OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mega Spileo

Het klooster Mega Spileo(n) (Grieks: Μέγα Σπήλαιον, d.i. Grote Spelonk) ligt in het binnenland van de Peloponnesos, in het dal van de Vouraïkos-rivier. Het is een van de grootste kloosters in Griekenland, en is genoemd naar de grote natuurlijke holte in de rotswand waartegen de kerk en een deel van de kloostergebouwen werden aangebouwd.
Hoewel de exacte ouderdom onbekend is, neemt men aan dat dit het oudste klooster van Griekenland is. Volgens de overlevering zou het in 362 gesticht zijn door twee vrome kluizenaars, Simon en Theodoros, nadat in de bewuste spelonk een wonderbaarlijke Moeder Gods-icoon zou zijn gevonden door een herderinnetje, Euphrosyne, wier naam door de icoon werd gefluisterd. De icoon zou het werk zijn van de evangelist Lucas en heeft naar verluidt wonderen verricht. Om die reden is het een drukbezocht bedevaartsoord. Net als de Agia Lavra speelde het een belangrijke rol in de opstand tegen de Turken, en werd belegerd door de soldaten van Ibrahim Pasja.
In de Middeleeuwen zou het een van de rijkste kloosters van Griekenland zijn geweest, maar het werd verschillende malen door brand geteisterd en telkens weer heropgebouwd. Dat gebeurde in 1400, 1640 en 1934. Op weg naar Kalavryta waar zij, als wraak voor het verlies van tachtig Duitse soldaten, de gehele mannelijke bevolking vermoordden bezochten de nazi-troepen in 1943 het klooster. Ze vermoordden er een aantal monniken, bedienden en bezoekers en gooiden de lijken van de rotsen naar beneden. Onder de slachtoffers bevond zich de diaken die tijdens de brand van 1934 de wonderbaarlijke icoon uit de vlammen had gered.
De kloosterkerk genaamd Panagía Chrysospiliótissa (d.i. "de Moeder Gods in de Gouden Grot") bevat naast de wonderbaarlijke icoon talrijke relikwieën en ex voto's. In de schatkamer worden kledingstukken en wapens van vrijheidsstrijders tentoongesteld, evenals oude manuscripten, iconen en andere waardevolle religieuze voorwerpen die aantonen hoe rijk het klooster ooit moet zijn geweest.
# Marjolein Delno

Marjolein Delno (17 maart 1994) is een Nederlands zwemster.
Op de Europese kampioenschappen zwemmen 2018 was Delno reserve voor het 4x100 meter estafette-team dat de zilveren medaille behaalde.
Op de Open Nederlandse kampioenschappen kortebaanzwemmen 2018 behaalde Delno verscheidene gouden medailles, op de vrijeslag en wisselslag. Een jaar later op de Open Nederlandse kampioenschappen kortebaanzwemmen 2019 wist ze enkele van deze gouden medailles te prolongeren.
* ↑ SwimRankings––profiel
* ↑ SportUitslagen––profiel. Gearchiveerd op 24 mei 2021.
* ↑ TeamNL––Resultaten van Marjolein. Gearchiveerd op 16 augustus 2022.
# Marjolein Decroix

Marjolein Decroix (Poperinge, 17 maart 1992) is een Belgisch skiër.

## Levensloop

In 2018 werd ze vlak voor de spelen toegevoegd aan de olympische selectie voor de Olympische Winterspelen 2018. Ze greep eerst ondanks een procedure in kort geding voor de rechtbank naast een derde plaats voor alpineskiërs in Team Belgium, maar kreeg dan enkele dagen voor de start een aan Team Belgium toegewezen vierde ticket. Ze trad aan in het alpineskiën in Pyeongchang, meer specifiek in de slalom waar ze een 38ste plaats behaalde.
Bij de wereldkampioenschappen van 2013 haalde ze de finale niet, bij het WK 2015 kon ze niet finishen en op het WK 2017 werd ze 40e op de slalom.
Tijdens haar skicarrière woont Decroix in Bourg-Saint-Maurice, en trainde ze op Les Arcs. Ze is de zus van Lieselot Decroix, ex-wielrenster.
* ↑ Skiërs vangen bot na niet-selectie Winterspelen: rechtbank geeft BOIC gelijk, De Standaard, 27 januari 2018. Gearchiveerd op 30 juni 2022.
* ↑ Marjolein Decroix na lastminute selectie: “Viel bijna van mijn stoel”, Het Laatste Nieuws, 7 februari 2018. Gearchiveerd op 15 juni 2018.
* ↑ Profiel van Marjolein Decroix; FIS
* ↑ Twee olympiërs in Belgisch gezin, Marjolein Decroix komt vrijdag in actie op slalom; Het Nieuwsblad; 15 februari 2018. Gearchiveerd op 7 maart 2022.
# Megacerus albomaculatus

Megacerus albomaculatus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1977 gepubliceerd door Teran & Kingsolver.
# Mathilde in Beieren

Mathilde Ludovika in Beieren (München, 30 september 1843 - aldaar, 18 juni 1925) was een hertogin uit het Beierse huis Wittelsbach.
Zij was de vierde dochter van hertog Maximiliaan Jozef en Ludovika van Beieren. Zij was een zuster van keizerin Elisabeth van Oostenrijk-Hongarije.
Haar jeugd bracht zij door op het ouderlijk slot Possenhofen, niet ver van München. Zij was zeer gehecht aan haar iets oudere zuster Marie met wie zij veel ondernam. Marie was in 1859 getrouwd met Frans II der Beide Siciliën.
Op 5 juni 1861 trouwde ze zelf met Lodewijk van Bourbon-Sicilië, graaf van Trani, een jongere broer van de koning van Napels. Zo brachten Mathilde en Marie de eerste jaren van hun huwelijk gezamenlijk door in Rome. In 1867 baarde zij haar eerste en enige kind: Maria Theresia (in de familie werd ze Madi genoemd) (1867-1909), die later vorstin van Sigmaringen zou worden.
Het huwelijk tussen Mathilde en de Italiaanse graaf was onderwijl verre van gelukkig. Hij was haar ontrouw en had een stevig drankprobleem. Mathilde trachtte dan ook, samen met haar zusters Marie en Elisabeth, zo veel mogelijk uitstapjes te maken.
Mathilde was net als haar zusters een knappe vrouw, maar zo dun en met een dusdanige piepstem dat ze door haar familie "Spatz" (mus) genoemd werd.
Op 8 juni 1886 werd ze weduwe (vermoedelijk pleegde haar man zelfmoord, hoewel de officiële verklaringen spraken van een langdurige ziekte). Een aantal jaren na de dood van haar zus Elisabeth, had Elisabeths dochter Marie Valerie, nog geprobeerd 'Tante Spatz' aan keizer Frans Jozef I van Oostenrijk te koppelen, wat niet lukte. Tijdens de Eerste Wereldoorlog woonde Mathilde in Zwitserland, daarna vestigde zij zich met haar zuster Marie in München. Ze overleed kort na Marie, als laatste kind uit het gezin van Max en Ludovika.
# Mathilde van Artesië

Mathilde van Artesië (?, 1270 — Parijs, 27 november 1329) (Frans: Mahaut d'Artois) was de enige dochter van graaf Robert II van Artesië en Amicia van Courtenay.
Bij het overlijden van haar vader in 1302, volgde zij hem op als gravin van Artesië, maar dit werd betwist door Robert III van Artesië, een zoon van haar reeds overleden broer Filips van Artesië, die anders de erfgenaam zou geweest zijn. Ze woonde in het kasteel van Hesdin, dat in 1553 door keizer Karel V werd verwoest.
Zij was gehuwd met graaf Otto IV van Bourgondië, die in 1303 overleed aan de gevolgen van zijn verwondingen, opgelopen in de Guldensporenslag in Kortrijk in 1302. Mathilde huwde haar dochters uit aan de zonen van de koning van Frankrijk:
* Johanna II (1291-1330), gravin van Bourgondië, huwde met koning Filips V van Frankrijk
* Blanca (1294-1326), huwde met koning Karel IV van Frankrijk
* Robert (1300-1315), graaf van Bourgondië
* Jan, stierf als baby
Haar twee dochters geraakten in 1314 betrokken in het zogenaamde schandaal van de Tour de Nesle.
Robert III van Artesië bleef ondertussen zijn rechten in Artesië opeisen, verloor de zaak voor de rechtbank en werd ten slotte verbannen wegens blijvende weerspannigheid.

## Voorouders

Voorouders van Mathilde van Artesië (1270-1329) :
| Overgrootouders | Lodewijk VIII van Frankrijk (1187-1226) ∞ 1200 Blanca van Castilië (1188-1252) | Lodewijk VIII van Frankrijk (1187-1226) ∞ 1200 Blanca van Castilië (1188-1252) | Hendrik II van Brabant (1207-1248) ∞ Maria van Zwaben (1202-1235) | Hendrik II van Brabant (1207-1248) ∞ Maria van Zwaben (1202-1235) | Robert van Courtenay-Champignelles (1168-1239) ∞ Mathilde de Mehun (1195–1240) | Robert van Courtenay-Champignelles (1168-1239) ∞ Mathilde de Mehun (1195–1240) | Gaucher of Joigny (ca.1165-ca.1237) ∞ Amicie de Montfort (ca.1202-1252/53) | Gaucher of Joigny (ca.1165-ca.1237) ∞ Amicie de Montfort (ca.1202-1252/53) |
| Grootouders | Robert I van Artesië (1216-1250) ∞ 1237 Machteld van Brabant (1224-1288) | Robert I van Artesië (1216-1250) ∞ 1237 Machteld van Brabant (1224-1288) | Robert I van Artesië (1216-1250) ∞ 1237 Machteld van Brabant (1224-1288) | Robert I van Artesië (1216-1250) ∞ 1237 Machteld van Brabant (1224-1288) | Peter van Courtenay-Conches (1218-1250) ∞ Perrenelle van Joigny (1230-1282) | Peter van Courtenay-Conches (1218-1250) ∞ Perrenelle van Joigny (1230-1282) | Peter van Courtenay-Conches (1218-1250) ∞ Perrenelle van Joigny (1230-1282) | Peter van Courtenay-Conches (1218-1250) ∞ Perrenelle van Joigny (1230-1282) |
| Ouders | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) | Robert II van Artesië (1250-1302) ∞ 1262 Amicia van Courtenay (1250-1275) |
# Megachile difficilis

Megachile difficilis is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Morawitz.
# Meer van Cingoli

Het Lago di Cingoli (Meer van Cingoli) is een stuwmeer in Italië bij de stad Cingoli in de Italiaanse provincie Macerata. Het meer wordt gevoed door de rivier de Musone. De totale capaciteit van het meer bedraagt 2515 miljoen m³.
De stuwdam werd gebouwd tussen 1981 en 1987. Hij heeft een hoogte van 67 meter en een lengte van 280 meter. Met de dam wordt de waterhuishouding van de Musone geregeld. Het water van het stuwmeer wordt ook gebruikt voor drinkwatervoorziening en irrigatie.
# Mauritius op de Paralympische Zomerspelen 2012

Patricia Mustapha en Scody Victor waren de atleten uitkomend voor Mauritius op de Paralympische Zomerspelen 2012. Net als bij de voorgaande edities waaraan Mauritius meedeed werd ook hier geen medaille gewonnen.

## Deelnemers en resultaten
### Atletiek
#### Vrouwen

| Naam | Onderdeel | Tijd (sec) | Rang |
| Patricia Mustapha | Hardlopen 800m T54 | dsq | gediskwalificeerd |

### Zwemmen
#### Mannen

| Naam | Onderdeel | Afstand (m) | Rang |
| Scody Victor | 50m vrije slag S9 | 34.26 | 15 |
# Megachile boswendica

Megachile boswendica is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Cockerell.
# Mazarredia torulosinota

Mazarredia torulosinota is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Zheng & Jiang.
# Megafoon

Een megafoon of roeptoeter is een hulpmiddel om een grote groep mensen toe te spreken. Het is draagbaar en wordt meestal in de hand gehouden. Een megafoon is trechtervormig of beter nog hyperbolisch. Een megafoon wordt vaak gebruikt bij manifestaties of demonstraties, bij sportevenementen en bij zeilscholen.
Met een megafoon kan de natuurlijke stem van een persoon worden versterkt in de richting van de personen die de tekst moeten verstaan. Is de megafoon meestal vrij kort, in bijzondere toepassingen gebruikt men wel een megafoon van 1,25-2 m lengte, met bij de mond een opening van 5 cm en aan het eind van 15-25 cm. Met een megafoon van 5,5-7,5 m lengte zou een zware mannenstem op een afstand van 5,5 km nog hoorbaar moeten zijn. Een normale megafoon heeft een reikwijdte van rond 500 meter. Soms heeft een megafoon een ingebouwde sirene.
De megafoon zorgt dat er zo min mogelijk dwaalgeluid (ofwel strooigeluid) is. De menselijke stem direct uit de mond verspreidt zich globaal in alle richtingen even luid (met uitzondering van de gevolgen van de afscherming door het hoofd en het lichaam). Daardoor wordt het geluid op grotere afstand sterk verzwakt waargenomen. Het geluid van de menselijke stem gedraagt zich als een puntbron en spreidt zich bolvormig uit. Daardoor neemt het geluidsniveau af met 6 dB voor elke verdubbeling van de afstand (gerekend zonder luchtabsorptie).
De vorm van de megafoon zorgt ervoor dat het geluid beter in één richting geconcentreerd wordt uitgezonden. De vermindering met de afstand die resteert hangt dan vooral af van de geluidsabsorptie door de lucht. Eenzelfde (maar kleiner) effect kan bereikt worden door de handen om de mond te plaatsen, iets wat iemand instinctief zal doen om harder te kunnen roepen.
Luisteraars die aan de zijkant van de megafoon staan, horen het bericht minder goed. De megafoon creëert geen nieuwe geluidsenergie.
Soms wordt het geluid elektrisch versterkt in de megafoon. De megafoon bevat dan een microfoon, een versterker en een luidspreker. Er moet dan een batterij of accu in de megafoon zitten om de benodigde energie te leveren. Het vermogen varieert dan tussen 8 watt en 45 watt. Soms zit de microfoon op afstand, of is deze zelfs draadloos.
De theorie van de megafoon stamt uit de achttiende eeuw en is voor het eerst beschreven door Johann Heinrich Lambert, die zelf vanaf zijn geboorte slechthorend was.
Er wordt gedacht dat de trompet voortgekomen is uit een primitieve megafoon, bijvoorbeeld van de hoorn van een koe gemaakt.

## Trivia

* Een variant van de megafoon is de trechtervormige hoorn die op oude grammofoons werden toegepast, voor de uitvinding van de elektrische luidspreker.
* Het omgekeerde van een megafoon is de hoorn, waarmee dove mensen luisterden, voor de uitvinding van het gehoorapparaat.
* Een 'megafoon' wordt ook als synoniem gebruikt voor mensen die een boodschap of grap zonder juiste bronvermelding doorvertellen en daarbij het idee wekken dat zij de bedenken van de boodschap of grap zijn.
# Maxence Muzaton

Maxence Muzaton (Épernay, 20 juni 1990) is een Frans alpineskiër.

## Carrière

Bij zijn wereldbekerdebuut, tijdens de super G in maart 2010 in Garmisch-Partenkirchen, kwam Muzaton niet aan de finish op het einde van de eerste run.
In Beaver Creek nam Muzaton deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015. Op dit toernooi eindigde hij 38e op de combinatie. In januari 2017 stond hij in Wengen voor de eerste maal in zijn carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd na een tweede plaatse op de supercombinatie. In 2018 nam Muzaton deel aan de Olympische Winterspelen in Pyeongchang. Hij eindigde 18e op de super G en 23e op de olympische afdaling.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Pyeongchang | 18e Super G 23e Afdaling DNF2 Combinatie |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Beaver Creek | 38e Combinatie |
| 2017 | Sankt Moritz | DNF2 Combinatie |
| 2019 | Åre | 25e Combinatie 30e Afdaling |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | SG | SC |
| 2012/2013 | 100e | 42e | - | 26e |
| 2013/2014 | 140e | - | - | 37e |
| 2014/2015 | 88e | 34e | - | 25e |
| 2015/2016 | 90e | 32e | 53e | 32e |
| 2016/2017 | 50e | 29e | 33e | 5e |
| 2017/2018 | 54e | 21e | 41e | 35e |
| 2018/2019 | 99e | 39e | 46e | 34e |
| 2019/2020 | 34e | 11e | - | - |
# Maxence Van der Meersch

Maxence Van der Meersch (Roubaix (Robaais), 4 mei 1907 - Le Touquet, 14 januari 1951), pseudoniem van Joseph Cardijn, was een Frans schrijver van Vlaamse afkomst.

## Levensloop

Maxence Van der Meersch kende als schrijver heel veel succes tijdens zijn leven. Zo behaalde hij zowel de Prix Goncourt (1936) als de prix de l'Académie française (1943). Na zijn dood werd hij bijna vergeten.
Zijn debuutroman La Maison dans la dune werd drie keer verfilmd, eerst in 1934, vervolgens in 1952. De Belgische cineast Michel Mees verwezenlijkte in 1988 een derde verfilming met Tchéky Karyo in de hoofdrol.
In 1949 verfilmde Curtis Bernhardt de roman Corps et Âmes onder de titel The Doctor and the girl met Glenn Ford in de hoofdrol.
# Megalopalpus zymna

Megalopalpus zymna is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Westwood.
# Megalocentor echthrus

Megalocentor echthrus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de parasitaire meervallen (Trichomycteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door de Pinna & Britski.
* ↑ (en) Megalocentor echthrus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Megalocentor echthrus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Megalorhipida leptomeres

Megalorhipida leptomeres is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Medaille voor Oorlogsverdienste

De Medaille voor Oorlogsverdienste (Duits: "Kriegsverdienstmedaille", er was ook een Zivil-Verdiensmedaille") werd op 21 november 1916 door de laatste Oldenburgse regerende Groothertog Frederik August ingesteld.
In eerste instantie was de oudere Medaille aan het dameslint niet ingesteld om vrouwen die in fabrieken de plaats van de aan de twee fronten vechtende mannen hadden ingenomen te decoreren. De Oldenburgse regering heeft vooral aan medewerksters in de lazaretten gedacht. Zij kwamen niet in aanmerking voor het Friedrich August-Kruis aan het lint voor non-combattanten zoals de verplegers, de verpleegsters en de artsen.
In 1917 was er een materialenslag van ongekende omvang uitgebroken. De geallieerden probeerden Duitsland en zijn bondgenoten uit te putten en de gehele Duitse bevolking werd voor de oorlogsinspanning gemobiliseerd. Zo kon het gebeuren dat arbeidersvrouwen en boerinnen nu in aanmerking kwamen voor een medaille.
De ovale medaille was van zwart gemaakt ijzer vervaardigd en werd aan een oranje lint met drie blauwe strepen op de linkerborst gedragen. Er zijn geen vergulde of zilveren medailles bekend.
Het fabriceren van ijzeren onderscheidingen, en sieraden van gietijzer, het "Fer de Berlin" gold in Duitsland al sinds de instelling van het IJzeren Kruis tijdens de Napoleontische oorlogen als vaderlandslievend. Het materiaal herinnerde aan de oorlog en men gaf de luxe van edelmetaal op om de oorlogsinspanning demonstratief te ondersteunen.
Op de voorzijde staat een naar links kijkende buste van de groothertog afgebeeld. Daaromheen staat de tekst "FRIEDRICH AUGUST GROSSHERZOG VON OLDENBURG". Op de keerzijde staat tussen twee kleine kruisen van ijzeren parels de tekst "FÜR VERDIENSTE IN WELTKRIEG". In het decoreren van dames was deze keer, bij uitzondering, voorzien want al in 1916 was er een gelijkvormige Medaille voor Oorlogsverdienste aan Dameslint ingesteld.
De beide medailles werden in 1918 afgeschaft.
De medailles worden vrij geregeld een veiling aangeboden en de ijzeren medaille brengt daar ongeveer 75 euro op.

## Literatuur

* Friedhelm Beyreiss: Der Hausorden und die tragbaren Ehrenzeichen des Grossherzogtums Oldenburg. Patzwall, Norderstedt 1997. ISBN 3-931533-31-X.
* Jörg Nimmergut, Katalog Orden und Ehrenzeichen 1800 - 1945, München 1977 e.v.
* Maximilian Gritzner: Handbuch der Ritter- und Verdienstorden. (Reprint d. Ausgabe v. 1893) Reprint-Verlag, Leipzig 2000; ISBN 3-8262-0705-X.
* Gustav Adolph Ackermann, Ordensbuch, Annaheim 1855
# Megaselia semiferruginea

Megaselia semiferruginea is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Bridarolli.
# Megaselia semipolita

Megaselia semipolita is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Borgmeier.
# Megaselia flavistola

Megaselia flavistola is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Thomas Borgmeier.
# Megascolides australis

Megascolides australis is een ringwormensoort uit de familie Megascolecidae in de onderorde Lumbricina. De soort is endemisch in Australië.
De soort werd in 1878 door Frederick McCoy ontdekt in Gippsland, een gebied in Victoria (Australië). Het is een van de grootste wormensoorten in de wereld, en wordt 80 cm tot 3 m lang. De Engelse naam is Giant Gippsland earthworm.
Het is een bedreigde soort. Het verspreidingsgebied van de worm is beperkt tot het gebied van de Bass River in het zuiden van Gippsland, en wordt geschat op 100 vierkante kilometer; dit is vrijwel geheel als landbouwgebied in gebruik. Degradatie van habitat door menselijke ingrepen (veranderingen in drainage, gebruik van pesticiden...) bedreigen de worm. De IUCN-status van de soort is "bedreigd" (anno 2014; voorheen "kwetsbaar"). De staat Victoria beschouwt de soort ook als "bedreigd".
* ↑ (en) Megascolides australis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Frederick McCoy. "Megascolides australis (McCoy)" in Prodromus of the Zoology of Victoria, Vol. I, London, 1885 (Decade I: 1878), blz. 21
* ↑ IUCN Red List of Threatened Species: Megascolides australis. DOI:10.2305/IUCN.UK.2014-1.RLTS.T13008A21416160.en
* ↑ Victorian Resources Online: Giant Gippsland Earthworm. Gearchiveerd op 27 maart 2024.
# Megascolecidae

Megascolecidae zijn een familie van ringwormen uit de orde van de Crassiclitellata.

## Geslachten

* Aceeca Blakemore, 2000
* Amphimiximus Blakemore, 2000
* Amynthas Kinberg, 1866
* Anisochaeta Beddard, 1890
* Anisogaster Blakemore, 2000
* Aporodrilus Blakemore, 2000
* Archipheretima Michaelsen, 1928
* Austrohoplochaetella Jamieson, 1971
* Balanta Michaelsen, 1898
* Begemius Easton, 1982
* Borgesia James, 1991
* Caecadrilus Blakemore, 2000
* Chetcodrilus Fender & McKey-Fender, 1990
* Chilota Michaelsen, 1899
* Comarodrilus Stephenson, 1915
* Cryptodrilus Fletcher, 1886
* Deodrilus Beddard, 1890
* Didymogaster Fletcher, 1886
* Digaster Perrier, 1872
* Diporochaeta Beddard, 1890
* Eastoniella Jamieson, 1977
* Exxus Gates, 1959
* Fletcherodrilus Michaelsen, 1891
* Gastrodrilus Blakemore, 2000
* Gemascolex Edmonds & Jamieson, 1973
* Graliophilus Jamieson, 1971
* Hegesipyle Kinberg, 1867
* Heteroporodrilus Jamieson, 1970
* Hiatidrilus Jamieson, 1994
* Hickmaniella Jamieson, 1974
* Kanchuria Julka, 1988
* Kaxdrilus Fragoso & Rojas, 1994
* Lampito Kinberg, 1867
* Larsonidrilus James, 1993
* Mahbenus Bourne, 1894
* Mayadrilus Fragoso & Rojas, 1994
* Megascolex Templeton, 1844
* Megascolides McCoy, 1878
* Metapheretima Michaelsen, 1928
* Metaphire Sims & Easton, 1972
* Nelloscolex Gates, 1939
* Nexogaster Blakemore & Kingston, 1997
* Nitocris Kinberg, 1867
* Notoscolex Fletcher, 1886
* Oreoscolex Jamieson, 1973
* Parapheretima Cognetti de Martiis, 1912
* Paraplutellus Jamieson, 1972
* Perichaeta Schmarda, 1861
* Pericryptodrilus Jamieson, 1977
* Perionychella Michaelsen, 1907
* Perionyx Perrier, 1872
* Perissogaster Fletcher, 1887
* Pheretima Kinberg, 1866
* Pithemera Sims & Easton, 1972
* Planapheretima Michaelsen, 1934
* Pleionogaster Michaelsen, 1892
* Pleurochaeta Beddard, 1883
* Plionogaster Michaelsen, 1900
* Polypheretima Michaelsen, 1934
* Pontodrilus Perrier, 1874
* Propheretima Jamieson, 1995
* Protozapotecia James, 1993
* Provescus Blakemore, 2000
* Pseudocryptodrilus Jamieson, 1972
* Pseudonotoscolex Jamieson, 1971
* Retrovescus Blakemore, 1998
* Sebastianus Blakemore, 1997
* Simsia Jamieson, 1972
* Spenceriella Michaelsen, 1907
* Tassiedrilus Blakemore, 2000
* Terrisswalkerius Jamieson, 1994
* Tokea Benham, 1904
* Tonoscolex Gates, 1933
* Trichaeta Spencer, 1900
* Trinephrus Beddard, 1895
* Troyia Jamieson, 1977
* Vesiculodrilus Jamieson, 1973
* Woodwardiella Stephenson, 1925
* Zacharius Blakemore, 1997
* Zapatadrilus James, 1991

### Synoniemen

* Amyntas => Amynthas Kinberg, 1866
* Rhodopis Kinberg, 1866 => Metaphire Sims & Easton, 1972
* Woodwardia Michaelsen, 1907 => Woodwardiella Stephenson, 1925
* ↑ Rosa, Daniel. (1891) Die exotischen Terricolen des k. k. naturhistorischen Hofmuseums. Annalen des K. K. naturhistorischen Hofmuseums. Wein. 6: 379–406.
# Megascelus palmicola

Megascelus palmicola is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Artigas.
De soort komt voor in Chili.