OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mark van der Horst

Mark van der Horst (Amsterdam, 11 december 1967) is een Nederlands politicus van de VVD, organisatieadviseur en bestuurder.
In 1990 werd hij raadslid van het toenmalige Amsterdamse stadsdeel De Baarsjes. Later werd hij stadsdeelwethouder met in zijn portefeuille financiën, onderwijs en burgerzaken. Na weer enige tijd raadslid te zijn geweest ging Van der Horst als organisatieadviseur werken bij Bakkenist Management Consultants (later Deloitte en Touche). In 1998 werd hij lid van het dagelijks bestuur van het stadsdeel Zuidoost en van 2002 tot 2006 was hij wethouder van Amsterdam waarvan de laatste twee jaar tevens locoburgemeester van Amsterdam. Als wethouder was hij onder andere verantwoordelijk voor Verkeer, Vervoer & Infrastructuur (inclusief de aanleg van de Noord/Zuidlijn) en de Amsterdamse haven.
In juli 2006 werd Van der Horst waarnemend burgemeester van Heemskerk als tijdelijke opvolger van Bernt Schneiders die burgemeester van Haarlem was geworden. Ruim een half jaar later werd daar zijn partijgenoot Jaap Nawijn benoemd tot burgemeester.
Daarna werd hij partner van de BMC Groep en sinds oktober 2007 is hij de voorzitter van MKB Amsterdam.
Van 31 maart tot 27 oktober 2022 was Van der Horst gemeenteraadslid namens de VVD in de gemeenteraad van de gemeente Haarlemmermeer. Hij stond bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2022 als 6e kandidaat op de kieslijst. Na amper een halfjaar stopte hij als raadslid omdat hij de functie niet meer met zijn nieuwe baan kon combineren.
# Marix Loevensohn

Salomon Marix Loevensohn (België, Kortrijk, 31 maart 1880 – Frankrijk, Montauban, 24 april 1943) was een Belgisch cellist.
Hij werd geboren binnen het gezin van Marix Loevensohn en Claire Levy. Hij was getrouwd met pianiste/componiste Flora Joutard, een zus van Pauline Joutard en vanaf 1926 met Wilhelmina Bosman.
Hij kreeg zijn muzikale opleiding aan het Conservatorium van Brussel, waaraan hij in 1894 cum laude afstudeerde. Zijn debuut vond plaats in juli 1894 als hij in de Londense Queens Hall concerteert onder Arthur Nikisch. Vervolgens ging hij op diverse concertreizen, waarbij hij in 1896 ook het Concertgebouw aandeed. Hij is dan ook cellist in diverse strijkkwartetten onder meer in dat van Eugène Ysaÿe. In 1907 vestigde hij zich in Berlijn om daar deel uit te maken van het lerarenkorps van het Klindworth-Scharwenka-conservatorium en even later van de Universiteit voor de Kunsten. Al die tijd bleef hij kamermuziek spelen. In 1914 ging hij in Belgische militaire dienst, maar Nederland kocht hem vrij. Vanaf 1915 bekleedde hij een aantal jaren de functie van solocellist in het Concertgebouworkest, hij volgde Gerard Hekking in die functie op. Hij vormde in 1928 met Louis Zimmermann en Jaap Spaanderman het Concertgebouwtrio. Hij gaf dan alweer enige tijd les aan het Koninklijk Conservatorium Brussel (1920-1932) en het Rotterdams Conservatorium. In november 1936 nam het afscheid van het Concertgebouworkest door als solist drie keer op te treden met het celloconcert van Willem Pijper en Don Quixote van Richard Strauss. Hij werd opgevolgd door Henk van Wezel.
Alfred Bauwens en Samuel Brill (Rotterdams Philharmonisch Orkest) zijn leerlingen van hem. Henriëtte Bosmans schreef haar Poème voor cello en orkest voor hem; Pijper bovendien zijn Sonate voor cello en piano. Albert Roussel droeg zijn Concertino pour violoncelle et orchestre aan hem op. Felicien Bobeldijk heeft hem op een tekening vastgelegd.
Hij overlijdt op een onderduikadres in Frankrijk.
* Franse site joodse genealogie
* Studiecentrum Vlaamse muziek
* Opnamen
* Afscheidspeech Mengelberg voor Loevensohn
* Geïllustreerd Muzieklexicon van Keller en Kruseman uit 1932; herziene versie 1949
* ↑ Het concertgebouw noteerde hem tijdens 122 concerten als solist
* ↑ Concertino op IMSLP
* ↑ Beeldbank Amsterdam. Gearchiveerd op 25 augustus 2016.
* Gemeinsame Normdatei: 117161942
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2014 1135
* MusicBrainz: 99cd3155-80b9-40dc-9e19-1bc09511e325
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 308380673
* Virtual International Authority File: 3241229
* WorldCat (via VIAF): 3241229
# Marc Olivier

Marc Olivier (Gullegem, 30 juni 1940 - Kortrijk, 15 december 2018) was een Belgisch politicus van de CVP.

## Carrière

Olivier gradueerde in de handelswetenschappen, verkoop en distributie, en werd bedrijfsconsulent.
Olivier was voor de CVP van 1974 tot 1995 lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Kortrijk. In de periode april 1974-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Van maart 1979 tot oktober 1980 maakte hij als secretaris deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van de Cultuurraad. Vanaf 21 oktober 1980 tot mei 1995 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Gedurende die 15 jaar maakte hij continu deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van de Vlaamse Raad: eerst van november 1980 tot december 1981 als secretaris, vervolgens van december 1981 tot december 1985 als derde ondervoorzitter en tot slot van december 1985 tot mei 1995 als eerste ondervoorzitter. Bij de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement van 21 mei 1995 werd hij verkozen in de kieskring Kortrijk-Roeselare-Tielt. Hij bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 1999 en nam tijdens de legislatuur 1995-1999 ook de functie van eerste ondervoorzitter van het Vlaams Parlement op. Het Vlaams Parlement vaardigde hem naar de Senaat af als gemeenschapssenator, een functie die hij uitoefende van juni 1995 tot juni 1999. Op 27 april 1999 werd hij in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement gehuldigd voor zijn 25 jaar parlementair mandaat. Bij zijn afscheid kreeg hij de titel van ereondervoorzitter van het Vlaams Parlement.
In de gemeentepolitiek was hij actief als gemeenteraadslid in Kortrijk, een functie die hij uitoefende van 1977 tot 1994.
Hij was ook afgevaardigde naar de Raadgevende Interparlementaire Beneluxraad, eerst van 1992 tot 1995 als plaatsvervanger en daarna van 1995 tot 1999 als volwaardig afgevaardigde.

## Onderscheidingen

Grootofficier in de Leopoldsorde (1999)
# Marc Oorlynck

Marc Oorlynck (Oostende, 3 mei 1954 - 2009) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Oorlynck studeerde aan de Akademie voor Schone Kunsten in Brugge, en het Nationaal Hoger Instituut en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Verder studeerde hij zes maanden met ondersteuning van een studiebeurs aan de Londense Royal Academy of Arts.
Daarna werd hij docent aan de Stedelijke Kunstacademie in Oostende. Zijn laatste levensjaren werden getekend door zware lichamelijke en psychische problemen.

## Stijl

In zijn schilderijen vertolkte Oorlynck figuratief vooral de relatie tussen mensen, zoals over liefde en vriendschap, maar ook gevoelens als eenzaamheid, wanhoop, afwezigheid.

## Erkenning

Oorlynck won verschillende prijzen. Zo won hij de Pro-Civitatewedstrijd van het Gemeentekrediet, de Prijs V.R.I.K.A. van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen, de Ghislain Aerts-prijs 1980 en de Dr. Demeyerprijs uit Brugge.

## Tentoonstellingen

* 1976, A.S.L.K., Oostende
* 1978, Galerie De Peperbusse, Oostende
* 1978, Galerie Watteau ("10 Oostendse schilders")
* 1978, Feest- en Kultuurpaleis ("Markante kronkels"), Oostende
* 1980, Bank van Brussel, Oostende
* 1980, Gemeentelijke school, Zandvoorde
* 1989, Galerie De Peperbusse, Oostende

## Verzamelingen

* Oostende, Mu.ZEE

## Literatuur

* 1986: Kunstbeeld nù (tentoonstellingscatalogus), Oostende (Casino-Kursaal)
* 1992: Oostendse Kunstenaars nù (tentoonstellingscatalogus “Artifort”, Maastricht), Oostende
* 1993: N. Hostyn, Beeldend Oostende, Brugge
* 1994: Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars, 3, Brugge
* Union List of Artist Names: 500160385
* Virtual International Authority File: 125396171
* WorldCat (via VIAF): 125396171
# Marc Oortman

M.J.A. (Marc) Oortman (Haaksbergen, 11 januari 1967) is een Nederlands priester en voormalig strafadvocaat.

## Levensloop

Oortman groeide op in een normaal katholiek gezin. Hij volgde opeenvolgend de mavo, havo en vwo. Na het behalen van zijn vwo-diploma twijfelde hij aan zijn studie. Uiteindelijk koos hij ervoor om rechten te gaan studeren. Hij volgde een studie strafrechtelijke en privaatrechtelijke rechtspraktijk aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Hierna was hij dertien jaar strafrechtadvocaat en had een eigen advocatenkantoor in Urk. Later was hij nog advocaat in Enschede. Hij was daar onder meer betrokken bij de vuurwerkramp in 2000.

## Priesterschap

Oortman werd op zijn zesendertigste geroepen tot het priesterambt. Hij volgde zijn priesterstudie aan het seminarie Bovendonk in Hoeven. Op 7 november 2009 werd hij door kardinaal Eijk in de Sint-Catharinakathedraal in Utrecht tot priester gewijd.
Oortman was na zijn wijding pastoor aan de Parochie HH. Vier Evangelisten in Duiven, Groessen, Westervoort en Loo. In 2013 volgde zijn benoeming tot de HH. Jacobus en Johannesparochie in Borne en de Parochie De Goede Herder in Hengelo. Hij is sinds 2020 pastoor aan de Parochie H. Gabriël in Didam.
* ↑ Succesvol advocaat wordt priester. De Gelderlander (24 september 2010). Gearchiveerd op 25 december 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.
* ↑ Pastoor Marc Oortman vertrekt. De Gelderlander (20 maart 2013). Gearchiveerd op 25 december 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.
* ↑ Jantien Bussink, Pastoor Marc Oortman vertrekt uit Hengelo en wisselt van plek met pastoor Jurgen Jansen uit Didam. AD (5 juli 2020). Gearchiveerd op 25 december 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.
* ↑ Jantien Bussink, Pastoor Marc Oortman neemt na zeven goede jaren afscheid: ‘Maar eigenlijk ben ik hier nog niet klaar’. AD (26 oktober 2020). Gearchiveerd op 25 december 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.
# Marc Oliver Pritzen

Marc Oliver Pritzen (Windhoek, 11 augustus 1999) is een in Namibië geboren Zuid-Afrikaans wielrenner, die anno 2021 rijdt voor de ploeg Team Qhubeka.

## Carrière

Pritzen wist in 2019 het Eindklassement te winnen in de Tour of Good Hope, in deze ronde won hij de vijfde etappe en samen met zijn ploeggenoten ook de ploegentijdrit. Vanaf 2020 maakt hij deel uit van de opleidingsploeg Team Qhubeka.
Pritzen won in 2021 het Zuid-Afrikaans kampioenschap op de weg.

## Palmares
### 2019

    3e etappe (ploegentijdrit) en 4e etappe Tour of Good Hope
    Eind- en jongerenklassement Tour of Good Hope

### 2021

    Zuid-Afrikaans kampioenschap tijdrijden, onder 23
    Zuid-Afrikaans kampioenschap op de weg, Elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | WK op de weg |
| 2022 | opgave |
* Profiel op procyclingstats.com
* Profiel op dewielersite.net
* Profiel op cyclebase.nl
# Marc Oudenhoven

Marc Oudenhoven (Venray, 6 mei 1965) is een Nederlands politicus.
Oudenhoven werkte bij diverse oliemaatschappijen totdat hij in 2007 zijn eigen oliehandel Mar-Oil oprichtte.
Hij werd in 1998 actief in de lokale politiek van Boxmeer en werd raadslid namens de lokale partij VDB/LO. Afgezien van een onderbreking in de jaren 2002-2006 bleef hij hier raadslid tot het opheffen van de gemeente in 2022. Van 2002 tot 2004 diende Oudenhoven als wethouder in Boxmeer. Namens Liberaal Land van Cuijk werd hij in 2022 raadslid in de nieuwe fusiegemeente Land van Cuijk.
Eind 2022 werd Oudenhoven gekozen als lijsttrekker voor Lokaal Brabant bij de Provinciale Statenverkiezingen van 2023.
Sinds 8 september 2023 is Oudenhoven gedeputeerde van de provincie Noord-Brabant. Zijn portefeuille is Agrarische Ontwikkeling, Bestuurlijke Samenwerking en Vitaal Platteland.
* 1 2 ‘In Brabant is er zeker genoeg ruimte en perspectief voor de boeren’. www.kliknieuwsdenbosch.nl (24 januari 2024). Geraadpleegd op 13 juli 2024.
* ↑ Mar-Oil - Over ons - kom alles te weten over Mar-Oil. Mar-Oil. Geraadpleegd op 13 juli 2024.
* ↑ Lintjes voor gedeputeerde Marc Oudenhoven en (oud-)raadslid en ex-wethouder Roos Aben. AD (28 september 2023).
* ↑ Marc Oudenhoven uit Vierlingsbeek lijsttrekker voor Lokaal Brabant. de Gelderlander (27 november 2022).
* 1 2 Marc Oudenhoven. Brabant. Geraadpleegd op 13 juli 2024.
# Marc Pairon

Marc Pairon (Wilrijk, 4 oktober 1959) is een Belgisch dichter en aforist. Verder is hij een kunstkenner in art-deco-keramiek; een drietalig werk hierover uit 2006 werd uitgebracht in 40 landen. Pairon is woonachtig in Hoogstraten.

## Biografie

Pairon heeft wegens familiale omstandigheden maar tot zijn 15 jaar schoolgelopen. Hij bracht zijn verdere tienerjaren als clochard door, zwervend door Europa. Wanneer hij nu en dan België bezocht, voorzag hij in zijn levensbehoeften door het verkopen van gestencilde teksten in Antwerpse cafés. Zo trok zijn aparte stijl de aandacht van Nic van Bruggen en de entourage van het dichtersgenootschap Pink Poets aldaar. In 1981 werd Pairons debuut, de gedichtenbundel Splinters, en enkele maanden later de verzenbundel Kousen wassen gepubliceerd. De eersteling van Pairon werd aan de pers voorgesteld door Van Bruggen, die hem de hemel in prees (Pairon schrijft poëzie alsof hij Pegasus zelf de teugels aanbond). Pairon kreeg talrijke lovende kritieken en was, als performer, in die dagen een graag geziene gast op literaire voorstellingen.
Hij hield het dichtersleven nochtans snel voor bekeken. Pairon wendde zijn creativiteit verder aan tot wisselende doeleinden, vooral binnen de economische sector.
In 1987 schreef hij de surrealistische bundel Stellingname over de homofiele neigingen van zeepaardjes in de koude golfstroom van Gibraltar, korte en zeer kleine verhalen over de pijn van scheiden. Hij speelde met dit script een tachtigtal voorstellingen in Nederlandse theaters en op festivals en maakte zijn opwachting in diverse televisieprogramma's (BRT, VARA en VPRO).
Pairon zou de volgende twee decennia niets meer publiceren, zelfs geen letter meer schrijven. In 2006 kwam van hem het drietalige, 750 pagina's tellende kunstboek Art Deco Ceramics - Made in Belgium uit. Hij was namelijk ondertussen ter zake deskundig geworden. Het naslagwerk werd binnen het genre een absolute bestseller en werd in meer dan 40 landen verdeeld.
In maart 2008 greep Pairon terug – in een opgewonden roes – naar de pen van de poëzie. In 2009 werd hij door de pers tot ‘Vlaanderens meest gelezen dichter’ gekroond. In minder dan twee jaar gingen van zijn verzenbundels ruim 60.000 exemplaren over de toonbank.
Op 20 november 2013, kinderrechtendag, verscheen het romandebuut "De Kinderspelen". Met de publicatie van deze roman wil Marc Pairon, verwijzend naar zijn eigen verleden, extra aandacht vestigen op de Internationale Dag van de Rechten van het Kind. In ‘De Kinderspelen’ vertelt Marc Pairon de lotgevallen van een hartstochtelijk plattelandsgezin, dat zich uit de wereld heeft teruggetrokken. Toch blijft de moderne samenleving herkenbaar en laat ze zich geregeld van haar onzedelijke kant zien. ‘Het is een indringend verhaal over o.a. incest, dementie, racisme en materialisme. Een van de verhaallijnen is de kinderrechten: het recht op veilig drinkwater, het recht om op te groeien bij familie, het recht op spelen, het recht op bescherming tegen mishandeling en (huiselijk) geweld en het recht op eigen geloof en cultuur.
# Eikenspitsbek

De eikenspitsbek (Psilota anthracina) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1822 door Meigen.
# Eikenspringkever

De eikenspringkever (Orchestes quercus) is een kever uit de familie van de snuitkevers (Curculionidae).

## Kenmerken

De roodbruine, dichtbehaarde kevers zijn 2,7 tot 3,7 millimeter lang. Ze hebben dichte, zijdeachtige gele haren. Op de voorste helft van de dekschilden bevindt zich een brede, lichtharige driehoek. De zijkanten van het halsschild en de dekschilden hebben lange uitstekende haren. Het voorste en middelste dijbeen hebben een enkele tand en het achterste dijbeen heeft een rij spitse tanden. Net als bij aardvlooien hebben de kevers verdikte achterdijen waarmee ze bij gevaar in veiligheid kunnen springen.

## Levenswijze

De kevers zijn meestal te zien van april tot augustus. De volwassen kevers knagen aan de onderkant van de bladeren van verschillende eikenbomen (Quercus), vooral aan jonge planten. De bladeren kunnen geskeletteerd worden.
Het leggen van eieren (ovipositie) vindt plaats na de winterslaap. De vrouwtjes leggen hun eitjes aan de onderkant van het blad in de centrale nerf van het blad. De keverlarven vormen een lichtgele ruimtemijn in het blad, waarin ze verpoppen. Larvale ontwikkeling duurt meestal van mei tot juni. Eind juni verschijnt de nieuwe generatie kevers.

## Verspreiding

De keversoort wordt verspreid in Zuid-Noord-Europa, Midden-Europa en Zuid-Europa. Het wordt gevonden in het zuiden en midden van Scandinavië en de Britse eilanden. Het is afwezig op het Iberisch schiereiland. In het zuiden strekt het voorkomen zich uit over Italië en de mediterrane eilanden Corsica, Sardinië en Sicilië tot Noord-Afrika, in het oosten tot het Midden-Oosten.
# Marres (insect)

Marres is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Walker.

## Soorten

Het geslacht Marres omvat de volgende soorten:
* Marres dicomas Walker, 1841
* Marres kerrichi (Steffan, 1959)
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Marriage Bureau Rendezvous

Marriage Bureau Rendezvous is een lied van 10cc. Het is afkomstig van het studioalbum Deceptive Bends.
Het lied gaat over een man, die de echte liefde maar niet kon vinden en daarom een relatiebemiddelingsbureau heeft ingeschakeld (Well a lonely man needs a Marriage Bureau). Hij heeft echter wel specifieke wensen; ze moet lijken op zijn moeder (like momma used to be). Qua volgorde komt het nummer als mosterd na de maaltijd na het nummer The Things We Do for Love, dat op het album voorafgaat aan dit nummer. De aansluiting op het volgende nummer People in Love, ook single van het album, is beter.

## Musici

* Graham Gouldman – eerste zangstem, basgitaar, elektrische gitaar, akoestische gitaar, achtergrondzang
* Eric Stewart – toetsinstrumenten, eerste gitaar en slide-gitaar
* Paul Burgess – slagwerk.
* de compact disc
* het lied
# Effigia

Effigia is een geslacht van uitgestorven krokodilachtigen, dat 210 miljoen jaar geleden leefde tijdens het Trias-tijdperk in Noord-Amerika. Dit reptiel werd in januari 2006 beschreven, nadat de fossiele resten meer dan zestig jaar in de archieven van het American Museum of Natural History in New York hadden gelegen.
Effigia week sterk af van de hedendaagse krokodillen en leek meer op de ornithomimiden, een groep van dinosauriërs uit het Krijt-tijdperk. De overeenkomst tussen beide dieren berust op convergente evolutie. Effigia was 1,8 meter lang en deze krokodilachtige liep op twee poten. Daarnaast had Effigia grote ogen, een lange staart en een tandeloze bek. Vrijwel alleen de bouw van de enkel wijst op verwantschap met de krokodillen.
Het fossiel van Effigia werd in de jaren veertig van de twintigste eeuw gevonden in een groeve bij Ghost Ranch in de Amerikaanse staat New Mexico. In deze groeve werd ook de vleesetende dinosauriër Coelophysis gevonden. Het fossiel van Effigia werd vervolgens decennialang opgeslagen in de kelders van het American Museum of Natural History, totdat een tweetal paleontologen het fossiel opnieuw bekeken en concludeerden dat het om een bijzondere krokodilachtige ging.

## Externe link

* National Geographic News: Dino-Era Fossil Reveals Two-Footed Croc Relative
Literatuur
* Nesbitt, S. (2007). "The anatomy of Effigia okeeffeae (Archosauria, Suchia), theropod-like convergance, and the distribution of related taxa." Bulletin of the American Museum of Natural History, 302: 84 pp.
Noten
* ↑ Effigia. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 16 maart 2023. Geraadpleegd op 16-03-2023.
* ↑ Effigia. www.reptileevolution.com. Geraadpleegd op 16-03-2023.
* ↑ Fossilworks: Effigia. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 16-03-2023.
# Effie (Minnesota)

Effie is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Itasca County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 91. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 87, een daling van 4 (-4,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 10,3 km², geheel bestaande uit land. Effie ligt op ongeveer 423 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 44 km rond Effie.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Effie op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Marusha

Marusha, geboren als Marusha Aphrodite Gleiß (Neurenberg, 18 november 1966) is een Duitse technoartieste.
Als klein kind woonde ze bij haar oma in Griekenland. Begin jaren 90 werd ze bekend met haar opvallende remixen in het genre Happy Rave. Haar eerste openbare optredens als dj en componiste dateren van 1990. In 1992 verzorgde ze de stem in het nummer The Mayday Anthem van WestBam. Ook had ze een relatie met diens broer DJ Dick. Haar grootste bekendheid had ze tussen 1994, toen haar eerste cd uitkwam, en 1997. Daarna is het veel stiller geworden. Wel bleef ze muziek maken, trad ze af en toe op in televisieprogramma's, bracht ze albums uit en had ze een radioshow.
Haar woon- en werkplaats is Berlijn. Tot eind 2007 had ze daar als gespreksleider een tv-programma.

## Discografie
### Albums

* 1994: Raveland
* 1995: Wir
* 1998: No Hide No Run
* 2002: Nonstop (Mix-CD)
* 2004: Offbeat
* 2007: Heat

### Singles

* The Mayday Anthem (met WestBam)
* 1992 Ravechannel
* 1993 Whatever Turns You On
* 1993 Go Ahead
* 1994 Somewhere Over The Rainbow
* 1994 It Takes Me Away
* 1994 Trip To Raveland
* 1995 Deep
* 1995 Unique
* 1996 Secret
* 1997 Ur Life
* 1997 My Best Friend
* 1998 Free Love
* 1998 Ultimate Sound
* 2000 Jumpstart
* 2003 Snow In July
* 2004 Cha Cha Maharadsha
* 2007 Kick It
* ↑ https://www.spiegel.de/spiegel/print/d-13685340.html Kracht und rumpelt. Gearchiveerd op 28 november 2020.
* Bibliothèque nationale de France: cb13969103v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134773683
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7996 5489
* MusicBrainz: f72a79cd-4ded-49ae-88b3-dad39d11f64b
* Système universitaire de documentation: 243905327
* Virtual International Authority File: 233005481
* WorldCat (via VIAF): 233005481