# Cor de Groot (componist)

Cornelis Wilhelmus (Cor) de Groot (Amsterdam, 7 juli 1914 – aldaar, 26 mei 1993) was een Nederlands componist, dirigent en pianist.
Hij was zoon van pianist/artiest Cornelis Wilhelmus de Groot en Elisabeth Anna Leemhuis. Hijzelf trouwde met Cornelia de Haan.
Aanvankelijk studeerde De Groot piano bij Egbert Veen en Ulfert Schults aan het Amsterdams Conservatorium. Tijdens zijn conservatoriumtijd studeerde hij compositie en directie bij Sem Dresden. Hij studeerde in 1932 cum laude af. De Groot zelf gaf op zijn beurt weer pianoles aan Lex van Delden.
In 1936 won hij de vijfde prijs op het internationaal bekende concours voor pianisten in Wenen. Van 1938 tot 1946 was hij docent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij speelde met de belangrijkste orkesten van Nederland, zoals bijvoorbeeld het Residentieorkest onder leiding van Willem van Otterloo. Vanaf 1937 tot 1959 trad hij 73 keer op met de Concertgebouworkest. Hij maakte daarbij kennis met nationale topdirigenten als Willem Mengelberg en Eduard van Beinum, maar ook andere dirigenten van internationale allure zoals Otto Klemperer, Rafael Kubelík, Antal Doráti, Eugene Ormandy en George Szell. Met die laatste speelde hij het Pianoconcert voor de linkerhand van Maurice Ravel. In 1942 voerde hij tweemaal zijn eigen Pianoconcert nr. 1 uit met dat orkest onder leiding van Paul van Kempen. Hij was vanaf 1960 enige tijd muziekregisseur en vanaf 1966 artistiek leider bij de Nederlandse Radio Unie.
Door langdurige problemen met zijn rechterhand werd hij genoodzaakt alleen met de linkerhand piano te spelen, hiervoor heeft hij 70 composities speciaal bewerkt. Andere componisten schreven speciaal voor hem stukken voor de linkerhand, die later gebundeld werden door Donemus in Mano sinistra. Hij componeerde niet alleen voor piano, maar ook schreef hij fluit-, klarinet- en vioolconcerten. Voor het schrijven van amusementsmuziek gebruikte de schuilnaam Guy Sherwood. Hij is vooral bekend geworden door zijn vertolkingen van het klassieke, romantische en Spaanse repertoire. Hij vergat echter ook niet het moderne repertoire van Nederlandse componisten als Jurriaan Andriessen en Henk Badings. Zijn spel is bewaard gebleven in een flink aantal opnamen voor Philips Records.

## Composities (selectie)

* Symphonie classique (1930)
* Pianoconcert nr. 1 in Fis majeur (1931, er volgden er nog twee))
* Concerto classica voor piano en orkest (1932)
* Hoboconcert (1938)
* Concertino voor piano en orkest (1939)
* Concert voor twee piano's (1939)
* Sonatine (1940)
* Fluitconcert (1940)
* Concert voor twee hobo’s en orkest (1940)
* Klarinetconcert (1941)
* Goethe-liederen (1941)
* Bagatellen (quatre-mains) (1947)
* Strijkkwartet (1947, er volgden er nog twee)
* Divertimento (1949) (deel 1 geschreven voor koperblazers en slagwerk; deel 2 voor houtblazers, harp en strijkers; deel 3 voor strijkorkest; deel 4 voor alle muziekinstrumenten)
* Oud-Hollandse suite (1950)
* Music in a nutshell (1950)
* Minutenconcert (1950), elf deeltjes van exact een minuut speeltijd
* Ouverture energico (1951)
* Wilhelmusouverture (1951)
* Capriccio voor piano en orkest (1955)
* Contrasten (1955), een werk van negen deeltjes op de rand van lichte en ernstige muziek
* Variations imaginaires (1961) een werk voor piano linkerhand)
* Balletmuziek
* Filmmuziek
* La patineuse (Sjoukje Dijkstra-wals)

## Externe link

* Vereerd, verguisd, vergeten (podcast over leven en het pianoconcertino 'Music in a nutshell')
* Composities en bewerkingen op www.muziekschatten.nl (bladmuziek, deels gedigitaliseerd)
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina aanvulling 146
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 92
* Cor de Groot op Discogs
* Rouwadvertentie De Telegraaf, 2 juni 1993
* ↑ Als plaats van overlijden wordt ook wel Blaricum/Laren genoemd.
* ↑ Archief Concertgebouworkest online, geraadpleegd 19 mei 2018
* ↑ Jean-Pierre Thiollet, 88 notes pour piano solo, Neva Editions, 2015, p. 51 & 53. ISBN 978 2 3505 5192 0
* ↑ Delpher, geraadpleegd op 8 december 2022
* Biblioteca Nacional de España: XX1739058
* Bibliothèque nationale de France: cb13822777c (data)
* CiNii: DA12908168
* Gemeinsame Normdatei: 124709435
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8159 1703
* Library of Congress Control Number: n84157519
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007347353605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 102967261
* Système universitaire de documentation: 234377003
* Virtual International Authority File: 79168405
* WorldCat (via VIAF): 79168405