OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dumbrăveni (Sibiu)

Dumbrăveni is een stad (oraș) in het Roemeense district Sibiu. De stad telt 8411 inwoners (2002).

## Toponymie

De vroegere naam van Dumbrăveni was Elisabethstadt of Eppeschdorf (Hongaars Erzsébetváros), toen het nog deel uitmaakte van het Koninkrijk Hongarije met een grote Duitstalige bevolking (nu nog 1 %). De Hongaarse naam wordt tot op vandaag gebruikt door de Hongaarse minderheid (8 %).

## Geschiedenis

Van 1876 tot 1920 was de stad districtshoofdstad van het Erzsébetváros district, een district van het vroegere comitaat Kis-Küküllő.

## Bevolkingssamenstelling

De bevolking van Dumbraveni bestaat in 2011 uit de volgende groepen:
* Roemenen 4.913
* Hongaren 645 (8,7%)
* Roma 1.289
* Duitsers 69
Totaal 7.388
* Stadhuis
* Armenisch-katholieke kerk
* Rooms-katholieke kerk
* Slot Apafi
* Slot en deel van de stad
# Louis Couturier

Salomon Louis Joseph Couturier (Den Haag, 26 februari 1882 – Arnhem, 22 april 1969) was een Nederlands violist en musicoloog.
Hij was zoon van een vader met dezelfde naam en Anna Maria de Liefde. Hijzelf was getrouwd met Catharina Johanna Cramer. Hij overleed in het Gemeenteziekenhuis van Arnhem en werd gecremeerd in het crematorium te Dieren. Hij was in het bezit van "De oorkonde der stad Arnhem" (1952).
Hij kreeg zijn muziekopleiding aan het Haags Conservatorium van Carl Flesch en van Prof. Otakar Ševčík in Praag. Vlak na zijn studie in Den Haag, was hij op podia te vinden, bijvoorbeeld in Delft (1901). Na die opleiding trad hij op als solist op in het gehele land, maar was ook enige tijd musicus in het Residentieorkest en orkesten in Frankrijk, Rusland en het toenmalige Tsjecho-Slowakije. In dat laatste land zou hij ook het dirigentschap enige tijd gevoerd hebben. Ook was hij bekwaam in de kamermuziek. Er is een tournee van hem bekend, waarin hij samen met onder andere pianist Willem Kerper (pianoleraar te Gouda), verspreid over drie avonden per plaats alle vioolsonates van Ludwig van Beethoven uitvoerde. Hij gaf ook vioolcursussen vanaf zijn verblijf in Nijmegen (1908), waarbij de methode Sevcik hanteerde en werd daarin ook ondersteund door zijn leermeester. Hij was tevens jarenlang voorzitter van de Nederlandse Koninklijke Toonkunstenaarsvereniging, afdeling Arnhem.
Zijn kritieken waren te lezen in Avondpost (1907, in en om Den Haag) en toen hij zich in 1908 in Nijmegen vestigde in de Provinciale Geldersche en Nijmeegsche Courant (1910-1915). Vervolgens was Het Handelsblad (1915-1919) aan de beurt. Hij was van 1919 tot 1928 muziekredacteur van De Nieuw Courant. In 1930 werd kreeg hij dezelfde functie bij de Arnhemsche Courant.
Van hem, verscheen een muziekfeuilleton, maar ook artikelen in het Amerikaanse Musical Courier. Van hem verscheen een aantal artikelen over muziek:
* Over nationale kunst
* Het koninklijk conservatorium
* Onze concerten
* Paganini
* Bizet
* Over de viool, haar makers en virtuozen
* vertaling van Die Kunst des Violinspiels; het origineel van Carl Flesch
* vertaling in de serie Beroemde Musici: Beethoven, het origineel van Theodor von Frimmel
* J.H. Letzer, Muzikaal Nederland. 1850-1910, Utrecht: J.L. Beijers 1913, p. 38
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 133
* Couturier op het Nederlands Muziekinstituut
* ↑ Rouwadvertentie, cbg
* ↑ Overgrootvader Salomon Joseph Louis Couturier, grootvader Arnoud Louis Joseph en vader Salomon Louis Joseph Couturiers waren alle drie kok, overgrootvader was kok aan het hof van koning Willem I der Nederlanden.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6776 2289
* Library of Congress Control Number: nb99007795
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007438649705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070999015
* Virtual International Authority File: 19175761
* WorldCat (via VIAF): 19175761
# Gremlins 2: The New Batch (soundtrack)

Gremlins 2: The New Batch is de originele soundtrack, gecomponeerd en gedirigeerd door Jerry Goldsmith voor de film Gremlins 2: The New Batch uit 1990 van Joe Dante. Het album werd uitgebracht in 1990 door Varèse Sarabande.
De partituur werd uitgevoerd door het Hollywood Studio Symphony. De muziek werd opgenomen en gemixt in de Burbank Studios met geluidstechnicus Bruce Botnick.
In 2015 verscheen een uitgebreide uitgave, (25th Anniversary Edition) ter gelegenheid van het 25e jubileum.

## Tracklijst

Alle muziek is geschreven door Jerry Goldsmith.

### Uitgebreide uitgave (Varèse Sarabande, 2015)

* Merrily We Roll Along / Prologue / Just You Wait – 5:09
* Future Thoughts – 0:34
* Gizmo’s Capture / A Disaster / Fatal Prognosis – 2:32
* Cute… – 2:04
* Gizmo Escapes – 3:53
* Instructions – 1:50
* Leaky Faucet – 3:49
* The Impostor – 1:14
* The Visitors – 3:34
* No Rats – 2:28
* The Long Fall / Hot Wire / The Time Zone – 2:36
* Pot Luck – 3:08
* Pacing / Fast Rise – 1:18
* A Better Mouse Trap – 1:47
* Gremlins At Work / The Brain Hormones / Gremlins Wings – 4:59
* Gremlin Mayhem – 3:59
* Teenage Mutant Gremlins – 3:31
* On The Track / Workout / Something New / The Bag – 1:04
* No Cavities / Climate Control – 2:09
* Keep It Quiet – 3:18
* New York, New York / Rhapsody In Blue – 2:05
* Congo Corta / Gremlinition – 0:41
* Broadway To Bowery / New York, New York / A Big Chance – 1:48
* Gremlin Pudding – 2:22
* New Trends – 3:51
* Bridal Chorus – 1:11
* Gremlin Credits 5:01 Additional Music:
* Cute… (Album Version) – 2:04
* Movie Police – 0:48
* Nearer My God To Thee – 1:23
* Clamp Logos – 0:22
* Postlude – 0:25
    Totale duur: 76:57
* ↑ (en) Jerry Goldsmith – Gremlins 2: The New Batch (Original Motion Picture Soundtrack) Discogs, geraadpleegd op 3 september 2024
* ↑ (en) Gremlins 2: The New Batch Soundtrack.Net, geraadpleegd op 3 september 2024
* ↑ (en) Gremlins 2: 25th Anniversary Edition Soundtrack.Net, geraadpleegd op 3 september 2024
# Lienardia marchei

Lienardia marchei is een slakkensoort uit de familie van de Clathurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Félix Pierre Jousseaume. De soort komt voor in de Indische Oceaan.
* ↑ WoRMS (2012). Lienardia marchei Jousseaume, 1884. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=432742
* ↑ Dr. Jousseaume. "Description de mollusques nouveaux." Bulletin de la Société zoologique de France (1884), vol. 9, blz. 181874.
# Fred Basset

Fred Basset is een krantenstrip die gecreëerd werd door de Schotse cartoonist Alex Graham (1913-1991). Ze verscheen voor het eerst in de Daily Mail op 9 juli 1963. De strip loopt nog steeds en verscheen in vertaling in een twintigtal landen. In Duitsland heet hij Wurzel, in Noorwegen Laban en in Italië Lillo. In Nederland verscheen Fred Basset in de jaren 1970 in het Leidsch Dagblad.
Fred is een basset hound die inwoont bij een naamloos Brits echtpaar van middelbare leeftijd. Hij is erg trouw hoewel hij zijn baasjes nogal dom vindt. Fred levert humoristisch, vaak ironisch commentaar bij hun gedrag. Hij heeft ook een vriendenkring van andere honden, zoals Fifi de poedel, Yorky de terrier en Jock de Scotty.
Graham liet zich voor zijn strip inspireren door zijn eigen hond Freda. Hij tekende ongeveer 9000 strips. Toen hij stierf bleef er nog genoeg materiaal over voor 18 maanden. Nadien werd de reeks voortgezet door tekenaar Michael Martin en zijn dochter Arran Graham die de ideeën levert.
Fred Basset vierde zijn vijftigste verjaardag op 9 juli 2013, na meer dan 18.000 verschijningen in de Daily Mail en de Mail on Sunday.
De strips werden in Groot-Brittannië heruitgegeven in langwerpige boekjes met de ondertitel "The hound that's almost human". In Nederland verschenen in de jaren 1970 ook een paar Fred Basset-boekjes bij Semic Intermerc, een afdeling van de Zweedse uitgeverij Semic Press.

## Televisieserie

Bill Melendez Productions maakte in 1976 een aantal korte tekenfilms van vijf minuten met Fred Basset voor de BBC. Freds gedachten werden daarin uitgesproken door acteur Lionel Jeffries.

## Externe link

* New York Daily News: Fred Basset cartoon
* ↑ "Fred, the hound who's had Britain chuckling for 50 years (...)", dailymail.co.uk, 10 juli 2013
* ↑ Archieven.nl: Fred Basset nr. 2
# Coelaenomenodera signifera

Coelaenomenodera signifera is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1905 gepubliceerd door Raffaello Gestro.
# Caelatura speculabunda

Caelatura speculabunda is een slakkensoort uit de familie van de Barleeiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Absalão.
# Caleta argola

Caleta argola is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Hewitson.
# Caletes

Caletes is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Redtenbacher.

## Soorten

Het geslacht Caletes is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Caletes apterus (Redtenbacher, 1892)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Cal Collins

Calvin Collins (Medora, 5 mei 1933 - Dillsboro, 27 augustus 2001) was een Amerikaanse jazzgitarist.

## Biografie

Aanvankelijk beïnvloed door bluegrass en countrymuziek, speelde Cal Collins voor het eerst mandoline in de vroege jaren 1950, voordat hij zich onder de invloed van de muziek van Nat King Cole, George Shearing, Art Tatum, Django Reinhardt en Charlie Christian tot de jazz wendde. Na het voltooien van zijn militaire dienst verhuisde hij naar Cincinnati, waar hij begon te spelen als jazzgitarist en in de komende decennia vooral in Indiana en Ohio optrad. Vanaf 1976 behoorde hij drie jaar tot de band van Benny Goodman. Vanaf eind jaren 1970 nam Collins regelmatig op onder zijn eigen naam voor Concord Jazz. Hij werkte ook als huisgitarist op verschillende publicaties van het label. Collins speelde met Marshall Royal, Rosemary Clooney, Monty Budwig, Jeff Hamilton, Herb Ellis, Ray Brown, Buddy Tate, Scott Hamilton, Frank Vincent, Warren Vaché jr., Nat Pierce en Jake Hanna. In 1993 ging hij met Doc Watson, Jerry Douglas en Cephas & Wiggins op tournee als onderdeel van de Masters of the Steel String Guitar. In zijn late jaren verscheen hij voornamelijk in Cincinnati.

## Overlijden

Cal Collins overleed in augustus 2001 op 68-jarige leeftijd aan leverfalen.

## Discografie

* 1974 : Milestones (Pausa)
* 1977 : Hi Boss Guitar
* 1978 : Cincinnati to L.A. (Concord Jazz)
* 1978 : In San Francisco (Concord Jazz)
* 1979 : Blues on My Mind (Concord Jazz)
* 1979 : By Myself (Concord Jazz)
* 1980 : Interplay (Concord Jazz)
* 1981 : Cross Country (Concord Jazz)
* 1983 : Crack'd Rib (Mo Pro)
* 1990 : Ohio Style (Concord Jazz)
* 1998 : S'us Four (J Curve) met Kenny Poole
* ↑ Cal Collins (1933 – 2001) | Benedetto Guitars. benedettoguitars.com. Geraadpleegd op 09-12-2021.
* ↑ (en) Cal Collins. Discogs. Geraadpleegd op 09-12-2021.
* ↑ (en) Cal Collins age, hometown, biography. Last.fm. Gearchiveerd op 8 juni 2023. Geraadpleegd op 09-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cal Collins op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb139376692 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 13463375X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5516 1988
* Library of Congress Control Number: n79115711
* MusicBrainz: 47d20d3f-17b4-45c5-8b3c-ed3de9db6375
* Système universitaire de documentation: 170622975
* Virtual International Authority File: 17412071
* WorldCat (via VIAF): 17412071
# Jan Punt

Jan Punt, ook genoemd Johannes (Amsterdam, 2 april 1711 – Amsterdam, 18 december 1779), was een Amsterdams toneelspeler, voordrachtskunstenaar, schilder, tekenaar en graveur.

## Biografie

Jan Punt werd geboren in Amsterdam als zoon van Jan Hendrikszoon Punt en Adriana Visser. Hij ging in de leer bij de kunstschilder Jacob de Wit en de graveur A. van der Laan. Hij is vooral bekend door de gravures van de tekeningen die Jacob de Wit gemaakt had van de – bij een brand in 1715 verloren gegane – plafondschilderingen van Rubens in de Sint-Carolus Borromeuskerk. Reinier Vinkeles was een leerling van hem.
Hij was tevens een gevierd toneelspeler. Bij de brand van de Amsterdamse Stadsschouwburg, waar hij woonde en kastelein was, verloor hij have en goed. Hij vond daarop emplooi in Rotterdam; hij werd er in 1773 theaterdirecteur, kastelein en eerste acteur en zijn derde vrouw Catharina Elizabeth Fokke werd eerste actrice. Hij raakte in onmin met de commissarissen van de schouwburg en legde nog in hetzelfde jaar zijn functie als directeur neer. In 1777 keerde het echtpaar terug in Amsterdam, waar hij twee jaar later overleed. Zijn vrouw was nog kasteleines in Rotterdam van 1781-1789.

## Huwelijken

* 1733: Anna Maria de Bruyn (toneelspeelster), ca. 1708-1744
** zes kinderen van wie er ten minste drie vroeg overleden
* 1748: Jeanne Marie Chicot, (ook genoemd Johanna Maria, dochter van de in Amsterdam werkzame Zwitserse medailleur en graveur Jacques David Chicot en Marie Marguerite Gole en Marie Marguerite Gole) 1726-1771
** ten minste een dochter, de zwakbegaafde Maria Margaretha en een zoon Jacob, waarschijnlijk beide vroeg overleden
* 1772: Catharina Elizabeth Fokke (toneelspeelster; dochter van de toneelspeler en zeeman Arend Fokke en Dina Levit, halfzuster van Simon Fokke, tante van Arend Fokke Simonsz), 1727-1793
** kinderloos
# Jan Puzyna de Kosielsko

Jan Maurycy Paweł Puzyna de Kosielsko (Gwoździec, 13 september 1842 – Krakau, 8 september 1911) was een Pools geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.
Hij werd op 1 december 1878 tot priester gewijd. Op 26 februari 1886 benoemde paus Leo XIII hem tot titulair bisschop van Memphis en tot bisschop-coadjutor van Lwow, in het tegenwoordige Oekraïne. In 1895 werd hij bisschop van Krakau. Tijdens het consistorie van 15 april 1901 werd hij verheven tot kardinaal. Hij kreeg de Ss. Vitale, Valeria, Gervasio e Protasio als titelkerk.
Tijdens het Conclaaf van 1903, dat uiteindelijk leidde tot de verkiezing van Giuseppe Sarto, speelde kardinaal Puzyna een belangrijke rol door namens de Oostenrijkse keizer Frans Jozef I een veto uit te spreken over de verkiezing van de Italiaanse kardinaal Mariano Rampolla del Tindaro. Frans Jozef maakte hierbij gebruik van het zogenaamde Jus Exclusivae een gewoonterecht dat aan de vorsten van Spanje, Frankrijk en het Heilige Roomse Rijk toestond de keuze van bepaalde kandidaten op de zetel van Petrus te blokkeren. Het initiatief tot dit veto was overigens uitgegaan van Puzyna zelf. Op weg naar het conclaaf in Rome, was hij daartoe op audiëntie gegaan bij de keizer. Naar het oordeel van Puzyna was Rampolla onvoldoende gekeerd tegen het modernisme. Frans Jozef vond met name dat Rampolla zich als kardinaal-staatssecretaris te positief had opgesteld ten aanzien van de Derde Franse Republiek.
Na het Conclaaf maakte Pius X overigens meteen een einde aan het Jus Exclusivae.
# Caligus undulatus

Caligus undulatus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Caligidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Shen & Li.
# Caligus triabdominalis

Caligus triabdominalis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Caligidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Byrnes T..
# Caligus tylosuri

Caligus tylosuri is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Caligidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Rangnekar.
# Caligus triangularis

Caligus triangularis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Caligidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Sueo M. Shiino.
# Calliotropis ottoi

Calliotropis ottoi is een slakkensoort uit de familie van de Eucyclidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Philippi.
# Jan Willem van Borselen

Jan Willem van Borselen (Gouda, 20 september 1825 - Den Haag, 24 september 1892) was een Nederlands kunstschilder die behoorde tot de Haagse School.

## Leven en werk

Jan Willem van Borselen was een zoon van de onderwijzer en directeur van het Waalse weeshuis te 's-Gravenhage Pieter van Borselen en Cornelia van den Ing. Naast onderwijzer was zijn vader Pieter van Borselen ook een niet onverdienstelijk schilder van landschappen en stadsgezichten. Op 13 mei 1863 trouwde hij te 's-Gravenhage met de toen twintigjarige Anna Josina Gerardina Doeleman
Jan Willem van Borselen was een leerling van zijn vader Pieter van Borselen en van Andreas Schelfhout. Théophile de Bock en Timotheus Wilhelmus Ouwerkerk behoorden tot zijn leerlingen. Van Borselen is vooral bekend om zijn winderige Hollandse polderlandschappen met water en bomen. Het Stadsmuseum Woerden bezit werk van Van Borselen en heeft in 2002 een tentoonstelling met de titel "Wind en Wilgen" aan hem gewijd. Ook het Amsterdamse rijksmuseum bezit werken van Van Borselen. Hij was lid van de Hollandsche Teekenmaatschappij en Pulchri Studio in Den Haag. Hij was bestuurslid van de Société Royale Belge des Aquarellistes en van het Koninklijk Genootschap van Nederlandsche Aquarellisten, waarvan hij medeoprichter was.

## Enkele werken van Jan Willem van Borselen

* Bij Schoonhoven (Rijksmuseum Amsterdam)
* Watertje onder bomen aan het einde van een bos (Rijksmuseum Amsterdam)
* Landschap bij Zoetermeer (Groninger Museum)
* Landschap nabij Gouda (Stadsmuseum Woerden)
* Meisje op landweg
* Gezicht op riviertje de Vlist
* Hengelaar bij molen
* Mensen in een boot met molens
* Strandgezicht
* Landschap bij Moordrecht
* Riviergezicht met enkele vissers bij ondergaande zon
* Boerderijtje aan het water
* Gezicht op riviertje de Vlist
* Standaardmolen en boerderij aan een plas, in de polder
* Landschap met enkele koeien
* Bomengroep
* Figuren in landschap bij slot 's Heeraartsberg Bergambacht
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 04896963
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: bors021
* Gemeinsame Normdatei: 1057069493
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6708 4887
* Library of Congress Control Number: nr2002029991
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 238483118
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 10855
* Union List of Artist Names: 500031622
* Virtual International Authority File: 71328783
* WorldCat (via VIAF): 71328783
# Calleida rugosicollis

Calleida rugosicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Jeannel.
# Bystrá nad Jizerou

Bystrá nad Jizerou (Duits: Bistra an der Iser) is een Tsjechische gemeente in de regio Liberec, en maakt deel uit van het district Semily. Bystrá nad Jizerou telt 122 inwoners.
Bělá · Benecko · Benešov u Semil · Bozkov · Bradlecká Lhota · Bukovina u Čisté · Bystrá nad Jizerou · Čistá u Horek · Háje nad Jizerou · Holenice · Horka u Staré Paky · Horní Branná · Hrubá Skála · Chuchelna · Jablonec nad Jizerou · Jesenný · Jestřabí v Krkonoších · Jilemnice · Kacanovy · Karlovice · Klokočí · Košťálov · Kruh · Ktová · Levínská Olešnice · Libštát · Lomnice nad Popelkou · Loučky · Martinice v Krkonoších · Mírová pod Kozákovem · Modřišice · Mříčná · Nová Ves nad Popelkou · Ohrazenice · Olešnice · Paseky nad Jizerou · Peřimov · Poniklá · Přepeře · Příkrý · Radostná pod Kozákovem · Rakousy · Rokytnice nad Jizerou · Roprachtice · Rovensko pod Troskami · Roztoky u Jilemnice · Roztoky u Semil · Semily · Slaná · Stružinec · Studenec · Svojek · Syřenov · Tatobity · Troskovice · Turnov · Veselá · Víchová nad Jizerou · Vítkovice · Všeň · Vyskeř · Vysoké nad Jizerou · Záhoří · Žernov
# Bystré (okres Svitavy)

Bystré (Duits: Bistrau) is een Tsjechische stad in de regio Pardubice, en maakt deel uit van het district Svitavy.
Bystré telt 1668 inwoners (2006).
Banín · Bělá nad Svitavou · Bělá u Jevíčka · Benátky · Bezděčí u Trnávky · Biskupice · Bohuňov · Bohuňovice · Borová · Borušov · Brněnec · Březina · Březinky · Březiny · Březová nad Svitavou · Budislav · Bystré · Cerekvice nad Loučnou · Čistá · Desná · Dětřichov · Dětřichov u Moravské Třebové · Dlouhá Loučka · Dolní Újezd · Gruna · Hartinkov · Hartmanice · Horky · Horní Újezd · Hradec nad Svitavou · Chmelík · Chornice · Chotěnov · Chotovice · Chrastavec · Janov · Janůvky · Jaroměřice · Jarošov · Javorník · Jedlová · Jevíčko · Kamenec u Poličky · Kamenná Horka · Karle · Koclířov · Korouhev · Koruna · Křenov · Kukle · Kunčina · Květná · Lavičné · Linhartice · Litomyšl · Lubná · Makov · Malíkov · Městečko Trnávka · Mikuleč · Mladějov na Moravě · Morašice · Moravská Třebová · Nedvězí · Němčice · Nová Sídla · Nová Ves u Jarošova · Oldřiš · Opatov · Opatovec · Osík · Pohledy · Polička · Pomezí · Poříčí u Litomyšle · Příluka · Pustá Kamenice · Pustá Rybná · Radiměř · Radkov · Rohozná · Rozhraní · Rozstání · Rudná · Rychnov na Moravě · Řídký · Sádek · Sebranice · Sedliště · Sklené · Slatina · Sloupnice · Staré Město · Stašov · Strakov · Suchá Lhota · Svitavy · Svojanov · Široký Důl · Študlov · Telecí · Trpín · Trstěnice · Tržek · Třebařov · Újezdec · Útěchov · Vendolí · Vidlatá Seč · Víska u Jevíčka · Vítějeves · Vlčkov · Vranová Lhota · Vrážné · Vysoká · Želivsko
# Bystus bruchi

Bystus bruchi is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door Julius Weise.