OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Peter Degadt

Peter Degadt (Kortrijk, 29 januari 1954) was van 2007 tot 18 januari 2018 gedelegeerd bestuurder van Zorgnet-Icuro, een werkgeversfederatie en netwerkorganisatie van de algemene ziekenhuizen, voorzieningen geestelijke gezondheidszorg en ouderenzorg in Vlaanderen. Hij was voorzitter van de Federale Raad voor Ziekenhuisvoorzieningen (FRZV), lid van de Algemene Raad van het Rijksinstituut voor Ziekte-en Invaliditeitsverzekeringen (RIZIV) en lid van de Strategische Adviesraad Gezondheid, Welzijn en Gezin (Vlaamse Gemeenschap).
Van 1994 tot 2017 was hij gastdocent - voor de opleiding management en beleid in de gezondheidszorg - aan de KU Leuven.
Na zijn middelbare studies aan het Sint-Amandscollege van Kortrijk ging hij rechten en wijsbegeerte studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven en aan de Sorbonne Université in Parijs. Hij is de zoon van Joris Degadt (1922-2010), voormalig administrateur-generaal van het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ). Peter Degadt is tevens de broer van Jan Degadt, emeritus hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Brussel.

## Loopbaan

* Juridisch adviseur op het nationaal secretariaat voor katholiek onderwijs in 1980 en bij de ministers Gaston Geens en Daniël Coens van 1981 tot 1985.
* Later was hij kabinetschef van Daniël Coens van 1986 tot 1987 en van 1988 tot 1991.
* In 1988 was hij adjunct-kabinetschef van eerste minister Wilfried Martens en in 1985 inspecteur-generaal van het nationaal waarborgfonds voor schoolgebouwen.
* Kabinetschef van de gemeenschapsminister Wivina Demeester in 1992.
* Directeur personeelsbeleid van het Universitair Ziekenhuis Leuven van 1992 tot 1996.
* Algemeen directeur AZ Sint-Lucas Gent van 1996 tot 2007, het fusieziekenhuis dat tot stand kwam gedurende zijn bestuursperiode. In 1998 fuseerden de naast elkaar gevestigde ziekenhuizen AZ Heilige Familie en AZ Sint-Vincentius tot AZ Sint-Lucas. In 2004 voegde het nabijgelegen AZ Volkskliniek zich daarbij aan.
* Gedelegeerd bestuurder Zorgnet-Icuro van 2007-januari 2018. Gedurende zijn bestuursperiode bundelden de vroegere koepels in de zorgsector (Verbond der Verzorgingsinstellingen (VVI), later Zorgnet Vlaanderen, en het Verbond Openbare Verzorgingsinstellingen (VOV), later Icuro, de krachten en groepeerden zich tot het huidige Zorgnet-Icuro.
* Gepensioneerd vanaf 2018 tot heden

## Deelname beleid

Sinds 2018 is Peter Degadt voorzitter van het AZ Damiaan in Oostende, van het AZ Heilg Hart te Lier en van het Dienstverleningscentrum H.Hart voor Personen met een Beperking te Deinze. Hij is ondervoorzitter van Kliniek Sint-Jan/Clinique Saint Jean te Brussel en lid van de raad van bestuur van de GZA (Gasthuiszusters Antwerpen).

## Externe link

* ↑ Artsenkrant.com (23 januari 2018). Zorgnet-Icuro wuift Peter Degadt uit
# Hunter (Arkansas)

Hunter is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Arkansas, en valt bestuurlijk gezien onder Woodruff County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 152. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 139, een daling van 13 (-8,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Hunter.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Hunter op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Resolutie 3382 Algemene Vergadering Verenigde Naties

Resolutie 3382 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen op 10 november 1975. De resolutie:
* herbevestigde het recht van volken onder koloniale en vreemde overheersing om te strijden voor hun onafhankelijkheid en de legitimiteit om deze strijd te voeren met alle beschikbare middelen, inclusief gewapende strijd;
* veroordeelde NAVO-leden en andere landen die de racistische regimes in Zuidelijk Afrika en elders militair, economisch, op sportgebied en politiek steunden in de voortdurende onderdrukking van het streven van volken naar zelfbestemming en onafhankelijkheid;
* veroordeelde sterk alle regeringen die niet het recht op zelfbestemming en onafhankelijkheid van volken onder koloniale en vreemde overheersing en onderwerping erkenden, speciaal van de Afrikaanse volkeren en het Palestijnse volk;
* verlangde volledig respect voor de basale mensenrechten van allen die vanwege deze strijd waren vastgenomen en gevangen gezet en hun onmiddellijke vrijlating.
Lijst · 3363 · 3364 · 3365 · 3366 · 3367 · 3368 · 3369 · 3370 · 3371 · 3372 · 3373 · 3374 · 3375 · 3376 · 3377 · 3378 · 3379 · 3380 · 3381 · 3382 · 3383 · 3384 · 3385 · 3386 · 3387 · 3388 · 3389 · 3390 · 3391 · 3392 · 3393 · 3394 · 3395 · 3396 · 3397 · 3398 · 3399 · 3400 · 3401 · 3402 · 3403 · 3404 · 3405 · 3406 · 3407 · 3408 · 3409 · 3410 · 3411 · 3412 · 3413 · 3414 · 3415 · 3416 · 3417 · 3418 · 3419 · 3420 · 3421 · 3422 · 3423 · 3424 · 3425 · 3426 · 3427 · 3428 · 3429 · 3430 · 3431 · 3432 · 3433 · 3434 · 3435 · 3436 · 3437 · 3438 · 3439 · 3440 · 3441 · 3442 · 3443 · 3444 · 3445 · 3446 · 3447 · 3448 · 3449 · 3450 · 3451 · 3452 · 3453 · 3454 · 3455 · 3456 · 3457 · 3458 · 3459 · 3460 · 3461 · 3462 · 3463 · 3464 · 3465 · 3466 · 3467 · 3468 · 3469 · 3470 · 3471 · 3472 · 3473 · 3474 · 3475 · 3476 · 3477 · 3478 · 3479 · 3480 · 3481 · 3482 · 3483 · 3484 · 3485 · 3486 · 3487 · 3488 · 3489 · 3490 · 3491 · 3492 · 3493 · 3494 · 3495 · 3496 · 3497 · 3498 · 3499 · 3500 · 3501 · 3502 · 3503 · 3504 · 3505 · 3506 · 3507 · 3508 · 3509 · 3510 · 3511 · 3512 · 3513 · 3514 · 3515 · 3516 · 3517 · 3518 · 3519 · 3520 · 3521 · 3522 · 3523 · 3524 · 3525 · 3526 · 3527 · 3528 · 3529 · 3530 · 3531 · 3532 · 3533 · 3534 · 3535 · 3536 · 3537 · 3538 · 3539 · 3540 · 3541
# Scheefhoren

De scheefhoren (Lacuna vincta) is een slakkensoort uit de familie van de Littorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1803 voor het eerst geldig gepubliceerd door George Montagu.

## Beschrijving

De scheefhoren is een gewone, kleine zeeslak met een duidelijk conische vorm, met vijf tot zes gladde windingen en een puntig top. De schelp is tot 12 mm en 5 mm breed. De opening is ongeveer de helft van de hoogte van de schelp of iets groter. Er is een duidelijke navel die naar beneden uitloopt in een groeve (sleuf) parallel aan de binnenmondrand. De buitenkant van de schelp is lichtbruin met een brede witte spiraal en licht glanzend periostracum. De scheefhoren is hiervoor, die graast van zeewier en van diatomeeën die op het oppervlak van zeegrassen leven.

## Verspreiding en leefgebied

De verspreiding van de scheefhoren is circumboreaal en strekt zich zo ver zuidelijk uit in de Atlantische Oceaan als de Britse Eilanden en Frankrijk, als ook aan de oostkust van Noord-Amerika. In de noordoostelijk Stille Oceaan strekt het verspreidingsgebied zich uit van Akaska tot Californië, maar zuidelijker dan de staat Washington wordt het zelden aangetroffen. Het is aanwezig op algen op rotsachtige kusten, van het intergetijdengebied tot ongeveer 40 meter diep.
Deze slak houdt van beschutte plaatsen en zoekt in kwetsbare gebieden beschutting in spleten of dichte stukken zeewier. In ongeschikte omstandigheden, zoals in tijden van voedseltekort of wanneer er buitensporig veel roofdieren zijn, kan hij een slijmstreng produceren die hij als "parachute" gebruikt om hem te helpen naar een gunstiger locatie af te drijven.
* ↑ Gofas, S. (2013). Lacuna vincta (Montagu, 1803). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Montagu, G. (1803). Testacea Britannica or natural history of British shells, marine, land, and fresh-water, including the most minute: Systematically arranged and embellished with figures. J. White, London, Vol. 1, xxxvii + 291 pp;; Vol. 2, pp. 293–606, pl. 1-16
* 1 2 (en) Jackson, A. 2007, Lacuna vincta In Tyler-Walters H. and Hiscock K. (eds) Marine Life Information Network: Biology and Sensitivity Key Information Reviews, [on-line]. Plymouth: Marine Biological Association of the United Kingdom. Opgehaald op 31-08-2023.
* ↑ Lacuna vincta (Montagu, 1803). ANEMOON Verspreidingsatlas Weekdieren.
* ↑ Cowles, Dave, Lacuna vincta (Montagu, 1803) (2014). Geraadpleegd op 31 augustus 2023.
Eulimene: terebellata · Lacuna: crassior · pallidula · parva · vincta
Littorina: arcana · littorea · mariae · neglecta · nigrolineata · obtusata · saxatilis rudis · saxatilis saxatilis · saxatilis tenebrosa
Melarhaphe: neritoides · suboperta
# Semiothisa increta

Semiothisa increta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Walker.
# Paroplapoderus spiniferus

Paroplapoderus spiniferus is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1880 gepubliceerd door Roelofs.
# Vitali Fridzon

Vitali Valerjevitsj Fridzon (Russisch: Виталий Валерьевич Фридзон) (Klintsy, 14 oktober 1985) is een voormalig professionele basketbalspeler die speelde voor het nationale team van Rusland. Hij kreeg de onderscheiding Meester in de sport van Rusland en de Medaille voor het dienen van het Moederland op 13 augustus 2012.

## Carrière

Fridzon begon zijn carrière bij Standard Toljatti in 2001. In 2004 stapte hij over naar Chimki Oblast Moskou. In 2011 won Fridzon met die club de VTB United League. In 2006 speelde Fridzon in de finale van de EuroChallenge tegen DKV Joventut Badalona uit Spanje en verloor deze met 88-63. In 2009 haalde Fridzon de finale van de EuroCup tegen Lietuvos rytas Vilnius uit Litouwen en verloor deze met 80-74. In 2012 speelde Fridzon met Chimki in de finale om de EuroCup tegen Valencia BC uit Spanje. Chimki won met 77-68. In 2013 verhuisde hij naar topclub CSKA Moskou. Met die club won hij het Landskampioenschap van Rusland in 2014, 2015, 2016, 2017 en 2018. In 2016 wonnen Fridzon de finale van de EuroLeague. Ze wonnen van Fenerbahçe uit Turkije met 101-96 na verlenging. In 2018 ging hij spelen voor Lokomotiv-Koeban Krasnodar. In 2020 verhuisde hij naar Zenit Sint-Petersburg. Met die club won hij in 2022 de VTB United League.
Fridzon won met Rusland brons op de Olympische Spelen in 2012. Ook won hij brons in 2011 op het Europees Kampioenschap.

## Erelijst

* Landskampioen Rusland: 6
** Winnaar: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2022
** Tweede: 2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013
** Derde: 2007, 2021
* Bekerwinnaar Rusland: 1
** Winnaar: 2008
** Runner-up: 2006
* VTB United League: 7
** Winnaar: 2011, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2022
** Tweede: 2008
** Derde: 2021
* EuroLeague: 1
** Winnaar: 2016
* EuroCup: 1
** Winnaar: 2012
** Runner-up: 2009
* EuroChallenge
** Runner-up: 2006
* Olympische Spelen:
** Brons: 2012
* Europees Kampioenschap:
** Brons: 2011
# Heterocoelia scutellaris

Heterocoelia scutellaris is een vliesvleugelig insect uit de familie van de platkopwespen (Bethylidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Kieffer.
# Scheefvlekplatvoetje

Het scheefvlekplatvoetje (Platycheirus peltatus) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1822 door Meigen.
# Saurimo

Saurimo (voormalig: Vila Henrique de Carvalho) is een stad in Angola en is de hoofdplaats van de provincie Lunda Sul.

## Geschiedenis

Saulimbo werd aan het eind van de 19e eeuw door de Portugese officier Henrique de Carvalho veroverd. De Portugezen vestigden hier een nieuwe plaats die ze naar de bevelhebber "Henrique de Carvalho" noemden. De plaats groeide daarna en werd in 1923 tot kleine stad (Vila) en hoofdstad van het district Lunda verheven.
Na de onafhankelijkheid van Angola in 1975 werd de Portugese naam afgeschaft en kreeg het zijn huidige naam, die teruggrijpt op de tijd voorafgaand aan de Portugese bezetting. Tijdens de Angolese burgeroorlog (1975–2002) vluchtten veel bewoners van elders naar Saurimo.

## Bestuur

In Saurimo zetelt het bestuur van de gelijknamige stadskring (Município), en van de provincie Lunda Sul, waarvan het ook de hoofdstad is. De Município heeft een oppervlakte van 23.327 km². Volgens de volkstelling van 2014 bedroeg het aantal inwoners van de município Saurimo 442.000 personen; voor 2018 werd een geschat aantal verwacht van 502.000.
De município bestaat uit de gemeenten (Comunas):
* Mona-Quimbundo
* Saurimo
* Sombo

## Sport

De voetbalclub Progresso da Lunda Sul bereikte in 2014 voor het eerst de hoogste divisie van Angola, de Girabola. Thuisbasis van de club is het Estádio Municipal das Mangueiras, met plaats voor 15.000 toeschouwers.
Nadat de provincie Lunda Sul tientallen jaren geen club in de hoogste divisie had, kan dit leiden tot een grotere bekendheid van de provincie, waarbij het provinciebestuur de club ondersteuning wil bieden.

## Economie

Nabij de stad bevindt zich de in grootte vierde diamantmijn van de wereld, de Catoca-mijn.
In Saurimo is begonnen met het woningbouwproject Nova Vida (nieuw leven). Er moeten rond de 3000 woningen voor werknemers in de diamantwinning worden gebouwd. Financiering vindt plaats door Endiama, de nationale diamantonderneming. Het dorp krijgt ook sportterreinen, scholen, bibliotheken en verdere infrastructuur. Het project ligt 10 km van het stadscentrum en 20 km van de mijn verwijderd.
De stad beschikt over een vliegveld en is knooppunt van enkele nationale wegen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Saurimo op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (pt) Catele Conceição Teresa Jeremias (2015-05). Estudo da toponímia do Município de Saurimo – Princípios para a harmonização da grafia. Universidade Nova de Lisboa.
* ↑ City population.de Geraadpleegd 18 maart 2019
* ↑ Artikel 12 december 2014 betreffend ondersteuning van Progresso de Lunda Sul in het eerste Girabola-seizoen door de provincie Geraadpleegd 18 maart 2019
* ↑ Angola em Fase de Construção (port.) Geraadpleegd 18 maart 2019
# Schausiania ecparilis

Schausiania ecparilis is een vlinder uit de familie van de houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Schaus.
# Schaarbeekse Haard

De Schaarbeekse Haard (Frans: Foyer schaerbeekois) is een sociale huisvestingsmaatschappij in de Brusselse gemeente Schaarbeek.

## Historiek

De Schaarbeekse Haard werd op 2 februari 1899 opgericht door Louis Bertrand, de toenmalige schepen van Financiën van Schaarbeek. Het was een van de eerste sociale huisvestingsmaatschappijen in Brussel. De maatschappij kende twee doelen: de bouw van eengezinswoningen voor arbeiders en de bouw van huizenblokken met woningen op meerdere verdiepingen.
Het eerste verworven stuk grond bevond zich op de hoek van de Helmetsesteenweg en de toekomstige Schaarbeekse Haardstraat. Er werd een wedstrijd georganiseerd en Henri Jacobs en Joseph Rampelberg werden als architecten gekozen. Aan de l'Olivierstraat werden in 1905 huizenblokken met meerdere verdiepingen gebouwd, ook ontworpen door Henri Jacobs.
De Schaarbeekse Haard droeg ook bij aan de totstandkoming van de tuinwijk Terdelt.

## Patrimonium

Het patrimonium van de Schaarbeekse Haard bestaat anno 2020 uit bijna 350 gebouwen in de gemeente Schaarbeek, variërend van eengezinswoningen tot grote complexen met meer dan 270 appartementen. In totaal beheert de Schaarbeekse Haard ruim 2500 woningen die sinds 1902 gebouwd zijn.
# Houzee! (Pratchett)

Hoezee! (Engels: Jingo) is het eenentwintigste boek uit de Schijfwereldreeks van de Britse fantasyschrijver Terry Pratchett. De opkomst van een voormalig verdronken eiland en de strijd om de macht daarover zijn geïnspireerd op het echte eiland Ferdinandea. De titel refereert aan houzee en de meerdere gebruiken daar.

## Externe link

* Pratchett & Schijfwereld/Discworld wiki
# Rhagio dimidiata

Rhagio dimidiata is een vliegensoort uit de familie van de snavelvliegen (Rhagionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Loew.
# Paroplapoderus tristoides

Paroplapoderus tristoides is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1924 gepubliceerd door Eduard Voss.
# Serravalle (Ala)

Serravalle is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Ala (TN).
# Vitali Ginzburg

Vitali Lazarevitsj Ginzburg (Russisch: Виталий Лазаревич Гинзбург) (Moskou, 4 oktober 1916 – aldaar, 8 november 2009) was een Russisch natuurkundige. Hij kreeg in 2003 de Nobelprijs voor de Natuurkunde, samen met Aleksej Abrikosov en Anthony Leggett "voor hun pioniersbijdrage aan de theorie van supergeleiding en superfluïditeit". Ginzburg was daarnaast een uitgesproken atheïst.

## Biografie

Ginzburg werd geboren in een Joods gezin als enig kind van ingenieur Lazar Efimovitsj Ginzburg (1863-1942) en arts Augusta Felgenauer (1886-1920). Nadat zijn moeder in 1920 aan tyfus overleed, zorgde zijn jongere zus Rosa voor de familie.
Hij studeerde in 1938 af aan de natuurkundefaculteit van de Staatsuniversiteit van Moskou. In 1940 haalde hij zijn kandidaatsdiploma en in 1942 verkreeg hij onder Igor Tamm de doctorstitel. Vanaf 1940 werkte hij aan het Lebedev Instituut. In 1950 ontwikkelde hij samen met Lev Landau een deels fenomenologische theorie over supergeleiding, die naar hen de Ginzburg-Landau theorie wordt genoemd. Verder bedacht hij een theorie over de voortplanting van elektromagnetische golven in een plasma – bijvoorbeeld in de ionosfeer – en een theorie over de oorsprong van kosmische straling. Bij biologen is hij bekend omdat hij deel uitmaakte van een groep wetenschappers die een eind maakte aan het bewind van Trofim Lysenko waardoor in de Sovjet-Unie de moderne genetica weer kon worden bestudeerd.
Ginzburg was al voor de Tweede Wereldoorlog verbonden aan het wetenschappelijk tijdschrift Uspekhi Fizicheskikh en werd in 1998 tot hoofdredacteur benoemd. Hij was ook hoofd van de Afdeling voor natuurkunde en astrofysische problemen die hij in 1968 had opgericht aan het Instituut voor Natuurkunde en Techniek van Moskou. In 1995 ontving Ginzburg de Gouden Lomonosov-medaille van de Russische Academie van Wetenschappen.

## Religie en atheïsme

Ginzburg beschouwde zichzelf als seculiere Jood. Na de val van het communisme in de Sovjet-Unie was hij actief in het Joodse leven, vooral in Rusland waar hij in het bestuur van het Russisch-Joodse Congres zat. Hij stond erom bekend antisemitisme te bestrijden en Israël te steunen. Hij was een uitgesproken atheïst, zowel onder het militant atheïstische Sovjetbewind als in het Rusland na de val van het communisme, toen religie een sterke herleving doormaakte. In de pers verdedigde hij het atheïsme tegen de klerikalen en hij schreef verschillende boeken over de vraagstukken van religie en atheïsme. Sommige groepen orthodoxe christenen veroordeelden Ginzburg hier om, en meenden dat geen enkele wetenschappelijke prijs een excuus kon vormen voor zijn aanvallen op de Russisch-Orthodoxe kerk.
Ginzburg was een van de ondertekenaars van een open brief van de leden van de Russische Academie van Wetenschappen aan president Poetin tegen de toenemende invloed van de Russische kerk op het openbare leven.
Ginzburg overleed op 8 november 2009 op 93-jarige leeftijd aan een hartstilstand.
* ↑ Vitaly Ginzburg Dies at 93; Worked on Soviet H-Bomb. The New York Times (9 november 2009).
# Hexatoma (Eriocera) bequaertiana

Hexatoma (Eriocera) bequaertiana is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Schistura sijuensis

Schistura sijuensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de bermpjes (Nemacheilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Menon.
* ↑ (en) Schistura sijuensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Schistura sijuensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Peter Dempf

Peter Dempf (Augsburg, 1959) is een Duits auteur.
Als kind las hij graag boeken van Karl May en speelde hij indiaantje met vrienden. Hij doorliep het Jakob-Fugger-Gymnasium Augsburg en ontkwam aan de door hem gehate opleiding tot bankier door het nemen van verschillende tijdelijke baantjes. Uiteindelijk voltooide hij een lerarenopleiding Duits en studeerde daarnaast ook af in sociologie en geschiedenis. Rond deze tijd begon zijn loopbaan als schrijver. Na zijn huwelijk en de geboorte van zijn eerste kind werd hij leraar aan het Albert-Weber-Gymnasium in München. Hierna brak hij door als schrijver via opdrachten van de Bayerischer Rundfunk en verschillende Duitse uitgeverijen. Vanaf 2005 is hij werkzaam als leraar geschiedenis aan het Justus von Leibig Gymnasium in Neusäß bij Augsburg. Hij schrijft tegenwoordig voor grote Duitse uitgeverijen als Lübbe, Random House, Bertelsmann en Droemer. Hij schreef fictie geïnspireerd op de Nederlandse schilder Jheronimus Bosch, 'Das Geheimnis des Hieronymus Bosch', waarin het drieluik 'de tuin der lusten' aan de basis staat van een complottheorie.
* Biblioteca Nacional de España: XX4664208
* CiNii: DA14984870
* Gemeinsame Normdatei: 120495481
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0947 4710
* Library of Congress Control Number: no2003054958
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 01107650
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0001454
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001839493
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 202311503
* Système universitaire de documentation: 083682333
* Virtual International Authority File: 845236
* WorldCat (via VIAF): 845236
# Houzeauina rakhadiae

Houzeauina rakhadiae is een mosdiertjessoort uit de familie van de Smittinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Guha & Gopikrishna.
# Resolutie 979 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 979 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 9 maart 1995 zonder stemming aangenomen door de VN-Veiligheidsraad.

## Achtergrond

Roberto Ago was een Italiaan die in 1907 werd geboren. Hij werkte voor zijn land in het internationaal recht - en doceerde ook over dat onderwerp - en vertegenwoordigde het op vele internationale conferenties. Ago was sedert 1979 rechter bij het Internationaal Gerechtshof. Hij overleed op 24 februari 1995 in Genève.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Betreurt het overlijden van rechter Roberto Ago op 24 februari.
* Merkt op dat een positie bij het Internationaal Gerechtshof is vrijgekomen voor de rest van de ambtstermijn die volgens het Statuut van het Hof moet worden ingevuld.
* Merkt op dat de datum van de verkiezingen om de positie in te vullen moet worden vastgelegd door de Veiligheidsraad.
* Beslist dat de verkiezing zal plaatsvinden op 21 juni 1995 op een vergadering van de Veiligheidsraad en een vergadering van de Algemene Vergadering tijdens diens 49$^{ste}$ sessie.

## Verwante resoluties

* Resolutie 805 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1993)
* Resolutie 951 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1994)
* Resolutie 980 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1018 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* ↑ (en) icj-cij.org - Internationaal Gerechtshof | Communiqué 95/8
Lijst · 970 · 971 · 972 · 973 · 974 · 975 · 976 · 977 · 978 · 979 · 980 · 981 · 982 · 983 · 984 · 985 · 986 · 987 · 988 · 989 · 990 · 991 · 992 · 993 · 994 · 995 · 996 · 997 · 998 · 999 · 1000 · 1001 · 1002 · 1003 · 1004 · 1005 · 1006 · 1007 · 1008 · 1009 · 1010 · 1011 · 1012 · 1013 · 1014 · 1015 · 1016 · 1017 · 1018 · 1019 · 1020 · 1021 · 1022 · 1023 · 1024 · 1025 · 1026 · 1027 · 1028 · 1029 · 1030 · 1031 · 1032 · 1033 · 1034 · 1035