OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Henk Welling

Hendrikus Cornelis (Henk) Welling (Roosendaal, 12 augustus 1916 – 11 juli 2002) was een Nederlands burgemeester.
Hij werd geboren als zoon van Hendrikus Cornelis Welling (1881-1956; conducteur) en Marie Nowee (1880-1968). Na het gymnasium ging H.C. Welling jr. in 1934 in zijn geboorteplaats werken bij een bijkantoor van de Rotterdamsche Bank. Het jaar erop ging hij in militaire dienst en vervolgens werd hij volontair bij de gemeente Wouw. Na enige tijd werd hij daar ambtenaar en fungeerde onder andere als 'controleur der steunverleening'. Tijdens een deel van de Tweede Wereldoorlog was hij ondergedoken. Uiteindelijk bracht hij het bij de gemeente Wouw tot commies. Toen Elten in april 1949 bij Nederland kwam werd hij de secretaris van dat drostambt. Met de teruggave van Elten aan Duitsland op 1 augustus 1963 kwam zijn functie te vervallen. Welling werd toen hoofd van het in Zevenaar gevestigde afhandelingsbureau dat zich bezig hield met de afdoening van de financiële administratie van dat voormalig drostambt. In april 1964 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Waspik wat hij tot zijn pensionering in september 1981 zou blijven. In 1980 werd Welling benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Hij is begin 1943 getrouwd met J.P.C. Vriends en ze kregen meerdere kinderen. Midden 2002 overleed Welling op 85-jarige leeftijd.
# Hemiceras benica

Hemiceras benica is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Schaus.
# Hemiceras buscki

Hemiceras buscki is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Dyar.
# Hemiceras bilinea

Hemiceras bilinea is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Schaus.
# Hemiceras avangareza

Hemiceras avangareza is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Schaus.
# Herman van Gronsveld

Herman van Gronsveld heer van Gruelsveld en graaf van de Neder-Maasgau (ca. 1035-). Hij was een zoon van Giselbert (Gijsbert) van Loon 1e graaf van Loon 1015-1045, Maasgau en Haspengau (ca. 975-1045) die getrouwd was met Luitgard Emma van Namen (ca. 1002-).
Uit zijn huwelijk werd geboren:
# Hercule

Hercule kan verwijzen naar:
* variant van Hercules
* Hercule (personage), Dragon Ball Z
* Hercule (bier)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hercule en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Henri-Edmond Cross

Henri-Edmond Cross (Douai, 20 mei 1856 – Saint-Clair, 16 mei 1910) was een Frans kunstschilder die onder meer werkte in de stijl van het pointillisme.
Cross, die eigenlijk Henri-Edmond Delacroix heette, verengelste in 1883 zijn achternaam om te dienen als zijn artiestennaam. (Zijn moeder was van Britse afkomst.) Hij groeide op in Rijsel en volgde eerst een rechtenstudie. Daarna leerde hij schilderen bij François Bonvin en studeerde hij aan de École des Beaux-Arts.
Cross werkte aanvankelijk in de stijl van het realisme met gebruikmaking van vrij zware kleuren. Zijn palet lichtte op toen hij kennismaakte met het werk van Claude Monet en Georges Seurat.
Met de neo-impressionisten Seurat en Paul Signac richtte hij in 1884 de Société des Artistes Indépendants op. Met name onder invloed van Signac ging hij over op de stijl van het pointillisme. Hij gebruikte daarbij niet zozeer stippels, maar grotere penseelstreken.
Cross vervaardigde portretten, naakten, stillevens en marines. Hij gebruikte vooral primaire kleuren, waarmee hij kan worden beschouwd als een voorloper van het fauvisme. Naast zijn werk in olieverf vervaardigde hij vele aquarellen.
# Herdonia gigantea

Herdonia gigantea is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Inoue.
# Herdonia deminuta

Herdonia deminuta is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Inoue.
# Herdonia hainanensis

Herdonia hainanensis is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Inoue.
# Henri Van Cutsem

Henri Emile Van Cutsem (Brussel, 25 december 1839 - Ochamps, 13 september 1904) was een Belgisch kunstverzamelaar en mecenas.
Deze welvarende Brusselse industrieel was eigenaar van het chique Hotel de Suède. Na de dood van zijn broer, zijn enige zoontje en zijn vrouw Laure, zocht hij troost in de schone kunsten. Vanaf zijn 35e bouwde hij aan zijn verzameling, de Collectie Van Cutsem, voornamelijk gericht op eigentijdse Belgische kunst. Ook enkele buitenlandse kunstenaars vielen in zijn smaak. Hij was een van de weinigen die werk kochten van Vincent van Gogh tijdens diens leven, namelijk twee tekeningen (waaronder Olijfbomen in Montmajour uit 1888).
Hij steunde ook actief zijn vrienden-kunstenaars en nodigde hen geregeld uit voor diners en concerten. Dit gebeurde zowel thuis als in zijn villa op de zeedijk in Blankenberge. Kunstschilder Guillaume Van Strydonck legde zo'n bijeenkomst in Blankenberge vast. Van Cutsems mecenaat kon ook de vorm aannemen van reisbeurzen of medische verzorging. Het gebeurde ook dat hij een artiest een atelier aanbood of zelfs een mausoleum liet bouwen (voor Henri de Braekeleer in Antwerpen).
Met architect Victor Horta had van Cutsem een nauwe band. In het prille begin van zijn carrière mocht hij tentoonstellingsgalerijen aanbouwen tegen Van Cutsems huis aan de Kunstlaan (1890). De mecenas liet hem ook een woning ontwerpen voor kunstcriticus Sander Pierron, waarvan hij minstens een deel van de kosten op zich nam. In 1903 ontwierp Horta de Grand Bazar op de Anspachlaan, een warenhuis dat in de plaats kwam van het Hôtel de Suède en waarvan Van Cutsem aandeelhouder was. Ook de opdracht voor het Museum voor Schone Kunsten van Doornik leidde terug naar de mecenas: dit museum was namelijk mee door hem gefinancierd zodat hij er zijn kunstcollectie zou kunnen herbergen.
Oorspronkelijk was het zijn bedoeling geweest om de collectie als geheel aan de staat te schenken, maar dat stootte op onwil van de bevoegde hoge ambtenaar. Zo kwam het dat Van Cutsem zijn plannen wijzigde. Hij onderhandelde met zowel de gemeente Sint-Joost-ten-Node als de stad Doornik. Uiteindelijk liet hij zijn kunstcollectie na aan zijn boezemvriend Guillaume Charlier, die uitvoering gaf aan zijn wensen. Een deel van de werken vond onderdak in het pand aan de Kunstlaan, het huidige Charliermuseum. De beste werken gingen naar het museum in Doornik, dat opende in 1928 en ook plaats bood aan de andere kunstcollecties van de stad.
Henri Van Cutsem overleed in 1904 op zijn landgoed in Ochamps aan een longaandoening.
# Henri Van Dyck

Henri Joseph Van Dyck (Brugge, 25 maart 1849 - Antwerpen, 9 februari 1934) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Henri (ook: Hendrik) Van Dyck was omstreeks 1869 leerling aan de Academie van Roubaix bij de leraren Constantin Mils en Alphonse-Victor Colas. Nadien was hij leerling aan de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen bij Jozef Van Lerius. Hij schilderde portretten en genretaferelen. Zijn Binnenzicht van het museum van de Academie in het Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen getuigt van grote kwaliteit.
Hij was de vader van Victor Van Dyck (3e plaats Prix de Rome 1889) en de grootvader van Max Van Dyck (winnaar gouden medaille Prix de Rome 1920). Max Van Dyck was de echtgenoot van de kunstschilder Eliane de Meuse. Zij won in 1921 de Godecharleprijs, als eerste vrouw ooit.

## Tentoonstellingen

* 1869 Brussel, Driejaarlijks Salon
* 1872 Brussel, Driejaarlijks Salon
* 1873 Antwerpen, Driejaarlijks Salon
* 1875 Brussel, Driejaarlijks Salon

## Musea

* Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten : "Interieur van het oude Museum voor Schone Kunsten in de Mutsaertstraat" (1886).

## Literatuur

* Dictionnaire biographique. Arts plastiques en Belgique. Peintres, sculptures, graveurs, 1800-2002, Anvers, 2002.
* Allgemeines Künstlerlexikon, deel 31, München-Leipzig, 2002.
# Hereweg 108 (Groningen)

Het pand Hereweg 108 in de stad Groningen is een woonhuis in ecletische stijl, dat is aangewezen als gemeentelijk monument.

## Beschrijving

Het huis, dat in 1895 werd gebouwd in opdracht van J.R.F. Carabain, staat aan de oostzijde van de Hereweg schuin tegenover de voormalige fietsenfabriek Fongers. Wie het pand heeft ontworpen, is onbekend. Het is gebouwd op een rechthoekig grondplan en bestaat uit één bouwlaag onder een schilddak. Achter het huis bevindt zich een aanbouw onder een plat dak. De oorspronkelijke keuken, die aan de achterzijde in een serre was uitgebouwd, is in 1927 vervangen door een nieuwe keuken in een aanbouw aan de zuidzijde. Bij deze verbouwing werd tevens de alkoof tussen de voor- en achterkamer gesloopt. Ook werd een nieuwe trap naar de zolderverdieping geplaatst, waar een slaapkamer werd gerealiseerd. De kap van het pand is in 1983 gerenoveerd, waarbij de dakpannen werden vervangen door sneldekkers.
Het pand heeft een uit rode baksteen opgetrokken voorgevel, die is gemetseld boven een gepleisterde plint. De gevelopeningen zijn enigszins getoogd en voorzien van in stucwerk uitgevoerde geprofileerde lijsten en sluitstenen. De vensterbanken en middendorpels zijn met elkaar verbonden door gestucte banden. De bovenlichten van de vensters en de voordeur zijn voorzien van gekleurd glas in lood in geometrische motieven, dat uit de periode 1920-1930 stamt. Voor de voordeur, die is voorzien van een opgelegd profiel waarbinnen een rechthoekig ruitje is aangebracht, ligt een hardstenen stoepje van twee treden. De erfafscheiding van het pand bestaat uit een smeedijzeren hekwerk. De voorgevel wordt gesloten door een rechte kroonlijst met daarop vier bewerkte consoles, waarop de geprofileerde gootlijst rust. Daarboven is in het voordakschild een gemetselde kajuit geplaatst, die is voorzien van houten wangstukken en aan de bovenzijde van een geknikte en geprofileerde kroonlijst. Het venster in de kajuit, dat uit twee delen bestaat, wordt omlijst door stucwerk met hetzelfde uiterlijk als dat rondom de gevelopeningen op de begane grond. In de achtergevel, waarvan de raamindeling is vernieuwd, is een breed vensterkozijn met een rollaag geplaatst.
Het interieur van het pand is relatief goed bewaard gebleven. Het omvat onder meer rijk versierde gestucte plafonds in de vestibule, de gang en de voor- en achterkamer en een schoorsteenboezem die is gedecoreerd met een lijstpaneel en een kroonlijst. De deuren zijn voorzien van panelen en worden omlijst door geprofileerde kozijnen. In de voorkamer zijn bij de gebosseerde raamkozijnen zitbanken aangebracht. Het toilet heeft nog de originele wandbetegeling.

### Waardering

Het pand is aangewezen als gemeentelijk monument, mede vanwege "zijn situering als representant van een groep nog goed bewaard gebleven eenlaagse woonbebouwing aan de oostzijde van de Hereweg" en daarmee vanwege zijn "belang voor de stedenbouwkundige ontwikkeling van dit gebied". Ook van belang is dat de vormgeving van het huis "kenmerkend is voor de architectuur uit het laatste kwart van de 19de eeuw"'.
# Heretik, volume 1

Heretik, volume 1 “Body of accusations" is een studioalbum van Nathan Mahl. Het was deel één van een trilogie. De uitgave uit 2000 vermeldde dat het album "Created, mixed and produced" werd door Guy LeBlanc, leider van Nathan Mahl. Opnamen vonden plaats tussen januari en november 2000 in zijn Subversia Studio De muziek is ook bij dit album een mengeling van progressieve rock en fusion. Het vormt samen met de andere twee delen een conceptalbum met als thema de rechtsgang van een man die tegen de stroom ingaat. Deel een gaat daarbij over de geuite beschuldigingen (accusations). Alhoewel in lijn met haar studiovoorganger The clever use of shadows was bijvoorbeeld Progwereld teleurgesteld; het album klinkt vlak en een nadeel was het gebruik van elektronische drums. Het album is grotendeels instrumentaal.
In het dankwoord wordt de band Camel genoemd.

## Musici

* Guy LeBlanc – toetsinstrumenten, zang, blokfluit
* Claude Prince – basgitaar
* Marc Spénard – gitaar
* Alain bergeron – drumstel
Met Natasha LeBlanc (sopraan) en blokfluit Where all was well

## Muziek

* Heretik, volume 1 op progwereld; Liefhebbers van progressieve rock waardeerden het album met een 3,38 uit 5 bij 28 stemmen (gegevens 28 november 2020); AllMusic
* exemplaar van het album (NMA006)
# Heptaceras phyllocirra

Heptaceras phyllocirra is een borstelworm uit de familie Onuphidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Heptaceras phyllocirra werd in 1861 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schmarda.
# Heptaceras quinquedens

Heptaceras quinquedens is een borstelworm uit de familie Onuphidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Heptaceras quinquedens werd in 1951 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Day.
# Heteropoda kabaenae

Heteropoda kabaenae is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heteropoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Embrik Strand.
# Heteropoda mecistopus

Heteropoda mecistopus is een spinnensoort uit de familie van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1898 gepubliceerd door Reginald Innes Pocock.
# Heteropoda minahassae

Heteropoda minahassae is een spinnensoort uit de familie van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1911 gepubliceerd door P. Merian.
# Hermonassa stigmatica

Hermonassa stigmatica is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Warren.
# Hermonassa siamensis

Hermonassa siamensis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Owada.
# Hermonassa spilota

Hermonassa spilota is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Moore.
# Hey Lover

Hey Lover kan verwijzen naar een van de volgende singles:
* Hey Lover (LL Cool J & Boyz II Men)
* Hey Lover (Freddie Jackson)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hey Lover en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hey Mama (David Guetta)

Hey Mama is een nummer van de Franse dj David Guetta, de Amerikaanse rapster Nicki Minaj, de Amerikaanse zangeres Bebe Rexha en de Nederlandse dj Afrojack. Het is de vierde single van zijn zesde studioalbum Listen.
Het nummer werd een wereldwijde hit, met een 6e positie in Guetta's thuisland Frankrijk. In de Nederlandse Top 40 haalde het de 12e positie, en in de Vlaamse Ultratop 50 haalde het nummer 9.
# Hey Little Girl

Hey Little Girl is een nummer dat Iva Davies schreef voor het album Primitive Man (1982) van Icehouse. Davies was ten tijde van opname het enige lid van de band. Ken Forsey was de muziekproducent. Hey Little Man zou het eerste nummer zijn dat in Australië was opgenomen en de klanken van een LinnDrum (drummachine) bevatte en zette Icehouse op de muzikale kaart in Europa. Het nummer laat een mengeling horen van synthpop en new wave. Op 26 oktober 1982 werd het nummer eerst in Australië en Nieuw-Zeeland op single uitgebracht. Op 1 november 1982 volgden Europa, de VS en Canada.
Het nummer kende diverse bewerkingen en stond ook 35 jaar later op het repertoire tijdens een reünieconcert.

## Achtergrond

Het nummer werd als tweede single van het album in diverse persingen op de markt gebracht. Er werden 7”-singles uitgegeven, 12”-singles en een cd-single. Het nummer werd daarbij vaak gekoppeld aan Love in motion, dat niet op het album werd meegeperst, maar wel later de titel werd van sommige heruitgaven van Primitive man. De single haalde in diverse West-Europese landen noteringen in de hitparade met een uitschieter in Zwitserland waar de plaat de 2e positie wist te bemachtigen. Verder waren er noteringen in Australië (hoogste notering positie 7), Oostenrijk (9), België (13 in negen weken), Frankrijk (13), Duitsland (5), Ierland (15), Nieuw-Zeeland (9), Zweden (12) en het Verenigd Koninkrijk (17e positie in de UK Singles Chart).
In Nederland werd de overigens Duitse persing de best genoteerde single van Icehouse. De plaat werd op maandag 18 oktober 1982 door dj Frits Spits en producer Tom Blomberg in het radioprogramma De Avondspits verkozen tot de 217e NOS Steunplaat van de week op Hilversum 3 en werd een radiohit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 12e positie in zowel de Nederlandse Top 40 als de Nationale Hitparade. In de TROS Top 50 werd de 13e positie bereikt. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 16e positie bereikt.
In België bereikte de plaat de 13e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 en de 16e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
De vinylsingle was gestoken in een hoes gerelateerd aan de hoes van het album.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hey Little Girl op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 45cat, catalogus van singles
* Nederlandse hitlijsten
# Herpystis

Herpystis is een geslacht van vlinders van de familie bladrollers (Tortricidae), uit de onderfamilie Olethreutinae.

## Soorten

* H. assimulatana Kuznetsov, 1997
* H. avida Meyrick, 1911
* H. cuscutae Bradley, 1968
* H. chrysosema Turner, 1946
* H. iodryas Meyrick, 1937
* H. jejuna Meyrick, 1916
* H. maurodicha Clarke, 1976
* H. mica kuznetsov, 1988
* H. mimica Clarke, 1976
* H. pallidula Meyrick, 1912
* H. physalodes (Meyrick, 1910)
* H. rusticula Meyrick, 1911
* H. theodora Clarke, 1976
* H. tinctoria Meyrick, 1916
# Herpyllus vicinus

Herpyllus vicinus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Herpyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door J. Denis.
# Het kunsthars-hart

Tom Poes en het kunsthars-hart of kortweg Het kunsthars-hart is het 54ste verhaal uit de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 1 juni 1953 en liep tot 25 juli van dat jaar. Het thema is een kunsthart dat de emoties blokkeert.

## Samenvatting

Heer Bommel is een graag gezien lid van de Kleine Club. Maar Tom Poes merkt dat de leden ongevoelig zijn geworden. Als heer Bommel zich daarop voordoet als armoedzaaier krijgt hij dan ook geen hulp van hen.
Het blijkt dat professor Sickbock hen van kunstharten heeft voorzien, en daardoor zijn ze ongevoelig.
De professor wil heer Bommel ook zo'n hart geven, wat uiteindelijk lukt. Vervolgens gaat heer Bommel zoveel mogelijk macht en aanzien verwerven. Gelukkig houdt Tom Poes zijn eigen hart, en op de juiste plaats. Als Sickbock wil demonstreren hoe hij zijn eigen hart vervangt, verwisselt Tom Poes dit met een hazenhart. Daardoor wordt Sickbock onschadelijk. Iedereen krijgt daarna zijn eigen hart terug, waarna ze veel spijt hebben van hun harteloosheid die ze getoond hebben.
# Hero and Heroine

Hero and Heroine is een muziekalbum van de Britse band Strawbs.
Als gevolg van hun grote hit Part of the Union willen Richard Hudson en John Ford meer invloed, die Cousins niet wil geven. Het leidt weer eens tot een breuk waarbij Hudson en Ford verdergaan als Hudson Ford en Blue Weaver verdergaat in Mott the Hoople. Er komt versterking in de gedaanten van Chas Cronk, een maatje van Rick Wakeman; John Hawken, uit de gesneuvelde versie van Renaissance en Rod Coombes uit de aan-en-uit band Stealers Wheel. Al snel blijkt met dit album dat dit kwintet uitstekend bij elkaar aansluit; het album wordt in de Verenigde Staten een groot succes. Na de opnamen toert Strawbs door de VS om het album te promoten; ze spelen voor zalen van 15.000 man of meer. Eenmaal thuis in Engeland, blijkt men daar opnieuw te moeten beginnen; men is ze haast vergeten.
Het album heeft ook zo zijn problemen:
* De tekst van Hero and Heroine is tweeledig uitlegbaar; de held gaat ten onder aan de heldin; of aan heroïne; Strawbs laat het in het midden;
* De startcompositie van het album wordt gedraaid door de “zwarte radiostations” in Amerika; niet echt de markt voor een folkband of symfonische rockgroep;
* Lay a little light on me gaat over de eenzaamheid van masturbatie; in sommige landen moest de tekst aangepast worden;
* Lambert kwam met een goedklinkende muzikale aanvulling op Lay a little light; nadeel, het is gebaseerd op een akkoordenschema dat alleen geschikt is als minimal music; je kan er geen natuurlijk klinkend slot bij maken; de uiteindelijke oplossing blijkt om de zang van track (4) achterstevoren erin te mixen en weg te laten sterven.

## Musici

* Dave Cousins – zang, gitaar;
* Dave Lambert – zang, gitaar;
* Chas Cronk – basgitaar, synthesizer, zang;
* John Hawken – piano, orgel, mellotron, synthesizer;
* Rod Coombes – slagwerk, zang.

## Composities

* Autumn (8:52)
** Heroine’s theme (Hawken)
** Deep summer’s sleep (Cousins)
** The winter long (Cousins)(single als Hold on to me)
* Sad young man (Coombes)(4:08)
* Just love (Lambert) (3:40)
* Shine on silver sun (Cousins)(2:47)(single)(lp omdraaien)
* Hero and Heroine (Cousins)(3:21)(single)
* Midnight sun (Cronk,Cousins)(3:12)
* Out in the cold (Cousins)(3:18)
* Round and round (Cousins)(4:43)
* Lay a little light on me (Cousins)(3:27)
* Hero’s theme (Lambert)(2:27)
* Still small voice (2:36)
* Lay a little light on me (Cousins)(2:30)
De laatste twee tracks zijn bonustrack op de cd-versie. Het is interessant te zien hoe een beatcompositie Lay a little light on me gedurende de opnamesessies wordt omgevormd tot een aan klassieke muziekachtig werk.
Het album is opgenomen in de Rosenberg Studios in Kopenhagen. Geluidstechnisch klinkt het album en alle cd-versies nogal mat; ook in de geremasterde versie.
Voor de ontwikkeling van de mellotron en soortgelijke instrumenten sluit dit album goed aan bij Seventh Sojourn van Moody Blues; een groep die toen een sabbatical beleefde. Ook het overgaan van de ene track in de andere wijst op invloed van die band. De stemming van Cousins is hier vergelijkbaar met die van Mike Pinder, die ook steeds somberder werd, zo vlak voor hun sabbatical.
# Hikari Nakade

Hikari Nakade (中出 ひかり, Nakade Hikari, Mie, 6 december 1988) is een Japans voormalig voetbalster.

## Carrière

Nakade speelde voor Iga FC Kunoichi.
Nakade nam met het Japans nationale elftal O20 deel aan het WK onder 20 in 2008.
Nakade maakte op 26 september 2013 haar debuut in het Japans vrouwenvoetbalelftal tijdens een wedstrijd om de Algarve Cup tegen Nigeria.

## Statistieken

Japans vrouwenvoetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2013 | 1 | 0 |
| Totaal | 1 | 0 |
* ↑ FIFA
* ↑ Japan Football Association (ja)