OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sonny Cohn

George T. Cohn (Chicago, 14 maart 1925 - aldaar, 7 november 2006) was een Amerikaanse jazztrompettist. Hij speelde bij Red Saunders en in het orkest van Count Basie.
Cohn speelde al trompet toen hij negen jaar oud was. Hij trad op met verschillende kleine groepen in Chicago en werd in 1945 aangenomen door bandleider Red Saunders, op aanbeveling van bandlid Leon Washington, een saxofonist. Cohn speelde op de eerste opnamen van Saunders, uitgekomen op onder meer Savoy. Ook begin jaren vijftig is hij op Saunders' opnamen te horen, voor Okeh Records, Parrot Records en Blue Lake Records. Bij Saunders werd hij opgemerkt door bandleider Count Basie, waarvoor hij van 1960 tot 1984 zou werken. Als Basies eerste trompettist is hij te horen op talloze albums die de band maakte, onder meer met Frank Sinatra en Ella Fitzgerald. Voor Basie arrangeerde hij ook en hij was tevens lange tijd roadmanager. Na Basies overlijden bleef hij nog zes jaar actief in het orkest. Daarna speelde hij in de band van Morris Ellis en met saxofonist Von Freeman. Met Basie of als studiomuzikant heeft hij op zo'n 185 platen gespeeld.
* Bibsys: 1005087
* Bibliothèque nationale de France: cb138926181 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1019628332
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8001 9908
* Library of Congress Control Number: no92003392
* MusicBrainz: ffe10ea3-ac4f-4633-812d-d9fb8d30c69b
* SNAC: w68f4bjm
* Système universitaire de documentation: 15683930X
* Virtual International Authority File: 70955337
* WorldCat (via VIAF): 70955337
# Smrdáky

Smrdáky (Hongaars: Büdöskő) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Senica. Smrdáky telt 724 inwoners.
# Sofronio Española

Sofronio Española is een gemeente in de Filipijnse provincie Palawan. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 29 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Sofronio Española is onderverdeeld in de volgende 9 barangays:
* Abo-abo
* Iraray
* Isumbo
* Labog
* Panitian
* Pulot Center
* Pulot Interior
* Pulot Shore
* Punang

## Demografie

Sofronio Española had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 28.698 mensen. Dit zijn 1.897 mensen (7,1%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 0,95%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 5.712 (24,8%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Sofronio Española was ten tijde van de laatste census, met 28.698 inwoners op 473,91 km², 48,5 mensen per km².
# Sastroides besucheti

Sastroides besucheti is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2000 gepubliceerd door Medvedev.
# Say (All I Need)

"Say (All I Need)" is de derde single van de poprock band OneRepublic van hun debuutalbum Dreaming Out Loud. Het is in de Rocket Carousel Studios te Culver City opgenomen en geproduceerd door Greg Wells (onder andere Mika, Rufus Wainwright).

## Videoclip

De videoclip is deels zwart-wit en is gefilmd in Parijs, Frankrijk. Het begint met zanger Ryan Tedder die een huis uitloopt. Hij loopt door de stad langs belangrijke plaatsen waaronder de Sacré-Cœur terwijl de rest van de band op verschillende plaatsen in de stad te zien zijn, meestal bij bouwwerken die met graffiti beklad zijn.

## Tracklist

* "Say (All I Need)"
* "Mercy" (Duffy's cover bij Radio 1 Live Lounge session)

## Hitnotering
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 05-07-2008 t/m 19-07-2008 :
| Week | 1 | 2 | 3 | |
| Nummer | 36 | 32 | 34 | uit |
# Sceloenopla meridionalis

Sceloenopla meridionalis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1910 gepubliceerd door Julius Weise.
# Sceloenopla multistriata

Sceloenopla multistriata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1930 gepubliceerd door Uhmann.
# Scheefkelk

Scheefkelk (Arabis) is een geslacht van winterharde planten uit de kruisbloemenfamilie (Cruciferae of Brassicaceae). Er zijn ruim honderd soorten, waarvan sommige meerjarig zijn. Scheefkelk heeft vrij grove bladeren die 's winters aan de plant blijven zitten. Om deze reden is scheefkelk een geschikte tuinplant.
Scheefkelk is laagblijvend en heeft een kussenachtig uiterlijk en is daarom vooral populair in rotstuinen. De bloemen zijn meestal wit, maar roze variëteiten bestaan ook. De rijke bloei vindt plaats van eind maart tot juli, bij sommige soorten zelfs nog langer.

## Kweek

Scheefkelk kan onstuimig groeien. De kweekwijze is dan ook net als bij andere woekerende planten zeer eenvoudig. Optimaal is een half beschaduwde plek op een zand- of kalkrijke bodem. Scheefkelk dient in het najaar of het vroege voorjaar te worden geplant.

## Soorten

In België en Nederland komen de volgende (onder)soorten voor:
* Torenkruid (Arabis glabra)
* Ruige scheefkelk (Arabis hirsuta subsp. hirsuta)
* Pijlscheefkelk (Arabis hirsuta subsp. sagittata)
Een selectie van andere soorten en cultivars:
* Arabis alpina (Alpenscheefkelk)
* Arabis caucasica (Randjesbloem): niet hoger dan 20 cm, sterke groei, stompe bladeren, witte bloemen.
** Arabis caucasica'Plena': idem, maar met dubbele witte bloemen.
** Arabis caucasica 'Variegata': idem, maar crèmekleurige bloemen.
** Arabis caucasica 'Sulphurea': idem, maar gele bloemen.
* Arabis ×arendsii: hybride, roze bloemen, verder gelijkend op Arabis caucasica.
* Arabis blepharophylla: zeer laag blijvend, tot 10 cm hoog, compacte groeiwijze, purperroze bloemen, niet geheel winterhard.
* Arabis soyeri
* Arabis turrita (Torenscheefkelk)
* Arabis caucasica
* Arabis procurrens
* Arabis turrita
* Wijlen, Ing. A. van. Grote Tuinplanten Encyclopedie, Zuid-Nederlandse Uitgeverij Aartselaar, 1980.
... · A. alpina (Alpenscheefkelk) · A. glabra (Torenkruid) · A. hirsuta subsp. hirsuta (Ruige scheefkelk) · A. hirsuta subsp. sagittata (Pijlscheefkelk) · A. soyeri · A. turrita (Torenscheefkelk) · ...
... · Alliaria · Alyssum (Schildzaad) · Arabidopsis · Arabis (Scheefkelk) · Armoracia · Aubrieta · Barbarea (Barbarakruid) · Berteroa · Brassica (Kool) · Braya · Bunias (Hardvrucht) · Cakile · Calepina · Camelina · Capsella (Herderstasje) · Cardamine (Veldkers) · Cochlearia (Lepelblad) · Coincya · Conringia · Coronopus (Varkenskers) · Crambe (Bolletjeskool) · Descurainia · Diplotaxis (Zandkool) · Draba · Erophila · Eruca · Erucastrum · Eutrema · Erysimum (Steenraket) · Heliophila · Hesperis · Hirschfeldia · Hormathophilla · Hornungia · Iberis (Scheefbloem) · Isatis · Lepidium (Kruidkers) · Lobularia · Lunaria (Judaspenning) · Malcolmia · Matthiola · Neslia · Physaria · Pringlea · Ptilotrichum · Raphanus (Radijs) · Rapistrum · Rorippa (Waterkers) · Schouwia · Selenia · Sinapidendron · Sinapis · Sisymbrium (Raket) · Subularia · Teesdalia · Thlaspi (Boerenkers) · ...
# Sinurothoe sinensis

Sinurothoe sinensis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Sinurothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Ren.
# Sinurus graciliceps

Sinurus graciliceps is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Bates.
# Sinurus

Sinurus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Chaudoir.

## Soorten

Het geslacht Sinurus omvat de volgende soorten:
* Sinurus graciliceps Bates, 1892
* Sinurus nitidus Bates, 1892
* Sinurus opacus Chaudoir, 1869
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Sionkerk (Breskens)

De Sionkerk is de hervormde kerk van de tot de Nederlandse gemeente Sluis behorende plaats Breskens, gelegen aan Dorpsstraat 50.

## Geschiedenis

Mogelijk in 1527 werd een katholiek kerkgebouw gesticht gewijd aan Sint-Barbara, die onder meer patrones van de polderwerkers was. Deze kerk werd in de loop van de Tachtigjarige Oorlog, toen Breskens protestants werd, een hervormde kerk. Feitelijk bleef enkel het koorgedeelte over dat voorzien werd van een klokkenstoel op het dak, zodat het geheel oogde als een klein kerkje. Dit kerkje werd gesloopt in 1924 en vervangen door een nieuwe kerk, waardoor het aantal zitplaatsen verdubbeld werd. Deze kerk had een 30 meter hoge toren en bestond uit een skelet van gewapend beton dat bekleed was met bakstenen. De kerk werd uitgevoerd in een late neogotische stijl. Deze kerk werd eind 1944 door oorlogshandelingen tijdens de Slag om de Schelde verwoest.
Een nieuwe kerk werd in 1953 in gebruik genomen. Deze werd ontworpen door A. Eibink en is een voorbeeld van wederopbouwarchitectuur, waarbij vooral de toren, de zijramen en het hoge zadeldak opvallen.
* ReliWiki: Oude kerk
* ReliWiki
# Sint-Paschalis (Oostrum)

Sint-Paschalis is de naam van een gebouwencomplex van de Broeders van Liefde, gelegen aan Wanssumseweg 12 te Oostrum.

## Geschiedenis

De uit Gent afkomstige broeders hadden reeds in 1907 de psychiatrische kliniek Sint-Servatius te Venray gesticht. In 1934 werd de Nederlandse tak van de broeders een zelfstandige provincie, de Mariaprovincie. Aldus werd er ook een eigen noviciaat opgericht, waar de Broeders zouden worden opgeleid. Jos Bekkers ontwierp het gebouwencomplex, dat in 1938 werd ingezegend.
In het instituut, dat tot 1962 functioneerde, werden ongeveer 350 broeders opgeleid. Er kwamen echter geen novicen meer, hetgeen leidde tot sluiting van het noviciaat. Reeds eerder kwam er ruimte vrij, en vanaf 1945 werd ook een groep cliënten van het nabijgelegen Sint-Servatius in de gebouwen ondergebracht. Het complex werd vanaf 1962 gebruikt voor de opvang van verslaafden. Eind 2012 werd ook deze verslavingskliniek gesloten.

## Gebouw

Het gebouw, dat als gemeentelijk monument is geklasseerd, kenmerkt zich door gestileerde spitsbogen. De gevel boven de monumentale ingang wordt gekroond door een kruis, terwijl boven de ingang een gestileerd beeld van Sint-Paschalis is aangebracht, vervaardigd door Kees Smout. De toren werd eind 1944 door de terugtrekkende Duitsers opgeblazen en, ofschoon de herbouw voortvarend werd aangepast, kreeg de toren een afwijkend ontwerp.
* Aostrum
# Sint-Pantaleonkerk (Kerniel)

De Sint-Pantaleonkerk is de parochiekerk van Kerniel, gelegen aan Zilverstraat 17A. De kerk is toegewijd aan Pantaleon van Nicomedia.
Op deze plaats bevond zich reeds een kerk. Tijdens de Beloken tijd (1796-1801) was deze kerk gesloten. Het kerkmeubilair werd echter niet publiekelijk verkocht. De huidige, neoclassicistische, kerk werd in 1832 gebouwd. Een deel van het interieur werd in 1966 door brand verwoest.
Het betreft een bakstenen bouwwerk, een eenbeukige kerk met westtoren, welke geflankeerd is door twee kapellen. De toren heeft twee geledingen en een achtkante, ingesnoerde naaldspits. Aan de onderkant heeft de toren kalkstenen hoekbanden. Men gebruikte hiervoor stukken van oude kalkstenen grafkruisen. Boven het ingangsportaal bevindt zich, in een nis, een Heilig-Hartbeeld.

## Meubilair

De kerk bezit een houten beeld van Sint-Sebastiaan (16e eeuw), een beeld van Sint-Antonius-Abt (17e eeuw) en een houten gepolychromeerd beeld van Sint-Pantaleon (19e eeuw). Een schilderij, voorstellende de Aanbidding der Herders is uit begin 18e eeuw. Hoofdaltaar en noordelijk zijaltaar zijn uit de 18e eeuw. Zij zijn uitgevoerd in gemarmerd hout. Het doksaal is van 1747 en het orgel werd gebouwd door A. Clerinx (ongeveer 1853). De kruisweg is vervaardigd uit keramiek door A. Kovács. De glas-in-loodramen zijn 19e-eeuws.
In 2014 werd bij toeval een schedelreliek in het Maria-altaar ontdekt. Deze schedel werd naar het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium overgebracht voor een conservatiebehandeling en wetenschappelijke studie. Achteraan de schedel is een identificatielabel (schedula) aanwezig met volgend opschrift: "een van de hoofde van de xi duis[e]n[d] heilighe maeghden", verwijzend naar de cultus van Sint-Ursula en de 11.000 maagden. De schedel dateert van 680-880 na Christus en het textiel van ca. 1450 tot ca. 1650. Mogelijk is deze schedel afkomstig van het reliekschrijn dat in de Sint-Odulphuskerk in Borgloon wordt bewaard.
# Sint-Patriciuskerk

Sint-Patriciuskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Patriciuskerk (Boulogne-sur-Mer) - Frankrijk
* St. Patrick's Church (Calgary) - Canada
* St. Patrick's Church (Quebec City) - Canada
* St. Patrick's Church (St. John's) - Newfoundland en Labrador, Canada
* Old St. Patrick's Church (Chicago) - Verenigde Staten
* Saint Patrick's Church (Dubuque) - IowaVerenigde Staten
* St. Patrick (Loxley) - Verenigde Staten
* St. Patrick's Church (Lookout) - Montserrat
# Sipadania celerinae

Sipadania celerinae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pseudanthessiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Humes.
# Sipho Thwala

Sipho Mandla Agmatir Thwala (KwaMashu, 1968) is een Zuid-Afrikaanse seriemoordenaar en verkrachter. Hij werd in 1999 veroordeeld tot 506 jaar gevangenisstraf voor negentien moorden en tien verkrachtingen in de loop van 1996/1997. Thwala staat ook bekend onder zijn bijnaam Wurger van Phoenix.

## Arrestatie

Thwala werd in 1997 gearresteerd toen zijn DNA bleek overeen te komen met DNA dat op zijn slachtoffers gevonden werd. De politie had zijn genetisch materiaal nog van een eerdere zaak in 1994, toen Thwala werd vrijgesproken van verkrachting. Het South Africa High Court bevond hem op 31 maart 1999 schuldig aan de ten laste gelegde moorden en verkrachtingen. Zijn huis werd in brand gestoken door een groep woedende lokale bewoners.

## Werkwijze

Thwala werkte zoals veel seriemoordenaars volgens een vaste modus operandi. Hij verleidde vrouwen uit de Zuid-Afrikaanse provincie KwaZoeloe-Natal om met hem door de suikerrietvelden van Mount Edgecombe (nabij het stadje Phoenix) te lopen, door ze een baan in een hotel in het vooruitzicht te stellen. Eenmaal uit zicht bond Thwala de vrouwen vast met hun eigen ondergoed, waarna hij ze verkrachtte, wurgde en tot pulp sloeg. Vervolgens begroef hij ze in ondiepe kuilen.
* http://www.discoverychannel.co.uk/crime/serialkillers/phoenixstrangler
# Siphloplecton simile

Siphloplecton simile is een haft uit de familie Metretopodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Berner. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Siphonoperla burmeisteri

Siphonoperla burmeisteri is een steenvlieg uit de familie groene steenvliegen (Chloroperlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Pictet.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Chloroperlidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
* Taxonomische informatie over Siphonoperla burmeisteri bij Fauna Europaea.
# Sitticus longipes

Sitticus longipes is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sitticus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Canestrini.
# Sitticus montanus

Sitticus montanus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sitticus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Kyukichi Kishida.
# Sitticus magnus

Sitticus magnus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sitticus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Ralph Vary Chamberlin & Wilton Ivie.
# Sjónvarpið

Sjónvarpið, ook wel Stöð 1 genoemd, is de televisiezender van de IJslandse omroep RÚV. De zender werd opgericht in 1966. Op de zender wordt vooral nieuws, sport, culturele programma's, kinderprogramma's en (Amerikaanse en Britse) films uitgezonden. De meest gewaardeerde programma's van de zender zijn Spaugstofan en Fréttir, íþróttir og veður (Nieuws, sport en weer). Sjónvarpið betekent in het IJslands letterlijk de televisie.

## Geschiedenis

Op 30 september 1966 werden de programma's van Sjónvarpið voor het eerst uitgezonden. In het begin werd er alleen uitgezonden op woensdag en vrijdag en dit werd met de jaren uitgebreid. Nadat het zijn monopolie verloor en het de zender Stöð 2 moest dulden als concurrent beëindigde Sjónvapið het tijdperk van de televisieloze donderdagen op 1 oktober 1987. Hiervoor was ook de televisiepauze in juli afgeschaft in 1983.
Uitzendingen in kleur begonnen in 1976. De teletext service van RÚV, Textavarp genaamd, werd gelanceerd op de 25ste verjaardag van de IJslandse televisie in 1991.
# Sint-Martinuskerk (Landshut)

De Sint-Martinuskerk in Landshut is een gotische kerk in deze Duitse stad.
De bouw van de kerk startte in 1389 en nam 120 jaar in beslag. De toren, 130,6 m hoog, is de hoogste van Beieren en de hoogste bakstenen kerktoren ter wereld. Aan de toren werd 55 jaar gewerkt (voltooid in 1500). In de toren hangen elf klokken, waarvan de oudste uit 1400 stamt. De zwaarste en grootste klok, de Propstglocke, weegt ruim 6500 kg. Deze is de grootste van het bisdom en is overal in de stad te horen, vanwege de hoogte waarop de klok hangt.
# Sint-Martinuskerk (Luyksgestel)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Bergeijk behorende plaats Luyksgestel, gelegen aan de Kerkstraat 100.

## Geschiedenis

In Luyksgestel bevond zich zeker sinds de 14e eeuw een kerk die echter in 1958 gesloopt werd, waarbij de toren bleef gespaard.
Op de plaats van de oude kerk werd een nieuwe kerk gebouwd in de stijl van het naoorlogs modernisme. Architect was Edmund Nijsten.

## Gebouw

Het betreft een kerkgebouw zonder toren op rechthoekige plattegrond, gebouwd met metalen spanten en gebruik van in beton gevatte vensters. De kerk heeft een smaller, rechthoekig koor.

## Interieur

Een aantal kunstwerken in de kerk is afkomstig van de Heilig Kruiskapel en de Crijnskapel. Zo is er een houten kruisbeeld van omstreeks 1500, een gepolychromeerd Mariabeeld en beelden van Sint-Johannes en Sint-Elisabeth van 1650, een piëta (16e eeuw) en een gepolychromeerde beeldengroep van Sint-Maarten (18e eeuw).
De preekstoel is van 1843 en afkomstig uit de Sint-Janskathedraal waar hij van 1958-1983 heeft gestaan.
* Parochie
* ReliWiki
* BHIC
# Slag bij Melantias

De Slag bij Melantias was een veldslag tussen het Byzantijnse Rijk en de Kutriguren in 559 en resulteerde in een overwinning voor de Byzantijnen. Het was tevens de laatste veldslag waarin generaal Belisarius een leger in aanvoerde.

## Aanloop

De Donau-grens vormde al langere tijd een zwakke plek in de verdediging van het Byzantijnse Rijk. Na invasies van de Slaven en de Hunnen kreeg het Byzantijnse Rijk in 559 te maken met een nieuwe invasie. Ditmaal van de Kutriguren die onder de leiding stonden van Zabergan. Het leger reisde door de provincies Moesië en Scythia Minor voordat het Thracië bereikte. Aldaar splitsten de Kutriguren zich op, een deel trok op richting Griekenland en het andere deel, onder leiding van Zabergan, richting Gallipoli. Volgens Agathias Scholastikos had Zabergan het plan opgevat om het rijke Klein-Azië binnen te vallen en toen de Kutriguren de vervallen Muur van Anastasius passeerde werd de dreiging voor Constantinopel groot.
Volgens Agathias was het Byzantijnse leger voorafgaand aan het 559 flink uitgedund door keizer Justinianus I. Zo was het aantal van 645.000 man teruggelopen tot 150.000 soldaten. Daarnaast had de keizer het aantal troepen in zijn hoofdstad flink laten dalen doordat hij weigerde om hun soldij te betalen. Hierdoor waren er nauwelijks gevechtsklare soldaten in Constantinopel. Belisarius kreeg de taak om de stad te verdedigen tegen de Kutriguren en hij wist driehonderd veteranen uit zijn Italiaanse oorlogen te verzamelen voor de strijd.
Nabij het dorp Chettus, niet ver van Melantias, liet Belisarius de boeren en burgers een greppel graven rondom zijn kampement. Vervolgens liet hij vele vuren in zijn kamp aansteken om op die manier zijn tegenstander het idee te geven dat ze met een groot leger te maken hadden.

## Slag

Zabergan splitste zich met tweeduizend man af van de rest van zijn leger en trok op richting het kamp van Belisarius. Belisarius splitste zijn legertje op in drie afzonderlijke groepen van honderd man. Hij gaf twee van deze divisies de opdracht om zich op te stellen aan de andere zijde van een dal in de bossen. Toen het leger van Zabergan het dal had bereikt viel Belisarius hem aan met zijn honderd man. Belisarius had ook het bevel gegeven dat de meegereisde boeren en burgers zoveel mogelijk geluid moesten maken om de Kutriguren bang te maken. Toen ook de andere Byzantijnse divisies de Kutriguren in de flanken aanvielen en dit voor de nodige onrust zorgde, sloegen de Kutriguren op de vlucht.
Belisarius ging in de achtervolging en leidde deze op een ordentelijke wijze. Hij stond de Kutriguren niet toe dat ze zich hergroepeerden en zo in de tegenaanval konden gaan. Ze vluchtten verder weg zonder enige tegenstand te bieden.

## Nasleep

Zabergan en zijn overgebleven Kutriguren trokken weg. Ook de Kutriguren bij Gallipoli werden verslagen door Germanus. Ondanks deze tegenslagen weigerde Zabergan om het Byzantijns grondgebied te verlaten. Hij vroeg eerst om losgeld voor de gemaakte gevangenen voor hij weer de Donau overtrok. Bij terugkomst in Constantinopel werd Belisarius door de inwoners van de stad geprezen voor zijn rol in de verdediging van de stad.
# Sint-Niklaaskerk (Buggenhout)

De Sint-Niklaaskerk is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Buggenhout, gelegen aan Kerkstraat 101.

## Geschiedenis

Van de vroegste geschiedenis van de kerk is vrijwel niets bekend. Wel stond het vast dat de Abdij van Affligem het patronaatsrecht van de kerk bezat.
Omstreeks 1500 werd deze kerk verbouwd en kreeg de plattegrond van een Grieks kruis en een vieringtoren. In 1647 werd het koor verlengd en van een nieuw gewelf voorzien. Omstreeks 1649 werd ook het transept verbouwd.
Omdat na enige tijd de kerk te klein was geworden werd in 1781 het kerkschip vergroot. De vieringtoren werd toen door een westtoren vervangen. In 1958 werd de kerk gerestaureerd.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde driebeukige kruiskerk met voorgebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor. De vlakopgaande toren, van 1781, werd opgetrokken in kalkzandsteen en draagt een achtkante lantaarn. Ook het kerkschip en het transept zijn in zandsteenblokken uitgevoerd, maar de zijbeuken zijn in baksteen.

## Interieur

De kerk bezit glas-in-loodramen van 1885-1886. Het hoofdaltaar is een portiekaltaar in barokstijl van 1681. Het noordelijk zijaltaar, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, is eveneens in barokstijl en werd vervaardigd in 1652. Het zuidelijk zijaltaar, gewijd aan Sint-Niklaas, is eveneens van 1652. De preekstoel is uit de eerste helft van de 18e eeuw en de twee biechtstoelen in het noordelijk transept zijn van 1762. De lambrisering van het koor is van 1721.
Het Loret-orgel is van 1876 en het natuurstenen doopvont is 17e-eeuws.
Een altaarstuk dat Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart verbeeldt is 17e-eeuws, evenals het schilderij: Aanbidding der wijzen. Een gepolychromeerd houten beeldengroep, de Heilige Familie voorstellende, is in Italiaanse renaissancestijl.
De kerk bezit een marmeren epitaaf voor Marie-Amélie Huens die echtgenote was van Pierre-Joseph Waepenaert d'Erpe en in 1812 is gestorven. Ook is er een epitaaf voor Johanna Praet en haar broer Franciscus Praet, in barokstijl.
* Inventaris Onroerend Erfgoed