OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Campeonato Paranaense 2022

In 2022 werd het 108ste Campeonato Paranaense gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Paraná. De competitie wordt gespeeld van 23 januari tot 3 april en werd georganiseerd door de FPF. Coritiba werd kampioen.

## Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Operário Ferroviário | 11 | 6 | 3 | 2 | 19:9 | 21 |
| 2. | Coritiba | 11 | 6 | 3 | 2 | 15:8 | 21 |
| 3. | Athletico Paranaense | 11 | 5 | 5 | 1 | 18:9 | 20 |
| 4. | Maringá | 11 | 6 | 1 | 4 | 12:10 | 19 |
| 5. | FC Cascavel | 11 | 5 | 3 | 3 | 14:12 | 18 |
| 6. | Londrina | 11 | 5 | 3 | 3 | 13:12 | 18 |
| 7. | Cianorte | 11 | 5 | 2 | 4 | 12:10 | 17 |
| 8. | São-Joseense | 11 | 4 | 4 | 3 | 10:8 | 16 |
| 9. | Rio Branco | 11 | 4 | 0 | 7 | 14:19 | 12 |
| 10. | Azuriz | 11 | 3 | 2 | 6 | 7:13 | 11 |
| 11. | União | 11 | 2 | 1 | 8 | 13:21 | 7 |
| 12. | Paraná | 11 | 1 | 1 | 9 | 5:21 | 4 |
* Geplaatst voor tweede fase
* Degradatie

### Tweede fase

In geval van gelijkspel worden er strafschoppen genomen, tussen haakjes weergegeven.
| kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale |
| Operário Ferroviário | 1 | 2 | 3 |
| São-Joseense | 2 | 0 | 2 |
| São-Joseense | 2 | 0 | 2 | Operário Ferroviário | 1 | 0 | 1 (3) |
| | | | | Maringá | 1 | 0 | 1 (5) |
| Maringá | 1 | 5 | 6 | Maringá | 1 | 0 | 1 (5) |
| FC Cascavel | 0 | 0 | 0 | | | | |
| FC Cascavel | 0 | 0 | 0 | | | | | Maringá | 1 | 2 | 3 |
| | | | | | | | | Coritiba | 2 | 4 | 6 |
| Coritiba | 1 | 3 | 4 | | | | | Coritiba | 2 | 4 | 6 |
| Cianorte | 0 | 0 | 0 | | | | |
| Cianorte | 0 | 0 | 0 | Coritiba | 2 | 1 | 3 |
| | | | | Athletico Paranaense | 1 | 1 | 2 |
| Athletico Paranaense | 0 | 2 | 2 (4) | Athletico Paranaense | 1 | 1 | 2 |
| Londrina | 1 | 1 | 2 (2) |

### Kampioen

* Campeonato Paranaense de 2022
* CORITBA Kampioen (39° titel)

## Externe link

* RSSSF
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Campeonato Paranaense de Futebol de 2022 op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Julie White

Julie Karen White (San Diego, 4 juni 1961 of 1962) is een Amerikaans actrice. Ze won in 2007 een Tony Award voor haar hoofdrol als Diane in het toneelstuk The Little Dog Laughed. Daarentegen werd ze in 2010 genomineerd voor de Razzie Award voor slechtste vrouwelijke bijrol voor het spelen van Judy Witwicky in de sciencefiction-actiefilm Transformers: Revenge of the Fallen.
White debuteerde in 1991 als actrice met een naamloos rolletje in de misdaadserie Law & Order. Anderhalf jaar later kreeg ze een vaste rol in de komedieserie Grace Under Fire. Hierin speelde ze in 97 afleveringen Nadine Swoboda, de buurvrouw en vriendin van hoofdpersonage Grace Kelly (Brett Butler). White maakte haar debuut op het witte doek in 1999, als Cindy in Flypaper. Dat was het begin van een filmcarrière waarin ze onder meer Judy Witwicky speelde in zowel Transformers (2007) als verschillende vervolgen daarop.

## Filmografie

*Exclusief televisiefilms
* Lincoln (2012)
* Hello I Must Be Going (2012)
* Language of a Broken Heart (2011)
* Inside Out (2011)
* Transformers: Dark of the Moon (2011)
* Our Idiot Brother (2011)
* Morning (2010)
* Transformers: Revenge of the Fallen (2009)
* Monsters vs Aliens (2009, stem)
* Breaking Upwards (2009)
* Michael Clayton (2007)
* The Nanny Diaries (2007)
* Transformers (2007)
* The Astronaut Farmer (2006)
* War of the Worlds (2005)
* Sunday on the Rocks (2004)
* Slap Her, She's French (2002)
* Say It Isn't So (2001)
* Flypaper (1999)

## Televisieseries

*Exclusief eenmalige gastrollen
* Designated Survivor - lorraine zimmer (2019, 10 afleveringen)
* Alpha House - Maddie Biggs (2013-...)
* Go On - Anne (2012-2013, 22 afleveringen)
* Cavemen - Leslie McKinney (2007-2008, zeven afleveringen)
* Law & Order: Special Victims Unit - Dr. Anne Morella (2003-2007, vijf afleveringen)
* Desperate Housewives - Amanda (2006, twee afleveringen)
* Six Feet Under - Mitzi Dalton Huntley (2001-2002, vier afleveringen)
* Grace Under Fire - Nadine Swoboda (1993-1997, 97 afleveringen)
* ↑ (en) Julie White Biography 1962, filmreference.com (geraadpleegd: 12-01-2012). Gearchiveerd op 2 september 2023.
* ↑ (en) Julie White I, imdb.com (geraadpleegd: 12-01-2012). Gearchiveerd op 2 september 2023.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7138 2588
* Library of Congress Control Number: no2009152465
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007413394305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001823644
* Virtual International Authority File: 100828727
* WorldCat (via VIAF): 100828727
# Julie Vermeire

Julie Vermeire (Bonheiden, 8 mei 1998) is een Vlaams tv-figuur en mediapersoonlijkheid.

## Biografie

Ze won in 2019 het tv-programma Dancing with the Stars. In de finale kreeg ze van de kijkers de meeste punten.

## Filmografie

In de film F.C. De Kampioenen 3: Forever was ze als figurant te zien. In de vervolgfilm F.C. De Kampioenen 4: Viva Boma speelde ze een tekstloze bijrol als Pussycat-girl. Vanaf 2021 heeft ze een hoofdrol als June in de Play 4-reeks De Redders. In 2023 deed ze mee aan het programma Een echte job op VTM.

## Radio

In 2020 was ze drie maanden presentatrice op radiozender NRJ.

## Privé

Vermeire is de dochter van komiek Jacques Vermeire en Eva Pauwels. Ze heeft een relatie met collega acteur Laurins Dursin die Noah speelt in De Redders.

## Externe link

* (en) Julie Vermeire in de Internet Movie Database
* 1 2 Julie Vermeire is vandaag jarig en viert dat met iemand heel speciaal (niet haar vriend of vader). Showbizz24 (8 mei 2018). Gearchiveerd op 13 november 2019.
* ↑ evdg, Julie Vermeire wint ‘Dancing with the stars’. Gazet van Antwerpen (10 november 2019). Gearchiveerd op 15 december 2019.
* ↑ Julie Vermeire is de nieuwste Pussycat-girl in vierde 'F.C. De Kampioenen'-film. Flair.be (21 maart 2019). Gearchiveerd op 12 november 2019. Geraadpleegd op 13 november 2019.
* ↑ ‘Baywatch’ aan de Noordzee: Julie Vermeire en haar vriend acteren samen in fictiereeks over redders aan de kust. Het Nieuwsblad (27 januari 2021). Gearchiveerd op 25 augustus 2021.
* ↑ Julie Vermeire stopt al na 3 maanden met radioshow en werkt aan eigen tv-programma. Het Nieuwsblad (14 november 2020). Gearchiveerd op 2 september 2023. Geraadpleegd op 15 november 2020.
* ↑ Julie (21), de dochter van Jacques Vermeire: 'Dat papa kanker had en aan de dood ontsnapt was, heeft hij voor mij verborgen gehouden'. HUMO (17 september 2019). Gearchiveerd op 13 november 2019.
* ↑ Dochter Jacques Vermeire deelt bikinifoto om jaloers van te worden. Metro (4 februari 2019). Gearchiveerd op 16 januari 2021.
* ↑ Eva Pauwels ziet dochter Julie Vermeire zware jeugdjaren van zich af dansen. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 2 september 2023. Geraadpleegd op 13 november 2019.
# Julie Winnefred Bertrand

Julie Winnefred Bertrand (Montreal, 16 september 1891 – aldaar, 18 januari 2007) was sinds het overlijden van de eveneens 113-jarige zuster Anne Samson op 29 november 2004 de oudste Canadese en vanaf 11 december 2006 tot haar dood amper één maand later als 115-jarige de oudste levende vrouw ter wereld.
Ze was maar één maand na de Puerto Ricaan Emiliano Mercado del Toro geboren, de oudste mens ter wereld ten tijde van haar overlijden. Bertrand is ook de op twee na langst levende vrouw van Canada ooit, na Marie-Louise Meilleur, die in 1998 op de leeftijd van 117 jaar als toenmalige oudste persoon ter wereld overleed, en de eveneens 115-jarige Mary Ann Rhodes.
In 2004, toen ze 113 werd, was Bertrand in een goede gezondheid, liet haar haar tweewekelijks doen en voor speciale gelegenheden genoot ze van een glas wijn. Haar geheugen was redelijk goed, en de meeste van haar familieleden en vrienden herkende ze nog. Toen woonde ze nog helemaal alleen in Montreal.
Sinds de dood op 18 november 2006 van de 112 jaar oude Julia Houde was Bertrand officieel de enige Canadese van minstens 110 jaar oud. Toch wordt er aangenomen dat er op dat ogenblik nog twee anonieme gevallen in leven waren.
Toen op 11 december 2006 de 116-jarige Amerikaanse Elizabeth Bolden overleed, was Julie Bertrand 's werelds oudste vrouw. Toch was ze niet de oudste persoon, want ze werd voorafgegaan door een man, voornoemde Emiliano Mercado del Toro, wat bijzonder ongewoon is. Hij overleed diezelfde maand nog: op 24 januari 2007, amper zes dagen na haar.
# Judikje Simons

Judikje (later: Judik) Simons (Den Haag, 20 augustus 1904 – Sobibór, 20 maart 1943) was een Nederlandse gymnaste. Zij maakte (als reserve) deel uit van de turnploeg die goud won tijdens de Olympische Zomerspelen 1928 van Amsterdam. De dames van deze ploeg met als coach Gerrit Kleerekoper waren de eerste Nederlandse vrouwelijke olympische kampioenen. Van de twaalf leden van de turnploeg waren er vijf van Joodse afkomst, onder wie Simons.
Simons trouwde in 1935 met Bernard Themans. Het echtpaar woonde in het Centraal Israëlitisch Weeshuis aan de Nieuwegracht in Utrecht, waar ze 'vader en moeder' van de weeskinderen waren.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden zij met hun vijfjarige dochter Sonja en hun driejarige zoon Leon gedeporteerd naar het vernietigingskamp Sobibór en daar onmiddellijk na aankomst op 20 maart 1943 vermoord. Tegelijk met het gezin Themans werden ook alle (circa zeventig) kinderen en het voltallige personeel van het weeshuis weggevoerd. Slechts enkele kinderen overleefden de oorlog.
In 2010 werden ter nagedachtenis aan de slachtoffers vijf Stolpersteine, gedenktekens gemaakt door de Duitse kunstenaar Gunter Demnig, op het trottoir voor het voormalige weeshuis aangebracht.

## Externe link

* (en) Judikje Simons at Yad Vashem website
* Erik Brouwer, De Moord op een Gouden Turnploeg (2010) in Sport in de Oorlog, onder redactie van Ad van Liempt en Jan Luitzen, L.J. Veen, ISBN 978-90-204-1936-8
* ↑ Zie ook het Joods Monument. Gearchiveerd op 11 augustus 2022.
* ↑ Stichting Merkaz: "Geschiedenis"
1928: Agsteribbe, Burgerhof, De Levie, Nordheim, Polak, Simons, Stelma, Van den Berg, Van den Bos, Van der Vegt, Van Randwijk, Van Rumt · 1936: Bärwirth, Bürger, Frölian, Iby, Meyer, Pöhlsen, Schmitt, Sohnemann · 1948: Honsová, Kovářová, Misáková, Müllerová, Růžičková, Šilhánová, Srncová, Veřmiřovská · 1952: Gorochovskaja, Botsjarova, Minaitsjeva, Oerbanovitsj, Danilova, Sjamrai, Dzjoegeli, Kalintsjoek · 1956: Manina, Latynina, Moeratova, Kalinina, Astachova, Jegorova · 1960: Moeratova, Latynina, Astachova, Ljoechina, Ivanova, Nikolajeva · 1964: Latynina, Astachova, Voltsjetskaja, Zamotajlova, Manina, Gromova · 1968: Koetsjinskaja, Voronina, Petrik, Karasjova, Toerisjtsjeva, Boerda · 1972: Toerisjtsjeva, Korboet, Lazakovitsj, Boerda, Saadi, Kosjel · 1976: Filatova, Grozdova, Kim, Korboet, Saadi, Toerisjtsjeva · 1980: Davydova, Filatova, Kim, Naimoesjina, Sjaposjnikova, Zacharova · 1984: Szabo, Cutina, Păucă, Grigoraş, Stănuleţ, Agache · 1988: Baitova, Sjevtsjenko, Strazjeva, Lasjtsjenova, Boginskaja, Sjoesjoenova · 1992: Boginskaja, Lysenko, Galijeva, Goetsoe, Groedneva, Tsjoesovitina · 1996: Miller, Dawes, Strug, Moceanu, Phelps, Chow, Borden · 2000: Răducan, Amânar, Olaru, Boboc, Isărescu, Presăcan · 2004: Ban, Eremia, Ponor, Roșu, Șofronie, Stroescu · 2008: Yang, Cheng, Jiang, Deng, He, Li · 2012: Douglas, Maroney, Raisman, Ross, Wieber · 2016: Biles, Douglas, Hernandez, Kocian, Raisman · 2020: Achajmova, Listoenova, Melnikova, Oerazova · 2024: Biles, Carey, Chiles, Lee, Rivera
# Canaman

Camaligan is een gemeente in de Filipijnse provincie Camarines Sur op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 32 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Canaman is onderverdeeld in de volgende 24 barangays:
| Baras Del Rosario Dinaga Fundado Haring Iquin Linaga Mangayawan Palo Pangpang Poro San Agustin | San Francisco San Jose East San Jose West San Juan San Nicolas San Roque San Vicente Santa Cruz Santa Teresita Sua Talidtid Tibgao |

## Demografie

Canaman had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 31.583 mensen. Dit zijn 3.864 mensen (13,9%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,82%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 8.851 (38,9%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Canaman was ten tijde van de laatste census, met 31.583 inwoners op 43,27 km², 729,9 mensen per km².
# Canto do Rio Foot-Ball Club

Canto do Rio Foot-Ball Club is een Braziliaanse voetbalclub uit Niterói in de staat Rio de Janeiro.

## Geschiedenis

De club werd in 1913 opgericht. De club speelde aanvankelijk in de lokale stadscompetitie, het Campeonato Niteroiense en het Campeonato Fluminense, de staatscompetitie van de staat Rio de Janeiro. In deze tijd maakte de stad Rio de Janeiro hier nog geen deel van uit toen deze stad nog de hoofdstad van Brazilië was. De clubs uit Rio speelden in het sterke Campeonato Carioca. In 1941 werd Canto do Rio een profclub, omdat er geen grote tegenstand was in de eigen competitie en Niterói dicht bij Rio gelegen was liet de voetbalbond de club toe om in het Campeonato Carioca te spelen. Vanaf 1943 namen ze ook deel aan het Torneio Municipal de Futebol do Rio de Janeiro, een competitie die voor het Campeonato Carioca gespeeld werd en minder aanzien had, maar wel met dezelfde teams gespeeld werd.
De club had het zwaar tegen de sterke teams uit Rio en eindigde steevast in de lagere middenmoot. In 1949 werden ze zelfs laatste. Maar ook de volgende jaren deed de club het meestal niet veel beter. Een zevende plaats op twaalf in 1957 was een van de betere noteringen. Begin jaren zestig eindigde de club weer in de kelder van het klassement. Nadat in 1964 vechtpartijen ontstonden in een wedstrijd tegen Fluminense trok de club zich terug uit het profvoetbal.
Eind jaren zeventig werden het Campeonato Carioca en het Campeonato Fluminense samengevoegd. Tussen 1985 en 1995 speelde de club nog een aantal seizoenen in de tweede en derde disivie. De club keerde nog terug in 2001 en 2010 en 2011. In 2018 maakte de club haar opwachting in de recent ingevoerde Série C, de vierde divisie.

## Erelijst

Campeonato Niteroiense
    1933, 1934, 1945, 1948, 1954, 1968

## Bekende ex-spelers

* Heitor Canalli
* Orlando
* José Perácio
# Canto General

De Canto General van de Chileense dichter Pablo Neruda is een meer dan vijftienduizend versregels tellende kroniek-in-poëzie van Latijns-Amerika. In deze verzenkroniek vertelt Neruda op de achtergrond zijn persoonlijke verhaal.

## Geschiedenis

De eerste verzen behandelen zijn persoonlijke leven. Hij begon eraan te schrijven in 1938 toen hij naar het zuiden van zijn geboorteland reisde voor de begrafenis van zijn vader. In 1941 – hij was toen in diplomatieke dienst in Mexico – werd zijn werk meer politiek geladen. Hij pleitte daarbij voor het communisme, dit als tegengewicht voor wat tijdens de Tweede Wereldoorlog in Mexico dreigde. Neruda trok daarna door de Verenigde Staten en door verschillende Zuid-Amerikaanse landen, waarna hij in 1943 naar Chili terugkeerde. Daar schreef hij dan zijn laatste deel van zijn grootse dichtwerk, dat hij in 1950 afrondde. Het werd dat jaar in Mexico uitgegeven door Talleres Gráficos de la Nación. Het bevat 15 delen (gezangen), waarin 231 gedichten zijn samengebracht.
Een eerste Nederlandse vertaling van de volledige Canto General verscheen in 1984, van de hand van Mark Braet, Willy Spillebeen en Bart Vonck. Nieuwe edities kwamen uit in 2004 en 2014. Ook zijn er in de loop der jaren verschillende vertalingen van afzonderlijke zangen of gedichten gepubliceerd.
Muzikaal is dit omvangrijke dichtwerk vooral bekend door de compositie voor koor door Mikis Theodorakis, onder andere in een uitvoering met Maria Farantouri of Melina Merkouri.

## Vijftien canto's (gezangen)

* De lamp op aarde
* Hoogten van Macchu Picchu
* De veroveraars (conquistadores)
* De bevrijders
* Het verraden zand
* Amerika, ik roep je naam niet tevergeefs aan
* Canto General van Chili
* De aarde heet Juan
* Dat de houthakker ontwaakt
* De vluchteling
* De bloemen van Punitaqui
* De stromen van het lied
* Nieuwjaarskoraal voor het vaderland in het donker
* De grote oceaan
* Ik ben
# Canto Serioso

Canto Serioso FS132 voor hoorn en piano is een examenstuk van de Deense componist Carl Nielsen. Het Koninklijk Deens Orkest moest in 1913 op zoek naar een nieuwe hoornist, om een proefspelwerk te verkrijgen, schakelde men Nielsen in, toen al dirigent van het orkest van het Koninklijk Theater. Het nadeel was dat zo’n werk is dat het direct na gebruik in de la verdwijnt. Een voordeel voor historici is, dat er direct zes kopieën werden gemaakt, voor elke sollicitant een. Waarschijnlijk een van de redenen waarom dit werk bewaard is gebleven.
Canto Serioso is een van de twee uitzonderingen in de chronologische lijst van Fog en Schousboe; het wordt veel hoger genummerd dan dat het compositiejaar aangeeft. Wellicht werd het pas ingedeeld toen ook de versie voor cello en piano werd geschreven.

## Bron en discografie

* Uitgave Dacapo; Diamant Ensemble
# Canthocamptus takkobuensis

Canthocamptus takkobuensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Ishida in Ishida & Kikuchi.
# Canthocamptus subdolus

Canthocamptus subdolus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Brian.
# Campeonato Tocantinense 2004

In 2004 werd het twaalfde Campeonato Tocantinense gespeeld voor clubs uit de Braziliaanse staat Tocantins. De competitie werd georganiseerd door de FTF en werd gespeeld van 16 maart tot 22 juni. Palmas werd kampioen.

## Eerste toernooi

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Tocantinópolis | 9 | 6 | 2 | 1 | 20:10 | 20 |
| 2. | Palmas | 9 | 6 | 2 | 1 | 14:6 | 20 |
| 3. | Araguaína | 9 | 5 | 2 | 2 | 17:13 | 17 |
| 4. | Colinas | 9 | 4 | 3 | 2 | 13:11 | 15 |
| 5. | Intercap | 9 | 3 | 2 | 4 | 15:9 | 11 |
| 6. | Tocantins de Miracema | 9 | 2 | 5 | 2 | 15:12 | 11 |
| 7. | Gurupi | 9 | 3 | 1 | 5 | 15:16 | 10 |
| 8. | Interporto | 9 | 3 | 0 | 6 | 11:13 | 9 |
| 9. | Atlético | 8 | 1 | 2 | 5 | 10:21 | 5 |
| 10. | Alvorada | 8 | 1 | 1 | 6 | 8:27 | 4 |

## Tweede toernooi

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Palmas | 6 | 4 | 2 | 0 | 17:2 | 14 |
| 2. | Araguaína | 6 | 3 | 1 | 1 | 9:14 | 10 |
| 3. | Tocantinópolis | 5 | 1 | 1 | 3 | 4:7 | 4 |
| 4. | Colinas | 5 | 1 | 0 | 4 | 3:10 | 3 |

## Finale

Toeschouwers: 6.421 :
| 16 juni Heen | Assis 67' | 60' Mazinho | Toeschouwers: 6.421 |
Toeschouwers: 6.217 :
| 20 juni Terug | Valdo 20' | 76' Arismar | Toeschouwers: 6.217 |

### Kampioen

* Campeonato Tocantinense de 2004
* PALMAS Kampioen (4° titel)

## Externe link

* RSSSF
1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Campeonato Tocantinense 2009

In 2009 werd het zeventiende Campeonato Tocantinense gespeeld voor clubs uit de Braziliaanse staat Tocantins. De competitie werd georganiseerd door de FTF en werd gespeeld van 14 februari tot 20 juni. Araguaína werd kampioen.

## Eerste toernooi

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Araguaína | 18 | 11 | 4 | 3 | 36:13 | 37 |
| 2. | Palmas | 18 | 10 | 5 | 3 | 34:17 | 35 |
| 3. | Gurupi | 18 | 10 | 3 | 5 | 36:19 | 33 |
| 4. | Intercap | 18 | 8 | 6 | 4 | 34:17 | 30 |
| 5. | Tubarão | 18 | 8 | 5 | 5 | 32:18 | 29 |
| 6. | Tocantinópolis | 18 | 8 | 5 | 5 | 27:29 | 29 |
| 7. | Juventude | 18 | 8 | 3 | 7 | 29:22 | 27 |
| 8. | Tocantins de Palmas | 18 | 4 | 6 | 8 | 22:38 | 18 |
| 9. | Kaburé | 18 | 2 | 5 | 11 | 20:43 | 11 |
| 10. | Ipiranga | 18 | 0 | 0 | 18 | 0:54 | 0 |
* Geplaatst voor tweede toernooi
* Degradatie

## Tweede toernooi

De drie winnaars en beste verliezer plaatsten zich voor de knockout-fase
| Team #1 | Tot. | Team #2 | 1ste wed | 2de wed |
| Intercap | 2 - 4 | Gurupi | 0 - 2 | 2 - 2 |
| Tocantinópolis | 2 - 4 | Araguaína | 1 - 2 | 1 2 |
| Tubarão | 3 -2 | Palmas | 2 - 2 | 1 - 0 |

## Knockout-fase

In geval van gelijkspel worden er strafschoppen genomen, tussen haakjes weergegeven.
| Halve finale | Halve finale | Halve finale | Finale | Finale | Finale |
| Gurupi | 3 | 2 (3) |
| Araguaína | 1 | 4 (4) |
| Araguaína | 1 | 4 (4) | Araguaína | 1 | 2 (5) |
| | | | Palmas | 1 | 2 (3) |
| Palmas | 1 | 2 | Palmas | 1 | 2 (3) |
| Tubarão | 0 | 1 |

### Kampioen

* Campeonato Tocantinense de 2009
* ARAGUAÍNA Kampioen (2° titel)

## Externe link

* RSSSF
1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Junction (Illinois)

Junction is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Gallatin County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 139. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 133, een daling van 6 (-4,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,3 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Junction.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Junction op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Cardiophorus letourneuxi

Cardiophorus letourneuxi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Buysson.
# Cardiophorus latiusculus

Cardiophorus latiusculus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Eschscholtz.
# Kadıözü

Kadıözü is een dorp in het Turkse district Çerkeş en telt 218 inwoners (2000).
Centrale districtsplaats (İlçe Merkezi): Çerkeş
Gemeenten (Beldeler): Saçak
Dorpen (Köyler): Afşar · Ağaca · Ahırköy · Akbaş · Akhasan · Aliözü · Aydınlar · Balkavak · Bayındır · Bedil · Beymelik · Bozoğlu · Çakmak · Çalcıören · Çaylı · Çördük · Dağçukurören · Dikenli · Dodurga · Fındıcak · Gelik · Gökçeler · Göynükçukuru · Hacılar · Halkaoğlu · Kabakköy · Kadıköy · Kadıözü · Karacahüyük · Karamustafa · Karaşar · Karga · Kısaç · Kiremitçi · Kuzdere · Kuzören · Meydanköy · Örenköy · Örenli · Saraycık · Șeyhdoğan · Taşanlar · Turbaşı · Uluköy · Yakuplar · Yalakçukurören · Yalaközü · Yeniköy · Yıprak · Yoncalı · Yumaklı
# Järve

Järve kan verwijzen naar:
* Järve (Kohtla-Järve), een stadsdeel van de stad Kohtla-Järve
* Järve (Lääneranna), een gehucht in de Estlandse gemeente Lääneranna
* Järve (Saaremaa), een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa
* Järve (Tallinn), een wijk in de Estlandse hoofdstad Tallinn
* Järve (Toila), een plaats in de Estlandse gemeente Toila
* Station Järve, een station in de Tallinnse wijk Järve