OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marco Tardelli

Marco Tardelli (Careggine, 24 september 1954) is een voormalig Italiaans profvoetballer en voetbaltrainer, die onder meer bij Juventus speelde. Zijn bijnaam luidt 'Schizzo', wat Italiaans is voor 'sprint', vanwege zijn plotselinge versnellingen. Tardelli speelde in totaal 407 competitiewedstrijden en scoorde daarin 45 keer. Hij stapte later het trainersvak in. Sinds 15 juni 2006 is hij voorzitter van Juventus. De Braziliaanse voetballer Diego Tardelli is vernoemd naar de Italiaanse ex-speler. Tardelli is een van de negen spelers die alle drie de UEFA-hoofdcompetities (Europacup I / UEFA Champions League, Europacup II, en UEFA Cup / UEFA Europa League) wist te winnen.

## Interlandcarrière

Tardelli speelde 81 wedstrijden voor het Italiaans voetbalelftal en scoorde daarin zes keer. Een van zijn bekendste wapenfeiten was zijn treffer in de finale van het wereldkampioenschap voetbal 1982 in Spanje tegen West-Duitsland. Niet het doelpunt, maar de emotionele wijze van juichen bezorgt sommige voetbalfans nog altijd rillingen. Tardelli rende na het doelpunt met armen op borsthoogte en gebalde vuisten over richting de bank, wild schuddend met zijn hoofd en met tranen in zijn ogen. In Italië is dit moment beroemd geworden als "l'urlo di Tardelli."
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Wedstrijd | Goal(s) | Score | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 25/01/1978 | Madrid | Spanje – Italië | 83' | 2 – 1 | 2 – 1 | Oefenduel |
| 2 | 24/02/1979 | Milaan | Italië – Nederland | 43' | 3 – 0 | 3 – 0 | Oefenduel |
| 3 | 17/11/1979 | Udine | Italië – Zwitserland | 40' | 2 – 0 | 2 – 0 | Oefenduel |
| 4 | 15/06/1980 | Turijn | Italië – Engeland | 78' | 1 – 0 | 1 – 0 | EK-eindronde |
| 5 | 29/06/1982 | Barcelona | Italië – Argentinië | 55' | 1 – 0 | 2 – 1 | WK-eindronde |
| 6 | 11/07/1982 | Madrid | Italië – West-Duitsland | 69' | 2 – 0 | 3 – 1 | WK-finale |

## Erelijst
### Juventus

* Serie A: 1976/77, 1977/78, 1980/81, 1981/82, 1983/84
* UEFA Cup: 1976/77
* Europacup II: 1983/84
* Europacup I: 1984/85
* Europese Supercup: 1984

### Italië

* FIFA WK: 1982
Individueel als speler
* UEFA Golden Jubilee Poll: #37
* FIFA XI: 1979
* UEFA Europees Kampioenschap Team van het Toernooi: 1980
* Hall of Fame van het Italiaans voetbal: 2015
Als trainer

### Italië onder 21

* Middellandse Zeespelen: 1997
* UEFA EK onder 21: 2000
# Michael Iongbloed

Michael Iongbloed (Wemmel, 11 mei 1987) is een Belgisch danser en choreograaf. Hij is afgestudeerd aan de Koninklijke Balletschool van Antwerpen. Hij specialiseert zich vooral in moderne dans, lyrical jazz en klassiek ballet. Momenteel (2011) werkt hij door heel Europa als choreograaf en danser.
Op 29 november 2009 stond Iongbloed in de finale van het televisieprogramma So You Think You Can Dance waarin België en Nederland op zoek gingen naar de beste dansers van de Lage Landen. Hij werkte zich tijdens de liveshows op tot een van de topfavorieten en eindigde bij de laatste drie.
Iongbloed was in 2009 een van de dansers in de internationale musical Notre-Dame de Paris. In 2010 choreografeerde hij het finalenummer voor Louis Talpe en Leila Akcelik tijdens Sterren op de dansvloer. Hij stond de afgelopen jaren al op het podium met onder anderen AnnaGrace, Sylver, Pixie Lott en Fawni.
In begin 2011 deed Iongbloed mee aan The Ultimate Dance Battle en werd een van de vijf dansers in de crew van Laurent Flament. Voor de liveshows trok Iongbloed zich wegens persoonlijke redenen terug en werd vervangen door een andere danser.
# Placida viridis

Placida viridis is een slakkensoort uit de familie van de Limapontiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Trinchese.
# PDP-5

De PDP-5 was de eerste 12 bit-minicomputer van DEC. Het systeem werd in 1963 geïntroduceerd, op een ogenblik dat de minicomputermarkt voet aan de grond begon te krijgen.

## Geschiedenis

De LINC, een 12 bit-computer met een geheugen van 2048 woorden uit 1962, wordt beschouwd als de eerste minicomputer en een voorloper van de moderne personal computer. De LINC werd ontworpen aan het Lincoln Laboratory van het Massachusetts Institute of Technology. Ken Olsen, een van de oprichters van DEC, had ermee gewerkt en was ook betrokken bij de constructie van de TX-0, een 18 bit-computer uit 1956 met een geheugen van 64.000 woorden die eveneens ontwikkeld was aan het Lincoln Laboratory. Geen van deze machines werd in massa geproduceerd.
Terwijl de LINC-computer voornamelijk bedoeld was voor laboratoriumgebruik, had de 12-bit PDP-5 een veel breder toepassingsgebied. Het systeem was populair bij klanten die de rekenkracht van de 18-bit PDP-4 niet nodig hadden, maar toch applicaties wilden maken die te ingewikkeld waren om efficiënt met logische bouwblokken te construeren.
De architectuur van de PDP-5 werd ontworpen door Alan Kotok en Gordon Bell. De hoofdontwerper van de printplaten was de jonge ingenieur Edson de Castro, die later Data General zou oprichten.
Er werden ongeveer 1000 exemplaren van de PDP-5 verkocht.

## Hardware

In tegenstelling tot de PDP-1, die uit vier grote rekken bestond, paste een standaardconfiguratie van de PDP-5 (bestaande uit 150 printplaten die in totaal zo'n 900 transistors bevatten) in een enkel 19 inchrek. Er waren bijkomende rekken nodig om extra randapparatuur te huisvesten.
De machine werd geleverd met 1024 tot 32.768 12-bits woorden ringkerngeheugen. Voor het adresseren van meer dan 4096 woorden geheugen was de toevoeging van een Type 154 Memory Extension Control-eenheid nodig (in moderne termen een memory management unit). Hierdoor konden extra Type 155 ringkerngeheugenmodules van 4096 woorden toegevoegd worden.

## Software

De PDP-5 werd geleverd met een editor, een assembler, een FORTRAN II-compiler en een debugger (DDT).
# Epimolis zatrephica

Epimolis zatrephica is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Dyar.
# Raddaus orestrius

Raddaus orestrius is een krabbensoort uit de familie van de Pseudothelphusidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Smalley.
* ↑ (en) Raddaus orestrius op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Raddaus orestrius (Smalley, 1965). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443791
# Rampamyia albilabris

Rampamyia albilabris is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Edwards.
# Microthericles

Microthericles is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie Thericleidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Descamps.

## Soorten

Het geslacht Microthericles is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Microthericles fascipes (Descamps, 1977)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Pijltjesmethode

De pijltjesmethode is een methode uit de dialectgeografie om de onderlinge relaties tussen dialecten op een kaart weer te geven. De methode is bedacht door de dialectwetenschapper Toon Weijnen.
In dialectenquêtes wordt dialectsprekers gevraagd welk dialect in de buurt veel lijkt op hun eigen dialect. Op de kaart wordt dan een pijl van de plaats van de dialectspreker naar de andere plaats(en) ingetekend. Gebieden waar geen pijltjes voorkomen, vormen zo dialectgrenzen.
De methode is gebruikt door Toon Weijnen bij de studie van het Brabants in Noord-Brabant en het Limburgs in Nederlands Limburg, verder door Jo Daan voor de dialecten van Nederland.
# Simopone rex

Simopone rex is een mierensoort die tot 2014 was toegekend aan de onderfamilie van de Cerapachyinae maar daarna aan de onderfamilie van de Dorylinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Bolton & Fisher.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Marco Tol

Marco Tol (Purmerend, 25 april 1998) is een Nederlands voetballer die als verdediger voor FC Vizela speelt. Hij kwam eerder uit voor FC Volendam en SC Cambuur.

## Clubcarrière

Tol begon met voetballen bij RKAV Volendam, waarna hij de overstap maakte naar de jeugdopleiding van FC Volendam. Hij tekende op 30 maart 2015 zijn eerste contract, dat liep tot medio 2017 met een optie voor een extra seizoen. Aan het einde van het seizoen 2016/17 werd de optie in zijn contract gelicht.
Op 29 september 2017 maakte hij zijn debuut in de Eerste divisie in de wedstrijd tegen FC Dordrecht (2-2). Hij kwam na 82 minuten binnen de lijnen als vervanger van Nick Runderkamp. Hij werd in het seizoen 2018/19 basisspeler in het centrum van de verdediging van de club en speelde uiteindelijk in totaal ruim 100 duels voor de ploeg uit Volendam.
In mei 2021 tekende hij een contract voor drie seizoenen bij SC Cambuur, dat het voorgaande seizoen promoveerde naar de Eredivisie. In 2023 degradeerde Tol met SC Cambuur naar de Eerste divisie. Het volgende seizoen miste Tol slechts één duel en reikte hij met SC Cambuur tot de halve finale van de KNVB beker, waarin N.E.C. te sterk bleek. Na afloop van het seizoen liep Tol zijn contract in Leeuwarden af en verliet hij de club.
Tol was in de voorbereiding van het seizoen 2024/25 op proef bij zijn oude club FC Volendam, maar kwam hier niet in aanmerking voor een contract. In september 2024 sloot hij transfervrij aan bij FC Vizela, uitkomend op het tweede niveau van Portugal.

## Carrièrestatistieken
### Beloften

| Seizoen | Club | | Competitie | Competitie | Competitie | Play-offs | Play-offs |
| Seizoen | Club | | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | Jong FC Volendam | | Derde divisie | 8 | 0 | 0 | 0 |
| 2017/18 | Jong FC Volendam | | Derde divisie | 15 | 1 | 2 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 23 | 1 | 2 | 0 |
Bijgewerkt t/m 1 juli 2024

### Senioren

| Seizoen | Club | | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Play-offs | Play-offs | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | FC Volendam | | Eerste divisie | 12 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 12 | 1 |
| 2018/19 | FC Volendam | | Eerste divisie | 33 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 34 | 1 |
| 2019/20 | FC Volendam | | Eerste divisie | 19 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 20 | 1 |
| 2020/21 | FC Volendam | | Eerste divisie | 35 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 37 | 1 |
| 2021/22 | SC Cambuur | | Eredivisie | 27 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 28 | 2 |
| 2022/23 | SC Cambuur | | Eredivisie | 24 | 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 26 | 1 |
| 2023/24 | SC Cambuur | | Eerste divisie | 37 | 3 | 5 | 0 | – | – | 42 | 3 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 187 | 10 | 11 | 0 | 1 | 0 | 199 | 10 |
Bijgewerkt t/m 1 juli 2024
# Erythrandra picipes

Erythrandra picipes is een vliegensoort uit de familie van de dambordvliegen (Sarcophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Brauer and Bergenstamm.
# Raddea carriei

Raddea carriei is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Boursin.
# Rampamyia quinquelineata

Rampamyia quinquelineata is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Edwards.
# Microtome stramineata

Microtome stramineata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Warren.
# Pijn (doorverwijspagina)

Pijn kan verwijzen naar:
* Pijn, een waarschuwingssignaal van het lichaam bij een te sterke prikkeling.
* Pijn (boek), een roman van Beau van Erven Dorens uit 2008
* Pijn (single), een single van Herman Brood en Van Dik Hout uit 1996
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pijn en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Simopone rabula

Simopone rabula is een mierensoort die tot 2014 was toegekend aan de onderfamilie van de Cerapachyinae maar daarna aan de onderfamilie van de Dorylinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Bolton & Fisher.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Ecphylus schwarzii

Ecphylus schwarzii is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1900.
# PDP-10

De PDP-10 is een mainframecomputer van Digital Equipment Corporation die werd geproduceerd tussen 1966 en 1983. PDP staat voor Programmable Data Processor. Het systeem werd ook bekend onder de naam DECsystem-10.
Binnen de serie zijn er vier verschillende centrale onderdelen, de KA10, KI10, KL10 en de KS10. De PDP-10 werkte onder meer op de besturingssystemen TOPS-10, ITS, TENEX en TOPS-20.
PDP-10-computers waren vooral populair in de academische wereld omdat ze, in tegenstelling tot de gangbare IBM- of CDC-machines, in de eerste plaats bedoeld waren voor interactieve werking in plaats van batchverwerking. Verder ontwikkelde systemen hadden 150 of meer aangesloten terminals die tegelijkertijd actief konden zijn in timesharing-modus.
Onder TOPS-10 konden PDP-10-computers worden gecombineerd tot symmetrische multiprocessorsystemen van maximaal acht computers, wat een ononderbroken werking mogelijk maakte ondanks mogelijke hardwarestoringen.
# Erythraenus

Erythraenus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Bates.

## Soorten

Erythraenus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Erythraenus borneensis Bates, 1875
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Randolph R. Ricketts

Randolph Robjent Ricketts (Shadwell, een wijk van Londen, 9 december 1884 – Dovercourt, februari 1966) was een Brits componist, dirigent en hoornist. Zoals zijn oudere halfbroer Frederick Joseph Ricketts, die beter onder zijn pseudoniem Kenneth J(oseph) Alford bekend is, gebruikt ook hij meestal het pseudoniem Leo (R.) Stanley.

## Levensloop

Ricketts werd op 15-jarige leeftijd lid van de militaire kapel van het 2nd 28th Royal Irish Regiment. In 1901 begon hij zijn studie aan de Royal Military School of Music "Kneller Hall" in Twickenham, Engeland. In 1910 werd hij toegelaten tot de kapelmeester-studie en gradueerde met vele prijzen en de Memorial medal van de Company of Worshipful Musicians.
Hij werd in 1913 dirigent van de militaire kapel van het 2nd Battalion, Essex Regiment en was met deze kapel in Malta, Turkije, Indië alsook tijdens de Eerste Wereldoorlog in Frankrijk. Bij dit muziekkorps bleef hij tot 1925. Maar hij was ook kapelmeester van andere militaire kapellen. In het Britse leger waren de broeders heel bekend en zij werden meestal als Ricketts Brothers aangemerkt. In 1926 ging hij naar de muziekkapel van het Koninklijke signaal korps en bleef aldaar tot in 1938, als hij met pensioen ging.
Als componist schreef hij bekende marsen, waarvan The Contemptibles wel de meest bekende is, maar ook andere werken voor harmonieorkest, zoals de posthoorn solo's, The Huntsmen en The Chase.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1918 The Contemptibles
* 1922 The Colours, slow march
* 1923 The Iron Duke
* 1928 Pageantry, slow march
* Alamein
* Aldershot
* H.R.H. the Princess Royal
* Les Scaramouches
* Return of the Warriors
* The Bonnie Prince
* The Chase, voor posthoorn solo en harmonieorkest
* The Chief
* The Glory of Arnhem
* The Huntsmen, voor posthoorn solo en harmonieorkest
* The Pompadours

## Publicaties

* Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
* Michael Hicks: The Imprisonment of Henry Cowell, in: Journal of the American Musicological Society, Vol. 44, No. 1 (Spring, 1991), pp. 92-119
* Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
* Norman E. Smith: March music notes, Lake Charles, La.: Program Note Press, 1986, ISBN 978-0-9617346-1-9
# Rechtbank Brielle

De rechtbank Brielle was van 1838 tot 1877 een van de rechtbanken in Nederland. Het rechtsgebied van Brielle omvatte de eilanden Voorne-Putten en Goeree-Overflakkee. Na de opheffing werd het arrondissement in zijn geheel gevoegd bij het arrondissement Rotterdam.

## Arrondissement

Arrondissementen werden in Nederland ingesteld in de Franse tijd. Het zuidelijke deel van de toenmalige provincie Holland werd in 1838 oorspronkelijk verdeeld in zes arrondissementen, naast Brielle waren dat Den Haag, Rotterdam, Dordrecht, Leiden en Gorinchem.
Het arrondissement Brielle was onderverdeeld in twee kantons: Brielle en Sommelsdijk. Het voortbestaan van het arrondissement was al vanaf de instelling twijfelachtig. In de loop van de 19e eeuw werd de opheffing van het arrondissement meermalen voorgesteld, maar werd onder druk vanuit de regio niet doorgevoerd. Bij de eerste grote hervorming in 1877 moest Brielle er echter aan geloven. De rechtbank heeft tijdens zijn korte bestaan nimmer een eigen gerechtsgebouw gehad, maar maakte gebruik van het stadhuis van Brielle.
# Eusandalum bucklei

Eusandalum bucklei is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Girault.
# Pijlwormen

De pijlwormen (Chaetognatha) vormen een stam van kleine ongewervelde mariene dieren. De stam telt iets meer dan 125 soorten, die tussen 2 en 120 millimeter lang worden. Ongeveer 20% van hen komen voor in de bentische zone van de oceaan. Ze vormen wereldwijd vaak de tweede belangrijkste groep van het plankton en voeden zich voornamelijk met kleine diatomeeën of ander plankton. Pijlwormen zijn carnivoor. Sommige soorten staan erom bekend het neurotoxine tetrodotoxine te gebruiken om hun prooi te verlammen.

## Beschrijving

De soorten zijn langwerpig (torpedovormig), meestal doorzichtig en bedekt met een cuticula. Sommige soorten die voorkomen in de diepzee zijn oranje gekleurd. Het lichaam is opgebouwd uit 3 segmenten: een kop, een lijf en een staart. Aan de zijkanten van de kop bevinden zich enkele haakvormige stekels, die de mond omsluiten en dienstdoen als grijporgaan voor prooien.
Het lijf draagt één of twee paren zijdelingse vinnen, waarvan de structuur ruwweg vergeleken kan worden met de vinstralen bij vissen. In tegenstelling tot die van gewervelde dieren zijn ze samengesteld uit een verdikt membraan dat uit de opperhuid steekt. Deze vinnen zijn niet homoloog aan vissenvinnen, want ze zijn ontstaan via een andere evolutionaire ontwikkeling. Aan het einde van het lichaam bevindt zich een staartvin. Twee soorten, te weten Caecosagitta macrocephala en Eukrohnia fowleri, bezitten bioluminescente organen in hun vinnen.
De pijlwormen zwemmen voort door regelmatige dorso-ventrale bewegingen, waarbij de staartvin assisteert bij de voortstuwing en de lichaamsvinnen voor stabilisatie en sturing zorgen.

## Taxonomie

De stam van de pijlwormen wordt hier verdeeld in twee klassen de Archisagittoidea en de Sagittoidea. Over deze indeling is geen overeenstemming. De klasse Archisagittoidea bestaat feitelijk uit maar één fossiele soort (Amiskwia sagittiformis) uit het midden Cambrium. De plaatsing van dit organisme binnen de stam van de pijlwormen staat ter discussie.
Overzicht:
* Klasse Archisagittoidea (één fossiele soort: Amiskwia sagittiformis)
* Klasse Sagittoidea (2 ordes, 9 families, waaronder de Sagittidae)
* ↑ Erik V. Thuesen, Academic.evergreen.edu End of Life | Tech News
* (en) Q. Bone et al. (1991) - The biology of chaetognaths, London: Oxford University Press - ISBN 019857715X
# Sinularia mammifera

Sinularia mammifera is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia mammifera werd in 1990 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Malyutin.
# Ectasiocnemis tibialis

Ectasiocnemis tibialis is een keversoort uit de familie bloemspartelkevers (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schilsky.
# Oule

De Oule is een rivier in het zuidoosten van Frankrijk in de departementen Drôme en Hautes-Alpes. De rivier mondt uit in de Eygues iets ten zuiden van de plaats Rémuzat.
# Ercolano

Ercolano is een Italiaanse gemeente, onderdeel van de metropolitane stad Napels, wat voor 2015 nog de provincie Napels was (regio Campanië). De plaats is beroemd wegens de opgraving van het antieke Herculaneum, dat bij de uitbarsting van de Vesuvius in 79 n.C. door lava werd bedekt.
Het huidige Ercolano, genoemd naar de Italiaanse naam van de historische stad en tot 1969 Resina geheten, telt 55.637 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 19,6 km$^2$, de bevolkingsdichtheid is 2879 inwoners per km$^2$. San Vito is een frazione van de gemeente. In totaal telt de gemeente ongeveer 16846 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
De gemeente ligt op ongeveer 44 m boven zeeniveau. Ercolano grenst aan de volgende gemeenten: Boscotrecase, Massa di Somma, Ottaviano, Pollena Trocchia, Portici, San Giorgio a Cremano, San Sebastiano al Vesuvio, Sant'Anastasia, Somma Vesuviana, Torre del Greco en Trecase.

## Inwoneraantal

| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 61.233 |
| 2001 | 56.738 |

## Erfgoed

In 2000 stonden veel bouwwerken uit het antieke Herculaneum op instorten door achterstallig onderhoud en intensief toerisme. Het stadje ging op slot. Een wetswijziging maakte particuliere investeringen mogelijk, en het Packard Humanities Institute ontfermde zich over Herculaneum.

## Galerij

* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Random Acts of Beauty

Random Acts of Beauty is het officiële debuutalbum van de Amerikaan David Minasian. Eerdere albums werden in eigen beheer uitgegeven. Minasian is al jaren betrokken bij de muziekgroep Camel in de hoedanigheid van samensteller en begeleider op het technische vlak bij de dvd-collectie van die band. Gezien de ziekte van de leider van Camel, Andrew Latimer stond die band een paar jaar stil en dit album bevat voor het eerst sinds jaren een gitaarsolo van Latimer. De muziek is echter geen kopie van die van Camel, maar is een samensmelting van de muziek uit de symfonische rock uit de jaren 70. Invloeden van Moody Blues (Seventh Sojourn), Barclay James Harvest (BJH) en King Crimson zijn te horen. In track 1 is te horen hoe de gitaar van Latimer zou combineren met de mellotronklanken van Mike Pinder van de Moodies, die echter niet op dit album meespeelt; vlak na die solo komt een solo die zo afkomstig kan zijn van Woolly Wolstenholme van BJH.
Justin Hayward van de Moodies kon desgevraagd de track Blue Rain wel waarderen; ze lijkt zo van het album Seventh Sojourn weggerukt, doch in vergelijking tot de muziek van dat album was het dan wel de meest optimistische track geweest.

## Musici

* David Minasian – toetsinstrumenten, gitaar, basgitaar, slagwerk en percussie en zang
* Justin Minasian – gitaren tracks 2-7
* Guy Pettet – slagwerk tracks 3 en 5
* Don Ray Reyes – slagwerk track 3
* Nick Soto – ritmegitaar track 2
* speciale gast Andrew Latimer – gitaarsolo track 1

## Tracklist

Alles door David Minasian, behalve Frozen in Time David en Justin Minasian