (Herman) van Remmen (Velp, 3 maart 1889 – Den Haag, 13 juni 1967) was een Nederlands beeldhouwer.

## Leven en werk

Herman van Remmen was een zoon van stukadoor Hermanus Hendrikus van Remmen en Catharina Margaretha Wigman. Hij werd opgeleid bij het Genootschap Kunstoefening in Arnhem en studeerde beeldhouwkunst bij onder anderen August Falise aan de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij trouwde in 1912 met Adriana Helena Josephina Jorink. Uit dit huwelijk werd beeldhouwer Gerard van Remmen geboren.
Van Remmen was lid van het 'Genootschap van R.K. kunstenaars' en kreeg meerdere opdrachten voor onder meer sculpturen van heiligen van diverse roomse kerken en instellingen. In 1933 maakte hij voor de nieuwe Sint-Franciscuskerk in de stad Groningen een beeld van Franciscus van Assisi, aan de kerktoren, en een piëta. Tien jaar later maakte hij voor het interieur beelden van Antonius van Padua, Gerardus Majella, Jozef, Theresia en (opnieuw) Franciscus van Assisi.
Na de Tweede Wereldoorlog maakte hij een aantal oorlogsmonumenten: Voor het katholieke ziekenhuis (later: Westeinde Ziekenhuis en sinds 2019 Haaglanden Medisch Centrum) in Den Haag maakte hij in 1947 een beeld van de aartsengel Michaël (in 1979 herplaatst naar achterzijde ziekenhuis). Het monument de Goede Herder ter herinnering aan oorlogsslachtoffers in 's-Heerenberg werd 12 december 1948 onthuld door kardinaal de Jong
De kunstenaar woonde en werkte van 1912 tot zijn dood in 1967 in Den Haag.

## Enkele werken

* Sint Ludgerus en Sint Bonifatius (1927), R.K. Sint-Bonifatiuskerk in Wehe-den Hoorn
* Sint Franciscus (1933), Sint-Franciscuskerk in Groningen
* Herdenkingsmonument (1945), Sint-Willibrorduskerk in Steenderen
* Sint Michaël (1947), oorlogsmonument 1940-1945 in Den Haag
* De Goede Herder (1948), oorlogsmonument Lengelseweg in 's-Heerenberg
* Heilige Lambertus in aanbidding voor het H.Hart (1933) Vorstenbosch
# Helike (stad)

Helike (Oudgrieks: Ἑλίκη, Helíkê) was een stad in het oude Griekenland.
De stad was gelegen aan de Golf van Korinthe en stond bekend om zijn heiligdom van Poseidon. In 373 v.Chr. vond echter een zware aardbeving plaats en de stad werd verwoest door de vloedgolf die erop volgde. De Romeinse schrijver Aelianus (3e eeuw) vertelt daarover dat de burgers van de stad al een aantal dagen met verbazing allerlei dieren een veilig heenkomen hadden zien zoeken.
Sinds 1982 bestaat er een Helike Gezelschap dat zich tot doel stelt de stad weer op te graven. Er is in 1988 gezocht naar overblijfselen van de stad op de bodem van de Golf maar er werden alleen wat scheepsresten gevonden. In 1994 vond men op het land bij het huidige dorpje Eliki een rechthoekige ondergrondse structuur, maar het duurde tot 2001 voor de eerste resten van het klassieke Helike gevonden werden. Er zijn ook resten uit een veel eerdere tijd van 2400 - 2200 v.Chr. gevonden.

## Externe link

* (en) www.helike.org
# Grimoald I

Grimoald I kan verwijzen naar:
* Grimoald I (hofmeier), hofmeier van Austrasië (640-ca. 660)
* Grimoald I van Benevento, hertog van Benevento (651-662)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Grimoald I en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jali

Jali kan verwijzen naar:
* jali (architectuur), een element uit de Indische bouwkunst
* Jali (Java), een plaats op Midden-Java (Indonesië)
* Jali (zanger), een Rwandees-Belgische zanger
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jali en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.