OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Chrysopidia (Chrysopidia) fuscata

Chrysopidia (Chrysopidia) fuscata is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Chrysopidia (Chrysopidia) fuscata is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1914.
# Chrysopida multisulcata

Chrysopida multisulcata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1995 gepubliceerd door Medvedev.
# Chrysopidia (Anachrysa) erato

Chrysopidia (Anachrysa) erato is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Chrysopidia (Anachrysa) erato is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel in 1973.
# Clarisse Francillon

Clarisse Francillon (Saint-Imier, 26 januari 1899 - Vevey, 12 juli 1976) was een Zwitserse schrijfster.

## Biografie
### Afkomst en opleiding

Clarisse Francillon was een dochter van Ernest-Etienne Francillon, een industrieel horlogemaker, en was een kleindochter van Ernest Francillon. Na haar schooltijd in Saint-Imier studeerde ze in Nice en Aix-en-Provence. Later verbleef ze tussen Parijs, Zwitserland en de Provence.

### Carrière

Als romanschrijfster van het innerlijke leven presenteerde Francillon voornamelijk vrouwelijke personages die werden verscheurd tussen hun streven naar vrijheid en persoonlijke waardigheid en hun educatieve en sociale conditionering. Haar werken maakten deel uit van de stroming naar meer emancipatie van de vrouw. Ze schreef diverse romans, zoals La Mivoie (1935), Le Plaisir de Dieu (1938), La Lettre (1958), maar ook kortverhalen, zoals Les Nuits sans fête (1942), Le Quartier (1958). Tevens vertaalde ze werken van Malcolm Lowry.

## Werken

* (fr) Des ronds sur l'eau, 1927.
* (fr) Francine, 1927.
* (fr) Chronique locale, 1934.
* (fr) La Mivoie, 1935.
* (fr) Béatrice et les Insectes, 1936.
* (fr) Coquillage, 1937.
* (fr) Le Plaisir de Dieu, 1938.
* (fr) Les Nuits sans fêtes, 1942.
* (fr) Samedi soir, 1944.
* (fr) La belle orange, 1944.
* (fr) Les Fantômes, 1945.
* (fr) Les Meurtrières, 1952.
* (fr) Festival, 1958.
* (fr) Quatre ans, 1957.
* (fr) Le Quartier, 1958.
* (fr) La lettre, 1958.
* (fr) Les gens du passage, 1959.
* (fr) Le Désaimé, 1959.
* (fr) L'Enfant de septembre, 1960.
* (fr) Le frère, 1963.
* (fr) Les Graines de l'orage, 1966.
* (fr) Le Carnet à lucarnes, 1968.
* (fr) Vingt-neuf contes, 1968.
* (fr) Le théâtre des ahuris, 1970.
* (fr) Le Champ du repos, 1974.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een vertaling van het lemma Clarisse Francillon in de Franse versie van het Historisch woordenboek van Zwitserland (overgenomen op 19 juni 2022), dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen is vrijgegeven.
* Bibliothèque nationale de France: cb12413174w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 127621504
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 016069
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0149 8702
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 15550360X
* Système universitaire de documentation: 033245932
* Virtual International Authority File: 7477284
* WorldCat (via VIAF): 7477284
# Clausenia sobrina

Clausenia sobrina is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Annecke & Mynhardt.
# Cochliophorus reitteri

Cochliophorus reitteri is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Escherich.
# Cochliopodium

Cochliopodium is een geslacht in de taxonomische indeling van de Amoebozoa. Deze micro-organismen hebben geen vaste vorm en hebben schijnvoetjes. Met deze schijnvoetjes kunnen ze voortbewegen en zich voeden. Het organisme behoort tot de orde Himatismenida.
# Clivina macleayi

Clivina macleayi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Sloane.
# Codula conspecta

Codula conspecta is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Clements.
# Cliniodes paranalis

Cliniodes paranalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Schaus.
# Coilodes chilensis

Coilodes chilensis is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Westwood.
# Coilia reynaldi

Coilia reynaldi is een straalvinnige vis uit de familie van de ansjovissen (Engraulidae) en behoort derhalve tot de orde van haringachtigen (Clupeiformes). De vis kan een lengte bereiken van 15 centimeter.

## Leefomgeving

De soort komt zowel in zoet, brak als zout water voor. De vis prefereert een tropisch klimaat en leeft hoofdzakelijk in de Indische Oceaan.

## Relatie tot de mens

Coilia reynaldi is voor de visserij van beperkt commercieel belang. In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.

## Externe link

* Foto's van Coilia reynaldi op FishBase
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
* ↑ (en) Coilia reynaldi op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Coelops frithii

Coelops frithii is een zoogdier uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Oude Wereld (Hipposideridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Blyth in 1848.
# Colobaspis neavei

Colobaspis neavei is een keversoort uit de familie halstandhaantjes (Megalopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1930 gepubliceerd door Gilbert Ernest Bryant.
# Colliuris irregularis

Colliuris irregularis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Bates.
# Coenosia trilineella

Coenosia trilineella is een vliegensoort uit de familie van de echte vliegen (Muscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Zetterstedt.
# Coelichneumon pieli

Coelichneumon pieli is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Uchida in 1937.
# Coelichneumon probator

Coelichneumon probator is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Horstmann in 2000.
# Coelichneumon popae

Coelichneumon popae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1966.
# Colobaspis bicolor

Colobaspis bicolor is een keversoort uit de familie halstandhaantjes (Megalopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1952 gepubliceerd door Papp.
# Columbia (Virginia)

Columbia is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Virginia, en valt bestuurlijk gezien onder Fluvanna County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 49. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 56, een stijging van 7 (14,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,5 km², geheel bestaande uit land. Columbia ligt op ongeveer 58 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Columbia.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Columbia op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Colli del Tronto

Colli del Tronto is een gemeente in de Italiaanse provincie Ascoli Piceno (regio Marche) en telt 3614 inwoners (2022). De oppervlakte bedraagt 5,9 km², de bevolkingsdichtheid is 558 inwoners per km².

## Demografie

Colli del Tronto telt ongeveer 1187 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 15,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2721 |
| 2001 | 3152 |

## Geografie

Colli del Tronto grenst aan de volgende gemeenten: Ancarano (TE), Ascoli Piceno, Castorano, Spinetoli.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquasanta Terme · Acquaviva Picena · Appignano del Tronto · Arquata del Tronto · Ascoli Piceno · Carassai · Castel di Lama · Castignano · Castorano · Colli del Tronto · Comunanza · Cossignano · Cupra Marittima · Folignano · Force · Grottammare · Maltignano · Massignano · Monsampolo del Tronto · Montalto delle Marche · Montedinove · Montefiore dell'Aso · Montegallo · Montemonaco · Monteprandone · Offida · Palmiano · Ripatransone · Roccafluvione · Rotella · San Benedetto del Tronto · Spinetoli · Venarotta
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Colli di Cuneo

De Colli di Cuneo is een aantal passen die liggen tussen de Italiaanse bergdalen Valle Stura, Valle Maira en Valle Grana in de Piëmontese provincie Cuneo. Een aantal ervan is geasfalteerd en een aantal bestaat uit steenslag. Op de top van de Colle Fauniera (Colle dei Morti) staat een groot beeld van de in 2004 overleden wielrenner Marco Pantani. In 1994 maakte hij in de Giro d'Italia op deze pas voor het eerst furore als klimmer.
De passen die samen de Colli di Cuneo vormen zijn:
* Colle di Valcavera 2416 m (aan één zijde geasfalteerd)
* Colle della Bandia 2406 m (steenslag)
* Colle Fauniera (Colle dei Morti) 2481 m (asfalt)
* Colle Esischie 2366 m (asfalt)
Dit deel van de Cottische Alpen is qua natuurschoon rijkelijk bedeeld en staat bekend om zijn grote populatie bergmarmotten en gevarieerde flora. Op de Colle della Bandia staat een groot aantal verlaten militaire gebouwen. Vanaf deze pas loopt de weg nog verder in westelijke richting naar de Colle Margherina (2420 m) en de Passo di Gardetta (2437 m), maar op deze steenslagweg is verkeer (officieel) niet toegestaan. Tijdens de afdaling van de Colle Esischie door de Valle Grana passeert men het belangrijke sanctuarium San Magno.

## Afbeeldingen

* Colle Valcavera
* Colle della Bandia
* Colle Esischie
# Come Sail Away - The Styx Anthology

Come Sail Away – The Styx Anthology is een album van Styx. Het album is uitgebracht op 4 mei 2004.
Het is een compilatie waar meerdere singles op staan verwerkt.
Dit album bevat twee cd's. De eerste cd begint meer met de oude nummers van Styx in tegenstelling tot de tweede cd waar de meest recente nummers op staan. In 2006 werd dit album tot GOLD omgedoopt.

## Nummers
### Cd 1

* "Best Thing" (Dennis DeYoung, James Young) – 3:15
* "You Need Love" (DeYoung) – 3:44
* "Lady" (DeYoung) – 2:58
* "Winner Take All" (DeYoung, Lofrano) – 3:05
* "Rock and Roll Feeling" (John Curulewski, Young) – 3:02
* "Light Up" (DeYoung) – 4:21
* "Lorelei" (DeYoung, Young) – 3:23
* "Prelude 12" (Curulewski) – 1:20
* "Suite Madame Blue" (DeYoung) – 6:33
* "Shooz" (Tommy Shaw, Young) – 4:47
* "Mademoiselle" (DeYoung, Shaw) – 4:00
* "Crystal Ball" (Shaw) – 4:34
* "The Grand Illusion" (DeYoung) – 4:37
* "Fooling Yourself (The Angry Young Man)" (Shaw) – 5:31
* "Come Sail Away" (DeYoung) – 6:05
* "Miss America" (Young) – 4:58
* "Man in the Wilderness (extended version)" (Shaw) – 6:57

### Cd 2

Op cd 2 staan recentere nummers dan op cd 1.
* "Blue Collar Man (Long Nights)" (Shaw) – 4:06
* "Sing for the Day" (Shaw) – 4:57
* "Renegade" (Shaw) – 4:13
* "Pieces of Eight" (DeYoung) – 4:45
* "Lights" (DeYoung, Shaw) – 4:38
* "Babe" (DeYoung) – 4:27
* "Borrowed Time" (DeYoung, Shaw) – 4:59
* "Boat on the River" (Shaw) – 3:13
* "A.D. 1928" (DeYoung) – 1:07
* "Rockin' the Paradise" (DeYoung, Young, Shaw) – 3:35
* "Too Much Time on My Hands" (Shaw) – 4:33
* "The Best of Times" (DeYoung) – 4:19
* "Snowblind" (Young, DeYoung) – 4:59
* "Mr. Roboto" (DeYoung) – 5:28
* "Love Is the Ritual" (Glen Burtnik, Plinky Giglio) – 3:49
* "Show Me the Way" (DeYoung) – 4:37
* "Dear John" (Shaw) – 3:04
* "One with Everything" (Burtnik, Gowan, Shaw, Sucherman, and Young) – 5:56

## Personeel en medewerkers aan het album

* John Curulewski – gitaar, tekst
* Dennis DeYoung – keyboards, tekst
* Chuck Panozzo – basgitaar, tekst
* John Panozzo – drums, tekst
* James Young – gitaar, tekst
* Tommy Shaw – akoestische gitaar, gitaar, elektrische gitaar, tekst
* Glen Burtnik – gitaar, tekst
* Todd Sucherman – drums, tekst
# Concert voor orgel, strijkorkest en pauken (Leighton)

Het Concert voor orgel, strijkorkest en pauken, kortweg orgelconcert genoemd, is een compositie van de Britse componist Kenneth Leighton uit 1970.

## Geschiedenis

Leightons kennis met het orgel vond al vroeg plaats toen hij koorknaap was in Wakefield, zijn geboorteplaats. Het orgel neemt een ambivalente plaats in binnen zijn oeuvre. In slechts elf van zijn composities komt het muziekinstrument voor en dan nog meestal als begeleiding van een koor in zijn liederen voor de Anglicaanse Kerk. Het concert heeft dezelfde orkestratie als het orgelconcert van Francis Poulenc. De eerste uitvoering vond plaats in Cambridge in de kapel van King's College, David Willcocks dirigeerde het London Chamber Soloists met solist Robert Mumms.

## Muziek

Leighton schreef muziek die de romantiek als basis had. Dat is bij dit concert niet anders. Echter naast de tonaliteit past hij hier atonaliteit toe; hetgeen inhoudt dat er af en toe een dissonant in het werk opduikt. Naast deze dualiteit zit er in het tweede deel nog een bijzonderheid; het orgel speelt in de twaalfachtstemaat terwijl het strijkorkest in een vierkwartsmaat speelt. De 12/8-maat kent een klemtoon 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12 (twaalf delen); de vierkwartsmaat 1-1½-2-2½-3-3½-4-4½ (8 delen). In het deel vormen de syncopen een belangrijk onderdeel.
Centraal thema binnen het concert wordt gevormd door de toonreeks aan het begin van het concerto; deze reeks komt steeds weer terug en vormt ook het eind van het concert. Een ander herkenbaar punt zijn de paukenslagen (meestal vier) die het werk een zekere drang meegeven; deze paukenslagen komen overigens niet veel voor.
Het heeft de klassieke driedelige opzet (snel, langzaam, snel) met allerlei tempoverschuivingen:
* Lament (klaaglied): Adagio sostenuto – tempo giusto ma molto espressivo – tempo giutso sempre
* Toccata: Allegro molto. Ritmico
* Chorale and Variations (Koraal en variaties): Lento sostenuto – (sempre sostenuto) – piu mosso, agitato – Meno mosso – Tempo giusto. Con tutta forza – piu mosso, molto ritmico – un poco piu largo (piu libramente, ma non troppo) – andante con moto – un poco piu largo.

## Orkestratie

* kerkorgel
* pauken
* strijkinstrumenten

## Discografie en bron

* Uitgave Chandos: BBC National Orchestra of Wales o.l.v. Richard Hickox; een opname uit 2006 met organist John Scott
# Concert voor orkest (Lutosławski)

Witold Lutosławski voltooide zijn Concert voor orkest op 1 augustus 1954.

## Geschiedenis

De dirigent Witold Rowicki had in 1950 het symfonieorkest Filharmonisch Orkest van Warschau heropgericht. In en na de Tweede Wereldoorlog leidde het een sluimerend bestaan in verband met de deportatie van een groot aantal orkestleden. Rowicki stelde eind dat jaar aan Lutosławski voor om een nieuw werk voor het orkest te schrijven. De componist, net getroffen door een ban vanwege een al te moderne Symfonie nr. 1, dacht aan een kortdurend werk. Meer met gelegenheidsmuziek dan een concert voor orkest. Lutosławski moest in verband met die ban muziek componeren die meer het “gewone volk” aansprak en kwam met muziek in een toegankelijker stijl dan toegepast in zijn symfonie. Hij wendde zich tot de volksmuziek uit onder meer Mazovië en begon eraan te werken. Het uitcomponeren nam steeds meer tijd en muziek in beslag en leidde uiteindelijk tot een driedelig werk, de klassieke opbouw van een concerto. Op 26 november 1954 gaf het Filharmonisch Orkest van Warschau de eerste uitvoering onder leiding van Rowicki. Niet iedereen was hier even blij mee. Het deed na de première te veel denken aan de periode dat de autoriteiten voorschreven wat voor muziek er gecomponeerd moest worden. Het werk druppelt vervolgens langzaam naar het Westen. Het zou een van de bekendste werken van de componist worden. Lutosławski heeft zich later rond 1973 een tijdje tegen de populariteit verzet, hij vond andere composities beter, maar staakte het verzet.

## Muziek

Het Concert voor orkest is geschreven in drie delen:
* Intrada (allegro maestoso) – een ouverture die is gebaseerd op twee melodietjes, beginnen in een 9/8-maatsoort;
* Capriccio notturno ed arioso; het is een combinatie van capriccio, nocturne en een Arioso; het werk doet denken aan een scherzo met trio, de trompetten zetten het Ariosogedeelte in
* Passacaglia, toccata e corale, opnieuw een drietal genres aaneen gesmeed, een passacaglia (thema en variaties), een toccata en een koraal. De aaneenrijging van de passacaglia liet een vroege variant van de techniek van Chain 1 horen. Het werk eindigt met een coda in presto.

### Orkestratie

Lutosławski schreef het werk voor:
* 3 dwarsfluiten (II en III ook piccolo), 3 hobo’s (III ook althobo), 3 klarinetten (III ook basklarinet), 3 fagotten (III ook contrafagot)
* 4 hoorns, 4 trompetten, 4 trombones, 1 tuba
* pauken, 3 man/vrouw percussie, 2 harpen, 1 piano, 1 celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

Het werk kan zich verheugen op een behoorlijk uitgebreide discografie voor klassieke muziek uit de 20e eeuw. Het werd vaak gecombineerd met het Concert voor Orkest van Béla Bartók. Een opname door de componist zelf met het Deense Radio-orkest wordt in 1963 onderscheiden met een prijs van de UNESCO, Wenen.
* Uitgave Naxos: Pools Nationaal Radio-Symfonieorkest onder leiding van Antoni Wit, die in 1967 al het werk samen met de componist had doorgenomen.
# Concert voor orkest (Tower)

Joan Tower componeerde haar Concert voor orkest in 1991.
Bij een Concert voor orkest bestaan er meerdere solopartijen naast elkaar, daarnaast soleren de solisten ook binnen hun eigen groep. Deze componeer- en uitvoertechniek vraagt het uiterste van zowel componist als van uitvoerenden. De componist en uitvoerende moeten proberen de verbrokkeld aanwezige solo- en begeleidingspartijen toch zo te laten klinken dat er sprake blijft van een eenheid. Een beginnende solopartij kan bijvoorbeeld een paar maten verder opgaan in de begeleidingsmuziek en andersom. Het uitvoerende orkest moet derhalve een zekere kwaliteit hebben om een dergelijk werk tot een goed eind te brengen.
Deze compositie van een half uur begint met een laag klinkend basisakkoord waaruit dan de eerste solopartij (in dit geval voor de waldhoorn) ontspringt. De solopartij wordt dan doorgegeven aan de andere orkestleden. In het specifieke geval voor de solo voor hoorn geldt dat daarin ook een cadenza zit, waarin de solist min of meer de vrijheid heeft zijn/haar kunnen te tonen, terwijl het orkest zelf verdergaat met haar begeleiding.
Het werk bestaat uit twee delen (kortweg deel I en deel II), die zonder onderbreking worden gespeeld.
Tower componeerde haar Concert voor orkest in opdracht van drie orkesten, waarvan twee zonder meer tot de A-categorie van de Verenigde Staten behoren: New York Philharmonic en Chicago Symphony. Het derde orkest is het Saint Louis Symphony Orchestra, een Amerikaans orkest dat bekendstaat om het verzorgen van premières van composities van levende Amerikaanse componisten. Het SLSO lijkt hier een vreemde eend in de bijt, maar Tower was enkele jaren de huiscomponist van het orkest. Het is opgedragen aan Charles Grawemeyer, een filantroop op het gebied van kunsten. Tower had in 1990 de Grawemeyer Award in Composition gewonnen.

## Bron en discografie

* Naxos 8559328; Nashville Symphony o.l.v. Leonard Slatkin
# Congoglanis sagitta

Congoglanis sagitta is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de kuilwangmeervallen (Amphiliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Ferraris, Vari & Skelton.
# Comme un boomerang

Comme un boomerang is een Frans-Italiaanse film van José Giovanni die werd uitgebracht in 1976.

## Verhaal

Jacques Batkin, een ex-gangster, is een succesrijk zakenman in de perswereld geworden nadat hij verscheidene jaren in de gevangenis heeft doorgebracht. Zijn leven wordt overhoopgegooid wanneer Eddy, zijn tienerzoon, onopzettelijk, onder invloed van drugs, een politieman doodt.
Jacques pleit verzachtende omstandigheden en zal alles in het werk stellen om zijn zoon te redden. Zo probeert hij de weduwe van het slachtoffer te overhalen haar klacht in te trekken. Via de pers wordt zijn verleden echter blootgelegd. Zijn zoon belandt achter de tralies. Als wanhopige vader besluit Jacques de schurken die de drugs hebben geleverd te vinden. Hij zal zich daarbij verplicht voelen de wet te overtreden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Alain Delon | Jacques Batkin |
| Carla Gravina | Muriel Batkin |
| Dora Doll | Ginette, de moeder van Eddy |
| Charles Vanel | Jean Ritter |
| Louis Julien | Eddy Batkin |
| Pierre Maguelon | commissaris Leoni |
| Suzanne Flon | de weduwe Grimaldi, de vrouw van het slachtoffer |
| Christian de Tillière | de onderzoeksrechter |
| Gérard Hérold | meester Vaulnet |
| Jacques Debary | voorzitter Lenoir |
| Jacques Rispal | Albert Chiusi |

## Externe link

* (en) Comme un boomerang in de Internet Movie Database
# Colletes virgatus

Colletes virgatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Vachal.
# Colletes utilis

Colletes utilis is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Cockerell.
# Collingham

Collingham kan verwijzen naar:
* Collingham (Nottinghamshire), een plaats in Engeland
* Collingham (West Yorkshire), een plaats in Engeland
# Dirol

Dirol is een gemeente in het Franse departement Nièvre (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 136 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Clamecy.

## Geografie

De oppervlakte van Dirol bedraagt 9,7 km², de bevolkingsdichtheid is 14,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Dirol met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gigantea gouvernoni

Gigantea gouvernoni is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Gigantea, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Jones & Sterrer.
# Catascopus moorei

Catascopus moorei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Straneo.
# Diaphus aliciae

Diaphus aliciae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lantaarnvissen (Myctophidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Fowler.
* ↑ (en) Diaphus aliciae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Diaphus aliciae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Ejstrupholm

Ejstrupholm is een plaats in de Deense regio Midden-Jutland, gemeente Ikast-Brande, en telt 1711 inwoners (2008).
# Heterocerus incertus

Heterocerus incertus is een keversoort uit de familie oevergraafkevers (Heteroceridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Grouvelle.
# Heterocerus infrequens

Heterocerus infrequens is een keversoort uit de familie oevergraafkevers (Heteroceridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door W. V. Miller.