OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lophiotherium

Lophiotherium is een geslacht van uitgestorven perissodactyle zoogdieren dat behoort tot de Palaeotheriidae. Het leefde tussen het Midden- en het Laat-Eoceen (ongeveer 40 - 35 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in Europa.

## Naamgeving

Het geslacht Lophiotherium werd voor het eerst beschreven in 1849 door Paul Gervais op basis van fossiele overblijfselen gevonden in Frankrijk, in het Euzet-les-Bains-gebied, in de bodems van het Laat-Eoceen. De typesoort is Lophiotherium cervulum. De geslachtsnaam betekent 'kamdier' in het Grieks naar de kammen op de tanden. De soortaanduiding betekent 'hertje' in het Latijn. Andere soorten die aan dit geslacht worden toegeschreven zijn Lophiotherium geiseltalensis uit het Geiseldal van Duitsland, Lophiotherium siderolithicum (uit het ijzergesteente van het Midden-Eoceen van Frankrijk, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk, groter dan de typesoort) en Lophiotherium robiacense (Midden-Eoceen van Robiac-Nord, Frankrijk).

## Beschrijving

Dit kleine dier moet zo groot zijn geweest als de huidige duiker (geslacht Cephalophus), en onder soortgelijke dieren was het iets kleiner dan Eurohippus. Het werd gekenmerkt door een sterk bunodont gebit, vergelijkbaar met dat van de Suidae, met de zes denticula van de kiezen zeer van elkaar gescheiden; de kiezen waren breder dan lang. De parastyle was matig ontwikkeld, terwijl de mesostyle goed gemarkeerd was. De protocoon en hypocoon waren subconisch, enigszins samengedrukt. De bovenste derde en vierde premolaren waren zwaar molariseerd. De onderste kiezen waren ook uitgerust met licht samengedrukte labiale knobbeltjes, met een neiging tot selenodontie.

## Classificatie

Lophiotherium was een lid van de palaeotheriiden, een groep zoogdieren verwant aan de paardachtigen en voornamelijk wijdverbreid in het Europese Eoceen. In het bijzonder moet Lophiotherium lid zijn geweest van een lijn die begon met het bekende Hyracotherium en zich specialiseerde in vormen met een duidelijk bunodont gebit.

## Paleobiologie

Lophiotherium moet een dier zijn geweest dat op zachte grond leefde en zich voedde met tere planten.
Literatuur
* J. A. Remy. 1967. Les Palaeotheridae (Perissodactyla) de la faune de Mammifères de Fons 1 (Éocène Supérieur). Palaeovertebrata 1:1-46
* H. W. Matthes. 1977. Die Equiden aus dem Eozän des Geiseltales. I. Die Zähne. (The Equidae from the Eocene of the Geiseltal. I. The teeth). Wissenschaftliche Beiträge der Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg P5: Eozäne Wirbeltiere des Geiseltales 1977(2):5-39
* J. A. Remy. 2015. Les Périssodactyles (Mammalia) du gisement Bartonien supérieur de Robiac (Éocène moyen du Gard, Sud de la France). Palaeovertebrata 39(1):e1:1-98
* ↑ Fossilworks: Lophiotherium. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 29-07-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lophiotherium op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lophiophora

Lophiophora is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae).

## Soorten

* L. fulminans Bryk, 1915
* L. latefasciata Gaede, 1940
* L. purpurata (Hampson, 1926)
# Loris Malaguzzi

Loris Malaguzzi (Correggio, 23 februari 1920 - Reggio Emilia, 30 januari 1994) is de inspirator van Italiaanse kinderopvang in Reggio Emilia, een stad in Noord-Italië.
"Een kind heeft honderd talen, maar de school en de samenleving stelen er negenennegentig van". Deze uitspraak van Loris Malaguzzi vat een uitgangspunt van de Reggio Emilia-onderwijsprincipes samen. Malaguzzi was pedagoog en charismatisch en bevlogen idealist. Hij ontmoette in 1945 in Reggio enkele ouders die zelf een kleuterschool wilden oprichten. Daar kon Malaguzzi zijn pedagogische ideeën ontwikkelen: het resultaat is dat in Reggio drieëndertig peuter- en kleuterscholen volgens zijn principe werken.
# Louka u Litvínova

Louka u Litvínova (Duits: Wiese) is een Tsjechische gemeente in de regio Ústí nad Labem, en maakt deel uit van het district Most. Louka u Litvínova telt 767 inwoners.
Bečov · Bělušice · Braňany · Brandov · Český Jiřetín · Havraň · Hora Svaté Kateřiny · Horní Jiřetín · Klíny · Korozluky · Lišnice · Litvínov · Lom · Louka u Litvínova · Lužice · Malé Březno · Mariánské Radčice · Meziboří · Most · Nová Ves v Horách · Obrnice · Patokryje · Polerady · Skršín · Volevčice · Želenice
# Loulans-Verchamp

Loulans-Verchamp is een gemeente in het Franse departement Haute-Saône (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 488 inwoners (2011). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vesoul.

## Geografie

De oppervlakte van Loulans-Verchamp bedraagt 8,2 km², de bevolkingsdichtheid is 59,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Loulans-Verchamp met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Loricella (schimmelgeslacht)

Loricella is een geslacht van schimmels uit de familie Calloriaceae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1934 door Josef Velenovský gepubliceerd. Het geslacht komt voor in Azië en Australië.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht zes soorten (peildatum februari 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Loricella alnea | Velen. | 1947 |
| Loricella juncina | Velen. | 1934 |
| Loricella loricata | Velen. | 1934 |
| Loricella ludmilae | Velen. | 1939 |
| Loricella minima | Velen. | 1947 |
| Loricella pilosa | Velen. | 1947 |
* (en) Index Fungorum
* (en) GBIF.org
# Loricella scissurata

Loricella scissurata is een keverslakkensoort uit de familie van de Loricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Xu.
# Lobosocytheropteron

Lobosocytheropteron is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Lobosocytheropteron altatensis (Swain, 1967)
* Lobosocytheropteron antarcticum (Chapman, 1916)
* Lobosocytheropteron bartolomense Ishizaki & Gunther, 1974
* Lobosocytheropteron biplanospinosum Huang & Gou in Gou, Zheng & Huang, 1983 †
* Lobosocytheropteron donghaisensis (Zhao, 1988)
* Lobosocytheropteron higashikawai (Ishizaki, 1981)
* Lobosocytheropteron jutzui Hu & Tao, 2008
* Lobosocytheropteron pectinatum Gou & Huang in Gou, Zheng & Huang, 1983 †
* Lobosocytheropteron perlasense Ishizaki & Gunther, 1974
* Lobosocytheropteron pinasensis Ishizaki & Günther, 1974
* Lobosocytheropteron sinense Hao (Yi-Chun) in Ruan & Hao (Yi-Chun), 1988
* Lobosocytheropteron spiculiforme Hao (Yi-Chun) in Ruan & Hao (Yi-Chun), 1988
* Lobosocytheropteron undulatum Ruan in Zeng, Ruan, Xu, Sun & Su, 1988
# Louis Belogenis

Louis Belogenis, ook wel Louie Belogenis, is een Amerikaanse saxofonist (tenorsaxofoon) in de free jazz.
Belogenis werkte samen met John Zorn, Ikue Mori, Borah Bergman, Sylvie Courvoisier, Hilliard Greene (Exuberance), Roberta Piket, Billy Mintz, Eivind Opsvik, Reggie Workman en Harris Eisenstadt. Hij werkte mee aan opnames van Steve Swell (Magical Listening Hour) en Kevin Norton (Intuitive Structures) en speelde in een duo met Rashied Ali (The Rings of Saturn, 1999). Belogenis trad meerder keren op het Vision Festival op en speelde in de Knitting Factory en in The Stone. Hij was co-leider van Prima Materia en speelde in Joe Gallant's llluminati. Hij speelde in het trio Unbroken (met Shanir Ezra Blumenkranz en Kenny Wollesen) en nam daarmee de plaat Unbroken op (Tick Tock, 2005). Met Sunny Murray en Michael Bisio maakte hij het album Tiresias (2008). Belogenis was tussen 1990 en 2009 betrokken bij 18 opnamesessies.
# Louis Begley

Louis Begley, geboren als Ludwik Begleiter (Stryj, 6 oktober 1933), is een in Polen geboren Joods-Amerikaanse romanschrijver. Hij is vooral bekend door zijn semi-autobiografische Holocaust-roman “Wartime Lies” (1991), “About Schmidt” (1996), “Schmidt Delivered” (2000) en “Schmidt Steps Back” (2012).

## Levensloop
### Tweede Wereldoorlog

Louis Begley werd geboren als enig kind van een arts, David Begleiter (1899–1964), en zijn vrouw Franciszka Hauser (1910–2004). Het Joods gezin woonde in Stryj, destijds een stad met ca. 30.000 inwoners in Galicië, dat een deel was van Polen en tegenwoordig tot Oekraïne behoort. In 1939 werd de regio bezet door de Sovjet-Unie vanwege het Molotov-Ribbentroppact. Zijn vader werd in 1941, tijdens de Operatie Barbarossa, naar de Sovjet-Unie gedeporteerd en bracht het grootste deel van de oorlog door in Samarkand, een stad in de Oezbeekse Socialistische Sovjetrepubliek. Zijn grootouders van vaderskant werden in september 1941 gedeporteerd en vermoord, de grootouders van moederskant wisten onder te duiken met behulp van valse papieren.
Begley en zijn moeder vluchtten in de winter van 1941-42 naar Lemberg, waar ze zichzelf identificeerden als Poolse katholieken met vervalste papieren. In maart 1943 vluchtten moeder en zoon verder naar Warschau. Tijdens de Opstand van Warschau woonden ze van augustus tot september 1944 in een kelder. Nadat de opstand was onderdrukt, wist zijn moeder zichzelf en de jonge Begley te redden door zich te verstoppen in een dorp in Mazovië en later in de Poolse stad Kielce, totdat het Rode Leger in januari 1945 de Duitsers terugdrong.

### Na de oorlog

In Krakau ontmoetten moeder en zoon opnieuw vader David, die was teruggekeerd uit de Sovjet-Unie. Vanwege de aanhoudende antisemitische pogroms in Polen besloot het gezin te emigreren. Nadat zijn vader tevergeefs probeerde een uitreisvergunning te krijgen, verliet het gezin in de herfst van 1946 Polen op een illegale manier. Ze bleven tot eind februari 1947 in Parijs, om uiteindelijk op 3 maart 1947 naar New York te verhuizen. Om de integratie in de VS te vergemakkelijken, veranderde de familie hun naam van Begleiter naar Begley. Zijn vader veranderde zijn naam van David naar Edward, zijn moeder van Franciszka naar Frances en Ludwik werd Louis. Het gezin woonde eerst in Manhattan, totdat ze in 1948 verhuisden naar Flatbush, waar zijn vader een huisartsenpraktijk opende.
Begley studeerde van 1956 tot 1959 Engelse literatuur aan het Harvard College. Daarna werkte hij voor ‘The Advocate’, een literair tijdschrift. In de jaren die daarna volgden werd Begley senior partner bij “Debevoise & Plimpton”. Hij is betrokken geweest bij talloze internationale transacties, waardoor hij naar grote delen van de wereld afreisde. Begley was ook juridisch adviseur van beursgenoteerde ondernemingen en tevens vermogensbeheerder en trustee van grote particuliere activa. Als gasthoogleraar gaf hij jarenlang les aan de Waltham Business School, de University of Pennsylvania Business School en internationaal contractenrecht in Peking.
# Lou Pearlman

Louis Jay "Lou" Pearlman (New York, 19 juni 1954 – Texarkana, 19 augustus 2016) was een Amerikaanse manager en impresario van bands. Hij bleek later ook een oplichter en fraudeur te zijn.
Pearlman kreeg in de negentiger jaren bekendheid als manager van boybands zoals de Backstreet Boys en *NSYNC. Op 21 mei 2008 werd hij tot 25 jaar gevangenisstraf veroordeeld in Florida voor het plegen van een van de grootste Ponzifraudezaken in de Amerikaanse misdaadgeschiedenis. De totale schade wordt geschat op rond een half miljard dollar. "Big Poppa" Pearlman gebruikte de miljoenen die hij zijn slachtoffers afhandig wist te maken onder meer om de lancering van zijn boybands mee te financieren.
Hij overleed in 2016 op 62-jarige leeftijd in de Federal Correctional Institution, waar hij gevangenzat.
De documentaire The Boy Band Con: The Lou Pearlman Story over Pearlman ging in première op 13 maart 2019. De film verscheen op YouTube Premium in april 2019.
# Loerikseweg

De Loerikseweg is een weg in de Nederlandse plaats Houten. De Loerikseweg loopt vanaf het Stationserf tot aan het Plein (in het Oude Dorp). Er bevinden zich monumentale huizen en de Rooms-katholieke kerk (Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopneming) aan de Loerikseweg. De Loerikseweg, die thans doodloopt op het spoor van Utrecht naar 's-Hertogenbosch, was voorheen onderdeel van de grote straatweg. Dit stuk liep van het dorp Houten naar de buurschap Loerik.
Zijstraten die op de Loerikseweg uitkomen zijn de Heemraadserf, Richterserf, Dorpstraat die deze straat kruist en de Schoolstraat.
De Loerikseweg is een van de oudste wegen van Houten. Op luchtfoto's is te zien dat de Loerikseweg een verkavelingsgrens is voor de middeleeuwse verkavelingen. Het is niet uitgesloten dat de Loerikseweg een secundaire Romeinse weg was, die de hoger gelegen delen van de Houtense stroomrug volgde.

## Fotogalerij

* Loerikseweg 19 en 21 te Houten in Nederland (monument)
* Loerikseweg 23 te Houten in Nederland (monument)
* Loerikseweg 10 Rooms- katholieke kerk (Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopneming) te Houten in Nederland (rijksmonument)
Externe link
* Diverse foto's Loerikseweg te Houten - Het Utrechts Archief
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ Bataafs platteland. Het Romeinse nederzettingslandschap in het Nederlandse Kromme-Rijngebied - W.Vos (2009)
Beusichemseweg · Burgemeester Wallerweg · De Poort · Heemsteedseweg · Herenweg · Houtensewetering · Koningin Julianastraat · Loerikseweg · Lupine-oord · Notengaarde · Oud Wulfseweg · Plein · Prins Bernhardweg · Staatsspoor · Stationserf · Tiellandtspad · Vlierweg · Weteringhout
# Loerik

Loerik is een gewezen buurschap in de gemeente Houten. De naam leeft voort in de Vinexwijk Houten-Zuidoost.
De naam Loerik lijkt van niet-Germaanse oorsprong. De plaats is geïdentificeerd met Lauri(um), een plaats die voorkomt op de Tabula Peutingeriana, maar klankwettig is dat niet mogelijk. Een andere verklaring reconstrueert de naam als Loriacum, een Keltische naam die 'behorend aan Lorius' moet betekenen (met het achtervoegsel -iacum. Daarmee zou de plaatsnaam etymologisch identiek zijn aan Lorris in Frankrijk. Tegenwoordig gaat men er echter van uit dat de plaats zijn naam ontleent aan het Latijnse lōrica 'pantser, omheining'.
Bij archeologisch onderzoek voorafgaand aan de bouw van Houten-Zuid zijn diverse Romeinse vondsten gedaan die er inderdaad op wijzen dat Loerik toen bewoond was. Ook in de vroege middeleeuwen was er bewoning. Kerkelijk viel Loerik onder Houten, wereldlijk onder de heren van 't Goy, al duikt er in de twaalfde eeuw een familie Van Loerik op.
Bewoning in Loerik was aantrekkelijk omdat het gebied enkele meters hoger ligt dan de omgeving en midden tussen de restgeulen van de Rijn in lag. Hierdoor hadden de bewoners droge voeten en toch water in de buurt. In de middeleeuwen ontstaat het vroonhof Loerik. Deze hofstede van Loerik verdwijnt rond 1250. In 1421 wordt het gehucht bovendien geplunderd. In de eeuwen erna verplaatst het zwaartepunt van de bebouwing zich naar het noorden. Belangrijkste reden is de komst van de Loerikse molen. Deze molen stond eerder op de wal van Kasteel Ten Goye, maar werd verplaatst naar Loerik. Rondom de molen en de aanvoerroute ontstond steeds meer bebouwing.
In de negentiende eeuw loopt de straatweg van Houten naar Wijk bij Duurstede langs, maar niet door Loerik; toch noemt men een gedeelte van dit tracé nog altijd Loerikseweg. Vanaf Loerik sprak men van Beusichemseweg. De slinger in de doorgaande weg wordt Kniphoek genoemd.
Loerik blijft in ongeveer dezelfde vorm bestaan tot in 1997 wordt besloten om Houten zuidwaarts uit te breiden. Diverse boerderijen worden in de nieuwbouw opgenomen; men vindt ze bijvoorbeeld aan het Smalspoor en het Staatsspoor (voorheen Beusichemseweg), Molenland en aan de Binnentuin (voorheen Binnenweg).
* ↑ DBNL - De Nederlandse plaatsnamen op -ik dbnl.org. Gearchiveerd op 19 januari 2021.
* ↑ Etymologiebank - Loerik. Gearchiveerd op 9 juni 2023.
* ↑ Oud Houten - De rijke Houtense bodem en de detectoramateur oudhouten.nl (gearchiveerd)
* ↑ Oud Houten - Loerik oudhouten.nl
* ↑ Gemeenteatlas van Kuyper - Gemeente Houtenatlas1868.nl
# Loes

Loes is een Nederlandse meisjesnaam. De naam is een verkorting van Louise, dat is afgeleid van Lodewijk.
Lodewijk (oorspronkelijk "Chlodowig") is een tweestammige Germaanse naam (lod- is "roemvol" of "buit", -wig is "strijd"). De naam betekent dus zoveel als "roemvolle strijder" of "strijder om de buit".

## Bekende personen

* Loes den Hollander, Nederlandse schrijfster
* Loes Luca, Nederlandse actrice
* Loes van Overeem, Rode Kruis-medewerkster
* Loes Wouterson, Nederlandse actrice
* Loes van Straaten (1922-1991), eerste bosbouwster van Nederland

## Externe link

* Populariteit, verspreiding en verklaring van de naam Loes, Nederlandse Voornamenbank, Meertens Instituut.
* ↑ "Stormnamen 2022-2023", KNMI. Gearchiveerd op 22 februari 2024.
# Louizaplein

Het Louizaplein (Frans: Place Louise) is een plein in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het plein ligt op de grens van de gemeenten Brussel, Elsene en Sint-Gillis. Het plein diende als vertrekpunt van de Louizalaan en beginpunt van de zuidelijke uitbreiding van Brussel.
Het plein is rond 1840 aangelegd en in 1846 vernoemd naar Louise-Marie d'Orléans, de eerste koningin der Belgen. In aanleg werd het plein Porte de Charleroi genoemd, er bestond daarvoor op deze plek geen poort in de stadsomwalling. Er werd na de aanleg wel een commiezenhuisje neergezet ten bate van de heffing van het octrooi.

## Verkeer

Er lopen meerdere tunnels onder het Louizaplein; er is de Louizatunnel in de Kleine Ring, en haaks daaop de Stefaniatunnel in de Louizalaan die na het Stefaniaplein bovengronds komt. Beide tunnels zijn in 1957 opgeleverd in het kader van Expo '58. Er bevinden zich daaronder ook tunnels van de Metro van Brussel; Men vindt hier het in 1985 geopende station Louiza waar lijn 2 stopt, maar als men verder afzakt naar niveau -3 vindt men ook een spookstation en verdere tunnelbouw voor de nooit voltooide lijn 4.

## Monumenten

De in 1842 ontworpen gebouwen aan de kant van Sint-Gillis zijn erkende monumenten.
* ↑ Beschrijving op Irismonument
# Louis Baret

Louis Baret (Antwerpen, 27 maart 1914 - aldaar, 29 januari 2003) was een Vlaams zanger, tekstschrijver en cabaretier.
Baret kwam pas op zijn 37-jarige leeftijd in de showbizz terecht. Hij schreef liedjesteksten voor onder meer Bobbejaan Schoepen, Will Tura, Gaston en Leo, Luc Philips, Tony Bell, Marva, Freddy Quinn, Ann Christy, De Strangers, en Johnny Jordaan. Hij werkte ook een tijd bij Radio Luxembourg en was als Quizmaster de voorloper van Tony Corsari. Baret schreef de Nederlandstalige tekst van "Café zonder bier", de country-parodie waarmee Bobbejaan Schoepen een groot succes oogstte in België en Duitstalig Europa.
Louis Baret schreef ook sketches, waarvan hij sommige zelf speelde. In 1979 kreeg Baret voor zijn 65e verjaardag een huldeconcert cadeau van de toenmalige BRT.
Zijn grootste liefde bleef echter liedjesschrijven: hij heeft meer dan tweeduizend liedjesteksten op zijn naam staan. In 1988 werd hij hiervoor gelauwerd door SABAM.
In 1992 verscheen "Help! De melkweg kookt over", een boek met citaten, limericks, woordspelingen en cursiefjes van Louis Baret.
# Loxandrus egae

Loxandrus egae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Straneo.
# Lubuk Lagan

Lubuk Lagan kan verwijzen naar:
* Lubuk Lagan (Talo Kecil), een plaats in Indonesië
* Lubuk Lagan (Seluma Barat), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lubuk Lagan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Luchtbeschermingsdienst

De Luchtbeschermingsdienst (LBD) was een Nederlandse organisatie die in 1939 werd opgericht als maatregel om de burgerbevolking te beschermen tegen de gevolgen van luchtaanvallen.

## Geschiedenis

De Luchtbeschermingsdienst werd in 1939 opgericht. Het was een maatregel om burgers te beschermen tegen luchtaanvallen. In 1938 waren in Nederland de eerste verduisteringsoefeningen gehouden. Na de Duitse inval in Polen in september 1939 werden in de steden schuilkelders gebouwd en luchtdoelgeschut geplaatst. Een belangrijke taak van de LBD was het wijzen van de burgerbevolking op maatregelen die zij zelf konden nemen om zich te beschermen tegen luchtaanvallen. Zo werd er voorlichting gegeven over brandpreventie en EHBO-cursussen verzorgd.
Na mei 1940 wijzigde het takenpakket van de LBD deels. Een belangrijke taak werd het controleren op de verplichte verduistering. Dit was een maatregel om te voorkomen dat geallieerde vliegtuigen de steden of dorpen konden gebruiken als herkenningsbaken. Voor verzetsmensen was het lidmaatschap van de Luchtbeschermingsdienst aantrekkelijk omdat zij 's nachts over straat konden.
Leden van de dienst moesten eerste hulp bieden na een bombardement en helpen bij het blussen. Een andere taak was het verzorgen van het luchtalarm. De LBD'ers beschikten over een EHBO-doos, blusmateriaal, helmen en gasmateriaal. Zij droegen als herkenningsteken een metalen plaatje met de letters LB. Met riempjes kon dat op de bovenarm worden bevestigd. Een deel van de uitrusting moesten de blokploegen zelf aanschaffen, omdat Rijk of gemeente vaak niet genoeg geld beschikbaar stelde. Daardoor maakte de Luchtbeschermingsdienst niet per se een professionele indruk.
De dienst was vertegenwoordigd in alle dorpen en steden. Per 200 tot 300 gezinnen was er een blokhoofd. Voor de oorlog bestond de dienst uitsluitend uit vrijwilligers. Na de Duitse inval traden ook ambtenaren toe. Arthur Seyss-Inquart stelde in 1942 een luchtbeschermingsplicht in. Dat betekende dat "het verrichten van diensten en het ter beschikking stellen van goederen" verplicht kon worden gesteld.
Het verwijderen van Joodse leden uit de Luchtbeschermingsdienst in juni 1940 was de eerste anti-Joodsemaatregel van de Duitse bezetter. Dit gebeurde naar aanleiding van Anjerdag. Eerder die maanden hadden alle LBD-leden al moeten opgeven of zij wel of niet Joods waren. Bijna alle leden vulden deze voorloper van de "ariërverklaring" in. De Amsterdamse predikant Johan Eykman was een van de weinige weigeraars.
Na de oorlog werd de Luchtbeschermingsdienst vervangen door de Dienst Bescherming Bevolking. Tijdens de Koude Oorlog voorzag deze het publiek van informatie over wat te doen in het geval van een atoomaanval. Voor de leden van de LBD werd in 1949 de Herinneringsmedaille Luchtbescherming 1940-1945 ingesteld.
# Luchthaven Vladivostok

De Internationale Luchthaven Vladivostok (Russisch: Международный аэропорт «Владивосток»; Mezjdoenarodni aeroport Vladivostok) is een Russische luchthaven, bij het stadje Artjom, op ongeveer een uur afstand ten noorden van Vladivostok. Het vliegveld bestaat uit twee vliegvelden en twee terminals; een voor regionale vluchten en een voor internationale vluchten.
* Knevitsji (Кневичи): het internationale vliegveld, geschikt voor grote vliegtuigen. De twee banen zijn respectievelijk 3500 en 2600 meter lang, en 60 meter breed. Beide banen zijn verhard, een met asfalt en een ander met beton.
* Ozjorne Klotsji (Озёрные ключи): het regionale vliegveld, bestaande uit een baan van 970 en een baan van 600 meter. Beide landingsbanen zijn geasfalteerd.
# Luchthaven Warschau-Radom

De luchthaven Warschau-Radom (Pools: Port lotniczy Warszawa-Radom) is een luchthaven en vliegbasis bij de Poolse stad Radom, zo'n 80 km ten zuiden van de hoofdstad Warschau. De vliegbasis is opgericht in de jaren '20 van de 20e eeuw, en werd in de 21e eeuw geschikt gemaakt voor burgerluchtvaart.
In 2023 werd de bouw van een nieuwe terminal voltooid, geschikt voor de afhandeling van 3 miljoen passagiers per jaar (met de mogelijkheid tot uitbreiding tot 9 miljoen passagiers per jaar). Het vliegveld beschikt over een enkele start/landingsbaan van 2000 m.
De hoofdnavigatiehulp is een nauwkeurig landingssysteem (ILS) van de categorie II, waarmee het mogelijk is om te landen wanneer de zichtbaarheid daalt tot 300 meter. De luchthaven was de eerste in Polen met een tracklichtsysteem volledig gebaseerd op LED-lichtbronnen.
* ↑ Radom-Sadkov-Airport op skyvector.com. Gearchiveerd op 5 november 2023.
* ↑ Lotnisko w Radomiu będzie miało system ILS. Gearchiveerd op 19 mei 2023.
* ↑ Nowe oświetlenie drogi startowej.