OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ferrari F300

De Ferrari F300 was de Formule 1-auto van Scuderia Ferrari voor het seizoen van 1998. Er werden 6 overwinningen mee gehaald, alle door Michael Schumacher. Tweede Ferrari-coureur Eddie Irvine wist weer niet te winnen. Met de wagen eindigde Michael Schumacher tweede in het kampioenschap achter McLaren-coureur Mika Häkkinen. De wagen bezorgde Ferrari ook de tweede plaats in de constructeurskampioenschap, opnieuw achter McLaren.
De wagen was net zoals zijn voorganger, de Ferrari F310B competitief en betrouwbaar. De aerodynamica van de wagen was echter slechter dan die van de McLaren MP4/13. De wagen werd gedurende het seizoen constant aangepast, zoals een bredere frontwing tijdens de Grand Prix van Argentinië.

## Formule 1-resultaten

* Resultaat
* Winnaar
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Gefinisht (punten)
* Gefinisht (geen punten)
* Niet geklasseerd (NC)
* Uitgevallen (DNF)
* Niet gekwalificeerd (DNQ)
* Gediskwalificeerd (DSQ)
* Niet gestart (DNS)
* Gewond (INJ)
* Uitgesloten (EX)
* Teruggetrokken (WD)
* Niet deelgenomen (blanco cel)
* vetgedrukt (pole position)
* cursief (snelste ronde)
| Jaar | Chassis | Motor | Banden | Coureurs | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Punten | WK-plaats |
| 1998 | Ferrari F300 | Ferrari V10 | G | | AUS | BRA | ARG | SMR | SPA | MON | CAN | FRA | GBR | OOS | DUI | HON | BEL | ITA | LUX | JPN | 133 | 2 |
| 1998 | Ferrari F300 | Ferrari V10 | G | Michael Schumacher | DNF | 3 | 1 | 2 | 3 | 10 | 1 | 1 | 1 | 3 | 5 | 1 | DNF | 1 | 2 | DNF | 133 | 2 |
| 1998 | Ferrari F300 | Ferrari V10 | G | Eddie Irvine | 4 | 8 | 3 | 3 | DNF | 3 | 3 | 2 | 3 | 4 | 8 | DNF | DNF | 2 | 4 | 2 | 133 | 2 |
| Jaar | Chassis | Motor | Banden | Coureurs | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Punten | WK-plaats |

### Eindstand coureurskampioenschap
#### 1998

* Michael Schumacher: 2e (86 pnt)
* Eddie Irvine: 4e (47 pnt)
# Luwisch

Luwisch, Luvisch of Luvili (Frans: Louvite) is een taal die behoort tot de Anatolische tak van het Indo-Europees en die gesproken werd in delen van Anatolië en het later ook het noorden van Syrië. Twee varianten van het Luwisch, Spijkerschrift-Luwisch en Hiëroglifisch Luwisch, hebben elk een eigen ISO 639-3 code, en worden soms gezien als twee aparte talen.
De huidige wetenschappelijke consensus is dat Luwisch in het 2e millennium v.Chr. in meerdere of mindere mate gesproken werd in grote delen van West-Anatolië. Zo gaan velen ervan uit dat de Zuidwest-Anatolische staat of federatie Arzawa voornamelijk Luwisch was, en ook in Troje werd mogelijk Luwisch gesproken. Vanaf de 14e eeuw v.Chr. vormden sprekers van Luwisch waarschijnlijk de meerderheid in de Hettitische hoofdstad Hattusa. Na de val van het Hettitische rijk (ca. 1180 v.Chr.) bleef Luwisch gesproken worden in de Neo-Hettitische vorstendommen in Syrië zoals Karkemish, en ten noorden daarvan in het Anatolische koninkrijk Tabal. In dit gebied stierf de taal rond 600 v.Chr. uit. In Centraal-Anatolië werd het Luwisch na de val van het Hettitische rijk verdrongen door het Frygisch, een taal die mogelijk met de invasie van de Zeevolken Anatolië binnenkwam. Langs de zuidkust werden in het 1e millennium v.Chr. verschillende nauw aan het Luwisch verwante talen gesproken: Lycisch, Milyaans, Karisch, Pisidisch en Sidetisch, die met het Luwisch de Luwische subgroep van de Anatolische talen vormen. Deze talen stammen, met uitzondering van het Karisch, mogelijk af van het Luwisch uit het 2e millennium v.Chr.
Het oudst bewaard gebleven Luwisch bestaat uit namen en titels uit de Oud-Hettitische periode (ca. 1650-1580 v.Chr.). De eerste langere teksten in het Luwisch verschijnen vanaf de tijd van het Hettitische Nieuwe Rijk (ca. 1400-1190 v.Chr.). De teksten behoren tot twee varianten: Hiëroglifisch Luwisch, geschreven in Anatolische hiërogliefen, en Spijkerschrift-Luwisch. Luwische teksten in spijkerschrift, gevonden in de archieven van Hattusa, hebben voornamelijk een rituele inhoud. Hiëroglifisch Luwisch komt voor het eerst voor op officiële zegels uit het vroege 2e millennium v.Chr. Vanaf de 14e eeuw functioneren de Anatolische hiërogliefen als een volledig schrift, waarna het gebruikt wordt tot het in de vroege 7e eeuw v.Chr. verdrongen wordt door alfabetische schriften.
De Anatolische hiërogliefen werden in 1870 ontdekt en kort geleden ontcijferd. In tegenstelling tot het Hettitisch en het Palaïsch werd het Luwisch niet sterk beïnvloed door het Hattisch.
De Luwische taal of een dochtertaal ervan, het Isaurisch is waarschijnlijk nog gesproken in het Isaurië van de Romeinse en vroeg-Byzantijnse tijd te oordelen naar de grafopschriften in het vaak opstandige hoogland van wat voorheen Hilakku genoemd werd.
# Calheta de Nesquim

Calheta de Nesquim is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Lajes do Pico en telt 418 inwoners (2001). De plaats ligt op het eiland Pico, onderdeel van de Azoren.
# Émile Delchambre

Émile Henri Delchambre (Roubaix, 3 december 1875 – Roubaix, 8 september 1958) was een Frans roeier.
Delchambre behaalde met de vier met stuurman van de roeivereniging van Roubaix de olympische titel in 1900.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs in de vier-met-stuurman
* (en) Profiel van Émile Delchambre op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Émile Delchambre op WorldRowing.com
1900: Henri Bouckaert & Jean Cau & Émile Delchambre & Henri Hazebrouck & Charlot / Gustav Goßler & Oskar Goßler & Walter Katzenstein & Waldemar Tietgens & Carl Goßler · 1912: Albert Arnheiter & Hermann Wilker & Otto Fickeisen & Rudolf Fickeisen & Otto Maier· 1920: Willy Brüderlin & Max Rudolf & Paul Rudolf & Hans Walter & Paul Staub · 1924: Émile Albrecht & Alfred Probst & Eugen Sigg & Hans Walter & Émile Lachapelle · 1928: Valerio Perentin & Giliante D'Este & Nicolò Vittori & Giovanni Delise & Renato Petronio · 1932: Hans Eller & Horst Hoeck & Walter Meyer & Joachim Spremberg & Carlheinz Neumann · 1936: Hans Maier & Walter Volle & Ernst Gaber & Paul Söllner & Fritz Bauer· 1948: Warren Westlund & Gordon Giovanelli & Robert Martin & Robert Will & Allen Morgan · 1952: Karel Mejta & Jiří Havlis & Jan Jindra & Stanislav Lusk & Miroslav Koranda · 1956: Alberto Winkler & Romano Sgheiz & Angelo Vanzin & Franco Trincavelli & Ivo Stefanoni · 1960: Gerd Cintl & Horst Effertz & Klaus Riekemann & Jürgen Litz & Michael Obst· 1964: Peter Neusel & Bernhard Britting & Joachim Werner & Egbert Hirschfelder & Jürgen Oelke · 1968: Dick Joyce & Ross Collinge & Dudley Storey & Warren Cole & Simon Dickie · 1972: Peter Berger & Hans-Johann Färber & Gerhard Auer & Alois Bierl & Uwe Benter · 1976: Vladimir Jesjinov & Nikolai Ivanov & Michail Koeznetsov & Aleksandr Klepikov & Aleksandr Loekjanov · 1980: Dieter Wendisch & Ullrich Dießner & Walter Dießner & Gottfried Döhn & Andreas Gregor · 1984: Martin Cross & Richard Budgett & Andy Holmes & Steve Redgrave & Adrian Ellison· 1988: Bernd Niesecke & Karsten Schmeling & Bernd Eichwurzel & Frank Klawonn & Hendrik Reiher · 1992: Iulică Ruican & Viorel Talapan & Dimitrie Popescu & Nicolae Țaga & Dumitru Răducanu
# Aethalopteryx grandiplaga

Aethalopteryx grandiplaga is een vlinder uit de familie houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Gaede.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Labena acerba

Labena acerba is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Khalaim & Ruiz-Cancino in 2009.
# Halle-Vilvoorde

Halle-Vilvoorde kan verwijzen naar:
* Brussel-Halle-Vilvoorde
* Arrondissement Halle-Vilvoorde
* het Halle-Vilvoorde Komitee
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Halle-Vilvoorde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Halle-Ingooigem 2019

Halle-Ingooigem 2019 :
| Wedstrijddetails ||
| Koers | 72e Halle-Ingooigem |
| Wedstrijd | UCI Europe Tour 2019 1.1 |
| Datum | 26 juni 2019 |
| Afstand | 200,9 km |
| Land | België |
| Startplaats | Stad Halle |
| Finishplaats | Anzegem |
| Teams | 18 |
| Gemiddelde snelheid | 43,99 km/u |
| Palmares ||
| Winnaar | Dries De Bondt (Corendon-Circus) |
| Tweede | Piotr Havik (BEAT Cycling Club) |
| Derde | Philippe Gilbert (Deceuninck-Quick Step) |
| ◀ 2018 | 2021 ▶ |
| Documentatie ||
De 72e editie van de wielerwedstrijd Halle-Ingooigem vond plaats op 26 juni 2019. De wedstrijd maakt deel uit van de UCI Europe Tour 2019 kalender in categorie 1.1.

## Eindklassement

Source: ProCyclingStats :
2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Belangrijkste etappewedstrijden Internationaal Wegcriterium · Driedaagse Brugge-De Panne · Ronde van de Alpen · Vierdaagse van Duinkerke · Ronde van Beieren · Ronde van Noorwegen · Ronde van België · Ronde van Luxemburg · Ronde van Oostenrijk · Ronde van Wallonië · Ronde van Burgos · Ronde van Denemarken · Arctic Race of Norway · Ronde van Groot-Brittannië
Belangrijkste eendaagse wedstrijden Trofeo Laigueglia · GP Lugano · GP Nobili Rubinetterie · Dwars door Vlaanderen · Scheldeprijs · Brabantse Pijl · GP Kanton Aargau · Brussels Cycling Classic · GP Fourmies · Primus Classic Impanis-Van Petegem · Ronde van de Drie Valleien · Milaan-Turijn · Ronde van Piemonte · Ronde van het Münsterland · Ronde van Emilia · Parijs-Tours · GP Bruno Beghelli
# Halldórr de Onchristelijke

Halldórr de Onchristelijke (IJslands: Halldórr ókristni) was een Noordse skald die rond het jaar 1000 actief was. Het enige over hem bekende feit is dat hij een van de hofdichters van de jarl Eiríkr Hákonarson (Eiríkr Hákonarson) was. Er zijn acht dróttkvætt-verzen van hem bewaard gebleven in de koningssagen. Zij bevatten een levendige beschrijving van de Slag bij Svolder. Ten minste enkele van deze stanza's worden door de Heimskringla toegeschreven aan een flokkr van jarl Eiríkr. Wetenschappers noemen deze stanza's soms Eiríksflokkr.
# Archeuops papua

Archeuops papua is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1914 gepubliceerd door Karl Maria Heller.
# Hamiltoneiland

Hamiltoneiland (Engels: Hamilton Island) is gelegen aan de oostkust van Australië (Queensland) en behoort tot de archipel van de Whitsundayeilanden. Het ligt tussen Queensland Coast en het Groot Barrièrerif. Het eiland heeft een tropische uitstraling met koraalstranden. Hamiltoneiland ligt op dezelfde tropische breedtegraad als Honolulu (Hawaï) in het noorden en Mauritius in het zuiden. Het klimaat is gedurende het hele jaar warm en tropisch met een gemiddelde temperatuur van 27,4 °C. De maximumtemperaturen (december, januari, februari) zijn rond de 30 °C met een maximumtemperatuur (juni, juli, augustus) rond de 23 °C.
Op het eiland bevindt zich Hamilton Island Airport, een luchthaven geschikt voor straalvliegtuigen, waarlangs vele toeristen naar de Whitsundayeilanden vliegen.
# Hanna Glas

Hanna Glas (16 april 1993) is een Zweeds voetbalspeelster.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2011 | Sundsvall DFF | Zweden | ELI | 16 | 0 |
| 2012 | Sundsvall DFF | Zweden | ELI | 20 | 2 |
| 2013 | Sunnanå SK | Zweden | DAM | 0 | 0 |
| 2014 | Umeå IK | Zweden | DAM | 16 | 1 |
| 2015 | Umeå IK | Zweden | DAM | 17 | 1 |
| 2016 | Umeå IK | Zweden | DAM | 10 | 0 |
| 2017 | Eskilstuna United | Zweden | DAM | 22 | 0 |
| 2018 | Eskilstuna United | Zweden | DAM | 16 | 1 |
| 2018/19 | PSG | FD1 Frankrijk | Eredivisie | 14 | 1 |
| 2019/20 | PSG | FD1 Frankrijk | Eredivisie | 5 | 1 |
| 2020/21 | Bayern München | FRB Duitsland | Vrouwen Eredivisie | 8 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 144 | 8 |
Laatste update: november 2020

## Palmares
### Nationaal team

In seizoen 2011/12 won Glas het UEFA U19 Championship Women. In 2018 won ze de Algarve Cup.

## Interlands

Glas speelde bij Zweden O17, O19 en O23. Met O19 werd zij in 2012 Europees kampioen. In januari 2017 komt ze voor het eerst uit voor het Zweeds voetbalelftal.
1: Lindahl · 2: Andersson · 3: Sembrant · 4: Glas · 5: Fischer · 6: Eriksson · 7: Janogy · 8: Hurtig · 9: Asllani · 10: Jakobsson · 11: Blackstenius · 12: Falk · 13: Ilestedt · 14: Roddar · 15: Björn · 16: Zigiotti Olme · 17: Seger · 18: Rolfö · 19: Anvegård · 20: Larsson · 21: Mušović · 22: Schough · 23: Rubensson · Coach: Gerhardsson
* ↑ UEFA––profiel. Gearchiveerd op 23 juli 2023.
* ↑ footoféminin––profiel. Gearchiveerd op 3 mei 2022.
* ↑ World Football––profiel. Gearchiveerd op 30 maart 2022.
* ↑ FBref––profiel. Gearchiveerd op 21 december 2022.
* ↑ SoccerDonna––profiel. Gearchiveerd op 3 mei 2022.
* ↑ SoccerWay––profiel. Gearchiveerd op 1 december 2022.
* ↑ Svensk Fotboll––profiel. Gearchiveerd op 3 mei 2022.
* ↑ PSG––Hanna Glas signs two-year deal with Paris Saint-Germain Women. Gearchiveerd op 7 april 2022.
# Hanna Falk

Hanna Linnéa Falk (Ulricehamn, 5 juli 1989) is een Zweedse langlaufster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2018 in Vancouver en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Falk maakte haar wereldbekerdebuut in maart 2007, voor eigen publiek, in Stockholm. Tweeënhalf jaar later keerde de Zweedse terug in de wereldbeker met een zevende plaats in het Finse Kuusamo, een week later won ze in Düsseldorf haar eerste wereldbekerwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver eindigde Falk als 29e op de sprint. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2011 in Oslo eindigde de Zweedse als elfde op de sprint.
In Falun nam ze deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2015. Op dit toernooi eindigde ze als 94e op de sprint. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2017 in Lahti eindigde Falk als vierde op de sprint en als vijftiende op de 10 kilometer klassieke stijl. Tijdens de Olympische Winterspelen van Pyeongchang eindigde de Zweedse als vijfde op de sprint en als 21e op de 10 kilometer vrije stijl.
In Seefeld nam ze deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2019. Op dit toernooi eindigde ze als dertiende op de sprint.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Vancouver | 29e Sprint (klassieke stijl) |
| 2018 | Pyeongchang | 5e Sprint (klassieke stijl) 21e 10 km (vrije stijl) |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2011 | Oslo | 11e Sprint (vrije stijl) |
| 2015 | Falun | 94e Sprint (klassieke stijl) |
| 2017 | Lahti | 4e Sprint (vrije stijl) 15e 10 km klassieke stijl |
| 2019 | Seefeld | 13e Sprint (vrije stijl) |

### Wereldbeker

Legenda :
| TdS | Tour de Ski |
| NO | Nordic Opening |
| LT | Lillehammer Triple |
| RT | Ruka Triple |
| WBF | Wereldbekerfinale |
| STC | Ski Tour Canada |
| ST | Ski Tour |

#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | DI | SP | TdS |
| 2009/2010 | 20e | - | 5e | - |
| 2010/2011 | 33e | - | 10e | - |
| 2011/2012 | 111e | - | 77e | - |
| 2012/2013 | 81e | - | 48e | - |
| 2013/2014 | 63e | - | 35e | - |
| 2014/2015 | 31e | - | 8e | - |
| 2015/2016 | 26e | 37e | 11e | 5e |
| 2016/2017 | 20e | 41e | 3 | 6e |
| 2017/2018 | 20e | 55e | 4e | 6e |
| 2018/2019 | 44e | 76e | 20e | - |
| 2019/2020 | 124e | - | 91e | - |
| 2020/2021 | 47e | – | 18e | – |

#### Wereldbekerzeges

| Nr. | Datum | Plaats | Onderdeel |
| 1. | 5 december 2009 | Düsseldorf | Sprint (vrije stijl) |
| 2. | 17 januari 2010 | Otepää | Sprint (klassieke stijl) |
| 3. | 13 januari 2018 | Dresden | Sprint (vrije stijl) |
| 4. | 16 maart 2018 | Falun | Sprint (vrije stijl) WBF |
# Haliclona (Rhizoniera) broendstedi

Haliclona (Rhizoniera) broendstedi is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Haliclona en behoort tot de familie Chalinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Bergquist & Warne.
# Arend Regeer

Arend Regeer (4 september 1974) is een Nederlands voormalig voetballer die als middenvelder voor Telstar in de Eerste divisie speelde. Arend Regeer is de vader van profvoetballer en Nederlands jeugdinternational Youri Regeer.
# Arend van Slichtenhorst

Arend van Slichtenhorst (ged. Nijkerk 5 december 1616 - Nijkerk 8 april 1657) was een Gelders jurist, historicus en dichter.

## Herkomst

Arend van Slichtenhorst werd gedoopt te Nijkerk als Ardt, zoon van Brand Artzen (van Slichtenhorst) en Aeltgen van Wenckum. Zijn vader was onder meer substituut-ontvanger van Nijkerk, substituut-schout van Amersfoort en zelfs enige tijd ´directeur´ van Rensselaerswijck in Nieuw-Nederland (1648 - 1652).

## Opleiding

Arend bezocht de Latijnse school te Nijkerk en vanaf ongeveer 1630 het Gymnasium Illustre te Harderwijk. Daarna studeerde hij in Franeker, waar hij werd ingeschreven op 1 september 1636 als "Arnoldus a Slichtenhorst, Gelriae Neoclesianus". Mogelijk studeerde hij ook in Leiden, waarna hij op 25 augustus 1642 te Franeker promoveerde tot doctor in de rechten. Na zijn studie maakte Slichtenhorst een reis naar Frankrijk, waarna hij zich in Arnhem vestigde als advocaat.

## Geschiedenis van Gelre

Een van zijn leraren in Harderwijk was Johannes Isacus Pontanus, de auteur van de in het Latijn geschreven Historia Gelrica, die in 1639 het daglicht zag. Niet veel later startte Slichtenhorst met het maken van een vertaling van Pontanus’ boek in het Nederlands. Gaandeweg vulde hij de oorspronkelijke tekst echter steeds meer aan en bracht hij verbeteringen aan. Het werk vlotte niet erg. In februari 1644 waren de platen al klaar (het beperkte aantal van vier stadsplattegronden bij Pontanus werd aanmerkelijk uitgebreid), maar het omvangrijke werk werd pas in 1653 uitgegeven, bij de Arnhemse uitgever Jacob van Biesen.
De volledige titel was: XIV boeken van de Geldersse geschiedenissen van 't begin af vervolghd tot aen de afzweeringh des konincx van Spanien, waervan 't eerste deel verhandeld de landbeschrijvingh, getrocken meerendeels uyt de Latynsse werken van den heer Joh. Isacus Pontanus; doch doorgaens veranderd, verbeterd, ende met meer dan driehonderd nieuwe hoofd-stucken, en andere noodelijke bijvoegsels allesins vergroot. (Arnhem, 1653/1654; facsimile herdruk Arnhem, 1967).
Behalve aanvullingen, die hij uit diverse publicaties en eigen archiefonderzoek haalde, kortte Slichtenhorst de tekst van Pontanus hier en daar ook in en liet hij soms hele passages weg, met name betreffende de geschiedenis van andere landen en gebieden. Bij zijn archiefonderzoek heeft Slichtenhorst soms gebruikgemaakt van stukken die later zijn verdwenen, zodat hij soms zaken noemt die, hoewel niet meer te controleren, nergens anders te vinden zijn. Daarmee is zijn werk niet simpelweg een vertaling van dat van Pontanus geworden, maar eerder een aanvulling.
Van zijn gedichten is niet heel veel bewaard gebleven. De biograaf Van der Aa schreef in zijn biographisch woordenboek van Nederlandse dichters “dat de historiepen hem beter dan de dichtveder was toevertrouwd”.
# Arend van der Waeyen

Arend van der Waeyen (Amsterdam, 16 januari 1685 - aldaar, 1 augustus 1767) was koopman en raad in de vroedschap van Amsterdam.
Arend was een zoon van Hermina de Bruyn (1645-1687) en Arent van der Waeyen (1640-1707), bewindhebber van de VOC-kamer Amsterdam en kerkmeester van de Walenkerk. Hij trouwde in 1710 met Sara Hinlopen (1690-1775) en kreeg met haar in 1716 een dochter. De portretten van hun beiden hangen in het Rijksmuseum. De Van der Waeyens woonden op de Amsterdamse Herengracht, bij de Reguliersgracht (later nummer 544).

## Expediteur

In 1716 werd Van der Waeyen commissaris van 'uitheemsche depêches' te Amsterdam. Depêches waren brieven van het departement van Buitenlandse zaken met instructies voor buitenlandse gezanten.
Als expediteur verhandelde hij tot 1720 goederen 'per as' naar landen als Duitsland en Italië. De opkomst van de windhandel in aandelen deed hem besluiten om niet meer naar de beurs te gaan en deed hij zijn handel over aan zijn neef Diederic Grommée.

## West-Indische Compagnie

Van 1722 tot 1757 was hij bewindhebber van de West-Indische Compagnie in de kamer Amsterdam voor de Provincie Friesland. Bij de Compagnie was Van der Waeyen betrokken in de slavenhandel tussen Elmina en Suriname. Elmina was een Nederlandse kolonie op de West-Afrikaanse Goudkust, het huidige Ghana. Vanuit de Nederlandse kolonie Elmina werden de Afrikanen onder meer verscheept naar Suriname, de Nederlandse plantage-kolonie in Zuid-Amerika.

## Bezittingen

In 1735 kocht hij het landgoed Groeneveld bij Eemnes met het daarbij behorende, toen bijna dertig jaar oude huis. Vijf jaar later verkocht hij het huis Groeneveld aan Cornelis Hasselaer (1674-1737), Heer van de beide Eemnessen. Ook verkocht hij de hofstede Kievitsheuvel, aan de Utrechtsche Trekvaart bij Abcoude. De hofstede met een waarde van ƒ13.400, was door zijn vrouw geërfd van ene juffrou Le Güllon. In 1742 hadden de Van der Waeyens vijf dienstboden, een koets en twee paarden en bewoonden zij een huis met een huurwaarde van ƒ 1200. Zijn inkomen werd geschat op ƒ 7 à 8000.

## Regent

In 1736 werd Van der Waeyen aangesteld als Hoogheemraad van de Beemster.
Op 6 september 1748 werd hij stadhouder Willem de IV aangesteld als 'raad' (regent) in de vroedschap van Amsterdam. Hij had zitting in dit college tot aan zijn dood.

## Penning

* De vroedschap van Amsterdam 1578-1795, Biografisch Portaal op Huygens.knaw.nl
* ↑ rijksmuseum.nl. Gearchiveerd op 25 januari 2020.
* ↑ koloniaalerfgoedtevoet.nl. Gearchiveerd op 21 augustus 2021.
* ↑ kasteleninutrecht.nl. Gearchiveerd op 22 september 2020.
* ↑ Jan Wagenaar - Amsterdam in Zyne Opkomst, Aanwas, Geschiedenissen, Voorregten, Koophandel, Gebouwen, Kerkenstaat, Schoolen, Schutterye, Gilden En Regeeringe, Volume 10
# Arenda Haasnoot

Arenda Haasnoot (Leiden, 28 maart 1973) is een Nederlands theologe, predikante van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Zij was van 2007 tot 2010 eerste assessor (vicevoorzitter) van de generale synode, het hoogste bestuursorgaan van de PKN.

## Leven en werk

Haasnoot werd geboren in Leiden en groeide in Katwijk op in een traditioneel gereformeerd gezin. Ze volgde een opleiding voor verpleegkundige. Deze studie werd afgebroken. Daarna studeerde ze theologie aan de Rijksuniversiteit Leiden, en ze studeerde af aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.
In 2002 werd ze predikante in de Gereformeerde Kerk. Haar eerste gemeente was in 's-Gravenmoer. Ze vervulde in 's-Gravenmoer het predikantsambt samen met haar man, Jeroen Tiggelman. In september 2004 nam ze een beroep aan naar Geldermalsen. Haar man is predikant geworden in Leerdam.
Haasnoot typeert zichzelf als "tamelijk gereformeerd-orthodox en evangelisch". In 2005 werd zij lid van de generale synode van de Protestantse Kerk in Nederland. In april 2007 werd zij benoemd tot vicevoorzitter, waarmee ze dominee Gerrit de Fijter, die voorzitter werd, opvolgde. Met de benoeming van Haasnoot in het moderamen van de generale synode was de top van de Protestantse Kerk in meerderheid vrouw.
Vanwege de ziekte van De Fijter fungeerde Haasnoot als voorzitter van de synode en behandelde in die rol lastige dossiers als het ledenregistratiesysteem Numeri en de visie op de doop. Arenda Haasnoot trad regelmatig op als vertegenwoordiger van de PKN in de media. Hoewel ze genoemd werd als opvolger van De Fijter als voorzitter van de generale synode was zij voor die functie niet beschikbaar. In april 2011 verliet zij het moderamen van de generale synode.
In september 2011 werd Haasnoot voorzitter van Alpha-cursus Nederland, als opvolger van Leo Eland.
Vanaf 8 januari 2012 was Haasnoot voltijds predikant in de Protestantse Gemeente Rijnsburg. In 2021 werd zij predikant in de Protestantse Gemeente Spijkenisse-De Brug.
Ze maakte van 2008 tot 2012 deel uit van het panel van het zaterdagavond-radioprogramma Deze Week van de Evangelische Omroep.

### Privé

Arenda Haasnoot is getrouwd met Jeroen Tiggelman die eveneens predikant is. Ze hebben samen drie zoons en twee dochters.