OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gieysztoria euchroa

Gieysztoria euchroa is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Gieysztoria, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Dalyelliidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Gieysztor.
# Gieysztoria complicata

Gieysztoria complicata is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Gieysztoria, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Dalyelliidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Fuhrmann.
# Gerard Walden

Gerard Walden, pseudoniem van Gerardus Alfonsus Kaldewaaij (Amsterdam, 21 februari 1909 – aldaar, 23 februari 2005), was een Nederlands acteur en revueartiest.
Gerard Walden, een broer van Willy, begon zijn loopbaan als revueartiest in 1934 bij Louis en Heintje Davids. Nog vóór de Tweede Wereldoorlog werkte hij samen met Johan Kaart en in de Sleeswijk-revue.
Later werkte hij met de producer, regisseur en manager Frans Muriloff, en had hij een eigen gezelschap met Herman Tholen en Herbert Joeks. In 1943 en 1944 maakte Toon Hermans deel uit van zijn gezelschap. Samen met zijn vrouw Berry Kievits (1912-2002) verzorgde hij vanaf 1949 eigen revue- en variété-avonden. Aan het einde van de jaren '70 en aan het begin van de jaren '80 werkte Walden nog als acteur bij het Theater van de Lach van John Lanting. Tot op hoge leeftijd bleven Gerard Walden en zijn echtgenote voorstellingen geven in bejaarden- en verpleegtehuizen.
Gerard Walden overleed enkele jaren na Willy en kort na zijn 96e verjaardag. Hij werd begraven in het familiegraf van Kaldewaaij op Begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam.
# Ahrensfelde (Brandenburg)

Ahrensfelde is een gemeente in de Duitse deelstaat Brandenburg, en maakt deel uit van het Landkreis Barnim. Ahrensfelde ligt net buiten Berlijn en telt 13.959 inwoners.
De huidige gemeente ontstond in oktober 2003 door de samenvoeging van Ahrensfelde, Blumberg, Eiche, Lindenberg en Mehrow; tot oktober 2004 droeg de gemeente de naam Ahrensfelde-Blumberg. In 1990 verloor de gemeente Ahrensfelde een deel van haar grondgebied aan Berlijn; hierbij ging het om een deel van het nieuwbouwgebied Berlin-Marzahn dat zich tot buiten de stadsgrenzen uitstrekte. Deze wijk draagt net als de gemeente waartoe hij aanvankelijk behoorde de naam Ahrensfelde.
De gemeente telt drie spoorwegstations: Ahrensfelde Nord, Ahrensfelde Friedhof en Blumberg, alle gelegen aan de Wriezener Bahn (Berlin-Lichtenberg - Werneuchen). Het station Ahrensfelde, tegenwoordig eindpunt van de Berlijnse S-Bahn, bevindt zich net buiten de gemeentegrenzen, hetgeen al voor de grenscorrectie van 1990 het geval was.

## Plaatsen in de gemeente Ahrensfelde

* Ahrensfelde,
* Blumberg
** Elisenau
* Eiche
* Lindenberg
** Neu-Lindenberg
** Klarahöh
* Mehrow
** Trappenfelde

## Demografie

* Ontwikkeling van de bevolking sinds 1875 binnen de huidige grenzen (blauwe lijn: Bevolking; stippellijn: Vergelijking van de ontwikkeling van de bevolking van de deelstaat Brandenburg, Grijze achtergrond: tijdens de nazi-regering, Rode achtergrond: tijdens de communistische regering)
* Recente ontwikkeling van de bevolking (blauwe lijn) en prognoses
| Jaar | Inwoners |
| 1875 | 2 766 |
| 1890 | 3 130 |
| 1910 | 3 320 |
| 1925 | 3 477 |
| 1933 | 5 041 |
| 1939 | 6 766 |
| 1946 | 7 055 |
| 1950 | 7 711 |
| 1964 | 7 178 |
| 1971 | 6 918 |
| Jaar | Inwoners |
| 1981 | 5 674 |
| 1985 | 5 438 |
| 1989 | 5 043 |
| 1990 | 5 036 |
| 1991 | 5 154 |
| 1992 | 5 309 |
| 1993 | 5 389 |
| 1994 | 5 999 |
| 1995 | 6 494 |
| 1996 | 6 697 |
| Jaar | Inwoners |
| 1997 | 7 701 |
| 1998 | 8 559 |
| 1999 | 9 640 |
| 2000 | 10 612 |
| 2001 | 11 130 |
| 2002 | 11 553 |
| 2003 | 12 128 |
| 2004 | 12 538 |
| 2005 | 12 848 |
| 2006 | 13 040 |
| Jaar | Inwoners |
| 2007 | 13 006 |
| 2008 | 13 090 |
| 2009 | 13 114 |
| 2010 | 13 028 |
| 2011 | 12 727 |
| 2012 | 12 761 |
| 2013 | 12 769 |
| 2014 | 12 856 |
| 2015 | 12 954 |
| 2016 | 13 068 |
| Jaar | Inwoners |
| 2017 | 13 307 |
| 2018 | 13 543 |
| 2019 | 13 843 |
| 2020 | 13 959 |
Gegevensbronnen worden beschreven in de Wikimedia Commons.
* 1 2 (de) Bevölkerung im Land Brandenburg nach amtsfreien Gemeinden, Ämtern und Gemeinden 31. Dezember 2020 (PDF-bestand; 950 KB)
* ↑ Gegevensbronnen worden beschreven in de Wikimedia Commons Population Projection Brandenburg at Wikimedia Commons. Gearchiveerd op 18 juli 2021.
* ↑ Population Projection Brandenburg at Wikimedia Commons. Gearchiveerd op 18 juli 2021.
# Gerd Binnig

Gerd Karl Binnig (Frankfurt am Main, 20 juli 1947) is een Duits natuurkundige. In 1986 ontving hij samen met Heinrich Rohrer de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor hun ontwerp van de rastertunnelmicroscoop.

## Biografie

Gerd Binnig werd geboren in Frankfurt am Main als de zoon van werktuigbouwkundige Karl Franz Binnig en Ruth Bracke. In 1966 haalde hij zijn schooldiploma aan het Rudolf-Koch-Gymnasium in Offenbach am Main. Hij studeerde aan de Goethe universiteit in Frankfurt, waar hij in 1978 promoveerde in de natuurkunde met een proefschrift over "Tunnelspektroskopie an supraleitendem (SN)$_x$" (Tunnelspectroscopie aan supergeleidend (SN)$_x$).
In 1978 accepteerde hij een aanbod van IBM om te komen werken bij het IBM onderzoekscentrum in Rüschlikon nabij Zürich. Daar ontwikkelde hij in 1981 samen met de Zwitser Heinrich Rohrer de Scanning Tunneling Microscope (rastertunnelmicroscoop). Samen ontwikkelden zij daaropvolgend de atoomkrachtmicroscoop, een instrument waarmee in tegenstelling tot de rastertunnelmicroscoop ook elektrisch niet-geleidende materialen kunnen worden bekeken.
Van 1986 tot 1988 was Binnig gasthoogleraar aan de Stanford-universiteit. In 1994 richtte hij de firma "Delphi2 Creative Technologies GmbH" op die later haar naam veranderde in "Definiens GmbH" en daarna in "Definiens AG". Definiens AG is gevestigd in München. Uit dit bedrijf kwam "Definiens Imaging GmbH" voort, dat software ontwikkelt die in staat is om uit beelden objecten te herkennen.

## Erkenning

Hij kreeg de Otto-Klung-Preis als beste Duitse natuurwetenschapper in de natuurkunde in 1983. In 1986 kregen Binnig en Rohrer samen met Ernst Ruska de Nobelprijs voor de natuurkunde. Daarnaast ontving Binnig samen met Rohrer nog enkele wetenschapsprijzen, waaronder de EPS Europhysics Prize (1984), de King Faisal Prize (1986) en de Elliott Cresson Medal (1987) van het Franklin Institute. In 1994 werden ze opgenomen in National Inventors Hall of Fame. In 1998 werd hij onderscheiden met de Maximiliaansorde voor Wetenschap en Kunst.

## Werken

Dit is een beknopte selectie uit de boeken, artikelen en patenten van Binnig:
* Gerd Binnig en Heinrich Rohrer: Gerät zur rasterartigen Oberflächenuntersuchung unter Ausnutzung des Vakuum-Tunneleffekts bei kryogenischen Temperaturen, Europäische Patentanmeldung 0 027 517, Priorität: 20. September 1979 CH 8486 79
* Gerd Binnig, Heinrich Rohrer, C. Gerber en E. Weibel: Tunneling through a Controllable Vacuum Gap, Appl. Phys. Lett. 40, 178 (1982)
* G. Binnig, H. Rohrer, C. Gerber, E. Weibel: Surface studies by scanning tunneling microscopy. Phys. Rev. Lett. 49/1, S. 57 – 61 (1982)
* Aus dem Nichts. Über die Kreativität von Natur und Mensch. (1997), ISBN 349221486X
* (en) Autobiografie van Gerd Binnig
* Newton, David E. (1995). "Gerd Binnig". Notable Twentieth-Century Scientists. Detroit: Gale Research Inc..
# Gercy

Gercy is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 315 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vervins.

## Geografie

De oppervlakte van Gercy bedraagt 6,4 km², de bevolkingsdichtheid is 49,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Gercy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Agra honesta

Agra honesta is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Chaudoir.
# Hemihypertrofie

Hemihypertrofie is een eenzijdige groeiafwijking (hypertrofie) van een of meer delen van het lichaam. Dit syndroom komt onder andere vaak voor bij personen die lijden aan het syndroom van Beckwith-Wiedemann (BWS).
Hemihypertrofie kan worden onderverdeeld in drie vormen:
* complexe hemihypertrofie, waarbij een gehele lichaamshelft is aangedaan
* eenvoudige hemihypertrofie, waarbij een of twee ledematen zijn aangedaan
* hemifaciale hypertrofie, waarbij het aangezicht, hoofd en aanverwante structuren zijn aangedaan
Asymmetrische groei van het hoofd is meestal vanaf de geboorte zichtbaar. Er zijn vooralsnog geen eenduidige gegevens beschikbaar ter voorkoming van de aandoening.
# Callidiopis mutica

Callidiopis mutica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Lacordaire.
# Louise van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg

Louise Caroline Juliana van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg (Kiel, 6 januari 1858 - Marburg, 2 juli 1936) was een Duitse prinses.
Zij was de dochter van Frederik II van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg en Adelheid van Schaumburg-Lippe.
Op 29 april 1891 trouwde ze met George Victor van Waldeck-Pyrmont (de vader van de Nederlandse koningin Emma) die sinds 1888 weduwnaar was van Helena van Nassau). Derhalve was Louise de stiefmoeder van de 7 maanden jongere Emma, stiefgrootmoeder van koningin Wilhelmina en vanaf 1909 zelfs de stief-overgrootmoeder van Juliana. Ze overleed anderhalf jaar vóór de geboorte van haar stief-achterachterkleinkind Beatrix. Daar komt bij dat ze 41 jaar jonger was dan haar stief-schoonzoon Willem III, die reeds overleden was toen zij met de vader van koningin Emma huwde. Louise overleefde meerdere kinderen van haar echtgenoot, die in feite haar leeftijdsgenoten waren.
Het paar kreeg één zoon, Walraad Frederik (1892-1914)
# Flaach

Flaach is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Zürich, en maakt deel uit van het district Andelfingen. Flaach telt 1196 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Andelfingen · Benken · Berg am Irchel · Buch am Irchel · Dachsen · Dorf · Feuerthalen · Flaach · Flurlingen · Henggart · Kleinandelfingen · Laufen-Uhwiesen · Marthalen · Ossingen · Rheinau · Stammheim · Thalheim an der Thur · Trüllikon · Truttikon · Volken
* Gemeinsame Normdatei: 4236833-9
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 000022
* MusicBrainz: cd5a3f14-3dcf-4f15-883f-0a074a26d7e7
* Virtual International Authority File: 246612202
* WorldCat (via VIAF): 246612202
# Carenum simile

Carenum simile is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Macleay.
# Larvicide

Een larvicide of larvacide is een chemisch bestrijdingsmiddel, dat tot doel heeft larven van insecten te doden. Larviciden worden vooral ingezet tegen larven van steekmuggen (Culicidae).
Veelgebruikte larviciden zijn onder andere temefos (C$_{16}$H$_{20}$O$_6$P$_2$S$_3$), methopreen (C$_{19}$H$_{34}$O$_3$) en, in mindere mate, DDT (C$_{14}$H$_9$Cl$_5$).
# Coppin (orgelbouwers)

Coppin was een geslacht van orgelbouwers van Frans-Waalse afkomst, werkzaam in de 18de eeuw en 19de eeuw. De belangrijkste leden zijn: François-Joseph (gestorven circa 1772) en diens zoon Antoine (Nijvel, 2 april 1767 - overleden in 1837).

## Orgelbouwstijl

François-Joseph Coppin was aanvankelijk gevestigd in Yvoir. Rond 1762 vestigde hij zich in Nijvel. Een driemanualig orgel (1763) dat nu in Idegem staat, is het grootste van hem bekende instrument. Verder bevinden zich instrumenten in de Sint-Stefanuskerk van Eigenbrakel (1768) en in Betekom. Zijn dochter was gehuwd met de orgelmaker Adrien Rochet.
Antoine Coppin, zoon van François-Joseph, specialiseerde zich in kleine rococo-orgels. Zijn zin voor traditie en zijn persoonlijkheid zijn opvallend in de drie - nog grotendeels bewaard gebleven - viervoetorgels te Brussegem-Ossel (1817), Brussegem-Oppem (1831) en Brussegem Sint-Stefanuskerk (1837). Qua techniek en klankideaal zijn de instrumenten van de orgelmakers Coppin nauw verwant met de instrumenten van orgelmaker Adrien Rochet. Het klankideaal van deze meesters verraden invloed van de Forceville-school. Samen met zijn schoonbroer Adrien Rochet sluit Antoine Coppin de periode van het Brabantse rococo-orgel af. Rochet nam blijkbaar de grotere instrumenten voor zijn rekening, Coppin bij voorkeur de kleinere.

## Literatuur

* Ghislain POTVLIEGHE, Coppin, in: Winkler Prins Encyclopedie van Vlaanderen, Deel 2, Elsevier Sequoia, Brussel, 1973, p.186-187
* Flor PEETERS, Maarten Albert Vente, Ghislain POTVLIEGHE, e.a., De orgelkunst in de Nederlanden van de 16de tot de 18de eeuw, Gaade/Amerongen, 1984, p.301-302
* Patrick ROOSE, Adrien-Joseph Rochet (1749-1823). 'Organarius Nivellae'. In: Orgelkunst, jg. 38, nr. 150, september 2015
Van Belle · Berger · Andries-Jacob Berger · Dominique I Berger · Bremser · Corneille Cacheux · De Lannoy · Antoon van Elen · Jacob van Eynde · Jean-Baptiste Forceville · Hans Goltfuss · Jean-Joseph vander Haeghen · Nicolaas van Hagen · Nicolaas Helewout · Familie Niehoff · Willem Hermans · Hooghuys · Langhedul · Egidius Le Blas · Loret (familie) · Christiaan Penceler · Van Peteghem · Guillaume Robustelly · Jean le Royer · Andries Severijn · Theodoor Smet · Hans Suys
Familie Anneessens · Charles Anneessens · Jules Anneessens · Pieter-Hubertus Anneessens · Frans Boon · Arnold Clerinx · George Cloetens · Gebroeders Decap Antwerpen · Frans Decap · Delhaye · Familie Delmotte · De Volder · Philippe Forrest · Hooghuys · Kerckhoff · Loncke · Loret (familie) · Leo Lovaert · Mortier · Joris Potvlieghe · Pierre Schyven · Theodoor Smet · Gebroeders Van Bever · Pieter-Adam Van Dinter · Charles Louis Vanhoutte · Van Peteghem · Familie Verbeeck · Vereecken · Wim Winters
# Conthey (gemeente)

Conthey is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Wallis, en maakt deel uit van het district Conthey. Conthey telt 8.195 inwoners.

## Geschiedenis

In de Middeleeuwen behoorde Conthey tot het hertogdom Savoye.
Tot 1880 maakte Vétroz deel uit van de gemeente Conthey.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Ardon · Chamoson · Conthey · Nendaz · Vétroz
* Gemeinsame Normdatei: 4313661-8
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002672
* Library of Congress Control Number: n83237171
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007555091105171
* Virtual International Authority File: 139599052
* WorldCat (via VIAF): 139599052
# Contheyla daula

Contheyla daula is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door West.
# Laphria motodomariensis

Laphria motodomariensis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Matsumura.
# Langegambiet

| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
Het Langegambiet is in de opening van een schaakpartij een variant in het Tweepaardenspel, te vinden in de koningspionopening. Het gambiet is ingedeeld bij de open spelen en is genoemd naar Max Lange.
Het heeft de beginzetten: 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lc4 Pf6 4.d4 exd4 5.0-0 Lc5.
Eco-code C 55.

## Externe link

* (en) partijen
# Langegracht (Maarssen)

De Langegracht is een straat op de oever(wal) van de Vecht in het Nederlandse dorp Maarssen. De Langegracht begint bij de Zandweg en loopt tot aan de Herengracht waarin hij bij de Evert Stokbrug overgaat (ter hoogte van de Kaatsbaan). Aan de Langegracht bevinden zich talrijke monumentale panden.

## Fotogalerij

* Langegracht 47 te Maarssen
* Langegracht 46 te Maarssen
* Langegracht 45 te Maarssen
* Langegracht 44 te Maarssen
* Langegracht 43 te Maarssen
* Langegracht 42 te Maarssen
* Langegracht 41 te Maarssen
* Langegracht 38 te Maarssen
* Langegracht 36 te Maarssen
* Langegracht 4 te Maarssen
* ↑ De Vecht en de Langegracht te Maarssen uit het oosten - Het Utrechts Archief
* Film Herengracht, de Vecht met klapbrug en de Schippersgracht te Maarssen, 1945-1950 - Het Utrechts Archief
* Film Maarssen, Vecht met de Heilig Hartkerk ca. 1910 - Het Utrechts Archief
* Diverse foto's Langegracht in Maarssen - Het Utrechts Archief
Binnenweg · Bolensteinsestraat · Bolensteinseweg · Breedstraat · Diependaalsedijk · Herengracht · Kaatsbaan · Kerkweg · Langegracht · Nassaustraat · Parkweg · Raadhuisstraat · Schippersgracht · Wilhelminaweg · Zandpad
# Langegracht (Amersfoort)

De Langegracht is een gracht en straat in de Nederlandse stad Amersfoort. Samen met de in het verlengde liggende Kortegracht doorkruist de Langegracht de oude kern van de stad, dat wil zeggen het deel van het centrum binnen de eerste stadsmuur, van het zuidoosten naar het noordwesten. De Langegracht loopt van de Langestraat tot de Breestraat en is ongeveer 330 meter lang.

## Geschiedenis

Het oude centrum van Amersfoort is gelegen op een uitloper van de Utrechtse Heuvelrug. Oorspronkelijk stroomde de rivier de Eem ten oosten van deze heuvel langs. Rond 1200 werd deze bocht afgesneden met de aanleg van de Kortegracht en Langegracht. In het gebied tussen deze gracht en de rivier ontstond de eerste bebouwing van Amersfoort. Het doel van de aangelegde gracht was de versnelling van de waterafvoer uit het natte gebied. Daarnaast had hij samen met de Eem waarschijnlijk een rol in de verdediging van de nederzetting. In de tweede helft van de 13e eeuw is men, na het verkrijgen van stadsrechten in 1259, begonnen met de aanleg van een stenen stadsmuur en werd de Langegracht waarschijnlijk aan de noordzijde afgesloten met een waterpoort. De oudste vermelding van de straatnaam is uit 1411.
De vele brouwerijen in Amersfoort gebruikten de Lange- en Kortegracht als bron voor brouwwater. Langs de waterkant werden hijsbomen (putstoelen of sprengels genoemd) geplaatst om het ophalen van het water te vergemakkelijken.

## Fotogalerij

* Langegracht 12 (rijksmonument)
* Elleboogkerk, Langegracht 36 (rijksmonument)

## Literatuur

* (nl) Brongers, J.A. (1998) – Historische Encyclopedie van Amersfoort, Amersfoort: Filatop.
* (nl) Kemperink, R.M., B.G.J. Elias (redactie) (2009) – 'Bruit van d'Eem'. Geschiedenis van Amersfoort, Utrecht: Uitgeverij Matrijs.
# Lamprotatus duplicatus

Lamprotatus duplicatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Kamijo.
# Lamprotatus hikosanus

Lamprotatus hikosanus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Kamijo.
# Lamprotatus microsphaereus

Lamprotatus microsphaereus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Förster.
# Lac-operon

Het lac-operon is een operon dat voor de regulatie van de afbraak van lactose zorgt en voorkomt in onder andere de bacterie Escherichia coli.
Het lac-operon wordt beschouwd als het voorbeeld van prokaryotische genregulatie.
Het lac-operon is een stukje DNA, dat voor de afbraak van lactose de benodigde enzymen produceert.
Als er geen lactose in de omgeving van de bacterie voorkomt, gaat een lac-onderdrukker (lac repressor) aan een gedeelte van het operon, de operator, vastzitten, waardoor er geen enzymen gevormd kunnen worden voor de afbraak van lactose.
Als er wel lactose en geen glucose voorkomt onderdrukt het allolactose dat samen met lactose voorkomt (allolactose is een isomeer dat een α-binding heeft in plaats van een β-binding) de repressor en gaat het operon een polycistronische mRNA (boodschapper-RNA) maken, waardoor ribosomen de volgende drie enzymen gaan produceren:
* β-galactosidase, dat lactose in D-galactose en D-glucose splitst (transcriptie van het lacZ-gen),
* β-galactoside permease, dat ervoor zorgt dat lactose de cel in raakt (transcriptie van het lacY-gen),
* β-galactoside transacetylase, dat een acetylgroep van acetyl-CoA transfereert naar β-galactosiden zoals lactose (transcriptie van het lacA-gen).
Het lac operon vertoont leaky expression, wat ervoor zorgt dat zelfs bij afwezigheid van lactose er toch nog een beetje eiwit aangemaakt wordt. Dit is essentieel om het lactose metabolisme op gang te krijgen als de voorwaarden vervuld zijn, daar lactose niet in de cel kan geraken zonder permease.
Voor hun werk aan lac-regulatie kregen Jacques Monod en François Jacob van het Pasteur Instituut in Parijs in 1965 de Nobelprijs in Fysiologie of Geneeskunde.
# Lac-onderdrukker

De lac-onderdrukker (Engels: lac repressor) is een enzym dat de afbraak van lactose tegenhoudt zolang er voor de bacterie voldoende suiker aanwezig is. Wanneer de glucose opraakt en er veel lactose aanwezig is wordt de lac-onderdrukker uitgeschakeld en komt de omzetting van lactose in glucose door het lac-operon opgang.
Van het DNA wordt het boodschapper-RNA (mRNA) afgelezen. Vervolgens worden eiwitten aangemaakt.
Cellen moeten echter weten welke eiwitten er nodig zijn. Er zijn daarom regulerende moleculen, die beschouwd kunnen worden als voormannen in een fabriek. Ze letten op de omgeving en sturen signalen naar de cel. Een bevorderaar (enhancer) vertelt de cel dat die een bepaalde stof moet gaan aanmaken en een onderdrukker (repressor) geeft aan dat de cel de productie van deze stof moet minderen.
De eerste stap voor de productie is het aanmaken van RNA. Hiervoor gaat het enzym RNA-polymerase een bepaald stukje DNA aflezen en wordt het boodschapper-RNA gemaakt. Het enzym RNA-polymerase kan als een auto worden voorgesteld en het DNA als de snelweg. Voor het maken van een bepaald eiwit moet de auto op een bepaalde plaats de oprit naar de snelweg nemen en bij de volgende afrit er weer af. De actieve onderdrukker is voor te stellen als een rood verkeerslicht bij de oprit. De bevorderaar (enhancer) kan als er weinig glucose aanwezig is het stoplicht op groen zetten.
De lac-onderdrukker werkt doordat het twee vormen kan aannemen. In een van deze twee vormen kan het zich vastmaken aan het DNA en zo het enzym RNA-polymerase blokkeren. Elektrostatische krachten houden de lac-onderdrukker op zijn plaats. Wanneer er lactose aanwezig is haakt de onderdrukker zich aan de lactose vast en gaat de onderdrukker in de andere vorm over, waardoor het loslaat van het DNA. De technische term voor deze vormveranderingen wordt "allosterische signaaltransductie" genoemd.
# Lac

Lac kan verwijzen naar:
* Lac (Tsjaad), een regio van Tsjaad
* Lac Baai, een lagune bij Bonaire
* Laç, een stad in Albanië
* Lieu d'art contemporain, een Frans particulier museum voor hedendaagse kunst
* Hagedis (sterrenbeeld)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lac en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Corbettia lonchocarpi

Corbettia lonchocarpi is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Bink-Moenen in 1983.
# Corbettia pauliani

Corbettia pauliani is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Cohic in 1966.