OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zonder titel (Rein Jelle Terpstra)

Op de blinde zuidelijke zijgevel van flat Groeneveen in Amsterdam-Zuidoost is een titelloos artistiek kunstwerk te zien. Het wordt zowel omschreven als Schotels, Spiegels, maar ook als monument.
Kunstenaar Rein Jelle Terpstra was/is gefascineerd door het gebruik van pailletten, versierselen aangebracht op kleding binnen welke cultuur dan ook. Het beeld is dan ook deels een verwijzing naar de multiculturele samenleving in Amsterdam-Zuidoost. Hij vertaalde de pailletten naar een soort spiegels op de blinde zuidelijke gevelwand van flat Groeneveen. Kijkend naar het beeld dat hoog in de gevel is aangebracht zie je in de weerkaatsing de omgeving met flats, parken, eigenlijk het complete landschap terug. Een andere functie van de paillette, amulet, zou de omgeving moeten vrijwaren van (verder) ongeluk.
Groeneveen was namelijk samen met Klein Kruitberg een flat, die getroffen werd door de Bijlmerramp. De kunstenaar wilde er niet rechtstreeks naar verwijzen, maar verpakte het in ruimere zin. Het heeft een tweeledige werking. Het haalt de omgeving binnen, maar weerkaatst die ook naar buiten. Anderen vonden het een verwijzing naar de vele schotelantennes, die hier ten tijde van kabeltelevisie te zien waren.
Volgens de site van de kunstenaar bestaat het kunstwerk uit achtendertig roestvaststalen schalen waarop hier en daar zwarte folie waarop zelf beelden zijn aangebracht. Het kwam tot stand met steun voor het Amsterdamse Fonds voor de Kunst en woningcorporatie Patrimonium, dat opging in Rochdale.
* Machteld Leij voor Rein Jelle Terpstra: Monument van pailletten (geraadpleegd 10 september 2024) legt verband met Bijlmerramp
* Buitenkunst Amsterdam (geraadpleegd 10 september 2024) weerspreekt dat
* Historische Vereniging Amsterdam over Groeneveen (geraadpleegd 10 september 2024)
# Zonder titel (Tom Postma)

Op een pleintje in de Hercules Seghersstraat in Amsterdam-Zuid, De Pijp staat een titelloos artistiek kunstwerk .
Het is een beeld uit 1982 van de kunstenaar Tom Postma. Hij maakte het beeld ter herinnering aan de melkfabriek (Melkfabriek Holland, Milko) die hier stond aan de Eerste Jan Steenstraat 10-38. Deze werd rond 1980 gesloopt om plaats te maken voor sociale woningbouw in dit geval van architect Rob Ouëndag. De Hercules Seghersstraat werd vanaf 1980 tot 1983 ingericht en bestond voordien niet; ze kreeg haar naam op 8 oktober 1980 een vernoeming naar schilder Hercules Seghers). Postma gaf in 2020 desgevraagd door Het Parool op dat hij het werk de titel No use crying over spilt milk had gegeven. Dit is niet te herleiden tot het werk dat er staat. Bij onderzoek door kunstenaar en dezelfde krant bleek dat er oorspronkelijk een tweedelig werk stond. Het overgebleven deel bestaat uit een (haast) 2D-weergave van een melkfles met dop. Het is drie meter hoog en bestaat uit een betonplaat waarop geglazuurde tegeltjes zijn gezet en het staat op een sokkel. Oorspronkelijk was naast die fles ook een liggende fles te zien; die fles melk stroomde leeg in een bassin. De kunstenaar, die het werk in 2020 als jeugdzonde zag, was het werk eigenlijk vergeten en wist niet dat het verplaatst was van een binnenterrein naar het pleintje en ook niet dat een deel verdwenen is. Kunstwacht Amsterdam vermeldt dat het in 1996 verplaatst zou zijn. Er heeft rond die periode een herinrichting plaatsgevonden waarbij tevens speeltoestellen van Aldo van Eyck zijn verdwenen. Kunstwacht Amsterdam maakte in 2020 nog melding van rode tegeltjes (karnemelkdop); het beeld dat bleef staan heeft alleen een blauwe dop (melkdop) op een witte fles.
Tom Postma brak met het beeldkunstenaarschap in 1998, na een jarenlange samenwerking met Alexander Schabracq. Samen waren ze verantwoordelijk voor het groene straatmeubilair langs het Damrak en de Kunstwerken op de Nieuwmarkt. Hij verzorgt sindsdien interieurs, privé dan wel van internationale instellingen, zoals musea.
* Het Parool, 6 juli 2020, rubriek blikvangers, verzorgd door Jan Pieter Ekker
* Kunstwacht Amsterdam, beheerder kunst in de openbare ruimte
* Tom Postma Design
# ZAK

ZAK, pseudoniem van Jacques Moeraert (Gent, 4 mei 1948), is een Belgisch cartoonist.
Moeraert was in eerste instantie boekhouder maar besloot hier op vijfentwintigjarige leeftijd mee te stoppen en cartoons te gaan tekenen. ZAK publiceerde voor het eerst in het weekblad De Zwijger, samen met zijn vriend Quirit. Later verscheen zijn werk ook in De Morgen, de Volkskrant, De Limburger, De Groene Amsterdammer en De Tijd. Tevens brengt hij ieder jaar een ZAK-agenda uit.
ZAK was in 2001 de eerste Belg die de Nederlandse Inktspotprijs won.
Hij staat bekend om zijn ironische stijl.

## Uitgaven

* Pech onderweg (2001)
* Het mobiele leven (2003)
* Burengerucht (2005)
* Blut (2009)
* Café 't Wereldje (2011)
* Jaarlijkse ZAK-agenda

## Prijzen

* Royale Belge Prijs (1999)
* Arkprijs van het Vrije Woord (2000)
* Inktspotprijs (2001)
* BeNe-prijs (2003-2008)
* Winnaar PCB-prijs beste perscartoon België (1999-2003-2016)
# Zes Bodhibomentempel

Zes Bodhibomentempel of Liu Rongtempel is een zeer oude boeddhistische tempel. Het werd gebouwd in 537, ten tijde van de Liang-dynastie in Guangzhou, Guangdong, zuidelijk China.
Veel Chinese wezen worden hier door buitenlandse ouders in de armen ontvangen en voor het Guanyinbeeld gezegend.

## Geschiedenis

De tempel van de zes bodhibomen heette eerst Baozhuangyantempel. Tijdens de Noordelijke Song-dynastie schreef de auteur Su Shi de inscriptie Liu Rong (zes bodhibomen), omdat hij deze bij de tempel zag. Sindsdien heet de tempel zo.
De tempel is meerdere malen verwoest door vuur en daarna weer herbouwd.
# Zimmeriana spinicauda

Zimmeriana spinicauda is een zeekommasoort uit de familie van de Gynodiastylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Hale.
# Zimmerit

Zimmerit was een pasta die tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt werd om Duitse pantservoertuigen te beschermen tegen kleef- en magnetische mijnen. Het ging hierbij om een uitvinding van de Chemische Werke Zimmer & Co. (Berlin) waar het product zijn naam aan ontleent.
Zimmerit was een betonachtige substantie bestaande uit bariumsulfaat (40%), polyvinylacetaat (PVA) ofwel houtlijm (25%), okerpigment (15%), zaagsel (10%) en zinksulfide (10%), die meestal in de constructiehal al op het voertuig werd aangebracht, doch dit is naar het zich laat aanzien ook wel te velde gebeurd. De verticale oppervlakken van tanks en gemechaniseerde artillerie werden vanaf 1943 voorzien van een laag die enkele millimeters dik was en voorzien van een zeker reliëf om het hechten van mijnen te bemoeilijken. Als de laag was uitgehard kon deze met standaard metaalverf beschilderd worden. Of Zimmerit werkelijk effectief het aantal succesvolle infanterieaanvallen verminderde, is nooit echt bewezen maar het gaf de voertuigbemanningen in ieder geval een (vals?) gevoel van veiligheid.
De werking tegen magnetische mijnen berust op het vergroten van de afstand tussen het metalen gedeelte van de tank en een door de vijand aangebrachte magnetische mijn. Door deze grotere afstand is de hechting minder en de kans dat de mijn van het voertuig valt groter. Bij kleefmijnen berust de werking op het door ribbels verkleinen van het oppervlak waarmee de kleefmijn contact maakt.
Vanaf het najaar van 1944 werd Zimmerit niet meer toegepast. Gevechtsvoertuigen moesten, nu het Derde Rijk van alle kanten bedreigd werd, in een recordtijd worden afgeleverd en men schrapte het aanbrengen van de pasta uit het productieproces: de tijd die nodig was voor het drogen en uitharden bedroeg 24 uur. Daarbij was het gerucht ontstaan dat Zimmerit brandbaar zou zijn, hetgeen de populariteit van het spul bij tankbemanningen sterk deed dalen.
Duitsland is het enige land geweest dat zijn pantservoertuigen op die wijze tegen magnetische mijnen en dergelijke heeft willen beschermen. Enkel de Britten zijn er in de Tweede Wereldoorlog toe overgegaan voor hetzelfde doeleinde tanks te voorzien van dunne stroken rubber, maar dit gebruik lijkt niet wijd verspreid geweest te zijn. Met de komst van draagbare granaatwerpers als de Panzerfaust, de bazooka of de Britse PIAT leek de rol van magnetische of kleefmijnen als antitankwapens voor de infanterie toch al uitgespeeld.

## Externe link

* (en) Zimmerit
# Zoroaster variacanthus

Zoroaster variacanthus is een zeester uit de familie Zoroasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2006 gepubliceerd door Donald George McKnight.
# Zoroasteridae

De Zoroasteridea zijn een familie van zeesterren uit de orde van de Forcipulatida.

## Verspreiding en leefgebied

De dieren uit deze familie leven voornamelijk in de diepzee van de Grote Oceaan, de Atlantische Oceaan en de Indische Oceaan.

## Geslachten

* Bythiolophus Fisher, 1916
* Cnemidaster Sladen, 1889
* Doraster Downey, 1970
* Myxoderma Fisher, 1905
* Pholidaster Sladen, 1889
* Sagenaster Mah, 2007
* † Terminaster Hess, 1974
* Zoroaster Wyville Thomson, 1873
# ZOO (computerspel)

ZOO is een computerspel ontwikkeld door Radarsoft en uitgegeven door Philips. Het spel is geprogrammeerd door Cees Kramer en kwam in 1987 uit voor de MSX 2 computer. Het spel is een Point-and-click adventure. De speler moet een mysterie oplossen in een dierentuin. Het spel is voorzien van diverse humoristische spelelementen. Het spel werd alleen uitgeven in het Nederlands.
* (en) Info op www.generation-msx.nl
* (en) Filmpje van het spel op YouTube.com
# Zungaro jahu

Zungaro jahu is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de antennemeervallen (Pimelodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Ihering.
* ↑ (en) Zungaro jahu op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Zungaro jahu. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Zhang Ling

Zhang Ling (Shanghai, 27 februari 1997) is een Chinees roeister.
Zhang nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en won in Tokio de olympische gouden medaille in de dubbel-vier. In 2019 was zij ook al wereldkampioene geworden in de dubbel-vier.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2016 | Rio de Janeiro | 6e in de dubbel-vier |
| 2021 | Tokio | 1 in de dubbel-vier |

### Wereldkampioenschappen roeien

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2017 | Sarasota | 7e in de dubbel-vier |
| 2018 | Plovdiv | 4e in de dubbel-vier |
| 2019 | Ottensheim | 1 in de dubbel-vier |
| 2022 | Račice | 1 in de dubbel-vier |
| 2023 | Belgrado | 3 in de dubbel-vier |
1988: Kerstin Förster & Kristina Mundt & Beate Schramm & Jana Sorgers · 1992: Sybille Schmidt & Birgit Peter & Kerstin Müller & Kristina Mundt· 1996: Katrin Rutschow & Jana Sorgers & Kerstin Köppen & Kathrin Boron· 2000: Manja Kowalski & Meike Evers & Manuela Lutze & Kerstin Kowalski · 2004: Kathrin Boron & Meike Evers & Manuela Lutze & Kerstin Kowalski · 2008: Tang Bin & Xi Aihua & Jin Ziwei & Zhang Yangyang · 2012: Kateryna Tarasenko & Natalija Dovhodko & Anastasija Kozjenkova & Jana Dementjeva· 2016: Annekatrin Thiele, Carina Bär, Julia Lier, Lisa Schmidla · 2020: Chen Yunxia & Zhang Ling & Lü Yang & Cui Xiaotong · 2024: Lauren Henry & Hannah Scott & Lola Anderson & Georgina Brayshaw
* (en) Profiel van Zhang Ling op olympedia.org
* (en) profiel van Zhang Ling op WorldRowing.com
# Zhang Qian

Zhang Qian (Chinees: 張騫, - Wade-Giles: Chang Ch'ien) (ong. 195 v.Chr. - ong. 114 v.Chr.) was een ontdekkingsreiziger en diplomaat in het Chinese Keizerrijk.
Zhang Qian werd geboren in 195 v.Chr. in de stad Hanzhong, in de provincie Shaanxi. In 140 v.Chr. vertrok hij als edelman naar de hoofdstad Chang'an en werkte aan het hof van de Chinese keizer Han Wudi. De Xiongnu (nomadenstammen in Mongolië) bedreigde de noordelijke landsgrens en de belangrijke Zijderoute.
In 138 v.Chr. begon Zhang Qian een diplomatieke missie naar het Dayuezhi-volk in Midden-Azië, onderweg werd hij door de Xiongnu in de Gobi-woestijn gevangengenomen. Hij leefde tien jaar in gevangenschap en huwde een Xiongnu-vrouw die hem een zoon baarde. Zhang Qian wist te ontsnappen en vervolgde zijn reis langs Kashgar, over het Pamirgebergte. In Fergana (huidige Oezbekistan) vond hij in de Vallei van Fergana, wilde paarden die later naar het Chinese rijk werden geïmporteerd.
In 126 v.Chr. bereikte Zhang Qian Bactrië, ooit een deel van het Griekse rijk van Alexander de Grote. Hij probeerde tevergeefs een bondgenoot te vinden, die de keizer zou steunen in de strijd tegen de Xiongnu. Na dertien jaar keerde hij terug naar Chang'an.
In 119 v.Chr. werd Zhang Qian voor een tweede keer op een missie naar het westen gestuurd naar het Wusun-volk. Hij vertrok met een delegatie (± 300 man) naar Dunhuang en nam in de stoet grote hoeveelheden goud, zijde en andere geschenken mee. Na een vermoeide reis van vier jaar keerde Zhang Qian wederom terug in China. Het was hem gelukt het Chinese Keizerrijk in contact te brengen met andere beschavingen in West- en Centraal-Azië, zoals o.a. de volken Dayuan (in het huidige Oezbekistan), Kangju (in het huidige Kazachstan), Daxia (in Bactrië, de Anxi (in het huidige Iran) en Yuandu (in het huidige India). Van zijn reisverslagen leerden de Chinezen voor het eerst dat er ook andere hogere beschavingen waren en Chinese goederen door buitenlandse handelaren tot in den verre werden afgezet.
Binnen één jaar na zijn terugkeer overleed Zhang Qian op 81-jarige leeftijd.
Zhang Qian is afgebeeld in de Wu Shuang Pu, geschreven door Jin Guliang.
# Zilver-104

Zilver-104 of $^{104}$Ag is een onstabiele radioactieve isotoop van zilver, een overgangsmetaal. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.
Zilver-104 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van cadmium-104.

## Radioactief verval

Zilver-104 vervalt door β$^+$-verval tot de stabiele isotoop palladium-104:
    ${\ce {{^{104}_{47}Ag}->{^{104}_{46}Pd}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$
De halveringstijd bedraagt 1,2 uur.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{92}$Ag · $^{93}$Ag · $^{94}$Ag · $^{94m1}$Ag · $^{94m2}$Ag · $^{95}$Ag · $^{95m1}$Ag · $^{95m2}$Ag · $^{95m3}$Ag · $^{96}$Ag · $^{96m1}$Ag · $^{96m2}$Ag · $^{97}$Ag · $^{97m}$Ag · $^{98}$Ag · $^{98m}$Ag · $^{99}$Ag · $^{99m}$Ag · $^{100}$Ag · $^{100m}$Ag · $^{101}$Ag · $^{101m}$Ag · $^{102}$Ag · $^{102m}$Ag · $^{103}$Ag · $^{103m}$Ag · $^{104}$Ag · $^{104m}$Ag · $^{105}$Ag · $^{105m}$Ag · $^{106}$Ag · $^{106m}$Ag · $^{107}$Ag · $^{107m}$Ag · $^{108}$Ag · $^{108m}$Ag · $^{109}$Ag · $^{109m}$Ag · $^{110}$Ag · $^{110m1}$Ag · $^{110m2}$Ag · $^{111}$Ag · $^{111m}$Ag · $^{112}$Ag · $^{113}$Ag · $^{113m}$Ag · $^{114}$Ag · $^{114m}$Ag · $^{115}$Ag · $^{115m}$Ag · $^{116}$Ag · $^{116m}$Ag · $^{117}$Ag · $^{117m}$Ag · $^{118}$Ag · $^{118m1}$Ag · $^{118m2}$Ag · $^{118m3}$Ag · $^{119}$Ag · $^{119m}$Ag · $^{120}$Ag · $^{120m}$Ag · $^{121}$Ag · $^{122}$Ag · $^{122m}$Ag · $^{123}$Ag · $^{124}$Ag · $^{124m}$Ag · $^{125}$Ag · $^{126}$Ag · $^{127}$Ag · $^{128}$Ag · $^{129}$Ag · $^{129m}$Ag · $^{130}$Ag · $^{131}$Ag · $^{132}$Ag
# Zilver-109

Zilver-109 of $^{109}$Ag is een stabiele isotoop van zilver, een overgangsmetaal. Het is een van de twee stabiele isotopen van het element, naast zilver-107. De abundantie op Aarde bedraagt 48,161%. De isotoop zou in staat zijn tot spontane splijting.
Zilver-109 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van palladium-109 en cadmium-109.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{92}$Ag · $^{93}$Ag · $^{94}$Ag · $^{94m1}$Ag · $^{94m2}$Ag · $^{95}$Ag · $^{95m1}$Ag · $^{95m2}$Ag · $^{95m3}$Ag · $^{96}$Ag · $^{96m1}$Ag · $^{96m2}$Ag · $^{97}$Ag · $^{97m}$Ag · $^{98}$Ag · $^{98m}$Ag · $^{99}$Ag · $^{99m}$Ag · $^{100}$Ag · $^{100m}$Ag · $^{101}$Ag · $^{101m}$Ag · $^{102}$Ag · $^{102m}$Ag · $^{103}$Ag · $^{103m}$Ag · $^{104}$Ag · $^{104m}$Ag · $^{105}$Ag · $^{105m}$Ag · $^{106}$Ag · $^{106m}$Ag · $^{107}$Ag · $^{107m}$Ag · $^{108}$Ag · $^{108m}$Ag · $^{109}$Ag · $^{109m}$Ag · $^{110}$Ag · $^{110m1}$Ag · $^{110m2}$Ag · $^{111}$Ag · $^{111m}$Ag · $^{112}$Ag · $^{113}$Ag · $^{113m}$Ag · $^{114}$Ag · $^{114m}$Ag · $^{115}$Ag · $^{115m}$Ag · $^{116}$Ag · $^{116m}$Ag · $^{117}$Ag · $^{117m}$Ag · $^{118}$Ag · $^{118m1}$Ag · $^{118m2}$Ag · $^{118m3}$Ag · $^{119}$Ag · $^{119m}$Ag · $^{120}$Ag · $^{120m}$Ag · $^{121}$Ag · $^{122}$Ag · $^{122m}$Ag · $^{123}$Ag · $^{124}$Ag · $^{124m}$Ag · $^{125}$Ag · $^{126}$Ag · $^{127}$Ag · $^{128}$Ag · $^{129}$Ag · $^{129m}$Ag · $^{130}$Ag · $^{131}$Ag · $^{132}$Ag
# Zebina semiplicata

Zebina semiplicata is een slakkensoort uit de familie van de Rissoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Pease.
# Zwarte grootoogboktor

De zwarte grootoogboktor (Arhopalus ferus) is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Mulsant.
# À toute vitesse

À toute vitesse is een Franse film van Gaël Morel uit 1996.

## Inhoud

Quentin is een jong en veelbelovend schrijver, die meer bezig is met zijn carrière dan met zijn vriendinnetje, dat ten slotte verliefd wordt op zijn beste vriend, Jimmy. Samir is op zijn beurt verliefd op Quentin, die daarvan niet wil weten, maar graag zou hebben dat Samir de held wordt van zijn volgende boek.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Stéphane Rideau | Jimmy |
| Élodie Bouchez | Julie |
| Pascal Cervo | Quentin |
| Méziane Bardani | Samir |
| Salim Kechiouche | Jamel |
| Paul Morel | vader van Quentin |
| Aurélien Morel | kelner |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel À toute vitesse op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# À propos de ...

À propos de ... is een studioalbum van Ange. Het album is opgenomen in juni 1982 in de Jean-Jaures geluidsstudio in Parijs. De gebroeders Décamps, waarom de band draaide, hadden alle andere musici weer naar huis gestuurd en kwamen met een nieuwe band op de proppen. Het album bevat geen nieuwe liedjes van de twee, maar een aantal covers uit het Franstalige repertoire.

## Musici

* Christian Décamps – zang
* Serge Cuenot – gitaar
* Laurent Sigrist – basgitaar
* Francis Decámps – toetsinstrumenten
* Jean-Claude Potin – slagwerk

## Muziek

* hardcopy van het album
# Záhor

Záhor (Hongaars: Zahar) is een Slowaakse gemeente in de regio Košice, en maakt deel uit van het district Sobrance. Záhor telt 684 inwoners.
# Zádveřice-Raková

Zádveřice-Raková (Duits: Zadwerzitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Zlín, en maakt deel uit van het district Zlín. Zádveřice-Raková telt 1341 inwoners.
Bělov · Biskupice · Bohuslavice nad Vláří · Bohuslavice u Zlína · Bratřejov · Brumov-Bylnice · Březnice · Březová · Březůvky · Dešná · Dobrkovice · Dolní Lhota · Doubravy · Drnovice · Držková · Fryšták · Halenkovice · Haluzice · Horní Lhota · Hostišová · Hrobice · Hřivínův Újezd · Hvozdná · Jasenná · Jestřabí · Kaňovice · Karlovice · Kašava · Kelníky · Komárov · Křekov · Lhota · Lhotsko · Lípa · Lipová · Loučka · Ludkovice · Luhačovice · Lukov · Lukoveček · Lutonina · Machová · Mysločovice · Napajedla · Návojná · Nedašov · Nedašova Lhota · Neubuz · Oldřichovice · Ostrata · Otrokovice · Petrůvka · Podhradí · Podkopná Lhota · Pohořelice · Poteč · Pozlovice · Provodov · Racková · Rokytnice · Rudimov · Sazovice · Sehradice · Slavičín · Slopné · Slušovice · Spytihněv · Šanov · Šarovy · Štítná nad Vláří-Popov · Študlov · Tečovice · Tichov · Tlumačov · Trnava · Ublo · Újezd · Valašské Klobouky · Valašské Příkazy · Velký Ořechov · Veselá · Vizovice · Vlachova Lhota · Vlachovice · Vlčková · Všemina · Vysoké Pole · Zádveřice-Raková · Zlín · Želechovice nad Dřevnicí · Žlutava
# Adoxophyes croesus

Adoxophyes croesus is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Diakonoff.
# Krasin (Ermland-Mazurië)

Krasin (Duits: Schönfeld) is een plaats in het Poolse district Elbląski, woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Pasłęk en telt 200 inwoners.
# CECAFA Cup 1994

De CECAFA Cup 1994 was de 20e editie van de CECAFA Cup georganiseerd door de CECAFA (Confederation of East and Central Africa Football Association). Het toernooi duurde van 26 november tot en met 10 december 1994 en werd gehouden in Kenia. Er deden 8 landen mee, maar het thuisland stuurde 2 teams naar het toernooi. Kenia deed mee met een A-team en een B-team. Tanzania won het toernooi door in de finale Oeganda te verslaan. In de reguliere tijd stond het 2–2. De strafschoppenreeks eindigde in 4–3. Tanzania won voor de tweede keer in de geschiedenis dit toernooi. Het A-team van Kenia werd derde.

## Speelsteden

| Nairobi | |
| 13 wedstrijden: Groep A, B en Knock-outfase | |
| Nairobi Mumias | |
| Mumias | Kenia |
| 3 wedstrijden (Groep B) | Kenia |

## Groepsfase
### Groep A

| Team | Ptn. | GS | W | G | V | DT | DV | DS |
| Tanzania | 4 | 3 | 3 | 0 | 0 | 8 | 0 | +8 |
| Kenia (A-team) | 4 | 3 | 2 | 0 | 1 | 7 | 3 | +4 |
| Somalië | 4 | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 8 | –5 |
| Djibouti | 0 | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 9 | –7 |

### Groep B

| Team | Ptn. | GS | W | G | V | DT | DV | DS |
| Oeganda | 7 | 3 | 2 | 1 | 0 | 4 | 0 | +4 |
| Eritrea | 7 | 3 | 2 | 1 | 0 | 3 | 0 | +3 |
| Kenia (B-team) | 3 | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 6 | –3 |
| Seychellen | 0 | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 6 | –4 |

## Knock-outfase

| halve finale | halve finale | | | finale | finale |
| 5 december – Nairobi | 5 december – Nairobi | 5 december – Nairobi | 5 december – Nairobi | 5 december – Nairobi | 5 december – Nairobi |
| Kenia (A-team) | 0 | |
| Oeganda | 1 | |
| | | | | 10 december – Nairobi | 10 december – Nairobi |
| | | | | Oeganda | 2 (3) |
| | | | | Tanzania | 2 (4) |
| | | | | derde plaats | derde plaats |
| 5 december – Nairobi | 5 december – Nairobi | | | 8 december – Nairobi | 8 december – Nairobi |
| Tanzania | 1 | | | Kenia (A-team) | 1 |
| Eritrea | 0 | | | | Eritrea | 0 |

### Finale

* Winnaar CECAFA Cup 1994
* Tanzania 2e titel

## Externe link

* (en) Officiële website van de CECAFA
* (en) CECAFA Cup 1994 op rsssf
# Halfdan Mahler

Halfdan Theodor Mahler (Vivild, 21 april 1923 – Genève (Zwitserland), 14 december 2016) was een Deens arts. In drie termijnen van 1973 tot 1983 was hij directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

## Levensloop

Mahler studeerde geneeskunde in Kopenhagen. In 1948 behaalde hij het artsexamen. Hij werkte vanaf 1951 bij de Wereldgezondheidsorganisatie en werkte bijna tien jaar voor het tuberculoseprogramma in India. Van 1962 tot 1969 zette hij deze functie voort op het hoofdkantoor in Genève. Daarna werd hij korte tijd projectdirecteur.
In 1970 werd hij benoemd tot adjunct-directeur-generaal van de WHO en in 1973 werd hij gekozen voor de positie van directeur-generaal. Hij werd tweemaal herkozen en bleef aan in deze functie tot 1983.
In 1978 kwam onder zijn leiding de Verklaring van Alma-Ata tot stand, waarin regeringen en ontwikkelingsorganisaties de noodzaak onderschreven van de bevordering van gezondheid wereldwijd. In 1979 lanceerde hij tijdens de 32e Wereldgezondheidsvergadering de Global Strategy for Health for All by the Year 2000.

## Erkenning

Mahler werd in 1988 een Four Freedoms Award toegekend in de categorie vrijwaring van gebrek. Hij werd benoemd tot erestudent van de Universiteit van Kopenhagen.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6355 5485
* Library of Congress Control Number: n83174878
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0225721
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074835815
* Virtual International Authority File: 72773496
* WorldCat (via VIAF): 72773496
# Europese trollius

De Europese trollius (Trollius europaeus) is een plant uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae). De plant komt voornamelijk voor in de bergen, maar is ook wel bekend als sierplant. De soort wordt tot 60 cm hoog. Het is een rechtopstaande, onbehaarde plant die giftig is. Het blad is van boven groen en van onderen bleek. Onderaan de plant zijn de bladeren gesteeld en handdelig. Bovenaan zijn ze drielobbig en ongesteeld.
De bloeitijd is van mei tot juni. De bloem is goudgeel. De vele kroon- en kelkbladeren vormen de bloem. De bloemen hebben veel meeldraden en stampers.
De plant draagt kokervruchtjes.
... · T. europaeus (Europese trollius) · ...