OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Echinoclathria arcifera

Echinoclathria arcifera is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Echinoclathria en behoort tot de familie Microcionidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Schmidt.
# Echinothorax gazellae

Echinothorax gazellae is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Brunner von Wattenwyl.
# Eduard Strasburger

Eduard Adolf Strasburger (Warschau, 1 februari 1844 - Bonn, 19 mei 1912) was een Pools-Duitse hoogleraar en een van de beroemdste botanici van de 19e eeuw.
Hij werd geboren in Warschau als zoon van Edward Bogumil Strasburger (1803-1874). In 1870 trouwde hij met Aleksandra Julja Wertheim (1847-1902) en had twee kinderen: Anna (1870-) en Juliusz (1871-1934).
Strasburger studeerde natuurwetenschappen in Parijs, Bonn en Jena, en ontving in 1866 een doctoraat na het werken met Nathanael Pringsheim. In 1868 doceerde hij aan de Universiteit van Warschau. In 1869 werd hij benoemd tot professor in de botanie aan de Universiteit van Jena. Sinds 1881 was hij hoofd van het Botanisches Institut aan de Universiteit van Bonn.
In 1905 kreeg hij de Linnean Medal en in 1908 kreeg hij de Darwin-Wallace Medal van de Linnean Society of London.
* Bibsys: 90078200
* Biblioteca Nacional de España: XX968047
* Bibliothèque nationale de France: cb12371201j (data)
* Author citation (botany): Strasb.
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058518651306706
* CiNii: DA01461905
* Gemeinsame Normdatei: 119182696
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0913 9584
* Library of Congress Control Number: n85094555
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000072025
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00478389
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20040112003
* Nationale bibliotheek van Australië: 35528113
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007268542305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002750354
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000011692
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069324891
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003868679
* LIBRIS: 219035
* SNAC: w6fv2t96
* Système universitaire de documentation: 032739850
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 52731
* Trove: 985540
* Virtual International Authority File: 71470533
* WorldCat (via VIAF): 71470533
# Eduard Sievers

Eduard Sievers (Lippoldsberg, 25 november 1850 - Leipzig, 30 maart 1932) was een Duits taalkundige. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste taalkundigen van de 19e eeuw.

## Biografie

Na privéonderwijs te hebben gevolgd, studeerde hij aan het lyceum in Kassel. Aan de universiteiten van Leipzig en Berlijn studeerde hij vervolgens klassieke filologie en Germanistiek. Op twintigjarige leeftijd promoveerde Sievers op een dissertatie over de Oudhoogduitse Tatian. Zijn belangstelling voor en kennis van de Oudgermanistiek bouwde hij verder uit in Groot-Brittannië waar hij aan de universiteiten van Oxford en Londen onderzoek verrichtte naar Oudengelse en Oudhoogduitse handschriften.
Na zijn aanstelling als buitengewoon hoogleraar aan de universiteit van Jena in 1881, was hij nog werkzaam als professor aan de universiteiten van Tübingen, Halle en Leipzig.
Sievers gaf vele manuscripten met Oudgermaanse teksten uit zoals het Hildebrandslied en de Heliand. Een belangrijke drijfveer was bij hem om op zo wetenschappelijk mogelijk verantwoorde wijze onderzoek te verrichten naar taalkundige aspecten zoals metriek en fonologie. Hij sloot daarbij aan bij de opvattingen van de Neogrammatici, zoals Wilhelm Braune en Hermann Paul.
Sievers was een van de oprichters van het tijdschrift Beiträge zur Geschichte der Deutschen Sprache und Literatur.

## Bibliografie (selectie)

* Heliand und die angelsächsische Genesis (1875)
* Grundzüge der Lautphysiologie zur Einführung in das Studium der Lautlehre der indogermanischen Sprachen 1876
* Grammatik des Angelsächsischen (1882)
* Altgermanische Metrik (1893)
* Die Edda: klänglich untersucht (1923)
* Deutsche Sagversdichtungen des 9.-11. Jh. (1924)
* Ziele und Wege der Schallanalyse (1924)
* Steigton und Fallton des Althochdeutschen (1925)
# Eduard Schwartz

Eduard Schwartz (Kiel, 22 augustus 1858 - München, 13 februari 1940) was een Duitse filoloog en historicus. Hij gold in zijn tijd als een van de grootste klassieke Duitse filologen, samen met Theodor Mommsen en Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff.
Schwartz begon zijn studie klassieke filologie in Göttingen. In 1876 studeerde hij bij Usener in Bonn, 1878 bij Theodor Mommsen in Berlijn en 1879 in Greifswald, waar hij vriendschap sloot met zijn mentor Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff. Nadat hij promoveerde, deed hij onderzoek in Italië en keerde in 1884 terug naar Duitsland. Hier kreeg hij in dat jaar een betrekking aan de universiteit van Bonn. Vanaf 1887 onderwees hij in Rostock en vertrok in 1893 naar Gießen. In 1897 wisselde hij wederom zijn aanstelling en trok naar Straatsburg. Vanaf 1902 bevond hij zich weer in Göttingen, 1909 in Freiburg im Breisgau en vond vervolgens opnieuw werk in Straatsburg in 1913. Vanaf 1919 leefde hij in München. Schwartz was lid van verschillende wetenschappelijke academies (Berlijn, Heidelberg, München, Wenen, Straatsburg, Sint-Petersburg, Kopenhagen, Boedapest en Stockholm).
Schwartz hield zich zowel met de Griekse klassieken bezig als met de kerkgeschiedenis in de Oudheid. Hij verzorgde vele uitgaven van klassieke auteurs zoals Thykidides, maar verwierf vooral bekendheid door zijn werk op het gebied van de kerk- en conciliegeschiedenis. Het werk van Schwartz was van grote betekenis voor de patrologie en theologie in de 20e eeuw, met name door zijn nog steeds gezaghebbende interpretaties van de geschriften van Eusebius van Caesarea, Athanasius en keizer Justinianus.
Het belangwekkendste werk van Schwartz vormen de Acta Conciliorum, een wetenschappelijke uitgave die de besluiten en geschriften van de oecumenische concilies van Efeze (431), Chalcedon (451) en Constantinopel (553) omvat en becommentarieert.
* Bibsys: 90301751
* Biblioteca Nacional de España: XX910260
* Bibliothèque nationale de France: cb12007387v (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058517703206706
* CiNii: DA04090118
* Gemeinsame Normdatei: 118795686
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0860 8369
* Library of Congress Control Number: n86838000
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000305465
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: skuk0005164
* Nationale bibliotheek van Australië: 35484185
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007267749005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002239624
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070068917
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003811684
* SNAC: w63g3d5x
* Système universitaire de documentation: 028188160
* Trove: 969627
* Virtual International Authority File: 21421
* WorldCat (via VIAF): 21421
# Edvin Crona

Edvin Crona (25 januari 2000) is een Zweeds voetballer. De aanvaller speelt sinds 2024 voor het Finse FF Jaro.

## Kalmar FF

Als vierjarige begon Crona met voetballen bij Ljungbyholms GoIF. Die club bleef hij trouw tot hij in 2014 werd opgepikt door Kalmar FF. Daar begon hij in de jeugd. Op 16-jarige leeftijd maakte de aanvaller zijn eerste minuten in de hoofdmacht tijdens een oefenwedstrijd tegen SJK. Kort daarna tekende hij zijn eerste seniorencontract. Kalmar FF legde het talent voor vier jaar vast. Een jaar later verlengde Crona dat contract met nog een jaar.
Crona maakte zijn officiële debuut in een Allsvenskanwedstrijd op 24 april 2017. Tijdens de wedstrijd tegen IK Sirius mocht hij in de 89ste minuut invallen. Een definitieve doorbraak bleef echter uit. Crona werd verhuurd aan IFK Värnamo, Oskarshamns AIK (2x) en Atvidabergs FF, waarna in 2023 besloten werd zijn contract niet te verlengen.

## FF Jaro

Na zijn vertrek bij Kalmar FF vond Crona onderdak bij FF Jaro, dat uitkomt in de Finse Ykössliga. Bij zijn debuut tegen SalPa was de aanvaller direct twee keer trefzeker.
# Edvin Paulsen

Edvin Paulsen (Christiania, 23 september 1852 – aldaar, 1 maart 1941 was een Noors schaatser en koopman.
Edvin Emanuel Paulsen werd geboren binnen het gezin waarin ook zijn veel beroemdere broer en schaatser Axel Paulsen en componist Alfred Paulsen opgroeiden. Vader Johan Peter Paulsen, getrouwd met Haagine Olsen, was koopman. Samen met broer Axel reed hij diverse wedstrijden als wedstrijdschaatser en kunstschaatser. Edvin verkoos echter in de voetsporen van zijn vader Johan Peter Paulsen te treden. In 1882 had hij een wedstrijd over 800 meter gewonnen, daar waar zijn broer won over een afstand van 1600 meter. Hij had tijdens een hardrijderij (een soort Europeeskampioenschap) in 1886 in Hamburg een grote zilveren medaille in het kunstrijden gewonnen. In 1891 traden de broers nog gezamenlijk op in Oslo.
Edvin en Axel liggen samen met vader en moeder gebroederlijk naast elkaar in een familiegraf te Oslo.
* Grafzerk
* kranten via Delpher
* Foto
# Ecnomus pusio

Ecnomus pusio is een schietmot uit de familie Ecnomidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Ecnomus rectus

Ecnomus rectus is een schietmot uit de familie Ecnomidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Ectropis repleta

Ectropis repleta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Prout.
* ↑ Prout, Louis B. (1926). "New geometridae" Novitates Zoologicae 33 (1):1-32 Link
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Ejerslev (parochie)

Ejerslev is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Morsø. De parochie maakt deel uit van het bisdom Aalborg en telt 190 kerkleden op een bevolking van 212 (2004).
Historisch maakt de parochie deel uit van de herred Morsø Nørre. In 1970 werd de parochie opgenomen in de toen gevormde gemeente Morsø.
Agerø · Alsted · Bjergby · Blidstrup · Dragstrup · Ejerslev · Elsø · Erslev · Flade · Frøslev · Galtrup · Hvidbjerg · Jørsby · Karby · Ljørslev · Lødderup · Mollerup · Nykøbing M · Ørding · Øster Assels · Øster Jølby · Ovtrup · Rakkeby · Redsted · Sejerslev · Skallerup · Solbjerg · Sønder Dråby · Sundby · Tæbring · Tødsø · Vejerslev · Vester Assels
# Ejlby (parochie)

Ejlby is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Nordfyn. De parochie maakt deel uit van het bisdom Funen en telt 119 kerkleden op een bevolking van 134 (2006).
De parochie was tot 1970 deel van Skovby Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Søndersø. Deze ging in 2007 op in de fusiegemeente Nordfyn.
Ærøskøbing · Agedrup · Allerup · Allesø · Allested · Ansgar · Årslev · Årup · Asperup · Assens · Åstrup · Åsum · Aunslev · Avernakø · Bagenkop Kirkedistrikt · Bågø · Balslev · Barløse · Bederslev · Bellinge · Birkende · Bjerreby · Bogense · Bolbro · Bøstrup · Bovense · Brændekilde · Brahetrolleborg · Bregninge · Bregninge · Brenderup · Broholm · Brudager · Brylle · Dalby · Dalum · Davinde · Diernæs · Drejø · Dreslette · Drigstrup · Dyrup · Egense · Ejby · Ejlby · Ellested · Ellinge · Espe · Faaborg · Fangel · Fjelsted · Flemløse · Flødstrup · Fodslette · Føns · Fraugde · Fredens · Fredens · Frørup · Fuglsbølle · Gamborg · Gamtofte · Gelsted · Gestelev · Gislev · Glamsbjerg Kirkedistrikt · Grindløse · Gudbjerg · Gudme · Guldbjerg · Hans Tausens · Hårby · Harndrup · Hårslev · Håstrup · Heden · Hellerup · Helnæs · Herrested · Herringe · Hesselager · Hillerslev · Hjadstrup · Hjallese · Hjulby Kirkedistrikt · Højby · Holevad · Horne · Hou · Humble · Hundstrup · Husby · Indslev · Jordløse · Kærum · Kauslunde · Kerte · Kerteminde · Kirkeby · Klinte · Kølstrup · Køng · Korsløkke · Korup · Krarup · Krogsbølle · Kullerup · Kværndrup · Landet · Langå · Lindelse · Longelse · Lumby · Lunde · Lunde · Lundeborg Kirkedistrikt · Lyø · Magleby · Marslev · Marstal · Melby · Mesinge · Middelfart · Munkebjerg · Munkebo · Næsby · Næsbyhoved-Broby · Nørre Aaby · Nørre Broby · Nørre Højrup · Nørre Lyndelse · Nørre Næraa · Nørre Sandager · Nørre Søby · Norup · Nyborg · Øksendrup · Ollerup · Ørbæk · Ore · Ørslev · Ørsted · Orte · Øster Hæsinge · Øster Skerninge · Østrup · Otterup · Oure · Paarup · Padesø Kirkedistrikt · Ravnebjerg Kirkedistrikt · Refsvindinge · Revninge · Ringe · Rise · Roerslev · Røjleskov Kirkedistrikt · Rolfsted · Rønninge · Rørup · Rudkøbing · Rynkeby · Ryslinge · Særslev · Sandager · Sanderum · Sandholts Lyndelse · Sankt Hans · Sankt Jørgens · Sankt Knuds · Sankt Nikolaj · Seden · Simmerbølle · Skamby · Skårup · Skeby · Skellerup · Skovby · Skrøbelev · Skydebjerg · Snøde · Søby · Søby · Søllested · Søllinge · Sønder Broby · Sønder Højrup · Sønder Nærå · Sønderby · Søndersø · Sørup · Stenløse · Stenstrup · Stige Kirkedistrikt · Stoense · Strib-Røjleskov · Strynø · Stubberup · Svanninge · Svindinge · Taarup Kirkedistrikt · Tanderup · Thomas Kingos · Thurø · Tommerup · Tornbjerg · Tranderup · Tranekær · Tryggelev · Tullebølle · Turup · Tved · Ubberud · Udby · Uggerslev · Ulbølle · Ullerslev · Vantinge · Vedtofte · Veflinge · Vejlby · Vejle · Vejstrup · Verninge · Vester Åby · Vester Hæsinge · Vester Skerninge · Viby · Vigerslev · Vindinge · Vissenbjerg · Vollsmose · Vor Frue · Vor Frue
# Ecolette

Ecolette is een bewaarappel die is ontstaan in 1978 in het Centre for Plant Breeding and Reproduction Research (CPRO-DLO), thans onderdeel van Wageningen Plant Research van de Wageningen University & Research. Het is een kruising tussen Elstar en Prima. Prima is een Amerikaans appelras met het schurftresistentiegen Vf. Dit gen heeft Ecolette geërfd en vertoont hierdoor enige resistentie tegen schurft.
De groengele appels hebben een rode blos. De appels welke in de volle zon hangen worden donkerrood. De appels hebben de volgende kenmerken:
* gemiddelde grootte
* zoetzuur
* sappig
* goed aroma
* harde appel
* te bewaren tot januari
De appel kan goed gebruikt worden in appeltaart maar kan ook direct uit de hand gegeten worden. Hoe langer de appel bewaard wordt hoe zoeter hij wordt.
De appels worden iets later dan Elstar geplukt, namelijk tussen eind september en half oktober (doorplukken is raadzaam). Er kan gestart worden met plukken zodra de eerste vrucht valt. Over het algemeen heeft Ecolette weinig vruchtval. Indien te laat geplukt wordt kunnen scheurtjes rond de steel ontstaan.
De bloei is ongeveer gelijk met Elstar, vrij laat dus. Ecolette is een zelfbestuiver maar geeft meer vrucht bij kruisbestuiving. In de particuliere tuin is hij voldoende zelfbestuivend. Kan onder andere bestoven worden door gelijkbloeiende appelrassen:
* Discovery
* Golden Hornet (sierappel)
* Evereste (Sierappel)
Er is minder kans op mislukte oogst door nachtvorst doordat Ecolette laat bloeit en kans op nachtvorst kleiner is. Door de zelfbestuiving en ziekte resistentie is Ecolette een ideale boom om als enige in een stadstuintje te planten.
Het ras heeft het Vf schurft resistentie gen geërfd waardoor het resistent is tegen schurft (zolang deze nog niet doorbroken is). De boom heeft nauwelijks last van meeldauw, appeltakkanker en witziekte. De fruitmot geeft de voorkeur aan andere rassen.
Geënt op onderstam M9 is de groei vrij sterk. Ongeveer gelijk aan Elstar, echter is Ecolette minder dicht bebladerd maar is wel een weelderige groeier met veel blad. Hierdoor is uitdunnen van de takken geadviseerd. Wanneer onderstam P22 gebruikt wordt is de groei zwakker en zal de vruchtmaat beter zijn.
# Elacatis identatus

Elacatis identatus is een keversoort uit de familie platsnuitkevers (Salpingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1938 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Elasmus australiensis

Elasmus australiensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Girault.
# Elasmus bellus

Elasmus bellus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Masi.
# Marathon van Berlijn 1990

De marathon van Berlijn 1990 werd gelopen op zondag 30 september 1990. Het was de zeventiende editie van deze marathon.
De Australiër Steve Moneghetti kwam bij de mannen als eerste bij de finish aan in 2:08.16. De Duitse Uta Pippig won bij de vrouwen in 2:28.37.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Steve Moneghetti | AUS | 2:08.16 |
| 2 | Gidamis Shahanga | TAN | 2:08.32 |
| 3 | Jörg Peter | GER | 2:09.23 |
| 4 | Stephan Freigang | GER | 2:09.45 |
| 5 | Harri Hanninen | FIN | 2:12.40 |
| 6 | Kazuya Nishimoto | JPN | 2:12.41 |
| 7 | Herbert Steffny | GER | 2:12.44 |
| 8 | Hisatoshi Shintaku | JPN | 2:12.49 |
| 9 | Michael Heilmann | GER | 2:13.12 |
| 10 | Alfredo Shahanga | TAN | 2:13.29 |
| 11 | Slawomir Gurny | POL | 2:13.30 |
| 12 | Suleiman Nyambui | TAN | 2:13.46 |
| 13 | Igor Braslavskiy | URS | 2:13.57 |
| 14 | Karol Dolega | POL | 2:14.18 |
| 15 | Jozef Kazanecki | POL | 2:14.34 |
| 16 | Pawel Tarasiuk | POL | 2:14.35 |
| 17 | Agapius Masong | TAN | 2:14.39 |
| 18 | Dick Tesselaar | NED | 2:14.50 |
| 19 | Yoshito Hashiguchi | JPN | 2:15.00 |
| 20 | David-Robert Clarke | ENG | 2:15.19 |
| 21 | Steffen Dittmann | GER | 2:15.21 |
| 22 | Yoichiro Sugawara | JPN | 2:15.32 |
| 23 | Dereje Nedi | ETH | 2:15.54 |
| 24 | Leonid Nasedkin | URS | 2:15.55 |
| 25 | Sergey Yanenko | URS | 2:17.44 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Uta Pippig | GER | 2:28.37 |
| 2 | Renata Kokowska | POL | 2:28.50 |
| 3 | Carla Beurskens | NED | 2:30.00 |
| 4 | Anna Rybicka | POL | 2:33.16 |
| 5 | Marcia Narloch | BRA | 2:33.57 |
| 6 | Jane Welzel | USA | 2:35.09 |
| 7 | Bozena Dziubinska | POL | 2:35.25 |
| 8 | Birgit Jerschabek | GER | 2:36.20 |
| 9 | Birgit Stephan | GER | 2:37.23 |
| 10 | Doris Grossert | GER | 2:38.35 |
| 11 | Petra Liebertz | GER | 2:40.51 |
| 12 | Raisa Smekhnova | URS | 2:41.00 |
| 13 | Gizela Molnar | HUN | 2:42.56 |
| 14 | Rosmarie Müller | SUI | 2:43.30 |
| 15 | Emperatriz Wilson | CUB | 2:43.35 |
| 16 | Marlie Marutiak | NED | 2:43.45 |
| 17 | Eva Gustafsson | SWE | 2:46.54 |
| 18 | Dagmar Knudsen | GER | 2:47.07 |
| 19 | Marie Larsson | SWE | 2:48.34 |
| 20 | Charlotte Teske | GER | 2:48.37 |
| 21 | Anette Hansen | DEN | 2:49.36 |
| 22 | Maria Pautmeier | GER | 2:51.53 |
| 23 | Anna Bielinska | POL | 2:53.35 |
| 25 | Angelika Dunke | GER | 2:55.12 |
* (en) World Marathon Rankings for 1990 op www.arrs.run
* (en) Info op more.arrs.run
1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018
# De echomaker

De echomaker is een roman van de Amerikaanse schrijver Richard Powers. De oorspronkelijke Engelse titel is The Echo Maker. De Engelse editie dateert uit 2006, net als de Nederlandse vertaling van Mieke Lindenburg. Powers wordt gerekend tot de wetenschappelijk georiënteerde romanschrijvers. Met dit boek won Powers de Amerikaanse National Book Award.

## Verhaal

Op een nacht in 2002 rijdt Mark Schluter zijn truck in de vernieling op een afdaling in Nebraska en raakt in een coma. Zijn zus Karin wordt erbij geroepen. Na enkele weken komt Mark er min of meer bovenop, maar hij herkent zijn zus niet meer, hij ziet haar als een bedriegster. En zo gaat zij zich ook voelen. Als Mark steeds verder wegzinkt in zijn psychose, zoekt Karin hulp bij de populaire professor Weber. Die ziet in de patiënt een geval van het syndroom van Capgras; hij raakt erg geïntrigeerd, maar belandt zelf in een identiteitscrisis. Het verhaal wordt ondersteund door allerlei (wetenschappelijke) beschouwingen over hersenletsels.
# Convergente synthese

In de scheikunde verwijst de term convergente synthese naar de strategie waarmee getracht wordt om een meerstapsreactie op een zo efficiënt mogelijk wijze uit te voeren. Het concept wordt meestal gebruikt in de context van de organische synthese en wordt toegepast bij onder meer de bereiding van dendrimeren, proteïnen en de totaalsynthese van complexe organische verbindingen.

## Lineaire versus convergente synthese

Een lineaire synthese kan eenvoudigweg voorgesteld worden middels volgend schema:
    $\mathrm {A\ \longrightarrow \ B\ \longrightarrow \ C\ \longrightarrow \ D\ \longrightarrow \ E}$
De synthese start dus met A en eindigt via een reeks consecutieve reactiestappen over een aantal intermediairen (B, C en D) met het reactieproduct E. Wanneer verondersteld wordt dat de opbrengst van iedere individuele reactiestap 50% bedraagt, dan is het totale rendement van deze synthese slechts 6,25%. Een convergente synthese kan dit probleem verhelpen. Een dergelijke synthese kan voorgesteld worden middels volgend schema:
    $\left.{\begin{matrix}\mathrm {A\ \longrightarrow \ B} \ \\\mathrm {C\ \longrightarrow \ D} \ \end{matrix}}\right\$
Wanneer ook hier een reactierendement van 50% voor iedere reactiestap wordt voorgesteld, bedraagt het totale rendement 25%. Dit is een stuk hoger dan bij de lineaire synthese. Bovendien heeft een convergente synthese het grote voordeel dat er minder kans op mislukking bestaat. De bouwstenen (in bovenstaand geval B en D) worden via aparte reacties gevormd en pas op het einde samengevoegd om het eindproduct te vormen. Bij een lineaire synthese is dat niet het geval: als de laatste reactie (van D naar E) mislukt, dient de volledige synthese te worden hernomen.