OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verwurging

Verwurging of wurggreep is een techniek die bij verdedigings- of vechtsporten zoals jiujitsu en judo wordt geleerd. Hierbij zal de uke normaal gesproken afkloppen voordat hij of zij het bewustzijn verliest. De tori zal de techniek onmiddellijk bij het afkloppen staken. Zoals er vele soorten verwurgingen bestaan, van voren, van achteren, van dichtbij, met de handen, met de benen, met de arm, enzovoorts, zijn er nog meer verdedigingstechnieken hiertegen.
# Soulsbyville

Soulsbyville is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Tuolumne County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1729.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 7,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Soulsbyville.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Soulsbyville op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# South San Francisco

South San Francisco is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder San Mateo County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 60.552. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 61.354, een stijging van 802 (1.3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 77,1 km², waarvan 23,4 km² land en 53,7 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond South San Francisco.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over South-San-Francisco op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# South Sea Company

De South Sea Company was een Britse investeringsmaatschappij die in 1720 spectaculair ten onder ging aan een speculatieve zeepbel, de South Sea Bubble. Het bedrijf was gericht op het opkopen van Britse staatsschulden en handel met de Spaanse koloniën in Zuid-Amerika.
De South Sea Company werd in 1711 opgericht door Robert Harley. Deze zag zich geplaatst voor de aflossing van ten behoeve van de voor de marine gemaakte schulden. Sceptici vreesden dat het bankroet van Engeland alsnog voor de deur stond, maar Harley vond een oplossing. Deze oplossing leek even ingenieus als onschuldig, maar zou grote gevolgen hebben. Aan de schuldeisers werd aangeboden hun obligaties om te wisselen voor aandelen in een speciaal op te richten compagnie, waarvan de volledige naam zou luiden: The Governer and Company of Merchants of Great Britain Trading to the South Sea's and other parts of America and for encouraging the Fishery.
Onder leiding van dertig directeuren zou slavenhandel bedreven worden. De directie huurde een kostbaar pand in de Londense City en vergaderde constant. Het gehele kapitaal bestond uit schulden, die waren ingeruild voor aandelen. Het duurde twee jaar voordat de converteringsoperatie voltooid was en het predicaat "in oprichting" geschrapt kon worden.
In 1713, na de Vrede van Utrecht, verkregen de Engelsen het Asiento, het recht slaven van Afrika voor de plantages in de Spaanse kolonies aan te voeren. Mocht er winst gemaakt worden dan was een kwart voor de Spaanse koning. In 1716 stegen de koersen tot 100%. In 1719 bood John Blunt de regering aan de gehele staatsschuld, inclusief bij de Bank of England en de East India Company ondergebrachte schulden, om te wisselen voor South Sea-aandelen. Het parlement aarzelde.
Voorjaar 1720 bereikte de hausse omtrent de South Sea Company een hoogtepunt. Onder de speculanten bevonden zich vele parlementsleden. Er werden voor 2.000.000 pond aandelen op de markt gebracht tegen een koers van 300. In enkele uren was deze emissie voltekend. In het voorjaar van 1720 werden in Londen 190 vennootschappen opgericht, waaronder de Royal Academy of Music door G.F. Händel.
Toen in Londen berichten binnenkwamen dat in Parijs de Mississippi-zeepbel was geknapt, stortte ook de koers van de South Sea Company in. Op 11 juni 1720 werd de Bubble Act van kracht, die voor de oprichting van naamloze vennootschappen koninklijke goedkeuring verplicht stelde.
# Solariorbis carinulatus

Solariorbis carinulatus is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Carpenter.
# Solariorbis exquisitus

Solariorbis exquisitus is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Pilsbry & Olsson.
# Solariorbis gibraleonis

Solariorbis gibraleonis is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Pilsbry & Olsson.
# Sphingnotus dunningi

Sphingnotus dunningi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Pascoe.
# Sphaerosoma

Sphaerosoma kan verwijzen naar:
* Sphaerosoma (kevergeslacht)
* Sphaerosoma (schimmelgeslacht)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sphaerosoma en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sphaeroscelis pectoralis

Sphaeroscelis pectoralis is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Burmeister.
# Spilogona fatima

Spilogona fatima is een vliegensoort uit de familie van de echte vliegen (Muscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Huckett.
# Sphaerosyllis claparedei

Sphaerosyllis claparedei is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sphaerosyllis claparedei werd in 1864 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ehlers.
# Splendrillia coccinata

Splendrillia coccinata is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Reeve.
# Splendrillia crassiplicata

Splendrillia crassiplicata is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Kuroda, Habe & Oyama.
# Splendrillia daviesi

Splendrillia daviesi is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Kilburn.
# SpaceNavigator (muis)

De SpaceNavigator is een computermuis met zes vrijheidsgraden. De besturings-"knop" is een beweegbare kunststof cilinder op massief metalen voet, die als een (gedrongen) joystick werkt. De knop detecteert beweging in zes richtingen: verschuiving in de x-, y- en z-as en rotatie om de x-, y- en z-as.
Met deze muis kan de gebruiker de door beeldscherm weergegeven 3D-modellen draaien, verschuiven en op onderdelen ervan inzoomen.

## Nadelen

De muis is (soms) niet comfortabel in gebruik en kan eigenlijk alleen bij 3D-/CAD-software gebruikt die door 3DConnexion ondersteund wordt.

## Geschiedenis

Het product heeft haar oorsprong in jaren 70, bij Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt, die het systeem ontwikkelde om robots te besturen met zes vrijheidsgraden. In 1986 kwam daaruit "Control ball" voort. In 1992 werd SpaceControl GmbH opgericht, die de technologie van het Duitse Centrum voor Lucht- en Ruimtevaart overnam, en op basis daarvan de Space Mouse ontwikkelde voor de Europese markt. In 1998 kocht Logitech 49% van SpaceControl en veranderde de naam van dit bedrijf in LogiCAD3D GmbH, om drie jaar later de resterende aandelen ook te kopen en de naam weer te veranderen, ditmaal naar 3Dconnexion. Logitech heeft in datzelfde jaar (2001) ook het Amerikaanse Labtec (1982) gekocht en de onderdelen daarvan bij 3Dconnexion gevoegd. Na een afsplitsing in 2003 naar een bedrijf waarbij de historische naam SpaceControl opnieuw gebruikt werd, verkocht Logitech 3Dconnexion in 2011 aan een private investeerder in Monaco. Het bedrijf had toen twee hoofdkantoren, in Boston respectievelijk München.
De genoemde bedrijven brachten in de loop van de tijd diverse modellen op de markt, waaronder de SpaceNavigator in 2006 door 3Dconnexion.
# Sphalloplana kansensis

Sphalloplana kansensis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Sphalloplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Kenkiidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Hyman.
# Sphalloplana percoeca

Sphalloplana percoeca is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Sphalloplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Kenkiidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Packard.
# Splendrillia larochei

Splendrillia larochei is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Powell.
# Splendrillia kylix

Splendrillia kylix is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Kilburn.
# Splendrillia laeta

Splendrillia laeta is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Hinds.
# Stade Bauer

Stade Bauer (ook wel Stade de Paris genoemd) is een stadion in de Franse stad Saint-Ouen-sur-Seine, een voorstad van Parijs. Het stadion wordt het meest gebruikt voor voetbalwedstrijden en is het thuisstadion van Red Star Paris. Het stadion biedt plaats aan 10.000 toeschouwers.

## Interlands

Voetbalinterlands :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie |
| 1 | 23 maart 1911 | Frankrijk – Engeland | 0 – 3 | Vriendschappelijk |
| 2 | 9 april 1911 | Frankrijk – Italië | 2 – 2 | Vriendschappelijk |
| 3 | 28 januari 1912 | Frankrijk – België | 1 – 1 | Vriendschappelijk |
| 4 | 18 februari 1912 | Frankrijk – Zwitserland | 4 – 1 | Vriendschappelijk |
| 5 | 12 januari 1913 | Frankrijk – Italië | 1 – 0 | Vriendschappelijk |
| 6 | 20 april 1913 | Frankrijk – Luxemburg | 8 – 0 | Vriendschappelijk |
| 7 | 8 maart 1914 | Frankrijk – Zwitserland | 2 – 2 | Vriendschappelijk |
| 8 | 27 mei 1924 | Frankrijk – Letland | 7 – 0 | OS 1924 |
| 9 | 29 mei 1924 | Hongarije – Egypte | 0 – 3 | OS 1924 |
| 10 | 2 juni 1924 | Nederland – Ierland | 2 – 1 | OS 1924 |
| 11 | 21 januari 1939 | Frankrijk – Luxemburg | 4 – 2 | Vriendschappelijk |
| 12 | 11 november 1992 | Portugal – Bulgarije | 2 – 1 | Vriendschappelijk |
| 13 | 3 juni 1998 | Andorra – Brazilië | 0 – 3 | Vriendschappelijk |
# Stade Armand Cesari

Het Stade Armand Cesari is een multi-functioneel stadion in Bastia, dat plaats biedt aan 16.000 toeschouwers. De vaste bespeler van het stadion is voetbalclub SC Bastia, dat uitkomt in de Franse Championnat National.
Het stadion werd officieel geopend op 16 oktober 1932. In 1978 werkte PSV in dit stadion de heenwedstrijd van de finale van de UEFA Cup 1978 af tegen SC Bastia. PSV speelde gelijk en versloeg Bastia twee weken later in het eigen Philips Stadion met 3–0.

## Stadionramp

Op 5 mei 1992 speelden Bastia en Olympique Marseille tegen elkaar in de halve finale van de Coupe de France. Tien minuten voor aanvang van de wedstrijd stortte de tribune gedeeltelijk in. De tijdelijke tribune, een metalen constructie met een capaciteit van 9.000 toeschouwers, was speciaal gebouwd voor deze bekerwedstrijd. Honderden toeschouwers op de bovenste drie à vier rijen van de tribune vielen twintig meter naar beneden. Tientallen mensen werden samengedrukt tussen de metalen buizen van de tribune. De Franse voetbalbond annuleerde hierna de resterende wedstrijden in de Coupe de France. In totaal vonden 18 mensen de dood en raakten 2300 toeschouwers gewond.
# Sphingicampa smithi

Sphingicampa smithi is een vlinder uit de familie van de nachtpauwogen (Saturniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Druce.
# Spirotropis ephamilla

Spirotropis ephamilla is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Verrill.
# Spiegelgracht 38

Spiegelgracht 38 is een gebouw in Amsterdam-Centrum.
Het gebouw staat op de hoek van de Lijnbaansgracht en Spiegelgracht. Het had ooit ook een huisnummer aan de Lijnbaansgracht, maar dit is vervallen. Het gebouw is sinds 1970 een rijksmonument.
Het gebouw zou in de kern dateren uit de 17e eeuw, dat strookt met de plattegrond van Frederik de Wit uit 1688, waar al bebouwing op deze kruising staat ingetekend. Het monumentenregister meldt voorts dat het grondig verbouwd is in de 19e eeuw waarbij een deel van de voorgevel aan de Spiegelgracht vervangen werd. Er kwam destijds een rechte daklijst.
In 2017 is de voorgevel in twee vlakken verdeeld. Er zijn hoog ingesneden ramen, die aangeven dat er in het gebouw een insteekvloer aanwezig is, waarschijnlijk was dat vroeger een gewone etage. De toegangsdeur heeft daarbij een bovenlicht gekregen, die qua hoogte aansluit op de normale vensters. Het bovenlicht bevat een snijraam. Na die ramen volgt een lijst, tot die lijst is de gevel bepleisterd, daarboven zijn gewoon de bakstenen zichtbaar. Na een breed uitkragende daklijst komt het schilddak, waarin een groot dakkapel is geplaatst. Alle ramen hebben een strikte roedenindeling, waarbij die van de eerste etage opvalt; het ruit is verdeeld in negen segmenten, een vaak voorkomende wijze van segmentering in de grachtengordel van Amsterdam. De zijgevel aan de Lijnbaansgracht behelst maar één groot vlak die bepleisterd is, maar ook achter die pleisterlaag bevindt zich baksteen. Hier is een vlakverdeling van ruiten (ook weer in negen segmenten gezet) en twee kleine raampjes, maar ook een groot blind vlak. De ruiten op de begane grond hebben slechts een onderverdeling in zes ruiten, ze sluiten daarbij aan op de toegang tot het souterrain. Tegen deze zijgevel staan twee pothuisjes. Naast de pothuisjes is nog een (nutteloze) deur te zien. Zoals eerder gemeld is het gebouw sinds 1970 een rijksmonument, doch deze gevel dateert van later datum. In 1972 lag de gehele zijgevel eruit en waren de pothuisjes afgebroken, de muur werd vernieuwd en dus ook opnieuw bepleisterd. Vanaf dan is waarschijnlijk ook de voorgevel aangepast naar haar huidige vorm; het huis stond tijdens de verbouwing in de stutten. Op de zijgevel van het grote pothuis is een tegeltableau te zien met een rode kat. Op de voorgevel links boven de deur is een merk aangebracht dat melding maakt van aansluiting voor een brandkraan in de straat ervoor.
Jacob Olie heeft het gebouw in 1890 vastgelegd waarbij het al het huidige uiterlijk (2017) had. Als er in 1962 opnieuw een foto wordt gemaakt is de bepleistering en de "etagelijst" verwijderd; hetgeen inhoudt dat het gebouw in 1972 enigszins is teruggerestaureerd (teruggebracht naar de oudere staat). De begane grond en insteekverdieping hebben lange tijd tot winkel of horecabedrijf gediend, maar dienen al enige tijd tot woonhuis.
* Monumentenregister, geraadpleegd 22 augustus 2017
* Beeldbank Amsterdam, Spiegelgracht 38 in de steigers, Beeldbank Amsterdam, foto 1962
# St. Lucie County

St. Lucie County is een county in de Amerikaanse staat Florida.
De county heeft een landoppervlakte van 1.483 km² en telt 329.226 inwoners (volkstelling 2020). De hoofdplaats is Fort Pierce.
# Spoorlijn Luxemburg - Pétange

De Spoorlijn Luxemburg - Pétange is een traject tussen de stad Luxemburg en Pétange in het zuidwesten van Luxemburg. De spoorlijn is 20,4 km lang en heeft als nummer CFL Lijn 7.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd gebouwd en geëxploiteerd door de spoorwegmaatschappij "Compagnie Grande Luxembourg" en is geopend op 8 augustus 1900. In november 2012 was na enige jaren werken de volledige spoorlijn dubbelsporig. Daarbij zijn ook alle stations gemoderniseerd.

## Treindiensten

De CFL verzorgt het personenvervoer met RE treinen. De NMBS verzorgt het personenvervoer met L- en Piekuurtreinen. De SNCF verzorgt het vervoer met TER treinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RE 7400 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Rodange | Rijdt alleen op werkdagen, een trein per dag. |
| RE 7700 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Rodange | Rijdt alleen op werkdagen, een trein per dag. |
| RE 86500 | RegionalExpress (CFL) | Luxemburg – Longwy | |
| P 7180RE 7100 | Piekuurtrein (NMBS) | Virton – Rodange – Luxemburg | Rijdt alleen op werkdagen. |
| P 7620/8620RE 8600 | Piekuurtrein (NMBS) | [ Luxemburg – Virton ] / [ [ Aarlen – Virton – ] / [ Dinant – ] Libramont – [ Ciney ] ] | Een rechtstreekse trein Aarlen - Libramont. Een trein Libramont - Ciney. |
| P 7680/8680RE 8650 | Piekuurtrein (NMBS) | [ Bertrix – Dinant ] / [ Libramont – [ Virton – ] / [ Marbehan – ] Aarlen ] / [ Athus – Luxemburg ] | Een trein Aarlen - Virton - Libramont. Een trein Athus - Luxemburg. |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Luxemburg

    CFL 1, spoorlijn tussen Luxemburg en Troisvierges
    CFL 3, spoorlijn tussen Luxemburg en Wasserbillig
    CFL 4, spoorlijn tussen Luxemburg en Oetrange
    CFL 5, spoorlijn tussen Luxemburg en Kleinbettingen
    CFL 6, spoorlijn tussen Luxemburg en Bettembourg

### Pétange

    CFL 2, spoorlijn tussen Pétange en Ettelbruck
    CFL 6f, spoorlijn tussen Esch-sur-Alzette en Pétange
    CFL 6g, spoorlijn tussen Pétange en Rodange grens richting Aubange
    CFL 6h, spoorlijn tussen Pétange en Rodange grens richting Mont-Saint-Martin
    CFL 6j, spoorlijn tussen Pétange en Rodange grens richting Athus

## Elektrificatie

Het traject van de CFL werd in 1981 geëlektrificeerd met een spanning van 25.000 volt 50 Hz.
* http://www.rail.lu/ligneluxembourgpetange.html
* http://www.railix.net/nl/lijnen/lux/luxemburg_-_petange/main.htm
* http://www.sporenplan.nl/html_nl/sporenplan/cfl/cfl_normaal/luxemburg.html
* http://www.railinfra.lu/drr/DRR-V2009_2_0.pdf
* Administration du Cadastre et de la Topographie - Luxembourg (1990): Luxembourg Sud
# Spoorlijn Luxemburg - Wasserbillig

De spoorlijn Luxemburg - Wasserbillig is is een spoorlijn in Luxemburg tussen de hoofdstad en de Duitse grens nabij Trier. De lijn is 37,4 km lang en heeft als nummer CFL Lijn 3.

## Geschiedenis

Het traject werd op 29 augustus 1861 door de Compagnie Grande Luxembourg (GL) geopend. Het tweede spoor werd op 30 september 1918 over de hele lengte geopend.

## Treindiensten

Op 30 januari 2011 werd bekend dat Chemins de fer luxembourgeois (CFL) een aanbesteding van Zweckverband Schienenpersonennahverkehr Rheinland-Pfalz Nord voor treindiensten als Regional-Express tussen Luxemburg en Trier en aansluitend eenmaal per uur als Regional-Express tussen Trier en Koblenz had gewonnen. Deze aanbesteding loopt tussen 14 december 2014 en december 2029. Voor deze treindienst heeft CFL reeds een aantal treinen van het type 2300 besteld bij Stadler Rail.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RE 4850 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Wasserbillig | Op werkdagen, één trein per dag. |
| RE 5100RE 11 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Wasserbillig – Igel – Trier Hbf – Wittlich Hbf – Cochem (Mosel) – Koblenz Hbf | |
| RB 4800 | Regionalbahn (CFL) | Luxemburg – Wasserbillig | |
| RB 5150 | Regionalbahn (CFL) | Luxemburg – Wasserbillig – Trier Hbf | Op werkdagen, enkele treinen per dag. |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Luxemburg

    CFL 1, spoorlijn tussen Luxemburg en Troisvierges
    CFL 4, spoorlijn tussen Luxemburg en Oetrange
    CFL 5, spoorlijn tussen Luxemburg en Kleinbettingen
    CFL 6, spoorlijn tussen Luxemburg en Bettembourg
    CFL 7, spoorlijn tussen Luxemburg en Pétange

### Oetrange

    CFL 4, spoorlijn tussen Luxemburg en Oetrange

### Wasserbillig

    CFL 1a, spoorlijn tussen Ettelbruck en Grevenmacher

### Wasserbillig grens

    DB 3140, spoorlijn tussen Ehrang en Igel

## Elektrificatie

Het traject van de CFL werd in 1956 geëlektrificeerd met een spanning van 25.000 volt 50 Hz.
Op de brug over de Sauer bij Wasserbillig bevindt zich een spanningssluis. Elektrische locomotieven en treinstellen op dit deel van het traject moeten daarom beide spanningen aankunnen. De huidige RE-ritten van de CFL van en naar Trier worden met multicourante treinstellen van Stadler KISS gereden.
* ↑ Dienstleistungsauftrag
* http://www.rail.lu/ligneluxwasserbillig.html
* http://www.railix.net/nl/lijnen/lux/luxemburg_-_trier/main.htm
* http://www.sporenplan.nl/html_nl/sporenplan/cfl/cfl_normaal/luxemburg.html
* http://www.railinfra.lu/drr/DRR-V2009_2_0.pdf
* Administration du Cadastre et de la Topographie - Luxembourg (1990): Luxembourg Sud
CFL Lijn 3: Luxemburg · Cents-Hamm · Sandweiler-Contern · Oetrange · Munsbach · Roodt · Betzdorf · Wecker · Manternach · Mertert · Wasserbillig
Zie ook: CFL Lijn 1 · CFL Lijn 2 · CFL Lijn 4 · CFL Lijn 5 · CFL Lijn 6 · CFL Lijn 6a · CFL Lijn 6b · CFL Lijn 6c · CFL Lijn 7
# Zafrona dicomata

Zafrona dicomata is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dall.