OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Martinuskerk (Born)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Born, gelegen aan de Bronstraat.
Terwijl er reeds eerder een kerk in Born heeft gestaan, stamt de huidige kerk van 1906. Deze kerk, die gebouwd werd op dezelfde plaats als zijn voorganger, werd ontworpen door Caspar Franssen. Het is een bakstenen basilicale kerk in neogotische stijl, en in 1959 werd nog een kruisbeuk toegevoegd, ontworpen door Joseph Franssen. De omlijstingen worden, in een andere kleur baksteen, extra geaccentueerd.
De kerk liep in 1944 aanzienlijke oorlogsschade op welke omstreeks 1946 werd gerestaureerd. Ook de Aardbeving bij Roermond van 1992 veroorzaakte schade, welke in 1995 werd hersteld.
De kerk heeft een aangebouwde toren in de voorgevel, welke vier geledingen telt en gedekt wordt door een ingesnoerde naaldspits.
Het interieur van de kerk wordt gekenmerkt door schoon metselwerk, een klein deel der velden is wit gepleisterd. Het kerkmeubilair is voornamelijk neogotisch. De kerk heeft glas-in-loodramen van Atelier F. Nicolas en Zonen. Een gepolychromeerd Sint-Barbarabeeld (omstreeks 1500) wordt toegeschreven aan Jan van Steffeswert. De kerk bezit een 16e-eeuws wijwatervat en de klokken zijn van 1494 en 1748.
De kerk is, met uitzondering van de nieuwere delen, geklasseerd als rijksmonument.
* Kerkgebouwen in Limburg
* Monumentbeschrijving
# Harsig waterkelkje

Het harsig waterkelkje (Hyaloscypha aureliella) is een schimmel behorend tot de Hyaloscyphaceae. Hij leeft saprotroof op iets verteerde, ontschorste takken en stammen van naaldbomen.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Van het apotheciumtype zonder steel, met een diameter van 0,4-1,5 mm. Het hymenium wit tot lichtgeelbruin. Buitenkant bedekt met haarachtige structuren variërend van smalkegelvormig tot halfflesvormig met stompe toppen, dunwandig, met talrijke bruine harsachtige afzettingen over een groot deel van hun lengte, (25)50-60 × (2,5)4-5 µm[3].

### Microscopische kenmerken

Conidiëndragers op MMN2 met een lengte van 9-18 μm, een breedte van 2,5-4(-5) μm, monilifoïde (parelvormige) structuur, bestaande uit langwerpige tot halfronde cellen, recht of vertakt, glazig, dunwandig, glad, afkomstig van vegetatieve hyfen, vaak gereduceerd tot afzonderlijke conidiënvormende cellen. Conidiënvormende cellen met een lengte van 4,5-6,5(-7,5) μm, een breedte van 3-4,5 μm, eind- en zijdelings geïntegreerd met de conidiëndrager of afzonderlijk, afkomstig van vegetatieve hyfen, mono- of polyblastisch, halfrond, ellipsoïdaal of ellipsoïdaal-kegelvormig, glazig, dunwandig. Conidia van het fragmokonidium-type, 12-14,5(-16,5) × 5-5,5 μm met 1-3 septen, de meeste conidia bestaan uit een bolvormige tot ruitvormige 1-cellige basis van 5,5-6,5 × 4,5-5,5(-6) μm en twee armen, 9-12(-13) × 4,5-5,5 μm, ongelijke tot duidelijk ongelijke armen, divergent of niet-divergent, samengesteld uit 2-3 cellen, versmald bij de septa, bruin, glad, met afgeronde toppen, de basis afgerond tot afgeknot.

## Verspreiding

Hyaloscypha aureliella komt voor op sommige eilanden en op alle continenten behalve Antarctica.
In Nederland komt het harsig waterkelkje matig algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Tamara Miranda

Tamara Miranda (Amsterdam, 22 maart 1969) is een Nederlands filmregisseur.

## Carrière

Tamara Miranda studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Later volgde zij de regie opleiding aan de Nederlandse Filmacademie te Amsterdam. Hier studeerde zij in 1999 af als regisseur fictie.
Miranda regisseert en schrijft scenario's voor fictie, speelfilms en documentaires. In 2017 werd de door haar geregisseerde kinderfilm Dede: Mehmet met de gele laarzen (2015) genomineerd voor een Emmy Award. Zij is tevens de auteur van het boek Tranen van de regenval.
Ook is Miranda directeur en oprichter van Brilliant Future Kids, een autismecentrum voor talentontwikkeling in Amsterdam.
* Persoonlijke website
* ↑ Tamara Miranda, Filmfestival
* ↑ Jeugdfilm van Turks-Nijmeegse filmmaakster in race voor Emmy, AD, 7 maart 2017
* ↑ ‘We moeten aan de regels voldoen, maar als we aan de regels voldoen, kunnen we de oplossing niet bieden’, Nieuw Licht
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9086 1383
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 217551955
* Virtual International Authority File: 284539434
* WorldCat (via VIAF): 284539434
# Una breve vacanza

Una breve vacanza is een Italiaanse dramafilm uit 1973 onder regie van Vittorio De Sica.

## Verhaal

Clara Mataro krijgt een longontsteking en gaat herstellen in een sanatorium. Ze laat haar afmattende baan in de fabriek en haar ondankbare familie achter. Het verblijf in het sanatorium is een verademing voor haar. Dan komt haar familie om haar op te halen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Florinda Bolkan | Clara Mataro |
| Renato Salvatori | Franco Mataro |
| Daniel Quenaud | Luigi |
| Adriana Asti | Scanziani |
| Hugo Blanco | Zwager |
| Christian De Sica | Mariani |

## Externe link

* (en) Una breve vacanza in de Internet Movie Database
Rose scarlatte (1939) · Maddalena, zero in condotta (1940) · Teresa Venerdì (1941) · Un garibaldino al convento (1942) · I bambini ci guardano (1944) · La porta del cielo (1945) · Sciuscià (1946) · Cuore (1948) · Ladri di biciclette (1948) · Miracolo a Milano (1951) · Umberto D. (1952) · Villa Borghese (1952) · Stazione Termini (1953) · L'oro di Napoli (1954) · Il tetto (1956) · Anna di Brooklyn (1958) · La ciociara (1961) · Il giudizio universale (1961) · I sequestrati di Altona (1962) · Boccaccio '70 (1962) · Ieri, oggi, domani (1963) · Matrimonio all'italiana (1964) · Un monde nouveau (1966) · Caccia alla volpe (1966) · Woman Times Seven (1967) · Le streghe (1967) · Amanti (1968) · I girasoli (1970) · Il giardino dei Finzi-Contini (1970) · Le coppie (1970) · Lo chiameremo Andrea (1972) · Una breve vacanza (1973) · Il viaggio (1974)
# Tycherus glareosus

Tycherus glareosus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ranin in 1983.
# Spathius delicatus

Spathius delicatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1943.
# Lobophytum verrucosum

Lobophytum verrucosum is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Lobophytum. Lobophytum verrucosum werd in 1984 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Li.
# Sinularia megalosclera

Sinularia megalosclera is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia megalosclera werd in 1987 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Alderslade.
# Havidić Selo

Havidić Selo is een plaats in de gemeente Zagreb in de Kroatische provincie Stad Zagreb. De plaats telt 62 inwoners (2001).
# Megalopalpus simplex

Megalopalpus simplex is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Röber.
# Sütterlin

Sütterlin is een handschrift dat tussen 1915 en 1941 op Duitse scholen werd geleerd. Het werd ontwikkeld door Ludwig Sütterlin en in 1915 in Pruisen ingevoerd. Vanaf 1920 werd geleidelijk aan in heel Duitsland deze standaardisatie gebruikt. In 1935 werd het het officiële schrift in heel Duitsland. In 1941 werd dit schrift door Martin Bormann in opdracht van Hitler verboden.
Het schrift is een standaardisering van de voorheen zeer verschillende Kurrentschriften. Sommigen onder de oudere Duitse bevolking kunnen niet anders schrijven dan in dit schrift, dat voor de huidige generatie Duitsers vrijwel onleesbaar is.
Een overblijfsel van dit schrift is vandaag nog zichtbaar als de ß in bijvoorbeeld "Straße" (straat), een ligatuur van de lange s en de z (ſ+z). Ook de umlaut is op dit schrift terug te voeren. Vroeger werden de 'ä', 'ö' en 'ü' als 'ae', 'oe' en 'ue' geschreven, waarbij de 'e' in Sütterlin in het klein boven de letter 'a', 'o' of 'u' kwam te staan. Een 'e' in Sütterlin lijkt, als ze klein geschreven wordt, op twee streepjes.
Specifiek in dit schrift zijn voorts het bestaan van twee tekens voor de 's' (wat trouwens ook geldt voor de 'gotische' drukletter, de Fraktur). Afhankelijk of de s op het einde of in het midden van het woord staat, wordt een ander teken gebruikt: een zogenaamde Rund-s of Schluß-s voor het woordeinde en de Lang-s in het midden. In samenstellingen kan de Rund-s in het midden van een woord voorkomen, bijvoorbeeld in Hausschlüssel en ausbrechen: Haus heeft een Rund-s en die wordt behouden in het midden van het woord Hausschlüssel.
Eigenlijk ontwierp Sütterlin twee verschillende schriftsystemen, maar het tweede, een gestileerd Latijns schrift, is weinig gebruikt of bekend.
Het Duitse vooroorlogse schrift was de Fraktur en niet het Gotische schrift.

## Tabel

alfabet :
* A a
* B b
* C c
* D d
* E e
* F f
* G g
* H h
* I i
* J j
* K k
* L l
* M m
* N n
* O o
* P p
* Q q
* R r
* S s
* T t
* U u
* V v
* W w
* X x
* Y y
* Z z
* ligaturen |
* Ä ä
* Ö ö
* Ü ü
* sz / ss
* ll
* tz
* St
* MM mm
* NN nn
* cijfers |
* 0123456789
# Unilineaire afstamming

Unilineaire afstamming is een verwantschapssysteem van afstammingsbepaling waarbij de dochter of zoon lid wordt van de afstammingsgroep van of de vader of de moeder. In het eerste geval is dit patrilineaire afstamming, in het tweede geval matrilineaire afstamming.

## Afstammingsgroepen

Unilineaire afstamming komt vooral voor bij tribale samenlevingen die nog geen centraal gezag kennen. Bij lineage is nog precies bekend aan wie iedereen verwant is. Groepen kunnen echter dusdanig groot groeien dat deze opgesplitst moeten worden, zodat de exacte invulling van de onderlinge verwantschap niet meer bekend is. Dit zijn clans, waarbij nog wel een bewustzijn is van verwantschap, ook al is de exacte verwantschapsband onbekend.

## Omstandigheden

Unilineaire groepen zijn over het algemeen exogaam, zodat partners buiten de eigen groep moeten worden gevonden. De voorkeur voor een patri- dan wel matrilineaire nadruk daarbij is geen statische, maar kan veranderen afhankelijk van de omstandigheden. Zo is bij de jacht de verhouding tussen vader en zoon belangrijk, zodat virilokaliteit de voorkeur kan krijgen. Bij eenvoudige landbouw als zwerflandbouw kan de rol van de vrouw belangrijker zijn zodat een verschuiving optreedt naar uxorilokaliteit. Bij permanente landbouw en irrigatielandbouw wordt het erfrecht belangrijker zodat virilokaliteit belangrijker wordt.

## Overdracht van rechten

Hieruit kunnen patri- dan wel matrilineaire afstammingsgroepen ontstaan. Deze afstammingsgroepen zijn niet volledig tegengesteld aan elkaar, aangezien in beide de man het openbare leven domineert. Waar in een patrilineaire groep de rechten en functies worden overgedragen van vader op zoon, geldt in een matrilineaire groep niet dat dit wordt overgedragen van moeder op dochter, maar van mannen naar de kinderen van zijn zuster. Matrilineariteit impliceert dus geen matriarchale samenleving. Als een vader zijn eigen zoon ook wil laten profiteren van bepaalde rechten, ook wel complementaire filiatie genoemd, kan dit moeilijkheden opleveren met de zoons van zijn zuster. Een matrilineaire samenleving kan dan ook voor meer complicaties zorgen dan een patrilineaire.

### Dubbel-unilineaire afstamming

In sommige samenlevingen worden bepaalde rechten patrilineair doorgegeven en andere matrilineair, dubbel-unilineaire afstamming. Zo worden bij de Yakö onroerende goederen via de mannelijke lijn doorgegeven en roerende goederen via de vrouwelijke lijn.
Hoewel ook in patri- en matrilineaire groepen wel sprake is van overdracht van voorrechten aan kinderen die daar formeel geen recht op hebben, wordt daarbij niet gesproken van dubbel-unilineaire afstamming. Deze complementaire filiatie is slechts de erkenning dat men zowel een vader als een moeder heeft.
Als de afstamming via mannen en vrouwen als gelijkwaardig wordt beschouwd, dan is er sprake van bilaterale afstamming.

## Literatuur

* Kloos, P. (2002): Culturele antropologie. Een inleiding, Van Gorcum.
# Tycherus fuscicornis

Tycherus fuscicornis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wesmael in 1845.
# Lobopilumnus

Lobopilumnus is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Lobopilumnus agassizii (Stimpson, 1871)
# Siphlonurus luridipennis

Siphlonurus luridipennis is een haft uit de familie Siphlonuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Burmeister. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Helsingin Bussiliikenne

Helsingin Bussiliikenne Oy (HelB) is het stadsvervoerbedrijf van de Finse hoofdstad Helsinki. Het bedrijf werd als Helsingin kaupungin liikennelaitos/Helsingfors stads trafikverk (HKL/HST) in 1945 opgericht.

## Bus

Oorspronkelijk voerde HKL/HST de busdiensten zelf uit. Eind 2004 is de busafdeling van HKL/HST omgezet in een zelfstandige onderneming om in januari 2005 te kunnen fuseren met Suomen Turistiauto tot Helsingin Bussiliikenne Oy (HelB). HelB is volledig eigendom van de gemeente Helsinki. In 2004 vervoerde het bedrijf 203,5 miljoen mensen.
HKL/HST is sindsdien alleen nog maar opdrachtgever. HelB voert de meeste busdiensten uit. Andere vervoerders zijn Veolia Transport, Pohjolan Kaupunkiliikenne en Concordia. Bussen van bedrijven die busdiensten voor HKL/HST uitvoeren, zijn te herkennen aan een vierkant geel schild op de bus met het HKL/HST-logo erop. Er zijn ongeveer 125 HKL/HST-buslijnen (inclusief nacht- en spitslijnen)
Van 1949 tot 1985 exploiteerde HKL/HST ook trolleybussen.

## Boot

Suomenlinnan Liikenne Oy (SLL) is de exploitant van twee veerdiensten van Helsinki naar Suomenlinna. SLL is eigendom van HKL/HST en de Finse staat. In 2004 vervoerde de veerboten 1,4 miljoen mensen.

## Tram

Het tramnet van Helsinki is 96 kilometer lang en bestaat uit tien lijnen. In 2004 vervoerde de tram 56,6 miljoen mensen.

## Metro

Het metronet van Helsinki is 21 kilometer lang, telt 16 stations en bestaat uit een lijn met een zijtak. In 2004 vervoerde de metro 55,4 miljoen mensen.
# Megalopalpus latimargo

Megalopalpus latimargo is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae.
# Süttő

Süttő is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Komárom-Esztergom. Süttő telt 2011 inwoners (2001).
# Unimog 406

De Mercedes-Benz Unimog 406 is een uitvoering van de Unimog, die gebouwd is van 1963 tot en met 1989.
Hoofdkleuren zijn: groen, oranje, geel en grijs (deze zijn weer onderverdeeld in verschillende nummers van deze hoofdkleuren). Vanaf 1974 werd de U406-serie vervangen door de U1000-serie.

## Technische gegevens

* Type : 406
* Brandstof : diesel
* Aantal cilinders : 6
* Cilinderinhoud : 5,7 liter
* Wielbasis : 2380 mm
* Lengte voertuig : 410 cm
* Breedte voertuig : 200 cm met spatschermen en banden 10,5, 12,5 of 14,5 R20
* Massa rijklaar : 3600 kg
* Technische maximummassa : 6000kg
* Maximum te trekken massa : 22.000 kg (22 ton) / ongeremd 1500 kg
* Aantal zitplaatsen: 2

## Bron

* (en) The UnimogCenter
# Typton serratus

Typton serratus is een garnalensoort uit de familie van de Palaemonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Holthuis.
# Sophronica renaudi

Sophronica renaudi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Breuning.
# Lodewijk van Toulouse

Lodewijk van Toulouse (Frans: Louis d'Anjou) (Brignoles, 9 februari 1274 — aldaar, 19 augustus 1297) was bisschop van Toulouse.

## Leven

Lodewijk was de tweede zoon van hertog Karel II van Napels (1254-1309), koning van Napels, en Maria van Hongarije (1257-1323). Tussen 1288 en 1295 was hij gijzelaar voor zijn vader in Spanje. Hij deed in 1296 afstand van zijn rechten op de troon en werd franciscaan. Toen kreeg hij kort daarna, tegen zijn zin overigens, van paus Bonifatius VIII de bisschopszetel van Toulouse toegewezen. Lodewijk overleed in 1297 in Brignoles, Provence-Alpes-Côte d'Azur.

## Verering

Lodewijk van Toulouse werd in 1317 heilig verklaard. Zijn feestdag is 19 augustus.

## Iconografie

Lodewijk draagt een franciscaner habijt, met daaroverheen bisschoppelijke gewaden. Hij heeft sandalen aan zijn voeten, wat zelden voorkomt bij bisschoppen. Het witte geknoopte koord van de franciscanen is duidelijk zichtbaar over het bisschoppelijk gewaad. Dikwijls hangt er een Franse lelie aan. In zijn hand heeft hij een bisschopsstaf, een boek of soms een roos. De roos kwam volgens de legende uit zijn mond toen hij stierf. Aan zijn voeten liggen een kroon (vanwege de troonsafstand) en soms een tweede boek.
* Donatello, Lodewijk van Toulouse, 1423-1425, verguld brons, Florence, oorspronkelijk gemaakt voor een gevelnis van de Orsanmichele, in 1459 verplaatst naar de Santa Croce
* Sebastiano del Piombo, Lodewijk van Toulouse, 1509, olieverf op doek, Venetië, Gallerie dell'Accademia
* Bibliothèque nationale de France: cb155028770 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118890751
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2137 0172
* Library of Congress Control Number: n00005741
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0139107
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003657731
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 151611769
* Système universitaire de documentation: 079360300
* Virtual International Authority File: 65232866
* WorldCat (via VIAF): 65232866
# Sint-Niklaaskerk (Lochristi)

De Sint-Niklaaskerk is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Lochristi, gelegen aan de Dekenijstraat.

## Geschiedenis

In 1156 werd al melding gemaakt van een kapel die afhing van de Heilige Kerstkerk te Gent. Tussen 1221 en 1280 werd Lochristi een zelfstandige parochie. Uit deze tijd stamt een vroeggotische kruiskerk. De zandstenen vieringtoren is 15e-eeuws en werd in 1461 hersteld.
In 1632 werd een overkluizing in steen van Armentières aangebracht. In 1664 werd het koor vernieuwd en in 1695 werd dit van een overkluizing in stucwerk voorzien. In 1720 werden de zijbeuken verbreed waardoor het transept verdween. In 1837 werd een doopkapel gebouwd, ook het portaal is van dat jaar.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen classicistisch kerkgebouw met gotische middentoren die ooit de vieringtoren van een kruiskerk was.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Heiplas (Lede)

De Heiplas is een wijk in de Oost-Vlaamse gemeente Lede, gelegen tussen de spoorlijn 50 (Gent-Brussel) en de grens met de gemeente Wichelen.
De wijk wordt doorkruist door de Wichelsesteenweg (N442).
De naam Heiplas is terug te vinden in twee straatnamen (Heiplasweg en Heiplasstraat), twee namen van bushaltes van De Lijn (Heiplasstraat en Heiplaspleintje) en in een winkelcentrum en KMO-zone aan de westelijke kant van de N442.
Het winkelcentrum omvat een filiaal van AD Delhaize, Dreamland, Zeeman, Leonidas en The Fashion Store. Tot aan het faillissement van de winkelketen in 2020 kon je ook terecht bij Brantano.
De KMO-zone werd in 2013-2014 verkaveld en ontwikkeld door de gemeente De meeste kavels zijn ingenomen door KMO's of garages. Hier bevindt zich ook het ILvA-recyclagepark van Lede.

## Geschiedenis

De naam Heiplas gaat ver terug in de tijd. Het toponiem staat reeds vermeld op de Ferraris-kaart onder de naam Eyplas.
* ↑ Halte afgeschaft vanaf 6 januari 2024 door de invoering van basisbereikbaarheid.
* ↑ Gemeente Lede realiseert KMO-zone. Gearchiveerd op 6 januari 2019.
# Megaloceroea recticornis

Megaloceroea recticornis is een blindwants uit de onderorde wantsen. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Étienne Louis Geoffroy in 1785.

## Algemeen

Megaloceroea recticornis is een vrij algemene wants in Nederland die met name in graslanden te vinden is. Zowel de larven als de volwassen dieren voeden zich met diverse grassen, waaronder grote vossenstaart, roodzwenkgras en timoteegras.

## Uiterlijke kenmerken

De wants in langwerpig van vorm, wordt gemiddeld 8 tot 10 mm groot en is geheel groen gekleurd.

## Verspreiding

De wants komt algemeen voor in Nederland en de rest van Europa.
# Tachytrechus genualis

Tachytrechus genualis is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Loew.
# Tweewaardige logica

Tweewaardige logica is dat deel van de propositielogica, waar men proposities bestudeert waarvan men onderstelt, dat ze slechts twee waarheidswaarden kunnen hebben; namelijk waar of onwaar (vals).

## Algemeen

De tweewaardige logica staat tegenover de meerwaardige logica (of niet-tweewaardige logica) en is ook ontwikkeld vanuit het idee om de wiskundige strengheid in de logica toe te passen. Deze omwenteling is begin 20e eeuw vooral gerealiseerd door het werk van Russel en Whitehead. Deze vorm is men in de wiskunde gaan gebruiken omdat het eenvoudig van vorm is en geen gevoelsschakeringen meer bevat van de antieke niet-tweewaardige logica.
In de literatuur wordt gesproken van meerdere vormen van tweewaardige logica. Zo sprak Robert Feys vijftig jaar terug van de geformaliseerde tweewaardige logica. Tegenwoordig spreekt men wel van de klassieke tweewaardige logica.

## Vertegenwoordigers

Enige vertegenwoordigers van de tweewaardige logica:
* Gottlob Frege (1848-1925)
* Giuseppe Peano (1858-1932)
* Alfred North Whitehead (1861-1947)
* Bertrand Russell (1872-1970)
# Sonate voor cello solo (Holmboe)

Sonate voor cello solo is een compositie van Vagn Holmboe.
Naast sonates voor nichevreemde muziekinstrumenten zoals de Sonate voor fluit solo schreef hij ook sonates voor meer gangbare instrumenten als de cello. Hij combineerde daarin de sonates uit de barok voor wat betreft titels van de diverse delen en het temperament van muziek van de Balkan waarmee Holmboe in de loop der jaren steeds meer affiniteit mee had, mede door zijn Roemeense vrouw. Het werk begint met een prelude (Præludio: Tempo giusto). Deel 2 komt in de gedaante van een moderne fuga (Fugare: Allegro risoluto). Deel 3 is een rondo (Introduzione: Adagio – Finale: Allegro giocoso}.
Dacapo Records nam deze cellosonate op in het kader van twee uitgaven van vergeten kamermuziek van de Deense componist.
* Edition Wilhelm Hansen
* Deense Componistendatabase
* Ensemble Midtvest in een opname uit 2011 voor Dacapo Records: Jonatha Slaatto Slaatto (cello)
# Lodewijk van Württemberg

Lodewijk Frederik Alexander (Treptow an der Rega, Duitsland, 30 augustus 1756 — Kirchheim unter Teck, Duitsland, 20 september 1817), hertog van Württemberg, was de zoon van Frederik Eugenius van Württemberg en Frederika Dorothea Sophia van Brandenburg-Schwedt.

## Huwelijk en gezin

Hij was twee keer getrouwd. Zijn eerste huwelijk was op 28 oktober 1784 met prinses Maria Anna Czartoryska, lid van de familie Czartoryski en dochter van prins Adam Casimir Czartoryski en diens echtgenote, gravin Isabella Flemming. Het paar scheidde tussen 1792 en 1793. Ze hadden één kind:
* Adam Karl Wilhelm Nikolaus Paul Eugen (1792-1847)
Zijn tweede huwelijk was op 28 januari 1797 met prinses Henriëtte van Nassau-Weilburg, dochter van vorst Karel Christiaan van Nassau-Weilburg en diens echtgenote, Carolina van Oranje-Nassau. Ze kregen vijf kinderen:
* Maria Dorothea (1797-1855), getrouwd met Jozef Anton Johan van Oostenrijk, zoon van keizer Leopold II
* Amelie (1799-1848), getrouwd met hertog Jozef van Saksen-Altenburg
* Pauline (1800-1873), getrouwd met koning Willem I van Württemberg
* Elisabeth Alexandrine (1802-1864), getrouwd met prins en markgraaf Willem van Baden
* Alexander van Württemberg (1804-1885), getrouwd (morganatisch) met gravin Claudine Rhédey van Kis-Rhéde, hij was de grootvader van Mary van Teck
Hij stierf op 61-jarig leeftijd.