OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Boersjtyn

Boersjtyn (Oekraïens: Бурштин; Pools: Bursztyn) is een plaats in Oekraïne (oblast Ivano-Frankivsk) en telt 15.150 inwoners.

## Geschiedenis

De stad, waarvan de naam barnsteen betekent, werd in 1554 voor het eerst schriftelijk vermeld en hoorde toen bij Polen. In 1772 kwam de plaats onder heerschappij van Oostenrijk binnen Galicië en was van 1850 tot 1867 zetel van een districtshoofdmanschap. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog werd de stad weer deel van Polen, om in 1939 eerst door de Sovjet-Unie en in 1941 door Duitsland te worden bezet. Na de Tweede Wereldoorlog kwam het gebied waar Boersjtyn ligt, bij de Sovjet-Unie te horen, binnen de Oekraïense SSR. Vanaf 1940 was het al de hoofdstad van het rajon Boersjtyn, wat het bleef tot 1962. In 1993 werd de stadsstatus verkregen, inmiddels binnen onafhankelijk Oekraïne. Het dorp Vyhivka behoort ook tot de stad.

##### Joods verleden

De oude Joodse begraafplaats is de enige herinnering aan de vroeger aanwezige Joodse gemeenschap. In 1942 woonden er ongeveer 1700 Joden in Boersjtyn. De Nazi's brachten hen allemaal over naar een getto in het nabijgelegen Rohatyn, waar de meesten werden geëxecuteerd. Een laatste groep werd overgebracht naar het vernietigingskamp Bełżec.

## Economie en infrastructuur

Bijzonder kenmerk van de stad is de kolencentrale, die zich naast een kunstmatig opgestuwd meer van 8 km lang en 2 km breed bevindt. Nabij het meer, in de plaats Bilsjintsi, is een viskwekerij. De stad heeft een College of Trade and Economics, een onderdeel van de Universiteit van Kiev, en een aansluiting op het spoorwegnet.

##### Ecologie

Volgens een beoordeling in 2010 op basis van gegevens over uitstoot van gevaarlijke stoffen in de atmosfeer van ondernemingen, en van het transport in Oekraïense steden, staat Boersjtyn op de derde plaats van meest vervuilde steden in Oekraïne. Slechts Marioepol en Kryvy Rih scoorden nog slechter.
De grootste vervuiler van de stad is de kolencentrale, een van de tien locaties die de grootste vervuilers van Oekraïne zijn.

## Afbeeldingen

* Oude Joodse begraafplaats
* Spoorwegstation
* Kathedraal
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Burschtyn op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Reichsgesetzblatt 8 oktober 1850, Nr. 383, bladzij 1741 Geraadpleegd 3 februari 2020
* ↑ Reichsgesetzblatt 24 april 1854, Nr. 111, bladzij 401 Geraadpleegd 3 februari 2020
# Bogogobo

Bogogobo is een dorp in het district Kgalagadi in Botswana. De plaats telt 360 inwoners (2011).
# Bobby Rogers

Robert E. (Bobby) Rogers (Detroit, 19 februari 1940 – aldaar, 3 maart 2013) was een Amerikaans soulzanger en liedjesschrijver, bekend van de band The Miracles waar hij met tussenpozen van 1958 tot 2011 deel van uitmaakte. Met The Miracles werd Rogers in 2012 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

## Biografie

Rogers werd op dezelfde dag en in hetzelfde ziekenhuis geboren als Smokey Robinson, met wie hij later zou samenwerken in The Miracles. Met de single "Shop Around" (1960) had de band een nummer-1 hit, en tevens was dit nummer voor het Motown label de eerste nummer-1 op de R&B singles chart. In 1970 had de band zijn grote internationale hit "The tears of a clown".
Rogers trouwde op 18 december 1963 met Wanda Young, zangeres bij The Marvelettes. Het huwelijk hield stand tot 1975. Zij kregen een aantal kinderen. In 1981 trouwde Rogers op zijn verjaardag met Joan Hughes in een ceremonie die werd uitgevoerd door Cecil Franklin, de oudere broer van Aretha Franklin in de historische New Bethel Baptist Church. Met Hughes kreeg Rogers vier kinderen: Bobbae, Gina, Kimberly en Robert III.
Bobby Rogers overleed na een langdurige ziekte.
* ↑ Bobby Rogers overleden
* Bibsys: 8023605
* Bibliothèque nationale de France: cb147748356 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1175595225
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1917 7050
* Library of Congress Control Number: n00066840
* MusicBrainz: 06097e74-a01c-40c9-9b81-82b6ca09981e
* Virtual International Authority File: 44564958
* WorldCat (via VIAF): 44564958
# Bognor Regis Town FC

Bognor Regis Town FC is een Engelse voetbalclub uit Bognor Regis, West Sussex. De club werd opgericht in 1883 als Bognor Regis FC en heeft als bijnaam de Rocks vanwege de rotsformatie die op ongeveer 2 kilometer van het veld ligt aan het strand. De naam Town werd pas in 1950 bij de naam gevoegd.
In 1896 sloot de club zich aan bij de West Sussex League. Begin jaren twintig werd deze competitie vijf keer op rij gewonnen waarna de club zich in 1926 aansloot bij de Brighton & Hove District League. Na één seizoen schakelde de club echter om naar de Sussex County League waar de club bleef tot 1972.
Na een degradatie in 1970 kon de club meteen terugkeren en werd zelfs voor de tweede maal op rij kampioen wat een promotie opleverde naar de Southern League. In 1981 schakelde de club om naar de Isthmian League en promoveerde na één seizoen al naar de Premier Division. In 1991/92 eindigde Bognor Regis Town als 21ste maar werd de club gered omdat Dagenham FC zich terugtrok. Het volgende seizoen werd Bognor Regis Town laatste en degradeerde.
In 2002/03 slaagde de club erin om terug te keren en na een tiende plaats in het seizoen 2003/04 werd Bognor Regis Town in de nieuwe Conference South geplaatst waar de club tot 2009 speelde.
# Bogny-sur-Meuse

Bogny-sur-Meuse is een gemeente in het Franse departement Ardennes in de regio Grand Est. De gemeente telde 5.006 inwoners op 1 januari 2021. De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Charleville-Mézières.

## Geschiedenis

De gemeente is op 1 januari 1967 gevormd door de fusie van Braux, Château-Regnault-Bogny en Levrézy, deze plaatsen kregen de status van commune associée.
Château-Regnault werd genoemd naar het kasteel dat hier boven de Maas werd gebouwd. Braux en Château-Regnault waren in de 17e eeuw parochies terwijl er in Levrézy enkel een kapel was die bediend werd door de pastoor van Braux. Pas in 1778 werd Levrézy ook een parochie. Bogny, dat zijn naam gaf aan de fusiegemeente, was maar een gehucht van Château-Regnault. In 1888 kreeg die gemeente de nieuwe naam Château-Regnault-Bogny.
De metaalindustrie was hier belangrijk. In 1884 werd de firma Manufacture Ardennaise opgericht door Emile Despas (1846-1925) in Levrézy. In 1960 werd dit Société d’Estampage et de Forge Ardennes-Champagne (SEFAC). In 1968 verhuisde de productiesite naar buurgemeente Monthermé om in 1990 de deuren te sluiten. In 1980 werd de site in Levrézy opgekocht door de gemeente en werd het Musée de la Métallurgie Ardennaise geopend.

## Geografie

De oppervlakte van Bogny-sur-Meuse bedroeg op 1 januari 2021 23,16 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 216,1 inwoners per km².
Château-Regnault-Bogny ligt noordwestelijk in de gemeente langsheen de Maas. Op de oostelijke oever van de Maas ligt Levrézy en zuidelijk daarvan op de westelijke oever Braux.
De onderstaande kaart toont de ligging van Bogny-sur-Meuse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Galerij

* Kapittelkerk Saint-Vivent de Braux
* De Maasvallei met gezicht op Bogny en Monthermé
* Voie Verte Trans-Ardennes, de toeristische fietsroute langs de Maas
* Standbeeld van de Vier Heemskinderen bij de ruïne van château Regnault
* Roche de l'Hermitage
* Musée de la Métallurgie Ardennaise

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Braux. ardennes-archive.com. Geraadpleegd op 24 november 2022.
* ↑ (fr) Musée de la métallurgie ardennaise - Bogny-sur-Meuse (08). museesgrandest.org. Gearchiveerd op 23 november 2022. Geraadpleegd op 23 november 2022.
Bogny-sur-Meuse · Deville · Haulmé · Les Hautes-Rivières · Joigny-sur-Meuse · Laifour · Les Mazures · Montcornet · Monthermé · Renwez · Thilay · Tournavaux
# Bogno

Bogno is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Ticino, en maakt deel uit van het district Lugano. Bogno telt 124 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Agno · Alto Malcantone · Aranno · Arogno · Astano · Bedano · Bedigliora · Bioggio · Bissone · Bogno · Brusino Arsizio · Cademario · Cadempino · Cadro · Canobbio · Capriasca · Carabietta · Carona · Caslano · Certara · Cimadera · Collina d'Oro · Comano · Cureglia · Curio · Grancia · Gravesano · Lamone · Lugano · Magliaso · Manno · Maroggia · Massagno · Melano · Melide · Mezzovico-Vira · Miglieglia · Monteceneri · Morcote · Muzzano · Neggio · Novaggio · Origlio · Paradiso · Ponte Capriasca · Porza · Pura · Rovio · Savosa · Sonvico · Sorengo · Torricella-Taverne · Tresa · Valcolla · Vernate · Vezia · Vico Morcote
# Ilamelmis starmuhlneri

Ilamelmis starmuhlneri is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1973 gepubliceerd door Joseph Delève.
# Ilan Averbuch

Ilan Averbuch (Tel Aviv, 1953) is een Israëlische beeldhouwer.

## Leven en werken

Averbuch werd geboren in Israël, maar kreeg zijn opleiding in Engeland en de Verenigde Staten. Van 1977 tot 1978 bezocht hij de Wimbledon School of Art in Londen en van 1979 tot 1981 de School of Visual Arts in New York. In 1982 ontving hij daar de Rhodes Family Award. Hij sloot zijn kunstopleiding van 1983 tot 1985 af met een studie aan het Hunter College in New York. Van 1985 tot 1986 verbleef hij met een beurs in Berlijn.
Veel van zijn werken kunnen worden gerekend tot de land art. Zijn materialen zijn, in combinatie met steen, onder andere hout, staal, koper, lood, glas en aluminium. Averbuchs werken bevinden zich in de openbare ruimte en collecties in de Verenigde Staten, Canada, Israël, India en Europa.
Averbuch woont en werkt in een voormalig fabriekspand in Long Island City (Queens) in de staat New York. Sinds 1980 doceert hij aan de State University of New York at Stony Brook.

## Werken (selectie)

* She Wolf (1990), Brock University in St. Catharines (Canada)
* Deus ex Machina (1991), Tefen Sculpture Garden (Israël)
* The Last Guard (1992), Teutloff Sammlung in Bielefeld (Duitsland)
* Silent Seas (1992), beeldenpark Sculpture at Schönthal in Schönthal bij Langenbruck (Zwitserland)
* Whispers (1993), Sculpture at Schönthal
* Doubts (1994/95), Herzliya Museum in Herzliya (Israël)
* Terra Incognita (1995), City of Portland (Oregon) (V.S.)
* Divided World (2000), Lavon (Israël)
* Bridges and Reflections (2000), Illinois Central College in Peoria (Illinois) (V.S.)
* The Wing and the Ring (2003), Naharia Meidatech Corporation (Israël)
* The Game (2003), Bar-Ilan Universiteit in Ramat Gan (Israël)
* The Dove Tower and Steps to the Bottom of a Pyramid (2004), University of Connecticut in Mansfield (Connecticut) (V.S.)
* The Dress, the Voice and the Batchelor's Coat (2005), Oregon State Data Center (V.S.)
* Tree in Yehud (2007), HP Corporation Yehud (Israël)
* The Book (2009), Oregon State Data Center (V.S.)

## Fotogalerij

* Silent Seas (1992)
* Whispers (1993)
# In Den Gulden Draeck

In Den Gulden Draeck is een Nederlandse comedyserie van programmaproducent Human Factor TV, uitgezonden door HumorTV. De serie is een parodie op fantasyverhalen. De serie wordt geschreven door Emilio Guzman en Thijs van Domburg. De eerste uitzending was op 9 januari 2014.

## Plot

In de serie zien we de vergaderingen van het avonturiersgilde Het Gilde van de Gulden Draeck. Iedere week gaat de groep op queeste, op zoek naar goud en magische objecten. De kijker ziet echter alleen de vergaderingen die ze aan het eind van de queeste beleggen in herberg Den Gulden Draeck. De serie speelt zich af in het fictieve land Panduloria, dat te vergelijken is met Midden-aarde. Regelmatig schuiven er gasten aan bij de vergadering, die worden gespeeld door diverse gastacteurs.

## Hoofdcast
### Leden van het Gilde

* Jan-Paul Buijs - Theuderic Achtervoet
    een bureaucratische halfling en voorzitter van de vergadering
* Emilio Guzman - Jörgen de Jörgen uit Jörgen
    de nuchtere denker van het gezelschap met oranje huid
* Korneel Evers - Cornolas Rhaec'var
    een elf en over het paard getild krijger
* Walter Crommelin - Proculus de Pastelkleurige
    de machtigste magiër van Panduloria
* Bas Hoeflaak - Donwald Baardhelm (seizoen 1)
    een mopperende en cynische dwerg
* David Lucieer - Arko Broek-Hazenberg (seizoen 1)
    een jonge ridder zonder enige vorm van talent
* Pim van Alten - Nozor Berenbeuker (vanaf seizoen 2)
    een gulzige, maar belezen reus
* Thomas Spijkerman - Widelbert Wispelwey (vanaf seizoen 2)
    een te aanwezige minstreel

### Overig

* Nico van der Knaap - Uni-man
    notulist van de vergaderingen, hij is bijna naakt en vastgeketend aan de muur
* Murth Mossel - Elwin de Verschrikkelijke
    de antagonist van het gilde, bespioneert de vergaderingen met een kristallen bol
* Pieter Klok - Klant aan bar
    Speelt een kleine rol in aflevering 5 van seizoen 2 Uni-Man Origins, Pieter is tevens producent van de serie

## Lijst van afleveringen
### Seizoen 1

* Een nieuw gezicht
* Het bord des overvloeds
* Cornovriendin
    Met een gastrol van Nienke 's Gravemade
* Samenwerken
    Met een gastrol van Rick Paul van Mulligen
* De stagiair
    Met een gastrol van Nils Verkooijen
* Het jaarverslag
* Het Orakel van Appelsteen
    Met een gastrol van Sander van Opzeeland
* Monnik Mark

### Seizoen 2

* Twee nieuwe gezichten
* Lang is hij levend
* De nar
    Met een gastrol van Jan Jaap van der Wal
* Pottelen
* Uni-man origins
    Met een gastrol van schrijver Thijs van Domburg
* Robbie Baret
    Met een gastrol van Merijn Scholten
* Het Gulden Draecken gilde
    Met een gastrollen van Henry van Loon, Thomas Gast, Tim Fransen, Patrick Laureij en schrijver Thijs van Domburg
* De wraeck van de Gulden Draeck

## Externe link

* In Den Gulden Draeck op de website van HumorTV
# Boborykinocultuur

De Boborykinocultuur (Russisch: Боборыкинская культура) was een archeologische cultuur uit het Oeral- en Siberische neolithicum, gedateerd in het 4e millennium voor Christus. Ze werd voor het eerst beschreven in de jaren vijftig van de 20e eeuw door Konstantin Salnikov.
De cultuur werd vernoemd naar de nederzetting Boborykino in het district Sjadrinski van de oblast Koergan, waar de sporen ervan voor het eerst werden ontdekt.

## Verspreiding

De cultuur was verspreid in de oblasten Koergan, Tjoemen en Sverdlovsk. Ook werden sporen van de cultuur gevonden in Noord-Kazachstan (oblast Pavlodar) en de Barabasteppe (oblasten Omsk en Novosibirsk).

## Materiële cultuur

De nederzettingen bevonden zich langs de oevers van rivieren (Tobol, Iset, etc.) en bestonden uit grote verdiepte woningen (tot 56 m² of 7x8 m) met kelders, haarden en waterputten. De palen naast de haarden werden door archeologen geïnterpreteerd als tafels. Er zijn zeldzame vondsten van grote ovale framegebouwen met een oppervlakte tot 180 m². Het gebied van de nederzettingen zelf bedroeg tot 600 m².
De stenen werktuigen werden vertegenwoordigd door bijlen, racloirs, dissels, klingen en pijlpunten. De gebruikte materialen waren vuursteen, kwartsiet, leisteen en jaspis.
Het aardewerk bestond uit kleine (diameter 8 cm, hoogte 16-20 cm) en grote (diameter 36 cm, hoogte 40 cm) vaten met platte bodems. Voor het aanbrengen van de decoraties (zigzaglijnen, golven, ruiten) werden beitels gebruikt, maar geen stempels.

## Economie

De basis van de economie was de jacht. Er zijn geen tekenen van visserij.

## Ontstaan

Het verving de eerdere Kosjkinocultuur, en werd gevormd op basis van de migratie van stammen van de Kelteminarcultuur. Er waren pogingen om de Boborykinocultuur in verband te brengen met de Halafcultuur van West-Azië.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Боборыкинская культура op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bobonong

Bobonong is een dorp in het district Central in Botswana. De plaats telt 19389 inwoners (2011).
# Injo van Joseon

Koning Injo, geboren als Yi Jong, was de zestiende vorst van de Koreaanse Joseondynastie. Hij was de zoon van prins Jeongwon, een zoon van koning Seonjo en zelf ook een gewone prins aan het hof van Joseon. In 1607 kreeg hij de naam Prins Neungyan. Het was Jeongwons half-broer, Gwanghaegun, die in 1608 koning Seonjo opvolgde toen de laatste overleed. Gwanghaegun werd echter afgezet en Injo werd de nieuwe koning van Joseon. Tijdens zijn bewind werd Joseon tweemaal aangevallen door Mantsjoerije wat er uiteindelijk toe leidde dat Joseon jaarlijks tribuut moest bewijzen aan de nieuwe Qing-dynastie in 1636. In 1644 was het de Qing-dynastie die de Chinese Ming-Dynastie overnam.

## Dood van een kroonprins

Onderdeel van de overgave aan Qing was de afspraak dat de beide kroonprinsen naar het hof van Qing moesten. In 1644, toen Qing de Ming-dynastie had overgenomen, keerden beide prinsen terug. Injo's oudste zoon, kroonprins Sohyeon, introduceerde veel nieuwe zaken aan het hof. De conservatieve Injo accepteerde dit niet en op een dag werd de kroonprins dood gevonden, met een ernstige hoofdwonde. Veel mensen probeerden uit te zoeken wat er was gebeurd, maar Injo gebood dat de kroonprins direct begraven diende te worden. Later beschuldigde hij Sohyeons vrouw van verraad en liet haar ombrengen. Sohyeons broer, prins Bongrim, werd de nieuwe kroonprins en volgde later zijn vader op als koning Hyojong van Joseon.

## Nalatenschap

Koning Injo wordt gezien als een zwakke vorst. Een voorbeeld voor politici hoe het niet moet.

## Weltevree

Het was tijdens de regering van koning Injo dat een Nederlander aanspoelde op de Koreaanse kunst. Zijn naam was Jan Jansz. Weltevree en samen met twee collega's werd hij gevangengenomen door de Koreanen. Later was het Weltevree die als tolk diende tussen de Koreanen en het gezelschap van Hendrick Hamel. Weltevree's collega's kwamen om tijdens een van de oorlogen met Mantsjoerije. Weltevree zelf maakte promotie aan het hof en werd een van de koninklijke militaire adviseurs. Hij staat in Korea bekend als Pak Yeon (박연).

## Volledige postume naam

* Koning Injo Gaecheon Joun Jeonggi Seondeok Heonmun Yeolmu Myeongsuk Sunhyo de Grote Korea
* 인조개천조운정기선덕헌문열무명숙순효대왕
* 仁祖開天肇運正紀宣德憲文烈武明肅純孝大王
* Bibliothèque nationale de France: cb161849170 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7506 751X
* Library of Congress Control Number: n85022215
* Système universitaire de documentation: 117855898
* Virtual International Authority File: 226089562
* WorldCat (via VIAF): 226089562
# Injong van Joseon

Koning Injong, geboren als Yi Ho, was de twaalfde vorst van de Koreaanse Joseondynastie. De ambitieuze vorst wilde de corruptie aan het hof aanpakken, maar was te vaak ziek. Hij stierf dan ook al één jaar nadat hij de troon besteeg. Geruchten gaan dat hij vergiftigd was.
Zijn half-broer Myeongjong besteeg de troon na de dood van Injong.

## Volledige postume naam

* Koning Injong Yeongjeong Heonmun Euimu Jangsuk Heumhyo de Grote van Korea
* 인종영정헌문의무장숙흠효대왕
* 仁宗榮靖獻文懿武章肅欽孝大王
* Library of Congress Control Number: n85389648
* Virtual International Authority File: 65473089
* WorldCat (via VIAF): 65473089
# International Data Encryption Algorithm

IDEA, volluit International Data Encryption Algorithm, is een encryptiemethode ontwikkeld in Zwitserland in het begin van de jaren negentig. IDEA gebruikt een sleutellengte van 128 bits en wordt daarom betrouwbaar en veilig geacht, mede omdat er in 2012 geen methodes of strategieën bekend zijn om IDEA te kraken.
IDEA is op een vergelijkbare manier als DES opgebouwd, maar de manipulatie van de bits binnen de stappen van het algoritme zijn veel complexer.
# International Encyclopedia of Systems and Cybernetics

De International Encyclopedia of Systems and Cybernetics is een gezaghebbende encyclopedie voor de systeemtheorie, cybernetica en de wetenschap van complexe systemen, die zowel theorieën als toepassingen bestrijkt in gebieden als techniek, biologie, geneeskunde en sociale wetenschappen. Dit boek werd voor het eerst gepubliceerd in 1997 en was erop gericht om een overzicht te geven over meer dan 40 jaar aan ontwikkelingen op het gebied van systemen en cybernetica.
Dit boek biedt een verzameling van meer dan 3000 trefwoorden en artikelen over systemen en cybernetica. Veel items bevatten citaten van auteurs uit dit onderwerpengebied.
Het boek wordt uitgegeven door de Belgische systemenwetenschapper en diplomaat Charles François met een academische raad met inbegrip van leden, zoals John N. Warfield, Robert Trappl, Ranulph Glanville, Heiner Benking, Anthony Judge, Markus Schwaninger, Gerhard Chroust, GA Swanson en Stuart Umpleby.
De eerste editie verscheen in 1997 met een volume met 450 pagina's door de uitgever KG Saur in München. De tweede editie werd gepubliceerd in 2004 in twee delen met 741 pagina's door dezelfde uitgever. Deze update bestaat uit 1700 artikelen, een aantal van hen met cijfers, tabellen en grafieken, en 1500 literatuurverwijzingen.

## Externe link

* Korte intro in de encyclopedie
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel International Encyclopedia of Systems and Cybernetics op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# BoekenNel

BoekenNel was een vrouwenboekhandel in Eindhoven. Op 21 maart 1981 opende de boekhandel haar deuren aan Kruisstraat 60b. Vanaf 2 februari 1985 was de zaak gevestigd op Grote Berg 11. BoekenNel was de enige feministische boekhandel in Noord-Brabant en heeft bestaan tot 1 januari 1999.

## Oprichting

BoekenNel werd opgericht na een oproep in het Vrouwenhuis van Eindhoven in september 1980. In de tweede feministische golf waren er al in veel steden vrouwenboekhandels opgericht, waaronder Xantippe in Amsterdam, Savannah Bay in Utrecht, Dikke Trui in Groningen en De Feeks in Nijmegen. Omdat in het zuiden van het land zo'n vrouwenboekhandel ontbrak begonnen acht vrouwen de opening van de winkel voor te bereiden: Mia van Haren, Mia Jacobs, Riny Rongen, Ellen Jansen, Marjon Vermeulen, An Derks, Irma den Brabander en Ada Nieuwenhuizen. De vrouwenboekhandel werd gerund door een feministisch collectief (gespeld als kollektief). Deze bestond naast de oprichters uit andere vrijwilligers.

## Activiteiten

De vrouwenboekhandel organiseerde literaire middagen en lezingen die alleen voor vrouwen toegankelijk waren. Onder anderen de schrijfsters Doeschka Meijsing, Astrid Roemer, Renate Dorrestein, Andreas Burnier en Elly de Waard deden hiervoor de zaak aan. Daarnaast initieerde de boekhandel vrouwenboekfestivals en cursussen.

## Opheffing

In 1989 werd het collectief dat de boekhandel bestierde opgeheven. Anja Hoeben en Ria van Extel namen de winkel over als zelfstandige ondernemers. Zij breidden het assortiment uit met reisboeken en wereldliteratuur. Op 1 januari 1999 sloot BoekenNel haar deuren.

## Bron

* Windows of Memory, Anja Jorissen en Ada Nieuwenhuizen (2018)
# Boeken van de Slangenoorlog

De Saga van de Slangenoorlog (Engels: The Serpentwar Saga) is een serie van vier fantasyromans van de Amerikaanse schrijver Raymond E. Feist.
De "Slangenoorlog" uit de titel verwijst naar de Panthatiërs die de oorzaak zijn van de oorlog in het boek.

## De Saga van de Slangenoorlog

* De Schaduw van een Duistere Koningin (Shadow of a Dark Queen)
* De macht van een koopmansprins (The Rise of a Merchant Prince)
* De razernij van een demonenkoning (Rage of a Demon King)
* De scherven van een verbrijzelde kroon (Shards of a Broken Crown)