OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# San Andrés de Machaca (gemeente)

San Andrés de Machaca is een gemeente (municipio) in de Boliviaanse provincie Ingavi in het departement La Paz. De gemeente telt naar schatting 6.133 inwoners (2018). De hoofdplaats is San Andrés de Machaca.

## Indeling

De gemeente is onderverdeeld in de volgende kantons:
* Cantón Chuncharcota de Machaca - 400 inwoners (2001)
* Cantón Conchacollo de Machaca - 915 inw.
* Cantón Laquinamaya - 1.089 inw.
* Cantón Mauri - 616 inw.
* Cantón Nazacara - 494 inw.
* Cantón San Andrés de Machaca - 1.344 inw.
* Cantón Sombra Pata - 262 inw.
* Cantón Villa Artasivi de Machaca - 873 inw.
* Cantón Villa Pusuma Alto de Machaca - 317 inw.
* ↑ Ministerio de Defensa Civil; Evaluación de Daños y Análisis de Necessidados (EDAN); Ficha municipal actualizada.
* ↑ Instituto Nacional de Estadística (INE); Schatting bevolking per gemeente.
# San Miguel de Aguayo

San Miguel de Aguayo is een gemeente in de Spaanse provincie en regio Cantabrië met een oppervlakte van 36,00 km². San Miguel de Aguayo telt 160 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
    Opm.: In 1857 werd de gemeente Santa María de Aguayo aangehecht

## Sport

San Miguel de Aguayo was op 25 augustus 2022 aankomstplaats van een etappe in de wielerkoers Ronde van Spanje. De finish van deze etappe lag na de beklimming van de Pico Jano (1.128m hoog, 12,6km klimmen aan gemiddeld 6,7%). Deze etappe werd gewonnen door de Australiër Jay Vine en de Belg Remco Evenepoel reed er de Fransman Rudy Molard uit de leiderstrui.
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Saletara liberia

Saletara liberia is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Saletara liberia werd in 1779 beschreven door Cramer.

## Ondersoorten

* Saletara liberia liberia (Ambon, Serang)
* Saletara liberia eliade (Molukken)
* Saletara liberia panda (Java)
* Saletara liberia distanti (Malaya, Singapore, Sumatra)
* Saletara liberia schoenbergi (Nias)
* Saletara liberia engania (Enggano)
* Saletara liberia aurifolia (Pulautelo, Batu Island)
* Saletara liberia chrysea (Nicobars)
* Saletara liberia nathalia (Luzon, Filipijnen)
* Saletara liberia martia (Basilan en Mindanao, Filipijnen)
* Saletara liberia erebina (Palawan, Filipijnen)
* Saletara liberia hostilia (Balabac, Filipijnen)
* Saletara liberia nigerrima (Sulawesi)
* Saletara liberia aurantiaca (Soela)
* Saletara liberia natunensis (Natuna)
* Saletara liberia dohertyi (Sumbawa)
* Saletara liberia obina (Obi)
* Saletara liberia chrysoberylla (Buru)
* ↑ Gerardo Lamas: Pieridae of the World (uses Bridges Catalogue parsed by Brian Pitkin as starter, revised 4 Feb 2008) -- 8,650 names, 1135 spp., 89 genera, selectie op "valid species"
# Saletara panda

Saletara panda is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Saletara panda werd in 1819 beschreven door Godart.
# Salettes

Salettes is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Salettes (Drôme)
* Salettes (Haute-Loire)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Salettes en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Santo Cristo

Santo Cristo is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 14.585 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Alecrim, Cândido Godói, Porto Lucena, Porto Vera Cruz, Santa Rosa en Tuparendi.

## Verkeer en vervoer

De plaats ligt aan de wegen BR-472 en RS-540.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# San Pellegrino (frisdrankbedrijf)

San Pellegrino of S.Pellegrino is een frisdrankbedrijf dat gevestigd is in het Italiaans kuuroord San Pellegrino Terme in de provincie Bergamo. Ze produceren onder meer het bekende mineraalwater San Pellegrino. Het bedrijf werd in 1997 overgenomen door Nestlé. Het mineraalwater wordt geëxporteerd naar de meeste landen van Europa, Noord- en Zuid-Amerika, het Midden-Oosten en Australasia, evenals naar Japan.
Het water is afkomstig van een diepte van 400 meter onder het aardoppervlak, waar mineralisatie plaatsvindt door contact met kalksteen en vulkanisch gesteente. Het komt van het aquifer aan de oppervlakte in 3 diepe bronnen, met een temperatuur van 22-26°C. Aan het water wordt koolzuur toegevoegd.
Reeds in 1395, toen de dorpsgrenzen van San Pellegrino getrokken werden, werd het water gewonnen en verhandeld. Leonardo da Vinci bezocht het stadje in 1509 om het water te proeven en te onderzoeken. De eerste productiecijfers dateren van 1899, dat jaar werden 35.343 flessen geproduceerd, waarvan er 5.562 werden geëxporteerd. Het mineraalwater werd onder andere al verkocht in Caïro, Tanger, Shanghai, Calcutta en Sydney.
In 1932 werd de Aranciata orangeade variante geïntroduceerd. Aan het mineraalwater werd geconcentreerd sinaasappelsap toegevoegd. Nadien volgden de andere versies Limonata (een limonade), Sanbittèr (een bitter niet-alcoholisch aperitief) en Chinò (op basis van de chinotto vrucht).
De merknaam prijkt ook op de bekende jaarlijkse rangschikking van de beste 50 restaurants van de wereld, The S.Pellegrino World's 50 Best Restaurants Guide, een lijst die intussen is aangevuld met 50 extra restaurants en ondertussen een rangschikking van 100 restaurants is geworden. In Venetië wordt jaarlijks de San Pellegrino Cooking Cup georganiseerd, een zeilwedstrijd over een 16 kilometer waar gelijktijdig op de boot een driegangenmenu bereid dient te worden.
# Sant'Anna (Caltabellotta)

Sant'Anna is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Caltabellotta.
# Sant'Anna d'Alfaedo

Sant'Anna d'Alfaedo is een gemeente in de Italiaanse provincie Verona (regio Veneto) en telt 2544 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 43,7 km², de bevolkingsdichtheid is 58 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Ronconi, Fosse, Giare, Cerna, Sant'Anna, Ceredo.

## Demografie

Sant'Anna d'Alfaedo telt ongeveer 962 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 0,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2483 |
| 2001 | 2462 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 939 m boven zeeniveau.
Sant'Anna d'Alfaedo grenst aan de volgende gemeenten: Ala (TN), Avio (TN), Dolcè, Erbezzo, Fumane, Grezzana, Marano di Valpolicella, Negrar.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20080827184131/http://www.comune.santannadalfaedo.vr.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Affi · Albaredo d'Adige · Angiari · Arcole · Badia Calavena · Bardolino · Belfiore · Bevilacqua · Bonavigo · Boschi Sant'Anna · Bosco Chiesanuova · Bovolone · Brentino Belluno · Brenzone · Bussolengo · Buttapietra · Caldiero · Caprino Veronese · Casaleone · Castagnaro · Castel d'Azzano · Castelnuovo del Garda · Cavaion Veronese · Cazzano di Tramigna · Cerea · Cerro Veronese · Cologna Veneta · Colognola ai Colli · Concamarise · Costermano · Dolcè · Erbezzo · Erbè · Ferrara di Monte Baldo · Fumane · Garda · Gazzo Veronese · Grezzana · Illasi · Isola Rizza · Isola della Scala · Lavagno · Lazise · Legnago · Malcesine · Marano di Valpolicella · Mezzane di Sotto · Minerbe · Montecchia di Crosara · Monteforte d'Alpone · Mozzecane · Negrar · Nogara · Nogarole Rocca · Oppeano · Palù · Pastrengo · Pescantina · Peschiera del Garda · Povegliano Veronese · Pressana · Rivoli Veronese · Ronco all'Adige · Roncà · Roverchiara · Roveredo di Guà · Roverè Veronese · Salizzole · San Bonifacio · San Giovanni Ilarione · San Giovanni Lupatoto · San Martino Buon Albergo · San Mauro di Saline · San Pietro di Morubio · San Pietro in Cariano · San Zeno di Montagna · Sanguinetto · Sant'Ambrogio di Valpolicella · Sant'Anna d'Alfaedo · Selva di Progno · Soave · Sommacampagna · Sona · Sorgà · Terrazzo · Torri del Benaco · Tregnago · Trevenzuolo · Valeggio sul Mincio · Velo Veronese · Verona · Veronella · Vestenanova · Vigasio · Villa Bartolomea · Villafranca di Verona · Zevio · Zimella
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Saterlanders

De Saterlanders of Saterfriezen, zijn een Friese taalminderheid in het uiterste noordwesten van Duitsland. De Saterlanders zijn de enige bevolkingsgroep in de Duitse regio Oost-Friesland met een vorm van het Fries als moedertaal, het Saterlands. Hoewel Friese dialecten hier historisch veelvuldiger gesproken werden, zijn deze, in een proces van eeuwen, vervangen door Nedersaksische dialecten; de sprekers van het Saterfries vormen hierbinnen een taaleiland.

## Taal en identiteit

De sprekers van het Saterfries identificeerden zich voor het grootste gedeelte van hun geschiedenis niet als Friezen, maar als Saterlanders. Dit past binnen een breder patroon, waarbij Friestalige bewoners van de waddeneilanden zich in grote mate vereenzelvigden met hun eiland, in plaats van met grotere Friestalige populaties op het vasteland. Het Saterland vormde eeuwenlang eveneens een eiland, zij het niet in de Noordzee maar in een uitgestrekt moerasgebied. Een aanvullende factor die de identiteit als Saterlanders heeft versterkt is sociaal-cultureel van aard: als Friestaligen vonden zij geen aansluiting bij de katholieke inwoners van het Münsterland, terwijl ze eveneens, als katholieken, niet werden geaccepteerd onder de protestanten in Oostfriesland. De in Duitsland sterke associatie tussen het adjectief ‘Fries’ en Oost-Friesland en haar (niet-Friestalige) inwoners, ook onder de Saterlanders zelf, heeft gebruik van de term ‘Fries’ als autoniem onder de Saterlanders sterk geremd. Pas gedurende het verloop van de 20ste eeuw, onder invloed van taalwetenschappers, begonnen sprekers van het Saters hun taal en zichzelf ook wel als Saterfries en Saterfriezen te bestempelen.
Op sociaal-cultureel gebied vormt de Seelter Buund de grootste taal- en cultuurvereniging in het Saterfriese gebied. De vereniging heeft nauwe banden met het Duitse Komitee für Regional- und Minderheitensprachen en werd in 1972 opgericht met als hoofddoel lokale tradities en het Saterlands in stand te houden. De Seelter Buund is eveneens de hoofdvertegenwoordiger van de Saterlanders binnen de Interfriese Raad, een in 1999 in Duitsland opgericht samenwerkingsverband van diverse politieke en culturele instellingen uit Friesland, het Saterland en het Noord-Friese gebied.
Omdat Duitsland, sinds de Tweede Wereldoorlog, niet langer bevolkingsaantallen of sociaaleconomische gegevens op etnische basis verzamelt, kan de omvang van de Saterlandse minderheid in Duitsland enkel geschat worden. Op basis van de taalbeheersing wordt het aantal Saterfriezen tussen de 1500 en 2500 personen geschat.

## Literatuurverwijzingen

* ↑ Jan Fellerer: Identities In-Between in East-Central Europe, Routledge, 2019.
* ↑ Horst H. Munske et al. (Hrsg.): Handbuch des Friesischen. Tübingen 2001, p. 410
* ↑ Dieter Stellmacher: Das Saterland und das Saterländische. Oldenburg 1998
* ↑ Op basis van cijfers van de landsregering van Sleeswijk-Holstein (2010).
# Satellitenemertes satellitensis

Satellitenemertes satellitensis is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm komt uit het geslacht Satellitenemertes. Satellitenemertes satellitensis werd in 2006 beschreven door Iwata.
# Sangirpitta

De sangirpitta (Erythropitta celebensis caeruleitorques) is een ondersoort van de sulawesipitta (Erythropitta celebensis) uit de familie van pitta's (Pittidae). Het is een bedreigde, endemische vogel van de Sangihe-eilanden, een archipel ten noordoosten van het eiland Sulawesi (Indonesië). Deze pitta werd in 1876 door Tommaso Salvadori als aparte soort beschreven.

## Kenmerken

De vogel is 16 tot 18 cm lang. Deze pitta heeft een meer egaal gekleurde roodbruine kop en een duidelijke zwarte keelband, maar verschilt verder weinig van de Filipijnse pitta (E. erythrogaster). Deze pitta werd ook wel als een ondersoort van de Filipijnse pitta opgevat.

## Status

De ondersoort komt alleen voor op het eiland Sangihe Besar en heeft dus een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 50 tot 250 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied bestaat uit bos in vulkanisch gebied tot op 600 meter boven zeeniveau. Hoewel een deel van het leefgebied is aangewezen als bosreservaat, wordt in de lager gelegen delen het leefgebied aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik en menselijke bewoning. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Sangirpitta op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (it) p. 53 BHL
* ↑ (en) Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/1343562 on 12 September 2019).
# Sangiria hystrix

Sangiria hystrix is een borstelworm uit de familie Amphinomidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sangiria hystrix werd in 1911 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Horst.
# Sangis

Sangis is een dorp binnen de Zweedse gemeente Kalix. Het dorp ligt aan de monding waar de Sangis älv naar de Sangisfjord stroomt. Sangis ligt op een verkeersknooppunt van de west-oostlopende Europese weg 4 tussen Kalix en Haparanda en de hier beginnende/eindigende Zweedse weg 398 naar het noordelijke Hedenäset.
De geschiedenis van het dorp is in het begin onduidelijk. Sangis lag eerst in zee, maar door een plaatselijke verandering in isostasie begint het gebied rond het jaar 900 te stijgen; Sangis komt in het binnenland te liggen. Eerste bewoning begint ergens tussen de 14e eeuw en de 17e eeuw; men heeft literatuur gevonden waarin 12 personen woonden in toen nog Sangiis. Men leefde toen van landbouw en visserij. De eerste brug over de Sangisrivier werd gebouwd in 1763; anno 2008 zijn er drie bruggen..
Sangis bestaat uit een aantal wijken: Kall, Jönsbacken en Backen op de oostoever en Brännan, Skantrådet en Nygården op de westoever.
Bestuurscentrum: Kalix (tätort)
Tätort: Båtskärsnäs · Bredviken · Gammelgården · Karlsborg · Morjärv · Nyborg · Påläng · Risögrund · Rolfs · Sangis · Töre
Småort: Åkroken · Björkfors · Börjelsbyn · Granholmen · Innanbäcken · Innanlandet · Kälsjärv · Lappbäcken · Målson · Månsbyn · Ryssbält · Siknäs · Storön · Stråkanäs · Sören · Vallen · Vånafjärden
Overig: Björkvattnet · Bjumisträsk · Bondersbyn · Brattlandet · Empoberget · Forsbyn · Granån · Grubbnäsudden · Grytnäs · Hällfors · Holmträsk · Hömyrfors · Kamlunge · Klinten · Korpikå · Långfors · Lantjärv · Marieberg · Moån · Östanfjärden · Östra Flakaträsk · Östra Granträsk · Övermorjärv · Räktjärv · Rian · Småkvarn · Sockenträsk · Stora Lappträsk · Storsien · Tjäruträsk · Törböle · Törefors · Västannäs · Västra Flakaträsk · Vitvattnet ·
# Santa Maria Madalena

Santa Maria Madalena kan verwijzen naar:
* Santa Maria Madalena (Rio de Janeiro), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio de Janeiro
* Santa Maria Madalena (microregio), een microregio in de Braziliaanse deelstaat Rio de Janeiro
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Santa Maria Madalena en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Schaefferia decemoculata

Schaefferia decemoculata is een springstaartensoort uit de familie van de Hypogastruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Stach.
# Schaefferia elegans

Schaefferia elegans is een springstaartensoort uit de familie van de Hypogastruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Cassagnau.
# Santa Maria de Jetibá

Santa Maria de Jetibá is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Espírito Santo. De gemeente telt 33.921 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan Santa Leopoldina, Santa Teresa, Itarana, Domingos Martins en Afonso Cláudio.
# Santa Maria de Airão

Santa Maria de Airão is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Guimarães en telt 1859 inwoners (2001).
Aldão · Arosa · Atães · Azurém · Balazar · Barco · Brito · Caldelas · Calvos · Castelões · Conde · Corvite · Costa · Creixomil · Donim · Fermentões · Figueiredo · Gandarela · Gémeos · Gominhães · Gonça · Gondar · Gondomar · Guardizela · Infantas · Leitões · Longos · Lordelo · Mascotelos · Mesão Frio · Moreira de Cónegos · Nespereira · Oleiros · Oliveira do Castelo · Pencelo · Pinheiro · Polvoreira · Ponte · Rendufe · Ronfe · Salvador de Briteiros · Santa Eufémia de Prazins · Santa Leocádia de Briteiros · Santa Maria de Airão · Santa Maria de Souto · Santiago de Candoso · Santo Estêvão de Briteiros · Santo Tirso de Prazins · São Clemente de Sande · São Cristóvão de Selho · São Faustino · São João Baptista de Airão · São Jorge de Selho · São Lourenço de Sande · São Lourenço de Selho · São Martinho de Candoso · São Martinho de Sande · São Paio · São Salvador de Souto · São Sebastião · São Tomé de Abação · São Torcato · Serzedelo · Serzedo · Silvares · Tabuadelo · Urgezes · Vermil · Vila Nova de Sande
# Saraburi

Saraburi kan verwijzen naar:
* Saraburi (provincie), een provincie in het midden van Thailand.
* Amphoe Mueang Saraburi, het hoofddistrict van de gelijknamige provincie in het midden van Thailand.
* Saraburi (stad), zowel de hoofdstad van het district als van de gelijknamige provincie in Thailand
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saraburi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Santo Stefano alla Lizza

Santo Stefano alla Lizza was een rooms-katholieke kerk gelegen aan de Via dei Gazzani, in Siena. De kerk werd gedeconsacreerd in 2009 en wordt sindsdien niet meer gebruikt voor de eredienst, maar werd heringericht voor het organiseren van vergaderingen en concerten. Sedert 2013 is de Opera van Siena in de vroegere kerk gevestigd. De specificatie “alla Lizza” is afkomstig van het plein waaraan de kerk vroeger lag, Lizza genoemd, omdat het aan het einde van de zestiende eeuw gebruikt werd voor ruitertornooien en oefeningen met paarden.
De kerk wordt vernoemd in verschillende historische documenten die teruggaan tot de twaalfde eeuw. Van de oorspronkelijke romaanse kerk is niets terug te vinden want ze werd herbouwd tussen 1671 en 1675. De klassieke gevel wordt bekroond door een timpaan met een oculus. Voor de gevel werd een trap gebouwd. De gevel is versierd met vier bakstenen pilaren en heeft bovenaan een rechthoekig venster. De toegangsdeur is ook voorzien van een timpaan.
Het interieur bestaat uit een beuk die vroeger een altaar had met het veelluik “Madonna met Kind en heiligen” van Andrea di Vanni met een predella van de hand van Giovanni di Paolo met scènes uit het leven van de heilige Stefanus en een Kruisiging. Het werk is nu ondergebracht in het Battistero di Siena. Op de zijaltaren was er links een Maria-Visitatie van Rutilio Manetti en rechts een houten beeld ven de heilige Bartholomeus van Giàcomo del Tonghio. In de apsis was er een Piëta van Antonio Buonfigli, die nu zwaar beschadigd is. De werken van Manetti en Buonfigli zijn eveneens overgebracht naar het baptisterium.
# Santo Stefano Rotondo

De Santo Stefano Rotondo is een vroegchristelijke kerk in Rome.
De kerk werd in de eerste helft van de 5e eeuw op de Caelius gebouwd in opdracht van de West-Romeinse keizer Valentinianus III (425-455) of Paus Sixtus III (432-440). Het gebouw werd tijdens het pontificaat van Paus Simplicius (468-483) ingewijd. Op dit terrein stond eerder de Castra Peregrina.
De Santo Stefano Rotondo heeft een ronde vorm, die mogelijk is gebaseerd op de eerste Heilig Grafkerk in Jeruzalem die honderd jaar eerder was gebouwd. De kerk bestond oorspronkelijk uit een centraal deel dat werd omgeven door twee concentrische beuken. Vier exedra's waren als kapellen in een kruisvorm tegen de middenbeuk aan gebouwd. Het centrale deel van de kerk heeft een diameter en een hoogte van 22 meter en wordt gedragen door 22 antieke zuilen met 5e-eeuwse kapitelen in de Ionische orde. 22 halfronde ramen laten licht de kerk binnen. Tegen het centrale deel is de concentrische middenbeuk met een diameter van 45 meter aan gebouwd. Tussen de middenbeuk en de buitenste ring was een open corridor, die door de vier kapellen werd onderbroken. De buitenste ring had destijds een diameter van 64 meter.
Onder Paus Adrianus I (772-795) was de constructie dusdanig verzwakt, dat het centrale deel met drie bogen versterkt moest worden. In mei 1084 vielen de Noormannen onder Robert Guiscard Rome binnen en brachten daarbij grote schade toe aan onder andere de Santo Stefano Rotondo. De kerk kon niet goed hersteld worden en onder Paus Innocentius II (1130-1143) werden de buitenste ring en drie van de vier kapellen afgebroken. De 44 arcaden van de middelste ring werden dichtgemetseld en de oostelijke kapel werd verbouwd tot entreeportaal. In 1453 kreeg de kerk zijn huidige uiterlijk toen een dubbel portaal werd aangebouwd.
Bij opgravingen in 1658 zijn de restanten van een mithraeum onder de kerk gevonden. Ook werden restanten van barakken van de Castra Peregrina aangetroffen.

## Bron

* B. Hintzen-Bohlen, Kunst & Architektur Rom, vertaling door W. Werkman en L. Staal (Kunst en Architectuur Rome), Keulen 2005. pp.338 ISBN 9783833150579
* K. Pauwels & I. van Nerum, Standaardgids: Rome, Antwerpen 1995. pp.191. ISBN 9002198256
* A. Claridge, Rome (Oxford Archaeological Guides), London 1998. pp.308-311. ISBN 019288003-9
# Sarah Dumont

Sarah Dumont (6 maart 2007) is een Belgisch zwemster.

## Carrière

In 2024 verbeterde Dumont op 17-jarige leeftijd twee Belgische records tijdens twee manches van het Mare Nostrum Circuit. Op de eerste manche in het Franse Canet-en-Roussillon verbeterde ze op 26 mei in de A-finale met een tijd van 2.09,92 het Belgische record op de 200 meter vlinderslag, dat op naam van haar zus Valentine stond. Op 30 mei verbeterde ze tijdens de tweede manche in Barcelona het 24 jaar oude Belgische record van Yseult Gervy op de 400 meter wisselslag met een besttijd van 4.45,35. In dat jaar won ze drie medailles op de EK voor junioren in Vilnius (Litouwen). Ze behaalde zilver op de 400 meter wisselslag in een Belgisch record van 4.42,44. Op de 200 m wisselslag won ze goud in een Belgisch record van 2.09,64. Op de slotdag won ze in een persoonlijk record brons op de 400 meter vrije slag.
Dumont is afkomstig uit de Waalse stad Namen. Haar nicht Juliette Dumont is eveneens een Belgisch competitiezwemster.

## Persoonlijke records
### Langebaan

| afstand | tijd | datum | plaats |
| 400 m vrije slag | 4.11,48 | 7 juli 2024 | Vilnius |
| 100 m vlinderslag | 59,81 s | 4 juli 2024 | Vilnius |
| 200 m vlinderslag | 2.09,64 (NR) | 6 juli 2024 | Vilnius |
| 400 m wisselslag | 4.42,44 (NR) | 2 juli 2024 | Vilnius |

### Kortebaan

| afstand | tijd | datum | plaats |
| 400 m vrije slag | 4.10,04 | 14 oktober 2023 | Saint-Dizier |
| 100 m vlinderslag | 1.00,78 | 11 november 2023 | Sint-Amandsberg |
| 200 m vlinderslag | 2.12,36 | 12 november 2023 | Sint-Amandsberg |
| 400 m wisselslag | 4.42,29 | 13 november 2022 | Leuven |
* ↑ Sarah Dumont neemt Belgisch record op 200m vlinderslag over van haar zus. Sporza (26 mei 2024).
* ↑ Weer record rijker: Sarah Dumont zwemt 24 jaar oude besttijd op 400 meter wisselslag van de tabellen. Sporza (30 mei 2024).
* ↑ Geen 2 zonder 3: Sarah Dumont pakt na goud en zilver ook brons op EK zwemmen voor junioren/. Sporza (7 juli 2024).

#### Externe link

* DUMONT, Sarah. Swimrankings.