OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bernhard van Ravensberg

Bernhard van Ravensberg (overleden te Bielefeld op 16 september 1346) was van 1328 tot aan zijn dood graaf van Ravensberg. Hij was de laatste graaf uit het huis Ravensberg-Calvelage.

## Levensloop

Bernhard was de vierde en jongste zoon van graaf Otto III van Ravensberg en diens echtgenote Hedwig, dochter van heer Bernhard III van Lippe.
Hij trad toe tot de geestelijke stand: eerst werd hij proost van het klooster van Schildesche, waarna hij kanunnik was in Osnabrück en Münster. In 1303 studeerde hij in Bologna. In 1315 kreeg van zijn moeder het land rond het klooster van Marienfeld.
In Münster werd Bernhard in 1315 domkustos en in 1327 domthesaurier. Vanaf 1317 was hij proost van de Dom van Osnabrück. Ook kwam hij in dispuut met de adellijke familie von Hardenberg, waarbij hij gevangengenomen werd. In ruil voor zijn vrijlating moest hij een borgtocht betalen. Hiervoor kreeg hij van aartsbisschop van Maagdenburg Otto van Hessen een schadevergoeding toegewezen. Toen hij door de burgers van Hofgeismar beroofd en gevangengezet werd, zette paus Johannes XXII zich in voor zijn vrijlating.
In 1328 volgde hij zijn overleden broer Otto IV op als graaf van Ravensberg. Hij bleef zijn geestelijke ambten uitoefenen en hield zich ver van de grote vetes van zijn tijd. Desalniettemin sloot hij in 1340 een alliantie met bisschop van Minden Lodewijk van Brunswijk-Lüneburg, die in dispuut was met edelman Johann von Engellingborsten. Ook sloot hij samen met vijf andere vorsten een landvredesbondgenootschap, die door aartsbisschop van Keulen Walram van Gulik opgezet werd in diens hoedanigheid als hertog van Westfalen.
Omdat Bernhard als geestelijke ongehuwd en kinderloos was, zorgde hij ervoor dat de erfenis van het graafschap Ravensberg toeviel aan zijn nicht Margaretha en haar echtgenoot, graaf Gerard van Berg. In 1346 stierf Bernhard, waardoor de mannelijke linie van het huis Ravensberg-Calvelage uitstierf.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bernhard (Ravensberg) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Hyphessobrycon scutulatus

Hyphessobrycon scutulatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Lucena.
* ↑ (en) Hyphessobrycon scutulatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hyphessobrycon scutulatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Hyphantosoma festoui

Hyphantosoma festoui is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Harte.
# Bernhardus Hopperus Buma

Bernhardus Hopperus Buma (Leeuwarden, 26 augustus 1826 - Leeuwarden, Burmaniahuis, 22 september 1892) was een Nederlands burgemeester.

## Leven en werk

Hopperus Buma was een zoon van Mr. Wiardus Willem Buma (1802-1873) en Maria de With (1803-1878). Hij studeerde rechten aan de Groninger Hogeschool en promoveerde in 1853. Zijn achternaam was oorspronkelijk Buma, bij Koninklijk Besluit kreeg hij in 1867 toestemming zijn tweede voornaam Hopperus als familienaam toe te voegen.
Hij werd in 1855 benoemd tot burgemeester van Westdongeradeel. In 1862 volgde zijn benoeming in Kollumerland en Nieuwkruisland, hij volgde daar Age Tjepke Ruurd Sixma baron van Heemstra op. Twee jaar later trouwde hij met jkvr. Clara Tjallinga Aedonia van Eysinga (1823-1898), als weduwe van Cornelis Schelto Sixma baron van Heemstra was zij een schoondochter van de vorige burgemeester.
In 1872 kreeg Hopperus Buma, op zijn eigen verzoek, eervol ontslag als burgemeester. Hij vestigde zich met zijn vrouw in Huizum, waar zij de villa Vaartzicht hadden laten bouwen. Hij werd voogd van het Tjallinga-weeshuis te Westernijkerk. In 1875 liet hij in de stad Leeuwarden een nieuw Burmaniahuis bouwen. In 1883 vertrok hij met zijn vrouw naar Wiesbaden en liet de gemeente Leeuwarden weten dat hij zich in Duitsland zou vestigen, maar enkele maanden later waren zij weer terug in Leeuwarden. Hij overleed na een langdurige ziekte, op 66-jarige leeftijd, in het Burmaniahuis.

## Ambtsketen

In 1852 werd bij Koninklijk Besluit bepaald dat elke burgemeester een zilveren onderscheidingsteken moest hebben, te dragen aan een keten of oranje lint. Als burgemeester van Westdongeradeel besloot Hopperus Buma zelf een ambtsketen te laten maken door de Franeker zilversmid P.A. Guldenarm. De ketting werd later gedragen door zijn zoon Wiardus Willem Hopperus Buma (1865-1934), burgemeester van Hennaarderadeel, zijn kleinzoon Barend Hopperus Buma (1896-1958), burgemeester van Doniawerstal, Haskerland en Smallingerland, en zijn achterkleinzoon Wiete Hopperus Buma, burgemeester van Dwingeloo en Warnsveld.
* ↑ Ambtsketen uit het bezit van de familie Hopperus Buma
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: hopp008
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9517 9375
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074038443
* Virtual International Authority File: 289780170
* WorldCat (via VIAF): 289780170
# Hyssopus thymus

Hyssopus thymus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Girault.
# Hylaeus seclusus

Hylaeus seclusus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Cockerell & Sumner.
# Hypogastrura dasiensis

Hypogastrura dasiensis is een springstaartensoort uit de familie van de Hypogastruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Selga.
# Belonefobie

Belonefobie (Grieks: βελόνη belóne, naald en φόβος phobos, angst), ook wel naaldenfobie genoemd, wordt omschreven als een angst voor scherp, spitse voorwerpen zoals pinnen, spelden, naalden en injectienaalden. Een belonefobie hangt vaak nauw samen met een bloedfobie oftewel hematofobie.
Personen met een angst voor naalden ervaren een vorm van angst en emotionele beroering die compleet ontwrichtend werkt in hun dagelijkse bezigheden.
Ongeveer 10% van de Amerikaanse bevolking heeft last van een naaldenfobie. Het komt heel vaak voor dat kinderen een angst voor naalden hebben. De meeste kinderen groeien hier volledig overheen naarmate ze ouder worden. Wanneer hier geen serieuze aandacht aan besteed wordt, ontstaat er mogelijk op latere leeftijd een zeer ernstige vorm van een naaldenfobie waardoor vaak medische zorg vermeden zal worden.
Een herinnering van wanneer de fobie is ontstaan is vaak alleen de eerste herinnering van een fobische reactie. De traumatische gebeurtenis zelf is meestal een routineprocedure die zonder al te veel problemen is verlopen.
Sommige personen voelen in geringe mate een oncomfortabel gevoel wanneer ze blootgesteld worden aan hun angst voor naalden terwijl anderen door hun angst voor naalden medische behandelingen totaal vermijden.

## Externe link

* Hoe overwin je jouw angst voor naalden? - Universiteit van Nederland

## Literatuurverwijzingen

* 1 2 3 Essen, J. van (1938). Beschrijvend en verklarend woordenboek der psychologie (1ste druk). Haarlem: De Erven F. Bohn. N.V.
* 1 2 Berg, H. van den & Meijer, B. (1991). Zakwoordenboek van de psychiatrie. Arnhem: Elsevier-Koninklijke PBNA.
* 1 2 Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* 1 2 Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie. Oxford: Clarendon Press.
* ↑ Anderson, D.M. (2000). Dorland’s illustrated medical dictionary (29ste uitgave). Philadelphia/London/Toronto/Montreal/Sydney/Tokyo: W.B. Saunders Company.
* ↑ James Hamilton (August 1995). Needle Phobia - A Neglected Diagnosis. Journal of Family Practice 41 (2): 169–175 REVIEW. PMID 7636457. Gearchiveerd van origineel op 6 januari 2012. Geraadpleegd op 10 april 2012.
# Belonchamp

Belonchamp is een gemeente in het Franse departement Haute-Saône (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 234 inwoners (2011). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lure.

## Geografie

De oppervlakte van Belonchamp bedraagt 6,8 km², de bevolkingsdichtheid is 34,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Belonchamp met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Belonectes daytoni

Belonectes daytoni is een pissebed uit de familie Munnopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Malyutina & Brandt.
# Hyllisia lineatopicta

Hyllisia lineatopicta is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Breuning.
# Betty Compson

Betty Compson, geboren als Eleanor Luicime Compson (Beaver (Utah), 19 maart 1897 - Glendale (California), 18 april 1974) was een Amerikaans actrice.

## Carrière

Compson kreeg in 1915 haar eerste filmrol. Ze kreeg vooral bijrollen in korte films. In 1919 was Compson naast Lon Chaney te zien in The Miracle Man. Door deze film werd Compson voor het eerst opgemerkt.
Compson begon in 1920 haar eigen filmmaatschappij. Het lukte haar om op te komen met drie verhaallijnen voor films. Haar eerste film als producent werd Prisoners of Love (1921). Na de afronding van haar film The Woman With Four Faces (1923), schreef ze zich in bij een maatschappij uit Londen.
Compson was in 1928 te zien in The Barker. Voor haar rol in deze film, werd Compson genomineerd voor een Academy Award voor Beste Actrice.
Vanaf de jaren 30, was Compson in meer bekende films te zien. Haar laatste film werd in 1948 uitgebracht.
Compson stierf op 18 april 1974 in Glendale California aan een hartaanval.

## Filmografie (selectie)

* 1919: The Miracle Man
* 1923: Woman to Woman
* 1923: The White Shadow
* 1928: The Docks of New York
* 1928: The Barker
* 1929: Weary River
* 1929: On with the Show!
* 1929: The Great Gabbo
* 1929: The Show of Shows
* 1937: God's Country and the Man
* 1938: Port of Missing Girls
* 1938: A Slight Case of Murder
* 1940: Strange Cargo
* 1940: Mad Youth
* 1941: Escort Girl
* 1941: Mr. & Mrs. Smith
* 1941: Invisible Ghost
* 1947: Hard Boiled Mahoney
* Bibsys: 1602157056299
* Biblioteca Nacional de España: XX4889923
* Bibliothèque nationale de France: cb14674167q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1013030672
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2023 737X
* Library of Congress Control Number: n88132360
* SNAC: w6t76p07
* Système universitaire de documentation: 118189409
* Virtual International Authority File: 34718463
* WorldCat (via VIAF): 34718463
# Héctor Rebaque

Héctor Alonso Rebaque (Mexico-Stad, 5 februari 1956) is een voormalig autocoureur die debuteerde in de Formule 1, op 5 juni 1977 bij het Hesketh Racing Team, tijdens de Grand Prix van Duitsland. Dat was de enige Grand Prix die hij reed dat seizoen.
In 1978 reed hij een volledig Formule 1 seizoen bij het team van Lotus. In 1979 nam hij ook deel aan een aantal GP's voor Lotus. Eind 1979 reed hij voor zijn eigen team, Rebaque Racing. Begin 1980 vertrok hij naar het Brabham team; hij werd de vervanger van Ricardo Zunino. Ondanks dat hij zoek werd gereden door zijn teamgenoot Nelson Piquet, reed hij toch beter dan eerder in zijn carrière. Ook in 1981 reed hij nog een jaar voor het Brabham team. Hij behaalde dat jaar bijna een keer het podium. Echter, hij moest het doen met een aantal vierde plaatsen. Eind 1981 moest Rebaque plaatsmaken voor de Italiaan, Riccardo Patrese. Hectors Formule 1-carrière was voorbij.
In 1982 reed hij zes races in de CART-series. Hij won de race op Road America. Dat werd meteen zijn laatste race. Na een ongeluk tijdens testritten op de Milwaukee Mile besliste Rebaque om niet meer te racen in de CART series.

## Formule 1-resultaten

Formule 1-resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)
| Jaar | Races | 1ste | 2de | 3de | 4de | 5de | Rank | Ptn |
| 1977 | 1 | - | - | - | - | - | 46 | - |
| 1978 | 9 | - | - | - | - | - | 19 | 1 |
| 1979 | 10 | - | - | - | - | - | 22 | - |
| 1980 | 7 | - | - | - | - | - | 20 | 1 |
| 1981 | 14 | - | - | - | 3 | 1 | 10 | 11 |

## CART-resultaten

CART-resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)
| Jaar | Races | 1ste | 2de | 3de | 4de | 5de | Rank | Ptn |
| 1982 | 5 | 1 | - | - | - | - | 15 | 48 |
# Bertram Brockhouse

Bertram Neville Brockhouse (Lethbridge (Alberta), 15 juli 1918 – Hamilton (Ontario), 13 oktober 2003) was een Canadees natuurkundige. Hij deelde in 1994 de Nobelprijs voor Natuurkunde met de Amerikaan Clifford Shull voor hun pioniersbijdragen aan de ontwikkeling van neutronendiffractietechnieken bij onderzoek aan gecondenseerde materie en voor de ontwikkeling van de neutronenspectroscopie.

## Biografie

Brockhouse was de zoon van Israel Bertram Brockhouse en Mable Emily Neville. Hij bracht zijn eerste levensjaren door op een boerderij in de nabijheid van Milk River voordat het gezin Brockhouse in 1926 naar Vancouver verhuisde. Daar bezocht hij de King High School die hij in 1935 afsloot. Kort daarop vertrok de familie – op grond van de slechte omstandigheden wegens de Grote Depressie – naar Chicago. Daar voorzag hij in zijn levensonderhoud als laboratoriumassistent en met de reparatie van radio's. Omdat de algemene situatie niet verbeterde voor de familie, keerden ze in 1938 terug naar Vancouver.
Na de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog meldde hij zich vrijwillig bij de Koninklijke Canadese Marine. Hij diende tot het einde van de oorlog waar hij zich overwegend met het onderhoud van de ASDIC-uitrusting – voorloper van de sonar – bezighield. Na de oorlog begon hij eind 1945, met financiële ondersteuning van het Department of Veterans' Affairs, bij de Universiteit van Brits-Columbia aan een studie wis- en natuurkunde.
Na het behalen van zijn bachelordiploma in 1947 besloot hij naar het lagetemperatuurlaboratorium van de Universiteit van Toronto te gaan. Binnen een periode van acht maanden behaalde hij zijn masterdiploma. Na zijn promotie in 1950 verkreeg hij een aanstelling bij het Chalk River nucleair laboratorium, het Canadese kernonderzoekscentrum. In 1960 werd hij leider van de neutronenfysica. Twee jaar later werd hij benoemd tot hoogleraar natuurkunde aan de McMaster University in Hamilton, waar hij aanbleef tot zijn emeritaat in 1984.
In mei 1947 huwde hij de filmtechnicus Doris Isobel Mary Miller die hij tegen het einde van zijn diensttijd had leren kennen. Samen kregen ze zes kinderen: Anne, Gordon Peter, Ian Bertram, James Christopher, Alice Elizabeth en Charles Leslie.

## Werk

Werkzaam bij de Chalk River Laboratories stelde Brockhouse in 1951 de constructie voor van een instrument om een neutronenbundel te gebruiken voor het aftasten van kristalstructuren alsmede metalen en mineralen. Zijn drieassige spectrometer was in 1956 gereed voor gebruik. Dit instrument stelde hem in staat om de techniek te ontwikkelen van inelastische neutronenverstrooiing. Zijn werk had een grote impact op de theorie en wetenschappelijke begrip van de natuurkunde op het gebied van vaste en vloeistoffen. Het vond praktisch toepassingen in gebieden variërend van computerontwerp tot infrarooddetectoren.

## Erkenning

* Oliver E. Buckley Condensed Matter Prize (1962)
* Duddell Medal (1963) van Institute of Physics
* Centennial Medal of Canada (1967)
* Henry Marshall Tory Medal van de Royal Society of Canada (1973)
# Hymenaphorura jugoslavica

Hymenaphorura jugoslavica is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Gisin.
# Hymenaphorura nova

Hymenaphorura nova is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Pomorski.
# Benjamin Saint-Huile

Benjamin Saint-Huile, (Maubeuge, Noord, 10 mei 1983), is een Franse politicus .
In maart 2008 werd Benjamin Saint-Huile verkozen tot burgemeester van Jeumont (Noord) toen hij 24 jaar oud werd. Hij was ook voorzitter van de stedelijke gemeenschap Maubeuge Val de Sambre van april 2014 tot juni 2022.
Saint-Huile heeft zijn voormalig lidmaatschap van de Socialistische Partij (PS) achter zich gelaten in februari 2022, omdat hij zijn partij niet langer steunde of zich erin herkende. Hij stelde zich kandidaat voor de parlementsverkiezingen van 2022 in het derde kiesdistrict van het Noorden. Hij won deze verkiezingen in zijn kiesdistrict met 51,7% van de stemmen en versloeg daarmee de nationalistische kandidaat Sandra Delannoy. Om te voldoen aan de regel voor het bekleden van meerdere functies, nam hij ontslag als burgemeester om parlementslid te worden.
* ↑ M.C.H., Très applaudi, Benjamin Saint-Huile s'installe dans son fauteuil de maire. lavoixdunord.fr. La Voix du Nord (mars 2008). Gearchiveerd op 27 maart 2012. Geraadpleegd op 12 mai 2009. .
* ↑ J.-M. Boutillier, Benjamin Saint-Huile a reçu l’onction d’une majorité pour la présidence de l’Agglomération Maubeuge val de Sambre. lavoixdunord.fr. La Voix du Nord (17 avril 2014). .
* ↑ Saint-Huile, Benjamin, Benjamin Saint-Huile : biographie et parcours. Geraadpleegd op 5 mei 2024.
# Hällnäs

Hällnäs is een plaats in de gemeente Vindeln in het landschap Västerbotten en de provincie Västerbottens län in Zweden. De plaats heeft 309 inwoners (2005) en een oppervlakte van 118 hectare. De plaats ligt aan de rivier de Indalsälven.
Vlak buiten Hällnäs ligt een groot sanatorium, dit had in 1926 plaats voor 208 patiënten en werd in verschillende etappes uitgebreid, totdat het sanatorium in 1950, 340 plaatsen had.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats loopt de Länsväg 363.
De plaats heeft een station aan de spoorlijnen Boden - Bräcke en Hällnäs - Storuman.
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
* ↑ (sv) Västerbottens museum:Hällnäs sanatorium
# Hälltorp en Heden

Hälltorp en Heden (Zweeds: Hälltorp och Heden) is een småort in de gemeente Lilla Edet in het landschap Västergötland en de provincie Västra Götalands län in Zweden. Het småort heeft 70 inwoners (2005) en een oppervlakte van 22 hectare. Eigenlijk bestaat het småort uit twee verschillende plaatsen: Hälltorp en Heden. Het plaatsje Heden behoort echter maar voor een deel tot dit småort.
# Hällskärsgrundet

Hällskärsgrundet is een Zweeds eiland behorend tot de Pite-archipel. Het ligt midden in de Bondöfjärd voor de westkust van Sör-Haraholmen. Het maakt deel uit van het Natuurreservaat Bondöfjärd. Hällskärsgrundet is onbebouwd / onbewoond.
Baljan · Grundkallen · Hällskäret (Piteå) · Hällskärsgrundet · Huvan · (Jävreholmen) · Klinten · Lillhörun · Lillrevet · Lill-Sandskäret · Medgrundet · Medgrundsrevet · Sandskärsgrundet · Stenskäret · Stor-Sandskäret · Spaningsören · Storhörun · Storrevet (Piteä) · Söran · Tallskäret · Trutgrundet (Bondön) · Västra revet · Yttre Degerstensgrundet
Eiland: Baggen · Baljan · Bergön · Bergskäret · Bergvättingen · Berkön · Bondökallarna · Bondökallrevet · Bondön · Bursfjärdgrundet · Degerbergsgrundet · Djupgrunden · Döman · Fårön (Piteå) · Fårön (Trundön) · Fjärdvättingen · Fjuksören · Fjuksörrevet · Flottgrunden · Fördärvet · Furuholmen · Görjeskäret · Gråsjähällan · Gråsjälen · Gråsjälgrundet · Grundkallen · Grytan · Guldsmeden · Hällen · Hällskäret · Hällskärsgrundet · Halsören · Hamngrunden · Hamnholmen · Hamnviksgrundet · Hans-Persagrundet · Haraholmsrevet · Huvan · Innersten Bondökallen · Innerstholmen-Bastaholmen · Inre Mjoögrunden · Inre Mörögrundet · Jävre Sandön · Jävreholmen · Klacken · Klemmeten · Klemmetgrundet · Klingergrundet · Klingergrundsrevet · Klinten · Kluntarna · Kluntbrotten · Krokamargit · Lakakallarna · Långörarna · Lappskatagrundet · Lavholmen · Lellrevet · Lill Björn · Lill Rönnskär · Lillhörun · Lill-Leskäret · Lill-Räbben · Lill-Renörarna · Lillrevet · Lill-Sandögrundet · Lill-Sandskäret · Lill-Svinören · Lönngrundet · Lövgrundet · Malen · Malkallen · Medgrundet · Medgrundsrevet · Mellerstön · Mitten Bondökallen · Mjoön · Mörgrundet · Mosesholmen · Näsgrundet · Nörd-Fårön · Nörd-Haraholmen · Nörd-Mörön · Norra revet · Nötögrundet · Nötön · Ol-Svensakallen · Ol-Svensastenarna · Orrskäret · Orrskärsgrundet · Orrskärsrevet · Örsgrönnan · Patta Peken · Peken · Pitholmen · Pultvikhällan · Rävagrundet · Renön · Renskär · Renskärsrevet · Ringelrevet · Sandöklubben · Sandön · Sandskärsgrundet · Sandskärshörn · Skabbgrundet · Skottgrundet · Sladagrunden · Smågrunden · Söran · Sör-Fårön · Sör-Haraholmen · Spaningsören · Stenskäret · Stor Dödmannen · Storfjärdsgrunden · Storgrundet · Storhörun · Stor-Leskäret · Stor-Räbben · Stor-Renörarna · Storrevet · Stor-Sandskäret · Storstenen · Storstenrevet · Stor-Svinören · Tallskäret · Timmermannen · Trundön · Trutgrundet (Bergön) · Trutgrundet (Bondön) · Tvarun · Vargön · Västra revet · Vidvästern · Vorrskärsgrundet · Yttersten Bondökallen · Ytterstholmen · Yttre Degerstensgrundet · Yttre Mjoögrunden · Yttre Mörögrundet · Yxvättingen
Ondiepte: Storstengrundet
# Hällungen

Hällungen ook wel Stora (Nederlands: groot) Hällungen is een meer in het Zweedse landschap Bohuslän. Het meer ligt in de gemeente Stenungsund, van deze gemeente is het meer het grootste meer. Het meer heeft een oppervlakte van 6,2 km² en een maximum diepte van 24,5 meter. Aan de noord oever van het meer ligt de plaats Svenshögen.
De reden dat het meer ook wel Stora Hällungen wordt genoemd is om het meer te onderscheiden van het naar bijgelegen meer Lilla (Nederlands: klein) Hällungen.
Het meer is een populair meer om in de te zwemmen er liggen verschillende stranden aan het meer.