OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sauville (Ardennes)

Sauville is een gemeente in het Franse departement Ardennes in de regio Grand Est en telt 189 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vouziers.

## Geschiedenis

Sauville maakte deel uit van het kanton Le Chesne tot dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeenten werden opgenomen in het kanton Vouziers.

## Geografie

De oppervlakte van Sauville bedraagt 15,3 km², de bevolkingsdichtheid is 12,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sauville (Ardennes) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* De kerk van Sauville
* Het oorlogsmonument
* Meer van Bairon
# Sauvoy

Sauvoy is een gemeente in het Franse departement Meuse (regio Grand Est) en telt 61 inwoners (2009).
De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Commercy en sinds 22 maart 2015 van het kanton Vaucouleurs. Daarvoor was het deel van het op die dag opgeheven kanton Void-Vacon.

## Geografie

De oppervlakte van Sauvoy bedraagt 7,6 km², de bevolkingsdichtheid is dus 8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sauvoy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saturatie (economie)

Saturatie is een economische term voor de verzadiging van een markt. In de levenscyclus van een markt wordt initiële exponentiële groei na verloop van tijd gevolgd door afnemende groei, gevolgd door saturatie. Deze fase van verzadiging wordt vaak gekenmerkt door consolidatie van de sector.
# Satun (provincie)

Satun is een Thaise provincie in het zuiden van Thailand. In december 2002 was de provincie met 270.802 inwoners de 68e provincie qua bevolking in Thailand. Met een oppervlakte van 2479 km² is Satun de 63e provincie qua omvang in Thailand. De provincie ligt op ongeveer 973 kilometer van Bangkok. Satun grenst aan Trang, Phattalung, Songkhla en Maleisië. De kust van Satun is ongeveer 144,8 km lang.

## Provinciale symbolen

* Het provinciale zegel van Satun.

## Klimaat

De gemiddelde jaartemperatuur is 27 graden, met temperaturen variërend van 20 tot 35,4 graden. Gemiddeld valt er 2275,4 mm regen per jaar.

## Geschiedenis
### Tsunami's

Op 26 december 2004 verwoestten tsunami's ontstaan als gevolg van een zeebeving bij Sumatra de kuststreken van Satun. Er vielen 7 slachtoffers en meer dan 15 gewonden (cijfers 28 december 21.00 uur) en er was grote materiële schade.

## Bevolking

Volgens de volkstelling van 2000 telt de provincie Satun 247.875 inwoners, waarvan het overgrote deel op het platteland (84%). De gemiddelde leeftijd van de bevolking was 25 jaar.

#### Religie

De islam is de grootste religie in de provincie Satun (67,8% in 2000). De aanhangers van het boeddhisme vormen 31,9% van de bevolking.

## Politiek

De regering heeft in de straten van de plaatsen in deze provincie een luidsprekersysteem opgehangen dat van 6 uur 's ochtends tot 6 uur 's avonds regeringsnieuws brengt. Ook wordt hierop 's ochtends en 's avonds het volkslied gespeeld; iedereen moet dan stil blijven staan. De regering heeft dit gedaan om een Thais nationalisme bij de bevolking te stimuleren.

### Bestuurlijke indeling

De provincie is onderverdeeld in 6 districten (Amphoe) en 1 subdistrict (King Amphoe).
# Sint-Catharinakerk (Amsterdam)

In Amsterdam waren in de loop der eeuwen een aantal kerken gewijd aan de heilige Catharina van Alexandrië:
* Sint-Catharinakerk (Boommarkt), een kerk uit de 15e eeuw, die in 1645 uitbrandde, gelegen aan de Boommarkt;
* een schuilkerk gebouwd in 1646 genaamd De Lelie, gebouwd op de plaats van de uitgebrande kerk; in 1811 was het gebouw in dermate slechte staat, dat de toenmalige pastoor Van der Lugt plannen maakte voor renovatie of nieuwbouw;
* vanaf 1817 werd gewerkt aan de Sint-Catharinakerk aan de Singel (gesloopt in 1939)
* in 1954 verrees aan de Burgemeester Eliasstraat 72-74 een nieuwe Sint-Catharinakerk, die in 1993 werd gesloten.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Catharinakerk (Amsterdam) en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Kwintenskerk (Aire-sur-la-Lys)

De Sint-Kwintenskerk (Frans: Église Saint-Quentin) is de parochiekerk van de tot de gemeente Aire-sur-la-Lys behorende plaats Saint-Quentin in het Franse departement Pas-de-Calais.
De oudste delen van deze kerk zijn van de 11e eeuw, en de kerk werd in de 16e eeuw ingrijpend vergroot. Ook daarna vonden regelmatig verbouwingen plaats. De stijl is voor het merendeel gotisch en het gebouw heeft twee beuken die uitkomen op een koor dat verlicht wordt door glas-in-loodramen van de 19e eeuw.
De kerk bezit diverse beelden, waaronder een groep die de ondeugden verbeeldt, vanaf de erfzonde.
# Sint-Catharinakerk (Heusden)

De Sint-Catharinakerk is een voormalig rooms-katholieke parochiekerk te Heusden.
De geschiedenis van de parochie gaat gelijk op met die van de Grote of Sint-Catharinakerk, die echter na 1579 protestants werd. Sindsdien moesten de katholieken hun toevlucht nemen tot Bokhoven, de kapel van Kasteel Onsenoort of Drunen, dat pas in 1648 tot de Republiek der Verenigde Nederlanden zou gaan behoren.
Vanaf 1692 werd een schuurkerk toegestaan. In 1739 werd de schuurkerk nog vergroot. Ze bleef in gebruik tot 1841. In dit jaar werd een waterstaatskerk ingewijd. Deze stond op de hoek van de Herptsestraat-Roomsche Kerkstraat. Ze werd echter in november 1944 door de Duitse troepen opgeblazen. Er werd een noodkerk ingericht in het patronaatsgebouw. Deze werd op 13 mei 1945 in gebruik genomen.
Een nieuwe kerk werd gebouwd op het terrein waar eens de voorburcht van het Kasteel Heusden was gelegen. Deze nieuwe kerk werd op 25 mei 1950 ingewijd en in 1960 voorzien van een toren. Architect was Nico van der Laan en het in basilicastijl uitgevoerde kerkgebouw is een uiting van de vroege periode van de Bossche School. De kerk bevat edelsmeedwerk van Harry van den Thillart en Jan Noyons en houten beelden van Jo Uiterwaal.
De parochie maakt sinds 2003 met Herpt en Hedikhuizen deel uit van de Bernse Maasparochies. In december 2018 werd de kerk aan de eredienst onttrokken, om daarna verbouwd te worden tot een appartementencomplex.
# Silosca savannae

Silosca savannae is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Gozmány.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Sint-Luciakerk

Sint-Luciakerk kan verwijzen naar:

## België

* Sint-Luciakerk (Begijnendijk)
* Sint-Luciakerk (Engsbergen)
* Sint-Luciakerk (Mortroux)
* Sint-Luciakerk (Oosterlo)
* Sint-Luciakerk (Wespelaar)

## Duitsland

* Sint-Luciakerk (Angelsdorf)
* Evangelische dorpskerk Baerl
* Sint-Luciakerk (Beilngries)
* Sint-Luciakerk (Broichweiden)
* Sint-Luciakerk (Erflinghausen)
* Sint-Luciakerk (Engelgau)
* Luciakapelle (Erbringen)
* Sint-Luciakerk (Flemmingen)
* Sint-Luciakerk (Frauweiler)
* Kluskapel heilige Lucia (Etteln)
* Sint-Luciakerk (Grünwettersbach)
* Sint-Luciakerk (Harsewinkel)
* Sint-Lucia en Ottiliekerk (Hechlingen)
* Sint-Lucia en Ottiliekerk (Höhnstedt)
* Sint-Luciakerk (Hölzchen)
* Sint-Luciakerk (Knorscheid)
* Sint-Luciakerk (Löf)
* Sint-Luciakerk (Oberveischede)
* Sint-Luciakerk (Ostentrop)
* Sint-Luciakerk (Rech)
* Sint-Luciakerk (Schlammersdorf)
* Sint-Lucia en Willibrordkerk (Silbach)
* Sint-Luciakerk (Eicherscheid)
* Sint-Luciakerk (Stolberg)
* Luciakapel (Wesseling)
* Sint-Luciakerk (Zell)

## Nederland

* Sint-Luciakerk (Ravenstein)
* Sint-Luciakerk (Mierlo-Hout)
* Heilige Luciakerk (Mierlo)

## Elders

* Iglesia de Santa Lucía (Suchitoto), El Salvador
* Iglesia de Santa Lucía (Santa Ana), El Salvador
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Luciakerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Luciakerk (Mortroux)

De Sint-Luciakerk (Église Sainte-Lucie) is de parochiekerk van het tot de Belgische gemeente Dalhem behorende dorp Mortroux, gelegen aan de Rue Sainte-Lucie.

## Gebouw

De parochie van Mortroux bestond mogelijk al vóór de 10e eeuw. De toren van de huidige kerk is 13e-eeuws en uitgevoerd in kalksteenblokken. Deze heeft een achtkante spits. Het huidige schip is van 1782 en gebouwd in classicistische stijl. Het koor is lager en smaller en is veelzijdig afgesloten. Schip en koor zijn uitgevoerd in baksteen met kalkstenen omlijstingen en hoekbanden, met een hoge plint van natuursteenblokken.

## Interieur

Het rococo hoofdaltaar is van 1787. De zijaltaren, in rococo- en Lodewijk XVI-stijl, zijn van 1791. Preekstoel en biechtstoel zijn van omstreeks 1800. Het hardstenen doopvont is van omstreeks 1500 en niet meer als zodanig in gebruik.

## Orgel

Het kerkorgel is bezienswaardig. Het dateert van het einde van de 17de eeuw en werd door orgelbouwer Henri Müseler gebouwd voor de kerk van de Abdij van Beaurepart te Luik. In 1807 kwam het orgel naar Mortroux. De orgelkast is in rococostijl en dateert van het einde van de 18e eeuw. In 1991 werd het orgel beschermd als monument en sinds 2003 wordt het gerestaureerd. In 2014 werd het orgel opnieuw in gebruik genomen.

## Kerkhof

Op het naastgelegen kerkhof zijn enkele 17e-eeuwse grafkruisen te vinden.
* BALaT KIK-IRPA
* Inventaris onroerend erfgoed
# Silvia Rieger

Silvia Rieger (Hinte, 14 november 1970) is een atleet uit Duitsland.
Op de Olympische Zomerspelen van Barcelona in 1992 liep Rieger de 400 meter horden, waar ze in de kwalificatie werd uitgeschakeld. Op de Olympische Zomerspelen van Atlanta in 1996 liep ze weer de 400 meter horden, en haalde ze de finale, waar ze met een tijd van 54,57 achtste werd in de finale.
Bij de Wereldkampioenschappen atletiek 1995 werd ze zesde op de 400 meter horden.
In 2001 stopte Rieger vanwege een achillespees-blessure.

## Persoonlijk record

Outdoor :
| Onderdeel | Resultaat | Jaar |
| 100 meter | 12,17 | 1999 |
| 200 meter | 24,25 | 1997 |
| 400 meter | 52.95 | 1998 |
| 400 m horden | 54,22 | 1998 |
Indoor :
| Onderdeel | Resultaat | Jaar |
| 60 meter | 7,88 | 1999 |
| 200 meter | 24,40 | 1997 |
* ↑ Munzinger Sport––profiel
* ↑ Olympic.org––profiel
* ↑ Olympic Channel––profiel
* ↑ Olympedia––profiel
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ IAAF––profiel
* ↑ Track and Field––profiel
* Gemeinsame Normdatei: 1035123762
* World Athletics: 14279379
* Virtual International Authority File: 238490767
* WorldCat (via VIAF): 238490767
# Sint-Michielsgesticht

Het Sint-Michielsgesticht was een tehuis voor wezen en bejaarde vrouwen in Poperinge. Later werd het ook een hospitaal, een kazerne en een hopmagazijn. Van 1970 tot 2009 fungeerde het als Stedelijke Muziekacademie en stadsbibliotheek.
Omstreeks 1730 vatte kanunnik Proventier, voorzitter van het seminarie te Ieper, het plan op een gesticht op te richten voor weesmeisjes. In 1754 kwamen drie juffrouwen naar Poperinge. Ze waren geen zusters maar volgden wel een regel. Ghislene Messer, de overste, Catherine de Salmon en Regine Debaenst hielpen kanunnik Proventier met de oprichting van het gesticht. In 1754 nog kochten ze drie huizen in de Sint-Michielsstraat (nu Werf), in 1760 kochten ze nog een aanpalend huis en men begon met de bouw van het Sint-Michielsgesticht. In 1765 was men dan uiteindelijk klaar met de bouw. Daarna werden wezen opgevangen, ze genoten hier ook onderwijs. Later werden hier ook een kantwerkschool voor meisjes, een zondagsschool voor meisjes en jongens en ten slotte een dagschool voor jongens ondergebracht. Even was zelfs sprake om het moederhuis van Ieper af te schaffen en onder te brengen in het gesticht. Maar tijdens de schermutselingen na de Franse Revolutie deden de gebouwen dienst als hospitaal voor het Oostenrijks leger, daarna werd het een Franse kazerne. Het gesticht ging de 19e eeuw in onder een diepe schuldenlast, daarop werd beslist het bestuur over te dragen aan de "disch" (de openbare onderstand). Zij lieten de bejaarde vrouwen uit het "Oudewijvenhuis" in de Veurnestraat overkomen naar het Sint-Michielsgesticht. Maar de schulden bleven en de gebouwen waren in slechte staat. Toen werd beslist de wereldlijke meesteressen te vervangen door religieuzen van het Gasthuis.
In 1901 en 1906 werd het gesticht uitgebreid doordat burgemeester Berten enkele huizen kocht de aansloten op het Sint-Michielsgesticht en deze schonk. Tijdens de Eerste Wereldoorlog gingen de weesmeisjes van het gesticht naar een zogenaamde schoolkolonie in Sèvres, Frankrijk.
In oktober 1970 werd het gebouw verlaten om plaats te maken voor de stadsbibliotheek en de kantwerk-, teken- en muziekschool. De bibliotheek De Gilde van het katholieke Davidsfonds en de socialistische bibliotheek De Volksontwikkeling werden samengevoegd in het Sint-Michielscomplex. In 2006 verhuisde de bibliotheek naar een nieuw gebouw in de Veurnestraat. De Kunstacademie moest in 2009 noodgedwongen verhuizen naar het oude Mariaziekenhuis omwille van structurele problemen aan het gebouw. Sindsdien staat het complex leeg. De bedoeling is dat op termijn sociale appartementen verrijzen in het gebouw.
* ↑ Tillie, Willy (1975). Historische gevels en gebouwen. Monumentenjaar 1975. Stad Poperinge, Poperinge, pp. 56-60.
* ↑ Tillie, Willy (1987). Kroniek van Groot Poperinge. Davidsfonds, Poperinge.
* ↑ (pli), Kunstonderwijs verhuist naar Mariaziekenhuis. De Standaard (3 april 2010). Geraadpleegd op 28 november 2017.
* ↑ Stad Poperinge (december 2015). Patrimoniumplan. Stad Poperinge, Poperinge, "Sint-Michielscomplex", pp. 12-13.
# Capão da Canoa

Capão da Canoa is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 40.861 inwoners (schatting 2009).
# Kalkoven Putberg

De Kalkoven Putberg is een kalkbranderij in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Simpelveld nabij de gemeentegrens met de gemeente Voerendaal. Het bouwwerk staat ten noordoosten van Ubachsberg in het Droogdal de Dael aan de noordwestelijke bosrand van het hellingbos de Putberg ten zuidoosten van de Daelsweg, de weg van Ubachsberg naar Welten (Heerlen).
Op ongeveer 125 meter ten zuidwesten staat de Hoeve de Daal. Op ongeveer 360 meter naar het zuidwesten staat de Kalkoven Bosrand met daarachter hoger op de heuvel gelegen de Groeve Putberg.
De kalkoven staat in de helling van de Putberg ten noordwesten van het pad door het bos. Aan de overzijde van het pad ligt een kleine dagbouwgroeve waar vroeger kalksteen werd gewonnen. Deze kleine groeve ligt ten noordoosten van de grotere Groeve Putberg.

## Geschiedenis

Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontstond er in Nederland een groot tekort aan allerlei producten die voordien uit andere landen werden geïmporteerd. Een van die producten was kalk. Diverse ondernemers zagen kansen om met de productie van kalk geld te verdienen. In het gebied van het droogdal werden er daarom verschillende kalkovens gebouwd om de kalksteen, die ter plaatse gewonnen werd in verschillende groeves, te branden tot kalk.
Op 1 juli 1917 schreef Van Lier, actief in de Groeve Putberg, aan de burgemeester over de heer Schütz die links van de groeve van Van Lier actief was. Schütz zou van de Amsterdamse Maatschappij het werk in de groeve en kalkoven hebben overgenomen en was toen volgens de brief van Van Lier bezig om enkel de beste laag kalksteen af te graven en kwam daarmee steeds dichter bij waar Van Lier actief was met afgraven. Van Lier verzocht de burgemeester om zo spoedig mogelijk een grenspaal te plaatsen om de grens tussen beide groeves aan te geven. Naar alle waarschijnlijkheid gebruikte Schütz voor het branden van kalksteen de Kalkoven Putberg.
In 1956 woedde er een brand in de nabijgelegen Hoeve de Daal. De hoeve werd daarna weer hersteld met Kundersteen afkomstig van de kalkbranderij die daarbij grotendeels werd afgebroken.

## Oven

De kalkbranderij zou twee ovenmonden en ovenschachten gehad hebben.

## Geologie

In de groeve boven de kalkoven werd vroeger Kunrader kalksteen uit de Formatie van Maastricht gewonnen. De kalksteen ter plaatse bestond afwisselend uit lagen van hard en zacht kalksteen met aan de basis een aantal opvallend dikke harde kalksteenbanken.
# Iteaphila conjuncta

Iteaphila conjuncta is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Coquillett.
# Demotispa lata

Demotispa lata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1885 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Jamides boswelliana

Jamides boswelliana is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Distant.
# Sint-Lambertuskerk (Nederwetten)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van Nederwetten, gelegen aan Hoekstraat 46.
Deze rooms-katholieke kerk, in neogotische stijl met neoromaanse elementen, werd in 1895 gebouwd. Architect was Emmanuel Corbey. De voorganger was de, in 1898 gesloopte, Sint-Lambertuskerk, waarvan de Oude Toren nog een restant is. Deze kerk bevond zich ten westen van het huidige centrum.
Het is een bakstenen kruisbasiliek met driezijdig gesloten koor. De voorgebouwde, op het zuiden gerichte, toren heeft vier geledingen. Van belang zijn de vier topgevels in de toren, bekroond door een achthoekige naaldspits. Het ingangsportaal wordt geflankeerd door hardstenen kolommen.
De kerk bezit een gaaf neogotisch interieur met glas-in-loodramen en schoon metselwerk. De kolommen aan beide zijden zijn voorzien van heiligenbeelden. De glas-in-lood-ramen zijn vervaardigd door het glazeniersbedrijf Frans Nicolas en Zonen te Roermond en geplaatst in 1920.
Achter de kerk bevindt zich de begraafplaats. De toegang is voorzien van de opschriften: Heden ik en Morgen gij.
De kerk is sinds 2000 een beschermd rijksmonument (nr. 512455).
* Voorzijde met pastorie
* achterzijde
* portaal
* Glas-in-lood
* ↑ Heemkundekring de Drijehornick Heilige Lambertuskerk Nederwetten
* ↑ Monumentnummer: 512455, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, ingezien op 19 januari 2016
# Skeatia brookeana

Skeatia brookeana is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1897.
# Skulpturenufer Remagen

De Skulpturenufer Remagen is een beeldenroute op de linker Rijnoever bij de Duitse stad Remagen.
De beeldenroute wordt sinds 2000 ontwikkeld door de stad Remagen in samenwerking met het Arp Museum Bahnhof Rolandseck. Acht sculpturen en installaties zijn geplaatst tussen Rolandswerth en Remagen. Het totale aantal sculpturen zal nog verder worden uitgebreid.

## De collectie

* Hans Arp: Bewegtes Tanzgeschmeide (1960/70)
* Eberhard Bosslet: Regenfänger (2001)
* Thomas Huber: Ein neues Panorama für Remagen (2001)
* Bittermann & Duka: Geheime Gärten Rolandswerth (2002/03)
* Hamish Fulton: Seven Paces (2003)
* Peter Hutchinson: Thrown Rope, Remagener Arbeit (2003)
* Johannes Brus: Zwei Pferde und ein Boot (2008)
* Erwin Wortelkamp: im Stande (2009)

## Fotogalerij

* Hans Arp: Bewegtes Tanzgeschmeide
* Eberhard Bosslet: Regenfänger
* Thomas Huber: Ein neues Panorama für Remagen
* Bittermann & Duka: Geheime Gärten Rolandswerth
* Hamish Fulton: Seven Paces
* Peter Hutchinson: Thrown Rope
* Johannes Brus: Zwei Pferde und ein Boot
* Erwin Wortelkamp: Im Stande

## Externe link

* Skulpturenufer Remagen
# Skulpturenweg Salzgitter-Bad

De Skulpturenweg Salzgitter-Bad is een beeldenroute in het stadsdeel Salzgitter-Bad van Salzgitter in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De beeldenroute, met negen beelden van staal (2009), is onderdeel van de Europese Straße des Friedens naar een idee van de beeldhouwer Otto Freundlich. De Skulpturenweg is de meest noordelijk en oostelijk gelegen beeldenroute van de Straße des Friedens, die moet gaan lopen van Parijs naar Moskou, een van de oudste Europese handelsroutes. Een groot deel van die route viel ook lang samen met een belangrijke pelgrimsroute.
De eerste twee beelden werden geplaatst in 1999. Curator van het project is de beeldhouwer Gerd Winner.

## De collectie

* Jean-Robert Ipoustéguy: Sonne, Mond und Himmel (1999)
* Menashe Kadishman: Der Kuss (1999)
* Leo Kornbrust: Kubus offen (2000)
* James Reineking: Glacier (2000)
* Gerd Winner: Jakobsleiter (2000)
* Hiromi Akiyama: Shadow Dimension (2002)
* Franz Bernhard: Kopf Salzgitter (2002)
* Alf Lechner: Auf Ab Ab (2005/6)
* Ulrich Rückriem: Opus Magnum, bestaande uit acht staalplaten (2009)
# Skulsk

Skulsk is een dorp in het Poolse woiwodschap Groot-Polen, in het district Koniński. De plaats maakt deel uit van de gemeente Skulsk en telt 1400 inwoners.
# Smaragdina ferulae

Smaragdina ferulae is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1839 gepubliceerd door Gené.
# Snakebite (Whitesnake)

Snakebite is het eerste resultaat van een verregaande samenwerking tussen David Coverdale en Micky Moody, die dan de naam Whitesnake introduceerden. Deze ep, die eerst verscheen onder de naam David Coverdale’s Whitesnake, werd opgenomen in de Central Recorders Studio in Londen van 7 tot 13 april 1978. Whitesnake had ook een nieuwe muziekproducent in Martin Birch.
Het kortdurende tussenalbum bevat Ain’t no love in the heart in the city een "Whitesnake-klassieker", maar dat was niet de opzet. Coverdale was in eerste instantie niet van plan het nummer op te nemen, maar het werd concerttoer na concerttoer van Whitesnake steeds gespeeld.

## Musici

* David Coverdale – zang
* Micky Moody – gitaar, achtergrondzang
* Bernie Marsden – gitaar, achtergrondzang
* Neil Murray – basgitaar
* Dave Dowie – slagwerk, percussie
Met
* Pete Solley – toetsinstrumenten

## Muziek

De ep werd later bij compact disc-uitgave aangevuld met vier tracks van North winds, zie voor musici aldaar. Producer van deze vier nummers was Roger Glover.
# Smittina portiuscula

Smittina portiuscula is een mosdiertjessoort uit de familie van de Smittinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Hayward & Thorpe.
# Smittina retifrons

Smittina retifrons is een mosdiertjessoort uit de familie van de Smittinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Osburn.
# Smittina pseudocompressa

Smittina pseudocompressa is een mosdiertjessoort uit de familie van de Smittinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Androsova.
# Soleneiscus hispidus

Soleneiscus hispidus is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn parenchym bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Soleneiscus en behoort tot de familie Soleneiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Brøndsted.
# Solena rudis

Solena rudis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Solenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door C.B. Adams.
# Soblinec

Soblinec is een plaats in de gemeente Zagreb in de Kroatische provincie Stad Zagreb. De plaats telt 1022 inwoners (2011).