OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Věžnička

Věžnička (Duits: Klein Wieznitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Jihlava. Věžnička telt 116 inwoners.
Arnolec · Batelov · Bílý Kámen · Bítovčice · Bohuslavice · Borovná · Boršov · Brtnice · Brtnička · Brzkov · Cejle · Cerekvička-Rosice · Černíč · Čížov · Dlouhá Brtnice · Dobronín · Dobroutov · Dolní Cerekev · Dolní Vilímeč · Doupě · Dudín · Dušejov · Dvorce · Dyjice · Hladov · Hodice · Hojkov · Horní Dubenky · Horní Myslová · Hostětice · Hrutov · Hubenov · Hybrálec · Jamné · Jersín · Jezdovice · Ježená · Jihlava · Jihlávka · Jindřichovice · Kalhov · Kaliště · Kamenice · Kamenná · Klatovec · Kněžice · Knínice · Kostelec · Kostelní Myslová · Kozlov · Krahulčí · Krasonice · Lhotka · Luka nad Jihlavou · Malý Beranov · Markvartice · Měšín · Milíčov · Mirošov · Mrákotín · Mysletice · Mysliboř · Nadějov · Nevcehle · Nová Říše · Olšany · Olší · Opatov · Ořechov · Otín · Panenská Rozsíčka · Panské Dubenky · Pavlov · Plandry · Polná · Puklice · Radkov · Rančířov · Rantířov · Rohozná · Rozseč · Růžená · Rybné · Řásná · Řídelov · Sedlatice · Sedlejov · Smrčná · Stáj · Stará Říše · Stonařov · Strachoňovice · Střítež · Suchá · Svojkovice · Šimanov · Švábov · Telč · Třešť · Třeštice · Urbanov · Ústí · Vanov · Vanůvek · Vápovice · Velký Beranov · Větrný Jeníkov · Věžnice · Věžnička · Vílanec · Volevčice · Vyskytná nad Jihlavou · Vysoké Studnice · Vystrčenovice · Záborná · Zadní Vydří · Zbilidy · Zbinohy · Zdeňkov · Zhoř · Zvolenovice · Žatec · Ždírec
# Vĩnh An (An Giang)

Vĩnh An is een xã, in het district Châu Thành, een van de Vietnamese provincie An Giang in de Mekong-delta.
# Waardeiland

Waardeiland kan verwijzen naar:
* Waardeiland (landschap), het land tussen de Oude en de Nieuwe Rijn in Leiden
* Waardeiland (wijk), een wijk in Leiden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Waardeiland en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Volvarina fauna

Volvarina fauna is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Sowerby I.
# Vorstendom Querfurt

Querfurt was een tot de Opper-Saksische Kreits behorend vorstendom binnen het Heilige Roomse Rijk.
De heerlijkheid Querfurt was sinds 1137 een leen van het prinsbisdom Maagdenburg. Toen de heren van Querfurt in 1496 uitstierven, kwam Querfurt dus bij het prinsbisdom. Bij de Vrede van Praag in 1635 moest het prinsbisdom Querfurt, Jüterbog, Dahme en Burg afstaan aan het keurvorstendom Saksen. Keurvorst Johan Georg I droeg het beheer van deze gebieden in 1650 over aan zijn zoon hertog August van Saksen-Weißenfels.
Op 17 februari 1663 werd een verdrag gesloten, waardoor een zelfstandig vorstendom Saksen-Querfurt ontstond. Het vorstendom werd onafhankelijk van het keurvorstendom Saksen, was rijksvrij en was vertegenwoordigd in de Opper-Saksische Kreits. Querfurt was niet vertegenwoordigd in de Rijksdag. Aan een twist met het keurvorstendom Brandenburg werd in 1687 een eind gemaakt. Het vorstendom werd bevrijd van leenbanden met Brandenburg in ruil voor de overdracht van Burg aan Brandenburg.
Na het uitsterven van het huis Saksen-Weißenfels in 1746 kwam het vorstendom aan het keurvorstendom Saksen.
Paragraaf 32 van de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 kende de keurvorst een zetel toe voor het vorstendom Querfurt in de raad van vorsten van de Rijksdag.
Het Congres van Wenen van 1815 voegde het vorstendom bij het koninkrijk Pruisen.

## Bezittingen

Het vorstendom vormde geen aaneengesloten geheel en bestond uit drie ambten die afkomstig waren van het prinsbisdom Maagdenburg (Querfurt, Jüterbog en Dahme) en drie ambten die afkomstig waren van het graafschap Mansfeld (Heldrungen, Wendelstein en Sittichenbach). Na de vereniging met Saksen in 1746 werden de ambten Wendelstein en Sittichenbach herenigd met de Thüringer Kreis.

## Regenten

| regering | naam | geboren | overleden | familie |
| 1650/63-1680 | August | 13-8-1614 | 4-6-1680 | |
| 1680-1697 | Johan Adolf I | 2-11-1649 | 24-5-1697 | zoon |
| 1697-1712 | Johan Georg | 13-7-1677 | 16-3-1712 | zoon |
| 1712-1736 | Christiaan | 23-2-1682 | 28-6-1736 | broer |
| 1736-1746 | Johan Adolf II | 4-9-1685 | 16-5-1746 | broer |
# Vorstendom Moldavië

Het Vorstendom Moldavië (Roemeens: Principatul Moldova, Turks: Bogdan) was een vorstendom op de plek waar nu delen van Roemenië, Moldavië en Oekraïne liggen. De naam Moldavië is afgeleid van de rivier de Moldova die door het gebied stroomt. De hoofdstad was aanvankelijk Suceava en vanaf 1565 Iași.

## Geschiedenis

In de 14e eeuw werd het hertogdom Moldavië gesticht door hertog Dragoș van Maramureș die de opdracht had om het koninkrijk Hongarije te beschermen tegen de Krim-Tataren in het oosten. Bogdan I werd in 1359 de eerste vorst van een onafhankelijke Moldavië nadat hij had geweigerd om Moldavië aan Hongarije toe te voegen. Later werd het hertogdom een vazalstaat van Polen.
De belangrijkste vorst die het hertogdom gekend heeft, was Stefan de Grote (Ștefan cel Mare) die het vorstendom tussen 1457 en 1504 regeerde. Hij slaagde er met zijn leger van bojaren in om Moldavië te behoeden voor buitenlandse overheersing en verwierf vooral als bestrijder van het Ottomaanse Rijk een grote reputatie. Hij stichtte in Moldavië een groot aantal kerken en kloosters. Stefan werd opgevolgd door zwakke vorsten die de regering aan bojaren overlieten. De bojaren betaalden geen belasting, waardoor de staat failliet ging. In 1512 vielen de Ottomanen Moldavië binnen en maakten het tot een vazalstaat van het Ottomaanse Rijk. Deze situatie bleef tot 1859 van kracht. De Moldaviërs waren opstandig waardoor er later nog vele invallen waren van de Ottomanen, Tataren en Russen.
In 1600 slaagde de Walachijse vorst Michaël de Dappere erin om Moldavië, Walachije en Transsylvanië alle drie onder zijn bewind te plaatsen maar deze personele unie duurde echter maar één jaar.
In het begin van de 17e eeuw kreeg het hertogdom Moldavië te maken met de Moldavische Magnaatoorlogen tegen het Ottomaanse Rijk en Polen-Litouwen.
In het begin van de 18e eeuw begonnen de Ottomanen voor het hertogdom Moldavië een vorst te kiezen van de etnisch Griekse fanariotenfamilie uit Constantinopel (Istanboel).
Bij het Verdrag van Boekarest na de Russisch-Turkse Oorlog van 1806-1812, verloor het hertogdom Moldavië Bessarabië, zowat de helft van het hertogelijk grondgebied, aan Rusland en Boekovina aan Oostenrijk. In 1821 verdreef een opstand de impopulaire fanarioten en in 1832 werd er na vele veranderingen het Règlement Organique aangenomen. Nadat Rusland de Krimoorlog (1853-1856) verloren had, bepaalde het Verdrag van Parijs dat Moldavië het zuidelijke gedeelte van Bessarabië met de plaatsen Ismajil, Bolhrad en Cahul kreeg. Dit gebied werd in 1878 weer Russisch, maar toen was Moldavië inmiddels opgegaan in Roemenië.
In 1859 verklaarden Walachije en Moldavië zich onafhankelijk en kozen in het begin van dat jaar dezelfde vorst, Alexander Johan Cuza. De verenigde vorstendommen vormden vanaf 1862 het koninkrijk Roemenië.
# WTA-toernooi van Sofia

Het WTA-toernooi van Sofia was een tennistoernooi voor vrouwen dat tweemaal (in 1988 en in 1989) plaatsvond in de Bulgaarse hoofdstad Sofia. De officiële naam van het toernooi was Vitosha The New Otani.
De WTA organiseerde het toernooi, dat in de categorie "Tier V" viel en werd gespeeld op gravelbanen.
Er werd door 32 deelneemsters per jaar gestreden om de titel in het enkelspel, en door 16 paren om de dubbelspeltitel. Aan het kwalificatietoernooi voor het enkelspel namen 32 speel­sters deel, met vier plaatsen in het hoofdtoernooi te vergeven.

## Enkel- en dubbelspeltitel in één jaar

| speelster | in het jaar |
| Conchita Martínez | 1988 |

## Finales
### Enkelspel

| Datum | Naam | Cat. | ($) | Ondergrond | Winnares | Verliezend finaliste | Uitslag |
| 1988-08-08 | Vitosha The New Otani | Tier V | 100.000 | gravel, buiten | Conchita Martínez | Barbara Paulus | 6-1, 6-2 |
| 1989-07-31 | Vitosha The New Otani | Tier V | 50.000 | gravel, buiten | Isabel Cueto | Katerina Maleeva | 6-2, 7-6 |

### Dubbelspel

| Datum | Naam | Cat. | ($) | Ondergrond | Winnaressen | Verliezend finalistes | Uitslag |
| 1988-08-08 | Vitosha The New Otani | Tier V | 100.000 | gravel, buiten | Conchita Martínez Barbara Paulus | Sabrina Goleš Katerina Maleeva | 1-6, 6-1, 6-4 |
| 1989-07-31 | Vitosha The New Otani | Tier V | 50.000 | gravel, buiten | Laura Garrone Laura Golarsa | Silke Meier Elena Pampoulova | 6-4, 7-5 |
# WTA-toernooi van Makarska

Het WTA-toernooi van Makarska was een eenmalig tennistoernooi voor vrouwen dat van 13 tot en met 19 april 1998 plaatsvond in de Kroatische plaats Makarska. De officiële naam van het toernooi was Makarska International Ladies.
De WTA organiseerde het toernooi, dat in de categorie "Tier IV" viel en werd gespeeld op gravel.
Er werd door 32 deelneemsters gestreden om de titel in het enkelspel, en door 16 paren om de dubbelspeltitel. Aan het kwalificatietoernooi voor het enkelspel namen 32 speelsters deel, met vier plaatsen in het hoofdtoernooi te vergeven.
Het enkelspeltoernooi werd gewonnen door een kwalificante: Květa Hrdličková uit Tsjechië. Een Sloveens duo, Tina Križan en Katarina Srebotnik, ging met de dubbelspeltitel naar huis.

## Finales
### Enkelspel

| datum$^†$ | winnares | tegenstandster | score | |
| 1998-04-13 | Květa Hrdličková | Li Fang | 6-3, 6-1 | details |
$^†$ De datum komt overeen met de eerste toernooidag.

### Dubbelspel

| jaar | winnaressen | tegenstandsters | score | |
| 1998 | Tina Križan Katarina Srebotnik | Jevgenia Koelikovskaja Karin Kschwendt | 7-6, 6-1 | details |

## Trivia

* Op dezelfde locatie vond van 1996–2009 jaarlijks (dikwijls meermalen per jaar) een graveltoernooi onder auspiciën van de ITF plaats.

## Externe link

* (en) Toernooischema WTA
ITF-toernooien (mannen en vrouwen)
ATP-toernooien (mannen) – ATP-seizoen 2024
WTA-toernooien (vrouwen) – WTA-seizoen 2024
Voormalige toernooien mannen
Voormalige toernooien vrouwen
Voormalige amateurtoernooien
# Wapen van Beek (Limburg)

Het wapen van de Nederlandse gemeente Beek in Limburg is op 3 december 1982 door de Hoge Raad van Adel toegekend. Het verving het wapen uit 1853.

## Geschiedenis

Beek had een eigen schepenbank in het land van Valkenburg. Vanaf 1458 had deze een zegel met daarin een afbeelding van St. Maarten en een schildje met een leeuw onder het hoofd van het paard. De Heerlijkheid was tot 1794 geheel of gedeeltelijk in bezit van de Duitse Orde. Onbekend is waarom het wapen met een voorstelling van Thetis, een algemeen symbool voor rechtspraak en niet historisch voor Beek, is aangevraagd.
In 1982 fuseerde de gemeente met Spaubeek, waarna een nieuw wapen werd aangevraagd. Ditmaal werd gekozen voor een wapen met een historische achtergrond: een combinatie van de wapens van de heren van Valkenburg (leeuw) en van de Duitse Orde (kruis), boven het wapen van de familie Van Huyn van Amstenrade (slangenkopkruis en koeken). Dit gedeelte is afkomstig van het wapen van Spaubeek.

## Blazoenen
### Blazoen van 1853

De beschrijving van het eerste wapen van Beek luidt als volgt:
   Van zilver beladen met eene op een natuurlijke grond staande Themis au naturel, in lazuren boven- en purperen onderkleed, geblinddoekt van zilver, regts leunende op een zwaard van hetzelfde, links eene gouden weegschaal vasthoudende.

### Blazoen van 1982

De huidige beschrijving luidt als volgt:
   Doorsneden : I in zilver een uitkomende dubbelstaartige gekroonde leeuw van keel, gaande over een kruis van sabel; II gedeeld: a in keel een dubbel slangenkopkruis van zilver, b in zilver 3 koeken van keel. Het schild gedekt met een gouden kroon van 3 bladeren en 2 parels.
N.B.: de heraldische kleuren in het wapen zijn zilver (wit), keel (rood), sabel (zwart), goud (geel).

## Verwante wapens

Onderstaande wapens zijn verwant aan dat van Beek:
* Het wapen van Spaubeek
* Het familiewapen van Van Valkenburg met de Valkenburgse leeuw
# Waiporia extensa

Waiporia extensa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Orsolobidae.
Het dier behoort tot het geslacht Waiporia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Raymond Robert Forster.
# Wapen van Lochem

Het wapen van Lochem is het wapen van de gemeente Lochem, bestaande uit een combinatie van de wapens van Lochem, Laren/Verwolde en Gorssel. De beschrijving luidt:
"Gevierendeeld; I in azuur een dubbelstaartige gekroonde leeuw van goud, getongd en genageld van keel; II in goud drie mispelbloemen van keel, III in goud drie bollen van sabel; IV in azuur een dubbele burcht van goud, beide delen met vijf kantelen, geopend en verlicht van sabel. Het schild gedekt met een gouden kroon van vijf bladeren".

## Geschiedenis

* Bevestiging 1816
* Herziening van 1956 (mispelbloemen)
* Wijziging van 1972 (penningen)
Op het oudste stadszegel van Lochem staat een afbeelding van een gouden klimmende leeuw met drie mispelbloemen. In 1816 werd de gemeente Lochem met het oude stadswapen bevestigd:
“zijnde van lazuur, beladen met een gekroonden klimmenden leeuw van goud, verzeld van drie vijfpuntige sterren, staande twee op zijde en een en pointe”
De oorspronkelijke mispelbloemen werden foutief als sterren gezien. Ook de dubbele staart van de Gelderse leeuw werd vergeten. Bij een herziening van het wapen op 2 januari 1956 werden deze fouten gecorrigeerd. De beschrijving van dit wapen luidt:
"In azuur een gekroonde, dubbelstaartige leeuw van goud, getongd en genageld van keel, vergezeld van drie vijfbladerige mispelbloemen van goud. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.."
Het wapen werd wederom gewijzigd (wegens het samengaan met de gemeente Laren op 1 augustus 1971) volgens de wapenverlening van het Koninklijk op 7 juli 1972, de beschrijving luidt:
“In azuur een gekroonde dubbelstaartige leeuw van goud, getongd en genageld van keel, ter weerszijden en beneden vergezeld van een penning van goud. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parels”
Hier werden de mispelbloemen vervangen door de penningen van Laren/Verwolde.
Het huidige wapen werd ingevoerd in 2005, toen ook Gorssel met Lochem samenging. Het wapen bestaat uit alle elementen uit voorgaande wapens, de oude symbolen van Lochem, nu elk in een eigen kwartier. De onderste kwartieren bestaan uit de penningen van Laren/Verwolde en de burcht van Gorssel. De oude gravenkroon met drie fleurons werd vervangen door een markiezenkroon met vijf fleurons.

## Verwante wapens

* Het wapen van Laren
* Het wapen van Gorssel
* Het wapen van Verwolde
* Het wapen van Gelre
# Watertoren (Meeuwen)

De watertoren aan de Broekkantstraat in Meeuwen is de enige metalen en bolvormige watertoren in de Belgische provincie Limburg. De toren werd gebouwd in 1970, is vijftig meter hoog en heeft een capaciteit van 1000 kubieke meter. Het water in de kuip wordt gewonnen in As en Eisden en is bestemd voor Midden-Limburg.
Beringen · Beverlo · Bilzen (Brugstraat) · Bilzen (Hasseltstraat) · Bocholt (Driemorgenstraat) · Bocholt (Grote Baan) · Borgloon · Bree · Diepenbeek · Genk (Boslaan) · Genk (Priesterhaagstraat) · Genk (Vogelkersstraat) · Groot-Gelmen · Hamont (Oude Watertorenstraat) · Hamont (Watertorenstraat) · Hasselt (Armand Hertzstraat) · Hasselt (Hoogveld) · Hasselt (Kempische Steenweg) · (Hasselt (Kuringersteenweg) · Hasselt (Sint-Truidersteenweg) · Hasselt (Willekensmolenstraat) · Hechtel · Helchteren · Herderen · Hoesselt · Houthalen · Kaulille · Koersel (Corceliusstraat) · Koersel (Koolmijnlaan) · Kuringen · Kwaadmechelen · Lanaken · Lommel (A. Philipsweg) · Lommel (Hoogstraat) · Lummen (Industrieweg) · Lummen (Sint-Ferdinandstraat) · Meeuwen · Paal · Peer · Rosmeer · Rutten · Tessenderlo · Tongeren (Overhaemlaan) · Tongeren (Watertorenstraat) · Veldwezelt · Vroenhoven · Zolder (Galgenbergstraat) · Zolder (Koolmijnlaan) · Zutendaal
# Watertoren (Meije)

De watertoren in De Meije (Nederland) is ontworpen door architecten C.B Posthumus Meyjes en J.J. van der Linden en is gebouwd in 1931–1932 door aannemersbedrijf Bollen uit Hilversum in opdracht van de pas opgerichte waterleidingmaatschappij De Elf Gemeenten naar ontwerp van ingenieursbureau Dwars, Hederik en Verhey (DHV). Als een van de eerste torens werd deze watertoren gebouwd met het systeem van glijbekisting: telkens nadat het beton droog was geworden, werd de bekisting een stukje hoger getakeld. Dat is nog te zien aan de gelijkmatige horizontale ringen om de toren.
De toren is algemeen bekend onder de naam Pietje Potlood of Het Zoutvat. Hij is in bezit van drinkwaterbedrijf Oasen en heeft sinds 2001 de status van rijksmonument. De toren is 57,65 meter hoog. Het waterreservoir boven in de toren heeft een inhoud van 450 m$^3$. De kleine raampjes in de strakke gevel en een opvallende daklijst zorgen voor detaillering in het overigens typische voorbeeld van nieuwe zakelijkheidbouw.
In 1977 is de toren gerestaureerd, en werd wit geschilderd in plaats van grijs. Naar verluidt werd er duizend liter reparatiemortel en tweehonderd liter witte betonverf voor gebruikt.
Alblasserdam · Alphen aan den Rijn (Hoorn · Prins Hendrikstraat) · Barendrecht · Bergambacht · Bodegraven · Boskoop · Boven-Hardinxveld · Brielle · Delft (Wateringsevest · Stromingslaboratorium · Getijmodellaboratorium) · Den Haag · Dirksland · Dordrecht (Villa Augustus · DuPont) · Dubbeldam · Gorinchem · Gouda · 's Gravendeel · Hazerswoude-Rijndijk · Heinenoord · Hellevoetsluis · Hillegom · Hendrik-Ido-Ambacht · Katwijk · Klaaswaal · Krimpen aan de Lek · Kwintsheul · Leerdam (1900 · 1912 · 1929) · Leiden · Loosduinen · Maassluis · Meije · Monster · Moordrecht · Naaldwijk · Nieuw-Lekkerland · Noordwijk · Oud-Beijerland · Ouderkerk aan den IJssel · Poeldijk · Rijsoord · Rijswijk (Jaagpad · Sammersweg) · Roelofarendsveen · Rotterdam (De Esch · Delfshaven · IJsselmonde · Mallegat · Europoort) · Sassenheim · Schoonhoven · Sliedrecht · Slikkerveer · Strijen · Vlaardingen (1885 · 1895 · Nieuwe) · Voorburg · Voorschoten · Wassenaar · Zoetermeer · Zuidzijde · Zwijndrecht
# Waret-la-Chaussée

Waret-la-Chaussée is een dorp in de Belgische provincie Namen, en een deelgemeente van de Waalse gemeente Éghezée. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Éghezée.
Waret-la-Chaussée ligt in het zuiden van de gemeente Éghezée langs de weg van Éghezée naar Namen waarlangs er lintbebouwing is. De dorpskom van Waret-la-Chaussée ligt ten oosten van de steenweg. Het dorp heeft zich ontwikkeld van een landbouwdorp tot een woondorp en heeft een sterk groeiende bevolking vanwege de nabijheid van en de goede verbinding met de stad Namen.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Quintinuskerk uit de 18de eeuw. De kerk werd gebouwd door de abdij van Gembloers. Ook de pastorie dateert uit de 18de eeuw.
* Verscheidene 17de- en 18de-eeuwse boerderijen
* De "Vrijheidsboom van Warétois", een witte paardenkastanje die in 1796 werd geplant op bevel van de Franse bezetters, om de val van de "tiran" Lodewijk XVI te vieren. In 1807 werd aan de voet van de boom een klein stenen altaar geplaatst dat werd gewijd aan Sint-Jozef, de beschermheilige van ambachtslieden en arbeiders. Voor de bewoners is de kastanje het symbool van het behoud van het landelijk karakter van hun dorp. In 2020 was de boom de Belgische inzending voor de wedstrijd "Europese boom van het jaar", waar hij de vijftiende plaats behaalde.
Deelgemeenten: Aische-en-Refail · Bolinne · Boneffe · Branchon · Dhuy · Hanret · Leuze · Liernu · Longchamps · Mehaigne · Noville-sur-Mehaigne · Saint-Germain · Taviers · Upigny · Waret-la-Chaussée Belgische gemeenten · arrondissement Namen · provincie Namen · Wallonië
# Wakkerendijk 120

Wakkerendijk 120 is een gemeentelijk monument aan de Wakkerendijk in Eemnes in de provincie Utrecht.
De oudste vermelding van een boerderij op deze plek dateert van het begin van de achttiende eeuw. In de langhuisboerderij was in de tweede helft van de negentiende eeuw een winkel en een stille kroeg ondergebracht.
De nok van het rietgedekte zadeldak staat haaks op de dijk. Onder het opkamervenster bevindt zich een dichtgemetseld opkamervenster.
# Watertoren van Ter Cluysen

De watertoren van Ter Cluysen in Ter Cluysen (Frans: L'Ermite), Eigenbrakel werd gebouwd in 1904. Een vrijwel identieke toren uit 1906, maar met een kuip van 800 m³, bevindt zich aan de andere kant van de stad.

## Beschrijving

De cirkelvormige bakstenen schacht op een natuurstenen voet ondersteunt een metalen kuip (300 m³) verborgen achter een ommanteling van groen en wit geglazuurde bakstenen. De witte bakstenen vormen de achtergrond voor de ruitvormen die uit groene stenen bestaan. In de ommanteling bevinden zich rechthoekige vensters. Vanwege de art-deco-stijl verkreeg de toren de status van beschermd monument.

## Externe link

* Afbeeldingen van het interieur
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Château d'eau de l'Ermite op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Watertorenweg

De Watertorenweg is een straat in Steenbergen, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De straat loopt van de Nassaulaan in Steenbergen-Noord naar de Noorddonk.
De straat vormde voor een groot gedeelte van de 20ste eeuw enkel lintbebouwing op de wegen naar Dinteloord en de dijken naar Kruisland. Pas na de aanleg van de nieuwe wijk 'Noord' vormt de Watertorenweg één geheel met de rest van de stad. De straat is vernoemd naar de Oude Watertoren uit 1924 die zich tot 1944 (toen hij werd opgeblazen door de terugtrekkende Duitsers) in de straat bevond. Op dezelfde plaats is in 1950 de Nieuwe Watertoren gebouwd.
# Waldbröl

Waldbröl is een stad en gemeente in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, gelegen in het Oberbergischer Kreis. De gemeente telt 19.599 inwoners (31 december 2020) op een oppervlakte van 63,32 km².

## Geboren

* Jan Schlaudraff (18 juli 1983), voetballer

## Afbeeldingen

* Gemeentehuis
* Gezicht vanaf de Marktplatz
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden Nordrhein-Westfalens am 31. Dezember 2020 – Fortschreibung des Bevölkerungsstandes auf Basis des Zensus vom 9. Mai 2011. Landesbetrieb Information und Technik Nordrhein-Westfalen (IT.NRW). Geraadpleegd op 21 juni 2021.
Bergneustadt · Engelskirchen · Gummersbach · Hückeswagen · Lindlar · Marienheide · Morsbach · Nümbrecht · Radevormwald · Reichshof · Waldbröl · Wiehl · Wipperfürth
# Wegbeheerder

Een wegbeheerder is de beheerder van een weg. In de meeste gevallen is de wegbeheerder ook de eigenaar. Tot de taken van een wegbeheerder behoren onder andere de aanleg van nieuwe wegen, het uitvoeren van gepland onderhoud, alsook het repareren van wegdekschade.
Openbare wegen worden meestal beheerd door een overheid of overheidsinstelling, al hoeft dat niet altijd het geval te zijn.
De beheerder van een spoorweg is een spoorwegbeheerder.

## Belgische wegbeheerders

* Gewesten → gewestweg
* Gemeenten → gemeenteweg
* particulieren → privaatweg
Tot 2012 beheerden de Belgische provincies ook provinciewegen, maar deze zijn overgedragen aan het Gewest, dan wel de Gemeente.

## Duitse wegbeheerders

* Bondsrepubliek → Bundesstraße (B-weg) / Bundesautobahn (A-weg)
* Deelstaten → Landesstraße (L-weg)
* Kreisen → Kreisstraße (K-weg)
* Gemeenten → Gemeindestraße
* Particulieren → Privatstraße

## Franse wegbeheerders

* nationale overheid → Route nationale (N-weg)
* Departement → Route départementale (D-weg)

## Nederlandse wegbeheerders

In Nederland is het beheer van de wegen geregeld in de Wegenwet.
* Rijkswaterstaat → rijksweg
* Provincies → provinciale weg
* Gemeenten → lokale weg
* Waterschappen → waterschapsweg
* particulieren → eigen weg en openbare wegen in particulier bezit, waaronder tolwegen