OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# 3e Leger (Verenigde Staten)

Het Derde leger of ook United States Army Central is een veldleger van de Verenigde Staten.

## Geschiedenis
### Eerste Wereldoorlog

Het Derde Leger werd opgericht op 7 november 1918 te Chaumont, Haute-Marne in Frankrijk. Op 15 november nam generaal-majoor Joseph T. Dickman het bevel. Het leger bestond uit zeven divisies en drie legerkorpsen: het IIIe Korps onder generaal-majoor John L. Hines, het IVe korps onder generaal-majoor Charles Muir en het VIIe Korps onder generaal-majoor William G. Hahn en uit zeven divisies.
Ze bezetten op 17 november 1918 Duitsland. Op 13 december om 7u00 trokken ze de Rijn over. Op 15 december vestigden ze hun hoofdkwartier te Koblenz. Op 19 december telden ze 9.638 officieren en 221.070 soldaten. Op 4 februari 1919 namen ze de controle over Trier.
Op 20 april 1919 nam luitenant-generaal Hunter Liggett het bevel. Op 14 mei 1919 gaf Maarschalk Ferdinand Foch bevel om in actie te komen als Duitsland overgave zou weigeren. Op 20 mei 1919 stuurde Marschalk Foch troepen naar Weimar en Berlijn. Op 27 mei 1919 informeerde Maarschalk John J. Pershing dat het leger zich moest klaarmaken om aan te vallen. Op 19 juni 1919 verwittigde generaal Pershing Marschalk Foch dat het Derde Leger op 23 juni Abdij Limburg, Westerburg, Hachenburg en Altenkirchen ging bezetten. Na ondertekening van het Verdrag van Versailles werd het Derde Leger op 2 juli 1919 ontbonden.

### Tweede Wereldoorlog

In augustus 1932 werd het derde leger weer geactiveerd. Luitenant-generaal Walter Krueger begon de manschappen te oefenen. Hij werd opgevolgd door Luitenant-generaal Courtney Hodges. In december 1943 reisde het derde leger naar Engeland. George Patton kreeg het bevel en trok Frankrijk binnen op weg naar de Saar in Duitsland. Vanwege het Ardennenoffensief moest Patton zwenken om Bastenaken te ontzetten. Daarna stak het 3e leger de Rijn over. Ze rukten op naar Oostenrijk en bevrijdden in mei het concentratiekamp Mauthausen-Gusen en eindigden in Tsjecho-Slowakije, als meest oostelijk van alle Amerikaanse eenheden.
Het derde leger bezette Duitsland tot 1947.

### Golfoorlog en Irakoorlog

In augustus 1990 viel Saddam Hussein Kuwait binnen en werd het derde leger naar Saudi-Arabië gestuurd. Het derde leger voerde Operatie Desert Storm uit waarbij ze het zuiden van Irak binnenvielen en de Iraakse Republikeinse Garde versloegen.
In 2003 voerden ze Operatie Iraqi Freedom uit en bezetten ze Bagdad.
# 3e Karpatische Infanteriedivisie

De 3e Poolse Karpatische Infanteriedivisie (Pools: 3 Dywizja Strzelców Karpackich) was een Poolse eenheid die vocht tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het Italiaanse front. Het stond ook bekend als de Kerstboomdivisie vanwege het kenmerkende embleem. Het werd in 1942 gevormd uit de Poolse Onafhankelijke Karpatenbrigade en eenheden van het 2e Poolse Korps van generaal Władysław Anders die gevlucht waren uit de Sovjet-Unie.
De divisie vocht als onderdeel van de Britse Achtste Leger in de Noord-Afrikaanse Veldtocht en de Italiaanse Veldtocht (1941-1945). Veldslagen waaraan de divisie deelnam waren onder de Slag om Monte Cassino, de verovering van de steden Ancona en Bologna. De eenheid werd na de oorlog ontbonden, maar de meeste soldaten keerde niet terug naar de Volksrepubliek Polen. Ze werden gehuisvest in Hodgemoor Camp in Hodgemoor Woods, Chalfont St Giles in Buckinghamshire.

## Bevelhebbers

* Stanisław Kopański (1943)
* Bronisław Duch (1944-1945)
# Hermilloides

Hermilloides is een geslacht van wantsen uit de familie van de Reduviidae (roofwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Henri Schouteden in 1931.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Hermilloides massarti Schouteden, 1931
* ↑ Hermilloides Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* ↑ Hermilloides Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* ↑ Hermilloides Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 9 december 2023.
# Formica neoclara

Formica neoclara is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Formica neogagates

Formica neogagates is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Henry Lorenz Viereck.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Folkling

Folkling (Duits: Folklingen) is een gemeente in het Franse departement Moselle (regio Grand Est). Folkling telde op 1 januari 2021 1.374 inwoners.
De gemeente maakt desinds 22 maart 2015 deel uit van het kanton Stiring-Wendel. Daarvoor hoorde het bij het kanton Behren-lès-Forbach, dat toen opgeheven werd. Het arrondissement Forbach fuseerde met het arrondissement Boulay-Moselle tot het huidige arrondissement Forbach-Boulay-Moselle.

## Geografie

De oppervlakte van Folkling bedroeg op 1 januari 2021 11,87 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 115,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Folkingham

Folkingham is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Kesteven, in het Engelse graafschap Lincolnshire met 796 inwoners.
# Formatie van Malmédy

De Formatie van Malmédy of Puddingsteen van Malmédy is een geologische formatie in de ondergrond van het oosten van België, in de oostelijke Ardennen. De formatie bestaat hoofdzakelijk uit veelal rood gekleurde conglomeraat en zandsteen uit het Perm. De formatie ligt in de Graben van Malmédy, een in het Perm gevormd bekken dat het Massief van Stavelot doorsnijdt. De Formatie van Malmédy ligt daarin discordant op de Cambrische en Ordovicische sokkel van het Massief van Stavelot.
De Formatie van Malmédy bestaat hoofdzakelijk uit rode conglomeraten en zandsteen. De formatie bestaat uit drie leden:
* Een ongeveer 15-60 m dik "basisconglomeraat" waarin veel hoekige kwartsitische klasten zitten. Dit wordt afgedekt met zandsteen en conglomeraten met beter afgeronde klasten.
* Een 35-150 m dik pakket conglomeraten met voornamelijk kalksteenklasten en een kalkige of kleiige matrix.
* Een 30 m dik conglomeraat met hoekige klasten van schalie en zandsteen.
De conglomeraten van de Formatie van Malmédy zijn nooit precies gedateerd maar zijn bij benadering ongeveer 260 miljoen jaar geleden gevormd. Ze zijn waarschijnlijk aangevoerd door een rivier waarvan het bekkenhoofd naar het zuidoosten, in de streek van Prüm lag. Het middelste lid van de Puddingsteen van Malmédy bevat immers een hoog percentage kalksteenklasten die waarschijnlijk van de Devonische kalksteen van de Eifel afkomstig zijn.
Er zijn dan ook karstverschijnselen aanwezig in de Puddingsteen van Malmédy, onder meer de “Trou Ozer”. Het is waarschijnlijk dat er toen een subtropisch klimaat was waarop de rode kleur van de afzettingen wijst. Er zou tevens een semi-aride klimaat zijn geweest, gezien het hoge percentage kalksteenkeien in de afzettingszone die zich op meer dan 60 km van het moedergesteente bevond. In een nat klimaat zouden dergelijke klasten tijdens het riviertransport verweerd en opgelost zijn. Studies van de huidige Ourthe wijzen op snelle verdwijning van de kalksteen bij transport door een rivier (na enkele tientallen km), ten gevolge van verwering en oplossing. Bovendien kan alleen transport door plotse watervloeden ("flash floods", zoals in wadis bijvoorbeeld) de aanwezigheid van tot 60 cm grote kalksteenklasten in het conglomeraat verklaren.
# Formatie van Lillo

De Formatie van Lillo of Lillo Formatie (afkorting: Li) is een geologische formatie in het noorden van België. De formatie bestaat voornamelijk uit marien schelpenhoudend zand.

## Voorkomen

De Formatie van Lillo komt voor in de Kempen en rondom Antwerpen, meer specifiek in bijna het volledige havengebied. De formatie is dan ook genoemd naar het (grotendeels) door de haven opgeslokte polderdorp Lillo.

## Kenmerken

De Lillo Formatie bestaat uit een fijn, grijsbruin, schelpenrijk zand met voornamelijk nabij de basis ook kleiige bijmenging. De schelpen komen verspreid voor, maar kunnen ook in schelpenbanken verzameld zijn. De meeste schelpen komen voor in het oudere, diepere deel van de formatie, karakteristieke geslachten zijn Neptunea, Cardium, Nucella en Corbula.
De Formatie van Lillo kan tot 25 meter dik zijn en verdikt naar het noorden toe. De sedimenten werden afgezet aan de zuidrand van de ondiepe Noordzee, tijdens het Plioceen (Zanclien tot Piacenzien).

## Stratigrafie

De Formatie van Lillo werd in 1850 voor het eerste beschreven door Dumont, die ze Scaldisiaan noemde - verwijzend naar de Schelde. De typelocatie is te vinden bij het Kanaaldok in de Antwerpse haven.
De formatie wordt onderverdeeld in vijf leden die voornamelijk in het Antwerpse havengebied van elkaar kunnen onderscheiden worden:
* de Zanden van Zandvliet, grijsgroen, fijn, licht glauconiethoudend, vrijwel schelpenloos zand;
* de Zanden van Merksem, grijsgroen, middelmatig, licht glauconiet- en fossielenhoudend zand;
* de Zanden van Kruisschans, grijsgroen, middelmatig zand met kleilenzen;
* de Zanden van Oorderen, fijn, grijs, schelpenhoudend zand met meestal drie duidelijke schelpenbanken;
* de Zanden van Luchtbal, fijn, lichtgrijs, schelpenhoudend zand.
Meestal ligt de formatie boven op oudere Pliocene afzettingen van de Formatie van Kattendijk. Boven op de formatie kunnen de Quartaire afzettingen van de Formaties van Merksplas en Malle liggen.
In het oosten vertandt de Formatie van Lillo met de Formatie van Mol, in de buurt van Kasterlee gaat de formatie over in de slechts lokaal voorkomende Formatie van Poederlee, die een gelijke ouderdom heeft.
In Nederland correleert de Formatie van Lillo met het bovenste deel van de Formatie van Oosterhout.
* (en) De Meuter, F. & Laga, P.; 1976: Lithostratigraphy and biostratigraphy based on benthonic foraminifera of the Neogene deposits of northern Belgium, Bulletin de la Société belge de Géologie 85(4), pp. 133-152.
* (en) Laga, P.; Louwye, S. & Geets, S. (red.); 2001: Paleogene and Neogene lithostratigraphic units (Belgium), Geologica Belgica 4(1-2), p. 135-152.
* (en) Louwye, S.; Deckers, J. & Vandenberghe, N.; 2020: The Pliocene Lillo, Poederlee, Mol and Kieseloolite Formations in northern Belgium: a synthesis, Geologica Belgica 23(3-4), p. 297-313.
# Hermilius pseudari

Hermilius pseudari is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Caligidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Hameed.
# Balatonring

De Balatonring was een circuit gelegen in Sávoly aan het Balatonmeer op 180 km afstand van de Hongaarse hoofdstad Boedapest. In november 2008 werd gestart met de aanleg van het circuit. Het heeft een lengte van 4,650 km. Er stond in 2009 een MotoGP-race gepland, maar die werd wegens de kredietcrisis afgelast. In juli 2009 werd bekendgemaakt dat er op het circuit de eerste MotoGP-race gehouden zal worden op 19 september 2010 als onderdeel van het wegrace seizoen van 2010. In 2009 was het circuit zwaar in verval geraakt door de hevige concurrentie met de Hungaroring en de Euro-Ring.

## Externe link

* Website Balatonring
* ↑ (en) motogp.com - Provisional 2010 calendar announced by FIM . Bezocht 22 september 2009
# Azzedine Laraki

Azzedine Laraki (Arabisch: عز الدين العراقي, ʿIzzu d-Dīn al-ʿArāqī) (Fez, 1 mei 1929 – Rabat, 1 februari 2010) was een Marokkaans politicus.
Laraki was van 1977 tot 1986 minister van onderwijs en daarna, van 30 september 1986 tot 11 augustus 1992, eerste minister van Marokko. In 1997 werd hij secretaris-generaal van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking. Deze functie vervulde hij tot 2000.
# Henry Erskine (1650-1693)

Henry Erskine (Schotland 1650 - Edinburgh 21 mei 1693), derde BARON CARDROSS, was een Schots edelman en convenanter.
Hij was de oudste zoon van David Erskine, tweede baron Cardross, en zijn vrouw Anne, vijfde dochter van de openbaar aanklager en Schots landsadvocaat Sir Thomas Hope. Hij werd door zijn vader opgevoed volgens de principes van de covenanters (een stroming die het calvinistische presbyterianisme bevorderde ten koste van de anglicaanse staatskerk).
Omdat zijn vrouw Catherine, jongste van twee dochters van William Stewart uit Kirkhill, er op stond dat een presbyteriaanse kapelaan diensten uitvoerde in hun eigen huis, kreeg hij een boete van 5.000 pond. Het was na de Conventicle Act 1664 namelijk streng verboden religieuze bijeenkomsten van meer dan 5 personen te houden buiten de Anglicaanse Kerk. Na 1.000 pond betaald te hebben probeerde hij tot een schikking te komen, maar werd op 5 augustus 1675 daarvoor in de plaats gevangengezet in Edinburgh.
Terwijl Erskine in Edinburgh was, waren Schotse soldaten op zoek naar de covenanter John King, die zich rondom Cardross op zou houden. Daarbij haalden zij het huis van Erskine danig overhoop, waarbij ze zeer hard optraden tegen zijn vrouw en haar vervolgens onder huisarrest plaatsten. Het vermoeden dat mevrouw Erskine onderdak bood aan deze John King was genoeg voor de Schotse autoriteiten Erskine's voorstel tot schikking af te wijzen.
Op 30 juli 1679 werd Erskine vrijgelaten en het jaar daarop ging hij naar Londen om verhaal te doen bij koning Karel II van Engeland. De leden van het Schotse kabinet waren hier zo woedend over dat zij al zijn goederen verbeurdverklaarden.
Hierop emigreerde hij naar Noord-Amerika en vestigde zich in Charlestown Neck in North Carolina, waar hij een plantage begon. Nadat hij van zijn plantage verdreven werd door de Spanjaarden, ging hij naar het calvinistische Holland. Daar zag hij 1688 kans om met de prins van Oranje mee te gaan naar Engeland. Hieropvolgend werden zijn bezittingen aan hem hersteld en werd hij bovendien lid van het Schotse kabinet. Hierna volgde een succesvolle carrière in het leger.
Hij overleed in Edinburgh op 21 mei 1693 en liet vier zoons en drie dochters na. Zijn oudste zoon David, vierde baron Cardross, erfde in 1695 het graafschap Buchan.
* T. F. H[enderson], ‘ERSKINE, HENRY, third Baron Cardross (1650-1693)’, Dictionary of National Biography, deel 6. London: Smith, Elder, & Co., 1908: p. 826-827.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Conventicle op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Covenanter op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bachzaal

De Bachzaal is een middelgrote concertzaal in Amsterdam-Zuid.
De zaal dankt zijn naam aan de Bachstraat, waar de zaal is gevestigd. Architect Piet Vorkink (1878-1960) ontwierp in 1930 het ingenieuze complex, waarvan de Bachzaal onderdeel uitmaakt. Het gebouw, waar aanvankelijk musici voor onder meer het Concertgebouworkest opgeleid werden, is een belangrijk semi-openbaar gebouw, waarvan er in Nederland maar weinig zijn gebouwd.

## Monument

Het pand aan de Bachstraat 3-7 is een Gemeentelijk Monument. De gehoorzaal, Bachzaal, is vanwege zijn kwaliteiten wel als volgt omschreven:
* Uniek in Amsterdam, maar ook in nationaal opzicht bijzonder, omdat er weinig van dit type gebouw uit deze periode bekend zijn.
* Amsterdamse School-architectuur.
* Architectonisch waardevol in compositie en vormgeving.
* Ligging in overeenstemming met principe van Berlage dat openbare gebouwen een pleinruimte moeten domineren.
* Unieke akoestiek en vormgeving van de gehoorzaal.

## Eigenaren

De gehoorzaal was eigendom van het Conservatorium van Amsterdam, dat hier vroeger was gevestigd. De zaal werd vooral gebruikt voor voorspeelavonden en examens van leerlingen.
In 2008 werd de zaal verkocht vanwege de nieuwbouw van het Conservatorium van Amsterdam op het Oosterdokseiland. Het pand werd verbouwd tot kinderdagopvang.
* ↑ Bachstraat 3-7. Amsterdam op de kaart. Geraadpleegd op 25 februari 2024.
* ↑ Debuut van Bart van Beinum. NRC Handelsblad (21 mei 1965). Gearchiveerd op 25 februari 2024. Geraadpleegd op 25 februari 2024.
* ↑ Vermeulen, Matthijs, Kroniek van de Kunstmaand. De Groene Amsterdammer (2 juni 1956). Geraadpleegd op 25 februari 2024.
# BBI

BBI kan verwijzen naar:
* Bijzondere Belastinginspectie, een afdeling van de Belgische Federale Overheidsdienst Financiën
* Branche organisatie van Bouwkundige Inspectie Bureaus
* Belgische Biotische Index, een beoordelingssysteem voor de biologische kwaliteit van waterlopen
* Beleids- en BeheersInstrumentarium, een verbeterproject dat in 1987 door het Ministerie van Binnenlandse Zaken werd gestart en waarmee gemeenten werden gestimuleerd de financiële informatievoorziening zo in te richten, dat deze meer dienstbaar zou zijn aan de gemeentelijke besturing en bedrijfsvoering.
* Bereikbaarheidsindicator, hoe goed een plek bereikbaar is met een vervoersmiddel (zoals een auto of het OV)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van BBI en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# BMW 328

De BMW 328 is een sportwagen, door BMW gemaakt tussen 1936 en 1940. Het ontwerp is bedacht en uitgevoerd door Fritz Fiedler. Het model won veel wedstrijden in die tijd, waaronder de Mille Miglia van 1940 en ook de RAC Rally in 1939. Bij de 24 uur van Le Mans van 1939 kwam hij als vijfde over de streep en won in zijn klasse.
# Het martelaarschap van de heilige Erasmus (Dirk Bouts)

Het martelaarschap van de heilige Erasmus is een altaarstuk uit het midden van de 15e eeuw, geschilderd door Dirk Bouts. Het is, naast Het Laatste Avondmaal, een tweede hoofdwerk van hem dat zich in de Sint-Pieterskerk in Leuven bevindt. Het is bekend dat de Broederschap van het Heilig Sacrament het werk zeker in 1535 in zijn bezit had, maar het is niet zeker of zij de opdracht ertoe gegeven hebben. De triptiek is waarschijnlijk vervaardigd voor 1464, wat het ouder maakt dan Bouts' Laatste Avondmaal.

## Beschrijving

Op de triptiek staat de marteldood van de heilige Erasmus afgebeeld. Hij was de beschermheilige van de schippers en in de Nederlanden met name van de Oostzeevaarders. Zijn attribuut was de kaapstander, een lier waarop de ankerkettingen werden opgerold.
Voor de Erasmus-triptiek gebruikte historicus Huizinga de term 'dermwinderken', omdat het middenpaneel laat zien hoe volgens de legende de darmen van de Heilige Erasmus met behulp van een windas uit zijn lichaam werden getrokken. Hierdoor werd hij vanaf de vijftiende eeuw ook aangeroepen tegen maagziekten. Erasmus ondergaat dit zonder enige emotie te verraden; de beulen volvoeren met ernstig gelaat hun plicht en keizer Diocletianus en zijn drie metgezellen, die het gebeuren bijwonen, lijken in een even meditatieve staat ter verkeren als de heiligen op de zijpanelen.
Op de zijpanelen staan twee personen afgebeeld: op het linker staat de kerkvader Hiëronymus afgebeeld en op het rechter Bernardus van Clairvaux, de stichter van de Cisterciënzenorde. Zij zijn afgebeeld met respectievelijk een leeuw, die Hiëronymus van een doorn in zijn poot had verlost, en een duivel, die aan de voeten van Bernardus ligt en symbool is voor de kwellingen waartegen de heilige zich heeft verzet. Het is onduidelijk waarom deze heiligen hier zijn afgebeeld, want ze hebben nagenoeg geen link met het onderwerp van het centrale paneel. Niettemin zijn ze met de andere figuren in één, over de panelen doorlopend, landschap samengebracht.
In plaats van de vertellende aspecten en de gruwelijkheid van de legende van de Heilige Erasmus naar voren te brengen, was Bouts eropuit om de heiligheid van Erasmus, Hiëronymus en Bernardus te benadrukken en hen te presenteren als beschermers en als objecten van devotie. Sommigen zien in de afbeelding van de drie heiligen een eerbetuiging aan de drie vormen van heiligheid: Erasmus, de martelaar, Hieronymus, de geleerde, en Bernardus, de mysticus.

## Literatuur

* Dirk De Vos, 2002, De Vlaamse Primitieven. De meesterwerken, Antwerpen, Mercatorfonds / Amsterdam University Press, p. 109-116
* Bernhard Ridderbos, 2014, Schilderkunst in de Bourgondische Nederlanden, Davidsfonds Uitgeverij
* ↑ 'Triptiek met de marteling van de heilige Erasmus', Erfgoedplus (https://www.erfgoedplus.be/details/24062A51.priref.33)
* ↑ Ridderbos 2014
* RKDimages: 36916
# Herbert Nieswandt

Herbert Nieswandt (Berlijn, 3 april 1915 – Bad Tölz, 28 juni 1999) was een Duits componist, muziekpedagoog, dirigent en klarinettist.

## Levensloop

Nieswandt werd als klarinettist in 1935 lid van het Luftwaffenmusikkorps (Militaire muziekkapel van de luchtmacht) in Berlijn. Na de Tweede Wereldoorlog werkte hij als vrije medewerker (klarinettist en arrangeur) bij de Bayerischer Rundfunk en bij AFN. In 1956 werd hij opnieuw klarinettist en tweede dirigent bij het Lufwaffenmusikkorps I Neubiberg. In 1969 ging hij met pensioen. Hij was als dirigent verbonden van 1970 tot 1988 aan de Tölzer Stadtkapelle alsook van de harmonieorkesten in Tegernsee en Lenggries.
Als componist schreef hij meer dan 100 werken voor harmonieorkest.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1980 Moderne Overtüre
* 1980 Tanzfantasie
* 1983 Herrliche Bergwelt
* 1997 Alles für dich
* Alpenglühn
* Andalusische Hochzeit, fantasie
* Auf nach Tölz (opgedragen aan de "Tölzer Stadtkapelle")
* Bayrische Ländlerfolge, selectie
* Bergidyll, ouverture
* Bolero-Concertant
* Boogie for Band
* Braune Elvira
* Brauneck-Marsch
* Buntspechtpolka
* Czardas-Impressionen
* Czardasklang
* Czardaszauber
* Dixie-Express
* Dixie-Revue, concertmars
* Egerländer Madl
* Ein Blumenstrauß
* Ein Leben lang
* Ein Wettstreit
* Espana-Medley
* Eviva, selectie
* Fiesta
* Frisch gewagt
* Frohe Herzen
* Für Feiern und Trauer
* Gartenzwergpolka
* Glockenpolka, voor twee trompetten en harmonieorkest
* Glückliche Jugend, fantasie
* Glücksrad, ouverture
* Golden-Medley
* Goldregen-Ouvertüre
* Harlekin, ouverture
* Heiteres Intermezzo
* Herrliche Bergwelt
* Herrliches Leben
* Hüttenzauber-Ländler
* Im Rampenlicht
* Jugendträume
* Jungliches Intermezzo
* Kleine Wünsche, ouverture
* Komet-Ouvertüre
* Kosakenritt
* Kuckuckspolka
* Lachendes Glück, concertwals
* Leuchtende Augen
* Lustige Trompeten, voor 3 trompetten en harmonieorkest
* Musikanten grüßen
* Musikanten kommen
* Nur ein Traum
* Nur Mut
* Oberlandmarsch
* Posaunenswing
* Postillion d'Amour
* Postintermezzo
* Primavera, ouverture
* Puszta-Czardas
* Romanze
* Roter Paprika
* Schwung für Alt und Jung
* Schützenball-Ländler
* Schöne Welt
* Sehnsuchtswalzer
* Silberfalken
* So klingt's bei uns
* So ändern sich die Zeiten
* Sonnen-Ouvertüre
* Spanische Fantasie
* Stadtbummel-Impressionen
* Sternschnuppen-Fantasie
* Sternstunden-Medley
* Swing-Intermezzo
* Tango Romantico
* Tanzende Puppen
* Tanzfantasie
* Torero
* Treueschwur
* Trumpetmagic
* Türkispolka
* Ungarisches Fest, czardas
* Urlaubsträume
* Vater unser (Onze vader)
* Veilchenwalzer
* Weltcupmarsch
* Zauber der Manege, fantasie
# Heptatomispa

Heptatomispa is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1940 gepubliceerd door Uhmann.

## Soorten

* Heptatomispa kesseli Uhmann, 1932
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Heptathela yunnanensis

Heptathela yunnanensis is een spinnensoort uit de familie Liphistiidae. De soort komt voor in Japan.
# Heptathela yanbaruensis

Heptathela yanbaruensis is een spinnensoort uit de familie Liphistiidae. De soort komt voor in Okinawa.
# Heterothele gabonensis

Heterothele gabonensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heterothele. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Hippolyte Lucas.