OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Albrecht IV van Habsburg

Albrecht IV van Habsburg, bijgenaamd de Wijze of de Rijke, (circa 1188 - Asjkelon, 25 november 1239) was van 1232 tot aan zijn dood graaf van Habsburg. Hij behoorde tot het huis Habsburg.

## Levensloop

Albrecht IV was een zoon van graaf Rudolf II van Habsburg uit diens huwelijk met Agnes, dochter van heer Godfried van Staufen. Na de dood van zijn vader in 1232 verdeelde hij samen met zijn broer Rudolf III diens bezittingen in de Aargau.
Rond 1217 huwde hij met Heilwig (overleden na 1263), dochter van graaf Ulrich III van Kyburg. Het echtpaar kreeg vijf kinderen: drie zonen — Rudolf IV (1218-1291), vanaf 1273 onder de naam Rudolf I Rooms-Duits koning; Albrecht V, kanunnik in Bazel en Straatsburg; en Hartmann — en twee dochters — Cunigunde, echtgenote van graaf Hendrik III van Küssenberg, en een dochter met een onbekende naam.
In 1228 vocht hij als veldkapitein van de stad en de bisschop van Straatsburg in de Slag bij Blodelsheim, waarbij de graven van Pfirt een nederlaag leden. Daarenboven was Albrecht een aanhanger van het huis Hohenstaufen en wordt hij beschouwd als stichter van Waldshut. Dit laatste is echter niet zeker, aangezien het bestaan van de stad in 1256 voor het eerst werd vermeld.
Albrecht IV nam in 1239 deel aan de Baronnenkruistocht van koning Theobald I van Navarra. In november dat jaar stierf hij tijdens de belegering van Ajskelon aan de pest.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Albrecht IV. (Habsburg) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Alpaida sulphurea

Alpaida sulphurea is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Alpaida. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Władysław Taczanowski.
# Aleteria angulilinea

Aleteria angulilinea is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Hampson.
# Aletes (zoon van Hippotes)

Aletes (Oudgrieks: Ἀλήτης, Alētēs) was de zoon van Hippotes.
Hij verdreef bij de inval van de Heracliden de Sisyphiden uit Korinthe en werd vervolgens zelf koning.
# Alet Schouten

Alet Schouten (Westkapelle, 1 september 1917 – Heemstede, 23 januari 1995) was een Nederlandse schrijfster van kinderboeken.
Schouten volgde een tekenopleiding aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam. Ze ontdekte dat ze haar tekeningen makkelijker gepubliceerd kreeg als er een verhaal bij zat. Na haar debuut in Taptoe won ze met hetzelfde verhaal, Het teken van Wichart, een prijsvraag voor auteurs die nog niet in boekvorm hadden gepubliceerd.
Schouten had een grote belangstelling voor geschiedenis, archeologie, mythen en sagen. Een groot aantal van haar verhalen speelt zich dan ook af in het verleden. Ze had een voorkeur voor verhalen in Europa tot het jaar 1000 (boeken als: De zeeridder en Het vege kolkje), maar ook de 17e en de 19e eeuw. Haar gevoeligheid voor tekens uit de natuur blijkt uit de boeken die in de toekomst spelen (zoals Het Varenwoud). Sterk autobiografisch zijn de verhalen over Indonesië, waar ze een groot deel van haar jeugd doorbracht (zoals Zoete meisjes en een tijger). Kattenverhalen (zoals Het huis van Roos en Lap) nemen in haar oeuvre een speciale plaats in.
# Alpheus australosulcatus

Alpheus australosulcatus is een garnalensoort uit de familie van de Alpheidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Banner & Banner.
# Alexander D'Hooghe

Alexander D'Hooghe (Vilvoorde, 1973) is een Belgisch hoogleraar gespecialiseerd in architectuur en urbanisatie.

## Biografie

Alexander D'Hooghe behaalde in 1996 de titel architect en burgerlijk ingenieur aan de Katholieke Universiteit Leuven. Nadien studeerde hij verder aan de Harvard Graduate Design School in de Verenigde Staten waar hij in 2001 de master-titel in Architecture in Urban Design verkreeg. In 2007 werd dit aangevuld met een doctoraat aan de Technische Universiteit Delft in Nederland. Vervolgens werd hij docent architectuur en urbanisatie aan het Massachusetts Institute of Technology in de Verenigde Staten. D'Hooghe is tevens medeoprichter van de Organization of Permanent Modernity, een architecten- en stedenbouwkundig bureau met kantoren in Boston en Brussel.
In 2008 was hij betrokken bij een grootschalig project om 400 km$^2$ grond te winnen voor bewoning langs de kust van Zuid-Korea. Hij is ook betrokken bij urbanisatieprojecten in de Verenigde Staten, in Shenzhen in het zuiden van China, in IJsland en Nederland.
In september 2021 volgde hij Bart Verhaeghe op als voorzitter van de denktank Itinera.

### Intendant

In december 2015 werd D'Hooge door de Vlaamse regering aangesteld tot intendant voor - onder meer - de overkapping van de Antwerpse ring. Het sluitstuk tot het ontwarren van het mobiliteitsplan - met de Oosterweelverbinding - in en rond Antwerpen, een dossier dat al twee decennia aansleepte omwille van de discussies tussen de overheid en de actiegroepen die telkens met vertragende procedures voor de rechtbank kwamen en het referendum over de Lange Wapperbrug, die in 2009 een negatief advies kreeg.
Op 15 maart 2017 kwam het tot een akkoord bij de betrokken partijen: de Vlaamse regering, de stad Antwerpen en de actiegroepen (Ademloos, Ringland en stRaten-generaal). Een akkoord dat in vier stappen het verkeersprobleem moet oplossen, zowel voor het plaatselijk als het doorgaand verkeer.
Bij de verschillende persmomenten werd intendant Alexander D'Hooge door alle betrokkenen geprezen voor zijn werk en inzet tot het verzoenen van de verschillende partijen, dat leidde tot het bekomen resultaat.
* ↑ Filosoof Ignaas Devisch gaat denktank Itinera leiden, De Tijd, 26 augustus 2021. Gearchiveerd op 27 augustus 2021.
* ↑ Alexander D'Hooghe aangesteld als intendant 'Overkapping Antwerpse Ring', Vlaams Architectuurinstituut.
* ↑ Wie is Alexander D'Hooghe, de man die het Oosterweel-dilemma doorbrak?, VRT NWS, 15 maart 2017. Gearchiveerd op 26 augustus 2021.
* Bibsys: 11027927
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: dhoo006
* Gemeinsame Normdatei: 131406663
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7873 593X
* Library of Congress Control Number: nr2007010031
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 292988095
* Système universitaire de documentation: 151302537
* Virtual International Authority File: 33130228
* WorldCat (via VIAF): 33130228
# Aletia albomarginata

Aletia albomarginata is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Wileman & South.
# Alfred Defuisseaux

Alfred Eloi Nicolas Defuisseaux (Bergen, 9 december 1843 - Nimy, 11 november 1901) was een Belgisch socialistisch politicus.

## Levensloop

Defuisseaux was een zoon van de liberale senator Nicolas Defuisseaux. Hij promoveerde tot doctor in de rechten (ULB) maar behaalde ook een ingenieursdiploma, vestigde zich als advocaat. Hij streed voor het algemeen stemrecht.
Zoals zijn broer Léon Defuisseaux, werd hij sterk beïnvloed door de ideeën van Paul Janson, de vader van de liberale politicus Paul-Emile Janson. Defuisseaux was voorstander van de republiek en de algemene staking en werd uitgesloten uit de BWP vanwege zijn radicalisme. In 1886 stichtte hij een Parti socialiste républicain. In 1889 verzoende hij zich met de BWP en behoorde in 1894, net als zijn broer Léon, tot de eerste lichting volksvertegenwoordigers voor de BWP.
Defuisseaux was zeer populair bij de mijnwerkers, nadat hij er als advocaat was in geslaagd om als eerste een vergoeding voor een arbeidsongeval te bekomen.

## Publicaties

* Le Cathéchisme du Peuple, Cuesmes, 1886 , een succeswerk op weinig tijd verspreid op 300.000 exemplaren.
* Mes procès, Brussel, 1886
* Deuxième Catéchisme du Peuple, Brussel, 1886.
* Le Cathéchisme de la femme du peuple, Wasmes, 1890.

## Eerbetoon

De naam Alfred Defuisseaux wordt in Wallonië zeer in eer gehouden. Er is een Rue Alfred Defuisseaux onder meer in Binche, Boussu, Charleroi, Dour, Frameries, Grâce-Berleur, Grâce-Hollogne, Herstal, La Louvière, Loncin, Marcinelle, Quaregnon, Soumagne, Trivières en Wasmes.

## Literatuur

* Leo COLLARD, Histoire des temps héroïques, Brussel, 1931
* A. DELATTRE, Alfred Defuisseaux. Un homme, une période, Brussel, 1959.
* Maurice HAREZ, La vie extraordinaire d'Alfred de Fuisseaux, in: Le Peuple, 1 mei 1962.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9657 350X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 129460621
* Virtual International Authority File: 291522885
* WorldCat (via VIAF): 291522885
# Alfred De Fleurquin

Alfred De Fleurquin (Wachtebeke, 21 oktober 1906 - Gent, 4 juni 1968) was een Belgische atleet, die gespecialiseerd was in de lange afstand en het veldlopen. Hij veroverde op drie nummers vier Belgische titels.

## Biografie

De Fleurquin veroverde in 1925 de Belgische titel in het veldlopen. Het jaar nadien werd hij tweede na Leon Degrande en nam hij op hetzelfde parcours met de Belgische ploeg deel aan de Landencross, waar hij opgaf. Eind dat jaar won hij de volkscross van Le Soir.
In 1927 won De Fleurquin de Belgische titels op de 5000 m en de 10.000 m. In 1931 volgde een tweede titel op de 10.000 m.

### Clubs

De Fleurquin was aangesloten bij AA Gent.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 5000 m | 1927 |
| 10.000 m | 1927, 1931 |
| veldlopen | 1925 |

## Palmares
### 5000 m

* 1926: 3 BK AC
* 1927: 1 BK AC – 15.44,0

### 10.000 m

* 1925: 2 BK AC
* 1927: 1 BK AC – 35.22,0
* 1931: 1 BK AC – 33.17,4

### veldlopen

* 1925: 1 BK AC
* 1926: 2 BK AC
* 1928: 2 BK AC
* 1926: DNF Landenprijs in Stokkel
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* Alfred De Fleurquin, La Dernière Heure, 19 februari 1926
* ↑ Register van de burgerlijke stand van Wachtebeke, geboorteakte 126, 22 oktober 1906
* ↑ Bidprentje begraving
# All Fall Down (Against All Authority)

All Fall Down is het tweede studioalbum van de Amerikaanse ska-punkband Against All Authority. Het werd uitgegeven door Hopeless Records op 13 januari 1998 en is daarmee het eerste album dat de band via dit label uit liet geven. De artwork van het album is gedaan door Omar Angulo.

## Nummers

* "All Fall Down" - 2:11
* "12:00 AM" - 2:38
* "Justification" - 2:16
* "Keep Trying" - 1:47
* "At Our Expense" - 2:15
* "Stand in Line" - 2:03
* "Toby" - 1:16
* "We Don't Need You" - 1:33
* "The Mayhem & the Pain" - 1:51
* "Louder Than Words" - 2:02
* "What the Fuck'd You Expect?" - 2:15
* "Daddy's Little Girl" - 1:21
* "Sk8 Rock" - 1:39
* "Watered Down & Passive" - 1:59
* "When the Rain Begins to Fall" - 1:50
* ↑ (en) AllMusic review. Gearchiveerd op 11 juni 2020.
* ↑ (en) Punknews.org review. Gearchiveerd op 18 mei 2017.
* ↑ (en) Discografie van Against All Authority op Discogs. Gearchiveerd op 26 mei 2021.
# Alex Meenhorst

Alexander Meenhorst (Auckland, 26 februari 1987) is een Nieuw-Zeelands voormalig wielrenner.

## Belangrijkste overwinningen
### 2005

    3 Oceanische Spelen, Beloften

### 2007

    3 Oceanisch kampioenschap op de weg, Beloften

### 2010

    2e etappe Ronde van de Elzas

### 2011

    4e etappe Ronde van Southland

### 2012

    Paris-Mantes-en-Yvelines

## Ploegen

* 2009 – Nazionale Elettronica New Slot-Hadimec
* 2010 – Team NetApp
* 2011 – Team Differdange/Magic-Sportfood.de
* 2012 – Team Differdange/Magic-Sportfood.de
# Amapá (microregio)

Amapá is een van de vier microregio's van de Braziliaanse deelstaat Amapá. Zij ligt in de mesoregio Norte do Amapá en grenst aan de Atlantische Oceaan in het oosten, de mesoregio Sul do Amapá in het zuiden en de microregio Oiapoque in het westen en noorden. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 20.837 km². Midden 2004 werd het inwoneraantal geschat op 17.939.
Drie gemeenten behoren tot deze microregio:
* Amapá
* Pracuúba
* Tartarugalzinho
Mesoregio's: Norte do Amapá · Sul do Amapá Microregio's: Amapá · Macapá · Mazagão · Oiapoque
# Amaporã

Amaporã is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Paraná. De gemeente telt 5.447 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Cidade Gaúcha, Guairaçá, Guaporema, Mirador, Paranavaí en Planaltina do Paraná.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Amapá Clube

Amapá Clube is een Braziliaanse voetbalclub uit de stad Macapá, in de staat Amapá.

## Geschiedenis

De club werd in 1944 opgericht. In 1952 werd de club voor het eerst staatskampioen. De laatste titel dateert van 1990, het laatste amateurseizoen van de competitie. De club speelde nog met enkele onderbrekingen tot 2008 in de hoogste profklasse, maar kon daarna niet meer terugkeren.

## Erelijst

Campeonato Amapaense
    1945, 1950, 1951, 1953, 1973, 1975, 1979, 1987, 1988, 1990
# Bofors 40L60

De Bofors 40mm L/60, Bofors 40L60, of kortweg Bofors gun is een volautomatisch luchtdoelkanon. Het werd in 1931 geïntroduceerd in het Zweedse leger en werd verder in meer dan twintig landen in gebruik genomen. Veel landen hebben het kanon in licentie in productie genomen en het is op grote schaal tijdens de Tweede Wereldoorlog ingezet.

## Fabrikant

Het kanon is een ontwerp van de Zweedse wapenfabrikant Bofors. De eerste kanonnen van dit type kwamen in 1931 in dienst bij de Zweedse strijdmacht. Buiten Zweden is het kanon in diverse landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten in productie genomen. Door de diverse fabrikanten zijn er kleine verschillen opgetreden bij de productie van het kanon.
De VS kozen voor het wapen via Nederland. Nederland was een vroege klant van dit wapen, en de marine combineerde dit met een op drie assen gestabiliseerd onderstel (door Hazemeyer gepatenteerd). Na de val van Nederland demonstreerde de Hr.Ms. Van Kinsbergen (opererend in de Caraïbische Zee) een watergekoelde versie van dit wapen aan de Amerikaanse marine, die meteen overtuigd was en het goede voorbeeld volgde.
De VS startten productie van dit wapen gedurende de Tweede Wereldoorlog overigens illegaal, zonder toestemming van de Zweedse fabrikant. Pas later werd overeenstemming met de Zweden bereikt.

## Beschrijving

Het kanon heeft een kaliber van 40 millimeter. De lengte van het wapen is 60 kalibers (2400mm), vandaar de aanduiding 40L60 (waarbij de L voor "lang" staat). Aangezien de eigenlijke loop korter is kan het wapen ook 40L56 genoemd worden. Als een mondingsrem gemonteerd is, is het wapen overigens langer.
De vuursnelheid is 120 schoten per minuut. Vier granaten worden per keer in het laadsysteem gevoerd. De granaten hebben een gewicht van ongeveer 1 kilogram, kleine afwijkingen zijn mogelijk afhankelijk van het type en functie. De elevatie van de loop ligt tussen de -5 en 90 graden. Het kanon had een maximaal bereik van zo’n 4500 meter, maar het was effectief tegen vliegtuigen op een hoogte van 2500 meter.
De mobiele versie van het kanon is gemonteerd op een aanhangwagen met een draaiplateau. Tegen landdoelen was er een pantserdoorborende granaat beschikbaar. De granaat kon 52mm pantser doorboren op een afstand van 914 meter.

## Opvolger

In het begin van de jaren vijftig werd deze versie vervangen door de Bofors 40L70.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 (en) Jane’s Armour and Artillery 1985-86, ed. C.F. Foss, uitgever: Jane’s Publishing Company, London, 1985, ISBN 0 71060820 9, p.646-647
* ↑ W. Klinkert, R.U.M.M. Otten, J.F. Plasmans, 75 jaar Luchtdoelartillerie 1917 – 1992, uitg. Sectie Militaire Geschiedenis Koninklijke Landmacht (1992) ISBN 9789070677305
* ↑ R.W. Hoksbergen en J. Kroon, Nederlandse Artillerie vanaf 1945, uitg. Vereniging Officieren Artillerie (1998)
# Callimormus alsimo

Callimormus alsimo is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Heinrich Benno Moschler.
# Vladimirkathedraal

Vladimirkathedraal kan verwijzen naar:,
* Vladimirkathedraal (Astrachan)
* Vladimirkathedraal (Chersonesos)
* Vladimirkathedraal (Kiev), Oekraïne
* Vladimirkathedraal (Sebastopol), Oekraïne
* Vladimirkathedraal (Sint-Petersburg), Rusland
* Vladimirkathedraal (Voronezj), Rusland
genoemd naar Vladimir van Kiev
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vladimirkathedraal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Puntius bimaculatus

Puntius bimaculatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Bleeker.
* ↑ (en) Puntius bimaculatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Puntius bimaculatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# CANT Z.506

De CANT Z.506 Airone (reiger) was een Italiaans watervliegtuig van de vliegtuigbouwer CANT. De Z.506 werd ontwikkeld als burgertoestel. De militaire versie deed dienst in de Italiaanse luchtmacht (Regia Aeronautica) boven de Middellandse Zee tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het driemotorige toestel had een topsnelheid van 390 km/u.
De militaire versie was bewapend met twee mitrailleurs, een in een geschutskoepel bovenaan en een onderaan. Als bommenwerper kon het toestel een bommenlading van 1650 kg vervoeren. In die rol werd het gebruikt tegen Franse en Griekse doelen en tegen de Britse Middellandse Zeevloot. Het toestel voerde ook verkenningsvluchten en reddingsacties op zee uit. Een bekende verkenning werd uitgevoerd door de oorlogsheld Carmelo Raiti.
# Synanthedon scarabitis

Synanthedon scarabitis is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Synanthedon scarabitis is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Meyrick in 1921. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Uruguay op de Olympische Zomerspelen 1968

Uruguay nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1968 in Mexico-Stad, Mexico. In tegenstelling tot de vorige editie werd dit keer geen medaille gewonnen.

## Resultaten en deelnemers per onderdeel
### Atletiek

* Albertino Etchechurry
* Armando González
* Josefa Vincent

### Boksen

* Mario Benítez
* Juan Carlos Rivero
* Carlos Alberto Casal
* Nolberto Freitas

### Wielersport

* Luis Barrufa
* Walter Garré
* Luis Sosa
* René Deceja
* Jorge Jukich

### Schermen

* Alberto Varela

### Roeien

* Emilio Ahlers
* José Ahlers
* Luis Colman
* Esteban Masseilot
* José Sigot

### Zeilen

* Fernando Thode

### Schieten

* Enrique Barragán
* Arturo Porro
* Walter Vera

### Zwemmen

* Ruth Apt Leheimer
* Lylian Castillo
* Emilia Figueroa
* Ana María Norbis
* Felicia Ospitaleche
* (es) Montevideo.com
* (en) (fr) Organizing Committee of the Games of the XIX Olympiad (1969). Mexico 68; Official Report. Miguel Galas, S. A., Mexico.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1968; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5, deel 6, deel 7 en deel 8.
Afghanistan · Algerije · Amerikaanse Maagdeneilanden · Argentinië · Australië · Bahama's · Barbados · België · Bermuda · Birma · Bolivia · Bondsrepubliek Duitsland · Brazilië · Brits-Honduras · Bulgarije · Canada · Centraal-Afrikaanse Republiek · Ceylon · Chili · Colombia · Congo-Kinshasa · Costa Rica · Cuba · Denemarken · Dominicaanse Republiek · Duitse Democratische Republiek · Ecuador · El Salvador · Ethiopië · Fiji · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Ghana · Griekenland · Groot-Brittannië · Guatemala · Guinee · Guyana · Honduras · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Kameroen · Kenia · Koeweit · Libanon · Libië · Liechtenstein · Luxemburg · Madagaskar · Maleisië · Mali · Malta · Marokko · Mexico · Monaco · Mongolië · Nederland · Nederlandse Antillen · Nicaragua · Nieuw-Zeeland · Niger · Nigeria · Noorwegen · Oeganda · Oostenrijk · Pakistan · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · San Marino · Senegal · Sierra Leone · Singapore · Soedan · Sovjet-Unie · Spanje · Suriname · Syrië · Taiwan · Tanzania · Thailand · Trinidad en Tobago · Tunesië · Turkije · Tsjaad · Tsjecho-Slowakije · Uruguay · Venezuela · Verenigde Arabische Republiek · Verenigde Staten · Vietnam · Zambia · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Vladimirkathedraal (Voronezj)

De Vladimirkathedraal (Russisch: Владимирский собор; Vladimirski sobor) was een Russisch-orthodoxe kathedraal in de Russische stad Voronezj. De kathedraal werd in 1931 opgeblazen.

## Geschiedenis

De bouw van de kathedraal was een initiatief van de bisschop van Voronezj, Benjamin Smirnov (1829-1890), ter gelegenheid van de viering van het 900-jarig jubileum van de kerstening van Rusland. De gemeenteraad stemde op 30 juni 1888 in met het initiatief, echter na de viering van het jubileum luwde de belangstelling voor het project. Met de komst van een nieuwe bisschop Anastasi Dobradin (1828-1913) in 1890 werden de plannen weer opgepakt. In 1894 werd de locatie gekozen voor de kathedraal en twee jaar later startten de bouwwerkzaamheden. Architect van de nieuwe kerk was Antonovitsj Kjoei, een leerling van de vermaarde Russische architect Konstantin Thon. Naast de bouwplaats stond zoals gebruikelijk een tijdelijke kerk van hout. De voltooiing van de bouw vond plaats in 1909 en de afronding van de laatste werkzaamheden eerst in 1918. Op de Russisch-orthodoxe feestdag van opwekking van Lazarus wijdde aartsbisschop Tichon Nikanorov de kathedraal.

## Sovjet-periode

In hetzelfde jaar van de wijding werden de bezittingen van de kerk door de nieuwe machtshebbers geconfisqueerd. Vervolgens werd de kerk enige tijd als graanschuur gebruikt. Op 10 mei 1931 viel het besluit om de kathedraal te slopen. Nog in de zomer van hetzelfde jaar werd de kathedraal opgeblazen. Op de plaats kwam een groenvoorziening. Dicht bij de oude plaats van de kathedraal werd in de jaren 1998-2009 de Verkondigingskathedraal gebouwd, die een treffende gelijkenis vertoont met de oude Vladimirkathedraal.
# Viļakas novads

Viļakas novads was tussen 2009 en medio 2021 een gemeente in Letgallen in het oosten van Letland. De hoofdplaats was Viļaka.
De gemeente was in 2009 ontstaan bij een herindeling, waarbij de stad Viļaka en de landelijke gemeenten Kuprava, Medņeva, Susāji, Šķilbēni, Vecumi en Žīguri waren samengevoegd.
Op 1 juli 2021 ging Viļakas novads, samen met de gemeenten Baltinavas novads en Rugāju novads en de bestaande gemeente Balvu novads op in de nieuwe gemeente Balvu novads.
* ↑ The Ministry of Regional Development and Local Government of the Republic of Latvia
* ↑ Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās Aantal inwoners zelfstandige gemeenten, 1 juli 2018; geraadpleegd 16 februari 2019
Steden van de Republiek (republikas pilsētas): Daugavpils · Jēkabpils · Jelgava · Jūrmala · Liepāja · Rēzekne · Riga · Valmiera · Ventspils Gemeenten (novadi): Aglona · Aizkraukle · Aizpute · Aknīste · Aloja · Alsunga · Alūksne · Amata · Ape · Auce · Ādaži · Babīte · Baldone · Baltinava · Balvi · Bauska · Beverīna · Brocēni · Burtnieki · Carnikava · Cēsis · Cesvaine · Cibla · Dagda · Daugavpils · Dobele · Dundaga · Durbe · Engure · Ērgļi · Garkalne · Grobiņa · Gulbene · Iecava · Ikšķile · Inčukalns · Ilūkste · Jaunjelgava · Jaunpiebalga · Jaunpils · Jēkabpils · Jelgava · Kandava · Kārsava · Kocēni · Koknese · Krāslava · Krimulda · Krustpils · Kuldīga · Ķegums · Ķekava · Lielvārde · Līgatne · Limbaži · Līvāni · Lubāna · Ludza · Madona · Mālpils · Mārupe · Mazsalaca · Mērsrags · Naukšēnu · Nereta · Nīca · Ogre · Olaine · Ozolnieki · Pārgauja · Pāvilosta · Pļaviņas · Preiļi · Priekule · Priekuļi · Rauna · Rēzekne · Riebiņi · Roja · Ropaži · Rucava · Rugāji · Rundāle · Rūjiena · Salacgrīva · Sala · Salaspils · Saldus · Saulkrasti · Sēja · Sigulda · Skrīveri · Skrunda · Smiltene · Stopiņi · Strenči · Talsi · Tērvete · Tukums · Vaiņode · Valka · Varakļāni · Vārkava · Vecpiebalga · Vecumnieki · Ventspils · Viesīte · Viļaka · Viļāni · Zilupe