OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kessleria klimeschi

Kessleria klimeschi is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1992 gepubliceerd door Huemer & Tarmann.
# Kanton Dammartin-en-Goële

Kanton Dammartin-en-Goële is een voormalig kanton van het Franse departement Seine-et-Marne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Meaux. Het werd opgeheven bij decreet van 18 februari 2014 met uitwerking in maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Dammartin-en-Goële omvatte de volgende gemeenten:
* Cuisy
* Dammartin-en-Goële (hoofdplaats)
* Forfry
* Gesvres-le-Chapitre
* Juilly
* Longperrier
* Marchémoret
* Mauregard
* Le Mesnil-Amelot
* Montgé-en-Goële
* Monthyon
* Moussy-le-Neuf
* Moussy-le-Vieux
* Oissery
* Othis
* Le Plessis-l'Évêque
* Rouvres
* Saint-Mard
* Saint-Pathus
* Saint-Soupplets
* Thieux
* Villeneuve-sous-Dammartin
* Vinantes
# Purpuricenus nigronotatus

Purpuricenus nigronotatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Pic.
# Rhyacophila singularis

Rhyacophila singularis is een schietmot uit de familie Rhyacophilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Surtalogi

Surtalogi is in de Noordse mythologie het vlammende zwaard toebehorend aan de reus Surtr, waarmee deze de toegang tot de vuurwereld Muspelheim bewaakt.
In de Edda staat:
    "Hij had een erg goed zwaard, dat helderder schijnt dan de zon. Als ze over Bifrost rijden versplintert het, zoals eerder was gezegd."
Ooit deed de vuurreus Surtr vonken in het eeuwige ijs van de Ginnungagap spatten bij een oefening met Surtalogi.
Hij gebruikt het uiteindelijk om er aan de eindstrijd in de Ragnarok de werelden weer mee in het vuur te laten versmelten waaruit ze zijn ontstaan. Surtr slaat Bifröst stuk en vecht met Freyr. Freyr moet het onderspit delven omdat hij zijn zelfstrijdend zwaard eerder heeft weggegeven aan Skírnir.
# Sint-Jan Baptistkerk (Tildonk)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Haacht behorende plaats Tildonk, gelegen aan Dorpsstraat 23.

## Geschiedenis

In 1173 was er voor het eerst sprake van een kerk in Tildonk, waarvan het patronaatsrecht werd toegewezen aan het kapittel van Kamerijk. In 1626 werd Tildonk een zelfstandige parochie.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige kruiskerk. Het oudste deel is een 13e-eeuws muurfragment in breuksteen dat zich in de noordelijke transeptarm bevindt. De voorgebouwde zandstenen westtoren is 14e-eeuws met daarop een 18e-eeuwse, bakstenen klokkenverdieping. Schip en transept zijn laatgotisch en stammen uit de 16e eeuw. Ze zijn gebouwd in baksteen met zandstenen speklagen. Het koor is 18e-eeuws en in classicistische stijl.
De kerk wordt omringd door een kerkhof.

## Interieur

Het koor wordt overkluisd door een tongewelf in rococostijl.
De kerk bezit een zestal schilderijen uit de 16e, 17e en 18e eeuw. Uit hetzelfde tijdvak stammen ook een viertal beelden. De glas-in-loodramen zijn uit de eerste helft van de 20e eeuw. Het orgel is van 1829 en werd vervaardigd door Theodoor Smet.
Het hoofdaltaar is een 18e-eeuws portiekaltaar. Het noordelijk zijaltaar is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en het zuidelijk zijaltaar aan Johannes de Doper. Beide zijn 17e-eeuws. Het koorgestoelte en de preekstoel zijn uit de 2e helft van de 17e eeuw. Twee biechtstoelen zijn uit de 1e helft van de 18e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kersappel

De kersappel (Malus baccata, Engels: cherry apple) is een ouderwetse vrucht die vroeger voorkwam in de "appelhoven" van boerderijen en landhuizen. De vrucht groeit aan een steeltje als een kers en wordt ook niet groter dan een forse kers. Wanneer de vrucht echter wordt doorgesneden blijkt dat het een appel is, met het bijhorende klokhuis. Aan het eind van de zomer wordt de vrucht rood en blijft deze rood tot in het volgende voorjaar. De rode vruchten worden gebruikt voor kerstversieringen. De vruchten zijn erg zuur, maar wel eetbaar. Ze werden vroeger veel gebruikt om op sterke drank of brandewijn te laten trekken.
# Kanton Locminé

Locminé is een voormalig kanton van het Franse departement Morbihan. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Pontivy. Het werd opgeheven bij decreet van 21 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Locminé omvatte de volgende gemeenten:
* La Chapelle-Neuve
* Locminé (hoofdplaats)
* Moréac
* Moustoir-Ac
* Moustoir-Remungol
* Naizin
* Plumelin
* Remungol
# Purpuricenus paraxillaris

Purpuricenus paraxillaris is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door MacRae.
# Riebedebie

Riebedebie is een Belgisch bier van hoge gisting.
Het bier wordt gebrouwen in Brouwerij De Bie te Wakken, een deelgemeente van Dentergem. Het is een goudblond bier, type tripel, met een alcoholpercentage van 9%.
# Superbit

Superbit is een merknaam voor video-dvd's met een hogere kwaliteit dan "gewone" dvd's. Ook de audiokwaliteit werd verbeterd door het verplicht toevoegen van Dolby Digital en DTS 5.1 surround geluidssporen.
De Superbit-serie startte in oktober 2001 met vijf titels. Dit waren The Fifth Element, Crouching Tiger, Hidden Dragon, Air Force One, Desperado en Johnny Mnemonic. Alleen films uitgegeven door "Columbia TriStar Home Video", een onderdeel van Sony, waren beschikbaar in Superbit.
Om alle ruimte te benutten voor de hogere kwaliteit bevatten Superbit-dvd's statische menu's, minder of geen extra- of bonusmateriaal, zoals interviews en weggelaten scènes.
Superbit-dvd's kunnen door gewone dvd-spelers afgespeeld worden maar zijn MPEG-gecomprimeerd met een bitsnelheid die, volgens Sony, ongeveer 1,5 keer zo hoog is als voor standaard dvd's (6 Mbit tegen 4 Mbit). Dit zorgt voor een hogere kwaliteit, meer detail en minder compressieartefacten, dat vooral op betere thuisbioscoop-installaties zichtbaar is.
Sony's "Superbit Collection" heeft relatief weinig titels, en begin 2007 stopte Sony Pictures Home Entertainment met het uitbrengen van Superbit DVD's om vervolgens de nieuwe Blu-ray-schijven te promoten.
# Sylvicola fuscatus

Sylvicola fuscatus is een muggensoort uit de familie van de venstermuggen (Anisopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Fabricius.
# Sint-Jan Baptistkerk (Wiekevorst)

De Sint-Jan-Baptistkerk (ook wel Sint-Jan-de-Doperkerk) is een volledig in baksteen gebouwde kerkgebouw in Wiekevorst.
Een aantal geschreven bronnen spreken over nieuw-grieks als toegepaste bouwstijl. Deze term is echter een literaire dwaling en kan best gezien worden als een synoniem voor de gebruikte classicistische bouwtrant. De bouw van de huidige kerk ging van start in 1757. Er gaan geschriften dat er zich lang daarvoor al een kapel bevond op die plaats. Boven de gewelven van het middenschip zijn de resten van de muren van deze kapel nog aanwezig. Rond 1857 werd de kerk uitgebreid met een kruisbeuk. De uitbreiding en verbouwing is perfect zichtbaar aan de ramen met rondbogen, terwijl het oudere middenschip ramen met korfbogen heeft. Dit verschil is goed zichtbaar op de foto hiernaast. Ondanks de uitbreiding bleef de kerk zijn 18e-eeuwse rococo-uitzicht behouden.

## Interieur

Naast het al genoemde rococo-uitzicht bevat de kerk ook nog een groot barok altaar met een schilderij "Calvarieberg" uit de 17e eeuw geschilderd door Gaspar de Crayer.

## Kerkhof

Het kerkhof bevond zich vroeger zoals bij de meeste kerken rond de kerk binnen een ommuurd gebied. Momenteel bevindt het kerkhof zich slechts een weinig verder in de Dalstraat. De graven rond de kerk zijn nooit verplaatst geweest, alleen de stenen zijn verwijderd.
Hoewel alle graven verwijderd werden, zijn er nog steeds een viertal grafstenen te bewonderen langs beide zijden van de kerk. Ze stammen uit de 18de en 19de eeuw. Het gaat hier om vier graven die zich eerst in de kerk bevonden, maar met het vervangen van de oude zwart met wit betegelde vloer, buiten een plaatsje hebben gekregen.

## Toren

De toren van de kerk is 39 meter hoog. In tegenstelling tot de rest van het kerkgebouw is hier gebruikgemaakt van lagen gesinterde baksteen om de decoratieve waarde te verhogen. Deze zwarte banden komen sinds de restauratie van 2014-2015 opnieuw tot hun recht, hiervoor waren ze nog nauwelijks zichtbaar. De kerk bevat drie klokken, die van groot naar klein respectievelijk de tonen sol, la en do bezitten. Twee van de drie klokken zijn van 1953, de derde en kleinste klok (de zogenaamde angelusklok) is ouder.
* ↑ Parochiekerk Sint-Jan Baptist (ID: 3296). De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed. Geraadpleegd op 9 april 2015.
* ↑ Sint-Jan Baptistkerk Wiekevorst. Kerken in Vlaanderen. Geraadpleegd op 9 april 2015.
# Wehrden

Wehrden kan verwijzen naar:
* Wehrden (Weser) - plaats in de gemeente Beverungen, Noordrijn-Westfalen
* Wehrden (Saar) - plaats in de gemeente Völklingen, Saarland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wehrden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kastören

Kastören kan verwijzen naar:
* Kastören (Kalix), een eiland in de Kalixarchipel
* Kastören (Luleå), een eiland in de Lulearchipel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kastören en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kanton Liévin-Nord

Liévin-Nord (Nederlands: Lieven-Noord) was een kanton van het Franse departement Pas-de-Calais. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Lens. Het werd opgeheven vanaf 2015 ingevolge het decreet van 24 februari 2014.

## Gemeenten

Het kanton Liévin-Nord omvatte de volgende gemeenten:
* Grenay
* Liévin (Lieven) (deels, hoofdplaats)
# Pulmonologie

De specialisatie pulmonologie, pneumonologie, pneumologie of longziekten houdt zich bezig met de opsporing en genezing van longziekten. In het begin van de 20e eeuw heeft dit vakgebied zich afgesplitst van de interne geneeskunde.
In Nederland wordt tuberculose in het specialisme meegenomen en heet het vakgebied "Longziekten en tuberculose". Tuberculose wordt apart vermeld, omdat dit strikt genomen geen longziekte is.
Het vakgebied heeft een veelheid aan aandachtsgebieden:
* ontstekingen (longontsteking)
* longkanker
* COPD en astma
* longembolie
* beademing op een intensive care
De longartsen zien zich in Nederland vertegenwoordigd door de NVALT, de Nederlandse Vereniging van Artsen voor Longziekten en Tuberculose.
# Rhynchozoon detectum

Rhynchozoon detectum is een mosdiertjessoort uit de familie van de Phidoloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Harmer.
# Superbomolophilus

Superbomolophilus is een ondergeslacht van het geslacht van insecten Molophilus binnen de familie steltmuggen (Limoniidae).

## Soorten

Deze lijst van 9 stuks is mogelijk niet compleet.
* M. (Superbomolophilus) brumby (Theischinger, 1988)
* M. (Superbomolophilus) cooloola (Theischinger, 1992)
* M. (Superbomolophilus) froggatti (Skuse, 1890)
* M. (Superbomolophilus) gigas (Alexander, 1922)
* M. (Superbomolophilus) inelegans (Alexander, 1927)
* M. (Superbomolophilus) kunara (Theischinger, 1992)
* M. (Superbomolophilus) marriwirra (Theischinger, 1992)
* M. (Superbomolophilus) osterhas (Theischinger, 1994)
* M. (Superbomolophilus) undia (Theischinger, 1996)
# Sura bicolor

Sura bicolor is een vlinder uit de familie van de wespvlinders (Sesiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Le Cerf.
# Skänninge

Skänninge is een stad in de gemeente Mjölby in het landschap Östergötland en de provincie Östergötlands län in Zweden. De stad heeft 3242 inwoners (2005) en een oppervlakte van 274 hectare. Skänninge wordt doorkruist door de spoorlijn van Mjölby naar Motala, ook stroom de Skenårivier door het stadje. Het is een kruising van regionale wegen en staat in goede verbinding met de E4

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats lopen de Riksväg 32, Riksväg 50 en Länsväg 206.
De stad heeft een station aan de spoorlijn via de Bergslagen.

## Geboren

* Bernhard Britz (1906 - 1935), wielrenner
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Ketil Haugsand

Ketil Haugsand (1950) is een Noors clavecinist en dirigent.

## Levensloop

Haugsand studeerde aan de conservatoria van Trondheim en Oslo. Vervolgens studeerde hij in Praag, Haarlem en in Amsterdam bij Gustav Leonhardt. In 1975 behaalde hij in Amsterdam de 'Prix d'Excellence'. In 1980 behaalde hij de Vijfde prijs in het Internationaal klavecimbelconcours, in het kader van het Festival Musica Antiqua in Brugge.
Van 1974 tot 1994 was hij docent aan de Staatsacademie voor Muziek in Oslo, voor klavecimbel, continuo, pianoforte, vroege orgelrepertoire en opleiding van barokensembles. In 1994 werd hij docent aan de Muziekhogeschool van Keulen. Hij is stichtend lid van de Academia de Musica Antiga de Lisboa en gaf jaarlijks cursussen in oude muziek zowel in Lissabon als in Porto. Hij treedt vaak op als jurylid bij internationale wedstrijden. Dit deed hij onder meer in Leipzig, Warschau en Praag. In 2004 en 2007 was hij lid van de jury voor het internationaal klavecimbelconcours in Brugge.
Sinds 1969 werkte Haugsand aan zijn carrière als soloist of mer kamermuziekensemble of orkest. Hij trad onder meer op met Jaap Schröder, Wieland Kuijken, Barthold Kuijken, Marie Leonhardt en Frans Brüggen. Hij trad vooral veel op samen met de Amerikaanse Viola da Gamba speelster Laurence Dreyfus. Met haar en met Catherine Mackintosh speelde hij werk van Jean-Philippe Rameau.
Hij is artistiek leider van het Ensemble Arte Real en van het Noors Barokorkest.
Haugsand is ook klavecimbelbouwer en wordt vaak geraadpleegd bij het ontwerpen van nieuwe instrumenten of het restaureren van oude instrumenten.

## Discografie

* L. Marchand
* J.S. Bach, Goldberg Variaties.
* Rameau's Pièces de Clavecin en Concert

## Literatuur

* Bernard D. SHERMAN, Inside Early Music: Conversations with Performers, Oxford University Press US. p. 194. ISBN 9780195169454.

## Externe link

* Haugsand tuning a harpsichord
* Bibliothèque nationale de France: cb138950330 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134984811
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8187 5378
* Library of Congress Control Number: n82245363
* MusicBrainz: 4fafa18a-dd2b-4797-9dd1-9b4e56de3a2a
* Système universitaire de documentation: 19271337X
* Virtual International Authority File: 118463664
* WorldCat (via VIAF): 118463664
# Kanton Pays de Morlaàs et du Montanérès

Pays de Morlaàs et du Montanérès is een kanton van het Franse departement Pyrénées-Atlantiques. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Pau.
Het telt 23.488 inwoners in 2018. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 25 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015 met Morlaàs als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton Pays de Morlaàs et du Montanérès omvat volgende 44 gemeenten :
* Abère
* Andoins
* Anos
* Arrien
* Artigueloutan
* Baleix
* Barinque
* Bédeille
* Bentayou-Sérée
* Bernadets
* Buros
* Casteide-Doat
* Castéra-Loubix
* Escoubès
* Eslourenties-Daban
* Espéchède
* Gabaston
* Higuères-Souye
* Labatut
* Lamayou
* Lée
* Lespourcy
* Lombia
* Maucor
* Maure
* Momy
* Monségur
* Montaner
* Morlaàs
* Ouillon
* Ousse
* Ponson-Debat-Pouts
* Pontiacq-Viellepinte
* Riupeyrous
* Saint-Armou
* Saint-Castin
* Saint-Jammes
* Saint-Laurent-Bretagne
* Saubole
* Sedze-Maubecq
* Sedzère
* Sendets
* Serres-Morlaàs
* Urost
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton du Pays de Morlaàs et du Montanérès op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Decreet 2014> Décret 248 du 25 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de des Pyrénées-Atlantiques.
# Pylopagurus macgeorgei

Pylopagurus macgeorgei is een tienpotigensoort uit de familie van de Paguridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door McLaughlin & Lemaitre.
# Rhyparochromus phoeniceus

De Rhyparochromus phoeniceus is een wants uit de onderfamilie Rhyparochrominae en uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae). 'Rode rookwants' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd.
De onderfamilie Rhyparochrominae wordt ook weleens als een zelfstandige familie Rhyparochromidae gezien in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

De rode rookwants is 7,1 tot 8,2 mm lang. Ze hebben een langwerpig lichaam met lange poten. De kop, het schildje (scutellum), de antennes en poten zijn zwart. De voorkant van het halsschild (pronotum) is zwart, terwijl het achterste deel zwart met roodbruin is. De voorvleugels zijn rood tot roodbruin met een donkere vlek en een donker vleugelmembraan (doorzichtig deel van de voorvleugels).

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in Europa (van het zuidelijk deel van Scandinavië tot in het Middellandse Zeegebied), in Noord-Afrika en Klein-Azië. Hij ontbreekt in Groot-Brittannië, West-Frankrijk en het westelijk deel van het Iberisch Schiereiland. Hij is te vinden op droge, warme, open, half schaduwrijke plekken, vaak met een kalkbodem en is sterk verbonden met coniferen.

## Leefwijze

De snel lopende wantsen leven polyfaag van de zaden van vele plantensoorten en houden zich voornamelijk op de bodem op. De imago’s overwinteren onder losse schors of in dood hout en zijn vaak alweer vroeg actief (februari of maart). In het voorjaar worden de eieren apart in het bladstrooisel of in de bodem gelegd. De nimfen worden van mei tot augustus gevonden

### Bron

* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).

### Referenties

* ↑ https://waarneming.nl/species/25328
* ↑ https://waarneming.nl/taxa/1506/
* ↑ T. J. Henry: Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea. Annals of the Entomological Society of America 90(3): 275-301, 1997.
# Sura

Sura kan verwijzen naar:
* soera, een deel van de Qu'ran.
* Sura (Babylonië), stad aan de Eufraat in het zuiden van het oude Babylonië.
* Sura (cognomen), Romeinse familiebijnaam.
* Sura (geslacht), een geslacht van wespvlinders
* Sura (hindoeïsme), term in het hindoeïsme
* Sura (Lycië), stad in het oude Klein-Azië.
* Soera (rivier), rivier in Rusland.
* Sura (Syrië), stad aan de Eufraat in het noorden van het oude Syrië.
* de voorkeltische naam van de rivier de Sûre.
* Sura van Dordrecht, een christelijk heilige.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sura en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Skärgrundet

Skärgrundet is een van de eilanden van de Lule-archipel. Het eiland ligt in de Rånefjärden in het noorden van de Botnische Golf, hoort bij Zweden en heeft geen oeververbinding, maar wel enige bebouwing.
Ågrundet · Alskäret · Avasjögrundet · Fågelreven · Flakaskäret · Fliggen · Furuholmen · Grangrundet · Granholmen · Hällholmen · Kilsgrundet · Köpmanholmen · Långholmen · Laxön · Laxögrundet · Lill-Kilholmen · Lönngrundet · Piltreven · Rödbergsgrunden · Sandviksreven · Skärgrundet · Skärgrundsflagan · Stor-Kilholmen · Stor-Lönngrundet · Troppen · Yttre Sandgrundet
# Pylorobranchus hearstorum

Pylorobranchus hearstorum is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de slangalen (Ophichthidae).
Deze wormpaling is de grootste in zijn soort en meet van kop tot staart 127 centimeter. Het dier is tweemaal zo lang en drie keer zo zwaar als andere wormpalingen en vertoeft een 300-tal meter onder het wateroppervlak.
Het dier werd ontdekt door John McCosker in 2011 in de Verde Island Passage in de Filipijnen en is vernoemd naar William en Margaret Hearst die de onderzoeksexpeditie sponsorden.
* ↑ De meest bijzondere nieuwe diersoorten van 2014; De Morgen; 23 december 2014
* ↑ Gigantic deepwater worm eel discoverd in Verde Island Passage; Sciencespacerobots.com; 22 december 2014
# Kehn

Het Kehn is een klein dorp in de Duitse gemeente Stadt Tönisvorst, in het Noordrijn-Westfaalse district Kreis Viersen.

## Geschiedenis

Het Kehn was vroeger een zelfstandige plaats, die eertijds eeuwenlang bij het toenmalige aartssticht en keurvorstendom Keulen (of kort: Keur-Keulen) hoorde.
In 1794 bezetten Franse revolutionaire troepen het gebied, waarna in 1798 het toenmalige Franse bestuur een gemeentelijke herindeling teweegbracht. Daardoor werd het Kehn deel van de vroegere burgemeesterij ("mairie") Neersen.
Na de nederlaag van Napoleon kwam het gebied in 1815 bij het voormalige Koninkrijk Pruisen en het Kehn kreeg zijn zelfstandigheid toen nog eens voor een tijdje terug totdat ten slotte in 1819 ook het Pruisische bestuur een herindeling van de gemeenten uitvoerde, waarbij het Kehn deze keer niet alweer bij Neersen maar in plaats daarvan bij het nabije gemeente Vorst aangesloten werd.
Daarbij bleef het tot 31 december 1969. Op 1 januari 1970 werd de toenmalige gemeente Vorst, inclusief Kehn, zelf bij een gemeentelijke herindeling opgenomen in de nieuwe gemeente Tönisvorst.
In verband met deze gemeentelijke herindeling werden bovendien enkele direct aan het Kehn aangrenzende landelijke buitengebieden van de toenmalige buurtgemeente Anrath afgesneden en eveneens bij het nieuw gevormde Tönisvorst aangesloten, dit waren het gehucht Hochbend en die gebieden van de buurtschap Darderhöfe die ten noordwesten van de spoorweglijn Mönchengladbach ↔ Krefeld-Oppum liggen, zodat deze buitengebieden inmiddels eveneens als bij het Kehn horend kunnen worden bekeken.

## Infrastructuur
### Wegverkeer

De hoofdweg van het Kehn is de districtsweg K13, waarvan het westelijk traject de gewone benaming "Kehn" ook als straatnaam voert (deze sector wordt tegelijk door komborden aangeduid als bebouwde kom).
Het oostelijke traject van de K13 heet daarentegen "Kehner Heide" (Nederlands: "Kehnse Heide").
De K13 dient hoofdzakelijk ter verbinding van de Tönisvorstse deelgemeente Vorst met het Krefeldse stadsdeel Forstwald.

### Spoorwegverkeer

Rechtstreeks in de buurt van de Darderhöfe bevindt zich de stoptrein-halte "Anrath".

### Bus- en tramverkeer

Aan het noordwestelijke einde van het Kehn, naast het kruispunt van de K13 met de Landesstraße L475, is er op de L475 een bushalte "Kehn", waar twee buslijnen van de SWK (Stadtwerke Krefeld) stoppen:
* Lijn 062:
    Vinkrath ↔ Grefrath ↔ Mülhausen ↔ Oedt ↔ Vorst ↔ Kehn ↔ Sankt Tönis ↔ Krefeld-Forstwald
* Lijn 064:
    Brüggen-Bracht ↔ Nettetal-Lobberich ↔ Süchteln ↔ Vorst ↔ Kehn ↔ Sankt Tönis
Voor beide buslijnen bestaat er in Sankt Tönis aansluiting met de Krefeldse tram:
* Lijn 041:
    Sankt Tönis ↔ Krefeld Hbf ↔ Krefeld-Fischeln

## Overig
### Dialect

De oorspronkelijk ter plaatse gesproken dialect is Zuid-Nederfrankisch, wat bijna overeenkomt met het in het nabije Nederland gesproken Limburgse dialect.

### De nabije omgeving

plaatsen in de buurt :
| Oedt | Kempen-St.Peter | Sankt Tönis |
| Vorst | | Laschenhütte |
| Clörath | Anrath | Forstwald |