OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zwanenburg-brug

De Zwanenburg-brug is een ophaalbrug over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder, die de Oranje Nassaustraat in Halfweg verbindt met de Dennenlaan in Zwanenburg. Langs het water van de Ringvaart loopt aan de Zwanenburgse kant van de brug de Zwanenburgerdijk.
De eerste brug over de Ringvaart bij Zwanenburg, een draaibrug, werd geopend in 1913. Deze lag een stuk westelijker, nabij het Stoomgemaal Halfweg.
Een moderne brug werd eind jaren dertig van de 20e eeuw gepland. Al in 1940 werd er over gesproken de ophaalbrug te bouwen, maar de Tweede Wereldoorlog hield de zaak op. Er was wel aanbesteed in 1941, maar er was ten tijde van het begin van de geplande bouw onvoldoende geld en materialen voorhanden, Duitsland vorderde immers alles wat van metaal was in.
In 1946 pakte men de draad weer op, de brug werd vermoedelijk in 1947/1948 geopend en kreeg de bijnaam De Nieuwe Brug. De brug heeft een te openen gedeelte in het midden bij het brugwachtershuisje. De slagbomen bevinden zich echter aan het begin en het einde van het vaste gedeelte van de brug. Bij een geopende brug moet het verkeer vanuit de Dennenlaan dan ook voor de Zwanenburgerdijk wachten.
Rond 1970 waren er wensen vanuit de bevolking van beide dorpen de brug te verbreden. Het verkeer in met name in de suikerbietenoogsttijd was te druk. Men zag echter technisch geen mogelijkheden daartoe over te gaan. Door de plaatsing van het brughuisje is uitbreiding slechts naar het westen mogelijk, maar de brug zou daardoor voor wat betreft druk in onbalans raken. Het duurde tot 1998 voordat de veel westelijker gelegen Weerenbrug werd geopend, die vooral voor het vrachtverkeer uit de kernen van Halfweg en Zwanenbrug als vervanging dient.
* ↑ Haarlem’s Dagblad, 21 februari 1940, Nieuwe brug brengt veranderingen
* ↑ Het Parool, 12 november 1946, Gevraagd om toezichthouders bij bouw brug
# Philopotamus liguricus

Philopotamus liguricus is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Ujung (Bali)

Ujung is een plaats op het Indonesische eiland Bali in de gelijknamige provincie. Het ligt zo'n 3 kilometer van Kuta.
# Particuliere mijnen in Limburg

De particuliere mijnen in Limburg waren negen steenkoolmijnen in de Nederlandse provincie Limburg, die tussen 1815 en 1974 door vijf privébedrijven werden geëxploiteerd.
Nederland beschikte van de negentiende tot het laatste kwart van de twintigste eeuw over in totaal dertien mijnzetels waar steenkool werd ontgonnen in het Zuid-Limburgs steenkoolbekken. Negen daarvan waren in handen van particuliere, vaak buitenlandse, ondernemingen die met privékapitaal de kolenmijnen exploiteerden. Met de latere ontginningen door vier staatsmijnen bood deze industrie rechtstreekse werkgelegenheid aan circa 65.000 mensen. Indirect waren nog eens 30.000 personen van deze bedrijfstak afhankelijk.
De volgende particuliere steenkoolmijnen zijn in Nederlands Limburg in de Oostelijke Mijnstreek in bedrijf geweest:
* Domaniale Mijn te Kerkrade (1815 - 1969)
* mijn Neuprick te Kerkrade (1852 - 1904)
* Oranje-Nassaumijnen
** mijn Oranje-Nassau I te Heerlen (1899 - 1974)
** mijn Oranje-Nassau II te Schaesberg (1904 - 1971)
** mijn Oranje-Nassau III te Heerlerheide (1917 - 1973)
** mijn Oranje-Nassau IV te Heerlen-Heksenberg (1925 - 1966)
* Laura en Vereeniging
** mijn Laura te Eygelshoven (1905 - 1968)
** mijn Julia te Eygelshoven (1927 - 1974)
* Willem-Sophia te Kerkrade-West/ Spekholzerheide (1902 - 1970)
In 1960 werd de in 1904 verlaten Neuprickconcessie bij de Domaniale gevoegd. Drie mijnen - de Domaniale Mijn, de Julia en de Willem-Sophia - hadden ook concessiegebied in Duitsland, maar die steenkool werd in Nederland naar boven gebracht.
# Opus incertum

Opus incertum was een Romeinse constructietechniek waarbij onregelmatige stukken steen in een natte onderlaag van Romeins beton (opus caementicium) werden vastgezet. Hierdoor werd de betonnen constructie voorzien van een beschermingslaag met een onregelmatig patroon. De techniek stamt uit het einde van de 3e eeuw v.Chr. en was in gebruik tot het midden van de 1e eeuw.

## Beschrijving

De betonconstructie werd aan de buitenkant ingezet met zo goed als mogelijk passende brokken tufsteen, andere natuursteen of baksteen. De steenbrokken werden ook in het beton zelf gebruikt. Met cement werd de buitenkant zo glad mogelijk gemaakt. Later werden meer gelijksoortige stukken steen gebruikt met minder cement tussen de stenen, waardoor de muur nog gladder werd. Dit werd opus quasi reticulatum genoemd. Vanaf de 1e eeuw v.Chr. werd deze techniek meer en meer vervangen door opus reticulatum, waarbij enkel gelijkvormige op elkaar aansluitende stenen werden gebruikt.
* ↑ (en) Fikret Yegül, Diane Favro, Roman architecture and urbanism : from the origins to late antiquity. (2019), p. 137, ISBN 9780521470711.
* ↑ (de) Heinz-Otto Lamprecht, Opus caementitium: Bautechnik der Römer. (1993), p. 40, ISBN 3764003103.
# Topolc

Topolc is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Ilirska Bistrica in de NUTS-3-regio Notranjskokraška. De plaats telde 311 inwoners op 1 januari 2020.
# Station Babice

Station Babice is een spoorwegstation in de Poolse plaats Babice.
# Petunjungan

Petunjungan kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Petunjungan (Bulakamba), een plaats in het bestuurlijke gebied Brebes in de provincie Midden-Java
* Petunjungan (Paiton), een plaats in het bestuurlijke gebied Probolinggo in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Petunjungan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Typhloreicheia vignai

Typhloreicheia vignai is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Magrini.
# Pentagonaster pulchellus

Pentagonaster pulchellus is een zeester uit de familie Goniasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1840 gepubliceerd door John Edward Gray.
# Opus latericium

Opus latericium, ook wel opus lateritium genoemd, was een Romeinse constructietechniek waarbij bakstenen de onderlaag van Romeins beton (opus caementicium) afdekten. Hierdoor werd de betonnen constructie voorzien van een beschermingslaag met een regelmatig baksteenpatroon.

## Beschrijving

Het beton, vaak vermengd met puin of stenen, werd tussen twee rijen bakstenen gesmeerd. Het beton werd niet zoals bij moderne toepassingen gestort, maar in laagjes verwerkt, gelijk opgaand met de bakstenen bekleding. Deze bakstenen lijken aan de buitenkant rechthoekig, maar het zijn in werkelijkheid diagonaal gebroken vierkante bakstenen die met de punt naar binnen werden gelegd, waardoor de langste zijde van de nu driehoekige baksteen in het zicht kwam te liggen. Dit zorgde voor een betere binding tussen het beton en de baksteen, bovendien was minder baksteen nodig. Alleen op de hoeken werden hele bakstenen gebruikt.

## Romeinse baksteen

Romeinse bakstenen waren meestal vierkant en veel dunner dan de hedendaagse bakstenen, waardoor ze meer op vloertegels leken. De Romeinen gebruikten baksteen bij muren vrijwel altijd in combinatie met beton; muren die volledig uit baksteen bestonden waren zeldzaam.

## Mengwerken

Opus mixtum ofwel "mengwerk" was een mengvorm van twee technieken. Er bestonden verschillenden mengvormen waarbij baksteen werd gebruikt:
* Opus testaceum; opus latericium met lagen bipedales, vierkante bakstenen van 2 Romeinse voet, circa 60 cm.
* Opus reticulatum mixtum; opus latericium met opus reticulatum, diagonaal geplaatste tufstenen.
* Opus vittatum mixtum; opus latericium met opus vittatum, horizontaal geplaatste tufstenen.
* ↑ (en) Cyril M. Harris, Illustrated Dictionary of Historic Architecture. (2013), p. 387, ISBN 9780486132112.
* ↑ (en) Fikret Yegül, Diane Favro, Roman architecture and urbanism : from the origins to late antiquity. (2019), p. 139, ISBN 9780521470711.
* ↑ Ronald Stenvert, Biografie van de baksteen 1850-2000 (2012), p. 17, ISBN 9789040007569, op de website van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (PDF)
* ↑ (en) Akos Török, Maria Bostenaru-Dan, Richard Přikryl (red.), Materials, Technologies and Practice in Historic Heritage Structures (2010), p. 212, ISBN 9789048126842.
* ↑ James W.P. Campbell, Baksteen. Geschiedenis · Architectuur · Technieken. (2003), p. 50, ISBN 9020952803.
# Xylocopa nigrescens

Xylocopa nigrescens is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Friese.
# Titus Bramble

Titus Malachi Bramble (Ipswich, 31 juli 1981) is een Engels betaald voetballer. Hij speelde van 2010 tot 2013 als verdediger bij Sunderland AFC, dat zijn contract niet verlengde. Eerder speelde bij onder meer bij Ipswich Town, Newcastle United en Wigan Athletic. Tevens kwam hij 10 keer uit voor het Engels voetbalelftal onder 21, waar hij een keer tot doel trof. Anno 2014 is hij clubloos.

## Clubvoetbal

Bramble begon zijn loopbaan als profvoetballer in het seizoen 1998/1999 bij Ipswich Town in de Football League First Division. Hij debuteerde in een wedstrijd tegen Sheffield United. In het daaropvolgende seizoen speelde hij op huurbasis voor Colchester United. Vervolgens werd hij voor aanvang van het seizoen 2002/03 voor £6 miljoen verkocht aan Newcastle United. In juni 2007 werd Bramble gecontracteerd door Wigan Athletic, waar hij een contract tot 2010 tekende. Op 23 juli 2010 werd hij aangetrokken door Sunderland AFC, de verdediger tekende er een driejarig contract. Hij scoorde zijn eerste doelpunt voor Sunderland tegen Stoke City op 18 september 2011.

## Clubstatistieken

| seizoen | club | land | competitie | duels | goals |
| 1998/99 | Ipswich Town | Engeland | Championship | 4 | 0 |
| 1999/00 | Ipswich Town | Engeland | Championship | 0 | 0 |
| 1999/00 | → Colchester United | Engeland | Football League One | 2 | 0 |
| 2000/01 | Ipswich Town | Engeland | Premier League | 26 | 1 |
| 2001/02 | Ipswich Town | Engeland | Premier League | 18 | 0 |
| 2002/03 | Newcastle United | Engeland | Premier League | 16 | 0 |
| 2003/04 | Newcastle United | Engeland | Premier League | 29 | 0 |
| 2004/05 | Newcastle United | Engeland | Premier League | 19 | 1 |
| 2005/06 | Newcastle United | Engeland | Premier League | 24 | 2 |
| 2006/07 | Newcastle United | Engeland | Premier League | 17 | 0 |
| 2007/08 | Wigan Athletic | Engeland | Premier League | 26 | 2 |
| 2008/09 | Wigan Athletic | Engeland | Premier League | 35 | 1 |
| 2009/10 | Wigan Athletic | Engeland | Premier League | 35 | 2 |
| 2010/11 | Sunderland AFC | Engeland | Premier League | 23 | 0 |
| 2011/12 | Sunderland AFC | Engeland | Premier League | 8 | 1 |
| 2012/13 | Sunderland AFC | Engeland | Premier League | 16 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 298 | 10 |
# Station Babakan

Station Babakan is een spoorwegstation in Cirebon in de Indonesische provincie West-Java.

## Bestemmingen

* Tegal Arum naar Station Tegal en Station Jakarta Kota
* Tawang Jaya naar Station Pasar Senen en Station Semarang Poncol
* Kertajaya naar Station Pasar Senen en Station Surabaya Pasarturi
* Brantas naar Station Tanahabang en Station Kediri
* Matarmaja naar Station Pasar Senen en Station Malang
# Zwartlapmot

De zwartlapmot (Gelechia rhombella) is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Denis & Schiffermüller.
De soort komt voor in Europa.
# Typhlotanais angusticheles

Typhlotanais angusticheles is een naaldkreeftjessoort uit de familie van de Typhlotanaidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Kudinova-Pasternak.
# Paul Declerck

Paul Declerck (Westkerke 16 december 1922 - Brugge 17 september 1981) was een rooms-katholiek priester en historicus.

## Levensloop

Paul Ambroos Juliaan Declerck was de zoon van schrijnwerker Jozef Declerck en Elisa Vandecasteele. Hij volbracht zijn humaniorastudies aan het O. L. Vrouwcollege in Oostende. Hij trad in het seminarie en werd op 14 maart 1947 tot priester gewijd.
Na enkele maanden les geven aan het College in Ieper ging hij studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven en promoveerde in 1950 tot licentiaat wijsbegeerte en letteren, afdeling geschiedenis, met een verhandeling over Walter van Marvis, bisschop van Doornik. Ondertussen was hij in 1949 voor enkele maanden naar Rome gezonden om er Mgr. A. Pelzer, scriptor aan de Vaticaanse Bibliotheek bij te staan.
Hij werd achtereenvolgens leraar in Roeselare (1950) en Torhout (1952), professor filosofie aan het Groot-Seminarie (1954), directeur van de Normaalschool in Torhout (1956), professor kerkgeschiedenis aan het Groot-Seminarie (1959), leerstoel die hij tot aan zijn dood zou bekleden. Hij doceerde hetzelfde vak vanaf september 1962 in het regentaat van het Sint-Andreasinstituut in Brugge en vanaf 1966 aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen bij de Katholieke Universiteit in Leuven. In september 1959 werd hij erekanunnik van de kathedraal en in 1970 werd hij president van het Brugse Seminarie.
Declerck was bestuurslid van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge van 1959 tot aan zijn dood. Hij was bijzonder bevriend met Egied I. Strubbe, die zijn archief aan hem naliet.

## Publicaties

Declerck publiceerde in:
* Collationes Brugenses et Gandavenses
* Vlaams tijdschrift voor theologie en pastoraal
* De Leiegouw
* Biekorf
* Iepers Kwartier
* Handelingen van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge.
Hij schreef artikels in de huldealbums ter ere van Joseph De Smet, Antoon Viaene en Eligius Dekkers.
De volledige bibliografie van zijn historische studies is opgenomen in het hierna vermelde In memoriam door N. Huyghebaert. Samen met Baudouin Janssens de Bisthoven en Michel Cloet coördineerde hij de publicatie van het verzamelwerk Het Bisdom Brugge (1559-1984), dat verscheen na zijn dood.

## Literatuur

* N. HUYGHEBAERT, In memoriam kan. Paul Declerck, in: Handelingen van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge, 1982, blz. 111-117.
* Michel BAELDE, In memoriam E. H. Paul Declerck, in: Biekorf, 1982.
* Herinneringen aan Kan. Paul Declerck (1922-1981). Naar aanleiding van de eerste verjaardag van zijn overlijden op 17 september 1981, Brugge, 1982.
# Oost-Para

Oost-Para is een van de vijf ressorten waaruit het Surinaamse district Para bestaat.
In het oosten grenst het ressort Oost-Para aan het district Commewijne. In het zuidoosten grenst het aan het ressort Carolina, in het zuiden grenst Oost-Para aan het district Brokopondo, in het westen aan de ressorten Zuid-Para en Noord-Para en in het noorden aan het district Wanica.
In 2004 had Oost-Para volgens cijfers van het Centraal Bureau voor Burgerzaken (CBB) 7349 inwoners.
# Xylocopa nasalis

Xylocopa nasalis is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Westwood.
# Titus Aurelius Fulvus (consul in 89)

Titus Aurelius Fulvus was een Romeins senator die in de late 1e eeuw na Christus leefde. Hij was de vader van de keizer Antoninus Pius.
De familie van Fulvus stamde uit Nemausus (het huidige Nîmes) in de Romeinse provincie Gallia Narbonensis. Over zijn senatoriale loopbaan is weinig bekend; in het jaar 89 was hij consul ordinarius); slechts vier jaar na de tweede consulaat van zijn gelijknamige vader.
Kort daarna moet hij zijn overleden, dit omdat zijn in 86 geboren zoon Titus Aurelius Antoninus Fulvus Boionius Arrius, later keizer Antoninus Pius, door zijn beide grootvaders werd opgevoed. Titus Aurelius Fulvus was getrouwd met Arria Fadilla, die na zijn dood in het huwelijk trad met Publius Julius Lupus (consul suffectus in 98).
# Station Faulquemont

Station Faulquemont is een spoorwegstation in de Franse gemeente Faulquemont.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| TER 23700 | TER (SNCF) | Metz-Ville – Rémilly – Faulquemont – Saint-Avold – Béning – Forbach | |
| TER 88800 RE 18 | TER (SNCF) | Metz-Ville – Rémilly – Faulquemont – Saint-Avold – Béning – Forbach – Saarbrücken Hbf | |
# Å (letter)

De letter å is een Latijnse letter die gebruikt wordt in de alfabetten van Scandinavische talen zoals Deens, Noors en Zweeds. Het is daarnaast ook een letter van het Finse alfabet, maar komt in deze taal vrijwel uitsluitend in persoons- of plaatsnamen van Zweedse oorsprong voor.
De å wordt ook gebruikt in de alfabetten van het Chamorro, Groenlands, Istro-Roemeens, Samisch en Waals, en in enkele Nedersaksische spellingsystemen.

## Uitspraak

De letter Å heeft in Scandinavische alfabetten een lange en een korte uitspraak. De korte versie representeert de /ɔ/. In het Zweeds staat de Å voor /oː/. In het Deens en het Noors is de lange versie uitgesproken als /ɔː/. In alle de drie talen is å ook het woord voor "beek" of "kleine rivier".

## Geschiedenis

De letter å ontstond in de loop van de 15e eeuw in Zweden als vervanging van de dubbele aa, die gaandeweg niet meer als een oorspronkelijke lange a maar als een o werd uitgesproken. Aangezien andere dubbele klinkercombinaties zoals ee uit het Zweedse spellingsysteem waren verdwenen, had men behoefte aan een apart letterteken voor deze nieuwe o-klank. Naar het voorbeeld van de umlaut, die was ontstaan door een e'tje boven op een a, o of u te plaatsen, vormde men de å door de tweede a boven op de eerste a te plaatsen.
In Noorwegen en Denemarken kwam de letter å pas veel later in gebruik. Hij werd in 1917 officieel aan het Noorse alfabet en in 1948 aan het Deense alfabet toegevoegd. Sommige eigennamen en plaatsnamen worden in deze beide talen nog steeds met een dubbele aa geschreven, bijvoorbeeld Aabenraa en Kierkegaard, al is de schrijfwijze met een å bij plaatsnamen in principe altijd correct.

## Computertoepassingen

Å is in Unicode opgenomen als U+00C5, å als U+00E5. De ASCII-code voor de letter å is Alt+134, voor de letter Å is het Alt+143.
* Op Scandinavische toetsenborden heeft de å een aparte toets. Op het Amerikaans-internationale toetsenbord dat in Nederland gebruikt wordt, kan onder Microsoft Windows en Linux de å met de combinatie Alt Gr-W worden getypt; de Å met de combinatie Alt Gr-shift-W.
* Onder Mac OS kan de letter å ingetypt worden door ⌥A in te drukken; voor Å moet hier ook de shift-toets bij worden ingedrukt.
# Pettnau

Pettnau is een gemeente in het district Innsbruck Land van de Oostenrijkse deelstaat Tirol.
Pettnau ligt in het Inndal, ten westen van Innsbruck en ten oosten van Telfs. De langgestrekte gemeente ten noorden van de Inn bestaat uit de woonkernen Dirschenbach, Leiblfing, Tiefental, Kellertal, Oberpettnau, Mitterpettnau en Unterpettnau.
De Mellaunerhof met barokke schilderingen is reeds in 1291 vermeld en behoort daarmee tot de oudste herbergen van Tirol. Vroeger diende het als overslagplaats en poststation, omdat tussen Pettnau, Flaurling en Hatting veel vaarverkeer over de Inn bestond. De kerk van Leiblfing is een symbool voor de regio. De kerk heeft zowel een spitse toren als een toren met een uivormige koepel. Reeds in 1090 werd beschreven dat de kerk gerenoveerd werd.
# Ulf Andersson

Ulf Andersson (Västerås, 27 juni 1951) is een Zweedse schaker. In 1972 werd hij grootmeester FIDE. Hij heeft drie keer het grote schaaktoernooi in Hastings gewonnen, namelijk in 1978, 1979 en 1980, en een keer het Hoogovenstoernooi, in 1983. In een toernooi in Reggio Emilia in 1986 eindigde hij gelijk met Anatoli Karpov. Ulf is een gedegen schaker, neemt weinig risico en speelt vaak remise. Hij hoorde bij de wereldtop. Op 1 oktober 2005 speelde hij mee in het toernooi om hetopen NK Rapidschaak dat in Vlaardingen verspeeld werd. Hij eindigde met 5 uit 9 op de 17e plaats.
Hij heeft een variant in het Koningsindisch op zijn naam staan, de Andersson variant: 1.d4 Pf6 2.c4 g6 3.Pc3 Lg7 4.e4 d6 5.Pf3 0-0 6.Le2 e5 7.de

## Externe link

* (en) Informatie over schaakpartijen van Ulf Andersson op ChessGames.com
# Pempeliella malacella

Pempeliella malacella is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Staudinger.
De soort komt voor in Europa.
# Opogona chrysangela

Opogona chrysangela is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Diakonoff.
# Xynobius clypeatus

Xynobius clypeatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jakimavicius in 1979.
# Titus (televisieserie)

Titus is een donkere sitcom, bedacht door Christopher Titus. De serie is gebaseerd op het leven van Christopher Titus zelf en gaat over een disfunctioneel gezin. Titus speelt een kinderachtige volwassene die de eigenaar van een garage is. De serie volgt ook zijn onintelligente broer, zijn Ierse vriendin Erin, zijn beste vriend Tommy en zijn arrogante en dronken vader Ken.
De serie had onderwerpen die niet vaak voorkwamen in sitcoms, waaronder de dood, pogingen tot zelfmoord, verkrachting, psychische aandoeningen en terrorisme.

## Rolverdeling

* Christopher Titus - Christopher Titus
* Cynthia Watros - Erin Fitzpatrick
* Stacy Keach - Ken Titus
* Zack Ward - Dave Scovil
* David Shatraw - Tommy Shafter
* Rachel Roth - Amy Fitzpatrick (Seizoen 3)
* Evan Ellingson - Christopher Titus (10 jaar)
* Dylan Capannelli - Christopher Titus (5 jaar)
* Sean Marquette - Tommy Shafter (10 jaar)
* Frances Fisher en Connie Stevens - Juanita Titus
* Elizabeth Berkley - Shannon
# Station Farsta strand

Farsta strand is een station aan Nynästak van de pendeltåg in de Zweedse hoofdstad Stockholm.

## Geschiedenis

Toen Nynäsbanan in 1901 werd ingehuldigd, werd een station opgericht met de naam Södertörns villastad. De frequentie was laag met slechts zeven slagen per dag vanaf het centraal station van Stockholm (en twee extra treinen in het weekeinde). De treinen reden via de draaibrug bij Liljeholmen tot in 1929 de Årsta-brug werd geopend en daarmee de afstand werd verkort. Naarmate het treinverkeer zich ontwikkelde werd het station belangrijker. In 1989 werd het station hernoemd naar Farsta strand, de buurt ten zuiden van het station waar ook het gelijknamige metrostation ligt, om de ligging duidelijker te maken.

## Inrichting en reizigersverkeer

In 1993 werd het dubbelspoor voltooid en was het station inmiddels omgebouwd tot een modern forensenstation. De afstand tot het metrostation is 200 meter. Het station heeft een eilandperron en twee toegangen met kaartverkoop. De lokettenhallen, de westelijke heeft een ingang vanuit een voetgangerstunnel en de oostelijke via brug over de sporen. Op een normale doordeweekse dag in de winter telt het station ongeveer 4.000 reizigers (2015).
* Het station in 1901.
* De westzijde van het perron.
* Het perron gezien uit het westen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Farsta strand (pendeltågsstation) op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ćukovine

Ćukovine (Servisch cyrillisch Ћуковине) is een plaats in de Servische gemeente Koceljeva. De plaats telt 375 inwoners (2002).
# Pettingen

Pettingen (Luxemburgs: Pëtten, Duits: Pittingen) is een plaats in de gemeente Mersch en het kanton Mersch in Luxemburg. Pettingen telt 198 inwoners (2001).
In Pettingen staan de ruïnes van het Kasteel Pettingen.
Het geografisch middelpunt van Luxemburg ligt in een bos vlakbij. Er is een klein monument te bezichtigen.
Beringen · Berschbach · Essingen · Mersch · Moesdorf · Pettingen · Reckange · Rollingen · Schoenfels Luxemburgse gemeenten · Kanton Mersch · Luxemburg