OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tabea Zimmermann

Tabea Zimmermann (Lahr, 8 oktober 1966), is een Duitse altvioliste.
Zimmermann begon met altviool spelen toen ze 3 jaar oud was en begon met pianospelen toen ze vijf was. Toen ze 13 was, studeerde ze altviool bij Ulrich Koch aan het Conservatorium van Freiburg, waarna ze verder studeerde bij Sándor Végh aan het Mozarteum, Universiteit van Salzburg.
Ze won eerste prijzen op internationale concoursen in Genève (1982), Boedapest (1984), en het "Maurice Vieux"-altvioolconcours te Parijs (1983). Hier won ze ook een excellent instrument, gebouwd door de hedendaagse vioolbouwer Étienne Vatelot (1980), waarop ze sindsdien speelt.
Als soliste speelde ze met orkesten als het Gewandhausorchester in Leipzig, de Berliner Philharmoniker, de BBC Philharmonic, het Orchestre de la Suisse Romande, onder leiding van dirigenten als Bernard Haitink, Kurt Masur, Christoph Eschenbach en Nikolaus Harnoncourt.
Zimmermann is ook actief in de kamermuziek, waarbij ze speelde met Gidon Kremer (violist), Heinz Holliger (hoboïst en componist), Hartmut Höll (pianist), Steven Isserlis (cellist) en Pamela Frank (violiste). Veel tijd besteedt ze aan haar strijkkwartet, het Arcanto Quartet, naast Zimmermann bestaande uit Antje Weithaas en Daniel Sepec (viool), en Jean-Guihen Queyras (cello).
Ze voelt zich verbonden met het hedendaagse repertoire en oogstte succes met de Sonate for solo altviool die György Ligeti voor haar schreef, met première in 1994. Andere componisten die voor haar schreven zijn Heinz Holliger, Sally Beamish (haar Altvioolconcert nr. 2), Wolfgang Rihm, Georges Lentz, Josef Tal en Menachem Wiesenberg.
Sinds 2002 is Zimmermann hoofdvakdocente altviool en kamermuziek aan de Hochschule für Musik “Hanns Eisler” in Berlijn. Daarvoor gaf ze les aan de muziekacademie van Saarbrücken (1987-1989) en de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Frankfurt am Main (1994-2002). Ze kreeg onder andere de muziekprijs van Frankfurt, de Hesse-staatsprijs voor cultuur, de internationale prijs van de Accademia Chigiana in Sienna en 2020 de Ernst von Siemens Muziekprijs toegewezen.
Ze is weduwe van de dirigent David Shallon (1950-2000) en is hertrouwd met de Amerikaanse dirigent Steven Sloane. Ze heeft drie kinderen: Yuval en Jonathan (zonen van Shallon) en dochter Maya (2003).

## Externe link

* (de) (en) Officiële website
* Bibsys: 2002389
* Bibliothèque nationale de France: cb13901425t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124756808
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0937 4832
* Library of Congress Control Number: nr90019573
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000195608
* MusicBrainz: af2d926b-b101-4b1b-80f8-b51c7e7e077b
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2009512322
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007306492805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001779787
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07362344X
* SNAC: w6pg2cm7
* Système universitaire de documentation: 087931168
* Virtual International Authority File: 114011974
* WorldCat (via VIAF): 114011974
# Szczejkowice

Szczejkowice is een dorp in de poolse Woiwodschap Silezië, in het district rybnicki. De plaats maakt deel uit van de landgemeente czerwionka-Leszczyny, de plaats ligt 10 kilometer ten zuiden van Czerwionka-Leszczyny, 10 kilometer ten oosten Rybnik en 29 kilometer ten zuidwesten van Katowice.
# Szczekociny

Szczekociny is een stad in het Poolse woiwodschap Silezië, gelegen in de powiat Zawierciański. De oppervlakte bedraagt 17,98 km², het inwonertal 3956 (2005).

## Verkeer en vervoer

* Station Szczekociny

## Spoorongeluk

Op 3 maart 2012 vond er te Szczekociny een botsing tussen twee treinen plaats, waarbij 16 mensen gedood werden en enkele tietallen mensen gewond raakten.
* Pools Bureau voor Statistiek
# Cheumatopsyche longinosnavasi

Cheumatopsyche longinosnavasi is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Machimus mcalpinei

Machimus mcalpinei is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Martin.
# GP Vorarlberg 2024

De dertiende editie van de wielerwedstrijd GP Vorarlberg vond plaats op 1 mei 2024. De wedstrijd startte en finishte in Nenzing en was 163,1 kilometer lang. De wedstrijd maakte voor het eerst deel uit van de UCI Europe Tour, met de categorie 1.2. De Sloveen Jaka Primožič won de wedstrijd na een sprint met een kleine groep, voor Michael Boroš en Martin Messner.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Jaka Primožič | Hrinkow Advarics | 3u59'46" |
| 2 | Michael Boroš | Elkov-Kasper | z.t. |
| 3 | Martin Messner | WSA KTM Graz | z.t. |
| 4 | Kristian Sbaragli | Corratec-Vini Fantini | z.t. |
| 5 | Marco Schrettl | Tirol KTM | z.t. |
| 6 | Lorenzo Quartucci | Corratec-Vini Fantini | z.t. |
| 7 | Jannis Peter | Vorarlberg | z.t. |
| 8 | Riccardo Zoidl | Felt Felbermayr | z.t. |
| 9 | Hermann Pernsteiner | Felt Felbermayr | z.t. |
| 10 | Valentin Darbellay | Corratec-Vini Fantini | + 4" |
| 11 | Jonas Rapp | Hrinkow Advarics | + 33" |
| 12 | Dominik Röber | P&S Metalltechnik Benotti | + 1'05" |
| 13 | Daniel Federspiel | Felt Felbermayr | + 1'08" |
| 14 | Antoine Debons | Corratec-Vini Fantini | z.t. |
| 15 | Sebastian Putz | Tirol KTM | z.t. |
| 16 | Szymon Tracz | Santic-Wibatech | z.t. |
| 17 | Lars Quaedvlieg | Universe | + 1'11" |
| 18 | Matteo Amella | Corratec-Vini Fantini | + 1'13" |
| 19 | Philipp Hofbauer | WSA KTM Graz | + 2'06" |
| 20 | Lukáš Kubiš | Elkov-Kasper | + 2'11" |
* (en) Uitslag via ProCyclingStats
* ↑ (sl) Jaka Primožič zmagovalec Velike nagrade Vorarlberga. Prijavim.se (1 mei 2024). Geraadpleegd op 1 mei 2024.
# Bythinella anianensis

Bythinella anianensis is een slakkensoort uit de familie van de Hydrobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Paladilhe.
# Snarestone

Snarestone is een civil parish in het bestuurlijke gebied North West Leicestershire, in het Engelse graafschap Leicestershire met 312 inwoners.
# Jörgen Scholtens

Jörgen Scholtens (Leeuwarden, 15 oktober 1986) is een Nederlands acteur, filmregisseur, en cabaretier.

## Als acteur

Jörgen is bekend geworden door zijn rol als Sytze Eyzinga in de serie Onderweg Naar Morgen (van september 2008 tot mei 2010). Ook presenteerde Scholtens het programma Hooi Hooi van Telekids en is hij te zien in diverse (korte) films en tv-series zoals Harkum, Dokter Tinus en Juf Roos.

## Als regisseur

Scholtens is sinds 2017 actief als filmregisseur. Eerst maakte hij meerdere korte films, waarna hij in 2022 zijn speelfilmdebuut maakte met Vaders&Zonen. In 2018 had Scholtens succes door in drie verschillende steden de prijs voor beste film bij het 48 Hour Film Project te winnen. In 2019 maakte hij de internationaal bekroonde korte film Koekoek! over een man, gespeeld door Frank Lammers, die leeft in een koekoeksklok.

## Als cabaretier

In 2011 bereikte Scholtens de finale van het Groninger Cabaret Festival, waarna hij een jaar lang in de theaters heeft gestaan met zijn cabaretprogramma.

## Filmografie
### Film

* Sint, regie: Dick Maas
* De eind fan e Wrald, regie: Mirjam de With, 2007
* Winterzeit!, regie: Jörgen Scholtens
* Heraut, regie: Rosanne Pel, 2011
* Sivas'93, regie: Ulas Badahir, 2015
* In-cube (De List), regie: Bart Schrijver, Teuntje Schrijver, 2015
* Memories of my hero, regie: Bart Schrijver, 2015
* Scars, regie: Wout Kanters & Nick Janssen 2018
* KOE-MAN, regie: Jörgen Scholtens, 2018
* Viswijf, regie: Jörgen Scholtens, 2018
* Masterclass, regie: Jörgen Scholtens, 2018
* Koekoek!, regie: Jörgen Scholtens, 2019
* Little Amsterdam, regie: Jörgen Scholtens, 2021
* Muze, regie: Jörgen Scholtens, 2021
* Vaders&Zonen, regie: Jörgen Scholtens, 2022

### Tv

* Harkum - Bram
* ONM - Sytze Eyzinga
* De Koers - Paulus Hoting - Omrop Fryslân (regie: Halbe Piter Claus)
* I.K. - Omrop Fryslân (regie: Halbe Piter Claus)
* Hooi Hooi
* De Keet
* De Jungleclub (één aflevering in 2012)
* Juf Roos - buurjongen Gijs
* Dokter Tinus - Steven Marzinski
# Nefertete Revealed

Nefertete Revealed, ook bekend als Nefertiti: Resurrected is een documentaire van Discovery Channel uit 2003, die tevens werd uitgebracht op dvd.
In de documentaire probeert egyptologe Joann Fletcher aan te tonen dat een mummie in een kleine afgesloten ruimte in Graf DK 35 dat van Nefertiti is. Haar bevindingen zijn controversieel.
# Neferoesobek

Neferoesobek of Neferusobek, ook Sobekneferoe of Sobeknofru was de laatste farao van de 12e dynastie. Haar naam betekent: "de schoonheid van Sobek".

## Familie

Ze was de dochter van de farao Amenemhat III en Neferoeptah. Ze was gehuwd met haar broer Amenemhat IV maar deze stierf al vlug een kinderloze dood.

## Regering

Manetho vermeldt haar onder de naam Semiophris.
Haar naam Sobek verwijst naar de god Sobek en vermoedelijk had ze een sterke band met de Fajoem.
Koningin Sobeknoferoe heeft volgens de Turijnse koningslijst 3 jaar, 10 maanden en 24 dagen geregeerd. Volgens Manetho heeft ze 5 jaar geregeerd. Er zijn verschillende bewijzen van haar regering onder andere op een Nilometer in Nubië uit haar 3e jaar.
Ze heeft ook een begin gemaakt met een piramide maar deze is nooit voltooid, ook niet onder haar opvolger. Een latere vrouw die openlijk het faraoschap waarnam, Hatsjepsoet, zou haar als inspirerend voorbeeld hebben genomen.
Na haar regering vangt de tweede tussenperiode aan. Weer een periode zonder centraal gezag waarin de 13e t/m de 17e dynastie 'heersen'.

## Bewijzen

* Albasten reliëf in het museum van Berlijn waar haar nesoet-bity naam op staat
* Turijnse koningspapyrus
* Koningslijst van Saqqara
* Lijst van Manetho
* Archeologische sporen over heel Egypte

## Bouwwerken

* Een van de piramiden van Mazghoena

## Galerij

* Pilaren van Amenemhat III en Sobekneferoe
* Buste van Sobekneferoe
* Rolzegel van Sobekneferoe volgens Flinders Petrie
# Neferkau

Neferkau was een Egyptische prins uit de 4e dynastie van het oude Egypte. Hij was de zoon van Rahotep en Nofret, kleinzoon van farao Snofroe en neef van farao Choefoe (Cheops). Hij had twee broers en drie zussen.
# Ganabalia planipes

Ganabalia planipes is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Diakonoff.
# Nemognathomimus

Nemognathomimus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Chemsak & Linsley.

## Soorten

Nemognathomimus omvat de volgende soorten:
* Nemognathomimus breviceps Giesbert, 1997
* Nemognathomimus michelbacheri Chemsak & Giesbert, 1986
* Nemognathomimus opacipennis Chemsak & Noguera, 1993
* Nemognathomimus pallidulus (Linsley, 1935)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Gandra (Valença)

Gandra is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Valença en telt 1243 inwoners (2001).
# Neivamyrmex goeldii

Neivamyrmex goeldii is een mierensoort die tot 2014 was toegekend aan de onderfamilie van de Ecitoninae maar daarna aan de onderfamilie van de Dorylinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Nemea eugrapha

Nemea eugrapha is een vlinder uit de familie venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Neocalanus flemingeri

Neocalanus flemingeri is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Calanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Miller.
# Neocalamobius

Neocalamobius is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Breuning.

## Soorten

Neocalamobius is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Neocalamobius clavatus Breuning, 1943
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Neocalais curtipennis

Neocalais curtipennis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schwarz.
# Gabos (lied)

Gabos is een lied van de Nederlandse rapper JoeyAK. Het werd in 2022 als single uitgebracht en stond in 2023 als tweede track op het album Most hated.

## Achtergrond

Gabos is geschreven door Joël Hoop, Ruben Schnieders en Stacey Walroud en geproduceerd door Gubes en Esko. Het is een nummer dat past in de genres nederhop en drillrap. In het lied rapt JoeyAK over zijn gangsterleven. Het gaat over hoe hij bereid is om met geweld de mensen om hem heen te beschermen, zijn moeilijkheden en zijn rijkdommen.

## Hitnoteringen

De artiest had bescheiden succes met het lied in Nederland. Het kwam tot de twintigste plaats van de Single Top 100 in de vijf weken dat het in deze hitlijst te vinden was. De Top 40 en haar Tipparade werden niet bereikt.
* ↑ Gabos. Dutchcharts. Geraadpleegd op 10 november 2023.
# Neopanorpa vietnamensis

Neopanorpa vietnamensis is een insect uit de orde van de schorpioenvliegen (Mecoptera), familie van de schorpioenvliegen (Panorpidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Willmann in 1976.
De soort komt voor in Vietnam.
# Ganggraf Bønnesten

Het ganggraf Bønnesten ligt op het Deense eiland Bornholm en is een megalithisch graf uit de trechterbekercultuur. Deze cultuur ontstond in het neolithicum tussen 3500 en 2800 v.Chr. Het is een van de veertien ganggraven (Deens: jættestuer) op het eiland, die grotendeels bewaard zijn gebleven. Het ganggraf bestaat uit een kamer en een bouwkundig gescheiden laterale gang. Deze vorm komt met name voor in Denemarken, Duitsland en Scandinavië, en af en toe ook in Frankrijk en Nederland.

## Beschrijving en historie

Johan Andreas Jørgensen uit Ibsker nabij Svaneke was een zeer actief amateurarcheoloog. Deze leraar uit Bornholm onderzocht en beschreef in de late 19e eeuw talrijke archeologische vindplaatsen. In 1882 onderzocht hij het ganggraf Bønnesten. Het opgraven van het megalithische bouwwerk bracht een schat aan vondsten naar boven. Zes maanden later onderzocht Jørgensen het ganggraf van Stenseby, dat niet ver van Bønnesten ligt. Jørgensen beschreef beide ganggraven in een uitvoerig opgravingsverslag.
Het in een ronde heuvel gelegen trapezoïde ganggraf bestaat uit elf draagstenen (oorspronkelijk twaalf), twee (van drie) bewaarde dekstenen en een paar gangstenen, waaronder een deksteen.
In 1923 kwam Gustav Rosenberg naar Bornholm om beide ganggraven te restaureren. Hij vond tijdens de restauratie een aantal aarden potten. Het was niet ongebruikelijk, dat in of rondom een stenen graf in latere tijden urnen neergelegd werden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ganggrab Bønnesten op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ganggrab von Ostenwalde

Het Ganggrab von Ostenwalde is een megaliet uit het neolithicum in Ostenwalde, een stadsdeel van Werlte, Landkreis Emsland in Nedersaksen. Het hunebed is bekend onder Sprockhoff-Nr. 835 en het behoort tot de Straße der Megalithkultur.

## Kenmerken

Das ganggraf ligt niet op de plek waar het is aangetroffen. Het werd in 1971 na een wetenschappelijk onderzoek en restauratie ongeveer 70 meter naar het oosten verplaatst. Het ligt nu direct naast de Landesstraße L53 aan een kruising.
De kamer werd, na pogingen om de dekstenen weer zuiver aan te laten sluiten, opengelaten. Op deze manier kan er in de kamer gekeken worden en wordt de bouwtechniek duidelijk. De kamer is zeer goed behouden gebleven en is oost-west georiënteerd. Alle 14 draagstenen zijn bewaard gebleven. De 5 dekstenen liggen naast de kamer. De toegang ligt ongeveer in het midden van de zuidelijke lange zijde. Er zijn geen poortstenen behouden gebleven. De kamer is aan de binnenkant 8,5 meter lang en is 1,8 meter breed. Het is niet duidelijk of er oorspronkelijk een dekheuvel aanwezig is geweest.
Tijdens onderzoek in 1971 werden diverse vondsten aangetroffen, waaronder keramiek en vuursteen werktuigen uit de Trechterbekercultuur. Er werd ook duidelijk dat er in de jonge steentijd bijzettingen zijn geplaatst.

## Literatuur

* Anette Bußmann: Steinzeitzeugen. Reisen zur Urgeschichte Nordwestdeutschlands. Isensee Verlag, Oldenburg 2009, ISBN 978-3-89995-619-1, S. 73–74.
* Mamoun Fansa: Großsteingräber zwischen Weser und Ems. Isensee Verlag, Oldenburg 1992, ISBN 3-89442-118-5, S. 50–51.
* Ernst Sprockhoff: Atlas der Megalithgräber Deutschland. Teil 3: Niedersachsen – Westfalen. Rudolf Habelt Verlag, Bonn 1975, ISBN 3-7749-1326-9, S. 95–96.

## Weblinks

* Ostenwalde I: Bilder + Plan
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ganggrab von Ostenwalde op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ganggraf Sillehøj

Het ganggraf Sillehøj (ook wel Rageskovgård of Raageskovgaard genoemd) ligt ten oosten van de Paradisbakker ('Paradijsheuvels'), bij Ibsker ten noordwesten van de plaats Nexø, op het Deense eiland Bornholm. Vertegenwoordigers van de trechterbekercultuur bouwden dit ganggraf tijdens het neolithicum, ongeveer 5.000 jaar geleden. Het ganggraf (Deens: Jættestue) is een megalithisch bouwwerk, dat bestaat uit een kamer en een bouwkundig gescheiden laterale gang. Deze bouwvorm komt met name voor in Denemarken, Duitsland en Scandinavië, en af en toe ook in Frankrijk en Nederland.
De Sillehøj is een met bos begroeide rotsheuvel, ongeveer 3,5 meter hoog en met een diameter van ongeveer 21 meter. In deze heuvel is een ganggraf gebouwd, dat noordwest-zuidoost gericht is en met één, ooit minstens drie, dekstenen in situ. Losgeraakt tussenmetselwerk ligt op de heuvel, die, vooral oostelijk van de kamer, bedekt is met een laag aarde. Elf draagstenen vormen de bijna rechthoekige kamer. Tussen twee stenen in het westen zit geen tussenmetselwerk meer, waardoor dat zand uit de heuvel in de bijna 3,8 meter lange en 1,5 meter brede kamer is gevallen. De gang, waarvan de draagstenen bijna volledig bedekt zijn met aard, wordt alleen aan de achterzijde door dekstenen bedekt.
# Neocnemodon rita

Neocnemodon rita is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Curran.
# Neococcidencyrtus

Neococcidencyrtus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Compere.

## Soorten

Het geslacht Neococcidencyrtus omvat de volgende soorten:
* Neococcidencyrtus assamensis Singh, 2008
* Neococcidencyrtus brenhindis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus chrysomphali (Blanchard, 1940)
* Neococcidencyrtus cleddis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus cliradainis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus colynis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus crouzelae De Santis, 1964
* Neococcidencyrtus cullainis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus delis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus dryslydis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus drysus Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus hynodis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus melynis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus poutiersi (Mercet, 1922)
* Neococcidencyrtus pudaspidis (Annecke, 1963)
* Neococcidencyrtus quadriceps (De Santis, 1972)
* Neococcidencyrtus selogis Noyes, 1987
* Neococcidencyrtus sensarmai Singh, 2008
* Neococcidencyrtus steinbergi Myartseva, 1977
* Neococcidencyrtus syndodis Noyes, 1987
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Neocnemodon trochanterata

Neocnemodon trochanterata is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Malloch.
# Neoarchemorus speechleyi

Neoarchemorus speechleyi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Neoarchemorus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Mascord.
# Neoarcheïcum

| Eon | Era | Periode | Ouderdom Ma |
| Proterozoïcum | Paleoproterozoïcum | Siderium | later |
| Archeïcum | Neoarcheïcum | Neoarcheïcum | 2500 - 2800 |
| Archeïcum | Mesoarcheïcum | Mesoarcheïcum | 2800 - 3200 |
| Archeïcum | Paleoarcheïcum | Paleoarcheïcum | 3200 - 3600 |
| Archeïcum | Eoarcheïcum | Eoarcheïcum | 3600 - 4000 |
| Hadeïcum | Hadeïcum | Hadeïcum | vroeger |
| Indeling van het Archeïcum volgens de ICS. ||||
De geologische era Neoarcheïcum (ook Neoarchaïcum) is de laatste/bovenste era van het eon Archeïcum, dat duurde van 2,8 Ga tot 2,5 Ga. Het werd voorafgegaan door het Mesoarcheïcum en na/op het Neoarcheïcum komt het Paleoproterozoïcum.

## Aardoppervlak

Tijdens dit tijdperk werd het supercontinent Kenorland gevormd, rond 2,7 miljard jaar (Ga) geleden.

## Leven

Tijdens dit tijdperk ontwikkelden zich de eerste organismen die zuurstof fotosynthetiseerden. Dit zorgde ervoor dat de concentratie zuurstof in de atmosfeer begon te stijgen.

## Atmosfeer

Het vrijgekomen zuurstof reageerde met mineralen in gesteenten en met de broeikasgassen in de atmosfeer. Dit zou uiteindelijk leiden tot de zuurstofcrisis in het latere Paleoproterozoïcum.
# Nelson Pessoa

Nelson Pessoa (Rio de Janeiro, 16 december 1935) is een voormalige Braziliaans springruiter.
Hij is de zoon van een makelaar in onroerend goed en leeft sinds 1961 in Europa, tegenwoordig in de omgeving van Brussel.
Tot zijn grootste successen worden, naast vijf deelnames aan de Olympische Spelen en negen wereldkampioenschappen, de zeven overwinningen bij de traditionele Duitse springderby in Hamburg-Klein Flottbek gerekend.
Zijn zoon Rodrigo is eveneens een internationaal succesvolle springruiter.

## Palmares

* Olympische Spelen:
** vijfde op de Olympische Zomerspelen 1964 in Tokio
* Europese kampioenschappen:
** 1965 in Aken: zilveren medaille met Gran Geste
** 1966 in Luzern: gouden medaille met Gran Geste
* verder:
** twee keer winnaar in de Grote Prijs van Aken (1964 met Gran Geste en 1972 met Nagir)
** zeven keer winnaar van de Duitse springderby in Hamburg; in 1962 met Espartaco, in 1963, 1965 en 1968 steeds met Gran Geste en in 1992, 1993 en 1994 steeds met Vivaldi
* Jumping Amsterdam:
** 1969, 1970 winnaar Grote Prijs Jumping Amsterdam met Nagir
# Neoklugia

Neoklugia is een geslacht van wantsen uit de familie van de Reduviidae (Roofwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door William Lucas Distant in 1919.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Neoklugia typica Distant, 1919
* ↑ Neoklugia Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Neoklugia Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Neoklugia Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 8 december 2023.
# G55 (China)

De G55 of Erguang Expressway is een autosnelweg in de Volksrepubliek China. De weg loopt van Erenhot naar Guangzhou. De naam Erguang is een porte-manteau van de eindpunten Erenhot en Guangzhou. De G55 is 2.685 kilometer lang.