OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pianosonate nr. 23 (Beethoven)

Pianosonate nr. 23 in f ("Appassionata") van Ludwig van Beethoven, werd gecomponeerd van 1803 tot 1805/06 en uitgegeven te Wenen in 1807. De sonate is opgedragen aan graaf Franz von Brunswick. De bijnaam Appassionata is, zoals bij de meeste werken van Beethoven, niet van de componist zelf.
De sonate bestaat uit drie delen:
1. Allegro assai (ca. 10'): dit eerste deel, in een snelle 12/8-maat, bestaat uit zeer spaarzaam gebruikt thematisch materiaal. De coda is ongebruikelijk lang en bestaat voornamelijk uit arpeggio's die de hele tessituur van de toenmalige piano(forte) innamen. Deze tessituur verklaart ook de keuze voor een f-toonaard: F1 was de laagste noot die op de toenmalige klavieren ter beschikking was.
2. Andante con moto (ca. 5'): Hier krijgen we de voor Beethoven typische variatiereeks te horen. Het thema is een trage, rustige melodie in Des groot, bestaande uit tweemaal acht herhaalde maten. In een eerste variatie blijft de melodie gelijk, maar speelt de linkerhand steeds op de zwakke tijden. In een tweede variatie wordt het thema omspeeld met 16e noten. In variatie 3 worden dit tamelijk vlugge 32e noten, gecombineerd met een dialoog tussen linker- en rechterhand. De vierde variatie herneemt het thema met enkele kleine wijzigingen. Op het einde gaat het over in enkele wervelende septiemakkoorden en leidt zo via een attaca naar het derde deel.
3. Allegro ma non troppo - Presto (ca. 8'): In deze beweging baseert Beethoven zich op een wervelend thema in 16e noten, een beweging die slechts enkele malen onderbroken wordt. Vreemd genoeg instrueert hij hier enkel de tweede helft te herhalen, wat in een sonatevorm erg ongebruikelijk is. In de coda ("presto") introduceert de componist een totaal nieuw, binair, hamerend thema, om in een climax te eindigen.
Deze pianosonate wordt samen met de Waldsteinsonate en Les Adieux tot de grote pianosonates van Beethovens middelste periode gerekend. Het werd zijn meest wervelende pianosonate genoemd, tot later de Hammerklaviersonate zou verschijnen.

## Externe link

* Bladmuziek van de sonate op International Music Score Library Project
* f, opus 2-1
* A, opus 2-2
* C, opus 2-3
* Es, opus 7 (Grand Sonata)
* c, opus 10-1
* F, opus 10-2
* D, opus 10-3
* c, opus 13 (Pathétique)
* E, opus 14-1
* G, opus 14-2
* Bes, opus 22
* As, opus 26 (Dodenmars)
* Es, opus 27-1 (Quasi una fantasia)
* cis, opus 27-2 (Mondschein)
* D, opus 28 (Pastorale)
* G, opus 31-1
* d, opus 31-2 (Sturm)
* Es, opus 31-3
* g, opus 49-1
* G, opus 49-2
* C, opus 53 (Waldstein)
* F, opus 54
* f, opus 57 (Appassionata)
* Fis, opus 78 (À Thérèse)
* G, opus 79
* Es, opus 81a (Les adieux)
* e, opus 90
* A, opus 101
* Bes, opus 106 (Hammerklavier)
* E, opus 109
* As, opus 110
* c, opus 111
# Verschepolder

De Verschepolder is een kleine polder die zich direct ten noorden van Retranchement bevindt. Ze behoort tot de Polders van Cadzand, Zuidzande en Nieuwvliet.
Het is een kleine polder van het Zwin, die slechts 9 ha groot is. Vermoedelijk is het een herdijking van eerder ondergelopen land. In 1438 werd de Verschepolder reeds vermeld als het Varsche polderkin, maar ze is vermoedelijk vóór 1423 – toen de Zandpolder ontstond – ingedijkt.

## Natuurgebied

Begin 2002 trad een ontwikkelingsplan in werking om 13 ha nieuwe natuur te scheppen. Aldus zou een natuurgebied ontstaan dat aansloot bij de Wallen van Retranchement, de Willem-Leopoldpolder en het Zwin. De polder is rijk aan reliëf en het natuurgebied wordt in tweeën gedeeld door de herstelde zeedijk.
De polder is een voortplantingsgebied van de boomkikker en de kamsalamander. Tot de vlinders kan het bruin blauwtje worden gerekend, en libellen zijn: paardenbijter, platbuik, gewone oeverlibel, bloedrode heidelibel, houtpantserjuffer en lantaarntje.
# Parameiropsis amphitriteae

Parameiropsis amphitriteae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Parameiropsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Corgosinho & Martínez Arbizu.
# Ulf

Ulf kan verwijzen naar:
* Ultra Low Floor, een tramtype.
* Ultra low frequency, een bereik uit het radiospectrum met zeer lange golflengten.
* Ulf (rivier), een rivier in de provincie Luik.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ulf en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sulajufferduif

De Sulajufferduif (Ptilinopus mangoliensis) is een vogel uit de familie Columbidae (duiven).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Sula-eilanden, een eilandengroep in Indonesië ten oosten van Sulawesi.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 10-20 duizend volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Sulajufferduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ćmielów (gemeente)

De gemeente Ćmielów is een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Święty Krzyż, in powiat Ostrowiecki.
De zetel van de gemeente is in Ćmielów.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 7942 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Ćmielów 117,7 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 63%
* bossen: 31%
De gemeente beslaat 19,1% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 7942 | 100 | 4068 | 51,2 | 3874 | 48,8 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 67,5 | 67,5 | 34,6 | 34,6 | 32,9 | 32,9 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1182,66 zł.

## Aangrenzende gemeenten

Bałtów, Bodzechów, Opatów, Ożarów, Sadowie, Tarłów, Wojciechowice
# Wereldkampioenschappen schermen 1958

De 14$^{de}$ wereldkampioenschappen schermen werden gehouden in Philadelphia, Verenigde Staten in 1958. De organisatie lag in de handen van de FIE.

## Medailles
### Mannen

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Degen |||||||
| Individueel | Bill Hoskyns | Verenigd Koninkrijk | Edoardo Mangiarotti | Italië | Arnold Tsjernoesjevitsj | Sovjet-Unie |
| Ploegen | Edoardo Mangiarotti Franco Bertinetti Giuseppe Delfino Gianluigi Saccaro Carlo Pavesi Alberto Pellegrino | Italië | Lajos Balthazár Árpád Bárány Tamás Gábor István Kausz | Hongarije | Daniel Dagallier Jacques Guittet Maurice Huet Gérard Lefranc Armand Mouyal René Queyroux | Frankrijk |
| Floret |||||||
| Individueel | Giancarlo Bergamini | Italië | Ferenc Czvikovszki | Hongarije | Bernard Baudoux | Frankrijk |
| Ploegen | Claude Bancilhon Bernard Baudoux Roger Closset Christian d'Oriola Jacques Guittet Claude Netter | Frankrijk | Mark Midler Iouri Roudov Iouri Sissikine German Svesjnikov | Sovjet-Unie | Giancarlo Bergamini Mario Curletto Edoardo Mangiarotti Alberto Pellegrino Antonio Spallino | Italië |
| Sabel |||||||
| Individueel | Jakov Rylski | Sovjet-Unie | David Tyshler | Sovjet-Unie | Jerzy Twardokens | Polen |
| Ploegen | Aladár Gerevich Zoltán Horváth Rudolf Kárpáti Pál Kovács Tamás Mendelényi | Hongarije | Lev Koeznetsov Oemjar Mavlichanov Jakov Rylski David Tyschler | Sovjet-Unie | Jerzy Pawłowski Wojciech Zabłocki Zygmunt Pawlas Andrzej Piątkowski Emil Ochyra Jerzy Twardokens | Polen |

### Vrouwen

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Degen |||||||
| Individueel | Valentina Rastvorova | Sovjet-Unie | Emma Jefimova | Sovjet-Unie | Ildikó Rejtő | Hongarije |
| Ploegen | Galina Gorochova Emma Jefimova Valentina Rastvorova Valentina Proedskova Aleksandra Zabelina | Sovjet-Unie | Astrid Berndt Helmi Höhle Ilse Keydel Helga Volz-Mees Heidi Schmid | West-Duitsland | Kate Delbarre Renée Garilhe Françoise Mailliard Régine Veronnet | Frankrijk |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Sovjet-Unie | 3 | 4 | 1 | 8 |
| 2 | Italië | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 3 | Hongarije | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 4 | Frankrijk | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 5 | Verenigd Koninkrijk | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 | West-Duitsland | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 | Polen | 0 | 0 | 2 | 2 |
| Totaal | Totaal | 8 | 8 | 8 | 24 |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Championnats de monde d'escrime 1958 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
1937 · 1938 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1961 · 1962 · 1963 · 1965 · 1966 · 1967 · 1969 · 1970 · 1971 · 1973 · 1974 · 1975 · 1977 · 1978 · 1979 · 1981 · 1982 · 1983 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2022 · 2023
# Pombal (Alfândega da Fé)

Pombal is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Alfândega da Fé en telt 127 inwoners (2001).
# Pianosonate nr. 22 (Beethoven)

Pianosonate nr. 22 in F majeur, op. 54, is een pianosonate van Ludwig van Beethoven. Hij schreef het stuk, dat circa 12 minuten duurt, in 1804. De sonate heeft slechts twee delen, terwijl een normale sonate er drie of vier telt.

## Onderdelen

De sonate bestaat uit twee delen:
* I In tempo d'un menuetto
* II Allegretto

### In tempo d'un menuetto

Dit is het eerste deel van de sonate. Het stuk staat in F majeur en heeft een 3/4 maat. Een standaard opvoering van dit deel duurt ongeveer 6 minuten.

### Allegretto

Dit is het tweede en laatste deel van de sonate. Het stuk staat ook in F majeur en heeft een 2/4 maat. Gemiddeld duurt dit stuk ongeveer 6 minuten.

## Contrast

De delen van deze sonate staan op verschillende punten lijnrecht tegenover elkaar. Dit doen zij onder andere op de volgende punten:
* Tempo. Het eerste deel is rustig, het tweede is geërgerd.
* Maat. Het eerste deel is driedelig, het tweede is tweedelig.
* Thema's. Het eerste deel heeft twee aparte thema's, het tweede deel heeft één thema.
# Verschijning van de gekruisigde Christus voor de Heilige Begga

De Verschijning van de gekruisigde Christus voor de Heilige Begga is een tekening van Jan Claudius de Cock (1667-1735) uit 1701. Het betreft een ontwerptekening voor een schilderij dat plaats zou krijgen in de Begijnhofkerk te Lier.

## Iconografie

Op de tekening zien we Begga (615-693) afgebeeld als begijn. Begga was de dochter van Pepijn van Landen, hofmeier van het Frankische koninkrijk Austrasië onder de Merovingischekoningen Chlotharius II, Dagobert I en Sigibert III. Haar blik wendt zich naar Christus aan het kruis die omringd wordt door engelen. De keuze voor deze thematiek heeft mogelijks te maken met het feit dat bij aanvang van de 17e eeuw Begga de plaats in neemt van de Heilige Catharina als patrones van het begijnhof.
Vooraan rechts op het tafereel zien we een groep engelen rondom het wapenschild van het hertogdom Brabant afgebeeld. Eén van de engelen houdt de kroon van Begga vast, alluderend naar haar positie als hertogin.
Op de achtergrond vinden we elementen terug uit de klassieke architectuur; zuilen uit de korintisch orde, het cassettenplafond en balusters. Deze elementen verwijzen mogelijk naar de gevel van het paleis waar ze jarenlang verbleef. Haar onthechting van het materiële wordt gesuggereerd door de omvergegooide kist waaruit waardevolle voorwerpen zoals een kroon, juwelen en andere verschijnen.

## Achtergrond

De tekening kwam tot stand nadat Maria Lans, grootjuffrouw van het begijnhof te Lier een geschilderd hoogaltaar voor de apsis van de Begijnhofkerk van Lier bestelde. Verschillende kunstenaars maakten een ontwerp om de opdracht binnen te halen, waaronder ook deze van Jan Claudius de Cock. Het zal uiteindelijk echter Jan Erasmus Quellinus worden die de opdracht mocht uitvoeren en in 1711 het werk uitvoerde. Beide ontwerpen hadden de heilige Begga die voor Jezus Christus verschijnt als thematiek en ook in de compositie zijn er weinig verschillen waar te nemen. Jan Claudius de Cock wilde zijn aanspraak op de opdracht in de verf zetten door het blad links onderaan met Joan. Claudius de Cock Statuarius et pictor/invenit et delineavit A D(omin)us 1707 te ondertekenen. En noemde zich pictor (schilder) alhoewel hij gekend was als beeldhouwer, tekenaar en etser en nauwelijks als schilder. Tot op vandaag wordt het uiteindelijk schilderij zoals uitgevoerd door Quellinus bewaart in de Begijnhofkerk.

## Geschiedenis

In 2017 verwierf de Koning Boudewijnstichting via het Fonds Léon Courtin-Marcelle Bouché deze tekening waarna het in bruikleen werd toevertrouwd aan het Stedelijk Museum Wuyts-Van Campen en Baron Caroly te Lier. Hier wordt het werk publiek tentoongesteld als onderdeel van de vaste collectie.
* Verschijning van de gekruisigde Christus voor de Heilige Begga op Erfgoed!
* ↑ Hugo Vanden Bossche, Begijnen en Heiligen, Overgenomen uit: Begijnhofkrant 49 (2015)
# Parablax moorda

Parablax moorda is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Calder.
# Sulakoekoeksduif

De sulakoekoeksduif (Turacoena sulaensis) is een vogel uit de familie Columbidae (duiven). Eerder werd deze soort beschouwd als een ondersoort van de witmaskerkoekoeksduif (T. manadensis).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Soela-eilanden, een eilandengroep in ten oosten van Sulawesi (Indonesië).
* ↑ (en) Sulakoekoeksduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2020) - IOC World Bird Names (version 10.1)
# Émile Sacré (zeiler)

Émile Sacré was een Frans zeiler.
Sacré won tijdens de Olympische Zomerspelen 1900 de gouden medaille in de 0-½ ton klasse.

## Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1900 | Parijs | 1 0-½ ton wedstrijd 2 4e open klasse |
* (en) Profiel van Émile Sacré op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Polenšak

Polenšak, Duitse naam Polenschak, is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Dornava in de NUTS-3-regio Podravska. De plaats telde 169 inwoners op 1 januari 2020.
# Pianosonate nr. 26 (Beethoven)

Pianosonate nr. 26 in Es majeur, op. 81a, is een pianosonate van Ludwig van Beethoven. Het stuk is gedurende 1809 tot 1810 geschreven en duurt circa 14 minuten. De bijnaam van de sonate is "Les Adieux". Beethoven componeerde het stuk voor zijn mecenas aartshertog Rudolph. Toen hij op 4 mei 1809 vluchtte voor het Franse leger samen met zijn keizerlijke familie, schreef Beethoven een afscheidsstuk voor hem. Dit werd het eerste deel van de sonate. Later componeerde hij ook de twee laatste delen, het weg zijn, tijdens de afwezigheid van Rudolph en het weerzien, naar aanleiding van de terugkomst van Rudolph.

## Onderdelen

De sonate bestaat uit drie delen:
* I Das Lebewohl (Les Adieux - Het afscheid): Adagio - Allegro
* II Abwesenheit (L'Absence - De afwezigheid): Andante espressivo
* III Das Wiedersehen (Le Retour - De terugkeer): Vivacissimamente

### Adagio - Allegro

Dit is het eerste deel van de sonate. De sonate opent adagio in een 2/4 maat met een motief van drie akkoorden, waarboven Le-be-wohl geschreven staat. Op dit motief zijn zowel het eerste, als het tweede thema gebaseerd. Op het moment dat de introductie voorbij is en de expositie begint, verandert de maat naar 2/2 en gaat het stuk over naar allegro. Het stuk duurt circa 7 minuten.

### Andante espressivo

Dit is het tweede deel van de sonate. Het stuk heeft een 2/4 maat en duurt circa 3 minuten.

### Vivacissimamente

Dit is het derde en laatste deel van de sonate. Dit stuk heeft, net als het eerste deel, een sonatevorm. Het begint vrolijk in 6/8 maat in Bes majeur. Voordat het tweede thema komt, heeft het stuk een verbindingsdeel dat van Ges majeur, naar F majeur gaat. Het stuk duurt ongeveer 4 minuten.
# Vierverlaten

Vierverlaten is een gehucht met 135 inwoners ten westen van Hoogkerk in de gemeente Groningen, in de Nederlandse provincie Groningen.
Het plaatsje is gelegen op de plek waar het Hoendiep de scheiding vormt met het zuidelijke Koningsdiep en het noordelijke Aduarderdiep.
De naam verwijst naar de vier (dat wil zeggen twee paar) sluisdeuren van het verlaat (= schutsluis) in het Hoendiep aan de westzijde van het Koningsdiep en niet, zoals wel wordt gedacht, naar vier verschillende sluizen die hier zouden hebben gelegen. Het is ook wat onwaarschijnlijk dat er in alle vier armen van het kruispunt van kanalen een sluis heeft gelegen. Eén of twee is feitelijk genoeg, en het water dat via het Koningsdiep vanuit Drenthe kwam moest ongehinderd kunnen doorstromen.
Dat er naast een sluis met de naam Pannekoeksverlaat een tweede sluis heeft gelegen, bewijst de naam Kinderverlaat, die overgegaan is op een brug over het Aduarderdiep. Deze sluis lag eveneens in het Hoendiep en wel aan de oostzijde van het Aduarderdiep. Van sluizen op de plek is nu niets meer terug te vinden.
Ten noorden van het gehucht ligt de Zuidwendinger Molen, een poldermolen uit 1819.
In april 2017 is ten noorden van het dorp een coöperatief zonnepark gerealiseerd met 7.777 zonnepanelen. Bij opening was dit het grootste zonnepark van de stad Groningen, wat zo bleef tot de opening van zonnepark Woldjerspoor in september 2017.
Stad: Groningen Dorpen: Garmerwolde · Glimmen · Haren · Harkstede (gedeeltelijk) · Lageland · Lellens · Meerstad · Noordlaren · Onnen · Sint-Annen · Ten Boer · Ten Post · Thesinge · Winneweer · Woltersum Buurtschappen: Achter-Thesinge · Boltklap · Bouwerschap · Bovenrijge · Dilgt · Dorkwerd · Engelbert · Emmerwolde · Essen · Euvelgunne · Felland · Harendermolen · Hemert · Hemmen · Hoogkerk · Leegkerk · Hoornsedijk · Klein Harkstede · Kröddeburen · Lageweg · Lutjewolde · Middelbert · Noorddijk · Noorderhoogebrug · Oosterdijkshorn · Oosterhoogebrug · Oude Roodehaan · Paterswolde (deels) · Ruischerbrug · Roodehaan · Slaperstil · Steerwolde · Vierverlaten · Wittewierum · Zevenhuisjes Provincie Groningen: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Parablax ingwa

Parablax ingwa is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Calder.
# Sweet Dreams (BZN)

Sweet Dreams is een album op cd en MC uitgebracht door BZN in 1993. Dit album werd beloond met platina, en stond 27 weken in de Mega Album top 100, waarvan 1 week op nummer 1. Op het album staan onder andere de twee Top 40 hits Quiereme Mucho en Desanya.
De special Sweet Dreams werd opgenomen in Zuid-Afrika. BZN maakte tijdens deze special ook 6 optredens in Zuid-Afrika en Namibië, veel persconferenties en interviews. Dit was samen met het in 1987 uitgebrachte album Visions de basis voor de populariteit van deze band in Zuidelijk Afrika. Sweet Dreams werd, buiten Nederland, ook in Zuid-Afrika en Zimbabwe uitgebracht.

## Tracklist

* Quiereme mucho (mi amor) [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* Desanya [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* Bienvenue [D. Plat/J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* My sweet dream [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* Conquistador [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* Nights in Argentina [D. Plat/J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* Kiss and make me glow [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp/D. v.d. Horst]
* Goodbye my love, adieu my friend [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp/D. v.d. Horst]
* Do you remember [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* The queen of country [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* Is everything in vain? [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* My number one [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
* Desanya (instrumental) [J. Veerman/J. Keizer/J. Tuijp]
# Umm al-Fahm

Umm al-Fahm (Arabisch:أمّ الفحم, Hebreeuws: אֻם אל-פַחְם) is een Israëlische stad die gelegen is in het oosten van het district Haifa bij de Groene Lijn. De bevolking bestaat uitsluitend uit Israëliërs van Palestijnse afkomst, evenals de andere steden in de zogenoemde Driehoek in Israël.

## Straatnamen

Verreweg de meeste straten in Umm al-Fahm hebben geen namen maar nummers. Dat is het gevolg van onenigheid met het ministerie van Binnenlandse Zaken over namen die door de Palestijns-Israëlische gemeenschap aangedragen worden. Het betreft namen van Palestijnse iconen, zoals verzetsdichter Mahmoed Darwiesj of Nobelprijswinnaar (samen met Yitzhak Rabin en Shimon Peres) Yasser Arafat. De landelijke overheid accepteert deze namen niet, hetgeen problemen oplevert voor de postbezorging. Uitwijken naar postbussen is niet mogelijk, want daar zijn er te weinig van. In februari 2018 zei Knessetlid Jabarin, uit Umm al-Fahm, hierover: De Israëlische afwijzing van deze zaak maakt deel uit van een beleid dat erop gericht is ons onze Palestijnse nationale identiteit te ontzeggen en ons Palestijns verhaal met de namen van onze leiders uit te wissen om te voorkomen dat toekomstige generaties over hen zouden leren.
# Émile Seeldrayers

Émile Seeldrayers (Gent, 24 januari 1847 - Brussel, 21 mei 1933) was een Belgisch schilder.

## Levensloop

Seeldrayers liep school aan het College van de paters Jozefieten te Melle. Later studeerde hij aan de kunstacademie van Düsseldorf.
Daarnaast was hij een van de oprichters van Ixelles Football Club. Van deze club werd hij in 1894 tevens voorzitter.
Zijn zoon Fritz werd architect en zijn andere zoon Rodolphe was onder meer voorzitter van het BOIC, de KBVB en de FIFA.

## Werken

* Cliniek in de veeartsenijschool
* De processie ter ere van de 300ste verjaardag van de pacificatie van Gent (1896)
* Het kunstenaarsatelier
* Het moederhuis (1896)
* Oriëntalistisch stadsbeeld
* Portret mej. Lambrich
* (de) Fiche Emile Seeldrayers, ArtNet.de
* ↑ Fiche Emile Seeldrayers, RKD
* 1 2 D'HOKER Mark, RENSON Roland & TOLLENEER Jan, Voor lichaam & geest: katholieken, lichamelijke opvoeding en sport in de 19de en 20ste eeuw (p.101), Katholiek Documentatie- en Onderzoekscentrum (Universitaire Pers Leuven) (1994), ISBN 9061866154
* 1 2 3 DESWERT Kurt, Brussel en het WK: Rodolf Seeldrayers, BRUZZ, 4 juli 2018
* ↑ LYBAERT Karel, XXXIVe driejaarlijksche Tentoonstelling van Schoone Kunsten te Gent (p.563), De Vlaamsche Kunstbode, 1889
* ↑ (en) Fiche 'The procession celebrating the 300th anniversary of the pacification of Ghent' van Emile Seeldrayers, ArtNet.com
* ↑ (en) Fiche 'An artist's studio' van Emile Seeldrayers, ArtNet.com
* ↑ (en) Fiche 'Maternité' van Emile Seeldrayers, ArtNet.com
* ↑ (en) Fiche 'Vue de Ville orientaliste' van Emile Seeldrayers, ArtNet.com
* ↑ LYBAERT Karel, XXXIVe driejaarlijksche Tentoonstelling van Schoone Kunsten te Gent (p.517), De Vlaamsche Kunstbode, 1889
# Wim Kras

Wim Kras (Volendam, 5 februari 1944 – aldaar, 14 februari 2023) was een Nederlands voetballer. Hij kwam zijn hele loopbaan uit voor Volendam en speelde meestal op de rechtsbuitenpositie.

## Loopbaan

Kras maakte op 22 november 1959 in een thuiswedstrijd tegen Ajax zijn debuut voor Volendam, dat destijds werd getraind door Ger Stroker. Met 15 jaar en 290 dagen is hij de jongste speler in de Eredivisie ooit. In zijn eerste seizoen speelde hij acht wedstrijden. Op 15 mei 1960 scoorde hij in een wedstrijd tegen MVV zijn eerste doelpunt, waarmee hij tevens de jongste doelpuntenmaker in de Eredivisie ooit werd (16 jaar en 100 dagen). Zijn ploeg degradeerde dat jaar echter naar de Eerste divisie.
Kras kwam tot 1973 uit voor Volendam. In deze periode maakte hij 90 competitiedoelpunten. In zijn laatste seizoenen was hij aanvoerder. Kras werd tussen 1960 en 1962 enkele keren geselecteerd voor het Nederlands elftal voor spelers onder de 18 jaar en nam deel aan het Europees kampioenschap voetbal onder 18 - 1962.
Kras is de vader van Wim Kras jr., die tussen 1990 en 1993 voor Volendam uitkwam. Ook zijn broer Kees Kras en neef Ruud Kras speelden in het eerste elftal van Volendam.
Wim Kras overleed negen dagen na zijn 79e verjaardag. Vier dagen later werd het Kras Stadion van FC Volendam eenmalig omgedoopt tot "Wim Kras Stadion" om Wim te eren.
# Polenzko

Polenzko is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Anhalt-Bitterfeld. Polenzko telt 311 inwoners.