OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Simonne Brugghe

Simonne Elodia Brugghe (Roeselare, 16 december 1922 - Narangba (Australië), 27 juli 1987) was een Vlaams-Belgische onderwijzeres, verzetsstrijder en militair (laatste in Poolse dienst).

## Biografie

Simonne Brugghe was de dochter van Allard Michiel en Irma Vanmaele. Samen met Alice, haar tweelingzus, en nog twee broers en acht zussen, groeide ze op in Roeselare. Ze behaalde op 28 juni 1941, tijdens de Tweede Wereldoorlog, het onderwijzersdiploma in Tielt. Daardoor ontving ze een pas waarmee ze de gemarkeerde linies kon doorkruisen, wat haar later van pas zou komen.
Via haar ouders kwam ze in contact met het verzet. Op 2 september 1944 ontmoetten zij en haar vader een groep Poolse officieren. Tijdens deze ontmoeting kreeg Simonne haar eerste opdracht: het controleren van informatie over de Duitse verdediging in Roeselare. Ook werd haar gevraagd precieze inlichtingen te verzamelen over de getal- en wapensterkte van de Duitsers. Met een list kon ze de nodige inlichtingen verzamelen. De stad Roeselare werd op 8 september door de Poolse legers van generaal Stanisław Maczek bevrijd.
Op 11 september 1944 werd Simonne Brugghe door het schepencollege benoemd tot interimair onderwijzeres in de lagere afdeling van de Stadsmeisjesschool te Roeselare. Wat later, op 12 december 1944, ontving Simonne tijdens een militaire parade op de Grote Markt te Roeselare het Kruis der Dapperheid, overhandigd door de Poolse generaal Maczek. Dit werd haar niet door iedereen in Roeselare in dank aangenomen en belemmerde haar carrière bij het stedelijk onderwijs.
Simonne Brugghe diende in maart 1945 haar ontslag in en trad in dienst van het Poolse leger dat in tegenstelling tot het Belgische wel vrouwen toe liet. Ze nam dienst in de afdeling ‘YMCA’ van het Poolse bevrijdingsleger. Ze kreeg er de benoeming ‘liaison officer’ (‘verbindingsofficier’) bij de Welfare en zou dit ook blijven tot de Poolse divisie na de oorlog vertrok. Ze besteedde de eerste maanden van haar verblijf in het leger aan het leren van het Pools. Later organiseerde ze als verbindingsofficier de materiële steun voor de mensen die werden bevrijd uit concentratiekampen. Ze was verantwoordelijk voor de toevoer van kledij en materiaal. Om dit alles te vervoeren beschikte ze over een vrachtwagen met chauffeur. Na de demobilisatie van het Poolse leger diende Simonne haar ontslag in.
Nadat ze in Roeselare tevergeefs werk had gezocht, besloot Simonne naar Londen te gaan. Daar vond ze werk als receptioniste. Hier leerde ze haar man, Patrick Crilly, kennen. Omdat Patrick niet direct werk vond in Engeland, verhuisden ze na hun huwelijk naar Australië. Daar werden hun twee kinderen, Marie-Claire en Patrick, geboren. In 1982 werd Brugghe nog in haar thuisstad gehuldigd. Simonne overleed in 1987 in het Australische Narangba ten gevolge van een hartkwaal. Ze ligt begraven op het Caboolture Cemetry te Queensland, Australië.
# Simonka de Jong

Simonka de Jong (Amsterdam, 9 mei 1972) is een Nederlands journalist en documentairemaaktster.
De Jong bezocht het Montessori Lyceum Amsterdam en studeerde vervolgens filosofie en kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Tijdens haar studie verbleef ze enkele perioden in het buitenland, voor verdere studie in Padua en Norwich. Hierna deed ze verschillende vervolgopleidingen op het gebied van scenarioschrijven en regie. Ze werkte als redacteur van het tijdschrift Kunstlicht en voor het dagblad Trouw. Vanaf 2000 werkte ze als medewerker publiciteit bij kunstcentrum De Appel. Vanaf 2002 was ze freelance journalist voor verschillende kranten. In 2004 won ze de scenarioprijs van het IDFA-festival.
In 2005 debuteerde ze op het IDFA met haar documentaire Tsjechisch Kerstfeest over de relatie tussen haar moeder en tante. In 2008 maakte ze de documentaire Yvette over een stoer, maar kwetsbaar Lonsdalemeisje. In 2011 kwam de documentaire Het zwijgen van Loe de Jong uit, waarin ze de relatie tussen haar grootvader Loe de Jong en diens tweelingbroer Sally belicht.
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 292209088
* Virtual International Authority File: 279986229
* WorldCat (via VIAF): 279986229
# Sheila Tlou

Sheila Dinotshe Tlou is een verpleegkundige uit Botswana. Ze is specialist in hiv/aids bestrijding en een voorvechtster van vrouwenrechten. Ook leidt ze verpleegkundigen op. Ze was van 2004-2008 minister van volksgezondheid in Botswana.
Tlou studeerde aan Teachers College van de Columbia-universiteit in de Verenigde Staten. Ze is internationaal actief en een graag geziene gast op conferenties en congressen over aids en vrouwenrechten. In 2002 was ze de spreekster op de Anna Reynvaan Lezing in Amsterdam.
# Simopone bakeri

Simopone bakeri is een mierensoort die tot 2014 was toegekend aan de onderfamilie van de Cerapachyinae maar daarna aan de onderfamilie van de Dorylinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Menozzi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Simopelta vieirai

Simopelta vieirai is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Mackay & Mackay.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Siloam

Siloam kan verwijzen naar:
* Siloam (Georgia), een plaats in de Amerikaanse staat Georgia
* Silwan een wijk in Jeruzalem.
# Sifidius dampfi

Sifidius dampfi is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Lesne.
# Sienna Plantation

Sienna Plantation is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Fort Bend County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1896.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 42,6 km², waarvan 41,8 km² land en 0,8 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Sienna Plantation.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Sienna-Plantation op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Siennica

Siennica kan verwijzen naar verschillende Poolse plaatsen en gemeenten:
* Siennica (gemeente)
* Siennica (powiat Miński)
* Siennica Różana (gemeente)
* Siennica Różana
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Siennica en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Silurichthys citatus

Silurichthys citatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de echte meervallen (Siluridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Ng & Kottelat.
* ↑ (en) Silurichthys citatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Silurichthys citatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sint-Augustinuskerk (Gaanderen)

De Sint-Augustinuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Gaanderen. De kerk is in de jaren 1951 - 1952 gebouwd naar ontwerp van architect Johannes Sluijmer en is gewijd aan Augustinus van Hippo. De kerk is op 21 mei 1952 geconsacreerd door de aartsbisschop van Utrecht, Bernardus Alfrink. De kerk is opgezet als driebeukige bakstenen basiliek in traditionalistische stijl. Het portaal bestaat uit drie entrees. Boven het portaal zijn kleine rondboogvensters verwerkt. In de zijgevels zijn grotere varianten vensters aangebracht. Boven het priesterkoor, dat zich boven het schip uitsteekt, bevindt zich een kleine klokkentoren.
In 2013 werd besloten om de kerk uit de eredienst te onttrekken en het gebouw te verkopen.
* Ronald Stenvert et al, Monumenten in Nederland. Gelderland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist / Waanders Uitgevers, Zwolle 2000
* HH Maria en Laurentiusparochie (2014): Heilige Augustinus - Gaanderen
# Sint-Augustinuskerk (Amsterdam-Noord)

De Sint-Augustinuskerk is een voormalige rooms-katholieke kerk aan de Nieuwendammerdijk in Nieuwendam in Amsterdam-Noord.
# Simulium notatum

Simulium notatum is een muggensoort uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Adams.
# Sint-Romboutscollege

Het Sint-Romboutscollege is een katholiek bisschoppelijk college voor lager en middelbaar onderwijs in Mechelen aan de Veemarkt.
Het onderwijs startte er in oktober 1863 in een periode van een lokale Mechelse schoolstrijd met het liberale stadsbestuur. Deze schoolstrijd was een voorloper van de latere nationale schoolstrijd van 1878 tot 1884.
De gebouwen voor de school werden in 1863 aangekocht door kardinaal Sterckx voor de inrichting van een bisschoppelijk college. Aan de binnenzijde heeft de school neogotische vleugels en de voorgevel, het Hof van Prant, is barok en gaat terug tot de 17de eeuw. Aanpalend aan het Hof van Prant staat een moderne interpretatie ervan, die in eind jaren 80 is opgetrokken.

## Bekende oud-leerlingen

* Luc Van Gorp (1966), voorzitter CM
* Bart Somers (1964), Open VLD-politicus, Vlaams minister-president (2003-2004), burgemeester van Mechelen (vanaf 2001)
* Johan Van Overtveldt (1955), econoom, journalist en N-VA-politicus, minister van Financiën (2014-2018)
* Dirk Verbruggen (1951-2009), dichter en schrijver
* Jacques Vermeire (1951), komiek en acteur
* Luc Van den Brande (1945), CD&V-politicus, Vlaams minister-president (1992-1999)
* Herman de Coninck (1944-1997), dichter
* Paul Goossens (1943), journalist, voormalig studentenleider
* Frans Verleyen (1941-1997), journalist en hoofdredacteur
* Jaak Van Assche (1940), acteur
* René Verreth (1940), acteur
* Manu Verreth (1940-2009), acteur
* Karel Verleyen (1938-2006), jeugdschrijver en journalist
* René Lambrechts (1923-1981), schrijver
* Albert van Hoogenbemt (1900-1964), expressionistisch dichter en schrijver
* Désiré-Joseph Mercier (1851-1926), kardinaal-aartsbisschop van Mechelen (1906-1926)

## Bekende oud-leraars

* Mandus De Vos (1935-1996), leraar dictie, theater-, tv- en filmacteur
* Jan-August Van Calster (1935-2013), onderwijzer nadien regent, burgemeester van Sint-Katelijne-Waver
* Cyriel Verleyen (1914-1983), onderwijzer, Vlaams jeugdschrijver
* Constant Pieraerts (1863-1872), eerst leraar, vervolgens directeur, nadien hoogleraar en rector KU Leuven
* Jan Bols (1842-1921), leraar, schrijver en taalkundige
# Sindarijns

Het Sindarijns (Engels: Sindarin) is een artistieke taal die door J.R.R. Tolkien ontwikkeld is. In Tolkiens mythen is het de meest gesproken Elfse taal. Het is de taal van de Sindar, de Teleri die in de Grote Mars der Elfen achterbleven in Midden-aarde. Wanneer de Noldor in Midden-aarde terugkomen, adopteren zij de taal van de Sindar, ook al vinden ze hun moedertaal Quenya mooier. Voor hun val spreken de meeste Númenóreanen ook Sindarijns.
Tolkien baseerde de klanken en sommige grammatica van zijn Sindarijns op het Welsh en het Sindarijns heeft veel mutaties die de Keltische talen karakteriseren. Ook de invloed van de Germaanse talen is waarschijnlijk aangezien Tolkien zowel Oudengels als Oudnoors studeerde. Toch was Tolkiens doel van het Sindarijns een op het Grieks lijkende taal te maken en van Quenyaans een op het Latijn lijkende taal. Tolkien wees de taal eerst toe aan de Noldor (de tweede clan der Elfen) en later toch aan de Sindar. Hierom heet de taal ook "Noldorin" in zijn oudere werken. Na de naamswijziging werden ook enkele kenmerken van de taal Ilkorin toegevoegd.
Sindarijnse meervoudsvormen worden gecreëerd via i-affectie. De Sindarijnse term hiervoor is "prestanneth" en de Nederlandse term hiervoor is "sterke verbuiging". Wat het eigenlijk betekent is dit: bijna alle Sindarijnse woorden vormen hun meervoud zoals stad-steden en dak-daken, door de klinkers in de woorden te veranderen. De reden hiervoor is dat de primitieve meervoudsuitgang -î de geluiden van de klinkers in het woord veranderde zodat ze meer als de uitgang zelf zouden gaan klinken, maar toen het zijn vuile werk gedaan had, verdween het, samen met alle andere finale klinkers. Daarom hebben Sindarijnse meervoudsvormen niet langer de i, maar nog wel de overgebleven klinkerwijziging.
Het Sindarijns heeft complexe mutatieseries, die voorkomen als een geassocieerd woord, zoals een lidwoord of een voorzetsel, voor het gemuteerde woord voorkomen, zodat de eerste medeklinker van het gemuteerde woord zou veranderen. Vaak verandert het voorvoegsel ook. Ook komt deze mutatie vaak in andere plaatsen voor, bijvoorbeeld in samenstellingen (elvellyn, van mellyn, "vrienden") of in lijdende voorwerpen.
Sindarijnse werkwoorden zijn ook vrij complex. Er zijn, net zoals in het Nederlands, zwakke en sterke werkwoorden, ook wel a-stammen en i-stammen. Net zoals in het Nederlands (en het Engels, en het Duits) zijn sterke werkwoorden onregelmatiger dan zwakke werkwoorden. Het Sindarijns heeft ook veel onregelmatige werkwoorden.
Het Sindarijns is een van de twee door Tolkien gecreëerde talen (de andere taal is het Quenya) die genoeg ontwikkeld zijn om behoorlijk lange teksten te kunnen schrijven.
# Simulium zetterstedti

Simulium zetterstedti is een muggensoort uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Carlsson.
# Simultaan

Simultaan betekent gelijktijdig. Het kan verwijzen naar:
* Simultane deelname aan een misdrijf - een vorm van mededaderschap medeplichtigheid
* Simultaanagnosie - een neurologische aandoening waarbij men slechts één object of onderdeel daarvan tegelijk kan waarnemen
* Simultaankerk - een kerkgebouw voor meerdere gemeentes of meerdere gezindtes
* Simultaanschool - een gebouw waarin twee of meer leerinstituten gevestigd zijn.
* Simultaanspel - een sporter neemt het op tegen meerdere tegenstanders tegelijk, vooral bij schaken of dammen
* Simultaansurfen - Simultaan zappen en surfen, een rage waarbij men de TV en de PC tegelijkertijd gebruikt
* Simultaanvertaling - een tolk vertaalt gesproken tekst onmiddellijk
* Simultaanvoorstelling - een afbeelding die gebeurtenissen toont die niet gelijktijdig plaatsvinden
* Simultane contra-compositie - een schilderij van de Nederlandse schilder Theo van Doesburg in het MoMA in New York
* Simultane verdeling - de (gezamenlijke) verdeling van meerdere stochastische variabelen
* Simultaneum - een situatie waarbij meerdere denominaties een kerkgebouw delen. Simultaneum verwijst ook naar beleid dat op deze situatie gericht is
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simultaan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sinophora hatimantaiana

Sinophora hatimantaiana is een halfvleugelig insect uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Matsumura.
# Sinophora japonica

Sinophora japonica is een halfvleugelig insect uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Matsumura.
# Siskiwitia alticolans

Siskiwitia alticolans is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Hodges.
# Siskiyou-chipmunk

De siskiyou-chipmunk (Neotamias siskiyou) is een zoogdier uit de familie van de eekhoorns (Sciuridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door A.H. Howell in 1922.

## Voorkomen

De soort komt voor in de Verenigde Staten.
* ↑ (en) Siskiyou-chipmunk op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sinophorus japonicus

Sinophorus japonicus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sanborne in 1984.
# Singing Bee

Singing Bee is een Nederlands televisieprogramma, gebaseerd op de Amerikaanse versie The Singing Bee van NBC, dat werd uitgezonden door RTL 4. De presentatie van het programma was in handen van Gordon.

## Format
### Oudejaarsspecial

Uit het publiek worden tien kandidaten gekozen die ondergebracht worden in twee teams. De teams worden gesteund door een captain, de captains zijn Xander de Buisonjé en Do.
Tijdens het spel krijgen de twee teams opdrachten om liedjes goed te zingen. Tijdens de verschillende opdrachten vallen mensen af, totdat er een iemand overblijft. De winnaar van de show maakt tijdens de finale kans op 10.000 euro.

### Normale uitzendingen

De presentator haalt vijf mensen uit het publiek. Tijdens elke ronde valt er een kandidaat af. De persoon die als laatste overblijft moet daarna zeven nummers zingen, zingt hij vijf van de zeven goed wint deze persoon 5000 euro, maakt de kandidaat drie fouten wint hij het bedrag dat hij al had verdiend.

## Trivia

* Het Nederlandse format is anders dan het officiële format van The Singing Bee, in de Nederlandse versie komen andere spellen aan bod.
* Op 31 december 2007 zond RTL 4 een oudejaarsloterijspecial van dit programma uit.
* Tijdens de show geldt een regel: vals zingen mag zolang je maar goed zingt.
* Programmabeschrijving op Endemol.nl
* Nieuwsbericht van Oudejaarsloterij Singing Bee op de site van RTL Nederland
* Programmawebsite van RTL
* ↑ Xander en Do ook in tv-hit Singing Bee Zappen.blog.nl, 4 december 2007
* ↑ Endemol Persbericht over Oudejaarsloterij Singing Bee, Endemol.nl, 21 december 2007
# Sint-Gertrudiskerk (Sterksel)

De Sint-Gertrudiskerk was een katholiek kerkgebouw te Sterksel, gelegen op de hoek van de huidige Pastoor Thijssenlaan en Valentijn.

## Geschiedenis

Deze kerk werd gebouwd in 1866 en het was een zaalkerk met steunberen en een bescheiden dakruitertje. Deze heeft tot 1927 als parochiekerk dienstgedaan, toen de Sint-Catharinakerk werd ingewijd. Het gebouw was in de jaren '60 van de 20e eeuw in gebruik als pakhuis van de Boerenbond -er was daartoe aan de achterkant een verhoogd betonnen laadplatform aangebouwd- maar werd begin jaren '70 dichtgetimmerd en -gemetseld.
De vervallen kerk werd in 1976 in het geniep -en in het donker- afgebroken op last van burgemeester (van gemeente Maarheeze, waaronder Sterksel toen viel) Van Greunsven, vlak voordat ze 'dreigde' tot rijksmonument te worden verklaard. De vrijgekomen grond werd -samen met aangrenzende percelen- kort daarna bebouwd met villa's.
* ReliWiki
# Sint-Gertrudiskerk (Vlassenbroek)

De Sint-Gertrudiskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Dendermonde behorend plaats Vlassenbroek, gelegen aan Vlassenbroek.

## Geschiedenis

In 1216 werd voor het eerst melding gemaakt van een kapel in Vlassenbroek. In 1375 was sprake van de ecclesiam de Vlassenbrouc (kerk van Vlassenbroek). In 1578 werd de kerk, tijdens de Beeldenstorm, verwoest. Pas in 1640 was de kerk geheel hersteld. De kerk was een filiaalkerk van de Sint-Gillisparochie en de parochie van Zwijveke. In 1649 werd de kerk gesloten. De gelovigen moesten naar de Sint-Gillis-Binnenkerk te Dendermonde. Later werd de kerk weer hersteld, maar bezat enkel drie draagbare altaren. Het overige kerkmeubilair kwam van kloosters en kerken uit de omgeving. Omstreeks 1811-1815 werd de parochie van Vlassenbroek met die van Baasrode verenigd.
In 1945 werd de kerk beschadigd door oorlogsgeweld om omstreeks 1960 te worden hersteld.

## Gebouw

Het betreft een kleine eenbeukige kruiskerk met zeshoekig vieringtorentje en een vlak afgesloten koor.
De oudste delen van de kerk zijn vermoedelijk 11e- of 12e-eeuws. Het transept werd in Lediaanse steen uitgevoerd en dateert uit de 14e of 15e eeuw. Het eenbeukig schip werd uitgevoerd in baksteen. Het koor is in breuksteen opgetrokken.
Aan de buitenzijde van de westgevels van het transept en de oostgevel van het koor hangen 18e-eeuwse terracotta-beeldengroepen voorstellende respectievelijk de vijf blijde, de vijf droevige en de vijf glorievolle geheimen van de rozenkrans.
De kerk wordt gedeeltelijk omringd door een kerkhof.

## Interieur

De kerk bezit een 17e-eeuws drieluik waarvan echter het middendeel ontbreekt. Ook uit de 17e eeuw zijn beschilderde houten beelden van Sint-Petrus en Sint-Augustinus. Er is een 15e-eeuws houten beeld van Sint-Gertrudis met een 19e-eeuwse, door de vissers geschonken zilveren vis en het opschrift: Hier doet men de caritaten ter heeren van de H. Magd Geertrudis bezondere partoonesse tegen de kortsen, ende ook tegen den harworp van klyne kinderen als mede tegen het verdryven van ratten en muyzen.
Uit de 17e of 18e eeuw is een Mariabeeld in gepolychromeerd terracotta. Ook uit de 17e eeuw is een beeld van Sint-Hiëronymus.
De kerk heeft een 18e-eeuwse communiebank en een 17e-eeuwse preekstoel. De biechtstoel is uit de 18e eeuw. Het doopvont is 18e-eeuws.
Vooral het orgel is van groot belang. Het zou afkomstig zijn uit de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Dendermonde en vervaardigd door Jan van Loo uit Aalst. De orgelkast is 17e-eeuws en de registers kwamen tot stand in de 17e en 18e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Gertrudiskerk (Vorst)

De Sint-Gertrudiskerk is de parochiekerk van Vorst in de Belgische provincie Antwerpen.

## Geschiedenis

Reeds omstreeks 600 n.Chr. zou er al een kapel hebben gestaan in het gehucht Steenbergen, en in 877 kwam een deel van het gebied in het bezit van de Abdij van Nijvel. Daarom werd de parochiekerk aan Sint-Gertrudis gewijd. In de late middeleeuwen ontstond hier een bedevaartsoord van deze heilige. Het hoogtepunt van deze devotie vond in de 17e eeuw plaats. Water uit de aldaar aanwezige Sint-Gertrudisput, en aarde van het kerkhof, vormden naar verluidt een probaat middel tegen ratten en muizen. Een grafsteen van leenheer Hendrik Van der Galen (Hof Vander Galen) en zijn familie ligt voor de hoofdingang.

## Gebouw

De laatgotische kruiskerk dateert van 1460, en in 1756 werden de zijbeuken bijgebouwd. De imposante toren met zes geledingen en een hoogte van 46,55 meter werd omstreeks 1520 gebouwd. De basis van de toren is opgetrokken uit ijzerzandsteen, voorts is witte zandsteen en baksteen gebruikt, waarmee speklagen zijn gevormd. Het torenuurwerk is in 1563 aangebracht.

## Interieur

De kerk bezit een classicistisch altaar uit 1756 en twee schilderijen van Pieter Van Avont 1600 Mechelen 1652 Deurne-Antwerpen: Een kruisafneming, een spiegelkopie naar Rubens, uit 1641 en een Tenhemelopneming van Maria uit 1642. Ook is er een schilderij van Erasmus Quellinus II, voorstellende de Heilige Gertrudis in gebed voor het altaar van de Heilige Sixtus, uit 1644.
Een zeventiende-eeuws schilderij van Mechelaar Gilles Smeijers, Vlucht naar Egypte. Een altaarschilderij, Christus aan het kruis, van Johannes Carolus Carpentero, uit 1822. Naast een 13e-eeuws bronzen wijwatervat zijn er enkele 16e-eeuwse gepolychromeerde beelden en een preekstoel uit 1807. Dan is er nog een eikenhouten Calvarieberg die vroeger op de begraafplaats stond en na restauratie in de kerk geplaatst is.

## Landschap

De grote kerk ligt iets buiten de bebouwde kom, vrijwel in het vrije veld. Aldus heeft men een mooi uitzicht op dit gebouw.

## Monument

In 1936 werd de kerk beschermd als monument. Zij was daarmee een van de eerste kerken in Vlaanderen die beschermd werden.
# Skuphonura lindae

Skuphonura lindae is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Robert J. Menzies & Kruczynski.
# Skuphonura kensleyi

Skuphonura kensleyi is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Brusca & Müller.