OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jo de Vogel

Johannes Harmannus (Jo) de Vogel (Groningen, 7 februari 1872 – Haarlem, 8 mei 1933) was een Nederlands beeldhouwer.

## Leven en werk

De Vogel was een zoon Lambertus de Vogel en Roelfien Bonnes. Zijn vader dreef een kunsthandel in Groningen en Leeuwarden en was fabrikant van lijsten en betimmeringen. Het lag in de verwachting dat De Vogel de fabriek van zijn vader zou overnemen, hij koos echter voor het kunstenaarsbestaan. Hij werd opgeleid aan de Groninger Academie Minerva, onder Johannes Hinderikus Egenberger, en aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid Amsterdam. Minerva-docent F.H. Bach tekende zijn portret. Rond 1900 trok De Vogel naar het buitenland, hij woonde en werkte in München, Parijs en Rome. In 1916 keerde hij terug naar Amsterdam, vanaf 1921 woonde hij in Schoten. Hij was lid van de Kunstenaarsvereniging Sint Lucas.

### Grafmonument Van Ketwich Verschuur

Nadat de Groninger burgemeester Evert van Ketwich Verschuur in 1924 overleed, werd een comité gevormd om te komen tot de oprichting van een grafmonument. De beeldhouwers August Falise, Pieter Schreuder en De Vogel werden gevraagd om met een ontwerp te komen, waarna dat van De Vogel, met een treurende stedenmaagd, werd verkozen en uitgevoerd. Het werd in 1925 door de oudste zoon van de overleden burgemeester onthuld. Grietje Kunst-de Vogel, zus van de beeldhouwer, legde namens het comité een krans.

## Werken (selectie)

* plaquette met het portret van Jan Evert Scholten (1923) voor de Scholtenbank, Helperbrink, Groningen (ontwerp van J.A. Mulock Houwer)
* grafmonument van Evert van Ketwich Verschuur (1925), begraafplaats Esserveld (Groningen)
* sculptuur van Mata Hari, gegoten bij bronsgieterij De Plastiek Bloemendaal

## Galerij

* Scholtenbank (1923)
* grafmonument Van Ketwich Verschuur (1925)
* Mata Hari

## Literatuur

* Otto Knaap (1910) "Hollanders te Parijs, I. (J.H. de Vogel, beeldhouwer)", Weekblad voor Indië 1910, p. 340-343.
* Jan C. Bezemer (2018) Johannes Harmannus de Vogel (1872-1933). Een beeldhouwer uit de schaduw gehaald. Uitgave in eigen beheer, Arnhem 2018.
* ↑ Jan C. Bezemer (2018) "De Vogel, Jo", in Rond 1900. Nieuws- en informatieblad van de Vereniging Vrienden Nieuwe Kunst 1900', 2018-4. Gearchiveerd op 3 juli 2022.
* ↑ "MONUMENT Mr. Dr. VAN KETWICH VERSCHUUR.", Het Vaderland, 16 juli 1924; "Stad en Dorp. GRONINGEN, 25 Sept.", Nieuwsblad van het Noorden, 25 september 1924; "Het gedenkteeken voor wijlen mr. Van Ketwich Verschuur.", De Telegraaf, 25 september 1924.
* ↑ "Onthulling monument-E. Van Ketwich Verschuur.", Algemeen Handelsblad', 24 april 1925.
# Calosota modesta

Calosota modesta is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Bolivar y Pieltain.
# Calosota nitens

Calosota nitens is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Askew.
# Cachou

Cachou (ook catechu) is een looistofhoudende, organische kleurstof.
Cachou is afkomstig uit de bast van tropische bomen, vooral van de acacia, de betelpalm en de mimosa. Cachou kan een bestanddeel zijn van taan. De bewerking met cachou heet cachouën of tanen en dit wordt in een taanketel gedaan, waarin door het koken van de bast de taan wordt verkregen. De bruin-gele kleur van cachou wordt taneet genoemd.
Cachou heeft een conserverende werking. Het werd vooral door vissers gebruikt om touw, visnetten en katoenen zeilen te tanen en het rottingsproces door schimmels of bacteriën te voorkomen. Touw en netten werden meestal in de taanketel gekookt, zeilen werden op de grond uitgelegd en met een borstel getaand.
Oude vissersboten hadden door het tanen vaak bruine zeilen, wat heeft geleid tot de term bruine vloot, waarmee overigens een veel ruimere groep historische schepen aangeduid wordt. Tegenwoordig hebben historische schepen meestal witte zeilen, rotten is geen probleem meer en witte zeilen worden eleganter gevonden.
Cachou wordt ook gezien als een geneeskundige stof. Het wordt gebruikt als smaakstof in drop en als smaak- en kleurstof in alcoholische dranken. In het Franse Toulouse worden sinds het eind van de negentiende eeuw blikjes cachou-snoep met een sterke mintsmaak volgens onveranderd recept verkocht onder de naam Cachou Lajaunie.
* ↑ https://www.debinnenvaart.nl/binnenvaarttaal/index.php?woord=c. Gearchiveerd op 2 april 2023.
* ↑ (en) LAJAUNIE CACHOU LAJAUNIE op Simplygourmand.com Geraadpleegd 30 augustus 2015
# Cachoeiro de Itapemirim (microregio)

Cachoeiro de Itapemirim is een van de 13 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Espírito Santo. Zij ligt in de mesoregio Sul Espírito-Santense en grenst aan de deelstaat Rio de Janeiro in het zuiden en zuidwesten, de microregio Alegre in het westen, de mesoregio Central Espírito-Santense in het noorden en noordoosten en de microregio Itapemirim in het zuidoosten. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 4099 km². Midden 2004 werd het inwoneraantal geschat op 334.423.
Tien gemeenten behoren tot deze microregio:
* Apiacá
* Atilio Vivacqua
* Bom Jesus do Norte
* Cachoeiro de Itapemirim
* Castelo
* Jerônimo Monteiro
* Mimoso do Sul
* Muqui
* São José do Calçado
* Vargem Alta
Mesoregio's: Central Espírito-Santense · Litoral Norte Espírito-Santense · Noroeste Espírito-Santense · Sul Espírito-Santense Microregio's: Afonso Cláudio · Alegre · Barra de São Francisco · Cachoeiro de Itapemirim · Colatina · Guarapari · Itapemirim · Linhares · Montanha · Nova Venécia · Santa Teresa · São Mateus · Vitória
# Cachryx

Cachryx is een geslacht van hagedissen uit de familie leguanen (Iguanidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Edward Drinker Cope in 1866. Er zijn twee soorten, die lange tijd tot het geslacht van de zwarte leguanen (Ctenosaura) werden gerekend.

### Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Ctenosaura alfredschmidti | Köhler, 1995 | Mexico |
| Cachryx defensor | Cope, 1866 | Guatemala, Mexico |

## Verspreiding en habitat

De soorten komen voor in delen van Midden-Amerika en leven in de landen Guatemala en Mexico.
De habitat bestaat uit zowel drogere als vochtige tropische en subtropische bossen. De soorten zijn aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 100 meter boven zeeniveau.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan beide soorten een beschermingsstatus toegewezen. Cachryx alfredschmidti wordt gezien als 'gevoelig' (Near Threatened of NT) en de soort Cachryx defensor wordt beschouwd als 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU).

## Bronvermelding

Referenties
* 1 2 The Reptile Database - Peter Uetz & Jakob Hallermann, Cachryx. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* 1 2 International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Cachryx defensor - IUCN Red List. Gearchiveerd op 5 juli 2022.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Cachryx alfredschmidti - IUCN Red List. Gearchiveerd op 25 april 2022.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Cachryx - Website Geconsulteerd 29 augustus 2019
Amblyrhynchus · Brachylophus · Cachryx · Conolophus · Ctenosaura · Cyclura · Dipsosaurus · Iguana · Sauromalus
# Cachupa

Cachupa is een Kaapverdisch eenpansgerecht. Op de eilanden is een bonenschotel het basisvoedsel. De bonen werden soms aangevuld met vis of kool.
Wanneer er een enkele keer vlees voorradig was, meestal was dat gedroogd of gepekeld en uit Portugal afkomstig, werd dit aan de bonenschotel toegevoegd en dit gerecht werd cachupa genoemd. Cachupa gold als een delicatesse en is het nationale gerecht van de eilanden. Cachupa wordt ook wel als een maïsgerecht met verschillende soorten bonen omschreven.
De Kaapverdische Eilanden hebben de cachupa op een postzegel vereeuwigd.
# Jorg Hennemann

Georg (Jorg) Hennemann (Bandung, 1 juli 1932 − Den Haag, 27 december 2018) was een Nederlands internist en hoogleraar.

## Biografie

Hennemann was een zoon van een patholoog-anatoom dr. Iohan Philip Hennemann en Christina Geertruida Boks. Hij studeerde vanaf 1951 geneeskunde te Utrecht, deed er zijn artsexamen in 1960 en promoveerde er in 1963 te Utrecht op Onderzoek over de proteïnurie gedurende de ziekte van Kahler. Vanaf 1960 werkte hij bij de Leidse universiteit en bij een ziekenhuis in Deventer. Vanaf 1971 was hij gewoon lector inwendige geneeskunde aan de Erasmus Universiteit, vanaf 1978 was hij er bijzonder hoogleraar vanwege het Rotterdams universiteitsfonds; hij was toen tevens verbonden aan het Dijkzigtziekenhuis. In 1982 verscheen mede onder zijn redactie het Nederlands leerboek der endocrinologie (1989²), in 1986 Thyroid hormone metabolism. In 1990 publiceerde hij Klinisch relevant schildklieronderzoek in Nederland. Een onderzoek, anno 1990, in 1993 eenzelfde onderzoek. In 1997 ging hij met emeritaat, begon een privékliniek en richtte een gespecialiseerde website op.
Hennemann gold als internationaal autoriteit op het gebied van schildklieronderzoek. In 1992 kreeg hij de tweejaarlijkse Laqueurprijs van de Nederlandse Vereniging voor Endocrinologie voor zijn werkzaamheden op het gebied van de schildklier, die volgens de NVE geldt als hoogste internationale onderscheiding op dat vakgebied. Ook in de media trad hij geregeld op als deskundige, onder andere tegen natuurgeneeswijzen die in sommige gevallen zeer gevaarlijk konden zijn.
Prof. dr. G. Hennemann overleed eind 2018 op 86-jarige leeftijd. Hij was in 1957 getrouwd met Atie J.W. Bennink met wie hij drie kinderen kreeg.
* Krantenberichten (via delpher.nl).
* PiCarta (voor publicaties).
* Overlijdensbericht, nrc.nl, 31 december 2018.
* Victor G.M. Chel, 'In memoriam: prof. dr. Georg Hennemann 1932-2018. Ode aan een consulent', op: verenso.nl, februari 2019.
# Campeonato Capixaba Série B 2023

In 2022 werd het 38ste Campeonato Capixaba Série B gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Espírito Santo. De competitie werd georganiseerd door de FES en werd gespeeld van 26 augustus tot 28 oktober. Jaguaré werd kampioen.

## Eerste fase
### Groep A

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Jaguaré | 5 | 4 | 1 | 0 | 8:1 | 13 |
| 2. | CTE - Colatina | 5 | 3 | 1 | 1 | 6:2 | 10 |
| 3. | Tupy | 5 | 3 | 0 | 2 | 8:7 | 9 |
| 4. | Linhares | 5 | 2 | 1 | 2 | 5:7 | 7 |
| 5. | São Mateus | 5 | 0 | 2 | 3 | 4:9 | 2 |
| 6. | Pinheiros (1) | 5 | 0 | 1 | 4 | 3:8 | –6 |
(1): Pinheiros kreeg zeven strafpunten voor het opstellen van een niet-speelgerechtigde speler

### Groep B

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Rio Branco-VN | 5 | 5 | 0 | 0 | 16:3 | 15 |
| 2. | Capixaba | 5 | 2 | 2 | 1 | 6:5 | 8 |
| 3. | Aster Brasil | 5 | 1 | 3 | 1 | 8:8 | 6 |
| 4. | GEL | 5 | 1 | 2 | 2 | 4:8 | 5 |
| 5. | Sport | 5 | 1 | 2 | 2 | 7:12 | 5 |
| 6. | Castelense | 5 | 0 | 1 | 4 | 2:7 | 1 |

## Tweede fase

In geval van gelijkspel worden strafschoppen genomen.
| kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale |
| Jaguaré | 4 | 4 | 8 |
| GEL | 0 | 0 | 0 |
| GEL | 0 | 0 | 0 | Jaguaré | 4 | 1 | 5 |
| | | | | Capixaba | 0 | 0 | 0 |
| Capixaba | 2 | 3 | 5 (4) | Capixaba | 0 | 0 | 0 |
| Tupy | 2 | 3 | 5 (1) | | | | |
| Tupy | 2 | 3 | 5 (1) | | | | | Jaguaré | 2 | 2 |
| | | | | | | | | Rio Branco-VN | 0 | 0 |
| Rio Branco-VN | 1 | 2 | 3 | | | | | Rio Branco-VN | 0 | 0 |
| Linhares | 1 | 0 | 1 | | | | |
| Linhares | 1 | 0 | 1 | Rio Branco-VN | 2 | 3 | 5 |
| | | | | CTE - Colatina | 1 | 0 | 1 |
| CTE - Colatina | 1 | 0 | 1 | CTE - Colatina | 1 | 0 | 1 |
| Aster Brasil | 0 | 0 | 0 |

## Kampioen

* Campeonato Capixaba de 2023 - série B
* JAGUARÉ Kampioen (1° titel)
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Campeonato Capixaba de Futebol de 2023 - Série B op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Campeonato Capixaba Série B 2019

In 2019 werd het 35ste Campeonato Capixaba Série B gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Espírito Santo. De competitie werd georganiseerd door de FES en werd gespeeld van 6 april tot 8 juni. São Mateus werd kampioen.

## Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | São Mateus | 10 | 7 | 1 | 2 | 25:8 | 22 |
| 2. | Linhares | 10 | 4 | 4 | 2 | 15:12 | 16 |
| 3. | Sport Colatinense | 10 | 4 | 4 | 2 | 16:14 | 16 |
| 4. | Vilavelhense | 10 | 2 | 5 | 3 | 16:15 | 11 |
| 5. | Pinheiros | 10 | 2 | 4 | 4 | 13:14 | 6 |
| 6. | ESSE | 10 | 1 | 2 | 7 | 8:30 | 5 |

## Tweede fase

| halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale |
| São Mateus | 1 | 3 | 4 |
| Vilavelhense | 1 | 0 | 1 | | | | |
| | | | | São Mateus | 0 | 2 | 2 (4) |
| | | | | Linhares | 1 | 1 | 2 (2) |
| Linhares | 2 | 3 | 5 |
| Sport Colatinense | 1 | 0 | 1 |

## Kampioen

* Campeonato Capixaba de 2019 - série B
* SÃO MATEUS Kampioen (2° titel)

## Externe link

* RSSSF
# Callygris intersectaria

Callygris intersectaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Leech.
# Joannes Laurens van Elsen

Jo(h)annes Laurens van Elsen MBE (Rotterdam, 27 december 1913 - Adelaide, 21 oktober 2004) was een Nederlands verzetsman tijdens de Tweede Wereldoorlog.
In Engeland werd hij opgeleid bij MI9. Hij kreeg daar de codenaam 'Starling'. In maart 1945 ging hij de Waal over bij Tiel met een S-telefoon, die geen grondgolf uitzendt en daardoor moeilijk gepeild kon worden. Bij Tiel hielp hij geallieerde vliegers. Hij is als zodanig opgenomen in het Britse Nationale Archief.

## Onderscheiden

Van Elsen heeft een aantal hoge onderscheidingen gekregen:
* Bronzen Leeuw, KB 111 van 30 november 1948
* Medal of Freedom met zilveren palm, uitgereikt op 4 september 1946 in Den Haag
* Lid in de Orde van het Britse Rijk (MBE)
* Oorlogsherinneringskruis (OHK).
* Dutch Agents 1940-1945
* Lijst van Nederlandse helpers in het Britse Nationale Archief
* ↑ Joannes Laurens 'Jan' van Elsen. geni_family_tree (22 januari 2019). Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ onderzoekvanhaeren - IS9 Wat was het en hoe werkte het?. sites.google.com. Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ Elsen, van, Joannes Laurens - TracesOfWar.nl. www.tracesofwar.nl. Geraadpleegd op 30 mei 2024.
# Camponotus xanthogaster

Camponotus xanthogaster is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 20 april 2021.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camponotus xuthus

Camponotus xuthus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camptomyia piceae

Camptomyia piceae is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Panelius.
# Camptomyia pinicola

Camptomyia pinicola is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Mamaev.
# Camptomyia nodicornis

Camptomyia nodicornis is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Winnertz.
# Camptomyia nigricornis

Camptomyia nigricornis is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Kieffer.
# Camptomyia maxima

Camptomyia maxima is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Mamaev.
# Jonas Jacobsson

Jonas Jacobsson (Norrköping, 22 juni 1965) is een Zweedse schutter.
Jacobsson heeft deelgenomen aan acht opeenvolgende Paralympische Zomerspelen van Arnhem 1980 tot en met Beijing 2008. Jacobsson heeft in zijn sport een totaal van zestien gouden, twee zilveren en negen bronzen medailles gewonnen Jacobsson won in Beijing zijn 16e gouden medaille op de Paralympische Spelen en dat maakt hem de best presterende mannelijke deelnemer op de Paralympische Spelen tot dusver.

## Beste Uitslagen
### Paralympische Spelen

| Evenement | Resultaat | Onderdeel |
| Arnhem 1980 | 1 goud | Luchtgeweer, staand Klasse 2-5 |
| Arnhem 1980 | 3 brons | Luchtgeweer, 3 posities 2-5 |
| New York & Stoke Mandeville 1984 | 1 goud | Luchtgeweer, staand, team Klasse 2-6 |
| New York & Stoke Mandeville 1984 | 2 zilver | Luchtgeweer, staand, Klasse 2-6 |
| New York & Stoke Mandeville 1984 | 3 brons | Luchtgeweer, 3 posities, Klasse 2-6 |
| Seoel 1988 | 1 goud | Luchtgeweer, liggend, team Klasse 2-6 |
| Seoel 1988 | 3 brons | Luchtgeweer, staand, team Klasse 2-6 |
| Seoel 1988 | 3 brons | Luchtgeweer, 3 posities, team Klasse 2-6 |
| Barcelona 1992 | 1 goud | Luchtgeweer, staand, Klasse SH2 |
| Barcelona 1992 | 1 goud | Olympische Wedstrijd Klasse SH2 |
| Barcelona 1992 | 3 brons | Luchtgeweer, 3x40, Klasse SH2 |
| Atlanta 1996 | 1 goud | Luchtgeweer, 3x40, Klasse SH1 |
| Atlanta 1996 | 1 goud | Engelse Wedstrijd Klasse SH1 |
| Atlanta 1996 | 3 brons | Luchtgeweer, liggend, Klasse SH1 |
| Sydney 2000 | 1 goud | Luchtgeweer, 3x40, Klasse SH1 |
| Sydney 2000 | 1 goud | Vrij geweer, liggend, Klasse SH1 |
| Sydney 2000 | 3 brons | Luchtgeweer, liggend, Klasse SH1 |
| Sydney 2000 | 3 brons | Luchtgeweer, staand, Klasse SH1 |
| Athene 2004 | 1 goud | Luchtgeweer, staand, Klasse SH1 |
| Athene 2004 | 1 goud | Luchtgeweer, 3x40, Klasse SH1 |
| Athene 2004 | 1 goud | Luchtgeweer, liggend, Klasse SH1 |
| Athene 2004 | 1 goud | Vrij geweer, liggend, Klasse SH1 |
| Beijing 2008 | 1 goud | Luchtgeweer, staand, Klasse SH1 |
| Beijing 2008 | 1 goud | Luchtgeweer, liggend, Klasse SH1 |
| Beijing 2008 | 1 goud | Vrij geweer, liggend, Klasse SH1 |
| Londen 2012 | 1 goud | R7-50m Geweer, 3 posities, Klasse SH1 |
| Londen 2012 | 2 zilver | Luchtgeweer, staand, Klasse SH1 |
# Jodhpur (district)

Jodhpur is een district van de Indiase staat Rajasthan. Het district telt 2.880.777 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 22.850 km².
Hoofdstad: Jaipur
Districten:
Divisie Ajmer: Ajmer · Bhilwara · Nagaur · Tonk
Divisie Bharatpur: Bharatpur · Dholpur · Karauli · Sawai Madhopur
Divisie Bikaner: Bikaner · Churu · Hanumangarh · Sri Ganganagar
Divisie Jaipur: Alwar · Dausa · Jaipur · Jhunjhunu · Sikar
Divisie Jodhpur: Barmer · Jaisalmer · Jalore · Jodhpur · Pali · Sirohi
Divisie Kota: Baran · Bundi · Jhalawar · Kota
Divisie Udaipur: Banswara · Chittorgarh · Dungarpur · Pratapgarh · Rajsamand · Udaipur
# Amara arcuata

Amara arcuata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Putzeys.
# Gladde knoopwesp

De gladde knoopwesp (Cerceris quadrifasciata) is een vliesvleugelig insect uit de familie van de graafwespen (Crabronidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1799 door Panzer.
# Gladde rol

Een gladde rol is een landbouwwerktuig dat kan worden gebruikt wordt om geploegde grond aan te drukken en kluiten te verkruimelen. Ook wordt de rol gebruikt om grasland vlak te maken, vaak nadat er koeien hebben gelopen. De rol wordt door een tractor voortgetrokken. Een gladde rol laat een glad grondoppervlak achter, dat bij kale grond makkelijk kan verslempen op slempgevoelige grond. Op dit soort gronden is een cambridgerol beter geschikt. Een gladde rol kan zowel voor als na het zaaien gebruikt worden en wordt vooral toegepast bij fijne zaden, zodat er geen grond wordt "afgemaaid" bij de oogst.
De rol wordt vaak zwaarder gemaakt door deze geheel of gedeeltelijk te vullen. Hiervoor kan onder andere water of (verlopen/gebruikte) olie worden gebruikt. Het voordeel van olie is dat de rol niet kan kapotvriezen, wat wel kan gebeuren als er water wordt gebruikt.
# Aloys Jousten

Aloys Jousten (Sankt Vith, 2 november 1937 – Keulen, 20 september 2021) was een Belgische Duitstalige rooms-katholieke priester van het bisdom Luik. Hij was de 91e bisschop van Luik, van 2001 tot 2013.

## Biografie
### Vorming en dienst

Aloys Jousten werd geboren als kind uit een landbouwersgezin. Hij volgde het lager onderwijs en aansluitend de middelbare studies, eerst in Amel en vervolgens in Sankt Vith. Als adolescent trad hij -anno 1956- in bij het seminarie van Sint-Truiden en later in Luik, waar hij filosofie en theologie studeerde.
Op 8 juli 1962, op 24-jarige leeftijd, vond de priesterwijding plaats, waarbij M$^{gr}$ Guillaume Marie van Zuylen de dienst leidde. Daarna zette Aloys Jousten zijn theologische studie verder aan de Katholieke Universiteit van Leuven waar hij in 1966 het doctoraat behaalde.
Zijn studietijd werd gevolgd door een onderwijzende functie : reeds van 1964, tot 1975, doceerde hij moraaltheologie aan het grootseminarie en aan het Hoger Instituut voor Pastoraal en Catechese (I.S.C.P.) in Luik. Nadien nam hij de leiding in het bisschoppelijk lyceum Heidberg-Institut te Eupen.
Inmiddels was Jousten, vanaf 1970 tot 1985 ook actief als kapelaan in de gemeente van zijn jeugd : Amel. Deze positie werd gevolgd door zijn benoeming als deken in Sankt Vith.
Spoedig na het aantreden van Albert Houssiau als 90e bisschop van Luik, in 1986, stelde die zijn medewerker, Aloys Jousten, aan als zijn plaatsvervanger voor de Duitstalige regio, waardoor deze laatste gelijktijdig lid werd van de Bisschoppelijke Raad. In 1990 zette men Jousten bovendien in, als pastoor in Eupen, in de Sint-Niklaasparochie, en tevens als deken.

### Bisschop te Luik

Paus Johannes Paulus II benoemde Aloys Jousten op 9 mei 2001 als bisschop van Luik, ter opvolging van Albert Houssiau die het bisdom leidde sedert 1986. Jousten werd enkele weken later, op 3 juni, gewijd door kardinaal Danneels, aartsbisschop van Mechelen-Brussel.
Kenmerkend voor Jousten's episcopaat waren zijn sociaal engagement en zijn maatschappelijke standpunten, waarbij hij:
* zich verzette tegen de uitwijzing van inwijkelingen zonder geldige verblijfsdocumenten;
* zijn steun uitsprak voor de afgedankte werknemers van de staalproducent ArcelorMittal.
Hij veroordeelde eveneens het homofoob geweld in de samenleving en de bloedige aanslag in Luik op 13 december 2011.
Op 2 november 2012, zijn 75e verjaardag, vroeg Aloys Jousten aan paus Benedictus XVI, zijn opruststelling zoals bepaald in het Canoniek recht. Aan zijn verzoek werd door paus Franciscus I op 31 mei 2013 een gunstig gevolg gegeven.
Jousten overleed op 83-jarige leeftijd.
# Aloxe-Corton

Aloxe-Corton is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 181 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beaune. Onder de naam Aloxe-Corton wordt tevens een beroemde Bourgogne wijn gemaakt.

## Geografie

De oppervlakte van Aloxe-Corton bedraagt 2,6 km², de bevolkingsdichtheid is 69,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Aloxe-Corton met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Alox somphos

Alox somphos is een krabbensoort uit de familie van de Leucosiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door C. G. S. Tan & Ng.
# Amathia connexa

Amathia connexa is een mosdiertjessoort uit de familie van de Vesiculariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Busk.
# Amathia brasiliensis

Amathia brasiliensis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Vesiculariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Busk.