OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marc'Antonio Ingegneri

Marc'Antonio Ingegneri (Verona, tussen 1545 en 1547 – Cremona, 1 juli 1592) was een Italiaans componist in de late Renaissance. Ingegneri is tegenwoordig in de eerste plaats bekend als leermeester van Monteverdi.
Ingegneri werkte aanvankelijk als kapelmeester in Verona, maar werd in 1576 benoemd tot kapelmeester in Cremona waar hij Monteverdi als een van zijn leerlingen had. Stilistisch zijn zijn composities nauw verwant aan die van Palestrina. Hij kan bij de Romeinse school van de polyfone kerkmuziek gerekend worden. Ingegneri studeerde bij Cypriano de Rore in Parma, en Vincenzo Ruffo in Verona.
Ingegneri was bevriend met de bisschop van Cremona Nicolò Sfondrato, de latere paus Gregorius XIV, die nauw betrokken was met de hervormingen van het Concilie van Trente. Dit toont zich in de muziek die net als bij Palestrina helder en simpel van stijl is. Zijn boek met 27 responsoria voor de Goede Week werd ten onrechte toegeschreven aan Palestrina en uitgegeven in deel XXVII van de verzamelde werken van Palestrina.
Ingegneri's eigen composities blijven helder en kunnen daardoor als conventioneel worden ervaren. Maar hij had veel waardering voor meer vernieuwende collegae. Hij noemt in het voorwoord van een van zijn bundels met name Cypriano de Rore. Deze ontwikkelde op volledig nieuwe wijze de hem typerende chromatiek (voor het eerst kan men spreken van madrigalismen) ten dienste van de tekstuitbeelding. Monteverdi moet via Ingegneri hiervan kennis hebben kunnen nemen en heeft dit verder ontwikkeld.
Ingegneri's composities zijn overgeleverd als 8 bundels madrigalen, 2 bundels missen (1573 en 1587), 3 bundels motetten, hymnen en andere kerkmuziek
* Bibsys: 24485
* Biblioteca Nacional de España: XX1569212
* Bibliothèque nationale de France: cb13337544d (data)
* CiNii: DA07501671
* Gemeinsame Normdatei: 119409542
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1804 5627
* Library of Congress Control Number: n87127954
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000048801
* MusicBrainz: 847cd5d6-f392-487e-8845-5719ffcb1464
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000700776
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007289582205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 134468821
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LO1V143836
* SNAC: w6gb3016
* Système universitaire de documentation: 076138836
* Virtual International Authority File: 100196245
* WorldCat (via VIAF): 100196245
# Marc's Angels

Marc's Angels was een zesdelig Nederlands televisieprogramma uit 2004 waarin wensen van verstandelijk of lichamelijk handicapten centraal stonden. De wensen werden vervuld door de drie meiden Astrid, Esther en Monique die alle drie in een rolstoel zitten. De titel van het programma, dat uitgezonden werd door de Evangelische Omroep en gepresenteerd door Marc Dik, is een knipoog naar de televisieserie Charlie's Angels, waarin drie meiden in opdracht van Charlie allerlei misdaden oplossen. Naast het vervullen van wensen is het programma er ook op gericht om vooroordelen, onwetendheid en bureaucratie te laten zien, die de integratie van gehandicapten vaak belemmert.
Het idee voor de serie ontstond naar aanleiding van het jongerenprogramma Jong. Hierin kwamen regelmatig jongeren aan het woord die een chronische ziekte of een handicap hadden. Door dit programma kwam presentator Marc Dik in aanraking met de Algemene Nederlandse Gehandicapten Organisatie. In gesprekken met deze organisatie werd het idee voor het programma geboren. Voor financiering van het programma klopte de ANGO aan bij de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind.

## Externe link

* Officiële site
# Marino Marini (beeldhouwer)

Marino Marini (Pistoia, 27 februari 1901 – Viareggio, 6 augustus 1980) was een Italiaanse beeldhouwer. Hij geldt als een van de bekendste Italiaanse beeldhouwers van de moderne tijd.

## Levensloop

Hij begon zijn studie in 1917 aan de Accademia di Belle Arti in Florence. Alhoewel hij ook schilderde en tekende, was beeldhouwen toch zijn voornaamste kunstuiting. Hij werd in zijn werk vooral beïnvloed door de beeldhouwer Arturo Martini. Van 1929 tot 1940 was Marini de opvolger van Martini als hoogleraar aan de Scuola d'Arte di Villa Reale in Monza bij Milaan. Gedurende deze jaren reisde hij veelvuldig naar Parijs, waar hij onder andere kennis maakte met Massimo Campigli, Giorgio de Chirico en Alberto Magnelli.
In 1935 won hij de Quadriennale di Roma en in 1936 verhuisde Marini naar Zwitserland, waar hij in Zürich en Bazel de beeldhouwers Alberto Giacometti, Germaine Richier en Fritz Wotruba veelvuldig trof. In 1940 volgde zijn benoeming tot hoogleraar beeldhouwkunst aan de Accademia di Belle Arti di Brera in Milaan. Daar vestigde hij zich ook in 1946.
Zijn deelname aan een expositie in New York in 1950 leidde tot ontmoetingen met kunstenaars als Hans Arp, Max Beckmann, Alexander Calder, Lyonel Feininger en Jacques Lipchitz. In Europa bezocht hij de beeldhouwer Henry Moore te Londen en stelde werken tentoon in Hamburg en München. Hij werd uitgenodigd voor de documenta 1 in 1955 en III in 1964 in Kassel.

## Zijn werk

Marino Marini werd geïnspireerd door de archaïsche periode in Griekenland en door de vormgeving van de Etruskische kunst. De motieven vrouwelijk naakt, portretbustes en ruiters te paard zijn de centrale thema's van Marini's werk. Zijn werk werd in de loop der jaren steeds abstracter.
Zijn werken bevinden zich in alle grote musea en beeldenparken, alsmede in vele steden in de openbare ruimte, in de gehele wereld. Werk van Marino Marini is in Nederland o.a. te zien in:
* Museum de Fundatie, Zwolle
* Kröller-Müller Museum
* Marinipark te Den Haag

### Angelo della città

Marini is vooral bekend geworden door zijn beeld "Angelo della Città" (1948), dat zich bevindt in Venetië in de Peggy Guggenheim Collection, en wel op het terras van het Palazzo Venier dei Leoni: een recht gestileerd paard met een gedrongen, naakte ruiter die vijf ledematen uitstrekt.

### Il Grande Miracolo

Het beeld "Il Grande Miracolo" (1953) maakt deel uit van de Internationale Beelden Collectie in Rotterdam. De commissie van aankoop zag het beeld destijds bij een overzichtstentoonstelling in 1955 in Museum Boijmans Van Beuningen en plaatste het beeld als autonoom kunstwerk. Pas later, in 1958, werd het beeld onderdeel van een herdenkingsmonument op de locatie Pleinweg/Mijnsherenlaan.

### Miracolo

In het Beeldenpark van de Pinakotheken München bevindt zich het werk Miracolo van 1959/1960 (ingang Neue Pinakothek). Dit werk staat ook bij het Kunsthaus Zürich in de Zwitserse stad Zürich.

## Fotogalerij

* Il Grande Miracolo (1953) van Marino Marini in Rotterdam
* Paard en ruiter (1959) in Den Haag
* Miracolo (1959/60) in München
* Der Schrei (1963) in Berlijn
# Mariënwerder Poort

De Mariënwerder Poort (Pools: Brama Kwidzyńska en Duits: Marienwerder Tor) is een stadspoort in de Poolse stad Prabuty (Duits: Riesenburg). De gotische poort is een voorbeeld van baksteengotiek en staat op deze plek sinds het begin van de 14e eeuw. De poort maakte onderdeel uit van de stadsmuur van Prabuty, welke verbonden was met het Kruisvaarderskasteel van Prabuty.De stad beschikte over meerdere stadspoorten, de Mariënwerder Poort is de enige die behouden is gebleven. De Mariënwerder Poort bestaat uit drie verdiepingen.
# Mariënstede

Mariënstede is een kasteel in de tot de West-Vlaamse gemeente Moorslede behorende plaats Dadizele, gelegen aan de Remi-Dewittestraat 6.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk stond hier een middeleeuwse waterburcht, zetel van de heren van Dadizele. Vanaf 1478 was het bezit van de heren van Komen. Vanaf ongeveer 1500 tot einde 18e eeuw was het in handen van de familie de Croix. Het huidige kasteel is in de 19e eeuw gebouwd, maar het werd tijdens de Eerste Wereldoorlog zwaar beschadigd. Vervolgens werd het noordelijke gedeelte afgebroken en het overige deel werd hersteld. Markies de Bouillé was de laatste adellijke bewoner. In 1953 verkocht hij het aan het Bisdom Brugge. Het werd een retraitehuis, Maria Assumpta genaamd. Het complex werd uitgebreid, onder meer met een kapel. De moestuin werd omgevormd tot rosarium.
In 1985 werd het domein door het Bisdom Brugge in erfpacht gegeven aan de nieuwe vzw Mariënstede, die er dagbesteding en wonen zal aanbieden voor volwassenen met een beperking. In 2021 werd het domein eigendom van de vzw Mariënstede.

## Gebouw

Het betreft een omgracht kasteel met een U-vormige vleugel uit de 19e eeuw, die mogelijk een oudere kern bezit. Het huidige uiterlijk hiervan is ontstaan in 1885, na een restauratie. In 1955 werd aan de achterzijde een uitbreiding met binnentuin gerealiseerd.
Het 19e-eeuwse gedeelte is een dubbelhuis dat geflankeerd wordt door twee voorgeplaatste hoektorens.
Naast het kasteel is er een hovenierswoning, een conciërgewoning met een torentje en koetshuis (Het Torreke) en een orangerie.
Het park is mogelijk in het eerste kwart van de 19e eeuw aangelegd in Engelse landschapsstijl. Er zijn twee dreven, er is ook een vijver en een ijskelder. In het park vindt men vele soorten loofbomen.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Marc Camps

Marc Camps is een personage uit de Belgische televisieserie Matroesjka's dat wordt gespeeld door Marc Van Eeghem.
Marc Camps was een lid van de bende van Ray Van Mechelen. Hij is gescheiden en heeft een dochter, Cathy. Marc Camps staat bekend als een rustig persoon die veel contacten legt met andere vrouwenhandelaars. Zo verkocht hij prostituées aan de Nederlander Evert van Praag, maar die verkoop liep uit de hand. Aan het einde van seizoen 1 werd Camps gearresteerd en veroordeeld tot 6 maanden effectief voor valsheid in geschrifte en 6 maanden voorwaardelijk voor bendevorming.
# Marc Chavannes

Marc Eugène Chavannes ('s-Gravenhage, 20 september 1946 – Chiang Mai, 10 januari 2024) was een Nederlands journalist en publicist.

## Loopbaan

Chavannes groeide op in Den Haag. Hij studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden en journalistiek aan de Columbia-universiteit in New York. Hij werkte als journalist, correspondent, blogger en politiek columnist bij NRC Handelsblad. Chavannes begon bij deze krant als medewerker van het Cultureel Supplement en was vervolgens chef van het Zaterdags Bijvoegsel, politiek verslaggever in Den Haag en correspondent in Londen, Parijs en Washington, chef van de nieuwsredactie en adjunct- en plaatsvervangend hoofdredacteur. Chavannes verliet de hoofdredactie van NRC Handelsblad omdat hij niet goed overweg kon met de toenmalige hoofdredacteur Ben Knapen.
Chavannes gaf politiek commentaar bij de NOS en andere omroepen. Hij schreef diverse boeken over politiek-maatschappelijke onderwerpen. Hij was met name deskundig op het gebied van de Nederlandse politiek, Frankrijk en de Verenigde Staten.
Chavannes was van 2006 tot 2012 tevens hoogleraar journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij werd in deze functie opgevolgd door Jeroen Smit.
Eind 2015 werd Chavannes correspondent voor de website De Correspondent.
Chavannes overleed onverwacht op 10 januari 2024 op 77-jarige leeftijd in Noord-Thailand.
Hij was zoon van Johanna Coba Blom en mr. ir. Louis Boedy Chavannes; hij was daarmee een tantezegger van hofdame Harriet Blom. Hij was tussen 1972 en 1996 getrouwd met kunsthistorica Claudine Chavannes-Mazel.

## Werk (keuze)

* Frankrijk achter de schermen: de stille revolutie van een trotse natie, 2004
* Op de as van goed en kwaad: Amerika achter de schermen, 2006
* Niemand regeert: de privatisering van de Nederlandse politiek, 2009

## Prijzen

* 1988: Prijs voor de Dagbladjournalistiek
* 2004: Anne Vondelingprijs
* 2020: Anne Vondelingprijs

## Externe link

* Werken, Koninklijke Bibliotheek (Nederland)
* Marc Chavannes hoogleraar Journalistiek, Rijksuniversiteit Groningen, 12 april 2005
Noot
* 1 2 Wijnberg, Rob, Marc Chavannes wordt correspondent en nestor bij De Correspondent. De Correspondent (28 september 2015).
* ↑ Riemersma, Greta, Interview met Marc Chavannes, de beste hoofdredacteur die NRC nooit had, Vrij Nederland (26 maart 2013). Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* ↑ Voormalig NRC-journalist Marc Chavannes overleden, NRC, 10 januari 2024. Gearchiveerd op 17 januari 2024.
* ↑ Overlijdensbericht, NRC (20 januari 2024).
* ↑ Burgerlijke Stand, geboortebericht. De Nederlander (25 september 1946). Geraadpleegd op 21 juni 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Weduwe J.C. Blom, Familieberichten: bericht van overlijden Louis Boedy Chavannes. NRC Handelsblad (2 april 1990). Geraadpleegd op 21 juni 2024 – via delpher.nl.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: chav007
* Gemeinsame Normdatei: 140978410
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7889 5706
* Library of Congress Control Number: n95035023
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07106205X
* Parlement.com: vi0t8c57wcz1
* Virtual International Authority File: 11551713
* WorldCat (via VIAF): 11551713
# Mark van den Akker

Mark van den Akker (Waddinxveen, 4 april 1966) is een Nederlandse radio-dj.

## Begin

Van den Akker begon zijn carrière als diskjockey in 1990 in Leeuwarden, bij de lokale zender Radio Mercurius. Hier presenteerde hij in eerste instantie een jongerenprogramma; later kreeg hij zijn eigen programma, getiteld Oorsmeer. In 1993 solliciteerde hij bij de VARA voor het programma VARA's Ochtendhumeur, waarbij hij - samen met Hubert Mol en Gerry Jungen - bij de laatste drie kandidaten eindigde. Gerry Jungen zou uiteindelijk het programma gaan presenteren, maar de VARA wilde zowel Mol als Van den Akker niet kwijt en bood hen aan om op Radio 3 een nachtprogramma te presenteren. Dit resulteerde in oktober 1993 in het programma Mol of Mark, waarmee zowel Mol als Van den Akker hun debuut maakten op de landelijke radio. Van den Akker zou in totaal 4,5 jaar bij Radio 3 werken en presenteerde daar verder nog programma's als Pyjama FM en Geen idee.

## Radio 538 en Yorin FM

In 1998 maakte Van den Akker de overstap naar Radio 538, waar hij, opnieuw in de nacht, twee jaar lang zijn programma Mark in the Dark zou maken, samen met sidekick Jan 'Tante Jannie' Prins. Om persoonlijke redenen stopte hij in 2000 tijdelijk met radio maken. Het zou tot juni 2004 duren voordat Van den Akker weer op de landelijke radio te beluisteren was (in de tussentijd presenteerde hij nog wel een programma bij de lokale Omroep Hilversum): dit keer op Yorin FM, waar hij tussen 0:00 en 2:00 - wederom - Mark in the Dark presenteerde. Hoewel dit programma relatief gezien goed beluisterd werd en mocht rekenen op een trouwe schare luisteraars, besloot Yorin FM uiteindelijk dat het programma niet bij het station paste en op 14 september 2005 maakte Van den Akker zijn laatste uitzending op Yorin FM.

## KXradio

Na zijn vertrek bij Yorin FM werkte Van den Akker in 2006 kort voor KXradio, waar hij na twee uitzendingen stopte met zijn programma. In juni 2007 keerde hij weer terug bij KXradio en presenteerde daar twee programma's: Mark in the Dark en D' Onderste Boven. Op 16 juni 2009 maakte hij vanwege persoonlijke redenen zijn laatste uitzending bij KXradio.

## Serious Request

In 2011 en 2012 was Mark een van de 3 DJ's die in het Glazen Huis in Emmeloord werd opgesloten ten behoeve van de actie 3FM Serious Request, lokale editie Noordoostpolder.

## Radio Benelux Hilversum

Mark van den Akker was vanaf eind januari 2021 te horen op Radio Benelux Hilversum, elke maandagavond van 22:00 tot 24:00 uur met het programma Mark in the Dark. Op 9 oktober 2023 maakte hij zijn laatste uitzending bij Radio Benelux.
* ↑ Column Gerry Jungen, DiejongenvanJungen, datum onbekend
* ↑ Mark van den Akker stopt bij Yorin FM, RadioFreak.nl, 16 augustus 2005
* ↑ Mark van den Akker stopt bij KXradio, www.radio.nl, 22 augustus 2006
* ↑ Mark van den Akker stopt met radio maken, www.radio.nl, 25 juni 2009
* ↑ Redactie, Mark van den Akker terug op de radio. Spreekbuis.nl (24 januari 2021). Gearchiveerd op 11 september 2023. Geraadpleegd op 23 maart 2021.
# Mark van de Veerdonk

Mark van de Veerdonk (Heeswijk, 1959) is een Nederlands cabaretier.
Van de Veerdonk studeerde sociale geografie in Utrecht, was lid van de Vereniging van Utrechtse Geografie Studenten en studeerde af in 1985.
In 1987 won hij de Persoonlijkheidsprijs en werd hij tweede op het cabaretfestival Cameretten. In 1991 won hij zowel de jury- als publieksprijs op het Leids Cabaret Festival. Andere toevoegingen op zijn erelijst betreffen een nominatie voor de Annie M.G. Schmidtprijs in 1993 voor zijn liedje Wim en de Werftheaterprijs te Utrecht in 1988.
Van de Veerdonk was te zien op festivals als Lowlands en Humorologie te België. Voor Omroep Brabant radio presenteerde hij van 2000 tot 2009 wekelijks een column. Hij verzorgde optredens voor de Nederlandse gemeenschap in onder meer New York, Saoudi-Arabië en Dubai, Luxemburg, Peking en Shanghai.
Buiten zijn theatershows is de cabaretier actief als gastspreker.

## Shows

* 1987 - 1988 Natte Voeten
* 1990 - 1991 Blond Elastiek Plus
* 1992 - 1993 De Schaduw van een Pygmee
* 1994 - 1995 Odysseus op Kostschool
* 1996 - 1997 Boem Beng Kabam!
* 1998 - 1999 ja Daag!
* 2000 - 2001 Knurft
* 2001 Oudejaarsconference Omroep Brabant TV
* 2002 - 2003 Hoe ik Pudding ruik
* 2004 - 2006 En de Wereld is Vierkant
* 2006 - 2007 Lui oog gezocht
* 2008 - 2010 Ranjaneurose
* 2010 - 2011 Tolaat de Vlogodre Kiwjt
* 2012 - 2013 Weltebarsten
* 2014 - 2016 Tof!
* 2016 - 2017 KaasKleum
* 2019 - 2020 Geen viking
* 2023 - 2024 Podiumbeest ontsnapt!

## Boeken

* Straatprijs valt in Slabroek! - Radio-columns van cabaretier Mark van de Veerdonk, uitg. Esstede, Heeswijk-Dinther, 2003, ISBN 90-75142-52-8
* Once upon a time in the mest; verzamelde krantencolumns, uitg. De Winter media groep, Uden, 2011, ISBN 978-90-805-8840-0

## Externe link

* Website Mark van de Veerdonk

## DVD

* 't Hele zwikkie 2008
* Goed Snik 2014
* ↑ http://www.markvandeveerdonk.nl/tondekort.pdf. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ http://oss.kliknieuws.nl/nieuws/76598/mark-van-veerdonk-stopt-met-radiocolumn
* ↑ https://www.omroepbrabant.nl/?news/1127661033/Laatste+column+Mark+van+de+Veerdonk.aspx
* ↑ http://www.pietjebella.nl/biografie-mark-van-de-veerdonk.html
* ↑ http://www.markvandeveerdonk.nl/levensloop.php. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ Nieuwe show tof is wat het zegt, www.markvanderveerdonk.nl, geraadpleegd 8 mei 2015
* ↑ www.markvanderveerdonk.nl, geraadpleegd 28 januari 2017
# Edwin Goldman

Edwin Goldman kan verwijzen naar:
* Edwin Goldman (filmproducent), Nederlands filmproducent
* Edwin Franko Goldman, Amerikaans componist en oprichter van de American Bandmasters Association
* Edwin Goldmann, Duits chirurg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Edwin Goldman en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Markt (Geertruidenberg)

De Markt in Geertruidenberg is onderdeel van het beschermd stadsgezicht in deze vestingplaats. Rondom de markt staan koopmanshuizen met ervoor de leilinden. De aanwezige 18e-eeuwse pompen waren vroeger ontmoetingsplaatsen waar het stadsnieuws verteld werd.
Aan de Markt zijn verschillende monumentale panden gelegen, zoals het stadhuis, De Roos, Het Weeshuys, de Hoofdwacht en de Geertruidskerk.

## Foto's

* stadhuis
* Museum de Roos
* Weeshuys
* hoofdwacht
* Zicht op de markt met Geertruidskerk
# Marres kerrichi

Marres kerrichi is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Steffan.
# Margo Dadi

Margo Dadi kan verwijzen naar:
* Margo Dadi (Tumi Jajar), een plaats in Indonesië
* Margo Dadi (Semendawai Suku III), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Margo Dadi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marokkaans honkbalteam

Het Marokkaans honkbalteam is het nationale honkbalteam van Marokko. Het team vertegenwoordigt Marokko tijdens internationale wedstrijden. Het Marokkaans honkbalteam hoort bij de Afrikaanse Honkbal & Softbal Associatie (AHSA).
# Mariene ecoregio Marshalleilanden

De Mariene ecoregio Marshalleilanden (153) (Engels: Marshall Islands marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het centrale deel van de Grote Oceaan in de Mariene provincie Marshall-, Gilbert- en Ellice-eilanden (38) in het Marien rijk Oostelijke Indo-Pacific. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Marshalleilanden.
In het zuiden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Gilbert- en Ellice-eilanden (154) en in het zuidwesten aan de mariene ecoregio Oostelijke Carolinen (124).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het centrale deel van de Grote Oceaan rond de eilandengroep van de Marshalleilanden. Het gebied strekt zich uit van de wateren rond Wake in het noorden, de atol Enewetak in het westen en de atol Namorik in het zuiden.
Door het gebied stroomt de Pacifische Noordequatoriale stroom, onderdeel van de Noord-Pacifische gyre.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.
# Mariene ecoregio Manning-Hawkesbury

De Mariene ecoregio Manning-Hawkesbury (203) (Engels: Manning-Hawkesbury marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het zuidwesten van de Grote Oceaan in de Mariene provincie Oost-Centraal Australisch Plat (55) in het Marien rijk Gematigd Australazië. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Manning River en de Hawkesbury.
In het noorden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Tweed-Moreton (202), in het noordoosten aan de mariene ecoregio Lord Howe-eiland en Norfolk (151) en in het zuiden aan de mariene ecoregio Cape Howe (204).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het zuidwesten van de Grote Oceaan voor de oostkust van Australië. Het gebied ligt in de Tasmanzee en strekt zich uit van ten zuiden de plaats Toormina tot de stad Wollongong en omvat onder andere de wateren Port Stephens, Tuggerah Lake, Broken Bay, Port Jackson en Botany Bay.
Door het gebied stroomt de Oost-Australische stroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van gematigde temperaturen.