OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mitsumasa Anno

Mitsumasa Anno (Japans: 安野 光雅) (Tsuwano (Kanoashi), 20 maart 1926 – 24 december 2020) was een Japans illustrator en kinderboekenschrijver.
Hij begon te schilderen in 1961. Hij tekende traditionele Japanse landschappen en taferelen maar met een persoonlijk toets en met westerse invloeden. Zijn kinderboeken werden meermaals bekroond, onder andere met:
* Zilveren Penseel in 1981
* Hans Christian Andersenprijs in 1984
* Kikuchi Kan Prize in 2008
Een overzichtstentoonstelling gewijd aan zijn werk vond plaats in 2019 in het Japan House in Kensington (Londen).

## Bibliografie (selectie)

* Fushigi na E ("Mysterious Pictures") (1968)
* ABC no Hon ("Anno’s Alphabet")
* Tabi no Ehon ("Anno’s Journey")
* Anno Mitsumasa, L'Éventail, september 2019, p. 72
* ↑ (en) Japanese painter Mitsumasa Anno dies at 94. The Japan Times (16 januari 2021). Gearchiveerd op 16 januari 2021. Geraadpleegd op 1 juni 2021.
* Bibsys: 90920507
* Biblioteca Nacional de España: XX1721864
* Bibliothèque nationale de France: cb11888894n (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058513284106706
* CiNii: DA00434441
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: anno003
* Gemeinsame Normdatei: 141982411
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2146 9068
* Library of Congress Control Number: n79045458
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00002006
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0030839
* Nationale bibliotheek van Australië: 35007220
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007452799705171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000344205
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068685386
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A002931785
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 202227
* LIBRIS: 36137
* SNAC: w60q0z7s
* Système universitaire de documentation: 026687496
* Trove: 787443
* Virtual International Authority File: 108283496
* WorldCat (via VIAF): 108283496
# Mitsunobu-reactie

De mitsunobu-reactie (ook wel aangeduid als de mitsunobu-inversie) is een organische reactie die een alcohol kan omzetten in een uitgebreide reeks andere functionele groepen, zoals esters of aziden, met behulp van trifenylfosfine en di-ethylazodicarboxylaat (DEAD). De reactie wordt vooral gebruikt in combinatie met secundaire alcoholen, en indien de hydroxylgroep aan een chiraal centrum gebonden is bekomt men een geïnverteerd product. De reactie werd ontdekt door de Japanse scheikundige Oyo Mitsunobu (1934-2003).

## Reactiemechanisme

Het reactiemechanisme van de mitsunobu-reactie is redelijk complex, en de exacte intermediaire producten en hun rollen zijn nog niet allemaal bekend. De gehele reactie vindt plaats in één beweging; alle reagentia worden tegelijk samengevoegd.
Eerst voert de trifenylfosfine (2) een nucleofiele aanval uit op DEAD (1). Het gevormde anion 3 is basisch genoeg om het geprotoneerde nucleofiel 4 (in dit geval een carbonzuur) te deprotoneren. Voorwaarde is wel dat de pK$_a$ van het geprotoneerde nuceofiel lager is dan 15.
DEAD kan ook het alcohol deprotoneren (6), waarbij een alkoxide-ion gevormd wordt. Dit alkoxide-ion zal vervolgens de fosfinegroep aanvallen, waardoor het oxyfosfonium-ion 8 gevormd wordt. Het oxyfosfonium-ion wordt ten slotte aangevallen door het nucleofiel in een S$_N$2-reactie, waardoor het eindproduct 12 gevormd wordt. De leaving group is hierbij trifenylfosfineoxide (13).

## Stereochemie

Daar het (meestal secundair) alcohol netto door middel van een S$_N$2-reactie gesubstitueerd wordt, ondergaat het een inversie van zijn chiraal centrum, als dit aanwezig is. Dit wordt algemeen als het sterkste punt van de mitsunobu-reactie beschouwd. Een alcohol kan onder normale omstandigheden niet door een zwak nucleofiel gesubstitueerd worden, doorgaans is zuur of hitte vereist, maar onder dergelijke omstandigheden wordt de stereochemie van een secundair alcohol meestal niet behouden omdat er (deels) een S$_N$1-reactie plaatsvindt. Ook verliezen minder goede nucleofielen dan vaak hun nucleofiliciteit, omdat ze geprotoneerd worden.

## Variaties
### Nucleofiel

Door het nucleofiel te wijzigen kunnen allerlei verschillende functionele groepen gevormd worden. Reactie met waterstofazide of difenylfosforylazide (DPPA) geeft een azide, een carbonzuur geeft een ester, een imide vormt een gesubstitueerde imide, een fenol-derivaat geeft een alkylarylether en een sulfonamide vormt een gesubstitueerde sulfonamide.

### Alternatieven voor DEAD

Alternatieven voor DEAD zijn onder andere di-tert-butylazodicarboxylaat (DBAD) en di-isopropylazodicarboxylaat (DIAD).

### Alternatieve reagentia

Het is ook mogelijk de functionaliteit van de fosfine en DEAD te combineren in één reagens, zoals bijvoorbeeld (cyanomethyleen)trimethylfosforaan (CMMP) en (cyanomethyleen)tributylfosforaan (CMBP), die zeer effectief blijken. Op onderstaand voorbeeld wordt (cyanomethyleen)trialkylfosforaan gebruikt (R=willekeurige alkylgroep), met als bijproducten acetonitril (6) en een trialkylfosfineoxide (8).
# Mohocaris bayeri

Mohocaris bayeri is een garnalensoort uit de familie van de Alpheidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Holthuis.
# Moho apicalis

Moho apicalis is de wetenschappelijke naam van de Oahu-o'O, een soort uit het geslacht Moho, een groep vogelsoorten die in het Hawaïaans o'O's heten. Het is een uitgestorven zangvogel die endemisch was op het eiland Oahu (Hawaï).

## Kenmerken

De mannetjes van Moho apicalis bereikten een lengte van 30,5 centimeter. De vleugellengte was 10,5 tot 11,4 centimeter, de snavel was en 3,5 tot 3,8 cm lang. De vrouwtjes waren kleiner. Het verenkleed is voornamelijk roetzwart met bruine staartveren. De snavel en de poten waren zwart. Een opvallend kenmerk vormde de witte, piekerige okselveren en de gebandeerde staartpennen die eindigden in een punt. Op de flanken en onder de staartdekveren zaten heldergeel gekleurde veren (zie afbeelding).

## Verspreiding en leefgebied

Moho apicalis kwam alleen voor in de bergwouden van het Hawaïaanse eiland Oahu, het eiland waarop ook de stad Honolulu ligt. Over de leefgewoonte van deze vogel is weinig bekend.

## Het uitsterven

Toen John Gould Moho apicalis in 1860 voor de wetenschap beschreef, was de vogel eigenlijk al uitgestorven. In 1837 verzamelde de Duitse natuurvorser Ferdinand Deppe drie exemplaren van deze soort in de heuvels achter de hoofdstad Honolulu. Tussen 1880 en 1890 waren er enkele expedities onder leiding van de ornitholoog Robert Leighton Cyril Perkins, maar die bleven zonder resultaat. Daarna werd de soort uitgestorven verklaard.
Als mogelijke oorzaken voor het uitsterven van de Moho apicalis wordt vooral habitatvernietiging door ontbossing genoemd en de introductie van ratten, varkens en geiten. Verder vermoeden deskundigen dat ingevoerde uitheemse soorten steekmuggen parasitaire vogelziekten verspreidden waarvoor deze inheemse soort zeer gevoelig was.
Er zijn er zeven exemplaren in de collecties van natuurhistorische musea in Berlijn, New York, Londen en Cambridge (Massachusetts). In 1994 werd Moho apicalis toegevoegd aan de internationale rode lijst van uitgestorven soorten.
* 1 2 (en) Moho apicalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* (en) Fleischer, Robert C.; Helen F. James; Storrs L. Olson, 2008. Convergent Evolution of Hawaiian and Australo-Pacific Honeyeaters from Distant Songbird Ancestors. Current Biology 18 (24):1927-1931.
* (en) Tim Flannery & Peter Schouten, 2001. A Gap in Nature, Discovering the World's Extinct Animals. Atlantic Monthly Press, New York. ISBN 0-8711-3797-6
* (en) Errol Fuller, 2000. Extinct Birds. ISBN 978-0-670-81787-0.
* (en) David Day, 1981. The Doomsday Book of Animals. Ebury Press, London. ISBN 0-6702-7987-0
* (en) James C. Greenway, 1967. Extinct and Vanishing Birds of the World. Dover Publications Inc., New York. ISBN 0-486-21869-4
* (en) BirdLife species factsheet - Moho apicalis
# Mobiele kunst

De term mobiele kunst wordt binnen het studiegebied van de prehistorische kunst gebruikt om elk bewerkt object aan te duiden dat van een dergelijke afmeting is dat het door de mens kan worden vervoerd. Het begrip mobiele kunst onderscheidt zich aldus van grotschilderingen die uiteraard niet getransporteerd kunnen worden. Wat ook niet onder mobiele kunst gerekend wordt, zijn voorwerpen van heel grote afmetingen zoals grafstenen of menhirs uit het neolithicum of latere tijdperken.
Bijgevolg omvat paleolithische mobiele kunst heel diverse voorwerpen omdat het niet enkel gaat om zuiver artistieke creaties, maar ook om bijvoorbeeld versierde gebruiksvoorwerpen. Zo vinden we gegraveerde plaatjes venusbeeldjes, sieraden, harpoenen, werpsperen, etc.
In het neolithicum verschijnen ook voorwerpen van gebakken aarde, zoals versierde keramieken vazen en figuurtjes van keramiek.
* Gegraveerd bot Paleolithicum
* Stenen beeldje Neolithicum
* IJzertijd
* Versierd keramiek Anasazi cultuur
# Molophilus (Trichomolophilus) celator

Molophilus (Trichomolophilus) celator is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Molophilus (Superbomolophilus) osterhas

Molophilus (Superbomolophilus) osterhas is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Monomorium fisheri

Monomorium fisheri is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Heterick.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Monomorium fayfaense

Monomorium fayfaense is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Collingwood & Agosti.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Mongoloraphidia nomadobia

Mongoloraphidia nomadobia is een kameelhalsvliegensoort uit de familie van de Raphidiidae. De soort komt voor in Kirgizië.
Mongoloraphidia nomadobia werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door H. Aspöck et al. in 1996.
# Mongolosaurus

Mongolosaurus is een geslacht van plantenetende sauropode dinosauriërs, behorend tot de groep van de Neosauropoda, dat tijdens het vroege Krijt leefde in het gebied van de huidige Volksrepubliek China.

## Vondst en naamgeving

Op 3 juni 1928 vond Walter Wallis Granger, tijdens een expeditie van het American Museum of Natural History onder leiding van Roy Chapman Andrews, bij de On Gong Gol, nabij Hukongwulong in Binnen-Mongolië in Quarry 714 een tand. De typesoort Mongolosaurus haplodon werd in 1933 benoemd en beschreven door Charles Whitney Gilmore. De geslachtsnaam verwijst naar Mongolië. De soortaanduiding is afgeleid van het Klassiek Griekse haplóos, "eenmalig", en odoon, "tand", een verwijzing naar het feit dat het taxon op maar één tand gebaseerd is.
Het holotype, AMNH 6710, is gevonden in een laag van de On Gong-formatie waarvan de datering onzeker is maar in het Onder-Krijt valt. Het bestaat uit voornoemde tand. Daarnaast zijn van dezelfde vindplaats nog een half dozijn tanden, een schedelbasis en delen van de eerste drie halswervels aan de soort toegewezen die onder hetzelfde inventarisnummer gecatalogiseerd zijn en door Gilmore ook onder het typespecimen geschaard werden. Ook later zijn wat gelijkende tanden uit Azië aan Mongolosaurus toegeschreven.

## Beschrijving

De tanden zijn sauropode maar lijken verder niet in detail op die van enige bekende sauropode deelgroep. Ze hebben een tandkroonlengte van ruim drieënhalve centimeter. Ze zijn dun en cilindervormig met een bolling aan zowel de binnen- als de buitenzijde. Ze nemen naar het uiteinde toe in doorsnee af om te eindigen in een stompe punt. Aan beide kanten bevinden zich snijranden die tot aan de punt toe doorlopen; bij enkele exemplaren zijn die licht gekarteld. Het schedelbot, het os basioccipitale, is vrij kort gebouwd met korte processus, uitsteeksels.

## Fylogenie

De verwantschappen van Mongolosaurus zijn problematisch. Gilmore kwam niet verder dan een Sauropoda incertae sedis. Later zijn er slecht gefundeerde toewijzingen geweest aan de Diplodocidae, Titanosauridae en de Euhelopodinae. Vaak is het taxon als een nomen dubium beschouwd. Het gaat in ieder geval om een neosauropode. In 2005 concludeerde Jeffrey Wilson dat het vermoedelijk een lid van de Nemegtosauridae betrof.

## Literatuur

* Gilmore, C.W. (1933). Two new dinosaurian reptiles from Mongolia with notes on some fragmentary specimens. American Museum Novitates 679: 1-20
# Mocoretá

Mocoretá is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied Monte Caseros in de provincie Corrientes. De plaats telt 4.732 inwoners.
# Mocorito

Mocorito is een plaats in de Mexicaanse deelstaat Sinaloa. Mocorito heeft 5.094 inwoners (census 2005) en is de hoofdplaats van de gemeente Mocorito.
# Monochroa psamathias

Monochroa psamathias is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Meyrick.
# Monochroa rumicetella

Monochroa rumicetella is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door O. Hofmann.
De soort komt voor in Europa.
# Monochroa plusia

Monochroa plusia is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Caradja.
# Monomma elevatum

Monomma elevatum is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1924 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Monarchy of Roses

Monarchy of Roses is het eerste nummer van het album I'm with You uit 2011 van de Red Hot Chili Peppers. Het werd uitgebracht als tweede single, na The Adventures of Rain Dance Maggie.
# Monomontia aspera

Monomontia aspera is een hooiwagen uit de familie Triaenonychidae.
# Moramanga (district)

Moramanga is een district van Madagaskar in de regio Alaotra-Mangoro. Het district telt 260.709 inwoners (2011) en heeft een oppervlakte van 7.278 km², verdeeld over 21 gemeentes. De hoofdplaats is Moramanga.
# Moramanga

Moramanga kan verwijzen naar:
* Moramanga (district), een district van Madagaskar
* Moramanga (stad), de hoofdplaats van dit district
* Moramanga (genus), een geslacht van roofwantsen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Moramanga en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Moramanga (genus)

Moramanga is een geslacht van wantsen uit de familie van de Reduviidae (Roofwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door André Villiers in 1962.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Moramanga formosa Villiers, 1962
* ↑ Moramanga Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* ↑ Moramanga Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* ↑ Moramanga Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* ↑ Moramanga Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 9 december 2023.
# Monhystera africana

Monhystera africana is een rondwormensoort uit de familie van de Monhysteridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Andrássy.
# Monomorium butteli

Monomorium butteli is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Monomorium cekalovici

Monomorium cekalovici is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Snelling, R.R..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Monumento a los Caídos por España

Het Monumento a los Caídos por España (Nederlands: Monument voor hen die sneuvelden voor Spanje), ook bekend als El Obelisco of - vóór 1985 - Monumento a los Héroes del Dos de Mayo (Monument voor de helden van 2 mei) is een oorlogsmonument in Madrid, Spanje.

## Geschiedenis

Na de Opstand van Dos de Mayo (1808) werd besloten een monument op te richten ter nagedachtenis aan de gesneuvelde Spanjaarden. In 1820 werd er overleg gepleegd, waarbij de architect Isidro González Velázquez als winnaar uit de bus kwam. Op 21 april 1821 werd met de bouw van het monument begonnen. Tijdens de restauratie naar het absolutisme (1814-1833) moest het werk echter worden stilgelegd. In 1836 besloot het gemeentebestuur van Madrid tot hervatting van de werkzaamheden. De inauguratie van het monument vond plaats op 2 mei 1840, precies tweeëndertig jaar na de gebeurtenissen.
Op 22 november 1985 werd het monument door koning Juan Carlos ingewijd tot oorlogsmonument voor alle Spanjaarden, niet enkel voor hen die stierven tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Vanaf dit jaar brandt er een eeuwige vlam (afgezien van een periode in het begin van de jaren negentig, toen het gas tijdelijk werd afgesloten omdat het Spaanse Ministerie van Defensie de rekening niet betaalde). Zo krijgt het monument de status van nationaal oorlogsmonument, vergelijkbaar met monumenten in andere landen (het zogenaamde 'Graf van de onbekende soldaat').

## Beschrijving

Het monument bestaat uit vier delen. Voor het vierkante onderdeel van de sokkel aan de westkant bevindt zich een sarcofaag met de as van de Madrilenen die op 2 en 3 mei gefusilleerd werden. Op de sarcofaag staan ook de bustes van de twee kapiteins die de opstand tegen de Fransen leidden: Luis Daoíz en Pedro Velarde. Boven op de sokkel staat een kleinere voet, waarop vier allegorische beelden staan, achtereenvolgens de onverstoorbaarheid, de moed, de deugd en de liefde voor het vaderland. Op de sokkel staat een obelisk van steen.
Het monument staat op het Plaza de la Lealtad (Plein van de Trouw), niet ver van de Museo del Prado en de Beurs van Madrid. Dit is de plek waar enkele tientallen Spanjaarden gefusilleerd werden in opdracht van de Franse generaal Murat.
* 1 2 (es) Información de Monumento a los Caidos Por España. Asesoría y Formación Informática S.A. (2003). Geraadpleegd op 17 januari 2015.
* ↑ (es) Lola Galán, El Rey inaugura el monumento a los caídos por España en presencia de ex combatientes de los dos bandos. El País (23 november 1985). Geraadpleegd op 17 januari 2015.
# Monumento nazionale delle Marche

Het Monumento nazionale delle Marche (1912) in Castelfidardo (regio Marche) in Italië is een monument ter herdenking van de slag bij Castelfidardo (1860). Door deze veldslag tijdens de Risorgimento werden de Marche aangehecht bij het koninkrijk Italië, los van de Pauselijke Staat. Hetzelfde gebeurde met Umbrie door de veldslag, doch dit is niet in de naam terug te vinden.
Het monument bevindt zich buiten het stadscentrum, op een heuvel, de Monte Cucco. In 1902 opperde graaf Ernesto Garulli het idee om tegen het jaar 1910, 50 jaar na de veldslag, een monument ter ere van de Italiaanse overwinning op de Pauselijke Staat op te richten. Burgemeester Paolo Soprani van Castelfidardo was meteen een grote voorstander. Graaf Garulli werd voorzitter van het steuncomité.
Beeldhouwer Vito Pardo uit Venetië mocht het monument uitvoeren. Hij koos voor een cinematografisch beeld: de Piëmontese troepen dalen van een rots af. Op het paard wordt generaal Enrico Cialdini uitgebeeld. De troepen zijn in brons gegoten. Het beeld en de muren errond zijn 6 meter hoog en 12 meter lang. De muren bevatten inscripties en versieringen. In 1910 was het monument niet af; koning Victor Emanuel III verklaarde het monument alvast een monument van nationaal belang monumento nazionale. Het heeft nog 2 jaar geduurd om alle bronzen stukken te vervoeren en te fusioneren tot een geheel van 15 ton brons. In 1912 werd het monument plechtig ingehuldigd.
Dit monument is verschillend van het kerkhof van het slagveld; dit is van oudere datum (1861). Eén jaar na de veldslag kochten de inwoners van Castelfidardo grafmonumenten om de beenderen van de gesneuvelde soldaten in te leggen. De gesneuvelden zijn 88 pauselijke soldaten (vrijwilligers) en 63 Piëmontezen.
* ↑ (it) Monumento nazionale commemorativo della Battaglia di Castelfidardo. Tripadvisor Italia (2012).
* ↑ (it) Monumento nazionale. Bellezze cittadine. Citta di Castelfidardo. Gearchiveerd op 1 februari 2011.
# Moonshine (Bruno Mars)

Moonshine is een nummer van de Amerikaanse zanger Bruno Mars uit 2013. Het is de vijfde single van zijn tweede studioalbum Unorthodox Jukebox.
Het nummer flopte in de Amerikaanse Billboard Hot 100 met een 82e positie. In de Nederlandse Top 40 haalde het nummer een bescheiden 32e positie, en in de Vlaamse Ultratop 50 een bescheiden 30e positie.
# Moreda de Álava

Moreda de Álava (officieel, Spaans) of Arabako Moreda (Baskisch) is een gemeente in de Spaanse provincie Álava in de regio Baskenland met een oppervlakte van 9 km². Moreda de Álava telt 229 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Alegría-Dulantzi · Amurrio · Añana · Aramaio · Armiñón · Arraia-Maeztu · Arrazua-Ubarrundia · Artziniega · Asparrena · Ayala/Aiara · Baños de Ebro/Mañueta · Barrundia · Berantevilla · Bernedo · Campezo/Kanpezu · Elburgo/Burgelu · Elciego · Elvillar/Bilar · Harana/Valle de Arana · Iruña de Oca/Iruña Oka · Iruraiz-Gauna · Kripan · Kuartango · Labastida · Lagrán · Laguardia · Lanciego/Lantziego · Lantarón · Lapuebla de Labarca · Laudio/Llodio · Legutiano · Leza · Moreda de Álava · Navaridas · Okondo · Oyón-Oion · Peñacerrada-Urizaharra · Ribera Alta · Ribera Baja/Erribera Beitia · Salvatierra/Agurain · Samaniego · San Millán/Donemiliaga · Urkabustaiz · Valdegovía · Villabuena de Álava/Eskuernaga · Vitoria-Gasteiz · Yécora/Iekora · Zalduondo · Zambrana · Zigoitia · Zuia
# Monomorium drapenum

Monomorium drapenum is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Monomorium disoriente

Monomorium disoriente is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Mortoniella atenuata

Mortoniella atenuata is een schietmot uit de familie Glossosomatidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Mortoniella angulata

Mortoniella angulata is een schietmot uit de familie Glossosomatidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Morbius

Morbius kan verwijzen naar:
* Morbius the Living Vampire, een personage uit de verhalen van Marvel Comics
* Morbius (film), een film uit 2020 over het gelijknamige personage uit de verhalen van Marvel Comics
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Morbius en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mordellistena thoracalis

Mordellistena thoracalis is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Franciscolo.
# Mordellistena tondui

Mordellistena tondui is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Horák.