OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Helix (wiskunde)

Een helix, meervoud helices, van het Oudgriekse ἕλιξ, gedraaid, of schroeflijn is een kromme in drie dimensies met een constante straal en constante spoed. De spoed is de afstand tussen twee overeenkomstige punten van dezelfde schroeflijn. Er bestaan rechts- en linksdraaiende helices. De helix is rechtsdraaiend als een verplaatsing langs de helix met de klok mee gepaard gaat met een beweging van de waarnemer af, zoals bij een kurkentrekker en de meest voorkomende schroefdraad.
Helices komen op moleculeire schaal in de natuur veel voor, ook in de vorm van een dubbele helix.
De helix is een van de vormen die in driedimensionale grafische programma's beschikbaar zijn.

## Definitie

Een helix met straal $\rho$ en spoed $\alpha$ wordt gedefinieerd
* in cartesische coördinaten door de parametervergelijking
       $(x(t),y(t),z(t))=(\rho \cos(2\pi t),\rho \sin(2\pi t),\alpha t)$
* in cilindercoördinaten door de parametrisering
       $(r(t),\theta (t),h(t))=(\rho ,2\pi t,\alpha t)$
De helix heeft een constante kromming:
    $\kappa ={\frac {\rho }{\rho ^{2}+\alpha ^{2}}}$
en een constante torsie:
    $\tau ={\frac {\alpha }{\rho ^{2}+\alpha ^{2}}}$

## Voorbeelden

* technisch:
** boor
** scheepsschroef
** schroef
** schroef van Archimedes
** veer
* natuur:
** amylose, bestanddeel van zetmeel
** desoxyribonucleïnezuur DNA, een dubbele helix
** eiwithelix
** slakkenhuis van sommige slakken, maar soms spiraalvormig
# Sokkel (beeld)

Een sokkel, piëdestal of voetstuk is een onderstuk van steen of hout waarop een beeldhouwwerk wordt geplaatst. Dat maakt het imposanter en op grotere afstand te zien. Als het een laag beeldhouwwerk is, en het komt door de sokkel op ooghoogte, is het zo gemakkelijker van dichtbij te bekijken. Verder staat er soms informatie over het beeldhouwwerk op de sokkel.
Meestal zijn sokkels onder beelden vierkant of rechthoekig, wat de beelden een statisch en robuust karakter geeft. Sommige beelden hebben een bolvormige sokkel, waardoor de beelden lijken te zweven.
Soms is de sokkel een kunstwerk op zich, zoals bij een Gallo-Romeinse Jupiterzuil, waarvan de sokkel meestal uit een gebeeldhouwde viergodensteen bestaat.
Bekend is de lege, vierde sokkel (fourth plinth) vóór de National Gallery op Trafalgar Square in Londen, die sinds 1999 wordt gebruikt voor wisselexposities.
# Vardanes I

Vardanes I was koning van de Parthen van 38 tot 47. Zijn regering wordt vooral gekenmerkt door strijd om de troon met zijn broer Gotarzes II.
Zodra Artabanus II overleden was, vermoordde Gotarzes II zijn broer Artabanus (kennelijk de oudste zoon van Artabanus II), met diens vrouw en zoon, waarna hij de macht greep. Gotarzes regeerde echter met harde hand. Daarom riep het volk Vardanes op het koningschap op zich te nemen. Een strijd tussen de broers volgde, maar voordat de strijd in een beslissende fase kwam, ontmoetten de broers elkaar op initiatief van Gotarzes, die vermoedde dat Parthische aristocraten een aanslag tegen hen beraamden. De broers kwamen overeen dat Vardanes het koningschap op zich zou nemen. Volgens Tacitus was Gotarzes het hiermee eens, maar zijn munten suggereren dat hij vanuit Hyrcanië (waar hij zich terugtrok) aanspraak bleef maken op het koningschap.
Tijdens zijn regering versterkte Vardanes de hoofdstad Ctesiphon en bouwde hij de stad uit tot winterresidentie, op zodanige wijze dat Ammianus Marcellinus hem later zelfs de stichter van de stad noemde, hoewel de stad al langer bestond. Ook veroverde Vardanus Seleucië, dat zich onder Artabanus II onafhankelijk had verklaard. Tevens voegde hij Bactrië aan het Parthische rijk toe.
Vardanes stelde zich ten doel Armenië, dat Artabanus aan de Romeinen had moeten afstaan, te veroveren. Volgens Flavius Josephus probeerde hij daarbij tevergeefs de hulp te krijgen van Izates II van Adiabene. Gotarzes zag daarop zijn kans schoon en trok opnieuw zijn troepen samen. Toen Vardanes na enkele kleine overwinningen, maar zonder Armenië veroverd te hebben, terugkeerde in Parthië, overviel en vermoordde Gotarzes hem (47 na Chr.).

## Antieke bronnen

* Tacitus, Annales, 11, 6-8
* Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, XX 3 § 4
* Ammianus Marcellinus, Res Gestae xxiii 6, 23
# Thalassoalaimus pacificus

Thalassoalaimus pacificus is een rondwormensoort uit de familie van de Oxystominidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Murphy.
# Unijunctiontransistor

Een unijunctiontransistor (UJT) of eenjunctietransistor is een elektronische component die uit een staafje van het n-type halfgeleidermateriaal bestaat, waarin een pn-overgang is aangebracht. De naam verwijst ernaar dat er slechts één pn-overgang, een junction, is. Het is een component die voor een deel de eigenschappen van een transistor en voor een deel de eigenschappen van een diode heeft.
Het staafje vormt een weerstand die zich tussen de twee basisaansluitingen B1 en B2 bevindt. Deze weerstand is in tweeën gedeeld en op dit aftakpunt is het N-gebied van de pn-overgang aangesloten. Het P-gebied, de emitter (E) ligt zodoende op een deel van de aangelegde spanning tussen B1 en B2. Zolang de spanning op E lager is dan deze spanning, spert de pn-overgang en gebeurt er niets. Als de spanning op E zo hoog wordt dat de pn-overgang gaat geleiden, daalt de weerstand in het betrokken deel van het kanaal sterk en kan de stroom door de emitter sterk toenemen.
Van deze werking wordt gebruikgemaakt in de relaxatie-oscillator. Een condensator wordt tussen E en massa aangesloten, waarbij B1 via een laagohmige weerstand aan massa ligt. Deze condensator wordt via een weerstand geladen, bij het bereiken van een bepaalde spanning wordt deze via de emitter ontladen en deze cyclus zal zich vervolgens herhalen.
Naast deze basisuitvoering van de UJT is er ook een programmable UJT of PUT, die wat bouw betreft meer op een thyristor lijkt.
* De gewone unijunctiontransistor is een eenvoudige component van het n-type halfgeleider, dat plaatselijk is gediffundeerd met p-materiaal. Beide bases zitten aan de einden van het n-materiaal, de emitter aan het p-gebied. De 2N2646 is een voorbeeld van een dergelijke component.
* De programmeerbare unijunctiontransistor is nauw verwant met de thyristor. Net als de thyristor bestaat deze uit twee p- en twee n-lagen en heeft een anode A en een kathode K die met de eerste en laatste laag wordt verbonden, en een poort die met een van de binnenlagen wordt verbonden. PUT's kunnen niet direct door gewone UJT's worden vervangen, maar hebben wel een vergelijkbare functie. De 2N6027 is een voorbeeld van een dergelijke component.
Beide typen worden voornamelijk als trigger voor thyristors gebruikt en als actieve component in relaxatie-oscillatoren. De grafiek van emitterspanning als functie van de emitterstroom toont een gebied met negatieve differentieweerstand en van deze eigenschap wordt gebruikgemaakt.
# Spoorlijn Hochstadt-Marktzeuln - Saalfeld

De spoorlijn Hochstadt-Marktzeuln - Saalfeld ook wel Frankenwaldbahn genoemd is een Duitse spoorlijn als lijn 5010, Hochstadt-Marktzeuln - Ludwigsstadt (grens Beieren/Thüringen) en 6383 Ludwigsstadt - Saalfeld onder beheer van DB Netze.

## Geschiedenis

Het traject werd door de Hochstadt-Stockheimer Eisenbahn in fases geopend.
* 20 februari 1861: Hochstadt - Kronach - Gundelsdorf
* 1 maart 1863: Hochstadt - Stockheim
De Thüringische Eisenbahngesellschaft opende op 20 december 1871 het traject Ludwigsstadt en de grens Beieren/Thüringen.
Door de deling van Duitsland werd het tweede spoor en de complete bovenleiding tussen Saalfeld en de grens Beieren/Thüringen in 1946 door de Russische bezetters als herstelbetaling gedemonteerd en mee genomen.
In 1990 werd het tweede spoor met een grotere tussenruimte van 4 meter (vroeger 3,5 meter) en de complete bovenleiding opnieuw aangelegd.

## Treindiensten
### Deutsche Bahn

De Deutsche Bahn verzorgt het personenvervoer op dit traject met RE- / RB-treinen.
* RB: (Nürnberg -) Lichtenfels - Kronach
De Deutsche Bahn AG gebruikt voor deze treindienst locomotieven van het type 143 en rijtuigen van het type N.
* RB: Lichtenfels - Saalfeld - Naumburg
De Deutsche Bahn AG gebruikt voor deze treindienst locomotieven van het type 111 en rijtuigen van het type N.
* RE: Hof/Bayreuth - Lichtenfels - Saalfeld
De Deutsche Bahn AG gebruikt voor deze treindienst treinstellen van het type 612.
* RB: Saalfeld - Hockeroda - Blankenstein
De Deutsche Bahn AG gebruikt voor deze treindienst treinstellen van het type 641.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting van de volgende spoorlijnen:

### Hochstadt

Hochstadt am Main
* Bamberg - Hof, spoorlijn tussen Bamberg en Hof

### Neuses bij Kronaar

Neuses bij Kronaar
* Neuses - Weißenbrunn, spoorlijn tussen Neuses en Weißenbrunn
* Rodachtalbahn, spoorlijn tussen Kronach en Nordhalben

### Stockheim

Stockheim (Oberfranken)
* Pressig-Rothenkirchen - Tettau, spoorlijn tussen Pressig-Rothenkirchen en Tettau

### Ludwigsstadt

* Ludwigsstadt - Lehesten, spoorlijn tussen Ludwigsstadt en Lehesten|

### Probstzella

* Sonneberg - Probstzella, spoorlijn tussen Sonneberg en Probstzella

### Hockeroda

* Hockeroda - Unterlemnitz, spoorlijn tussen Hockeroda en Unterlemnitz

### Saalfeld

Saalfeld (Saale)
* Arnstadt - Saalfeld, spoorlijn tussen Arnstadt en Saalfeld
* Saalbahn, spoorlijn tussen Großheringen en Saalfeld
* Leipzig - Gera - Saalfeld, spoorlijn tussen Leipzig en Saalfeld, via Gera

## Elektrische tractie

Het traject werd in 1939 geëlektrificeerd met een spanning van 15.000 volt 16⅔ Hz wisselstroom.

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2005, ISBN 3-89494-134-0.
# Megalagrion orobates

Megalagrion orobates is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Perkins.
* ↑ (en) Megalagrion orobates op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Lou Smeets

Godefridus Ludovicus Antonius (Lou) Smeets (Venlo, 21 januari 1916 - Tiel, 18 maart 1987) was een Nederlands tuinarchitect en cultuurtechnicus. Van 1954 tot 1966 was hij hoofd van de Cultuurtechnische Dienst en verantwoordelijk voor de groenvoorzieningen van de Efteling.
Peter Reijnders vroeg Smeets in de beginjaren van de Efteling de groenvoorziening te verzorgen bij de eerste attracties in het Sprookjesbos, zoals het kasteel van Doornroosje. Hij kwam in 1954 bij de Efteling in dienst en nam de parkaanleg over van de Nederlandsche Heidemaatschappij. Hij was niet alleen verantwoordelijk voor de groenvoorziening maar zat ook in het dagelijks bestuur en trad tevens op als parkwachter.
Smeets verliet de Efteling in 1966 omdat hij geen recht had op pensioen en omdat de nieuwe directeur hem en de twee andere leden van het dagelijks bestuur veel minder bij het beleid betrok. Hij ging bij Philips in Eindhoven werken, waar hij verantwoordelijk was voor de plantsoenen, sportvelden, kwekerijen, tuinen en de aankleding van de gebouwen.
Smeets woonde met zijn gezin van 1954 tot 1961 in de Efteling, in een boerderijtje aan de roei- en kanovijver.

## Familie

Beeldend kunstenaar Guusje Kaayk is een dochter van Smeets. Haar zoon Floris Kaayk is animator en filmregisseur. Hij bediende zich in 2011 van het pseudoniem "Jarno Smeets" in zijn animatie Human Birdwings en gebruikte tekeningen van zijn grootvader bij het ontwerp van zijn "vliegmachine".
Eftepedia: Lou Smeets
# Hendrik XIII van Schwarzburg

Hendrik XIII (tussen 1338 en 1344 – november 1357) uit het huis Schwarzburg-Blankenburg was van 1349 tot zijn dood graaf van Schwarzburg-Blankenburg. Hendrik XIII was de enige zoon van Günther XXI, die in 1349 korte tijd Rooms-koning was geweest, en Elisabeth van Hohnstein.
In 1346 had Hendriks vader een verdrag gesloten met zijn neven, Hendrik XII en Günther XXV, waarin ze de bezittingen van het huis Schwarzburg-Blankenburg onder elkaar verdeelden. Günther XXI kreeg de belangrijkste bezittingen: Blankenburg en Frankenhausen. Arnstadt werd in twee gelijke delen verdeeld, maar de koninklijke rechten die de graven daar genoten, zoals het muntrecht, de heffing van tollen en het Jodenrecht, bleven gemeenschappelijk.
Nadat Günther XXI op 14 juni 1349 in Frankfurt aan overleed, waarschijnlijk aan de pest, volgde Hendrik hem op. Hendrik zelf stierf acht jaar later op jonge leeftijd. De landgraaf van Thüringen en de abt van Hersfeld maakten als leenheren direct na Hendriks dood aanspraak op Frankenhausen en zijn helft van Arnstadt. Hendrik had echter erfverdrag gesloten met Hendrik XII en Günther XXV en omdat koning Karel IV verdrag bevestigd had bleven Arnstad en Frankenhausen in bezit van het Huis Schwarzburg. Hendrik XII en Günther XXV moesten Dornburg en de heerlijkheid Windberg daarvoor wel afstaan aan landgraaf Frederik III.
# Sokkel (geologie)

Met sokkel (beter bekend onder de Engelse naam basement), grondgebergte, kristallijn moedergesteente of kristallijn basement wordt in de geologie het hardere gesteente aangeduid dat onder afzettingsgesteentes, gesedimenteerd in bekkens, te vinden is. Dit is doorgaans metamorf gesteente, stollingsgesteente of een combinatie.
In Europa komt dit er meestal op neer dat gesteentes ouder dan het Perm als sokkel of basement worden aangeduid, omdat deze tijdens de Hercynische orogenese zijn gedeformeerd en/of gemetamorfoseerd.
Als ergens de sokkel aan het oppervlak komt, spreekt men van een geologisch massief. Deze zijn het gevolg van tektonische opheffing ter plaatse. Meestal zijn de jongere sedimentaire gesteenten op deze plek weggeërodeerd.
De term is eigenlijk verouderd, er is door geologisch onderzoek gebleken dat het gemakkelijk is de metamorfe of stollingsgesteentes over één kam te scheren. Het onderscheid wordt vooral gebruikt in de sedimentologie en exploratiegeologie; metamorf gesteente is niet interessant genoeg voor olie- en gaswinning en bevat geen sedimentaire structuren.
# Tarphops elegans

Tarphops elegans is een straalvinnige vissensoort uit de familie van schijnbotten (Paralichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Amaoka.
* ↑ (en) Tarphops elegans op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Tarphops elegans. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Unije (Mali Lošinj)

Unije is een plaats in de gemeente Mali Lošinj in de Kroatische provincie Primorje-Gorski Kotar. De plaats telt 90 inwoners (2001).
# Spoorlijn Friedrichsdorf - Brandoberndorf

De spoorlijn Friedrichsdorf - Brandoberndorf, ook wel Taunusbahn genoemd, is een spoorlijn tussen de Duitse plaatsen Friedrichsdorf en Brandoberndorf (gemeente Waldsolms). De lijn is als spoorlijn 9374 onder beheer van Hessische Landesbahn.
Niet te verwisselen met de bekende Taunusbahn tussen Frankfurt am Main en Wiesbaden.

## Geschiedenis

Het traject werd door de Homburger Eisenbahn-Gesellschaft in fases geopend:
* 15 oktober 1895: Friedrichsdorf - Usingen
* 1 juli 1909: Usingen - Weilburg
* 1 november 1912: Weilburg - Albshausen

## Treindiensten
### DB

De Deutsche Bahn verzorgde tot 27 september 1992 het personenvervoer op dit traject met RB treinen.

### Hessische Landesbahn

De Frankfurt-Köningsteiner Eisenbahn, in 1901 opgericht als Kleinbahn AG Höchs-Köningstein, is voor 100% aandeelhouder van de Hessische Landesbahn GmbH.
Het personenvervoer wordt op dit traject sinds 26 september 1993 uitgevoerd door de Frankfurt-Königsteiner Eisenbahn AG en sinds 2006 door de dochteronderneming de Hessische Landesbahn met treinstellen van het type VT 2E en van het type Lint.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen was of is er een aansluiting van de volgende spoorwegmaatschappijen:

### Brandoberndorf

* Solmsbachtalbahn spoorlijn tussen Grävenwiesbach en Wetzlar

### Grävenwiesbach

* Solmsbachtalbahn spoorlijn tussen Grävenwiesbach en Wetzlar
* Weiltalbahn spoorlijn tussen Grävenwiesbach en Weilburg

### Friedrichsdorf (Taunus)

* Homburger Bahn spoorlijn tussen Frankfurt am Main via (Bad) Homburg naar Friedberg en Friedrichsdorf
* Friedberg - Friedrichsdorf spoorlijn tussen Friedberg en Friedrichsdorf

## Literatuur

* Hessische Landesbahn (Hrsg.): 50 Jahre Hessische Landesbahn, Köln 2007
* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2005, ISBN 3-89494-134-0.
# Megalagrion williamsoni

Megalagrion williamsoni is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Perkins.
* ↑ (en) Megalagrion williamsoni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Hendrik XIV van Beieren

Hendrik XIV van Beieren (Landshut, 29 september 1305 - 1 september 1339) was van 1310 tot 1339 hertog van Neder-Beieren. Hij behoorde tot het huis Wittelsbach.

## Levensloop

Hendrik XIV was de oudste zoon van hertog Stefanus I van Beieren en Judith van Schweidnitz, dochter van hertog Bolko I van Schweidnitz.
Na de dood van zijn vader in 1310 werd Hendrik samen met zijn jongere broer Otto IV hertog van Neder-Beieren. Van 1310 tot 1312 regeerden ze samen met hun oom Otto III en vanaf 1312, na de dood van Otto III, met hun neef Hendrik XV. Omdat ze alle drie nog minderjarig waren in 1312, werd hertog Lodewijk IV van Opper-Beieren regent.
Lodewijk IV werd ook keizer van het Heilige Roomse Rijk en Hendrik XIV steunde hem in zijn strijd tegen hertog Frederik I van Oostenrijk. Ook was Hendrik in 1333 kandidaat om Rooms-Duits koning te worden toen Lodewijk IV tijdelijk afgetreden was als Heilige Roomse keizer.
Conflicten met Otto IV en Hendrik XV over de verdeling van het hertogdom Neder-Beieren zorgden ervoor dat de relatie tussen Hendrik XIV en Lodewijk IV verslechterde en Hendrik sloot een alliantie met koning Jan I van Bohemen tegen Lodewijk IV. Enkele maanden nadat Hendrik XIV en Lodewijk IV zich uiteindelijk verzoenden, stierf Hendrik aan de gevolgen van lepra. Zijn zoon Johan I volgde hem op.

## Huwelijk en nakomelingen

Op 12 augustus 1328 huwde Hendrik XIV met Margaretha van Luxemburg (1313-1341), dochter van koning Jan I van Bohemen. Ze kregen twee kinderen:
* Johan I (1329-1340), hertog van Neder-Beieren
* Hendrik (1330), stierf kort na de geboorte
Ook had hij een buitenechtelijke zoon Everhard, over wie niets bekend is.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Henry XIV, Duke of Bavaria op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Teunom

Teunom is een plaats in de huidige provincie Atjeh in het noorden van Sumatra, Indonesië.
# Urraca van Castilië (1187-1220)

Urraca van Castilië (28 mei 1187 - Coimbra, 3 november 1220) was van 1211 tot aan haar dood koningin-gemalin van Portugal. Ze behoorde tot het huis Ivrea.

## Levensloop

Urraca was de dochter van koning Alfons VIII van Castilië en diens echtgenote Eleonora, dochter van koning Hendrik II van Engeland.
Oorspronkelijk werd Urraca beschouwd als mogelijke bruid voor de toekomstige koning Lodewijk VIII van Frankrijk, maar uiteindelijk huwde ze in 1206 met de latere koning Alfons II van Portugal.
In 1211 volgde Alfons II zijn vader Sancho I op als koning van Portugal en werd Urraca koningin-gemalin. In 1214 stelde Alfons Urraca aan als regent indien zijn kinderen nog minderjarig zouden zijn bij zijn dood. Als koningin oefende Urraca politieke invloed uit en stichtte ze de Portugese afdelingen van de Orde der Franciscanen en de Orde van de Dominicanen.
In november 1220 stierf Urraca. Ze werd bijgezet in het klooster van Alcobaça.

## Nakomelingen

Urraca en haar echtgenoot Alfons II kregen vijf kinderen:
* Sancho II (1209-1248), koning van Portugal
* Alfons III (1210-1279), koning van Portugal
* Eleonora (1211-1231), huwde in 1229 met Waldemar, oudste zoon van koning Waldemar II van Denemarken
* Ferdinand (1217-1246), heer van Serpa
* Vincent (1219)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Urraca of Castile, Queen of Portugal op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sphenorhina turpior

Sphenorhina turpior is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Fowler.
# Megalagrion xanthomelas

Megalagrion xanthomelas is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als kwetsbaar, beoordelingsjaar 1996, de trend van de populatie is volgens de IUCN stabiel.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Selys.
* 1 2 (en) Megalagrion xanthomelas op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Loving

Loving kan verwijzen naar:
* Loving (New Mexico), een plaats in de Amerikaanse staat New Mexico
* Loving (televisieserie), een Amerikaanse soapserie tussen 1983 en 1995
* Loving (1970), een Amerikaanse komische dramafilm uit 1970
* Loving (1996), een Britse televisiefilm uit 1996, uit de anthologieserie Screen Two
* Loving (2016), een Brits-Amerikaanse biografische film uit 2016, over de onderstaande hooggerechtshofbeslissing
* Loving v. Virginia, beslissing van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten in 1967
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Loving en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hemerobius aper

Hemerobius aper is een insect uit de familie van de bruine gaasvliegen (Hemerobiidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Hemerobius aper is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tjeder in 1961.
# Souphanouvong

Prins Souphanouvong (Luang Prabang, 12 juli 1912 – Vientiane, 9 januari 1995) was een Laotiaans politicus.
Souphanouvong was de halfbroer van prins Souvanna Phouma. Hij studeerde in Frankrijk. Terug in Laos vertegenwoordigde hij de linkse politieke richting. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij de feitelijke organisator van de tegen de Fransen strijdende pro-communistische - en in nauwe verbinding met Ho Chi-Minhs' Indochinese Communistische Partij staande - Pathet Lao-beweging.
Na de onafhankelijkheid van Laos op 22 oktober 1953 bestreed hij de prowesterse koningen Sisavang Vong en Savang Vatthana. In 1957 sloot de Pathet Lao vrede met de koning en nam Souphanouvong deel aan de regering van zijn halfbroer, de neutrale premier prins Souvanna Phouma, voor de Neo Lao Hak Xat-partij, de uit de Pathet Lao voortgekomen volkspartij. In 1958 kwam het tot een breuk met Souvanna Phouma en de koning en nam de Pathet Lao opnieuw de wapens op tegen de regering. Van 1962 tot 1963 en van 1963 tot 1973 vocht de Pathet Lao tegen de regering. In 1973 kwam er een akkoord tot stand en werd er een coalitieregering gevormd uit de Laotiaanse Revolutionaire Volkspartij (civiele vleugel van de Pathet Lao), de neutralisten (Souvanna Phouma) en rechts (generaal Phoumi Nosavan). In 1974 werd Souphanouvong voorzitter van de Nationale Advies Raad. In december 1975 bleek de positie van de Pathet Lao oppermachtig en werd de republiek uitgeroepen.
Souphanouvong werd op 3 december 1975 president, terwijl de afgezette koning Savang Vatthana en de afgezette premier Souvanna Phouma adviseurs van de regering werden. Voorzitter van de ministerraad (premier) werd Kaysone Phomvihane. In 1986 moest Souphanouvong als president wegens ziekte aftreden. In 1991 legde hij zijn partijfuncties neer.