OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Belon'i Tsiribihina (stad)

Belon'i Tsiribihina (ook gekend als Belo sur Tsiribihina of Belo-Tsiribihina) is een stad in Madagaskar, gelegen in de regio Menabe. De stad telt 21.929 inwoners (2005).

## Geschiedenis

Tot 1 oktober 2009 lag Belon'i Tsiribihina in de provincie Toliara. Deze werd echter opgeheven en vervangen door de regio Menabe. Tijdens deze wijziging werden alle autonome provincies opgeheven en vervangen door de in totaal 22 regio's van Madagaskar.

## Economie

Landbouw en veeteelt bieden werkgelegenheid aan respectievelijk 60% en 20% van de beroepsbevolking. Het belangrijkste gewas in Belon'i Tsiribihinae is rijst, terwijl andere belangrijke producten bonen en kikkererwten betreffen. In de dienstensector werkt respectievelijk 10% van de bevolking. Daarnaast werkt 10% van de bevolking in de visserij.

## Omgeving

Langs de zandweg tussen Morondava en Belon'i Tsiribihina ligt de Avenue of the Baobabs, een groep van baobab bomen waarvan sommigen tot 800 jaar oud zijn.

## Klimaat

In Belon'i Tsiribihina heerst een tropisch savanneklimaat, gekenmerkt door regen en een droge periode. Het regenseizoen begint vanaf december tot en met maart. De temperaturen zijn het gehele jaar warm maar in de regenperiode iets hoger dan in de droge periode waardoor er ook een hoge luchtvochtigheid is. Vooral in de eerste maanden van het jaar komen er regelmatig tropische stormen en orkanen voor.

## Geboren

* Roger Kolo (1943), premier van Madagaskar (2014-2015)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Belon'i Tsiribihina op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ City Population Madagascar Mongabay.com. Geraadpleegd op 24 maart 2014.
* ↑ Klimaatinfo Toliara. Gearchiveerd op 17 mei 2019.
* Virtual International Authority File: 3423152637766120220001
* WorldCat (via VIAF): 3423152637766120220001
# Hypolobocera noanamensis

Hypolobocera noanamensis is een krabbensoort uit de familie van de Pseudothelphusidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Rodríguez, M. R. Campos & López.
* ↑ (en) Hypolobocera noanamensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Hypolobocera noanamensis Rodríguez, M. R. Campos & López, 2002. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443648
# Hypolobocera smalleyi

Hypolobocera smalleyi is een krabbensoort uit de familie van de Pseudothelphusidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Pretzmann.
* ↑ (en) Hypolobocera smalleyi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Hypolobocera smalleyi Pretzmann, 1968. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443653
# Hyllisia indiana

Hyllisia indiana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Breuning.
# Hyllisia insetosa

Hyllisia insetosa is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Breuning.
# Betty Egeberg

Betty Egeberg (Christiania, 21 mei 1853 – aldaar, 9 december 1930) was een Noors pianist.
Egeberg werd geboren in het gezin van chirurg Christian August Egeberg (1809-1874) en Jeanette Marie Broch (1819-1904) uit een militair gezin. Egeberg maakte korte tijd furore als pianiste. Ze huwde in 1883 met aankomend bisschop van Kristiansand Jens Frøhlich Tandberg en verdween daarmee van het concertpodium. Haar zuster Anna Egeberg was componiste, broer Theodor Christian Egeberg arts.
Twee belangrijke Noorse componisten droegen werken aan haar op:
* Edvard Grieg zijn Acht lyrische stukken voor piano opus 12
* Agathe Backer-Grøndahl haar Fem sange opus 13.
Er is enige correspondentie tussen Betty Egeberg, toen al Tandberg, en de familie Grieg bewaard gebleven.
# Betty Davis

Betty Davis (geboren als Betty O. Mabry) (Durham (North Carolina), 26 juli 1944 – Homestead (Pennsylvania), 9 februari 2022) was een Amerikaanse funk-, rock- en soulzangeres. Ze was tevens de tweede echtgenote van jazztrompettist Miles Davis.

## Biografie

Davis werkte als fotomodel, wier foto's verschenen in bladen als Seventeen, Ebony en Glamour. Toen ze in New York woonde, ontmoette ze musici als Jimi Hendrix en Sly Stone. In 1967 ontmoette ze Miles Davis. Het tweetal trad in september 1968 in het huwelijk. In het jaar dat ze getrouwd waren, had ze een grote invloed op Davis. Op het album Filles de Kilimanjaro heeft Davis één nummer aan haar opgedragen: Mademoiselle Mabry. Dit nummer was in dezelfde maand als hun huwelijk opgenomen. De hoes van het album toont ook het portret van Betty Davis. Volgens sommigen is de titel van Davis' album Bitches Brew een ode aan Betty Davis en zou zij Miles Davis hebben gevraagd de oorspronkelijke titel van het album (Witches Brew) te veranderen.
Na de scheiding ging Davis naar Londen om haar fotomodellencarrière voort te zetten. Ze schreef er ook songs, die ze uiteindelijk met een groep jonge funkmuzikanten van de Amerikaanse westkust zou opnemen. In 1973 verscheen haar album Betty Davis, waaraan onder meer Neal Schon, Gregg Enrico, Larry Graham, Greg Adams, Pete Sears en The Pointer Sisters meewerkten. Dit album, en de twee opvolgers They Say I'm Different (1974) en Nasty Gal (1975) waren echter commercieel gezien niet zo succesvol. Door haar controversiële seksuele opvattingen werden sommige shows geboycot en werden haar liedjes onder druk van religieuze groeperingen niet op de radio gedraaid. In 1976 nam ze nog een album op met musici als Herbie Hancock en Alphonse Mouzon, maar deze plaat werd pas in 2009 uitgebracht onder de titel Is It Love or Desire. Na laatste opnames in 1979 stopte Davis met de muziek en keerde ze terug naar Philadelphia. De eerste drie platen zijn nu overigens collector's items onder soul- en funkliefhebbers.
Davis overleed op 9 februari 2022 op 77-jarige leeftijd.
* ↑ (en) Betty Davis, Trailblazing Queen of Funk, Dead at 77. Rolling Stone (9 februari 2022).
* ↑ (en) Betty Davis, Iconic Funk Singer, Dies at 77. Pitchfork (9 februari 2022).
* Bibsys: 7010893
* Bibliothèque nationale de France: cb139808647 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135161320
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8143 832X
* Library of Congress Control Number: no2020036276
* MusicBrainz: bb17dc42-ecaf-42ca-aa35-b23207573060
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987008116382505171
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A013761340
* Virtual International Authority File: 64199885
* WorldCat (via VIAF): 64199885
# Bertram

Bertram is een voornaam
* Bertrand (heilige), 7e-eeuws monnik heilige
* Bertram (bisschop), aartsbisschop van Bremen (1178-1179)
Bertram kan ook verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Bertram (Iowa)
* Bertram (Texas)
Bertram is tevens de naam van een plant:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bertram en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hymedesmia (Stylopus) nigrescens

Hymedesmia (Stylopus) nigrescens is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hymedesmia en behoort tot de familie Hymedesmiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Topsent.
# Hymedesmia (Stylopus) odhneri

Hymedesmia (Stylopus) odhneri is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hymedesmia en behoort tot de familie Hymedesmiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Alander.
# Hymedesmia (Stylopus) oculifera

Hymedesmia (Stylopus) oculifera is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hymedesmia en behoort tot de familie Hymedesmiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Hentschel.
# Hyracodon

Hyracodon is een geslacht van uitgestorven zoogdieren, dat voorkwam van het Vroeg-Oligoceen tot het Vroeg-Mioceen.

## Beschrijving

Deze honderdvijftig centimeter lange hoornloze neushoorn was lichtgebouwd en kon snel rennen. Dit kwam door de lichte voeten, die snel en beweeglijk waren, omdat het aantal tenen was gereduceerd. De spieren waren geconcentreerd in het bovenbeen. Omdat het dier geen wapens had om zich te verdedigen, was de vlucht de enige manier om te ontkomen aan zijn natuurlijke vijanden, zoals de carnivore Hyaenodon en de vele primitieve hondachtigen.
Hyracodons schedel was groot in vergelijking met de rest van het lichaam. Het gebit van Hyracodon leek op dat van latere neushoorns, maar het was een veel kleiner dier en verschilde heel weinig in uiterlijk van de primitieve paarden waarvan het een tijdgenoot was (32-26 miljoen jaar geleden). De laagkronige kiezen waren uitermate geschikt voor het kauwen van bladeren. Het had een korte, brede snuit en zijn lange, slanke ledematen hadden drie vingers. Net als de primitieve paarden leefden hyracodonten in open bossen en beboste steppen en veranderden van bladeren naar grazend gras. Ze stierven uit zonder afstammelingen achter te laten en markeren het einde van de fylogenetische tak van hoornloze, lopende neushoorns. Dit kleine, snel lopende wezen was nauw verwant aan het grootste landzoogdier dat ooit heeft geleefd, het twintig ton zware Paraceratherium.

## Vondsten

Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika (Saskatchewan, North Dakota, South Dakota en Nebraska).
Literatuur
* D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
Noten
* ↑ Hyracodon. prehistoric-fauna.com. Gearchiveerd op 14 januari 2023. Geraadpleegd op 14-01-2023.
* ↑ Hyracodon. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 20 september 2021. Geraadpleegd op 14-01-2023.
* ↑ Fossilworks: Hyracodon. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 14-01-2023.
* Hyracodon in de Paleobiology Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hyracodon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bhutanacridella

Bhutanacridella is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Willemse.

## Soorten

Het geslacht Bhutanacridella is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Bhutanacridella elegans (Willemse, 1962)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# IJndejaars

IJndejaars is een bier van Brouwerij 't IJ te Amsterdam. Het is een seizoensbier dat alleen in de winter gebrouwen wordt en de rest van het jaar niet beschikbaar is. IJndejaars is een kruidig winterbier van 9% waar zoethout en korianderzaad aan toegevoegd is.
# IJmuider Federatie

De IJmuider Federatie was een vakorganisatie voor vissers en havenarbeiders in IJmuiden. De Federatie was aanvankelijk aangesloten bij het syndicalistisch Nationaal Arbeids-Secretariaat, maar sloot zich in 1930 aan bij het sociaaldemocratisch Nederlands Verbond van Vakverenigingen. De afdeling heette voluit IJmuider Federatie van Arbeiders in het Visscherij- en Transportbedrijf te IJmuiden. De Federatie was invloedrijk tijdens haven- en visserijstakingen van de jaren twintig en dertig van de twintigste eeuw. Jacob Andries Brandsteder was in deze periode een bekend vakbondsbestuurder van de IJmuider Federatie. Binnen de IJmuider Federatie had ook de communistische Rode Vakbewegingsoppositie aanzienlijke invloed, en via deze ook op de talrijke stakingen in deze periode.
De Federatie fuseerde op 3 november 1930 met de lokale afdeling van Centrale Bond van Transportarbeiders, aangesloten bij de NVV. De fusie was kort daarvoor in een referendum aan de leden van beide bonden voorgelegd. De uitslag bij de leden van de IJmuider Federatie was: 892 voor, 31 tegen, 85 blanco en 11 ongeldig. De uitslag bij de leden van de afdeling IJmuiden van de Centrale Bond van Transportarbeiders was: 526 voor, 21 tegen, 27 blanco en 4 ongeldig. De bond ging vanaf dat moment verder onder de naam: IJmuider Federatie van Arbeiders in het Visserij- en Transportbedrijf, aangesloten bij de C.B.T.A.

## Het Witte Gebouw

De IJmuider Federatie was vanaf 1931 gehuisvest in het Witte Gebouw aan de Trawlerkade 90 in het IJmuidense havengebied. Het werd op 3 december 1932 geopend. Het gebouw was ontworpen door de Haarlemse architect A.M.J. Sevenhuijsen en bestond uit kantoor, bovenwoning en koffiehuis. Het gebouw is een gemeentelijk monument.
* ↑ J.A. Brandsteden, Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland. Gearchiveerd op 20 januari 2021. Geraadpleegd op 23 januari 2021.
* ↑ 1918-’55. Jaren van principiële strijd. Geschiedenis van de Centrale Bond.
* ↑ ’Makkers staakt’ klinkt het vanaf het Witte Huis. Gearchiveerd op 23 januari 2022. Geraadpleegd op 23 januari 2021.
# Berlare Broek

Het Berlare Broek is een natuurgebied in de Oost-Vlaamse gemeente Berlare in Nationaal Park Scheldevallei in België.
Het gebied is 126 ha groot en gelegen in en bij een oude meander van de Schelde die aansluit bij het Donkmeer. Het langgerekte gebied kent broekbossen en een vijftigtal vijvers. Het is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied Schelde en Durme-estuarium van de Nederlandse grens tot Gent. Bij Koninklijk Besluit van 18/09/1981 werd het onder de naam 'Het Broek' een beschermd landschap. Voor 1970 waren de plassen van Overmere-Donk al beschermd, gevolgd door de 24 ha grote vijver 'Turfput' in het noorden van Het Broek in 1977.

## Geschiedenis

De Scheldebocht werd ongeveer 10.000 jaar geleden afgesneden. Het leidde tot plantengroei en veenvorming waardoor de meander verlandde, een proces dat duizenden jaren duurde. In 1686 startte de turfwinning die door ging door tot na 1800. In 1854 werd het nu weer waterrijke gebied verkocht met de verplichting tot drooglegging. Vanaf 1862 was het gebied enigszins droog en werd het gebruikt voor de productie van wilgentenen, wijmen, waarvan manden konden worden gevlochten. Na de Tweede Wereldoorlog kwam er een populierenplantage ten behoeve van de luciferindustrie.
In 1965-1975 werden een vijftigtal vijvers uitgegraven en in 1979 werd het gebied aangekocht door de overheid, tegenwoordig het Agentschap voor Natuur en Bos. Het werd omgevormd tot natuur- en recreatiegebied.

## Gebied

De bosgordel van Berlare Broek is omstreeks 350 meter breed en zes km lang. Hoewel er nog veel populieren staan ontwikkelt zich in de eenentwintigste eeuw steeds meer een ondergroei van inheemse struiken en moerasbos met drijftillen waarop zeggesoorten te vinden zijn. Hier komt ook veenmos voor.
Als floristieke bijzonderheden kunnen blauw glidkruid, kleine lisdodde, moesdistel en keverorchis worden genoemd. Uit de vogelwereld zijn ijsvogel, waterral, blauwborst, wintertaling, krakeend, roerdomp, matkop, wielewaal, nachtegaal en aalscholver vertegenwoordigd. Verder komen er zeventien vissoorten voor waaronder baarssoorten, snoek, karper, brasem, giebel en paling.
* Natuur en Bos
* ↑ Het Broek - Fiche Onroerend Erfgoed
* ↑ Oude Scheldemeander van Overmere-Donk en Berlare Broek, Inventaris Onroerend Erfgoed
# Bezwaarschrift

Een bezwaarschrift (Frans: reclamation) is het schriftelijk stuk waarmee een besluit van een bestuursorgaan wordt aangevochten. Door het indienen van een bezwaarschrift wordt een bestuursrechtelijke procedure begonnen. In deze procedure dient het bestuursorgaan dat het aangevochten besluit heeft genomen, het besluit te heroverwegen op basis van alle relevante feiten en belangen.

## Nederland
### Vereisten

In artikel 6:5 van de Algemene wet bestuursrecht is geregeld waaraan een bezwaarschrift moet voldoen. De eisen zijn limitatief. Het bezwaarschrift moet zijn ondertekend en dient naam en adres van de bezwaarmaker te bevatten, er moet worden aangegeven waartegen bezwaar wordt gemaakt, waarom er bezwaar wordt gemaakt en het moet gedateerd zijn.
De wet stelt niet de eis dat het bezwaarschrift in het Nederlands (of Fries) moet zijn gesteld. Wel wordt geëist dat, indien het voor een goed begrip nodig is, een bezwaarschrift in een vreemde taal vergezeld moet worden van een vertaling.

### Procedure

Als het bezwaarschrift ontvankelijk is dient het bestuursorgaan het in behandeling te nemen en begint daarmee de bezwaarprocedure. Het bezwaarschrift is ontvankelijk indien aan de eisen van artikel 6:5 is voldaan en het tijdig, dat wil zeggen binnen zes weken nadat het bestreden besluit is genomen, is ingediend.
Een bezwaarschrift kan ook niet ontvankelijk worden verklaard (artikel 6:6). Dat houdt in dat het bezwaarschrift niet inhoudelijk wordt behandeld.

### Buiten het bestuursrecht

Een bezwaarschrift zal meestal betrekking hebben op een besluit van een bestuursorgaan. Dan is er sprake van een bestuursrechtelijk geschil. Daarnaast komt ook in het strafrecht het bezwaarschrift voor. Zo is bijvoorbeeld in het Wetboek van Strafvordering geregeld dat de verdachte een bezwaarschrift bij de Rechtbank kan indienen tegen de weigering van de rechter-commissaris om getuigen te horen. Voor een dergelijk bezwaarschrift gelden niet de regels van het bestuursrecht, maar de regels die in het wetboek van strafvordering zelf gegeven zijn.
# Bias (Lot-et-Garonne)

Bias is een gemeente in het Franse departement Lot-et-Garonne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villeneuve-sur-Lot. Bias telde op 1 januari 2021 2.971 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Bias bedroeg op 1 januari 2021 12,29 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 241,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Iba bakeri

Iba bakeri is een halfvleugelig insect uit de familie Clastopteridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Lallemand.
# IJsselgouw

De IJsselgouw, in 1086 gespeld als Islegowe (Oudsaksisch), eerder ook als Iselgo (Oudfries) en ook wel bekend onder de namen Hisloa, pagus Hisloi of pagus Isloi (Latijn), was een Frankische gouw aan de Gelderse IJssel in de middeleeuwen. De belangrijkste plaats was Deventer, waar de bisschop van Utrecht zelfs enige tijd resideerde.

## Oorsprong

De gouw wordt als eerste genoemd in een oorkonde van 29 juni 797, waarin een grootgrondbezitter verscheidene goederen schenkt aan de St. Salvatorkerk in Wichmond, waaronder onontgonnen land in de bossen langs de Hisla; de eerste vermelding van de IJssel in de geschiedenis. De gouw zelf krijgt de naam Hisloi toebedeeld.

## Grenzen

Een gedeelte lag aan de westelijke oever, grenzend aan Felua (de latere Veluwe). In het noorden grensde de IJsselgouw aan Salon; de grens liep van Rande over Holten en Westerflier naar Lochem. In het oosten omvatte de gouw een deel van het latere graafschap Zutphen. In het zuiden lag Liemers, waarmee de IJsselgouw lange tijd Hamaland vormde. Op 23 augustus 1046 schonk keizer Hendrik III de IJsselgouw, of in ieder geval het gedeelte van de IJsselgouw ten noorden van de Dortherbeek (of Honepe) aan het sticht Utrecht.

## Einde

De tegen keizer Hendrik IV opstandige Egbert I van Meißen, die ook graaf van Midden-Friesland was, geldt als de laatste gouwgraaf; zijn grondgebied in de IJsselgouw (toentertijd geschreven als Islegowe) verviel terug aan de kroon, waarna de keizer het land aan de bisschop Koenraad van Utrecht overdroeg op 3 april 1086. Het gebied maakte voortaan deel uit van het Oversticht.

## Externe link

* Overzicht van gouwen in de Nederlanden in de 9e eeuw (Westhoek en Wallonië niet inbegrepen)
* 1086 IJsselgouw laatste toevoeging aan het Oversticht - Historisch Centrum Overijssel
Bronnen
* Hove, J. ten i.o.v. Historisch Centrum Overijssel (2007) Het Overijsselse Geschiedenisboek, Uitgeverij Waanders b.v., Zwolle
'Verwijzingen
* ↑ Prof. dr. B. H. Slicher van Bath e.a. Geschiedenis van Overijssel, Uitgeverij Waanders, Zwolle 1979
# Ichneumon constrictus

Ichneumon constrictus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Geoffroy in 1785.
# Bijapur (district)

Bijapur is een district van de Indiase staat Karnataka. Het district telt 1.808.863 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 10.517 km².
Hoofdstad: Bangalore
Districten:
Divisie Bangalore: Bengaluru Urban · Bengaluru Rural · Chitradurga · Davanagere · Chikkaballapur · Kolar · Ramanagara · Shimoga · Tumkur
Divisie Belgaum: Bagalkot · Belgaum · Bijapur · Dharwad · Gadag · Haveri · Uttara Kannada
Divisie Gulbarga: Bellary · Bidar · Gulbarga · Koppal · Raichur · Yadgir
Divisie Mysore: Chamarajanagar · Chikmagalur · Dakshina Kannada · Hassan · Kodagu · Mandya · Mysore · Udupi
# Bijbal

De bijbal of epididymis is het orgaan dat bij de man achter de teelbal (testis) in de balzak (scrotum) is gelegen. Het is een langwerpig orgaantje dat bestaat uit de afvoergangen die vanuit de teelbal komen. Hier verzamelen zich de rijpe spermacellen (spermatozoa) tot de eerstvolgende zaadlozing (ejaculatie). Het zaad blijft zo'n 4 tot 6 weken in de bijbal zitten.
De afsluiting van een epididymis, bijvoorbeeld door een ontsteking, kan zorgen voor verminderde vruchtbaarheid, aangezien er dan minder zaadcellen in het sperma zitten. Afsluiting van beide bijballen (een vasectomie) kan zorgen voor volledige steriliteit.
De bijbal bestaat uit drie delen:
* de kop of caput (bovenaan), langs waar de spermacellen van de teelbal binnenkomen;
* het lichaam of corpus;
* de staart of cauda (onderaan), waar vocht wordt opgenomen en het sperma geconcentreerd wordt.

## Functies

* Opslag zaadcellen
* Rijping
* Uitscheiden van voedingsstoffen voor de spermatozoa
* Het verwijderen van slechte spermatozoa

## Afbeeldingen

* Mannelijk reproductie systeem
* Teelbal
* Dwarsdoorsnede testikel. 1 Teelbal, 2 Bijbal, 3 Mesorchium, 4 Viscerale laag van tunica vaginalis, 5 Pariëtale laag van tunica vaginalis, 6 Vaginale holte, 7 Mesepididymis, 8 Fascia spermatica interna
* Bijbal - H&E-kleuring
* Bijbal
* Bijbal
* Kop met afmetingen
# Bijbank van De Nederlandsche Bank

Bijbank van De Nederlandsche Bank kan verwijzen naar:
Bijkantoren van De Nederlandsche Bank op grond van de Bankwet van 1863:
* Bijbank van De Nederlandsche Bank (Nijmegen)
* Bijbank van De Nederlandsche Bank (Rotterdam)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bijbank van De Nederlandsche Bank en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.