OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ahmose-Henoettamehoe

Ahmose-Henoettamehoe (Oudegyptisch voor: Kind van de maan - Meesteres van Beneden-Egypte) was een oud-Egyptische prinses en later koningin uit de late 17e vroeg 18e dynastie, die naast Ahmose I heerste in het Nieuwe Rijk.

## Familie

Ahmose-Henoettamehoe was een dochter die Ahmose-Inhapi van haar broer-gemaal Seqenenre Tao II had. Waarschijnlijk was zij zelf in de echt verbonden met haar halfbroer Ahmose I, gezien haar titels, waaronder 'koninklijke vrouwe' (hmt-nisw), grote koninklijke vrouwe (hmt-niswt-wrt), koninklijke dochter (s3t-niswt) en koninklijke zuster (snt-niswt).. Ahmose-Henuttamehu was een halfzuster van de grote koninklijke vrouwe en godsvrouw van Amon Ahmose-Nefertari.

## Leven en begrafenis

Er is niet veel over Ahmose-Henoettamehoe in leven bekend. De koningin wordt vermeld op een stele die wordt afgeschilderd in Lepsius' Denkmahler.
De mummie van Ahmose-Henoettamehoe werd in 1881 in haar eigen sarcofaag in graftombe DB320 ontdekt en bevindt zich thans in het Egyptisch Museum in Caïro. Het stoffelijk overschot werd door Gaston Maspero onderzocht in december 1882. Henoettamehoe was oude dame toen zij stierf, met een versleten gebit. Er stonden citaten uit het Egyptisch Dodenboek op de bandages van de mummie. Zij werd waarschijnlijk bij haar moeder begraven, haar mummie werd samen met andere mummies na het bewindsjaar 11 van Shoshenq I naar DB320 gebracht. Ahmose-Henuttamehu staat in de lijst van koninklijke voorouders die vereerd werden in de 19e dynastie van Egypte. Zij komt eveneens voor in de tombe van Khabekhnet in Thebe. In de rij bovenaan staat prins Ahmose-Sipair links, en Ahmose-Henoettamehoe staat als vierde dame van links afgebeeld, na de Godsvrouw en Vrouwe van de twee landen Ahmose, en de koninklijke vrouwe Tures.

## Titels

Ahmose-Henoettamehoe droeg de titels:
* Koninklijke dochter
* Koninklijke zuster
* Koninklijke vrouwe
* Grote koninklijke vrouwe
* Meesteres van Beneden-Egypte

## Externe link

* Mummie
* Dodson Aidan & Hilton Dyan, 2004: The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson, ISBN 0-500-05128-3
* Grajetzki, Wolfram, 2005: Ancient Egyptian Queens - A Hieroglyphic Dictionary, Golden House Publications, Londen, ISBN 0-9547218-9-6
* ↑ Grajetzki, 2005
* ↑ Dodson, 2004: p.128
* ↑ Mummy of Ahmose-Henuttamehu. Gearchiveerd op 29 oktober 2021.
* ↑ Kitchen, K.A., Rammeside Inscriptions, Translated & Annotated, Translations, Volume III, Blackwell Publishers, 1996
# Microgaster nigromacula

Microgaster nigromacula is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door de Saeger in 1944.
# Hardigny

Hardigny is een gehucht van de gemeente Bastenaken in de Belgische provincie Luxemburg in het Waalse Gewest.
Deelgemeenten: Bastenaken · Longvilly · Noville · Villers-la-Bonne-Eau · Wardin Overige dorpen: Al-Hez · Arloncourt · Benonchamps · Bizory · Bourcy · Bras · Cobru · Fagnoux · Foy · Hardigny · Harzy · Hemroulle · Horritine · Isle-la-Hesse · Isle-le-Pré · Livarchamps · Losange · Lutrebois · Lutremange · Luzery · Mageret · Marenwez · Marvie · Michamps · Moinet · Mont · Neffe · Oubourcy · Rachamps · Recogne · Remoifosse · Savy · Senonchamps · Vaux · Wicourt Belgische gemeenten · Arrondissement Aarlen · Luxemburg · Wallonië
# WTA-toernooi van Indianapolis

WTA-toernooi van Indianapolis kan verwijzen naar:
* WTA-toernooi van Indianapolis (gravel), een gravel-toernooi in de jaren 1969–1986, ook bekend als US Clay Court Championships
* WTA-toernooi van Indianapolis (VS), een hardcourt-toernooi in de jaren 1972–1973 en 1983–1992, ook bekend als Virginia Slims of Indianapolis
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van WTA-toernooi van Indianapolis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vernonburg

Vernonburg is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Georgia, en valt bestuurlijk gezien onder Chatham County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 138. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 134, een daling van 4 (-2,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Vernonburg.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Vernonburg op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Halecium harrimani

Halecium harrimani is een hydroïdpoliep uit de familie Haleciidae. De poliep komt uit het geslacht Halecium. Halecium harrimani werd in 1901 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.
# Simon Fuller

Simon Fuller (Hastings, 17 mei 1960) is een Britse muziek- en televisieproducer, die het bekendst is als de manager van de Spice Girls en als een van de bedenkers van het Britse Pop Idol en de afleidingen daarvan, zoals American Idol en het Nederlandse Idols.
Fuller is momenteel de chef executive van 19 Entertainment Limited, dat in 1985 werd opgericht. Voor de oprichting van 19 Entertainment, werkte Fuller als uitgever bij Chrysalis Music en als A&R-manager (Chrysalis Records). In het midden van de jaren 80 ontdekte hij Paul Hardcastle en zorgde hij ervoor dat zijn Vietnam-lied "19" op de eerste plaats kwam. Na het succes daarvan, besloot hij dat zijn managementbedrijf 19 Entertainment zou gaan heten. Hij was tevens manager van Annie Lennox, een van de leden van de popgroep Eurythmics.
Fuller was niet de bedenker van de Spice Girls, maar hij zorgde wel voor hun succes. De 'PR koning' (zoals hij 'liefkozend' door de Britse media genoemd werd) bemoeide zich in de jaren 90 ook met de sportwereld, waar hij voetballer Steve McManaman naar Real Madrid begeleidde en later ook manager werd van de superster David Beckham. De voetballer trad, onder grote belangstelling van de media, in het huwelijk met een van de Spice Girls: Victoria Adams. De Spice Girls haalden, onder Fuller, veel successen in de hitlijst, ondanks de grote dominantie van Fullers management. De situatie verslechterde echter, waardoor de groep met Fuller brak.
Fuller hielp niet veel later de solocarrières van voormalige Spice Girls Emma Bunton en Victoria Beckham van de grond te laten komen. Fuller deed later een tweede poging tot het formeren van de tweede Spice Girls: 21st Century Girls; deze groep behaalde echter niet het beoogde succes.
Fuller bleef echter geloven in zijn visie en besloot een gemengde popgroep te creëren. De geschiedenis leerde hem dat hij krachtiger management moest uitoefenen om opstanden te voorkomen. Bij het creëren van zijn volgende project - S Club 7 - was hij zowel manager als bedenker. Hierdoor wist hij zeker dat hij controle over de situatie zou houden.
Na het succes van de S Club, kwam hij met mede-bedenker Simon Cowell met een van de belangrijkste televisieprogramma's sinds 2000: Idols. Door het maken van zorgvuldige contracten streek hij rechten op van het succes van de winnende kandidaten aan zijn shows. Veel van de artiesten die succes behaalden door zijn shows, zoals Kelly Clarkson, Will Young en Kurt Nilsen, zijn aangesloten bij Fullers 19 Management.
In maart 2005 verkocht Fuller zijn bedrijf, 19 Management, voor 192 miljoen dollar aan Robert Sillermans CKX Inc.
In 2011 werd Simon Fuller de nieuwe manager van de Britse formule 1-coureur Lewis Hamilton. In hetzelfde jaar kreeg Fuller een ster op de Hollywood Walk of Fame.
# WTA-toernooi van Pittsburgh

Het WTA-toernooi van Pittsburgh is een voormalig tennistoernooi voor vrouwen dat in 1979 en van 1982 tot en met 1984 plaatsvond in de Amerikaanse stad Pittsburgh. De officiële naam van het toernooi was laatstelijk Virginia Slims of Pittsburgh (bijgenaamd Ginny of Pittsburgh).
De WTA organiseerde het toernooi, dat werd gespeeld op binnenbanen.
Er werd door 32 deelneemsters per jaar gestreden om de titel in het enkelspel, en door 16 paren om de dubbelspeltitel. Aan het kwalificatietoernooi voor het enkelspel namen 32 speel­sters deel, met vier plaatsen in het hoofdtoernooi te vergeven.
De Britse Sue Barker won in 1979 zowel de enkel- als de dubbelspeltitel.

## Officiële namen

| 1979 | Women's Open Greater Pittsburgh |
| 1982 | Avon Futures of Western Pennsylvania |
| 1983–1984 | Virginia Slims of Pittsburgh |

## Enkel- en dubbelspeltitel in één jaar

| speelster | in het jaar |
| Sue Barker | 1979 |

## Finales
### Enkelspel

| Datum | Naam | ($) | Ondergrond | Winnares | Verliezend finaliste | Uitslag |
| 1979-09-10 | Womens Open Greater Pittsburgh | 35.000 | | Sue Barker | Renée Richards | 6-3, 6-1 |
| 1980–1981 | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi |
| 1982-01-25 | Avon Futures of Western Pennsylvania | 40.000 | tapijt, binnen | Claudia Kohde-Kilsch | Eva Pfaff | 6-4, 6-0 |
| 1983-03-07 | Ginny of Pittsburgh | 50.000 | tapijt, binnen | Ginny Purdy | Cláudia Monteiro | 6-2, 7-5 |
| 1984-01-23 | Ginny of Pittsburgh | 50.000 | tapijt, binnen | Andrea Leand | Pascale Paradis | 0-6, 6-2, 6-4 |

### Dubbelspel

| Datum | Naam | ($) | Ondergrond | Winnaressen | Verliezend finalistes | Uitslag |
| 1979-09-10 | Womens Open Greater Pittsburgh | 35.000 | | Sue Barker Candy Reynolds | Bunny Bruning Jane Stratton | 6-3, 6-2 |
| 1980–1981 | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi |
| 1982-01-25 | Avon Futures of Western Pennsylvania | 40.000 | tapijt, binnen | Marjorie Blackwood Susan Leo | Brenda Remilton Sue Saliba | 6-0, 6-3 |
| 1983-03-07 | Ginny of Pittsburgh | 50.000 | tapijt, binnen | Candy Reynolds Paula Smith | Iwona Kuczyńska Trey Lewis | 6-2, 6-2 |
| 1984-01-23 | Ginny of Pittsburgh | 50.000 | tapijt, binnen | Christiane Jolissaint Marcella Mesker | Anna-Maria Fernandez Trey Lewis | 7-6, 6-4 |
# Vuren (kasteel)

Het kasteel Vuren stond in het gelijknamige Nederlandse dorp Vuren, provincie Gelderland. Het kasteel stond ook wel bekend als de Tumelenborch.

## Bouw van het kasteel

In de 13e eeuw was er al sprake van een heerlijkheid Vuren. In 1326 wordt voor het eerst melding gemaakt van een huis te Vuren als Otto van Asperen er mee wordt beleend. Otto was verwant aan het geslacht Van Arkel, en zijn nazaat Otto III raakte dan ook betrokken bij de Arkelse Oorlog begin 15e eeuw. Waarschijnlijk heeft hij nog voor het einde van de 14e eeuw het huis uitgebouwd tot een kasteel.
In 1424 was het kasteel in handen van Otto IV van Vuren. Door vererving kregen Johan van Wije en Johan van Weerdenburch, beiden een erfgenaam van Bely van Weerdenburch, het huis in eigendom. De familie Van Haeften kwam in 1525 in beeld toen Derck van Haeften het kasteel Vuren verkreeg. Zijn zoon Alart werd in 1544 met het slot beleend. In dat jaar duikt ook voor het eerst de naam Tumelenborch op.

## Verwoesting

In het rampjaar 1672 werd het kasteel verwoest door Franse troepen. Desondanks werd de ruïne hierna nog verhuurd: dit zal echter niet zozeer zijn geweest vanwege de restanten van het kasteel, maar vooral vanwege de bijbehorende gronden. In 1681 kon Junier van Bronkhorst, heer van Vuren, de kosten voor het dijkonderhoud van de heerlijkheid Vuren echter niet meer opbrengen, waarna het kasteel terugviel aan de Staten van het Kwartier van Nijmegen.

## Herbouw als landhuis

In 1735 kocht Otto Roeleman Frederik van den Byland de heerlijkheid met de ruïne, waarna hij hier tevens mee beleend werd. Otto en zijn vrouw Anna Constantia van Zevenaer hebben de ruïne waarschijnlijk laten afbreken om er een nieuw landhuis in classicistische stijl te laten bouwen. Hun zoon Carel van Byland werd in 1768 met Vuren beleend maar gaf het drie jaar later over aan Gerrit Meerman. Deze familie bleef tot 1822 eigenaar van het huis. In dat jaar verkochten de erfgenamen het aan de familie Viruly.

## Afbraak

Eind 19e eeuw werden de kosten voor de familie Viruly te hoog. Ze verlieten het landhuis in 1894 en een jaar later werd het afgebroken. Van een deel van het afbraakmateriaal is elders in Vuren een boerderij gebouwd. De kasteelgrachten verdwenen begin 20e eeuw.
Anno 2022 is het voormalige kasteelterrein een weiland met een schuur.
* Kastelen in Gelderland. Matrijs, Utrecht (2013), "Lingewaal", p.275.
* Vuren – Tumelenborch, Kastelenlexicon
* Huis Vuren of de Tumelenburg te Vuren, Mijn Gelderland
# Vuoskurivier

Vuoskurivier (Zweeds: Vuoskujoki; Samisch: Vuoskkojohka) is een rivier die stroomt in de Zweedse gemeente Kiruna. De rivier verzorgt de afwatering van de omgeving van het Vuoskumeer. De rivier stroomt naar het zuiden en levert haar water in bij de Rakisrivier. De Vuoskurivier is 18,590 kilometer lang.
Afwatering: Vuoskurivier → Rakisrivier → (Jostomeer) → (Niskameer) → (Laimoviken) → (Torneträsk) → Torne → Botnische Golf
# Václav Švejcar

Václav Švejcar (Písek, 12 juli 1962) is een Tsjechische schilder van meditatieve beelden. Alhoewel hij autodidact is, behoort hij tot de bekendste kunstenaars van Tsjechië.

## Biografie

Hij leerde de stiel van een scheepvaartmechanicus, deed een abituriëntenexamen in een middelbare school met richting machine-industrie in Strakonice (1983) en studeerde af in de machine-industrie aan de faculteit van de Technische hogeschool in Praag (1990).
Tijdens zijn werk als zeekapitein in 1991 kreeg hij voor de kust van Liberia bij Afrika acute blindedarmontsteking en maakte hij een klinische dood door. Dat veranderde zijn levensconcept en zienswijze grondig. Hij begon om zijn ervaring beeld te geven meditatieve schilderijen te maken, verliet nog hetzelfde jaar zijn beroep als kapitein en wijdde zich helemaal aan het schilderen. Hij heeft daarbij de bedoeling aan de toeschouwers een geruststellende en harmonizerende energie door te geven en zoveel als mogelijk hen te inspireren in hun eigen spirituele zoektocht.

## Werken

Václav Švejcar heeft zijn schilderijen vanaf 1991 door heel Tsjechië veel tentoongesteld, in 1991 ook in New York en behalve in Tsjechië ook samen met anderen in Duitsland (1990), Oostenrijk (1996, 1997 en 2004) en in Florida, Verenigde Staten (2006). Hij houdt dat op zijn website bij. Zijn beelden verschijnen ook in diverse tijdschriften, boeken en op de hoezen van cd's met spirituele muziek.

## Schilderijen

* Brána strážce světla
* Světlo uspokojení
* Pocta dávným plavcům
* Světlo kříže

## Literatuur

* K Funk. Tři duše naboso. Meditace nad duchovní cestou. (Táňa Fišerová, Dana Majdová, Václav Švejcar), 2002. 254 blz, ISBN 80-86179-89-3

## Websites

* (cs) Obrazy Václava Švejcara. eigen website
* (en) spirit of international art blog, 9 april 2006. gearchiveerd
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0013750
* Virtual International Authority File: 85388471
* WorldCat (via VIAF): 85388471
# Václavy

Václavy (Duits: Wazlaw of Watzlau) is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen en maakt deel uit van het district Rakovník. Het dorp ligt 11 km afstand van de stad Rakovník.
Václavy telt 66 inwoners.

## Geografie

Voorheen behoorde ook het gehucht Nový Dvůr tot de gemeente, maar op onbekende datum is het gehucht opgeheven. Er staan nog (ruïnes van) gebouwen, maar het gehucht is verder verlaten.

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van het dorp dateert van 1453.
Sinds 2003 is Václavy een zelfstandige gemeente binnen het Rakovníkdistrict.

## Verkeer en vervoer
### Autowegen

Het dorp ligt aan een regionale weg.

### Spoorlijnen

Er is geen station in het dorp. Het dichtstbijzijnde station is Zavidov op 2,5 km afstand. Dat station ligt aan de spoorlijn Rakovník -Mladotice.

### Buslijnen

In het dorp halteert een buslijn Rakovník - Řeřichy (2 keer per werkdag) en een buslijn Rakovník - Petrovice - Řeřichy (6 keer per werkdag) van vervoerder Transdev Střední Čechy. Daarnaast halteert er een buslijn Rakovník - Čistá (2 keer per werkdag) van vervoerder LEXTRANS.
In het weekend halteert er geen bus in het dorp.

## Galerij

* Bus van ANEXIA (nu: Transdev Střední Čechy) in het dorp
* Gemeentehuis
* Weg door het dorp
* Voormalig woonhuis in Nový Dvůr (1)
* Voormalig woonhuis in Nový Dvůr (2)
* Voormalige oprit in Nový Dvůr
# Wanadongri

Wanadongri is een census town in het district Nagpur van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 17150 mensen in Wanadongri, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 69%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Wanadadi

Wanadadi kan verwijzen naar:

## Indonesië

* Wanadadi (onderdistrict), een onderdistrict in het bestuurlijke gebied Banjarnegara in de provincie Midden-Java
* Wanadadi (plaats), een plaats in het bestuurlijke gebied Banjarnegara in de provincie Midden-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wanadadi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wapen van Assenede

Het wapen van Assenede werd aan de Oost-Vlaamse gemeente Assenede toegekend bij MB van 8 juli 1986. Het wapen wordt als volgt geblazoeneerd:
   Gevierendeeld 1. en 4. in goud een leeuw van sabel, houdend in de rechtervoorpoot een dubbele adelaar van hetzelfde 2. en 3. in zilver een kruis van keel, het hart beladen met een streepschild van goud.

## Symboliek van het wapen

Het wapen van de fusiegemeente combineert dat van het Asseneder Ambacht met dat van het Boekhouter Ambacht, beide onderdeel van de Vier Ambachten. De deelgemeente Assenede was onder het ancien régime de hoofdplaats van het Asseneder Ambacht; tot het Boekhouter Ambacht behoorden de latere deelgemeenten Bassevelde, Boekhoute en Oosteeklo.

## Wapen vóór de fusie

Vóór de fusie in 1976 voerde de gemeente Assenede het wapen van het Asseneder Ambacht, waarvan Assenede oudtijds de hoofdplaats was. Dit wapen combineert de Vlaamse leeuw met de dubbelkoppige adelaar van het Heilige Roomse Rijk: de wereldlijke heer van het Asseneder Ambacht was de graaf van Vlaanderen, de geestelijke heer was de bisschop van Utrecht (en Utrecht lag in het Heilige Roomse Rijk). Het wapen werd voor het eerst aan de gemeente verleend bij Koninklijk Besluit van 15 juli 1818. Aangezien de gemeente in haar aanvraag geen kleuren vermeldde, werden de zogenaamde Rijkskleuren van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (lazuur en goud, d.w.z. blauw en geel) systematisch toegekend. Een nieuw Belgisch Koninklijk Besluit van 12 april 1841 herstelde het wapen in haar historische kleuren.
* Het wapen tussen 1818 en 1841
* Het wapen tussen 1841 en 1976

## Verwante symbolen en wapens

* De vlag van de fusiegemeente Assenede, met de Asseneedse leeuw.
* De leeuw van Vlaanderen.
* De dubbelkoppige adelaar van het Heilige Roomse Rijk.
* Het wapen van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, waaraan het wapen uit 1818 zijn kleuren ontleent.
* Het kruis van Boekhoute.
* Wapen van Wachtebeke.
* Wapen van Zelzate.
# Wapen van Bazel

Het wapen van Bazel werd aan de toenmalige Oost-Vlaamse gemeente Bazel toegekend bij KB van 15 juni 1853. Sinds Rupelmonde in 1976 met de gemeente Kruibeke fuseerde, heeft het wapen geen officiële status meer. Een vertaling van de blazoenering uit 1853 luidt als volgt:
   Achtergrond van lazuur met twee gouden sleutels, afgewend en in schuinkruis geplaatst, in de punt vergezeld van een raap in natuurkleur.

## Symboliek van het wapen

De twee sleutels verwijzen naar Sint-Pieter, de patroonheilige van Bazel. In Matteüs 16:19 zegt Jezus immers tegen Petrus: "Ik zal je de sleutels van het koninkrijk van de hemel geven." (Nieuwe Bijbelvertaling). De raap is het symbool van het Land van Waas. De vlag van Bazel was van blauw en geel, het blauw aan de stok, evenals de naburige gemeenten Rupelmonde en Temse (bron: Heemkundige Kring Wissekerke). Deze kleuren, de zogenaamde rijkskleuren van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werden destijds systematisch toegekend wanneer de gemeente in kwestie geen kleuren vermeldde in haar aanvraag.

## Verwante symbolen en wapens

* De vlag van de voormalige gemeente Bazel
* De raap, symbool van het Waasland
* Het wapen van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, waaraan dat van Rupelmonde zijn kleuren ontleent
* ↑ (en) Hartemink, Ralf, Bazel. Heraldry of the World. Geraadpleegd op 16 maart 2015.
* ↑ www.kruibeke.be
# Waltwilder VV

Waltwilder VV was een Belgische voetbalclub uit Waltwilder. De club was aangesloten bij de KBVB met stamnummer 6211 en had blauw en wit als kleuren. In 2014 ging de club met Bilzerse VV op in fusieclub Bilzerse Waltwilder VV.

## Geschiedenis

De club werd opgericht eind 1958 en sloot zich aan bij de Belgische Voetbalbond. In 1959 ging men daar van start op het laagste provinciale niveau, in die tijd Derde Provinciale.
In 1973 werd Waltwilder VV kampioen in Derde Provinciale en men promoveerde naar Tweede Provinciale. Het eerste verblijf duurde er drie seizoenen, maar in 1976 zakte men terug naar Derde. Dat seizoen nam de club nieuwe terreinen in de Sportveldstraat in gebruik. In 1977 werd Waltwilder VV een vzw. Na twee jaar in Derde Provinciale werd de club er weer kampioen en promoveerde nogmaals naar Tweede Provinciale.
Waltwilder VV bleef in Tweede Provinciale spelen tot de club halverwege de jaren 80 een sterke terugval kende. In 1986 degradeerde men weer naar Derde Provinciale en een jaar later zakte men nog verder weg naar Vierde Provinciale, het allerlaagste niveau.
Na drie jaar op het laagste niveau promoveerde Waltwilder VV in 1990 weer naar Derde Provinciale. Daar kon men zich de volgende seizoenen weer handhaven, vaak in de subtop, tot men in 1998 via de eindronde weer verder promoveerde naar Tweede Provinciale. Na vijf seizoenen werd men daar kampioen en zo promoveerde Waltwilder VV in 2003 voor het eerst in de clubgeschiedenis naar het hoogste provinciale niveau, Eerste Provinciale.
Het eerste verblijf in Eerste Provinciale was van korte duur, want in 2004 volgde na een seizoen weer de degradatie. Na twee jaar in Tweede Provinciale haalde Waltwilder daar de eindronde, die men succesvol afsloot en zo keerde de club in 2005 terug in Eerste Provinciale. Ditmaal kon men zich wel handhaven op het hoogste provinciale niveau.
In 2014 ging de club samen met gemeentegenoot Bilzerse VV, dat op dat moment onderin zijn reeks in Tweede Provinciale speelde. De fusieclub werd Bilzerse Waltwilder VV genoemd en speelde verder met stamnummer 232 van Bilzen. Stamnummer 6211 van Waltwilder werd geschrapt.
# Was het maar weer vakantie!

Was het maar weer vakantie! (oorspronkelijke titel: Vivement les vacances!) is het zevende album uit de Belgische stripreeks Dokus, getekend en geschreven door Godi en Zidrou. Het album heeft geen verhaallijn omdat het een bundeling van korte gags is.

## Hoofdpersonen

Om deze lijst niet te lang te maken worden hier niet de overige (anonieme) leerlingen in Dokus schoolklas genoemd.
* Dokus: De antiheld van het verhaal, hij doet niets liever dan spieken en dollen met zijn beste vriend Fred, een levend skelet dat gebruikt wordt bij de lessen biologie. Als gevolg van zijn lange reeksen nullen blijft hij altijd zitten.
* Leonie: Leonie zit naast Dokus en haalt vrijwel altijd tienen. Toch gaat zij (net als Dokus) nooit over. Dokus en Leonie hebben een soort haat/liefdeverhouding.
* Meneer Peeters: De leraar van Dokus, die het maar niks vindt dat Dokus telkens nullen haalt. Overigens bestookt hij Dokus vrijwel altijd met dezelfde som (te weten 6×7), die Dokus op zijn beurt ook bijna altijd fout heeft. Slechts in een enkele gag laat hij Peeters versteld staan door het antwoord toch te weten.
* Fred: Een levend skelet, hij is de beste vriend van Dokus. Meneer Peeters weet echter niet dat het skelet levend is.
* Knekeltje: Het hondje van Fred. Hij is net als Fred alleen nog maar een verzameling botten.