OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# 277

Het jaar 277 is het 77e jaar in de 3e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### Balkan

* Keizer Probus steekt met het Romeinse leger de Zee van Marmara over en marcheert door de provincies Thracië en Moesië, om de Goten langs de Donau te verjagen.
# Fijngeschubde aardtong

De fijngeschubde aardtong (Geoglossum fallax) is een schimmel behorend tot de familie Geoglossaceae. Hij leeft saprotroof, in onbemeste graslanden op droge bodems, in wegbermen en in loofbossen op vochtige, voedselrijke klei.

## Kenmerken
### Vruchtlichaam

Het vruchtlichaam is slank, knotsvormig, zwartachtig, 2-7 cm hoog, bestaande uit een vruchtbare kop en een steriele steel. De donkerbruine kop is 1/3 van de hoogte, 2-6 mm dik, zijdelings afgeplat en vaak in de lengterichting gegroefd. Het oppervlak is enigszins fijn geschubd. De cilindrische steel heeft een diameter van 1 à 2 mm, is zwartachtig en stevig aan de basis en hol en lichtbruin onder de kop.

### Microscopische kenmerken

De cilindrische asci zijn tamelijk dikwandig met 8 parallel gerangschikte sporen en meten 150–200 × 8–20 µm. De ascosporen zijn cilindrisch, langwerpig of nauw spoelvormig met versmalde uiteinden, glad, 55-90 × 4-6 µm met veel septa (tot 13), aanvankelijk hyaliene, bruin als ze volwassen zijn. De sporenprint is lichtbruin. Parafysen komen vaak voor in afzonderlijke clusters, draadvormig, 3-4 µm in diameter, uitsteken boven de zakjes, vaak sterk gebogen of gekruld aan de top, hyaliene tot lichtbruin, zonder duidelijke septa. Hun apicale cellen zijn knotsvormig of eivormig en bestaan uit een keten van eivormige cellen met een diameter van 4–6 µm.

## Verspreiding

De fijngeschubde aardtong komt voor op sommige eilanden en op alle continenten, en is zelfs aangetroffen op Antarctica.
In Nederland komt de fijngeschubde aardtong vrij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst.
* (en) NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Fijngestippelde groefbij

De fijngestippelde groefbij (Lasioglossum punctatissimum) is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Schenck.
# Fijngeribde grasslak

De fijngeribde grasslak (Backeljaia gigaxii, synoniem Candidula gigaxii) is een slakkensoort uit de familie van de Geomitridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1850 voor het eerst geldig gepubliceerd door Ludwig Georg Karl Pfeiffer.

## Beschrijving

Het ingedrukte kegelvormige tot vrijwel platte slakkenhuisje heeft een hoogte van 4 tot 8 millimeter en een breedte van 6 tot 15 millimeter. Er zijn 5 tot 5½ licht gebogen windingen, die van elkaar zijn gescheiden door een ondiepe naad. De navel, die van binnen vrij klein maar diep is, wordt door de laatste winding relatief breed en ligt excentrisch. De mond is bijna rond en heeft aan de binnenkant een zwakke lip.
De witachtige tot lichtbruine of zanderige schelpkleur is ondoorzichtig. Het oppervlak is fijn en tamelijk regelmatig gestreept met een patroon van vage, deels onderbroken bruine kleurbanden en verder diverse onregelmatige vlekjes. De sculptuur bestaat uit vrij sterke, onregelmatig afgezette dwarsribjes. Er zijn geen haarbevestigingspunten.

### Vergelijkbare soorten

De eenbandige grasslak (Candidula unifasciata) heeft een iets kleinere schelp, goed gewelfde, lichtgeschouderde windingen en een diepe naad. Het is meestal ook meer ingedrukt of minder conisch. Het huisje van de grofgeribde grasslak (Xeroplexa intersecta) heeft grovere en enigszins onregelmatige ribben en is aan de omtrek duidelijker gekield.

## Verspreidings- en leefgebied

Het verspreidingsgebied van de fijngeribde grasslak strekt zich uit over West- en Zuid-Frankrijk, Noordwest-Italië (Ligurië), België en West-Nederland. Er zijn geïsoleerde locaties in Duitsland (Nedersaksen, Noord-Rijnland-Westfalen, Saksen-Anhalt, Sleeswijk-Holstein en Thüringen) en Zuid-Spanje. Waarschijnlijk werd deze soort in de Romeinse tijd in Engeland en Ierland geïntroduceerd. In Ierland is deze soort aldaar weer uitgestorven, en ook uit grote delen van Wales en Zuid-Engeland is ze weer verdwenen. In Duitsland blijft de fijngeribde grasslak zich verspreiden vanuit de weinige klassieke locaties, zij het zeer langzaam. Volgens Markus Pfenninger et al. (2007) heeft deze soort zich in de Romeinse tijd waarschijnlijk vanuit Zuid-Frankrijk naar het huidige verspreidingsgebied uitgebreid.
De fijngeribde grasslak leeft op warme, droge, open plekken, meestal op kalkrijke ondergrond. Het wordt echter meestal niet aangetroffen op zandduinen. Hij leeft daar vlak bij de grond, maar klimt ook in de vegetatie. De soort komt vaak voor als pionier-kolonisator van door mensen verstoorde gebieden of rurale gebieden.
* ↑ MolluscaBase eds. (2024). MolluscaBase. Backeljaia gigaxii (Pfeiffer, 1850). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Pfeiffer, L. (1847-1848). Monographia Heliceorum viventium. Sistens descriptiones systematicas et criticas omnium huius familiae generum et specierum hodie cognitarum. Volumen primum. (1): 1–160
* ↑ Markus Pfenninger, Carsten Nowak, Frédéric Magnin (2007). Intraspecific range dynamics and niche evolution in Candidula land snail species.. Biological Journal of the Linnean Society 90: 303-317.
# Fijne knoopjeskorst

De fijne knoopjeskorst (Bacidina adastra) is een korstmos uit de familie Ramalinaceae. Het is een kenmerkende soort op boomvoeten en schorsspleten lager op de stam van vrijstaande bomen met neutrale tot iets zure schors, vooral op wilgen, populieren en niet te oude eiken

## Determinatie

De fijne knoopjeskorst is een wattige, heldergroene tot grijsgroene soort met enkele onopvallende witte pycnidiën en zelden ook met roze, vaak deels zwartbruine apotheciën.
Dit korstmos heeft geen kenmerkende kleurreacties die kunnen helpen bij determinatie.

## Verspreiding

In Nederland komt hij vrij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum. Gearchiveerd op 11 november 2022.
* ↑ BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
# Fluxinella xysila

Fluxinella xysila is een slakkensoort uit de familie van de Seguenziidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Marshall.
# Fluxoppervlak

Bij magnetische opsluitingsfusie is een fluxoppervlak een oppervlak waarop magnetische veldlijnen liggen. Omdat het magnetische veld divergentievrij is (en magnetische nulpunten ongewenst zijn), impliceert de harige-bal stelling dat een dergelijk oppervlak ofwel een torus ofwel een knoop moet zijn. Bij de tokamak en de stellarator hebben de fluxoppervlakken toroïdale vormen, terwijl de meer exotische "knotatron" een geknoopt fluxoppervlak heeft. Fluxoppervlakken worden doorgaans gekenmerkt door de poloïdale of toroïdale magnetische flux. De poloïdale flux is de magnetische flux die door een lint gaat, die van de magnetische as (het midden van het apparaat) tot het fluxoppervlak reikt. De toroïdale flux is de magnetische flux die door een cirkel gaat die de magnetische as omsluit. De totale flux die door het fluxoppervlak zelf gaat is nul, omdat magnetische veldlijnen overal evenwijdig lopen aan het oppervlak.
Fluxoppervlakken kunnen "rationeel" of "irrationeel" zijn, afhankelijk van het gedrag van magnetische veldlijnen op het fluxoppervlak. Rationele oppervlakken hebben magnetische veldlijnen die periodiek zijn; de magnetische veldlijn bijt in zijn eigen staart. Omgekeerd hebben irrationele oppervlakken magnetische veldlijnen die niet in zijn eigen staart bijt, en een magnetische veldlijn bestrijkt het gehele fluxoppervlak (de magnetische veldlijn komt willekeurig dicht bij ieder punt op het fluxoppervlak). Rationele magnetische oppervlakken zijn zeer gevoelig voor verstoringen en kunnen leiden tot magnetische eilanden. Er is geen garantie dat flux-oppervlakken bestaan; de magnetische veldlijn kan een volume chaotisch vullen. De theorie van magnetische veldlijnen in toroïdale systemen hangt nauw samen met de theorie van tweedimensionale Hamiltoniaanse systemen.
* ↑ (en) Hudson, S. R. (januari 2014). A new class of magnetic confinement device in the shape of a knot. Physics of Plasmas 21 (1): 010705. ISSN: 1070-664X. DOI: 10.1063/1.4863844.
* ↑ (en) Hegna, Chris C. (februari 1989). Magnetic island formation in three‐dimensional plasma equilibria. Physics of Fluids B: Plasma Physics 1 (2): 392–397. ISSN: 0899-8221. DOI: 10.1063/1.859152.
* ↑ (en) Smolyakov, A. I. (mei 1995). Rotating nonlinear magnetic islands in a tokamak plasma. Physics of Plasmas 2 (5): 1581–1598. ISSN: 1070-664X. DOI: 10.1063/1.871308.
* ↑ (en) Sugimoto, H (1 maart 1994). Stochastic diffusion of magnetic field lines. Plasma Physics and Controlled Fusion 36 (3): 383–402. ISSN: 0741-3335. DOI: 10.1088/0741-3335/36/3/002.
* ↑ (en) Morrison, P. J. (juni 2000). Magnetic field lines, Hamiltonian dynamics, and nontwist systems. Physics of Plasmas 7 (6): 2279–2289. ISSN: 1070-664X. DOI: 10.1063/1.874062.
# ACM Transactions on Sensor Networks

ACM Transactions on Sensor Networks is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van informatiesystemen en telecommunicatie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot ACM. T. Sensor Network. Het wordt uitgegeven door de Association for Computing Machinery.
* ACM Transactions on Sensor Networks op OCLC WorldCat
* ACM Transactions on Sensor Networks op journalseek.net
# Filinia australiensis

Filinia australiensis is een raderdiertjessoort uit de familie Trochosphaeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Koste.
# Filimanus xanthonema

Filimanus xanthonema is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de draadvinnigen (Polynemidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Valenciennes.
# Filinia brachiata

Filinia brachiata is een soort in de taxonomische indeling van de raderdieren (Rotifera).
Het dier behoort tot het geslacht Filinia en behoort tot de familie Trochosphaeridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Rousselet.
# Fontecilla graphicus

Fontecilla graphicus is een insect uit de familie van de Polystoechotidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Fontecilla graphicus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1932.
# Filodrillia haswelli

Filodrillia haswelli is een slakkensoort uit de familie van de Borsoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Hedley.
# Filodrillia delicatula

Filodrillia delicatula is een slakkensoort uit de familie van de Borsoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Laseron.
# 3e Infanteriedivisie (Canada)

De Canadese 3de infanteriedivisie werd opgericht op 17 mei 1940. Er was echter een grote vertraging met het oprichten van de diverse (staf)afdelingen, het divisiehoofdkwartier werd pas op 26 september van dat jaar opgericht. Op 26 oktober 1940 werd de eerste divisiecommandant benoemd.
De divisie was onderdeel van het Canadese 1e Leger.

## Geschiedenis van de eenheid

Tijdens de oprichting van de divisie, werd een eenheid (de Cameron Highlanders) getransporteerd naar IJsland als onderdeel van Z Force. Het bataljon bracht daar de winter 1940-41 door, voordat de eenheid werd verplaatst naar het Verenigd Koninkrijk. Eenheden van de divisie (de 8e en 9e infanteriebrigade) werden verscheept vanaf 1 juli 1941 en kwamen aan aan het eind van dezelfde maand. De 7e infanteriebrigade scheepte in in augustus en arriveerde begin september.
Na de aankomst bracht de divisie drie jaar in garnizoen en opleiding door, voordat de eenheid werd ingezet bij de landingen in Normandië op D-Day. De eenheid landde op Juno Beach. Veldslagen die op het vaandel vermeld mogen worden zijn onder andere: Caen, Zak van Falaise, inname Kanaalhavens, Breskens pocket en the final offensives of 1945.

## Eenheden van de divisie
### 7e infanteriebrigade

* The Royal Winnipeg Rifles
* The Regina Rifle Regiment
* 1e bataljon The Canadian Scottish Regiment

### 8e infanteriebrigade

* The Queen's Own Rifles of Canada
* Le Régiment de la Chaudière
* The North Shore (New Brunswick) Regiment

### 9e Infanteriebrigade

* The Highland Light Infantry of Canada
* The Stormont, Dundas and Glengarry Highlanders
* The North Nova Scotia Highlanders

### Overige eenheden

* 7e verkenningsregiment (17th Duke of York's Royal Canadian Hussars)
* The Cameron Highlanders of Ottawa (machinegeweer)
* 12e Regiment Veldartillerie
* 13e Regiment Veldartillerie
* 14e Regiment Veldartillerie
* 3e Antitank Regiment
* 4e Regiment Lichte Luchtdoelartillerie
# 67e Reservekorps (Wehrmacht)

Het Duitse 67e Reservekorps (Duits: Generalkommando LXVII. Reservekorps) was een Duits legerkorps van de Wehrmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het korps werd alleen ingezet in België.

## Krijgsgeschiedenis
### Oprichting

Het 67e Reservekorps werd opgericht op 24 september 1942 in Hannover in Wehrkreis XI.

### Inzet

Het korps had als taak het leiden van de Reservedivisies onder OB West en het opleiden van rekruten voor het Oostfront. Op 27 september 1942 zette het korps zijn stafkwartier op in Leuven. Op 7 oktober nam het korps officieel het commando op zich over de 191e Reservedivisie (in Charleroi) en de 156e Reservedivisie (in Spa). Vervolgens werd op 22 november het stafkwartier verplaatst naar Brussel om beter met ander stafkwartieren te kunnen samenwerken. Op 29 februari 1943 werd besloten om de drie reservedivisies onder de controle van het korps weg te halen en ze langs de kust te stationeren, waardoor de eenheden effectief in gevechtsformaties werden veranderd en in de frontlijn werden geplaatst (171e Reservedivisie bij 89e Legerkorps aan de Belgische kust, 156e Reservedivisie bij 82e Legerkorps aan Pas-de-Calais en de 191e Reservedivisie bij 81e Legerkorps als Legerreserve ten noorden van Rouen). De divisies werden tussen 15 en 24 februari 1943 naar hun respectievelijke gebieden verplaatst. Ze waren alleen tactisch ondergeschikt aan het 15e Leger, maar maakten in alle andere opzichten nog steeds deel uit van het korps. Deze abrupte rolwisseling maakt effectief een einde aan de missie van het training van rekruten voor het Russische front. Daarom voerde het korps op 1 mei 1943 alleen nog het bevel over de “Kommandeur der deutschen Truppen in den Niederlanden” en de 376e Infanteriedivisie. Op 20 mei 1943 kreeg het korps de order om een compleet nieuwe divisie te vormen vanuit zijn eenheden, de 264e Infanteriedivisie. Intussen werd de organisatie van het korps steeds meer uitgebreid tot een volwaardig Legerkorps.
Het 67e Reservekorps werd op 20 januari 1944 in Brussel omgedoopt naar 67e Legerkorps.

## Bovenliggende bevelslagen

| Leger | Legergroep | Plaats/regio | Begin | Eind |
| direct onder bevel | Heeresgruppe D | België | 27 september 1942 | 20 januari 1944 |

## Commandanten

| Rang | Naam | Begin | Eind |
| General der Infanterie | Walther Fischer von Weikersthal | 25 september 1942 | 20 januari 1944 |
* www.archivportal-d.de - Bundesarchiv
* Georg Tessin – Verbände und Truppen der deutschen Wehrmacht 1933-1945
# Folkia pauciaculeata

Folkia pauciaculeata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de celspinnen (Dysderidae).
Het dier behoort tot het geslacht Folkia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Fage.
# AS Casale Calcio

AS Casale Calcio is een Italiaanse voetbalclub uit Casale Monferrato, Piëmont.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1909 en lag in het geografische centrum van het Italiaanse topvoetbal. Genoa CFC, Pro Vercelli, FC Torino en US Alessandria waren dominante clubs en Casale werd dat ook al snel.
In mei 1913 was Casale de eerste Italiaanse club dat een Engels professioneel team kon verslaan, 2-1 tegen Reading FC. Reading won wel alle andere wedstrijden op de tour door Italië, tegen Genoa, AC Milan, Pro Vercelli en zelfs het nationaal elftal.
Het volgende seizoen werd de club voor de eerste en enige maal landskampioen. De competitie was nog niet dezelfde als de huidige vorm. Casale speelde eerst in een regionale groep met desalniettemin het puikje van het Italiaanse voetbal van de begindagen met onder andere Pro Vercelli, Genoa en Torino en werd groepswinnaar. Samen met Genoa ging Casale verder naar de volgende ronde en trof daar Inter Milan, Juventus, Vicenza Calcio en Hellas Verona. Ook nu werd Casale winnaar en stootte door naar de finale tegen de winnaar van Zuid-Italië, Lazio Roma. Casale versloeg de club tweemaal met 7-1 en 0-2.
Na de Eerste Wereldoorlog bleef de club nog in de hoogste regionen voetballen en degradeerde in 1934 uit de Serie A waar in total 4 seizoenen werden gespeeld sinds de invoering van een professionele competitie in 1929. In de Serie B werden 5 seizoenen gespeeld, de rest van het bestaan van de club werden in lagere divisies doorgebracht.
Na seizoen 2005/06 degradeerde de club van de Serie C2 naar de Serie D.

## Erelijst

* Landskampioen
    1914/15

## Bekende (oud-)spelers

* Domenico Marocchino

## Externe link

* (it) Officiële website
# AT&T Center

Het AT&T Center is een indoor-sportstadion gelegen in San Antonio. Vaste bespelers zijn de San Antonio Spurs.

## Externe link

* AT&T Center Homepage
# Flax Bourton

Flax Bourton is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Somerset, in het Engelse graafschap Somerset met 715 inwoners.
# Flaxmere

Flaxmere is een plaats in de regio Hawke's Bay op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland net ten westen van Hastings. Flaxmere is een buitenwijk van Hastings en hier zijn veel huizen gebouwd om de woningnood van Hastings enigszins op te vangen. Eerst zat hier met name de "upper middle class", maar tegenwoordig is Flaxmere de plaats met de hoogste criminaliteit en armoede in de regio Hawke's Bay.
# Francisco Mérida

Francisco Mérida Pérez (Barcelona, 4 maart 1990) - alias Fran Mérida - is een Spaanse voetballer die doorgaans als centrale middenvelder speelt. Hij verruilde SD Huesca in juli 2016 voor Osasuna.

## Clubvoetbal

Mérida speelde vanaf elfjarige leeftijd in de jeugd (cantera) van FC Barcelona. In augustus 2005 raakte hij er in conflict met de clubleiding en weigerde nog langer te trainen. Toen Mérida zestien jaar was en daardoor van de wet naar Engeland mocht verhuizen om te werken, tekende hij in augustus 2006 een contract bij Arsenal FC. Hiermee trad hij in de voetsporen van de drie jaar oudere Francesc Fàbregas, eveneens een Catalaanse middenvelder.
Mérida speelde hoofdzakelijk in het reserveteam van de club uit Londen. Hij scoorde in zijn debuutwedstrijd voor Arsenal tegen Boreham Wood met een afstandschot. Op 11 september maakte de middenvelder uit een vrije trap tegen het tweede elftal van Tottenham Hotspur zijn eerste competitiedoelpunt. Zijn officiële debuut maakte Mérida op 25 september 2007 toen hij inviel in de wedstrijd tegen Newcastle United in de Carling Cup. Zonder één wedstrijd voor Arsenal in de Premier League gespeeld te hebben, vertrok hij in januari 2008 voor een verhuurperiode van een half jaar naar Real Sociedad, waarvoor hij zeventien competitiewedstrijden speelde. Mérida behoorde in de seizoenen 2008/09 en 2009/10 opnieuw tot de selectie van Arsenal. In die twee jaar bleef zijn aantal verschijningen in de Premier League beperkt tot zeven wedstrijden. Zijn langste optreden daarin duurde twintig minuten, thuis tegen Portsmouth FC in mei 2009.
Toen Méridas verbintenis bij Arsenal na het seizoen 2010/2011 afliep, sloeg hij een aanbod om zijn contract te verlengen af. Hierdoor kon hij in mei 2010 transfervrij overstappen naar Atlético Madrid. Daar tekende hij een contract voor vijf seizoenen.

## Interlandcarrière

In mei 2007 nam Mérida met Spanje deel aan het gewonnen EK –17 in België. Mérida miste alleen de laatste groepswedstrijd tegen Duitsland (0-0) toen de middenvelder rust kreeg. Mérida maakte in de eerste wedstrijd tegen Frankrijk (2-0) het tweede doelpunt. In de finale tegen Engeland (1-0) scoorde Bojan Krkić uit de rebound van een afgeweken schot van Mérida. In augustus en september 2007 nam Mérida met Spanje deel aan het WK –17 in Zuid-Korea. Hij scoorde in de groepswedstrijd tegen Syrië. Spanje haalde de finale, maar verloor na strafschoppen van Nigeria.
Ook op het WK –20 in 2009 te Egypte deed Mérida van zich spreken. In het met 8–0 gewonnen duel tegen Tahiti scoorde hij eenmaal. In de daaropvolgende wedstrijd tegen Nigeria zorgde hij met zijn twee doelpunten voor een 0–2-overwinning.
# François Rude

François Rude (Dijon, 4 januari 1784 — Parijs, 3 november 1855) was een Frans romantisch beeldhouwer. Hij was de stiefvader van Paul Cabet, eveneens een beeldhouwer.
Tot zijn zestiende werkte Rude in het atelier van zijn vader als smid. Hij kreeg tekenlessen van François Devosges, van wie hij leerde dat een sterke, eenvoudige contour van onschatbare waarde is in de beeldende kunst. In 1809 ging hij naar Parijs waar hij leerling werd van Pierre Cartellier en in 1812 de Grand Prix de Rome ontving. Na de tweede restauratie van de Bourbons trok hij naar Brussel waar hij, waarschijnlijk met de tussenkomst van de verbannen Jacques-Louis David, door architect Charles Vander Straeten werd ingehuurd. Die liet Rude negen bas-reliëfs maken in het paleis van Tervuren.
In Brussel huwde Rude met de schilderes Sophie Fremiet, de dochter van een bonapartistische landgenoot aan wie hij veel verplichtingen had. In 1827 keert Rude terug naar Parijs waar het beeld van de Maagd van St. Gervais en het beeld Mercurius sluit zijn Sandalen, nu in het Louvre, veel aandacht kregen. Zijn grote succes komt er echter in 1833, wanneer hij het kruis van het Legioen van Eer ontvangt voor zijn beeld Napolitaanse vissersjongen, nu ook in het Louvre. Dit bezorgde hem ook een belangrijke opdracht: het fries en een beeldengroep van de Arc de Triomphe in Parijs. Deze groep Départ des volontaires de 1792 (Vertrek van de vrijwilligers van 1792), ook bekend als La Marseillaise, een werk vol energie en vuur, vereeuwigt de naam van Rude.
Andere van zijn werken zijn Napoléon s'éveillant à l'Immortalité (Napoléon op weg naar onsterfelijkheid, Musée d’Orsay), het standbeeld van de wiskundige Gaspard Monge (1848), Jeanne d’Arc in de tuinen van Luxemburg (1852), een calvarieberg in brons voor het altaar van St. Vincent de Paul (1855), alsook Hébé en de adelaar van Jupiter (Musée des beaux-arts de Dijon), L'Amour dominateur du monde en Christus aan het kruis die na zijn dood allemaal verschenen in de Parijse salon in 1857.
Er staat in het centrum van Dijon een standbeeld van François Rude, naar Talant. Kopieën op ware grootte van zijn beroemdste werken worden sinds 1947 tentoongesteld in de Église Saint-Étienne in Dijon.
* Bibsys: 1602157053259
* Bibliothèque nationale de France: cb12652775t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 121067890
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7362 2899
* KulturNav: 4ff492e0-a800-4fca-a68f-b1cb26077270
* Library of Congress Control Number: n88668714
* Base Léonore: LH//2423/18
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0178177
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278842905171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003640480
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 158665856
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003769056
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 216984
* SNAC: w65b0p77
* Système universitaire de documentation: 027697614
* Union List of Artist Names: 500023467
* Virtual International Authority File: 41962039
* WorldCat (via VIAF): 41962039