OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Santa Coloma de Queralt

Santa Coloma de Queralt is een gemeente in de Spaanse provincie Tarragona in de regio Catalonië met een oppervlakte van 34 km². Santa Coloma de Queralt telt 2.726 inwoners (1 januari 2016).
De historische dorpskerns is geclasseerd als cultureel erfgoed van nationaal belang.
Aiguamúrcia · Albinyana · L'Albiol · Alcanar · Alcover · L'Aldea · Aldover · L'Aleixar · Alfara de Carles · Alforja · Alió · Almoster · Altafulla · L'Ametlla de Mar · L'Ampolla · Amposta · L'Arboç · Arbolí · L'Argentera · Arnes · Ascó · Banyeres del Penedès · Barberà de la Conca · Batea · Bellmunt del Priorat · Bellvei · Benifallet · Benissanet · La Bisbal de Falset · La Bisbal del Penedès · Blancafort · Bonastre · Les Borges del Camp · Bot · Botarell · Bràfim · Cabacés · Cabra del Camp · Calafell · Camarles · Cambrils · La Canonja · Capafonts · Capçanes · Caseres · El Catllar · Castellvell del Camp · Colldejou · Conesa · Constantí · Corbera d'Ebre · Cornudella de Montsant · Creixell · Cunit · Deltebre · Duesaigües · L'Espluga de Francolí · Falset · La Fatarella · La Febró · La Figuera · Figuerola del Camp · Flix · Forès · Freginals · La Galera · Gandesa · Garcia · Els Garidells · Ginestar · Godall · Gratallops · Els Guiamets · Horta de Sant Joan · El Lloar · Llorac · Llorenç del Penedès · Margalef · Marçà · Mas de Barberans · Masdenverge · Masllorenç · La Masó · Maspujols · El Masroig · El Milà · Miravet · El Molar · Mont-ral · Mont-roig del Camp · Montblanc · Montbrió del Camp · Montferri · El Montmell · Móra d'Ebre · Móra la Nova · El Morell · La Morera de Montsant · La Nou de Gaià · Nulles · Els Pallaresos · La Palma d'Ebre · Passanant i Belltall · Paüls · Perafort · El Perelló · Les Piles · El Pinell de Brai · Pira · El Pla de Santa Maria · La Pobla de Mafumet · La Pobla de Massaluca · La Pobla de Montornès · Poboleda · El Pont d'Armentera · Pontils · Porrera · Pradell de la Teixeta · Prades · Prat de Comte · Pratdip · Puigpelat · Querol · La Ràpita · Rasquera · Renau · Reus · La Riba · Riba-roja d'Ebre · La Riera de Gaià · Riudecanyes · Riudecols · Riudoms · Rocafort de Queralt · Roda de Berà · Rodonyà · Roquetes · El Rourell · Salomó · Salou · Sant Jaume d'Enveja · Sant Jaume dels Domenys · Santa Bàrbara · Santa Coloma de Queralt · Santa Oliva · Sarral · Savallà del Comtat · La Secuita · La Selva del Camp · Senan · La Sénia · Solivella · Tarragona · Tivenys · Tivissa · La Torre de Fontaubella · La Torre de l'Espanyol · Torredembarra · Torroja del Priorat · Tortosa · Ulldecona · Ulldemolins · Vallclara · Vallfogona de Riucorb · Vallmoll · Valls · Vandellòs i l'Hospitalet de l'Infant · El Vendrell · Vespella de Gaià · Vila-rodona · Vila-seca · Vilabella · Vilalba dels Arcs · Vilallonga del Camp · Vilanova d'Escornalbou · Vilanova de Prades · Vilaplana · Vilaverd · La Vilella Alta · La Vilella Baixa · Vimbodí i Poblet · Vinebre · Vinyols i els Arcs · Xerta
# Okres Svidník

Svidník is een district (Slowaaks: Okres) in de Slowaakse regio Prešov. De hoofdstad is Svidník. Het district bestaat uit 2 steden (Slowaaks: Mesto) en 66 gemeenten (Slowaaks: Obec).

## Steden

* Giraltovce
* Svidník

## Lijst van gemeenten

| Belejovce Beňadikovce Bodružal Cernina Cigla Dlhoňa Dobroslava Dubová Dukovce Fijaš Havranec Hrabovčík Hunkovce Jurkova Voľa Kalnište Kapišová Kečkovce Kobylnice Korejovce Kračúnovce Krajná Bystrá Krajná Poľana | Krajná Porúbka Krajné Čierno Kružlová Kuková Kurimka Ladomirová Lúčka Lužany pri Topli Matovce Medvedie Mestisko Mičakovce Miroľa Mlynárovce Nižná Jedľová Nižná Pisaná Nižný Komárnik Nižný Mirošov Nižný Orlík Nová Polianka Okrúhle Príkra | Pstriná Radoma Rakovčík Rovné Roztoky Soboš Stročín Svidnička Šarbov Šarišský Štiavnik Šemetkovce Štefurov Vagrinec Valkovce Vápeník Vyšná Jedľová Vyšná Pisaná Vyšný Komárnik Vyšný Mirošov Vyšný Orlík Železník Želmanovce |
Okres Bardejov · Okres Humenné · Okres Kežmarok · Okres Levoča · Okres Medzilaborce · Okres Poprad · Okres Prešov · Okres Sabinov · Okres Snina · Okres Stará Ľubovňa · Okres Stropkov · Okres Svidník · Okres Vranov nad Topľou
# Viminella rossa

Viminella rossa is een zachte koraalsoort uit de familie Ellisellidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Viminella. Viminella rossa werd in 1999 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grasshoff.
# Ourocnemis boulleti

Ourocnemis boulleti is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Ourocnemis boulleti werd in 1911 beschreven door Le Cerf.
# Nationale Orde

Nationale Orde kan verwijzen naar:
* Nationale Orde (Burkina Faso)
* Nationale Orde (Ivoorkust)
* Nationale Orde van Dahomey
* Nationale Orde van Onafhankelijkheid (Cambodja)
* Nationale Orde (Niger)
* Nationale Orde (Opper-Volta)
* Nationale Orde van Quebec
* Nationale Orde van Verdienste (Brazilië)
* Nationale Orde van Verdienste (Cambodja)
* Nationale Orde van Verdienste (Dahomey)
* Nationale Orde van Verdienste (Frankrijk)
* Nationale Orde van de Condor van de Andes
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Nationale Orde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Terminal Choice

Terminal Choice is een Duitse rock- en elektroband, die in 1993 in Berlijn werd opgericht.

## Geschiedenis

Terminal Choice ontstond als eenmansproject van Chris Pohl, die in 1998 ook de band Blutengel stichtte en de eigenaar van het platenlabel Fear Section is. Samen met Jens Gärtner maakte hij donkere industrial-muziek. Met het nummer Totes Fleisch oogstten ze in 1995 succes in de gothic-scène. Vanaf 1997 evolueerde de stijl van de groep naar sterker gitaargerichte muziek, met Manuel Selling die tussen 1997 en 2000 de gitarist was. Na het vertrek van Selling kwam Gordon Mocznay als nieuwe gitarist en bassist bij de band. Een extra gitaar werd in 2001 door Louis Manke geleverd.
Terwijl Blutengel geleidelijk aan steeds meer de richting van gothic opging, is Terminal Choice mettertijd vooral harde gitaarmuziek beginnen te maken, die tegen metal aanleunt en weleens als voorloper van Rammstein beschouwd wordt. De band maakt ongeveer evenveel nummers in het Duits als in het Engels. Uit Terminal Choice ontstane nevenprojecten zijn de groepen Staubkind van Louis Manke en Mordorn van Gordon Mocznay.

## Discografie
### Albums

* 1993 - A terminal choice (democassette)
* 1994 - Nightmare (democassette)
* 1994 - Facets of pain (democassette)
* 1994 - Degenerated inclinations (democassette)
* 1994 - Demonstrate the power (democassette)
* 1994 - In equal shares
* 1995 - Desiderius
* 1995 - Totes Fleisch
* 1996 - In the shadow of death
* 1997 - Khaosgott (ep)
* 1997 - Totes Fleisch Remixes
* 1998 - Navigator
* 1999 - Venus (ep)
* 1999 - Black Past
* 2000 - No Chance
* 2000 - Fading
* 2000 - Ominous Future
* 2000 - Animal
* 2000 - In the shadow of death Rerelease
* 2000 - Khaosgott Rerelease
* 2002 - Collective Suicide (ep)
* 2003 - Buried a-live
* 2003 - Injustice (beperkt tot 1000 exemplaren)
* 2003 - Menschenbrecher (beperkt tot 1500 exemplaren, met bonus-cd)
* 2003 - Reloaded (beperkt tot 3000 exemplaren, met bonus-cd)
* 2006 - New Born Enemies
* 2010 - Übermacht

### Singles

* 1995 - Totes Fleisch
* 1997 - Totes Fleisch Remixes
* 2000 - No Chance
* 2000 - Fading
* 2000 - Animal
* 2003 - Injustice
* 2006 - Don't go

## Externe link

* Website van Terminal Choice
# Taurhynchus guianicus

Taurhynchus guianicus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Curran.
# Station Godętowo

Station Godętowo is een spoorwegstation in de Poolse plaats Godętowo.
# Sarmizegetusa Regia

Sarmizegetusa was eertijds de hoofdstad van het Dacische Rijk in het huidige Roemenië. De stad werd gesticht in de tweede helft van de 1e eeuw voor Christus en kende haar hoogtepunt onder koning Decebalus. Onder keizer Trajanus verklaarde het Romeinse Rijk de oorlog aan de Daciërs waarbij gevechten tussen beiden plaatsvonden in 101-102 en 105-106. Hierbij werd Samizegetusa deels verwoest. Na de Romeinse verovering bouwden de Romeinen nieuwe versterkingen rondom de stad. Ze verloren echter al snel hun interesse in de nederzetting en bouwden 40 km ten westen een nieuwe hoofdstad voor Dacië. Deze stad, Colonia Ulpia Traiana Augusta Dacica Sarmizegetusa, werd vernoemd naar de veroveraar van Dacië, keizer Trajanus, en de oude hoofdstad.
Sarmizegetusa is opgenomen in de Unesco werelderfgoedlijst als onderdeel van de Dacische forten van het Orăștiegebergte. Deze forten bevinden zich bijna allemaal in het district Hunedoara van het hedendaagse Roemenië.

## Archeologie

Archeologische opgravingen zijn gestart in de 20e eeuw en legden drie belangrijke delen bloot: het sacrale gebied met de tempels, de versterkingen en een gedeelte met huizen. De overblijfselen zijn echter mager vergeleken met de grote bloeiende antieke stad die het ooit was. Er zijn overblijfselen van de Romeinse versterkingen met hierbij een aangelegde weg die naar het sacrale deel leidde. In dit sacrale deel bevinden zich zeven tempels, twee circulaire en 5 rechthoekige en één monumentaal altaar voor offerandes.

## Afbeeldingen

* Sacrale deel met enkele tempels
* De zonneschijf, een astronomische kalender
* Versterkingen
* Dacische weg
# Olib

Olib is een eiland in Noord-Dalmatië, ten zuidwesten van Pag.
Olib werd voor het eerst bewoonde in de Romeinse tijd, en in de 10e eeuw wordt er voor het eerst naar het eiland gerefereerd (als Aloep). In Banve zijn overblijfselen te vinden die duiden op Romeinse aanwezigheid.
Kroatische inwoners kwamen in de 15e eeuw naar het eiland vanaf het dorp Vrlika , vanwaar zij vluchtten voor de Ottomanen. Op Olib wordt het Chakaviaanse dialect van het Kroatisch gesproken.
Een van de kerken op het eiland heeft een collectie van antiekstukken waaronder Glagolitische schriften die afstammen uit de 17e eeuw. De kerk ("Kula") stamt uit de 17e eeuw en werd gebouwd als bescherming tegen piraten. Andere belangrijke gebouwen zijn de ruïnes van het klooster en kerk van Sint Paulus, die in de 13e eeuw verlaten werd. In totaal zijn er vijf kerken op Olib.
De belangrijkste productie vanuit het eiland is de lokale wijn, olijfolie en kaas. Olib heeft geen waterbronnen, maar een pijp brengt via de zee water vanaf het vasteland. Er lopen ook vele fazanten en konijnen rond.
Olib is aangesloten met een veerboot van Zadar via de eilanden Silba en Premuda. De reis duurt ongeveer 2 uur.
# Viminella juncelloides

Viminella juncelloides is een zachte koraalsoort uit de familie Ellisellidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Viminella. Viminella juncelloides werd in 1938 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stiasny.
# Ouroboros

De Ouroboros (Oudgrieks οὐροβόρος, "staart-eter") is een symbool uit de alchemie, en een van de oudste mythische symbolen ter wereld. Het komt voor in de Azteekse mythologie, de Chinese mythologie en in vele andere. Het is een afbeelding van een slang of een draak die in zijn eigen staart bijt (deze opeet) en op die manier een eeuwige cirkel vormt.
Het symboliseert de cyclische aard van de natuur, het eeuwige terugkeren en de eenheid van alles. Er zijn talloze verschijningsvormen van deze slang. In sommige afbeeldingen is de slang half lichtgekleurd (of wit) en half donkergekleurd (of zwart) wat een twee-eenheid voorstelt, zoals Yin Yang. De Noorse mythologie kent ook zo'n slang, hij heet daar Jörmungandr, Jormungand of Midhgardhsormr. Ook het Indiase beeld van Shiva Nataraja staat midden in de cirkelvorm van een Ouroboros.
Afbeeldingen van de varkensdraak (猪龍, zhulong) van de Hongshancultuur uit 4700-2200 v.Chr. in China waren gemaakt uit jade. Ze hebben mogelijk hun weg gevonden via de aloude zijderoutes, en worden teruggevonden in het Oude Egypte van circa 1600 v.Chr. Uit het Oude Egypte werd het symbool overgeleverd aan de Feniciërs en dan aan de Griekse filosofen, die er de naam Ouroborus aan gaven.
De Ouroboros komt als symbool ook voor in het vroege fantasyboek De Worm Ouroboros door E.R. Eddison en in de Amerikaanse televisieseries Millennium en Hemlock Grove. Een variant met twee slangen komt voor als de Auryn in Het oneindige verhaal van Michael Ende. Ook speelt de Ouroboros een rol in de Japanse serie Fullmetal Alchemist, waarvan twee anime's en een manga zijn gemaakt. Het speelt ook een rol in de Netflix-serie Teen Wolf, seizoen 5 en in de serie The Originals, seizoen 4, als "The Hollow".
* Kraan zonder titel, Henck van Dijck1986
* Orde van de Draak (Hongarije)
# Nationale Ontwikkelingsbank

De Nationale Ontwikkelingsbank van Suriname N.V. (NOB) is een Surinaamse secundaire bank. De bank is opgericht op 8 augustus 1963 en is de enige ontwikkelingsbank van Suriname. De Staat is de enige aandeelhouder van de bank, waarbij het Ministerie van Financien en Planning optreedt als gemachtigde.
De bank heeft een bestuur en staat onder toezicht van een Raad van Commissarissen.

## Doelen

Een van de belangrijkste doelen van de Nationale Ontwikkelingsbank van Suriname N.V. (NOB) is het bevorderen van de ontwikkeling van alle economische sectoren. Dit doet de bank middels het verstrekken van bedrijfskredieten, de zogenaamde lijnkredieten. Daarnaast treedt de NOB ook op als beheerder van diverse fondsen. Ze heeft het volgende onder beheer:
* Stichting Garantiefonds voor Bedrijfskredieten (GF)
* Fonds Technische Bijstand Particuliere Sector (FTBP)
* Fonds Studiefinanciering Suriname (FSS)
* Studiefonds Medische Specialisten in Opleiding (SMSO)
* Productie Kredietfonds (PKF)

## Geschiedenis

Het ontwerp voor de oprichting van een Nationale Ontwikkelingsbank werd in mei 1961 ingediend bij de Staten van Suriname met het doel om ondernemingen in Suriname te financieren. Aanvankelijk was het plan om duizend aandelen uit te geven van 2.000 Surinaamse gulden. Tijdens een bezoek aan Nederland in december 1962 overtuigde minister Jules Sedney van Financiën politiek Den Haag om Suriname financieel te ondersteunen en kwam hij onder meer met een gift van 2 miljoen gulden terug als benodigd kapitaal voor de NOB. In januari 1963 werden de oprichtingplannen in de Staten goedgekeurd. De NOB ging officieel van start op 16 september 1963. Jules Sedney werd zelf de eerste president van de NOB.
In 1969 droeg de Nationale Investeringsbank NV de portefeuille aan de NOB over. Vanuit beide portefeuilles bij elkaar was er aan het eind van 1970 3,5 miljoen gulden uitgeleend.
# Terminalemulator

Een terminalemulator is software die een computerterminal simuleert.

## Soorten

Op Unix bestaan twee soorten terminals.

### Fysiek

De fysieke terminals zijn terminals waarvoor fysieke toegang benodigd is tot de machine. Onder Unix-systemen staan deze bekend als TTY's en kunnen worden teruggevonden in de map /dev/tty*.

### Pseudo

Hiernaast zijn er ook zogenaamde pseudo-TTY's die onder Unix bekendstaan als PTS's. Deze zijn op te vinden in de map /dev/pts*.

## Aanbod

Er zijn verschillende terminalemulators beschikbaar; naast de standaard Unix-console bestaan er ook grafische terminalemulators die bijvoorbeeld onder X.Org worden gebruikt. Voorbeelden van veelgebruikte terminalemulatoren zijn xterm, terminal.app, screen, eterm en rxvt. Onder Windows wordt vaak PuTTY gebruikt.
Deze applicaties bieden de gebruiker de mogelijkheid om de weergave op verschillende manieren aan te passen. Zo kunnen lettertype, achtergrondkleur en eventuele transparantie aangepast worden naar de wens van de gebruiker.

## Externe link

* (en) Terminal Emulation (gearchiveerd)
# Telmatoscopus bosnicus

Telmatoscopus bosnicus is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Krek.
# Station Goebelsmühle

Station Goebelsmühle (Luxemburgs: Gare Giewelsmillen) is een spoorwegstation in de plaats Goebelsmühle in de Luxemburgse gemeente Bourscheid.
Het station ligt aan lijn 1, Luxemburg - Troisvierges. Het wordt beheerd door de Luxemburgse vervoerder CFL.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| IC 33 | Intercity (NMBS / CFL) | Liers – Luik-Guillemins – Gouvy – Goebelsmühle – Luxemburg | Rijdt in het weekend 1×/2u. tussen Liers - Luxemburg. |
| RE 3700 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Mersch – Ettelbruck – Goebelsmühle – Kautenbach – Troisvierges | Halfuursdienst met RE 3800. |
| RE 3800 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Mersch – Ettelbruck – Goebelsmühle – Kautenbach – Troisvierges | Halfuursdienst met RE 3700. |
* http://www.rail.lu/garegoebelsmuhle.html
* http://www.spoorgroepluxemburg.nl/plaatsnaam/Goebelsmuhle
* http://www.railinfra.lu/drr/DRR-V2009_2_0.pdf
CFL Lijn 1: Luxemburg · Pfaffenthal-Kirchberg · Dommeldange · Walferdange · Heisdorf · Lorentzweiler · Lintgen · Mersch · Cruchten · Colmar-Berg · Schieren · Ettelbruck · Michelau · Goebelsmühle · Kautenbach · Wilwerwiltz · Drauffelt · Clervaux · Maulusmühle · Troisvierges · Bellain
CFL Lijn 1a: Ettelbruck · Diekirch CFL Lijn 1b: Kautenbach · Merkholtz · Paradiso · Wiltz · Winseler · Schleif · Schimpach-Wampach
Zie ook: CFL Lijn 2 · CFL Lijn 3 · CFL Lijn 4 · CFL Lijn 5 · CFL Lijn 6 · CFL Lijn 6a · CFL Lijn 6b · CFL Lijn 6c · CFL Lijn 7
# Sarmin

Sarmin is een plaats in het Syrische gouvernement Idlib.
# Vierville (Eure-et-Loir)

Vierville is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir in de regio Centre-Val de Loire en telt 116 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chartres.

## Geografie

De oppervlakte van Vierville bedraagt 6,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 16,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vierville (Eure-et-Loir) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ostorhinchus urostigma

Ostorhinchus urostigma is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de kardinaalbaarzen (Apogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Bleeker.
# François Frédéric Campana

Francesco Federico Campana, of met Franse naam, François Frédéric Campana (Turijn, 16 februari 1771 – Ostrołęka, 16 februari 1807), was een officier in de Revolutionaire oorlogen van Frankrijk en in de napoleontische oorlogen. Hij was in een tussenperiode prefect van het Franse departement Marengo (1802-1805) in Noord-Italië.

## Levensloop

Campana groeide op in Turijn, in het koninkrijk Piëmont-Sardinië. Hij was artillerist in dienst van de koning van Sardinië.
In 1894 liep hij over naar de Fransen, bij hun verovering van Noord-Italië. Tijdens de verdere oorlogen van Frankrijk na de Franse Revolutie, vocht hij aan het hoofd van een Italiaans korps aan de zijde van de Fransen. Hij werd bevorderd tot officier (1795). Hij werd stafofficier van de generaals Claude Victor-Perrin, André Masséna en Guillaume Brune, omwille van zijn terreinkennis. Dit was in de Eerste en Tweede Coalitieoorlog. In 1799 werd Campana bevelhebber van de Piëmontese troepen in dienst van Frankrijk. Dit leverde hem een plaats op binnen het Franse opperbevel in Italië alsook de bevordering tot (Frans) brigade-generaal (1799). Bij de belegering van Genua werd hij gekwetst (1800).
In 1801 werd generaal Campana vrijgesteld van militaire dienst. Hij was betrokken bij de oprichting van het Frans departement Marengo waarvan hij prefect was (1802-1805). Daar kreeg hij het ereteken van het Legioen van Eer.
Vanaf 1805 was Campana terug militair actief; hij werd bevorderd tot brigade-generaal. Hij volgde een artillerie-training in Rijsel (1805) en trok vervolgens mee met de Grande Armée naar Pruisen. Dit was in de Vierde Coalitieoorlog. Hij werd zwaar gekwetst in de slag bij Eylau (1807) in Oost-Pruisen; Eylau is thans de Russische gemeente Bagrationovsk. Campana sneuvelde één week later, in de slag van Ostrolenka in Polen (1807), ten gevolge van wonden opgelopen in Eylau.
Zijn naam staat in brons vermeld op de Arc de Triomphe in Parijs.
* ↑ (fr) Charavay, Noël (1908). Les généraux morts pour la patrie (armées de terre et de mer) - Deuxième série (1805-1815). Noël Charavay, Parijs, "Campana, François-Frédéric", blz 20-21.
* ↑ (fr) Lievyns, Verdot; Bégat (1847). Fastes de la Légion-d'honneur, biographie de tous les décorés accompagnée de l'histoire législative et réglementaire de l'ordre - Tome 5ème. Bureau de l'Administration, Parijs, "Campana, François Frédéric", blz 39-40. Gearchiveerd op 11 juli 2023.
# Terminalia

De Terminalia werd gevierd op 23 februari en was het Romeinse festival van de godheid Terminus. Het was de laatste feestdag van de maand februari. De Terminalia volgde op de Parentalia, Feralia en Caristia.
Enerzijds was Terminus de aanduiding van een grenssteen, maar het verwees ook naar de goddelijke macht die in de grensstenen huisde, meer bepaald in de grensstenen tussen huizen en landbouwgronden. Zulke Termini waren met een offerplechtigheid opgesteld en waren heilig. Het begin van de aanbidding van Terminus wordt door Cicero toegeschreven aan Numa Pompilius, die beval dat iedereen de grenzen van zijn eigendom moest aangeven met stenen die waren gewijd aan Jupiter. Bovendien moesten aan deze termini jaarlijks offers worden gebracht. Deze heilige grenzen bestonden niet alleen voor wat betreft privé-eigendom, maar ook voor de staatsgronden. De Terminalia werden dus zowel privaat als publiek gevierd. Bij het private feest van de Terminalia zalfden de aanwonenden de grenstekens en versierden ze met kransen en zwachtels. In een put voor de grenssteen werden verbrande resten van offers, zoals bloed van offerdieren, wierook, vruchten, honingraten en wijn gegooid. Het ritueel werd afgesloten met het zingen voor de god Terminus. Het is mogelijk dat ze dit deden in de hoop dat Terminus zou zorgen voor goede grensrelaties in het komende jaar.
Van staatswege vonden dezelfde rituelen plaats, maar dan aan de publieke grensstenen. Een belangrijke publieke terminus was de 6e mijlpaal van de Via Laurentina, wat de symbolische grens was van het ager Romanus antiquus. Een andere publieke terminus stond op het Capitool in de tempel van Jupiter.
In latere tijden zou de heiligheid van de publieke grenzen verwateren, maar de termini van het privé-eigendom bleven hun heilig karakter behouden, zelfs tot in de dagen van Dionysius, die stelde dat koeken en fruit moesten blijven worden geofferd (geen bloed want dat was onwettig). 23 februari was eveneens de oorspronkelijk laatste dag van het Romeinse kalenderjaar. Terminus schijnt daarmee ook de god van het jaareinde te zijn. Wanneer later het begin van het jaar, van maart naar januari werd verlegd, kon hij deze rol niet meer spelen.

## Antieke bron

* Ovidius, Fasti II 639.
# Oliarces clara

Oliarces clara is een insect uit de familie van de Ithonidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Oliarces clara is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1908.