OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Birandra boucheri

Birandra boucheri is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Santos-Silva & Lezama.
# Biran

Biran kan verwijzen naar:

## Geografie

* Biran (rivier), riviertje in België, zijrivier van de Lesse
* Biran (Frankrijk), gemeente in Frankrijk
* Birán, plaats in Cuba

## Persoon

* Michal Biran, Israëlisch politica
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Biran en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# IJzertijdsuite

De IJzertijdsuite is een compositie van de Fin Aulis Sallinen. De muziek in suitevorm is oorspronkelijk geschreven voor een televisiefilm voor net 2 van de Finse omroep naar een script van Paavo Haavikko en de regie van Kalle Holmberg. Ze waren ermee bezig van 1978 tot en met 1982 en het budget werd flink overschreden. De film ging naar diverse buitenlandse omroepen.
Het verhaal is gebaseerd op de Kalevala en zo is ook de compositie van Sallinen gebaseerd op het Finse oerverhaal. De muziek doet een beetje on-Sallinenachtig aan, maar er zijn weer de fragmenten minimal music (meteen in het begin), de licht dissonante nevelige muziek en het slot dat zomaar invalt.
De eerste uitvoering vond plaats in Helsinki op 20 maart 1985 door Maija Hapuola, het kinderkoor van de Finse omroep, Suomen Laulu, het Fins Radiosymfonieorkest onder leiding van Jukka-Pekka Saraste.
De muziek wordt bijna geheel achter elkaar doorgespeeld, maar de componist heeft wel een indeling gegeven. De zang is meestentijds tekstloos alleen in het laatste gedeelte wordt een tekst uit de Kalevala gezongen.

## Muziek
### Delen

* De trouwoptocht van Ilmari en de Gouden vrouw (Ilmarin ja Kultonaisen hääkulkuse)
* Aino’s lied (Ainon laulu)
* Lemminki in Pohjola (Lemminki Pohjolassa)
* Lemminki in Tuonela (Lemminki Tuonelassa)
* Väinö’s lied (Väinön laulu)
* Lemmki en de Vrouwen van het eiland (Lemminki ja Saaren neidot)

### Orkestratie

* sopraan (Aino’s lied)
* kinderkoor en gemengd koor
* 3 dwarsfluiten waarvan 1 ook piccolo, 3 hobo’s, 3 klarineten waarvan 2 basklarinetten, 3 fagotten waarvan 1 ook contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 4 man/vrouw percussie, 1 harp, 1 piano, 1 celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Ondine: Margit Papunen (sop), Kinderkoor uit oost Helsinki, Opera Festival koor, Filharmonisch Orkest van Helsinki o.l.v. Okku Kamu
* de compact disc van Ondine
* FIMIC.fi Finse muziekcentrale.
# IJzertijdboerderij (Wekerom)

De ijzertijdboerderij is een nagebouwde ijzertijdboerderij bij de Gelderse plaats Wekerom in de Nederlandse gemeente Ede. De boerderij staat ten noordwesten aan de rand van het Wekeromse Zand bij de Vijfsprongweg en de Hoge Valksedijk tussen Wekerom en Lunteren.
Ongeveer 700 meter naar het zuidwesten ligt de Germaanse put.

## Geschiedenis

In de ijzertijd bevonden zich hier in deze omgeving verschillende boerderijen, lagen er raatakkers (Celtic Fields) en werden er grafheuvels opgeworpen. De raatakkers werden in de Romeinse tijd, rond 100 na Christus, verlaten.
In 1996 werden bij archeologisch onderzoek de raatakkers herontdekt. Een hectare hiervan werd door Het Geldersch Landschap gerestaureerd en gereconstrueerd.
In 2006 werden er vijf ijzertijdboerderijen opgegraven.
In de zomer van 2011 werd een van de ijzertijdboerderijen samen met een graanspieker herbouwd.
* ↑ Wekeromse Zand met ijzertijdboerderij met raatakkers. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
* 1 2 3 4 Celtic Fields / Raatakkers. Gearchiveerd op 23 maart 2023.
# Ileraustroe ilergetes

Ileraustroe ilergetes is een vlokreeftensoort uit de familie van de Synopiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Barnard.
# Blepisanis sublateralis

Blepisanis sublateralis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Breuning.
# Blepisanis transversicollis

Blepisanis transversicollis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Breuning.
# Blepisanis tatyanae

Blepisanis tatyanae is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Skrylnik.
# Ilybius fraterculus

Ilybius fraterculus is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door LeConte.
# Ilybius discors

Ilybius discors is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door LeConte.
# Ilybius dettneri

Ilybius dettneri is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Fery.
# Bliestorf

Bliestorf is een plaats in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Hertogdom Lauenburg. Bliestorf telt 649 inwoners.
Albsfelde · Alt Mölln · Aumühle · Bäk · Bälau · Basedow · Basthorst · Behlendorf · Berkenthin · Besenthal · Bliestorf · Börnsen · Borstorf · Breitenfelde · Bröthen · Brunsmark · Brunstorf · Büchen · Buchholz · Buchhorst · Dahmker · Dalldorf · Dassendorf · Düchelsdorf · Duvensee · Einhaus · Elmenhorst · Escheburg · Fitzen · Fredeburg · Fuhlenhagen · Geesthacht · Giesensdorf · Göldenitz · Göttin · Grabau · Grambek · Grinau · Groß Boden · Groß Disnack · Groß Grönau · Groß Pampau · Groß Sarau · Groß Schenkenberg · Grove · Gudow · Gülzow · Güster · Hamfelde · Hamwarde · Harmsdorf · Havekost · Hohenhorn · Hollenbek · Hornbek · Horst · Juliusburg · Kankelau · Kasseburg · Kastorf · Kittlitz · Klein Pampau · Klein Zecher · Klempau · Klinkrade · Koberg · Kollow · Köthel · Kröppelshagen-Fahrendorf · Krukow · Krummesse · Krüzen · Kuddewörde · Kühsen · Kulpin · Labenz · Langenlehsten · Lankau · Lanze · Lauenburg/Elbe · Lehmrade · Linau · Lüchow · Lütau · Mechow · Möhnsen · Mölln · Mühlenrade · Müssen · Mustin · Niendorf/ Stecknitz · Niendorf bei Berkenthin · Nusse · Panten · Pogeez · Poggensee · Ratzeburg · Ritzerau · Römnitz · Rondeshagen · Roseburg · Sahms · Salem · Sandesneben · Schiphorst · Schmilau · Schnakenbek · Schönberg · Schretstaken · Schulendorf · Schürensöhlen · Schwarzenbek · Seedorf · Siebenbäumen · Siebeneichen · Sierksrade · Sirksfelde · Steinhorst · Sterley · Stubben · Talkau · Tramm · Walksfelde · Wangelau · Wentorf (Amt Sandesneben) · Wentorf bei Hamburg · Wiershop · Witzeeze · Wohltorf · Woltersdorf · Worth · Ziethen
Gemeentevrij gebied: Sachsenwald
# In Search of the Soul Trees

In Search of the Soul Trees is het zesde muziekalbum van de Japanse muziekgroep Asturias. Het album is opgenomen in diverse studio’s in Japan en Europa en verscheen in Japan op het platenlabel Poseidon Records, gespecialiseerd in progressieve rock. In de rest van de wereld kan men de compact disc bestellen voor een wat aangenamere prijs bij Musea Records.
De leider van de band Yoh Ohyama kan in een adem genoemd worden als de Mike Oldfield van Japan. Behalve dat ook hij een behoorlijk aantal muziekinstrumenten bespeelt, lijkt zijn muziek ook op die van Oldfield. De laatste jaren worden er muziekinstrumenten uit de klassieke muziek gebruikt, hetgeen een vergelijking mogelijk maakt met het album The Snow Goose van Camel. Het album is bijna geheel instrumentaal; er wordt hier en daar wel tekstloos gezongen.

## Musici

* Yoh Ohyama – gitaar, basgitaar, mandoline, glockenspiel, cello, percussie
* Haruhiko Tsuda (van Shingetsu) – gitaar
* Tsutomu Kurhara (van Lu7) – gitaar
* Satoshi Hirata (van Flat122), Akra Hanamoto – mellotron
* Yoshihiro Kavagoe – piano
* Kaori Tsutsui – klarinet, blokfluit
* Kyoko Itoh – viool
* Misa Kitasuji – viool
* Shigeso –Sasaki – slagwerk
* Aya Nasuno – percussie
* Kyoko Itoh, Hassy – stemmen.

## Composities

Allen van Ohyama
* Part 1 (23:14)
** Spirits,
** Revelation,
** Reincarnation,
** Fountain,
** Woods
* Part 2 (27:15)
** Pilgrimage,
** Paradise,
** Storm,
** Soul Trees,
** Dawn
# Blacé

Blacé is een gemeente in het Franse departement Rhône (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 1205 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villefranche-sur-Saône.

## Geografie

De oppervlakte van Blacé bedraagt 11,0 km², de bevolkingsdichtheid is 109,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Blacé met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ichinomiya (Aichi)

Ichinomiya (Japans: 一宮市, Ichinomiya-shi) is een stad in de Japanse prefectuur Aichi. De oppervlakte van de stad is 113,91 km² en midden 2009 had de stad bijna 379.000 inwoners. De rivier Kiso loopt van noordoost naar zuidwest door de stad.

## Geschiedenis

Op 1 september 1921 werd Ichinomiya een stad (shi).
In 1940 werden de dorpen Haguri (葉栗村, Haguri-mura) en Nishinari op 1 augustus resp. 20 september aan Ichinomiya toegevoegd.
In 1955 werd Ichinomiya uitgebreid met 8 gemeenten/dorpen:
* op 1 januari met de gemeente Azai (浅井町, Azai-chō) en het dorp Tanyo (丹陽村, Tanyō-mura),
* op 1 april met de gemeenten Yamato (大和町, Yamato-chō), Oku (奥町, Oku-chō), Hagiwara (萩原町, Hagiwara-chō) en Imaise (今伊勢町, Imaise-chō) plus het dorp Kitagata (北方村, Kitagata-mura),
* en op 7 april met het dorp Chiaki (千秋村, Chiaki-mura).
Op 1 april 2002 werd Ichinomiya een speciale stad op grond van het aantal inwoners.
Op 1 april 2005 werden de stad Bisai (尾西市, Bisai-shi) en de gemeente Kisogawa (木曽川町, Kisogawa-chō) bij Ichinomiya gevoegd.

## Economie

Ichinomiya is een textielstad: productie en verwerking van zijde, katoen en wol.

## Bezienswaardig

* 138 Tweelingboogtoren, een 138m hoge toren met daaroverheen twee bogen, waarvan het hoogste punt ligt op 189m.

## Verkeer

Ichinomiya ligt aan de Tokaido-hoofdlijn van de Central Japan Railway Company, de Nagoya-hoofdlijn en de Bisai-hoofdlijn van de Nagoya Spoorwegmaatschappij (Meitetsu)
Ichinomiya ligt aan de Meishin-autosnelweg, de Tokai-Hokuriku-autosnelweg en aan autowegen 22 en 155.

## Stedenbanden

Ichinomiya heeft een stedenband met:
* Inuyama (Aichi)
* Kakegawa (Shizuoka)
* Gujo (Gifu)
* Kochi (Kochi)
* Nagahama (Shiga)
* Omi (Shiga)
* Takahama (Fukui)
* Torahime (Shiga)

## Aangrenzende steden

* Iwakura
* Inazawa
* Konan
* Kiyosu
* Kitanagoya
* Hashima
* Kakamigahara

## Geboren in Ichinomiya

* Arina Tanemura (1978), mangaka

## Externe link

* (ja) Officiële website van Ichinomiya
Steden: Aisai · Ama · Anjo · Chiryu · Chita · Gamagori · Handa · Hekinan · Ichinomiya · Inazawa · Inuyama · Iwakura · Kariya · Kasugai · Kitanagoya · Kiyosu · Komaki · Konan · Miyoshi · Nagakute · Nagoya (hoofdstad) · Nishio · Nisshin · Okazaki · Obu · Owariasahi · Seto · Shinshiro · Tahara · Takahama · Tokoname · Tokai · Toyoake · Toyohashi · Toyokawa · Toyota · Tsushima · Yatomi Districten: Aichi · Ama · Chita · Kitashitara · Nishikasugai · Niwa · Nukata
Gemeenten per district
Akashi · Atsugi · Chigasaki · Fuji · Fukui · Hachinohe · Hirakata · Hiratsuka · Ibaraki · Ichinomiya · Isesaki · Joetsu · Kakogawa · Kasugai · Kasukabe · Kawaguchi · Kishiwada · Kofu · Koshigaya · Kumagaya · Kure · Matsue · Matsumoto · Mito · Nagaoka · Neyagawa · Numazu · Odawara · Ōta · Sasebo · Sōka · Suita · Takarazuka · Tokorozawa · Tottori · Tsukuba · Yamagata · Yamato · Yao · Yokkaichi
# Images (Badings)

Images is een compositie voor fanfareorkest van Henk Badings. Badings kreeg de opdracht van het Fonds voor de Scheppende Toonkunst op instigatie van de Stichting Overkoepeling Nederlandse Muziekorganisaties (SONMO). De première van de compositie werd verzorgd op 29 januari 1984 door de Fanfare St. Joseph uit Meers onder leiding van Alex Schillings tijdens de landskampioenschappen van de Federatie van Katholieke Muziekbonden in Nederland te Someren.
* Partituur van Images, Molenaar N.V., Wormerveer
* Caspar Becx, Loek Paqaues: Componisten en hun Blaasmuziek, Utrecht: Samo Nederland, ISBN 9070628163
* Caspar Becx: HENK BADINGS: Symfonische blaasmuziek - Music for Wind Orchestra, Utrecht: Samo Nederland, 1989
# Images (Zwilich)

Images is een compositie van de Amerikaanse componist Ellen Taaffe Zwilich.
Zwilich kreeg het verzoek voor een werk van het National Museum of Women in the Arts te Washington D.C. voor een werk. Het is dan niet zo verwonderlijk dat het gecomponeerde werk een soort Schilderijententoonstelling is geworden. In dit geval is het geschreven voor twee piano's en klein orkest en worden schilderijen uit de 20e eeuw uitgebeeld.
De volgende werken worden uitgebeeld:
* Opening en Self-portrait uit 1917 van Alice Bailly
* La poupée abandonnée uit 1921 van Suzanne Valadon
* Iris, tulips, jonguils and crosuses van Alma Thomas
* Bacchus nr. 3 uit 1978 van Elaine De Kooning
* Spiritualist uit 1973 van Helen Frankenthaler
Het National Symphony Orchestra onder leiding van Fabin Mechietti gaf op 28 maart 1987 de eerste uitvoering met als solisten Leanne Rees en Stephanie Stoyanoff. Zwilich droeg het werk op aan Wilhelmina Holladay, toenmalig directeur van het museum. De muziek klinkt voor een werk uit 1986 uiterst melodieus.
Zwilich schreef het werk voor
* 2 piano's
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 2 hoorns, 1 trompet, 1 trombone, 1 tuba
* man/vrouw percussie
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Naxos: Read Gainsford, Heide Louise Williams (p), Florida State University Symphony Orchestra o.l.v. Alexander Jiménez.
* Uitgave Naxos
* presser.com (muziekuitgeverij)
# Blastobasis ergastulella

Blastobasis ergastulella is een vlinder uit de familie van de spaandermotten (Blastobasidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Zeller.
# Indian Creek (Illinois)

Indian Creek is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Lake County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 194. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 613, een stijging van 419 (216,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Indian Creek.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Indian-Creek op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Imma cirrholeuca

Imma cirrholeuca is een vlinder uit de familie van de Immidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Edward Meyrick.
# Indophantes ramosus

Indophantes ramosus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Indophantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Andrei V. Tanasevitch.
# Incertella kerteszi

Incertella kerteszi is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Becker.
# Incertella minor

Incertella minor is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Adams.
# Incertella infesta

Incertella infesta is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Becker.
# Blauw bord

Het blauwe bord, in combinatie met een wit helder rondom schijnend knipperlicht, is in de binnenvaart een sein waarmee een schip aan een op tegengestelde koers naderend ander schip het verlangen kenbaar kan maken, dat het voorbijvaren stuurboord op stuurboord zal geschieden. Het lichtblauwe bord moet van voren en van achteren goed zichtbaar zijn en voorzien van een witte rand met een breedte van ten minste 5 cm. Daarbij moeten het raam- en stangenwerk en het lantaarnhuis van het knipperlicht donker van kleur zijn. De afmetingen moeten zodanig zijn dat een goede zichtbaarheid wordt verzekerd. Voorheen werd geacht daaraan te zijn voldaan als de lengte en de breedte elk ten minste 1 m bedroegen.
Stroomopwaarts varende schepen voeren het blauwe bord wanneer ze de (linker-) binnenbocht nemen, om de sterke stroming aan de buitenbocht te vermijden. Een schipper mag daarbij niet zomaar z'n blauwe bord trekken. Voor een afvarend schip moet hij een geschikte weg vrijlaten, de plaatselijke omstandigheden en de bewegingen van andere schepen daarbij in aanmerking genomen.
Schepen die stroomafwaarts komen geven als antwoord ook het blauwe bord ten teken dat zij eveneens naar bakboord uitwijken en zo het schip vrije vaart geven. Zodra is te vrezen, dat de bedoeling niet is begrepen, moet het schip dat over de verkeerde boeg wil passeren een geluidssein van twee korte stoten geven. Het andere schip moet dan antwoorden door het geven van een geluidssein van twee korte stoten. Als het niet kan meewerken, moet het een reeks zeer korte stoten geven. Elk van beide schepen moet dan de maatregelen nemen die de omstandigheden vereisen om het ontstaan van een gevaarlijke situatie te voorkomen.
In vroeger jaren werd voor dit doel op deze plaats een blauwe vlag getoond. Op wat oudere schepen is de houder voor de vlaggenstok tegen het stuurhuis nog te vinden. Deze blauwe vlag is sinds 1 oktober 1984 verboden en dus vervangen door het blauwe bord.

## Externe link

* (nl) PDF van varendoejesamen
* De formele plaats van het blauwe bord
* Het blauwe bord 's nachts
* ↑ Binnenvaartpolitiereglement, Artikel 6.04a, derde lid
# Blauw gitje

Het blauw gitje (Cheilosia cynocephala) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae).

## Taxonomie

De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door de Duitse entomoloog Hermann Loew.

## Beschrijving

Het blauw gitje is slank en ontleent zijn naam aan het staalblauw borststuk met een lengte van 7 tot 8 mm. Bij vrouwtjes zijn de vleugels donkerder van kleur en is er een dichte bestippeling tussen de ogen en de lengtegroeven op het voorhoofd. Kenmerkend voor mannetjes zijn de bestoven pregenitale buikplaatjes.

## Verspreiding

De soort komt voor in het palearctisch gebied, dat wil zeggen grofweg Europa, Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Noord-, Centraal- en Oost-Azië.
In Nederland komt de soort vooral voor in het kustgebied, het rivierengebied en in Zuid-Limburg.

## Ecologie

De soort komt in lage aantallen voor in open ruderale vegetaties, zoals ruige wegbermen, opgespoten terreintjes en dijken. Zowel mannetjes als vrouwtjes vliegen meestal tussen lage vegetaties en bezoeken regelmatig bloemen. Mannetjes zweven soms tot één meter hoog.
* ↑ (en) Blauw gitje op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Cheilosia cynocephala bij Fauna Europaea.
* ↑ De Nederlandse zweefvliegen : (Diptera: Syrphidae). Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, Leiden (2009), pp. 150 - 151. ISBN 978-90-6391-005-1.
# Boekesteyn

Boekesteyn is een buitenplaats (landgoed) aan het Noordereinde in 's-Graveland. De naam Boekesteyn is afkomstig van de vele oude beuken in het gebied.

## Het landgoed

In 1634 koopt Benedictus Schaeck, een rijke Amsterdamse koopman 2,5 kavels in 's-Graveland om er een huis te bouwen. Hij verkoopt het zuidelijk deel van het landgoed aan zijn zwager Adriaen Dirksz. Sperwer, die daar ten zuiden van boerderij Bramsbergen het Huis Sperwershof bouwt. Boekesteyn heeft daarna nog een oppervlakte van 49 ha. Het bestaat uit twee delen. Het noordelijke deel grenst aan landgoed Schaep en Burgh en bestaat uit parkbos dat in de 17de eeuw werd aangelegd. De zuidelijke helft bestaat vooral uit akkers en weilanden, en wordt tegenwoordig begraasd door Nederlandse trekpaarden en Lakenvelder runderen.

## De bewoners

Na Benedictus Schaeck woont Joan de Walé op het landgoed. Hij vererft het in 1691 aan zijn zoon Adriaan Godefridus de Walé. Deze verkoopt het landgoed in 1710 aan mr Jacob Hendricksz. Bickers.
In 1763 komt het landgoed in bezit van Salomon Dedel (1711-1774), die er in 1770 een nieuw huis bouwt. Zijn schoonzoon mr Nicolaas Warin Antoniszoon neemt Boekesteyn in 1781 over en verkoopt het in 1785 aan M. Alewijn.
In 1827 koopt Ananias Willink het landgoed voor 55.000 gulden en vermaakt het in 1834 aan zijn dochter Elisabeth, die getrouwd is met Jhr mr Cornelis Dedel (1806-1885). Hun schoonzoon mr Ferdinand Hooft Graafland (1836-1901) erft het landgoed in 1885. In 1895 worden hij en zijn broer Mr Cornelis Hendrik Theodorus Adrianus in de adelstand verheven en krijgen het predicaat Jonkheer. Na de dood van Cornelis blijft zijn weduwe Anna Hillegonda Dedel er wonen totdat zij in 1914 overlijdt.
In 1915 wordt het landgoed gekocht door mr W. baron Roëll, die het huis grondig verbouwt en er de toren en serre aan toevoegt. Zijn weduwe mevrouw Roëll - van Loon laat het na de Tweede Wereldoorlog verbouwen. Een deel wordt gesloopt.
Van 1950 tot 1990 is een agro-biologisch laboratorium van Philips-Duphar op Boekesteyn gevestigd. Op 3 mei 1993 wordt de buitenplaats eigendom van de Vereniging Natuurmonumenten. Er zijn wandelroutes aangegeven langs Boekesteyn, Schaep en Burgh en Bantam.
# Boerperd

Het boerperd (boerenpaard) is een modern paardenras dat zijn oorsprong heeft in Zuid-Afrika en populair is als sportpaard, rijpaard en werkpaard.

## Geschiedenis

De geschiedenis van het paard begint met de vestiging van Europese kolonisten in Zuid-Afrika. Nadat Jan van Riebeeck Kaapstad had gesticht, werden er een aantal berber-Arabier-kruisingen vanuit Java geïmporteerd. Enige tijd later strandde er een schip uit Java met veertien zeer goede arabieren, waarmee ook verder gefokt werd.
In 1719 en in 1763 waren er grote uitbraken van de Afrikaanse paardenpest, die duizenden paarden trof.

## Tweede Boerenoorlog

In de Tweede Boerenoorlog werden boerpaarden vaak gebruikt als cavaleriepaarden. Weinige overleefden het.

## Kaaps paard

Boerpaarden ook bekend als 'Kaapse paarden' hadden grote invloed op de ontwikkeling van de Australische waler. Dit landras werd naderhand als uitmuntend cavaleriepaard weer op grote schaal gebruikt in Zuid-Afrika tijdens de Tweede Boerenoorlog en ook geëxporteerd naar Britse stijdkrachten in India.
De basuto pony van Lesotho ontstond al in de 18 eeuw uit dezelfde voorouders als het Kaapse paard. Deze gangenpaarden worden gebruikt in de traditionele rensport, voor trekking en voor dagelijks transport in de bergen.

## Galerij

* Paardenmonument in Port Elizabeth
# Boeotarcha lithocymalis

Boeotarcha lithocymalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Dyar.
# Boeotarcha taenialis

Boeotarcha taenialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Snellen.