OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Julian Herranz Casado

Julian Herranz Casado (Baena, 31 maart 1930) is een Spaanse kardinaal van de Katholieke Kerk. Van 1994 tot 2007 diende hij als president van de Pauselijke Raad voor de Wetteksten en werd verheven tot het kardinaalschap in 2003.
Herranz is een van slechts twee kardinalen die lid zijn van Opus Dei, samen met Juan Luis Cipriani Thorne. Hij is de hoogste geestelijke in Opus Dei, volgens de Rooms-katholieke hiërarchie. Hij is tevens een groot expert op het gebied van canoniek recht en werd vlak voor de dood van paus Johannes Paulus II gezien als een van meest invloedrijke mannen in het Vaticaan.
Hij nam deel aan het conclaaf waarin Benedictus XVI tot paus werd gekozen na de dood van paus Johannes Paulus II, in april 2005

## Biografie

Herranz werd geboren in Baena in de provincie Córdoba in Spanje. Nadat hij in 1949, als redacteur van een universiteitsblad, een samenzweringsverhaal over Opus Dei onder ogen had gekregen, besloot hij contact op te nemen met leden van de toen rooms-katholieke 'vrome vereniging' en latere personele prelatuur. Later besloot Herranz lid te worden. Op 7 augustus 1955 werd hij priester gewijd door bisschop Juan Ricote Alonso. Hij is als arts (psychiatrie) afgestudeerd aan de universiteiten van Barcelona en Navarra. Zijn doctoraalstudie canoniek recht deed hij aan de Pauselijke Universiteit Sint Thomas van Aquino in Rome. Hij gaf les in canoniek recht aan de Universiteit van Navarra en reisde uit naam van Opus Dei de wereld rond tot 1960, toen hij zijn werk begon voor de Romeinse Curie.
In 1983, werd hij aangesteld als secretaris van de Pauselijke Raad voor de Wetteksten. Paus Johannes Paulus II stelde hem op 15 december 1990 aan als titulair aartsbisschop van Vertara. Van 1994 tot 2007 diende hij als president van de Pauselijke Raad voor de Wetteksten en werd verheven tot het kardinaalschap in 2003. Hij kreeg de rang van kardinaal-diaken. De Sant'Eustachio werd zijn titeldiakonie.
Na de dood van Johannes Paulus II op 2 april 2005 verloren Herranz en alle hoge ambthouders automatisch hun positie gedurende de sedisvacatie. Herranz' positie als president van de Pauselijke Raad voor de Wetteksten werd later bevestigd door Paus Benedictus XVI op 21 april. Paus Benedictus XVI accepteerde Herranz' ontslag als president van de Pauselijke Raad voor de Wetteksten op 15 februari 2007, na twaalf jaar dienst.
Herranz Casado kreeg op 12 juni 2014 de rang van kardinaal-priester. Zijn titeldiakonie werd pro hac vice zijn titelkerk.
# Campakamulya

Campakamulya kan verwijzen naar:
* Campakamulya (Campaka Mulya), een plaats in Indonesië
* Campakamulya (Cimaung), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Campakamulya en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Cannizzaro-reactie

De cannizzaro-reactie, vernoemd naar ontdekker Stanislao Cannizzaro, is een (vaak)auto-oxidatiereactie van niet-enoliseerbare (dus meestal aromatische) aldehyden, hoewel ook formaldehyde soms op deze wijze reageert, zoals in de bereiding van trimethylolpropaan.
Twee aldehyde-moleculen reageren met elkaar tot een carbonzuur en een alcohol onder invloed van hydroxide-ionen. Cannizzaro deed deze reactie voor het eerst in 1853, waar hij benzylalcohol en benzoëzuur verkreeg uit de reactie tussen benzaldehyde met potas (kaliumcarbonaat).

## Reactiemechanisme

De eerste reactiestap is nucleofiele additie van de base (bijvoorbeeld het hydroxide-anion) naar de carbonyl-koolstof van de aldehyde. Het gevormde alkoxide wordt gedeprotoneerd waarbij een di-anion wordt gevormd. Dit tussenproduct vereist een sterk basische omgeving.
Beide tussenproducten kunnen verder reageren met aldehyde waarbij een hydride, H$^−$, wordt overgedragen. Deze hydride-overdracht vormt een hydroxyl-anion en een carboxylaat.
Netto wordt er dus een waterstofmolecuul (H$^+$ + H$^−$ → H$_2$) weggehaald bij het ene benzaldehyde-molecuul (oxidatie) en overgedragen op een ander benzaldehyde-molecuul (reductie).
# Canning Town

Canning Town is een wijk in het Londense bestuurlijke gebied London Borough of Newham, in het oosten van de regio Groot-Londen.
Canning Town ligt in de Lower Lea Valley, nabij het punt waar de rivier de Lea in de Theems stroomt. De wijk ligt tevens midden in de Docklands, de (voormalige) haven van Londen, ten noorden van het Royal Victoria Dock uit 1855. De wijk dankt zijn ontstaan aan de haven en daaraan gerelateerde activiteiten. In Canning Town liggen diverse arbeiderswijken, waar voorheen voornamelijk havenarbeiders woonden. De meest verkrotte wijken zijn rond het midden van de twintigste eeuw vervangen door nieuwbouw. In de laatste decennia van de twintigste eeuw is men begonnen met de transformatie van het voormalige havengebied en de locatie van de Rathbone Market tot woongebied, waarbij voornamelijk hoogbouw wordt toegepast.
In de wijk ligt het drukke overstapstation Canning Town (metrostation).
* Kaart uit 1872. Ten noorden van de Victoria Docks ontwikkelde zich Canning Town
* Canning Town anno 2024: bedrijfspanden, laagbouwwijken en recente hoogbouw

## Geboren

* Reg Varney (1916-2008), acteur
* Johnny Speight (1920-1998), scenarioschrijver
* Windsor Davies (1930-2019), acteur
* Dennis Stratton (1954), gitarist
* Lee Bowyer (1977), voetballer
# Johan Veenhof

Johan Gerardus Veenhof (Amerongen, 6 november 1933 – 4 april 1999) was een Nederlands auteur die boeken schreef over de Engelsen in de Tweede Wereldoorlog. Meerdere van zijn boeken boeken gaan over zee- en luchtslagen.

## Leven en werk

Veenhof heeft tot zijn 32e jaar een opleiding genoten aan de bosbouwschool. Later kwam hij in contact met familie Leccius de Ridder, die was toen eigenaar van het Grebbebos. In 1966 werd Veenhof daar aangesteld als boswachter. Hij is 25 jaar lang boswachter geweest van Grebbeberg, Laarsenberg, Remmerdense Heide, De Blokken en de Blauwe Kamer.
In 1975 schreef Veenhof zijn roman Mannen van het buitenspoor. Daarvoor schreef hij al romans over het leven op het platteland en schreef hij bijdragen voor natuurrubrieken. Later schreef hij ook oorlogsboeken, kinderboeken en streekromans. In totaal schreef hij 104 boeken. Zijn laatste boek Manke Otje is postuum verschenen.
Veenhof was gehuwd en had drie kinderen.
# Jongerenklassement

Het jongerenklassement in de wielersport werkt hetzelfde als het algemeen klassement met dat verschil dat alleen renners onder een bepaalde leeftijd in aanmerking komen. Het is dus een tijdsklassement. De beste geklasseerde jongere in het algemeen klassement wint dan het jongerenklassement. Meestal geldt dat renners onder de 23 of 25 strijden om het jongerenklassement.
De leider in het jongerenklassement krijgt vaak een witte trui uitgereikt. Dit is onder andere het geval bij de drie bekendste jongerenklassementen, te weten:
* Het jongerenklassement van de Ronde van Frankrijk
* Het jongerenklassement van de Ronde van Italië
* Het jongerenklassement van de Ronde van Spanje
Ook in Parijs-Nice, Tirreno-Adriatico, Ronde van Romandië, Critérium du Dauphiné, Internationaal Wegcriterium, Ronde van België, Ronde van Beieren en de Ronde van Californië draagt de leider in het jongerenklassement een witte trui. Afwijkend gekleurde truien vindt men in de Tour Down Under (zwart), Ronde van Portugal (oranje) en Ronde van Utah (lichtblauw).
Niet alle meerdaagse wielerwedstrijden rijken een trui uit aan de leider in het jongerenklassement. In de Ronde van Spanje bijvoorbeeld was de witte trui voor de leider in het combinatieklassement; de leider in het jongerenklassement kreeg een rood rugnummer. Sinds 2019 is de trui in het jongerenklassement ook wit.
Algemeen klassement · Bergklassement · Combinatieklassement · Jongerenklassement · Ploegenklassement · Puntenklassement · Strijdlustklassement · Tussensprintklassement
Blauwe trui · Bolletjestrui · Gele trui · Groene trui · Paarse trui · Rode trui · Roze trui · Witte trui · Zwarte trui · Regenboogtrui · Sterrentrui
# Campeonato Paranaense Segunda Divisão 2019

In 2019 werd het 55ste Campeonato Paranaense Segunda Divisão gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Paraná. De competitie werd georganiseerd door de FPF en werd gespeeld van 7 april tot 21 juli. PTSC werd kampioen.

## Eerste fase

| Plaats | Clu | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Independente | 9 | 6 | 2 | 1 | 18:7 | 20 |
| 2. | União | 9 | 4 | 3 | 2 | 13:11 | 15 |
| 3. | Rolândia | 9 | 4 | 2 | 3 | 12:9 | 14 |
| 4. | Prudentópolis | 9 | 4 | 1 | 4 | 10:9 | 13 |
| 5. | PSTC (1) | 9 | 6 | 1 | 2 | 20:8 | 12 |
| 6. | Apucarana Sports | 9 | 4 | 0 | 5 | 13:9 | 12 |
| 7. | Batel | 9 | 3 | 3 | 3 | 11:9 | 12 |
| 8. | Nacional | 9 | 3 | 2 | 4 | 18:18 | 11 |
| 9. | Paranavaí (2) | 9 | 3 | 2 | 4 | 11:19 | 7 |
| 10. | Iraty (3) | 9 | 0 | 0 | 9 | 5:32 | -3 |
(1): PTSC kreeg 7 strafpunten. (2): Paranavaí kreeg 4 strafpunten. (3): Iraty kreeg 3 strafpunten.
* Geplaatst voor tweede fase
* Degradatie naar Terceira Divisão

## Tweede fase
### Groep 1

| Plaats | Clu | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | PSTC | 6 | 4 | 1 | 1 | 15:4 | 13 |
| 2. | Prudentópolis | 6 | 2 | 1 | 3 | 3:7 | 7 |
| 3. | Nacional | 6 | 2 | 1 | 3 | 8:14 | 7 |
| 4. | Independente | | 6 | 1 | 3 | 2 | 6:7 | 6 |

### Groep 2

| Plaats | Clu | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | União | 6 | 4 | 0 | 2 | 9:4 | 12 |
| 2. | Apucarana Sports | 6 | 3 | 1 | 2 | 10:9 | 10 |
| 3. | Batel | 6 | 2 | 1 | 3 | 7:9 | 7 |
| 4. | Rolândia | 6 | 1 | 2 | 3 | 7:11 | 5 |

## Derde fase

In geval van gelijke stand gaat de club met het beste resultaat in de tweede fase door, beide finalisten promoveren.
| halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale |
| PSTC | 1 | 4 | 5 |
| Apucarana Sports | 0 | 1 | 1 | | | | |
| | | | | PSTC | 2 | 3 | 5 |
| | | | | União | 2 | 3 | 5 |
| União | 0 | 1 | 1 |
| Prudentópolis | 0 | 1 | 1 |
Details finale

### Heen

Estádio Anilado, Francisco Beltrão Toeschouwers: 1.194 :
| 14 juli 15:30 | Raael Xavier 45+1', 78' | 35' Gerônimo 59' Felipe Pirajú | Estádio Anilado, Francisco Beltrão Toeschouwers: 1.194 |

### Terug

Estádio Municipal Ubirajara Medeiros, Cornélio Procópio Toeschouwers: 1.644 :
| 21 juli 11:00 | Patrick 2' Gerônimo 52', 56' | 15' Rafael Xavier 50' Luan 89' Léo | Estádio Municipal Ubirajara Medeiros, Cornélio Procópio Toeschouwers: 1.644 |

## Kampioen

* Campeonato Paranaense Segunda Divisão 2019
* PSTC Kampioen (2° titel)

## Externe link

* RSSSF
# Camponotus atra

Camponotus atra is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Buckley.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Julien Doré

Julien Doré (Alès, 7 juli 1982) is een Franse singer-songwriter, muzikant, producer en acteur.

## Biografie

Doré werd geboren in Alès en bracht zijn jeugd door in Lunel en Nîmes. In 2002 richtte hij, onder de naam Julian Goldy, de groep Dig Elvis Up op met Guillaume de Molina op gitaar. De groep speelde in de bars van Nîmes en omgeving. Vijf jaar later nam Doré solo deel aan de talentenjacht Nouvelle Star, de Franse versie van Idols, waarvan hij de winnaar werd. Op 16 juni 2008 kwam zijn eerste soloalbum op de markt, getiteld Ersatz. Dit album werd goud in Frankrijk en ging meer dan 100.000 keer over de toonbank. Voor het album heeft Doré zich laten beïnvloeden door Serge Gainsbourg.
In 2011 haalde Doré opnieuw een gouden plaat binnen met zijn tweede studioalbum Bichon. Zijn derde album Løve, dat in oktober 2013 uitkwam, was wederom een groot succes en werd drie keer platina. Het album werd in juli 2013 werd voorafgegaan met de single Paris-Seychelles, wat een hit werd in Frankrijk. Ook de single Chou wasabi werd een hit. In 2015 werd hij op Victoires de la musique uitgeroepen tot beste mannelijke artiest van het jaar.
Het succes bleef Doré maar toelachen naarmate de jaren '10 vorderden. Zijn derde album & uit 2016 werd maar liefst 500.000 keer verkocht. De singles Le lac, Sublime & silence, Coco câline en Porto-Vecchio werden hits in Frankrijk. Twee jaar later kwam zijn album Vous & moi uit, waarop tien van de dertien nummers van zijn vorige studioalbum opnieuw zijn opgenomen in akoestische versies.
Na een pauze van twee jaar keerde Doré in 2020 terug met de single La fièvre. Deze single is terug te vinden op Doré vierde album Aimée, dat op 4 september 2020 uitkwam. Van dit album verschenen ook nog Nous, Kiki, Waf en La bise op single.
Tijdens de finale van het achtste seizoen van de Franse versie van The Voice Kids fungeerde Doré als coach.

## Hitnoteringen

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Le lac | 2016 | 01-10-2016 | tip24 | - | |
| Coco câline | 2017 | 10-06-2017 | tip22 | - | |
| Porto-Vecchio | 2017 | 11-11-2017 | tip | - | |
| Midi sur novembre | 2018 | 06-10-2018 | tip | - | met Louane |

## Trivia

* Doré was tussen 2007 en 2010 getrouwd met actrice Louise Bourgoin. Van 2010 tot 2012 woonde hij samen met de actrice Marina Hands.
* Hij is sinds begin jaren '10 vegetariër.

## Externe link

* Officiële website
# Campeonato Potiguar 1992

In 1992 werd het 73ste Campeonato Potiguar gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Rio Grande do Norte. De competitie werd gespeeld van 2 juli tot 17 december en georganiseerd door de Federação Norte-rio-grandense de Futebol. Er werden drie toernooien gespeeld, omdat América de Natal twee van de drie toernooien won had het genoeg aan een gelijkspel in de finale om de titel te winnen.

## Eerste toernooi
### Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | ABC | 10 | 6 | 3 | 1 | 17:5 | 15 |
| 2. | América de Natal | 10 | 6 | 3 | 1 | 11:2 | 15 |
| 3. | Desportiva | 10 | 4 | 4 | 2 | 9:6 | 12 |
| 4. | Potyguar | 10 | 0 | 8 | 2 | 8:10 | 8 |
| 5. | Baraúnas | 10 | 1 | 4 | 5 | 7:14 | 6 |
| 6. | Alecrim | 10 | 0 | 4 | 6 | 7:22 | 4 |
* Geplaatst voor finale
* Uitgeschakeld voor tweede fase

### Tweede fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | América de Natal | 6 | 4 | 2 | 0 | 14:5 | 10 |
| 2. | ABC | 6 | 3 | 2 | 1 | 7:5 | 8 |
| 3. | Desportiva | 6 | 2 | 2 | 2 | 4:5 | 6 |
| 4. | Potyguar | 6 | 0 | 0 | 6 | 3:13 | 0 |

### Finale
## Tweede toernooi

Potyguar en Baraúnas trokken zich voor de start van het tweede toernooi terug.

### Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Desportiva | 3 | 2 | 1 | 0 | 6:3 | 5 |
| 2. | ABC | 3 | 2 | 0 | 1 | 2:1 | 4 |
| 3. | América de Natal | 3 | 1 | 1 | 1 | 4:4 | 3 |
| 4. | Alecrim | 3 | 0 | 0 | 3 | 0:4 | 0 |

### Tweede fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | América de Natal | 3 | 3 | 0 | 0 | 7:2 | 6 |
| 2. | ABC | 3 | 1 | 1 | 1 | 5:4 | 3 |
| 3. | Desportiva | 3 | 1 | 1 | 1 | 5:4 | 3 |
| 4. | Alecrim | 3 | 0 | 0 | 3 | 2:9 | 0 |
* Geplaatst voor finale
* Uitgeschakeld voor derde toernooi

### Finale
## Derde toernooi

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | ABC | 4 | 2 | 2 | 0 | 3:1 | 6 |
| 2. | América de Natal | 4 | 0 | 3 | 1 | 2:3 | 3 |
| 3. | Desportiva | 4 | 0 | 3 | 1 | 1:2 | 3 |

## Kampioen

* Campeonato Potiguar de 1992
* AMÉRICA DE NATAL Kampioen (29° titel)

## Externe link

* RSSSF
1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Camponotus strictus

Camponotus strictus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Jerdon.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# John Grahame Douglas Clark

Sir John Grahame Douglas Clark CBE FBA (Bromley (Londen), 28 juli 1907 - Cambridge, 12 september 1995) was een Brits archeoloog die vooral bekendstond om zijn werk over het mesolithicum en zijn theorieën over paleo-economie.

## Levensloop

Hij werd geboren in Bromley en genoot zijn studie aan Marlborough en Peterhouse, de oudste college van Cambridge. Hij bleef gedurende zijn hele carrière verbonden aan Peterhouse, met een onderbreking tijdens de Tweede Wereldoorlog toen hij luchtfoto's interpreteerde voor de RAF.
Hij werd in 1950 lid van het wetenschappelijk genootschap, twee jaar later Disney Professor of Archaeology, in 1956 departmentshoofd van archeologie en antropologie en van 1973 tot 1980 was hij directeur van Peterhouse.
Tijdens zijn carrière werd hij bekend door zijn onderzoek naar het mesolithicum van Noord-Europa, door opgravingen bij Star Carr tussen 1949 en 1951, waarvan de gegevens nog steeds zeer belangrijk zijn voor ons begrip van deze periode. Hij schreef eveneens algemene werken over de prehistorie van de hele wereld voor een breed publiek en moedigde archeologen aan om meer aandacht te besteden aan de economische factoren die relevant waren in oude maatschappijen, zoals in zijn boek Prehistoric Europe: the economic basis (1952).
Hij was eveneens de redacteur van de Proceedings of the Prehistoric Society en haar voorzitter van 1958 tot 1962. In 1951 werd hij lid van British Academy, werd benoemd tot Commandeur in de Orde van het Britse Rijk in 1971 en werd in 1992 tot geridderd tot Knight Bachelor.
In 1990 werd Clark onderscheiden met de Erasmusprijs.

## Vertaald werk

* De vroegste geschiedenis van de samenleving; wat de archeologie ons ervan leert ('Archaeology and Society'). Utrecht/Antwerpen: Aula boeken nr. 121, 1963.
# Kaapse lijster

De Kaapse lijster (Turdus olivaceus) is een zangvogel uit de familie van de lijsters (Turdidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt vijf ondersoorteen:
* T. o. swynnertoni: oostelijk Zimbabwe en westelijk Mozambique.
* T. o. transvaalensis: noordoostelijk Zuid-Afrika.
* T. o. culminans: oostelijk Zuid-Afrika.
* T. o. olivaceus: zuidwestelijk Zuid-Afrika.
* T. o. pondoensis: zuidoostelijk Zuid-Afrika.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Kaapse lijster op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Carebara mjobergi

Carebara mjobergi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Auguste Forel.
De soort werd ontdekt door Eric Mjöberg in Queensland (Australië).
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ A. Forel. "Results of Dr. E. Mjöbergs Swedish Scientific Expeditions to Australia 1910-1913. 2. Ameisen." Arkiv för Zoologi (1915),Band 9 nr. 16, blz. 1-119
# Carebara lucida

Carebara lucida is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camponotus vitreus

Camponotus vitreus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Smith, F..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camponotus vulpus

Camponotus vulpus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camponotus vitiensis

Camponotus vitiensis is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Mann.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camponotus voeltzkowii

Camponotus voeltzkowii is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Judicus Verstegen

Judicus (Marinus Pieter Jan) Verstegen (Den Helder, 8 oktober 1933 - november 2015) was een Nederlandse schrijver, dichter en scheikundige.
Verstegen heeft zijn literaire werk naast zijn werkzaamheden als chemicus verricht. Na zijn studie scheikunde aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam promoveerde hij in 1960 tot doctor in de wis- en natuurkunde op een onderzoek aan het Reactor Centrum Nederland in Den Haag. Nadien verrichtte hij achtereenvolgens onderzoek aan het Noorse Institutt for Atomenergie te Kjeller en het Chaim Weizmann Institute of Science in Israël. Hij trad in 1965 als fysisch chemicus in dienst bij de NV Gloeilampenfabriek Philips.
Gedurende zijn studietijd trad Verstegen al op met zelfgeschreven cabaretnummers en werkte hij mee aan het studentenblad Propria Cures. In 1967 verscheen voor het eerst verhalend proza van zijn hand in het tijdschrift Maatstaf. Hij schreef ook voor andere bladen, zoals Tirade en De Tweede Ronde. Hij bracht zijn boeken uit bij Querido, De Bezige Bij en Bruna.
In 1967 debuteerde hij met de roman Legt uw hart daarop, die relatief veel aandacht kreeg in de Nederlandse pers en goed ontvangen werd. De kritiek merkte de verwantschap op met Nooit meer slapen (1966) van W.F. Hermans dat hetzelfde thema van de jonge worstelende geleerde behandelt. Verstegen noemde de overeenkomst louter toeval en wees erop dat zijn roman op feiten berustte, terwijl Hermans' boek verzonnen was.
In 1969 werd zijn roman De koekoek in de klok na twee drukken uit de handel gehaald. De roman ging over de universitaire wereld van Amsterdam en uit angst voor een proces wegens smaad trok uitgeverij Querido het boek terug. Deze universitaire sleutelroman wordt gezien als een voorloper van en inspiratiebron voor de roman Onder professoren (1975) van W.F. Hermans.
Schrijver Joris van Casteren portretteerde Verstegen in Zeg mijn lezers dat ik doorschrijf (2006). Op dat moment was hij al een vergeten schrijver. Na Een kurk in de rit (1982) heeft hij niets meer gepubliceerd. Deze laatste roman werd bovendien slecht ontvangen. Recensent Theo Pasing: 'Verstegen had er beter aan gedaan dit manuscript in zijn bureaulade te houden. Hij heeft in het verleden duidelijk beter gepresteerd.'
Nadien bleek dat Verstegen rond zijn vijftigste werd opgenomen in de psychiatrische inrichting Willibrordus te Heiloo. Verstegen schreef in de kliniek verder: romans, toneelstukken, essays. Geen ervan werd uitgegeven. Hij overwoog zelfs in het Engels te gaan publiceren omdat het taalgebied en bereik daarvan groter zijn.