OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Watermolen van Casteren

De Watermolen van Casteren of Casterense Watermolen was een watermolen op de Groote Beerze ten noorden van Bladel en ten zuidwesten van Casteren in de omgeving van buurtschap Het Bosch, vroeger Wolfswinkelse Hoeve geheten. Deze watermolen werd in 1215 aan de Priorij van Postel geschonken.
Voordien behoorde de molen toe aan het allodium dat een zekere Jan van Bladel van de Hertog van Brabant in leen had. De schenking werd dan ook verricht door hertog Hendrik I van Brabant. Ook de nabijgelegen Vorselse Molen was eigendom van deze priorij. De Hapertse Watermolen, de dichtstbijzijnde watermolen, was daarentegen in handen van de Abdij van Tongerlo, aangezien deze aan de andere kant stond van de Groote Beerze.
Deze watermolen stond aan de Bladelse kant van de rivier, maar een watermolen staat altijd op of over een riviertje. Zowel de sluis, het waterrad en de vloed lagen aan weerszijden van de grens, waardoor gezegd kan worden dat de molen zowel in Bladel als in Casteren stond. In 1825 werd toestemming gegeven om op de locatie van de watermolen een watervluchtmolen te bouwen. Een jaar later werd de watermolen verwoest door een brand; er werd in 1827 een houten watervluchtmolen voor herbouwd op exact dezelfde locatie. In 1845 verdween ook deze molen door een brand, en werd er twee jaar later de Molen van Wolfswinkel, een stenen watervluchtmolen, voor terug gebouwd. Ook deze keer weer op dezelfde locatie. Regelmatig worden deze twee molens als één en dezelfde molen beschouwd, aangezien beide op dezelfde locatie stonden.
# Edificio Telefonica

Het Telefónicagebouw (Edificio Telefónica) is een wolkenkrabber in Madrid.
Het gebouw staat aan de Gran Vía en is de hoofdzetel van de Telefónica-groep. Het gebouw is 89,30 meter hoog, verdeeld over 15 verdiepingen met hoog plafond. Sinds kort zijn de laagste verdiepingen ingericht als de hoofdwinkel van Telefónica (Telefonica Flagship Store).

## Geschiedenis

Het gebouw werd ontworpen in 1923 door de architect Ignacio de Cárdenas Pastor, die destijds in dienst was als hoofdontwerper van de toenmalige ambtelijke dienst van de Spaanse staatstelefoniemaatschappij CTNE, tegenwoordig Telefónica. Tot de bouw werd besloten in 1926 en het gebouw kwam drie jaar later gereed.
Tot 1953 was het gebouw het hoogste van Madrid. In dat jaar kwam het 117 meter hoge Españagebouw (Edificio España) op Plaza de España gereed. Momenteel is het Telefónicagebouw het op 15 na hoogste gebouw van de stad.
# Confuciustempel van Kaohsiung

De Confuciustempel van Kaohsiung is een ter nagedachtenis aan Confucius opgerichte tempel in de Taiwanese stad Kaohsiung. Het is de grootste confuciustempel (167 m²) van het land.

## Geschiedenis

De oorspronkelijke tempel werd opgericht in 1684, tijdens de regeerperiode van keizer Kangxi. Tijdens de Japanse heerschappij (1895-1945) raakte het complex in verval.
In 1976 werd een nieuwe tempel geopend op de noordwestelijke hoek van de Lotusvijver. Het ontwerp van die tempel was gebaseerd op de architectuur van de Song-dynastie en de confuciustempel van Qufu in China.
* 1 2 (en) Confucius Temple. lonelyplanet.com. Gearchiveerd op 18 oktober 2022. Geraadpleegd op 18-10-2022.
* ↑ (en) Kaohsiung Confucius Temple. rtaiwanr.com. Gearchiveerd op 18 oktober 2022. Geraadpleegd op 18-10-2022.
# Enrique Estrada

Enrique Estrada Reynoso (Moyahua, 15 juli 1889 - Mexico-Stad, 3 november 1942) was een Mexicaans militair en politicus.
Bij het uitbreken van de Mexicaanse Revolutie sloot hij zich aan bij Francisco I. Madero, en hij streed aan de zijde van Pánfilo Natera tegen de dictatuur van Victoriano Huerta en hij klom op tot generaal. Na de overwinning van de constitutionalisten werd hij gouverneur van zijn thuisstaat Zacatecas en na 1920 minister van defensie.
Estrada was echter niet zo radicaal als de meeste andere regerende politici, en hij probeerde de belangen van rijke landeigenaren te verdedigen. Toen Adolfo de la Huerta in opstand kwam tegen de regering sloot Estrada zich dan ook bij de opstand aan. Estrada had het bevel over het westelijke front van de opstandelingen, in Zacatecas en Jalisco. De delahuertistas werden echter verslagen en Estrada werd naar de Verenigde Staten verbannen. In 1926 werd hij gearresteerd in Californië, wegens het voorbereiden van een staatsgreep. hij werd tot 21 maanden gevangenisstraf veroordeeld.
Onder het presidentschap van Lázaro Cárdenas kreeg hij amnestie en keerde hij terug naar Mexico. Hij diende als afgevaardigde en senator, voordat hij in 1942 overleed. Hij is begraven in het mausoleum van illustere mannen op La Bufa, een heuvel even buiten Zacatecas. Zijn geboorteplaats Moyahua is naar hem Moyahua de Estrada genoemd.
* Library of Congress Control Number: n2019044929
* Virtual International Authority File: 9129156565738323500003
* WorldCat (via VIAF): 9129156565738323500003
# Julian Hellmann

Julian Hellmann (Melle, 20 december 1990) is een Duits wielrenner.

## Carrière

In 2017 behaalde Hellmann zijn eerste UCI-zege: na in de derde etappe van de Ronde van Senegal al tweede te zijn geworden, won hij de vijfde etappe met een voorsprong van twee seconden op Maher Hasnaoui. In 2018 won hij de derde etappe in de Ronde van Rwanda.

## Overwinningen
### 2017

    5e etappe Ronde van Senegal

### 2018

    3e en 5e etappe Ronde van Rwanda

## Ploegen

* 2011 – Team Heizomat
* 2012 – Team Eddy Merckx-Indeland
* 2013 – Team Quantec-Indeland
* 2016 – Massi-Kuwait Cycling Project (vanaf 15-10)
* (en) Profiel op ProCyclingStats
# NGC 39

NGC 39 (ook wel PGC 852, UGC 114, MCG 5-1-52, ZWG 499.76 of IRAS00096+3046) is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Andromeda.
NGC 39 werd op 2 november 1790 ontdekt door de Duits-Britse astronoom Wilhelm Herschel.
# Gümüşhacıköy (district)

Gümüşhacıköy is een Turks district in de provincie Amasya en telt 25.632 inwoners (2007). Het district heeft een oppervlakte van 654,3 km². Hoofdplaats is Gümüşhacıköy.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 31.239 | 29.795 | 25.632 |
# Lijst van burgemeesters van de Politieke Partij Radikalen

Dit is een (mogelijk incomplete) lijst van burgemeesters van de Politieke Partij Radikalen. Het betreft politici die burgemeester zijn (geweest) in een Nederlandse gemeente, terwijl ze ook lid waren van de Politieke Partij Radikalen.
| Burgemeester | Gemeente | Provincie | Periode | Opmerkingen |
| Jacques Tonnaer | Schinveld | Limburg Limburg | 1967-1975 | stapte in 1968 over van de KVP naar de PPR |
| Jacques Tonnaer | Sittard | Limburg Limburg | 1975-1997 | werd geen lid van GroenLinks |
| Leonard Hermans | Culemborg | Gelderland Gelderland | 1967-1982 | eerst KVP, vanaf ca. 1973 PPR, later onafhankelijk |
| Hans van Welsenis | Abcoude | Utrecht (provincie) Utrecht | 1975-1980 | stapte rond 1978 over naar de PvdA |
| Ronald Bandell | Moordrecht | Zuid-Holland Zuid-Holland | 1977-1987 | werd geen lid van GroenLinks |
| Ronald Bandell | Krimpen aan de Lek (wnd) | Zuid-Holland Zuid-Holland | 1982-1985 | werd geen lid van GroenLinks |
| Ronald Bandell | Papendrecht | Zuid-Holland Zuid-Holland | 1987-1995 | werd geen lid van GroenLinks |
| Henk Waltmans | Landsmeer | Noord-Holland Noord-Holland | 1984-1994 | werd geen lid van GroenLinks |
# De Blokken

De Blokken kan verwijzen naar:
* De Blokken (Baflo), een villaboerderij nabij Baflo
* De Blokken (landgoed), een landgoed bij Baarle-Hertog
* De Blokken (Friesland), een woonkern in Súdwest-Fryslân
* De Blokken (bos), een bosgebied bij Remmerden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Blokken en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De Bloemenstal

De Bloemenstal was een Nederlands televisieprogramma gepresenteerd door Winston Gerschtanowitz en Nicolette van Dam. De Bloemenstal verving in 2008 samen met Wie is de Chef? het programma RTL Boulevard, dat met zomerstop was. Het programma is in de jaren nadien verschillende keren herhaald.
Gerschtanowitz en Van Dam vragen Nederlanders naar het verhaal achter een boeketje bloemen.

## Presentatie

* Winston Gerschtanowitz (2008)
* Nicolette van Dam (2008)
# De Eendracht (Alkmaar)

De Eendracht is een in 1771 gebouwde poldermolen in de Noord-Hollandse stad Alkmaar. Het is een ronde stenen molen van het type grondzeiler met een Oudhollands wiekenkruis. De Eendracht is de laatst overgebleven stenen poldermolen in Noord-Holland. Hij bemaalde tot 1931 de polder; daarna werd deze taak overgenomen door het elektrisch gemaal naast de molen.
De Eendrachtsmolen is nooit bewoond geweest. De molenaarswoning, die kort na de buitengebruiksstelling van de molen afbrandde, bevond zich naast de molen. In de loop der jaren is de polder grotendeels bebouwd, en de molen bevindt zich nu aan de rand van de woonwijk Bergerhof.
Na jarenlange stilstand is de Eendrachtsmolen in de jaren zeventig van de 20e eeuw draaivaardig gemaakt. In 2000 is hij maalvaardig gerestaureerd. Daartoe zijn de waterlopen weer hersteld en is een houten scheprad in de molen geplaatst. De molen is te bezoeken wanneer hij draait.
Strijkmolens: Strijkmolen B · Strijkmolen C · Strijkmolen D · Strijkmolen E · Ambachtsmolen · Strijkmolen I · Strijkmolen K · Strijkmolen L
Poldermolens: Bosmolen · Hargermolen · Groetermolen · De Grebmolen · Slootgaardmolen · Poldermolen Waarland · Molen D / Oosterdel · Molen A · Sluismolen · Damlandermolen · Philisteinse Molen · Wimmenumer Molen · Geestmolen · Robonsbosmolen · De Viaan · De Eendracht
Korenmolens: De Groot · Kijkduin (Schoorl) · 't Roode Hert - De Gouden Engel - De Otter (Oterleek)
Molenstichting Alkmaar
# David Crane

David Crane kan verwijzen naar:
* David Crane (schrijver)
* David Crane (programmeur)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van David Crane en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# David Miller (zanger)

David Miller (14 april 1973) is een Amerikaanse tenor en zanger bij Il Divo.
Hij is geboren in San Diego maar groeide op in Littleton, Colorado, en studeerde in 1991 af aan de Heritage High School.
Op school speelde hij al in musicals, zoals the Rooster in Annie en Noah in Two by Two. Later studeerde hij met onderscheiding af aan de Oberlin Conservatory of Music met diploma's in Vocal Performance en Opera Theatre.
Hij speelde reeds rollen in opera's zoals:
* Des Grieux in Manon,
* Romeo in Romeo en Julia,
* Alfredo in La traviata en
* Tamino in Die Zauberflöte met de Pacific Opera.
Op 6 mei 1998 trad hij op, samen met andere operazangers, voor toenmalig president Bill Clinton in het Witte Huis.
In 2000 maakte hij zijn debuut met de Australische Opera aan het Teatro alla Scala in Milaan, als Tony in West Side Story, dit met groot succes en uitstekende recensies. Zijn rol als Rodolfo (2002) in Giacomo Puccini's La bohème wordt door velen gezien als zijn beste werk. Dit theaterstuk, bewerkt door Baz Luhrmann, moderniseerde de opera, in een poging om een jonger publiek naar Broadway te halen.
In december 2003 werd hij lid van Il Divo, samen met Urs Bühler (Zwitserland), Sébastien Izambard (Frankrijk) en Carlos Marín (Spanje).
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4138 0557
* Library of Congress Control Number: no95029940
* MusicBrainz: 1ad2518a-31af-4112-8302-21edafa8fc1f
* Virtual International Authority File: 51273258
* WorldCat (via VIAF): 51273258
# David Miller (filosoof)

David W. Miller (19 augustus 1942) is een filosoof en vooraanstaand exponent van het kritisch rationalisme. Hij is docent aan de Filosofie-faculteit van de Universiteit van Warwick in Coventry, Verenigd Koninkrijk. In 1964 ging hij Logica en de Wetenschappelijke Methode studeren aan de London School of Economics. Kort daarna, werd hij een van Karl Poppers onderzoeksassistenten. In een serie van papers in de jaren zeventig, ontdekten Miller en nog wat andere personen fouten in Poppers formele definitie van verisimilitude, hiervoor een aspect dat meestal genegeerd was van Poppers theorie. In de twee opvolgende decennia werd hierover veel geschreven, inclusief enkele papers van Miller, om te onderzoeken of Poppers benadering terug rechtgezet kon worden.
Millers Critical Rationalism: A Restatement and Defence (1994) is een poging om een benadering van de wetenschappelijke kennis welke geïdentificeerd kan worden met Popper uiteen te zetten, te verdedigen en uit te breiden. Een centrale, maar 'niet echt originele' these is dat redelijkheid niet afhankelijk is van goede redenen maar zelfs beter af is zonder hen, zeker als deze onverkrijgbaar en nutteloos zijn.
# De Heul

De Heul kan verwijzen naar:
* een oud woord voor duiker; zie Duiker (waterbouwkunde)
* De Heul (Houten), een buurtschap in de Nederlandse gemeente Houten
* De Heul (Rivier), een voormalig riviertje in Alphen aan den Rijn
* De Heul (Oostzaan), een buurtschap in de Nederlandse gemeente Oostzaan
* Westlandse naam voor Kwintsheul
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Heul en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De grote knoeiboel

De grote knoeiboel is het 99ste stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.

## Verhaal

De experimenten van professor Gobelijn moeten toch eens ooit verkeerd aflopen. Feitelijk was het zijn bedoeling om alle mensen te veranderen in zeer verstandige superwezens. Maar hij maakt er een grote knoeiboel van. Het op zichzelf uitgeprobeerde resultaat is catastrofaal. En hij had nog wel zo veel vloeistof ervan gebrouwen. Wanneer Filiberke dan ook nog eens alle vloeistof weggiet in de riolen, is het hek helemaal van de dam. Een ramp, alle mensen veranderen in vreemde wezens.
Gelukkig wordt er na een tijd de oplossing gevonden in een omslag bij Professor Gobelijn thuis. Het tegenmiddel blijkt ajuin te zijn. Nadat iedereen ajuinen heeft gegeten, is iedereen terug normaal geworden.
# De grote loebas en het blondje

De grote loebas en het blondje is het drieeëndertigste stripalbum uit de stripreeks Jeremiah. Het album is geschreven en getekend door Hermann Huppen. Van dit album verschenen tot nu toe een druk, bij uitgeverij Dupuis in de collectie Spotlight, in 2014.

## Inhoud

In dit verhaal komen oude tegenstanders van Jeremiah en Kurdy weer om de hoek kijken. In de eerste plaats is dit Stonebridge maar er is nog een veel geniepiger vijand op de achtergrond. Op een ochtend ontdekt Jeremiah dat Kurdy is verdwenen. Hij is ontvoerd door drie mannen. Zelf wordt Jeremiah belaagd door een blondje. Ze probeert hem te verleiden en stuurt Karl haar lijfwacht, om Jeremiah te contacteren. Jeremiah, op een vreemde manier geholpen door Karl, gaat op zoek naar zijn vriend Kurdy.
* ↑ stripinfo.be. Gearchiveerd op 22 november 2018.
# De bronzen kabouter

De bronzen kabouter is een stripverhaal uit de reeks van Jerom. Het hoort bij de "Groene Reeks (De gouden stuntman)" en de eerste druk is van 1964.

## Locaties

* Huis van tante Sidonia, park van baron Nobeljon (met huis en kasteel), stamkroeg van de stropers

## Personages

* Jerom, tante Sidonia, notaris, stropers, mijnheer Nemrodin, vrienden van mijnheer Nemrodin, postbode, Tinnelinus, personeel van mijnheer Nemrodin

## Het verhaal

Er komt een notaris langs bij tante Sidonia en Jerom. Hij vertelt dat baron Nobeljon is overleden en hij was een dierenvriend. Jerom en tante Sidonia worden in het testament aangewezen om op het landgoed te passen, tot er een erfgenaam gevonden is. De baron neemt tante Sidonia en Jerom mee naar het park en laat het huis zien waar ze kunnen wonen. Verderop in het park staat een groot kasteel. De notaris waarschuwt nog voor een standbeeld van een bronzen kabouter, dit standbeeld zou 's nachts in het park rondspoken. Jerom gaat als boswachter het bos in en komt in aanraking met de dieren en enkele stropers. Hij kan voorkomen dat de dieren worden gevangen of geschoten, maar kan niet voorkomen dat de stropers er vandoor gaan. Jerom ziet de bronzen kabouter in het bos en denkt dat hij heeft gedroomd. Als tante Sidonia dit hoort, besluit ze dat Jerom niet meer mag eten vlak voor hij gaat slapen.
Ondanks het dieet, blijft Jerom de bronzen kabouter zien en hij besluit hem te helpen. Opnieuw kan hij de dieren redden. Dan komt er een brief; er is een erfgenaam gevonden en Jerom en tante Sidonia maken het kasteel klaar voor zijn komst. Mijnheer Nemrodin hoort over de stropers en vertelt dat hij ook niet van zulke mensen houdt. Hij stuurt Jerom en tante Sidonia op verlof. Maar dan blijkt dat mijnheer Nemrodin en zijn vrienden een drijfjacht organiseren. De bronzen kabouter beschermt de dieren en mijnheer Nemrodin wil wraak. Hij spant samen met de stropers en ze proberen de kabouter 's nachts te pakken te krijgen. Jerom en de kabouter kunnen de stropers verslaan, maar mijnheer Nemrodin probeert met dynamiet de bronzen kabouter te vernietigen. Dan wordt hij bedreigd door een everzwijn en de kabouter redt zijn leven. Hierdoor komt de kabouter te laat terug op zijn standbeeld en verdwijnt hierdoor. Mijnheer Nemrodin is echter verandert door de gebeurtenis en wordt een dierenvriend. Het offer van de kabouter is niet voor niks geweest en tante Sidonia en Jerom keren terug naar huis.
# De brug in Villeneuve-la-Garenne

De brug in Villeneuve-la-Garenne (Frans: Le pont de Villeneuve-la-Garenne) is een schilderij van Alfred Sisley, dat als een van zijn meesterwerken geldt. Sinds 1964 maakt het deel uit van de collectie van het Metropolitan Museum of Art in New York.

## Voorstelling

Op 20 augustus 1844 werden twee hangbruggen over de Seine in gebruik genomen die het Île Saint-Denis verbonden met Villeneuve-la-Garenne in het westen en met Saint-Denis in het oosten. Deze bruggen maakten deel uit van een groter project, de aanleg van een rondweg om Parijs. Beide bruggen bestaan niet meer, in 1905 werden ze vervangen.
Bruggen konden als symbool van de moderne tijd rekenen op de belangstelling van de impressionisten. Alle bekende impressionistische meesters hebben een aantal schilderijen van bruggen op hun naam staan. Sisley schilderde de brug in Villeneuve-la-Garenne tweemaal, vanuit verschillende gezichtspunten. Het tweede exemplaar bevindt zich in het Fogg Museum in Cambridge (Massachusetts).
De brug in Villeneuve-la-Garenne vertoont veel kenmerken van het vroege impressionisme. Zo gebruikte Sisley overwegend lichte kleuren en plaatste hij contrasterende kleuren naast elkaar in korte penseelstreken, waarmee hij de weerspiegeling van het licht in het water wilde over te brengen. Waar andere impressionisten zoals Monet hun werken zo vlak mogelijk maakten, bleef Sisley de traditionele dieptewerking trouw, zoals hier aan de brug te zien is.

## Herkomst

* 24 augustus 1872: Sisley verkoopt het werk aan de Parijse kunsthandelaar Durand-Ruel voor 200 frank.
* 15 april 1873: voor 360 frank verkocht aan de bariton en verzamelaar Jean-Baptiste Faure in Parijs.
* 1919: Faure's schoondochter, mevrouw Louis Maurice Faure, verkoopt het werk aan Durand-Ruel en Georges Petit.
* 1919: verkocht aan Alfred Bergaud, Parijs.
* 1920: verkocht aan Gérard Frères, Parijs voor 37.200 frank.
* 1930: in bezit van Fernand Bouisson, Parijs.
* 1957: in bezit van Henry Ittleson Jr. en zijn echtgenote, New York.
* 1964: geschonken aan het Metropolitan Museum of Art.

## Afbeelding

* oude ansichtkaart van de hangbrug

## Literatuur

* Charles S. Moffett (1985). Impressionist and Post-Impressionist Paintings in The Metropolitan Museum of Art, New York: Metropolitan Museum of Art p. 152
* Anne Dayez, Michel Hoog & Charles S. Moffett (1975). Impressionism: A Centenary Exhibition. New York: Metropolitan Museum of Art p. 201
# Davis Cup 1972

In 1972 werd het toernooi om de Davis Cup voor de 61e keer gehouden. De Davis Cup is het meest prestigieuze tennistoernooi voor landen dat sinds 1900 elk jaar wordt georganiseerd.
De Verenigde Staten won voor de 24e keer de Davis Cup door in de finale Roemenië met 3-2 te verslaan.
Vanaf dit jaar is de regerend kampioen niet meer geplaatst voor de finale, maar moet het van start in een regionale zone. De deelnemende landen strijden in de verschillende regionale zones tegen elkaar. De winnaar van elke zone plaatst zich voor het interzonaal toernooi. De winnaar van dat toernooi wint de Davis Cup.

## Interzonaal Toernooi

| halve finale 4-7 augustus | halve finale 4-7 augustus | finale 13-15 oktober | finale 13-15 oktober |
| Roemenië | 4 |
| Australië | 1 | | |
| | | Roemenië | 2 |
| | | Verenigde Staten | 3 |
| Spanje | 2 |
| Verenigde Staten | 3 |

## België

België speelde in de Europese zone.
| datum | tegenstander | uitslag | locatie | groep | ronde | winst/verlies |
| 07-05-1972 | Tsjecho-Slowakije | 2-3 | thuis | EUR | 1e ronde | v |
België werd al in de eerste ronde uitgeschakeld.

## Nederland

Nederland speelde in de Europese zone.
| datum | tegenstander | uitslag | locatie | groep | ronde | winst/verlies |
| 22-05-1972 | Italië | 1-4 | uit | EUR | kwartfinale | v |
| 07-05-1972 | Noorwegen | 5-0 | thuis | EUR | 1e ronde | w |
Nederland bereikte de kwartfinale van de Europese zone.
| niveau 1 | niveau 2 | niveau 3 | niveau 4 | niveau 5 |

## Externe link

* Officiële site Davis Cup
Algemeen · Opzet · Finales · Winnaars België · Nederland · Aruba · Nederlandse Antillen
1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2021 · 2022 · 2023 · 2024
# De wereld in kaart

De wereld in kaart is een Nederlandstalige, Duitstalige en Engelstalige atlas van C.J. Schüler. Het boek is in 2010 uitgegeven door Éditions Place des Victoires en heeft 383 pagina's. In de atlas staan oude kaarten van de Royal Geographical Society met bijschriften.

## Hoofdstukken

* Terra Antiqua: Cartografie voor 1492
* Nieuw Gevonden Land, 1492-1569
* De Gouden Eeuw van de Nederlandse Cartografie, 1569-1672
* Wetenschap en Handel, 1672-1820
* Het tijdperk van het Britse Rijk, 1820-1914