OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marino Pole (Blagoëvgrad)

Marino Pole (Bulgaars: Марино поле) is een dorp in het zuidwesten van Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Petritsj, oblast Blagoëvgrad. Het dorp ligt ca. 69 km ten zuiden van Blagoëvgrad en 142 km ten zuiden van Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Marino Pole 241 inwoners. Het aantal inwoners vertoont al jaren een dalende trend: in 1946 woonden er nog 569 mensen in het dorp.
In het dorp wonen uitsluitend etnische Bulgaren. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden alle 296 ondervraagden zichzelf als etnische Bulgaren.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 100,0% | 100,0% |
| Turken | Turken | 0,0% | 0,0% |
| Roma | Roma | 0,0% | 0,0% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 0,0% | 0,0% |
* ↑ (en) Information for the population of Marino pole village, Petrich municipality, Blagoevgrad district
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011. Gearchiveerd op 3 september 2023.
# Mariëtte Barnhoorn

Maria Christina Helena Barnhoorn (Aerdenhout, 18 februari 1953 – Leiden, 14 mei 2012) was algemeen directeur van de Luba Groep en Zakenvrouw van het jaar 2004.
Haar vader had een hoveniersbedrijf en was daarnaast koster van de plaatselijke rooms-katholieke kerk. Na de MMS in Haarlem begon Barnhoorn aan een studie Engels in Amsterdam, maar het werkende bestaan bleek haar meer te trekken. Zij begon als receptioniste in een hotel, en kwam via verschillende functies - secretaresse, management-assistente en computertrainer - in 1986 bij Luba Uitzend Buro terecht als projectmanager computertrainingen. Luba Uitzend Buro bestond nog uit een handvol vestigingen in en rondom Leiden. Binnen twee jaar kreeg zij de uitzendvestiging in Rotterdam onder haar hoede en weer twee jaar later klom zij op tot rayonmanager Rijnmond van het inmiddels snel groeiende Luba. In 1995 kreeg zij de leiding van Luba Uitzend Buro. Daarbij volgden steeds meer initiatieven die uiteindelijk leidden tot de vorming van de Luba Groep. In 2002 trad haar partner Rob Mantel terug als algemeen directeur en volgde Barnhoorn hem op. Mantel overleed twee jaar later.
Naast het directeurschap nam Barnhoorn, zoals ook Mantel had gedaan, verschillende bestuursfuncties aan die hoofdzakelijk gericht waren op het versterken van ondernemerschap, cultuur en economie van de regio Leiden. Zij was sterk verweven met het Leidse openbare leven, maar relativeerde de wereld van de 'glamour en rode lopers' sterk.
Op 22 maart 2004 werd Barnhoorn uitgeroepen tot Zakenvrouw van het jaar 2004, volgens het juryrapport wegens haar nuchtere kijk op het functioneren van vrouwen aan het hoofd van een onderneming en haar kwaliteiten om het beste uit haar medewerkers naar boven te halen.
Een half jaar na de overname van Luba door de Belgische t-Groep trad Mariëtte Barnhoorn op 2 april 2009 terug als algemeen directeur. Bij haar afscheid ontving zij De Gouden Speld voor externe relaties van de gemeente Leiden. In 2010 werd Barnhoorn benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Op 14 mei 2012 is ze na ziekte overleden.
Binnen het project 1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis kreeg Barnhoorn in het boek over de 20e eeuw haar eigen lemma. De gehele rubriek 'bedrijfsleven' is als eerbetoon door een vriendin van Barnhoorn aan haar opgedragen.

## Externe links en bronnen

* Kaj Jalving, Barnhoorn, Maria Christina Helena (1953-2012), Digitale Vrouwenlexicon van Nederland, 2018
* Brian van der Bol, Rechtstreekse zakenvrouw, hard als het moest, NRC Handelsblad 26 mei 2012
* Peter de Waard, Mariëtte Barnhoorn (1953 - 2012), De Volkskrant 2 juni 2012
* ↑ Directeur Leidse Luba groep Mariëtte Barnhoorn overleden, Leidsch Dagblad
# Edward Angle

Edward Hartley Angle (1 juni 1855 – 11 augustus 1930) was een Amerikaanse orthodontist die bekendstaat als ‘de vader van de moderne orthodontie’.
In 1900 is hij oprichter van de eerste specialistenopleiding in de orthodontie. Vanaf 1911 ontwikkelde hij diverse voorlopers van de huidige vaste beugel (plaatjes- of slotjesbeugel), die hij in 1928 in definitieve vorm voor het eerst introduceerde. Met deze beugel (edgewise beugel), die met zogenaamde brackets (plaatjes of slotjes) op de tanden en kiezen vastzit, heeft de orthodontist driedimensionale controle over de stand van alle tanden en kiezen.
Angle was ook auteur van wereldwijd baanbrekende orthodontische standaardwerken. Bovendien was hij een zeer invloedrijk persoon. Hij stond bekend als fervent tegenstander van het trekken van kiezen voor een orthodontische behandeling. Deze stellingname leidde tot heftige discussies in het vakgebied, die tot op de dag van vandaag voortduren.
# Edward Ames

Edward Scribner Ames (Eau Claire, Wisconsin, 21 april 1870 - Chicago 29 juni 1958) was een Amerikaans pragmatisch filosoof en theoloog.

## Leven en werk

Edward Ames werd geboren in Eau Claire, Wisconsin op 21 april 1870. Zijn vader bekleedde een belangrijke positie in de plaatselijke hiërarchie van het kerkgenootschap Disciples of Christ. Hij behaalde zijn Bachelor en Master aan de Drake University in Des Moines, en studeerde daarna verder aan de Yale Divinity School, waar hij zijn Bachelor of Divinity in 1892 verkreeg, waarna hij nog twee jaar filosofie zou verder studeren. In het jaar 1894-1895 verkreeg hij ook zijn Ph.D aan de universiteit van Chicago, waar in die tijd personen als John Dewey en James Tufts doceerden.
Amers ging daarna les geven aan de Butler-universiteit, waar hij gedurende drie jaar zou blijven. In 1900 zou hij dan een baan accepteren aan de universiteit van Chicago, die hij zou uitoefenen tot aan zijn pensioen in 1936. Ames' interesse ging vooral uit naar de psychologie en de sociologie van de religie. Hij publiceerde verscheidene studies over de religieuze ervaring en religieuze waarden, en deed daarnaast ook studie naar de Disciples of Christ. Met zijn interesse naar de aard van religieuze ervaringen komt hij dicht in de buurt van het werk van een ander vooraanstaand pragmatist, William James en diens werken Will to believe, and Other Essays in Popular Philosophy (1897) en The Varieties of Religious Experience (1902). Hij werd sterk beïnvloed door het pragmatisme van Dewey en andere pragmatisten aan de universiteit van Chicago.
Zijn liberale en humanistische benaderingswijze van zowel theologie als de maatschappelijke posities die hij bekleedde, brachten hem herhaaldelijk in problemen met de meer conservatieve hoeken van de samenleving. Hij was daarnaast ook nog de voorzitter van de Hyde Park Christian Church in Chicago van 1900 tot 1940. Ames stierf uiteindelijk op 29 juni 1958.
# Edward Anderson

Edward Anderson kan verwijzen naar:
* Edward Anderson (regisseur), Amerikaans regisseur
* Edward Anderson (schrijver), Amerikaans schrijver
* Edward Anderson (schutter), schutter uit Brits-Honduras
* Edward Anderson (wielrenner), Amerikaans wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Edward Anderson en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marphysa januarii

Marphysa januarii is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Marphysa januarii werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grube.
# Marphysa johnsoni

Marphysa johnsoni is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Marphysa johnsoni werd in 1880 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.
# Marphysa kinbergi

Marphysa kinbergi is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Marphysa kinbergi werd in 1910 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McIntosh.
# Edwin Finckel

Edwin A. 'Eddie' Finckel (Washington, D.C., 23 december 1913 -Madison, New Jersey, 2001) was een Amerikaanse jazzpianist, componist en arrangeur.

## Biografie

Finckel begon onder invloed van de muziek van Teddy Wilson en Art Tatum piano te spelen. Hij studeerde aan Columbia University, bij Otto Luening, George Antheil en John Cage. Vanaf de jaren 40 was hij arrangeur voor bandleiders als Boyd Raeburn, Les Brown, Gene Krupa en Buddy Rich. Hij componeerde voor speelfilms, zoals Red Roses for Me en George White's Scandals (1945) en schreef bijvoorbeeld nummers als Leave Us Leap, Quiet Riot, Gypsy Mood, Bolero Boogie, El Mundo en Starburst. Een van zijn bekendste songs is Where is the One (opgenomen door Frank Sinatra op diens album Where Are You?). Als pianist speelde Finckel o.a. met Max Roach, Allen Eager en Lester Young.
Finckel, die vanaf de jaren 50 voornamelijk les gaf, schreef meer dan 200 composities voor verschillende ensembles. Hieronder bevinden zich vocale werken, orkestwerken, theater- en balletmuziek. In 1992/93 componeerde hij voor het Omega Ensemble. Zijn zoon David Finkel, die cellist is in het Emerson String Quartet, nam meerdere werken van zijn vader op, zoals (met zijn vrouw Wu Han) de suite Of Human Kindness en de Songs of Spring.

## Boek

* Now We’ll Make the Rafters Ring: Classic and Contemporary Rounds for Everyone. A Cappella Books, 1993, ISBN 1-55652-186-3.
# Edwin Frederick O'Brien

Edwin Frederick O'Brien (New York, 8 april 1939) is een Amerikaans aartsbisschop en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
O'Brien werd geboren in The Bronx. Op 20-jarige leeftijd ging hij naar het seminarie, waar hij onder andere een MA-graad behaalde. Na zijn wijding tot priester op 29 mei 1965 nam hij als aalmoezenier (met de rang van kapitein) dienst in het Amerikaanse leger. O'Brien werd diverse malen uitgezonden, onder andere naar Vietnam.
Begin jaren 70 werd O'Brien naar Rome gezonden voor een studieopdracht theologie. In 1976 behaalde hij zijn doctoraat aan het Angelicum. Na zijn terugkeer in de Verenigde Staten werd hij vice-kanselier van het aartsbisdom New York en pastor in de St. Patrick Cathedral. Daarna diende hij enkele jaren als privé-secretaris van kardinaal John O'Connor.
In 1986 werd O'Brien verheven tot ereprelaat van Zijne Heiligheid. Hij diende als rector van de St. Joseph's Seminary in Yonkers (1985-1989), van de Noord-Amerikaanse College in Rome van (1990-1994) en wederom van het St. Joseph's van (1994-1997).
Op 6 februari 1996 werd O'Brien benoemd tot hulpbisschop van New York en tot titulair bisschop van Thizica; zijn bisschopswijding vond plaats op 26 maart 1996 gewijd. Op 7 april 1997 werd O'Brien aartsbisschop-coadjutor van het Amerikaans militair ordinariaat; hij werd tevens bevorderd tot titulair aartsbisschop van Thizica. Na het emeritaat van Joseph Thomas Dimino volgde O'Brien hem op 12 augustus 1997 op als aartsbisschop van het ordinariaat. Op 12 juli 2007 werd hij benoemd tot aartsbisschop van Baltimore.
Op 29 augustus 2011 werd O'Brien benoemd tot grootmeester van de Orde van het Heilig Graf. Tot 20 maart 2012 fungeerde hij tevens als apostolisch administrator van Baltimore, waarna hij als aartsbisschop werd opgevolgd door William Edward Lori.
O'Brien werd tijden het consistorie van 18 februari 2012 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-diaken. Zijn titeldiakonie werd de San Sebastiano al Palatino. Hij nam deel aan het conclaaf van 2013.
Op 8 april 2019 verloor O'Brien - in verband met het bereiken van de 80-jarige leeftijd - het recht om deel te nemen aan een toekomstig conclaaf.
O'Brien ging op 8 december 2019 met emeritaat.
Op 4 maart 2022 werd O'Brien bevorderd tot kardinaal-priester. Zijn titeldiakonie werd tevens zijn titelkerk pro hac vice.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6246 8689
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 148477585
* SNAC: w6v859g7
* Virtual International Authority File: 89225964
* WorldCat (via VIAF): 89225964
# Mark van Tongele

Mark van Tongele (Mechelen, 28 juni 1956 – Oostende, 23 maart 2023) was een Vlaams dichter en schrijver.

## Biografie

Mark van Tongele wijdde zich na een studie geneeskunde en een noodlottig ongeluk aan de poëzie.
In 1980 debuteerde Mark van Tongele met de dichtbundel Over leven en dood en wat daartussen zeilt binnen de Getijden-reeks uitgegeven door de Kofschip-Kring, Brussel. In 1987 verscheen de gedichtencyclus De zonnesynaps in de Poëziekrant, Gent, België. Tevens besteedde hij als een van de eersten aandacht aan digitale poëzie. In de loop van de jaren ontpopte hij zich als een ware taalvirtuoos. Van Tongele was een dichter van reeksen en cycli. Een obsessieve uitwerking van enkele thematische kernen, met steeds terugkerende sleutelelementen als de zon, het licht en de dood, vormde het DNA van deze poëzie.
Naast een veertiental dichtbundels is zijn werk ook online te lezen op o.m. Poetry International en Lyrikline.
# Mariza Koch

Mariza Koch (Grieks: Μαρίζα Κωχ) (Athene, 14 maart 1944) is een Grieks zangeres.

## Biografie

Koch werd geboren in de Griekse hoofdstad uit een Griekse moeder en een Duitse vader. Ze groeide op op Thera. Koch startte haar muzikale carrière in 1971, toen ze haar eerste album uitbracht, getiteld Arabas. Het werd de eerste gouden plaat in de Griekse geschiedenis.
Ze is vooral bekend vanwege haar deelname aan het Eurovisiesongfestival 1976. De Griekse openbare omroep had haar intern geselecteerd, en ze mocht daarom Griekenland vertegenwoordigen in het Nederlandse Den Haag met Panaghia mou, Panaghia mou, een nummer dat algemeen aanzien wordt als een klaagzang over de Turkse invasie van Cyprus. Ze eindigde op de dertiende plaats.

## Externe link

* Officiële website
1974: Marinella · 1976: Mariza Koch · 1977: Pascalis, Marianna, Robert & Bessy · 1978: Tania Tsanaklidou · 1979: Elpida · 1980: Anna Vissi & Epikouri · 1981: Yiannis Dimitras · 1983: Kristi Stassinopoulou · 1985: Takis Biniaris · 1987: Bang · 1988: Afroditi Frida · 1989: Mariana Efstratiou · 1990: Christos Callow & Wave · 1991: Sophia Vossou · 1992: Cleopatra · 1993: Katerina Garbi · 1994: Kostas Bigalis & The Sea Lovers · 1995: Elina Konstantopoulou · 1996: Mariana Efstratiou · 1997: Marianna Zorba · 1998: Thalassa · 2001: Antique · 2002: Michalis Rakintzis · 2003: Mando · 2004: Sakis Rouvas · 2005: Elena Paparizou · 2006: Anna Vissi · 2007: Sarbel · 2008: Kalomira · 2009: Sakis Rouvas · 2010: Giorgos Alkaios & Friends · 2011: Loukas Giorkas feat. Stereo Mike · 2012: Eleftheria Eleftheriou · 2013: Koza Mostra feat. Agathonas Iakovidis · 2014: Freaky Fortune feat. RiskyKidd · 2015: Maria Elena Kiriakou · 2016: Argo · 2017: Demy · 2018: Gianna Terzi · 2019: Katerine Duska · 2021: Stefania · 2022: Amanda Tenfjord · 2023: Victor Vernicos · 2024: Marina Satti
* Gemeinsame Normdatei: 1172231559
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9542 6778
* Library of Congress Control Number: nr2006031355
* MusicBrainz: 919a5bc8-e5fe-4c13-95a2-ce34e035d410
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 306061295
* Virtual International Authority File: 2659154387106830970006
* WorldCat (via VIAF): 2659154387106830970006
# Mariusz Stępiński

Mariusz Stępiński (Sieradz, 12 mei 1995) is een Pools voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde Ruch Chorzów in augustus 2016 voor FC Nantes. Stępiński debuteerde in 2013 in het Pools voetbalelftal.

## Clubcarrière

Stępiński speelde in de jeugd bij Piast Błaszki en Pogoń-Ekolog Zduńska Wola. In juni 2011 tekende hij bij Widzew Łódź. In twee seizoenen scoorde hij vijf doelpunten in 33 wedstrijden voor de club. Op 5 juni 2013 zette hij als transfervrije speler zijn handtekening onder een driejarig contract bij FC Nürnberg. Na twee huurperiodes in Polen bij Wisła Krakau en Ruch Chorzow tekende hij een contract tot 2020 bij FC Nantes.

## Interlandcarrière

Stępiński speelde voor diverse Poolse jeugdelftallen. Hij debuteerde op 2 februari 2013 onder leiding van bondscoach Waldemar Fornalik in het Pools voetbalelftal, in een met 4–1 gewonnen oefeninterland tegen Roemenië. Hij was ook actief op het Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17 in 2012. Stępiński maakte deel uit van de Poolse selectie op het EK 2016 in Frankrijk. Polen werd in de kwartfinale na strafschoppen uitgeschakeld door Portugal (1–1, 3–5). Jakub Błaszczykowski was de enige speler die miste. Stępiński kwam tijdens het toernooi niet in actie.
* national-football-teams.com
* 90minut.pl
1 Montipò · 3 Frese · 4 Daniliuc · 5 Faraoni · 6 Belahyane · 7 Lambourde · 8 Lazović · 9 Sarr · 10 Mitrović · 11 Tengstedt · 12 Bradarić · 13 Cruz · 14 Livramento · 15 Okou · 16 Chiesa · 17 Sishuba · 18 Harroui · 20 Kastanos · 21 Silva · 22 Berardi · 23 Magnani · 25 Serdar · 27 Dawidowicz · 28 Luna · 29 Alidou · 31 Suslov · 33 Duda · 34 Perilli · 35 Mosquera · 38 Tchatchoua · 42 Coppola · 72 Ajayi · 80 Cissé · 82 Corradi · 87 Ghilardi · 99 Nwanege · Coach: Baroni · Assistent-coach: Bocchetti
# Marussia MR02

De Marussia MR02 is een Formule 1-auto, die in 2013 wordt gebruikt door het Formule 1-team van Marussia.

## Onthulling

De MR02 is op 5 februari 2013 onthuld tijdens de eerste testdag op het circuit van Jerez. De auto wordt bestuurd door Max Chilton en Jules Bianchi.

## Resultaten

* Resultaat
* Winnaar
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Gefinisht (punten behaald)
* Gefinisht (geen punten behaald)
* Niet geklasseerd (NC)
* Uitgevallen (DNF)
* Niet gekwalificeerd (DNQ)
* Gediskwalificeerd (DSQ)
* Niet gestart (DNS)
* Gewond (INJ)
* Uitgesloten (EX)
* Teruggetrokken (WD)
* Niet deelgenomen (blanco cel)
* $^P$ Pole position
* $^S$ Snelste ronde
| Jaar | Chassis | Motor | Banden | Coureurs | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | Punten | WK-plaats |
| 2013 | MR02 | Cosworth CA2013K V8 | P | | AUS | MAL | CHN | BHR | ESP | MON | CAN | GBR | GER | HUN | BEL | ITA | SIN | KOR | JPN | IND | ABU | USA | BRA | 0 | 10e |
| 2013 | MR02 | Cosworth CA2013K V8 | P | Jules Bianchi | 15 | 13 | 15 | 19 | 18 | DNF | 17 | 16 | DNF | 16 | 18 | 19 | 18 | 16 | DNF | | | | | 0 | 10e |
| 2013 | MR02 | Cosworth CA2013K V8 | P | Max Chilton | 17 | 16 | 17 | 20 | 19 | 14 | 19 | 17 | 19 | 17 | 19 | 20 | 17 | 17 | 19 | | | | | 0 | 10e |
* Seizoen nog bezig
Red Bull RB9 · Ferrari F138 · McLaren MP4-28 · Lotus E21 · Mercedes F1 W04 · Sauber C32 · Force India VJM06 · Williams FW35 · Toro Rosso STR8 · Caterham CT03 · Marussia MR02
# Markvartovice

Markvartovice is een Tsjechische gemeente in de regio Moravië-Silezië, en maakt deel uit van het district Opava. Markvartovice telt 1812 inwoners.
Markvartovice (Duits: Markersdorf) had tot 1945 een Duitstalige bevolking en hoorde tot het historische Hultschiner landje.
Bělá · Bohuslavice · Bolatice · Branka u Opavy · Bratříkovice · Brumovice · Březová · Budišov nad Budišovkou · Budišovice · Čermná ve Slezsku · Darkovice · Děhylov · Dobroslavice · Dolní Benešov · Dolní Životice · Háj ve Slezsku · Hať · Hlavnice · Hlubočec · Hlučín · Hněvošice · Holasovice · Hrabyně · Hradec nad Moravicí · Chlebičov · Chuchelná · Chvalíkovice · Jakartovice · Jezdkovice · Kobeřice · Kozmice · Kravaře · Kružberk · Kyjovice · Lhotka u Litultovic · Litultovice · Ludgeřovice · Markvartovice · Melč · Mikolajice · Mladecko · Mokré Lazce · Moravice · Neplachovice · Nové Lublice · Nové Sedlice · Oldřišov · Opava · Otice · Píšť · Pustá Polom · Radkov · Raduň · Rohov · Skřipov · Slavkov · Služovice · Sosnová · Staré Těchanovice · Stěbořice · Strahovice · Sudice · Svatoňovice · Šilheřovice · Štáblovice · Štěpánkovice · Štítina · Těškovice · Třebom · Uhlířov · Velké Heraltice · Velké Hoštice · Větřkovice · Vítkov · Vršovice · Vřesina · Závada
# Egyptisch voetbalelftal

Egyptisch voetbalelftal kan verwijzen naar:
* Egyptisch voetbalelftal (mannen)
* Egyptisch voetbalelftal (vrouwen)
* Egyptisch olympisch voetbalelftal (mannen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Egyptisch voetbalelftal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marokkaans basketbalteam (mannen)

Het Marokkaans basketbalteam is een team van basketballers dat Marokko vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden.

## Resultaten van Marokko in de Afrika Cup

* Egypte 1962: 3e
* Marokko 1964: 2e
* Tunesië 1965: kampioen
* Marokko 1968: 2e
* Egypte 1970: geen deelname
* Senegal 1972: 7e
* Centraal-Afrikaanse Republiek 1974: geen deelname
* Egypte 1975: geen deelname
* Senegal 1978: 5e
* Marokko 1980: 3e
* Somalië 1981: geen deelname
* Egypte 1983: geen deelname
* Ivoorkust 1985: geen deelname
* Tunesië 1987: geen deelname
* Angola 1989: 9e
* Egypte 1992: 10e
* Kenia 1993: geen deelname
* Algerije 1995: 6e
* Senegal 1997: geen deelname
* Angola 1999: 11e
* Marokko 2001: 6e
* Egypte 2003: 8e
* Algerije 2005: 6e
* Angola 2007: 10e
* Libië 2009: 12e
* Madagascar 2011: 8e
* Ivoorkust 2013: 8e
* Tunesië 2015: 13e
* Senegal/Tunesië 2017: 4e

## Huidige selectie

| Speler | Lengte | Geboortejaar | Huidige club |
| Hicham Alaoui | | | FUS Rabat |
| Alaedine Asly | | | Wydad Casablanca |
| Adil Baba | | | FUS Rabat |
| Nabil Bakkas | 198 cm | 1979 | Maghreb Fès |
| Yassine Bassine | 196 cm | 1984 | Sapela Basket 13 |
| Mounir Bouhlal | 207 cm | 1979 | Wydad Casablanca |
| Khalid Bouibi | 181 cm | 1977 | SMUC Marseille |
| Jawad Dabhi | 196 cm | 1985 | Olympique d'Antibes Juan-les-Pins |
| Naim El Khadar | 183 cm | 1978 | ICAM Lille |
| Marouane El Moutalibi | 192 cm | 1982 | FUS Rabat |
| Mohamed Hjira | 202 cm | | Maghreb Fès |
| Bassim Houari | 200 cm | 1977 | Maghreb Fès |
| Karim Houari | 187 cm | 1972 | Aurore Vitre |
| Mustapha Khalfi | 173 cm | | Raja Casablanca |
| Zakaria Masbahi | | 1979 | TS Casablanca |
| Mohammed Mouak | 191 cm | 1978 | FUS Rabat |
| Reda Rhalimi | 213 cm | | PAOK (A1 Ethniki) |
| Madjoule Saati | 212 cm | 1981 | Poligny |
| Noureddine Sekour | 195 cm | 1981 | Xavier-New Orleans (NAIA) |
| Younes Ait Tabassir | 185 cm | 1980 | Gries-Obenhoffen |
# Mariene ecoregio Malediven

De Mariene ecoregio Malediven (105) (Engels: Maldives marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het noorden van de Indische Oceaan in de Mariene provincie Eilanden Centrale Indische Oceaan (22) in het Marien rijk Westelijke Indo-Pacific. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Malediven.
In het noorden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Westelijk India (103), in het oosten aan de mariene ecoregio Zuidelijk India en Sri Lanka (104) en in het zuiden aan de mariene ecoregio Chagosarchipel (106).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het noorden van de Indische Oceaan rond de eilandengroep de Malediven.
Door het gebied stromen de West-Indische kuststroom en de Indische moessonstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.