OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Singin' in the rain

Singin' in the rain kan verwijzen naar:
* Singin' in the Rain - film uit 1952
* Singin' in the rain (lied) - lied uit de jaren 1920, meest bekend in de versie uit bovenstaande film
* Singin' in the Rain (musical) - musical uit 1983, bewerking van bovenstaande film
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Singin' in the rain en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sisicottus

Sisicottus is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Sisicottus aenigmaticus Miller, 1999
* Sisicottus crossoclavis Miller, 1999
* Sisicottus cynthiae Miller, 1999
* Sisicottus montanus (Emerton, 1882)
* Sisicottus montigenus Bishop & Crosby, 1938
* Sisicottus nesides (Chamberlin, 1921)
* Sisicottus orites (Chamberlin, 1919)
* Sisicottus panopeus Miller, 1999
* Sisicottus quoylei Miller, 1999
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Skinheads against Racial Prejudice

Skinheads against Racial Prejudice (Skinheads tegen racistische vooroordelen) is een wereldwijde beweging van apolitieke en linkse skinheads. Ze zijn in het algemeen tegen racisme en meestal ook tegen de gevestigde politiek. Maar er zijn ook zogeheten Redskins of RASH-skins, welke ook SHARP zijn.
SHARP werd in 1987 opgericht in New York.
# Sint-Janskerk (Moergestel)

De Sint-Janskerk, Sint-Jan de Doperkerk of Sint-Jans Onthoofdingkerk is een kerkgebouw in Moergestel in de gemeente Oisterwijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Kerkstraat 13 en aan het Sint Jansplein.
De kerk is opgedragen aan de onthoofding van Johannes de Doper en valt onder de Sint Jozefparochie.

## Geschiedenis

In 1110 werd de kerk van Moergestel voor het eerst genoemd.
In de 16e eeuw werd de nog bestaande kerktoren gebouwd.
In 1648 ging de kerk over aan de hervormden en de katholieken kregen de kerk weer terug in 1811.
In 1880 werd ze gerestaureerd en uitgebreid naar het ontwerp van architect Carl Weber.
In 1931 werd de middeleeuwse kerk vervangen door een nieuw kerkgebouw naar het ontwerp van architect Hendrik Willem Valk. De oude toren is daarbij bewaard gebleven.
Op 23 april 2002 werd het gebouw opgenomen in het rijksmonumentenregister.

## Opbouw

De georiënteerde bakstenen kruiskerk bestaat uit een westtoren in Kempische gotiek, een eenbeukig schip met zes traveeën, een transept en een koor.
De toren heeft vijf geledingen en een ingesnoerde torenspits. Het schip wordt gedekt door een zadeldak en het koor door een zadeldak met verlaagde noklijn. De transeptarmen hebben elk een steekdak in het lagere dak van het koor.
* Informatie over rijksmonumentnummer 519970
* De Sint-Janskerk in Moergestel
* Moergestel, Kerkstraat 13-15 - St. Jans Onthoofding
# Slag bij de Eurymedon (466 v.Chr.)

De Slag bij Eurymedon vond plaats tussen de Delische Bond geleid door Athene en Perzië aan de Eurymedon rivier in Pamphylië in Anatolië. De precieze datum is onbekend, maar het was ergens tussen 470 v.Chr. en 466 v.Chr..
De Grieken, geleid door Kimon II van Athene, versloeg in feite de Achaemenidische Perzen in twee separate veldslagen op dezelfde dag, eerst op de rivier en daarna op het land. De Perzische marine, bestaande uit 200 Phoenicische schepen, werd volledig vernietigd in de zeeslag. Na deze overwinning landde Cimon en viel het Perzische kamp aan om het vervolgens te vernietigen. De steden in Carië en Lycië (zoals Cnidus) werden bondgenoten (of onderdanen) van de Delische Bond, en Perzië bleek voor de derde keer niet in staat om Griekenland binnen te vallen. De oorlogsbuit veroverd op de Perzen en de nieuwe bondgenoten van Athene stond hen toe om de Akropolis uit te breiden.
# Slag bij Mossy Creek

De Slag bij Mossy Creek was een kleinere slag tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. De slag vond plaats op 29 december 1863 in Jefferson County, Tennessee.
In de nacht van 28 op 29 december 1863 ontving de Noordelijke Brigade generaal Samuel D. Sturgis een inlichtingenrapport. (Hij had zijn kampplaats opgeslagen rond Mossy Creek en verder weg richting Talbott's Station). Er stond te lezen dat een brigade van Zuidelijke cavalerie die namiddag hun kamp had opgeslagen nabij Dandridge ten zuiden van Mossy Creek. Na het analyseren van deze gegevens ging Sturgis ervan uit dat de vijandelijke troepen gesplitst waren. Hij besloot om de vijand aan te vallen, te verslaan en hopelijk misschien zelfs gevangen te nemen. Sturgis gaf het bevel aan een deel van zijn troepen om op te trekken naar Dandridge. Nadat zijn eenheden op weg waren gegaan, werden de achtergebleven manschappen bij Talbott's Station aangevallen door een Zuidelijke cavalerie-eenheid onder leiding van generaal-majoor William T. Martin, die deel uitmaakte van James Longstreets cavalerie. De eenheden werden teruggedrongen naar Mossy Creek.
Sturgis had zijn cavalerie, die op weg was naar Dandridge, dat als ze geen contact konden maken met de vijand ze naar hun eigen kampement dienden terug te keren. De Zuidelijken zetten ondertussen hun aanval verder. De Noordelijke linies stonden op breken. Net op tijd kregen ze versterking van de eenheden die tevergeefs gezocht hadden naar de vijand rond Dandridge. Rond drie uur in de namiddag slaagden de Noordelijken erin van de vijand terug te dringen richting Talbott's Station. Tegen de avond waren de Zuidelijken tegenstand gebroken. Tijdens de nacht slaagden ze er echter in van terug te trekken richting Morristown omdat de Noordelijken de achtervolging niet inzette. Na de Noordelijke overwinning bleef Talbott's Station voor een tijd lang hun uitvalsbasis.

## Bron

* National Park Service - Mossy Creek
# Slag bij Mortemer

De Slag bij Mortemer vond plaats in 1054 en werd gevochten tussen de Franse koning Hendrik I en zijn vazal de hertog van Normandië.

## Achtergrond

Tot 1052 was Willem de Veroveraar, op zoek naar legitimiteit in het Hertogdom Normandië, op papier een zwak heerser en kreeg hij de steun van de Franse koning Hendrik I. De situatie veranderde na de overwinning op Godfried II van Anjou, die het Graafschap Maine had ingepalmd en zijn niet aangevraagd huwelijk met Mathilde van Vlaanderen, een dochter van een belangrijk vazal van de koning van Frankrijk. Na de overwinning op Godfried II van Anjou, behield Willem het heerschap Bellême, eigendom van de Franse koning, genoeg om de parvenu een lesje te leren.

## Slag

Voorafgaand aan de slag, plunderden een groep Franse edelen het Hertogdom Normandië. Gevolg de Fransen waren verspreid en de Normandische edelen waren verzameld. De Normandische soldaten dreven de Fransen samen ter hoogte van Mortemer (Seine-Maritime) aan de westelijke oever van de Seine. De koning die aan de andere kant van de rivier stond, sloeg het debacle gade en maakt een einde aan de veldslag.

## Vervolg

Drie jaar later ondernam Hendrik I een nieuwe poging om Willem ter orde te roepen, de slag bij Varaville in 1057.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Mortemer op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Skyttea

Skyttea is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Cordieritidaceae. De typesoort is Skyttea nitschkei.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt dit geslacht 31 soorten (peildatum februari 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Skyttea anziae | Etayo & Diederich | 2002 |
| Skyttea arenicola | Alstrup & E.S. Hansen | 2001 |
| Skyttea buelliae | Sherwood, D. Hawksw. & Coppins | 1981 |
| Skyttea bumyoungsungii | S.Y. Kondr. & Hur | 2018 |
| Skyttea caesii | Diederich & Etayo | 2000 |
| Skyttea carboneae | Diederich & Etayo | 2000 |
| Skyttea cismonicae | Hafellner | 2000 |
| Skyttea dacampiae | Zhurb. | 2007 |
| Skyttea elachistophora | (Nyl.) Sherwood & D. Hawksw. | 1981 |
| Skyttea fusispora | Sherwood, D. Hawksw. & Coppins | 1981 |
| Skyttea gossypina | Etayo | 2010 |
| Skyttea graphidicola | Diederich, Common & Suija | 2019 |
| Skyttea gregaria | Sherwood, D. Hawksw. & Coppins | 1981 |
| Skyttea hawksworthii | Diederich | 1986 |
| Skyttea heterochroae | Nav.-Ros. & D. Muñiz | 2009 |
| Skyttea insignis | Driscoll, S.R. Clayden & R.C. Harris | 2016 |
| Skyttea lecanorae | Diederich & Etayo | 2000 |
| Skyttea mayrhoferi | Diederich & Etayo | 2000 |
| Skyttea megalosporae | Etayo & Diederich | 1998 |
| Skyttea nitschkei | (Körb.) Sherwood, D. Hawksw. & Coppins | 1981 |
| Skyttea ochrolechiae | Zhurb. | 2015 |
| Skyttea pertusariicola | Diederich & Etayo | 2004 |
| Skyttea pyrenulae | Diederich, Etayo & Coppins | 2000 |
| Skyttea radiatilis | (Tuck.) R. Sant., Etayo & Diederich | 2000 |
| Skyttea recognita | Etayo & Diederich | 2017 |
| Skyttea richardsonii | Iturr. & D. Hawksw. | 2004 |
| Skyttea spinosa | D. Hawksw. & Coppins | 1982 |
| Skyttea tavaresae | R. Sant., Etayo & Diederich | 2000 |
| Skyttea thelotrematis | Diederich & Etayo | 2000 |
| Skyttea violacea | Etayo | 2008 |
| Skyttea viridis | D. Hawksw. & Coppins | 1982 |
* (en) Index Fungorum
# Skyttstennäs

Skyttstennäs is een plaats in de gemeente Uppsala in het landschap Uppland en de provincie Uppsala län in Zweden. De plaats heeft 129 inwoners (2005) en een oppervlakte van 102 hectare.
# Slag bij Sitzendorf

De Slag bij Sitzendorf was een veldslag van de Boheemse Opstand, de eerste fase van de Dertigjarige Oorlog.

## Voorgeschiedenis

De slag vond plaats aan het eind van het tweede jaar van de Boheemse Opstand. Deze opstand was erop gericht de keizer van het Heilige Roomse Rijk af te zetten als koning van Bohemen en een nieuwe koning te kiezen. Voorjaar 1620 stond het Boheemse leger er relatief goed voor. Het leger had garnizoenen gevestigd in diverse Oostenrijkse steden en dorpen aan de Oostenrijk-Boheemse grens. Uit enkele confrontaties met het keizerlijke leger bleken de Boheemse en Moravische soldaten superieur. Men wilde echter nog even wachten met een grote aanval tot opperbevelhebber Mansfeld in Oostenrijk was aangekomen. Door deze weifelende houding slaagde de opperbevelhebber van de keizerlijke leger, de graaf van Bucquoy, erin het garnizoen in Sitzendorf te decimeren.

## Verloop

In de nacht van 12 op 13 april vertrok Bucquoy met een keizerlijk regiment van 3000 cavalerie en 1000 musketiers en kwam voor zonsopgang aan in Sitzendorf. Hier verborg hij het grootste deel van zijn soldaten in een nabijgelegen bos, terwijl hij kozakken naar het dorp stuurde om het in brand te steken en te plunderen. Veldmaarschalk Colonna van Fels, de gezaghebber van het Boheems-Moravische garnizoen, zette onmiddellijk met 400 cavalerie de aanval in, zodat de kozakken zich terugtrokken. Ondanks waarschuwingen van generaal Jan van Bubna voor een hinderlaag, zette Colonna van Fels toch de achtervolging in. Van Bubna zag zich nu genoodzaakt Fels te volgen om hem eventueel te ontzetten.
Vervolgens viel Colonna van Fels inderdaad in een hinderlaag en werd van beide flanken beschoten. Hij probeerde nog te ontsnappen, maar Bucquoy viel zijn regiment van voren en van achteren aan. Vrijwel niemand ontsnapte levend. Volgens graaf von Thurn kwamen 400 ruiters om; eigentijdse krantenberichten spreken van 600 doden en 300 gevangenen. Colonna van Fels raakte zelf ook dodelijk gewond. Zijn lichaam werd later naar Praag overgebracht. Ook luitenant-kolonel Hans Adolf von Haugwitz en een niet met naam bekende luitenant-kolonel sneuvelden. In totaal werden zo'n 100 edelen en officieren gedood. Nog tijdens de strijd werden de gevallenen uitgekleed op zoek naar oorlogsbuit. "Fraeye Cleederen, Keulders, Mantels met Goude ende Silvere Passement geboort, fraey Pistolen, ende Gheweer was daer ghenoech om crijghen" is te lezen in een eigentijds krantenbericht.
Het regiment dat Colonna van Fels moest ontzetten, kwam aan op het moment dat de kozakken de rest van het verspreide leger achtervolgden. Van Bubna nam enkele kozakken gevangen, maar trok zich terug, toen hij van het lot van Fels hoorde en van de kracht van Bucquoys leger. De verliezen aan keizerlijke zijde waren zeer laag. Volgens de Tsjechische historicus Josef Kořán waren dit er minstens 30, maar, zegt hij, gezien de grote verliezen aan Boheemse zijde moeten dit er eerder honderden geweest zijn.
# Smallman Records

Smallman Records is een Canadees onafhankelijk platenlabel gevestigd in Winnipeg en is aanvankelijk opgericht in 1997 door Rob Krause en Jason Smith om muziekalbums van hun eigen bands uit te geven. De distributie in Canada wordt geregeld door het Canadese distributielabel Warner Music Canada, waar Smallman sinds 2005 een contract heeft.

## Bands

| Another Joe Carpenter Choke Comeback Kid Broadway Calls Daggermouth Grave Maker Ghosts Of Modern Man Layaway Plan Misery Signals | Moneen Our Mercury Passenger Action Propagandhi Selfmademan Sick City Sights & Sounds Small Brown Bike Sylvie The Reason |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Smallman Records op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Officiële website
# Slag bij Calpulalpan

De Slag bij Calpulalpan was een veldslag gedurende de Hervormingsoorlog. De slag werd gevochten op 22 december 1860. De liberale generaal Jesús González Ortega wist een beslissende overwinning te boeken op Miguel Miramón. Dit betekende het einde voor conservatieven, drie dagen later namen de liberalen Mexico-Stad in.
# Sjengavit

Sjengavit kan verwijzen naar:
* Sjengavit (district), een van de 12 districten van Jerevan, Armenië
* Sjengavitnederzetting, een archeologische site in het gelijknamig district van Jerevan
* Sjengavit (metrostation), een metrostation in Jerevan, Armenië
* Sjengavit FC, een voormalige Armeense voetbalploeg uit Jerevan
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sjengavit en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sjeng Kremers

Johan (Sjeng) Kremers (Nieuwenhagen, 10 mei 1933) is een Nederlands psycholoog en oud-politicus van de KVP en later van het CDA. Hij is voormalig Commissaris van de Koningin (gouverneur) van de provincie Limburg.
Deze Limburgse mijnwerkerszoon was voordien hoogleraar in de psychologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Hij is tevens voorzitter geweest van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en medeformateur van het kabinet-Van Agt II. Na deze politieke loopbaan werd hij nog medebestuurder van Robeco, een groot Rotterdams beleggingsfonds. Tevens was hij betrokken bij de oprichting van het Republikeins Genootschap in september 1996.
Openbaarvervoerbedrijf Veolia vernoemde in november 2007 een van zijn Velios-treinen naar Kremers.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: krem006
* Gemeinsame Normdatei: 170642518
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6120 9407
* Library of Congress Control Number: n80090601
* Mathematics Genealogy Project: 141801
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987012194275005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07332289X
* Parlement.com: vg09llz91jzl
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003474024
* Virtual International Authority File: 52989768
* WorldCat (via VIAF): 52989768
* ↑ Jan Hoedeman, "Prominente heren knabbelen wat aan het koningschap", de Volkskrant, 26 februari 1997. Geraadpleegd op 12 juni 2015.
* ↑ Namen. Republikeins Genootschap (gearchiveerd). Geraadpleegd op 11 juni 2015.
* ↑ Veolia heeft nog wel dertig namen voorradig, de Gelderlander, 21 nov 2007
# Soecharevskaja

Soecharevskaja (Russisch: Сухаревская uitspraak) is een station aan de Kaloezjsko-Rizjskaja-lijn van de Moskouse metro.

## Geschiedenis

Het station werd op 5 januari 1972 geopend als onderdeel van het sluitstuk van de Kaloezjsko-Rizjskaja-lijn tussen het zuidelijke eindpunt van de Rizjskaja-radius, Prospekt Mira en het noordelijke eindpunt van de Kaloezjskaja-radius, Plosjtsjad Nogina. Het station is het 90$^e$ van het Moskouse net en werd destijds Kolchoznaja genoemd naar de collectieve boerderijen in de Sovjet-Unie. Op 5 november 1990 volgde de omdoping in Soecharevskaja toen ook het Kolchozplein werd omgedoopt. De huidige naam is afkomstig van de Soecharevtoren die door Peter de Grote aan het plein bij de zeventiende-eeuwse stadsmuur was opgetrokken en in 1934 is gesloopt.

## Ligging en inrichting

De enige verdeelhal van het station ligt onder de Sretenkastraat tussen het kleine en grote Soecharevplein en heeft op elk van de pleinen een toegang. De verdeelhal is met roltrappen verbonden met de middenhal van het pylonenstation op 43 meter diepte. Zowel de middenhal en de perrontunnels hebben een diameter van 8,5 meter. De perrons hebben een lengte van 156 meter, de middenhal is slechts 72 meter lang. De pylonen zijn afgewerkt met lichtgeel gazgan-marmer dat in vier kolommen is aangebracht en daarmee meerdere kolommen per pyloon suggereert. De tunnelwanden zijn bekleed met koelga marmer en reliëfs van de hand van E.P. Kaloepanov en S.F. Kaloepanova. De vloer bestaat uit grijs graniet.
* De toegang op het kleine Soecharevplein
* De roltrappen met opzichter
* Het perron en de reliëfs op de tunnelwand
In 2002 werden 41.900 reizigers per dag geteld. Doordeweeks vertrekt de eerste metro richting het centrum om 5:45 uur, in het weekeinde om 5:47 uur. Richting het noorden vertrekt de eerste metro om 5:48 uur op even dagen. Op oneven dagen is dat 5:47 uur doordeweeks en 5:46 uur in het weekeinde.

## Metro 2033

De roman Metro 2033 van Dmitri Gloechovski speelt zich gedeeltelijk af op dit station.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Сухаревская (станция метро) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Smicridea matancilla

Smicridea matancilla is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Slikkokerworm

De slikkokerworm (Polydora ciliata) is een borstelworm uit de familie Spionidae. De soort werd in 1838 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door de Schotse arts en natuuronderzoeker George Johnston als Leucodore ciliatus.

## Beschrijving

De slikkokerworm is kleine worm die slechts 20 tot 30 mm lang wordt en 1 mm dik. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch lichaam met 60 tot 180 borsteldragende segmenten en een staartstukje. Op het vijfde segment zitten een klein aantal grote borstels, met aan het einde een haakje, die speciaal aangepast zijn om te graven. Kieuwen vinden we op alle segmenten behalve op de voorste zes en de laatste tien tot twintig segmenten. De voorkant van het prostomium (kop) heeft geen ogen of antennes, maar het achterste deel heeft een paar lange palpen en maximaal vier ogen. De kleur is geelbruin, soms een beetje groenachtig.

## Verspreiding

De slikkokerworm komt in alle oceaangebieden voor, van de poolzee tot in het subtropische gebied. In onze streken in heel West-Europa, van noord naar zuid en in de Middellandse Zee. Als gravende soort tunnelt hij in kalksteen; krijt en klei, kalkalgen, de houvast van zeewier, hout, modderig sediment en weekdierschelpen, inclusief die van oesters, mosselen en alikruiken.

## Ecologie

Het hol van de slikkokerworm is U-vormig en de aanwezigheid van deze wormen is te herkennen aan de reeksen kleine, dubbele perforaties die ze maken. Er wordt aangenomen dat de worm zich ingraaft door het substraat af te schuren met zijn borstelige chaetae, maar er kan ook enige chemische werking bij het graven betrokken zijn. De buis is bekleed met slijm en fijne sedimentkorrels en steekt iets boven het omringende materiaal uit. Tijdens het voeden steekt de worm zijn kop uit de buis en gebruikt zijn twee lange palpen om zich te voeden met detritus.
* Bellan, G. (2011). Polydora ciliata (Johnston, 1838). In: Read, G., Fauchald, K. (Ed) (2011). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=131141.
* ↑ Johnston, George (1838). Miscellanea Zoologica. III. — The British Ariciadae. Magazine of Zoology and Botany, Edinburgh. 2: 63-73
# Slikwolfspin

De Slikwolfspin (Pardosa agrestis) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pardosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Johan Peter Westring.
# Slangenhalsvogels

Slangenhalsvogels (Anhingidae) zijn een familie van vogels uit de orde van de Suliformes. Ze komen over de hele wereld voor in tropische gebieden. Voorbeelden zijn de Australische Anhinga melanogaster en de Amerikaanse slangenhalsvogel (Anhinga anhinga).

## Leefwijze

Het zijn grote, sociaal levende watervogels met een lange, slanke nek en een dunne, dolkvormige snavel. In brak- en zoetwatergebieden, zoals in de buurt van grote rivieren en meren, zijn de slangenhalsvogels te vinden. Soms gaat de slangenhalsvogel ook aan de kust op zoek naar voedsel. Hij zoekt onder water naar vis, die aan de scherpe snavel wordt gespietst. De slangenhalsvogel zwemt vaak met alleen zijn nek en kop boven water. Met zijn grote, brede vleugels is dit dier een uitstekende zwever.

## Taxonomie

Het volgende geslacht is bij de familie ingedeeld:
* Anhinga Brisson, 1760
* 1 2 Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.5).
Anhingidae (Slangenhalsvogels) · Fregatidae (Fregatvogels) · Phalacrocoracidae (Aalscholvers) · Sulidae (Jan-van-gents en genten)
# Autobus Urbains

Autobus Urbains was een vervoerbedrijf dat stads- en streekvervoer exploiteerde in de gemeente Brussel.

## Geschiedenis

Autobus Urbains is ontstaan toen in 1931 een lijn tussen de Brusselse Beurs en het Meiserplein werd gestart. In het begin had Autobus Urbains 4 bussen (serie 1-4) van het type Brossel BCS AU65 in het wagenpark. In 1935 kwam daar een vijfde bus bij van het type Brossel A65D.
In mei 1940 werden alle bussen, net zoals de bussen van Les Autobus Bruxellois opgevorderd, waardoor beide maatschappijen tijdens de oorlog zonder bussen zat. Toen de oorlog voorbij was keerde geen enkele bus terug naar Autobus Urbains en kon het bedrijf niets anders doen dan de boeken neer te leggen en te stoppen met voortbestaan, na maar 14 jaar te hebben bestaan.
# Autobus Documentatie Vereniging

De Autobus Documentatie Vereniging (ADV) is in 1963 opgericht met als doel documentatie te verzamelen over autobussen en busvervoer in Nederland.

## Geschiedenis

De vereniging is in 1963 opgericht door hobbyisten in navolging van railvariant Nederlandse Vereniging van Belangstellenden in het Spoor- en tramwegwezen (NVBS). Hoofddoel van de vereniging is het verzamelen van alle documentatie die betrekking heeft op bussen. De ADV verzamelt informatie over openbaar vervoer- en toerbedrijven. De meeste informatie betreft gegevens uit Nederland maar er zijn, hoewel gering, ook gegevens uit het buitenland bijeengebracht. De ADV heeft onder andere een lijst met wagengegevens van bijna alle bussen die ooit in Nederland gereden hebben. De gegevens uit deze lijst zijn in 2011 door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) gebruikt.
Anno 2014 heeft de vereniging ongeveer 550 leden. Het verenigingswerk wordt gedaan door vrijwilligers. Alleen het drukken van het verenigingsblad is uitbesteed. Ook het archief en de website worden door vrijwilligers beheerd.

## Verenigingsblad

Het verenigingblad van de ADV heet Autobuskroniek. Dit blad wordt toegezonden aan leden. Het blad begon in 1961 als bijlage van het maandblad Openbaar Vervoer. Daardoor bestaat het blad langer dan de vereniging die na de oprichting in 1963 de uitgave overnam.

## Externe link

* Officiële website