OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Buslijn 7 (Haaglanden)

Buslijn 7 van de HTM was een buslijn in de regio Haaglanden, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
De eerste HTM-buslijn 7 was tevens de derde HTM-buslijn die binnen Den Haag reed, na twee keer een lijn 4 in 1925. De startdatum was 22 mei 1926, tussen de Riviervischmarkt en het openluchtzwembad in het Zuiderpark. Omdat het geen succes was werd op 31 juli 1926 de Loosduinschekade het beginpunt. Maar het was nog steeds geen succes, en op 2 oktober 1926 verdween buslijn 7. Dat er in die tijd (sinds 1907) ook een tramlijn 7 was vond de HTM kennelijk geen probleem. Hierna werden er lijnletters ingevoerd op de buslijnen, en dat zou tot in 1955 zo blijven.
Pas in 1966 zou er weer een (spits) buslijn 7 komen; als gedeeltelijke compensatie voor het opheffen van tramlijn 7. Zie het artikel over buslijn 37 voor de historie van deze buslijn 7. Er is geen particuliere buslijn 7 geweest.
# Buro Renkema

Buro Renkema is een Nederlands komediecollectief, opgericht eind 2005 door Edo Schoonbeek, Arjen Lubach en Pieter Jouke. Nadat zij vertrokken als schrijvers bij het VARA-programma De Wereld Draait Door, besloten de oprichters op internet verder te gaan onder de naam Buro Renkema. Binnen enkele maanden verschenen tientallen filmpjes online die goed waren voor een gemiddelde van één miljoen bezoekers per maand. Het succes werd technisch en pr-matig ondersteund door de Small Media Group, een webloguitgeverij van Planet Internet-oprichter Michiel Frackers.
Vanaf september 2006 maakte Buro Renkema wekelijks een filmpje voor Koppensnellers. Deze filmpjes waren vaak politiek getint. Sinds het programma is gestopt, maken de medewerkers weer voor hun eigen website filmpjes, die door uiteenlopende bedrijven worden gesponsord. Lubach en Schoonbeek maakten filmpjes voor Koefnoen, The rapservice. De site is niet heel actueel meer: het laatste filmpje werd in mei 2009 op de website geplaatst.

## Succes

De populairste filmpjes tot nu toe zijn: 'Alle Gekheid op een Stickje', over de verloren USB-sticks van het ministerie van Defensie en 'Ode aan Bos', een muzikale ode van minister Hoogervorst aan PvdA-leider Wouter Bos. Het filmpje 'Biatlon, een sport die je raakt' werd zelfs een internationaal succes en sloeg enorm aan op Japanse websites. Van het filmpje 'Nationale Nederlagen', over het Nederlands voetbalelftal, werd het liedje uitgezonden op radiozenders.
Buro Renkema heeft een wekelijkse soapserie over het wel en wee in de Tweede Kamer gemaakt. Deze serie bestaat uit 10 afleveringen. De filmpjes van Buro Den Haag verschenen behalve op de eigen website ook op die van de Volkskrant.

## Trivia

* Nadat talkshowhost Robert Jensen ongevraagd een filmpje uitzond zonder bronvermelding, verscheen er een inzamelingsactie op de website van Buro Renkema om Jensen aan een eigen redactie te helpen.
* In juni 2007 verzocht ABN AMRO een persiflage over het nieuwe internetbankieren van deze bank van de website af te halen. Buro Renkema weigerde dit, maar ABN AMRO besloot verder geen stappen te ondernemen.
* Volgens de website is "Buro Renkema" vernoemd naar de oom van oprichter Johan Renkema, Oom Buro.
* ↑ "FAQantie", Buro Renkema (gearchiveerd)
# Buroli

Buroli is een plaats in de gemeente Buje in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 73 inwoners (2001).
# Janowiec Kościelny (plaats)

Janowiec Kościelny is een dorp in het Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië, in het district Nidzicki. De plaats maakt deel uit van de gemeente Janowiec Kościelny en telt 360 inwoners.
# Overeenkomst betreffende passagiersschepen gebezigd op bijzondere reizen

De Overeenkomst betreffende passagiersschepen gebezigd op bijzondere reizen (Special Trade Passenger Ships Agreement, STP-overeenkomst) is een internationaal verdrag uit 1971 dat het transport van pelgrims door passagiersschepen beschrijft. Het werd ontworpen door de Internationale Maritieme Organisatie en werd van kracht in 1974. Een protocol met aanvullende eisen over de minimale ruimte, SPACE STP 1973, werd afgesloten op 13 juli 1973 en werd van kracht op 2 juni 1977.
# Huiswaard

Huiswaard is een wijk van de stad Alkmaar, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, gelegen tussen de stad Alkmaar en het dorp Koedijk.
Het is van oorsprong een gehucht waarvan de naam, Huyswaert, al voorkwam in een officieel stuk uit 1323. Het is altijd klein gebleven: in 1930 stonden er 13 bewoonde huizen. Daaraan veranderde praktisch niets tot het zuidelijk gedeelte van de gemeente Koedijk bij Alkmaar werd gevoegd, op 1 oktober 1972. Toen werd het oude Huiswaard grotendeels gesloopt. Het terrein werd opgespoten ten behoeve van de stadsuitbreiding van Alkmaar en diende als bodem voor nieuwbouwwijk Huiswaard.
Het oorspronkelijke Huiswaard is opgesplitst in een tweetal wijken van Alkmaar, Huiswaard I en Huiswaard II. Er zijn nog een klein aantal oude boerderijen (gelegen in Huiswaard I) die herinneren aan de tijd van voor de sloop van het oude Huiswaard. Deze liggen aan of nabij de Rekerdijk, waar de Rekere de scheiding vormt tussen Huiswaard I en Huiswaard II. Tegenwoordig wordt de gehele uitbreiding tussen Alkmaar enerzijds en Koedijk en Sint Pancras anderzijds aangeduid als de wijk Huiswaard. Deelplannen van deze uitbreiding droegen dan ook creatieve namen als Huiswaard 3a, 3b, 4a en 4b. De later gegeven alternatieve namen (bijvoorbeeld Huiswaard 4 werd Het Rak) zijn niet aangeslagen. Nieuwere deelplannen kregen wel eigen namen en gaan ook als zodanig door het leven (bijvoorbeeld De Mare en Daalmeer).
Een bijzonderheid aan Huiswaard is ook stedenbouwkundige opzet. De gangbare mode aan stedenbouw is nauwkeurig te volgen aan Huiswaard I (o.a. hoge flats en woningen met inpandige garage aan strakke wegen; weinig variëteit in woningen), Huiswaard II (weinig flats, veel variëteit in woningtypen, straten gebouwd volgens het woonerf-model met kronkelige straten en veel groen. Poging tot het scheiden van autoverkeer en voetgangers door middel van voetgangersbruggen) en Huiswaard 3 en 4 (geen flats, alternatieve bouwvormen, grote variëteit aan woningtypen binnen een eenduidig uiterlijk).

## Straatnamen
### Huiswaard I

* Hargewaard
* Hiemerwaard
* Hornwaard
* Sluiswaard
* Stetwaard
* Stikkelwaard
* Bannewaard
* Bregwaard
* Broekerwaard
* Muiderwaard
* Drechterwaard
* Tochtwaard

### Huiswaard II

* Ilpenwaard
* Rijperwaard
* Koggewaard
* Winkelwaard
* Schinkelwaard
* Vennewaard
* Vlietwaard
* Kreekwaard
* Rinnewaard
* Lekerwaard
* Heinenwaard
* Slochterwaard
# Amara anterolata

Amara anterolata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Hieke.
# Parantheopsis cruentata

Parantheopsis cruentata is een zeeanemonensoort uit de familie Actiniidae.
Parantheopsis cruentata is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Couthouy in Dana in 1846.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Actiniidae.txt
* World Register of Marine Species, Parantheopsis cruentata. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Neoconis marginata

Neoconis marginata is een insect uit de familie van de dwerggaasvliegen (Coniopterygidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
De wetenschappelijke naam Neoconis marginata is voor het eerst geldig gepubliceerd door Meinander in 1972.
# Lijst van wijnstreken in Argentinië

Argentinië is reeds lang een wijnproducerend land. De wijncultuur gaat terug tot de 16e eeuw. De Spaanse veroveraars en kolonisten vonden de uitlopers van de Andes ideaal voor de wijnbouw. Reeds toen legden ze dammen en irrigatiekanalen aan, omwille van het droge en hete klimaat, en legden zo de basis van de moderne wijnbouw. De kolonisten die in de 18e eeuw kwamen met name uit Frankrijk, Spanje en Italië, brachten Europese wijnstokken, alsook hun ervaring mee. Zij creëerden de basis voor de verschillende wijnstijlen die men hier vindt.

## Wijnstreken

De tien wijnbouwgebieden liggen bijna allemaal in een smalle strook land ten oosten van de Andes, die zich uitstrekt van de 25e breedtegraad in de Cafayatevallei tot de 40e breedtegraad.
* Jujuy
* Salta
* Cafayate
* Tucumán
* Catamarca
* La Rioja
* San Juan
* Mendoza: het grootse en belangrijkste wijnbouwgebied: ze leveren 2/3de van de wijnen van het land
* La Pampa
* Rio Negro
# Diaphantania busccalis

Diaphantania busccalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Schaus.
# Diaphera

Diaphera is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Diaphera anctostoma (Quadras & Möllendorff, 1895)
* Diaphera aptycha (Möllendorff, 1895)
* Diaphera brevicollis (W. T. Blanford, 1899)
* Diaphera canaliculata (Quadras & Möllendorff, 1896)
* Diaphera cardiostoma (Quadras & Möllendorff, 1894)
* Diaphera connectens Bruggen, 1974
* Diaphera cristatella (Möllendorff, 1896)
* Diaphera cumingiana (L. Pfeiffer, 1845)
* Diaphera cuspidata (Möllendorff, 1895)
* Diaphera cylindrelloidea (Stoliczka, 1871)
* Diaphera cylindrica (Quadras & Möllendorff, 1895)
* Diaphera densecostulata (Möllendorff, 1901)
* Diaphera devians (Möllendorff, 1890)
* Diaphera dicraspedia (Möllendorff, 1898)
* Diaphera dilophia (Quadras & Möllendorff, 1895)
* Diaphera eulophia (Quadras & Möllendorff, 1895)
* Diaphera euryomphala (Möllendorff, 1895)
* Diaphera eutrachela (Möllendorff, 1890)
* Diaphera helenae Vermeulen, 1990
* Diaphera hidalgoi (Möllendorff, 1888)
* Diaphera homalogyra (Quadras & Möllendorff, 1895)
* Diaphera kobelti (Möllendorff, 1898)
* Diaphera kochiana (Möllendorff, 1888)
* Diaphera lini Z.-Y. Chen & Páll-Gergely, 2020
* Diaphera locardi (Hidalgo, 1890)
* Diaphera macrostoma (Quadras & Möllendorff, 1894)
* Diaphera moellendorffi (Hidalgo, 1889)
* Diaphera morleti (Hidalgo, 1889)
* Diaphera nitidula (Quadras & Möllendorff, 1894)
* Diaphera obliquapex Bruggen, 1974
* Diaphera otostoma (Quadras & Möllendorff, 1894)
* Diaphera palawanica Bruggen, 1974
* Diaphera pleistogyra (Quadras & Möllendorff, 1895)
* Diaphera polita Páll-Gergely, 2020
* Diaphera porrecta (Martens, 1884)
* Diaphera prima Panha, 2010
* Diaphera quadrasi (Möllendorff, 1887)
* Diaphera samarica (Möllendorff, 1896)
* Diaphera saurini van Benthem Jutting, 1962
* Diaphera seatoni (Beddome, 1891)
* Diaphera sericina (Möllendorff, 1887)
* Diaphera solenidium (Möllendorff, 1896)
* Diaphera strangulata (Möllendorff, 1894)
* Diaphera strophostoma (Quadras & Möllendorff, 1896)
* Diaphera telescopium (Möllendorff, 1896)
* Diaphera torta (Quadras & Möllendorff, 1894)
* Diaphera truncatella (Möllendorff, 1896)
* Diaphera tuba (Möllendorff, 1887)
* Diaphera turbanophora Páll-Gergely & Grego, 2020
* Diaphera unicristata (Möllendorff, 1894)
* Diaphera wilfordii Dance, 1970

### Synoniemen

* Diaphera (Huttonella) L. Pfeiffer, 1856 => Huttonella L. Pfeiffer, 1856 => Gulella (Huttonella) L. Pfeiffer, 1856 => Gulella L. Pfeiffer, 1856
* Diaphera (Huttonella) kohllarseni Haas, 1936 => Gulella kohllarseni (Haas, 1936)
* ↑ Albers, J. C. (1850) Die Heliceen nach natürlicher Verwandtschaft systematisch geordnet. Berlin: Enslin. 262 pp.
# Jef Gees

Jef Gees (10 december 1956) is een Belgische voormalige atleet, die gespecialiseerd was in lange afstand en het veldlopen. Hij nam driemaal deel aan de wereldkampioenschappen veldlopen en veroverde op drie nummers in totaal drie Belgische titels.

## Biografie

Jef Gees werd in 1975 zestiende op het wereldkampioenschap veldlopen voor junioren. Dat jaar werd hij ook Belgisch juniorenkampioen op de 3000 m.
In 1980 werd Gees Belgisch indoorkampioen op de 3000 m. Het jaar nadien nam hij deel aan de Europese indoorkampioenschappen, waar hij negende werd. In 1982 veroverde hij de Belgische titel op de 5000 m. Het jaar nadien miste hij op dat nummer maar net de limiet voor deelname aan de wereldkampioenschappen in Helsinki. Alhoewel hij toen zeventiende stond op de lopende wereldranglijst, werd hij niet gedelibereerd. In 1985 werd hij Belgisch kampioen veldlopen. Hij werd ook driemaal geselecteerd voor de wereldkampioenschappen veldlopen, maar haalde daarbij geen ereplaatsen.

### Clubs

Gees was aangesloten bij Zuid-Oostvlaamse Atletiek Vereniging (ZOVA), en na de fusie van die club met Vlierzele Sport bij fusieclub Vrienden In Toekomst Atletiek (VITA). Daar werd hij in 1999 voorzitter. In 2013 nam hij ontslag als voorzitter en werd hij erevoorzitter.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 5000 m | 1982 |
| veldlopen | 1985 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 3000 m | 7.53,20 | 18 augustus 1984 | Londen |
| 5000 m | 13.26,13 | 1 juni 1984 | Kessel-Lo |
| 10.000 m | 28.22,13 | 2 juli 1984 | Stockholm |

## Palmares
### 3000 m

* 1980: 1 BK indoor AC – 8.13,0
* 1981: 9e EK indoor in Grenoble

### 5000 m

* 1975: 9e in serie EK U20 in Athene – 15.04,2
* 1981: 2 BK AC – 13.54,13
* 1982: 1 BK AC – 13.49,73

### veldlopen

* 1975: 16e WK junioren in Rabat
* 1981: 139e WK in Madrid
* 1984: 73e WK in East Rutherford
* 1985: 1 BK AC in Zolder
* 1986: 91e WK in Neuchatel
* ↑ Clubgeschiedenis, website VITA, oktober 2012. Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
* ↑ Jef Gees erevoorzitter, website VITA, 2 april 2013. Gearchiveerd op 4 maart 2016.

#### Externe link

* (en) World Athletics-profiel voor Jef Gees
# Jermak (kozakkenleider)

Vasili Timofejovitsj (Russisch: Василий Тимофеевич) (geboren tussen 1532/1534 en 1540/1542 - 5 of 6 augustus 1585), beter bekend onder zijn bijnaam Jermak (Ермак, molensteen), was een leider (ataman) van de Siberische Kozakken.
Jermak leefde als piraat op de Wolga. Toen in 1577 de troepen van de tsaar het gebied schoonveegden, vluchtte hij met zijn mannen de Kama op naar Perm, waar hij de Stroganov-familie zijn diensten aanbood.
Op 1 september 1581 vertrok Jermak oostwaarts, Siberië in, om op te trekken tegen het kanaat Sibir onder Küçüm. De volgende lente zakte Jermak de Toera en de Tobol af. Küçüms mannen wachtten hem op in een hinderlaag, maar het grootste deel van Jermaks mannen slaagde erin te ontvluchten. Ze maakten poppen van takken, en lieten deze in boten de rivier afzakken, waarna de Tataren in de rug aangevallen en vernietigend verslagen werden.
In oktober kwam de beslissende slag. De kozakken namen een fort van de Tataren in, op de plaats waar de Tobol in de Irtysj uitmondt, en enkele dagen later bereikten ze Küçüms hoofdstad Qaşlıq (Isker), waar proviand werd gevonden. Jermak zond Ivan Koltso naar tsaar Ivan de Verschrikkelijke met het nieuws en een grote hoeveelheid oorlogsbuit. Ivan gaf volledige gratie aan Jermak en Koltso, en aan Jermak werd een rijkelijk versierd harnas gezonden.
Jermak breidde zijn heerschappij uit, bijna tot aan de Ob. Diegenen die weigerden zijn heerschappij te erkennen werden wreed geëxecuteerd. Eind 1584 kwamen er versterkingen, maar die winter was proviand schaars, en Küçüm-getrouwen doodden een aantal kozakken in een tegenaanval. Jermak zelf werd in augustus 1585 in een hinderlaag gelokt en gedood.
Slechts 90 van Jermaks 1.340 man waren overgebleven, en deze trokken zich terug over de Oeral. Maar tegelijk trokken de troepen van de tsaar in tegenovergestelde richting. Isker werd heroverd en vernietigd, en de stichting van Tjoemen (1586) en Tobolsk (1587) versterkte de Russische positie. De verovering van Siberië was begonnen. Küçüm echter was gevlucht, en voerde nog jarenlang een guerrilla-oorlog tegen de Russen, tot hij in 1598 werd gedood.
# Jan Feltkamp

Jan Feltkamp (Enschede, 26 augustus 1829 – Zutphen, 6 oktober 1864) was een Nederlands pianist.
Hij was zoon van Joan Engelbert Feltkamp en Johanna Loosjes. Vader was muziekonderwijzer en organist, moeder Johanna Loosjes (1802-1864) was dochter van de olieslager van een oliemolen nabij de Raampoort en werd de directrice van de eerste Franse (kost)school voor meisjes in Enschede.
Hij kreeg zijn muziekopleiding in eerste instantie van zijn vader, een verdienstelijk muziekonderwijzer. Vanaf 1843 (het overlijdensjaar van zijn vader) trok hij naar de muziekschool van Jan George Bertelman en Richard Hol in Amsterdam. Een jaar later moest hij al les gaan geven om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien. Na die studie stond hij bekend als een van de pianovirtuozen van Nederland. Zijn loopbaan duurde maar kort, in juni 1862 kreeg hij een zenuwtoeval (hij verloor zijn geheugen), kon nog enigszins door zijn muziek herstellen, maar moest na meerdere aanvallen stoppen met musiceren. Hij werd ondertussen verpleegd door zijn familie in Gouda. In 1863 werd hij als gevolg van krankzinnigheid onder curatele gesteld door de Arrondissementsrechtbank in Utrecht en verpleegd in een psychiatrisch ziekenhuis aldaar. Hij overleed in eenzelfde soort ziekenhuis in Zutphen.
* Henri Viotta, Lexicon der Toonkunst, deel I, 1881, pagina 505
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 196
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 51
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 197
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 3, pagina 193
* Necrologie door Richard Hol in muziekblad Caecilia juni 1865
# Jan Felix

Jan Felix (Oostende, 24 april 1919 - Gent, 17 augustus 1992) was een Belgisch politicus en jurist.

## Levensloop

Felix was de broer van architect Paul Felix. Naast humaniorastudies volgde hij lessen aan de stedelijke kunstacademie van Oostende. Hij trouwde met Berthe Bovée, uit een Brugse familie met twaalf kinderen.
Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1943) en vestigde zich in Oostende als advocaat aan de balie van Brugge. Hij bleef advocaat tot in 1966.
Hij was CVP-gemeenteraadslid van Oostende van 1948 tot 1952 en van 1966 tot 1982. Hij werd schepen van Oostende, bevoegd voor toerisme, feesten, stedenbouw, grondbeleid, stadsvernieuwing, van 1966 tot 1982.
Felix was ook kunstschilder en graficus.
Hij was:
* de drijfveer achter het tot stand komen van de verkeersvrije Vlaanderenstraat,
* de oprichter van Promotie Toerisme Oostende,
* de initiatiefnemer voor de jeugdpaviljoenen op de Vuurtorenwijk en Konterdam,
* leerling van de Stedelijke Kunstacademie Oostende,
* stichter van de Zomeracademie voor schilderen in Oostende,
* initiatiefnemer (1965) voor een stedelijk zwembad, gebouwd in 1976.

## Literatuur

* Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars Deel 5, Brugge,1996.
* Brent VANTOURNHOUT, Van Panne-strand tot de Zeewacht. Een blik op de evolutie van Oostende in de periode 1940-1980, licentiaatsthesis (onuitgegeven), Rijksuniversiteit Gent, 2001.
* Andries VAN DEN ABEELE, De Balie van Brugge, Brugge, 2009.
* Gilbert ROGIERS, De Politieke Geschiedenis van Oostende, 1976-1982, proef pers- en communicatiewetenschappen (onuitgegeven), Universiteit Gent, 2012.

## Externe link

* Fiche Jan Felix op webstek Stadsarchief Brussel
# Jan Fels

Jan Fels (23 december 1946) is een voormalig Nederlandse voetballer. Hij stond in het Nederlandse betaalde voetbal onder contract bij SVV.

## Loopbaan

Fels begon te voetballen in de jeugd bij SVV waarna hij de overstap maakte naar de eerste elftal van SVV. Hij had in totaal 17 wedstrijden gespeeld en 1 doelpunt gemaakt in zijn voetbalcarrière. Fels beëindigde zijn voetbalcarrière in 1973.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| SVV |||
| Eerste divisie | 1x | 1968/69 |
# Bélâbre

Bélâbre is een gemeente in het Franse departement Indre (regio Centre-Val de Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Le Blanc. Bélâbre telde op 1 januari 2021 924 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Bélâbre bedroeg op 1 januari 2021 40,14 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 23 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jet van Beijeren

Jet van Beijeren (Leeuwarden, 30 oktober 2004) is een voetbalspeelster uit Nederland. Ze speelt als aanvaller voor Sc Heerenveen.

## Carrière

Van Beijeren begon haar carrière bij Leeuwarder Zwaluwen.
In 2018 stapte ze over naar Sc Heerenveen. Op 5 november 2021 maakte van Beijeren haar debuut voor Sc Heerenveen in de Vrouwen Eredivisie in een met 1-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen ADO Den Haag. Van Beijeren mocht in de 89ste minuut invallen voor Kirsten McFarland. In een uitwedstrijd tegen VV Alkmaar maakte van Beijeren op 11 maart 2022 haar eerste doelpunt voor Sc Heerenveen.
Op 31 maart 2023 speelde van Beijeren met Sc Heerenveen een thuiswedstrijd tegen AFC Ajax. In deze wedstrijd wist van Beijeren Ajax-keepster Lize Kop van grote afstand te passeren. Dit doelpunt werd genomineerd voor doelpunt van het seizoen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | sc Heerenveen | Vrouwen Eredivisie | 8 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 9 | 1 |
| 2022/23 | sc Heerenveen | Vrouwen Eredivisie | 18 | 4 | 2 | 0 | 0 | 0 | 20 | 4 |
| 2023/24 | sc Heerenveen | Vrouwen Eredivisie | 15 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 16 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 41 | 5 | 4 | 1 | 0 | 0 | 45 | 6 |
Laatste update: 22 februari 2024
# Butte County (Idaho)

Butte County is een county in de Amerikaanse staat Idaho.
De county heeft een landoppervlakte van 5.783 km² en telt 2.899 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Arco.
# Jan Nautahof

Het Jan Nautahof is een straat in Amsterdam-Zuidoost.
De straat kreeg per raadsbesluit van 17 oktober 1984 haar naam, een vernoeming naar verzetsstrijder en lid van de Trouwgroep Jan Nauta (Almelo, 1917 – Kamp Vught, 1944). In deze buurt zijn meerdere straten vernoemd naar verzetsstrijders.
Het Jan Nautahof ligt aan de oostelijke rand van wat de wijk Gein III zou worden genoemd, later administratief omgedoopt tot Gein Noordoost. Een deel van de bebouwing staat aan een sloot met daar aan de overzijde het park Gaasperzoom; de stadsbebouwing houdt hier op. De Jos Gemmekebrug geeft vanaf het hof toegang tot het park. Gein III werd een wijk die ruim is opgezet met veelal geschakelde eengezinswoningen, zo ook hier. Er staan drie blokjes met woningen die aan beide uiteinden vergezeld worden met twee daarop haaks staande rijen. Alle woningen hebben een vrijstaande berging. Huisnummers lopen op van 1 tot 74, maar huisnummer 15 is het hoogste oneven nummer. De noordelijkste rij woningen kijkt uit over een grasveldje met zandbak met daarin twee artistieke speelobjecten; een schotel en een kat, waarvan de ontwerper(s) vooralsnog onbekend is/zijn.
Het hof, maar ook het wijkje eromheen, met als belangrijkste straat het Maria Snelplantsoen (vernoemd naar Maria Dina Snel) is in wezen doodlopend; er komt dan ook geen openbaar vervoer. Nabij het wijkje ligt het eindstation van de Amsterdamse metrolijnen 50 en 54 met station Gein.
* Jan Nautahof volgens BAG via data.amsterdam.nl
* BAG-viewer
* Monumentenregister voor rijksmonumenten; Monumentenkaart Amsterdam
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4