OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gerard Theelen

Gerardus Anthonius Hubertus (Gerard) Theelen (Neer, 16 maart 1880 – Essen, 18 januari 1957) was een Nederlands beeldhouwer.

## Leven en werk

Gerard Theelen was een zoon van winkelier Peter Hubertus Theelen en Helena Driessen. Toen hij zes was, verhuisde de familie naar Roermond. Hij kreeg zijn opleiding mogelijk op een van de Roermondse beeldhouwersateliers. Hij werkte als beeldhouwer in hout en steen en woonde en werkte onder meer in Roermond, Stratum, Brussel, en het Duitse Essen. Hij trouwde in 1906 in Laken met Maria Godefrida Wilhelmina van Asten (1883-1956). Begin jaren 20 werkte Theelen samen met Roermondse beeldhouwer Karel Lücker aan een aantal Heilig Hartbeelden, daarnaast kreeg hij bekendheid als maker van grafmonumenten.
Theelen was lid van het Algemeen-Nederlands Verbond en bestuurslid van de Ned. Vereeniging in Essen. Hij ontving in 1934 de zilveren eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau.

## Enkele werken

* ca. 1917: grafmonument voor de familie Stattrop op de Alter Friedhof Huttrop (Essen).
* 1922: Heilig Hartbeeld (Buggenum), met Lücker. Gemeentelijk monument. De originele beelden aan weerszijden van Christus werden tijdens de Tweede Wereldoorlog vernield en na de oorlog vervangen door engelen van Piet Schoenmakers.
* 1923: inscriptie m.b.t. het zilveren jubileum van koningin Wilhelmina in de gedenknaald (grenspaal) in Someren. Met Lücker.
* 1923: drie kruiswegstaties voor de Sint-Servaaskapel in Nunhem.
* 1923: Heilig Hartbeeld (Roggel).
* 1923: Heilig Hartbeeld (Someren), met Lücker. Gemeentelijk monument.
* 1924: Heilig Hartbeeld (Neerkant), met Lücker.
* 1930: grafmonument van F.W. Hering op het Alter Luisenfriedhof in Charlottenburg (Berlijn).
* Calvariegroep op het oude kerkhof Hammerveld in Neer.
* grafmonument Bernhard Schulz.

## Foto's

* Grafmonument familie Stattrop
* Heilig Hartbeeld Buggenum
* Heilig Hartbeeld Roggel
* Heilig Hartbeeld Neerkant
* 1 2 Peter Thoben (1995) Beeldhouwers in Roermond. Roermond: Stedelijk Museum Roermond. ISBN 90-74154-07-7. p. 35.
* ↑ "Gerardus Anthonius Hubertus Theelen", Gezinsoverzichten, Heemkundevereniging Oos Naer. Gearchiveerd op 14 november 2021.
* 1 2 3 "Een Nederlandsch beeldhouwer te Essen", Neerlandia. Jaargang 25 (1921). Gearchiveerd op 14 november 2021.
* ↑ "Onderscheidingen", Staatscourant, 31 december 1934.
* ↑ (de) Denkmalliste Stadt Essen
* ↑ "Andere gemeenten.", Limburger Koerier, 8 april 1922.
* ↑ "St. Servaas-vereering", Limburger Koerier 3 november 1923.
* ↑ Identiek aan het beeld in Buggenum. Toewijzing op basis van: Godfried C.M. Egelie (2004) Beeld van het Heilig Hart in Limburg : religieuze en sociale betekenis van de verering in de twintigste eeuw. Zutphen: Walburg Pers.
* ↑ "Nederlandsch leven te Berlijn", Algemeen Handelsblad, 3 mei 1930.
* ↑ Calvariegroep op het oude kerhof Hammerveld. Gearchiveerd op 3 februari 2023.
# Immanuëlkerk (Muntendam)

De Immanuëlkerk is een zaalkerk aan de Nieuwe Weg 2 te Muntendam, in 1923 gebouwd als Gereformeerde kerk. Het gebouw is ten minste sinds 1998 in gebruik door de Hervormde gemeente. De kerk heeft spitsboogvensters.
* Redmer Alma, Sabine Broekhoven, Chris Kolman, Ben Olde Meierink & Ronald Stenvert, Monumenten in Nederland. Groningen (1998), p. 165.
* Immanuëlkerk op onserfgoed.eu, geraadpleegd op 24 maart 2019.
# Geeltandboegsprietmot

De geeltandboegsprietmot (Eulamprotes atrella) is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Tinea atrella in 1775 gepubliceerd door Michael Denis & Ignaz Schiffermüller.
De soort komt voor in Europa.
# IALA

IALA kan verwijzen naar:
* International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities
* International Auxiliary Language Association
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van IALA en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Janssenstichting

Janssenstichting (Stellingwerfs: Jaanssenstichting of Janssenstichting, Fries: Janssenstifting) is een buurtschap in de gemeente Ooststellingwerf, in de Nederlandse provincie Friesland.
Het ligt ten zuidwesten van Waskemeer, waaronder het ook formeel valt. De Janssenstichting is vernoemd naar de familie Janssen. In 1899 heeft de heer Peter Wilhelm Janssen 40 hectare heidegrond bij Waskemeer opgekocht en dat gebied ontgonnen. De gelijknamige weg is een doodlopende weg.
Er zijn ook Janssenstichtingen bij Nij Beets en Oudehorne.
# Hertogdom Saksen-Gotha-Altenburg

Het Hertogdom Saksen-Gotha-Altenburg was een van de Ernestijnse hertogdommen in Thüringen en bestond van 1680 tot 1826. De residentiestad was Gotha.

## Geschiedenis

De staat ontstond toen de zeven zoons van Ernst I de Vrome, die Saksen-Gotha sinds zijn dood in 1675 gezamenlijk regeerden, in 1680 besloten het gebied op te delen. De oudste zoon Frederik I ontving hierbij Gotha, Tenneberg, Wachsenburg, Ichtershausen, Georgenthal, Schwarzwald, Reinhardsbrunn, Volkenrode, Oberkranichfeld, Altenburg, Leuchtenburg en Orlamünde, die samen het nieuwe soevereine hertogdom Saksen-Gotha-Altenburg vormden.
Frederik I voerde in 1685 de primogenituur in, waardoor de staat tot het uitsterven van de linie niet meer zou worden opgedeeld. Onder zijn zoon Frederik II werd het land in 1721 uitgebreid met Saksen-Eisenberg en 7/12 van Themar. Het leger en de extravagante liefhebberijen van de hertogen drukten zwaar op het land.
Frederik III voerde in 1747 met Saksen-Meiningen de zogenaamde Wassunger Oorlog. De Zevenjarige Oorlog teisterde het land, met name in 1757, zwaar. Zijn opvolger Ernst II maakte door bezuinigingen op zijn hofhouding en verkleining van zijn leger een einde aan de drukkende schuldenlast. Diens zoon August, een bewonderaar van Napoleon, trad in 1806 toe tot de Rijnbond en in 1815 tot de Duitse Bond. Augusts broer en opvolger Frederik IV stierf in 1825 kinderloos, waardoor de linie Saksen-Gotha-Altenburg uitstierf.
Dit leidde in 1826 tot herindeling van de Ernestijnse hertogdommen door Frederik August I van Saksen. Saksen-Gotha-Altenburg werd hierbij opgesplitst in Saksen-Gotha, dat samen met Saksen-Coburg het nieuwe dubbelhertogdom Saksen-Coburg en Gotha vormde, en Saksen-Altenburg, dat zelfstandig werd.

## Hertogen

* 1680-1691: Frederik I (1646-1691)
* 1691-1693: Bernhard I van Saksen-Meiningen en Hendrik van Saksen-Römhild als regenten namens Frederik II
* 1693-1732: Frederik II (1676-1732)
* 1732-1772: Frederik III (1699-1772)
* 1772-1804: Ernst II (1745-1804)
* 1804-1822: August (1772-1822)
* 1822-1825: Frederik IV (1774-1825)
Anhalt (1863-1866) · Anhalt-Bernburg (1815-1863) · Anhalt-Dessau-Köthen (1853-1863) · Anhalt-Dessau (1815-1853) · Anhalt-Köthen (1815-1853) · Baden · Beieren · Bremen · Brunswijk · Frankfort · Hamburg · Hannover · Hessen-Darmstadt · Hessen-Homburg · Hessen-Kassel · Hohenzollern-Hechingen · Hohenzollern-Sigmaringen · Holstein · Lauenburg · Liechtenstein · Limburg · Lippe · Lübeck · Luxemburg · Mecklenburg-Schwerin · Mecklenburg-Strelitz · Nassau · Oldenburg · Oostenrijk · Pruisen · Reuss jongere linie · Reuss oudere linie · Saksen · Saksen-Altenburg · Saksen-Coburg en Gotha · Saksen-Meiningen · Saksen-Weimar-Eisenach · Schaumburg-Lippe · Schwarzburg-Rudolstadt · Schwarzburg-Sondershausen · Waldeck-Pyrmont · Württemberg
# Nova Esperança do Piriá

Nova Esperança do Piriá is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Pará. De gemeente telt 24.062 inwoners (schatting 2009).
# Kõo (Põhja-Sakala)

Kõo (Duits: Wolmarshof) is een plaats in de Estlandse gemeente Põhja-Sakala, provincie Viljandimaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 was Kõo de hoofdplaats van de gemeente Kõo. In die maand ging Kõo op in de fusiegemeente Põhja-Sakala.

## Bevolking

Het dorp had 296 inwoners op 31 december 2011 en 259 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Kõo ligt aan de Tugimaantee 38, de weg van Põltsamaa naar Võhma.

## Geschiedenis

Kõo werd voor het eerst genoemd in 1583 onder de naam Kiedikula. In de 17e eeuw werd een landgoed Kõo (Estisch) of Wolmarshof (Duits) gesticht. Het landgoed behoorde eerst toe aan de familie Wrangel en later aan de Russische staat. Het barokke landhuis is gebouwd in 1774.
In 1977 werd het dorp Koõ samengevoegd met de verspreide bebouwing op het voormalige landgoed.

## Externe link

* (et) Kõo küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 4 juni 2019.
* 1 2 3 (et) Marja Kallasmaa, Kõo. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 4 juni 2019. Geraadpleegd op 13 mei 2024.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 13 mei 2024. Tik boven het middelste vak ‘3775 Kõo village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 13 mei 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘3775 Kõo village’ in.
* ↑ (en) Kõo Manor. Estonian Manors. Gearchiveerd op 11 augustus 2022. Geraadpleegd op 13 mei 2024.
# Gerard Sterck

Gerard (Geert) Sterck (Stabroek, 1505 - ? 1564) was een Zuid-Nederlands koopman en bankier in de 16e eeuw.
Sinds 1528 was Sterck de voornaamste financiële agent van keizer Karel V aan de beurs van Antwerpen. Wanneer de Zuid-Duitse Fuggers weigerden de keizer nog langer geld voor te schieten voor zijn oorlog met koning Frans I van Frankrijk richtte hij zich tot de Staten-Generaal van de Nederlanden, die zich voor een nieuwe lening wendden tot Lazarus Tucher en Gerard Sterck in Antwerpen. Volgens Henri Pirenne zou Karel V zijn wereldwijde ambities nooit hebben kunnen waarmaken zonder Antwerps geld.
In ruil kreeg Sterck nog andere financiële functies, zo bijvoorbeeld de Grote Tol van Brabant. Zijn familie werd ook ontvanger-generaal der Domeinen (rentmeester) voor het kwartier van Antwerpen. Op deze belastingen verleende Sterck voorschotten aan de regering, de zogenaamde rentmeesterbrieven, een soort staatsobligaties die op de beurs werden verhandeld en in heel Europa een groot succes kenden. In 1557, bij het grote staatsbankroet onder koning Filips II van Spanje, werden zij waardeloos. Vooral kleine beleggers werden het slachtoffer omdat Sterck en andere rentmeesters weigerden het geleende kapitaal terug te betalen. Sterck zelf kon zowel zijn fortuin als zijn aanzien redden.
Sterck werd waarschijnlijk al voor 1524 tot ridder geslagen. Toen hij in dat jaar kasteel Nielerbroek in Niel kocht, noemde hij zich al heer van Bucquoy. Van een andere Antwerpse geldschieter van de keizer, Pieter van der Straten, is geweten dat hij in 1521 voor zijn diensten in de adelstand werd verheven. Gerard Stercks moeder was Emerentia van Deurne, en nadat hij daar het hof Hooftvunder gekocht had, noemde hij zich heer van Deurne. Hooftvunder werd uitgebouwd tot een kasteel, een zogenaamde hof van plaisantie, dat nu nog altijd Sterckshof heet. Uit de eerste bewaarde belastingrol van Deurne, die van 1544, blijkt dat Sterck daar intussen drie steden, negen huizen, twee brouwerijen en zowat 10% van de grond van het dorp in eigendom bezat.
Gerards zoon Godevaart werd in 1544 amman (procureur-generaal) van Antwerpen en stond vooraan bij de Blijde Inkomst van koning Filips in 1549. Anna Sterck, een dochter uit een tweede huwelijk met Josina van Dale, huwde met Ferry van Glymes, en was de moeder van Willem van Bergen, die in 1597 bisschop van Antwerpen werd.
# Imitomyia

Imitomyia is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Townsend.
# Geelstuittiran

De geelstuittiran (Myiobius barbatus) is een zangvogel uit de familie Tityridae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het Amazonegebied en in het zuidoosten van Brazilië. Er zijn vijf ondersoorten:
* M. b. semiflavus: oostelijk-centraal Colombia.
* M. b. barbatus: van zuidoostelijk Colombia tot noordelijk Peru, zuidelijk Venezuela, de Guyana's en noordelijk Brazilië.
* M. b. amazonicus: oostelijk Peru en westelijk Brazilië.
* M. b. insignis: noordoostelijk Brazilië bezuiden de Amazonerivier.
* M. b. mastacalis: zuidoostelijk Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Geelstuittiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Gmelin, JF, 1789. Muscicapa barbata (protoniem). Systema Naturae, ed. 13, vol. 1, part 2, p. 933. BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Ichnopus serricrus

Ichnopus serricrus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Uristidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Walker.
# Jack Coleman

Jack Coleman kan verwijzen naar:
* Een Amerikaanse basketballer, Jack Coleman (basketballer)
* Een Amerikaanse acteur, Jack Coleman (acteur)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jack Coleman en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hexatoma (Eriocera) luxuriosa

Hexatoma (Eriocera) luxuriosa is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Drèents Liedtiesfestival

Het Drèents Liedtiesfestival was een jaarlijks liedjesfestival dat als doel had om muzikanten en tekstschrijvers te stimuleren tot het creëren van kwalitatieve muziek in het Drents.
Het festival werd sinds 2012 georganiseerd door Stichting REUR in samenwerking met RTV Drenthe. De ingezonden liedjes werden beoordeeld door een beoordelingscommissie die was aangesteld door Stichting REUR. Uit de inzendingen werden de tien beste geselecteerd voor de finale, die door RTV Drenthe werd uitgezonden. Tijdens de finale kon het Drentse publiek via sms stemmen op hun favoriete liedje. De uitslag van deze publieksstemming werd gecombineerd met de beoordeling van een vakjury, wat gezamenlijk de winnaar van het Drèents Liedtiesfestival bepaalde.
In augustus 2024 maakte Stichting REUR bekend te stoppen met de organisatie van het Drèents Liedtiesfestival, waarmee een einde kwam aan het evenement.

## Winnaars

* 2012: Annemiek Drenth met Ik ben zo wies
* 2013: Willem Fledderus met Nei doel
* 2014: Gerrit Denekamp met Zundagskind
* 2015: Linda en Suzanne Kannegieter met Ik geleuf niet meer in liefde
* 2016: Rik Vinke met Eem lös van alles
* 2017: Isa Zwart met Mamme see
* 2018: Melissa Meewisse met De wind van Zuud
* 2019: Leon Moorman met Knooin
* 2021: Jolien Wonink-Dijkstra met Vuul
* 2022: Rick Hilberts met Vallende Sterren
* 2023: Lisa Harms met Tot de zun uut giet
* 2024: Marianne Veenstra met t Is zo wisse (as een klontie zuut is)
# Kõpu (Pärnu)

Kõpu (Duits: Keppo) is een plaats in de Estlandse gemeente Pärnu, provincie Pärnumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot 1 november 2017 behoorde de plaats tot de gemeente Tõstamaa. Op die datum werd Tõstamaa bij de gemeente Pärnu gevoegd.

## Bevolking

Het dorp had 9 inwoners op 31 december 2011 en 13 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Ten oosten van Kõpu ligt het natuurreservaat Lindi looduskaitseala (17,8 km²), een moerasgebied.

## Geschiedenis

Kõpu werd voor het eerst genoemd in 1542 onder de naam Ian Keppo Aßonßon, een boerderij op het landgoed van Podis (Pootsi). In 1680 droeg deze boerderij de naam Keppo Kasper. In 1797 werd Kõpu onder de naam Köppo genoemd als als Hoflage, een niet-zelfstandig landgoed onder Podis, met een herberg.
Tussen 1977 en 1998 maakte Kõpu deel uit van het buurdorp Kavaru.

## Orthodoxe kerk

In 1873 kreeg de Russisch-orthodoxe gemeente van Pootsi, Kõpu en omgeving een eigen kerk, de Pootsi-Kõpu Püha Kolmainu kirik (‘Kerk van de Heilige Drie-eenheid van Pootsi-Kõpu’). De architect was de Duits-Baltische Heinrich Carl Scheel (1829-1909). De kerk heeft een kruisvormig grondplan. Ongebruikelijk is dat de kerk geen klokkentoren boven de ingang heeft, maar een orthodox kruis. De kerk is gebouwd in natuursteen. In de kerk hangt een plaquette voor bisschop Platon Kulbusch, die geboren was in Pootsi.
De kerk behoort tot de Estische Apostolisch-Orthodoxe Kerk.

## Foto's

* Het Lindi looduskaitseala
* De Kerk van de Heilige Drie-eenheid
* De kerk in de winter. Het kruisvormige grondplan is goed te zien
* Interieur
* 9 september 2013: Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel bezoekt de kerk. De priesters zijn v.l.n.r. aartsbisschop Leo van Helsinki, Bartholomeus, metropoliet Stephanos van Tallinn
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 214.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 20 augustus 2023. Tik boven het middelste vak ‘3784 Kõpu village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 20 augustus 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘3784 Kõpu village’ in.
* ↑ (et) Lindi looduskaitseala (KLO1000517). Eelis Infoleht. Gearchiveerd op 10 mei 2021. Geraadpleegd op 20 augustus 2023.
* 1 2 (et) Marja Kallasmaa, Kõpu. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 10 mei 2021. Geraadpleegd op 20 augustus 2023.
* ↑ (et) Pootsi-Kõpu Püha Kolmainu kogudus. Eesti Apostlik-Õigeusu Kirik. Gearchiveerd op 26 maart 2023. Geraadpleegd op 20 augustus 2023.
* ↑ (en) Pootsi-Kõpu Church. Visit Estonia. Gearchiveerd op 28 november 2021. Geraadpleegd op 20 augustus 2023.
# Gerard Steurs

Theophilus Gerardus (Gerard) Steurs (Tessenderlo, 13 juni 1901 - Geel, 7 juni 1961) was een Belgische atleet, die gespecialiseerd was in de lange afstand en het veldlopen. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen.

## Biografie

Steurs nam in 1924 op de marathon deel aan de Olympische Spelen van Parijs, maar moest opgeven. Vier jaar later werd hij zevendertigste op de Olympische Spelen van Amsterdam.
In het veldlopen nam Steurs deel aan de Landenprijs. Hij werd in 1923 vijfentwintigste.
Steurs was aangesloten bij Daring Brussel.

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| marathon | 2:54.48 | 5 augustus 1928 | Amsterdam |

## Palmares
### 10.000 m

* 1923: 2 BK AC

### wegwedstrijden

* 1923: 3 Marathon der Vlaanders (28 km) - 1:53.15

### marathon

* 1924: DNF OS in Parijs
* 1928: 37e OS in Amsterdam – 2:54.48

### veldlopen

* 1923: 25e Landenprijs in Maisons-Lafitte
* 1923: 3 landenklassement Landenprijs
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* ↑ De Marathon der Vlaanders, Aalst-Gent (28 km), Sportwereld, 23 juli 1923
Externe link
* (en) Profiel van Gerard Steurs op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Imittos

Imittos (met klemtoon op de -o-) is de moderne naam van de Hymettus (Grieks Ὑμηττός), een middelhoge bergrug in Griekenland, gelegen op ongeveer vier km ten oosten van het centrum van Athene. In de volksmond wordt hij ook weleens Trellovuni (d.i. Gekkenberg) genoemd.
Het smalle gebergte loopt van noord naar zuid over een afstand van circa 20 km en bestaat uit twee delen: de Grote (tot 1026 m hoog) en de Kleine Immittos (tot 774 m hoog), met daartussen een pas waardoor in de oudheid de weg van Athene naar Sphettus liep.
Het gebergte leverde twee waardevolle soorten marmer: het blauwgrijze of hymettische en het witte of pentelische marmer. De flora op de bergflanken leende zich bijzonder tot de bijenteelt: de honing van de Hymettus was destijds "wereld"beroemd.

## Trivia

Het voetbalstadion van Vyronas is aan de voet van de berg gelegen.
* ↑ Griekse aardrijkskundige namen met een Nederlandse benaming
* ↑ spectator.co.uk
# Ichneumon rudolphi

Ichneumon rudolphi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Holmgren in 1884.
# Herrischried

Herrischried is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Landkreis Waldshut. Herrischried telt 2.725 inwoners.

## Geboren

* Sabine Spitz (1971), Duits mountainbikester
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2020 (CSV-bestand)
Albbruck · Bad Säckingen · Bernau im Schwarzwald · Bonndorf im Schwarzwald · Dachsberg · Dettighofen · Dogern · Eggingen · Görwihl · Grafenhausen · Häusern · Herrischried · Höchenschwand · Hohentengen am Hochrhein · Ibach · Jestetten · Klettgau · Küssaberg · Lauchringen · Laufenburg (Baden) · Lottstetten · Murg · Rickenbach · St. Blasien · Stühlingen · Todtmoos · Ühlingen-Birkendorf · Waldshut-Tiengen · Wehr · Weilheim · Wutach · Wutöschingen
# Koolmot

De koolmot of het koolmotje (Plutella xylostella) is een trekvlinder afkomstig uit Zuid-Europa, die behoort tot de familie Plutellidae. Deze vlinder heeft een spanwijdte van 15 mm en zet de eieren afzonderlijk of enkele bij elkaar op de onderkant van het blad af. De minerende larven verschijnen in Nederland in juni en augustus.
De koolmot is polyfaag, waardplanten komen uit de kruisbloemenfamilie en de familie Tropaeolaceae. Zij omvatten in Nederland en België kool, veldkers, kruidkers, zeeraket, muurbloem en herik. In gebieden zonder koude winters zijn het plaaginsecten. De beweeglijke, groene, jonge rupsen vreten venstertjes in de bladeren, waarbij de opperhuid aan één zijde van het blad intact blijft. Het eerst zijn ze te vinden in de hartbladeren van de kool. Oudere rupsen vreten het hele bladmoes op. De rups bereikt een lengte van tot 2 cm. De verpopping vindt plaats in een losse open cocon met netstructuur op het blad.
De vlinder kan ver trekken, meer dan 3000 km en op hoogtes boven de 100 meter vliegen. De vlinder kent een vrijwel wereldwijde verspreiding.

## Aanpassingsvermogen

De koolmot is het eerste insect dat resistentie ontwikkelde tegen Bt-toxine in het veld. De enige andere is de ni-uil (Trichoplusia ni) in landbouwsystemen, met name kassen.
Ook bleek dat de koolmot zich in acht generaties kon aanpassen aan een koolhydraatrijk dieet, door minder van deze koolhydraten in vet om te zetten.
* Eitjes
* Rups
* Rups
* Pop in cocon
* Imago
* Vraatschade
* Links gezonde rups, midden schimmelsporen vanuit de rups, rechts kortgeleden gedood door Beauveria bassiana-sporen
* Rups geïnfecteerd door Beauveria bassiana
* Pop met sluipwesp Diadromus collaris
# Georges Hachette

Georges Hachette (Parijs, 1838 - 15 december 1892) was een Franse uitgever.
Hachettes vader Louis had in 1824 de uitgeverij Hachette opgericht. Georges Hachette studeerde rechten en werd in 1863 vennoot en directeur van de uitgeverij, samen met zijn vader en zijn schoonbroers Louis Breton en Émile Templier. Hij zag vooral toe op de uitbouw van de cartografische tak van de uitgeverij.
In 1874 werd hij benoemd tot ridder van het Legioen van Eer.