OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paris sous les bombes

Paris sous les bombes is het derde album van de Franse groep Suprême NTM, uitgebracht in 1995 door Epic Records. Van het album werden 250.000 exemplaren verkocht. Het album is geproduceerd door Sully Sefil en NTM, en wordt door veel rapfans bestempeld als classic.

## Track listing

* Intro
* Plus jamais ça (Kool Shen / Joey Starr / Lucien) - 4:46
* Tout n'est pas si facile (Kool Shen / Joey Starr / DJ Clyde) - 4:50
* Come again (Pour que ça sonne funk) (Joey Starr / DJ Clyde / DJ Spank) - 4:05
* Qu'est-ce qu'on attend ? (Kool Shen / Joey Starr / LG Experience) - 4:11
* Nouvelle école (Kool Shen) - 4:02
* Le Rêve (Kool Shen/ AL.X / DJ Clyde) - 4:17
* Old Skool (Kool Shen / Joey Starr / Badreak / AL.X / DJ Clyde / DJ Max) - 3:05
* Intro (Paris sous les bombes) (Kool Shen) - 0:41
* Paris sous les bombes (Kool Shen / Joey Starr / Lucien) - 4:18
* Pass pass le join (Kool Shen / Joey Starr / Badreak / AL.X / LG Experience) - 4:08
* Qui paiera les dégâts ?, (DJ Clyde remix) (Kool Shen / Beatnuts) - 4:29
* Sista B. (skit) - 0:40
* Est-ce la vie ou moi (Kool Shen / Joey Starr / DJ Clyde) - 5:23
* La Fièvre (Kool Shen / Joey Starr / DJ Clyde) - 4:05
* Popopop !!, freestyle (Kool Shen / Joey Starr / Badreak / AL.X / Solo) - 3:58
* Outro - 2:15
* Come Again 2 (remix, Bonus track) - 3:43
* Saint Denis Style, (Affirmative Action remix) met Nas, Bonus track - 4:04

## Line-up

* Kool Shen - Rapper
* Joey Starr - Rapper

## Clips

Van de volgende albumnummers verscheen een videoclip:
* Tout n'est pas si facile
* Qu'est-ce qu'on attend
* La Fièvre
# Parophonus girardi

Parophonus girardi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Lecordier.
# Parophonus gojebensis

Parophonus gojebensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Clarke.
# Parthenocarp

Parthenocarp is in de botanie en de tuinbouw de benaming voor fruit dat zich ontwikkelt zonder dat er bevruchting heeft plaatsgevonden, het fruit is daarom zaadloos. Parthenogenese komt soms als mutatie voor in de natuur, wat een gebrek is, omdat de plant zich niet langer generatief kan voortplanten.
"Parthenocarp" betekent letterlijk maagdelijk fruit; Het woord is afgeleid van het Griekse parthenos wat maagd betekent.
In de tuinbouw worden sommige planten zodanig veredeld dat ze parthenocarp worden. Er hoeft dan niet voor bestuiving gezorgd te worden en de vruchten bevatten geen of weinig zaden, wat een voordeel is voor verdere verwerking. Voorbeelden zijn augurken, komkommers, druiven, vijgen en bananen. Bij sommige geïmporteerde gewassen is de natuurlijke bestuiver niet mee geïmporteerd en wordt om die reden een parthenocarp ras geteeld.
# Pediobius magnicornis

Pediobius magnicornis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Hansson.
# Pediobius milii

Pediobius milii is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Risbec.
# Pediobius minimus

Pediobius minimus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Delucchi.
# Patricia Steur

Patricia Steur (Beverwijk, 1948) is een Nederlandse fotografe.

## Levensloop
### Vroege jaren

Steur werd geboren in het Rode Kruis ziekenhuis te Beverwijk en woonde toen in Driehuis. Kort daarna verhuisde zij met haar gezin naar Den Haag. Haar vader was een Hagenees en haar moeder had Indische en Ierse roots. Haar interesse in fotografie lijkt te zijn geërfd van haar overgrootvader, die in Zuid-Afrika fotografeerde rond 1870.

### Carrière

Steur verhuisde rond 1976 naar Amsterdam en werkte drie jaar bij een fotograaf voordat ze zichzelf als autodidact ontwikkelde. Ze begon haar carrière in de muziekwereld en specialiseerde zich in het fotograferen van mensen met een rauw randje. In de jaren '70 werkte Steur samen met Claude Vanheye, een toonaangevende Nederlandse fotograaf in de internationale popscene.
Steur heeft een unieke band met Nieuw-Zeeland en de Maoricultuur. Ze heeft de traditie van Maori-tatoeages gedocumenteerd en een fotoverslag van haar reis door Nieuw-Zeeland gepubliceerd in haar boek Dedicated by Blood.

### Persoonlijk leven

Patricia Steur was getrouwd met de Nederlandse schrijver E.H. Roelfzema tot zijn overlijden in 2010. Na zijn overlijden kreeg ze een relatie met Theo Maijenburg.

## Onderscheidingen en erkenning

Steur heeft prijzen gewonnen, zoals The Coastal Arts League in 2009 en de Grote Paul-prijs in 2005. Ze ontving een koninklijke onderscheiding tijdens de lintjesregen van 2019.
# Passandra sagena

Passandra sagena is een keversoort uit de familie Passandridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Lefkovitch.
# Patharia

Patharia is een nagar panchayat (plaats) in het district Damoh van de Indiase staat Madhya Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 17.182 mensen in Patharia, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 66%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Pawsonaster

Pawsonaster is een geslacht van zeesterren uit de familie Goniasteridae.

## Soort

* Pawsonaster parvus (Perrier, 1881)
# Paul De Mesmaeker

Paul De Mesmaeker (8 september 1963) is een gewezen Belgische voetballer. Hij kwam uit voor clubs als RWDM en KV Mechelen en was vooral succesvol in de jaren 80.
De Mesmaeker was een kleine, technische en aanvallend ingestelde speler. Met KV Mechelen won hij de landstitel, de Beker van België, de Europacup II en de Europese Supercup.

## Carrière
### RWDM

Paul De Mesmaeker maakte in 1982 de overstap van de jeugd naar het eerste elftal van RWDM. De kleine, snelle linkerflankaanvaller kwam er terecht in het elftal van trainer Jean Dockx. Zijn competitiedebuut vond plaats op 21 augustus 1982. De Mesmaeker mocht toen in derby tegen RSC Anderlecht invallen voor Franky Van der Elst. Vanaf dan kreeg hij ook regelmatig een basisplaats bij RWDM.
In 1984 degradeerde RWDM naar Tweede Klasse. De Mesmaeker was een belangrijke pion in het team van speler-trainer Philippe Garot en had met 10 doelpunten een belangrijk aandeel in de terugkeer naar Eerste Klasse. In 1986 liet het in financiële moeilijkheden verkerende RWDM de 23-jarige aanvaller vertrekken naar KV Mechelen.

### KV Mechelen

De Mesmaeker was overigens niet de enige speler die RWDM inruilde voor Malinois. Ook Alain De Nil, net als De Mesmaeker een kleine, snelle technicus, verhuisde naar het team van de Nederlander Aad de Mos. De twee vinnige spelers kregen aanvankelijk veel speelkansen, maar moesten in de topperiode van Mechelen vooral tevreden zijn met een plaats op de bank. In de finale van de Europacup II, waarin Mechelen Ajax met 1-0 versloeg, mocht De Mesmaeker na een uur invallen voor Pascal De Wilde.
Begin jaren 90 miste De Mesmaeker veel wedstrijden door een opeenstapeling van blessures. Heel wat sterkhouders waren inmiddels vertrokken en Mechelen kon geen prijs meer in de wacht slepen. De Mesmaeker vond zijn oude niveau niet terug en vertrok in 1994 naar derdeklasser Cappellen FC. Nadien speelde hij een reeks lager nog voor Liedekerke FC, SK Lombeek en de fusieclub SK Lombeek-Liedekerke.

## Nationale ploeg

In 1987 speelde Paul De Mesmaeker zijn eerste en enige interland voor de Rode Duivels. Op 11 november 1987 mocht hij van bondscoach Guy Thys tijdens de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Luxemburg in de basis starten. België won overtuigend met 3-0, De Mesmaeker speelde de volledige wedstrijd.

## Erelijst
### KV Mechelen

* Europacup II
    1988
# Paul De Knop

Paul De Knop (Antwerpen, 12 november 1954 – Jette, 4 augustus 2022) was gewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit Brussel. Van 2008 tot 2016 was hij rector van deze universiteit.

## Biografie

De Knop studeerde aan het Koninklijk Atheneum Antwerpen en behaalde de graden van licentiaat Lichamelijke Opvoeding en licentiaat Vrijetijdsagogiek aan de VUB. Aanvullend behaalde hij een Master’s Degree in the Sociology of Sport & Sports Management aan de University of Leicester. Hij promoveerde tot doctor in de Lichamelijke Opvoeding aan de VUB.
Tot 2008 was hij ook bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg en voorzitter van de Raad van het Gemeenschapsonderwijs (2002-2008). Van 2004 tot september 2008 was hij decaan van de faculteit Lichamelijke Opvoeding en Kinesitherapie van de VUB, en adjunct-kabinetschef van de Vlaamse minister van Sport Bert Anciaux.
De Knop doceerde sportsociologie en sportbeleid. Zijn onderzoeksbelangstelling ging in het bijzonder uit naar de kwaliteitszorg en het beleid (management en sociologie) binnen de sport.
Op 9 mei 2008 werd hij verkozen tot rector van de Vrije Universiteit Brussel voor de periode 2008-2012. Hij volgde in deze functie professor Benjamin Van Camp op. Onder zijn rectoraat startte de VUB de uitwerking van hun Algemeen Strategisch Plan. In zijn functie als rector was hij ook van 1 oktober 2009 tot 30 september 2010 de voorzitter van het Vlaamse Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek. Hij was voorzitter van de VLIR tussen 2013 en 2015. Vanaf oktober 2015 tot aan zijn dood was hij voorzitter van het Vlaams Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (FWO). In september 2016 werd hij als rector van de VUB opgevolgd door Caroline Pauwels. Voor zijn prestaties als rector en zijn inzet werd De Knop in 2022 benoemd tot ‘Ererector van de Vrije Universiteit Brussel’.
De Knop overleed op 4 augustus 2022 aan de gevolgen van melanoomkanker.

## Prijzen

* In 1992 ontving hij de Piet Theysprijs voor het wetenschappelijk onderzoek inzake jeugdsport en jeugdsportpromotie van het Ministerie Vlaamse Gemeenschap.
* In 1996 volgde een trofee “Bijzondere verdiensten voor de universitaire sport” van de Vlaamse Universitaire Sportfederatie.
* De Leadership Award van de Sports Tourism International Council werd hem in 1998 toegekend.
* In 2004 was hij de laureaat van de SportManagement Excellence Award van de European Association for SportManagement
* In 2005 was hij de winnaar van de Best Practice Award in Sport and Recreation Management 2005, uitgereikt door The Institute of Sport and Recreation Management.
* In 2013 kreeg hij een eredoctoraat voor algemene verdienste van de Universiteit Antwerpen
* ↑ Voormalig VUB-rector Paul De Knop op 67-jarige leeftijd overleden. Het Nieuwsblad.
* ↑ ROUWBERICHT Paul de Knop. www.gielis-veremans.be. Geraadpleegd op 10 augustus 2022.
* ↑ CV Paul De Knop, pauldeknop.be
# Penelope Milford

Penelope Milford (Saint Louis, 25 maart 1948) is een Amerikaans actrice. Zij werd in 1979 genomineerd voor een Academy Award voor haar bijrol als Viola 'Vi' Munson in het oorlogsdrama Coming Home.
Milfords officiële filmdebuut was dat in Maidstone uit 1970. Hierin was ze niettemin niet aanwezig als actrice, maar als figurant. Vier jaar later volgde haar eerste van ruim tien filmrollen, als Evelyn Moore in de misdaadthriller Man on a Swing. Milfords jongere broer Richard Kim Milford was eveneens in verschillende films te zien. Hij overleed in 1988 op 37-jarige leeftijd aan hartfalen.

## Filmografie

*Exclusief vier televisiefilms
* Night of the Lawyers (1997)
* Henry: Portrait of a Serial Killer, Part 2 (1996)
* Normal Life (1996)
* Miss Missouri (1990)
* Cold Justice (1989)
* Heathers (1989)
* The Golden Seal (1983)
* Blood Link (1982)
* Endless Love (1981)
* Take This Job and Shove It (1981)
* The Last Word (1980)
* Coming Home (1978)
* Valentino (1977)
* Man on a Swing (1974)
* Maidstone (1970)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7365 9800
* Library of Congress Control Number: no92009165
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0049187
* Virtual International Authority File: 51879155
* WorldCat (via VIAF): 51879155
# Penelope (Texas)

Penelope is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Hill County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 211. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 234, een stijging van 23 (10,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,6 km², geheel bestaande uit land. Penelope ligt op ongeveer 184 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Penelope.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Penelope op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Paziella atlantis

Paziella atlantis is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Clench & Farfante.
# Paul Poels

Paul Poels (1 mei 1944) is een voormalige Belgische atleet, die was gespecialiseerd in de sprint. Hij nam eenmaal deel aan de Europese kampioenschappen en veroverde op twee onderdelen twaalf Belgische titels.

## Biografie

Poels veroverde in 1963 zijn eerste Belgische titel alle categorieën op de 100 m. Het volgende jaar realiseerde hij de dubbel met ook een titel op de 200 m. Tot 1970 zou hij op beide afstanden zes titels veroveren, waarvan vijfmaal de dubbel 100 en 200 m.
Poels nam in 1969 deel aan de Europese kampioenschappen. Hij werd met een tijd van 11,0 s uitgeschakeld in de reeksen van de 100 m. Hij verbeterde dat jaar ook het Belgisch record op de 200 m tot 21,0.

### Clubs

Poels was aangesloten bij SC Anderlecht en verhuisde in 1966 naar DC Leuven.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 100 m | 1963, 1964, 1966, 1967, 1969, 1970 |
| 200 m | 1964, 1965, 1966, 1967, 1969, 1970 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,4 s (ex-NR) | 3 juni 1963 | Berchem |
| 200 m | 21,0 s (ex-NR) | 20 juli 1969 | Madrid |

## Palmares
### 100 m

* 1963: 1 BK AC - 10,9 s
* 1964: 1 BK AC – 10,8 s
* 1966: 1 BK AC – 10,4 s (NR)
* 1967: 1 BK AC – 10,8 s
* 1969: 1 BK AC – 10,6 s
* 1969: 7e in reeks EK in Athene – 11,0 s
* 1970: 1 BK AC – 10,4 s (NR)

### 200 m

* 1964: 1 BK AC – 21,8 s
* 1965: 1 BK AC – 21,7 s
* 1966: 1 BK AC – 21,4 s
* 1967: 1 BK AC – 21,4 s
* 1969: 1 BK AC – 21,4 s
* 1970: 1 BK AC – 21,5 s
* Redactie AW (1969) Belgische recordlijst per 1-4-1969 De Atletiekwereld nr. 6: KNAU
* Redactie AW (1969) Belgische deelnemers te Athene De Atletiekwereld nr. 17: KNAU
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989

#### Externe links

* Kampioenen van DCLA
* De rijke geschiedenis van DCLA
# Pedinopa ochracea

Pedinopa ochracea is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1970.
# Paul Preuss (klimmer)

Paul Preuss (Altaussee, 1886 - 1913) was een Oostenrijkse klimmer die bekendheid verwierf door een aantal gedurfde vrije en solobeklimmingen van moeilijke rotsformaties. Het is vooral zijn stijl en klimethiek die Preuss ook nu nog bekend maakt in vooral de oostelijke Alpen, waar hij zijn grootste successen behaalde. Hij wordt door Reinhold Messner als groot voorbeeld aangehaald.

## Biografie

Preuss werd geboren in een Joodse familie en bekeerde zich in 1909 tot het protestants christendom. Hij studeerde biologie in Wenen en in Munchen en doctoreerde in de plantenfysiologie.

## Klimmer

Als jongen werd Preuss aangetrokken door een beklimming op de Trisselwand, nabij Aussee. Na de route wekenlang bestudeerd te hebben, beklom hij hem solo: zijn eerste avontuur in de bergen.
Hij volbracht meer dan 1200 beklimmingen in de oostelijke Alpen waaronder een solobeklimming van de westwand van de Totenkirchl in de Wilder Kaiser, de noordoostwand van de Crozzen di Brenta en een traverse van de Kleine Zinne, daarbij alle vier de routes beklimmend die er op dat moment bestonden in de tijdspanne van één dag. In het bekende massief van de Drei Zinnen in de Dolomieten is de populaire top de Preussturm naar hem vernoemd.
Vanaf de zomers van 1912-1913 maakte hij ook beklimmingen in de westelijke Alpen. Onder leiding van de Engelse ijsklimmer Oscar Eckenstein leerde hij de kunst van het klimmen op sneeuw en ijs, waarna hij onder andere de Brenva-flank van de Mont Blanc beklom en de traverse van de Grandes Jorasses via de Hirondelles-graat.
Een jaar voor zijn dood publiceerde Preuss verschillende artikels waarin hij zijn uitzonderlijke klimethiek verklaarde. In een tijd waar moeilijkheden vaak enkel door middel van artificieel klimmen overkomen konden worden, verklaarde Preuss dat dit niet "echt" klimmen was. In zijn filosofie was er pas sprake van een beklimming als er geen haken werden gebruikt en enkel de kunde en ervaring van de klimmer de route tot een goed einde brachten. Haken mochten enkel gebruikt worden als er zich plotseling een gevaarlijke situatie voordeed. Tijdgenoten als Hans Dülfer vonden dat het gebruik van haken was toegelaten indien het de mogelijkheid gaf om routes te volbrengen die anders onbeklimbaar zouden blijven, een filosofie die na de Eerste Wereldoorlog door de meeste klimmers werd aanvaard.
Preuss - klimmend op vlastouw en lederen schoenen - was zijn tijd ver vooruit, maar helaas overleefde Preuss zijn eigen puristische ideeën niet erg lang. Een val van 300 meter in oktober 1913 tijdens een solobeklimming op de noordkant van de Mandlwand maakte een einde aan het korte leven van deze uitzonderlijke klimmer.
* ↑ Mark Sebille, Paul Preuss, Klim-en bergsportmagazine, KBF Vlaanderen, april 2019, p.54-55
# Pedioplanis

Pedioplanis is een geslacht van hagedissen uit de familie echte hagedissen (Lacertidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Leopold Fitzinger in 1843. De soorten behoorden lange tijd tot het geslacht Lacerta, waardoor de oude namen in de literatuur nog worden gebruikt. Er zijn dertien soorten, waarvan er twee pas in 2012 wetenschappelijk zijn beschreven.

## Levenswijze

De hagedissen worden zandhagedissen genoemd, ze leven op de bodem in droge omgevingen en kunnen zeer snel rennen. Het zijn smalle hagedissen met een lange staart en lange tenen. De vrouwtjes zetten eieren af op de bodem.

## Verspreiding en habitat

De soorten komen voor in delen van zuidelijk Afrika en leven in de landen Angola, Botswana, Lesotho, Namibië en Zuid-Afrika. Veel soorten zijn endemisch en komen slechts in een enkel land voor. De habitat verschilt enigszins per soort, de hagedissen komen voor in scrubland, savannes, graslanden en woestijnen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan drie soorten een beschermingsstatus toegewezen. De soorten worden beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC).

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Pedioplanis benguelensis | Bocage, 1867 | Angola, Namibië |
| Pedioplanis breviceps | Sternfeld, 1911 | Namibië |
| Pedioplanis burchelli | Duméril & Bibron, 1839 | Lesotho, Zuid-Afrika |
| Pedioplanis gaerdesi | Mertens, 1954 | Namibië |
| Pedioplanis haackei | Conradie, Measey, Branch & Tolley, 2012 | Angola |
| Pedioplanis huntleyi | Conradie, Measey, Branch & Tolley, 2012 | Angola |
| Pedioplanis husabensis | Berger-Dell’Mour & Mayer, 1989 | Namibië |
| Pedioplanis inornata | Roux, 1907 | Namibië, Zuid-Afrika |
| Pedioplanis laticeps | Smith, 1849 | Namibië, Zuid-Afrika |
| Pedioplanis lineoocellata | Duméril & Bibron, 1839 | Botswana, Namibië, Zuid-Afrika |
| Pedioplanis namaquensis | Duméril & Bibron, 1839 | Botswana, Namibië, Zuid-Afrika |
| Pedioplanis rubens | Mertens, 1954 | Namibië |
| Pedioplanis undata | Smith, 1838 | Namibië, Zuid-Afrika |

## Bronvermelding

Referenties
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Pedioplanis.
* 1 2 International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Pedioplanis - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Pedioplanis - Website Geconsulteerd 1 april 2019
Acanthodactylus · Adolfus · Algyroides · Anatololacerta · Apathya · Archaeolacerta · Atlantolacerta · Australolacerta · Congolacerta · Dalmatolacerta · Darevskia · Dinarolacerta · Eremias · Gallotia · Gastropholis · Heliobolus · Hellenolacerta · Holaspis · Iberolacerta · Ichnotropis · Iranolacerta · Lacerta · Latastia · Meroles · Mesalina · Nucras · Omanosaura · Ophisops · Parvilacerta · Pedioplanis · Philochortus · Phoenicolacerta · Podarcis · Poromera · Psammodromus · Pseuderemias · Scelarcis · Takydromus · Teira · Timon · Tropidosaura · Vhembelacerta · Zootoca
# Pauwies

Pauwies kan verwijzen naar:
* Alagoasmesbekpauwies
* Kleine mesbekpauwies
* Mesbekpauwies
* Salvins mesbekpauwies
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pauwies en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Penningkruid

Penningkruid (Lysimachia nummularia) is een kruipende, groenblijvende, vaste plant, die behoort tot het geslacht wederik (Lysimachia). De soortaanduiding nummularia stamt van het Latijnse nummulus, dat "muntje" betekent. Penningkruid is een plant van natte tot vochtige grond langs slootkanten, graslanden en loofbossen. De soort komt van nature voor in Europa, maar is nu bijna over de hele wereld verspreid.
De plant wordt 10-60 cm hoog en heeft kruipende of aan de top opstijgende, gevleugelde stengels. De vier vleugels zijn tot 0,7 mm breed. De plant vermeerdert zich vegetatief doordat de kruipende stengels op de knopen wortels vormen. De 2,5 cm grote bladeren zijn rond, eirond tot elliptisch met een stompe bladtop. Op de bladeren zitten rode klierpuntjes, die als het blad tegen het licht gehouden wordt met een loep goed te zien zijn.
De plant bloeit van juni tot augustus met gele, 1,5-3 cm grote bloemen op dikke bloemstelen. De kelkslippen zijn eirond tot hartvormig en de meeldraden zijn aan de voet iets vergroeid. Het vruchtbeginsel is bovenstandig.
De vrucht is een doosvrucht.

## Medicinaal gebruik

De bladeren werden vroeger gebruikt bij de behandeling van wonden. De vroegmoderne Nederlandse arts en botanicus Herman Boerhaave (1668 – 1738) beval het gebruik van zowel gedroogde bladeren als poeder voor behandeling van scheurbuik en bloedingen aan.

## Namen in andere talen

De namen in andere talen kunnen vaak eenvoudig worden opgezocht met de interwiki-links.
* Duits: Pfennig-Gilbweiderich, Pfennigkraut
* Engels: Moneywort, Creeping Jenny
* Frans: Trapissante, Lysimaque nummulaire