OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Parijs-Roubaix 1996

De 94ste Parijs-Roubaix werd gehouden op zondag 14 april 1996. De wedstrijd werd voor de eerste keer gewonnen door Johan Museeuw. Het parcours was 263,5 km lang.

## De coup van Mapei

De editie van 1996 werd gekleurd door het Italiaanse Mapeiteam. In het Franse dorpje Tilloy-lez-Marchiennes, op de kasseistrook van Warlaing naar Brillon, glipten de Belg Johan Museeuw en de Italianen Andrea Tafi en Gianluca Bortolami ervandoor. De drie renners waren ploegmaten en werkten uitstekend samen om voorop te blijven. Op tachtig kilometer van de aankomst legde Mapei de koers in een definitieve plooi, zo zou blijken. Het was ongezien, dat de kopgroep bestond uit enkel ploegmaten. Mapeirenner Franco Ballerini, de winnaar van de vorige editie, was in eerste instantie eveneens bij de aanval betrokken. Zijn aandeel duurde slechts enkele meters. Een lekke band besliste namelijk anders en de Italiaan werd teruggeslagen. Ballerini kreeg met drie lekke banden af te rekenen. Hij had er al twee gehad voor de beslissende aanval van zijn ploegmaten. Ballerini werd vijfde.
De drie besloten niet om de zege te spurten, aangezien ploegbaas Giorgio Squinzi op vijftien kilometer van de streep beslist had dat Museeuw moest winnen. Squinzi had de drie ingelicht via ploegleider Patrick Lefevere. Gianluca Bortolami 'moest en zou' tweede worden en Andrea Tafi derde. Viervoudig winnaar Roger De Vlaeminck, met Mark Vanlombeek de commentator op de Vlaamse televisie, noemde de situatie "genânt" na een lekke band voor Museeuw op de kasseistrook van Hem. Bortolami en Tafi wachtten hem op in plaats van door te rijden. Museeuw getuigde in het programma Belga Sport dat hij het zaakje niet vertrouwde en dat hij vreesde dat ze precies daar zouden doorrijden en de "afspraak niet zouden naleven". De situatie was een unicum voor een prestigieuze wielerklassieker als Parijs-Roubaix.
Op de velodroom reden de drie Mapei-renners bijna gelijktijdig over de streep. Ze staken alle drie de handen in de lucht, omdat het in hun ogen een gezamenlijke overwinning was. In totaal stonden er vijf Italianen in de top tien. Tristan Hoffman werd eerste Nederlander op de twaalfde plaats. De Italianen van Mapei, Gianluca Bortolami en Andrea Tafi, offerden strikt genomen weloverwogen hun individuele afspraak met de wielergeschiedenis op voor Mapei-baas Squinzi om voor een uniek doch bizar moment in de wielergeschiedenis te zorgen. Tafi won Parijs-Roubaix uiteindelijk toch één keer, in 1999. Bortolami zou de De Hel van het Noorden nooit winnen.

## Uitslag

| Rang | Renner | Ploeg | Tijd |
| 1 | Johan Museeuw | Mapei-GB | 6h 38'10" |
| 2 | Gianluca Bortolami | Mapei-GB | z.t. |
| 3 | Andrea Tafi | Mapei-GB | z.t. |
| 4 | Stefano Zanini | Gewiss | + 2'38" |
| 5 | Franco Ballerini | Mapei-GB | z.t. |
| 6 | Andrei Tchmil | Lotto | + 5'27" |
| 7 | Brian Holm | Telekom | z.t. |
| 8 | Vjatsjeslav Jekimov | Rabobank | z.t. |
| 9 | Francis Moreau | GAN | z.t. |
| 10 | Marco Milesi | Brescialat | z.t. |
# Potamon potamios

Potamon potamios is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Cancer potamios, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1804 door Olivier.

## Ondersoorten

* Potamon potamios potamios (de nominaatvorm)
* Potamon potamios hippocratis
* Potamon potamios rhodium Parisi, 1913, geaccepteerd als Potamon rhodium Parisi, 1913
* Potamon potamios setiger, geaccepteerd als Potamon setigerum Rathbun, 1904
* ↑ (en) Potamon potamios op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Potamon potamios (Olivier, 1804). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=442960
* ↑ Potamon potamios hippocratis in WoRMS
* ↑ Potamon potamios rhodium in WoRMS
* ↑ Potamon potamios setiger in WoRMS
# Eupalthis apoblepta

Eupalthis apoblepta is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Turner.
# Spieleckkogel

De Spieleckkogel is een 1998 meter hoge berg in Oostenrijk, op de grens van de deelstaten Salzburg en Tirol. De berg heeft de meest westelijke skipistes aan de noordkant van het skigebied Saalbach-Hinterglemm. Ten behoeve van de skiërs zijn er een kabelbaan, een stoeltjeslift en een sleeplift om boven te komen vanuit het dal. In de zomer is de berg vanuit het Glemmtal te beklimmen.
# Roetkopbuulbuul

De roetkopbuulbuul (Pycnonotus aurigaster) is een zangvogel uit de familie van de Buulbuuls (Pycnonotidae). Het is een algemene vogel in cultuurland in een groot deel van Zuidoost-Azië, deels als verwilderde populaties die ontstonden door ontsnapte kooivogels.

## Kenmerken

De roetkopbuulbuul is 20 cm lang met een lange staart. Hij is bruingrijs van boven. De kop is roetzwart, met de aanzet van een kuifje, maar niet zo duidelijk als bij de roodoorbuulbuul.De vleugels en de staart zijn donker grijsbruin, opvallend is de witte eindrand van de staart. De buik is wit tot lichtgrijs met een gele, okerkleurige of oranje anaalstreek.

## Verspreiding en leefgebied

De IOC World Bird List onderscheidt 9 ondersoorten:
* P. a. chrysorrhoides (Zuidoost-China)
* P. a. resurrectus (Zuid-China en Noordoost-Vietnam)
* P. a. dolichurus (Midden-Vietnam)
* P. a. latouchei (Oost-Myanmar tot Zuid-Chuna en het noorden van Indochina)
* P. a. klossi (Zuidoost-Myanmar en Noord-Thailand)
* P. a. schauenseei (Zuid-Myanmar en Zuidwest-Thailand)
* P. a. thais (Midden- en Zuid-Thailand en Midden-Laos)
* P. a. germani (Zuidoost-Thailand en het zuiden van Indochina)
* P. a. aurigaster (Java en Bali)
De roetkopbuulbuul is op Java e Bali een van de meest voorkomende soorten buulbuuls en leeft in agrarisch gebied. Het verspreidingsgebied van de nominaatvorm heeft zich (mogelijk via ontsnapping uit gevangenschap) geleidelijk vanaf de jaren 1980 uitgebreid over Sumatra, Singapore en Borneo.

## Status

De roetkopbuulbuul heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd De aantallen gaan in sommige regio's achteruit. Echter, het tempo van achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de roetkopbuulbuul als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Roetkopbuulbuul op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
* ↑ (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2013) - IOC World Bird Names (version 3.3)
# Montmaur (Aude)

Montmaur is een gemeente in het Franse departement Aude (regio Occitanie) en telt 266 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Carcassonne.

## Geografie

De oppervlakte van Montmaur bedraagt 12,7 km², de bevolkingsdichtheid is 20,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Embia nigriceps

Embia nigriceps is een insectensoort uit de familie Embiidae, die tot de orde webspinners (Embioptera) behoort. De soort komt voor in het noordoosten van het Afrotropisch gebied.
Embia nigriceps is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ross in 2006.
# Pardon Lul

Pardon is een Nederlandse gagstrip die wordt geschreven en getekend door striptekenaar Hein de Kort. De Kort tekende deze strip in zijn typische wat morsige, vlekkerige stijl die in Frankrijk weleens de "ligne crade" (vuile lijn) wordt genoemd. De strip werd vanaf 1984 gepubliceerd in Nieuwe Revu en later in Penthouse. Al in 1984 verscheen de eerste verzameling van deze strip bij uitgeverij Espee onder de titel U staat op mijn hond... je. Van 1997 t/m 2003 werden drie albums uitgegeven door Big Balloon en één door Uitgeverij M.
De naam Pardon Lul werd ook gebruikt voor de korte serie van zes magazines van 1988 t/m 1991, waarin De Kort zijn eigen werk publiceerde, evenals dat van collega's Philippe Vuillemin, Willem, Eric Schreurs, Gezellig & Leuk, Kamagurka en Edwin Hagedoorn.

## Albums

* ↑ www.lastdodo.nl (geraadpleegd op 29 augustus 2020)
# Proctophoroides hyalipennis

Proctophoroides hyalipennis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Macquart.
# Michał Skóraś

Michał Skóraś (Jastrzębie-Zdrój, 15 februari 2000) is een Pools voetballer die onder contract ligt bij Lech Poznań. In april 2023 ondertekende hij een vierjarig contract bij Club Brugge.

## Clubcarrière

Skóraś genoot een deel van zijn jeugdopleiding bij Lech Poznań, waar hij in het seizoen 2017/18 zijn opwachting maakte voor het tweede elftal dat toen uitkwam in de III liga. In het daaropvolgende seizoen leende de club hem uit aan tweedeklasser Bruk-Bet Termalica Nieciecza, waar hij 28 officiële wedstrijden speelde in alle competities. In de eerste helft van het seizoen 2019/20 speelde hij op huurbasis bij Raków Częstochowa, dat in het seizoen daarvoor kampioen was geworden in de I liga en bijgevolg uitkwam in de Ekstraklasa.
Op 8 maart 2020 maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal van Lech Poznań: in de competitiewedstrijd tegen Wisła Kraków (1-1-gelijkspel) mocht hij in de 76e minuut invallen voor Tymoteusz Puchacz. Skóraś mocht dat seizoen uiteindelijk vijf keer invallen in de Ekstraklasa. In de daaropvolgende seizoenen groeide hij uit tot een vaste waarde bij Lech Poznań, waarmee hij in 2022 landskampioen werd.
In april 2023 ondertekende hij een vierjarig contract bij Club Brugge.

## Interlandcarrière

Skóraś maakte op 22 september 2022 zijn interlanddebuut voor Polen: in de Nations League-wedstrijd tegen Nederland (0-2-verlies) liet bondscoach Czesław Michniewicz hem in de 79e minuut invallen. Twee maanden later werd Skóraś geselecteerd voor het WK 2022. Daar kwam hij eenmaal in actie: in de derde groepswedstrijd tegen de latere wereldkampioen Argentinië (0-2-verlies) viel hij tijdens de rust in.
Interlands van Michał Skóraś voor  Polen :
| No. | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort Wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij Lech Poznań |||||||
| 1. | 22 september 2022 | Polen – Nederland | 0 – 2 | UEFA Nations League 2022/23 | - |
| 2. | 30 november 2022 | Polen – Argentinië | 0 – 2 | WK 2022 | - |
| 3. | 24 maart 2023 | Tsjechië – Polen | 3 – 1 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 4. | 27 maart 2023 | Polen – Albanië | 1 – 0 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 5. | 16 juni 2023 | Polen – Duitsland | 1 – 0 | Vriendschappelijk | - |
| Als speler bij Club Brugge |||||||
| 6. | 7 september 2023 | Polen – Faeröer | 2 – 0 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 7. | 10 september 2023 | Albanië – Polen | 2 – 0 | Kwalificatie EK 2024 | - |
| 8. | 7 juni 2024 | Polen – Oekraïne | 3 – 1 | Vriendschappelijk | - |
Bijgewerkt tot 14 juni 2024

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Lech Poznań |
| Kampioen Ekstraklasa | 1x | 2021/22 |
| Club Brugge |
| Kampioen Eerste klasse A | 1x | 2023/24 |
# Station Ambronay - Priay

Station Ambronay - Priay is een spoorwegstation in de Franse gemeente Ambronay.
# Rika Haspels

Diederika (Rika) Haspels (Den Haag, 21 juni 1873 – Den Haag, 15 oktober 1971) was een Nederlands toneelactrice.
Ze was dochter van het acteursechtpaar Dirk Haspels en Lina Valois, latere directeur van de Koninklijke Schouwburg. Haar zus Marie Haspels was ook verbonden aan het toneel. Zelf trouwde ze in september 1900 met acteur Mari Jacobus Ternooy-Apèl, een huwelijk dat door zijn overlijden in 1912 amper twaalf bestond. In 1917 trouwde ze geheel buiten het toneel om met Pieter Santman, beroep kaascontroleur; het echtpaar wettigde met hun huwelijk hun in 1917 geboren dochter Diederika Maria Santman. In de periode 1900 tot 1913 stond ze ook wel bekend als Rika Ternooy Apèl-Haspels.
Haar eerste bekende optreden vond plaats in 1891. Ze speelde toen, enigszins bleu en ongemakkelijk in Zij wil niet trouwen van Otto M/ Müller. Een recensent meldde ondanks dat, dat ze een hoop was voor de toekomst dankzij duidelijke, welluidende en beschaafde stem en sprak een hartelijk welkom op de planken uit. Tussen neus en lippen door werd nog wel haar familieband met Derk en Jaap Haspels vermeld. De opmerkingen kwam naar aanleiding van een optreden van de "Rotterdamsche Tooneelisten" in het Odeon in Zwolle. Dit sloeg over naar het publiek, want nauwelijks een jaar later bij het 10-jaars jubileum van actrice Marie Coelingh-Vorderman, werd Rika tweemaal terug naar het podium geroepen. Vanaf dan staat zij wel elk jaar ergens in Nederland of Engeland (1896-1900) op op de planken. Het echtpaar raakte daarbij vooral in de jaren tien totaal gedesillusioneerd in de theaterwereld. Vlak voor haar mans dood was zijn grootste wens te stoppen met toneel.
Zijzelf zei op de grens van 1912/1913, dat zij ging stoppen. Op voorspraak van een aantal medici kon ze als verpleegster gaat werken in één van de Rotterdamse ziekenhuizen. Dit onvrijwillig pensioen van het toneel, was nieuws in heel Nederland.
Haar naam werd daarna alleen nog genoemd, wanneer een jubileum plaatsvond of stilgestaan werd bij uitvoeringen van Op hoop van zegen van Herman Heijermans, ze speelde er in eerste instantie Clementine in (dochter van de reder), later de rol vissersweduwe Truus. Veel later werd er op gewezen dat het echtpaar samen met Esther de Boer-van Rijk de basis legden voor wat later De Nederlandsche Tooneelvereeniging zou worden.
Ze overleed op 98-jarige leeftijd en werd begraven op begraafplaats Westduin en Loosduinen.
* ↑ Redactie, Kunstnieuws.. Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant (31 juli 1891). Geraadpleegd op 20 juli 2023 – via Delpher.
* ↑ Redactie, Kunstnieuws Leontine.. Rotterdamsch Nieuwsblad (31 maart 1892). Geraadpleegd op 20 juli 2023 – via Delpher.
* ↑ Onze Tooneelspelers uitgave Nijgh & Van Ditman, (1899)
* ↑ Rika Haspels op Theaterencyclopedie (geraadpleegd 20 juli 2923)
* ↑ Redactie, Kunstnieuws Leontine.. Rotterdamsch Nieuwsblad (6 januari 1913). Geraadpleegd op 20 juli 2023 – via Delpher.
* ↑ Redactie, Familieberichten: Bericht van overlijden.. De Telegraaf (20 oktober 1971). Geraadpleegd op 20 juli 2023 – via Delpher.
# Richard Kuklinski

Richard Kuklinski (Jersey City, 11 april 1935 – Trenton, 5 maart 2006) was een Amerikaanse huurmoordenaar met een gedragsstoornis. Hij werd als kind mishandeld en vermoordde katten en honden als tijdverdrijf en als middel om zijn woede kwijt te kunnen.

## Jeugd

Als zestienjarige moest Kuklinski op straat voor zichzelf zorgen. Hij werd een straatvechter (waarbij zijn kolossale postuur hem goed van pas kwam), en bij een gelegenheid sloeg hij met een pijp zes belagers van zich af en bijna dood. Als zeventienjarige pleegde hij zijn eerste moord.
Kuklinski beweert met gangster Roy Demeo van de New Yorkse Gambino-misdaadfamilie te hebben samengewerkt, hoewel er geen enkele getuige is die zich hem kan herinneren.

## Curriculum vitae

Gedurende de volgende dertig jaar bracht Kuklinski, naar eigen zeggen, tussen de 100 en 250 slachtoffers om door gebruik van cyaankali. Maar ook gebruikte Kuklinski pistolen, messen, dolken, kruisbogen, boksbeugels en andere wapens.
Kuklinski vermoordde ook al zijn vrienden omdat hij niet meer wist wie hij kon vertrouwen. Toen één vriend erachter kwam dat Kuklinski achter hem aan zat, bedreigde hij diens familie met de dood. Kuklinski was razend en schoot de man met een pistool neer. Hij werd met vijf schoten in zijn lichaam in de auto achtergelaten.

## In de openbaarheid

Kuklinski's familie en buren hadden geen idee van zijn bestaan. Iedereen meende dat hij een succesvol zakenman was die goed zorgde voor zijn gezin, en die aardig wat geld in de kas bracht. In 1986 werd hij gearresteerd. Vrijwel de gehele zaak was gebaseerd op de getuigenis van één undercoveragent. In 1988 werd Kuklinski veroordeeld tot tweemaal levenslang.
Hij stierf op 70-jarige leeftijd een natuurlijke dood.

## In de media

Philip Carlo bracht in 2007 het boek The Ice Man: Confessions of a Mafia Contract Killer uit, waarin hij verslag probeert te doen van Kuklinksi's vermeende misdaden en methodes. De beweringen in dit boek zijn zeer omstreden.
Een van de grotere maffiakenners van de Verenigde Staten, Jerry Capeci, noemt Kuklinski naar aanleiding van dit boek de Forrest Gump van de georganiseerde misdaad. Kuklinski beweerde namelijk deelgenomen te hebben aan zo ongeveer alle belangrijke maffia-executies van de laatste twintig jaar. En dit terwijl er behalve Kuklinski zelf geen enkele getuige was die hem zelfs maar linkte met de maffia, laat staan met de moorden op onder meer Carmine Galante, Paul Castellanno en Jimmy Hoffa zoals hijzelf beweerde, hetgeen zijn geloofwaardigheid nogal ondermijnde. Het grootse gedeelte van het boek lijkt ontsproten te zijn aan ofwel de fantasie van Kuklinski, dan wel aan die van Carlo.
Vervolgens regisseerde Ariel Vromen in 2012 een bewerking van het dubbelleven van Kuklinski in de film The Iceman, met Michael Shannon en Winona Ryder in de hoofdrollen.

## Externe link

* (en) The Iceman Tapes - Conversations with a killer (USA, 47 min)
# Monolepta intermedia

Monolepta intermedia is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1875 gepubliceerd door Ritsema.
# Masny

Masny (Nederlands: Malni) is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (Frans: département du Nord) (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Douai. Masny telde op 1 januari 2021 4.056 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Masny bedroeg op 1 januari 2021 7,12 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 569,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pauesia californica

Pauesia californica is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1889.
# Proctophoroides

Proctophoroides is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* P. hyalipennis (Macquart, 1838)
* P. latiforceps (Bromley, 1928)
# Euproctis flavicincta

Euproctis flavicincta is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Janse.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Station America (voormalig station)

Station America is het voormalige station van America, gemeente Horst aan de Maas. Het station werd geopend op 1 oktober 1866 en gesloten in mei 1938. Het station was voorzien van een stationsgebouw dat werd gebouwd in 1894, en gesloopt in 1970. Daarvoor deed het gebouw een tijd dienst als school.

## Ligging

Station America was gelegen aan de spoorlijn Venlo - Eindhoven (Staatslijn E), ten westen van het dorp America.

## Trivia

De dialect- en Tex-Mexband Rowwen Hèze, afkomstig uit America, heeft in 1993 een muziekalbum gemaakt met de titel "Station America".
# Rodenbachstraat 29

Rodenbachstraat 29 was een Vlaams amusementsprogramma dat van 1973 tot 1976 op Radio 2 Limburg werd uitgezonden. Het was een combinatie van show, humor, muziek en een verzoekprogramma.

## Concept

Aanvankelijk heette het programma "Het zal je plaat maar wezen", een woordspeling op het nummer Het zal je kind maar wezen uit de televisieserie 't Schaep met de 5 pooten. In het begin werden mensen uitgenodigd om hun favoriete muziek aan te vragen en er ook een verhaal bij te vertellen. Omdat echter te veel mensen enkel de groeten wilden doen aan iemand thuis werd het concept veranderd. Voortaan kozen Ghysen en zijn team enkel mensen die de voorbije dagen om een of andere reden in de actualiteit waren geweest. Zodoende had iedereen een eigen, origineel verhaal dat ze in het bijzijn van een zaalpubliek konden vertellen.
De vertellingen werden muzikaal begeleid door twee mensen uit Tongeren: François Vogels op drums en Jo Martens op een orgeltje. Telkens wanneer de geïnterviewde een onvoorziene stilte viel speelden zij een passend deuntje. Geleidelijk aan werden er ook professionele zangers, zangeressen en groepen uitgenodigd om tussendoor op te treden. Onder meer Urbanus maakte in dit programma zijn radio-debuut. Ook buitenlandse artiesten traden regelmatig op, waaronder Dalida, The Carpenters, Golden Gate Quartet, Caravelli, Albert Hammond, Julie Felix, Reinhard Mey en Demis Roussos. Na verloop van tijd liet men gewoon bepaalde mensen uit de zaal hun opzienbarend verhaal vertellen. Gezien elke uitzending live ging selecteerden Ghysens assistentes Rita Jaenen, Ireen Houben en Jacky Geerts aan de toegang tot het podium welke verhalen geschikt waren voor uitzending.
Als afsluiter van iedere uitzending werd er ook een quiz gehouden waarbij de vragen over de actualiteit die week gingen. Wie de eerste vraag juist had won één dagje Londen. Als hij of zij ook de elfde en laatste vraag correct beantwoordde kregen ze een hele maand vakantie in Spanje.
Ooit deed een kloosterzuster een oproep om in haar missiegebied in de Sahel een put te laten boren. Haar vraag kreeg gehoor toen een luisteraar, eigenaar van een internationaal boorbedrijf, de put gratis liet boren. Uit dank werd deze put toen "Rodenbachstraat 29" genoemd.
Omdat het programma veel hectischer verliep dan Ghysens andere programma's gaf hij er na vier jaar de brui aan.
* 1 2 3 4 5 6 Ghysen, Jos, Bij leven en welzijn, Uitgeverij Van Halewyck, 2010.
# Monolepta insignis

Monolepta insignis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1903 gepubliceerd door Julius Weise.
# Medetera modesta

Medetera modesta is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Van Duzee.
# Pauesia akamatsucola

Pauesia akamatsucola is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Takada in 1968.
# Prostignidius pustulatus

Prostignidius pustulatus is een hooiwagen uit de familie Cranaidae.