OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# FC Differdange 03

FC Differdange 03 (lux. FC Déifferdeng 03) is een Luxemburgse voetbalclub uit Differdange. De fusieclub heeft rood als traditionele kleur.

## Geschiedenis

De club kwam in 2003 tot stand na een fusie tussen Red Boys Differdange en AS Differdange. Red Boys was een vrij succesvolle ploeg, maar op het moment van de fusie eindigde de club onderaan in de tweede klasse. In totaal speelde Red Boys zeventig seizoenen op het hoogste niveau. AS Differdange was minder succesvol en spendeerde maar vier seizoenen in de hoogste klasse en acteerde in de derde klasse toen de clubs fuseerden.
In het seizoen 2005/06 kon de club promotie afdwingen doordat de competitie van twaalf naar veertien clubs werd uitgebreid. In het eerste seizoen werd FC Differdange derde. Het volgende seizoen eindigde de fusieclub in de middenmoot. In 2008/09 eindigde de club als tweede, het seizoen 2009/10 weer in de middenmoot. Wel werd dit seizoen de beker veroverd.
FC Déifferdeng 03 is een van de twee Luxemburgse clubs (samen met F91 Dudelange) die ooit in de laatste kwalificatieronde van de UEFA Europa League geraakten, wat uitzonderlijk is voor de dwergstaat. In de UEFA Europa League 2011/12 speelde het in de tweede kwalificatieronde (van de vier) tegen Levadia Tallinn uit Estland. Thuis werd het 0-0, en uit wist het verrassend te winnen met 1-0 door een doelpunt van Lebresne. In de derde kwalificatieronde kwamen ze uit tegen het veel sterkere Olympiakos Volos. Ze verloren tweemaal met 0-3, maar gingen toch door omdat Olympiakos zijn licentie werd ingetrokken vanwege betrokkenheid bij een matchfixing schandaal. Daardoor kwam Differdange tot de laatste kwalificatieronde, waarin het kansloos verloor met 0-4 en 0-2 tegen het Franse Paris Saint-Germain.
In het seizoen 2013/14 stuitte FC Déifferdeng 03 in de tweede voorronde van de Europa League op FC Utrecht. De Luxemburgers versloegen Utrecht verrassend in eigen huis met 2-1, en in de Utrechtse Galgenwaard bleven beide ploegen steken op een gelijkspel. Dit betekende de uitschakeling van FC Utrecht. Een ronde later werd het na strafschoppen uitgeschakeld tegen het Noord-Noorse Tromsø IL.

## Erelijst

* Kampioen van Luxemburg
    2024
* Beker van Luxemburg
    2010, 2011, 2014, 2015, 2023

## Eindklasseringen vanaf 2004

| 6 | 4 | 1 | 3 | 7 | 2 | 4 | 4 | 4 | 4 | 3 | 2 | 3 | 2 | 5 | 5 | 3 | 6 | 2 | 5 | 1 |
| 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Nationaldivisioun Éirepromotioun |||||||||||||||||||||

## In Europa

FC Differdange 03 speelt sinds 2007 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

### Champions League (1x)

    2024/25

### Europa League (10x)

    2009/10, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2020/21

### Europa Conference League (3x)

    2022/23, 2023/24, 2024/25

### Intertoto Cup (1x)

    2007

## Bekende spelers

* Paolo Amodio
* Gilles Bettmer
* Marcel Christophe
* Manou Schauls
* Florent Malouda

## Externe link

* (lb) Officiële website
# Fabrieksaardappel

Fabrieksaardappel is de benaming die van oudsher gegeven wordt aan de aardappels die geteeld worden om verwerkt te worden tot aardappelmeel of andere producten. De fabrieksaardappel bestaat voor ongeveer een vijfde uit zetmeel.

## Nederland

De teelt van fabrieksaardappelen vindt voornamelijk plaats in de Veenkoloniën. In die streek, te Veendam, is ook het hoofdkantoor van Avebe de voornaamste Europese verwerker van fabrieksaardappelen gevestigd.
In Nederland worden fabrieks- of zetmeelaardappelen verbouwd op ruim 40.000 hectare grond. De gemiddelde opbrengst ligt tussen de 40 en 45 ton aardappelen per hectare. Dit impliceert een jaarlijkse opbrengst van ruim 1,8 miljoen ton. De provincie met de hoogste fabrieksaardappelteelt is Drenthe gevolgd door Groningen. Sinds 2000 neemt zowel het verbouwd oppervlakte als de totale opbrengst aan fabrieksaardappelen af.
De aardappelknol bestaat voor 75-80% uit water. Bij het bewaren verliezen de knollen gewicht voornamelijk als een gevolg van vochtverlies maar ook door aantasting van ziekten. Bij een temperatuur van 5-6°C blijft de aardappel het best bewaard.
Het droge-stofgehalte van de knol wordt vooral bepaald door de mate waarin de cellen zijn gevuld met zetmeel. Ongeveer driekwart van de droge stof is zetmeel en voor de rest bestaat dit voornamelijk uit eiwit en suikers. Het eiwit is een belangrijk bijproduct dat bij de verwerking van zetmeelaardappelen wordt gewonnen. Suikers zijn nadelig want dit gaat ten koste van de hoeveelheid zetmeel, de gebruikte rassen worden hierop geselecteerd.

## Geschiedenis

Omstreeks 1775 was de aardappelteelt al flink ontwikkeld in Nederland. Eerst waren ze voornamelijk bestemd voor de consumptie, maar vanaf 1840 werd overgegaan op de teelt van de fabrieksaardappel. De naam van Willem Albert Scholten is hier aan verbonden, hij begon rond 1845 zijn industrieel imperium te ontwikkelen. Hij liet zijn eerste zetmeelfabriek 'Eureka' in Foxhol bij Hoogezand bouwen. In de tweede helft van de 19e eeuw de fabrieksaardappel een van de belangrijkste landbouwgewassen in Groningen. Honderden boeren met duizenden landarbeiders leverden aan de fabrieken. De aardappelen werden met de hand gerooid, het was seizoenswerk waarbij de hele familie was betrokken. Later kwam de mechanisatie die veel van het werk overnam. Werd omstreeks 1870 jaarlijks circa 50.000 ton zetmeelaardappelen verwerkt, rond 1920 was dit al opgelopen tot 500.000 ton en aan het begin van de 21e eeuw was dit twee miljoen ton.

## Trivia

Consumptieaardappelen die industrieel verwerkt worden tot friet, puree en dergelijke worden soms ook fabrieksaardappel genoemd.

## Externe link

* WUR teelt van zetmeelaardappelen, teelthandleiding nr.88, december 1999
# Fabrieksbrand in Dhaka 2012

De fabrieksbrand in Dhaka is een grote brand in een kledingfabriek op 24 november 2012 in de Bengaalse hoofdstad Dhaka. Daarbij verloren ten minste 117 mensen het leven en raakten meer dan tweehonderd gewond. Daarmee was het de dodelijkste fabrieksbrand in de Bengaalse geschiedenis.

## Achtergrond

De Tazreem Modefabriek opende in 2009 haar deuren in een buitenwijk van Dhaka. Er werkten meer dan zestienhonderd mensen en er werden T-shirts en jassen gemaakte voor verschillende westerse bedrijven en instanties, waaronder het Amerikaanse bedrijf Walmart, het United States Marine Corps en de Nederlandse winkelketen C&A. De fabriek was eigendom van de Tuba Group, een van de belangrijkste Bengaalse exporteurs voor kleding naar westerse landen.
De brand werd waarschijnlijk veroorzaakt door kortsluiting op de begane grond van het negen verdiepingen tellende gebouw, hoewel de Bengaalse premier Hasina Wajed stelde dat het vuur misschien was aangestoken. Door de aanwezige kleding kon het vuur snel om zich heen slaan. De brandweer slaagde er in het vuur na zeventien uur te doven. De meeste doden, ten minste 69, werden gevonden op de tweede verdieping van het gebouw. Veel slachtoffers konden pas aan de hand van DNA-testen worden geïdentificeerd.

## Reacties

Duizenden fabrieksarbeiders legde in reactie op de ramp hun werk neer en protesteerden voor betere veiligheidsmaatregelen. De regering kondigde 27 november af als een dag van nationale rouw. Voor de eerste keer na een ramp werd ook de eigenaar van de kledingfabriek vervolgd, hoewel het anno 2017 nog niet kwam tot een veroordeling.
De brand in de Tazreen-fabriek zorgde ook in het westen voor veel meer aandacht voor de slechte arbeidsomstandigheden in de kledingfabrieken in Bangladesh en de omliggende landen. In mei 2013 sloten 32 grote modeketens een akkoord waarin werd afgesproken dat binnen 5 jaar de arbeidsomstandigheden in de fabrieken in Bangladesh waar zij hun kleding (laten) produceren aanzienlijk verbetert moeten zijn.
* ↑ Topman C&A naar Bangladesh om fabrieksbrand, de Volkskrant, 26 november 2012
* ↑ Documents Indicate Walmart Blocked Safety Push in Bangladesh, New York Times, 5 december 2012
* 1 2 Garment Workers Stage Angry Protest After Bangladesh Fire, New York Times, 26 november 2012. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* ↑ Akkoord veiligheid Bengaalse kledingfabrieken van kracht, website Goede Waar, 17 mei 2013
# Fabriekscomplex Jannink

Fabriekscomplex Jannink of katoenspinnerij Jannink & Zn. is een fabriekscomplex aan de Haaksbergerstraat in de Overijsselse stad Enschede. Het complex is in 1900 naar Engels voorbeeld gebouwd ten behoeve van de textielindustrie en is een Rijksmonument. De voormalige spinnerij bestaat uit twee haaks op elkaar geplaatste bouwvolumes van twee en drie verdiepingen, met op de snijlijn een toren.
De firma Jannink sloot in 1967 de fabriek. Rond 1975 werd een deel van het complex verbouwd tot textielmuseum en later kwamen er ook appartementen in het gebouw. Het textielmuseum Jannink was tot 2008 gevestigd in de oude spinnerij. Het museum is daarna verhuisd en opgegeaan in De Museumfabriek (voorheen: TwensteWelle).
In maart 2018 kreeg het museumdeel van het Jannink een nieuwe bestemming. Het gezondheidscentrum Veldpoort opende er zijn deuren.
* Het Janninkscomplex vanuit de lucht
* Monumentale schoorsteen
# Fabriek voor Chemicaliën en Verfstoffen

De Fabriek voor Chemicaliën en Verfstoffen was een fabriek in de Nederlandse stad Roermond, gelegen aan Molenweg 10.

## Geschiedenis

De fabriek werd opgericht in 1869 door de uit Aken afkomstige Albert Haagen. De oorspronkelijke gebouwen, uit 1876, gingen door brand en overstroming in 1880 verloren, waarna nieuwe gebouwen werden neergezet. In 1890 was het bedrijf zozeer gegroeid dat vreemd kapitaal moest worden aangetrokken. De naam werd dienovereenkomstig veranderd in N.V. Chemische Fabriek v/h Dr. A. Haagen. Jonkheer Louis Michiels van Kessenich werd president-commissaris. Er ontstond frictie tussen de raad van commissarissen en oprichter Haagen, die in 1896 werd geschorst en ontslag nam.
De fabriek leverde pigmenten en had in 1925 ongeveer 85 medewerkers in dienst. Vanaf 1936 werden ook metaalzepen vervaardigd, die toegepast werden in de verf-, de rubber- en de papierindustrie. In 1950 startte men met de productie van stabilisatoren voor de pvc-fabricage en in 1959 werd de fabriek onderdeel van Billiton. Hierop volgde een reorganisatie. In 1967 werd de pigmentproductie verplaatst naar de vestiging van Remmert-Holland in Apeldoorn. In 1972 werd het bedrijf verkocht aan het Britse Harrisons & Crossfield Ltd. De naam van het Roermondse bedrijf werd Haagen Chemie B.V. In 1993 werd het een joint venture tussen Harrisons en AKZO. De fabriek in Roermond heette voortaan Akcros Chemicals. In 1997 werd de productie van pvc-stabilisatoren naar Duitsland verplaatst en in 2000 sloot de Roermondse vestiging om verplaatst te worden naar het naburige Herten. De gebouwen werden gesloopt, op een productiegebouw (1890) en een schoorsteen na.
Het terrein werd herontwikkeld, maar in 2005 werd een ernstige bodemvervuiling herontdekt.
* Geschiedenis
# Falls of Dochart

De Falls of Dochart is een waterval in de rivier de Dochart in de Schotse plaats Killin.
De waterval bevindt zich daar waar de rivier bijna uitmondt in Loch Tay. In Killin werd in 1760 voor het eerst een brug over de Dochart gebouwd. Vanaf deze brug is er een duidelijk zicht op de waterval. Naast de waterval is eveneens een watermolen gebouwd die gebruikmaakte van de waterstroming.
# Falls of Kirkaig

De Falls of Kirkaig (Nederlands: Watervallen van Kirkaig) is een 20 m hoge waterval op de rivier Kirkaig, vlak bij het dorpje Inverkirkaig in Schotland. De waterval is alleen te bereiken via een wandelpad vlak bij een parkeerplaats 1,5 km ten zuidoosten van Inverkirkaig. Het 4 km lange wandelpad naar de waterval leidt 1 km verderop ook naar de berg Suilven en eventueel naar Elphin, 14 km verderop. De Falls of Kirkaig vormen een onoverbrugbare barrière voor de Atlantische zalm.
Kirkaig is afgeleid van een Oudnoords woord dat plaats waar de kerk staat betekent. Kirkaig vormt hier de grens tussen Sutherland en Ross-shire, vlak bij het Inverpolly National Nature Reserve waarin edelherten, wilde katten en boommarters ronddwalen.

## Fauna en flora

Het wandelpad start aan de poort rechts van de steile weg die naar Achins bookshop (boekenwinkel en restaurantje) leidt. De wandeling toont een groot deel van de flora die Assynt te bieden heeft. Het eerste deel van het wandelpad brengt de wandelaar naar de oever van de Kirkaig, een rivier die uit Fionn loch stroomt. Men wandelt onder de takken van lijsterbessen, hazelaars, berken, hulst en ratelpopulieren. Het pad stijgt na ongeveer twee km en doorkruist open landschap. Vlak voor de waterval splitst het pad zich; het pad rechts leidt naar de waterval terwijl men verderop links uitzicht krijgt op Suilven, Stac Pollaidh, Cùl Mòr en Cul Beag.
Het bebost gebied is een restant van het eens uitgestrekte Northwest Forest (noordwestelijk woud) en men treft er broedende barmsijsjes, fitissen, graspiepers, rouwkwikstaarten en boompiepers aan. Buizerds, smellekens en raven zijn er op zoek naar voedsel en het is niet uitzonderlijk om een glimp op te vangen van een steenarend boven de Kirkaig. In het najaar warmen hazelwormen en adders zich op in de ochtendzon. De roep van de koekoek is de hele zomer in de vallei te horen. Tijdens de lente is de bodem bedekt met een tapijt van sleutelbloemen, klaverzuring, bosanemonen, en bosviooltjes. De versleten weideafspanningen herinneren eraan dat deel deel van de vallei ooit gemene grond was die begraasd werd door schapen.
Insecten zoals echte libellen, zwarte heidelibellen ,viervlekken, groene zandloopkevers en glazenmakers vinden hier volop voedsel.

## Geologie

De vallei waardoor de rivier vloeit met zijn waterval is 3 miljard jaar geleden gevormd en bestaat voor het grootste deel uit gneis. De waterval zelf ontstond toen een vulkanische intrusie de gneis doorsneed en een harde muur van gesteente opwierp in de loop van de rivier.
* De 3000 miljoen jaar oude vallei met de rivier die door het dal vloeit
* De rivier in het beboste gedeelte
* Een rouwkwikstaart
* De Kirkaig
* Een groene zandloopkever in de vallei
# Falls of Shin

Falls of Shin (Nederlands: Watervallen van Shin) is een waterval op de rivier Shin in de Schotse plaats Lairg, vlak bij de B864. Het is een van de beste plekken in Schotland om, tussen mei en september Atlantische zalm te zien op hun trek stroomopwaarts.
Rond de waterval zijn een aantal wandel- en fietspaden aangelegd, een speeltuin en een minigolfbaan. Ook geocachers komen hier aan hun trekken. Het Falls of Shin Visitor Centre biedt onderdak aan een restaurant, een koffiebar en een winkelruimte. Dit Visitors Centre is op 20 mei 2013 door brand verwoest.
Anno 2011 is Mohamed Al-Fayed eigenaar van het domein rond de waterval. Een wassen beeld van hem, uitgedost in traditionele Schotse klederdracht siert de ingang van het Visitor Centre.
* Falls of Shin Visitor Centre
* Wassen beeld van Mohamed Al-Fayed
* Atlantische zalm die tracht de waterval te overwinnen

## Externe link

* (en) Website van Falls of Shin
# Fafi Abdel Nour

Fafi Abdel Nour (1996) is een Nederlands house-diskjockey van Syrische komaf.

## Biografie

Nours vader was fabrieksdirecteur in Syrië. Het gezin kwam rond 1999 naar Nederland, na een omslag in het gedrag tegenover christenen in zijn geboorteland. Er volgde een verblijfsvergunning via een generaal pardon. Hij was nog even in zijn vaderland, constateerde dat hij zich verwant voelde, maar dat iedereen anders dacht. In Nederland gold het omgekeerde: men dacht min of meer hetzelfde, maar iedereen zag er anders uit. De status opgebouwd in Syrië bleek in Nederland niets waard; ouders werden onder andere tolk. Wat er wel in Nederland bleef het verschil in inzicht betreffende zijn homoseksualiteit binnen de christelijke kerk; hij zou dan ook rond 2001 afstand nemen van het katholieke geloof en kwam in conflict met zijn ouders. Dit laatste werd later bijgesteld omdat de ouders tijdens het vertaalwerk werden geconfronteerd met (meer) vanwege homoseksualiteit gevluchte Syriërs. De wankele jeugd leidde tot een stoornis van de lichaamsbeleving (BDD)
Na het vwo ging hij farmacie studeren aan de Rijksuniversiteit Groningen, hetgeen in 2022 resulteerde in een mastergraad. Al voor en tijdens zijn studie begon Abdel Nour elpees te verzamelen van housemuziek uit de jaren negentig, om een vastere beats per minute te krijgen moest hij ze digitaliseren en bewerken met Ableton. Eerste optredens vonden plaats in en om Groningen in gelegenheden zoals HomOOst/BUTTS. Hij constateerde dat techno, house, disco en Italodisco voornamelijk door “witte mannen” werd gedraaid; hij wilde meer kleur in de zaal brengen met als leidraad de empowerment van Beyoncé. Ondanks discriminatie (regelmatig in de vorm van beschouwd worden als excuusallochtoon) werd hij steeds bekender in heel Nederland en daar buiten.
In 2023 stond Abdel Nour zowel op het Dekmantel Festival, Lowlands 2023 en op Zeezout (Amsterdam). Hij trekt dan al de hele wereld over.
* Abdel Nout op 3voor12 van de VPRO (geraadpleegd 3 september 2023)
* Milou op den Velde (kunstredactie), Mijn jeugd was een grote mindfuck . Het Parool (1 september 2023). Geraadpleegd op 3 september 2023.
# Ezumazijl

Ezumazijl (Fries: Iezumasyl) is een plaats in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Ezumazijl ligt ten zuidwesten van Oostmahorn, ten zuidoosten van Anjum en ten westen van het Lauwersmeer. De plaats ligt aan de plek waar de Zuider Ee uitmondt in het Lauwersmeer. Ezumazijl valt in het postcodegebied van Anjum.

## Geschiedenis

Op oude kaarten zijn rond het huidige Ezumazijl, naast de sluis Ezumazijl de plaatsnamen Dijksterhuizen en Ezumburen te zien. Dijksterhuizen lag iets ten noorden en Ezumburen ten zuiden van de sluis. De naam Dijksterhuizen is verdwenen van de kaart, maar Ezumburen is als straat en streeknaam in het Fries nog aanwezig als Esonbuorren.
De Sluis Ezumazijl uit 1671/72 werd in 1931 vernieuwd en aan de zuidzijde werd het gemaal Dongerdielen gebouwd. De sluis werd vroeger ook wel Anjumerzijl genoemd, omdat de sluis vanuit Anjum werd betaald.
Ezumazijl lag tot de gemeentelijke herindeling van 1984 in de toenmalige gemeente Oostdongeradeel. Daarna viel Ezumazijl tot 2019 onder de gemeente Dongeradeel, waarna deze opging in de gemeente Noardeast-Fryslân.

## Molen

Ten zuidwesten van de Ezumazijl staat de rond 1850 gebouwde poldermolen De Gans, in de Ganzepolder.
# Fel

Fel is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 252 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Argentan. Fel is op 1 januari 2017 gefuseerd met de gemeenten Aubry-en-Exmes, Avernes-sous-Exmes, Le Bourg-Saint-Léonard, Chambois, La Cochère, Courménil, Exmes, Omméel, Saint-Pierre-la-Rivière, Silly-en-Gouffern, Survie, Urou-et-Crennes en Villebadin tot de gemeente Gouffern en Auge.

## Geografie

De oppervlakte van Fel bedraagt 7,0 km², de bevolkingsdichtheid is 36,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Fel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Fernand Coevoet

Fernand Coevoet (Poperinge, 8 augustus 1910 - Brugge, 25 april 1992) was een Belgisch kunstschilder, die behoorde tot de zogenaamde Brugse School.

## Levensloop

Fernand Coevoet was een zoon van Maurice Coevoet (1875-1951) en van Alida Camerlynck (1878-1962). Maurice was bankier, commandant van de brandweer en amateur-kunstschilder.
Op de leeftijd van negen jaar werd Coevoet getroffen door een ziekte die hem veroordeelde tot een invalidenwagentje. Hij volgde teken- en schilderlessen in de Kunstkring Hopland Poperinge, bij Jules Boudry (1888-1951) en Paul Beun (1891-1949). Vanaf 1930 verhuisde hij met zijn ouders naar Brugge. Hij volgde er lessen bij kunstschilder Leo Paret en in 1933 hield hij zijn eerste tentoonstelling met 42 schilderijen.
Het werd meteen duidelijk dat de aquarel zijn geprefereerde uitdrukkingswijze was en zijn onderwerp vooral bloemen en stillevens, soms eens vruchten of interieurs. Vanwege de omgeving waarin hij werkte en de vrienden die hem omringden, wordt hij beschouwd als behorende tot de Brugse School.
Hij woonde in Brugge in de Goezeputstraat, tot hij in 1965 verhuisde naar het rusthuis Rozenhof in Sint-Andries.

## Literatuur

* Maurits VAN COPPERNOLLE, Fernand Coevoet, stillevenschilder, in: Figuren uit het Brugsche, Brugge, 1936.
* Robert DE LAERE, Fernand Coevoet, in: Brugse beeldende kunstenaars omstreeks de eeuwwisseling, Deel I, Brugge, 1990.
* Fernand BONNEURE, Fernand Coevoet, in: Lexicon van Westvlaamse beeldende kunstenaars, Deel I, Kortrijk, 1992.
# Fannia lucidula

Fannia lucidula is een vliegensoort uit de familie van de Fanniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Zetterstedt.
# Fasciospongia chondrodes

Fasciospongia chondrodes is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Fasciospongia en behoort tot de familie Thorectidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door de Laubenfels.
# Gülşehir (district)

Gülşehir is een Turks district in de provincie Nevşehir en telt 26.051 inwoners (2007). Het district heeft een oppervlakte van 955,8 km². Hoofdplaats is Gülşehir.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 29.151 | 31.664 | 26.051 |
# Dichochrysa zelleri

Dichochrysa zelleri is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Dichochrysa zelleri is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schneider in 1851.